muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8664, Karar No: 2020/4327, Tarih: 15.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/8664 E.  ,  2020/4327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... İlçesi'nde 3402 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 2082 parsel sayılı 11.316,37 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile beyanlar hanesinde üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının ... oğlu ...’a ait olduğu belirtilmek suretiyle, davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının tescil talebinin reddine, çekişmeli taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesinde bulunan şerhin iptali ile üzerinde bulunan zeytin ağaçları ile kuzey kısmında bulunan sulama havuzunun davacı ...’a ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, hüküm; davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazın evveliyatının çalılık olduğu, davacı ve babasının taşınmazı temizleyerek yaklaşık 30-40 yıl önce zeytin ağacı diktikleri, kuzey bölümüne ise 20-25 yıl önce zeytin ağaçlarının dikildiği, taşınmazda bulunan %15-20 oranında yer kaplayan kayalıkların temizlenerek öbek halinde toplandığı, bu haliyle taşınmazın 1986 yılından önce zeytin bahçesi haline getirildiği, eğiminin %12 den fazla olduğu, her ne kadar 6831 sayılı yasanın 1/J maddesi gereğince çalılıklar orman sayılmamakta ise de, eğimin %12 den fazla olması nedeniyle toprak ve orman muhafaza karakteri taşıyan funda ve makiliklerle örtülü yerlerin orman niteliğinde sayılacağı, anılan 1/J maddesi kapsamı dışında olduğu ve öncesi orman olan yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Taşınmaz başında yapılan keşif sonucunda orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, taşınmazın bulunduğu bölgede 1948 yılında 3116 ve 4785 sayılı yasalara göre, 1978 yılında 1744 sayılı Yasaya göre ve 1995 yılında 2896 sayılı Yasa'ya göre yapılan yapılan orman tahdidinde çekişmeli taşınmazın orman sınırları dışında bırakıldığını, 1997 tarihli hava fotoğrafında tamamının tarım alanında kaldığını, 40 yıldan beri zeytin bahçesi niteliğinde kullanıldığını, taşınmazın 1948 yılından beri orman tahdidi dışında kalması nedeniyle orman sayılmayan yer olduğunu; zirai bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise, taşınmazın genelinde 35-40 yaşlarında karışık ve sık dikilmiş 450 adet gemlik tipi zeytin ağacı, kuzey üst kısımlarında 23-25 yaşlarında 50 adet dikilmiş zeytin ağacı olmak üzere toplam 500 adet zeytin ağacının bulunduğunu, toprak yüzeyindeki taşların toplanarak set yapıldığını, %10-15 oranında yerli kayaların bulunduğunu, taşınmazda 100 tonluk sulama havuzu bulunmakta olup, bu haliyle 35-40 yıldır verimli zeytin bahçesi niteliğinde kullanıldığını bildirmişlerdir. Tespit tutanağının beyanlar hanesinde adı geçen davalı şerh sahibi ..., davacının kardeşi olduğunu, taşınmazları paylaştıklarını kendisine düşen yerin dava konusu taşınmazın batısında kaldığını, babaları tarafından sağlığında ayrı ayrı yerler verildiğini, diğer kardeşi ...’un da başka yerden taşınmaz aldığını beyan etmiştir. Dosyaya bilirkişi raporları ekinde sunulan harita ve getirtilen komşu taşınmazların kayıtlarının incelenmesinde, çekişmeli taşınmazın çevresinden orman tahdidinin geçmediği, tesis kadastrosu ya da 3402 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesine göre tespiti yapılan taşınmazlarla çevrili olduğu ve batısında davacının kardeşi ... adına hükmen tescil edilen 1564 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu görülmektedir.

Hal böyle olunca; taşınmazın 1948 yılından itibaren değişik tarihlerde yapılan orman tahdit çalışmalarının tamamında orman sınırları dışında kalan yer olduğu, bu haliyle taşınmazın orman sayılmayan ve imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine konu olabilecek yerlerden olduğunun kabulü gerektiği, yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile zirai bilirkişi raporu ve ekinde sunulan fotoğraflar birlikte değerlendirildiğinde, taşınmaz üzerinde kadastro tespitinin yapıldığı 2014 tarihinden geriye doğru davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, Mahkemece, davacının davalı Hazineye karşı açmış olduğu davasının kabulü ile taşınmazın davacı adına tapuya tesciline, davalı ... Başkanlığının ise tespit maliki olmadığı diğer bir anlatımla taraf ehliyeti bulunmadığı, yargılama sırasında davacı tarafça davaya dahil edildiği anlaşılmakla, davalı ... yönünden açılan davanın ise pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin ve davalı ... Başkanlığının temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacı ...'a ve davalı ...'na iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13661, Karar No: 2024/1987, Tarih: 28.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/13661 E.  ,  2024/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1641 E., 2022/223 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/78 E., 2020/346 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin asıl ve birleşen dosya davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesi ile davacının 2010 yılı Ocak ayının başı itibariyle inşaat kalıp ustası olarak davalı işyerinde çalıştığını, davacının 31.01.2010 tarihinde işverene ait işyerinde inşaatın 2 nci katında çalışmakta iken buradan düşerek ayak topuklarının parçalandığını, sırtına 5-10 kalas düştüğünü ve felç tehlikesi geçirdiğini, davacının bu kazadan sonra 3 ay boyunca yürüyemediğini, 3 ayın sonunda ise koltuk değnekleri ile acil ihtiyaçlarını ancak karşılar olduğunu, davacının iş kazasından sonra defalarca ameliyat olduğunu ve halen ayak topukları düzelmediğini, yeni ameliyatlar gerektiğini, söz konusu kazada güvenli bir çalışma ortamı hazırlamayan gerekli iş güvenliği önlemlerini almayan iş güvenliği ile ilgili araçları bulundurmayan ve kullandırmayan davalı işverenin kusurlu ve sorumlu olduğunu, davacının gündelik işlerini yapmakta zorlandığını, durumun yaşamı boyunca sürecek olması, yapacağı her işte maluliyetinden dolayı kaybettiği beden gücü oranında fazla güç sarf ederek çalışacak olması sebebiyle maddi tazminatı talebinde bulunması gereği doğduğunu, ayrıca davacının defalarca ameliyat olmak zorunda kaldığını ve masraflarını karşılayamaz duruma geldiğini, inşaat kalıp ustası olarak sigortasız çalıştırılmış olan davacıya verilen ücret için emsal ücret araştırması gerektiğini, yukarıda açıklanan nedenlerle özellikle manevi tazminat bakiye maddi tazminat olmak üzere her türlü talep dava faiz ve munzam zarar gibi fazlaya dair hakkın saklı kalması kaydıyla, yapılmış ve yapılacak olan ameliyat bakım ve rehabilitasyon gideri olarak 94.590,49 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL tedavi giderinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesi ile müvekkilinin 31.01.2010 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu sürekli iş göremez hale gelmesi ve bunun sonucunda kendi yaşantısında ve sosyal hayatında yaşadığı acı ve alem verici olaylar karşısında bozulan psikolojisinin karşılanması maksadıyla 300.000,00 TL manevi tazminat talebinin olay tarihi olan 31.01.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı işverenden alınarak taraflarına verilmesini, takdiri mahkemeye ait olmak üzere işbu dava dosyasının dava konusu iş kazasına ilişkin maddi tazminat talepli davanın görüldüğü Adana 7. İş Mahkemesinin 2017/78 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Adana 6. İş Mahkemesinin 2020/6 Esas 2020/35 Karar sayılı dosyası 15.01.2020 tarihi itibarıyla Adana 7. İş Mahkemesinin 2017/78 Esas sayılı dosyası ile her iki dava dosyası arasında fiili ve hukuki irtibat olması nedeniyle birleştirilmiş, dava Adana 7. İş Mahkemesinin 2017/78 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülmüştür.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının daha önce 4. İş Mahkemesinin 2011/49 Esas sayılı dosyasında dava açtığını ancak dava daha sonra işlemden kaldırıldığını, davacının iddiaları haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalının davacıyı tanımadığını, davalının hiçbir zaman inşaat işi ile de iştigal etmediğini, davalının Big Boster Ayakkabıcılık unvanıyla ayakkabı işi ile uğraştığını, davacının 01.11.2006 tarihinde ... Yapı Müh. Turizm ve Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti, 26.01.2007 tarihinde ... İnşaat ve Malzemeleri Taah. Turz. San. ve Tic. Ltd. Şti., 14.07.2010 tarihinde .... İnş. Turz. Altın ve Mad. Tic. Ltd. Şti.'nde çalışmalarının görüldüğünü, bu firmaların hiçbiri ile davalının herhangi bir bağının mevcut olmadığını iddia ile davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, iş kazasının oluşumunda davacının %25, davalı işverenin % 75 oranında kusurlu olduğu , davacının davaya konu iş kazası nedeni ile sürekli iş göremezlik oranının % 12.2 olduğu kabulünden hareketle davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne 94.590,49 TL maddi tazminat ile 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, tedavi giderine yönelik talebinin ise ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesi ile asıl davada, dava konusu olaya ilişkin tüm bilgilerin mevcut olduğunu, kusur ve maddi tazminat hususlarının asıl davada netlik kazanması sebebiyle birleşen dava yönünden manevi tazminat taleplerine ilişkin sadece 30.000,00 TL gibi çok düşük bir rakam üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, kaza öncesi spor yapan, sosyal alanda başarılı olan müvekkilinin belirli bir süre yürüyemez, psikolojik anlamda içine kapanık hale geldiğini, yaşanan bu acı kaza sonrası müvekkilinin toparlanmasının uzun yıllar almasına karşın tazminat davasının da bu denli uzun sürmesinin müvekkili üzerinde bir baskı oluşturduğunu, tüm bu yaşananlar neticesinde kendi içerisinde, aile ve sosyal yaşantısında büyük kayıplar yaşayan, acı ve elem içerisine giren ve psikolojisi bozulan müvekkilinin manevi olarak gerçek anlamda tatmin olabilmesi için Yerel Mahkemece verilen 30.000,00 TL manevi tazminat alacağının kabulü, fazlaya ilişkin istemin reddi kararının yetersiz kaldığını beyanla Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle: Yerel Mahkemece zamanaşımı itirazlarının değerlendirilmediğini, dosya içerisinde alınan tanık ifadelerine bakıldığında kişilerin imzalarının dahi olmadığının görüldüğünü, kabul anlamına gelmemekle birlikte ...’un ifadesine ve diğer ifadelere göre ...'un, ...'ın yanında çalıştığının beyan edildiğini, hal böyle iken...’ın da davaya dahil edilmesi gerektiğini, karara dayanak yapılan bilirkişi raporlarında kusura ilişkin itirazlarının değerlendirilmediğini, bilirkişi raporlarında müvekkili ...’ın %75 kusur üzerinden hesaplamaya ilişkin itirazlarının dikkate alınmadığını, kazanın oluş şekli itibari ile kazanın oluşunda davacının kusurunun olduğunu, oluşan iş göremezlik oranının hayatını idame ettirmeye engel teşkil etmediğini, %12,2 gibi düşük bir oran olduğu gözetilmeden fahiş denecek kadar manevi tazminat belirlemesinin hukuka aykırı olduğunu, davacı tarafından belirtilen tüm iddiaların gerçek dışı, hayatın olağan akışına aykırı olduğunu beyanla Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2, Karar No: 2023/99, Tarih: 22.02.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/2 E.  ,  2023/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...’nın TCK'nın 142/2-h, 143/1, 62, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin ... 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.05.2017 tarihli ve 83-314 sayılı hükmün, sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince 21.06.2017 tarih ve 1617-1516 sayı ile eleştirilmek suretiyle istinaf başvurususun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararın da sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 10.11.2022 tarih ve 19365-15817 sayı ile;

"28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanık ...’ya zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e-h. maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 23.11.2022 tarih ve 51034 sayı ile; "...Sanığın temyiz dilekçesinde; ‘Sayın Başkanım ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden hırsızlık suçundan ceza aldım. İstinaf mahkemesine yolladım. Temyiz yolu açık olmak üzere tebligat geldi. Cezamın Yargıtay Ceza Daireniz tarafından temyiz edilmesini saygılarımla arz ederim.’ şeklinde gösterdiği temyiz nedenlerinin bir sebep ihtiva etmediği ve bu nedenle temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 15.12.2022 tarih ve 13390-17549 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara yönelik sanık tarafından sunulan ve herhangi bir temyiz nedeni içermeyen temyiz dilekçesine dayanılarak CMK’nın 289. maddesi kapsamında temyiz incelemesi yapılıp yapılamayacağının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

... Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.02.2016 tarihli ve 149-148 sayılı iddianame ile sanık ...’nın nitelikli hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, sanığın nitelikli hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-h, 143/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verildiği,

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

... Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.02.2016 tarihli ve 149-148 sayılı iddianame ile sanık ...’nın nitelikli hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, sanığın nitelikli hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-h, 143/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verildiği,

Hükmün, sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda "5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1 ve 62. maddelerinin uygulanması sonucu neticeten 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken hatalı hesaplama sonucu 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayin edilmiş olması," hususu aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığı için eleştirilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

Söz konusu kararın sanık tarafından temyiz edildiği ve sanığın 12.07.2017 tarihli temyiz dilekçesinde; "Sayın Başkanım ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden hırsızlık suçundan ceza aldım, İstinaf mahkemesine yolladım, temyiz yolu açık olmak üzere tebligat geldi, cezamın Yargıtay Ceza Dairesiniz tarafından temyiz edilmesini saygılarımla arz ederim." şeklinde açıklamaların yer aldığı,

Özel Dairece yapılan inceleme sonucunda "28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanık ...’ya zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e-h. maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması," şeklindeki gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir çözüme ulaşılabilmesi bakımından temyiz başvuru usulü ve başvuru üzerine yapılacak işlemlerin ayrıntılı bir şekilde irdelenmesi gerekmektedir.

1412 sayılı CMUK’nın "Temyiz istidası ve ihtiva edeceği noktalar" başlığını taşıyan 313. maddesi;

"Temyiz eden taraf hükmün hangi cihetine itiraz ve neden dolayı bozulmasını talep etmekte olduğunu temyiz istidasında veya beyanında veyahut layihasında gösterir.

Temyiz için istinad edilen sebeplerde muhakeme usulüne müteallik hukuki bir kaideye mi yoksa kanuni diğer hükümlere mi, muhalefet etmiş olmasından dolayı itiraz olunduğu gösterilir.

Birinci hâlde kanuna muhalif olan vak’alar izah olunur.",

5271 sayılı CMK’nın “Temyiz başvurusunun içeriği” başlığını taşıyan 294. maddesi ise;

"1- Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

2- Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir."