muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15909, Karar No: 2024/13214, Tarih: 18.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/15909 E.  ,  2024/13214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/914 Değişik İş-2022/913 Karar

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yolcu olarak bulunduğu davalıya zorunlu trafik sigortalı araç sürücüsünün 22.08.2019 tarihinde yaptığı kaza neticesinde müvekkilinin %8 oranında malul kaldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.000,00 TL bakıcı giderinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 01.07.2022 tarihli dilekçesi ile sürekli iş göremezlik tazminatını 238.029,76 TL, geçici bakıcı giderini 5.116,80 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekcesinde; kusur ve teminat miktarı ile sınırlı sorumlulukları olduğunu, davacının Batman 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/641 Esas sayılı dosyasında tazminat talepli dava açtığını ve davanın derdest olduğunu, derdestlik itirazı nedeni ile davanın reddi gerektiği, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, temerrüt tarihinden itibaren temerrüt faizinden sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yolcu olarak bulunduğu davalıya sigortalı aracın yaptığı tek taraflı kazada malul kalması nedeni ile sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talebinde bulunduğu, %8 maluliyet oranı, %100 kusur oranı esas alınarak hazırlanan hesap raporunun usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile başvurunun kabulü ile 243.146,56 TL'nin 31.12.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın vekalet ücreti yönünden kabulü ile davacı lehine 5.100,00 TL vekalet ücreti takdirine, diğer itirazların ise reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunu kabul etmediklerini, hesaplama yönteminin hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, geçici bakıcı gideri talebinin net asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiğini, temerrüte düşmediklerini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunu kabul etmediklerini, hesaplama yönteminin hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, geçici bakıcı gideri talebinin net asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiğini, temerrüte düşmediklerini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 22.08.2019 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, hesaplama yönteminin usul ve yasaya uygun olmasına, davalının geçici bakıcı gideri tazminatından sorumlu olmasına, davalının 31.12.2021 tarihinde temerrüte düşmüş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Her ne kadar Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şarları A.2 maddesinin (i) fıkrasında Kurul Raporu: Usulüne uygun olarak tanzim edilen, 20.02.2019 tarihli ve 30692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğe göre düzenlenen, sakatlık oranını, geçici iş göremezlik süresini ve bakıcı ihtiyacını gösterir kurul raporunu ifade ettiği belirtilmiş olsa da Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik incelendiğinde yönetmeliğin amacının terör, kaza ve yaralanmaya bağlı olarak çocuklar ile ilgili özel gereksinim alanlarının belirlenmesine yönelik raporun hazırlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu anlaşılmaktadır. Yönetmeliğin 4. maddesinin (n) fıkrasında ise “Özel gereksinim” çocuğun toplumsal yaşama eşit katılabilmesi için bedensel ya da gelişimsel işlev kısıtlılığı olmayan bireylerden farklı sağlık, eğitim, rehabilitasyon, cihaz, ortez, protez, çevresel düzenlemeler ve diğer sosyal ve ekonomik haklara ve hizmetlere gereksiniminin olmasını ifade ettiği belirtilmiştir.

Yönetmeliğin 8. maddesinin (f) fıkrasında açıkça raporda engel oranının yazılmayacağının ifade edilmesi aynı zamanda yönetmeliğin EK.3 de bulunan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Mevzuatla Uyum Arandığında Kullanılacak Tablo incelendiğinde engel oranı olarak %20 nin altındaki oranların gösterilmediği, Yönetmeliğin amacının engellilik oranları arasında çocukların özel gereksiniminin olup olmadığı ile ilgili olduğu oysa TBK 54. maddesi gereği kişinin bedensel zararının belirlenmesi için “Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar” belirlenerek küçüğün sürekli iş gücü kaybı oranının belirlenerek buna bağlı olarak bedensel zararları tespit edilmesi gerektiği anlaşıldığından çocukların trafik kazası sonucu sürekli sakatlık oranlarının tespitinde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin uygulanma imkanın olmadığı ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; başvuruda sunulu maluliyet raporunda davacının kazadan kaynaklı sürekli iş göremezliği tespit edilirken Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre tespit edilen oran uyarınca belirlenen tazminata hükmedilmiştir.Ancak varılan sonuç doğru olmamıştır.

Zira raporda, Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin 14. maddesinde Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe atıf yaptığı gerekçesi ile çocuğun sürekli iş göremezlik oranının Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre belirlendiği belirtilmiş ise de bu yönetmelik Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin 18. maddesi ile 20.02.2019 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı için bu tarihten sonraki kazalarda bu yönetmeliğin uygulanma imkanı kalmamıştır.

Bu nedenle ÇÖZGER'in atfıyla Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerine göre sürekli iş göremezlik oranı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış yönetmeliğe göre hazırlanan rapora göre hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince; davacı tarafından kararın temyiz edilmediği göz önüne alındığında davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları da irdelenmek ve bizzat muayene edilmek suretiyle 22.08.2019 kaza tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak ve yukarıda açıklandığı şekilde yetkili sağlık kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/353, Karar No: 2012/6032, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/353 E.  ,  2012/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı aracın yenisiyle değiştirilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan 10.07.2008 tarihinde satın aldığı araçta motor ve fren sistemindeki arızalar nedeniyle defaten yetkili servislere götürüldüğünü, ancak arızaların giderilemediğini, aracın yenisiyle değiştirilmesinin ihtar edildiğini cevap verilmediğini, yaptırılan tespitte arızanın üretim hatasından kaynaklandığının belirtildiğini belirterek, ayıplı aracın yenisiyle değiştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İstanbul mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, üretim hatasının söz konusu olmadığını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, araçtaki arızaların imalattan kaynaklanan arızalar olduğu, giderilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu aracın ayıptan ari misli ile değiştirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle yeterli araştırma ve incelemeyi içeren bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1259, Karar No: 2016/22194, Tarih: 15.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/1259 E.  ,  2016/22194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 16/11/2005 tarihinde davalı şirket bünyesinde mal kabul personeli olarak belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalamak suretiyle işe başladığını, davalı şirketçe müvekkilinin iş akdinin haksız olarak 24/12/2014 tarihinde feshedildiğini bu bildirimin 05/01/2015 tarihinde müvekkiline tebliğ edildiğini, müvekkilinin başarılı çalışmaları neticesinde davalı şirketin 2011 yılında müvekkilini mal kabul departman sorumlusu konumuna getirmiş olduğunu, müvekkilinin buradaki çalışmalarının da takdir görmüş olup başarılı çalışmalarının devam ettiğini, davalı şirketin haksız olarak tuttuğu ve gerçeği yansıtmayan tutanakları neticesinde müvekkilinin iş akdine son verildiğini bu nedenle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davalarının kabulü ile feshin geçersizliğine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının açmış olduğu davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olup süresinde açılmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece iş ilişkisinin karşılıklı güven esasına dayanan sürekli bir borç ilişkisi olup bu güvenin sarsıldığı durumlarda ilişkinin sürdürülmesini beklemenin işin doğasına uygun olmadığı, davacının sadakat borcu işverenin işi ve işyeri ile ilgili hukuken haklı menfaatleri korumak zarar verici risk altına sokabilecek davranışlardan kaçınmayı gerektirdiği, taraflar arasındaki iş ilişkisinin işveren açısından devamının beklenemez bir hal aldığı kanaatine varıldığı feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta mal kabul stok yönetimi departman sorumlusu olarak çalışan davacının iş sözleşmesi 28.11.2014 tarihinde envanter sayımında bir kısım ürünlerin gelmemesine rağmen mağaza envanteri tarafından işlendiği bu nedenle uyarıldığı 12.12.2014 tarihinde vardiya bitiminde kullandığı forkliftin anahtarını üzerinde bırakarak işyerini terk ettiği bu nedenle uyarıldığı, 17.12.2014 tarihinde meteorolojinin kuvvetli yağış uyarısında bulunması ve .. Mağaza müdürü....’in saat 11:26’da ..ge ve ...’deki tüm mağaza müdürlerine uyarı maili atması üzerine mağaza müdürü .. .. tarafından aynı tarihte bu uyarı mailini “Kuvvetli yağış sebebiyle mal kabul, müşteri teslimatı ve depo noktalarındaki tüm ürünlerin muhafazasını kontrol edelim” yazarak davacıya yönlendirmesine rağmen sorumluluğu kapsamında bulunan stok sahasındaki önlemleri almaması nedeniyle 5.643 TL değerindeki ürünlerin hasarlanmasına neden olduğu 19.12.2014 tarihinde savunmasında haklı bir mazeret göstermediği gibi Ekim 2014 tarihinde yaptığı çalışmada ihtiyaçları tespit etmesine rağmen önlem almak için girişimde bulunmadığı yönetimi bilgilendirmediği, tüm bu nedenlerle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/2. maddesi uyarınca işçinin yapmakla ödevli olduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ve işçinin 30 günlük ücreti ile karşılayamayacak tutarda işvereni zarara uğratması nedeniyle haklı nedenle feshedilmiştir.

Fesih bildiriminde belirtildiği üzere 28.11.2014 tarih ve 12.12.2014 tarihinde meydana gelen olaylarla ilgili davacıya uyarı verilmiştir. Davacının iş sözleşmesinin feshine neden olan kuvvetli yağış nedeniyle önlem almamasından 5.643 TL değerinde ürün hasarlanması olayıyla ilgili savunmasında Ekim 2014’te bütün dış depo alanındaki rayların yenileri ile değiştiği bu nedenle bir kısım brandaların atıl duruma geldiği, ellerindeki mevcut branda ile dış depo alanı kapatıldığı, ray sistemine uyumlu branda alımı yapılmadığından kendi imkanlarıyla kapatılmaya çalıştıklarını, eski reklam brandaları halı bölümü için gelen sera naylonları dahil her türlü olanak değerlendirmeye çalışıldığı ancak o gün gelen yağışın doğal afet derecesinde olması nedeniyle sızıntı olmuş olabileceği rüzgar ve fırtına nedeniyle de brandanın delinmiş olmasının olasılık olduğunu en iyi çalışmayı kendisi ve ekibinin gerçekleştirdiğini beyan ettiği görülmektedir.

Davalı davacının yapmakla ödevli olduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesini fesih nedeni olarak göstermişse de, dosyada davacıya yapmadığı belirtilen görevin hatırlattığı konusunda bir tutanak bulunmadığı, yine davacının bu hatırlatmaya rağmen görevini yapmamakta ısrar ettiğine ilişkin de delil bulunmadığı görülmektedir.

Davalı davacının yapmakla ödevli olduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesini fesih nedeni olarak göstermişse de, dosyada davacıya yapmadığı belirtilen görevin hatırlattığı konusunda bir tutanak bulunmadığı, yine davacının bu hatırlatmaya rağmen görevini yapmamakta ısrar ettiğine ilişkin de delil bulunmadığı görülmektedir.

Davalı fesih nedeni olarak ayrıca işçinin 30 günlük ücreti ile karşılayamayacak tutarda işvereni zarara uğratması nedenine dayanmıştır. Davalı tarafça 5.643 TL değerinde ürünün hasarlandığı ifade edilmekteyse de hangi ürünün hasar gördüğü, ürünlerden kaç adedinin kullanılamaz hale geldiği, bunların değerinin ne olduğu, davacının bu olayda ihmal ve kusurlu olduğunu, bu ihmal ve kusuru ile zarar verdiği konusunda somut bir belge ve bilgi sunulmamıştır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız). Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta ispat yükü kendisinde olan davalı işveren davacı işçinin iş sözleşmesini geçerli veya haklı nedenle feshettiğini kanıtlayamamıştır. Davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 511.00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 15/12/2016 tarihinde kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12904, Karar No: 2015/29474, Tarih: 22.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/12904 E.  ,  2015/29474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/347377

MAHKEMESİ : Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/36 (E) ve 2013/191 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık S.. T.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktarlarına göre 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen Geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sanık S.. T.. hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan ve sanık S.. S.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3629, Karar No: 2022/7317, Tarih: 24.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3629 E.  ,  2022/7317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10.01.2019 tarih ve 2017/326 E- 2019/9 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.01.2021 tarih ve 2019/528 E- 2021/16 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ARÇELİK ve ÇELİK ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının 21.07.2017 tarihinde "ÇELİKLEŞTİRİYORUZ" ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2015/62742 kod numarası verilen başvuruya müvekkilince iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına dayanarak başvurunun reddi istemi ile itirazda bulunulduğunu, itirazlarının Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından kısmen yerinde görüldüğünü ve dava konusu başvuru ile müvekkiline ait 2002/29662 sayılı marka arasında iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle başvuru kapsamından 42. sınıfta yer alan bir kısım hizmetlerin çıkarıldığını, oysa başvuru konusu işaretin, müvekkilinin itirazına mesnet tüm markaları ile görsel ve sesçil olarak aynı umumi intibayı bıraktıklarını, bu nedenle başvurunun tescilinin müvekkilinin ARÇELİK ve ÇELİK esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceğini, anılan markanın müvekkili markasının ününden yararlanabileceğini, emsal alınabilecek birçok kesinleşmiş mahkeme kararı bulunduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2017-M-5903 sayılı kararının iptaline, tescili halinde dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru kapsamında kalan emtia yönünden dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket müvekkili başvurusu ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının da somut olayda gerçekleşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.