muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6191, Karar No: 2016/6856, Tarih: 23.03.2016

Grev hakkı bakımından önemli bir diğer düzenleme Avrupa Sosyal Şartı ve denetim organı olan Avrupa Sosyal Haklar Komitesinin kararlarıdır. Avrupa Sosyal Şartının 6/4.maddesinde "grev hakkı dahil toplu eylem hakkı" düzenlenmiştir. Avrupa Sosyal Haklar Komitesi maddeyi yorumunda: grev hakkının sadece toplu iş sözleşmesi prosedürü sırasında ve bu prosedürle bağlantılı olarak kullanılamayacağını kabul etmektedir. Komiteye göre: toplu iş sözleşmesi prosedürü dışında, işçilerin iş sözleşmelerinin feshinin bildirildiği dönemde bir grup işçinin bunu önleme veya işten çıkarılanların geri alınması için yaptıkları eylemler toplu eylem hakkı kapsamında yer alır. Belirtmek gerekir ki. Türkiye Avrupa Sosyal Şartı'nın 5 ve 6. Maddelerini onaylamamıştır. Bununla birlikte, İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi Türkiye'ye ilişkin kararlarında Şartın ilgili hükümlerini uygulamıştır.

AlHM Türkiye aleyhinde verdiği kararda Toplu İş Sözleşmesi prosedürü ile bağlantılı olmayan 1 günlük genel grevin Hükümet tarafından yasaklanmasının ve çalışanlara disiplin cezası uygulanmasının AİHS ve Avrupa Sosyal Şartı ve ILO ile benimsenen kurallara aykırı olduğunu kabul etmiştir. Sonuç olarak, uluslararası normlar uyarınca: işçilerin ekonomik ve

sosyal durumlarını etkileyen veya işyerindeki uygulamalara yönelik olarak kısa süreli, demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemleri toplu eylem hakkına dahildir. Bu gibi eylemler salt politik nitelikte olmadıkça yasaklanamaz.

Nitekim 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununda bu yasağın kaldırıldığı dikkate alındığında, temelde bir protesto niteliği taşıyan bu eylemin uluslararası normlar kapsamında toplu eylem hakkı çerçevesinde korunan bir eylem olarak değerlendirilmesi gerektiği söylenebilecektir. Uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımı şeklinde protesto eylemleri barışçıl nitelik taşıdığı takdirde ve ölçülülük ilkesine uygun olmak şartıyla yasadışı eylem olarak değerlendirilmemelidir. Anayasanın 90. maddesiyle uluslararası sözleşmelerin kanun hükmünde kabul edilmesinin sonucu, temel hak ve özgürlükler konusunda uluslararası normlar ile iç hukuk kuralları arasında bir çatışma olduğu takdirde uluslararası normların dikkate alınmasını gerektirir.

Somut olayda davacı iş akdinin davalı tarafından ödenmeyen işçilik alacaklarını talep etmesi üzerine feshedildiğini iddia etmiş, davalı davacı ve arkadaşlarının kanunsuz grev yaptığını bunun noter vasıtası ile tespit ettirildiğini ve iş akdinin bu nedenle feshedildiğini savunmuş, mahkemece iş yerinde meydana gelen grev ile ilgili bir gerekçe sunulmadan davacının ödenmeyen işçilik alacağı bulunduğu belirtilerek iş akdini davacının haklı nedenle feshettiği kabul edilmiştir. Davalı tarafından dosyaya sunulan ..... Noterliği 08.08.2012 tarihli 15033 yevmiye numaralı “düzenleme şeklinde tesbit tutanağı” nda ekli listede bulunan işçilerin işinin başında olmadığı ve iş yerini terk ederek, makinaları kapatıp fabrika dışına çıktıkları , fabrika önündeki yol ve kaldırımlarda oturarak iş bırakma eylemi yaptıklarının tespit edildiğinin belirtildiği ve davacının isminin bu listede bulunduğu, yine dosyada bulunan 10.08.2012 tarihli ... Kurulu tutanağında diğer tespitler yanı sıra “ 07.08.2012 tarihinde 24.00-08.00 vardiyasına gelen işçilerin işbaşı yapmadıkları, tutanak tarihinde bazı işçilerin işyeri önünde toplu olarak bekledikleri ve işverenin işbaşı teklifine uymadıkları” hususlarının tespit edildiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde işten ayrılış bildirgesi ile yazılı bir fesih bildirimi bulunmamaktadır. Mahkemece karar gerekçesinde bu delillerin hiç birisi değerlendirilmemiştir. Yapılacak iş tarafların dosyaya sunmuş olduğu tüm belgeler ve diğer deliller hep birlikte değerlendirilerek davacının eyleminin kanunsuz grev olarak nitelendirilip nitelendirilemeyeceği, iş akdinin işverence haklı veya haksız nedenle feshedilip edilmediği hususlarında ayrıntılı bilirkişi raporu alınarak çıkacak sonuca göre fesih konusunda bir karar vermektir. Mahkemece bu husus gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile kıdem tazminatının kabulüne ihbar tazminatının ise reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının taraflara iadesine, 23.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33808, Karar No: 2016/597, Tarih: 14.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/33808 E.  ,  2016/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Malatya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2015

NUMARASI : 2015/291-2015/533

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce, özet olarak, “...Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmaktadır.

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Bozma üzerine yapılan araştırma sonucu, dosyaya eklenen komisyon kararı ve eklerine göre tüzel kişiliği sona eren M. İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun’un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İ. Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14539, Karar No: 2008/465, Tarih: 28.01.2008

5. Ceza Dairesi 2007/14539 E., 2008/465 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/14539 E., 2008/465 K.**

**- LEHE OLAN HÜKÜMLER

- UZLAŞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 105 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 254 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık suçundan sanık Nazim G'in yapılan yargılanması sonunda; söz atma suçundan mahkümiyetine dair A Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 03.05.2006 gün ve 2005/46 Esas, 2006/58 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi O Yer C.Savcıları ve sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın mağdureye telefon ederek edep ve iffetini rencide edecek sözler söylemek suretiyle söz atma suçunu işlediği iddia ve kabul edilerek 5237 sayılı TCK.nun 105/1. maddesi ile yapılan karşılaştırma sonucu lehine görülen 765 sayılı Yasanın 421/1. maddesi gereğince mahkümiyetine karar verilmiş ise de; bu suçun şikayete tabi olup uzlaşma kapsamında kaldığından mağdurenin dinlenip şikayetinin ve kanıtlarının saptanması, 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmekle birlikte atılı suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce gerçekleştiği, lehine olan yeni düzenlemeye göre uzlaşma yoluna gidilebilmesi için sanığın suçunu kabul etmesinin gerekmediği ve 5237 Sayılı TCK.nun 7/2. maddesi dikkate alınarak kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden öncelikle CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulması ve sonuçsuz kalması halinde yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve O Yer C.Savcılarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün belirtilen nedenle 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2141, Karar No: 2011/7854, Tarih: 29.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2141 E.  ,  2011/7854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.11.2010 gün ve 44/324 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, satın alma ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle 101 ada 452, 465, 469, 473 ve 474 parsellerin davalılar miras bırakanı ... üzerindeki tapu kayıtlarının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., ... ve ... uyuşmazlık konusu taşınmazların miras bırakanları ...’den kaldığını, davacıya satılmadığını, varsa mirasçı Soner ile davacı arasındaki sözleşmenin bağlayıcılığı olamayacağını açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu taşınmazların 08.10.1996 günlü senetle davacıya satılarak zilyetliğin devredildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 101 ada 452, 465, 469, 473 ve 474 parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu parsellerin kadastro tutanaklarına göre, nizalı parseller ile dava dışı aynı ada 463 parselin öncesinde bir bütün olduğu kadastro çalışmalarında taşlık, kayalık kısımlarının ayrıldığı, orman kadastro komisyonunun yaptığı çalışmalar nedeniyle de taşınmazların ayrı ayrı tespit edildiği belirtilerek; senetsizden tamamının ...’ün ceddinden intikalen ve taksimen yirmibeş yılı aşkın zilyetliğinde bulunduğu, 11.12.1983 günlü hibe senediyle oğlu ...’e bağışlandığı, onun da 08.10.1996 günlü senetle sattığı bildirilerek 24.11.1998 tarihinde davacı ... adına tespit edildikleri; bilahare tutanakların kontrolü sırasında kontrol memurları ile kadastro teknisyenlerinin görüş ayrılığı nedeniyle tutanakların komisyona gönderildiği, kadastro komisyonunun 27.10.1999 günlü kararıyla 1971 doğumlu Soner’in hibe tarihinde reşit olmadığı, bu nedenle Taciddin’e satışının da geçersiz bulunduğu, hibe ve satış işlemlerinin kanuna ve şekle uygun yapılmadığı gerekçesiyle tespitin iptali ile mirasçıları bilinemeyen ... adına tespite karar verildiği, tutanakların dava açılmaksızın 28.1.2000 tarihinde kesinleştiği bildirilmiştir.

Dosya arasındaki mirasçılık belgesine göre, ... 14.03.1986 tarihinde ölmüştür. Mirasçısı olarak davalılar ...,...,...ve ... kalmıştır. Davacı, 08.10.1996 günlü senetle davalı ...’den bütün halde satın ve zilyetliğini devraldığını ileri sürdüğü 463 parselin adına, dava konusu etmeyi düşündüğü; dava dışı 464, 468 ve 471 parsellerin Hazine adına, yine aynı senet kapsamında satın ve devraldığı dava konusu 101 ada 452, 465, 469, 473 ve 474 parsellerin ise davalılar miras bırakanı ... adına tespit edildiğini açıklayarak iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Mahkemece, kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazların öncesinde davalıların miras bırakanları ... zilyetliğinde bulunduğu hususu tartışmasızdır. Davacı taraf, uyuşmazlık konusu taşınmazların Hasan tarafından Soner’e bağışlandığını, Soner’in de senetle kendisine sattığını bildirmiştir. Davalı ... dışındaki Hasan mirasçıları ise miras bırakanlarından intikal eden taşınmazların satılmadığını savunmuştur. Dava konusu taşınmazlar ... tarafından oğlu ...e bağışlandığı ileri sürülen 11.12.1983 tarihi itibariyle tapusuzdur. Tapusuz taşınmazların devri menkul hükümlerine tabidir. Dolayısıyla tapusuz taşınmazların hibesi şekle bağlı değildir. Ayrıca, hibe eden sağlığında hibeden rücu etmemiştir. Mirasçılarının teban hibeden rücu davası açması olanaklı değildir.

Dava konusu taşınmazların öncesinde davalılar miras bırakanı ... zilyetliğinde olduğu uyuşmazlık konusu olmadığına göre, yapılması gereken iş; mahallinde keşif icrasıyla, dava konusu 101 ada 452 parselin kadastro tutanağına eklendiği bildirilen 11.12.1983 tarihli hibe ve 08.10.1996 tarihli satış senedinin getirtilerek zemine uygulanması ve kapsamları ile bağlantılarının tayini, liste halinde bildirilen taraf tanıklarının HMK.nun 243. maddesine göre usule uygun şekilde çağrılarak keşif mahallinde dinlenilmeleri ve uyuşmazlık konusu taşınmazlar üzerinde zilyetliğin kim tarafından, ne şekilde ve hangi sıfatla sürdürüldüğü hususları üzerinde durulması, uygulanacak senetlerin nizalı taşınmaz bölümlerine ait bulunduğunun anlaşılması halinde zilyetlikle örtüşüp örtüşmediklerinin tespiti, davacı tarafından 08.10.1996 tarihli senet kapsamında satın alındığı bildirilen dava konusu parseller dışındaki yukarıda parsel numaraları yazılı taşınmazlara ait tapu kayıtları ve kadastro tutanaklarının getirtilmesi, davacının satış senedinde sınırları yazılı ve miktarı belirtilen taşınmaz bölümünün tayininde gerek davacı adına tespit edilen 463 parsel, gerek Hazine adına kayıtlı olduğu bildirilen parseller, gerekse dava konusu parsellerin sınırlarının nazara alınması ve belirlenecek yüzölçümlerinin de senette yazılı miktarla karşılaştırılarak değerlendirilmesi, davacının dayandığı satış senedi kapsamının davalı ...’e hibe edildiği iddia edilen taşınmaz bölümü dahilinde olup olmadığının belirlenmesi ve tarafların tüm delillerinin toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. Maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve 160,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3411, Karar No: 2009/5541, Tarih: 07.04.2009

5. Hukuk Dairesi 2009/3411 E., 2009/5541 K.

**5. Hukuk Dairesi 2009/3411 E., 2009/5541 K.**

**- İRTİFAK HAKKI

- KAMULAŞTIRMASIZ ELATMA**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 8 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız elatılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırması elatılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 0,2'sini (binde iki) geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyize başvurma harcının Hazine'ye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1542, Karar No: 2020/3859, Tarih: 30.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/1542 E.  ,  2020/3859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 2; 102 ada 1; 104 ada 1; 105 ada 1; 106 ada 16, 21 ve 110 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 2.850.31, 5.209.61, 470.86, 3.311.11, 9.442.34, 49.880,30 ve 23.017,73 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadimden beri Köy Tüzel Kişiliğinin zilyetliğinde olduğu ve köy halkı tarafından çayır olarak kullanıldığı, ... İl Tarım Müdürlüğü tarafından yapılan mera sınırlandırma haritasında mera dışı bırakıldıkları gerekçesiyle çayır vasfıyla; 101 ada 1; 103 ada 1; 106 ada 1, 11, 20; 107 ada 1 ve 109 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 28.367.48, 8.680.90, 68.757.76, 29.007.52, 73.464.52, 25.733,97 ve 61.888,73 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar esasen Köy Tüzel Kişiliğinin zilyet ve tasarrufunda iken köy halkından şahıslarca zeminde sınırlar oluşturulmak suretiyle özü değiştirilerek tarla haline getirildikten sonra bu yerlerin terk edildiği, mera sınırlandırma haritasında da mera dışı bırakıldıkları gerekçesiyle tarla vasfıyla; 106 ada 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 12, 14, 15 ve 18 parsel sayılı sırasıyla 2.609.38, 1.915.32, 917.38, 809.80, 888.26, 1.559.24, 1.837.61, 1.505.07, 3.933.46, 2.817,04 ve 12.035,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ise beyanlar hanesinde işgalcileri belirtilmek suretiyle, köyün kadim çayırı iken beyanlar hanesinde yazılı şahıslarca özü değiştirilerek tarla haline getirildiği ve mera sınırlandırma haritasında da mera dışı bırakıldıkları gerekçesiyle bahçe vasfıyla (toplam 26 adet kadastro parseli) ... köyü tüzelkişiliği adına tespit ve tescil edildikten sonra 2006 yılında S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi'ne kayden satılmış; bilahare imara tabi tutulmuş ve ... İl Genel Meclisinin 07.09.2007 tarih ve 2007/134 sayılı kararı ile bu imar planları onaylanarak 30 günlük askı sonucunda kesinleşerek yürürlüğe girmiş ve akabinde 101 ada 1, 2, 102 ada 1, 103 ada 1, 104 ada 1, 105 ada 1, 106 ada 1, 107 ada 1, 108 ada 1, 109 ada 1 ve 110 ada 1 parsellerin ihdas, tevhit ve ifraz işlemleri sonucunda iş bu davaya konu 131 ada 12 parsel sayılı 300,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ferdileştirme nedeniyle davalı ... adına 25.3.2009 tarihinde kayden tescil edilmiştir. Davacı Hazine; çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyü’nde 2001 yılında yapılan mera tahdit ve tespit çalışmaları sırasında mera vasfında olması gereken taşınmazların kadastro tespitleri sırasında tarla, bahçe ve çayır vasfı ile 26 parsele bölünerek ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmesinin ve sonrasında yapılan imar, ifraz ve ferdileştirme işlemlerinin hatalı olup taşınmazların mera olduğu ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan mera alanlarının zilyetlikle iktisap edilemeyeceği iddiasına dayanarak tapu iptali ve mera özel siciline tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından esasa, davalı vekili tarafından ise vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.