muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28906, Karar No: 2016/3296, Tarih: 18.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/28906 E.  ,  2016/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı davalı işyerinde 16/06/2008-23/07/2012 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunarak davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, olay günü şeker hastası olan depo elemanının mağazasının aşçısı olan davacıdan yemek istemesi üzerine davacı mutfakta bulunan ekmekleri çöpe atıp "ben buradayken kimse burada yemek yiyemez" dediğini,yemek vermediği gibi mutfağa girmek isteyen personeli de dışarı çıkardığını,yemek yiyemeyen personel durumu mağaza müdürüne bildirdiğini,mağaza müdürünün yemek isteyen personele yemek vermesi için davacıyı araması üzerine davacı mağaza müdürünün yanında durumu mağaza müdürüne söyleyen personele ağır küfür ve hakaret ettiğini,mağaza müdürü küfür ve hakaret etmemesi için uyardığında davacı mutfaktan aldığı bıçakla mağaza müdürünün üzerine yürüdüğünü,durum tespit tutanağı ile personel savunma formlarının mevcut olduğunu,daha sonra durumun disiplin kuruluna sevk edildiğini,davacı savunma yazmayacağını ve formu da imzalamayacağını beyanla mağazayı terk ettiğini ve devam eden günlerde işe gelmediğini, davacının mağazada neden olduğu olaylar soruşturma süreci sonunda Disiplin kurulunun 30.7.2012 tarihli toplantısında değerlendirilerek kusurlu olduğu tespit edilen davacının iş akdinin 25/II-d ve e bentleri uyarınca feshine karar verildiğini,disiplin kurulu kararı ve fesih bildirimi 3.8.2012 tarihli ihtarnameyle davacıya gönderildiğini, kural olarak işyerinde fazla mesai yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, iş akdinin davalı tarafından haksız nedenle feshedildiğini iddia etmiş, davalı da davacının iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/2-d ve e bentleri uyarınca feshedildiğini savunmuştur.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, iş akdinin davalı tarafından haksız nedenle feshedildiğini iddia etmiş, davalı da davacının iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/2-d ve e bentleri uyarınca feshedildiğini savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle davalı tanığı olarak dinlenen güvenlik elemanı ... ve müdür ...’ın beyanlarından, olay günü diğer bir işyeri çalışanı olan...’ın işyerinde aşçı olarak çalışan davacıdan yemek istediği, davacının da...’e yemek vermediği, bunun üzerine işyerinde tartışma çıktığı, davacının işçi...’in üzerine yürüdüğü, tartışmayı ayırmaya çalışan işyeri müdürü ...’ın üzerine de elinde bıçakla yürüdüğü, bu hususun tutanak altına alındığı, kavgayı ayırmaya çalışan ve güvenlik elemanı olan, davalı tanığı olarak dinlenen İrfan’ın da “…Ben yanlarına gittikten sonra müdürün davacıya küfür ettiğini duymadım ben yanlarına gitmeden önce ne olduğunu bilmiyorum. Ben tartışmayı ayırdım. Müdür kendi odasına girdi davacı da yemekhaneye gitti. Davacı elinde bıçakla yemekhanenin kapısına geldi. Kendiliğinden geri döndü, bıçağı attı dışarı çıktı. O sırada müdür yanımızda değildi.” Şeklindeki beyanları da nazara alındığında, davacının eyleminin 4857 sayılı Yasanın 25/2. Maddesinin d ve e bentleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle kıdem ve ihbar tazminatlarının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16215, Karar No: 2015/1088, Tarih: 28.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16215 E.  ,  2015/1088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bucak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2005/108-2013/73

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 17/06/2014 gün ve 2014/8610-2014/10044 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalılardan M.. S.. vekili ile davalılardan Mazhar Göcen ve İ.. S.. vekili ve davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında tarafların Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 248,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine ve aşağıda yazılı ret karar harcının 57.60 TL'sinin davacıya, 57.60 TL'sinin de davalılar Mazhar Göcen ve İ.. S..'e ve 57.60 TL'sinin de M.. S..'a yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 28/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8859, Karar No: 2014/11577, Tarih: 27.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/8859 E.  ,  2014/11577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde:

Sanık müdafiinin temyizi ‘davanın düşmesi’ kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz talebinin isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçunda kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesine gelince:

Sanık hakkında hazırlık aşamasında alınan Silifke Devlet Hastanesi Baştabipliğinin 11.08.2011 tarihli psikiyatri uzmanı tarafından verilen rapor ile yargılama aşamasında alınan Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Baştabipliğinin 10.10.2011 tarihli psikiyatri uzmanları tarafından kurul halinde verilen raporda sanıktaki mevcut akıl hastalığının işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılaması ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azalttığı ve suç tarihinde cezai ehliyeti bulunmadığının tespit edilmesi karşısında; sanık hakkında Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadığına ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/883, Karar No: 2019/12158, Tarih: 20.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/883 E.  ,  2019/12158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 6830 sayılı Kanununun 17. maddesi uyarınca tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 6830 sayılı Kanununun 17. maddesi uyarınca tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av.... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 28.706,00 m2’lik kısmının ... Üniversitesi Senatosunun 03.12.1975 tarih ve 1975/3 sayılı kamu yararı kararı uyarınca kamulaştırılmasına karar verildiği, kamulaştırma tarihinde malik olanlardan davalı ...’e hem kendi hissesi hem de kamulaştırmadan önce vefat eden anneleri ...’ten intikal eden payı için ayrı ayrı çıkartılan noter tebligatlarının 20.01.1976 tarihinde “kendisine” usule uygun olarak tebliğ edildiği (7 Ocak 1976 tarihli, 644 ve 710 yevmiye numaralı noter tebligatları) anlaşıldığından adı geçen davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalı vekili Av. ...’in temyizine gelince;

Kamulaştırma tarihinde malik olan davalılardan ... ile diğer davalılar murisleri ..., ... ve ...’e anneleri ...’ten intikal eden ve davanın konusunu oluşturan paylar için çıkartılan noter tebligatlarından ... adına çıkartılanın 20.01.1976 tarihinde “birlikte bulunduğu yeğeni ...” imzasına (7 ocak 1976 tarihli 711 yevmiye nolu), ... adına çıkartılanın 20.01.1976 tarihinden “kardeşi ...” imzasına, (7 ocak

707 yevmiye nolu), ... adına çıkartılanın 17.01.1976 tarihinde “birlikte oturduğu eşi ...” imzasına (7 ocak 1976 tarihli 708 yevmiye nolu), ... adına çıkartılanın ise 17.01.1976 tarihinde “birlikte oturduğu ehil oğlu ...” imzasına (7 ocak 1976 tarihli 709 yevmiye nolu) tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Bir kısım davalı vekili Av. ... tarafından; noter tebligatlarında davalılar murislerinden ... ile adına tebligatı alan kardeşi ...’in birlikte oturduklarına dair bir açıklama bulunmadığı, ... adına tebligatı imzalayan eşi ...’in okuma yazma bilmediğinden imza atmasının mümkün olmadığı, ... adına tebligatı alan oğlu ...'in tebligatın yapıldığı tarihte ... Hava Teknik Okullar Komutanlığı Hava Astsubay okulu öğrencisi olması sebebiyle ...’de olmadığı, ... adına tebligatı alan yeğeni ...’ın birlikte oturduklarına dair bir açıklama bulunmadığı belirtilerek tebligatların usulsüz olduğu ileri sürülmüştür.

Bu itibarla 7201 sayılı Tebligat Kanununa göre tebligatın aynı konutta birlikte oturan kişiye yapılması gerektiği dikkate alınarak davalı ... ile bir kısım davalı murisleri ... ve ...’in tebligatın yapıldığı tarihte bu kişiler adına tebligatı alan kişilerle birlikte oturup oturmadıkları, bir kısım davalı murisi ... adına tebligatı alan eşi ...’in tebligatın yapıldığı tarihte okuma yazma bilip bilmediği, imzasına itiraz edilenler yönünden gerekirse imza incelemesi de yapılmak ve taraflardan delilleri sorulmak suretiyle vakıa olarak incelenerek sonucuna göre tebligatın geçerli olduğunun tespiti halinde davanın kabulüne, aksi halde reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalı vekili Av. ...’in temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, diğer davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı ...'ten peşin alınan temyiz ve bir kısım davalıların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26977, Karar No: 2017/5844, Tarih: 15.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/26977 E.  ,  2017/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e, 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, ilk hüküm tarihi olan 16.10.2007 tarihinde zamanaşımının kesildiği, 17.09.2009 tarihi ile Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin bozma kararı üzerine dosyanın yeniden esas alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.03.2011 tarihi ile daha sonra kesinleşen, yeniden işlediği kasıtlı suçun tarihi olan 15.03.2012 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresi durmuş ise de, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddesinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, ilk mahkumiyet kararın verildiği 16.10.2007 tarihi ile ikinci mahkumiyet kararı olan 11.06.2015 tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10911, Karar No: 2016/1900, Tarih: 15.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/10911 E.  ,  2016/1900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Suç Eşyasının Kabul Edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçuna yönelik zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'ın güvercini çatıya çıktığından bahisle müştekinin ikamet ettiği binanın çatısına çıkarak buradan müştekiye ait eşyaları çaldıktan sonra binanın önünde kendisini beklemekte olan sanık Muhammetin yanına gittiğinde Muhammetin elindeki eşyaların ne olduğunu sorması üzerine çaldığını söyleyerek taşımasına yardım etmesini istediği ve sanıkların suça konu eşyaları taşıdıkları sırada birlikte yakalandıklarının anlaşılması karşısında sanık ...'in eyleminin 5237 sayılı TCK nın 39/1-c maddesi delaleti ile 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık ...'ın müştekinin konutunun eklentisi niteliğinde depoya girerek peynir, ütü, mutfak robotu, battaniye çaldıktan bir saat kadar sonra parkta eşyaları nereden elde ettiğini soran kolluk görevlilerine çaldığını söyleyip müştekinin evini göstermesi ve çalınan eşyaların müştekiye eksiksiz olarak teslim edilmesi karşısında sanık hakkında uygulanma olanağı bulunan 5237 sayılı TCK nın 168/1. maddesi koşulları tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.11.2015 tarih, 2014/140 E 2015/85 K sayılı kararı ile kısmen iptal edilmiş olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerle isteme kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi uyarınca sanık ...'nun ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının gözetilmesine, 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4949, Karar No: 2013/10211, Tarih: 18.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/4949 E.  ,  2013/10211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 18/12/2012 gün ve 2012/5734 - 14589 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Mevkii, 217 ada 1 parsel sayılı 34707,97 m² yüzölçümündeki taşınmaz, iki adet tek katlı kargir ev ve bir adet tek katlı kargir bina ve samanlık ve tarla niteliğiyle, bir parçasının, Ekim 2001 gün ve 2 sıra numaralı tapu kaydı ile ... adına tapuda kayıtlı olduğu, bir bölümü ise, ...'in zilyetliğindeyken, 10.09.1982 tarihinde ...'a sattığı ve halen tamamının ... zilyetliğinde olduğundan sözedilerek, ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... vekili, taşınmazın öncesinde ... isimli kişiye aitken .... tarafından ...'a onun da kendisine sattığı, bu şekilde taşınmazın zilyetliğini de devraldığı, ancak; satış senedinin avukatının yazıhanesinde kayıp olduğu, yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu iddiasıyla tesbitin iptali ve 10 dönümlük kısmının adına tescili iddiasıyla,

Davacı Hazine vekili ise, imar ve ihyası tamamlanmamış olan taşınmazın zilyet edilmediğini ve tarım alanı niteliğinde bulunmadığını, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu iddia ederek, tesbitin iptali ve adına tescili istemiyle dava açmışlar, davalar birleştirilmiştir.

Mahkemece, ...'nun davasının reddine, Hazinenin davasının kısmen kabulüne, çekişmeli parselin fen bilirkişisi krokisinde (B) ve (D) harfleri ile gösterilen toplam 10.879,03 m² bölümünün adanın en son parsel sayısı ile ve tesbitteki niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, fen bilirkişisi krokisinde (E) ile gösterilen bölümün ise kıyı kenar çizgisi içinde kalmakla kadastro dışı bırakılmasına, fen bilirkişisi krokisinde (A) işaretli 11967,50 m² ve (C) ile gösterilen 10728,15 m² bölümün ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün davacı Hazine vekili ve davacı ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.12.2012 tarihli ve 2012/5734 E. - 2012/14589 K. sayılı kararı ile onanmıştır.

Bu kez; davalı ..., temyiz talebinin süresinde olduğu halde, incelenmediği iddiasıyla kararın düzeltmesini istemiştir.

Yapılan incelemede; davalı ... tarafından da kararın temyiz edildiği halde sadece Hazine ve ...'nun temyiz itirazlarının incelendiği, davalı ...'ın temyiz itirazlarının sehven incelenmediği anlaşıldığından, karar düzeltme isteminin kabulü ile Hazine ve ... hakkında verilen onama kararının aynen muhafazası ile yerel mahkeme hükmünün, davalı ...'ın temyiz itirazları yönünden incelenmesine karar verildi

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Yapılan incelemede; davalı ... tarafından da kararın temyiz edildiği halde sadece Hazine ve ...'nun temyiz itirazlarının incelendiği, davalı ...'ın temyiz itirazlarının sehven incelenmediği anlaşıldığından, karar düzeltme isteminin kabulü ile Hazine ve ... hakkında verilen onama kararının aynen muhafazası ile yerel mahkeme hükmünün, davalı ...'ın temyiz itirazları yönünden incelenmesine karar verildi

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahdidi, 1981 yılında yapılıp 13.5.1982 tarihinde ilân edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise 30.07.1982 tarihinde ilân edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun, 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında 3302 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması mevcuttur.

İncelenen dosya kapsamına, toplanan kanıtlara, kararın dayandığı gerekçeye ve bilirkişi raporlarına göre davalının dayandığı tapu kaydının davacı adına tescile karar verilen (A) harfi ile gösterilen bölüme uyduğu, temyize konu (B), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen bölümlere uymadığı, (B) harfi ile gösterilen bölümün taşlık ve kayalık, (D) harfli bölümün dere yatağı niteliğinde bulunduğu, (E) harfiyle gösterilen bölümün de kıyı kenar çizgisi içinde, kumsal özellik gösteren denizin etkisi altındaki yerlerden olduğu ve (B), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen bölümlerin zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı gibi, davalı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı şekilde bölümün kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı ...'ın tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün (B), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen bölümler yönünden ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 18/11/2013 gününde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/14086, Karar No: 2010/271, Tarih: 20.01.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14086 E.  ,  2010/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.01.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı, 252 ada 6 parsel numaralı taşınmazı yararına, davalıya ait 252 ada 9 parsel numaralı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı, davacıya ait taşınmazın genel yola cephesinin bulunduğunu, davacının iyiniyetli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıya ait 252 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinden 06.03.2009 havale tarihli fen bilirkişisi raporuna ekli krokide sarı ile boyalı 27.55 m2'lik kısmından 6 parsel yararına geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Geçit hakkı verilmesi ile genel yola bağlantısı olmayan ve yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyacı veya geçit yoksunluğu, ikincisine ise nispi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Somut olayda; dosyada mevcut kadastro paftasına göre davacıya ait 252 ada 6 parselin kuzey yönünde kadastro yoluna cepheli olduğu görülmektedir. Bu durum 23.03.2009 havale tarihli bilirkişi raporunun ikinci sayfasındaseçenek olarak gösterilmiş, 10.000.00 TL. harcanarak tadilat ile bu alternatifin gerçekleştirilebileceği belirtilmiştir.

Açıkça belirtmek gerekirse; 252 ada 6 parsel numaralı taşınmazın genel yola cephesinin bulunduğu, bu nedenle mutlak ve nispi geçide ihtiyacı olmadığı anlaşılmakla; davacının subjektif arzusuna göre geçit güzergahı saptanıp buna ilişkin hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda harç ve yargılama giderlerinin davanın niteliği gereği davacı taraf üzerinde bırakılması gerekirken; temyiz edilen hükmün 3, 4 ve 5. bentlerinde yargılama harç ve giderlerinin davalıya yükletilmiş olması doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 20.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.