muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15537, Karar No: 2013/22692, Tarih: 17.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/15537 E.  ,  2013/22692 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/15537

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK’nun 152/1. maddesinde, rehin, satış isteyenin alacağına derece itibariyle rüçhanı olan diğer rehinli alacakların tutarından fazla bir bedelle alıcı çıkmamasından dolayı satılamazsa  veya satılıp da tutarı takip olunan alacağa yetmezse, alacaklıya bütün veya geri kalan alacağı için bir rehin açığı belgesi verileceği hükme bağlanmıştır. Aynı maddenin 3. fıkrasında ise alacaklının, satış yapılmamışsa artırma gününden, satış yapılması halinde satışın kesinleşmesi tarihinden itibaren bir sene içinde   bu belgeye dayalı olarak  haciz yolu ile takip talebinde bulunması halinde, yeniden icra veya ödeme emri tebliğine gerek olmadığı öngörülmüştür.

Somut olayda, rehin açığı belgesi içeriğinden, bir sene içerisinde bu belgeye dayalı olarak haciz yolu ile takip talebinde bulunulduğuna göre borçluya ödeme emri gönderilmesine gerek yoktur. Alacaklının da ödeme emri gönderilmesi yönünde talebi olmadığından icra müdürlüğünce re’sen ödeme emri gönderilmesi borçluya, İİK.nun 62 ve devamı maddeleri uyarınca, itiraz hakkı vermez.

O halde mahkemece, alacaklının şikayetinin kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6684, Karar No: 2014/7050, Tarih: 03.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/6684 E.  ,  2014/7050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/230960

MAHKEMESİ : İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/612 (E) ve 2013/113 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9476, Karar No: 2013/9429, Tarih: 02.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/9476 E.  ,  2013/9429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., Konak Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 28.3.2013 tarih Esas, 2012/10026 Karar 2013/4560 sayılı usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece daha önce yapılan keşiflerin yetersiz olduğu bu nedenle yeniden keşif yapılması gerektiği davacıya açıklanarak davacıdan keşif giderlerini yatırması, yatırmadığı taktirde dosyada mevcut delil durumuna göre karar verileceği şeklinde bir ara kararı alınıp bu konuda ihtarda bulunulmaksızın, davacıya yeniden keşif ve tanık dinletme talebi olup olmadığı sorulmuş, davacının yeniden keşif talebi ve dinletmek istediği tanık bulunmadığını belirtmesi üzerine 27.10.2009 tarihli keşifte alınan beyanlara göre davacı ve murisi lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Sözü edilen keşifte dinlenen mahalli bilirkişi, tespit bilirkişisi olarak da görev yapan tanıklar ve davalı tanıkları davacının talep ettiği yerin tümünde zilyetliğinin bulunmadığını ancak mahalli bilirkişi tarafından gösterilen yerin davacı tarafın kullanımında olduğunu belirtmişlerdir.Bu keşife ilişkin 30.10.2009 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda da davacının iddia ettiği yer (B) harfi ile mahalli bilirkişinin gösterdiği yer (E) harfi ile gösterilmiştir. Ancak bilirkişi ve tanıklardan taşınmaz üzerindeki zilyetliğin şekli, niteliği ve süresi konusunda ayrıntılı beyan alınmamış, ziraatçi bilirkişi raporunda belirtilen dikili söğüt ağaçlarının kimin tarafından dikildiğinin sorulup saptanmamış olması nedeniyle, alınan beyanlar hüküm vermeye yeterli değildir. Her ne kadar davacı 27.6.2003 günlü beyanında dinletmek istediği tanığı olmadığını belirtmiş ise de bu ifadesinin daha önce keşifte beyanlarına müracaat edilen tanıkların dinlenmesine engel olmayacağı kuşkusuzdur. Hal böyle olunca mahkemece daha önce yapılan keşfin hüküm verme açısından yetersiz olması nedeniyle mahallinde yeniden keşif yapılması gerektiği davacı tarafa açıklanarak, belirlenecek keşif giderlerinin davacı tarafça yatırılması hususunda ara karar alınmalı, ara karara uyulmadığı taktirde dosyadaki mevcut delil durumuna göre karar verileceği davacıya usulünce ihtar edilmeli, keşif giderinin yatırılması halinde çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklardan yukarıda belirtildiği şekilde davacının zilyet olduğu belirtilen taşınmaz bölümündeki kullanım şekli, süresi konusunda ayrıntılı maddi olaylara dayanan beyanları alınmalı, ziraatçi bilirkişiye taşınmazın niteliğini belirtir, fen bilirkişiye ise keşfi izlemeye olanaklı rapor düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek yasaya uygun bulunmayan ihtara uyulmadığı ve davanın kanıtlanamadığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ...'in temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11093, Karar No: 2015/10689, Tarih: 19.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/11093 E.  ,  2015/10689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2003/213-2014/447

Taraflar arasında görülen davada Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.10.2014 tarih ve 2003/213-2014/447 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili; Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ile S.. S.. (S. Yatırım San. ve Tic.) A.Ş. arasında 24.04.1998 tarihinde S.Demir Çelik İşletmesi'nin Satışını düzenleyen bir sözleşme imzalandığını, bu sözleşmenin 13. maddesinde işletmenin %5 hissesinin şirket tarafından kapsam içi personele eşit oranda ve bedelsiz dağıtılacağının hükme bağlandığını, davalı şirketin bu güne kadar sözleşme uyarınca hisse dağıtımını gerçekleştirmediğini, ileri sürerek sözleşmenin 13. maddesi hükmü uyarınca müvekkillerine dağıtılması gerekli hisselerin adlarına tescilini talep ve dava etmiş 15/04/2008 tarihli ıslah dilekçesi ile davanın uzamasına sebep teşkil eden pay senedi taleplerinden vazgeçtiklerini, müvekkillerinin %5 payının hisseleri oranında nakit olarak ödenmesine karar verilmesini talep ettiklerini belirtmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili; davacıların hisse satış sözleşmesi sonrasında kıdem ve ihbar tazminatlarını alarak şirketten ayrıldıklarını, sözleşmenin 13. maddesinin davacılara bu davayı açma hususunda yetki vermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacıların; Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ile S.. S.. A.Ş. arasında imzalanan sözleşmenin tarafı olmadıkları, taleplerine dayanak gösterdikleri sözleşmenin 13. maddesinin 818 sayılı BK'nın 111. maddesinde düzenlenen eksik üçüncü kişi yararına sözleşme niteliğinde bulunduğu, doğrudan doğruya sözleşme uyarınca vaat edilen edimin ifasını talep etme haklarının bulunmadığı, özelleştirme sonrasında iş akitlerinin feshi ile birlikte tazminatlarının ödendiği, sözleşme sonrası kısa süre çalıştırılıp başka kurumlara yerleştirildiği, davacılardan Nilüfer Bahçeci mirasçılarına tebligat çıkartılmasına rağmen davayı takip etmedikleri, diğer davacı F.. K.. tarafından vekilinin azli sonrasında davanın takip edilmediği gerekçesiyle davacılardan N. B. mirasçıları ve F.. K.. tarafından açılan davaların açılmamış sayılmasına, diğer davacıların davalarının reddine karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, bir kısım davacılar vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen davalar; Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ile dava dışı S.. S.. (S. Yatırım San. ve Tic. A.Ş.) arasında S. Demir Çelik İşletmeleri A.Ş. hisselerinin satışını düzenleyen sözleşmenin 13. maddesi uyarınca bedelsiz dağıtılması öngörülen %5'lik hisseden her bir davacıya isabet edecek pay bedelinin tahsili istemine ilişkin olup mahkemece davacıların aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Mülga 818 sayılı BK'nın 111. maddesi uyarınca üçüncü kişi yararına sözleşme düzenlenmesi mümkün olup davalı ile dava dışı Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı arasında imzalanan sözleşmenin 13. maddesi hükümleri üçüncü kişi yararına sözleşme niteliğindedir. Üçüncü kişi yararına sözleşmelerde kural olarak lehine sözleşme düzenlenen üçüncü kişinin sözleşmede öngörülen edimin ifasını bizzat talep edemeyeceği kabul edilir. Bunun aksine üçüncü kişinin, lehine vaad edilen edimin ifasını talep edebilmesi için bu hususun ya sözleşmede açıkça kayıt altına alınması, ya da tarafların sözleşmede açıklanan iradelerinden bu durumun tespit edilebilmesi veya bu konuda bir örf ve adetin bulunması gereklidir. Somut olayda; davalı ve dava dışı Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı arasında imzalanan sözleşmede üçüncü kişi konumundaki davacıların sözleşmede öngörülen edimin ifasını bizzat isteyebileceklerine dair açık bir düzenleme bulunmamakla birlikte taahüt edilen edimin yalnız üçüncü kişinin menfaatine bulunması, yapılan özelleştirme sonrasında özelleştirilen şirket çalışanlarının mağdur edilmemesine yönelik taraf iradeleri, örf ve adet, benzer uyuşmazlıklara dair Yargıtay uygulamaları gözetildiğinde davacılar tarafından sözleşmede lehlerine vaad edilen edimin ifasının istenebileceği, yani davacıların aktif dava ehliyetlerinin bulunduğu sonucuna varılmaktadır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın bir kısım davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden bir kısım davacılara iadesine, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21732, Karar No: 2015/7082, Tarih: 14.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/21732 E.  ,  2015/7082 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını ve IMS ile ilaç depoları tarafından iletilen ilaç satış rakamlarında oynama yaparak bu fazlalık üzerinden haksız prim aldığı isnadıyla iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını ve IMS ile ilaç depoları tarafından iletilen ilaç satış rakamlarında oynama yaparak bu fazlalık üzerinden haksız prim aldığı isnadıyla iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise, sabit ücret artı prim ile çalışan tıbbi tanıtım temsilcilerinin tabi olduları prim sistemi, prime esas verileri sağlayan dava dışı IMS adlı şirketin sayısal verilerini dikkate alarak davacıya ve diğer tüm tıbbi tanıtım temsilcilerine prim ödemesi yapıldığını, tıbbi tanıtım temsilcisinin sorumlu oldukları ilaçlara ilişkin IMS çıkış miktarlarının, depo çıkış-satış miktarından fazla olması mümkün olmayıp aksi hal, depodan hiç çıkmamış -yani aslında satılmamış- bir ilacın, "her nasılsa" satılmış; aslında yapılmayan bir satışın da yapılmış gibi gösterildiği anlamına geldiğini, bazı tanıtım temsilcilerinin sorumlu oldukları ilaçların prime esas IMS çıkışlarının, depo çıkış miktarlarından fazla olduğunun 2013 yılı Ağustos ayında yapılan satış pazarlama toplantısında fark edilmesi ve müteakiben yapılan ön araştırmalar sırasında "2013 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül aylarında bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin aracı kişilere komisyon vermek suretiyle prime esas IMS çıkışlarının depo çıkışlarından fazla gösterilmesini sağlayarak haksız prim kazancı sağladıkları" yönünde ihbarlar alınması üzerine detaylı olarak araştırılmasını teminen bir soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, dönemler itibariyle ayrı ayrı inceleme yapan soruşturma komisyonu, konuyla ilgili detaylı bir araştırma yapmış ve davacı da dahil prime esas IMS çıkış miktarı depo çıkış miktarından fazla olan toplam yüzlerce tıbbi tanıtım temsilcisi ile yüz yüze görüşmeler de yaparak 2013 yılı Mayıs ve Haziran dönemine ilişkin yapılan inceleme ve tespitler hakkında davacıyı kapsayan 13.11.2013 tarihli soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, davacının iş sözleşmesi 13.11.2013 tarihli soruşturma komisyonu raporu çerçevesinde, soruşturma kapsamında yazılı ifadesine başvurulan talep yazısında detayları verilen ilaçlara ilişkin depo çıkış miktarları ile IMS verileri arasındaki farklar ve buna bağlı olarak da IMS verileri üzerinden aslında olmayan ilaçlar ve gerçekleşmeyen satış ile şirketin zarara uğramasına sebep olduğunun ve/veya haksız prim kazancı elde ettiğinin tespit edilmesi üzerine 4857 sayılı İş Kanununun 25/2-e bendi uyarınca bildirimsiz olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu nedenle, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendi­sinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine ola­nak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin iş­veren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, tanıttığı ilaçların ecza depoları tarafından bildirilen ve anlaşmalı olan uluslararası istatistik şirketi tarafından bildirilen IMS verilerinin gerçek satış oranları ile farklılık oluşturmasından ve davacının bu nedenle menfaat temin etmesinden dolayı feshedilmiştir. Ortada IMS verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayın saptanması üzerine, sanal satış farkı nedeni ile gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, IMS verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz aşamasında davalı tarafından sunulan iddianameye göre davacının da aralarında bulunduğu 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı IMS İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içerinden mevcut 3 ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarında da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu nedenle sadece tanıtım görevi olan davacının IMS verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de sonuçta davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacı hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi neden ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından en azından fesih tarihi itibari ile geçerli nedenleri bulunduğu anlaşılmaktadır. Geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının veya davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasının sonucunda ortaya çıkacaktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin yatırılan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,40 TL harcın davacıdan alınarak Hazine'ye irat kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 62,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4163, Karar No: 2019/8350, Tarih: 01.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/4163 E.  ,  2019/8350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün ... Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Talep eden kısıtlı ... 17/10/2018 havale tarihli dilekçesi ile, ... durumunun iyi olduğuna dair heyet raporu aldığını belirterek, hakkındaki kısıtlama kararının kaldırılmasını istemiş, Mahkemece, talebin kabulü ile kısıtlılık halinin kaldırılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm ... Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi kapsamında akıl sağlığı sebebi ile verilen kısıtlılık kararının kaldırılması istemine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02/06/2016 tarihli ve 2015/1489 Esas 2016/965 karar sayılı kararı ile ... Devlet Hastanesinin 14/04/2016 tarihli kısıtlı adayı hakkında düzenlenen rapora göre psikotik bozukluğu tanısıyla ...'in TMK'nin 405.maddesi gereği kısıtlanmasına, ...'in 2 yıl süre ile vasi olarak atanmasına karar verildiği ve kararın kısıtlı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 13/02/2018 tarihli ve 2017/7939 Esas 2018/2120 Karar sayılı karar ile onanmasına karar verildiği, kısıtlı ...'in 17/10/2018 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlama kararının kaldırılmasını talep ettiği, Mahkemece, kısıtlı hakkında yeniden rapor tanzimi için sevkinin sağlandığı ... Devlet Hastanesince düzenlenen 13/12/2018 tarhli ... Kurulu Raporunda, kısıtlının halen iyilik halinde olup vasiliğin kaldırılmasının tıbben uygun olduğu ve 2 yıl sonra kontrolünün uygun olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 472/son maddesinde, kısıtlı ve ilgililerden her birinin vesayetin kaldırılması isteminde bulunabileceği; 474. maddesinde ise akıl hastalığı veya akıl zayıflığı yüzünden kısıtlanmış olan kişi üzerindeki vesayetin kaldırılmasına, ancak kısıtlama sebebinin ortadan kalkmış olduğunun resmi ... kurulu raporu ile belirlenmesi halinde karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.