muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16998, Karar No: 2018/3630, Tarih: 17.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16998 E.  ,  2018/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların, katılan adına sahte imza beyannamesi düzenledikleri, katılanın iştirak etmediği yönetim kurulu toplantılarında var göstererek yerine imza attıkları iddiasıyla açılan kamu davasında; 25.04.2012 tarihinde verilen beraat kararının bozulmasına yönelik Yargıtay 21. Ceza Dairesi’nin 2015/7180-1229 sayılı ilamında belirtilen eksikliklerden suça konu edilen imza beyannamesinin kim tarafından hangi tarihte ticaret sicil müdürlüğüne ibraz edildiği hususunun araştırılmadığı, dosyanın incelenmesinde suça konu edilen belgelerden 08.08.2001 tarihli imza beyannamesinin 2 farklı nüshasının bulunduğu, bunlardan ... Noterliği’nden gönderilen nüshadaki imzanın katılana ait olduğu ancak Ticaret Sicilden gönderilen nüshadaki imzanın sanığın eli ürünü olmadığının belirlendiği, belgeyi düzenleyen ...Noterliği başkâtibi...’ın yargılandığı İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2011/35 E. sayılı dosyasında ticaret sicilden gönderilen bu nüshadaki ... imzasının da sahte olduğunun belirlendiği ve ... hakkında verilen beraat kararının dairemizce onanarak kesinleştiği dolayısıyla ticaret sicilden gönderilen nüshanın onaylayan imzası da dahil olmak üzere sahte olarak tanzim edildiğinin anlaşıldığı, suça konu imza beyannamesinin TCK 204/3 maddesinde belirtilen sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olduğu, dosyada bulunan grafolog bilirkişi raporunda karar defterlerinde katılan adına atılan imzaların katılana ait olmadığının belirlendiği, sanık ...’in de katılan adına bazen imza attırdığını ikrar etmesi karşısında eylemin sübutu halinde zincirleme şekilde sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ve son eylem tarihi 26.08.2003 olduğundan zamanaşımının dolmadığı anlaşılmış olmakla gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için; katılanın şirketi sanık ... ile birlikte satın alırken yarı yarıya ortak olduklarını ve adına imza atılan toplantılara iştirak etmediği iddiasıyla ilgili olarak bu toplantılarda bulundukları ve şirkette pay sahibi oldukları anlaşılan ... ile ...’nin tanık olarak dinlenmeleri ve suça konu imza beyannamesinin ticaret sicil müdürlüğüne kim tarafından hangi tarihte verildiği de araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11934, Karar No: 2011/11503, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11934 E.  ,  2011/11503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dairenin 27.4.2011 gün 2011/5515-5089 sayılı geri çevirme kararında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait grafik veya fotogonometri yöntemiyle düzenlenen orijinal kadastro paftası istendiği halde Yargıtay ilamının gereği yerine getirilmemiştir. Dava ekonomisi, yargılamanın seriliği ilkelerine uygun olarak temyiz işlemlerinin yapılabilmesi için Yargıtay ilamlarının azami ölçüde titizlikle, özenle, dikkatle okunarak gereklerinin en kısa zamanda yerine getirilmesi gerekli olup, aksi taktirde ilgililer hakkında görevi ihmal savıyla suç duyurusunda bulunulacaktır. Bu sebeple; ... köyü 106 da 28 sayılı taşınmazın dava edilen kesimini ve komşularını da gösterir şekilde grafik veya fotogonometri yöntemiyle düzenlenen orijinal kadastro paftası kadastro müdürlüğünden getirtilerek, dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 13/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10341, Karar No: 2015/1138, Tarih: 24.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10341 E.  ,  2015/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatifin ihyası davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin, sicilden terkin edilen ....Yapı Kooperatifi'nin sigortalı işçisi olan ...'ın 2004 yılında iş kazası geçirmesi nedeniyle sigortalıya ödemede bulunduğunu, işveren kooperatife karşı yapılan ödemenin iadesi için 2013 yılında rücuen alacak davası açtıklarını, ancak kooperatifin 2011 yılında Ticaret Sicilinden terkin edildiğinin anlaşıldığını, bunun üzerine davayı gören ...İş Mahkemesi'nin kooperatifin ihyası davası açması için müvekkiline bir aylık süre verdiğini ileri sürerek, ....Yapı Kooperatifi'nin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar, alacağın kooperatif terkin edilmeden önce istenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; bir kısım davalıların tasfiye memuru olduğu ....Yapı Kooperatifi'nin tasfiye işlemleri tam olarak yapılmadan sicilden terkin edildiği, 6102 sayılı TTK'nın 547. maddesi gereğince ek tasfiye işlemlerinin yapılması gerektiği, davacı tarafa ...İş Mahkemesince iş bu davayı açması için süre verildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile ....Yapı Kooperatifi'nin İhyasına ve Ticaret Siciline tesciline karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, kooperatifin ihyası istemine ilişkindir. Davacı, dava dilekçesinde ...İş Mahkemesi'nin 2013/274 esas sayılı dosyasında ihyası talep edilen kooperatif aleyhine dava açtıklarını ve kendilerine mahkemece ihya davası açmaları için süre verildiğini ileri sürerek iş bu davayı açtığından, Mahkemece salt mezkûr dava ile sınırlı olarak ihya kararı verilmesi gerekirken, sınırlama yapılmaksızın yazılı şekilde ihya kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK’nın 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının hüküm bölümünün ikinci bendinde yer alan “...Yapı Kooperatifinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “...İş Mahkemesi'nin 2013/274 esas sayılı davası ile sınırlı olmak üzere” ibaresinin eklenmesine ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/149, Karar No: 2022/662, Tarih: 17.05.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/149 E.  ,  2022/662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar, davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; müvekkili şirketin “...” ibareli dünyaca tanınmış seri markalarının bulunduğunu, davalı şirket tarafından müvekkilinin markalarının kapsamında yer alan mal ve hizmetlere ilişkin olarak 2012/47933 sayılı “...” ibareli marka başvurusunda bulunulduğunu, müvekkili tarafından kendi markaları mesnet gösterilerek markalar arasındaki benzerlik, kötü niyet ve tanınmışlık hususlarına dayalı olarak yapılan itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa davalı şirketin başvurusunun müvekkili markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığını, müvekkilinin tanınmışlığından haksız yarar sağlamanın amaçlandığını, davalı başvurusunun tescili hâlinde müvekkilinin uzun yıllar emek vererek itibar edindirdiği “...” markasının sulandırılmasına neden olunacağını ileri sürerek YİDK kararın iptaline ve davalı başvurusunun tescil edilmesi hâlinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabı:

5.1. Davalı ... Isıtma ve Enerji Sistemleri İnşaat Elektrik Mekanik San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili; davacı markalarının esas unsurunu “çelik” ibaresinin oluşturduğunu, müvekkilinin markasında ise bu ibarenin yer almadığını, markalar arasında görsel, işitsel ve anlamsal düzeyde ilişkilendirme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırılmaya yol açacak derecede bir benzerlik bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

5.2. Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili; davalı şirketin markası ile davacı markası arasında iltibasa mahal verir nitelikte benzerliğin bulunmadığını, zira davacı markaları ile davalı başvurusu arasında görsel, işitsel ve anlamsal olarak farklılıklar bulunduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

5.2. Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili; davalı şirketin markası ile davacı markası arasında iltibasa mahal verir nitelikte benzerliğin bulunmadığını, zira davacı markaları ile davalı başvurusu arasında görsel, işitsel ve anlamsal olarak farklılıklar bulunduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 01.07.2015 tarihli ve 2014/369 E., 2015/121 K. sayılı kararı ile; davacının “...” ibareli markasıyla davalının “...” ibare başvurusu arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin yargılama konusu ürün ve hizmetler için ayırdığı satın alım süresi içinde “...” ibare ve biçimli işareti gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden bunun “...” ibare ve biçimli markadan farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, başvuru konusu işaret ile davacı markaları arasında işletmesel bağlantıyı tesis edecek herhangi bir unsurun bulunmadığı, ayrıca taraflar arasında görülen Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 2014/283 E. sayılı dosyasında aldırılan bilirkişi raporunda da davalının “...” ibareli markası ile davacının “...” ibareli markalarının benzer olmadığının tespit edildiği, davacının “...” ibareli markasının toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyinin yüksek olduğu, ne var ki markalar benzer olmadığından “...” şeklindeki marka tescilinin davacıya ait “...” markasının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlamayacağı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuş; Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 27.02.2017 tarihli ve 2015/12553 E., 2017/1131 K. sayılı kararı ile karar onanmıştır. Özel Dairenin belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuş; Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 27.02.2017 tarihli ve 2015/12553 E., 2017/1131 K. sayılı kararı ile karar onanmıştır. Özel Dairenin belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 07.01.2019 tarihli ve 2017/1876 E., 2019/52 K. sayılı kararı ile; “…Dava, TPE YİDK kararının iptali ve davalı şirket adına tescil başvurusu yapılan 2012/47933 sayılı "..." ibareli markanın tescili halinde hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Mahkemece, tarafları aynı olan ve 2014/283 Esas sayılı dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporuna da atıf yapılmak suretiyle davacı adına tescilli "..." ibareli markalar ile davalı şirket tarafından başvurusu yapılan "..." ibareli işaret arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca benzerlik bulunmadığı, aynı KHK'nın 8/4 maddesinin koşullarının da gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, 2014/283 Esas sayılı dosyaya konu işaret "..." ibaresinden, işbu dosyaya konu işaret ise görsel olarak sonraki "L" harfi "İ" olarak da okunabilecek tarzda konumlandırılan "..." ibaresinden oluştuğu gibi, davalı adına önceden tescilli marka ile bu davaya konu marka başvurunun tescil kapsamındaki mal ve hizmetler de aynı değildir. Bu durumda, mahkemece, her bir markanın kendi başvuru koşullarına, tertip ve konumlandırılıp tarzına ile tescil kapsamına göre ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekirken, koşulları ve kapsamları farklı olan başka bir dosyaya sunulan bilirkişi raporu ile yetinilip benimsenmek suretiyle eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 27.02.2017 tarihli 2015/12553 Esas- 2017/1131 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 04.11.2019 tarihli ve 2019/82 E., 2019/373 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeye ek olarak, iltibas değerlendirmesindeki işaret benzerliğinin olup olmadığını ifade etmek için ihtisas mahkemesi hâkimi olmanın yeterli olduğu, usul ekonomisi ilkesi kapsamında bu dosyada bilirkişi raporu alınmadan karar verilmesinin de doğru olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davalı başvurusu ile davacının tanınmış markaları arasında 556 sayılı KHK'nin 8/1-b ve 8/4 maddeleri anlamında benzerlik bulunup bulunmadığı, buradan varılacak sonuca göre YİDK kararının iptalinin ve davalı markasının hükümsüzlük şartlarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davalı başvurusu ile davacının tanınmış markaları arasında 556 sayılı KHK'nin 8/1-b ve 8/4 maddeleri anlamında benzerlik bulunup bulunmadığı, buradan varılacak sonuca göre YİDK kararının iptalinin ve davalı markasının hükümsüzlük şartlarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemeler ile hukukî kavram ve kurumların ortaya konulmasında yarar vardır.

13. Bilindiği üzere, Türk Hukuku’nda sağlanan marka koruması tescil yoluyla elde edilir. Dava tarihi itibariyle somut olaya uygulanması gereken 556 sayılı KHK'nin 7. maddesinde bir marka tescil başvurusunun Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından “mutlak ret nedenleri” kapsamında yapılacak inceleme sonucunda reddedilmesinin koşulları belirlenmiştir. Mutlak ret nedenlerinin ortak özelliği, marka olarak tescili talep olunan işaretin kamuyu ilgilendirmesi veya kamuya mal olmasıdır. Ret nedenlerinin mutlak karakteri icabı, herhangi bir kişinin ileri sürmesine gerek kalmaksızın Türk Patent ve Marka Kurumu ve mahkeme tarafından “re’sen” dikkate alınırlar. Zira mutlak ret nedenleri birer def’î değil, itiraz sebebidir. Mutlak ret nedenlerini, mükellefiyetleri olmamasına rağmen, 556 sayılı KHK’nin 34. maddesi gereği herkes Kurum’un bilgisine arz edebilir ve ilgililer (tescil neticesinde menfaat kaybına uğrayabilecek kişiler) de 556 sayılı KHK’nin 35. maddesi çerçevesinde "itiraz" konusu yapabilirler. İlgililer bu itirazlarından feragat edemezler. İtiraza rağmen YİDK tarafından verilen kesinleşmiş tescil kararına karşı, 556 sayılı KHK’nin 53. maddesi gereğince iptal davası ikame edilebilir. Bu davalarda, mutlak ret nedenleri mahkemece re'sen dikkate alınır. YİDK kararlarının iptali için açılan davalarda mutlak ret nedenleri hakkındaki inceleme ve değerlendirme başvuru tarihindeki koşullara göre yapılır. Mutlak ret nedenlerinden birinin varlığı dolayısıyla tescil olunmaması gerekirken her nasılsa tescil olunan bir markaya karşı 556 sayılı KHK’nin 42/1-a maddesi gereğince hükümsüzlük davası açılabilir. Böyle bir dava sonuçlanmadan tescili yolsuz da olsa bir markanın kullanımı engellenemez (Karan, Hakan/Kılıç, Mehmet: Markaların Korunması 556 sayılı KHK Şerhi ve İlgili Mevzuat, 1. Baskı, Ankara 2004, s.79-80).

14. 556 sayılı KHK’nin 8. maddesinde ise markanın tescili ile ilgili “nispi ret nedenleri” düzenlenmiştir. Bu nedenlerin ortak özelliği, tescili talep olunan marka üzerinde üçüncü bir kişinin üstün hak iddiasına dayanmasıdır. Mutlak ret nedenlerinden farklı olarak nispi ret nedenlerinin kamu menfaati ile herhangi bir ilgisi bulunmamaktadır. Nispi ret nedenleri, mahkeme veya Kurum tarafından re’sen dikkate alınmazlar. Bunların mutlaka 556 sayılı KHK’nin 35. maddesi gereğince ilgili kişiler (yani daha önceki bir tarihte tescil edilmiş veya tescil başvurusunda bulunulmuş bir markanın sahibi ile tescilsiz markayı kullanarak bu işaret üzerinde daha eski bir tarihte hak kazanmış olan kişiler) tarafından “itiraz” olarak ileri sürülmesi gerekir. İlgili kişiler, itiraz hakkını kullanmaktan feragat edebilirler. Nispi ret nedenlerinden birinin varlığı dolayısıyla tescil olunmaması gerekirken her nasılsa tescil olunan bir markaya karşı 556 sayılı KHK’nin 47 ilâ 53. maddeleri arasındaki prosedür takip edilerek kesinleşmiş YİDK kararı aleyhine iptal davası açılabileceği gibi, 556 sayılı KHK’nin 42/1-b maddesindeki şartlar dairesinde hükümsüzlük davası da ikame edilebilir.

15. Somut olay ile ilgisi bulunması bakımından nispi ret nedenlerinden 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi üzerinde durulması gerekmektedir.

16. 556 sayılı KHK’nin 8/1-a ve b maddesindeki düzenleme; “Tescil edilmiş veya tescil için başvuru yapılmış bir markanın sahibi tarafından itiraz yapılması durumunda aşağıdaki hallerde marka tescil edilemez:

a) Tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı ise ve aynı mal veya hizmetleri kapsıyorsa,

b) Tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa…” hükmünü haizdir. Buna göre anılan madde kapsamında tescil için başvurusu yapılan marka ile tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka arasında halk tarafından karıştırılma ihtimalinden (iltibas) bahsetmek için hem karşılaştırmaya konu marka işaretleri arasında hem de işaretlerin tescil edileceği mal ve hizmetler arasında aynılık veya benzerlik olması gerekir.

17. 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi kapsamında markalara ait mal ve hizmet listelerinde yer alan mal ve hizmetlerin “aynı veya benzer” olup olmadığının değerlendirmesinde, sınıflandırmaya ilişkin ulusal ve uluslararası düzenlemelerin bağlayıcı kurallar içermediği dikkate alındığında, karşılaştırma konusu mal ve hizmetlerin ait oldukları sınıf numaraları ile bağlı kalınmamalıdır. Karşılaştırmaya konu mal veya hizmet farklı sınıflarda yer almakla birlikte, hammadde-mamul ilişkisi, pazarlama koşulları, amaçları, satış sonrası servis ve onarım süreçlerinde ortaya çıkan müşteri çevresindeki ayniyet, birinin diğeri yerine ikame edilebilmesi gibi birçok açıdan benzerlik içerebilmektedir. Bu itibarla karşılaştırmaya konu mal veya hizmet farklı sınıflarda olsa da “aynı veya benzer” olabilmektedir.

18. Tescil için başvurusu yapılan marka ile tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka arasında halk tarafından karıştırılma ihtimalinden bahsedebilmek için mal ve hizmetin aynı veya benzer olmasının yanında işaretlerin de “aynı veya benzer” olması gerekmektedir. İşaretler arasında benzerlik değerlendirmesi yapılırken işaretler arasında görsel, işitsel ve anlamsal benzerliğin yanında esas olarak halk (tüketici) nezdinde bir bütün olarak uyandırdığı izlenim esas alınmalıdır. Bir işaret, görsel, işitsel, anlamsal veya diğer bir açıdan farklı olsa bile, “bütünsel” bir açıdan kendisine yaklaşıldığında herhangi bir sebeple halk gözünde başka bir marka ile bağlantısı varmış intibaı yaratarak onu çağrıştırıyorsa ve bu yüzden halkın mal veya hizmet tercihinde etkili oluyorsa, marka olarak tescili engellenebilir. Başka bir deyişle müşterilerin ihtiyaçları olan mal veya hizmetleri bunları ayırt etmek maksadıyla kullanılan işaretlerin birbirine yakınlığı dolayısıyla karıştırmaları ihtimal dâhilindeyse bir marka ile diğer bir işaret arasında “benzerlik” vardır (Karan/Kılıç, s. 199). Bu itibarla markanın bir bütün olarak algılanmasına etki eden bütün unsurlar her somut olayda ayrı ayrı değerlendirilmeli ve halk tarafından karıştırılma ihtimali buna göre belirlenmelidir. Burada belirtilen halk; işin ilgilisi veya uzmanı olmayan ancak doğrudan muhatabı olan ortalama tüketicidir.