muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15566, Karar No: 2025/8201, Tarih: 17.03.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Rize Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5253, Karar No: 2024/1533, Tarih: 27.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5253 E.  ,  2024/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/106 Esas, 2022/845 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/19 E., 2021/181 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl ve birleşen davada davacı vekili asıl dava dilekçesinde; davalının 02.05.2015 tarihinde kısmen devraldığı 2008/75358 tescil numaralı "ŞEHİR" ibareli markasının ayırt edicilik fonksiyonunun bulunmadığını, dolayısıyla tescilinin hukuka ve marka mevzuatına aykırı olduğunu, ayrıca söz konusu ibarenin jenerik ve tasvir edici bir ibarede olmadığını, bu nedenle hükümsüz kılınarak sicilden terkini gerektiğini, şayet mahkeme aksi kanaatte ise davalının bu markayı tescilden itibaren 5 yıllık süre içerisinde kullanmadığını iddia ederek öncelikle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci, 6 ncı ve 25 inci maddeleri uyarınca markanın hükümsüzlüğüne, bu talepleri kabul görmemesi halinde markanın kullanılmayan emtialar bakımından tescil tarihinden itibaren etkili olacak şekilde iptali ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Asıl ve birleşen davada davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; müvekkilinin 2009/59920 no ile tescil edilen "...+ ŞEKİL" ve 2015/57186 nolu "İSTANBUL ŞEHİR ÜNİVERSİTESİ SOSYAL GİRİŞİMCİLİK OKULU" markalarının sahibi olduğunu, her iki markanın da 41. sınıfta tescilli olduğunu, Üniversitenin "ŞEHİR" ibareli markaları ile uzun yıllardır Türkiye' de eğitim ve öğretim hizmeti sunduğunu, davalının müvekkili Üniversite markalarının ününden yararlanmak amacıyla "ŞEHİROKULLARI" ibareli markasını tescil ettirdiğini, davalı markasında davacı markasında olduğu gibi, beyaz zemin üzerine ayırt edici turkuaz renginin kullanıldığını ve "ŞEHİR" sözcüğünün büyük ve kalın harflerle yazılmış olmasının da görsel benzerlik yarattığını, davalının marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, davalının 2016 30242 numaralı "ŞEHİR OKULLARI" markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Asıl ve birleşen davada davalı vekili asıl dava cevap dilekçesinde; dava konusu markanın müvekkilince eskiye dayalı olarak kullanıldığını, ayrıca markanın tescil edildiği sınıfta ayırt edici niteliğe haiz olduğunu, davacının kötü niyetli olarak dava açtığını, markasını tanınır hale getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Asıl ve birleşen davada davalı vekili birleşen dava cevap dilekçesinde; davalının birçok farklı eğitim kurumu, dernek ve vakfın kuruluşunda ve yönetiminde yer almış olup, halen İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Mütevelli Heyeti Üyesi ve başkan yardımcısı sıfatlarını haiz ve ŞEHİR KOLEJLERİ' nin kurucusu olduğunu, davalının "ŞEHİR", "ŞEHİR KOLEJİ", "ŞEHİR OKULLARI" markaları üzerinde eskiye dayalı kullanımından kaynaklanan hakkının bulunduğunu, bu markaların davalı ile özdeşleştiğini ve tüketici nezdinde davalı tarafından maruf ve meşhur hale getirildiğini, davalının "ŞEHİR" ibaresi üzerinde kazanılmış hak sahibi olduğunu, davacı ve davalı markaları arasında karışıklığa sebebiyet verecek düzeyde görsel, işitsel ve kavramsal benzerliğinin bulunmadığını, davalı markasının anaokulu-ilkokul-ortaokul düzeyinde özel eğitim kurumlarında kullanıldığını, davacı markalarının ise üniversite eğitiminde kullanıldığını, her iki markanın hitap ettikleri tüketici kitlelerinin farklı olduğunu, davacının "ŞEHİR" ibaresi üzerinde tekel hakkı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava bakımından alınan bilirkişi raporunda davalının markayı devraldığı 27.05.2015 tarihinden sonra Kurtuba Eğitim Kurumları Limited Şirketine verdiği muvafakat ile dava tarihi olan 17.08.2017 tarihine kadar 2 sene içinde ciddi ve etkin bir şekilde kullanıldığına dair görüş bildirilmişse de, marka kullanımını gösteren faturalar incelendiğinde kullanılan markanın davalı adına tescilli 2015 47238 tescil numaralı "ŞEHİR KOLEJİ+Şekil" markası olduğu, bu markada yer alan logonun ve "ŞEHİR KOLEJİ" ibaresinin aynen faturalarda ve davalı tarafça dosyaya fotoğrafları sunulan tanıtım evrakı, servis araçları, öğrenci formaları, okulda kullanılan eşyalar ve okul tabelalarında kullanıldığı, bu kullanımın 2008 75358 tescil numaralı "ŞEHİR" markasının kullanıldığını kanıtlayan delil ve belgeler olmadığı, seri markalardan birinin kullanımının tüm markalara ilişkin bir kullanım olarak kabul edilemeyeceği, davalıya ait 2008 75358 tescil numaralı "ŞEHİR" markasının kullanılmaması nedeniyle iptal koşullarının mevcut olduğu, birleşen dava bakımından davacının 2009 59920 tescil numaralı "...+Şekil" markası ile 2015 57186 tescil numaralı "... SOSYAL GİRİŞİMCİLİK OKULU" markasının esas unsurlarının "ŞEHİR" ibaresi olduğu, markada yer "İSTANBUL" ibaresinin şehir adı, markada yer alan diğer kelimelerin ise tanımlayıcı nitelikte oldukları ve markaya ayırt edicilik katmadıkları, davalıya ait 2016 30242 tescil numaralı "ŞEHİR OKULLARI+Şekil" markasının da esas unsurunun "ŞEHİR" ibaresi olduğu, her iki tarafın markalarının tescilli olduğu 41. sınıftaki "eğitim ve öğretim hizmetleri, sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri" için tanımlayıcı bir ibare olmadığı, davacı taraf markalarının üniversite eğitimi hizmetlerinde, davalının markalarının ise ilk ve orta öğretimde kullanılmış olmasının markaların karıştırılma ihtimalini ortadan kaldırmayacağı, zira pek çok vakıf üniversitesinin ilk ve orta öğretim kurumlarının da aynı isimle faaliyette bulunduğu, markaların hitap ettiği ortalama tüketicinin davalının "ŞEHİR OKULLARI" markasını gördüğünde davacıya ait üniversite ile bağlantılı olduğunu düşünebileceği, bu şekilde her iki marka ve kurum arasında irtibat kurulabileceği, bu durumun markaların karıştırılmasına neden olacağı, her ne kadar davalının 2008 75358 tescil numaralı daha eski tarihli "ŞEHİR" markası mevcutsa da, bu markanın tescil edildiğinden bu yana ciddi ve etkin bir şekilde kullanılmadığı, davalının bu markasına dayanarak "ŞEHİR" ibaresi üzerinde hak sahibi olduğunu savunamayacağı, 2008 75358 tescil numaralı markanın iptaline karar verilmekle tescil tarihinden itibaren 5 yıllık süre sonunda iptal koşullarının gerçekleştiği 18.03.2014 tarihinden sonra tescil edilen 2016 30242 numaralı markasıyla ilgili bu markadan kaynaklanan haklarına dayanamayacağı, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin kesinleşen 2018/1670 E., 2019/1261 K

.03.2014 tarihinden sonra tescil edilen 2016 30242 numaralı markasıyla ilgili bu markadan kaynaklanan haklarına dayanamayacağı, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin kesinleşen 2018/1670 E., 2019/1261 K. sayılı kararı ile davalıya ait "ŞEHİRKOLEJİ+Şekil" markasının davacının markaları ile benzer olduğuna karar verildiği, tüm bu nedenlerle davalının markasının hükümsüz kılınması gerektiği gerekçeleriyle asıl davanın ve birleşen davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2008 75358 numaralı "ŞEHİR" markasının ve 2016 30242 numaralı "ŞEHİR OKULLARI" markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkil tarafından kullanılan markanın esas unsuru “şehir” olup, markasını ticaret hayatında aktif bir şekilde kullandığını, birleşen dava yönünden, müvekkile ait şehir okulları markası ile davacı yana ait ... markası arasında karışıklık yaratacak düzeyde benzerliğin söz konusu olmadığını, markaların sadece genel görüntüleri, anlamları, okunuş ve yazılışları baz alınarak yapılan değerlendirmede dahi söz konusu markaların aynı olmadığı ve karıştırılma ihtimalinin de bulunmadığının açıkça görüldüğünü, müvekkilinin “ŞEHİR” ibaresi üzerinde tescilli hak sahipliğinin de mevcut olduğunu, mahkemenin kararının aksine, 41. sınıftaki “eğitim-öğretim hizmetleri” açısından tüketici kesimi bilinçli tüketici olup, markaları karıştırma ihtimallerinin bulunmadığını belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarındaki esas unsurun şehir ibaresi olduğu, diğer kısımların ise markaya ayırt edicilik katmadığı, davalının 2008/75358 numaralı markası, davacının markasından daha önceki bir tarihli ise de davalının bu markayı tescilinden itibaren ciddi ve etkin bir şekilde kullandığı hususunun ispatlanamadığı, davalının 2015 yılında devraldığı asıl davaya konu bu markayı 2015 yılına kadar kullandığı hususunun davacı tarafça bilindiği veya bilinmesi gerektiği hususunun kanıtlanamadığı, davalının kullanmaya başladıktan sonraki tarih ile dava tarihi arasında sessiz kalma yoluyla hak kaybı için gereken 5 yıllık sürenin geçmediği gerekçesiyle asıl ve birleşen davada davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 25 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 25 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Asıl ve birleşen dava, 2008/75358 ve 2016/30242 numaralı markaların hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Mahkemece davaların kabulüne, her iki markanın da hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. Her ne kadar mahkemece, davalı tarafından kullanılan markanın adına tescilli 2015/47238 tescil numaralı "ŞEHİR KOLEJİ+Şekil" markası olduğu, bu markada yer alan logonun ve "ŞEHİR KOLEJİ" ibaresinin aynen faturalar, tanıtım evrakı, servis araçları, öğrenci formaları, okulda kullanılan eşyalar ve okul tabelalarında kullanımın 2008/75358 tescil numaralı "ŞEHİR" markasının kullanıldığını kanıtlayan delil ve belgeler olmadığı gerekçesiyle davalının asıl dava konusu 2008 yılında devraldığı 2008/75358 sayılı markasının kullanılmadığı sonucuna varılmışsa da; asıl davaya konu marka, davalının okullarında "ŞEHİR" ibaresini de içerecek şekilde kullanılmaktadır. Bu ibarenin yanına mal ve hizmet sınıflarından birisinin yazılması, markanın ayırt edici unsur olarak kullanılmadığı veya farklı şekilde kullanıldığı anlamına gelmemektedir. O halde davacının, dava tarihi olan 17.08.2017 tarihinden önceki kullanımlarının 6769 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesinin (a) bendi gereğince markanın ciddi şekilde kullanımı niteliğinde olduğu ve buna bağlı olarak da birleşen davaya konu 2016/30242 numaralı marka için de önceki markaya dayalı kazanılmış hakkının bulunduğu gözetilerek asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32972, Karar No: 2019/11880, Tarih: 19.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/32972 E.  ,  2019/11880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki istirdat alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekili ile davalının istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/...-b-...-... maddeleri uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, istirdat alacağı istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/...-b-... maddeleri uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, .../06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/415, Karar No: 2023/5131, Tarih: 14.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2020/415 E.  ,  2023/5131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2015 tarihli ve 2015/363 Esas, 2015/682 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz isteği mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Hakkında birden çok yakalama emri bulunan sanığın suç tarihinde görevli polis memurlarına ... adına düzenlenmiş ancak üzerinde kendisine ait fotoğraf bulunan nüfus cüzdanını ibraz ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 29.04.2015 tarihli raporunda suça konu nüfus cüzdanının orijinal olduğu, belgede halen mevcut olan fotoğrafın bulunduğu yere tahrifat neticesinde yapıştırılmış olduğu, bu tür belgeleri tanzim ve kontrol etmekle görevli tecrübeli kişilerin dikkatini çekeceğinden, bu kişilere karşı aldatma (iğfal) kabiliyetini haiz olmadığı, hüsnüniyetli kişilerin ilk nazarda dikkatini çekmeyeceğinden, bu kişilere karşı aldatma (iğfal) kabiliyetini haiz olduğu belirtilmiştir.

4. Mahkemece 19.06.2015 tarihli celsede suça konu nüfus cüzdanı incelenmiş, nüfus cüzdanındaki fotoğraf değişikliğinin ilk bakışta farkedilemediği ancak dikkatlı bakıldığında farkedilebileceği, nüfus cüzdanında soğuk damganın ön yüzden görülmediği arka yüzde belirsiz bir şekilde olduğu, konunun uzmanı olmayanlarca sahteliğinin anlaşılamayacağından iğfal kabiliyetinin bulunduğu tespit edilmiştir.

5. Mahkemece sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5. Mahkemece sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Dosyada aslı bulunan suça konu nüfus cüzdanı üzerinde heyet olarak yapılan incelemede; fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin olmadığı, fotoğrafın, fotoğraf hanesine uyum sağlamadığı ve belgeye sonradan yapıştırılmış olduğunun ilk bakışta kolaylıkla anlaşılması karşısında; nüfus cüzdanının bu hali ile aldatıcılık niteliği bulunmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2015 tarihli ve 2015/363 Esas, 2015/682 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/44773, Karar No: 2013/31861, Tarih: 04.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/44773 E.  ,  2013/31861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, maaş alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, her iki davayıda kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı birleşen dosya davalısı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı – birleşen dava davalısı vekili, müvekkiline küresel kriz gerekçesiyle zorunlu olarak izin kullandırıldığını, bu izinlerin karşılığının davacı ve diğerlerinin maaşlarından kesildiğini, davacının son dönem maaşlarının bir kısmının eksik, bir kısmının hiç ödenmediğini, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, davacılara işverenlik yetkililerince içeriği bildirilmeyen, sureti verilmeyen belgeler imzalanmasının istendiğini, işveren yöneticilerince davacıların “aldığınız maaşı hak etmiyorsunuz” şeklinde aşağılandığını, kullandırılan zorunlu izinler nedeniyle kesinti yapılacağı ve zorunlu olarak kullandırılan izin günlerine karşılık ücret ödenmeyeceğinin bildirildiğini, aynı konumda çalışan eski işçilere daha düşük, yeni alınanlara daha yüksek oranda ücret ödemesi yapılarak maaş adaletsizliği uygulanmaya başlandığını, tüm bu gerekçeler üzerine davacılarca iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, uygulanan haksızlıklar üzerine işten ayrılmak isteyenlere işverenlikçe haklarının eksiksiz ödeneceği vaadiyle istifa dilekçeleri alındığını, ancak davacıların işten ayrılma istekleri işleme konulmadığı gibi, maaş kesintileri, zorunlu izin kesintileri ile fazla mesai haklarının da ödenmediğini, bunun üzerine müvekkillerince ihtarname keşide edildiğini, davacıların bu eyleminden haberdar olan işverenin istifa dilekçelerini işleme koyduğunu bildirdiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı ve ödenmeyen maaş alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı birleşen dava davacısı, davacının endüstri ve otomobil boya sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalının 06.04.2006 – 15.07.2010 arasında kalite kontrol laboratuvarında teknisyen olarak çalıştığını, davalının yöneticisi ile 29.06.2010 tarihinde yaptığı görüşmede istifa ederek iş akdine son vermek istediğini belirttiğini, bölüm yöneticisince talebin değerlendirmeye alındığını ve durumun davalıya bildirildiğini, ancak

davalının bu değerlendirme sonucunu beklemeden 15.07.2010 tarihinde kendi irade ve beyanıyla ihbar öneline uymadan ve hiçbir geçerli neden bulunmaksızın işten ayrıldığını, işten ayrılır ayrılmaz da rakip firmada (DYO) işe başladığını, burada bir süre çalıştıktan sonra buradan da ayrılarak PETKİM’DE çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinde yer alan rekabet yasağına aykırı olduğunu ve cezai şart ödenmesi yaptırımına bağlandığını iddia ederek cezai şartın yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.