muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13690, Karar No: 2023/10498, Tarih: 08.05.2023

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir,

4. Bozma kararı üzerine ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2013 tarihli ve 2012/337 Esas, 2013/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarıca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 28.06.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

5. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2018 tarihli ve 2019/165 Esas, 2019/91 Karar sayılı dava dosyasından yapılan ihbar üzerine sanığın deneme süresi içerisinde kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediği işlediği anlaşılıp ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2020 tarihli ve 2020/39 Esas, 2020/571 Karar sayılı kararı ile dava dosyasının yeninden ele alınarak sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2020 tarihli ve 2020/39 Esas, 2020/571 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/41158 Esas, 2022/12051 Karar sayılı kararı ile;

"...Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bozma kararı üzerine 22.09.2022 tarihli ve 2022/457 Esas, 2022/588 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri

1. Suçun zamanaşımına uğradığına,

2. Sanığın mahkûmiyetine yeterli delilin bulunmadığına,

3. Vesaireye,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri

1. Suçun zamanaşımına uğradığına,

2. Sanığın mahkûmiyetine yeterli delilin bulunmadığına,

3. Vesaireye,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın, tanıklar F.G ve O.Y ile birlikte tarlasında bulunduğu sırada yanlarına sanık ... ve suç arkadaşı Cevdet ile birlikte geldikleri, sanık ...'un silah tevcih ederek "bizi şikayet etmeyecektin, senin tarlandaki konteynırı dağıtırız, zarar veririz, ağaca bağlarız, ağaçlarını keseriz" şeklinde sözler sarf ederek katılanı tehdit ettikleri anlaşılmıştır.

2. Tanık F.G aşamalarda, tanık O.Y'nin ise olaydan hemen sonra bilgi alma şeklinde alınan ifadesinde katılan anlatımını doğruladıkları anlaşılmıştır.

3. Katılanın aşamalarda özde değişmeyen anlatımlarda bulunduğu saptanmıştır.

4. Sanık suçlamayı kabul etmemiştir.

5. Mahkemece Hukuki Süreç başlığının (3) ve (5) paragraflarında bilgilerine yer verilen bozma ilamlarının gereğinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Zamanaşımı Yönünden

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca dava zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 28.06.2013 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 26.06.2013 tarihleri arasında durduğu nazara alınarak zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşılmış olup sanık müdafiinin suçun zamanaşımına uğradığı yönündeki temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

B. Delil Yetersizliği Yönünden

Katılan beyanı, tanık anlatımları, sanık savunması, tutanakları Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragraflarında bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Vesaire Yönünden

1. Sanığın tehdit eylemini 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerindeki "silahla ve birden fazla kişi ile birlikte" işlediğinin anlaşılması karşısında birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması dikkate alınarak aynı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken altı sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/457 Esas, 2022/588 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden gerçek bölümünün (C-1) numaralı paragrafında belirtilen eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8095, Karar No: 2024/12495, Tarih: 06.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/8095 E.  ,  2024/12495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başvurucu Av.... 'ın 07.12.2022 tarihli dilekçesi ile Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi 2022/3240 Esas ve 2022/2477 Karar sayılı ilamında SGK aleyhine ilaç temini konulu davada ilacın dava boyunca karşılanması için verilen tedbir kararı için "somut olayda davacı müvekkilinin "akondroplazi" (ağır boy kısalığı) tedavisinde boy uzatmaya yönelik "vosoritide" etken maddeli "voxzogo"isimli ilacın bedelinin tedavi süresince davalı Kurum tarafından karşılanmasını tedbiren talep edilmiş ise de; bedeli Kurum tarafından karşılanması talep edilen ilacın davacının yaşamı için öncelikli ve aciliyeti olduğuna yönelik bir rapor bulunmadığı, Anayasa Mahkemesinin emsal 2020/23242 başvuru numaralı 20.08.2020 tarihli, 2020/22945 başvuru numaralı 14.08.2020 tarihli ve 2020/23206 başvuru numaralı 28.08.2020 tarihli kararlarında kararlara konu ilaçların kullanılmasının talep eden yönünden yaşımı için önemli ve aciliyetinin bulunduğuna ilişkin raporlar bulunduğu, dosyamızda bu yönde bir rapor bulunmadığı, dolayısı ile ihtiyati tedbirde yaklaşık ispat koşulunun gerçekleşmediği anlaşıldığından bu aşamada ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır." diyerek ihtiyati tedbir kararını kaldırıldığını, Diyarbakır BAM ise ilgili raporların sunulması ve yaşamsal öneme ilişkin yaklaşık ispatın yerine getirilmesi yeterli olduğunun belirtildiği, buna karşılık Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi 2022/2029 Esas ve 2022/1805 Karar sayılı ilamında ise Türk hukukunda ve Yargıtay uygulamalarında asıl davanın sonucunun ihtiyati tedbir yolu ile öne çekilemeyeceği, davanın esasını halleder şekilde ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği genel ilke olarak kabul edildiğini, Yargıtay 19. HD'nin 2013/12464 E ve 2013/17238 K sayılı kararında da aynı husus vurgulanarak "... Dava konusu uyuşmazlığın esasını çözümleyecek veya böyle bir sonuç doğuracak biçimde ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği konusunda açık bir kanun hükmü bulunmamakla birlikte, Yargıtay ve öğreti tarafından böyle bir görüşün kabul edilmesi geçici korumanın niteliğinden kaynaklanmaktadır. İhtiyati tedbir ise ileride açılacak bir davanın veya açılmış bir davanın sonucunun etkisiz veya anlamsız kalmasını önlemeye yarayan geçici hukuki koruma" olduğu açıkça belirtilmiştir.

İhtiyati tedbir talebi, dava konusu ilaç bedelinin tedavi süresince tedbiren davalı SGK tarafından karşılanması istemine ilişkin olup, dava konusu ilacın, bedeli kurumca karşılanacak ilaçlardan olmadığı, SUT kapsamında bulunmadığı, talebin yargılamayı gerektirdiği, davanın esasını çözer mahiyette ve hüküm etkisi doğuracak yönde ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği, ihtiyati tedbir şartlarının bulunmadığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir. Şeklinde karar verildiğini,

"5235 sayılı “Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun”un 35 inci maddesinde: Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulunun görevleri düzenlenmiş olup, anılan maddenin 3. bendinde de, “ Re’sen veya bölge adliye mahkemesinin ilgili hukuk veya ceza dairesinin ya da Cumhuriyet Başsavcısının, Hukuk Muhakemeleri Kanunu veya Ceza Muhakemesi Kanununa göre istinaf yoluna başvurma ... bulunanların, benzer olaylarda bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında ya da hu mahkeme ile başka bir bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında uyuşmazlık bulunması hâlinde bu uyuşmazlığın giderilmesini gerekçeli olarak istemeleri üzerine, kendi görüşlerini de ekleyerek Yargıtay'dan bu konuda bir karar verilmesini islemek...” hükmüne yer verildiğini,

Belirtilen hüküm ile ilgili bölge adliye mahkemesi başkanlar kurulunca: benzer olaylarda verilen kesin nitelikteki kararlar arasındaki uyuşmazlık ile ilgili Yargıtay’dan karar verilmesini istemeleri halinde izleyecekleri usul detaylı olarak düzenlenmiş olup, burada başvurunun gerekçeli olarak, başkanlar kurulunun kendi görüşlerinin de eklenmesi suretiyle yapılacağı açıkça kural altına alındığını,

5235 sayılı Kanun m.35’in yalnızca bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kesin nitelikte kararlar yönünden düzenlendiği, içtihat birliği ile hukuki öngörülebilirliğin sağlanması için bu yönde bir hükme yer verildiği, yani esas amacının kararın tüm yönleri ile hukuka uygunluğunu denetlemek olmadığını, Kanun koyucu tarafından düzenlenen bu sui generis kanun yolu; hukuk devleti olmanın, ayırımcılık yasağının ihlal edilmemesinin ve çifte standarda yol açacak uygulamalardan kaçınılmasının bir gereği olduğunu,

Bu hususta, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) aleyhine açılan ilaç bedeli ve temini konulu davalarda ihtiyati tedbir talepleri yönünden farklılık teşkil eden Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının Yargıtay tarafından birleştirilerek uygulamada yaşanan hak kayıplarının önlenmesi için Yargıtay’dan bu konuda karar verilmek üzere Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulundan talepte bulunulmuştur.

II-DİYARBAKIR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULUNUN 3.5.2023 TARİH ve 2023/1 SAYILI KARARI

Talep eden Av.... Deniz Görhan tarafından aynı konudaki Diyarbakır BAM 7. H.D 2022/3240 Esas 2022/2477 Karar, Ankara BAM 10 H.D 2022/2029 Esas 2022/1805 Karar sayılı kesin kararları arasında uyuşmazlık ileri sürüldüğünden,

II-DİYARBAKIR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULUNUN 3.5.2023 TARİH ve 2023/1 SAYILI KARARI

Talep eden Av.... Deniz Görhan tarafından aynı konudaki Diyarbakır BAM 7. H.D 2022/3240 Esas 2022/2477 Karar, Ankara BAM 10 H.D 2022/2029 Esas 2022/1805 Karar sayılı kesin kararları arasında uyuşmazlık ileri sürüldüğünden,

Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunda yapılan değerlendirmeler sonucu, uyuşmazlık talebine yönelik istinaf kararlarının incelemesinde, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 24.11.2022 tarih, 2022/3240 Esas, 2022/2477 Karar sayılı kararda bir ilacın bedelinin tedbiren davalı Sosyal Güvenlik Kurumunca karşılanmasına yönelik İlk Derece Mahkemesinin ihtiyati tedbir kararını, "....talep edilen ilacın davacının yaşamı için öncelikli ve aciliyeti olduğuna yönelik bir rapor bulunmadığı, Anayasa Mahkemesi'nin emsal 2020/23242 başvuru numaralı 20.08.2020 tarihli, 2020/22945 başvuru numaralı 14.08.2020 tarihli ve 2020/23206 başvuru numaralı 28.08.2020 tarihli kararlarında kararlara konu ilaçların kullanılmasının talep eden yönünden yaşamı için önemli ve aciliyetinin bulunduğuna ilişkin raporlar bulunduğu, dosyamızda bu yönde bir rapor bulunmadığı...." gerekçesiyle kaldırarak ihtiyati tedbir talebini reddetmiş;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi 03.11.2022 tarih 2022/2029 Esas, 2022/1805 Karar sayılı kararda bir ilacın bedelinin tedbiren Sosyal Güvenlik Kurumunca karşılanması talebinin ilk derece mahkemesince reddi kararına karşı istinaf kanun başvurusunu "...Türk Hukukunda ve Yargıtay uygulamalarında asıl davanın sonucunun ihtiyati tedbir yolu ile öne çekilemeyeceği, davanın esasını halleder şekilde ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği genel ilke olarak kabul edilmiştir. Yargıtay 19. HD'nin 2013/12464 E ve 2013/17238 K sayılı kararında da aynı husus vurgulanarak "... Dava konusu uyuşmazlığın esasını çözümleyecek veya böyle bir sonuç doğuracak biçimde ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği konusunda açık bir kanun hükmü bulunmamakla birlikte, Yargıtay ve öğreti tarafından böyle bir görüşün kabul edilmesi geçici korumanın niteliğinden kaynaklanmaktadır. İhtiyati tedbir ise ileride açılacak bir davanın veya açılmış bir davanın sonucunun etkisiz veya anlamsız kalmasını önlemeye yarayan geçici hukuki koruma" olduğu açıkça belirtilmiştir...." gerekçesiyle reddetmiştir.

Görüldüğü üzere Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi yukarıda belirtilen kararında tedbir talebinin konusu ilacın kişinin yaşamı için öncelikli ve aciliyetine yönelik bir rapor var ise yargılama sırasında ilacın tedbiren davalı tarafından karşılanabileceği sonucuna varmakta iken, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nin yukarıda aktarılan kararında asıl davanın sonucunun ihtiyati tedbir yolu ile öne çekilemeyeceği, davanın esasını halleder şekilde ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceğini belirtmektedir.

Dolayısı ile farklı yer Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Daireleri arasında uyuşmazlık bulunduğu tespit edildiğinden uyuşmazlığın giderilmesi için 5235 sayılı Kanun'un 35/3 üncü maddesi uyarınca Yargıtay 10. Hukuk Dairesine başvurulmasına,

1-Yukarıda 1. bentte belirtilen Hukuk Dairelerinin kesin kararları arasındaki uyuşmazlığın “Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 389/1 ve 390/3 üncü maddelerinde ihtiyati tedbir kararı verilebilmesi için gerekli şartlar sayılmıştır. Sayılan şartlar arasında "davanın esasını halleder mahiyette tedbir kararı verilemeyeceği" yönünde bir koşul yer almamaktadır. Nitekim Anayasa Mahkemesi'nin emsal 2020/23242 başvuru numaralı 20.08.2020 tarihli, 2020/22945 başvuru numaralı 14.08.2020 tarihli ve 2020/23206 başvuru numaralı 28.08.2020 tarihli kararlarında kararlara konu ilaçların kullanılmasının talep eden yönünden yaşamı için önemli ve aciliyetinin bulunduğuna ilişkin raporlar bulunduğundan ihtiyati tedbir talepleri kabul edilmiştir. Dolayısı ile bedeli Kurum tarafından karşılanması talep edilen ilacın talep edenin yaşamı için öncelikli ve aciliyeti bulunduğuna yönelik rapor bulunması durumunda tedbir kararı verilebileceği, "davanın esasını halleder mahiyette tedbir kararı verilemeyeceği" şeklinde hukuk yargılaması mevzuatımızda yer almayan bir şart gerekçe gösterilerek ihtiyati tedbir talebinin doğrudan reddinin hatalı olacağı, uyuşmazlığın Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin kararında belirtilen esas çerçevesinde çözümlenmesi gerektiğinin" Başkanlar Kurulu’nun görüşü olarak bildirilmesine,

2- Başvuru dilekçesi ve ekleri ile uyuşmazlık bulunduğu değerlendirilen karar örnekleri ile kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

3- Kararın bir suretinin talep edene gönderilmek üzere Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, karar verilmiştir.

III-UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU KARARLAR

1- BAŞVURU KONUSU DİYARBAKIR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİNİN 2022/3240-2022/2477 E.K. SAYILI DOSYASI

A)Davacı isteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin akondroplazi hastalığı tedavisinin devam ettiğini, davacının tedavisi sırasında ihtiyaç duyduğu "Vosoritide" etken maddeli "..." isimli ilacı davalı Kurumun karşılamadığını, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumunun 28.07.2022 tarihli onayı ile ilacın reçetelendirildiğini, üçlü hekim raporunun yanında 2 bağımsız uzman hekim derneğinden ayrı ayrı olmak üzere uzman görüşü alındığını, bu üç raporda da ilacın muadili olmadığı kullanılmaması halinde geri dönülemez zararlar yaşanacağı, ilacın tedavide tek ve geri dönülemez olduğu, tedavide ... öneme haiz olduğunun belirtildiği, bu şekilde yaklaşık ispatın gerçekleştiğini, ancak ilacın SGK tarafından karşılanmasını ilişkin talebin reddedildiğini, işlemin iptali ile "Vosoritide" etken maddeli ilacın SGK tarafından tedbiren ücretsiz karşılanması amacıyla ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

B) Bingöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesi 2022/684K. sayılı kararı:

Mahkemece "..." isimli ilacın bedelinin hekimin uygun gördüğü tedavi süresince davacının tedavisinde kullanılmak üzere bedelinin ileride gerektiğinde sorumlusundan alınmak üzere dava süresince kesinti yapılmaksızın ihtiyati tedbir yoluyla davalı Kurum tarafından karşılanmasına karar verilmiştir.

C)İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

D)Bölge Adliye Mahkemesinin 24.11.2022 tarih 2022/3240E-2022/2477 Tarihli Kararı ile;

Somut olayda davacı müvekkilinin "akondroplazi" (ağır boy kısalığı) tedavisinde boy uzatmaya yönelik "vosoritide" etken maddeli "voxzogo" isimli ilacın bedelinin tedavi süresince davalı Kurum tarafından karşılanmasını tedbiren talep etmiş ise de bedeli Kurum tarafından karşılanması talep edilen ilacın davacının yaşamı için öncelikli ve aciliyeti olduğuna yönelik bir rapor bulunmadığı, Anayasa Mahkemesinin emsal 2020/23242 başvuru numaralı 20.08.2020 tarihli, 2020/22945 başvuru numaralı 14.08.2020 tarihli ve 2020/23206 başvuru numaralı 28.08.2020 tarihli kararlarında kararlara konu ilaçların kullanılmasının talep eden yönünden yaşamı için önemli ve aciliyetinin bulunduğuna ilişkin raporlar bulunduğu, dosyamızda bu yönde bir rapor bulunmadığı, dolayısı ile ihtiyati tedbirde yaklaşık ispat koşulunun gerçekleşmediği anlaşıldığından bu aşamada ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olduğu gerekçesiyle, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 uyarınca kısmen kabulü ile "Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2022/684 Esas sayılı dava dosyası üzerinden verilen 23.09.2022 tarihli tensip zaptının "m" bendinde yer alan tedbir ara kararının, yine 06.10.2022 tarihli tedbir ara kararının ve 10.10.2022 tarihli ara kararla verilen itirazın reddine" kararlarının kaldırılmasına, davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

2-BAŞVURU KONUSU ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 10. HUKUK DAİRESİNİN 2022/2029-2022/1805 E.K. SAYILI DOSYASI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; hepofestasfamik tanısı gördüğünü, Cryvita ilacın Kurum tarafından karşılanması ve ihtiyati tedbir kararı verilmesini istemiştir.

B)Ankara 27. İş Mahkemesi 2022/217K. sayılı kararı:

Davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin reddine, karar verilmiştir.

C)İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

D)Bölge Adliye Mahkemesinin 24.11.2022 Tarihli Kararı :

Dava konusu uyuşmazlığın esasını çözümleyecek veya böyle bir sonuç doğuracak biçimde ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin reddine, karar verilmiştir.

C)İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

D)Bölge Adliye Mahkemesinin 24.11.2022 Tarihli Kararı :

Dava konusu uyuşmazlığın esasını çözümleyecek veya böyle bir sonuç doğuracak biçimde ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Davalara konu edilen Kurumun ödeme kapsamında bulunmayan ilaç dosyalarında Bölge Adliye Mahkemelerince tedbir kararlarına yönelik olarak verilen kesin nitelikteki farklı kararları arasında uyuşmazlığın giderilmesine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

Bölge adliye mahkemelerinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 35 inci maddesinde yer alan düzenlemedir.

C.Değerlendirme

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 389 maddesinin 1 inci fıkrasında, "Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir." aynı şekilde 390 ıncı maddenin 3 üncü fıkrasında "Tedbir talep eden taraf, dilekçesinde dayandığı ihtiyati tedbir sebebini ve türünü açıkça belirtmek ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorundadır." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu şartlarla birlikte ihtiyati tedbir talep eden, haklılığını yaklaşık olarak ispatlaması gerekir. Davacının haklı olduğuna ilişkin, kararı verecek olan mahkemede yaklaşık olarak bir kanaat oluşmuş olması gerekir. Bu şart gerçekleşmediği takdirde uyuşmazlık konusu mevcut dosyalarda aleyhine tedbir kararı verilen davalı Kurum davayı kaybetmiş gibi işlem yapılmış ve hak kaybına uğramış olacaktır.

İhtiyati tedbir kararı verilirken yaklaşık ispat kuralı arandığından davanın ihtiyati tedbir talep eden kişi aleyhine sonuçlanması ihtimali de her zaman mevcuttur. Bu süreçte davalının hak kaybına uğraması gündeme gelecektir.