muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6973, Karar No: 2013/4254, Tarih: 25.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6973 E.  ,  2013/4254 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı ... tarafından Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik binasının yapım işini üstelenen diğer davalı Yapı Uluslar arası İnş. ve Dış Tic. A.Ş işçisi olarak çalıştığını, ücretler düzenli ödenmediği gibi, fazla mesai, hafta tatili ile bayram tatili ücretlerinin ödenmediğini, ihbarda bulunulmadan iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, davalılar arasındaki sözleşmede işçilerin alacaklarının hak edişten kesilerek öncelikle ödeneceği belirtilmesine rağmen ödenmediğini, sigorta primlerinin yatırılmadığını belirterek, alacaklarının davalı işverenlerden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili Bakanlığın, Kazakistan-Astana'da yaptırılmakta olan Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilik bina inşaatını ihale ile ve bir anlamda anahtar teslimi olarak diğer davalı işverene verdiğini, müvekkilinin işyerinde bir işverenlik sıfatı bulunmadığından, diğer davalı ile aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olmadığını, bu sebeple İş Yasasının 2/6 maddesi uyarınca bir sorumluluğunun bulunmadığını, kendilerine husumet tevcih edilemeyeceğini, teminatın bir riziko sebebiyle ihale eden kuruma verildiğinden akıbeti bilinmeyen bir konuda tedbir konulamayacağını beyan ederken, diğer davalı şirket yetkilisi, sözleşmenin tarafının Astana .../..

2013/6973-4254 S.2

Büyükelçiliği olduğunu, Büyükelçiliğin ayrı tüzel kişiliğe sahip olup, davalı Bakanlığa karşı dava açılamayacağını, ayrıca kendilerinin adresinin İstanbul olması sebebiyle davanın İstanbul Mahkemelerinde açılması gerektiğini, davacının işyerinde çalıştığı hakkında bir kayıt bulunmadığı gibi, kontrollerin sıkı yapıldığı Kazakistan'a "turist" vizesi ile giriş yapan bir kimsenin işçi olarak çalıştırıldığının kabul edilemeyeceğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda dava gerekçe gösterilmeden kısmen kabul edilmiştir.

Kararı davalılardan Bakanlık temyiz etmiştir.

Mahkemece daha önce verilen karar Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 17.09.2012 tarihli kararı ile;

Duruşma zabıtları fotokopi ile oluşturulan, karar tefhimi yasaya uygun olmayan kararın salt bu nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkeme, bozma kararına uymasına rağmen delilleri tartışmadan, hiçbir gerekçe göstermeden davacının alacaklarının kısmen kabulüne karar vermiştir. Mahkemece Dairenin bozma kararından bahsederek “Mahkememizce bozma ilamı yerinde görülerek uyulmasına karar verilmiş, akabinde, aşağıda belirtildiği şekilde karar verilmiştir.” şeklinde hiçbir gerekçe içermeyen hüküm oluşturulmuştur.

Mahkeme, bozma kararına uymasına rağmen delilleri tartışmadan, hiçbir gerekçe göstermeden davacının alacaklarının kısmen kabulüne karar vermiştir. Mahkemece Dairenin bozma kararından bahsederek “Mahkememizce bozma ilamı yerinde görülerek uyulmasına karar verilmiş, akabinde, aşağıda belirtildiği şekilde karar verilmiştir.” şeklinde hiçbir gerekçe içermeyen hüküm oluşturulmuştur.

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde hükmün gerekçesinin;

Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K sayılı ilamı).

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar .../..

2013/6973-4254 S.3

hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri gerekçeli kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları net bir şekilde ortaya konulup, hangisinin hangi sebeple, hangi deliller nedeniyle üstün tutulduğunun karar gerekçesinde açıklanarak sonuca gidilmesi gerekirken Anayasal ve yasal düzenlemelere aykırı biçimde gerekçesiz bir şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Bakanlığın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/127, Karar No: 2020/1970, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/127 E.  ,  2020/1970 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9730, Karar No: 2010/6115, Tarih: 17.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/9730 E.  ,  2010/6115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa Atılan İmzanın Kötüye Kullanılması

HÜKÜM : Düşme

Sanıklara yüklenen "açığa atılan imzanın kötüye kullanılması" suçunun takibi şikayete bağlı olup şikayetçinin icra takibini öğrendiği 20.10.2004 tarihinden itibaren 5237 sayılı TCK.nun 73/1.maddesinde öngörülen 6 aylık yasal süre geçtikten sonra 13.06.2005 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26074, Karar No: 2024/10633, Tarih: 07.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/26074 E.  ,  2024/10633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2182 Esas, 2021/2249 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/341 Esas, 2021/394 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin gazeteci olarak görev yaptığını, CHP Genel Başkanı davalı tarafından 19.11.2019 tarihinde gerçekleşen TBMM Grup Toplantısında sarf edilen söz ve ifadeler ile müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, bu konuşma ile müvekkilinin hedef haline getirildiğini, eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek 50.000,00 TL manevi tazminatın 19.11.2019 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili, hukuka aykırılığın tespiti ile kararın yayınlanması isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından yapılan eleştirel konuşmanın muhatabının davacı olmadığını, somut olayda "matufiyet" koşulunun gerçekleşmediğini, konuşmanın bütünü incelendiğinde görünür gerçeğe uygun olduğunu, ifade özgürlüğü sınırlarının aşılmadığını, siyasetçiler ve basın mensuplarına yönelik eleştirilerin sınırlarının diğer kişilere göre daha geniş olduğunu, muhalefet partisi genel başkanı olarak kamuoyunu ilgilendiren bir konuda toplumu aydınlatmanın müvekkili yönünden hak ve görev olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından sarf edilen söz ve ifadelerin eleştiri mahiyetinde olduğu, isnat ve değerlendirmelerin taraflar arasındaki uyuşmazlıkla bağlantılı olduğu, davacının toplumda tanınmış bir kişi olması nedeni ile kendisi ile ilgili haber ve söylemlerin kamuoyunun ilgisini çektiği, davacının topluma mal olmuş bir kişi olarak kendisine yönelik sert ve ağır da olsa eleştirilere katlanması gerektiği, davacının kişilik haklarına saldırı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından sarf edilen söz ve ifadelerin düşünceyi açıklama ve eleştiri hakkının sınırları kapsamında kaldığı; hoşa gitmeyen kaba, incitici, nezaket dışı sözler olduğu anlaşılmakla beraber davacının kişilik haklarına saldırı olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin siyasetçi olmadığını bu anlamda sert eleştirilere katlanmakla yükümlü olduğu yönündeki gerekçenin hatalı olduğunu, konuşmanın ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, eleştiri sınırlarının aşıldığını, davalının müvekkilini toplum nezdinde karalamaya çalıştığını, kişilik haklarına saldırı olduğunu ve korunması gerektiğini, mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; 19.11.2019 tarihli TBMM Grup Toplantısında sarf edilen söz ve ifadeler ile davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat, hukuka aykırılığın tespiti ve kararın yayınlanması istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu 19.11.2019 tarihli TBMM Grup Toplantısında davalı muhalefet partisi genel başkanı tarafından güncel ve kamuoyunu ilgilendiren bir konu ile ilgili davacı hakkında değer yargısı niteliğinde değerlendirmelerde bulunulduğunun, Anayasa'nın 83 üncü maddesi ile güvence altına alınan yasama sorumsuzluğu sınırlarının aşılmadığının, toplumsal ilgi ve kamu yararı bulunan bir konu ile ilgili muhalefet partisi genel başkanı olarak bu değerlendirmelerin yapılmasının davalı yönünden hak ve görev olduğunun, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiğinin, tüm bu açıklamalar ışığında konuşmada geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağının anlaşılmasına göre temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17251, Karar No: 2010/428, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/17251 E.  ,  2010/428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro komisyon kararına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2004 yılında yapılan kadastro sırasında, ... Köyü 115 ada 10 parsel sayılı 2.741,08 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1936 tarih 797 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile ... adına tespit edilmiş, daha kadastro komisyonunca taşınmazın 2863 Sayılı Yasanın 11. maddesini değiştiren 5226 Sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca 1. derecede doğal sit alanı içinde kaldığından söz edilerek kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına tespitine karar verilmiştir.

Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak çekişmeli taşınmazların adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro komisyon kararının iptal edilerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro komisyon kararına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede yapılıp kadastro tespit tarihi itibariyle kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, çekişmeli taşınmazın 1963 baskı tarihli memleket haritasında ve 1958 çekim tarihli hava fotoğraflarında koyu renkli alanda gözüktüğü, ancak taşınmaz üzerinde 2 tane 50 yaşlarında zeytin ağacı, 2 tane 200 yaşında pırnal meşesi, bir tane 100 yaşında menengiç ağacı bulunduğunu, bu sebeple de memleket haritası ve hava fotoğraflarında yeşil renkli alanda gözüktüğünü, orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirtmiştir. Ziraat bilirkişi raporuna ekli fotoğraf ile mahkeme hakimi tarafından imzalanarak dosya konulan fotoğraflar incelendiğinde çekişmeli taşınmaz halen taşlık ve çalılık olarak gözükmektedir. Fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen aplikeli memleket haritasında da çekişmeli taşınmaz taşlık, kayalık, çalılık ve geniş yapraklı orman ağaçları rumuzları bulunan yeşil renkli ormanlık alanda işaretlenmiştir. Kaldı ki; taşınmazın üç tarafı devlet ormanı ile çevrili olup orman ile bütünlük içindedir. Taşınmazın konumu ve üzerinde bulunan orman ağaçları da taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu desteklemektedir. Tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.

-2-

2009/17251 - 2010/428

-2-

2009/17251 - 2010/428

maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olup, diğer fıkraları da 3.3.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamaz. Bir an için davalı yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu düşünülse dahi taşınmazın üzerinde orman ağaçları, taşlık ve çalılıklar bulunmakta olup henüz imar ihya edilmediğinden 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. maddelerinde düzenlenen zilyetlik ve imar ihya yoluyla taşınmaz edinme koşulları da davacı yararına oluşmamıştır. Açıklanan nedenlerle, davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 21/01/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17007, Karar No: 2015/10704, Tarih: 01.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/17007 E.  ,  2015/10704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 17/07/2014

Numarası : 2013/670-2014/515

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı S.. B.. vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı S.. B.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/492, Karar No: 2020/1986, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/492 E.  ,  2020/1986 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17259, Karar No: 2024/4768, Tarih: 04.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/17259 E.  ,  2024/4768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2051 E., 2020/1400 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (b) bendi ve beşinci fıkrası, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları için kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.

2. Tekirdağ 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 15.03.2018 tarih ve 2016/598 Esas ve 2018/169 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilerek dosya Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.03.2019 tarihli kararıyla sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 20.10.2020 tarih ve 2019/2051 Esas, 2020/1400 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafii ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; sanıklara üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, istinaf mahkemesinin delilleri değerlendirmede ve takdirinde hukuken hatalı davrandığına, usule, kanuna ve hukuka aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.