muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2105, Karar No: 2024/4805, Tarih: 11.09.2024

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; keşif, alınan mahalli bilirkişi ve tanık beyanları, bilirkişi raporlarında sarı alanda kaldığı belirlenen ve davacının tapuda payına düşen miktar gözetilerek davacının davasının kabulü ile Samsun ili Alaçam ilçesi , ... Mevkiinde yeralan 191 ada 1 parsel nolu taşınmazda 20.09.2017 havale tarihli harita ve kadastro mühendisi tarafından düzenlenen raporda sarı renkte gösterilen 3676 m² lik kısmın ...'ın hissesine isabet eden 60/84'lük kısmının kadastro tespitinin iptali ile; taşınmazdan ifraz edilerek aynı adanın son parsel numarası verilmek suretiyle davacı adına tarla vasfıyla, geri kalan 24/84'lük kısmın tespit gibi Hazine adına orman vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline, harita mühendisi tarafından düzenlenen 04.10.2018 havale tarihli ek bilirkişi raporu, 20.09.2017 havale tarihli rapor ve 20.12.2017 havale tarihli orman yüksek mühendisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiştir. Hüküm; davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamında yapılan inceleme neticesinde; davacının davasına dayanak yaptığı 25.02.1987 tarihli ve 143 cilt, 36 sahife, 2 sıra numaralı tapu kaydının hudutları yön belirtilmeksizin ... tarlaları ve dere olarak gösterilmiş, bozma öncesinde yapılan 09.05.2011 tarihli keşifte dayanak tapu kaydı mahalli bilirkişi ve tanıklardan sorulmak suretiyle uygulanmamış ve Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bu sebeple karar bozulmuştur. İlk Derece Mahkemesince bozma sonrasında 22.09.2014 tarihinde keşfe gidilmiş, keşif mahallinde mahalli bilirkişilerce dava konusu edilen yerin doğusunda dere batısında orman, kuzeyinde kime ait olduğu bilinmeyen boş arazi ve bitişiğinde ... arazisi, güneyinde ise çeşme ve yol olduğu açıklanmış, bu doğrultuda 01.10.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda; davacının dayanak tapu kaydının sadece dere olan hududunun mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarında geçen dava konusu edilen yerin doğusundaki dere olabileceği, ... olarak gösterilen hudutlarının ise uygulanamadığı bildirilmiştir. Daha sonra alınan 30.06.2015 tarihli ek fen bilirkişi raporunda da tapu kaydı uygulanamadığından harita üzerinde sınırlarının gösterilemediği açıklanmıştır. Bu defa Mahkemece 11.09.2017 tarihinde yeniden keşif yapılmış, bu defa mahalli bilirkişi olarak dayanak tapu kaydında davacıya satışı yapan ... dinlenilmiş olup ...; taşınmazın doğusunda dere, batısında 208 ada 1 parsel ve yol olduğunu, bu yeri 1987 tarihinde davacıya sattığını, dedesinden kaldığını, yaklaşık 70 senedir kullandıklarını ve buğday ektiklerini beyan etmiştir. Bunun üzerine fen bilirkişisince 20.09.2017 tarihinde verilen raporda; tapu kaydının hudut olarak sadece dere gösterdiği bu derenin bilirkişi beyanlarında belirtilen dava konusu alanların doğusundaki dere olabileceği, ... tarlası olarak 2/B kadastrosu sonucu üretilen 228 ada 1 parsel ve yolun batısındaki parsellerin olduğu bölgenin gösterildiği, mahalli bilirkişi tarafından gösterilen yerden sınırlar sabit olmadığından tapu miktarı olan 3676 m2 kadar alan oluşturularak krokinin çizildiği belirtilmiştir. Dosya kapsamında dava konusu edilen alan; her fen bilirkişi raporunda farklı yer ve alanlarda gösterilmiş, son raporda ise daha önce (B) harfi ile gösterilen kısım içerisinde bir alan olarak belirlenmiştir. Hudut olarak belirtilen 228 ada 1 parsel ise 6292 sayılı Kanun gereği yapılan satış neticesinde ... Aksu adına kayıtlı bir taşınmazdır. Görüldüğü üzere davacının dayanak yapmış olduğu tapu kaydı hudutları itibariyle tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmemiş olup bu yere uymaz. O halde mahkemece davanın tümden reddi gerekirken davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; dayanak tapu kaydında belirtilen 3676 m² lik kısmın davacı ...'ın hissesine isabet eden 60/84'lük kısmının kadastro tespitinin iptali ile; taşınmazdan ifraz edilerek aynı adanın son parsel numarası verilmek suretiyle davacı adına tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline, geri kalan 24/84'lük kısmın tespit gibi Hazine adına orman vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmişse de orman olarak tapuda kayıtlı taşınmazın kısmen ve hisseli olarak iptal edilip gerçek kişi adına tesciline karar verilmesi, kalan kısmın ise aynı nitelikte orman vasfıyla Hazine adına kayıtlı olmasının mümkün olmayacağının düşünülmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı Kanunun Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanunun 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre vekalet ücreti, yargılama giderlerine ilişkin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına

Taraflarca 1086 Sayılı Kanun'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8098, Karar No: 2022/1674, Tarih: 01.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8098 E.  ,  2022/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen istirdat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; imzaladığı hizmet sözleşmesi gereğince davalı kurumun sigortalılarına tedavi hizmeti verdiğini, ancak davalı kurumun mevzuata aykırı olarak sigortalısı ... ... isimli hastanın tedavisine ilişkin olarak 94.974,09 TL ve yine sigortalısı ... ... isimli hastanın tedavisi ile ilgili olarak olarak 11.220,58 TL olmak üzere toplam 106.194,67 TL kesinti yaptığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, kesilen tutarın faturaların teslim edildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; bir tıbbi malzemenin bedelinin kurumca karşılanabilmesi için gerekli koşulların belli olduğunu, buna göre malzemenin uygun ameliyatta uygun koddan ve ilgili olduğu tıbbi daldan faturalanarak kurumun fiyatlandırma sistemine göre fiyatlandırılması ve kullanılan malzeme, tedavi, girişim ve ameliyatın geri ödeme kapsamında bulunması gerektiğini, bu nedenle kesintinin yasal mevzuat ve sözleşme gereği yapılmış olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir

İlk derece mahkemesince; eczacı, adli tıp uzmanı ve emekli Sayıştay denetçisinden oluşan bilirkişi heyetinden alınan kök ve ek rapor doğrultusunda davalı kurumun sigortalı hasta ... ... yönünden yaptığı 94.974,09 TL'lik kesintinin ... hükümlerine uygun olduğu ancak sigortalı hasta ... ... yönünden yaptığı 11.220,58 TL'lik kesintinin ... hükümlerine uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 11.220,58 TL'nin kesintiye esas faturanın sunulduğu tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; yeniden bilirkişi kurulu oluşturulmuş ve kurulca hazırlanan bilirkişi raporları esas alınarak, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine dair yeniden esas hakkında karar verilmiş; karar, davacının temyizi üzerine, Dairece verilen 09/11/2020 tarihli ve 2020/1291 E. 2020/6249 K. sayılı kararla; 12/09/2018 tarihli bilirkişi raporunu düzenleyen heyette yer alan emekli Sayıştay denetçisinin, ilk derece mahkemesince alınan kök ve ek bilirkişi raporunu düzenleyen heyette de görev aldığı, ilk derece mahkemesince alınan kök ve ek raporda, ... ... isimli sigortalı hastaya kullanılan ilaç nedeniyle davalı kurumca yapılmış olan 11.220,58 TL tutarındaki kesintinin yerinde olmadığı yönünde görüş bildirdiği, bölge adliye mahkemesince alınan bilirkişi raporunda ise (ilk derece mahkemesince alınan rapordakinin aksine) 11.220,58 TL'lik kesintinin yerinde olduğu yönünde görüş bildirdiği, ayrıca sözü geçen bilirkişinin görüşünden neden döndüğüne ilişkin bir açıklamada bulunulmadığı, bu haliyle hükme esas teşkil eden bilirkişi raporlarının, hüküm vermeye yeterli olmadığı anlaşıldığından, denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru görülmediği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvrusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin ilgili bölümü şöyledir: "....Bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir.

Bölge adliye mahkemesi, 344 üncü madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir..."

Bölge adliye mahkemesi, 344 üncü madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir..."

Zira, artık burada ilk derece mahkemesinin bir kararı mevcut değildir; bozulan karar bölge adliye mahkemesinin kararıdır, bu nedenle dosya kararı bozulan mahkemeye gönderilmektedir. Bölge adliye mahkemesi, yaptığı değerlendirmede bozma kararının doğru olduğu kanaatine varırsa bozmaya uyma kararı verecektir. Bu kararın anlamı, bölge adliye mahkemesinin vermiş olduğu önceki kararının hatalı olduğu ve Yargıtayın bozma kararı doğrultusunda yeniden inceleme yaparak bir karar vereceğidir.Bozmaya uyma kararı ile bozma kararı lehine olan taraf için bir usuli müktesep hak doğar (Pekcanıtez Usul-Medeni Usul Hukuku, 15. Bası, İstanbul 2017 III.Cilt, Sh.2302 vd.).

Somut olayda; bölge adliye mahkemesi tarafından, bozma kararına uyulduğuna göre, bundan sonra yapılacak iş, bozmaya uygun olarak yeniden esas hakkında karar vermekten ibarettir. Buna rağmen, bölge adliye mahkemesince Yargıtay bozma kararı yanlış yorumlanarak, daha öncesinde kaldırılmasına karar verdiği, dolayısıyla hükümsüz hale gelen ilk derece mahkemesi kararına karşı tarafların yaptığı istinaf başvurusunun tekrardan incelenerek kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının yeniden kaldırılmasına karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının I, II ve III numaralı bentlerinde yer alan “...Davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine; davalı vekilinin istinaf başvrusunun kabulü ile Antalya 4.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 26.05.2017 tarih, 2015/213 Esas, 2017/185 Karar sayılı kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında aşağıdaki şekilde hüküm kurulmasına,” ifadelerinin çıkarılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 01/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8192, Karar No: 2014/7714, Tarih: 10.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8192 E.  ,  2014/7714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2011/377-2013/176

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının iş sözleşmesini sağlık sorunları sebebiyle feshettiğinden kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili işçinin istifa ederek ayrıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/I-a maddesinde, iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olursa veya işçinin sürekli olarak yakından ve doğrudan buluşup görüştüğü işveren yahut başka bir işçi bulaşıcı veya işçinin işi ile bağdaşmayan bir hastalığa tutulursa işçinin sözleşmeyi feshedebileceği düzenlenmiştir

Dosya içeriğinden 01.10.1998 tarihinden beri davalı işyerinde fakülte sekreteri olarak çalışan davacının 02.11.1994 tarihinde geçirdiği beyin kanamasından sonra yurtiçinde ve yurtdışında tedavi gördüğü, en son 02.05.2005-11.05.2005 tarihleri arasında depresyon teşhisi ile aldığı rapor sonrası 18.05.2005 tarihli dilekçe ile sağlık sorunlarını ileri sürerek istifa dilekçesinin işleme konulmasını istediği görülmüştür. Davacının dava dilekçesinde haklı fesih sebebi olarak ileri sürdüğü beyin kanamasına bağlı migren ağrıları ile ilgili dosyada bir rapor bulunmamaktadır. Gerçekten işçinin sağlık sorunlarının bulunması durumunda işe devam etmesi beklenmez. Ancak somut olayda, beyin kanamsından sonra çok uzun süre çalıştıktan sonra davacının iş hayatını olumsuz etkileyen çalışmasına engel bir hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda uzman heyetten alınacak raporla birlikte tüm delillerin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 10.04.12014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4106, Karar No: 2014/35058, Tarih: 24.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/4106 E.  ,  2014/35058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 1. İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fark ikramiye alacağı, fark ilave tediye alacağı, eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı ile fark ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili memur kadrosunda çalıştırılan ve ücreti ödenen davacının geçici olmamasına rağmen uzman görevlisi ve şef görevlisi olarak uzun süre çalıştırıldığını, ancak ücret ve haklarının memur kadrosunda gösterilerek ödendiğini, uzman ve şef görevlisine ödenen ücretin ödenmesi gerektiğini belirterek fark alacak isteminde bulunmuştur. Dairemiz incelemesinde geçen emsal dosyalarda “müktesebi dışındaki bir işte görevlendirilen işçinin ücretinin ücretinde indirim yapılmamak kaydı ile fiilen yaptığı görev unvanının karşılığı ücretin ödenmesi gerektiği” kabul görmüştür(Dairemizin 2010/3867 Esas, 2011/7545 Karar, Dairemizin 2012/26007 ve devamı esaslar). Davacının İş Mevzuatına tabi olarak çalıştığı ve uzman ve şef görevlisi olarak görevini yürüttüğü anlaşıldığından, davalı işverenin davacının yaptığı görevin vekaleten olması ve salt eğitim durumunu dikkate alarak eşit işe eşit ücret ilkesine aykırı olarak davacının konumuna uygun ücreti ödemekten kaçınması doğru değildir. Davacıya vekaleten atandığı ve geçici durumu kalmayan uzman ve şef görevlisi kadrosu için öngörülen ücret ve eklerinin ödenmesi gerekir. Mahkemece bu kadroya göre ödenen fark ücret ve ekler hesaplanmalı ve hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5124, Karar No: 2019/3082, Tarih: 11.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/5124 E.  ,  2019/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulün kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı davacılar avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili avukat ... geldi. Davalı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

KARAR

Davacılar, davalıların yüklenicisi olduğu ... Projesinde yer alan 23. Blok 52 nolu taşınmazı davalılar ile imzalanan Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi ile satın aldıklarını, sitede oturum başladıktan 3 sene sonra bütün blokların dış cephelerinin masrafı kat maliklerinden alınmak suretiyle site yönetimi tarafından boyattırıldığını, site boyanmadan önce kat maliklerinden birinin site ortak alanlarından ayıplar bulunduğunu düşünerek delil tespiti yaptırmak istediğini ancak bu talebi usulden reddedilince uzman raporu aldığını, bu rapordan hanüz haberdar olduklarından davayı da şimdi açtıklarını, davalı firmaların dava dışı dışı kat maliklerinin aynı ortak alanlarla ilgili ayıp ihbarlarını reddetmesi ve ... 5.Tüketici Mahkemesi'nini 2013/1512 Esas sayılı dosyasından aynı ortak alanlarla ilgili eski tarihli dava ikame edilmiş olduğundan huzurdaki davayı ihbarsız açtıklarını, mermer denizlik- PVC doğrama birleşimlerinde, mermer denizlik-mantolama birleşimlerinde su izolasyonuna yönelik ciddi problemlerin olduğunu, bu problemlerin mastik yapılarak giderilmeye çalışıldığını, halihazırda ev içinde su sızıntısı bulunmasa da mevcut mastik uygulamasının fen ve sanat kurallarına aykırı biçimde kaba ve özensiz yapılmış olduğunu, bina dış cephelerinde yüzeyde delikler ve çatlaklar olduğunu, buralara tatbik edilen malzemenin zamanla kuruduğunu ve renginin koyulaştığını, bu durumun gizli ayıp niteliğinde olduğunu, Nisan 2013 tarihli boyamadan sonra dış cephedeki izlerin kapatıldığını, bu sebeple ayıp incelemesinden ekte sunulan rapor ve resimlerin kullanılmasını ve boyama öncesi duruma göre hesap yapılmasını talep ettiklerini, sitenin kapalı otoparklarının da ayıplı olduğunu, bahçe ve havuz altında bulunan bütün otopark tabanlarında ve hatta alt katlarda dahi tavan izolasyonunun ayıplı olduğunun zamanla aşikar hale geldiğini, davalı firmanın satış bedeline ek olarak 9.600,00 TL ilave masraf avansı aldığını, bu masrafın arta kalan kısmının iade edilmediğini, davalı firmaların dava konusu taşınmazın reklamını yaparken gerek şifahi gerekse reklam katalogları vasıtasıyla ''site yakınında 2 sene içinde metro inşaatı yapımına başlanacağı '' reklamını sergilediklerini, davalı firmaların bu reklamı yapmadan önce ilgili kurumlardan metro projesi iddiası ile ilgili hiçbir bilgi almadıklarını, yanıltıcı metro reklamının rant değerinde yarattığı maddi zararın hesabı ve taraflarına iadesi gerektiğini beyan ederek davanın kabulüne, gizli ayıplar için şimdilik 100,00 TL, yapılan masrafların iadesi için şimdilik 1.000,00 TL, yanıltıcı metro reklamı için şimdilik 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.100,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan alınarak müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişler, 10.03.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle taleplerini toplam 15.000,00 TL'ye yükseltmişlerdir.

Davalılar, davacının ileri sürdüğü ayıplar yönünden süresi içinde ayıp ihbarında bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, 2.100,00 TL'lik kısım için dava tarihinden itibaren 2.864,44 TL'lik kısım için ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte toplam 4.964,44 TL'nin müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacıların tüm, davalıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacılar tarafından satın alınan taşınmazın ortak alanlarında sonradan ortaya çıkan gizli ayıplar nedeniyle bedel indirimi ve fazla alınan ve kullanılmayan masrafların iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunun hükme asas alındığı açıklanarak, dava konusu taşınmazın bulunduğu sitenin ortak alanı niteliğindeki kapalı otopark alanlarında yoğunlukla tavan ve duvarlarda gözüken su sızması şeklindeki ayıpların bulunduğu, bu ayıpların dairelerin teslimi esnasında gözlenmesi imkanı bulunmayan, kapalı otopark üzerinde bulunan bahçe sulaması, havuz ve yağış gibi etkenlerden daha sonra ortaya çıkacak gizli ayıplar niteliğinde olduğu ve davacının ayıbın ortaya çıkması ile birlikte dava açtığını ve bu şekilde ayıbı ihbar ettiğini savunduğu, davalı tarafın gizli ayıbın daha önce ortaya çıktığı ve davacı tarafından öğrenildiğine ilişkin herhangi bir delil ortaya koymadığı, bu şekilde ihbarın zamanında yapılmış olduğunun kabul edilmesi gerektiği gerekçesi ile, gizli ayıplar nedeni ile değer kaybına hükmedilmiştir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda tespiti yapılan gizli ayıplar nedeniyle davacının süresinde ayıp ihbarında bulunup bulunmadığı ve talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajinda, etiketinde, tanitma ve kullanma kilavuzunda ya da reklam ve ilânlarinda yer alan veya satici tarafindan bildirilen veya standardinda veya teknik düzenlemesinde tespit edilen nitelik veya niteligi etkileyen niceligine aykiri olan ya da tahsis veya kullanim amaci bakimindan degerini veya tüketicinin ondan bekledigi faydalari azaltan veya ortadan kaldiran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mallar, ayipli mal olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.