muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10863, Karar No: 2023/519, Tarih: 09.02.2023

... ile arkadaşlıklarına dair bir delil bulunmadığı, babasının da haricen yaptığı araştırma neticesinde önce ...'ın sonra da ... ...'in ismini verdiği, ...'ın ikametinde arama yapıldığı, günler sonra ismini vermek isteyen bir şahsın yine ...'ye ihbarı neticesinde tanık ...'in isminin tespit edildiği, bu hususların ...'nin suç tarihinde evden ayrılma sebebinin ...'in yanına gitmek olmadığı, ifadelerde belirtildiği gibi ...'ın yanına gitmesi vesilesi ile ... ile tanıştığı; mağdurun adli tıp raporuna göre iddiasının hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilen, ona karşı içinde kalan sevgisini ilk andan itibaren göstermekten de çekinmeyen birisi olarak hangi sebeple olursa olsun öz babasına bu şekilde ağır ithamda bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olması; sanığın ... üzerinde kızınınkilerle ile birlikte aynı leke üzerinde bulunan ... profillerini aşamalarda önce kendi evinde kızı yok iken ismini veremeyeceği biri ile ilişkiye girdiği, sonra başka ilde birisi ile ilişkiye girdiği, kızının ... ile kendisi yok iken evlerinde ilişkiye girdikten sonra kendinin boşaldığı

2. Sanık ... Hakkında

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli ... İstismarı Suçu Yönünden Temyizen Yapılan İncelemede

Olayın intikal şekli, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi

tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... Yönünden Temyizen Yapılan İncelemede

Olayın intikal şekli ve süresi, mağdurun aşamalardaki çelişkili beyanları, görgüye dayalı olmayan tanık beyanları, sanık savunması, mağdurenin 01.12.2016 günü evden kaçarken bıraktığı mektupta sanığa yönelik suç isnadı içerir bir anlatım bulunmaması, mağdurenin kayıp olarak aranmaya başlamasının ardından annesi ile babasına internet üzerinden gönderdiği ve tutanak altına alınan mesajlarında da yine sanığa yönelik suç isnadı içerir bir anlatım bulunmaması, ayrıca mağdurenin usulüne uygun olarak alınan 22.01.2017 tarihli ifadesinde ... eylem sonrası ... ve ıslak mendillerle kendisini sildiğini belirtmesine rağmen bu iddasını desteklemeyen Adli Tıp Kurumunun 11.04.2017 tarihli Rapor içeriğinde; "Tarafımızca ... incelemeleri tamamlanan tarafımızca A olarak kodlanan mendil üzerinden alınan 1 nolu leke örneğinden elde edilen EN AZ BİRİSİ ERKEK CİNSİYETİNE SAHİP BİRDEN FAZLA ŞAHSA AİT KARIŞIK ...; ...'e ait ... İÇERDİĞİ, mağdur ...'e ait ... İÇERMEDİĞİ..." tespit edildiği, mağdurenin ifadesinin alındığı 15.06.2021 tarihli duruşmada ıslak mendillerden bahsetmediği hususu ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından sanık müdafiin sübuta ilişikin temyiz istemi yerinde görülmüş, onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünün birinci kısmında açıklanan nedenle sanık ... hakkında çocuğun nitelikli ... istismarı suçundan kurulan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2022/559 Esas, 2022/744 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay — Esas No: 2013/724, Karar No: 2013/4030, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/724 E.  ,  2013/4030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ...., ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.03.2012 gün ve 26-163 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 17.09.2012 gün ve 6571-12945 sayılı ilamına karşı taraf vekillerince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan taraf vekillerinin karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, 6,55 TL harç ve takdiren 219.00'er TL. para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3082, Karar No: 2011/3399, Tarih: 30.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3082 E.  ,  2011/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/6053

MAHKEMESİ :(KADIKÖY) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :03.06.2010 gün ve 133/172

SUÇ :Adam öldürme

Adam öldürmek suçundan sanık A.. K.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 448, 51/1, 59. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (KADIKÖY) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.06.2010 gün ve 133/172 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü A.. K.. hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59, 31 ve 33 maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olup;

765 sayılı TCK uyarınca verilmiş ve kesinleşmiş hükmün lehe olduğunun kabul edilmesi durumunda uyarlama talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde 765 sayılı TCK uyarınca yeniden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, ceza miktarı itibariyle resen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 30.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7374, Karar No: 2022/13069, Tarih: 25.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/7374 E.  ,  2022/13069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin "Tüzel kişilere ve ticari işletmelere tebligat" başlıklı 20. maddesinde;

" (1) Tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden çok ise yalnız birine yapılır.

(2) Bakanlıkların ve bunların teşkilatının, Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile il özel idarelerinin, belediyelerin, köylerin ve özel kanunlarına dayanılarak kurulmuş bulunan teşekküllerle, şirketlerin, derneklerin ve vakıfların yetkili temsilcileri, bağlı bulundukları kanunlara ve statülerine göre tayin edilir.

(3) Gerçek ve tüzel kişilere ait ticari işletmelerin işlemlerinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, ticari işletmenin o işlemde yetkili ticari temsilcisine yapılan tebliğ geçerlidir."

Diğer taraftan, bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. ..., Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (..., Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; ... ..., Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)
Yargıtay — Esas No: 2019/7182, Karar No: 2019/14894, Tarih: 09.07.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7182 E.  ,  2019/14894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur hakkında düzenlenen... Üniversitesi Hastanesince düzenlenen 24.08.2009 tarihli raporunda " ...sol ön maxiller sinüs duvarında minimal non deplase fraktür, sol zigomatik bölgede 3 cm'lik kesi tespit edildiği, yüzde sabit iz açısından olay tarihinden 6 ay sonra muayenesinin gerektiği...'' belirtildiği ancak meydana gelen yaralanmanın niteliği ile yüzde sabit iz yönünden rapor alınmadığı anlaşılmakla, mağdurun, tüm tedavi evrakları, film ve grafileri, geçici ve kesin raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak, yüz bölgesinde meydana gelen yaralanmanın niteliğine ilişkin rapor temininden sonra sanığın ve suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6429, Karar No: 2018/9530, Tarih: 19.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/6429 E.  ,  2018/9530 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılar........ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 27/09/2006 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir, ile ödenen cenaze yardımının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

506 sayılı Yasa'nın 26/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücû alacağından sorumluluğu olanağı tanınmıştır. Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise “İş kazası veya meslek hastalığı, 3 üncü birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3 üncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” hükmü getirilmiştir.

506 sayılı Yasa'nın 26. maddesindeki sorumluluğun kusur sorumluluğuna dayandığı dikkate alındığında kusur raporlarının 506 sayılı Yasa'nın 26., 4857 sayılı Yasa'nın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasa'nın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Mahkemece, varsa ceza ve tazminat dosyaları da celp edilerek olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçları irdeleyen, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle belirleyen, denetime elverişli kusur raporu alınarak sonucuna göre karar vermek gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayalı, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir karar vermek gerekirken, yetersiz rapora dayalı olarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi edilmiştir.

O hâlde, davacı Kurum ile davalılar.........ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan..... ile ...'ya iadesine, 19.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2013/9895, Karar No: 2013/9360, Tarih: 05.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9895 E.  ,  2013/9360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, ecza ürünü satım sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair Kanunun 8.maddesiyle Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 01.03.2012 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanan iş bölümü kararının Yüksek 13.Hukuk Dairesi için Borçlar Kanunun ikinci kısmında yer alan sözleşmelerden (istisna akdi hariç akdin muhtelif nevilerinden) kaynaklanan davalar bakımından Sulh ve Asliye ayrımının yapılmadığı ve incelemenin bu nedenlerle Yüksek 13.Hukuk Dairesince yapılacağından uyuşmazlık konusu dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10523, Karar No: 2021/14948, Tarih: 13.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10523 E.  ,  2021/14948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Gebe Olduğu Bilinen Kardeşe Karşı Kasten Öldürme

HÜKÜM :1-... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/07/2020 gün ve 2019/455 E. 2020/144 K. sayılı, ilamı ile; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 82/1-d,f, 29, 62, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı.

2-Bu kararın istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/02/2021 gün, 2021/514 E. 2021/491 K. sayılı ilamı ile istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/02/2021 gün, 2021/514 Esas, 2021/491 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/02/2021 gün, 2021/514 Esas, 2021/491 Karar sayılı kararının, tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunmaya, 5237 sayılı TCK'nin 25 ve 27. madde hükümlerinin gözetilmesi gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, yetersiz gerekçe ve hatalı kabule, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, ceza miktarına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin haksız tahrik şartlarının somut olayda mevcut olmadığına, takdiri indirim nedenlerine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/12/2021 gününde haksız tahrik indirim oranına ilişkin sayın Üyeler ... ve ...'ın muhalefeti ile oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Tüm dosya kapsamı oluş ve yerel mahkemenin kabulüne göre olay tarihinden 2 yıl kadar önce maktulün, babası ve kardeşi ile birlikte yaşadığı dönemde psikolojik rahatsızlıkları nedeniyle babası tarafından Aile Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne müracaatı üzerine maktulün Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde bir dönem tedavi gördüğü daha sonra ... iline ailesinin yanına döndüğü ancak psikolojik sorunları nedeniyle babası ile yaşadığı sorunlar nedeniyle 2019 yılı Ocak-Şubat aylarında evi terk ederek İstanbul iline gittiği ve maktulün olay tarihine kadar İstanbul ilinde kaldığı, bu süreç içerisinde hamile kaldığı, psikolojik sorunları nedeniyle Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde bir süre tedavi gördüğü ve taburcu olunca ... ilinde bulunan ailesinin evine geldiği, burada kardeşi olan sanığın maktule evi neden terk ettiği, kimden hamile kaldığı yönündeki ısrarlı soruları nedeniyle tartışma çıktığı, tartışma sırasında maktulün "sana ne seni de o o... çocuğunu da öldürürüm" diyerek elindeki maket bıçağını sanığın boynuna vurduğu sanığın da mutfaktan aldığı bıçakla maktule 13 kez vurarak öldürdüğü daha sonra bir not yazarak bileklerini keserek intihar etmeye kalktığı olayda, oluşa ilişkin görgü tanığı bulunmadığı, sanığın tüm aşamalarda tutarlı aksi kanıtlamayan ikrar içeren savunmalarına mahkemece itibar edilerek hüküm kurulduğu, yerel mahkemece sanık hakkında TCK 29 maddesindeki haksız tahrik uygulama gerekçesinde sanığın savunmasına itibar edilerek "bana sinkaflı küfürler etti, bahçeye çıkıp 15-20 dakika sakinleşmesini bekledim..." "... sana ne seni de o o..

..." "... sana ne seni de o o... çocuğunu da öldürürüm diyerek boynuma vurdu" şeklindeki beyanının esas alınmasına karşın sanığın boynundaki yaralamadan söz edilmeksizin maktulün küfür ve hakarette bulunduğundan bahisle TCK 29/1 maddesi uyarınca asgari düzeyde indirim yapılarak ceza belirlendiği dosyada yer alan sanığa ait Kepez Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen geçici doktor raporuna göre "boyun sağ yanda 15 cm genişliğinde 3 cm derinliğinde 5 cm seviyesine kadar ulaşan derin düzgün kenarlı kesi, her iki bilek altları yan yüzünde 5 cm'lik 0,5 cm derinliğinde tendon ve damar kesine neden olmayan kesi, an itibariyle hayati tehlikesi yoktur BTM ile giderilemez" şeklinde tespitlere yer verildiği, olay yeri keşif zaptı ve ölü muayene tutanağına göre mutfakta olayda kullanıldığı düşünülen kanlı falçata-maket bıçağı ve temizlenmiş ekmek bıçağının bulunduğunun belirtildiği bu kapsamda sanığın savunmasının doktor raporu ve olay tutanağı ile doğrulandığı nazara alındığında sanığın TCK'nin 82/1-d-f maddesi uyarınca verilen temel cezasında haksız tahrik nedeniyle 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören TCK 29 maddesi ile yapılan uygulamada maktulün sanığı tehdit ve hakaret ederek bıçakla yaraladığı nazara alınarak makul düzeyin üzerinde azami sınıra yakın bir ceza tayini gerektiği halde azami şekilde 24 yıl hapis cezası belirlenmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan Dairemiz sayın çoğunluğunun hükmün onanması yönündeki görüşüne katılmıyoruz.