muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10125, Karar No: 2013/14404, Tarih: 08.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/10125 E.  ,  2013/14404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.02.2013 tarih ve 2013/14-2013/14 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkili bankanın ihtiyati haciz talep edilen borçlulardan 13.09.2012 keşide tarihli 28.325 TL bedelli bir adet çek aldığını, ancak çekin bankaya ibrazında karşılığı bulunmadığını, borçluların mal kaçırma hazırlığı içinde olduğunu, müvekkili banka tarafından kullandırılan kredilerin tahsilini temin amacı ile yapılan ihtiyati haciz ve tedbir başvurularında teminat şartı aranmayacağını ileri sürerek, teminatsız bir şekilde ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, alacaklının ibraz etmiş olduğu belge ve deliller karşısında ihtiyati haciz isteği İİK'nın 257. maddesine uygun bulunduğu gerekçesi ile ihtiyati haciz talebinin kabulüne, aleyhine ihtiyati haciz istenen tarafların menkul ve gayri menkuller ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarının yukarıda belirtilen borcu karşılayacak miktarının ihtiyaten haczine, alacak miktarının %15'i nakit teminat ya da kesin ve süresiz banka teminat mektubu olarak yatırıldığı takdirde kararın infazına, karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

Talep, teminat alınmaksızın ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkindir.

4603 sayılı Yasa gereği yeniden yapılandırma süreci içinde ihtiyati haciz isteminde bulunan Türkiye Halk Bankası A.Ş.'nin yeniden yapılandırma süresini uzatma yetkisinin Bakanlar Kurulu'na verildiği, Bakanlar Kurulu'nun da yeniden yapılandırmaya ilişkin süreyi 25.11.2010 tarihinden itibaren 5 yıl uzattığı, ihtiyati haciz kararı talebinin bu 5 yıllık süre içinde yapıldığı, 5230 sayılı yasanın 11. maddesine göre yeniden yapılandırma sürecinde ihtiyati haciz taleplerinde teminat şartı aranmayacağı belirlendiğine göre, ihtiyati haciz talebinde bulunan banka lehine kanuna dayalı olarak teminatsız ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken, %15 teminat karşılığında ihtiyati haciz kararı verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz kararı verilmesini talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın ihtiyati haciz kararı talep eden yararına BOZULMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9350, Karar No: 2019/11094, Tarih: 27.11.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/9350 E.  ,  2019/11094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 51, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyetine

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ile katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmekle birlikte, tayin olunacak güvenlik tedbirinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mesleği şoförlük olan ve başka bir geliri bulunmayan sanığın 1 yıl 8 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/40, Karar No: 2010/6461, Tarih: 08.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/40 E.  ,  2010/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 212 ada 254 parsel sayılı 1.555,88 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın ham toprak niteliği ile davacı hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kapsamı, nitelik ve içeriği dikkate alındığında yerel mahkemece oluşturulan 8.5.2009 gün, 2008/285-2009/320 E.-K. sayılı kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olduğu dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Konuya ilişkin 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma sebebi sayılacağı, öte yandan yerel mahkemenin bozmadan sonra önceki karara bağlı olmaksızın çelişikliği (tenakuzu) gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturacağı vurgulanmıştır. Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulması zorunludur. Dava konusu 212 ada 254 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kadastro tespitinden önce oluşturulan ev ve meyve ağaçları niteliğinde muhtesat bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir. Mahkemece kısa kararda muhtesat hususunda hüküm kurulmuş, gerekçeli kararda ise bu konuda hüküm kurulmamıştır. Muhtesat yönünden kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratacak şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ... ....,lı’nın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan 82,80 TL harcın istem halinde davalı ...’ya iadesine, 08.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14072, Karar No: 2025/10350, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/14072 E.  ,  2025/10350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/419 E., 2024/275 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/167 E., 2022/35 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19902, Karar No: 2014/977, Tarih: 21.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19902 E.  ,  2014/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/149367

Mahkemesi :Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi :25/02/2013

Numarası :2010/3718 - 2013/417

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın müdürü olduğu Nilüfer Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğü tarafından mücavir alan sınırları dışındaki Korubaşı Köyü İÖO bahçesine 27.05.2009 tarihinde yapılan oyun parkındaki salıncakta 16.07.2009 günü saat 14.00 sıralarında sallanan 2001 doğumlu A.. Ç..’nin, salıncak ayaklarının yerinden çıkması sonucu devrilen salıncak demirinin başına gelmesi nedeniyle yaşamsal tehlike geçirip, vücudunda hayat fonksiyonlarını 4. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; sanığın müdürlüğüne bağlı atölye ve bölümün sorumlusu elektrik teknikeri Mehmet Aktan tarafından 27.05.2009 tarihli iş emri ile görevlendirilen işçilerce montajı yapılıp, 3-4 gün kullanılmaması kaydı ile muhtara teslim edilen ve belli yaş üstündeki kişilerin kullanması yasak olan salıncakların üretiminde ve montajında herhangi bir kusur bulunmadığı gibi salıncak ayaklarına atılan betonun kuruması beklenilmeden kullanılması nedeniyle gerçekleşen devrilme olayı nedeniyle sanığa kusur atfedilemeyeceği gözetilmeksizin beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8969, Karar No: 2015/10819, Tarih: 28.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/8969 E.  ,  2015/10819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYDIN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2014

NUMARASI : 2013/208-2014/84

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 16.02.2015 tarihli geri çevirme kararı ile, dava konusu 74 ada 25 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak aslının, bulunamadığı takdirde onaylı örneğinin Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden sorularak alınacak cevapların dosya içerisine konulması istenilmiş, Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden alınan cevaplar dosya içerisine konulmuştur. Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden gelen cevabi yazıların incelenmesinde ise; mahkemelerce yapılan araştırmanın, UYAP sistemi üzerinden taraf isimleri ile yapılan tarama ile sınırlı tutulduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle, çekişmeli taşınmazın kadastro tespit tarihinin 1931 yılı olduğu, UYAP sisteminin kullanılmaya başladığı tarihin ise 2006 yılı olduğu gözetilerek, mahkemece Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden UYAP dışı kayıtlarda da detaylı arşiv taraması yapılması istenerek alınacak cevapların dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1896, Karar No: 2019/2681, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1896 E.  ,  2019/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1928, Karar No: 2016/15640, Tarih: 02.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/1928 E.  ,  2016/15640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, icra mahkemesine başvurusunda, alacaklının takip borçlusu ... hakkında başlattığı genel haciz yolu ile ilamsız takipte ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/ 405 Esas ve 2014/953 Karar sayılı 30.03.2014 tarihli kararı ile borçlunun itirazının iptaline karar verildiğini, bu davaya .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın dahil edilmediği ve takibe taraf olarak eklenmediği gibi hasım olarak da gösterilmediğini, 6360 Sayılı Yasada hangi borçların Büyükşehir Belediyesi'ne devredileceğinin belirlendiğini, sözkonusu borçların daha önceden... Valiliği Devir ve Tasfiye Kurulu'na bildirilmiş olup bu alacaklar hakkında karar verilmesi gerektiğini, İskenderun Belediyesi'nin ise böyle bir başvurusu olmadığı gibi bu borcun devrine ilişkin bir karar da bulunmadığını ileri sürerek borç bakiyesi için müvekkili Büyükşehir Belediyesi'ne gönderilen ödeme emri ve muhtıra ile muhtıranın dayanağı olan icra müdürlüğü kararının iptaline karar verilmesini istediği, mahkemece şikayetin kabulüne ve 12.05.2015 tarihli ödeme emri ile 19.06.2015 tarihli karar ve karara dayanılarak yapılan işlemlerin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

6360 Sayılı “On üç ilde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi altı ilçe kurulması ile bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılmasına dair kanun”un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” Yine aynı maddenin 3. fıkrasında ise “1 inci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir. Devir işlemi ilk mahalli idareler genel seçimi itibarıyla uygulamaya konulur.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, takip konusu alacağın, kapalı spor salonu yapım işinden dolayı 26.11.2009 ve 26.02.2010 tarihlerinde tahakkuk eden istihkaklardan bakiye kalan alacak bedelinden kaynaklandığı görülmekle yukarıda anılan yasa hükmü uyarınca İskenderun Belediyesinden talep edilen bu borcun, borca ilişkin devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı getirtilip incelenerek şikayet konusu borç muhtırası tarihi itibarı ile Hatay Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na devredilip devredilmediği, devredilmişse ne miktarda devredildiğinin devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararıyla tespit edilip, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde muhtıranın ve dayanağı işlemin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Davalı borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7293, Karar No: 2015/3694, Tarih: 25.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/7293 E.  ,  2015/3694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kırşehir 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :29.04.2014

Numarası :2012/150-2014/831

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, bakiye iş bedelinin tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 20.09.2011 tarihli Çatı İçin Yapılacak Protokol başlıklı 6 maddeden ve aynı tarihli Yalıtım İçin Yapılacak Protokol başlıklı 7 maddeden ibaret eser sözleşmeleri imzalanmıştır. Her iki sözleşmede yapılacak işler teker teker sayılmış olup, davacı davasında ve düzenlediği faturada sözleşmeler kapsamındaki işler yanında sözleşme dışı salon tadilatı işçiliğini de yaptığını belirterek alacak talebinde bulunmuştur. Davalı iş sahibi işin eksik ve kusurlu yapıldığını, sözleşmelere göre iş bedeli toplamı 11.000,00 TL olup, tamamının da ödendiğini savunmaktadır. Davacı, 6.000,00 TL ödemeyi kabul etmekle birlikte fazla ödeme savunmasını kabul etmemektedir.

Çatı ve yalıtım için yapılan her iki protokolün içeriğinde yapılacak işlerin bedeli yazılı değildir. Davacı tarafça sunulan sözleşmelerde imzalardan sonra (iş karşılığı alınacak bedel iki parça senet olarak (01.15.2012) tarihinde ödenecek) şeklinde ek yapılmıştır. Bu ekler altında herhangi bir paraf ve imza bulunmamaktadır. Davalı yanca sunulan aynı tarihli protokollerden Yalıtım İçin Yapılacak Protokolün altında yüklenicinin de ibraz ettiği protokolde belirtilen şekilde ilave mevcuttur. Çatı İçin Yapılacak Protokol başlıklı sözleşmenin altında imzalardan sora (İş karşılığında alınacak bedel iki parça senet (11.000,00 TL) olarak (01.15.2012) tarihinde ödenecek) şeklinde ilave yapılmıştır. Davalının ibraz ettiği protokollere ilave edilen kısımlarda da tarafların imza ve parafları bulunmamaktadır. Davacı da iş bedelinin protokollerde yazılı olduğunu kabul etmemektedir. Sözleşmenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 298. maddesi hükmünce bu ilave ve eklentiler tasdik edilmediği ve davacı tarafça da kabul edilmediğinden yok hükmündedir. Bu durumda sözleşmelerde bedelin kararlaştırılmadığının kabulü zorunludur.

Sözleşmelerin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 366. maddesine göre eser sözleşmesinin varlığı sabit olup, bedelde mutabakat bulunmaması ve sözleşmede bedelin yazılı olmaması halinde iş bedelinin yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre tespiti gerekir. Yine Borçlar Kanunu'nun 410 ve devamı maddeleri hükmünce sözleşme dışı fazla imalât yapılıp da bunun iş sahibinin yararına olması durumunda bedeli yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre talep edilebilir.

Bu durumda çatı ve yalıtım için eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu sabit olup, sözleşmelerde bedel bulunmadığından, mahkemece gerekirse mahallinde keşif de yapılmak suretiyle konusunda uzman teknik bilirkişiden sözleşmeler kapsamında gerçekleştirilen imalâtların sözleşme hükümlerine göre teker teker eksik ve kusurlar da gözönünde tutularak gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği, sözleşme dışı olduğu ileri sürülen salon tadilatının sözleşme dışı iş olup iş sahibinin yararına olup olmadığı ile, sözleşme dışı imalât mevcut olup iş sahibinin yararına ise bunun yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre bedeli, sözleşmeler kapsamındaki imalâtların da eksik ve kusurlar da dikkate alınarak yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre bedeli hesaplattırılıp bu şekilde bulunacak davacı yüklenicinin hak ettiği toplam imalat bedelinden kanıtlanan ödemeler düşüldükten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, belirtilen hususlar üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.