muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6144, Karar No: 2022/11646, Tarih: 20.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/6144 E.  ,  2022/11646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.12.2022 tarihinde üye ... ve ...'nin karşı oyları ile oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Mağdure anlatımları, rapor içerikleri ile sanığın mağdure ile ayakta arkadan bacak arasına cinsel organını tutarak eliyle mastürbasyon yaparak, ayak arasına boşaldığını savcılık ve sorgu sırasında söyleyip duruşmada ise bu beyanını kabul etmeyip tümden inkar etmesi karşısında sanığın kısmen tevilli ikrarında olayı anlatış şekli, olayın oluş ve gelişimi, ortaya çıkan netice birlikte değerlendirildiğinde sanığın zeka geriliği nedeniyle ruh bakımdan kendini savunamayacak mağdureye karşı organ sokmak suretiyle gebe bırakarak üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçunu

işlediği sabit olduğundan, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 102/2. maddesi kapsamında nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğu kanaatinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun eylemin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/10790, Karar No: 2018/5700, Tarih: 13.09.2018

**5. Ceza Dairesi         2014/10790 E.  ,  2018/5700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit zimmet

HÜKÜM : Eylemin zincirleme biçimde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Yazı işleri müdürleri ile mübaşirlerin görev, sorumluluklarını düzenleyen ve suç tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin yazı işleri müdürünün görevlerine ilişkin 6/3-h maddesindeki ''Harcın hesaplanması ve hukuk mahkemeleri veznesi bulunmayan yerlerde tahsiline ilişkin işlemleri yapmak'' hükmü ile mübaşirin görevlerine ilişkin 6/5-e maddesindeki ''Müzekkereler ve tebligatların ilgili kurum ya da kişilere ulaşmasını sağlamak üzere posta ve zimmet işlemlerini yerine getirmek'', yine suç tarihinden sonra yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin yazı işleri müdürünün görevlerine ilişkin 169/3-ğ maddesindeki benzer hüküm ile aynı maddenin 7. fıkrasındaki ''Yazı işleri müdürü, yerine getirmekle yükümlü olduğu görevleri yazı işleri hizmetlerinde görevli personele devredemez.'', 5. fıkrasındaki mübaşirin görevlerine ilişkin önceki yönetmelikle benzer düzenlemeler ile 263. maddesindeki ''Bu Yönetmelikte açık hüküm bulunmayan hâllerde Adalet Bakanlığı ve ilgili kurumlarca yürürlüğe konulan diğer yönetmeliklerin ilgili hükümleri uygulanır'' hükmü ışığında 11/07/2015 günlü Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin İdari İşler İle Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesi Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin harç ve masrafları almaya yetkili olanlara ilişkin düzenlemesini içeren 89. maddesindeki ''Ön büro teşkilatı bulunan yerlerde bu iş yalnızca veznedara aittir. Zabıt kâtipleri, memurlar veya mübaşirler, bir işlemin ifası için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahiplerinden alamazlar. Harç ve masrafların tahsili işi kendisine verilmiş olan yazı işleri müdürü, görev sebebiyle yerinden ayrıldığı zaman iş sahiplerinin beklememesi için başkanın onayı ile önlem alır.'' ve son olarak da suç tarihinde yürürlükte bulunan Adalet Bakanlığı Teftiş Kurulu Yönetmeliğinin Mahkeme veznelerinin denetimine ilişkin 67/1. maddesindeki ''Mahkeme veznelerinin sayım ve hesapların kontrolü ile denetimi bu Yönetmeliğin Dördüncü Kısmının Birinci, İkinci ve Üçüncü Bölümlerinde gösterilen esaslar dairesinde yapılır. Banka ve PTT vasıtasıyla mahkemelere gönderilen ve mutemet defteri ile yazı işleri müdürleri tarafından bu yerlerden alınan paralar vezne kayıtlarıyla karşılaştırılır.'' şeklindeki düzenlemeler hep birlikte değerlendirildiğinde; Denizli Asliye Ticaret Mahkemesinde mübaşir olarak görev yapan sanığın posta masrafları ve bilirkişi ücreti olarak adliye veznesi tarafından kendisine verilen paraların posta idaresine teslimiyle görevlendirilmesinin yasal olarak mümkün olmaması karşısında, suça konu paralar kendisine görevi nedeniyle tevdi edilmiş sayılamayacağından, eyleminin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu değil, hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında TCK'nın 257/1. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, ertelemeye ilişkin denetim süresinin herhangi bir yasal gerekçe gösterilmeksizin 2 yıl olarak tayini,

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 19/11/2012 yerine 2012 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6205, Karar No: 2012/4239, Tarih: 24.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/6205 E.  ,  2012/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'in mağdur ...'e karşı öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a) Sanığın mağdura tabanca ile iki el ateş etmesi neticesinde, mağduru, alt çene ve hayati fonksiyonlara etkisi orta (3) derecede olan C5 vertebra tansver foremende fraktür ile buna bağlı olarak gelişen sinir ve spinal kord yaralanması ile sol kolda duyu kaybına sebebiyet verecek şekilde ... bölgesinden yaraladığı ve yaşamsal tehlike geçirmesine yol açtığı olayda, zararın ağırlığı dikkate alındığında, 5237 sayılı Yasanın 9 ila 15 yıl arasında hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında cezanın üst sınıra yakın tayini yerine 12 yıl olarak belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

b) Sanığın sabıka kaydına göre, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27/10/2008 tarihli, 2008/472 ve 705 esas ve karar sayılı kararı ile hükmedilen altı (6) ay hapis cezasının 06/01/2009 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin düzenlendiği TCK.nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Sanık ...'ın mağdur ...'e karşı öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçlarından kurulan beraat hükmünün Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine yapılan incelemede;

UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın 24/01/2011 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK.nun 64. maddesi ve CMK.nun 223/8. fıkrası uyarınca ölüm nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'e karşı kasten insan öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna Aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin edilmiş, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin vasfa, yasal savunmanın varlığına; Cumhuriyet Savcısının eksik incelemeye vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 24.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6766, Karar No: 2009/791, Tarih: 17.02.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/6766 E.  ,  2009/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 56, 57, 58, 59, 60, 61 ve 62 parsel sayılı 113000, 97000, 266250, 44000, 149250, 185000 ve 119000 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malikhaneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı Hazine tarafından davalılar aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil ve elatmanın önlenmesi davası davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı Hazinenin açtığı davanın reddine ve çekişmeli 56, 57, 58, 59, 60, 61 ve 62 parsel sayılı taşınmazların eşit hisseler ile ..., ... ve ... ... adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalılar dayanağı tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece; davalıların dayandığı T. Sani 1300 tarih 20, 21 sıra numaralı ve hudutlarında "körkuyu harabesi ve dere ve mağsuca (...) ve dodaş ve dere yazılı, 40 dönüm miktarındaki tapu kayıtlarının hudutlarında bulunan ... Köyü arazileri ile Dere’nin kesiştiği yer nazara alındığında tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsamadığı hususu üzerinde durulmamış, davalı tarafın dayanağı 1936 tarih, 2 tahrir numaralı ve hudutlarında Doğusu dargülen dağı, batısı Dariheri düzü, kuzeyi Özbek takımı, güneyi köy yazılı, 25 hektar miktarındaki vergi kaydı mahalline uygulanarak kapsamı yöntemine uygun şekilde belirlenmemiş, vergi kaydının revizyon durumu araştırılmamış, dava tarihi itibari ile çekişmeli taşınmazlar üzerinde zilyetliğin sürdürülüş biçimi araştırılmamış, taşınmazların niteliği ile ilgili olarak ise 3 kişilik uzman ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmamış, tespit tarihi itibariyle davalılar yönünden belgesiz olarak aynı çalışma alanı içinde taşınmaz iktisap edilip edilmediği sorulmak suretiyle miktar sınırlaması yönünden araştırma da yapılmamıştır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için, çekişmeli taşınmazlara komşu parsellerin onaylı tutanak suretleri ve dayanağı olan kayıt, belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve uzman bilirkişiler huzuruyla keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında davalı tarafın dayandığı 1936 tahrir yıllı ve 2 tahrir numaralı vergi kaydı okunup, vergi kaydının hudutları mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar

haritasında işaret ettirilmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan davaya konu edilen taşınmazların dava tarihi itibarı ile niteliği, intikali ve tasarrufu hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, kadastro tespitinde uygulanan T. Sani 1300 tarih 20 ve 21 sıra numaralı tapu kayıtlarının hudutlarında bulunan ... Köyü arazileri ile Dere’nin kesiştiği yer nazara alındığında çekişmeli taşınmazları kapsamadığı hususunun üzerinde önemle durulmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, davalı tarafın dayandığı vergi kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği merciilerinden sorulmalı, varsa revizyon gördüğü parsellere ait onaylı tutanak örnekleri, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları getirtilmeli, vergi kaydının çekişmeli taşınmazları kapsadığı sonucuna varıldığı takdirde vergi kaydının gayri sabit hudutlu olduğu ve miktarına göre kapsamlarının belirlenmesi gerektiği gözönünde bulundurulmalı, çekişmeli taşınmazların niteliği ile ilgili olarak 3 kişilik uzman ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, beraberde götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan vergi kaydının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, davalı tarafın çekişmeli taşınmazlar üzerinde iktisaba yeterli zilyetliğinin bulunduğu sonucuna varıldığı takdirde tespit tarihi itibariyle davalılar yönünden belgesiz olarak aynı çalışma alanı içinde taşınmaz iktisap edilip edilmediği de sorulmak suretiyle miktar araştırması yapılarak belgesizden edinebilecekleri taşınmaz miktarı belirlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 17.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8031, Karar No: 2011/1685, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/8031 E.  ,  2011/1685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İkiden fazla kişinin hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Eyüp 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2006 gün ve 2002/688 E., 2004/370 sayılı ek kararı ile sanık ... hakkında başvuru merciinin ve kanun yolunun '...... Yargıtay nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere.......' şeklinde kanun yolu ve merciinin gösterilmesi gerekirken, yanlış şekilde ‘...Eyüp Ağır Ceza Mahkemesine itiraz yolu açık olmak üzere dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda....' ve aynı mahkemenin 19.12.2007 gün ve 2002/688 E., 2004/370 sayılı ek kararı ile sanık ... hakkında '.....karara karşı Yargıtay nezdinde temyiz yasa yolu açık olmak üzere tebliğden itibaren 7 gün içinde dilekçe ile ya da mahkeme kalemine yapılacak başvuruyla tutanağa bağlanmak suretiyle...' şeklinde kanun yolu, süresi, usulü ve merciinin gösterilmesi gerekirken yanlış şekilde ' Dosya üzerinden yapılan yargılama sonucu 5275 sayılı yasanın 101/3 maddesi gereğince mahkememize sunacak dilekçe ile itirazı kabil olmak üzere karar verilmiştir.' şeklinde yazılması temyiz süresini işlemeye başlatmayacağı gibi bu durum hükmün kesinleşmesine de engel olacağından,

Sanıklar ... ve ...'a anılan kararlara karşı; başvurabileceği yasa yolu, süresi ve sürenin hangi tarihten itibaren başlayacağı, incelemeyi yapacak mercii, başvurunun hangi makamlara ve ne şekilde yapılacağı hususlarını gösterir biçimde açıklamalı olarak yeniden yöntemine göre tebligat yapılıp, buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve hükmün temyizi halinde, esas hakkında görüş içeren tebliğname düzenlendikten sonra, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8510, Karar No: 2012/3348, Tarih: 05.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/8510 E.  ,  2012/3348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde şirketi temsile yetkili ortağı olan sanığın savunmasında başka bir yerde şirketi bulunduğunu sürekli işyerinde bulunmadığından mühürleme işleminden bilgisinin olmadığını, işleri sorumlu müdür olarak atanan diğer sanık ...'ın takip ettiğini belirtmesi karşısında, mühürleme ve mühür bozma tutanaklarında isimleri geçen tutanak düzenleyicileri ile çalışanların tanık olarak dinlenilmesinden sonra fiilen işyerini kimin idare ettiği belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13024, Karar No: 2007/16288, Tarih: 17.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13024 E.  ,  2007/16288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı yatırıldığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 17.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21827, Karar No: 2016/7121, Tarih: 21.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21827 E.  ,  2016/7121 K.**

**"İçtihat Metni"**

vacı, davanın yeniden ele alınarak taraflara yeniden duruşma gününde tebliğine, kooperatifinin haklarını savunmasına izin verilmesine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davalılardan S.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre, davalılardan S.. K.. vekilinin yerinde bulunmayan bütün itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan S.. K..'ne yükletilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28819, Karar No: 2016/28752, Tarih: 20.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/28819 E.  ,  2016/28752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, sosyal yardım, ücret zammı farkı, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil, bulaşıcı hastalıklar risk primi ile öğrenim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kuruma bağlı hastanede ihale ile veri hazırlama ve tıbbi kayıt hizmetlerini alan dava dışı şirket nezdinde çalıştığını, işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesine taraf sendika üyesi olduğunu belirterek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, müvekkili kurumun ihale makamı olduğunu, işveren niteliğinin bulunmadığını, husumet itirazında bulunduklarını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının bulaşıcı hastalıklar risk primine hak kazanıp kazanmadığı noktasında ihtilaf mevcuttur. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 30. maddesi ile işyerlerinde doğumhane, ameliyathane, acil ve bulaşıcı hastalıklar riski taşıyan servislerde çalışan işçilere beher çalışılan gün için ...,50 TL bulaşıcı hastalıklar priminin ödeneceği hükmü düzenlenmiştir. Davacı işçi davalı Bakanlık işyerinde, dava dışı şirketle davalı Bakanlık arasında yapılan hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştırılmaktadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesi ve davacının yaptığı işin niteliği birlikte değerlendirildiğinde veri giriş ve kontrol elemanı olarak çalışan davacının bulaşıcı hastalık riski taşıyan serviste fiilen çalışıp tespit edilmeksizin bulaşıcı hastalık ve risk primi alacağına hükmedilmesi isabetli olmamıştır. Davacının bulaşıcı hastalık riski taşıyan serviste fiilen çalışıp çalışmadığı hususu kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.