muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24085, Karar No: 2013/24667, Tarih: 23.12.2013

Somut olayda, davacının ödeme emrine konu prim borcunun ait olduğu dönemde birinci derece imza yetkisine sahip olması nedeniyle üst düzey yönetici olarak sorumlu olması gerekmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın davanın reddine karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17551, Karar No: 2014/26014, Tarih: 10.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/17551 E.  ,  2014/26014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADIYAMAN İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/03/2012

NUMARASI : 2011/508-2012/100

DAVA :Davacı, bakım tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde etib teknisyeni olarak çalıştığını, işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinin 99. maddesinde düzenlenen bakım tazminatının kendisine ödenmediğini ileri sürerek, bakım tazminatı alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının fiili olarak tesis kontrol teknisyeni olarak çalıştığı ve bakım işinde çalışmadığından bakım tazminatına hak kazanmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının etib başteknisyeni unvanına sahip olduğundan bakım tazminatına hak kazanacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık davalı işyerinde fiilen bakım işinde çalışmayan davacının toplu iş sözleşmesinde düzenlenen bakım tazminatından yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Doysa içindeki bordrolara göre davacının kadro unvanının etib teknisyeni olduğu sabittir. Davalı işveren davacının bakım, onarım ve arıza işlerinde çalışmadığını ileri sürmüştür. Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre işçi fiilen bakım, onarım ve arıza işinde çalışmayıp işyeri dosyası içindeki 15.06.2005 tarihli işçinin dilekçesinde Proje ve Tesis Müdürlüğünde Kesin Hesap Servisinde çalıştığı ve dava tarihinde kadar olan dönemde aynı serviste çalıştığı sabittir. Davalı işyerinde uygulanan İTİS’in 99. maddesinde %14 bakım tazminatına hak kazanacaklar arasında ETİB teknisyeni kadrosu açıkça belirtilmiş olup bakım, onarım ve arıza işinde fiilen çalışma şartı aranmaktadır. Aynı İTİS’in uygulandığı Menderes EDAŞ da çalışan işçiler tarafından açılan davalarda davacının Etib teknisyeni olmasına karşın fiilen bakım işinde çalışmadığından ödenmeyen bakım tazminatı alacağı için açılan davada mahkemece talebi reddedilmiş olup bu karar dairemizce onanmıştır (Dairemizin 12.3.2013 gün ve 2010/50180 E. 2013/8653 K.).

Davacının kadro unvanının etib teknisyeni olmasına karşın fiilen arıza, onarım ve bakım işinde çalışmadığından mahkemece davacının bakım tazminatı alacağının reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5377, Karar No: 2013/20334, Tarih: 13.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5377 E.  ,  2013/20334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.12.2012 tarih ve 2011/1288-2012/1773 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan ...'un...Sağlık Hizmetleri Ticaret Limited Şirketini kurduklarını, kuruluşta %95 hissenin davalı ...'a %5 hissesinin müvekkiline ait olduğunu, diğer davalı ...'nin şirket müdürü olarak görev yaptığını, şirketin bağlı bulunduğu... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce 2008 yılı Eylül ve Ekim aylarında ilgili şirkete Serdar Aras ismi ile düzenlenmiş olan faturaların sahte fatura olduğu gerekçesi ile ceza kesildiğini, ...'nin söz konusu sahte faturaları Zülfikar Torun'un bilgisi dahilinde temin edilerek kullanıldığını kabul ettiğini, ...'un 26/12/2008 tarihinde %95 hissesinin %94'ünü müvekkiline %1'ini de...'a devrettiğini, müvekkilinin söz konusu vergi borcu ve cezasını 6111 sayılı Kanundan faydalanmak ve herhangi bir haciz işlemi ile karşı karşıya kalmamak amacı ile 01/08/2011 tarihinde 3.904,33 TL olarak ödediğini ileri sürerek, 3.708,00 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte tahsili talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, bir limited şirket ortağının amme borcu nedeniyle takip edilebilmesi için şirketten tahsilin imkansız olması gerektiğini, şirkete karşı vergi idaresinin düzenlediği aciz fişinin bulunmadığını, ...'nin haksız fiil sorumluluğunun kabul edilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; amme borcu olan vergi borcunun şirketten tahsili yoluna gidilmesine rağmen bunun tahsilinin mümkün olmaması halinde ortakların sorumluluğuna gidilebileceği, şirket hakkında vergi borcundan dolayı her hangi bir aciz fişi düzenlenmediği, davacının ödediği vergi borcunu öncelikle limited şirketten tahsil yoluna gitmesi gerektiği, diğer davalı ...’nin şirket ortağı olmadığı gerekçesiyle, davalı ... hakkında açılan davanın dava şartı yokluğunu nedeni ile HMK'nın 115/2. maddesi gereğince usulden reddine, diğer davalı ... hakkındaki davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki 2 numaralı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi ile davalı ... hakkındaki davanın reddine ilişkin kararın onanması gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki 2 numaralı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi ile davalı ... hakkındaki davanın reddine ilişkin kararın onanması gerekmiştir.

2-Dava, limited şirket ortağı olan davacı tarafından ödenen vergi borcunun eski müdür ve diğer şirket ortağından rücuen tahsili istemine ilişkin olup, davacı talepleri nazara alındığında limited şirket eski müdürünün sorumluluğuna dayanıldığı anlaşılmaktadır.

6762 sayılı TTK'nın 556. maddesi, limited ortaklık müdürlerinin cezai ve hukuki sorumluluğu hakkında anonim ortaklığın bu konudaki hükümlerinin (TTK 336-342. m.) uygulanacağını öngörmüştür. Bu yollama ile uyuşmazlığa TTK'nın 341. maddesi hükümleri uygulama olanağı bulacaktır. TTK'nın 341. maddesi hükmünde, sorumluluk davasının açılabilmesi için bu yönde alınmış bir genel kurul kararının olması ve davanın denetçiler tarafından açılması gerektiği açıkça belirtilmiştir. Bunun yanı sıra limited şirketlerde genel kurulun yetkilerini düzenleyen TTK'nın 539. maddesinin 7. fıkrası hükmünde de, şirketin kendi organlarına karşı haiz olduğu tazminat taleplerinin genel kurulun yetkisinde olduğu öngörülmüştür. TTK'nın 548. maddesinde, ortak sayısı yirmiyi aşan limited şirketlerde bir veya birden fazla denetçi bulunacağı, ortak sayısı yirmi veya yirmiden az olan şirketlerde idare hak ve görevi tüm ortaklara ait değilse müdür sıfatını haiz olmayan diğer ortakların BK'nın 531. maddesi uyarınca denetim hakkına sahip oldukları düzenlenmiştir. O halde ortak sayısının 20'den az olması halinde davanın yönetici olmayan diğer ortaklarca açılması gerekmektedir. Somut olayda, davacı tarafından müdür olan davalı ... aleyhine açılan dava TTK'nın 556. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 341. maddesi uyarınca açılmış bulunan sorumluluk davası niteliğinde bulunduğundan yukarıda belirtilen Kanun hükümleri gereğince bu davalı hakkında sorumluluk davası açılması için usulüne uygun alınmış bir ortaklar kurulu kararı getirilmesi ve davayı müdür olmayan ortağın açması gerekmektedir. Usulüne uygun alınmış bir ortaklar kurulu kararı bulunduğundan dava koşulları oluşmamıştır. Bu durumda mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 54. ve 114/2. maddeleri uyarınca, bu davanın açılmasına izin veya icazet verilmesi hakkında ortaklar kurulu kararının ve yönetici olmayan diğer ortağın muvafakatinin ibrazı amacıyla davacı vekiline önel verilmesi, dava koşulları oluşturulduktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin davalı ...'e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin davalı ...'e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

4-Davalılar vekilinin temyizine gelince; kabule göre, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3. maddesi gereğince birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ayrı olan davalılar lehine ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunması gerekirken davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin (2) numaralı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, davalı ... hakkındaki davanın reddine ilişkin kararın ONANMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kararın BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı ...'e yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacı ve davalılara iadesine, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9419, Karar No: 2016/6602, Tarih: 09.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9419 E.  ,  2016/6602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... köyünde bulunan, dava dilekçesi ekindeki krokide (C) harfiyle gösterilen yaklaşık 7105 m2'lik ve (L) harfiyle gösterilen yaklaşık 2719 m2'lik taşınmazların tapuda kayıtlı olmadığını, üzerinde ev inşaatı ve tarım yapmak suretiyle malik sıfatı ile zilyet olarak kullandığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekili yararına oluştuğunu iddia ederek, taşınmazların ve üzerindeki evin müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; ... Köyünde Kuzeyi: şehir yolu ve bayır ile devamında 832, 833 ve 823 sayılı parseller, Güneyi: bayır ve kısmen 846 nolu parsel, Doğusu: yol, Batısı: bayır ile çevrili 08/06/2010 tarihli fen bilirkişisi ...'nın rapor ve krokisinde (C) harfiyle gösterilen 7105 m2'lik taşınmazın davacı adına tapuya tesciline, davaya konu Doğusu: dere, Batısı: dere ve bayır, Güneyi: dere, Kuzeyi: 795 ve 796 nolu parseller ile çevrili 08/06/2010 tarihli fen bilirkişisi ...'nın rapor ve krokisinde (L) harfiyle gösterilen 2719 m2'lik taşınmazla ilgili davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 27.05.2014 tarih ve 2014/2600 E. - 2014/5824 K. sayılı ilâmı ile davacı adına tescile karar verilmesine rağmen yasal koşul olan ilânın yapılmamış olması ve reddine karar verilen (L) harfi ile gösterilen kısma yönelik davalı Hazinenin karşı tescil talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyulmasının ardından ilânlar yapılmış ve davanın kısmen kabulü ile 08/06/2010 tarihli Fen Bilirkişisi ...'nın rapor ve krokisinde (C) harfiyle gösterilen 7105 m² taşınmazın davacı adına tapuya tesciline, 08/06/2010 tarihli fen bilirkişisi Metin Yarıcı'nın rapor ve krokisinde (L) harfiyle gösterilen 2719 m² taşınmazla ilgili davanın reddine, bu kısmın dere yatağı olması sebebiyle tescile tabi yerlerden olmadığından, Hazinenin karşı tescil talebinin de reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce yapılmış orman kadastrosu çalışması bulunmamakta, 766 sayılı Tapulama Kanununa göre yapılıp 12.06.1968 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosu işlemi sırasında çekişmeli taşınmazlar kültür arazisi dışındaki taşınmazlardan olması nedeniyle tespit harici bırakılmıştır. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/06/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24587, Karar No: 2025/8080, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/24587 E.  ,  2025/8080 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/235 E., 2022/1378 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/156 E.,2021/237 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2006, Karar No: 2013/5563, Tarih: 10.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2006 E.  ,  2013/5563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52/2, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hükme esas alınan Şişli 4. İcra Müdürlüğünün 2007/2413 talimat sayılı dosyası getirtildiği halde incelendiğini gösteren bir tutanak tutulmadığı gibi Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde aslı ya da onaylı örneklerinin dosya içine konulmadan iade edilmesi,

2- Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir ... olması gerektiği;

Somut olayda, kendisine muhafaza için bırakılan hacizli malları ... isimli arkadaşının işyerine götürdüğünü beyan eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucunda bozulmasına veya kaybolmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4173, Karar No: 2023/4050, Tarih: 08.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4173 E.  ,  2023/4050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/60 E., 2014/469 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2010 tarihli ve 2010/6336 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2014 Tarihli ve 2010/60 Esas, 2014/469 Karar Sayılı Kararı ile

a) Sanık ... hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık ...'in fiilin gerçekleştiği tarihte mağdurenin on beş yaşının altında olduğunu bilme imkanı bulunmadığına, cinsel ilişkinin rızayla gerçekleştiğinin dosya kapsamında sabit olduğuna, Adli Tıp Kurumunun mağdurenin yaşına ilişkin yaptığı tespite itiraz ettiklerine, usul ve esasa uygun olmayan kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi