muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/148, Karar No: 2021/719, Tarih: 08.06.2021

25. Davalı şirkete ait tasarımda, sarı-lacivert renklerin çizgili desenlerle kullanıldığı, renkler yanında futbol topu, futbolcu figürleri ile “Goal” ibaresinin kullanılmış olduğu, anılan tasarımın tekstil ürünlerinde kullanılmak üzere tescil edildiği anlaşılmaktadır. Bu kapsamda dava konusu tasarım bütünsel bir bakış açısıyla, sarı-lacivert renkler yanındaki unsurlar ile futbol sporunu ve bu sporla alakalı sektörler ile sarı-lacivert renkleri kullanan futbol takımlarını akla getirmektedir.

26. Davacıya ait 2005/39922 sayılı “...+Şekil” ibareli markasında ise sarı-lacivert çizgili desenden oluşan arka plan üzerine büyük ve yeşil harflerle yazılan “...” ibaresinin bulunduğu, anılan markanın giysi ve tekstil ürünlerini içeren sınıflarda tescilli olduğu, bunun yanında davacıya ait markanın tanınmış niteliği haiz olduğu çekişmesizdir. Ayrıca davacının futbol kulübü olarak uzunca bir süreye ulaşan geçmişleri nedeniyle, bu süre içerisinde kazandıkları başarılarla günümüze kadar gelen bir tanınmışlıkları mevcut olup davacı ... kulübünün bu tanınmışlığı yurt içine ve yurt dışına etki eder niteliktedir. Davacı, toplum nezdindeki bu tanınmışlık sayesinde gelirlerini arttırmak için, ticaret şirketleriyle lisans anlaşmaları yapmakta, marka ve tasarım tescilleri yoluyla hukukî korumalar ve ticari kazançlar elde etmektedir. Bu tür faaliyetlerle ürettiği mal ve hizmetlerde spor kulübünün logosunu, işaretini, futbol takımıyla özdeşleşmiş renklerini, sloganını, sembolünü, markasını kullanmak suretiyle, imajından doğan tanınmışlığından yararlanmakta, takımlarını destekleyen taraftar kitlesi de, bu tür ürünleri tercih ederek satın almaktadır. Böylece davacı ... kulübü, taraftarının yaptığı bu tercihlerle anlaşma yapan şirket ürünlerinin satışını arttırmakta, özellikle yeni bir müşteri çevresine ulaşmasına yardımcı olmaktadır. Davacı ... kulübüne mal olmuş yukarıda belirtilen özellikler, ürünlerin satışını arttırmada kullanılmakla adeta bu imaj ya da oluşan karakter ticarileştirilmektedir. Bu kapsamda sarı-lacivert renklerin, futbol ve bu sporla ilgili sektörde, ülkemizde ve yurt dışındaki tanınmışlığı da nazara alındığında, davacıyı akla getirmekte olup bu renklerin futbol sporuyla ilgili tüm mecralarda çoğunlukla davacının futbol takımı ile ilişkilendirileceği açıktır.

27. Belirtmek gerekir ki, iktisadi alanda, renklerin tek başına sınaî mülkiyete konu olamayacağı her türlü duraksamadan uzak olup renklerin tek başına kullanımını yasaklayan bir kanun hükmü de bulunmamaktadır. Ancak tasarım olarak tescil edilmek istenen üründe, belli bir spor kulübüne mal olmuş renkler kullanılmakla birlikte bu spor kulübünü ve markalarını anımsatacak, çağrıştıracak veya intiba bırakacak şekilde futbol topu, futbolcu ve “Goal” ibaresi gibi futbol sporuna ait unsurların kullanılarak oluşturulan kompozisyonun, o spor kulübünün taraftar kitlesi ve tüketici nezdinde karıştırılma tehlikesine neden olacağının anlaşılması durumunda anılan tasarım ile marka arasında iltibasın oluştuğunun kabulü gerekir.

28. Bu itibarla her ne kadar tasarımda salt renklerin kullanımının kimsenin tekeline verilemeyeceği kabul edilebilir ise de; bu tür bir kullanımın dürüstlük kuralına uygun olması, tasarımın üçüncü kişilere ait tanınmışlığı ve bu suretle ayırt ediciliği yüksek markaları ile iltibasa neden olacak şekilde oluşturulmaması gerekir. Ayrıca sarı-lacivert renklerin davacının takımından başka futbol takımlarınca da kullanıldığı sabit ise de; anılan renk birleşiminin yüksek seviyedeki tanınmışlık ve ayırt edicilik sebebiyle, futbol sporuyla alakalı olarak bilgilenmiş veya vasat bir alıcı nezdinde davacının futbol takımı ve buna ilişkin markaları akla getirmekte olup davalı tasarımın tekstil ürünlerinde kullanımı hâlinde, içinde taraftar kitlesinin de bulunduğu alıcıların tercihlerini etkileyebilecek niteliktedir. Zira renkler, futbol takımlarının ayırt edilmesinde taraftar kitlesi tarafından uyarıcı bir unsur olarak göz önüne alınmaktadır. Bu anlamda sarı-lacivert renk kombinasyonu, davacının tanınmışlığı da dikkate alındığında, futbol ile ilgili halk kesimi bakımından dikkat çeken önemli bir unsur hâline gelmiştir. Bu suretle davalı şirkete ait tasarım ile davacıya ait marka arasında iltibas ihtimalinin bulunduğunun ve bu durumun davacının markadan kaynaklanan haklarına tecavüz teşkil ettiğinin kabulü gerekmektedir. Ayrıca bu benzerlik ve dolayısıyla ortaya çıkan karıştırılma ihtimali, dava konusu tasarımın tescili için gereken yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini de etkileyecek niteliktedir.

29. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; davacının futbol takımının renklerinin ve logolarının bilindiği, davacı kulübün futbol takımının taraftarlarının takıma destek amaçlı olarak bu ürünleri aldığı, dava konusu tasarımın davacının futbol takımı ve markasını anımsatsa da bu durumun iltibasa neden olacak düzeyde olmadığı, davacı kulübün futbol takımının ibarelerinin dava konusu tasarımda bulunmadığından karıştırılma ihtimalinin mevcut olmadığı, bu nedenle direnme kararının onanması gerektiği ileri sürülmüş ise de bu görüş; yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

30. Hâl böyle olunca; yerel mahkemece, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

31. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.06.2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24695, Karar No: 2017/9005, Tarih: 18.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/24695 E.  ,  2017/9005 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava, 24.08.2011 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddenin 1. fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş olup, 21. maddenin 4. fıkrası ise 3. kişilerin sorumluluğu" İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Rücû davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurum'un rücû alacağından kusurları karşılığı sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza dosyaları varsa, bu dosyalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.Maddi olguyu tespit ederken, Borçlar Kanununun 53'üncü maddesi uyarınca (TBK madde 74.) hukuk hakimi, ceza davasında alınmış kusur raporu ile bağlı olmayıp, kesinleşmiş ceza ilamıyla saptanmış maddi olgularla bağlı olduğu dikkate alınmalı, sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporunun, rücu davasında bağlayıcı nitelikte değilse de güçlü delil niteliğinde bulunduğu hususu gözetilmelidir.

Somut olayda, 24.08.2011 tarihinde dava dışı ........ait beton kamyonuyla ve sigortalısı olan davalı ... yönetiminde seyir halindeyken olay mahallinde hızın etkisiyle yoldan çıkmış,yolun sağındaki petrol istasyonu alanına girip devrilmesi neticesinde kamyonda yüklü betonun döküm işini yapmak için kamyonda bulunan dava dışı ........ sigortalısı İsmet Kaya vefat etmiştir.

Mahkemece ayrı kusur raporu alınmayarak davalı ... aleyhine ......... esasına kayden “taksirle ölüme sebebiyet verme” suçundan açılan kamu davasında alınan ........ sigortalı İsmet Kaya'nın herhangi bir kusurunun bulunmadığının davalı ...'ın ise asli kusurlu olduğunun tespiti gereği davalının %100 kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuen tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ....... karşı rücuen sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olan hareketinin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının tespiti işidir.

Bu konuda yapılacak yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak tedbirlerin neler olduğunun tespiti işidir. Mevzuat hükümlerince öngörülmemiş, fakat alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların dahi tespiti zorunluluğu açıktır. Bunların işverence tam olarak alınıp alınmadığı, alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin tedbirlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı saptanacaktır.

Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve yasada belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve yasada belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık şartlarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak tedbirleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir.

Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde; bu tür iş kazalarında kusurun belirlenmesinde; öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu ilgili ceza davasının sonucu da gözetilerek belirlenmeli, varsa tazminat dosyası da getirtilerek, belirlenen ve kabul edilen bu maddi olgular doğrultusunda; tarafların kusur oran ve aidiyetleri işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden alınacak bilirkişi raporu uyarınca saptanmalıdır. Kusur durumu saptanırken, ihlal edilen trafik kurallarının yanında, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 5510 sayılı Kanunun 21., 4857 sayılı Kanunun 77., İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi ile oluşa uygun kusur raporu alınması gerekir.

Kuşkusuz bu kusur raporu alınırken;olayın trafik kazası olması yanısıra iş kazası da olduğu gözetilmek suretiyle gerek davalı ... işvereni olan dava dışı ........ Ltd. Şti.’nin gerekse müteveffa sigortalı İsmet Kaya’nın işvereni dava dışı .........

Kabule göre de,cenaze giderinden davalı ... .....’nin diğer davalı ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmamış olması isabetsizdir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, hükmü temyiz eden davacı Kurum avukatı ve davalı ... avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 18.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2015/3096, Karar No: 2015/7978, Tarih: 13.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3096 E.  ,  2015/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen kesintisiz çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı işveren şirketin 01/01/1999 tarihinde münfesih olduğu, tüzelkişiliğinin tasfiye amacıyla sınırlı olarak devam edebileceği, davalı şirketin ticari faaliyetine devam etmesinin mümkün olmadığı, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın "Dava Şartları" başlıklı 114. maddesinin 1.fıkrasının (d) bendinde tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartı olarak kabul edilmiştir.

Medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olan gerçek ve tüzel kişi davada taraf ehliyetine (HMK. m.50) ve medenî hakları kullanma ehliyetine sahip olan bütün gerçek ve tüzel kişiler de dava ehliyetine (HMK.m.51) sahiptir. Taraf ehliyeti; hak ehliyetinin, dava ehliyeti ise fiil ehliyetinin medeni usul hukukunda büründüğü şekildir.

HMK'nın 115.maddesine göre; dava şartı olarak düzenlenen "dava ve taraf ehliyetinin" olup olmadığının mahkemece kendiliğinden araştırılması ve dava şartı noksanlığının tespiti halinde davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir ise de dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için davacıya kesin süre verilmeli, bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmelidir. Dava şartı noksanlığı, mahkemece, davanın esasına girilmesinden önce fark edilmemiş, taraflarca ileri sürülmemiş ve fakat hüküm anında bu noksanlık giderilmişse, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, dava usulden reddedilemez.

Limited şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Fesih ve tasfiye işlemi, bir tüzel kişiliğin son bulmasını ifade eder. Tüzel kişiliğini kaybeden limited şirketlere davada husumet tevcih edilebilmesi için şirketin yeniden ihyasına gidilerek yargılamanın limited şirket tüzel kişiliğine karşı devamının sağlanması gerekmektedir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

Limited şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Fesih ve tasfiye işlemi, bir tüzel kişiliğin son bulmasını ifade eder. Tüzel kişiliğini kaybeden limited şirketlere davada husumet tevcih edilebilmesi için şirketin yeniden ihyasına gidilerek yargılamanın limited şirket tüzel kişiliğine karşı devamının sağlanması gerekmektedir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

Tüzel kişiliği sona eren şirketin ihyası için tasfiye memuru ile Ticaret Sicili'ne husumet yöneltilerek görevli Asliye Ticaret Mahkemesi'nde ayrı bir dava açılması için davacı tarafa HMK'nın 52. ve 54. maddeleri hükümleri uyarınca uygun bir önel verilmelidir. Dava açıldığı, takdirde ve alınacak sonuca göre eldeki davaya devam edebilme olanağı bulunduğu belirlendiğinde, tüzel kişiliğe tebligat yapılarak, usulüne uygun şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek davanın sonuçlandırılması gerekir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı ... Tur. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin işlettiği Gönen Sağlıklı Yaşam Sitesi'nde bahçıvanlık, çevre düzenlemesi ve bekçilik gibi işlerde çalıştığını iddia ettiği, İstanbul Ticaret Sicil müdürlüğü yazısından davalı şirketin 01/01/1999 tarihinda münfesih olduğunun belirtildiği ancak davalı şirketin tasfiye işlemlerinin yapıldığına ilişkin sicil dosyasında herhangi bir kaydın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davalı şirketin tasfiyeye girdiğine yönelik bir kayıt olmadığına göre, tasfiye işleminin yapılıp yapılmadığının araştırılarak, tasfiye işlemi neticelenmemiş ise tasfiye memuruna dava dilekçesinin tebliğ edilmesi, tasfiye işlemi tamamlanarak şirketin sicilden terkin edildiğinin anlaşılması halinde de, açılan davada pasif husumetin kendisine yöneltilebilmesi için yukarıda açıklandığı üzere yeniden şirketin ihyasının sağlanması hususunda davacıya önel verilerek, neticesine göre karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Yapılacak iş, tasfiye işlemi neticelenmemiş ise tasfiye memuruna dava dilekçesinin tebliğ edilmesi, neticelenerek sicilden terkin işlemi yapılmış ise davalı limited şirket ile ilgili olarak ihya yapması için davacıya süre vermek, taraf teşkilini sağlamak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13274, Karar No: 2014/4155, Tarih: 18.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/13274 E.  ,  2014/4155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/239084

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2011

NUMARASI : 2009/231 (E) ve 2011/231 (K)

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Soruşturma aşamasında şikayetçinin sanık Selami'yi nüfus cüzdanındaki fotoğrafından teşhisi üzerine bu kişi hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı, daha sonra yakalanan E.. U.. hakkında tanık S.. Ö..' in kendisine S.. K.. kimlik fotokopisi ile cep telefonunu satan kişinin Erdoğan olduğuna ilişkin teşhisi ile katılanın da suç tarihinde kendisinin işyerine gelerek telefonunu çalan kişinin E.. U.. olduğunu teşhis etmesi nedeniyle Erdoğan hakkında kamu davası açıldığı, Sanık Selami'nin suçu kabul etmeyerek suç tarihinden önce kimliğini kaybettiği için yasal makamlara müracaat ettiğini savunması, sanık Erdoğan'ın da atılı suçu sanık Selami'nin işlediğini belirterek bu hususta iki tanık bildirmiş olması karşısında sanıkların savunmalarında belirttikleri deliller toplanarak, her iki sanığın mümkünse duruşmada hazır edilerek değilse teşhise esas fotoğrafları getirtilerek katılan ve tanık S.. Ö..'e gösterilmek suretiyle telefonu çalan ve satan kişinin belirlenmesi ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık S.. K.. hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı ve hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden TCK.nun 165. maddesinden mahkumiyet hükmü kurulması ve TCK.nun 58. maddesi uyarınca hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 226.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. K.. ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5442, Karar No: 2018/921, Tarih: 13.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/5442 E.  ,  2018/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar ... , ... , ... (dahili davalı), ... (dahili davalı) vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 13.02.2018 Salı günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalılardan tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-