muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6118, Karar No: 2024/841, Tarih: 05.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/6118 E.  ,  2024/841 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

...

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I .DAVA

Davacı Hazine vekili; ... Mevkiinde kain 128 ada 12 Parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmalarında davalıların mirasbırakanı ... adına tescil edildiğini, ancak köy muhtarı tarafından kuruma verilen 04.02.2011 tarihli dilekçesinde dava konusu parselin hiç kimsenin kullanımında olmadığının ihbar edildiğini ileri sürerek taşınmazın davalıların mirabırakanı adına kayıtlı olan tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; taşınmazın davalıların mirasbırakanı tarafından kullanıldığını, 20 yılı aşkın süre malik sıfatıyla zilyetliğin devam ettiğini, akabinde zilyetliğin mirasçılar tarafından sürdürüldüğünü, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. YARGILAMA SAFAHATİ VE MAHKEME KARARI

1- Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 23.10.2014 tarih, 2013/105 Esas, 2014/357 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2-T.C. Yargıtay 16. Hukuk Dairesi’nin 29.04.2019 tarih, 2016/10194 Esas, 2019/3141Karar sayılı kararıyla; hava fotoğraflarından yararlanılmadığı, dava konusu taşınmaza komşu parsellerin tespit tutanakları getirtilip komşu parsel uygulaması yapılmadığı, yerel bilirkişilerin bilgisine başvurulmadığı gibi Mahkemece dinlenen tanıklar ve tespit bilirkişilerinin taşınmaz başında dinlenmediği, usule aykırı şekilde duruşmada dinlenildiği, tek ziraatçi bilirkişi raporuyla karar verildiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş; karara karşı davacı Hazine tarafından yapılan karar düzeltme isteği reddedilmiştir.

3- Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporlarından çekişmeli taşınmazda imar ve ihya koşullarının oluşmadığı, 1956, 1970, 1988 ve 2010 yıllarına ait hava fotoğraflarında taşınmaz sınırlarının belirli olmadığı, sınır tesisinin bulunmadığı, taşınmazın taşlıklı, bazı kısımlarında kayalıkların mevcut olduğu ve imar ihyasının tamamlanmadığı, tarımsal faaliyetin fasılasız olarak 20 yıldan daha az olduğunun anlaşıldığı, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması gerektiği belirtilerek davacının davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın davalıların mirasbırakanı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarında taşınmazın mirasbırakanlarına ait olduğunun ifade edildiğini, taşınmazın uzun yıllardan buyana kullanımlarında bulunduğunu, yeterince araştırma ve inceleme yapmaksızın karar verildiğini, taşınmazın nadasa bırakılma durumunun dikkate alınmadığını, davalıların ot yetiştiriciliği de yaptıklarını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16 ncı maddesi

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’un geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, bozma ilamına, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

05.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/1082, Karar No: 2018/4169, Tarih: 31.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/1082 E.  ,  2018/4169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada . Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 01/12/2015 gün ve 2013/210 - 2015/742 sayılı kararı onayan Daire'nin 23/11/2017 gün ve 2016/6145 - 2017/6483 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, 21/02/2005 tarihinde yolcu olarak bindiği trenden düşerek iki ayağının koptuğunu, sağ ve sol ayak protezleri için yapmak zorunda olduğu masraflar ile satın almak zorunda kaldığı sağ ve sol ayak protezleri için şimdilik 1.000,00 TL'nin satın aldığı protezler için her iki yılda bir yapmak zorunda olduğu bakım ve parça değişim masrafları için şimdilik 1.000,00 TL ile ilerideki yıllarda her iki yılda bir satın aldığı protezler için yapmak zorunda kalacağı bakım ve parça değişim masrafları için şimdilik 1.000,00 TL, her 5 yılda yeni bir sağ ve sol ayak protezi için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 4.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini toplam 351.912,44 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davanın ıslah da dikkate alınarak kısmen kabulüne, 299.278,64 TL tazminatın 19/05/2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir

2-Dava, taşıma sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Davalı vekili dava konusu protez alım ve bakım bedellerinin SGK tarafından karşılandığını ileri sürerek, karar düzeltme aşamasında davacıya SGK tarafından ödeme yapıldığına dair SGK’nun 10.04.2018 tarihli yazısını dosyaya ibraz ederek anılan ödemelerin nazara alınmasını talep etmiştir. Bu durumda mahkemece 5510 sayılı Yasa hükümleri uyarınca SGK tarafından yapılan ödemelerin rücua tabi olup olmadığı hususunun SGK’dan sorularak rüca tabi ödeme varsa o miktar kadar borcu sona erdireceğinin dikkate alınması gerekeceğinden davalı vekilinin anılan yöne ilişkin karar düzeltme itirazlarının kabulüyle Dairemizin 23.11.2017 tarih 2016/6145 Esas, 2017/6483 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak yukarıda anılan gerekçeyle mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin HUMK 442. maddesi uyarınca reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23.11.2017 tarih 2016/6145 Esas, 2017/6483 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 31/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/423, Karar No: 2022/804, Tarih: 02.06.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/423 E.  ,  2022/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesince esastan reddedilmiş, bu karara karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararı bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Adalet ve Kalkınma Partisinin (AK Parti) kuruluşundan itibaren Eskişehir İl Teşkilatında çeşitli görevler aldığını, 24 ve 25. dönemlerde AK Parti milletvekili olarak görev yaptığını, davalı ...'ın 12.08.2014 tarihinde müvekkilini hedef göstererek “tweet” attığını ve müvekkiline hitaben “insanoğlu pek değişmiyor! İl başkanıyken de milletvekiliyken de düzenbaz ve yalancı olabiliyor...”, “Rızkı veren Allah'tır AK Parti Eskişehir Milletvekili değil...” şeklinde ifadeler kullandığını, ayrıca Anadolu Gazetesinin 20.09.2015 tarihli nüshasında ve internet sitesinde "Çılgın Koca dehşet saçtı " başlığıyla köşe yazısı yayınladığını, davalının attığı tweetlerde ve yayınlanan köşe yazısında kullanılan ifadelerin müvekkilinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu ileri sürerek 100.000TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin öncelikle gazetecilik mesleğini yerine getirdiğini, basının görevinin toplumu ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında objektif bir biçimde bilinçlendirmek olduğunu, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 10. maddesinde herkesin görüşlerini açıklama özgürlüğüne sahip olduğunun belirtildiğini ve ifade özgürlüğünün teminat altına alındığını, dava konusu yazının eleştiri sınırları içinde kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Kararı

İlk Derece Mahkemesinin Kararı

6. Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.02.2017 tarihli ve 2015/1904 E., 2017/56 K. sayılı kararı ile; dava konusu köşe yazısı ve tweette yer alan eleştirilerin sert bir üslupla gerçekleştirildiği, nezaket sınırlarının aşıldığı, ancak basın özgürlüğünün belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmayı da içerebileceği, davalının kaleme aldığı köşe yazısında ve sosyal paylaşım sitesinde kullandığı ifadelerin topluma mâl olmuş bir kişi olan davacının toplumu ilgilendiren faaliyetlerine ilişkin gerçek ve güncel konulara ilişkin olduğu, davalının davacının davranışlarını kişisel değer yargıları içerisinde eleştirdiği, davacının bu eleştirilere katlanması gerektiği, köşe yazısı ve tweet bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

7. İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

8. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesinin 06.07.2017 tarihli ve 2017/769 E., 2017/791 K. sayılı kararı ile; davalının eleştirilerini dile getirirken ağır olarak nitelendirilebilecek ifadeler kullanmış olmasına rağmen davacının kişilik haklarının değil siyasi tavır ve davranışlarının hedef alındığı, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Bozma Kararı

9. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

10. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 29.03.2018 tarihli ve 2017/3928 E., 2018/2465 K. sayılı kararı ile;

“...Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine, basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; davalı tarafından kaleme alınan köşe yazısının bazı bölümlerinde ve davalı tarafından atılan tweetlerde, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde söz ve ifadelere de yer verildiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle yazı ve tweetler bir bütün olarak değerlendirildiğinde öz ile biçim arasındaki dengenin bozulduğu, eleştiri sınırlarının aşıldığı anlaşıldığından yayının hukuka aykırı olduğu benimsenerek davacı lehine uygun miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Bu husus gözetilmeden istemin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Şu halde, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı

11. Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.10.2018 tarihli ve 2018/362 E., 2018/428 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi

12. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararı

11. Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.10.2018 tarihli ve 2018/362 E., 2018/428 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi

12. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

13. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; Anadolu Gazetesinin 20.09.2015 tarihli nüshasında ve internet sitesinde davalı tarafından kaleme alınan "Çılgın Koca dehşet saçtı" başlığıyla yayınlanan köşe yazısında ve davalının attığı tweetlerde kullanılan ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturup oluşturmadığı, buradan varılacak sonuca göre davalının manevi tazminatla sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

14. Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

15. Manevi zarar kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil, onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu, tüzel kişileri ve bilinçsizleri; öte yandan, acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar manevi tazminat verilebilecek bazı olguları özel olarak düzenlemiştir.

16. Bunlar kişilik değerlerinin zedelenmesi [Türk Medeni Kanunu (TMK) m. 24], isme saldırı (TMK m. 26), nişan bozulması (TMK m. 121), evlenmenin butlanı (TMK m. 158/2), boşanma (TMK m. 174/2) bedensel zarar ve ölüme neden olma [818 sayılı Borçlar Kanunu (BK) m. 47, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK) m. 56] durumlarından biri ile kişilik haklarının zedelenmesi (818 sayılı BK m. 49, 6098 sayılı TBK m. 58) olarak sıralanabilir.

17. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi diğer yasal düzenlemelere nazaran daha kapsamlıdır.

18. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde;

“Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir.

Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça, kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır.” düzenlemesi mevcuttur.

19. Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesinde ise;

“Kişilik hakkının zedelenmesinden zarar gören, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir.

Hakim, bu tazminatın ödenmesi yerine, diğer bir giderim biçimi kararlaştırabilir veya bu tazminata ekleyebilir; özellikle saldırıyı kınayan bir karar verebilir ve bu kararın yayımlanmasına hükmedebilir.” hükmü yer almaktadır.

19. Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesinde ise;

“Kişilik hakkının zedelenmesinden zarar gören, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir.

Hakim, bu tazminatın ödenmesi yerine, diğer bir giderim biçimi kararlaştırabilir veya bu tazminata ekleyebilir; özellikle saldırıyı kınayan bir karar verebilir ve bu kararın yayımlanmasına hükmedebilir.” hükmü yer almaktadır.

20. Türk Medeni Kanunu’nun 24 ve Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddelerinde belirlenen kişisel haklar, bedensel ve ruhsal tamlık ve yaşam ile nesep gibi insanın, insan olmasından güç alan varlıklar ya da kişinin adı, onuru ve sır alanı gibi dolaylı varlıklar olarak iki kesimlidir.

21. Görüldüğü üzere TBK'nın 58. maddesi gereğince kişilik hakları zarara uğrayanların manevi tazminat isteme hakları vardır.

22. Bu genel açıklamalardan sonra uluslararası metinlerde ifade özgürlüğünün nasıl yer aldığının da incelenmesinde yarar bulunmaktadır:

23. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 90. maddesinin son fıkrası; “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” hükmünü içermektedir. Bu durumda, mahkemelerce önlerine gelen uyuşmazlıklarda usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar ile iç hukukun birlikte yorumlanması ve uygulanması gerekmektedir.

24. Hâl böyle olunca, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nde (AİHS/Sözleşme) konunun nasıl düzenlendiğinin ve Sözleşmenin uygulanmasını sağlayan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM/Mahkeme) kararlarının incelenmesi yerinde olacaktır.

25. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin “İfade özgürlüğü” başlıklı 10. maddesinin 1. fıkrası; “Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü ve haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar. Bu madde, devletlerin radyo, televizyon ve sinema işletmelerini bir izin rejimine tabi tutmalarına engel değildir.” hükmünü içermekte olup hangi hâllerde ifade özgürlüğünün sınırlandırılabileceği de aynı maddenin 2. fıkrasında düzenlenmiştir.