muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10146, Karar No: 2010/11685, Tarih: 08.11.2010

1. Hukuk Dairesi 2010/10146 E., 2010/11685 K.

**1. Hukuk Dairesi 2010/10146 E., 2010/11685 K.**

**- TAVZİH**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 719 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 438 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 455 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 80 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Nevşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/428 E. 2008/331 K. sayılı 19.12.2008 tarihli kesinleşen kararının tapuda infazının sağlanması işlemleri sırasında kadastro müdürlüğünce fen bilirkişi raporundaki yüzölçüm hesaplamasının hatalı olduğu 2195.76 m2 değil, 2191.78 m2 olması gerektiğini ileri sürerek, tavzih kararı verilerek hükmün kabul kapsamındaki bölümünün 2191.78 m2 olarak düzeltilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, yanıt vermemiştir.

Mahkemece, tavzih yolu ile hükmün değiştirilemeyeceği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Selda Özer'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Dava, tavzih isteğine ilişkindir.

Mahkemece isteğin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Nevşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/428 E. 2008/331 K. sayılı dava dosyasında 2195,76 m2'lik bölümün davacı hazine adına tesciline karar verilerek kararın 18.06.2009 tarihinde kesinleştiği, ilamın infazı sırasında kadastro müdürlüğünün 20.10.2009 tarihli yazıları ile yapılan büro kontrolü neticesinde mevcut koordinatlardan yapılan yüzölçüm hesabında alanın 2191,78 m2 olup mahkemeden tavzih kararı alınması gerektiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, HUMK'nun 455. maddesinde hükmün müphem olması ve mütenakız (birbirine ters) hükümleri ihtiva etmesi halinde tavzih yoluyla anılan hatanın giderilebileceğine imkan tanınmıştır.

Somut olayda, taşınmazın haritası bulunduğuna göre 3402 Sayılı Yasanın 20. ve TMK'nun 719. maddesi hükmü uyarınca haritası olan kayıtların yüzölçümü, harita nereyi kapsıyor ise o miktardadır. İnfaz sırasında Kadastro Müdürlüğünce yapılan büro kontrolü neticesinde, haritanın doğru olmakla beraber harita muhtevasının 2191,78 m2 olduğu halde hükme 2195,76 m2 olarak yazıldığının tespiti maddi hata ile ilgilidir. HUMK'nun 80. ve 438. maddeleri hükmü uyarınca anılan hataların her zaman düzeltilmesi olanaklıdır.

O halde, isteğin kabul edilerek maddi hatanın giderilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle tavzihe ilişkin yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19427, Karar No: 2015/7840, Tarih: 11.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19427 E.  ,  2015/7840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan, 112 ada 3 ve 115 ada 1 parsel sayılı 3.705,15 ve 2.920,05 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı, ... 115 ada 1, davacı ... 112 ada 3 ve davacı ... her iki parsel yönünden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın ... yönünden kabulüne, ... ve ... yönünden reddine, çekişme konusu 112 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına, 115 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacılar ... ve ... vekilleri ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı ... vekili olduğunu ileri sürerek 17.03.2012 tarihli dilekçe ile tanık listesi verildiği ve tanıkların dinlenilmesinden vazgeçilmediği halde mahkemece davacının gösterdiği tanıklar dinlenmeksizin ve de dinlenmeme nedeni açıklanmadan hüküm kurulmuştur. Mahkemece taraflarca bildirilen tanıkların dinlenmemesi savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 36. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil etmektedir. Hal böyle olunca; mahkemece, davacı tarafın bildirdiği tanıkları dinlenmeksizin karar verilmesi isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile BOZULMASINA,

2- Dava konusu 112 ada 3 ve 115 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davacı ... ve davalı ... vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemenin gerekçeli kararında dava konusu 112 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap şartlarının oluşmadığı, 115 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ise zilyetlikle iktisap şartlarının oluştuğu kabul edildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 112 ada 3 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne, 115 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilerek gerekçeli karar ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması isabetsiz olduğu gibi mahkemece yapılan incelenme ve araştırma da hüküm vermek için yeterli bulunmamaktadır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bilgisine başvurulan yerel bilirkişi ve tespit bilirkişileri 115 ada 1 parsel sayılı taşınmazın birkaç yıl öncesine kadar kullanılmadığını son bir kaç yıldır davacı ... tarafından kullanıldığını, 112 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise uzun yıllardır davacı ... kullanımında olduğu bildirildiği halde keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında 112 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 2000'li yıllardan sonra imar-ihya edilerek kullanılmaya başlandığı, 115 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise 1985 yılllarında imar-ihya edilerek tarla olarak kullanılmaya başlandığının rapor edilmiş olması karşısında beyanlar ile bilirkişi raporları arasında açıkça bir çelişki meydana gelmiştir. Diğer taraftan dosya içerisindeki 1956, 1988 ve 2002 yıllarına ait memleket haritaları jeodezi ve fotoğrametri uzmanı harita mühendisi yerine alanında uzman olmayan kişilere incelettirilmiştir. O halde doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle; tespit tarihi olan 2011 yılından geriye doğru 15, 20 ve 25 yıl öncesine ve iktisap evresine ilişkin üç ayrı tarihte çekilmiş steoroskopik hava fotoğrafları getirtilmelidir. Bundan sonra mahallinde jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi, önceki bilirkişi dışında üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır

. O halde doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle; tespit tarihi olan 2011 yılından geriye doğru 15, 20 ve 25 yıl öncesine ve iktisap evresine ilişkin üç ayrı tarihte çekilmiş steoroskopik hava fotoğrafları getirtilmelidir. Bundan sonra mahallinde jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi, önceki bilirkişi dışında üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, ilk kez hangi tarihte kullanılmaya başlandığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, kim ya da kimler tarafından ne şekilde kullanıla geldiği, hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, ziraatçi bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın öncesinin ve hali hazır durumunun ne olduğu, içerisindeki kayalık, tepe, çukur ve ekilmeyen bölümler ile ekilen bölümlerin nereler olduğu tek tek tespit edilmeli, taşınmazın toprak yapısı, bitki örtüsü ve niteliği hususlarında bilimsel verilerle desteklenmiş, denetime elverişli rapor istenmeli, çekişmeli taşınmazın farklı yön ve açılardan fotoğrafları çektirilerek, çekişmeli taşınmazın sınırları işaretlenmeli; uzman fen bilirkişisinden keşfi izlemeye elverişli harita ve rapor düzenlemesi ve getirtilen hava fotoğraflarını steoroskop aleti ile inceleyerek fotoğraflardaki niteliğinin ne olduğu hususunda ayrıntılı rapor vermesi istenmeli ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmadan, eksik incelemeyle ve de kararın gerekçesi ile hüküm kısmı çelişecek şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25099, Karar No: 2016/3997, Tarih: 08.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/25099 E.  ,  2016/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Açık alanda park halindeki motosikletin çalınması biçimindeki eylemin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesinin uygulanması suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle (eleştiri yönünden oyçokluğuyla) karar verildi

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun suçun nitelendirilmesine ilişkin eleştiri gerekçesine katılmıyorum.

Somut olayda özetle; müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesinin içeriğine göre suça konu motosikletin düzkontak yapılarak çalındığının anlaşılması göre, motosikletin direksiyon kilidiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edildiğinin anlaşılması karşısında eylemi, suç tarihinde yürürlükte olan TCK.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu, direksiyon kilidinin olmaması halinde ise aynı Kanun'un 141. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun, eylemin TCK.nun 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin düşüncesine katılmıyorum.

Öncelikle 765 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Yasa'daki düzenlemeleri birlikte değerlendirecek olursak; konumuzla ilgili olarak 765 sayılı TCK.nın 491/2. maddesinde hırsızlık suçunun, “Adet muktezası olarak yahut tahsis ve istimalleri itibariyle umumun tekafülü altında bulunan eşya hakkında işlenirse” biçiminde düzenlemeye yer verilmiş, motorlu araçlar ve motosikletlere yönelik hırsızlık eylemleri, aynı Yasa'nın daha ağır nitelikte olan 493. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında düzenlenen suçların unsurların oluşmaması hallerinde, anılan 491/2. maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık olarak kabul edilmekteydi. Ancak 5237 sayılı Yasa'da, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesi yerine, 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunun, “Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında,” işlenmesini nitelikli hal olarak düzenlemenin yanında, motorlu araçlarla ilgili olarak TCK.nın 142/1-b (1.cümle) maddesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ....... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenlemeye yer vermek suretiyle, motorlu araçları, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesinin karşılığı olan, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-e maddesi kapsamından çıkartmış, daha özel bir düzenleme yapmıştır. Bu nedenle 765 sayılı TCK.nın 491/2. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK.nın 142/1-e maddesindeki düzenleme karşılaştırılıp, buna bağlı yorumla doğru bir sonuca ulaşmak olanaklı değildir.

Ancak 765 salıyı Yasa'da motorlu araçlar, iş makineleri, motosikletler nasıl ki aynı nitelikte eşya kabul edilip, diğer koşulların varlığı halinde anılan Yasa'nın 491/2. maddesi kapsamında değerlendirilerek suçun nitelendirilmesi yapılmakta idi ise, 5237 sayılı Yasa'da da motosiklet, motorlu araçlara ilişkin özele düzenleme öngören 142/1-b (1.cümle) maddesi kapsamında motorlu araçlarla birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu düşüncemizin aksini öngören yasal düzenleme olmadığı gibi, 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girmesiyle motosikletlerin yapısında, kullanılımında, sokak veya caddelerde kilitli veye kilitsiz bırakılmalarında da bir değişiklik olmamıştır.

Özet olarak; her bir madde, düzenlendiği yasadaki aynı konuya ilişkin diğer maddelerden ayrı olarak ele alınıp tek başına yorumlanması olanaklı değildir. Çünkü çoğu zaman bir konuya ilişkin düzenleme tek bir maddeyle çözüme kavuşturulmamıştır. 765 sayılı Yasa'da, 5237 sayılı Yasa'daki 142/1-b (1.cümle) maddesinin karşılığı olmadığı gibi, 5237 sayılı Yasa'da da, 765 sayılı Yasa'da yer alan 493/1. maddenin karşılığı bir düzenleme yoktur. Bu nedenle bu konuda fazla bir şey söylemeye gerek olmadığı kanaatindeyiz.

Motosikletlere yönelik hırsızlık eylemlerini, motorlu araçlarla birlikte ele alıp TCK.nın 142/1-b (1.cümle) maddesindeki suçun unsuları yönünden değerlendirecek olursak; öncelikle TCK.nın 142/1-b maddesinin 1. cümlesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ....... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenleme gözetildiğinde; suça konu eşyanın kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olmasını suçun nitelikli hali olarak düzenleyen bir yasa maddesi karşısında, bu madde görmemezlikten gelinerek, suçun konusunu oluşturan eşya (motosiklet), ister kilitli olsun ister ise kilitsiz olsun, aynı nitelikte kabul edilerek, başka bir maddeye (TCK.nın 142/1-e maddesi) göre aynı cezayı yaptırımı doğuracak şekilde nitelikli hal kabul edilmesi, adil olmadığı gibi kendi içerisinde çelişki de oluşturmaktadır. Şöyle ki, hiçbir tedbir alınmadan veya kontak anahtarı üzerinde sokağa bırakılmış bir motosikletin çalınması eylemi ile kontağı kilitlenmiş veya tekerleği gövdesine bağlanarak kısmende olsa koruma altına alınmış bir motosikletin çalınması eyleminin aynı nitelikte kabul edilmesi yasaya ve hakkaniyete uygun düşmediği kanaatindeyiz.

Bu genel tespitlerden sonra tartışılacak diğer bir sorun, kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin gövdeye bağlanması suretiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş motosikletin, TCK.nın 142/1. maddesinin b bendinin 1. cümlesi kapsamında, “kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya” niteliğinde olup olmadığıdır.

Bu genel tespitlerden sonra tartışılacak diğer bir sorun, kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin gövdeye bağlanması suretiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş motosikletin, TCK.nın 142/1. maddesinin b bendinin 1. cümlesi kapsamında, “kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya” niteliğinde olup olmadığıdır.

Motorlu araçların kontak kilitleri gibi, motosikletlerin kontak kitlerininde aracı çalıştırmanın yanı sıra, hırsızlık eylemlerine karşı motosikleti koruma fonksiyonu vardır. Normal yaşamda insanlar ister araba olsun ister motosiklet olsun, kontak kilidini aracın üzerinden almak suretiyle hırsızlık eylemlerine karşı önlem almaktadırlar.

Burada yasal anlamda eşyanın muhafaza altına alınmış olmasının iki fonksiyonu söz konusudur. Birincisi suçun mağduruna bakan yönü itibariyle; mağdurun eşyasını korumak için normal sorumlu bir kişi gibi davranıp davranmadığıdır. Kişi değerli bir eşyasını sorumsuzca ve ihmalkar tutumuyla korunaksız bırakıyorsa, yasa koyucunun kişinin sorumsuzca tutumunu korumak veya gözeterek bu yönde suçun nitelikli halinin düzenlemesi söz konusu olamaz. Hırsızlık suçuna ilişkin yasa maddeleri incelendiğinde bu husus açıkça anlaşılabileceği gibi yerleşik uygulama da aynı yöndedir. İkinci yönü ise; eşyanın kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmasıyla hırsızlık eylemlerine karşı engelleyici, caydırıcı olması veya suçun faili için risk oluşturmasıdır. Yoksa kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmış olmakla, eşya (motosikle) hiç bir şekilde çalınamaz veya çalınamaz demek değildir. Bu nedenle direksiyon kilidi olmayan veya tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilitle muhafazası sağlanmamış ya da kontak anahtarı üzerinde bırakılmış olması nedeniyle kolaylıkla çalıştırılıp taşınabilen bir motosiklete göre, basit bir direksiyon vaya kontak kilidi ya da tekerleğin dönmesini engelleyen bir kilit yasal anlamda koruma sağladığında tereddüt bulunmamaktadır.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gözetilerek, yasal anlamda kilidin hangi nitelikte olması gerektiği ve bu bağlamda motosikletlerin kontak veya direksiyon kilitleri ile tekerleğin dönmesini engelleyen kilit sistemlerinin TCK.nın 142/1-b (1. cümlesi) kapsamında kilit olup olmadığını irdeleyecek olursak.

Yasal anlamda bir kilitten bahsedebilmemiz için, kilidin bozuk olmaması ve elle çekildiğinde kolaylıkla açılacak kadar basit olmaması gerekli ve yeterlidir. Bunun yanında kilidin muhkem veya dayanıklı olmasına gerek olmadığı gibi çay kaşığıyla veya metal saç tokasıyla açılması veya aynı marka araç anahtarlarının birbirini açıyor olması, bu kilitlerin yasal anlamda kilit sayılmalarına engel teşkil etmemektedir. Bu nedenle motosikletlerin kontak ve direksiyon kilitleri ile tekerleğinin dönmesinin engellemek için kullanılan kilitler yukarıdaki ifade ettiğimiz nitelikleri taşıması halinde yasal anlamda kilit olduğundan kuşku yoktur.

Tartışılması gereken konulardan bir diğeri ise; motosikletin kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitlenmesi halinde; kilide bir müdahale yapılmadan veya kilit sistemi devre dışı bırakılmadan, motosikletin sürüklenerek veya birkaç kişi tarafından kucaklanarak veya çekiciyle taşınarak çalınması durumda da eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) kapsamında nitelikli hırsızlık olacak mı dır?

Hemen belirtelim ki bu durumda da eylem anılan madde kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Çünkü anılan TCK.nun 142/1-b maddesinde, hırsızlık eylemini gerçekleştirme biçimine ilişkin bir düzenlemeye (TCK.nın 142/2-d maddesinde olduğu gibi) yer verilmemiştir. Kapıları kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş bir otomobilin çekiciyle çalınması halinde, kilit sistemine bir müdahale olmadığı halde, yasal ifadesiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşyanın çalınması söz konusu olduğundan eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) tanımlanan suçu oluşturduğu gibi, aynı şekilde kilitli motosikletin kilit sistemine müdahalede bulunmadan çalınması biçimindeki eylemlerde aynı madde ve fıkra kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır.

Açıklanması gerek diğer bir konu ise; kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitli motosiklete veya kapısı kilitli veya kontağı kapalı otomobile yönelik hırsızlık eylemi ile kapısı kilitli çelik kasa veya dondurma dolabına yönelik hırsızlık eylemlerinin birbirinden farklı veya aynı nitelikte olup olmadığıdır.

Madde metnine bakacak olursak; hırsızlık suçunun, “... kilitlenmek suretiyle ...... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” işlenmesi öngörülmüştür. Çelik kasa veya dondurma dolabının kapısının kilitlenmesiyle muhafaza altına alınmış olmayacağı hepimizin malumudur. Çelik kasa ağırlığı itibarıyla korunaklı olabilecek ise de, bu tür eşyaların kilitleri çelik kasayı veya dondurma dolabını korumaya yönelik olmayıp, içerisindeki eşyayı korumaya yöneliktir. Motorlu araçlar ile motosikletler ise, hayatın olağan akışı içerisinde, kapıları, kontak kilitleri veya direksiyonları ya da tekerlekleri kilitlenmek suretiyle aracın kendisi de bu şekilde muhafaza altına alınıp açıkta bırakılmaktadır. Yasa'daki ifadesiyle; “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ...muhafaza altına alınmış olan eşya”nın kendisinin veya içerisindeki eşyanın çalınması halinde eylem TCK.nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturacaktır.

Çelik kasa yönünden ise; kilitli bir çelik kasanın kilidine anahtar uydurularak açılıp içerisinden eşyanın çalınması eylemi, aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi kapsamına girecek, kilit kırılmak suretiyle veya anahtar uydurma dışında başka bir şekilde kilit devre dışı bırakılarak içerisinden eşyanın çalınması halinde eylem 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilecek, çelik kasanın kendisinin çalınması halinde ise, bulunduğu yere göre bina dahilinde 142/1-b maddesi, açık yerde ise (ör: açık pazar yerinde) 141/1. maddesi kapsamında hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Örnekteki nitelendirmeler birbiriyle çelişkili gözükse de, Yargıtay'ın yerleşik uygulamasını yansıtmakta olup yasa metnine de uygun olduğunda tereddüt bulunmamaktadır.

Bu nedenle motosiklet ve araçların kontak kilitleri (motosikletlerin direksiyon ve tekerleğin dönmesini engelleyen kilitleri de dahil olmak üzere) ile çelik kasa veya dondurma dolabı kilitlerinin yasal anlamda fonksiyonlarının birbirinden farklı olduğu, motosiklet ve araçların kilitleri yukarıda anılan maddeler kapsamında kilit fonksiyonuna sahip oldukları halde, çelik kasa ve dondurma dolabının kilitleri, bu eşyaların kendilerine yönelik hırsızlık eylemleri yönünden yasal anlamda kilit fonksiyonlarının bulunmadığını kabul etmek gerekmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayımızda, müştekinin soruşturma evresindeki ifadesinin içeriğine göre direksiyon kilidiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış motosikletin çalınması biçimindeki eylem, suç tarihinde yürürlükte olan TCK.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu halde, sayın çoğunluğun eylemin TCK.nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğuna ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/7875, Karar No: 2021/4877, Tarih: 25.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/7875 E.  ,  2021/4877 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...Ş.’ye bağlı Tunçbilek Termik Santrali İşletme Müdürlüğünde, davalı kurumun özelleştirildiği 22/06/2015 tarihine kadar davalı kurumda çalıştığını, davacının ... Sendikası’na üye olduğunu, davacının üyeliği Sendika tarafından kabul edilerek, davalı ...Ş.’ye bildirildiğini, davalı Şirketin davacının üyelik formunu personeli olmadığı gerekçesiyle iade ettiğini, davacının sendikaya kayıtlı olarak çalışmış olduğu dönem içerisinde davalı tarafından Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını, davacının çalıştığı süre boyunca davalı Şirketin emir ve talimatlarına bağlı olarak kadrolu işçi ile aynı işi yaptıklarını, işyerinde taşeronlar kullanılmak suretiyle muvazaalı ve kanuna karşı hileli bir şekilde davacının da aralarında bulunduğu işçilerin davalı Şirkete bağlı işçilere nazaran haklarının kısıtlandığını, bu doğrultuda ... l. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesine açılan davanın kabul edildiğini ve kararın Yargıtay’ca onanarak kesinleştiğini, sonraki süreçte davacının aynı işyerinde aynı statüyle çalışmaya devam ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklan saklı kalmak kaydıyla Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan aylık ücret farkı alacağı, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı alacağı, bakım tazminatı alacağı, sosyal yardım alacağı, vardiya tazminatı alacağı, giyim yardımı alacağı, gıda yardımı alacağı, elektrik yardımı alacağı ve kıdem tazminatı fark alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: