muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/73, Karar No: 2020/40, Tarih: 30.01.2020

Anayasa Mahkemesinin zikredilen iptal kararı sonrasında 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 36. maddesi;

“(1) Mahkeme kararı ile yapılan kayıt düzeltmelerinde aşağıdaki usûllere uyulur:

a) Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.

b) Ad değişikliği halinde, nüfus müdürlüğü bu kişinin çocuklarının baba veya ana adına ilişkin kaydı, soyadı değişikliğinde ise eş ve ergin olmayan çocukların soyadını da düzeltir.

c) Tespit davaları, kaydın iptali veya düzeltilmesi için açılacak davalara karine teşkil eder.

(2) Kişilerin başkasına ait kaydı kullandıklarına ilişkin başvurular Bakanlıkça incelenip sonuçlandırılır.” biçimini almıştır.

Anayasa Mahkemesinin sözü edilen iptal kararı sonucunda daha önce mahkeme kararı ile değişiklik yapılmış olsa dahi sanık veya mağdurenin gerçek yaşının nüfus kaydından farklı olduğunun iddia edilmesi durumunda yaşlarının yeniden araştırılıp belirlenmesi ve gerektiğinde düzeltilmesine ya da mevcut yargılama ile sınırlı olarak tespitine karar verilmesi olanaklı hâle gelmiştir.

CMK’nın 218/1. maddesine göre bir eylemin suç oluşturup oluşturmadığı veya suçun niteliğinin saptanması ya da yüklenen suçun ispatı ceza mahkemesi dışında bir sorunun çözümlenmesine bağlı ise ceza hâkimi, ya sorunu ceza muhakemesi hükümlerine göre karara bağlayacak ya da sorunun hukuk veya idare mahkemesinde çözümlenmesini bekleyecektir. Yaş tespiti dışında kalan bu tali sorunların çözümü bakımından ceza mahkemelerine ek muhakeme yapma mecbureyeti getirilmemiş, iki seçenek sunularak bekletici sorun sayma veya ek yargılama yetkisini kullanarak tali sorunu çözme imkânlarından birisini kullanma yetkisi verilmiştir. Ceza mahkemesine tanınmış olan yaş düzeltme yetkisi, düzeltme sonucunda yaşta meydana gelecek değişikliğin, ceza sorumluluğuna etkili olmasına bağlıdır. Başka bir deyişle sanığın sübuttan beraatine karar verilecek durumda yaş düzeltmesi yapılmamalı, yapılacak yaş düzeltilmesi, cezanın artmasını veya azalmasını sağlamayacak ya da ceza sorumluluğunu tamamen ortadan kaldırmayacaksa bu yola gidilmemelidir. Ancak, kanun koyucu kovuşturma evresinde karşılaşılan mağdur veya sanığın gerçek yaşının belirlenmesi sorununu diğer ön sorunlardan farklı olarak ele almış ve ceza mahkemesine ilgili kanunda belirlenen usule göre bu sorunu çözerek hüküm verme mecburiyeti getirmiştir. Bu nedenle ceza mahkemesi, Nüfus Hizmetleri Kanunu’nda öngörülen yöntemi izleyerek yaşı düzeltilecek kişinin vücut yapısını gözlemleyip, hakkında bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişi raporu aldıktan ve geçerli diğer delilleri topladıktan sonra gerçek yaşını saptayarak bir sonuca varmak zorundadır.

Öte yandan ceza yargılaması hukukunda serbest ve vicdani delil sistemi benimsenmiştir. Bu sistemle ifade edilmek istenen mevcut delillerin bağımsız, tarafsız ve tam bir vicdani sorumluluk içinde değerlendirilmesi serbestliğidir. Ceza yargılamasında maddi gerçek arandığından hâkimi bu gerçeğe götürebilecek kanuni sınırlar içerisindeki her şey delil olabilecektir. Ancak hükme dayanak alınan delillerin gerçekçi, akılcı, olayı temsil edici, kanıtlayıcı ve hukuka uygun olmaları gerekir. Bu belirleme ceza yargılamasında şekli duruma değil, somut gerçeğe itibar edileceğini ortaya koymaktadır. Aksinin kabulü hak ve adalet duygularını da yaralayacaktır. Nitekim Ceza Genel Kurulunun başta 30.08.1981 tarihli ve 2-106 sayılı, 18.04.2000 tarihli ve 74-79 sayılı, 15.04.2008 tarihli ve 239-86 sayılı ve 12.02. 2013 tarihli ve 974-49 sayılı kararları da bu doğrultudadır. Açıklanan hukusal durum karşısında ceza mahkemesinin, hukuk mahkemelerince verilen yaşa ilişkin kesinleşmiş kararlarını serbest ve vicdani delil sistemine göre değerlendirip, özel yasasında belirtilen usul izlenerek, bilimsel, tarafsız ve geçerli tüm deliller toplandıktan sonra ve bunlar doğru değerlendirilerek gerçek yaşın belirlendiğini görmesi hâlinde bu kararlara itibar etmesi mümkündür. Ceza davasının derdest olduğu sırada mağdurenin yaşının düzeltilmesi görevi ceza mahmesine ait olduğundan somut olayda mağdurenin yaşının düzeltilmesine karar veren Kayseri 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin esasen görevsiz olduğu, ayrıca yaşın tespiti için aldırılan sağlık kurul raporunda konunun uzmanının kurulda bulunmadığı ve dolayısıyla yetersiz olduğu hâlde hükme esas alıp eksik araştırmayla hükme varıldığı görülmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Mağdurenin hastane doğum kaydının olmadığı, nüfusa 25.12.1995 tarihinde 27.06.1995 doğumlu olarak tescil edildiği, Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 21.07.2010 tarihli raporunda nasiye-i hâl beden teşekkülatı ve radyolojik tetkik neticesinde 15-16 yaşlarında olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 17.01.2011 tarihli raporda mağdurenin olayın meydana geldiği 2010 yılı Nisan ayında 14 yaşını bitirmiş ve 15 yaşının içinde olduğunun oy birliğiyle mütalaa edildiği ve bu raporda Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 21.07.2010 tarihli raporunun da değerlendirildiği, diğer taraftan Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 36. maddesi uyarınca mağdurenin nüfus kaydının düzeltilmesi yolunda tekrar karar verilmesinin Anayasa Mahkemesinin 30.03.2012 tarihli ve 34-48 sayılı kararıyla olanaklı hâle geldiği, esasen görevsiz olan Kayseri 1.Asliye Hukuk Mahkemesince sağlık kurulunun yetersiz raporuna dayanarak noksan araştırma ve hatalı değerlendirmeyle mağdurenin yaşının düzeltilmesine karar verilmiş olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, mağdurenin yaşına ilişkin iddiaların gerçeği yansıtmadığının ve olay tarihlerinde 15 yaşını bitirmediğinin Adli Tıp Kurumunca kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmiş olması nedeniyle, delil serbestliği ilkesi doğrultusunda maddi gerçeği tüm yönleriyle araştıran ve CMK’nın 218/2. maddesinin amir hükmü uyarınca gerçek yaşı usulüne uygun olarak belirleyen ceza mahkemesinin yaş tespitine ilişkin olarak hukuk mahkemesinin eksik araştırmaya dayalı kararıyla bağlı bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu nedenle haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında, sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde TCK’nın 103. maddesinin dördüncü fıkrasının uygulama koşullarının bulunup bulunmadığının, sanık ... açısından ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının değerlendirilmesinin gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konuları değerlendirilmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Ceza mahkemesinin yaş tespitine ilişkin olarak hukuk mahkemesinin kararıyla bağlı olmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 30.01.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24580, Karar No: 2017/25843, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24580 E.  ,  2017/25843 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5576, Karar No: 2021/3866, Tarih: 03.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5576 E.  ,  2021/3866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; katılan ...’in aşamalarda değişmeyen ifadelerinde, ... İlçesi .. Beldesi .. Mevkii 376 parsel nolu tarlasındaki kavak ağaçlarının sanıklar tarafından sökülerek zarar verildiğine ilişkin beyanlarının, tanıklar Durmuş Kekil ve Halil Erinci’nin sözkonusu taşınmazda kavak ağaçlarının bulunduğu, tanık ...’ın ise kavak ağaçlarını sanıkların söktüğünü gördüğüne ilişkin beyanları ile doğruladığının; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin bozma kararına uyulmasına karar verilerek mahallinde yaptırılan keşif sonrası düzenlenen 14.01.2020 tarihli fen bilirkişi raporunda özetle, “katılana ait 376 parsel yenileme öncesi 5625 m2 yenileme sonrası 1257.39 m2 olarak kesinleşmiştir. Dava dosyasına konu yer yenileme öncesi kadastro harici dere ve dere yatağı olarak tescil harici bırakılan yer iken yenileme sonrası Bozlar Mah.162 ada, 3 ve 3/a parseller ile 162 ada 4 ve 4/a nolu parsellerin bulunduğu yeri kapsadığının” belirtildiği; Kahramanmaraş Kadastro Müdürlüğü Pazarcık Kadastro Biriminin tarihsiz yazısı ile Çağlayancerit Tapu Müdürlüğünün 6.11.2019 tarihli yazısında, “.. mah.376 nolu parselde 22/A çalışması 26.2.2015 tarihinde kesinleşerek 162 ada, 3 ve 3/B olarak ifraz olunduğu.. 162/3 ve 162/3-b ada/parsel sayılı taşınmazların ... adına tescil edildiğinin” belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların mala zarar verme suçundan mahkumiyetleri yerine yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4412, Karar No: 2008/7247, Tarih: 06.05.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/4412 E.  ,  2008/7247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (Alacaklı)vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak iddiasına ilişkindir.

Davacı 3.kişi, hacizli  Catterpıller Ekskavatörün adlarına Ticaret Odası'na kayıtlı olduğundan bahisle üzerine konulan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Dava konusu iş makinesi 26.03.2003 tarihinde haczedilmiştir.Davacı adına tescil ise 07.12.2004 tarihinde yapılmıştır.Hacizden  bir yıl sonrasında yapılan bu tescil işleminin davalı alacaklının haklarını etkilemeyeceği açıktır.

Öte yandan davacı tarafından aynı hacizle ilgili olarak, alacaklı ve borçlu hakkında açılan  ve Keşan İcra Mahkemesinin  kesinleşen 2005/17 esas ve 2005/83 karar sayılı ilamı ile dava konusu iş makinesi ile ilgili istihkak davasının reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Anılan davada, davalı olarak borçluda taraf gösterildiğinden ve bu davada taraf olmadığından bu kararın  görülmekte olan dava için kesin hüküm oluşturmasa da kuvvetli delil niteliği taşıdığı açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak davacı 3.kişinin davasının reddi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı (Alacaklı)'ya iadesine, 6.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11681, Karar No: 2020/4642, Tarih: 01.10.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11681 E.  ,  2020/4642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2019 tarih ve 2017/187 - 2019/24 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamı, tanık beyanları ve mevcut delil durumu nazara alındığında mahkemenin takdir ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmemekle sanık ... yönünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 01.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7364, Karar No: 2016/3291, Tarih: 07.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7364 E.  ,  2016/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

..... Elektrik Terazi Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait .... tarihinde işyerinden boş olarak çalınan suça konu çekin, ...'a sanık tarafından verildiğinden bahisle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek suça konu çeki .....'da faaliyet gösteren ....İnşaat isimli firma sahibi ....n olarak bildiği şahıstan sattığı kereste karşılığında aldığını, daha sonra yaptığı araştırmada .....olarak bildiği şahsın gerçek adının .... olduğunu, işyerinin ise kapalı olduğunu, bu şahsın ..... isimli ortağının olduğunu,çekteki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını,çekin sahte olduğunu bilmediğini, aldığı haliyle......'a verdiğini beyan etmesine rağmen, ....tarihli bilirkişi raporunda yalnızca suça konu çekteki keşideci ve ciranta imzalarının....., ... ve sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünden inceleme yapılmış olup yazılara ilişkin inceleme yaptırılmadığı gibi çekteki yazı ve imzaların katılan ... ile şirketi birlikte temsile yetkili ......'e ait olup olmadığı yönünden de inceleme yaptırılmadığının tespiti karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından, katılan ... ve .....'in bol miktarda yazı, rakam ve imza örnekleri, sanığın ise yazı ve rakam örnekleri alınarak suça konu çekin ön yüzünde bulunan yazı, imza ve rakamların bu kişilere ait olup olmadığının bilirkişi raporuyla tespit ettirilmesi, .....Elektrik Terazi Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinde..... tarihinde meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili .... Cumhuriyet Başsavcılığınca ..... numarası ile yürütülen soruşturma sonucunda .... tarih .... Esas numarası ile ..., ...., .... ve ....hakkında hırsızlık, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davasının akıbeti araştırılarak, dosyamızı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı suretlerinin dosya içine alınması, gerektiğinde suça konu çekteki yazı, imza ve rakamların bu şahıslara aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sanığın, ....... olarak bildiği kişinin bu şahıslardan biri olup olmadığının tespiti bakımından teşhis işlemi de gerçekleştirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini yerine eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyete karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9995, Karar No: 2022/17107, Tarih: 30.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9995 E.  ,  2022/17107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

No :

Dava, tedavi süresince kullanılacak olan Atezolzumab etken maddeli “Tecentriq” isimli ilacın bedelinin hiçbir kesinti yapılmaksızın davalı kurum tarafından karşılanması ve ilaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, müvekkilinin tedavisi süresince kullanacağı Atezolzumab etken maddeli “Tecentriq” adlı ilacın bedelde hiçbir kesinti yapılmaksızın davalı Kurum tarafından karşılanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı SGK Başkanlığı vekili; bedeli karşılanabilecek ilaçlar konusunda Sağlık Uygulama Tebliği hükümleri gözetilerek inceleme yapılması gerektiğini; ilacın bedelinin karşılanması mümkün olmadığından, Kurum işleminin mevzuat hükümlerine uygun olduğunu beyanla, davanın reddi gereğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulüne karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı Kurum vekili, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ:

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ:

Davacının 4/1-a kapsamında yaşlılık aylığı aldığı ve sağlık yardımına müstehak olduğu, akciğer kanseri tanısı konulduğu, akciğer kanseri nedeniyle hastanın Atezolzumab etken maddeli “Tecentriq” kullanması uygundur şeklinde rapor tanzim edildiği, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu tedavide Atezolzumab etken maddeli “Tecentriq” ilaç/ilaçların kullanımına uygun görüldüğü, ilaç bedelinin karşılanması amacıyla Kuruma yapılan başvurunun Kurum tarafından sağlık uygulama tebliğinin EK-4/A bedeli ödenecek ilaç listesinde yer almadığının belirtilerek bedelinin karşılanmayacağı yönünde yazısı üzerine eldeki davanın açıldığı Mahkemece, soyut ifadelerin yer aldığı bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür.