muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/18646, Karar No: 2024/9456, Tarih: 23.09.2024

2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1191 Esas ve 2014/630 Karar sayılı ilamının, temyiz incelemesi safahatında yaş küçüklüğü hükümleri uygulanarak düzelterek onama kararı verilmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin 5.fıkrası gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümlülüklerinden Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/409 Esas ve 2015/443 Karar sayılı ilamı ile infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan Türk Ceza Kanun'u 297/1-son-4, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin hükmün tekerrüre esas olduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz isteği bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle ve değişik gerekçe ile Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3861, Karar No: 2014/12472, Tarih: 07.11.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/3861 E.  ,  2014/12472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/3815

Mahkeme : PENDİK 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 26/05/2010 – 2008/721 esas ve 2010/403 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

06/06/2008 tarihli olay tutanağı içeriğine, sanık savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturup oluşturmadığının ve bu suça ilişkin delillerin takdir ve değerlendirme yetkisinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 07/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6330, Karar No: 2008/13699, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6330 E.  ,  2008/13699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü ... mevkii 420 ada 36 parsel sayılı 1985,89 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ... ...'ın 20 yılı aşkın süreden beri eklemeli zilyetliğinde bulunmaktaysa da, sit alanı içinde kaldığından söz edilerek 2863 Sayılı Yasanın 11 ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yapılan idari ve teknik incelemede taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığından tesbitinin iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın REDDİNE, çekişmeli parselin tesbit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.5.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 Sayılı Yasanın, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ve bir birine bitişik yada yakın bölgedeki taşınmazlar hakkında, ... tarafından Hazine aleyhine açılan dava dosyalarında; sit alanı içinde kalması nedeniyle 2863 Sayılı Yasanın 11 ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Hazine adına tesbit tutanakları düzenlenen taşınmazların orman olduğu iddia edilmiş, Mahkemece, kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarıyla, eski tarihli haritaların uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarında, çekişmeli parsellerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında kalıp, orman olmadığı gerekçesiyle davaların reddine karar verilmiştir.

Ne var ki; mahkeme kararına dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli parselin eski tarihli memleket haritasında açık alan olarak nitelendirildiği, eylemli çalılık olduğu bildirilmişse de, rapora eklenen memleket haritası renkli olmadığı ve çekişmeli parselin çapı memleket haritası üzerine aplike edilmediğinden rapor denetlenemediği gibi, çekişmeli parselin ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan tüm dosyalarda dava konusu edilen taşınmazların bulunduğu bölgenin genel olarak eğimi % 12'den fazla, taşlık, kayalık olduğu, erozyon nedeniyle yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, çalılık ve maki florası ile kaplı bulunduğu eski tarihli haritalarda da çalılık ve taşlık olarak nitelendirilen alanda işaretlendiği halde kimi dosyada çalılık olarak nitelendiği, kimi dosyada ise açık alan olduğu açıklanmıştır. Çekişmeli parselin de orman kadastrosunda Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazlara bitişik olduğu görülmektedir.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi % 12'yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılır.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi % 12'yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılır.

Çekişmeli parselin bulunduğu yörede ilk orman kadastrosu 1966 yılında seri usulüne göre, her hangi bir köy yada belde sınırı esas alınmadan ve isimleri belirlenen orman bazında yapılıp 1969 yalında kesinleşmiştir. Daha sonra 1981 ve 1991 yılında çalışan orman kadastro Komisyonlarınca, her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmayıp, sadece aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B Madde uygulaması yapılmıştır. Başka bir deyişle çekişmeli taşınmazların orman niteliğini belirleyen bir çalışma bu güne kadar yapılmamıştır. 02.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. Madde 1. fıkrası “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2'nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fenni hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” Hükmü getirilmiş ve bu hükümle daha önce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini vermiş ve 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin (a) bendinde orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/h Maddesinde “Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,”ın devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı öngörülmüştür.

O halde; eğimi % 12'den fazla olan yer yer veya tamamen maki cinci ağaççıklarla kaplı, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 2. fıkrasının (J) bendi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1 maddesi gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, ... ile Hazine arasında kesin hüküm oluşturacak ve Orman Kadastro Komisyonlarına 4999 Sayılı Yasa ile verilen orman kadastrosu yapma görev ve yetkisini ortadan kaldıracak biçimde davanın reddi yolundu karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 23/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4146, Karar No: 2021/12657, Tarih: 08.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4146 E.  ,  2021/12657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonunda, davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı bankadan 2007 yılında çektiği konut kredisi haricinde başka bir kredi verilmiş gibi mevduat hesabından faiz tahsilatı yapıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik haksız olarak çekilen 1.000TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine dair verilen hüküm davacı tarafın temyizi üzerine, Dairece verilen 21/09/2020 tarihli, 2020/8968 Esas 2020/4432 Karar sayılı kararla, “...Dosyanın UYAP üzerinden yapılan incelemesinde, biri 08/06/2016 diğeri 30/05/2016 tarihinde mahkeme hakimi tarafından elektronik imza ile imzalanmış iki ayrı gerekçeli kararın bulunduğu, bunlardan birisinde tüketici mahkemesi sıfatı kullanıldığı ve davanın mahiyeti gereği harç alınmasına yer olmadığına karar verildiği, diğerinde ise hem harç alınmasına yer olmadığına karar verilip hem de toplam 58,40TL harcın davalıdan tahsiline hükmedildiği, belirtilen gerekçeli karar yazım tarihlerinin, tarafların vekillerine ilişkin bilgilerin farklı olduğu görülmüştür.

Elektronik imza ile imzalanmış iki farklı gerekçeli karardan hangisinin temyiz edildiği belli olmadığı gibi bu durum, taraflara yüklenen borçlar ve tanınan haklar konusunda tereddüt yaratması nedeniyle, HMK m.297 hükmüne aykırı olup, bu husus aynı zamanda kamu düzenine ilişkin olduğundan bozmaya karar verilmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece; davalı bankanın ... Şubesi nezdinde 29/06/2009 tarihinde 35.000TL ve Van Şubesi nezdinde 14/06/2007 tarihinde 100.000TL tutarında krediler kullanıldığı, dava konusu kesintilerin bu kredilerin kesintileri olduğu; davacı tarafça kullanılan kredilerdeki imzaya itiraz edilmiş ise de, davacı asilin imza örneklerinin alınması için verilen kesin süre içerisinde hazır edilip imzasının alınamadığı, bu halde davalı banka tarafından davacının hesabından haksız bir şekilde alınmış bir para bulunmadığının kabulünün gerektiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Yazı veya imza inkârı” başlıklı 208. maddesi;

“(1) Taraflardan biri, kendisi tarafından düzenlendiği iddia edilen bir belgedeki yazı veya imzayı inkâr etmek isterse, sahtelik iddiasında bulunmalıdır; aksi hâlde belge, aleyhine delil olarak kullanılır.

(2) Bir belgenin sahteliği iddia edildiğinde, belgenin mahkemeye verildiği tarih yazılıp mühürlenerek, saklanması için mahkemece gerekli tedbirler alınır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Yazı veya imza inkârı” başlıklı 208. maddesi;

“(1) Taraflardan biri, kendisi tarafından düzenlendiği iddia edilen bir belgedeki yazı veya imzayı inkâr etmek isterse, sahtelik iddiasında bulunmalıdır; aksi hâlde belge, aleyhine delil olarak kullanılır.

(2) Bir belgenin sahteliği iddia edildiğinde, belgenin mahkemeye verildiği tarih yazılıp mühürlenerek, saklanması için mahkemece gerekli tedbirler alınır.

(3) Bir belgenin sahteliğini iddia eden kimse, bunu aynı mahkemede ön sorun şeklinde ileri sürebileceği gibi, bu konuda ayrı bir dava da açabilir.”

Aynı Kanun’un “Yazı veya imza inkârının sonucu” başlıklı 209. maddesi;

“(1) Adi bir senetteki yazı veya imza inkâr edildiğinde, bu konuda bir karar verilinceye kadar, o senet herhangi bir işleme esas alınamaz.

(2) Resmî senetlerdeki yazı veya imza inkâr edildiğinde, senetteki yazı veya imzanın sahteliği, ancak mahkeme kararıyla sabit olursa, bu senet herhangi bir işleme esas alınamaz. ”

HMK’nın “Sahtelik incelemesi” başlıklı 211. maddesi ise;

“ (1) Bir belgenin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda, bu hususta karşı tarafın açıklamaları da dikkate alınarak, aşağıdaki sıra ile inceleme yapılarak öncelikle karar verilir:

a) Hâkim, yazı veya imzayı inkâr eden tarafı isticvap ettikten sonra bir kanaat edinememişse, huzurda bu kişiye yazı yazdırıp imza attırmak suretiyle elde ettiği belge ve diğer delilleri değerlendirir. Hâkim, sahtelik konusunda başka bir incelemeye gerek duymadan karar verebilecek durumda ise gerekçesini açıkça belirtmek suretiyle, senedin sahteliği hakkında bir karar verir. İsticvap için mahkemeye davet edilen taraf, belirtilen günde hazır bulunmadığı takdirde, inkâr etmiş olduğu belgedeki yazı veya imzayı ikrar etmiş sayılır; bu husus kendisine çıkartılacak davetiyede ayrıca ihtar edilir.

b) (a) bendi hükmüne göre yaptığı incelemeye rağmen, hâkimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamışsa, bilirkişi incelemesine karar verir. Bilirkişi incelemesinden önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir. ” şeklinde düzenlemeler içermektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; mahkemece, davacı vekiline 11/02/2016 tarihli duruşmada imza örneklerinin alınması için davacı asili hazır etmek üzere iki haftalık kesin süre verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Mahkemece, 6100 sayılı HMK’nın 211/1-a maddesi atfıyla aynı Kanun’un 171. maddesi gereğince isticvabına karar verilen davacı asile bizzat davetiye gönderilerek belirlenen gün ve saatte isticvap olunmak üzere hazır bulunmasının gerektiği belirtilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; mahkemece, davacı vekiline 11/02/2016 tarihli duruşmada imza örneklerinin alınması için davacı asili hazır etmek üzere iki haftalık kesin süre verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Mahkemece, 6100 sayılı HMK’nın 211/1-a maddesi atfıyla aynı Kanun’un 171. maddesi gereğince isticvabına karar verilen davacı asile bizzat davetiye gönderilerek belirlenen gün ve saatte isticvap olunmak üzere hazır bulunmasının gerektiği belirtilmesi gerekir.

Bundan ayrı; 6100 sayılı HMK'nın 94. maddesi uyarınca kesin sürenin hukuki sonuç doğurabilmesi için, buna ilişkin ara kararın hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık olması, taraflara yüklenen yükümlülüklerin, yapılması gereken işlerin neler olduğunun ve her iş için yatırılacak ücretin hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde açıklanması, miktarının net olarak belirlenmesi gerekir. Ayrıca verilen sürenin amaca uygun, yeterli ve elverişli olması, kesin süreye uymamanın doğuracağı hukuki sonuçların açık olarak anlatılması ve tutanağa geçirilmesi, bunlara uyulmaması durumunda mevcut kanıtlara göre karar verilip, gerektiğinde davanın reddedileceğinin açıkça bildirilmesi suretiyle ilgili tarafın uyarılması gerektiği her türlü duraksamadan uzaktır. Bu

bakımdan, mahkemece 17/03/2016 tarihli celsede verilen 1 nolu ara karar incelendiğinde; kesin süre içinde delil avansının yatırılmaması halinde bu delile dayanmaktan vazgeçmiş sayılacaklarının ihtarına demekle yetinilmiş, açıkça mevcut delillere göre karar verilip, gerektiğinde ret kararı verilebileceği ihtar edilmemiştir. Dolayısıyla mahkemenin bilirkişi ücretinin süresi içerisinde yatırılmaması durumunda uygulanacak olan yaptırıma ilişkin ihtarı da doğru değildir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davacının usulüne uygun isticvabı ile imza örnekleri alınmalı, bilirkişi ücretinin yatırılması yönünden usulüne uygun kesin süre verilerek, bundan sonra, dosya arasında bulunan kayıtlar üzerinde bankacılık konusunda uzman bilirkişiden ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun, tarafların iddia ve savunmalarını karşılar mahiyette bir rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar vermek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK’nın 428’inci maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5471, Karar No: 2019/5202, Tarih: 09.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5471 E.  ,  2019/5202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili; sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklısı olduğu ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/14524 esas sayılı alacak dosyasından önce sıraya kaydedilen ... 19. İcra Müdürlüğü'nün 2013/16980 esas sayılı icra takip dosyasının geçerli ve kabul edilmiş bir satış talebi olmadığı için haczin düştüğünü, sıradan çıkartılması gerektiğini ileri sürerek, ... 5. İcra Müdürlüğünün 2012/18200 esas nolu dosyadan hazırlanan sıra cetveline şikayet ve itirazlarının kabulüne ve hacze iştiraki yasal olarak mümkün olmayan alacaklıların sıradan çıkartılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili; hacizlerinin ayakta olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İİK'nun 106. maddesi uyarınca bir yıl içinde satış talebinde bulunan ve masrafını yatıran alacaklının kanuni gerekleri yerine getirdiğinden haczinin ayakta olduğunun kabulü gerektiği, İcra müdürünün satışın henüz yapılamayacağının tesbiti mahiyetinde kabul edilmesi gereken kararının, satışın istenmemiş sayılması sonucunu doğurması ve bu bağlamda haczin düştüğünün kabulü hakkın özüne zarar verdiği, şikayet edilene ait haczin düşmediği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9651, Karar No: 2017/14375, Tarih: 11.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/9651 E.  ,  2017/14375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Somut olayda, müştekinin müdür yardımcısı olduğu... marketten kıymet takdir tutanağında değeri 20 TL olan 2 adet 1 litrelik komili zeytinyağını çalan sanık hakkında, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle tayin edilen cezadan TCK'nın 145. maddesi gereğince belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19631, Karar No: 2015/2424, Tarih: 24.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19631 E.  ,  2015/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Dosya içeriğinde 6360 sayılı Yasa uyarınca oluşturulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunca kapatılan ... Belediyesi personeli ile ilgili devir işlemlerine dair tüm kayıtların ilgili Komisyondan; kapatılan ... Belediyesinden davalı ...'ne personel nakli ile ilgili gönderilen yazı ve eklerinin de davalı Belediye Başkanlığı'ndan celbi ile gelen yazı cevaplarının dava dosyasına eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37238, Karar No: 2018/9197, Tarih: 06.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/37238 E.  ,  2018/9197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili ve sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin sanığa verilen ceza miktarına göre ve bir haftalık yasal süreden sonra gerçekleştiği anlaşılan duruşmalı inceleme talebinin CMK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş,

Eczacı olan sanığın emekli hemşire olan katılan ile birlikte eczane açacakları bahanesiyle katılandan para isteyip almak suretiyle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan beyanı, para gönderme dekontları, uzlaşma sağlanamadığına dair tutanak ve belgeler ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkeme kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ceza miktarına, lehe hükümler uygulamasına, sanık müdafiinin sübuta, delillerin takdirine verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.