muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2324, Karar No: 2010/5041, Tarih: 01.03.2010

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı ... tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Kaldı ki, dava konusu ihale sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve 2008/704–730 Dairemizin 2008/28734-–2009/14096 sayılı kararları ile belirlenmiş bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim

yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır. Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30853, Karar No: 2015/10087, Tarih: 19.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/30853 E.  ,  2015/10087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığına ilişkin, Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nce düzenlenen 04/05/2011 tarih, 9555 numaralı heyet raporunda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ve hükme esas alınması bakımından yeterli olması nedeniyle tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme ve silahla basit kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezaları, 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelendiği halde, TCK'nin 53/4 maddesi hükmüne aykırı olarak, TCK'nin 53/1 maddesinin tatbikine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi dolayı isteme uygun BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında kurulmuş erteli mahkumiyet hükümlerinden, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkraların çıkarılması ve sair hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık hakkında silahla yaşamsal tehlike oluşacak şekilde kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

Katılan ...'in yaralanmasına ilişkin olan ve hükme esas alınan, ... .... Devlet Hastanesi'nin 30/03/2010 tarih, 302 numaralı raporunda, ateşli silah yaralanmasının büyük damar, sinir veya iç organ yaralanmasına sebep olmadığının bildirilmiş olması karşısında, katılanın yaralanmasına ilişkin tıbbi evrak, grafilerin gönderilmesi sureti ile Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili ihtisas dairesinden, hayati tehlike oluşturan durumun ne olduğuna ilişkin rapor aldırılmadan, eksik inceleme ile sanık hakkında hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 19/03/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5748, Karar No: 2015/18993, Tarih: 28.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5748 E.  ,  2015/18993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazar(Rize) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2014

NUMARASI : 2013/869-2014/55

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı idareye davalının açık adresini bildirmesi için kesin süre verilmiş, ancak belirlenen bu kesin sürede davacı idare açık adresi bildirmediğinden, dava şartı yokluğu nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare dava dilekçesinde, davalının sadece baba ismi belirterek köyünü bildirmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere göre davacı adı geçen davalının açık adresini belirtmediği gibi vatandaşlık numarasını da bildirmediğinden red yönünde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4216, Karar No: 2014/8302, Tarih: 10.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/4216 E.  ,  2014/8302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/207518

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2012/1381 (E) ve 2013/493 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22823, Karar No: 2024/2192, Tarih: 22.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/22823 E.  ,  2024/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/294 E., 2016/405 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanığın cezalandırılması gerektiğine, kısaltmanın hakaret olduğuna, duruşma tarihinden önce yokluğunda karar verildiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçinin İl Hakem Kurulu üyesi, şüphelinin ise Belediyespor kulübünde yönetici olarak görev yaptığı, şüphelinin oynanan maçta hakem yönetimine kızarak hakaret etmesi nedeniyle oyun alanından ihraç edilmesi üzerine Facebook sayfasından disiplin kuruluna sevk edilmesi haberinin altına " Nereye gönderirseniz gönderin a.g. Hepsinin öyle hakemi kim veriyorsa maçlara onlarında a.g. güzellik yok kalan bundan sonra eski düzene devam", " Nereye gönderirseniz gönderin öyle hakemi kim veriyorsa maçlara onlarında a.g. güzellik yok kalan bundan sonra eski düzene devam", " Nereye gönderirseniz gönderin öyle hakemi kim veriyorsa maçlara onlarında a.g. güzellik yok kalan bundan sonra eski düzene devam ama adalet herkese lazım olan bir şeydir ama birde ilahi adalet var ki onun cezasını tahmin edemezsiniz"," Nereye gönderirseniz gönderin öyle hakemi kim veriyorsa maçlara onlarında a.g. eski düzene devam ama adalet herkese lazım olan bir şeydir ama birde ilahi adalet var ki onun cezasını tahmin edemezsiniz" şeklinde yazı yazdığı iddiasıyla açılan davada, sanığın yazmış olduğu mesajdaki kelimelerin hakaret anlamını taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak kesin, somut, net delil elde edilemediğinden atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanın Temyiz Nedenleri ve Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

IV. GEREKÇE

Katılanın Temyiz Nedenleri ve Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Katılanın hazır bulunduğu 07.06.2016 günlü oturumda duruşmanın 29.09.2016 tarihine bırakılmasına rağmen anılan tarihten önce 10.06.2016 günü katılana haber verilmeksizin duruşma açılarak yokluğunda karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18384, Karar No: 2016/19775, Tarih: 26.09.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/18384 E.  ,  2016/19775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte borçlu icra mahkemesine başvurusunda; takip konusu 17.500,00 TL bedelli bono üzerinde oynama yapıldığını ve 47.500,00 TL tutarında takip başlatıldığını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece bonoda rakamla gösterilen bedel ile yazı ile gösterilen bedel arasında fark olması durumunda yazı ile gösterilen bedele itibar edileceği, takip dayanağı senedin yazı ile yazılan bedel kısmında herhangi bir tahrifat iddiası ileri sürülmediğinden bu değer üzerinden takip yapılabileceği gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.

TTK'nun 778. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 676. maddesine göre; bono bedeli hem yazı hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa, yazı ile gösterilen bedele itibar olunur. Bu kuralın istisnası bedel bölümünde tahrifat yapılmış olmasıdır.

Borçlu, senette tahrifat yapıldığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece, HMK'nun 266. maddesi uyarınca borçlunun tahrifat iddiası yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca ve yukarıda belirtilen ilkelere göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5317, Karar No: 2014/34589, Tarih: 01.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/5317 E.  ,  2014/34589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/53242

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2011

NUMARASI : 2010/509 (E) ve 2011/686 (K)

SUÇLAR : Şantaj, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda, söz konusu 05........nolu hattın kendisine ait olmadığını, bir başkası tarafından bilgisi dışında adına çıkartılmış olabileceğini savunması karşısında, ilgili GSM şirketinden 05....... nolu hatta ilişkin abonelik sözleşmesinin aslı ile TİB’den anılan numaranın baz istasyonlarını gösterir arama-aranma kayıtları getirtilerek, aranılan ya da bu numaraya gelen aramalara ait numaraların sahiplerinin hat sahibini tanıyıp tanımadıkları araştırılarak ve anılan hattı fiilen kimin kullandığı sorularak, gerekirse abonelik sözleşmesindeki imza ile sanığın örnek imzalarının mukayeseli incelemesi yaptırılarak, sanığa ait olup olmadığı ve de müştekinin sanığı tanıyıp tanımadığı da sorulup araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık U.. E.. müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23218, Karar No: 2020/9082, Tarih: 23.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/23218 E.  ,  2020/9082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davalı hakkında açılan ceza davasında alınan bilirkişi raporu ile işbu davada alınan bilirkişi raporu arasında davalı işçinin fazladan aldığı yakıt tutarının miktarı konusunda farklılık var ise de, ceza davasında davacı şirketin beyan ettiği yakıt miktarı esas alınarak hesaplama yapılmış olup, işbu davada ise dosya kapsamında mevcut olan yazılı kayıt ve belgeler esas alınarak hesaplama yapılmıştır. Bu nedenle anılan bilirkişi raporları arasında çelişki giderilmesi gerekmediği sonucuna varılmıştır. Mahkemece alınan bilirkişi raporu esas alınarak verilen karar sonucu itibariyle doğru olduğundan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 23.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8849, Karar No: 2013/13582, Tarih: 30.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8849 E.  ,  2013/13582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/05/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar bir kısım davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydındaki paylarda yapılan yanlışlığın düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile imar şuyulandırma işlemleri sırasında paylarda hata yapıldığı saptanarak davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bir kısım davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine,

2- Bir kısım davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; bilindiği üzere imar uygulamalarında kişilerin kendi arzu ve iradeleri dışında idari bir kararla oluşan durum söz konusu olduğundan kişilerin kusurlu olduğundan söz edilemez.

Bu durumda, yargılama giderlerinin bu yanlışlığı gerçekleştiren davalı Belediyeden tahsil edilmesi ve yargılama giderlerinden sayılan avukatlık parasına da maktu olarak hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davalı tapu müdürlüğü ile davalı şahıslardan tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların, yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile,yukarıda belirtilen nedenlerle  hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.9.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1995, Karar No: 2017/4022, Tarih: 27.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1995 E.  ,  2017/4022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak orman yangınına sebebiyet verme eylemiyle ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 14.04.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 03.06.2010 tarihinde işlediği başka kasıtlı suçtan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbar üzerine hükmün açıklandığı, CMK’nın 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede, suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin hüküm tarihinde gerçekleşmiş olduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 27/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15439, Karar No: 2015/20868, Tarih: 30.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/15439 E.  ,  2015/20868 K.**

* İŞ KAZASI SEBEBİYLE RÜCUAN TAZMİNAT DAVASI

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Madde 21

**"İçtihat Metni"**

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin son fıkrasının 2. cümlesinde “…iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücû edilmez.” hükmüne yer verilmiştir. Mahkemece, davalıların murisi E. K.’ın anılan madde kapsamına giren sigortalı niteliğine sahip olup olmadığı ve bu halde kusurlu sigortalının hak sahiplerine rücu edilip edilemeyeceği hususunun irdelenmemesi isabetsiz ise de, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Davaya konu somut olayda, sigortalının 18.10.2009 tarihinde işverene ait araç ile seyir halinde iken, ışıklı kavşakta davalıların murisinin kullandığı araç ile çarpışması sonucu vefatı ile sonuçlanan iş kazasının meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 4. fıkrası olup anılan maddede, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edileceği belirtilerek kusurlu davranışı bulunan üçüncü kişinin sorumluluğu, ödemelerin tümü yönünden kabul edilmesine karşın gelir bakımından başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile sınırlandırılmıştır. Bu tutarlara ayrıca, davalı yada davalıların kusur oranlarının da uygulanması gerektiği açıktır.