muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/722, Karar No: 2006/674, Tarih: 01.02.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/722 E.  ,  2006/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespite ilişkin davada ... 1. Asliye Ticaret ile ... Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, icra takibine konu olan su bedeli nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, taraflar arasındaki su abone sözleşmesinin davacının sahibi bulunduğu ... Kimya Tıbbi ... Ecza deposunun bilfiil hizmet verdiği bölüme ait olduğu, suyun davalı şirket tarafından ticari amaçlı olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

4077 Sayılı Yasada değişiklik yapan 4822 Sayılı Yasanın 3/e maddesinde tüketici "bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzelkişi" olarak tanımlanmıştır.

Somut olayda, sözkonusu su aboneliğinin ticari işletme için yapıldığı, kullanımın özel amaçlı olmayıp ticari amaçlı olduğu anlaşılmakla, davanın genel hükümlere göre sonuçlanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/02/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9870, Karar No: 2021/1125, Tarih: 04.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9870 E.  ,  2021/1125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca; beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, saat 22:00 sıralarında, 14 yaşındaki mağdurun Gökalp Mahallesi 39. Sokak üzerinde arkadaşları ile oturup şakalaştığı sırada, sokaktan geçen bir aracın mağdurun ayağının üzerinden geçtiği ve olay yerinden kaçtığı, mağdurun kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; mağdurun kollukta verdiği beyanında plakayı alamadığı, kendisine çarpan aracın Wolkswagen Caddy marka siyah renkli bir araç olduğunu ifade ettiği, olaydan 5 gün sonra 06.08.2013 tarihinde mağdurun arkadaşı ... kolluğa gelerek, doblo tarzı.... plakalı aracın ....un ayağına çarptığı ifadesi üzerine aracı kullanan sanık hakkında dava açıldığı, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasında verdiği ifadelerinde olay yerinden olayın olduğu gün ve saatte geçmediğini ifade ettiği, mağdurun babası müşteki ...’nın olay yerindeki bir işyerinin güvenlik kamerasından aldığı ve olay anını gösterdiğini iddia ettiği bir adet flash diski mahkemeye delil olarak sunduğu, mahkemenin flash disk üzerinde teknik bilirkişiye yaptırdığı inceleme neticesinde, dosyada baskıları bulunan fotoğrafların, yine dosyada bulunan flash disk içinde yer alan görüntülerden elde edilen fotoğrafların birbirinden farklı olduğu, flash disk içerisindeki görüntülerden herhangi bir kaza olayı tespit edilmediği şeklindeki raporu karşısında; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1783, Karar No: 2012/19637, Tarih: 07.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1783 E.  ,  2012/19637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/49855, Karar No: 2010/5186, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/49855 E.  ,  2010/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine Seyhan Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin Seyhan Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan Çukurova Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, yazılı bir fesih bildirimi yapılmadığı, işçilerin son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı yasa ile 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6.fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş

sözleşmesinin “…Bilindiği üzere 5747 sayılı yasa ile Seyhan İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle Çukurova adı altında yeni bir ilçe kurulmuş 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri de faaliyetlerine başlamıştır. İhale işini yürüttüğümüz Seyhan Belediyesinin yetki sınırları içerisinde tarafımızdan temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı Çukurova ilçesine geçmiştir. Ancak yukarıda açıklamış olduğumuz üzere Seyhan Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle Seyhan Belediyesince yapılan yeniden yapılan ve organizasyon çerçevesinde Seyhan Belediyesi yetki sınırları içerisindeki faaliyetlerimizin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda Seyhan Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı yasa gereği Çukurova Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli Çukurova Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin Seyhan Belediyesince yerine getirileceği yönünde Çukurova Belediyesi ile Seyhan Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar Çukurova Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi Seyhan Belediyesi ile firmamız arasında halen geçerli olan ihale gereğince firmamız tarafından yapılacaktır. Firmamızın Seyhan Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona erecektir” gerekçesi ile 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı ... tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Kaldı ki, dava konusu ihale sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve 2008/704–730 Dairemizin 2008/28734-–2009/14096 sayılı kararları ile belirlenmiş bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır.

Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7254, Karar No: 2009/11040, Tarih: 01.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7254 E.  ,  2009/11040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05.03.2008 gün 6366-3461 sayılı bozma kararında özetle; “Çekişmeli ... ... Mahallesi 11 ada 33 parselin ifrazından oluşan 4771 ada 4 parsel hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, yörede 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan şehir kadastrosunda Belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 nolu 166 Hektar 1232 m2 yüzölçümlü tapunun, 1945 yılında kesinleşen Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı ve 1952 yılında da kayden Hazineye devredilip Hazine yerleri ile birlikte Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numalarda ifrazen yeniden tescil edildiği gözönünde bulundurulmadan mera niteliği ile ... Belediyesi adına tespit ve tescil edildiği,

Hazinenin, belediyeden devir aldığı Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kaydını kendi yerleri ile birleştirilip Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda ifrazen tescil ettirdikten sonra birçoğunu çeşitli kişilere devir ettiği ve bu ifraz tapu kayıtlarının büyük bölümün de 1945 yılında kadastrosu kesinleşen Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı gözönünde bulundurulmadan 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan genel kadastroda, ... ... Mahallesi 11 ada 1 ila 12 ve 32 ila 46 numaralı parseller ile ... ... Mahallesinde 321 adada bulunan parsellere ve dosya kapsamında ada ve parsel numaraları belli olmayan birçok parsele revizyon göstererek yapılan kadastro tespitlerinin kesinleştirilerek tapuya tescil edildiği,

Beylik Dağı Devlet Ormanının ... ... Mahallesi sınırları içinde kalan bölümleri ile ... ... Mahallesi 11 adadaki parsellerin Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kalan bölümlerinin nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı ve 14.12.1994 tarihinde ilan edilerek 2/B madde uygulamasının kesinleştiği,

"Makilik sahalar sınırlama tutanağı" başlığı ile ... ve ... ... tarafından 17.09.1951 ve 20.09.1951 tarihleri arasında düzenlenen tutanakla ... şosesi güneyinde XVIII numaralı poligonla 22.262 Hektar olduğu belirtilen alanın (bu alan ... İlçesi yerleşim yeri dahil onlarca köyün yerleşim yerlerini, tapulu tapusuz arazilerini, kadastro görüp tapuya tescil edilen ya da edilmeyen birçok orman alanlarını, meraları, dağları, tepeleri, dereleri, kayalıklar ile devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan birçok yerleri içine almaktadır). 24 adet poligon halinde toplam 71.692 hektarlık arazinin 1/25000 ölçekli Askeri Haritalar üzerinde sınırları kaba taslak çizilerek gösterildiği, dava konusu parselin bu 24 adet poligondan biri olan XXI V numaralı 17.718 Hektar yüzölçümlü poligon içinde bulunduğu,

"...-...-... Bucağı" XXIV nolu poligonu olarak belirtilen maki tutanağının 06.10.1951-10.10.1951 tarihleri arasında sadece Komisyon Başkanı ... imzası ile düzenlendiği ve XXIV numaralı 17718 Hektar yüzölçümlü olduğu belirtilen bu alan hakkında aynen" 17718 Hektar vusatında olan bu poligon sahası içinde köylülere ait tapulu veya tapusuz ziraat arazisi bulunmakla beraber makilik ile örtülü sahalar içinde tarla açma mümkündür" şeklinde ifadelere yer verildiği; yine diğer 23 adet poligon içindeki araziler de buna benzer şekilde tanımlandığı, bu haliyle sözü edilen bu tutanaklarda belirtilen alanlarda yasa ve yönetmeliğin belirlediği usullere göre yapılmış bir maki tespiti işleminin bulunduğunun asla kabul edilemeyeceği, esasen 3 Nisan 1950 tarihinde yürürlüğe giren 5653 Sayılı Yasanın geriye yürüyeceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi, ne bu yasada ne de bu yasa gereğince çıkartıldığı kabul edilen 17.08.1950 tarihli Yönetmelikte, maki tespit Komisyonlarının yasanın yürürlüğünden önce kesinleşmiş orman tahdit sınırları içine girerek maki tespiti yapacağına ilişkin her hangi bir hükümde bulunmadığı, o tarihde hukukumuzda orman rejimi dışına çıkarma kavramı bulunmadığından makiye ayırma işleminin orman rejimi dışına çıkarma işlemi de sayılamayacağından, makiye ayırma işleminin yok hükmünde olduğu ve ... Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 21.06.2005 gün ve 2005/120-322 sayılı direnme kararını inceleyen Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2006 gün ve 2006/20-148-286 sayılı kararında da belirtildiği gibi hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı,

Çekişmeli parselin ... ... Mahallesi 11 ada 33 sayılı kadastro parselinden ifraz edilerek oluşturulduğu , taşınmazın tamamının orman niteliğiyle Hazine adına tespit edildiği ve daha sonra Belediye tarafından hazine aleyhine açılan dava sonunda 775 sayılı kanun hükümlerine göre ... Belediyesi adına tapuya tescil edildiği öncesi orman olan yerde (parsel hakkında hukuken geçerli bir makiye ayırma işlemi bulunmadığından) arazi kadastro ekiplerince bu durum gözönünde bulundurulmadan, hata ile ikinci kere kadastrosu yapılıp yolsuz olarak sicil oluşturulmasının geçerli olmadığı öncesi orman olan taşınmaz hakkında daha sonra yapılan 2/B madde uygulamasının yerinde olduğu, bu nedenle hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın davalılar adına kayıtlı tapusunun iptali ile 2/B niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına ve hükmüne uyulan bozma kararına göre işlem yapılmış olduğuna, 766 Sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 Sayılı Yasanın 22/1. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y.nın 1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet ... kazandırmayacağı ve T.M.Y.nın 1026 (E.M.Y.nın 934. İsviçre 976) maddesi gereğince sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının da bulunmadığı, baştan beri yolsuz tescil niteliğinde oluşturulan sicil kaydının, davalıya hiç bir zaman mülkiyet ... kazandırmayacağı ve başlangıcından itibaren yolsuz ve geçersiz olan tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari), başka bir anlatımla; sicilin oluştuğu tarihden itibaren mülkiyet hakkının doğmadığını, sicilin yolsuz ve geçersiz olduğunu belirleyen bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023 (E.M.Y.931 İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı, belirlenerek hazinenin davasının kabulüne, taşınmazın tapu kaydının iptaline ve 2/B niteliğiyle hazine adına tesciline, karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalıların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 01/07/2009 günü oybirliği ile karar verildi.