muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12164, Karar No: 2025/2096, Tarih: 17.02.2025

.1.2023 tarihli hayat raporu), ...Yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemi olan kemoterapiye eklenmesinin şifa ya da uzun süreli sağ kalım elde edildiğine dair bir bilgi bulunmadığı için daha etkin, daha güvenli ve daha yararlı olduğunu söylemek mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı 19.10.2023 tarihli heyet raporu.)... Davacının tıbbi durumundaki hastalarda ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresi elde edildiği bilimsel olarak ispatlanmış olup tamamen iyileşmenin mümkün olmadığı, bu kanserde dava konusu ilaç ile elde edilebilecek ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresinin hayati öneme haiz olup olmadığı konusunun mahkemenin takdirine sunulduğu(Prof.Dr...., Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... tarafından düzenlenen bila tarihli heyet raporu), ...Opdivo isimli ilaç 2. Basamak tedavide kullanıldığında standart kemoterapiye göre sağ kalımı ortalama 2 ay uzadığını, bu tür tedaviler şifa sağlayıcı değil, hastanın şikayetlerini azaltmaya, yaşam kalitesini artırmaya ve yaşamı uzatmaya yönelik palyatif tedaviler olduğu, bu nedenle nivolumab hayati öneme haiz ve kullanılması zorunlu olmadığı.(Tıbbi Onkoloji Uzmanları Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... ... tarafından düzenlenen 29.01.2023 tarihli rapor), ....Checkmate 141 çalışmasında opdivo kolunda sağ kalım 7,5 ay iken standart tedavi kolunda 5,1 ay olarak bulunduğunu (Pamukkale Üniversitesi Tıbbi Onkolaji Anabilim Dalı Başkanlığı heyet raporu),...Checmate 057 çalışmasında kemoterapi ilacına göre ortanca sağ kalımda 2,7 ay sağ kalımı uzattığı, hastalığın iyileşmesi hususu göz önünde tutulduğunda bilinen tedavi yöntemi olan kemoterapiden daha etkin ve yararlı olduğunu söylemenin mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı'nın 18.8.2023 tarihli heyet raporu.)" belirtilmiş olup Bu bağlamda, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığın tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen hastanın iyileşmesine (tam iyileşme aranmaksızın mevcut durumdan sürekli olarak daha iyi hale gelmesi) katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin tıbbi onkoloji anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H)Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mevcut tedavi yöntemlerine göre ilacın yan etkilerinin az olması, kısa süreli fayda sağlaması, mevcudun kontrol altında tutulması, yaşam kalitesinin artırılması gibi vs şeklinde faydasının bulunması durumunda idarenin, kendisine tanınan yasal sınırlar dahilinde her zaman ilaçları SUT kapsamına alabileceği gözetilerek, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için, ilacın tıbben ve fennen zorunlu, hayati öneme haiz ve özellikle kısa süreli etkinliğin ötesinde sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8716, Karar No: 2011/11110, Tarih: 28.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8716 E.  ,  2011/11110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.12.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi-kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, 114 ada 20 parsel sayılı taşınmazının güneyinde bulunan köy yoluna davalının tel örgü çekerek elattığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ile tel örgünün kal’ini istemiştir.

Davalı,dava konusu yerin dere yatağı olduğunu, davacının dava açma ehliyetinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, dereler ve yatakları Türk Medeni Kanununun 715 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddeleri hükümleri gereğince kimsenin mülkiyetinde olmayan ve özel mülke konu teşkil etmeyecek yerlerdendir. Bu gibi yerlerden aktif olmadığı dönemlerde herkesin yol olarak da olsa yararlanma olanağı vardır.

Somut olayda; hükme esas alınan 11.04.2011 tarihli fen bilirkişileri raporunda, dava konusu yer “A” harfi ile kuru dere yatağı olarak gösterilmiş olup yüzölçümü 133 m2 dir. Tanık beyanlarına göre dava konusu kuru dere yatağı davacı da dahil olmak üzere köy halkı tarafından hayvanların geçirilmesi için kullanılmaktadır.

Görülüyor ki, dava konusu taşınmaz fiilen yol olarak kullanılmaktadır. Kamu malı özelliğinden dolayı bir yetkili kuruluşun izni gerekmeksizin yoldan o yöre halkından olan herkes yararlanabilir. Dolayısıyla, yolla ilgili davayı bulunduğu köy ya da belediye tüzel kişiliği açabileceği gibi o köy ve belediye halkından olan kişiler de açabilir. Bu nedenle, davacının “köy yolu” iddiasıyla dava açmakta hukuki yararı ve aktif dava ehliyeti bulunmaktadır.

Mahkemece, yapılan bu saptamalar doğrultusunda çekişmenin esasının incelenerek bir hüküm kurulması gerekirken, istemin yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 28.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3670, Karar No: 2011/4664, Tarih: 12.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3670 E.  ,  2011/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dairenin önceki geri çevirme kararında borçlu davalı ... aleyhine davacı vergi idaresi tarafından yapılmış bir icra takibi var ise buna ilişkin belgelerin merciinden getirtilip evraka eklenmesi istenilmiş, ancak davacı idare tarafından bu konuda verilen cevaptan adı geçen davalı hakkında bir icra takibi olup olmadığı anlaşılamamıştır. Bu nedenle davacı idareden borçlu davalı ... hakkında yapılmış bir icra takibi var ve takip kesinleşmiş ise buna ilişkin ödeme emri, haciz bildirisi ve bunlara ilişkin tebligat evraklarının getirtilip dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8210, Karar No: 2019/2107, Tarih: 14.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2018/8210 E.  ,  2019/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahla kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 106/2-a, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 3 gün ve 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2016/765 esas, 2017/691 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26/11/2018 gün ve 94660652-105-16-11704-2018-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/11/2018 gün ve 2018/96450 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/765 esas, 2017/691 sayılı kısa ve gerekçeli karar başlığında, 19/12/2017 tarihi yazılmasına karşın anılan kararların tarih kısmına 20/12/2017 olarak yazılmasının maddî hata kaynaklı olduğu ve mahallinde mahkemesince düzeltilebileceği düşünülerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre;

1-) Sanık ...'nın, kendisine bıçakla ve sandalye ile saldırılması üzerine kokoreççi dükkanına sığınıp eline döner bıçağı alması şeklindeki eyleminin meşru savunma niteliğinde olup olmadığının tartışılmadan hüküm kurulmasında,

2- ) Mağdur Halil'in ayağının, cam kapıya tekme attığı sırada ve kendi eylemi sonucu kırılmış olup olmadığının araştırılmadığı; sanık ...'in, mağdur Halil'e olayın başlangıcında sandalye ile vurmasından sonra mağdur Halil'in cam kapıya bir kez elleriyle, bir kez sağ ayağıyla, son kez de sol ayağı ile vurması şeklindeki eylemleri kırık ayakla gerçekleştirip gerçekleştiremeyeceği hususunun tartışılmadan hüküm kurulmasında,

Kabule göre de;

1-) Sanık hakkında, yaralama suçu yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. Maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulandığı halde silahla tehdit suçundan kurulan hükümde neden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığı belirtilmeyerek çelişkili hüküm kurulmasında,

2-) Olay yeri çok kalabalık olduğu ve olayı başından sonuna kadar gören başka tanıklar da bulunduğu halde halde duruşmada hiç tanık dinlenmemiş olduğu, tanıkların kimliklerinin kamera görüntülerinden ve davanın taraflarından sorularak veya kolluk araştırması ile tespit edilebileceğinin düşünülmemesinde,

3-) Hüküm fıkrasında sanık ...'nın mağdur Halil Aydoğan'a yönelik kasten yaralama eyleminden dolayı kopyalama/yapıştırma hatası nedeniyle, hükmün yarısı yazıldıktan sonra devamına tamamı yapıştırılmak suretiyle kısa karar ile çelişki oluşturacak şekilde iki kez hüküm kurulmasında,

isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

./..

.2.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

./..

.2.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Silahla kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 106/2-a, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 3 gün ve 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2016/765 esas, 2017/691 sayılı kararının,

1-) Sanık ...'nın, kendisine bıçakla ve sandalye ile saldırılması üzerine kokoreççi dükkanına sığınıp eline döner bıçağı alması şeklindeki eyleminin meşru savunma niteliğinde olup olmadığı tartışılmadan hüküm kurulmasında,

2- ) Mağdur Halil'in ayağının, cam kapıya tekme attığı sırada ve kendi eylemi sonucu kırılmış olup olmadığının araştırılmadığı; sanık ...'in, mağdur Halil'e olayın başlangıcında sandalye ile vurmasından sonra mağdur Halil'in cam kapıya bir kez elleriyle, bir kez sağ ayağıyla, son kez de sol ayağı ile vurması şeklindeki eylemleri kırık ayakla gerçekleştirip gerçekleştiremeyeceği hususunun tartışılmadan hüküm kurulmasında,

Kabule göre de;

1-) Sanık hakkında, yaralama suçu yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. Maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulandığı halde silahla tehdit suçundan kurulan hükümde neden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığı belirtilmeyerek çelişkili hüküm kurulmasında,

2-) Olay yeri çok kalabalık olduğu ve olayı başından sonuna kadar gören başka tanıklar da bulunduğu halde halde duruşmada hiç tanık dinlenmemiş olduğu, tanıkların kimliklerinin kamera görüntülerinden ve davanın taraflarından sorularak veya kolluk araştırması ile tespit edilebileceğinin düşünülmemesinde,

3-) Hüküm fıkrasında sanık ...'nın mağdur Halil Aydoğan'a yönelik kasten yaralama eyleminden dolayı kopyalama/yapıştırma hatası nedeniyle, hükmün yarısı yazıldıktan sonra devamına tamamı yapıştırılmak suretiyle kısa karar ile çelişki oluşturacak şekilde iki kez hüküm kurulmasında,

isabet görülmediği gerekçeleriyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Silahla kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 106/2-a, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 3 gün ve 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2016/765 esas, 2017/691 sayılı kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

III- Hukuksal Değerlendirme:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.04.2012 gün ve 10/438-141 sayılı kararında belirtildiği üzere, öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozma olağanüstü yasa yolunun koşulları ve sonuçları, “kanun yararına bozma” adı ile 5271 sayılı CMK’nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca, hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya

./..

.3.

yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlar ve esasa etkili usul yanılgılarının, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır.

Kanun yararına bozma yasa yoluna, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir.

İncelenen dosyada;

Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2016/765 esas, 2017/691 sayılı kararıyla silahla kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından sanık ...'nın TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 106/2-a, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 3 gün ve 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, hükümlerin sanık tarafından istinaf kanun yoluna konu edildiği, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 02/03/2018 tarihli ve 2018/530 esas, 2018/496 sayılı kararıyla sanık ... hakkında kurulan hükümlerdeki eksikler tespit edilerek sanığın, istinaf süresinin geçmesinden sonra istinaf talebinde bulunması nedeniyle istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verildiği ve hükümlerde tespit edilen yasaya aykırılıkların giderilmesi için kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 02/03/2018 tarihli ve 2018/530 esas, 2018/496 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanık ...'nın, kendisine bıçakla ve sandalye ile saldırılması üzerine kokoreççi dükkanına sığınıp eline döner bıçağı alması şeklindeki eyleminde, olayın başlangıcı ve gelişimi değerlendirilerek meşru savunma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmadığı, mağdur Halil Aydoğan'ın ayağında meydana gelen yaralanmanın, cam kapıya tekme attığı sırada oluşup oluşmadığının araştırılmadığı, ayrıca sanık ...'nın, mağdur Halil Aydoğan'a olayın başlangıcında sandalye ile vurmasından sonra mağdur Halil'in cam kapıya bir kez elleriyle, bir kez sağ ayağıyla, son kez de sol ayağı ile vurduğunun anlaşılması karşısında, kırığın sandalyeyle vurma sonucunda oluşması halinde sanığın bu eylemlerini kırık ayakla gerçekleştirip gerçekleştiremeyeceğinin değerlendirilmediği, sanık ... hakkında yaralama suçundan dolayı TCK'nun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmasına karşın, silahla tehdit suçundan kurulan hükümde haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmayarak hükümler arasında çelişkiye yol açıldığı, olay yerinde bulunup olaya dair bilgi ve görgüsünün olduğu anlaşılan tanık Batuhan Demirkıran'ın duruşmada dinlenmediği, olay yerinin çok kalabalık olduğunun ve olayı başından sonuna kadar gören başka

./..

.4.

tanıkların da bulunduğunun anlaşılmasına karşın, tanıkların kimliklerinin kamera görüntülerinden ve olayın taraflarından sorulmak ya da kolluk araştırması yapılmak suretiyle tespit edilmediği, ayrıca gerekçeli kararın hüküm fıkrasında sanık ...'nın mağdur Halil Aydoğan'a yönelik kasten yaralama eyleminden dolayı hüküm kurulurken hükmün yarısı yazıldıktan sonra devamına tamamı yapıştırılmak suretiyle kısa karar ile çelişki oluşturacak şekilde hükümde karışıklığa yol açıldığı anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar karşısında; silahla kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından sanık ...'nın TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 106/2-a, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 3 gün ve 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2016/765 esas, 2017/691 sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2016/765 esas, 2017/691 sayılı kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4 maddesi gereğince mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 14/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3581, Karar No: 2017/4987, Tarih: 25.09.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/3581 E.  ,  2017/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Hakem sıfatıyla)

Davacı ... Belediye Başkanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/04/2003 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece hakem sıfatıyla yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/10/2014 günlü karara karşı taraf vekillerince yapılan itirazların reddine ilişkin 25/12/2014 günlü ek karara yönelik olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma talep edilmesi üzerine dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı ... Belediye Başkanlığı vekili; Büyükşehir Belediyelerinin Yönetimi Hakkında 3030 Sayılı Kanunun Uygulanması ile İlgili Yönetmeliğin 50. maddesi uyarınca emlak geliri ve satışından elde edilecek hasılatın dağıtımından oluşan idare payının davalı tarafından kendilerine ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 12/12/1984 - 31/12/2002 tarihleri arasındaki emlak satış ve kira gelirlerinden doğan idare payının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, görevli mahkemenin idare mahkemesi olduğunu, istemin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece hakem sıfatıyla yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile 4.709.568,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; davacı ... Belediye Başkanlığı tarafından davalı ... aleyhine hakem sıfatıyla açılan davada, Büyükşehir Belediyelerinin Yönetimi Hakkında 3030 Sayılı Kanunun Uygulanması ile İlgili Yönetmeliğin 50. maddesi uyarınca emlak satış ve kira gelirlerinden doğan payın tahsiline ilişkin alacak istemli eldeki davanın açıldığı, mahkemece hakem sıfatıyla yapılan yargılama sonucunda istemin kısmen kabulüne dair verildiği, bu karara karşı taraf vekillerinin itirazda bulunduğu, hakem tarafından yapılan inceleme sonucunda tarafların yerinde görülmeyen itirazlarının reddine 3533 sayılı Kanunun 6/son maddesi uyarınca kesin olarak 25/12/2014 tarihinde karar verilmekle kararın kesinleştiği, davalı tarafından Adalet Bakanlığına kanun yararına bozma istemli 21/12/2016 havale tarihli dilekçe sunulduğu, Bakanlık tarafından ise davalının kanun yararına temyiz istemi yerinde görülerek dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına ve en son Başsavcılık tarafından da Dairemize temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmaktadır.3533 sayılı Kanunun 6. maddesine göre bu Kanun uyarınca verilen kararların temyiz edilebilme niteliği olmadığından, bu Kanun uyarınca verilen kararlara karşı kanun yararına temyiz istemi de mümkün değildir. Bu nedenle kanun yararına temyiz istemine ilişkin dilekçenin reddine karar verilmesi gerekir.