muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/26382, Karar No: 2025/8177, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/26382 E.  ,  2025/8177 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/769 E., 2022/790 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/245 E., 2020/362 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15684, Karar No: 2015/21068, Tarih: 18.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/15684 E.  ,  2015/21068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde onbirin ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı ... İl Özel İdaresi kanuni düzenlemelerle kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı ... yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen ... kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ..., valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... onayına bağlı olduğu, 5. fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ... devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı ... özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ..., bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi “borçlarının” hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın ... yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,18.6.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/2951, Karar No: 2005/3918, Tarih: 19.04.2005

18. Hukuk Dairesi 2005/2951 E., 2005/3918 K.

**18. Hukuk Dairesi 2005/2951 E., 2005/3918 K.**

**- OKUTMA GİDERİ**- 2547 S. YÜKSEKÖĞRETİM KANUNU [ Madde 35 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava ve ıslah dilekçesinde 25.213.962.000 lira alacağın sarf tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı Mehmet vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı Üniversiteye bağlı Orman Fakültesi Orman Endüstri Makineleri ve İşletme Anabilim dalı araştırma görevlisi olarak görev yapan davalı Mehmet doktora eğitimi yapmak üzere 2547 sayılı Yüksek Öğretim Yasası'nın 35. maddesi uyarınca İstanbul Üniversitesine kadro tahsisi yapılarak atanmış, bu atama sırasında davalılardan 2547 sayılı Yasaya dayanılarak çıkarılan yönetmelik gereği Kahramanmaraş Üçüncü Noterliğince düzenlenen 16.10.1998 tarih ve 18815 yevmiye nolu taahhüt ve kefalet senedi alınmış, davalı Mehmet görevlendirildiği İstanbul Üniversitesinde doktora yeterlilik sınavı için gerekli olan yabancı dil sınavını başaramaması üzerine YÖK Yürütme Kurulu Kararıyla kadrosu yüklenme senedine göre işlem yapılmak kaydıyla davacı üniversiteye iade edilmiş, davacı üniversite tarafından yüklenme senedi hükümleri gereğince hesaplanan 25.213.962.000 TL tazminatın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili amacıyla dava açılmıştır.

Mahkemece toplanan bilgi ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış bilirkişi raporunda Anayasa'nın 18. maddesi gereğince "angarya"nın yasak olması ve kimsenin ücretsiz olarak çalıştınlamayacağını ileri sürerek davalı için öngörülen tazminatla görev yaptığı sürece aldığı maaşların iadesi gerekmeyeceğini, 657 sayılı Yasa'nın 225. maddesinin de somut olayda kıyasen uygulanacağını ve ancak doktora için yapılan ödemelerin %50'si kadar tazminattan sorumlu tutulabileceğini belirtmiştir. Mahkemece de bilirkişi raporu esas alınarak davalının İstanbul Üniversitesinde görev yaptığı sırada almış olduğu ücretlerin %50 tutarı olan 6.303.490.500 TL cezai şart tazminatına hükmedilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere özellikle Kahramanmaraş Üçüncü Noterli-ği'nce düzenlenen 18812 yevmiye nolu taahhütname ve kefaletname içeriğine göre, davalı Mehmet taahhütnamenin 3. maddesinde "taahhüdümü ihlal ettiğim takdirde, görevlendirme süresinde üniversiteden aldığım paralarla üniversitenin yukarıda maksadın gerçekleşmesi için her ne nam altında olursa olsun benim için sarf ettiği masrafların karşılığı olan tutarın iki katını kanuni faizi ve masrafları ile birlikte ayrıca hüküm altına alınmasına gerek kalmaksızın, üniversitenin ilk tebligatı üzerine ödeyeceğimi kabul ve taahhüt ederim" şeklinde yüklenmede bulunmuştur. Davalı, sözü edilen bu yüklenme senedinin hata, hile veya zorla kendisine imza ettirildiğini ileri sürmemiştir. Davalının serbest iradesi ile davacı üniversiteye böyle bir taahhütname (yüklenme senedi) vermesini yasaklayan yasal bir düzenleme olmadığı gibi, Kahramanmaraş'tan İstanbul'a kendi iradesi dışında da gönderilmiş değildir. O halde bu taahhütname davalıyı bağlar niteliktedir. Davada davacı kurum, taahhüt kapsamında yapılan harcamaların tahsilini istemekte, bunun dışında bir istemi bulunmamaktadır. Ortada davalı tarafından verilen taahhüdü geçersiz kılan bir durumda söz konusu olmadığına göre, mahkemece, taahhütname kapsamı doğrultusunda işlem yapılması ve istenen tazminatın bu doğrultuda hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, taahhütnamenin geçersizliğinden söz ederek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 19.04.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1172, Karar No: 2015/40072, Tarih: 30.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/1172 E.  ,  2015/40072 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Kurumu’nda hükümlü bulunan ... hakkında "Kurumda korku, kaygı veya panik yaratacak biçimde davranışta bulunmak" fiilini işlediği gerekçesiyle, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 43/2-d maddesi uyarınca 1 ay ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezasıyla cezalandırılmasına dair anılan... Müdürlüğü ... Başkanlığının 14/08/2014 tarihli ve 2014/180 sayılı kararına yönelik hükümlü tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin ... Hâkimliğinin 05/11/2014 tarihli ve 2014/1417-1858 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair .... Ağır Ceza Mahkemesinin 15/12/2014 tarihli ve 2014/1802 değişik iş sayılı kararına karşı ... Bakanlığının 18.02.2015 gün ve 2015/4382-13014 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2015 gün ve KYB/2015/65136 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 17.04.2015 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, ... Kurumundan hükümlü 10/04/2014 tarihinde ... Kurumuna naklen gönderilmiştir.

Söz konusu...Kurumunda 2. Müdür konumunda görevli.... ile arasında bir takım sıkıntılar olduğunu, kendisine psikolojik baskı yapıldığını, açık infaz kurumuna ayrılma hakkının Müdür ... tarafından engelleneceği, bunun için ...numaralı odadan....numaralı odaya gönderileceğini kendisini ziyarete gelen ....'na kapalı görüş yaptığı sırada beyan etmiş, bu durum anılan ceza infaz kurumu tarafından tutulan 14/07/2014 tarihli deşifre tutanağı ile tespit edilmiştir.

Bahse konu tutanak sonrasında, hükümlü 15/07/2014 tarihinde...numaralı odadan... numaralı odaya verilmiş, koğuşun değiştirilmesini istemeyen hükümlünün fazla miktarda ilaç alarak rahatsızlanması sonucu hastanaye sevk edilmiş, tedavi sonrası hükümlünün yine... numaralı odaya konulmuştur. Bu eylem nedeniyle idare tarafından disiplin soruşturması başlatılmış, ayrıca söz konusu 14/07/2014 tarihli deşifre tutanağı uyarınca da disiplin soruşturması açılmış olup, bu eylemleri sebebiyle hükümlüye 3 gün hücreye koyma ve 1 ay ziyaretçi kabulünden yoksun kılma şeklinde iki ayrı disiplin cezalan verilmiş, söz konusu bu cezalara hükümlün itirazı sonucunda neticeten merci... Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 15/12/2014 tarihli 2014/1800 ve 2014/1801 sayılı kararları ile kaldırılmıştır.

Hükümlünün, 05/08/2014 tarihinde; korku ve kaygıya neden olacak şekilde davranışta bulunduğu, koğuştaki herkesle tartıştığı ve mahkum ....'in küçük kızını merdivenden ittirmeye çalıştığı şeklinde eylemlerde bulunduğu gerekçe gösterilerek aynı tarihli 3 adet tutanak tutulduğu, bu eylemlerin de idare tarafından disiplin soruşturmasına konu edildiği ve neticesinde 1 ay ziyaretçi kabulünden yoksun kılma disiplin cezası verildiği anlaşılmışsa da, hükümlünün 01/09/2014 tarihli itiraz dilekçesinde ve savunmasında özetle 2. Müdür .... tarafından takdir edilen senaryonun sahneye konulduğunu, asıl kendisinin mağdur olduğunu, 8 kişinin saldırısına maruz kaldığını, kendisine yapılan haksız saldırıyı engellemek için bıçağı kalbine dayadığını belirtip mahkum....ve memur...'nün olayları bizzat gördüğünü ve dinlenmelerini talep ettiği, infaz hakimliğince bu tanıkların beyanı tespit edilmediği, 05/08/2014 tarihli tutanak mümzilerinin dinlenmediği gibi hükümlünün kendisini darp eden 8 kişi hakkında adli soruşturma olup olmadığı hususlarının araştırılmadığı gibi, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/5690 sayılı soruşturma dosyası ve yine ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/355 esas sayılı dosyalarının incelenmeden karar verildiği, bu hali ile savunma hakkının kısıtlandığı, anılan tanıklar dinlenip ve ilgili dosyalar celp edilerek incelendikten sonra sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden, kabulü ile ....Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 15/12/2014 tarih, 2014/1802 Değişik iş sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince BOZULMASINA, sonraki işlemlerin yerinde tamamlanmasına, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6722, Karar No: 2021/10846, Tarih: 01.12.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/6722 E.  ,  2021/10846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Talep, üçüncü kişinin açtığı İİK 97-99. maddelerinin uygulanmasına ilişkin şikayete ilişkindir. Mahkemece, farklı icra dosyası kapsamında yapılan hacizde borçlunun haciz mahallinde hazır olduğu, haciz mahallinde borçluya ait evrak bulunduğu, üçüncü kişi ile borçlunun aynı ... kolunda faaliyet gösterdiği, 3. kişi tarafından sunulan vergi levhası, fatura ve diğer belgelerin borcun doğumundan sonraki tarihe ilişkin olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiş, karara karşı üçüncü kişi tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, haciz adresi ödeme emrinin tebliğ edildiği adres olmadığı gibi, borçlu haciz mahallinde hazır bulunmadığı, haciz mahallinde, borçluya ait herhangi bir evrak da tespit edilmediği, ticaret sicil ve vergi kayıtlarına göre haczin üçüncü kişinin adresinde yapıldığı, bu itibarla, mahcuzların 3. kişi şirketin elinde haczedildiği kabul edilerek, haczin İİK.'nın 99. maddesine göre yapılmış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, haczin İİK.'nın 96 ve 97. maddelerine göre yapılmış sayılmasının isabetli olmadığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin kabulü ile 25.2.2010 tarihli memur işleminin iptaline, 18.2.2010 tarihli menkul iştirak haczinin İİK 99 maddesine göre yapılmış sayılmasına ve alacaklıya istihkak davası açmak üzere 7 gün süre verilmesine karar verilmiş, karar davalı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Talep konusu haciz borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapılmadığı, haciz mahallinde borçlu adına belge bulunmadığı, haciz sırasında borçlu hazır olmadığı anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesince, mahcuzların 3. kişi şirketin elinde haczedildiği kabul edilerek İcra müdürlüğünce haczin İİK’nin 97. maddesine göre yapılmasına karar verilip, prosedür gereği dosyanın icra mahkemesine, takibin devamı ya da durdurulması konusunda bir karar verilmesi için gönderilmesine ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi isabetlidir. Ne var ki; icra mahkemesince yapılacak değerlendirmede, haczin İİK’nin 99. maddesine göre yapılmış olduğu sonucuna ulaşılması halinde, icra müdürlüğünün talebinin reddi ile İİK’nin 99. maddesine göre işlem yapılması için dosyanın icra müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi mümkün olup İİK 99. maddesi uyarınca Mahkemenin İİK 99. maddesine aykırı olarak alacaklı tarafa dava açmak üzere süre verilmesi doğru görülmemiştir