muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1881, Karar No: 2015/6513, Tarih: 06.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/1881 E.  ,  2015/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, dava dilekçesi ile 12.03.2011 tarihli iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımlarından oluşan Kurum zararının 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesinin 1. fıkrası uyarınca davalıdan tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, davalının işveren olmayıp, yalnızca ekip başı olarak çalışmakta olduğundan davanın husumet yokluğu (davalı sıfatı bulunmaması) nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve değerlendirme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

HMK’nun 33. maddesi uyarınca, hâkim, bir davada sadece tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve taleple bağlı olup, dayandıkları kanun hükümleriyle bağlı olmadığından yürürlükteki kanunları re’sen tatbik ederek iddia ve talepleri karara bağlamakla mükelleftir.

Dosya kapsamına göre, davalının 20.10.2008 tarihinden beri 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi uyarınca ekip lideri olarak ... Telekomünikasyon A.Ş.... Telekom Müdürlüğü'nde çalıştığının, sigortalının işvereni olmadığının anlaşılması karşısında, hukuki nitelendirmede hataya düşülerek açılan eldeki davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesinin 4. fıkrası olduğu belirgindir.

Anılan madde üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir.

Üçüncü kişinin rücû alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının kusur karşılığından oluşmaktadır.

Üçüncü kişinin rücû alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının kusur karşılığından oluşmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; Mahkemece, tarafların sunduğu tüm deliller toplanıp, Kurum müfettiş raporları da getirtildikten sonra, uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile, davalının anılan madde hükmüne göre sorumluluğu bulunup bulunmadığı değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de; 5510 sayılı Kanun'un 88. maddesinin 18. fıkrasında; "Kurumun 6183 sayılı Kanun kapsamında takip edilen prim ve diğer alacakları amme alacağı niteliğinde olup, imtiyazlı alacaktır. Kurumun taraf olduğu her türlü dava ve icra takiplerinin kısmen veya tamamen aleyhe neticelenmesi halinde, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununda yazılı tazminat ve cezalar Kurum hakkında uygulanmaz.'' hükmü gereğince davacı Kurum aleyhine icra tazminatına hükmedilmesi, isabetsiz bulunmuştur.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1941, Karar No: 2006/4891, Tarih: 09.05.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/1941 E.  ,  2006/4891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı- karşı davalı ... vekili Avukat ... ile davalılar- karşı davacı (Alacaklı) Karali Çay A.Ş. davalı( borçlu) ... Ecza Deposu aralarındaki istihkak davası hakkında izmir 4. İcra Mahkemesinden verilen 17.02.2005 gün ve 372/74 sayılı kararın Onanmasına ilişkin Dairemizin 14.11.2005 gün ve 5293/11508 sayılı ilamına karşı davacı- karşı davalı (3.kişi) vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve H.U.M.K'nun 442. maddesi hükmünce takdiren 150.00 YTL. para cezası ile aşağıda yazılı karar düzeltme harcının davalılara yükletilmesine, 14/02/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32921, Karar No: 2012/41948, Tarih: 10.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/32921 E.  ,  2012/41948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ciro primi, emeklilik primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,Dış Pazar Geliştirme Genel Müdür Yardımcısı olarak çalıştığı davalı iş yerinden 27.1.2008 tarihinde emekli olduğunu,yönetici olarak çalıştığı dönemde her yıl sonunda şirketin bir sene evvel bildirdiği oranlarda takip eden yılın ocak ayında 8-9 maaş tutarında ciro primi aldığını,ancak davacıya 2007 yılına ilişkin ciro priminin ödenmediğini,davalı şirketin şimdiye kadar emekli olan genel müdürlere, genel müdür yardımcılarına, müdürlere verdiği ve maaşının on katı ve yukarısı tutarındaki emeklilik priminin de ödenmediğini iddia ederek ciro primi ve emeklilik primi talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş yerinden ayrılırken ibraname imzaladığını ve ibranamede tüm alacaklarını bu arada primlerini aldığını ve bu konuda bir hak talebinde bulunmayacağını beyan ettiğini, talep ettiği primlerin şirket kâra geçtiği zaman ödenebilecek primler olduğunu,davacının prim istediği dönemlerde şirketin zararda olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,iş yerinde her yıl sonunda yapılan ciroya göre takip eden yılbaşında üst düzey yöneticilere ciro primi olarak ödeme yapıldığı ile şirket uygulamasına göre şirkette uzun yıllar üst düzey yönetici olarak çalışan personele emekliliği sırasında emeklilik primi adı altına ya da helallik adı altında benzer mahiyette ödeme yapıldığı ve bu ödemenin davacıya emekliliği sırasında ödenmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı tanığı her ne kadar emeklilik priminin 10 maaş tutarına kadar ödendiğini belirtmiş ve bilirkişi tarafından da bu tanığın beyanına göre emeklilik primi hesaplaması yapılmışsa da davalı tanığının emeklilik priminin maaşın 5-6 katı tutarında olduğu yönündeki beyanlarının bilirkişi tarafından hiç dikkate alınmaması hatalıdır.

Davacı tanığı ve davalı tanığının beyanlarının birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken sadece davacı tanığının beyanının dikkate alınarak sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Davacı tanığı ve davalı tanığının beyanlarının birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken sadece davacı tanığının beyanının dikkate alınarak sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1123, Karar No: 2019/2256, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1123 E.  ,  2019/2256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10460, Karar No: 2011/21119, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/10460 E.  ,  2011/21119 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ... 2-... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ/... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.02.2011 gün ve 174-40 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için gerek görülen ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/432 esas ve 2010/36 esas ve 2010/319 karar sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10439, Karar No: 2018/7409, Tarih: 01.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10439 E.  ,  2018/7409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ...'ın katılan ... adına bilgi ve rızası dışında çek keşide ederek aralarındaki ticari ilişkiye istinaden katılan ...‘e vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, katılan ...‘e aralarındaki ticari ilişkiye istinaden 11.000 TL bedelli bir müşteri çekini katılan ve ... isimli kişinin huzurunda cirolayarak verdiğini, suça konu çekin ise kendisi tarafından katılana verilen çek olmadığını, bu çekteki cironun kendisine ait olmadığını beyan etmesi, katılan ...‘in aşamalarda ve tanık olarak bilgisine başvurulan ...‘ın soruşturma aşamasında alınan beyanlarında sanığın çekin arkasını yanlarında ciroladığını doğrulamalarına karşın, 01.06.2010 tarihli grafoloji uzmanı bilirkişi raporunda katılan ... adına atılı keşideci imzası ile çekin arka yüzündeki sanık adına atılı bulunan ciro imzasının sanığa ait olmadığının tespit edilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanık tarafından benzer şekilde katılan ...‘e verilen ve katılan tarafından ciro yada tahsil edilen başkaca çekler olup olmadığının bankalar nezdinde usulünce araştırılması, sanığın incelemeye esas imza ve yazı örnekleri ile kurum ve kuruluşlardan uygulamaya elverişli imza ve yazıları da toplanmak suretiyle, çekin ön yüzündeki el yazıları ile keşideci imzası ve arka yüzündeki elyazısı ve ciro imzalarının sanığa aidiyeti konusunda Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi'nden yeniden rapor alınmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 01.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9093, Karar No: 2024/1548, Tarih: 21.02.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/9093 E.  ,  2024/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı 3.kişi ve davalı alacaklı tarafından temyiz edilmekle Dairemizin 22.03.2023 tarih, 2022/10515 Esas, 2023/1931 karar sayılı ilamı ile, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, davalı alacaklı vekilinin vekalet ücret, yargılama gideri ve tazminat taleplerine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak davanın reddi ile, davalı alacaklı lehine tazminat ve vekalet ücretine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, ne var ki somut olayda istihkak davasının esasına ilişkin temyiz itirazları uyulan bozma ilamı kapsamında reddedildiği, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığından davanın esasına ilişkin olarak karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yeniden hüküm kurulması doğru değil ise de, sonuçta istem reddedilmiş olduğundan sonucu doğru onama yoluna gidilmiştir.

KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10184, Karar No: 2024/14561, Tarih: 05.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10184 E.  ,  2024/14561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

KARAR : Davalının istinaf başvurusunun miktardan reddi, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun miktardan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin akanlığa bağlı Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde alt işverenler nezdinde temizlik görevlisi olarak çalışmaktayken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) gereği kadroya geçirildiğini ve çalışmaya devam ettiğini, davacının ... Sendikası (Sendika) üyesi olduğunu, davacının alt işveren şirketlerde çalışırken şirketler ile asıl işveren arasında yapılan ihalede, ihale şartnamesine göre düzenlenen ihale sözleşmesinde, ödenecek çıplak ücretin asgari ücret baz alınarak asgari ücretin en az % fazlası olarak düzenlendiğini ve 696 sayılı KHK ile kadroya geçişinde de asgari ücretin % fazlası ücretle kadroya geçirildiğini, bunun 696 sayılı KHK'nın 375 sayılı kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü maddesi gereği olduğunu ve sonrasında da imzalanan bireysel iş sözleşmesinde de bu hakların tüm fer'îlerinin korunarak aynı sistem üzerinden ücret ödeneceğinin yazıldığını, davacının temel ücretinin her asgari ücret artırıldığında belirlenen asgari ücretin % fazlası olacağını ve üzerine de toplu iş sözleşmesi zamlarının uygulanması gerekirken 2019 yılından itibaren gerekli zam oranları uygulanmadığı için eksik ücret aldığını, tüm çalışanların on beş gün aralıksız olarak işyerinden hiç çıkmadan evlerine gitmeden gece gündüz yirmi dört saat çalıştıklarını, ancak bu çalışmaları karşılığı ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Covid 19 salgını tedbirleri kapsamında uygulanan vardiya sisteminde yapılan tüm fazla çalışmaların karşılığının ödendiğini, salgın nedeni ile Bakanlığın yayımladığı Genelgeler kapsamında belirtilen alınması gereken tedbirler bağlamında 02.04.2020 tarihinde öncelikle yedi günlük sabit vardiya sistemine geçildiğini, yeni talimatla sabit vardiya sisteminin on dört gün olarak uygulanmaya başladığını, normalleşme Genelgesi kapsamında 31.07.2020 tarihine kadar en az on günlük sabit vardiya uygulamasına devam edilmesi yönünde talimat verildiğini, takip eden normalleşme Genelgesi kapsamında 31.08.2020 tarihine kadar en az yedi günlük sabit vardiya uygulamasına devam edilmesi yönünde talimat verildiğini, bu süreçte personelin yeme, içme ve barınma ihtiyaçlarının Kurumca karşılandığını, 2020 yılı Nisan ayında yedi günlük ve 03.05.2020-14.03.2020 tarihleri arasında iki grup olmak üzere on dörder ve onar günlük sabit vardiya düzenine geçildiğini, denkleştirme esasına göre vardiya çalışmasından sonra dinleme olduğunu, varsa yapılan fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini, yirmi dört saat esası ile çalışma olmadığını, ilgili mevzuat gereğince düzenlenen çalışma sürelerine uyulduğunu, 375 sayılı KHK yapılan ödemelerin kayıtlarla sabit olduğunu, davacının ücretinin geçiş anında maktu olarak belirlendiğini, kadroya geçiş sonrası ücretinin doğru olarak hesaplandığını ve ödendiğini, davacının ödenmemiş herhangi bir işçilik alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının davalı İdare nezdinde alt işveren şirket bünyesinde çalışmaktayken 696 sayılı KHK gereği sürekli işçi kadrosuna geçirildiği, davacı ile davalı idare arasındaki 01.04.2018 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinde; ücretin asgari ücretin % fazlası şeklinde açıkça bir düzenlemenin bulunmadığının tespit edildiği, bu bağlamda davacının fark ücret, ikramiye, ilave tediye alacaklarının reddine karar verildiği, davacının fark ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığı, kök bilirkişi raporunda davacının bakiye fazla çalışma ve gece zammı ücret alacaklarının bulunduğunun tespit edildiği, fazla çalışma alacağının ıslah edilmemesi sebebi ile taleple bağlı kalındığı, yine kök raporda; davacının hafta tatili alacağının bulunduğunun tespit edildiği, denkleştirmeye tâbi olmayan hafta tatili günleri için hesaplama yapıldığı, davacının bu alacak kalemini de ıslah etmemesi sebebi ile taleple bağlı kalındığı açıklanarak fazla çalışma, gece zammı ücreti ve hafta tatili ücretine ilişkin taleplerinin kabulüne dair davanın kısmen kabulü yönünde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının çalıştığı Kurumun bakıma muhtaç kişilerden oluştuğunu ve pandemi döneminin de dâhil olduğu süreç içerisinde aynı saatlerde çalışıldığı kabulünün hayatın olağan akışına aykırı düşeceğini, zira bakıma muhtaç kişilerin ihtiyaçları gereği günün her saati çalışmanın zaruri olduğunu, gerek pandemi dönemi gerek pandemi dönemi öncesi dönemde davacının fazla çalışma yapmama ya da tatil günlerinde Kuruma gelmeme keyfîliğinin söz konusu olamayacağını, işverenin yazdığı fazla çalışma süreleri üzerinden değil, olması gereken ve fiîlen çalışılan günlere göre öncelikle fazla çalışma sürelerinin yeniden tespiti ile bu tespitler neticesindeki çalışma saatlerine göre fazla çalışma ücretlerinin hesaplanması gerektiğini, haftalık kırk beş, günlük on bir saat sınırı aşılmamış olsa bile artan saatlerin de hesaplamaya dâhil edilip ayrı ayrı değerlendirme yapılarak hesaplama yapılması gerektiğini, davacının ücretinin muvafakati alınmadan düşürüldüğünü, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki mahsup uygulamasının hatalı olduğunu, zira ilgili aylara ilişkin fazla ödeme var ise bu ödemelerin sadece ilgili aydan mahsup edilmesi gerekirken yapılan ödemelerin genel toplamdan mahsup edilmesinin usule aykırı olduğunu, davalı işyerinde aralıksız olarak, önce bir hafta, sonra iki hafta ve sonra on gün esasına göre çalışan davacıya haftanın yedi günü çalışması nedeniyle iki yevmiye tutarında hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatilleri için üç yevmiye ödenmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; müvekkili İdarenin uygulamasının mevzuata uygun olduğunu, davacının ücretinde eksiklik olmadığını, pandemi döneminde zorunluluk arz ettiği için fazla çalışma yapılması yönünden onay gerekmediğini, indirim uygulanmamasının hatalı olduğunu, davacının hafta tatili alacağına hak kazanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi istemiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç