muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6201, Karar No: 2024/8034, Tarih: 11.07.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; hem Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının 24.12.2020 tarihli ve 11122-İNC-21 sayılı raporu ekinde ifadelerine başvurulan işçiler hem de Mahkemede re'sen tanık olarak dinlenilen işçilerin beyanları doğrultusunda müvekkili şirketin kısa çalışma uygulamasına aykırılık teşkil edecek çalışma yaptırmadığının açıkça ortaya konulduğunu, her ne kadar davalı taraf, müfettiş raporunun araç takip sistemi gibi teknik verilere dayandığını ileri sürmekteyse de, araç takip sistemi aracın ne süre ile çalıştığını göstermekte olup, bunun içerisinde iş için kullanılan miktarın ayrıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkil şirketin kısa çalışma uygulamasına aykırılık teşkil edecek davranışlarda bulunmadığını, her ne kadar, istinaf ilamında "Her iki yasa maddesi de dikkate alındığında; davacı şirket tarafından davalı Kurumca uygulanan idari para cezasının Kurumca tahsil edildiği, dolayısıyla iade ve mahsup işlemi yapılmasının mümkün olmadığı" değerlendirilmişse de davalı tarafından talep edilen ödeme müvekkili şirket tarafından 07.12.2021 tarihinde ihtirazi kayıtla ödendiğini, aynı konu hakkında İdare Mahkemesi nezdinde açılan İdari Para Cezasının iptali davasının da müvekkili şirket lehine sonuçlandığını beyanla eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından gerçekleştirilen denetim sonucu düzenlenen 24.12.2020 tarihli ve 11122-İNC-21 sayılı rapor gereğince davacı şirketin ödemiş olduğu, yersiz kısa çalışma ödemesi iadesi tutarında borçlu olmadığının tespiti ve borcun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4447 sayılı Kanun'un Geçici 29 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/1760, Karar No: 2020/2578, Tarih: 24.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/1760 E.  ,  2020/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1- 2709 sayılı Anayasa'nın 141. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden açıklanması yazılı şekilde gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196/2. maddesinde yer alan "Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceği gözetilmeksizin savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Suça sürüklenen çocuğun yakalama duruşmasında değişik tavırlarda bulunduğunun hâkim tarafından tutanağa geçirilmesi ve suça sürüklenen çocuğun Bakırköy Dr. Sadi Konuk Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastahanesinde psikolojik tedavi gördüğünü beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı tespit edilmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1632, Karar No: 2020/145, Tarih: 07.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/1632 E.  ,  2020/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın çocuğu olan mağdurun, 22.08.2009 cumartesi günü rahatsızlanıp idrarından kan gelmesi üzerine Moris Şinasi Çocuk Hastanesine ailesi tarafından götürüldüğü, idrar tetkik sonucu alındığı, yaklaşık bir saat kadar sonra rahatsızlığı devam etmesi nedeniyle Celal Bayar Üniversitesi Acil Servisine götürüldüğü, saat 11.14'de acil servise getirilen mağdurun sanık tarafından muayene edildiği, çocuğun kustuğu, ailede bilinen bir hastalık öyküsü veya böbrek hastalığının bulunmadığının öğrenildiği, 37.9 santigrad ateşinin bulunduğu, acilde nöbetçi olan araştırma görevlisi doktor sanık tarafından Moris Şinasi Çocuk Hastanesinden alınan idrar tetkikine ilişkin belgelerin kontrol edildiği, idrarında eritrosit bakteri ve amorf üraf kristali saptandığı, batn grafisi ve USG çekildiği, 3 saat kadar acil serviste gözetim altında tutulduktan sonra pazartesi günü çocuk hastalıkları polikliniğine kontrol edilmesi için getirilmesi gerektiği belirtilerek velilerine teslim edildiği, ancak gece çocuğun fenalaştığı ve ertesi gün saat 16.22'de CBÜ Acil Servisine getirildiğinde şoka girmiş bir vaziyette bulunduğu, tüm müdahalelere rağmen 23/08/2009 tarihinde hastanede ölmesi ile sonuçlanan olayda;

Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 13.01.2010 tarihli raporunda ölüm sebebinin "akut pyelonefrit, ürosepsis ve hemolize bağlı komplikasyonlar (kan değerlerinde ileri derecede ve hızlı düşme hipovolemik şok) sonucu meydana geldiğinin belirtildiği, 19/02/2013 tarihli 3 kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda sanığın hastanın acil servise başvurduğu aşamada tanı ve tedavisi açısından kusurlu olmadığı, ilerleyen saatlerde hastanın durumunu kötüleştirebilecek indirekt hiperbilirubinemi ve anemi bulgularının sanık tarafından ortaya çıkarıldığı, hastanın hastaneye yatırılarak izlenmesi gerektiği, ancak kayıtlarda sanığın hastanın hastaneye yatırılarak izlenmesini önerdiğine yönelik bir bilgiye rastlanmadığı, diğer yandan hastanın hastaneye yatırılması halinde de ürosepsis ve hemolizin ağır seyretmesi nedeni ile tüm tedavilere rağmen hastanın ölümünün önlenemeyebileceği görüşünün bildirildiği, Yüksek Sağlık Şurası tarafından düzenlenen 25.10.2013 tarihli kararda hastayı muayene eden ve ayakta takip edip taburcu eden sorumlu araştırma görevlileri veya sorumlu uzman hekimlerin eylemlerinin tıp kurallarına uygun olmadığı ve ölümle illiyet bağı bulunduğu, ancak yatırılarak takip ve tedavi altına alınması halinde de üriner sepsis ve hemolizin ağır seyretmesi nedeniyle meydana gelen ölümün engellenemeyeceğine oybirliği ile karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 05/05/2010 tarihli raporunda ise hastada ortaya çıkan ürosepsis ve ağır hemolizin her birinin tek başına ölüme sebebiyet verecek düzeyde olduğu, hastalığın ilk belirtilerinin ortaya çıktığı zaman hastanın ileri tetkik ve tedavi amaçlı olarak hastanede yatırılarak izlenmesinin uygun olduğu, bu aşamada hastayı muayene eden ve ayakta takip eden sorumlu araştırma görevlileri ile sorumlu uzman hekimlerin eylemlerinin tıp kurallarına uygun olmadığının mütalaa edildiği, ancak sözü edilen raporda sanığın kusurlu davranışı ile ölüm neticesi arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı belirtilmediğinden, hastanın hastaneye yatışı sağlanarak tedavi edilmesi halinde ölümün meydana gelip gelmeyeceğinin ve sanığın uygulamaları ile hastanın ölümü arasında illiyet bağı kurulup kurulamayacağının Adli Tıp Üst Kurulundan sorulması, tıp kurallarına uygun olmayan eylem ile ölüm arasında uygun illiyet bağının kurulması halinde eylemin taksirle öldürme, illiyet bağının bulunmaması halinde ise TCK'nın 257/2. maddesi kapsamında değerlendirilebileceği de gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/335, Karar No: 2020/1980, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/335 E.  ,  2020/1980 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34847, Karar No: 2013/28845, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34847 E.  ,  2013/28845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı, davalı İçişleri Bakanlığı vekili ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

02.11.2011 tarih ve 28103 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 659 karar sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 6/1. maddesinde, "İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir." hükmü kabul edilmiştir. Aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin, 2/1. maddesinin (ç) bendinde ise, düzenleme kapsamındaki idarelerin, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idareleri olduğu belirtilmiştir.

Anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin "dosyaların devri" başlıklı, geçici 1. maddesinde, idareler arasındaki dosya devirlerine ilişkin esaslar düzenlenmiş, maddenin ikinci fıkrasında "Bu Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki derdest dosyalar ile özel takip yetkileri çerçevesinde devredilecek derdest dosyaların devirleri, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde tamamlanır. Dosya devirleri yapılıncaya kadar bu dosyaların takibiyle ilgili olarak devir öncesi dosyayı takip eden idarece yapılan işlemler, ilgili idaresince yapılmış sayılır." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan Kanun Hükmünde Kararnamenin 6. ve geçici 1. maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 06.06.2013 tarih, 2011/145 esas ve 2013/70 karar sayılı kararıyla iptal edilmiş; iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür. İptal kararı, 23.11.2013 tarih ve 28830 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Eldeki davada, davacı işçinin Sahil Güvenlik Komutanlığı'na bağlı işyerinde çalıştığı anlaşılmakta olup, Sahil Güvenlik Komutanlığı, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) sayılı cetvelde yer almaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar neticesinde lüzumuna binaen;

Davalı İçişleri Bakanlığı'ndan ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı'ndan, 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin halen yürürlükte bulunan geçici 1. maddesi uyarınca dosya devirlerinin yapılıp yapılmadığının sorularak, alınacak cevabi yazıların dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2083, Karar No: 2016/6215, Tarih: 13.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/2083 E.  ,  2016/6215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK’nın 204/1, 43/1, 62/1, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar ile resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen karara yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanığın istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline TEVDİİNE,

2- Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın ... Enstitüsünden mezun olduğunu gösterir diploma ile Yüksek Öğretim Kurumu Başkanlığına denklik için müracaatta bulunduğu, Yök Yürütme Kurumunun 23/02/1999 tarihli kararı ile sanığa anaokulu öğretmenliği branşında denklik belgesi verildiği, bu denklik belgesi ile sanığın 2001 yılından 2009 yılına kadar birçok anaokulunda kadrosuz anasınıf öğretmeni olarak çalıştığı olayda;

2- Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın ... Enstitüsünden mezun olduğunu gösterir diploma ile Yüksek Öğretim Kurumu Başkanlığına denklik için müracaatta bulunduğu, Yök Yürütme Kurumunun 23/02/1999 tarihli kararı ile sanığa anaokulu öğretmenliği branşında denklik belgesi verildiği, bu denklik belgesi ile sanığın 2001 yılından 2009 yılına kadar birçok anaokulunda kadrosuz anasınıf öğretmeni olarak çalıştığı olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04/12/2007 tarih 2007/11-245 Esas 2007/264 sayılı kararında açıklandığı üzere, başvuru tarihinde yürürlükte bulunup, 11.05.2007 gün ve 26519 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yurtdışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliği’nin 11. maddesi ile yürürlükten kaldırılan, Yurtdışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliği’nin 5. maddesi uyarınca, diploma denklik komisyonunca, belgelerin orijinal olup olmadığının araştırılması zorunludur. Bu araştırma ise ancak belgeyi düzenleyen kurum nezdinde yapılabilir. Diploma denklik komisyonunca, ... Enstitüsü nezdinde herhangi bir araştırma yapılmaksızın, belge üzerinde kazıntı, silinti ve benzeri tahrifatın bulunup bulunmadığı, belgelerin başvuran kişiye ait olup olmadığı, alındığı eğitim programının Türkiye'deki üniversitelerde verilmekte olan hangi düzeydeki eğitim programları ile eş değer olduğu araştırılmakla yetinilmiştir. İlgili ülke nezdinde, Yönetmeliğin 5. maddesine uygun bir araştırma yapılmış olsa idi, böyle bir diplomanın belirtilen üniversiteden verilmediği kolaylıkla anlaşılacak, diploma denklik belgesinin verilmesi de söz konusu olmayacaktı, idarenin yönetmelik hükümlerini farklı veya eksik uygulamasının sonuçları sanık aleyhine yorumlanamayacağı gibi, bu şekilde eksik inceleme sonucu verilen denklik belgesine de hukuki sonuç bağlanamayacağı gözetilmeden sanığın beraatı yerine yazılı şekilde hükün kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5230 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7058, Karar No: 2021/3382, Tarih: 23.03.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2018/7058 E.  ,  2021/3382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın ... ilinde kömür satışı işi ile iştigal ettiği, suç tarihinde sanığın katılana ait işyerine geldiği, ... Eğitim Kurumları Başkanı olarak kendisini tanıtarak apartmanına kömür almak istediğini söylediği, yapılan anlaşma gereği sanığa 25 ton kömür satıldığı, sanığın 27/11/2009 keşide tarihli 12.300 TL bedelli üzerindeki yazılar silinerek sonradan oluşturulmuş, sahte çeki verdiği, sanığın almış olduğu kömürleri pazarda satmak isterken yakalandığı, sanık mahkeme aşamasındaki savunmasında suçlamayı kabul etmediğini, çeki ... isimli kişiden aldığını, savcılıkta alınan ifadesinde çeki aldığı kişinin ... olduğunu, kolluktaki ifadesinde ise çeki ...'dan aldığını beyan ettiği olayda,

Mahkemece, Dairemizin 09/12/2014 tarih ve 2013/4708-2014/20711 sayılı bozma ilamına uyma kararı verilmesine rağmen, her ne kadar bozma ilamı gereğince suça konu çek üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 19/02/2016 tarihli uzman raporunda sanık savunmasında belirtildiği üzere arka yüzündeki yazı ve keşideci imzasının ...'ın elinden çıktığı; ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 01/06/2017 tarihli uzman raporunda ise çekin arka yüzündeki ikinci ciranta yazı ve imza ile ilgili inceleme yapılıp ...'ın yazı ve imza örnekleri gönderilmeden ve incelenmeden oluşturulan uzman raporuna itibar edilerek, raporlardaki eksik inceleme sonucu oluşan çelişki giderilmeden hüküm kurulması karşısında, sanığa ve ...'a ait çekin ön ve arka yüzündeki yazıların tamamını içeren yazıların ve imza örneklerinin alınarak, suça konu çekteki yazı ve imzaların aidiyeti hususlarında inceleme yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, bozma ilamı gereği usulünce yerine getirilmeyerek, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3468, Karar No: 2021/488, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/3468 E.  ,  2021/488 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ:... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin davalı işveren ...'ın ... Termik Santrali işyerinde 1997 yılında işe girdiğini, iş akdinin haksız olarak feshedildiği tarihe kadar değişen alt işverenlerde ara vermeden santral görevlisi olarak çalıştığını, 2014 yılında ...'in özelleştirilmesi nedeniyle ...'in alt işverenler ile olan sözleşmesini süresi dolmadan feshettiğini, alt işverenlerin de işçilerin iş sözleşmelerini haksız ve nedensiz olarak feshettiğini, işe başlatıldığı tarihten itibaren davalı işveren işçisi olarak kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ihbar tazminatı alacaklarını talep etmiştir.

Davacı vekili aynı mahkemenin 2016/671 esas sayılı ek dava dosyası ile, ücret farkı alacağı, ilave tediye ücreti alacağı talep etmiş, mahkemece aralarındaki hukuki ve fiili irtibat nedeniyle asıl dava dosyasıyla birleştirilmesine karar verilmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz Başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.Davacı işçi davalı işyerinde santral görevlisi olarak çalıştığını, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş olup, feshe bağlı alacakları yanında muvazaaya dayalı olarak işçilik alacaklarını da talep etmiştir.Asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçerli olarak kurulmuşsa muvazaa denetimi söz konusu olabilir.