muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8543, Karar No: 2014/9460, Tarih: 11.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/8543 E.  ,  2014/9460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili;kendisine ait davalı tarafından işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinde 27.06.2012 tarihinde çıkan yangın sonucu emtiada hasar meydana geldiği ancak davalının zarara uğrayan emtianın bina içinde olmaması nedeniyle tazmin talebini redddetiğini, halbuki hammadde geliş ve mamul sevki dışında işyerinin açık alanlarında mal bulunmadığını, poliçede açık alanda bulunan malların teminat dışı olduğuna dair hüküm bulunmadığını ileri sürerek 71.651,00 TL hasar tazminatının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; yangının işyeri dışında girişin sol tarafında bulunan emtianın sigara izmariti atılması veya benzer şekilde yanması sonucu hasarlandığını, poliçenin özel şartlar 1.maddesine göre bina ve bina içindeki mal varlıklarının teminat altında olduğu ve poliçe ekindeki istisnalar bölümünde açıkta bulunan malların teminat dışı olduğunu savunarak talebin reddini istemiştir.

Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, poliçeye göre bina dışındaki emtiaların teminat dışı olduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 11.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6334, Karar No: 2008/13702, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6334 E.  ,  2008/13702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü ... mevkii 419 ada 46 parsel sayılı 696.84 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...'un 20 yılı aşkın süreden beri eklemeli zilyetliğinde bulunmaktaysa da, sit alanı içinde kaldığından söz edilerek 2863 Sayılı Yasanın 11 ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yapılan idari ve teknik incelemede taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığından tesbitinin iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın REDDİNE, çekişmeli parselin tesbit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.5.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 Sayılı Yasanın, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ve bir birine bitişik yada yakın bölgedeki taşınmazlar hakkında, ... tarafından Hazine aleyhine açılan dava dosyalarında; sit alanı içinde kalması nedeniyle 2863 Sayılı Yasanın 11 ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Hazine adına tesbit tutanakları düzenlenen taşınmazların orman olduğu iddia edilmiş, Mahkemece, kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarıyla, eski tarihli haritaların uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarında, çekişmeli parsellerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında kalıp, orman olmadığı gerekçesiyle davaların reddine karar verilmiştir.

Ne var ki; mahkeme kararına dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli parselin eski tarihli memleket haritasında açık alan olarak nitelendirildiği, eylemli çalılık olduğu bildirilmişse de, rapora eklenen memleket haritası renkli olmadığı ve çekişmeli parselin çapı memleket haritası üzerine aplike edilmediğinden rapor denetlenemediği gibi, çekişmeli parselin ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan tüm dosyalarda dava konusu edilen taşınmazların bulunduğu bölgenin genel olarak eğimi % 12'den fazla, taşlık, kayalık olduğu, erozyon nedeniyle yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, çalılık ve maki florası ile kaplı bulunduğu eski tarihli haritalarda da çalılık ve taşlık olarak nitelendirilen alanda işaretlendiği halde kimi dosyada çalılık olarak nitelendiği, kimi dosyada ise açık alan olduğu açıklanmıştır. Çekişmeli parselin de orman kadastrosunda Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazlara bitişik olduğu görülmektedir.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi % 12'yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılır.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi % 12'yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılır.

Çekişmeli parselin bulunduğu yörede ilk orman kadastrosu 1966 yılında seri usulüne göre, her hangi bir köy yada belde sınırı esas alınmadan ve isimleri belirlenen orman bazında yapılıp 1969 yalında kesinleşmiştir. Daha sonra 1981 ve 1991 yılında çalışan orman kadastro Komisyonlarınca, her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmayıp, sadece aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B Madde uygulaması yapılmıştır. Başka bir deyişle çekişmeli taşınmazların orman niteliğini belirleyen bir çalışma bu güne kadar yapılmamıştır. 02.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. Madde 1. fıkrası “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2'nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fenni hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” Hükmü getirilmiş ve bu hükümle daha önce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini vermiş ve 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin (a) bendinde orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/h Maddesinde “Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,”ın devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı öngörülmüştür.

O halde; eğimi % 12'den fazla olan yer yer veya tamamen maki cinci ağaççıklarla kaplı, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 2. fıkrasının (J) bendi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1 maddesi gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, ... ile Hazine arasında kesin hüküm oluşturacak ve Orman Kadastro Komisyonlarına 4999 Sayılı Yasa ile verilen orman kadastrosu yapma görev ve yetkisini ortadan kaldıracak biçimde davanın reddi yolundu karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 23/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13475, Karar No: 2014/19101, Tarih: 22.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/13475 E.  ,  2014/19101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uzunköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2009/500-2013/31

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Ak Sigorta A.Ş vekili ve davalı K.. S.. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin içinde yolcu olarak bulunduğu ve oğlu S. Y. sevk ve idaresinde olup davalı Ak Sigorta A.Ş. tarafından trafik sigorta poliçesiyle sigortalanan araç ile diğer davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın 19.07.2007 tarihinde yaptığı trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, iş göremezlik ve bakıcı gideri zararı bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL maddi tazminatın davalılardan, 20.000 TL manevi tazminatın davalılar M.. C.. ve D.... Mad.Nak.Ltd. Şti.’den olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketleri, davanın reddini istemiştir. Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının geçirdiği trafik kazası nedeniyle iyileşme süresinin 3 aya kadar uzayabileceği, davacının geçici iş göremezlik, bakıcı ve yol gideri bulunduğu gerekçesiyle 3.264,90 TL maddi, takdiren 4.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Ak Sigorta A.Ş. vekili ve davalı K.. S.. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere, özellikle, ceza yargılaması sonunda verilen kararla kabul edilen ve kesinleşen kusur durumunun oluşa ve dosya içeriğine

uygun bulunmasına, davacının yolcu olup kusuru bulunmamasına göre davalı Ak Sigorta A.Ş. vekili ve davalı K.. S.. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Davalılar Ak Sigorta A.Ş. ve K.. S.. A.Ş. kazaya karışan araçların trafik sigortacılarıdır. Dosya içerisindeki zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçelerinde davalıların manevi tazminat sorumluluğunun bulunmamasına ve davacının da dava dilekçesinde manevi tazminat talebini sigorta dışındaki davalılardan talep etmesine rağmen, davalı sigorta şirketlerinin manevi tazminattan sorumlu tutulmaları doğru bulunmamıştır.

2)Davalılar Ak Sigorta A.Ş. ve K.. S.. A.Ş. kazaya karışan araçların trafik sigortacılarıdır. Dosya içerisindeki zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçelerinde davalıların manevi tazminat sorumluluğunun bulunmamasına ve davacının da dava dilekçesinde manevi tazminat talebini sigorta dışındaki davalılardan talep etmesine rağmen, davalı sigorta şirketlerinin manevi tazminattan sorumlu tutulmaları doğru bulunmamıştır.

3)2918 sayılı KTK.nun 99/1. maddesi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları`nın B.2. maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt bu tarihte, sigorta şirketine başvuru bulunmadığı takdirde dava tarihinde temerrüt gerçekleşmektedir. Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı trafik sigortacılarına usulüne uygun başvuruda bulunup bulunmadığının tespiti ile yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda temerrüt tarihinin belirlenmesi, ihbar bulunmadığı taktirde dava tarihinde temerrüdün gerçekleşmiş olduğunun kabulü gerekirken davalı sigorta şirketlerinin kaza tarihinden itibaren sorumlu tutulması hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

Kabule göre ise,

A)Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 10/4. maddesinde belirtilen “Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından vekalet ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir” hükmü gereğince, mahkemece davacı lehine hükmolunan maddi tazminat üzerinden ayrı, manevi tazminat üzerinden ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken toplam tazminat üzerinden hesaplanan vekalet ücretinin tahsiline karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

b)Mahkemece dava kısmen reddedildiğine göre, kendisini vekille temsil ettiren davalılar Ak Sigorta A.Ş. ve K.. S.. A.Ş. lehine A.A.Ü.T. uyarınca, reddedilen kısım üzerinden nispi vekalet ücreti takdir

edilmesi gerekirken, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Ak Sigorta A.Ş. vekili ve davalı K.. S.. A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davalı Ak Sigorta A.Ş. ve davalı K.. S.. A.Ş. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar Ak Sigorta A.Ş ve K.. S.. A.Ş'ne geri verilmesine 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/275, Karar No: 2020/828, Tarih: 03.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/275 E.  ,  2020/828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil, Alacak

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.09.2018 tarihli ve 2017/234 Esas, 2018/391 Karar sayılı kararıyla reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R AR

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen 12.08.2010 tarihli devir sözleşmesine dayalı olarak dava dilekçesinde adresi belirtilen dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, aksi halde taşınmazın karar tarihindeki rayiç bedelinin tespit edilerek bu bedelin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince dava konusu taşınmazda davalının payı bulunmadığı, ayrıca devir sözleşmesinin davacı tarafça sunulmadığı, taşınmazın davacı tarafından fiilen kullanılmadığı, resmi olarak taşınmaz satış vaadine ilişkin bir belge ve bu mahiyette delil de sunulmadığından tapu iptal ve tescil talebinin reddi gerektiği, bedel yönünden ise zilyetlik devri ve satıma ilişkin delil sunulmadığı, tarafların eski eş olması hususları da dikkate alınarak kendi aralarında yapılan alım satım ilişkisinin olağan olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, verilen karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuru esastan reddedilmiş hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davacı vekilinin tapu iptali ve tescil talebine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava dilekçesinde adresi belirtilen dava konusu taşınmazın İstanbul İli, Sultanbeyli İlçesi, Sultanbeyli Mahallesinde bulunan 1561 parsel sayılı taşınmaz olduğu ve davacı tarafça ileri sürülen devir tarihinde taşınmazın tapuda dava dışı kişiler adına kayıtlı bulunduğuna, davanın dayanağı olan 12.08.2010 tarihli devir sözleşmesindeki satıcı ...’ın tapuda herhangi bir payı bulunmadığına, üzerinde hak sahipliği bulunulmayan bir taşınmazın devredilmesinin geçerliliği bulunmadığına, dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı tarafın tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

2. Davacı vekilinin alacak talebine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2. Davacı vekilinin alacak talebine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekilince dava dilekçesinde terditli olarak dava konusu taşınmazın karar tarihindeki rayiç bedelinin tespit edilerek bu bedelin davalıdan tahsili talep edilmiş olup bu istemin verilen bedelin tahsili isteğini de kapsadığı kabul edilerek yapılan incelemede, Türk Medeni Kanunu’nun (TMK'nin) 4. maddesinde, “Kanunun takdir yetkisi tanıdığı veya durumun gereklerini ya da haklı sebepleri göz önünde tutmayı emrettiği konularda hakim, hukuka ve hakkaniyete göre karar verir”, Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK'nin) 50. maddesinde ise; “Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır. Uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hakim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler” düzenlemeleri mevcuttur.

Somut olayda, davanın dayanağı olan 12.08.2010 tarihli devir sözleşmesinde satıcı tarafça devir bedelinin nakden ve peşinen alındığının belirtildiği, sözleşme altındaki imzanın inkar edilmediği anlaşılmaktadır. Sözleşmede her ne kadar satıcıya ödenen miktar belirtilmemiş ise de, Mahkemece bu miktarın yukarıda açıklanan TMK’nin 4. ve TBK’nin 50. maddeleri uyarınca belirlenmesi mümkündür. Mahkemece yapılacak iş, tüm dosya kapsamı ve toplanan deliller ile devir sözleşmesindeki bilgiler birlikte değerlendirilerek 12.08.2010 tarihli sözleşmedeki devir bedelinin TMK’nin 4. ve TBK’nin 50. maddeleri uyarınca belirlenmesi,belirlenen bu bedel üzerinden davacının alacak talebinin kabul edilmesi olmalıdır. Anılan hususlar gözetilmeden, yazılı şekilde davacının alacak talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı vekilinin alacak talebine ilişkin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 373/1 maddesi uyarınca kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin tapu iptali ve tescil talebine ilişkin temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12647, Karar No: 2010/10235, Tarih: 28.09.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/12647 E.  ,  2010/10235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59/2. maddeleri gereğince 1 Yıl 8 Ay Hapis Cezası ile cezalandırılması, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca erteleme

Suç tarihi; dava konusu senedin icra takibine konduğu 27.07.2001 olarak kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü.

Sanığın, katılan yerine imza atarak sahte bono düzenleyip icra takibine koyarak memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediğinin iddia olunmasına,hükme dayanak alınan grofolog bilirkişi raporunda suça konu bonodaki yazı ve imzaların katılanın eli ürünü olmadığının belirtilmesine karşın sanık müdafiinin 02.04.2007 günlü oturumda ve temyiz dilekçesinde katılanın imza ve yazı örnekleri alınmadan önce geçirdiği iş kazası nedeniyle parmaklarının koptuğunu,mukayese yazı ve imza örneklerinin sağlıklı bilirkişi incelemesi yapılmasına elverişli olmadığını savunması,katılanın sanığı tanımadığını,alacak borç ilişkisinin bulunmadığını beyan etmesine karşın sanığın aşamalarda, katılana amcasının oğlu ile birlikte ortak işyeri açılması için 14.000 dolar verdiklerini,suça konu senedin de katılan tarafından bu amaçla düzenlenip kendisine verildiğini,işyerinin açılamadığını,katılanın aldığı parayı ödememesi nedeniyle senedi icra takibine koyduğunu savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından;öncelikle katılanın suç tarihinden sonra geçirdiği iddia edilen iş kazası sonucu parmaklarının kopup kopmadığı, bu hususun yazı ve imza atmaya engel oluşturup oluşturmadığı araştırılıp, sanığın ve katılanın suç tarihi öncesine ait imza ve yazı örnekleri getirtilip Adli Tıp Kurumu’ndan yeniden rapor alınarak senetteki yazı ve imzaların katılanın eli ürünü olmadığının belirlenmesi halinde sanığın savunması üzerinde durularak katılan ile aralarında alacak-borç ilişkisi bulunup bulunmadığı,sanığın alacağının bulunduğunun saptanması halinde senet bedelini aşıp aşmadığı irdelenerek sonucuna göre suç tarihinde yürürlükte bulanan 765 sayılı TCK.nun 347.maddesinde tanımlanan gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgide sahtecilik suçunun oluşup oluşmayacağı da tartışılmadan yazılı şekilde eksik soruşturmaya dayalı olarak mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.