muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10144, Karar No: 2023/4722, Tarih: 21.09.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; kararın eksik inceleme sonucu alındığı, somut deliller ile kanıtlamadan suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü şikayetçinin ... plakalı motosikletini otopark iç kısmında marketin depo giriş kapısı önüne park ettiği, arka lastiğinden motosikletini kilitleyerek olay yerinden ayrıldığı, daha önceden Merzifon'a gezmek için gelen suça sürüklenen çocuk ile temyiz dışı sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nin motosikleti gördükleri, motosikletin arka tekerleğinde bulunan kilidi kırarak motosikleti aldıkları ve birlikte ... ilçesine gittikleri, olay günü motosikletin suça sürüklenen çocuklarda kaldığı, ertesi gün iki şahsın ellerinde motosiklet ile gittiklerinin anons edilmesi üzerine polislerce bildirilen yere intikal edildiğinde suça sürüklenen çocuk ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'nin plakasız bir motosikleti iterek götürdüklerinin görüldüğü, sorulduğunda ... Sokak üzerinde ... Kereste isimli işyerinin alt tarafında kaldırım üzerinde terk ve çalışmaz halde bulduklarını beyan ettikleri, suça sürüklenen çocukların söyledikleri yere geçildiğinde, zemin üzerinde motosiklet far parçaları ve bir adet zincir parçası olduğunun tespit edildiği, şasi numarası üzerinden yapılan sorguda ... plakalı motosiklet olduğunu, çalıntı kaydının bulunmadığını görünce Merzifon İlçesinde kırımızı renkli bir motosiklet çalındığı bilgisi değerlendirilerek, Merzifon Emniyet Müdürlüğü ile irtibata geçildiği, söz konusu motosikletin 03.04.2015 günü çalındığını fakat şikayetçinin motosikletin evraklarını bulamadığından 04.04.2015 günü saat 20.30 sıralarında müracaatta bulunduğu bilgisinin alındığı, şikayetçinin alınan beyanında saat 20.15 sıralarında yatsı namazını kılmaya giderken motosikletin yerinde olduğunu, namazdan çıktığında ise motosikletini göremediğini, zararının bulunmadığını ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk ile temyiz dışı sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nin alınan savunmalarında suçu birbirlerinin üzerine attıkları, fakat her üçününde motosiklete bindiklerini kabul ettiklerine ilişkin tevilli yollu ikrar içeren savunmaları, 04.04.2015 tarihli tutanak ve tutanak tanığının beyanları dosya arasında bulunmaktadır

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1.Olayın ertesi günü motosiklet ile yakalanan suça sürüklenen çocukların motosikleti çaldıkları yeri söyleyerek iadesini sağladıkları ve şikayetçinin herhangi bir zararın bulunmadığına ilişkin beyanı dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Suç tarihi itibarıyla aynı Kanun'un 142/1-e maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Merzifon Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/548 Esas, 2016/348 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde aynı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, kararın hükmü temyiz etmeyen sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ye SİRAYETİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20564, Karar No: 2013/14929, Tarih: 18.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20564 E.  ,  2013/14929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 18.9.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/978, Karar No: 2020/1979, Tarih: 22.06.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2019/978 E.  ,  2020/1979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ile ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği, ... kasabası, ... mevkiinde bulunan toplam bir parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile fenni bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 11187.98 m² yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24/12/2009 tarih ve 2009/15648 - 19431 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile fenni bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 11187.98 m² yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24/12/2009 tarih ve 2009/15648 - 19431 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [mahkemece çekişmeli taşınmazın yörede 1984 tarihinde kesinleşen orman kadastro çalışmasında orman sınırları dışında kaldığı, orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerindeki imar ve ihya ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olmadığı, çekişmeli taşınmazın yakınlarında güneyinde yer alan dava dışı taşınmazın Alanya Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 2002/246 - 2006/190 sayılı dosyasında ... tarafından açılan tescil davası sonucunda davanın kabulü yolunda kurulan hükmün temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 28.02.2008 tarih ve 2008/1705 - 3184 sayılı kararı, yine aynı mahkemenin 2006/492-298 sayılı dosyasında ... tarafından açılan tescil davası sonucunda davanın kabulü yolunda kurulan hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairenin 24.12.2009 tarih 2009/15658 - 19432 sayılı kararı ile bozulduğu, bundan ayrı olarak çekişmeli taşınmaza komşu olan 2248 ve 2036 sayılı parsellerin hükmen oluştuğu halde, bunlara ilişkin dosyaların getirtilmediği, taşınmaza bitişik haldeki ... tarafından kullanıldığı belirtilen taşınmazın Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.09.2008 tarih ve 2005/224-481 sayılı dosyasında karara bağlandığı, hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairenin 09.06.2009 tarih 2009/1170 - 2994 sayılı kararı ile "çekişmeli taşınmazın eski ve yeni tarihli resmî belgelerdeki konumunun araştırılması, ayrıca komşu taşınmazlara ilişkin tescile esas alınan kayıtlar ile varsa mahkeme kararlarının getirtilmesi, Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/3 E sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi" gereğine değinilerek hükmün bozulduğunun anlaşıldığı, mahkemece çekişmeli taşınmazın konumunun etrafı ile birlikte değerlendirilmediği, taşınmaza komşu olan 2248, 2036, 1941 ve 1940 sayılı parsellere ilişkin tapu kayıt örnekleri ile mahkeme kararı ile

oluşmuş iseler mahkeme kararları ile dosyaları, yoksa tescile esas olan evraklarının ilgili yerlerden getirtilmesi, çekişmeli taşınmaza komşu olan Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/224 E. sayılı, Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/269 sayılı dava dosyaları getirtilerek, sözkonusu dosyalardaki uzman bilirkişi raporları ile yerel bilirkişi ve tanıkların beyanlarının incelenmesi, eldeki dosyadaki uzman bilirkişi raporları ile karşılaştırılması, komşu taşınmazların dayanakları olan kayıt ve belgeler varsa getirtilerek çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak gösterdiklerinin araştırılması, Dairenin 2008/1705 sayılı bozma ilâmında Hazinenin kadastro paftasında çalılık ve taşlık olarak bırakılan taşınmazlara yönelik olarak Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/594 sayılı ve bunu takip eden numaralarda 24 kişi aleyhine elatmanın önlenmesi ve tescil istemi ile açtığı davalarda taşınmazların taşlık ve kayalık oldukları belirlenerek 24 kişi hakkında elatmalarının önlenmesine ve taşınmazların Hazine adına tapuya tesciline karar verildiği belirtilmekte olup, sözkonusu dosyanın getirtilerek bu kişilerin aralarında davacının da bulunup bulunmadığının ve yakın tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları getirtilerek uzman bilirkişiler marifeti ile taşınmazın kullanılıp kullanılmadığının da araştırılması] gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, yargılama devam ederken ... satın almaya dayalı olarak taşınmazda hakkı bulunduğu iddiasıyla davaya harçlı katılmış daha sonra talebinden feragat etmiştir. Davacı ..., dava konusunu ...'a temlik etmiş ve davadan çekilmiş, davalı Hazine davanın reddi ile dava konusu taşınmazın adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ve asli müdahilin talebinin reddine, ... ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan ve dosya içerisinde yer alan fen bilirkişisi ...'un 25/11/2013 tarihli rapor ve ekindeki krokide (A) harfi ile gösterilen 1207,67 m²'lik alan ile (B) harfi ile gösterilen 9980,36 m²'lik alanın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı (temlik alan) ... vekili tarafından temyiz edilmekle Dairenin 09/03/2016 tarihli ve 2015/6680 – 2016/3009 E.K. sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonunda dava konusu edilen taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kaldığı gibi eski tarihli belgelerde de orman sayılmayan yerlerden olduğu, eylemli biçimde de orman olmadığı belirlenmiş ancak Dairenin bozma kararından sonra yapılan ilk keşfe katılan toprak bölümü mezunu ziraat bilirkişi Hilal Sağıroğlu tarafından düzenlenen raporda taşınmazın zemininde köklü kayaların bulunduğunun imar ve ihyanın bulunmadığının belirtildiği, 1957 ve 1986 tarihli hava fotoğraflarında da taşınmazların kullanılmayan hali arazi olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davacı gerçek kişinin davasının reddine karar verilmiş ise de dava konusu taşınmazlarda davacı yararına imar ve ihya ile zilyetlik koşullarının oluşup oluşmadığı yönünden yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki; mahkemece bozma sonrası ilk keşifte görev alan ziraat bilirkişi raporuna ve hava fotoğraflarındaki duruma üstünlük tanınarak hüküm kurulmuştur. Halbuki; 18/11/2013 tarihinde yapılan keşfe katılan ziraat bilirkişiler ..., ... ve ... oluşan bilirkişi kurulu tarafından tanzim edilen raporda taşınmaz (A) ve (B) olarak iki bölüme ayrılarak incelenmiş (A) harfi ile gösterilen bölümde blok kayaların yer yer yüzeye çıktığı, taşlık ve kayalık, hali arazi niteliğinde olduğu belirtilmesi karşısında (B) harfi ile gösterilen bölümde buğday anızının bulunduğu, içerisindeki taşların 20 yıldan çok daha uzun süre önce toplanarak etrafındaki duvarların yapıldığı taşınmazın imar ve ihya edilerek kültür arazisi haline getirildiği belirtilmiştir. Mahkemece ziraat bilirkişi raporları arasındaki bu çelişki giderilmeden tek ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen rapora itibar edilerek hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Ayrıca, yerel bilirkişi ve tanık anlatımları taşınmazdaki imar ve ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği ve zilyetlik hususunda yeterli olmayıp soyut beyanlar içermektedir. O halde, mahkemece önceki keşiflere katılmayan üç ziraat bilirkişiden oluşan bilirkişi kurulu ve bir harita mühendisi bilirkişi marifetiyle yeniden yapılacak keşifte tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendislerine inceleme yaptırılıp, taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi

niteliğindeki yerlerden olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve varsa dayanak kayıtları getirtilip uygulanmalı; komşu taşınmazlara yönelik açılan tescil dava dosyaları dosya içine alınarak uygulanmalı dava konusu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; yerel bilirkişi ve tarafların bildirdiği zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve maddi olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; dava tarihine kadar taşınmaz üzerinde davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenip oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.” denilmektedir.

Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile, fen bilirkişisi tarafından hazırlanan 12/11/2018 tarihli rapor ekindeki krokide (A) ve (B) harfleri ile gösterilen toplam 11.195,28 m2 taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine tarafından tüm yönlerden ve ... tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1984 yılında yapılan orman kadastro çalışması ile daha sonra 24.11.1988 tarihinde yapılıp kesinleşen dışarıda kalan ormanların kadastrosu ile aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1960 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Alanya Belediye Başkanlığına yükletilmesine

22/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4020, Karar No: 2023/16090, Tarih: 15.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/4020 E.  ,  2023/16090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu karar ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz isteği; sanığın eyleminin eleştiri sınırlarını aştığı, ifade özgürlüğü kapsamında kalmadığı, iftira ve hakaret niteliğinde olduğu, bu nedenle mahkumiyet hükmü kurulmasına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

... ... İlçe Gençlik Kolları Başkanı olan sanığın suç tarihinde, katılanların maskeli resimlerinin yanında para sayma makinesi, ayakkabı kutusu içerisinde sözde dolar resmi bulunan ...-Ayakkabı Kutusu Partisi yazılı resmin altına "Çekin o kirli ellerinizi bu halkın üzerinden, ... ... Gençlik Kolları" ibaresi yazılı pankartı asarak hakaret suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; Yerel Mahkemece, sanığın eyleminin eleştiri niteliğinde olduğı, suç kastı ile hakaret ettiğine dair delil bulunmadığı ve suçun unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek beraat hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26 ncı maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10 uncu maddesinin ikinci paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26 ncı maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13 üncü maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Nitekim Anayasa'nın 26 ncı maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13 üncü maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin 2. paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin 2 nci paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.