muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/108, Karar No: 2010/157, Tarih: 22.06.2010

Bu hükmün de katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının "onama" istekli 20.04.2010 gün ve 67088 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Katılanlar vekili Avukat R... Ö... tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması isteminde bulunulmuş olup, Ceza Genel Kurulunun yerleşmiş kararlarında da vurgulandığı üzere Ceza Genel Kurulunda duruşmalı inceleme yapılacağına ilişkin bir yasa kuralı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY'nın 318. maddesi uyarınca bu istemin reddine karar verilerek, dosya üzerinde yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın, ideolojik amaçla adam öldürmek suçundan beraatına karar verilen olayda, Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında çözülmesi gereken uyuşmazlık, sanığa yüklenen adam öldürme suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

22.07.1980 tarihinde K... T... 'in öldürülmesi ve koruma polisi A... B... 'in yaralanması ile sonuçlanan silahlı saldırı sonrasında olayın failleri hemen yakalanamamış, olayda kullanılan ve olaydan bir gün önce silah zoruyla yağmalanan ticari taksi sürücüsü tanık H... B... 'ın anlatımları sonucunda faillerin robot resimleri çizilmiş, yapılan çalışmalar sonucunda da olayın faillerinden Abdülsamet Karakuş 01.10.1980 tarihinde, A... E... ise 10.10.1980 tarihinde yakalanmışlar, bu sanıkların kolluktaki anlatımları sonucunda da olayın diğer failleri olarak İ... K... ve Ü... O..., ayrıca bu kişileri maktûlü öldürme konusunda azmettirenin C... A... , maktûlün adresini belirleyerek verenin ise İ... A... E... olduğu tespit edilmiştir.

Sanıklar A... K... , A... E..., İ... A... E... ve C... A... haklarında, Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı Askeri Savcılığınca, 29.04.1981 gün ve 7040-7040 sayılı iddianame ile MHP ana davası kapsamında, K... T... 'in öldürülmesi olayı ile ilgili olarak, C... A... 'ın olayın planlamasını yaptığı, İ... A... E... 'nin maktûlün adresini tespit etmek suretiyle eyleme katıldığı, A... K... ve A... E... 'ın ise bizzat olayda silah kullandıkları iddiasıyla kamu davası açılmış, olayın faillerinden olduğu düşünülen sanık Ü... O..., ise yakalanamadığından hakkındaki hazırlık evrakı tefrik edilmiştir. Ayrıca, İ... K... 'ın daha sonra yakalanmasıyla yine Ankara Sıkıyönetim Askeri Savcılığınca 27.10.1982 gün ve 761-761 sayılı iddianame ile bu sanık hakkında da K... T... 'in öldürülmesi olayına silah kullanarak katıldığı iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

Ankara Sıkıyönetim 1 Nolu Askeri Mahkemesince yapılan yargılamada, bu sanıkların da aralarında yer aldığı bir kısım sanıklar hakkındaki dava, İstanbul olaylarının farklı olduğundan bahisle ana davadan ayrılarak farklı bir esasa kaydedilmiş, sanık İ... K... hakkındaki dava da bu dava ile birleştirilmiş ve yapılan yargılama sonucunda 15.07.1986 gün, 1981/282 esas ve 1986/66 karar sayısı ile;

Sanıklardan A... K... un, yağma, olayda silahının tutukluk yapmış olduğundan bahisle taammüden adam öldürmeye eksik kalkışma ve cürüm işlemek için kurulan silahlı teşekküle üye olmak suçlarının sabit olduğu kabul edilerek, 765 sayılı TCY'nın 497/2, 522, 59, 450/4, 61, 59, 313/2-3, 59, 315 ve 71. maddeleri uyarınca 44 yıl 32 ay ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına, bu cezasının TCY'nın 77/1. maddesi uyarınca sonuçta 36 yıl ağır hapis cezası olarak yerine getirilmesine;

Sanık A... E... 'ın, yağma, olayda diğer sanıkların kaçmaları için aracı kullanmak suretiyle taammüden adam öldürme olayına fer'i fail olarak katılma ve cürüm işlemek için kurulan silahlı teşekküle üye olmak suçlarının sabit olduğu kabul edilerek, 765 sayılı TCY'nın 497/2, 522, 59, 450/4, 65/3, 59, 313/2-3, 59, 315 ve 71. maddeleri uyarınca 41 yıl 28 ay ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına, bu cezasının TCY'nın 77/1. maddesi uyarınca sonuçta 36 yıl ağır hapis cezası olarak yerine getirilmesine;

Sanıklar C... A... , İ... A... esi ve İ... K... 'ın ise, yüklenen suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarını gerektiren kesin ve inandırıcı kanıt elde edilemediğinden bahisle beraatlarına karar verilmiş, mahkeme üyelerinden Hakim S... Ö... ise, sanıklardan İ... K... yönünden, bu sanığın, maktûl K... T... 'in taammüden öldürülmesine katılma eyleminin sabit olduğu ve cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Bu hüküm, Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 26.06.1990 gün ve 2-343 sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiştir.

Sanık Ü... O... hakkında tefrik edilen soruşturma evrakı, İstanbul İlinde sıkıyönetimin kalkması üzerine, genel hükümler çerçevesinde işlem yapılması için 13.06.1989 tarihinde suç yerinin bağlı bulunduğu Bakırköy C.Başsavcılığına gönderilmiş ve anılan savcılık tarafından da 09.04.1996 gün ve 20408-5356 sayılı iddianame ile sanığın 765 sayılı TCY'nın 149/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Açıklanan bu süreçte, sanık hakkında Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı 1 Nolu Askeri Mahkemesince 02.04.1982 tarihinde, isnat edilen suçu işlediği yolunda aleyhine kuvvetli belirtiler bulunduğu gerekçesiyle 353 sayılı Yasanın 71/A-B-D maddesi uyarınca gıyabi tutuklama kararı verildiği ve sanığın, 09.04.1999 tarihinde, Aydın İli Kuşadası İlçesinde, kardeşi T.. O..'na ait kimliği kullanırken yakalandığı anlaşılmıştır.

Açıklanan bu süreçte, sanık hakkında Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı 1 Nolu Askeri Mahkemesince 02.04.1982 tarihinde, isnat edilen suçu işlediği yolunda aleyhine kuvvetli belirtiler bulunduğu gerekçesiyle 353 sayılı Yasanın 71/A-B-D maddesi uyarınca gıyabi tutuklama kararı verildiği ve sanığın, 09.04.1999 tarihinde, Aydın İli Kuşadası İlçesinde, kardeşi T.. O..'na ait kimliği kullanırken yakalandığı anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında özetle, yüklenen suçu işlemediğini, olay tarihinde yurtdışında olduğunu, Ankara'da Bahçelievler katliamı olarak anılan olay nedeniyle aranmaya başlanınca1979 yılında yasa dışı yollardan yurtdışına çıktığını ve 1992 yılının Ekim ayı sonunda yurda döndüğünü, bütün bu süreçte yakalanana kadar kardeşi T... 'in kimliğini kullandığını, olayın failleri olarak yargılanan diğer sanıkları tanımadığını, dolaylı ya da dolaysız bu kişilerle herhangi bir ilişkisinin olmadığını, hiçbir zaman iddia edildiği gibi Yunus adını kullanmadığını savunmuştur.

Davaya katılanlardan maktûlün eşi olan H... S... T... , aşamalardaki ifadelerinde; olay sırasında evlerinin bulunduğu 5. kattan eşinin arkasından sokağa bakmakta olduğunu, aniden eşine muhtelif silahlarla ateş edilmeye başlandığını, peşi sıra 4 veya 5 kişi olan faillerin portakal renkli bir arabaya adeta doluşarak hızla olay yerinden uzaklaştıklarını, faillerin genç delikanlı kişiler olduklarını ve aradan uzun zaman geçtiği için fiziken değişmiş olacaklarından görse tanıyamayacağını belirtmiş, sanık yakalandıktan sonra duruşmada sanık gösterilerek sorulduğunda, aradan geçen zaman zarfında yaşlandığı da nazara alındığında kesinlikle tanıyıp teşhis etmesinin mümkün olmadığını, olay günü bile olayın heyecanıyla yüzlerini çok net göremediğini, eşgal konusunda ayrıntılı bir şey söyleyecek durumda olmadığını, ancak huzurda bulunan sanığın boyu posu itibariyle olayı gerçekleştiren faillere benzediğini beyan etmiştir.

Maktûlün kızı olan katılan N... S... ise, 08.06.1999 günlü oturumda özetle; olay günü sabah 09.30 sıralarında annesiyle birlikte babasını yolcu ettiklerini, az sonra dışarıdan silah sesleri gelince annesi ile pencereye koşup baktıklarını, hatta kendisinin belden yukarısı sarkacak şekilde baktığını, apartmanın karşısında bulunan ilkokulun kapısına park edilmiş turuncu renkli bir otomobile üç erkeğin değişik yönlerden koşarak gittiklerini, dördüncü kişinin ise direksiyonda oturmakta olduğunu, kaçıp arabaya binen kişilerin ellerinde silah olduğunu, bir tanesinin elindeki silahın yaklaşık 30 cm uzunluğunda normal bir silahtan daha uzun olduğunu ve alt kısmında sarkan sanki kemeri gibi bir şey bulunduğunu, anlattığı bu silahın huzurda bulunan sanık Ünal'ın elinde olduğunu ve arabanın sağ arka kapısından bindiğini, o zaman daha genç olmakla birlikte kafasının küçük olması nedeniyle net hatırladığını, aracın sağ tarafı kendilerine dönük olduğu için daha iyi görebildiğini, olayın tahminen 1,5-2 dakika kadar sürdüğünü, sanığı tanıdığını ve teşhis ettiğini beyan etmiştir.

Aynı suç nedeniyle hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanık A... K... , 09.10.1980 tarihinde kolluk tarafından alınan ifadesinde; ailesi hakkında bilgi vermiş, ülkücü olduğunu, eğitim enstitüsünü bitirdikten sonra Siyasal Bilgiler Fakültesini kazandığını ve öğrenci olduğunu, Bakırköy MHP ilçe teşkilatından arkadaşları olan Halil Durmaz ve Mustafa Verkaya aracılığıyla bulduğu evde kalmakta olduğunu, Temmuz ayının başlarında yine MHP'den tanışıp samimi olduğu C... k... İ... K... ve Y... hoca olarak tanınan Y... A... 'ın, kalmakta olduğu eve gelip gitmeye başladıklarını, bunlarla birlikte Küçükçekmece Belediye Başkanını öldürmek için eylem planladıklarını ancak başaramadıklarını, tahminen 10 gün sonra İ... K... 'ın yanında Y... adlı birisini getirdiğini, bu kişinin asıl adının Ü... ve Ankara'dan kaçak olduğunu, 1.80 boylarında, esmer, hafif kıvırcık saçlı, burnu basık ve kırmızı yanaklı bir kişi olduğunu ve K... T... 'i vurmayı teklif ettiklerini, teklifi kabul ettiğini, birkaç gün sonra İ... ve Y... 'un istihbaratı tamamladıklarını, İsmet, Yunus (Ünal) ve daha önceden tanıdığı A... E... ile birlikte Merter'e gidip incelediklerinde olayı ertesi gün evin önünde yapmaya karar verdiklerini, araba lazım olduğu için A... E... ve evde misafir olarak kalan C... adlı arkadaşı ile birlikte gece saat 23.00 sıralarında Topkapı'ya gittiklerini, kırmızı renkli bir ticari taksiye bindiklerini, kendisinin öne oturduğunu, şoförle Sefaköy'e gitmek için pazarlık yaptıklarını, yolda Merter'i geçince arabayı durdurduklarını, üzerinde bulunan silahını çekip şoförü araçtan indirdiğini, sorduklarında şoförün arabayı Haznedar'a bırakmalarını istediğini, arabayı evin yakınlarında park ettiklerini, sabah da saat 08.00 sıralarında A... E... 'ın kullandığı bu araçla İ...ve s... gelen Y... (Ü... ) ile birlikte, olay yerine gidip DİSK binasına yakın bir yere park ettiklerini, A... 'ın, araçta direksiyon başında kaldığını, bu arada İ... ve Y... un (Ü... daha önce ana yolda indiklerini, kendisinin de inerek durağa gidip beklemeye başladığını, bir süre sonra İ... ve Y... un da durağa geldiklerini, olay yerine gelirken arabada Y... 'un bir çantada bulunan silahlardan kendisine sonradan 9 mm.ye çevrilmiş 45'lik Colt tabancayı verdiğini, İ... 'te 14'lü olduğunu, Y... un ise beyaz bir Smith Wesson aldığını, şoförlük yapan A... a ise, 7.65 mm.lik bir tabanca verdiklerini, bir süre sonra İ... 'in uyardığını, baktığında K... T...'in, yanında elinde çanta bulunan bir kişi ile birlikte arabasına bindiğini gördüğünü, işbölümüne göre kendisinin maktûl K... T... 'in yanında bulunan kişiyi etkisiz hale getireceğini, diğerlerinin ise maktûlü vuracaklarını kararlaştırdıklarını, arabanın yanına geldiklerinde silahlarını çıkarıp ateş etmeye başladıklarını, ancak kendi silahının tutukluk yaptığını, manevra yaptırıp yeniden denediyse de ateş almadığını, sonra A...'ın araba ile yanlarına geldiğini ve binerek olay yerinden uzaklaştıklarını, Haznedar'a, Y... 'un evine gittiklerini, A..

... T... 'in yanında bulunan kişiyi etkisiz hale getireceğini, diğerlerinin ise maktûlü vuracaklarını kararlaştırdıklarını, arabanın yanına geldiklerinde silahlarını çıkarıp ateş etmeye başladıklarını, ancak kendi silahının tutukluk yaptığını, manevra yaptırıp yeniden denediyse de ateş almadığını, sonra A...'ın araba ile yanlarına geldiğini ve binerek olay yerinden uzaklaştıklarını, Haznedar'a, Y... 'un evine gittiklerini, A... 'ın ise, arabayı bir yere bırakmak için kendilerinden ayrıldığını, bir saat kadar Y...'un (Ünal) evinde kaldıktan sonra üzerini değiştirip evine gitmek üzere ayrıldığını, silahların Yunus'un evinde kaldığını, 3-4 gün sonra memleketi Muş'a gittiğini, olay sırasında üzerinde kahverengi kadife pantolon, beyaz tişört ve kirli renkli bir mont bulunduğunu, İsmet'in üzerinde rengini hatırlayamadığı bir yağmurluk ve Y...'un üzerinde de bez renkli bir mont olduğunu beyan etmiştir.

Askeri Hakim önündeki 17.10.1980 günü yapılan sorgusunda, Askeri savcı tarafından 12.02.1981 tarihinde alınan ifadesinde ve duruşmada ise; kolluk ifadesinin işkence ile imzalatıldığını, kesinlikle böyle bir ifade vermediğini, söz konusu olayla bir ilgisi bulunmadığı gibi diğer sanıklar A... E... , İsmet Koçak, Ü... O..., C... A... ve İ... A... E...'yi tanımadığını, evde sınavlara hazırlanırken eve polis geldiğini, resmini alıp gittiklerini, iki gün sonra da gelip bu sefer götürdüklerini, suçlu olsa ilk gelişlerinden sonra kaçacağını, 20-25 gün işkence gördüğünü, kendisini teşhis eden taksi şoförüne de polislerin kendisini zorla tanıttıklarını, suçsuz olduğunu söylemiştir.

Yine aynı suç nedeniyle hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanık A... E... , 16.10.1980 tarihinde kolluk tarafından alınan ifadesinde; ailesi ve kişisel durumu hakkında bilgiler vermiş, Bağ-Kur il müdürlüğünde memur olarak çalıştığını, aynı zamanda Anadolu Spor Akademisinde öğrenci olduğunu, Ülkücü görüşü benimsediğini, yaklaşık 7-8 ay öncesinde arkadaşı V... M... 'nın, kendisini Bakırköy'de bir eve götürerek siyasalda okuyan kişilerle tanıştırdığını, bunların A... K..., İ... K... Y... A... Yunus, Ahmet Kovar olduklarını, bu kişilerle samimi olduğunu ve onların aracılığıyla başkaları ile de tanıştığını, yine yaklaşık 4 ay öncesinde MHP Bakırköy teşkilat başkanı olan M... V... ve İ... K... 'ın önerisini kabul ederek Küçükçekmece Belediye Başkanını öldürmek için eylem planladıklarını ancak başaramadıklarını, bu olaydan yaklaşık 10 gün sonra R... Ç... a ait Bahçelievler'de bulunan evde kaldığı sırada, Y...'un sık sık eve gelip gitmeye başladığını ve bir gün İ... K... ve A... K... ile birlikte MHP il başkanlığı binasına gelmelerini söylediğini, gittiklerinde de C... A... ile tanıştırıldığını, günlük siyasetten konuştuklarını, iki gün sonra Y... 'un Bahçelievler'deki eve geldiğini ve K... T... 'i öldürme işini tezgahladıklarını söyleyip planı anlattığını, İ... K... ve A... K... ile birlikte planı kabul ettiklerini, bu işi Yunus'un, C... A... ile birlikte tezgahlayıp istihbarat topladıklarını bildiğini, bir gün sonra da Y... 'un gece saat 21.00 sıralarında eve silahları getirdiğini, bu sırada evde İsmet K... , A... K... , Y... A... ve A... K... 'ın bulunduğunu, Yunus'un getirdiği bir adet 45'lik Colt, bir adet 14'lü, bir adet Smith Wesson ve bir adet 7.65 mm.lik tabancayı temizlediklerini, bir gün sonra da olayda kullanmak üzere gerekli olan arabayı gasp etmek için Abdülsamet Karakuş ve olaydan haberi olmayan Celal adlı bir arkadaşları ile birlikte saat 23.00 sıralarında Topkapı'ya gittiklerini, taksi durağından portakal renkli bir arabaya gittiklerini, A...'in şoför ile pazarlık yaptığını ve öne bindiğini, C... ile arabanın arkasına bindiklerini, M...'i geçtikten sonra rampada A...'in arabayı durdurduğunu ve silahını çekerek arabanın lazım olduğunu alacaklarını söylediğini ve şoförü araçtan indirdiğini, direksiyona kendisinin geçtiğini, bu arada Abdülsamet'in, şoföre arabayı nereye bırakacaklarını sorduğunu, onun da Haznedar'a bırakmalarını söylediğini, arabayı evin arkasında bir sokağa park ettiğini, Y... 'un arabanın alındığını öğrendikten sonra kendi evine gittiğini, ertesi sabah kalktıklarında Yunus'un da geldiğini ve yanında bir 14'lü daha getirmiş olduğunu, olayı nasıl gerçekleştirecekleri konusunda talimatlar verdiğini, 14'lüyü İsmet Koçak'ın, Smith Wesson'u Y...'un aldığını, A... K...'un ise Colt tabanca ile 7.65'lik tabancayı aldığını bilahare yolda 7.65'lik tabancayı kendisine verdiğini, olay yerine geldiklerinde Yunus'un talimatıyla A... ile birlikte arabayı ileride uygun bir yere park ettiklerini, A..

...'un aldığını, A... K...'un ise Colt tabanca ile 7.65'lik tabancayı aldığını bilahare yolda 7.65'lik tabancayı kendisine verdiğini, olay yerine geldiklerinde Yunus'un talimatıyla A... ile birlikte arabayı ileride uygun bir yere park ettiklerini, A...'in araçtan inip durağa gittiğini, kendisinin ise arabada kaldığını, biraz sonra Y... ve İ...'in de durağa geldiklerini, K... T...'in yanında bir kişi ile evden çıkıp arabasına bindiğini, A..., Y... ve İ...'in, arabanın yanına koşarak ateş etmeye başladıklarını, bu sırada arabayı çalıştırıp onların yanına gittiğini, A...'in öne diğerlerinin ise arkaya bindiklerini ve hızla olay yerinden uzaklaştıklarını, ileride bir yerde Yunus'un söylemesi üzerine arabayı durdurduğunu, diğerlerinin indiğini ve Yunus'un, arabayı ileride bir yere park etmesini ve gelmesini söylediğini, arabayı ileride bir yere bırakıp diğer sanıkları bıraktığı yere geldiğinde onları bulamadığını ve bir taksiye binerek eve döndüğünü, evde Yusuf Arpacık'ın bulunduğunu, diğer sanıkların ise Yunus'un evine gittiklerini öğrendiğini, Yusuf'un nereden geldiğini sorduğunda büyük bir işten geldiğini söylediğini, daha sonra işyerine gittiğini, işe gidip geldiği günlerde Yunus'un birkaç kez kendisini işyerinden telefonla aradığını, bir kez de Fındıkzade'de bir kahvede buluştuklarını, en son görüşmelerinde Y...'un, A...'i aldıklarını, bir süre İstanbul'dan uzaklaşmasını söylediğini, bunun üzerine 10 gün rapor alıp Ankara'ya gittiğini, dönüp işe başladığında bir gün sonra polislerin işyerinden kendisini de aldıklarını beyan etmiştir.

Askeri Hakim önündeki 17.10.1980 günü yapılan sorgusunda, Askeri savcı tarafından 12.02.1981 tarihinde alınan ifadesinde ve duruşmada ise; kolluk ifadesini kabul etmediğini, zorla imzalatıldığını, ehliyetinin olduğunu ve araba kullanmasını bildiğini ancak, adı geçen diğer kişileri tanımadığını, olaya nasıl karıştırıldığını da bilemediğini, işkence gördüğünü, herhangi bir yer göstermede bulunmadığını, polislerin kendisini arabası gasp edilen taksi şoförüne gösterdiklerinde önce bu değil dediğini, dışarı çıkarılıp bir süre sonra tekrar geldiğinde buydu dediğini, yüklenen suçları işlemediğini söylemiştir.

Aynı suç nedeniyle hakkında beraat hükmü kesinleşen sanık İ... K... ise, aşamalarda alınan ifadelerinde, yüklenen suçları kabul etmemiş, K... T...'in öldürüldüğü tarihte cezaevi firarisi olduğunu ve özellikle İstanbul'da arandığı için İstanbul dışında olduğunu, Bursa ve İzmir'de kaldığını, olayı da radyodan duyduğunu, diğer sanıkları tanımadığını beyan etmiştir.

Haklarındaki beraat hükümleri kesinleşen sanıklar C... A... ve İ... A... Esi ise, kolluk anlatımlarında, K... T... in öldürülmesi konusunda A... T...'ten talimat aldıklarını ve adresini tespit edip görevi de sanık Ü... O...'na verdiklerini beyan etmelerine karşılık, sonraki aşamalarda bu ifadelerinin işkence ile alındığını, imzalamak zorunda kaldıklarını belirtip yüklenen suçu işlemediklerini söylemişlerdir.

Ana davada başka suçlardan sanık olan Yusuf Arpacık ise, kolluk tarafından alınan 12.10.1980 günlü ifadesinde; bir gün MHP İstanbul İl başkanlığında İ... K..., A... E... ve A... K...'un, C... A...'ı aradıklarını söylediklerini ve daha sonra onunla görüştüklerini, Bahçelievler'de bulunan eve döndüğünde aynı kişilerin evde olduklarını ve ortada tabancalar bulunduğunu, hatta bu silahları söküp temizlediklerini, saat 23.00 sıralarında yattığını, o gece evde kimlerin kaldığını bilemediğini, bu olaydan 2-3 gün sonra sabah evde yatarken gelip gidenler olduğunu fakat kimlerin gelip gittiğini bilemediğini, daha sonra A... E...ın geldiğini ve bir işi bitirdiklerini, A... Baştürk'ü vurduklarını söylediğini, daha sonra da seninle şaka yaptım, K... T...'i vurduk" dediğini beyan etmiş, sonraki aşamalarda bu ifadesinin işkence ile alındığından bahisle reddetmiş ve diğer sanıkları tanımadığını belirtmiştir.

Olayın görgü tanığı olan A... B..., 22.07.1980 tarihinde kolluk tarafından alınan ifadesinde; yaklaşık bir hafta önce memleketi Siirt'ten çalışmak için İstanbul'a geldiğini, Merter'de bir inşaatta 3 gün çalıştığını, bu gün de sabah 07.00 sıralarında parasını almak için inşaata uğradığını, saat 09.00 sıralarında inşaat sahibinden parasını alıp durağa gittiğini, durağın karşısında bir kişinin arabasına binip çalıştırdığını, o sırada daha önceden görmediği 17-18 yaşlarındaki üç kişinin arabanın içindeki kişiye ateş etmeye başladıklarını, bir tanesinin silahının tutukluk yaptığını, fakat diğer ikisinin adamı öldürene kadar ateş ettiklerini, olayın heyecanından ateş eden kişilerin yüzlerini tam olarak göremediğini, daha sonra görse tanıyamayacağını, ancak birinin üzerinde beyaz gömlek, kot pantolon, bir diğerinin üzerinde yakalı beyaz önü açık kazak ve kahverengi kadife pantolon, üçüncü kişinin üzerinde ise kahverengi gömlek ve gri pantolon olduğunu, olaydan sonra olay yerine gelen portakal renkli Renault marka bir arabaya binerek süratle uzaklaştıklarını beyan etmiş, diğer sanıkların yargılandığı ana davada duruşmada da benzer şekilde anlatımda bulunmuştur.

Sanık Ü...'ın yargılandığı davada da dinlenmiş, ancak olayın üzerinden uzun zaman geçtiği için hatırlamadığını belirtmiş ve sorulan sorulara da hatırlamadığı şeklinde cevap vermiş, sanıkların yüzlerini görmediğini, üçünün de orta boylu olduklarını, huzurda gösterilen sanık Ü...'ın, bu kişilere göre daha uzun boylu olduğu için onlardan birisi olamayacağını beyan etmiştir.

Ana davada taksinin yağmalanması suçu ile ilgili olarak dinlenen tanık H... B..., özetle; 34 . 5819 plakalı otonun sahibi olduğunu, 22.07.1980 tarihinde saat 00.30 sıralarında Topkapı'dan 3 kişiyi aracına müşteri olarak aldığını, yolda Merter'i geçince arabayı durdurup silah zoruyla arabasını gasp ettiklerini belirtmiş, verdiği ayrıntılı eşgal üzerine iki tanesinin robot resimlerin çizildiğini, üçüncü kişiyi tam göremediğini ve aracının K... T... 'in öldürülmesinde kullanıldığını polislerden öğrendiğini, daha sonra bu kişiler yakalanınca teşhis ettiğini beyan etmiş, duruşmada da sanıklar A... K... ve A... E...'ı yargılanan diğer sanıklar arasından teşhis etmiştir. Duruşmada sanıkların istemi üzerine sorulduğunda, sanıklara emniyette işkence yapıldığını görmediğini, ayrıca yüzlerinde ya da başkaca bir yerlerinde işkence izine benzer herhangi bir iz de bulunmadığını söylemiştir.