muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6203, Karar No: 2022/8951, Tarih: 16.11.2022

Sanıklar ..., ... ve ...'ın ölen ...'a yönelik kasten öldürme eylemine iştirak ettikleri yönünde cezalandırılmalarına yeterli,

kesin ve inandırıcı deliller tespit edilemediğinden, sanıklar ..., ... ve ... hakkında üzerlerine yüklenen TCK’nin 37. maddesi yollamasıyla kasten öldürme suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaları,

Hukuka aykırılık oluşturmaktadır. Bu nedenle itirazlarının kabul edilmesini, itirazı yerinde görülmediği takdirde, 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi gerektiğinden bahisle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizce sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen 13/04/2022 tarih ve 2021/11271 (E), 2022/2821 (K) sayılı "Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına" dair karar usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden, İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.11.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; Sanık ...'ın İstanbul'da avukatlık yaptığı, ayrıca araç kiralama şirketinin bulunduğu, sanık ...'in çalışanı, sanık ...'ün

amcasının oğlu ve çalışanı, temyiz dışı sanık ...'ın eski şoförü, maktul ...'ın ise iş yerinin matbaa işi ile ilgilendiği ve kendisi ile ablasının çocukluktan arkadaşı olduğu, sanık ...'ın ise ... ilinde galericilik yaptığı, abisi ... İleri'nin avukatı olması nedeniyle sanık ... ile tanıştıkları, ayrıca sanık ... ile araç alım satımıyla ilgili iş yaptıkları, 11/12/2017 tarihinde ise kardeşi ... İleri'nin vefat ettiği,

amcasının oğlu ve çalışanı, temyiz dışı sanık ...'ın eski şoförü, maktul ...'ın ise iş yerinin matbaa işi ile ilgilendiği ve kendisi ile ablasının çocukluktan arkadaşı olduğu, sanık ...'ın ise ... ilinde galericilik yaptığı, abisi ... İleri'nin avukatı olması nedeniyle sanık ... ile tanıştıkları, ayrıca sanık ... ile araç alım satımıyla ilgili iş yaptıkları, 11/12/2017 tarihinde ise kardeşi ... İleri'nin vefat ettiği,

27/12/2017 tarihinde sanık ...'ın haber vermesi üzerine sanıklar ..., ... ve ...'ün, temyiz dışı sanık ...'un ve maktul ...'ın, sanık ...'ın babasına ait DAP Yapı isimli iş yerinde bir araya geldikleri, ... ...'de bulunan sanık ...'ın evine taziyeye gitmek için ... plakalı BMW marka araçta sanık ... ve temyiz dışı sanık ..., ... plakalı Renault marka araçta sanıklar ... ve ..., ... plakalı Tofaş marka araçta ise maktul ... olmak üzere İstanbul'dan ...'ya doğru yola çıktıkları, aynı gün saat 11:00 sıralarında sanık ...'a ait eve geldikleri, burada sanık ...'ın kardeşleri ... ve ... tarafından karşılandıkları, daha sonra sanık ...'ın yanlarına geldiği, bir süre sonra dolaşıp hava almak ve esrar içmek amacıyla maktul ...'ın İstanbul'dan gelirken kullandığı Tofaş marka araca sanıklar ..., ..., ..., ... ve maktul ...'ın bindikleri, temyiz dışı sanıklar ... ve ...'nin evde kaldıkları, ...'nin ise bir süre sonra traktörü ile evden ayrıldığı, Tofaş marka araçta bulunan sanıkların ... nehri kenarına geldikleri, burada araçtan inip sohbet ettikleri sırada sanık ... ile maktul ... arasında tartışma çıktığı, maktulün ablasına küfür etmesine sinirlenen sanık ...'ın üzerinde taşıdığı adına taşıma ruhsatlı Glock marka tabanca ile yakın mesafeden maktul ...'ın kafasına ve göğsüne birden fazla el ateş ettiği ve maktulün olay yerinde ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası, omur ve kaburga kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti, iç organ yaralanması ve iç kanama sonucu öldüğü, sanık ...'ın talimatı ile sanıklar ... ve ...'ün cesedi görünmeyecek yere sürükledikleri, sonrasında sanıklar ..., ..., ... ve ...'ün olay yerinde ölen maktulün cesedini yok etmeye karar verdikleri, temin ettikleri traktör ön çeki demirini zincirle cesede 4 adet kilitle bağlayıp, cesedi ... nehrine attıkları ve akabinde sanıkların, sanık ...'ın köyde bulunan evine geldikleri, burada bulunan araçları ve temyiz dışı sanık ...'ı da alıp ... merkezde bulunan sanık ...'ın ofisine gittikleri, maktule ait cep telefonunu sanık ...'ın temyiz dışı sanık ...'a verdiği ve ...'ın telefon ile birlikte Renault marka araçla Şile'ye gittiği, sanık ...'ın talimatı ile Şile'de telefonu kapattığı ve İstanbul'a döndüğünde denize attığı, diğer sanıklar ..., ... ve ...'in ise sanık ...'ın kullandığı BMW marka araçla İstanbul'a döndükleri, ... nehrine atılan cesedin 18/02/2018 tarihinde su yüzüne çıkması sonucu bulunduğu olayda;

Sanıklar ..., ... ve ...'ın, sanık ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme eylemine iştirak ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, ancak sanıklar ..., ... ve ...'ın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nin 278. maddesinde düzenlenen "Suçu bildirmeme", TCK'nin 281. maddesinde düzenlenen "Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme" suçlarını oluşturup oluşturmadığı yönünden değerlendirme yapılması ve sanık ...'ın aksi ispatlanamayan savunmasında, maktulün ablasına hakaret etmesi üzerine sinirlenerek üzerinde bulunan taşıma ruhsatlı tabancasını çıkartıp maktule ateş ettiğini belirtmesi karşısında; sanık ... lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiği, dolayısıyla yasal ve yerinde olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmesi görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun itirazın reddi yönündeki kararına muhalefet ediyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/8299, Karar No: 2011/9587, Tarih: 07.07.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/8299 E.  ,  2011/9587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ecza Deposu Tic.San.A.Ş vek.Av.... ile davalı 1-... Otom.Tic ve San.A.Ş 2-... 3- ... vek.Av.... aranında görülen dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 03.03.2010 gün ve 382-115 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 10.03.2011 gün ve 7927-3120 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekili karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 185.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 07.07 .2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22558, Karar No: 2023/8504, Tarih: 17.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/22558 E.  ,  2023/8504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/397 E., 2018/278 K.

SUÇ : 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Hükümde temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmiş olması sebebiyle sanığın yanıltıldığı ve temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) Jandarma Genel Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 31.05.2012 tarihli ve 2012/664 Esas, 2012/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) Jandarma Genel Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 31.05.2012 tarihli ve 2012/664 Esas, 2012/185 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 14.01.2014 tarihli ve 2014/49 Esas, 2014/42 Karar sayılı ilamıyla; Anayasa Mahkemesinin, 17.01.2013 tarihli ve 2012/80 Esas ve 2013/16 Karar sayılı kararı ile, 1632 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin birinci fıkrasının A bendinin birinci ve ikinci cümleleri ile Ek 8 inci

maddesinin ikinci fıkrasının “Sırf askerî suçlar ile bu Kanunun Üçüncü Babının Dördüncü

Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

maddesinin ikinci fıkrasının, Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması

karşısında, uygulamaya yönelik bu konularda, yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedeniyle mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

maddesinin ikinci fıkrasının, Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması

karşısında, uygulamaya yönelik bu konularda, yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedeniyle mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; (Kapatılan) Jandarma Genel Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli ve 2014/75 Esas, 2015/21 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 21.04.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 21.04.2015 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 09.02.2016 tarihinde yaralama ve hakaret suçlarını işlediğinin Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2017 tarihli ve 2016/190 Esas, 2017/109 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine, Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2018 tarihli ve 2017/397 Esas, 2018/278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında (Kapatılan) Jandarma Genel Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, açıklanması geri bırakılan, 03.02.2015 tarihli ve 2014/75 Esas, 2015/21 Karar sayılı hükmünün açıklanmasına, sanığın izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; savunmaları doğrultusunda kararın tekrar incelenerek beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yapılan incelemede sanığın acemi eğitimini tamamladıktan sonra tertip edildiği yeni birliğine katılmak üzere 07.05.2011 tarihinde 7 gün dağıtım iznine gönderildiği, birliğinden tam olarak saat kaçta ayrıldığının belli olmaması sebebiyle, saat 24.00 da izne ayrıldığının kabul edilmesi gerektiği, izin süresi sonunda 14.05.2011 tarihinde saat 24.00 a kadar birliğine katılması gerekirken yasal olarak kabul edilebilir bir özrü olmaksızın katılmadığı, bir süre birliğinden ayrı kaldıktan sonra, 28.05.2011 tarihinde kendiliğinden birliğine katıldığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; anne ve babasının uzun süredir ayrı yaşadığını, kız kardeşiyle ilgili ailevi sorunlarının olduğunu, psikolojik bir rahatsızlığının bulunmadığını, öncelikle beraatini, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasını talep ettiğini beyan etmiştir.

3.Araç İlçe Jandarma Komutanlığının 14.05.2012 tarihli yazısında sanığın RDM (Rehabilitasyon Danışma Merkezi) kapsamında bulunmadığı ve RDM kaydına rastlanmadığı bildirilmiştir.

4.Günlük yoklama çizelgesi, vaka kanaat raporu, sanık hakkında düzenlenmiş onaylı izin belgesi sureti, sanığın kendiliğinden katılış yaptığına dair tutanak ve dosya kapsamında bulunan diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

5.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2017 tarihli ve 2016/190 Esas, 2017/109 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

6.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığa atılı suç tarihi ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile denetim süresi içinde kasıtlı suçun işlendiği tarih arasında zamanaşımının durduğu hususu göz önüne alındığında; sanığa atılı suçun işlendiği 15.05.2011-28.05.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin tamamlanmış olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; Kıt'asından veya görevini yapmakta olduğu yerden izin, istirahat veya hava değişimi alarak ayrılanlardan, dönmeye mecbur bulundukları günden itibaren altı gün içerisinde özürsüz olarak gelmeyen askeri şahısların aynı Kanun'un birinci fıkrasında yazılı olduğu şekilde bir yıldan üç yıla kadar hapsolunacağının hüküm altına alınmıştır.

3.1632 sayılı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenmiş olan izin tecavüzü suçunun oluşabilmesi için, sanığın birliğine zamanında özürsüz olarak dönmemesi koşulu aranmakta ise de, Kanunda özürün ne olduğu ve kapsamı belirtilmemiştir. (Kapatılan) Askerî Yargıtayın yerleşik kararlarında, izin tecavüzü suçunda yer verilen bu özrün kapsamı, TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 57 nci maddesinin (b) bendi ve 58’inci maddelerinde öngörülen kıstaslar esas alınarak, beklenmeyen aniden ortaya çıkan ve sanığın zamanında Birliğine dönmesini zorlaştıran, engelleyen durumlar olarak kabul edildiği görülmekte ve ayrıca sanığın, kanuna aykırı eylemini bir an evvel sona erdirmeye veya mazeretini ortadan kaldırmaya yönelik hareketlerinin, kısaca, suç ve dehalet kasıtlarının dikkate alınması gerekmektedir.

4.Sanık tarafından izin bitiminde ailevi sebeplerle birliğine dönmediği şeklinde mazeret olak ileri sürdüğü hususların, askerlik hizmetine ... tutulabilir nitelikte olmadığı göz önüne alındığında;

Mahkemece tüm unsurları ile oluşan atılı suça konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 15.05.2011-28.05.2011 olarak gösterilmesi gerekirken 28.05.2011 olarak yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

6.Hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmamasının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

7.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2018 tarihli ve 2017/397 Esas, 2018/278 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2778, Karar No: 2022/10651, Tarih: 20.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/2778 E.  ,  2022/10651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 15/12/2020 tarih ve 2019/3778E-2020/8427K sayılı ilamında "doktor bilirkişiden alınan rapora göre; murisin dosya içindeki tedavi evraklarından, 2004 yılında kroner anjiyo olduğu, 2010-2011 yılları arasında kalp yetmezliği, hipertansiyon, kronik istemik kalp hastalığı tanıları ile tedavi gördüğü ve bu hastalıklarına ilişkin ilaçlar kullandığı, hayat sigortası sözleşmesi yapıldığı sırada hipertansiyon ve kroner arter hastalığının var olduğu, ölüm ile gizlenen hastalık arasında illiyet bağı olduğunun tespit edildiği, bu nedenle sigortalı murisin poliçe tanziminden önce ölümüne sebep olan hastalıklarının varlığı ve sağlık beyan formunda bu durumu gizlemiş olmasına, gizlenen durum ile ölüm nedeni olan kroner kalp hastalığı ve hipertansiyon hastalığı arasında illiyet bağının bulunmasına göre davanın reddi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulmasının doğru görülmediği" belirtilerek ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş; davacılar vekili, temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 6502 Sayılı Tüketici'nin Korunması Hakkında Kanun'un 73/2.maddesi gereğince davacılardan harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 20/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10318, Karar No: 2017/20028, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10318 E.  ,  2017/20028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.