muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24873, Karar No: 2014/18592, Tarih: 24.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24873 E.  ,  2014/18592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/33333

Mahkemesi : Van 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 18.12.2012

Numarası : 2010/422-2012/385

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Vekili aracılığıyla katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçi G.. Ç..'ın, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, eşinin ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve yine vekili aracılıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Beyin ve sinir cerrahi uzmanı olan sanık M.. K.. tarafından 11.11.2008 günü bel fıtığı ameliyatı yapılan S.. Ç..'ın, operasyondan sonra batın içi damar yaralanması teşhisi ile iki defa daha ameliyata alındığı ancak disk hernisi esnasında gelişen damar yaralanması ve buna bağlı gelişen kanama sonrası oluşan komplikasyonlar sonucu öldüğü olayda; S.. Ç..'ın ölümünde sanığın sorumluluğunun bulunup bulunmadığının belirlenebilmesi için tıbbi müdahale nedeniyle sorumluluğun şartlarının belirlenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Tıp mesleğini icraya yetkili kişi tarafından, tıbben kabul görmüş ilke ve esaslar çerçevesinde, yasaların öngördüğü amaçlarla, aydınlatılmış kişiden alınan rıza üzerine yapılan tıbbi müdahale, hukuka uygun olduğundan doğan zararlı sonuçtan failin sorumlu tutulması mümkün değildir.

Ancak; hasta tıbbi müdahale konusunda aydınlatılmış ve tıbbi müdahaleye rıza vermiş olsa dahi, aydınlatma ve rıza, tıbbi müdahalenin hukuka uygun olabilmesinin ön şartı olup, hekim müdahalesi tıp biliminin gerektirdiği şekilde yapılmamış ise, başka bir anlatımla tıbbi müdahale kusurlu bir şekilde yapılmış ise hekim doğan sonuçtan sorumlu olacaktır. Rıza ve aydınlatma, tıp biliminin gereklerine uygun kusursuz bir tıbbi müdahale için verilmiş olup, kusurlu müdahale hallerinde, ön koşullar gerçekleşmiş olsa dahi hekim yine de doğan zararlı sonuçtan sorumlu olacaktır. Hekime yüklenebilecek bir kusur olmamasına rağmen tıbbi müdahale başarısızlıkla sonuçlanmışsa, bu durumda da komplikasyon söz konusu olacağından, bu durumda da hekimin sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; kendisine bel fıtığı teşhisi konulan ölen S.. Ç..'ın, beyin ve sinir hastalıkları uzmanı olan sanık M.. K.. tarafından, 11.11.2008 tarihinde yatırıldığı hastanede saat 14:00 sıralarında sol 4-5 disk hernisi nedeniyle yapılan ameliyatın ardından, 12.08.2008 günü saat 10:30 sıralarında ani olarak hipotansiyon ve terleme gelişmesi üzerine yoğun bakım ünitesine alındığı, damar yolu açılarak tansiyonu düzenleme amacı ile volüm artırıcı serumlar verildiği, anestezi ve reanimasyon, kalp damar cerrahisi ve genel cerrahi konsültasyonları istendikten sonra yapılan muayenesinde; genel durumunun kötü, bilinci korfüze olan, moniterize edilerek jugular ven kateterizasyon uygulandığı, entübe edilip, mekanik ventilatöre bağlandığı ve retroperitoneal hematom saptanıp, batın içi vasküler yaralanma olduğu tespit edilerek, explorasyon amacı ile kardiyovasküler cerrahi tarafından acil olarak saat 11:15'te operasyon kararı verilerek, operasyona alındığı; genel anestezi altında supine pozisyonunda median laparatomi yapıldığı, barsaklar batın dışına devrilerek çok miktarda hematom ve taze kanın aspire edildiği, sol kommon iliac Arter posteriorunda hemen bifırkasyonun distalinde yaklaşık 6-7 mm.lik yırtık mevcut olduğu, arter izole edilerek damar klempi ile kanamanın kontrol altına alındığı, arter tamirinin yapıldığı, venöz yapılardan gelen minör sızıntıların koterle kontrol altına alındığı, periton boşluğuna bir adet dren konduktan sonra katların anatomik sırayla kapatıldığı; ameliyat sonrası entübe olarak yoğun bakım ünitesinde takibe alınan hastanın, daha sonra batın içi konulan drenden kanaması gözlemlenmesi üzerine, batın distansiyonunun artması ve idrar çıkışının olmaması nedeniyle abdominal kompartman sendromu düşünülerek tekrar operasyona alındığı, 13.11.2008 tarihinde batının re-explore edildiği, diatez tarzında yaygın sızıntı gözlemlendiği, hemostaz kontrolü ardından karın içi ve retroperitonela bölge serum fizyolojikle irrige edilip aspire edildiği, abdominal kompartman sendromunu önlemek maksadı ile open tekniş ile batının kapatıldığı; daha sonra idrar çıkışı olmayan hastanın 14.11.2008 tarihinde saat 17:00'da kardiyak arrest gelişerek saat 17:40 sıralarında öldüğü olayla ilgili; ameliyat esnasındaki batın içi damar yaralanması ve sonraki takip ve müdahalelerde sanık doktor tarafından özensizlik olup olmadığı, sanığın gerek ameliyat esnasındaki, gerekse de ameliyat sonrasındaki davranışlarında kusur bulunup bulunmadığı, işlemlerinin tıbbi standartlara uygun olup olmadığı, ölümün komplikasyon olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususlarının tespiti için bir kez de Yüksek Sağlık Şurası'ndan rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

İsabetsiz olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7821, Karar No: 2021/11521, Tarih: 04.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7821 E.  ,  2021/11521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Muğla 1. Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Dava, Kurumca iptal edilen çalışmaların geçerli olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemidir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dairemizin 22.03.2021 günlü bir önceki geri çevirme kararında; “Eldeki davada, dava dışı ... İnş. Taah. Tur. Mob. Tic. İth. İhr. San. Ltd. Şti.’ne ait işyerinde gerçekleştirilen denetim sonucu düzenlenen 28.11.2011 tarih/İKO/2011-146 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Denetmen raporuna istinaden, Kurumca yapılmış bir ihbar ve buna dayalı ceza soruşturması veya kovuşturması olup olmadığı Kurumdan sorulmalı, varsa konuya ilişkin kayıt ve belgelerin celbinin” gerektiği hususu belirtilmiş olmakla, geri çevirme sonrası dosyaya sunulu kayıt ve belgelerin incelenmesinde, halihazırda dosyada mevcut olan dava konusu işleme dayanak, 28.11.2011 tarih/İKO/2011-146 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Denetmen raporunun dosyaya tekrar sunulduğu görülmekle, dava konusuna ilişkin olarak Kurumca yapılmış bir ihbar ve buna dayalı ceza soruşturması veya kovuşturması olup olmadığı hususunda bir açıklamanın yer almadığı anlaşılmaktadır.

Bir önceki geri çevirmemize konu edilen, dava konusu olaya ilişkin olarak Kurumca yapılmış bir ihbar ve buna dayalı ceza soruşturması veya kovuşturması olup olmadığı hususu Kurumdan sorulmak suretiyle varsa ilgili kayıt ve belgelerin celbi sağlandıktan sonra, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 04/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/26188, Karar No: 2025/14948, Tarih: 21.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/26188 E.  ,  2025/14948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/1499 E., 2021/1 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2019/49 E., 2019/245 K.

SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM: 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, 5237 sayılı TCK’nın 221/4-2. cümle, 62/1, 53/1-2-3, 221/5, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, dosya içerisinde yer alan 13.07.2017 tarihli yakalama tutanağına göre kendiliğinden kolluk birimine giderek soruşturma aşamasından itibaren etkin pişmanlık kapsamında örgüt ve mensupları hakkında örgütte kaldığı süre, örgüt içindeki konumu ve faaliyetlerine uygun bilgiler verdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 221/4. maddesinin birinci cümlesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11248, Karar No: 2022/13404, Tarih: 01.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/11248 E.  ,  2022/13404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin "Tüzel kişilere ve ticari işletmelere tebligat" başlıklı 20. maddesinde;

" (1) Tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden çok ise yalnız birine yapılır.

(2) Bakanlıkların ve bunların teşkilatının, Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile il özel idarelerinin, belediyelerin, köylerin ve özel kanunlarına dayanılarak kurulmuş bulunan teşekküllerle, şirketlerin, derneklerin ve vakıfların yetkili temsilcileri, bağlı bulundukları kanunlara ve statülerine göre tayin edilir.

(3) Gerçek ve tüzel kişilere ait ticari işletmelerin işlemlerinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, ticari işletmenin o işlemde yetkili ticari temsilcisine yapılan tebliğ geçerlidir."

Diğer taraftan, bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. ..., Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (... Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; ..., Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Vekil ile takip edilen davalarda, vekâletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı HMK’nun 76. vekâletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nun 77. ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nun 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekâletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Eldeki davada, davalı şirketin tasfiye sürecine girdiği, tasfiye işlemleri devam ederken 27.9.2018 tarihinde şirkete Kayyum olarak atandığı, ne var ki kararı temyiz eden Av. ...’ın tevkil yetkisinin gerek kararın tebliğ edildiği olan 8.8.2022 tarihinde gerekse temyiz tarihi olan 12.8.2022 tarihi itibariyle ortadan kalktığı hususu dikkate alınarak, öncelikle, gerekçeli kararın Kayyuma tebliğinin sağlanması ve Kayyumdan alınmış vekâletname ile süresi içerisinde temyiz başvurunun yapılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 01.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9744, Karar No: 2012/3202, Tarih: 02.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/9744 E.  ,  2012/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2010

Davacı vekili, davacının 23 yıldan fazla süredir davalıya ait işyerinde iş sözleşmesi ile çalıştığını, davalı işverenin işyerinde personel fazlalığı bulunduğu ve personel giderlerinin azaltılması amacıyla emekliliği doldurduğundan bahisle davacının iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek; feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı Belediye, Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmelik hükümlerine göre belirlenmiş işçi kadro sayısının 210 olduğunu, 5747 sayılı Kanun gereğince Kuruçeşme, Bekirpaşa, Alikahya ve Akmeşe ilk kademe belediyelerinin tüzel kişilikleri kaldırılarak mahalleleri ile birlikte adı İzmit belediyesi olarak değiştirilen Saraybahçe ilk kademe belediyesine katıldığını,  belediyelerin birleşmesi neticesinde personel fazlalığı oluştuğunu, 691  ihtiyaç üzerinde personel kadrosu bulunmasından dolayı personel sayısının azaltılması yoluna gidilmesinde zorunluluk bulunduğunu, bu doğrultuda mağduriyetleri en aza indirmek amacıyla öncelikle emekliliği hak eden personelin iş sözleşmesinin feshi yoluna gidildiğini, davacının iş sözleşmesinin de bu sebeple feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayandığını belirterek davanın reddini  savunmuştur.

Mahkemece belediyelerin birleşmesi sonucunda işyerinde personel fazlalığının oluşmasında davacının herhangi bir kusuru bulunmadığı, belediyelerin birleşmesinin devletin çıkardığı yasa ile meydana geldiği, emekliliğe hak kazanmış olmanın başlı başına bir fesih sebebi olmadığı, yapılan fesih işlemi geçerli olmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı Belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayımızda; park ve bahçeler müdürülüğünde  işçi olarak  çalışan davacının iş sözleşmesi 5747 sayılı Kanun gereği belediyelerin birleşmesi sonucu İzmit belediyesinde personel fazlalığı oluşması, personel giderlerinin artmasından dolayı personel sayısının azaltılması  zorunlu  hale geldiğinden iş barışının korunarak oluşacak mağduriyetlerin en aza

Karar davalı Belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayımızda; park ve bahçeler müdürülüğünde  işçi olarak  çalışan davacının iş sözleşmesi 5747 sayılı Kanun gereği belediyelerin birleşmesi sonucu İzmit belediyesinde personel fazlalığı oluşması, personel giderlerinin artmasından dolayı personel sayısının azaltılması  zorunlu  hale geldiğinden iş barışının korunarak oluşacak mağduriyetlerin en aza

indirilmesi için öncelikli olarak emekliliği hak eden personellerin tespiti çalışmaları yapılması üzerine davacının emeklilik süresi dolarak yaşlılık aylığına hak kazanması nedeni ile feshedildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Adı geçen Kuruçeşme, Bekirpaşa, Alikahya ve Akmeşe ilk kademe belediyelerinin tüzel kişilikleri kaldırılarak mahalleleri ile birlikte adı İzmit belediyesi olarak değiştirilen Saraybahçe ilk kademe belediyesine katıldığı, belediyelerin devrolunmasından sonra davalı belediye için yeni bir norm kadro belirlenip belirlenmediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Öncelikle bu husus araştırılmalıdır. Yeni bir norm kadro belirlenmiş ise fesih tarihi itibariyle davalı belediyede çalışan işçi sayısına göre norm kadro fazlalığı bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalı; norm kadro fazlalığı personelin işten çıkarılmasında uygulandığı belirtilen “emekliliğe hak kazanma” ölçütünün objektif ve genel olarak uygulanıp uygulanmadığı ve fesihten sonra yeni işçi alınıp alınmadığı gibi hususlar tespit edildikten sonra ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Devirden sonra belirlenen norm kadro fazlası olan işçilerden emekliliğe hak kazananların objektif ve genel bir uygulama ile iş sözleşmelerinin feshedildiği, fesihten sona yeni işçi alınmadığı ve davacının iş sözleşmesinin feshinin de bu çerçevede olduğu sonucuna varıldığı takdirde feshin geçerli bir nedene dayandığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmeli, aksi halde şimdiki gibi davanın kabulüne karar verilmelidir. Eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14288, Karar No: 2015/5933, Tarih: 03.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14288 E.  ,  2015/5933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 15 - 2012/245939

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2012

NUMARASI : 2009/1178 (E) ve 2012/804 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

SUÇ TARİHİ : 17/07/2007

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın sanık müdafiinin yüzüne karşı verildiği, ancak 01.06.2012 tarihli karar duruşmasında 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca görevlendirilen ve sanık müdafii olarak hazır bulunan Av. H.. K..'in sanık ile daha önce yüz yüze gelmedikleri anlaşıldığından, sanığın 02.07.2012 tarihli temyiz talebini öğrenmesi üzerine süresinde yapılmış olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanığın, katılan ve şikayetçi E... Ö...'ün oturduğu mahalleye taşındıktan sonra zaman zaman aralarında tartışma yaşandığı, sanığın bu tartışmalar sırasında şikayetçiye hakaretlerde bulunduğu, ayrıca evinin camlarını kırdığı anlaşıldığından mala zarar verme ve hakaret suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12645, Karar No: 2006/6740, Tarih: 18.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2005/12645 E.  ,  2006/6740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamaktan sanık ... A.Ş‘nin yapılan yargılaması sonunda; Açılan davanın reddine dair PENDİK İcra Ceza Mahkemesinden verilen 26.5.2005 gün ve 2004/3265 esas 2005/695 karar sayılı hükmün süresi içinde, Yargıtay’ca incelenmesi müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından 18.11.2005 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Mal beyanında bulunmamak suçunun suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/6 ve 105/2.maddelerinde gösterilen zamanaşımına tabi olduğu, verilen kararın niteliği itibariyle zamanaşımını kesmediği, bu nedenle suç ve inceleme tarihleri arasında bir yıllık sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, sair yönler incelenmeksizin hükmün bu nedenle İİK.nun 366.maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK.nun 322.maddesine dayanılarak davanın DÜŞÜRÜLMESİNE 18.7.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7263, Karar No: 2015/12681, Tarih: 31.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/7263 E.  ,  2015/12681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti: