muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/598, Karar No: 2011/4271, Tarih: 22.03.2011

2011/598-4271

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, SSK primine esas taban aylıkların yükseltilmesi nedeni ile SSK’ya ödenen işçi ve işveren prim farkları ve işsizlik sigortası prim farlarının davalıdan talep edilip edilemeyeceği hakkındadır.

1998-2003 yılları arası kapsayan her yıl için kuruma ait birimlerle ilgili ayrı ayrı sözleşmeler yapılmıştır. Taraflar arasındaki uyuşmazlığa dair düzenleme şartname ve sözleşmelerin 12.maddesinde yapılmıştır. Sözleşmelerin 12/c maddesinin bir kısmında “ihalenin yapıldığı tarihte mevcut olan asgari ücretin, asgari ücret tesbit komisyonlarınca artırılması halinde eski ve yeni asgari ücret arasındaki fark ayrıca bu farktan doğan ve işverence karşılanması gereken SSK primleri ve işsizlik sigortasında meydana gelecek artış farkları firmaya ödenecektir.” düzenlemesi mevcuttur, bir kısmında “Asgari ücretle artış olduğu takdirde eski ve yeni asgari ücret arasındaki fark, bu farktan doğan ve işverence karşılanması gereken SSK primi ve TTF kesintisinde meydana gelecek artış farkları firmaya ödenecek sözleşmenin ifasi süresince kanun ve kararnamelerin bu işle ilgili uygulamaya getireceği değişiklikler aynen uygulanacaktır. (12/b maddesinde belirtilenler hariç) hükmü vardır. Sözleşmenin bu hükümleri tarafları bağlayıcıdır. Diğer bir deyişle sözleşmenin ifası süresince kanun ve kararnamelerde yapılacak değişikliklerin uygulanması zorunludur. Davalı taraf yargılama aşamasında bu konuda yasal düzenlemeler yapıldığını, bu bağlamda temizlik ihalelerinde uygulanacak esaslar hakkında tebliğ ile Bakanlar Kurulu kararları ile fark ödenmeyeceğini savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında bu konu üzerinde gerektiği gibi durulmamıştır. Hal böyle olunca tarafların bu konudaki tüm delilleri toplanıp sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davalı cevap dilekçesinde, davacının sözleşmeden doğan tüm alacak kalemlerini ödendiğini savunmuştur. Mahkemece, davacının ödemeye ilişkin tüm belgeleri getirtilip bu ödemeler içinde davacının talep ettiği alacak kalemleri ile ilgili ödeme mevcut olup olmadığı mahkeme, Yargıtay ve taraf denetimine ilişkin rapor alınmaksızın yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

4-Mahkemece davacı lehine 12.958,70 TL yargılama 2011/598-4271

giderine hükmedilmiştir. Davalı, davacı lehine hükmedilen bu yargılama giderlerinden bilirkişi ücreti 750,00 TL’nin kendisi tarafından yatırıldığını açıklamıştır. Mahkemece detayları gösterilmeden ve denetimi yapılması mümkün olmayacak şekilde yargılama giderine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

4-Mahkemece davacı lehine 12.958,70 TL yargılama 2011/598-4271

giderine hükmedilmiştir. Davalı, davacı lehine hükmedilen bu yargılama giderlerinden bilirkişi ücreti 750,00 TL’nin kendisi tarafından yatırıldığını açıklamıştır. Mahkemece detayları gösterilmeden ve denetimi yapılması mümkün olmayacak şekilde yargılama giderine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

5-Davacının A.Ş. olması nedeniyle TTK 18.maddesi gereği tacır olup TTK 21.maddesi gereği yaptığı işin ticaridir. TTK 21/2.maddesi gereğince ... davalı içinde ticari ... nahiyetinde olduğundan 3095 sayılı yasa gereği avans faizi yerine yasal faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklana nedenlerle davalının sair temyiz itirazların reddine, (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı lehine (5) nolu bentle açıklanan nedenle davacı lehine BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan 43.530,85 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, peşin alınan 17,15 TL temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1089, Karar No: 2023/3902, Tarih: 20.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1089 E.  ,  2023/3902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/554 Esas, 2021/2165 Karar

HÜKÜM : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/117 E., 2018/318 K.

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüz ile haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2005 yılından beri su arıtım sistemleri ve mühendislik alanlarında faaliyet gösterdiğini, 2005/42093 numaralı "adasu arıtım teknolojisi mühendislik" markasının da sahibi olduğunu, söz konusu markanın 11 ve 42 nci sınıflarda tescil edildiğini, davalının ise "adasu çevre teknolojileri" markasını tüm tanıtım vasıtalarında kullandığını, bu kullanımın müvekkilinin tescilli markası ile iltibas oluşturduğunu, davalıya bu yönde ... 40.Noterliğinin 27.05.2016 tarihli ihtarnamesini keşide ettiklerini, ancak davalının ihtarnameye rağmen haksız kullanıma devam ettiğini, ayrıca ihalelere girerek haksız kazanç elde ettiğini ileri sürerek davalının davacıya ait markaya tecavüz ettiğinin ve haksız rekabette bulunduklarının tespitine, davalı adına tescilli marka bulunmadığının tespitine, marka tecavüzü ve haksız rekabet oluşturan eylemlerin önlenmesine, karar kesinleştiğinde masrafı davalıdan alınmak üzere Türkiye'de yayın yapan tirajı en yüksek üç gazeteden birinde 1/8 gazete tek sayfası ebadında ve bir kez ilanına, maddi ve manevi tazminat haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi gereğince müvekkiline ait tescilli bir marka olmaması sebebiyle marka hakkına tecavüz fiilinin söz konusu olmadığını, müvekkilinin yasanın öngördüğü şekilde ticaret unvanını tescil ettirerek 2014 yılından beri kullandığını, bu kullanımın davacının marka hakkına tecavüz teşkil etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi gereğince müvekkiline ait tescilli bir marka olmaması sebebiyle marka hakkına tecavüz fiilinin söz konusu olmadığını, müvekkilinin yasanın öngördüğü şekilde ticaret unvanını tescil ettirerek 2014 yılından beri kullandığını, bu kullanımın davacının marka hakkına tecavüz teşkil etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her iki tarafın ticaret unvanının esas unsurunun "ADASU" ibaresi olduğu, diğer ek unsurların tanımlayıcı nitelikte olmaları nedeniyle ayırt edici olmadıkları, davacı adına tescilli markanın da esaslı unsurunun "ADASU" ibaresi olduğunun tespit edildiği, ticaret unvanının tacirin, ticari işletmesine ilişkin işlemleri yaparken ve bu işlemlerle ilgili senet ve diğer evrakları imzalarken kullandığı ad olup, ticaret unvanının işlevi, ticari işletmenin sahibi olan tacirin diğer tacirlerden ayırt edilmesini sağladığı, markanın ise, taciri ya da ticari işletmeyi değil, bir teşebbüsün mal veya hizmetlerini diğer teşebbüslerin mal veya hizmetlerinden ayırt etmek için kullanıldığı, markanın fonksiyonunun, tümüyle ticari işletmenin ürettiği, pazarladığı mal veya hizmetleri ayırt etmek olduğu, 6762 sayılı Mülga Türk Ticaret Kanunu'nun 52 nci maddesi uyarınca usulen tescil ve ilan edilmiş olan ticaret unvanını kullanma hakkının, münhasıran sahibine ait olup, tescilli bir ticaret unvanının terkin edilinceye kadar kullanılmasının marka hakkına tecavüz teşkil etmeyeceği, ancak alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı ile davalının internet sitesinde ve tanıtımlarında "ADASU Çevre Teknolojileri" ibaresini ticaret unvanı olarak kullanmayıp, marka olarak kullandığı, bu kullanım şeklinin davacının tescilli 2005/42093 numaralı "Adasu Arıtım Teknolojisi Mühendislik"markasından doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının tescilli ticaret unvanı dışında kalan internet sitesinde ve kartvizitlerinde "adasu Çevre Teknolojileri" ibaresini markasal olarak kullanmasının davacıya ait 2005/42093 numaralı "Adasu Arıtım Teknolojisi Mühendislik" markasının tescilinden doğan haklarına tecavüz teşkil ettiğinin ve haksız rekabet olduğunun tespitine, marka tecavüzü ve haksız rekabet oluşturan eylemlerin önlenmesine, karar kesinleştiğinde masrafı davalıdan alınmak üzere Türkiye'de yayın yapan trajı en yüksek 3 gazeteden birinde kararın l/8 gazete tek sayfası ebadında l kez ilanına, davacının maddi ve manevi tazminat haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin tescilli ticaret unvanını kullandığını, Dairemizin 22.02.2010 tarih, 2008/11380 E., 2010/1952 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere tescilli unvanının kullanmasının, marka hakkına tecavüz oluşturmayacağını, müvekkili tarafından "Adasu Çevre teknolojileri San. ve Tic. Ltd. Şti." unvanının bir bütün olarak sadece ticari unvan olarak kullanıldığını, bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayandığını, tarafların beyanlarının incelenmediğini, sadece müvekkilinin internet sitesinde inceleme yapılarak oluşturulduğunu, davacının web sitesi görüntüsünün dahi bulunmadığını, müvekkilinin ürettiği yahut bu ibareyi kullanarak pazarladığı bir ürün bulunmadığını, müvekkilinin kamu ve özel sektöre taahhüt işi yaptığını, internet sitesinde "adasu" ibaresinin yazı karakteri ve renginden benzerlik bularak tecavüz görüşü oluşturmanın hukuk ve teamüllere aykırılık oluşturduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirketin 07.03.2005 tarihinde, davalı şirketin ise 18.11.2014 tarihinde ticaret sicile tescil edildiği, 2005/42093 numaralı "adasu arıtım teknolojisi mühendislik" markasının 07.11.2006 tarihinde 11 ve 42 nci sınıflarda davacı şirket adına tescil edildiği, Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, davalının www.adasucevre.com alan adlı internet sitesi içeriğinde "Hakkımızda" başlığı altındaki yazıda "ADASU ÇEVRE" ibaresini markasal kullandığı, internet sitesi ana sayfasında ve iletişim alt sayfasında "Faaliyetlerimiz" başlıklı sayfada, "Bize Ulaşın" başlıklı sayfada, header/başlık kısmında "şekil+adasu Çevre Teknolojileri" ibaresine yer verildiğinin belirlendiği, davacı markasının tescil kaydından 11 inci sınıfta "...Su yumuşatma cihazları, su arıtma cihazları, su arıtma tesisatı, atık arıtma tesisatı..." ve 42 nci sınıfta "...mühendislik hizmetleri...mühendislik danışmanlık hizmetleri...teknik proje çalışmaları hizmetleri,..çevre koruması konusunda danışmanlık hizmetlerinde" tescilli olduğu, tarafların ticaret sicil kayıtlarındaki faaliyet alanlarının benzer olduğu, davalı kullanımının tescilli ticaret unvan kullanımı kapsamında değil, ticaret unvanının çekirdek unsuru olan "ADASU Çevre Teknolojileri" ibaresinin markasal kullanımı şeklinde olduğu ve kullanımda davacının markasının tescil edildiği renk ve yazı stilinin benimsenerek, ADASU ibaresinin davacı markasındaki gibi ön plana çıkarıldığı, davacı internet sitesinin incelenmemesinin sonuca etkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, meni ve hükmün ilanı istemine ilişkin olup, davalı şirketin kullanımının marka hakkına tecavüz ile haksız rekabet teşkil edip etmeyeceği hususları uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 29 uncu maddesi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 55 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/533, Karar No: 2016/14019, Tarih: 10.11.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/533 E.  ,  2016/14019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 19/04/2013-15/07/2015 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitiyle, yaşlılık aylığına hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 19.04.2013-15.07.2015 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının Tarım sigortalılık tescil kaydının kapatılmasına ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan işlemin iptaline, davacının, talep tarihi olan 15/07/2014 tarihine kadarki prim borçlarının talep tarihinden sonra ödemesi halinde, ödeme tarihini takip eden ay başından itibaren, 15/07/2014 tarihinden önce ödemesi halinde ise, 15/07/2014 tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı tahsisine, davalı Bakanlığı yönünden davanın husumet yönünden reddine karar verilmişse de, şarta bağlı hüküm kurulması hatalı olmuştur.

HMK'nın 297. maddesinde, Mahkeme kararında taraflara yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrası, kararın esası olup, açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulamaz. Davanın açıldığı tarihteki duruma göre hüküm fıkrasında, asıl talep ile yardımcı talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak karar verilmelidir.

Yapılacak iş; davacının tahsis talep tarihi itibari ile Yasa'nın aradığı prim gün sayısı, yaş, prim borcu şartlarını taşıyıp taşımadığı hususları ortaya konulduktan sonra, çıkacak sonuca göre açık ve tereddüde yer bırakmayacak şekilde karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde şarta bağlı hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

MG
Yargıtay — Esas No: 2011/3443, Karar No: 2012/27428, Tarih: 17.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/3443 E.  ,  2012/27428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük ve müsadereye ilişkin verilen karara karşı temyiz talebinin reddine; görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükümlülüğüne

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunun Yerleşmiş kararlarında belirtildiği üzere, sanık müdafiinin yüzüne karşı açıklanan hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı, süresi, mercii tereddüte yer vermeyecek şekilde 5271 sayılı CMK.nun 34/2., 231/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına uygun olarak açıkça gösterildiğinden, tebliğnamedeki düşünceye iştirak iştirak edilmemiştir.

06.11.2008 tarihinde vekaletnameli müdafiinin yüzünde usulüne uygun olarak tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 31.12.2008 günü temyiz eden sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin 15.01.2009 tarihli ek kararın (ONANMASINA), 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22905, Karar No: 2017/3230, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22905 E.  ,  2017/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.