muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14547, Karar No: 2013/908, Tarih: 16.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2008/14547 E.  ,  2013/908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlüler ..., ... ile sanıklar ... ... ve ... hakkında Pendik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/06/1999 gün ve 1999/1887 esas sayılı iddianamesinde yakınan ...'a yönelik hırsızlık eyleminden 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522, (yaşı küçük sanıklar ... ... ve ... için 55/3. maddesi), yakınan ...'e yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 491/ilk-son, 522 (yaşı küçük sanıklar ... ... ve ... için 55/3 maddesi) maddeleriyle cezalandırılması istemiyle Pendik Asliye Ceza Mahkemesi'nde açılan dava sonucunda; sanık ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 491/2-son, 522, 55/3, 40, 647 sayılı kanunun 4-6 maddeleri, 765 sayılı TCK'nın 491/ilk, 55/3, 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay hapis, 1.600.00 lira ağır para cezası, sanık ... ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 491/2-son, 55/3, 81/2, 491/ilk-son, 55/3, 81/2, 71. maddeleri gereğince 2 yıl 8 ay 2 gün hapis, sanık ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 491/2-son, 65/3, 522, 59, 647 sayılı Kanunun 4, 491/ilk-son, 59. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis 1.000.000 lira ağır para cezasının 647 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince ertelenmesine; sanık ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 491/2-son, 65/3, 522, 491/ilk-son, 71. maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay hapis ve aynı Yasanın 95/2. maddesi gereği için ilgili mahkemesine ihbarına 13/03/2003 gün 1999/1072-2003-141 esas sayılı kararı ile hükmedildiği;

O yer Cumhuriyet Savcısının 30/04/2003 günlü gerekçeli temyiz dilekçesinde ''yakınan ...'a yönelik araç hırsızlığıyla ilgili sanık ... ve ...'nun bulundukları yer itibariyle diğer sanıkları gördüklerine ilişkin tespit kesin olarak saptanmadan 765 sayılı TCK'nın 65/3. maddesi yerine aynı yasanın 491/son fıkrasının uygulanması ve belirtilen temyiz talebine aykırı olarak 13/03/2003 günlü Cumhuriyet Savcılık makamının mütalasına kısmen uygun karar verildiği halde hükümde talebe uygun olarak karar verildiğinin belirtilmesi yasaya aykırı bulunduğundan'' hükmün temyizden incelenmesinin talep edildiği;

Hükümlüler ... ve ...'ya usulüne uygun tebligat yapılmasına karşın temyiz etmedikleri;

Hükümlüler ... ve ...'ya usulüne uygun tebligat yapılmasına karşın temyiz etmedikleri;

Hükmü yaşı küçük sanıklar ... ve ... ... savunmanlarının her iki yakınana yönelik eylem nedeniyle hükmedilen cezalara ilişkin olarak temyiz taleplerine istinaden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2004 gün 2003/097566 sayılı tebliğnamesiyle adı geçen dört sanığın yakınan ...'a yönelik eylem nedeniyle mahkemenin uygulamasının yerinde olduğu görüşüyle hükmün onanması, sanıklar ... ile ... ... savunmanları ve O Yer Cumhuriyet Savcısının ...'e yönelik hırsızlık eyleminin ise '' sanık ...'in yakınana yumruk vurup onu yere düşürerek çantasını aldığı ve olay yerinden uzaklaştıklarına göre sanıkların eylemlerinin gasp suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin taktir yetkisi üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan GÖREVSİZLİK kararı yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması'' gerekçe ve görüşü ile adı geçen dört sanık yönünden hükmün bozulmasının talep edildiği;

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 2004/4884-2005/6153 esas-karar sayılı 03/06/2005 günlü kararıyla; sanıklar ..., ... ..., ... hakkında '' suç tarihinden sonra 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK hükümleri gereğince yeniden değerlendirilmesinin zorunluluk bulunduğu'' gerekçesiyle diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verildiği;

Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından bozma kararına 30/12/2005 günlü oturumda sanıklar ..., ... ..., ... hakkında yakınan ...'e yönelik hırsızlık eylemlerinin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdirinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle Görevsizlik kararı verildiği;

Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucun da yaşı küçük sanıklar ... ... ve ...'ya ulaşılamadığından bu sanıklar yönünden dosyanın ayrılmasına, sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149/1-c maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ancak alınan kararın sanık savunmanlarıyla, Cumhuriyet Savcısı tarafından sanıklar lehine temyiz edildiği aleyhe bir temyiz olmadığı anlaşıldığından CMK'nın 307/4 maddesine göre sanık ...'in kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç olarak bu suçtan iki yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık ...'nun yağma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 149/1-c, 62 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak alınan kararın sanık savunmanlarıyla Cumhuriyet Savcısı tarafından sanık lehine temyiz edildiği aleyhe bir temyiz olmadığı anlaşıldığından, CMK'nın 307/4. maddesine göre sanık ...'nun kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç olarak bu suçtan 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına'' karar verilip sanıklar savunmanları tarafından yasal süreci içerisinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda izah edilen hususlar dikkate alındığında Pendik Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2003 gün 1999/1072-2003/141 sayılı mahkumiyet hükmü;

Yaşları küçük sanıklar ... ... ve ... lehine savunmanları;

Yukarıda izah edilen hususlar dikkate alındığında Pendik Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2003 gün 1999/1072-2003/141 sayılı mahkumiyet hükmü;

Yaşları küçük sanıklar ... ... ve ... lehine savunmanları;

O yer Cumhuriyet Savcısının ise; yakınan ...'a karşı sanıklar ... ve ...'in “eyleme asli katılımları saptanmadan 765 sayılı TCK'nun 491/son fıkrası ile uygulama yapılması ve hükmü bu yönü ile mütaalasına aykırı olduğu halde “talebe uygun” karar verildiğinin'' belirtilmesi suretiyle, adı geçen sanıklar savunmanı ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz davası açılmıştır.

Sanıklar ... ve ...'nun yakınan ...'e yönelik eylemleri ile ilgili aleyhe kabul edilebilecek bir temyiz davası açılmadığı gibi sanıklar ... ve ... tarafından da açılmış her hangi bir temyiz davası bulunmamaktadır.

Sanıklar ... ve ...'nun suç arkadaşları sanıklar ... ... ve ... ile o yer Cumhuriyet Savcısının açtığı temyiz davaları nedeniyle dosyayı inceleyen Yargıtay yüksek 10. Ceza Dairesinin 03.06.2005 gün 2004/4884-2005/6153 sayılı bozma ilamında sanıklar ... ve ... aleyhine her hangi bir düşünceye yer verilmediği halde yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de;

... ve ...'nun yakınan ...'e karşı işledikleri ve suç teşkil eden eylemleri nedeniyle Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2003 gün 1999/1072-2003/141 sayılı mahkumiyet kararı lehe ve/veya aleyhe haklarında açılmış bir temyiz davası bulunmadığından mevcut hali ile kesinleşmiştir. Hal böyle olunca ... ve ...'nun hükümlü konumuna geldiği bu aşamadan sonra ... ve ...'nun hatalı bir uygulama ile bu kere yakınan ...'e karşı işlenen suç nedeniyle, sanıklar ... ... ve ...'nın haklarında süren genel yargılama sürecine dahil edilerek ikinci kez hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hükümlüler için dosyanın uyarlama yargılamasının ve / veya yazılı emir yolu ile ele alınması olanaklıdır. Yazılı emir ile bozulmuş bir karar yoktur.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlüler hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemeyeceği kuralı dikkate alındığında;

Hükümlüler ... ve ... hakkında yakınan ...'e karşı eylemleri nedeniyle kurulan hüküm hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konuda edilmesi mümkün değildir.

Bu nedenlerle; hükümlüler ... ve ... hakkında yakınan ...'e yönelik eylem ile ilgili yeniden kurulan ikinci hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE;

5252 Sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1004, Karar No: 2009/1324, Tarih: 19.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1004 E.  ,  2009/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim borcunu ödemeyen davalılar hakkında yapılan icra takibine karşı ileri sürülen itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ...’in Üniversitenin Fen Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Anabilim Dalı araştırma görevlisiyken 2547 Sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince doktora eğitimi yapmak üzere Ankara Üniversitesine gönderildiğini ancak başarısızlık nedeniyle kaydının silindiğini, eğitime başlarken verilen yüklenme senedi gereğince sorumlu olduğunu, adına yapılan harcamaların ödenmemesi nedeniyle haklarında icra takibi yapıldığını, itiraz ettiklerini, itirazın iptali istenilmiş; mahkemece, davalının halen Kültür ve Turizm Bakanlığına bağlı olarak Kocaeli Valiliği emrinde çalıştığını, 5535 Sayılı Yasa gereğince hakkında yapılan takipten vazgeçildiğinden davasının reddine, alacağın takip tarihinden sonra yürürlüğe giren yasa gereğince talep edilemediğinden davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıda yazılan dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıda yazılan dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2547 Sayılı Yasanın 35. maddesine göre, yükseköğretim kurumları, kendilerinin ve yeni kurulmuş ve kurulacak diğer yükseköğretim kurumlarının ihtiyaçları için yurt içinde ve dışında, kalkınma plan, ilke ve hedeflerine ve Yükseköğretim Kurulunun belirteceği ihtiyaca ve esaslara göre öğretim elemanları yetiştirecekler, öğretim elemanı yetiştirilmesi amacıyla üniversitelerin araştırma görevlisi kadroları, araştırma ve doktora çalışması yapmak üzere başka bir üniversiteye Yükseköğretim Kurulunca geçici olarak tahsis edilebilecek, bu şekilde doktora ve tıpta uzmanlık veya sanatta yeterlilik payesi olanlar, bu eğitimlerinin sonunda kadrolarıyla birlikte kendi üniversitelerine döneceklerdir. Yurtiçi ve yurtdışında yetiştirilen öğretim elemanları, genel hükümlere göre bağlı oldukları yüksek öğretim kurumlarında mecburi hizmetlerini yerine getirmek zorunda olup, bu yükümlülüğü yerine getirmeyenlere yüksek öğretim kurumlarında görev verilmeyecektir. Buna göre öğretim elemanı yetiştirilmek üzere başka bir üniversiteye kadrosu tahsis edilen öğrencilerin başarısız olmaları veya görevlerinden ayrılmaları halinde kendilerine yapılan ödemeleri geri ödeyeceklerine ilişkin hiçbir düzenleme yasada öngörülmemiş, ancak taraflar arasında sözleşme yapılmasını engelleyen bir hükme de yer verilmemiştir. Bu durumda davalı ...’in yüklenme ve kefalet senedi hükümlerine göre sorumluluğunun tespiti gerekeceği açıktır. Adı geçen yüklenme senedi bir bütün halinde incelendiğinde ise davalı hakkında senedin 7. maddesinin uygulanacağı anlaşılmaktadır. Anılan madde "öğrenimimi bıraktığım ya da başarılı olamadığım…takdirde ….Ankara Üniversitesinde görevli olduğum sürece tarafıma yapılan masrafların tümünü altıncı maddede belirtilen usul ve şartlarla tahsil edilmesini...kabul ve taahhüt ederim” şeklinde düzenlenmiştir. Bu durumda davalının sorumlu olacağı kısım öğretim ve eğitim için yapılan masraflar olup, araştırma görevlisi kadrosunda olmanın karşılığı olan maaş ödemeleri bunun dışında kalmaktadır.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden davalıya maaş ödemeleri dışında herhangi bir masraf yapıldığı da anlaşılamamaktadır. Bu durumda 5535 Sayılı Yasa yürürlüğe girmemiş olsaydı bile davalılar hakkındaki davanın reddine karar verileceği anlaşıldığından, mahkeme masraflarının davacı üniversite üzerinde bırakılması ile davada kendini vekille temsil ettiren davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 19.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6641, Karar No: 2022/8599, Tarih: 27.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/6641 E.  ,  2022/8599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından her iki dava ve ferileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı-davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtayca incelenir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir. Davacı-davalı erkeğin ekonomik durumunun, temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek düzeyde olduğu anlaşıldığından adli yardım talebi yerinde görülmemiş, reddine karar verilmiştir.

2- Davacı-davalı erkeğin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca davacı-davalı erkeğe işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği takdirde Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesinin yollaması ile 344. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için muhtıra çıkarılması ve sonucuna göre işlem yapılmak üzere dava dosyasının ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davacı-davalı erkeğin adli yardım talebinin REDDİNE, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 27.10.2022 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/13129, Karar No: 2012/47055, Tarih: 28.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/13129 E.  ,  2012/47055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/185255

MAHKEMESİ : Marmaris 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2009

NUMARASI : 2007/173 (E) ve 2009/427 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, Konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık S. B..hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı aynı Yasanın 231/12. madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup, yine aynı Yasanın 264. Maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, yakınan sanık vekilinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Yakınan sanık S. B.. vekili tarafından sanık G.. K.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen beraat kararına yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan ve sanık G.. K..'dan şikayetçi olduğunu belirten yakınan sanık S. B..'un davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadığından 5271 sayılı CYY.nın 260/1.madde ve fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kovuşturma evresindeki 20.02.2008 tarihli talimatla alınan savunmasında sanık G.. K..'dan şikayetçi olduğunu belirten yakınan S. B..'a CYY.nın 234.maddesi uyarınca haklarının açıklanıp anlatılmaması ve suçtan zarar gören sıfatı ile davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması suretiyle 5271 sayılı CYY.nın 234/1-b ve 3. madde ve fıkraları ile 238. maddesinin 2. fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, yakınan sanık S. B.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33812, Karar No: 2016/601, Tarih: 14.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/33812 E.  ,  2016/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Malatya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2015

NUMARASI : 2015/301-2015/526

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce, özet olarak, “...Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan i. ö. idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan i. ö.idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İ.i Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmaktadır.

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İ. Ö. İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İ. Ö. İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu i. ö. idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Bozma üzerine yapılan araştırma sonucu, dosyaya eklenen komisyon kararı ve eklerine göre tüzel kişiliği sona eren M. İ. Ö. İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İ. Bakanlığına yöneltilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun’un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İ. Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2966, Karar No: 2021/5288, Tarih: 11.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2021/2966 E.  ,  2021/5288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Merkez İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 429 parsel sayılı 106,25 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve 17.09.1961 tarihinde tescil edilmiş, bilahare intikal, satın alma ve hisse birleştirme ile davacı ... adına kayden tescil edilmiştir. Aynı çalışma alanında bulunan 1063 ada 2 parsel sayılı 1410,25 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın bir kısmı, 1961 yılında yapılan tapulama çalışmalarında tescil harici bırakılmış 26.12.2008 tarihinde etrafındaki parsellerle birlikte 1553 parsel numarasıyla 480.284 metrekare yüzülçümü ile ihdasen Hazine adına tescil edilmiş 29.01.2009 tarihinde 1553 parsel sayılı taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulması sonucunda 1063 ada 2 parsel numarasıyla ve 429 parsel sayılı taşınmazla birleştirilerek 133387/141025 pay ile davalı ..., 7638/141025 pay ile davacı adına tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak Hazinenin payına yönelik tapu iptali ve adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu payın imar uygulaması sonucu Hazine adına tescilinin yapıldığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazın kadastro sırasında ne sebeple tescil harici bırakıldığı araştırılmamış; mahallinde keşfe gidilmemiş, bu bağlamda dava konusu taşınmazın evveliyatının ne olduğu, imar ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı ve zilyetliğin başından beri ne şekilde sürdürüldüğü saptanmamış; taşınmazın evveliyatını, kullanım süresini ve niteliğini en iyi belirleme yönteminin hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu göz önünde bulundurulmaksızın ve araştırma yapılmaksızın hüküm kurulmuştur. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak karar verilemez.