muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7642, Karar No: 2015/11047, Tarih: 19.03.2015

Açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında, mahkemece, bu yönden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde şube yönetim kurulu kararının iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

3-Sendika yönetim kuruluna işten el çektirilerek kayyım tayini hususu, 6356 sayılı Kanun'un 12. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin ikinci fıkrasında olağan genel kurulun en geç dört yılda bir toplanacağı belirtilmiş, dördüncü fıkrada olağanüstü genel kurulun, yönetim kurulu veya denetleme kurulunun gerekli gördüğü hâllerde ya da genel kurul üye veya delegelerinin beşte birinin yazılı isteği üzerine altmış gün içinde yazılı istekteki konuları öncelikle görüşmek üzere toplanacağı düzenlemesi yer almıştır. Maddenin beşinci fıkrasında da genel kurula çağrının yönetim kurulu tarafından yapılacağı ifade edilmiştir. Maddenin son fıkrasında ise “Yukarıdaki hükümlere aykırı hareket eden kuruluş veya şube yönetim kuruluna; kuruluşun üyelerinden birinin veya durumu tespit eden Bakanlığın başvurusu üzerine, mahkeme kararıyla işten el çektirilir. Mahkeme, ayrıca genel kurulu kanun ve tüzük hükümlerine göre en kısa zamanda toplamak ve yeni yönetim kurulu seçilinceye kadar kuruluşu yönetmekle görevli olmak üzere 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümleri gereğince bir veya üç kayyım tayin eder” düzenlemesi yer almıştır.

Bu noktada ifade etmek gerekir ki, her ne kadar 6356 sayılı Kanun'un 15. maddesinde de yönetim kuruluna işten el çektirilerek kayyım tayini konusu düzenlenmiş ise de, anılan maddenin genel kurul iptali davalarına ilişkin olduğu nazara alındığında, maddi olayda uygulama alanı bulamayacağı açıktır.

Somut olayda, yukarıda belirtildiği üzere, kanuni olağan genel kurul süresinde olmak üzere, Şube Yönetim Kurulunun 14.01.2014 tarih ve 84 sayılı kararı ile şube 19. Olağan Genel Kurulunun 22.03.2014 tarihinde yapılmasına kararlaştırılmış ise de, birleşen Ankara 4. İş Mahkemesi'nin 2014/331 esas sayılı davasının yargılaması sırasında 20.03.2014 tarihli ara karar ile genel kurulun ihtiyati tedbir kararı ile durdurulmasına karar verilmiş ve bu suretle genel kurul icra edilememiştir. Bu itibarla, mevcut durumda 6356 sayılı Kanun'un 12. maddesinde öngörülen koşulların oluşmadığı ve yönetim kuruluna işten el çektirilerek kayyım tayinini gerektiren bir sebep olmadığı tartışmasızdır. Diğer taraftan mahkeme kararının gerekçesinde ifade edildiği şekilde, sadece iyiniyet ve dürüstlük kuralları ile bağdaşmayan eylemler sebebiyle yönetim kuruluna işten el çektirilmesi ve kayyım tayininin hukuki dayanağı da bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar karşısında, bu yönden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde yönetim kuruluna işten el çektirilmesi ve kayyım tayinine karar verilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Bu açıklamalar karşısında, bu yönden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde yönetim kuruluna işten el çektirilmesi ve kayyım tayinine karar verilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

1-Delege seçimlerinin iptaline ilişkin talep yönünden, mahkemece verilen karar kesin nitelikte olduğundan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi ile uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/1 ve 432. maddeleri hükümlerine göre asli müdahillerin temyiz isteminin REDDİNE,

2-Yönetim kurulu kararının iptali ile şube yönetim kuruluna işten el çektirilmesi ve kayyım tayini talebi yönünden, temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8043, Karar No: 2017/11375, Tarih: 21.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/8043 E.  ,  2017/11375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Eczanesi'nin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, SGK ... İl Müdürlüğü ile imzalanan sözleşme gereğince SGK sigortalılarına ve yakınlarına ilaç hizmeti verdiğini, 2012 yılı protokolünün 5.3.15 maddesi ile 2013/1 Sayılı Ek Protokolün 13. Maddesi, 5,3.15 maddesi ve 4.3.6 maddeleri gereğince davalı idare tarafından hakkında cezai işlem yapıldığını, cezaya konu reçete silme işleminin hiç bir zaman yapılmadığını, katılım payı atlatma ve kurum zararına ilişkin dava konusu işlemin gerçeği yansıtmadığını, kaldıki davalı kurum alacağının böyle bir işlemde ortadan kalkmadığını, sadece ertelenmesine yol açıldığını, diğer eczanelerle karşılıklı işbirliğinın bulunmadığını, kurum işleminde sözü edilen reçetelerin usulüne göre düzenlenmiş, sahih reçeteler olduğunu, ilaçların ilgililerine verildiğini ileri sürerek 03.07.2014 günlü işleminin haksız, hukuka aykırı ve yersiz olduğunun tespiti ile iptaline ile muarazanın giderilerek borcun bulunmadığını tespitine, istenen toplam 30.343,51 TL nnin iptaline, kurum tarafından paranın tahsili halinde iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ... Eczanesi'nin Yeni, ... ve ... Eczanesi ile karşılıklı olarak Kasım 2013 dönemine ait 23 adet katılım payı atlatılmış reçeteyi kuruma fatura ettiğini ve 47 adet reçete için katılım payı atlatma amacıyla ... Eczanesi tarafından sisteme reçete girilip silinmesi fiilinin gerçekleştirildiğini, idarece yapılan işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; davalı kurumun .../SÖZLEŞME - 18130798/3421284 sayılı ve 03/07/2014 tarihli işleminin iptaline, muarazanın önlenmesine ve davacının borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, davalı kurum tarafından 2013/1 sayılı ek protokolü gereğince davacı aleyhine düzenlenen uyarı, cezai şart ve reçete bedellerinin tahsili yönündeki işlemin haksızlığın tespiti ile iptali istemine ilişkindir. Davaya konu cezai işlemin dayanağının Kurumun denetim servisince hazırlanan inceleme raporu olduğu anlaşılmaktadır. 2013/1 Ek Protokolünün 5.3.15. Maddesinde "Muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girip silinmesi, hastanın ilaç almasını engellemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın rızası dışında adına devam reçetesi girilip silinmesi veya ilaç veriliş sürelerini ihlal amacıyla reçete girilip silinmesi fiillerinin tespit edilmesi durumunda yapılan her işlem için fiile iştirak eden tüm eczanelere ayrı ayrı 250 TL (iki yüz elli) cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır. Maddede sayılan fiillerden herhangi birinin tekrarı halinde cezai şart iki katı olarak uygulanır "şeklinde düzenleme yer almaktadır. Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre hastalarca muayene ücreti katılım payı ödenmek istenmediğinden reçetenin kayda girilmesinden sonra hastanın vazgeçerek diğer eczaneden giriş yaptırarak ilaçlarını aldıkları, her hasta için muayene katılım ücreti çıkmadığı, ilaç katılım muafiyet raporu olanlar, yatan hastalar ve acil hasta reçetelerinden katılım payı alınmadığı gibi eczanenin aybaşı ile ay sonu arasında karşıladığı reçeteleri provizyon sisteminde sonlandırarak listeler ile birlikte reçeteleri ilgili kuruma fatura ettiği, reçetenin girilip silinmesinden sonra davalı kuruma fatura edilmediği, davalının da silinen reçetelerin davalı kuruma fatura edildiği iddiasının bulunmadığı, davacının reçete atlatmadan dolayı herhangibir kazanç yada kaybının söz konusu olmadığı, keza davalı kurumunda reçete atlatma şeklinde tabir edilen işlemden kaynaklı zararının söz konusu olmadığı, reçete atlatma işleminin hastaların reçete girişini yaptırıp muayene katılım ücreti ödemeleri gerektiği bildirildikten sonra reçete konusu ilaçları almaktan vazgeçmeleri sebebiyle davacı eczane tarafından mecburi olarak reçete atlatma işlemi olarak tabir edilen reçetenin girişi yapıldıktan sonra silindiği, reçete atlatma tabir edilen işlemden kaynaklı olarak davacı eczaneye herhangibir kusur izafe edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da davacı eczane ve birlikte hareket ettikleri iddia edilen diğer eczanelere ait inceleme raporları ve rapora konu reçeteler, ilaçlar, küpürler, hasta beyanları dikkate alınmamıştır. Bilirkişi tarafından bu hususlar ve protokol hükümleri incelenmeden soyut bir inceleme yapılmıştır. Hal böyle olunca bu rapora itibar edilemez ve hükme esas alınamaz

. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da davacı eczane ve birlikte hareket ettikleri iddia edilen diğer eczanelere ait inceleme raporları ve rapora konu reçeteler, ilaçlar, küpürler, hasta beyanları dikkate alınmamıştır. Bilirkişi tarafından bu hususlar ve protokol hükümleri incelenmeden soyut bir inceleme yapılmıştır. Hal böyle olunca bu rapora itibar edilemez ve hükme esas alınamaz. O halde mahkemece, Kurumun denetim servisince hazırlanan inceleme raporları ve ekleri taraflar arasındaki sözleşmenin niteliği, fiile iştirak eden diğer eczanelere ait işlemler, reçetelerin silinme ve kurumu fatura edildiği tarihler gözetilerek, aynı tarihli ve aynı hastalar için düzenlenen reçeteler karşılaştırılmak suretiyle konusunda uzman içinde sayıştay denetçisi bilirkişilerin de yer aldığı bilirkişi kurulu oluşturulmak suretiyle cezai işleme konu sözleşme maddeleri tek tek değerlendirilerek taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli ve açıklayıcı olacak şekilde rapor hazırlanması sağlanmalı ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan hususlar gözetilmeden, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/633, Karar No: 2014/4546, Tarih: 13.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/633 E.  ,  2014/4546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2012/275-2013/203

Dava dilekçesinde, G.. U..'un S.. U.. olan anne adının davacı D.. T.. olarak değiştirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı S.. U.. vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, nüfus kaydında davalılar A.. ve S.. kızı olarak görünen G.. U..'un gerçek annesinin davacı olması nedeni ile S.. olan anne kaydının iptali ile D.. T.. olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Nüfus kayıtlarındaki düzeltme istemine ilişkin davalarda, mahkemelerin hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunduğu gözetilerek, somut olayda mahkemece salt taraflar ve tanık beyanları ile yetinilmeyip bu iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26338, Karar No: 2021/15814, Tarih: 26.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/26338 E.  ,  2021/15814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hakaret suçu aleni bir yer olan sokakta işlenmesine karşın, sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ...’in ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit suçlarından mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tutanağı, müştekilerin beyanı ve dosya kapsamına göre; sanığın ekip aracında beklemekte olan polis memuru olan müştekilerin yanına geldiği, başka bir olaydaki tanıklığı sebebiyle ...’ye hakaret ettiği, bu nedenle kendisi hakkında işlem yapmak için emniyete götürmek isteyen müştekilere direndiği, direnmesi sebebiyle polis memurlarının yaralandığı, müştekilerin beyanlarına göre bu sırada müştekilerden ...’a yönelik olarak “ben seni tanıyorum, seni buralarda koymam, seni yaşatmam” diyerek tehdit ettiği somut olayda, sanığın eyleminin bütün halinde zincirleme biçimde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıyla görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14280, Karar No: 2013/10478, Tarih: 05.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14280 E.  ,  2013/10478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ferformans düşüklüğü gerekçesiyle, savunma alınmadan usule aykırı olarak davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren feshin geçerli nedenle yapıldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dinlenen davacı tanığı ...'nun davacının Catring Hizmet Sorumlusu olarak çalıştığını beyan ettiği, davalı vekilince de davacının işveren vekili olduğundan iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağının iddia edildiği, ibraz edilen özlük dosyası içinde bulunan 15/03/2011 tarihli sözleşmede çalışma esaslarını belirleyen 8. maddesinde ''çalıştığı işyerinde kendisine görev ve talimat veren yönetici ve şirket ortağı bulunmaksızın iş yerinin bütününün münhasıran sevk ve idare etmek, personel alım ve çıkarma yetkisine sahip çalışma saatlerini kendisi tayin ve tespit edeceğinin'' yazılı bulunduğu ve devam eden cümlede ''Bu haliyle proje sorumlusu iş veren vekili olarak tarif edilmektedir.'' sözcüklerinin yer aldığı.bu sebeple davacının İş Kanunun 18. ve devam eden maddelerince iş güvencesi kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz.

Mahkemece davacının Catring Hizmet Sorumlusu olarak çalıştığı ve sözleşmeye göre davacının işveren vekili olduğundan iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacı işçi ile 07.11.2007 tarihinde ilk işe girişte yapılan iş sözleşmesinde davacının işletme yöneticisi olarak işe alındığı belirlenmektedir. Davalı şirketin Organizanyon Ve İş Tanımları El Kitabında davacının konumuna karşılık gelen yöneticilerin işe alma ve işten çıkartma yetkilerinin olmadığı tespit edilmektedir. Ancak davacı ile çalışırken 15/03/2011 tarihinde yapılan iş sözleşmesine sanki işveren vekili imiş gibi bir madde dercedilmiştir. Mahkemece bu maddeye istinaden davacının işveren vekili konumunda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içeriğinden davacının gerçekten işveren vekili konumunda olup olmadığı tespit edilememektedir. Gerek tanık anlatımı ve gerekse işyeri düzeninden davacının işyeri bazında yönetici olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının işyeri konumu, gerekirse keşif de yapılmak suretiyle doğru bir şekilde tespit edilerek fiilen işçi alma ve işten çıkartma yetkisi olup olmadığı tespit edilmeli sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6927, Karar No: 2015/7673, Tarih: 23.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6927 E.  ,  2015/7673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/116715

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2012

NUMARASI : 2012/76 (E) ve 2012/146 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk A.. K.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16005, Karar No: 2017/24590, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16005 E.  ,  2017/24590 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.