muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1029, Karar No: 2020/931, Tarih: 10.02.2020

Feri Müdahil vekili; hak düşürücü sürenin geçirildiğini, davacının iddia ettiği tarihlerde çalışması olsa idi Kuruma bildirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

Mahkemece,

''1-Davanın kabulü ile,

Davacının 10.04.2015-29.09.2015 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde sorumlu müdür ve psikolog olarak hizmet akdiyle sigortalı ve 1.800,00-TL net ücret ile fiilen çalıştığının, 73 günlük çalışmasının SGK'ya bildirildiğinin, 97 günlük çalışmasının SGK'ya bildirilmediğinin, SGK'ya bildirilen çalışma sürelerinin eksik ücret üzerinden bildirildiğinin ve eksik bildirilen çalışma sürelerinin 1.800,00 TL net ücret üzerinden tamamlatılması gerektiğinin tespitine,'' dair karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Feri müdahil Kurum vekili; dinlenen tanıkların kayıtlı tanık olması gerektiğini, Kurum kayıtlarının aksinin ispatlanması gerektiğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ:

Dava, hizmet tespiti ile sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Hizmet tespitine yönelik davalarda, 5510 sayılı Kanun 86. maddede (506 s. K m. 79), mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamlarının dikkate alınacağı belirtilmiştir. Bu nedenle sigortalının ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na (Devredilen SSK) davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Davanın niteliği gereği çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli serbestlik söz konusu değildir. Ücretin ispatında Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/409-413, 2010/480-523, 2011/608-649 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 200. (1086 sayılı HUMK m. 288) maddesinde yazılı sınırları aşan, ücret alma iddialarının, yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret miktarı maddelerde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, usulüne uygun tutulan ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için veya bu miktar üzerinde olsa bile varlığı iddia edilen çalışma süresine ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgelerin bulunması halinde tanık dinletilmesi mümkündür (1086 sayılı HUMK m. 292; HMK m. 202). İspat sınırının altında kalan ücretler, yine işçinin imzası bulunan belgelere dayanıyorsa yine aksinin yazılı delillerle ispatlanması gerekecektir (HMK m. 201).

5510 sayılı Kanun 82. maddede (506 sK. M. 78) prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden, günlük kazançları üst sınırdan fazla olan sigortalıların günlük kazançları da üst sınır üzerinden hesaplanır.

Somut olayda, davacının, sigortalı hizmet cetvelinde, eksik gün neden kodu ile bildirilen kısmi bildirimlerinin dayanağını oluşturan tüm belge ve evrakların Kurum’dan celbedilmemesi, sigorta primine esas kazancın tespiti bakımından yazılı delil bulunmamasına rağmen emsal ücret araştırmalarının dikkate alınması, davalı tarafından davacı adına verilen 01.07.2015 tarihli işe giriş bildirgesi ile Milli Eğitim Bakanlığı'na sunulan sözleşme birlikte değerlendirildiği zaman 01.07.2015 tarihinden önceki dönem yönünden talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21332, Karar No: 2022/13459, Tarih: 11.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/21332 E.  ,  2022/13459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın tebliğinin, daha önce usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligat bulunmayan adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu 35. maddesine göre usulsüz olarak tebliğ yapılmış olması nedeniyle, öğrenme üzerine verdiği eski hale getirme ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2572, Karar No: 2023/8943, Tarih: 23.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/2572 E.  ,  2023/8943 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıkların müdafileri ile sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/106 Esas, 2021/145 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına, sanık Cevher'in ise uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/859 Esas, 2021/1103 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, alışverişin görülmediğine, ihbar tutanaklarına dayalı olarak karar verildiğine ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık Cevher müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, Cumhuriyet savcısından fiziki takip için talimat alınmadan işlem yapıldığına, sanığın iletişim tespit kayıtlarını kabul etmediğine ve hattın üzerine kayıtlı kişinin dinlenmediğine ve parmak izi alınmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yaptığı duyumları üzerine hakkında alınan iletişimin dinlenilmesi kararı üzerine yapılan yakalamalarda 25.09.2020 tarihinde sanığın uyuşturucu madde satacağının anlaşılması üzerine bildirilen yere gidilerek yapılan izlemede sanığın yanında sanık Cevher'in de görüldüğü ve yanlarına gelen Emrullah ile konuştuktan sonra Seyitcan'ın Cevher'e uyuşturucu maddeyi verdiği, onunda Emrullah'a verdiği ve parayı aldığının tespitinden sonra Emrullah'ın yanında bulunan Servet ile durdurulduğu ve uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda her ne kadar tanıklar mahkeme aşamasında sanıklardan uyuşturucu madde almadıklarını beyan etmiş iseler de; soruşturma aşamasındaki beyanları ile teşhis tutanakları ve tutanak tanıklarının beyanları ile iletişimin tespiti içerikleri uyarınca sanıkların uyuşturucu madde satışı yaptıkları sabit olduğundan sanıkların cezalandırılmalarına karar verilmiş ve ikinci olarak 01.11.2020 tarihinde sanık ...'ın kullanıcı Hurşit ile telefon görüşmesinden sonra buluştuğu aynı aracın içine binip kısa bir süre sonra sanığın indiğinin tespit edilmesi üzerine yapılan yargılamada; Hurşit'in kolluk aşamasındaki müdafi huzurundaki beyanı ile teşhisi doğrultusunda sanığın eylemi sabit kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiş ve sanık ... hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkındaki hükümlerin,

1. Gerekçeli karar başlığında sanık ... ile ilgili olarak suçun işlendiği "25.09.2020, 31.10.2020" tarihleri haricinde, ayrıca suç tarihi olarak herhangi bir eylemin gerçekleşmediği "15.09.2020" tarihinin de suç tarihi olarak belirtilmiş olması,

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkındaki hükümlerin,

1. Gerekçeli karar başlığında sanık ... ile ilgili olarak suçun işlendiği "25.09.2020, 31.10.2020" tarihleri haricinde, ayrıca suç tarihi olarak herhangi bir eylemin gerçekleşmediği "15.09.2020" tarihinin de suç tarihi olarak belirtilmiş olması,

2. Sanıklara verilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında birer ay ara ile 24 eşit taksitte ödenmesine karar verildikten sonra kararda infazı kısıtlar şekilde “taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde adli para cezasının tamamının muaccel hale geleceğinin, cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen tüm miktarı hapis cezasına çevrilerek, sanığın 2 saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceğine, günlük çalışma süresinin en az iki saat ve en fazla 8 saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirleneceğine, sanık hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceğinin sanığa ihtarına" karar verilerek 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması, nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... İçin Kurulan Hüküm Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, iletişimin tespiti kararı ile arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık Cevher İçin Kurulan Hüküm Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, iletişimin tespiti kararı ile arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Hükmün tekerrür ile ilgili bölümünde sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınması gereken Cizre 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/53 Esas sayılı ilamı yerine Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/583 Esas sayılı ilamının ve ikinci kez olarak belirtilen bölümde Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/583 Esas sayılı ilamı yerine Cizre 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/53 Esas sayılı ilamının yazılması suretiyle yazım hatası yapılması hukuka aykırı olarak,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... İçin Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/859 Esas, 2021/1103 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii taraflarından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

B. Sanık Cevher İçin Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/859 Esas,

2021/1103 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "Sanık hakkında Cizre 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/53 Esas sayılı dosyası nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altı ve yedinci fıkraları uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, yine bu ilam içerisinde yer alan Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/583 Esas sayılı dosyası nedeniyle tekerrür hükümleri uygulandığından sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, cezanın infazında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1313, Karar No: 2017/896, Tarih: 20.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1313 E.  ,  2017/896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/05/2015 tarih ve 2014/992-2015/412 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ING Bank A.Ş. vekili, fer'i müdahil ... vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin Yurtbank A.Ş.’nin ... Şubesi'ne 23.07.1999 ile 17.12.1999 tarihleri arasında toplam 28.643,55 TL mevduatını vadeli olarak yatırdığını, henüz vadesi gelmemişken 21.12.1999 tarihinde BDDK tarafından Yurtbank'a el konulduğunu, müvekkilinin parasının sigorta güvencesinde olmadığı gerekçesi ile parasının ödenmediğini, Yurtbank yetkililerinin açılan kamu davasında bankayı aracı olarak kullanmak suçundan yargılanarak mahkum olduklarını, bankanın kanuna karşı hile yaptığını ve bankalara olan güveni kötüye kullandığını ileri sürerek toplam 28.643,55 TL’nin bankaya yatırıldıkları tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 27.01.2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 28.562,05 TL olarak belirlemiştir.

Davalı ING Bank A.Ş. vekili; müvekkilinin talimat doğrultusunda havale işlemi yaptığını, davacının hesap cüzdanına itiraz etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili; davacının off shore hesap üzerinde müteaddit işlemleri bulunduğunu, hesap cüzdanına itiraz etmediğini, husumetin off shore bankasına yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer’i müdahil ... vekili; davanın asıl muhatabı olan ...'ye tevcih edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının mevduat alacağının Yurtbank A.Ş. yöneticilerinin kendilerine ait şirketlere usulsüz kredi verilmek suretiyle tüketildiği, alacağın Yurt Security Offshore Ltd.'den tahsil edilmesinin mümkün olmadığı, Yurtbank A.Ş.'nin bir kısım yöneticilerinin Off Shore hesabı açtıran kişileri bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırdıkları ve davacının iradesinin açıkça fesata uğratıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile toplam 28.562,05 TL'nin mevduatların bankaya yatırıldığı tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ING Bank A.Ş vekili, fer'i müdahil ... vekili ve fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ING Bank A.Ş vekili, fer'i müdahil ... vekili ve fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1-Fer'i müdahil ... vekili tarafından temyiz dilekçesinin 15 günlük yasal temyiz süresi içerisinde verildiği, ancak gerekli temyiz yoluna başvuru harcının yatırılmadığı ve dilekçenin temyiz defterine kaydedilmediği tespit edilmiştir. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Fer'i müdahil vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ING Bank A.Ş. vekilinin ve feri müdahil ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Dava, off shore hesabına aktarılan paranın tahsili istemine ilişkindir. Davacı, dava dilekçesi ile talep ettiği miktarı, ıslah dilekçesi ile azaltmış olup, mahkemece, ıslah dilekçesine göre davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davacının talep sonucunu azaltması için kural olarak davalının muvafakatine ihtiyaç olmadığı gibi ıslah yoluna başvurmasına da gerek yoktur. Ayrıca, davacının talebini azaltmasının ıslah kavramı kapsamında değil de davadan kısmi feragat müessesesi içinde değerlendirilmesi gerekir. Bu durumda, mahkemece, talep sonucunun azaltılan kısmının feragat nedeniyle reddine ve yargılama giderlerinin kabul-red oranına göre taraflar arasında paylaştırılması ile reddedilen kısım üzerinden de davalı yararına vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ING Bank A.Ş. vekilinin ve feri müdahil ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ING Bank A.Ş. vekilinin ve feri müdahil ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 20/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21089, Karar No: 2013/13047, Tarih: 09.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21089 E.  ,  2013/13047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen kararın sanık müdafii ve sanığın yüzüne karşı verildiği, sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde hükmü temyiz etmediği, 18.10.2011 tarihinde verdiği dilekçesinde eski hale getirme talebinde bulunduğu, ancak mazeretini belgelendiremediği ve bu husustaki delillerini mahkemeye sunmadığı görülmekle; yerel mahkemenin ek kararlarında da belirttiği üzere sanık müdafinin eski hale getirme talebinin yerinde ve geçerli olmadığı değerlendirilmekle;

Sanığın ve müdafinin yüzüne karşı verilen hüküm, sanık müdafii tarafından süresi geçtikten sonra 18.10.2011 tarihinde temyiz edildiğinden ve eski hale getirme talebinde de mazeret belgelendirmediğinden temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca katılanın temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.