muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1867, Karar No: 2015/6150, Tarih: 13.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1867 E.  ,  2015/6150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/12/2011 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından davalının, davacı kurumda iş makinaları operatörü kadrosunda işçi olmasına rağmen şoför olarak ve İskenderun'dan hareket ederek K.Maraş, G.Antep ve Islahiye'ye malzeme götürüp tekrar geri dönmek üzere görevlendirildiği, yola saat 07:30'da çıkıldığı, kazanın ise dönerken 16:30 sularında meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, davalının kadrosu dışında bir göreve verilmesi, dokuz saat araç kullanması ve dolayısıyla yorucu çalıştırılması gözönünde bulundurulduğunda, mahkemece uygulanan % 30 oranındaki hakkaniyet indiriminin az olduğu kanaatine varılmıştır. Şu durumda, daha üst seviyede hakkaniyet indirimi yapılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19622, Karar No: 2025/6398, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/19622 E.  ,  2025/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/654 E., 2022/545 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/33 E., 2021/80 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10955, Karar No: 2023/21618, Tarih: 26.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/10955 E.  ,  2023/21618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/447 E., 2022/338 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci cümlesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2019 tarihli kararının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozulması üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemece yapılan yeniden yargılama neticesinde sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.04.2023 tarih ve 94660652-105-16-32805-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/46352 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"...Dosya kapsamına göre sanığın İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2019 tarihli kararı ile anılan Kanun'un 106/1-2.cümle ve 62. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 22/06/2021 tarihli kararı ile bozulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri" başlıklı 307/5. maddesinde yer alan, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme uyarınca, aleyhe istinaf yoluna başvurulmaması karşısında, istinaf bozma kararından önce tayin olunan cezanın sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği ve yeniden kurulan hükümde neticeten sanığın 2 ay 15 gün hapis cezası cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesinde;

"İstinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulmuşsa, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklinde hükme yer verilmiştir.

Buna göre, sanık aleyhine istinaf talebinde bulunulmaması halinde, bozma üzerine ilk derece mahkemesince yeniden kurulacak hükmün, ilk hükümden daha ağır cezayı içermemesi gerekmektedir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesinde;

"İstinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulmuşsa, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklinde hükme yer verilmiştir.

Buna göre, sanık aleyhine istinaf talebinde bulunulmaması halinde, bozma üzerine ilk derece mahkemesince yeniden kurulacak hükmün, ilk hükümden daha ağır cezayı içermemesi gerekmektedir.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2019 tarihli kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kararın bozulduğu ve yeniden yapılan yargılama neticesinde sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci ve 62 nci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü nci maddesi gereğince sonuç ceza 2 ay 15 gün hapis cezası yerine 5 ay hapis cezası olarak belirlenmişse de, tehdit suçundan kurulan bozma öncesi hükme yönelik aleyhe istinafın bulunmaması karşısında, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, cezanın aleyhe değiştirilme yasağı gözetilmeyerek, 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesine aykırı davranıldığı anlaşıldığından kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Yerel Mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Karardaki hukuka aykırılık aynı Kanun maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle;

a. Yerel Mahkemece yapılan uygulama da gözetilerek, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b. 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c. 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesi uyarınca cezanın aleyhe değiştirilme yasağı gözetilerek 2 ay 15 gün hapis cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

d. İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1308, Karar No: 2011/4349, Tarih: 13.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1308 E.  ,  2011/4349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ile davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2007 yılında yapılan kadastro sırasında ...Köyü 134 ada 2 sayılı 20.584, 65m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliği ile ...Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. 103 ada 100, 101, 104 ada 1, 105 ada 105, 122 ada 26 , 127 ada 2, 161 ada 1, 192 ada 80 sayılı taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazların taşlık kayalık niteliğinde oldukları, kadastro tespitlerinin iptal edilerek Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Davalı 161 ada 1 parsele yönelik açılan davayı kabul etmiştir. Mahkemece, 134 ada 2 parsele yönelik açılan davanın pasif husumet ehliyeti yokluğu yönünden reddine, 103 ada 101, 127 ada 2, 104 ada 1, 105 ada 105 parsellerin tamamının, 103 ada 100 parselin fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen kesiminin davalı ... adına, 103 ada 100 parselin (B) ile işaretlenen kesimi, 161 ada 1, 192 ada 80, 122 ada 26 parsellerin tamamının ham toprak niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye 103 ada 101, 127 ada 2, 104 ada 1, 105 ada 105 parsellerin tamamı, 103 ada 100 parselin fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen kesimi üzerinde davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, 103 ada 100 parselin B ile işaretlenen kesimi, 161 ada 1, 192 ada 80, 122 ada 26 parsellerin tamamının ham toprak niteliğinde oldukları, imar ihya edilmedikleri anlaşıldığına göre yazılı şekilde kurulan hükümde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak 19.01.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu ve kuruluşları tarafından kayıt lehdarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmaz” ve yine 6099 sayılı Yasanın 17. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 11. maddesinde “Bu Kanununun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekalet ücreti

dahil yargılama giderleri içinde uygulanır” hükümleri uyarınca çekişmeli taşınmazın tesbit malikleri olan davalılar aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmedilemeyeceğinden hükmün vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.Bu sebeple hükmün yargılama giderlerine ilişkin “ 6, 8 ve 9 numaralı bölümlerinin" tamamen hükümden çıkarılarak bunların yerine “19.01.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı yasaya eklenen 36/A maddesi ve 6099 sayılı Yasanın 17. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 11. maddesi uyarınca davacı Hazine tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına," cümlesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün H.U.M.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 13/04/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/855, Karar No: 2021/3213, Tarih: 22.06.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/855 E.  ,  2021/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık doktorun eylemleri nedeniyle alınacak olan rapor sonucuna göre eyleminin TCK'nın 85/1. maddesinde yazılı suçu oluşturabileceğinden tebliğnamede zamanaşımı nedeniyle düşme isteyen görüşe iştirak edilmemişrir.

Sanığın suça konu eylemine ilişkin soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda sanığın, ameliyat öncesinde yapılan muayenede imkan bulunduğu halde rektoskopi yapmayıp detorsiyon işlemini denemediği için hatalı olduğu belirtilmiş, kovuşturma evresinde Yüksek Sağlık Şurası tarafından alınan raporda ise hastanın ameliyat sonrası takip ve tedavisinde gerekli özen ve dikkatin gösterilmemesi nedeniyle sanığa kusur atfedildiği görülmüş olup; iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yöntemince rapor aldırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7079, Karar No: 2012/14998, Tarih: 03.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7079 E.  ,  2012/14998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/03/2011 tarih ve 2010/60-2011/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 19.02.1988 tarihinde kurulan davalı şirketin ortağı ve müdürü olduğunu, 22.12.1988 tarihli ortaklar toplantısında şirket müdürlüğü ve ortaklığından ayrılmasına, ortaklık payına karşılık şirket aracının müvekkiline devrine karar verildiğini ve daha sonra araç devir işlemi de yapılarak şirketle tüm ilişkisinin sona erdiğini, ancak diğer ortakların 22 yıl boyunca sahte işlemler yaparak şirketteki ortaklığını devam ettirdiklerini, sahte imza ile müdür olarak gösterdiklerini ileri sürerek hisse devrinin tescil ve ilanına, 02.01.1989 tarihinden sonraki müvekkili isim ve imzası atılarak yapılan her türlü işlemin mutlak butlanla batıl olduğuna, dolayısıyla şirketin infisah etmiş olduğuna karar verilmesini talep ve dava etmiş, 22.03.2011 havale tarihli ıslah dilekçesiyle, müvekkilinin 20 yıldan bu yana davalı şirket müdürü olmadığı hususunun kabulünü talep etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından noterde devir işlemi yapıldıktan sonra diğer ortaklar tarafından yapılan işlemlerdeki davacı isim ve imzası bulunanlardan bazı örnekler ile davacının mukayese imzaları arasında farklılık bulunduğu belirlenmiş ise de, TTK'nın 520. maddesindeki koşullar ile ortaklar kurulu kararının pay defterine kayıt işlemi yerine getirilmediği, geçerli bir hisse devri bulunmadığı, bu nedenle de hisse devrinden sonra yapılan işlemlerin mutlak butlanla batıl olduğunun tespitinin talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

########
Yargıtay — Esas No: 2014/4332, Karar No: 2014/6262, Tarih: 04.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/4332 E.  ,  2014/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alucra Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2012

NUMARASI : 2008/87-2012/185

M.. K.. ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Alucra Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.09.2012 gün ve 87/185 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; 105 ada , parsel ile 106 ada parsel sayılı taşınmazların davacıların murisleri D.. B..'den intikal ettiğini, davacıların uzun süredir taşınmazları malik sıfatı ile zilyetliklerinde bulundurduklarını, ancak kadastro çalışmaları sırasında taşınmazların Hazine adına tespit edildiğini açıklayarak dava konusu yerlerin vekil edenleri adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. 13.04.2012 tarihli yargılama oturumunda davacılar vekili; 106 ada parsel sayılı taşınmaz haricindeki dava konusu diğer parseller yönünden feragat ettiğini beyan etmiştir.

Davalı Hazine temsilcisi; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüyle 106 ada parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile muris D.. B..'in veraset ilamındaki payları oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.