muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12178, Karar No: 2016/6151, Tarih: 02.06.2016

Dava tarihi itibariyle yürülükte bulunan 4389 Sayılı Bankalar Kanununun “Mevduata ilişkin hükümler” başlıklı 10. maddesinin 3. bendinde “17.2.1926 tarihli ve 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin rehinlere ve 22.4.1926 tarihli ve 818 sayılı Borçlar Kanununun alacağın devir ve temlikine ilişkin hükümleri ile diğer kanunların verdiği yetkiler ve koyduğu yükümlülükler saklı kalmak şartıyla, mevduat sahiplerinin mevduatlarını geri alma hakları hiçbir suretle sınırlandırılamaz. Mevduat sahibi ile banka arasında vade ve ihbar süresi hakkında kararlaştırılan şartlar saklıdır.” hükmü düzenlenmiş olup benzer bir hükme 5411 Sayılı Bankacılık Kanununun “Mevduatın ve katılım fonunun çekilmesi” başlıklı 61. maddesinde yer verilmiş ve “4721 sayılı Türk Medenî Kanununun rehinlere ve hapis hakkına, 818 sayılı Borçlar Kanununun alacağın devir ve temlikine, takasa dair hükümleri ile diğer kanunların verdiği yetkiler ve koyduğu yükümlülükler saklı kalmak şartıyla mevduat ve katılım fonu sahiplerine ödenmesi gereken tutarları geri alma hakları hiçbir suretle sınırlandırılamaz. Mevduat veya katılma hesabı sahipleri ile kredi kuruluşları arasında vade ve ihbar süresi hakkında kararlaştırılan şartlar saklıdır.” şeklinde ifade edilmiştir. Belirtilen yasal düzenlemeler ve yerleşmiş Yargıtay kararları gereği mevduat sahiplerinin mevduatlarının usulüne uygun olarak ödendiğini ispat külfeti davalıda olup, davalı banka kendisine tevdi edilen mevduatı hak sahibine usulünce ödediğini ispat etmediği sürece ödeme yükümlüğünden kurtulamayacaktır. Bu suretle basiretli davranması gereken ve gerekli özeni göstermesi gereken davalı banka olduğuna göre mahkemece yanılgılı değerlendirmeyle alacağı temlik eden davacı N.....T......'nun basiretli bir tacir olarak hesaplarını kontrol ve takip etmesi gerektiği hususuna gerekçede yer verilmesi ve bu hususla banka müfettiş raporundaki belirleme ile delil tespiti dosyasındaki usulsüz işlemlerden sonra müşteri tarafından para çekilme işlemlerinin birlikte değerlendirilmesiyle hesap sahibinin yapılan işlemlere icazet verdiği, yapılan işlemleri benimsediği sonucuna varılması doğru olmamıştır. Hesap sahibinin yapılan işlemlere icazet verdiği sonucuna ulaşılabilmesi için sadece usulsüz işlemlerden sonra hesap sahibi tarafından hesaptan para çekilmesi yeterli olmayıp, hesap sahibine hesap ekstresinin tebliği, hesap cüzdanına işlemlerin kaydı gibi hususların incelenmesi, böylece hesap sahibinin yapılan işlemlerden haberdar olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir. Ayrıca hesaptan yapılan işlemler sonucunda aktarılan paraların hesap sahibinin kendi menfaatine kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesi açısından hesaptan başka hesaba aktarılan kişilerle hesap sahibinin ticari ilişkisinin bulunup bulunmadığının tespiti için hüküm kurmaya yeterli bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12906, Karar No: 2012/16738, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/12906 E.  ,  2012/16738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 6111 sayılı Kanundan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ... ... prim borçları yönünden 6111 sayılı Kanun'un ... prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki hükümlerinden faydalandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Davacının, 6111 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ederek, dava hakkını kötüye kullandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 08/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20373, Karar No: 2025/6446, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/20373 E.  ,  2025/6446 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/379 E., 2023/949 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/358 E., 2022/59 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Şanlıurfa 6.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13336, Karar No: 2019/1810, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13336 E.  ,  2019/1810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3445, Karar No: 2020/5369, Tarih: 23.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/3445 E.  ,  2020/5369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu eşyaların çalındığı yerin Midyat ilçesi olmasına rağmen sanıkların yaklaşık altı ay sonra İstanbul'dan Bursa istikametine giden... firmasına ait otobüste yakalandıkları, sanıkların üzerlerine atılı suçları kabul etmedikleri, olaya ait kamera kayıtlarının net olmaması ile sanıkların teşhisine elverişli bulunmadığının anlaşılması karşısında; kamera görüntülerindeki şahısların, sanıklar olup olmadığının kesin olarak tespiti için, bu görüntülerin ve sanıkların temin edilecek fotoğraflarının, Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarlarına ya da Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Ses ve Görüntü İnceleme Şubesi'ne gönderilerek görüntü netleştirmesi ile karşılaştırılma yaptırılmak ve adli emanette bulunan ayak izlerinin sanıklara ait olup olmadığının araştırılarak ayak izlerinin karşılaştırılması suretiyle alınacak raporların sonucuna göre sanıkların müsnet suçlar veya sonuca göre suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5997, Karar No: 2019/59, Tarih: 07.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5997 E.  ,  2019/59 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapılan adresine daha önce usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligat işlemi bulunmadığından, tebligatın usulsüz olması nedeniyle, sanık tarafından verilen 05.11.2013 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 05.12.2016 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki kamu davasının düşmesine hükmolunmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6875, Karar No: 2018/13183, Tarih: 24.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/6875 E.  ,  2018/13183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tevliyete Ehil ve Galle Fazlasına Müstehak Vakıf Evladı Tespiti İstemli

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, davacının ...'da kurulu ... Vakfı'nın tevliyete ehil ve galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiş, mahkemece tevliyet nöbetinin davacıya geçtiğinin tespitine galleye müstehak evlat olduğu yönündeki talebinin ise reddine dair verilen karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bir vakıftan galle fazlasının alınabilmesi ve tevliyete ehil vakıf evladı olunabilmesi için, öncelikle vakfeden ile kan bağının ispatlanması sonra da bu hususta vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir.

Davacı her ne kadar ... Vakfı olarak isimlendirip eldeki davayı açmış ise de; ... Müdürlüğü'nün 17.04.2015 tarih ve 8237 sayılı yazıları ekinde gönderilen vakfiyelerden; 1309 H. (1891 M) tarihli ... adında üç ayrı vakfın olduğu, ilk iki vakfın ... ili ... İlçesi ... Köyünde inşa edilen mescid için ... tarafından kurulduğu,1329 H. (1913 M.) tarihli vakfiyenin ise ilk ikisinden farklı olarak ... ili Ovacık Nahiyesi Ağzıaçık Köyünde yaptırılan caminin tamir ve bakımı için ... oğlu ... tarafından kurulduğu, yani her üç vakfın vakfedeni (ilk ikisi aynı yer ve vakfedenler kardeş) ile kuruldukları yerlerin farklı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının bu üç vakıftan hangisi yönünden dava açtığı belli olmamakla birlikte her üç vakfın kurucusu ile davacının arasındaki kan bağının veya kesinleşmiş mahkeme kararı ile daha önceden galle alan vakıf evlatlarından birisiyle ya da tevliyet evlada şart kılınmış ise mütevellilik yapanlardan herhangi birisi ile akrabalık ilişkisinin yöntemince ispatlanması gerekir. Bu konudaki geçerli deliller; davacıların vakfedenle kan bağını gösteren nüfus kayıtları, kendilerinin mahkeme kararı ile galle fazlasına müstehak veya tevliyete ehil vakıf evladı olduğunu gösteren vakıf evlatları ile irs ilişkisi içinde olduğunu belirleyen belgeler ve daha önce vakıftan galle fazlası alıyor ve bu husus bir defter ile belirlenmiş ise bu defterin dayanağını teşkil eden belgeler ve her türlü diğer maddi olgulardır.

-//-

Mahkemece alınan bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmiştir.

-//-

Mahkemece alınan bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmiştir.

Yeri gelmişken mevzuatımızda yer alan bilirkişilik müessesi üzerinde kısaca durmak gerekmektedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu "Bilirkişiye başvurulmasını gerektiren hâller" başlıklı 266.madde gereği, çözümü hâkim tarafından bilinemeyen (hukuk dışında) özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişiye başvurulur. Bilirkişilik özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği için, herkes bilirkişi olamaz ve bu nedenle kimse bilirkişiliği kabul etmeye zorlanamaz. Yani tanıklık gibi bilirkişilik de yapmak istisnalar dışında mecburi değildir.

Somut olayda bilirkişinin yapması gereken; davacının gidebildiği kadar üstsoyuna ve bunların bütün mirasçılarına ait nüfus kayıtlarına göre bir soyacağı çıkartılarak, vakfeden ile iddia edildiği gibi soybağı bulunup bulunmadığının tespiti ile vakfiyelerde geçen tabirlerden tevliyet ve galle fazlası için gerekli şartların oluşup oluşmadığına dair görüş bildirmekten ibarettir.

Hakim; bilirkişi görevlendirirken rapor alınacak konuda (somut olayda vakıf hukuku alanında uzman) özel ve teknik bilgi sahibi olan uzman kişiler arasından seçim yapılmasına özen göstermek, bilirkişinin oy ve görüşü (raporu) hâkimi bağlamadığından bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirmek, sunulan bilirkişi raporunun dosyadaki mevcut bilgi ve belgelerle örtüşüp örtüşmediğini denetlemek, gerektiğinde ek rapor veya alanında uzman başka bir bilirkişiden rapor alarak oluşacak sonuca göre bir karar vermelidir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; her üç vakıf yönünden de davacının vakıf kurucuları ile kan bağını gösterir herhangi bir belge veya mahkeme kararının dosyaya ibraz edilmediği, davacının mütevellilik yaptığını beyan ettiği ... üzerinden soybağı tesis edildiği belirtilmiş ise de, davacı ile vakıf kurucuları arasında akrabalık ilişkisi nüfus kayıtlarıyla kurulamadığı, kaldı ki, tevliyetin tevcihinin sadece mülhak vakıflar için söz konusu olduğu, dava konusu her üç vakfın da tevliyet tedavül kaydının bulunmadığı anlaşıldığından, mazbut vakıf haline gelmiş vakıfda tevliyet sırasının davacıya geldiğine de karar verilemez.

Yapılan açıklamalar doğrultusunda davacının tevliyet yönündeki davasının da reddine karar verilmesi gerekirken, bu talebinin kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24016, Karar No: 2012/5064, Tarih: 21.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/24016 E.  ,  2012/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

YARGITAY KARARI

İşyerinin davalı asıl işverence dava dışı ... devir tarihi dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Fiili devir tarihini gösteren belgelerin incelenmesine gerek görüldüğünden bu konuda belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemense Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29787, Karar No: 2015/2037, Tarih: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29787 E.  ,  2015/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2012/202-2013/217

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 03.04.2014 gün ve 2013/25231 Esas - 2014/9499 Karar sayılı ilamın davalı idare vekilince verilen dilekçe ile tavzihen düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Talep, Dairemizin 03.04.2014 gün 2013/25231 esas 2014/9499 sayılı bozma kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Yapılan incelemede; söz konusu bozma ilamında (Bakırköy 6.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/209 esas sayılı dosyasında, aynı değerlendirme tarihi itibariyle m2'sine 1300 TL/m2 değer biçildiği eldeki dosya da ise, aynı değerlendirme tarihi itibariyle m2'sine 1700-TL/m2 değer biçildiği anlaşıldığından) yazılması gerikirken maddi hata sonucu yerel mahkemenin kendi esasının ve tespit ettiği m2 değerinin yazıldığı anlaşıldığından, talebin kabulü ile,

Dairemizin 03.04.2014 gün ve 2013/25231 esas 2014/9499 karar sayılı bozma ilamının 4. bendindeki (Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/202 esas sayılı dosyasında aynı değerlendirme tarihi itibariyle m2'sine 1700 TL/m2) ibaresinin çıkartılmasına, yerine; (Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/209 esas sayılı dosyasında aynı değerlendirme tarihi itibariyle m2'sine 1300TL/m2 değer biçildiği, eldeki dosyada ise aynı değerlendirme tarihi itibariyle m2'sine 1700 TL/m2) ibaresinin yazılmasına bu değişikliğin Dairemizde bulunan karar aslına da İŞLENMESİNE 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29094, Karar No: 2015/13084, Tarih: 07.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/29094 E.  ,  2015/13084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; sanığın, eğitimin devam ettiği esnada okul müdürü olan müştekinin ikinci katta bulunan müdür odasına girerek hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; hakkında zamanaşımı süresi içerisinde işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ün temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07.09.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.