muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/199, Karar No: 2012/21139, Tarih: 18.12.2012

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalı şirketin ödenmiş sermaye kısmı için hamiline yazılı pay senedi bastırıp bunu hak sahiplerine tevdii ettiği,davacıların TTK.nun 360/3 ncü hükmüne göre hamiline basılı hisse senetlerini şirkete tevdii edip katılım belgesi almadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketin 09.05.2009 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların iptali istemine ilişkindir. Genel kurul toplantısından önce hazirun cetveli yönetim kurulu tarafından hazırlanır. Cetvele nama yazılı pay sahipleriyle henüz senede bağlanmamış payların sahiplerinin tamamı ve hamiline senet sahiplerinden bir hafta önce ortaklığa veya bir bankaya hisse senedi tevdi ederek adres bırakalanlar yazılır. Cetvelin anonim ortaklık defterlerine uygunluğu yönetim kurulunca onaylanır. Genel kurul toplantılarında yetkili kişilerin oy kullanmalarını sağlamak amacıyla alınması gerekli tedbirleri TTK göstermemiş olup sadece bu görevi yönetim kuruluna vermiştir. Tedbirlerin başında hazirun cetveli gelir. Hazirun cetveli toplantıya katılmaya hak kazanıp da katılmış olanların listesidir (TTK.madde 376) (Poroy/Tekinalp/Çamoğlu, Ortaklıklar ve Kooperatifler Hukuku, 11.Basım, sh.419-420). Öte yandan, hamile yazılı pay senetlerinin TTK.nun 360 ncı maddesi hükmü uyarınca tevdiinin amacı, genel kurul toplantısı sırasında pay senetlerinin el değiştirmesi ve hileli durumun önlenmesidir.

TMK'nun 2 nci maddesi hükmünce de, herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olup, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeninin korumayacağı kuşkusuzdur. Bu bağlamda, dava konusu genel kurul toplantısına katılmak istemelerine karşın toplantıya katılarak oy kullanmalarına izin verilmeyen davacılar her ne kadar TTK'nun 360/3 ncü maddesi gereğince sahip oldukları hamiline yazılı hisse senetlerini veya bunlara mutasarrıf olduklarını gösteren vesikaları toplantı gününden bir hafta önce şirkete tevdi ederek toplantıya katılabileceklerine ilişkin makbuz almamışlarsa da, şirket yönetim kurulunca, şirket ortaklarının adı, soyadı, ikamet adresleri ve hisse miktarlarını gösteren hazirun listelerini hazırlanmış, "hazirun cetvelinde gösterilen ortaklık ve sermaye yapısı şirket pay defterine ve kayıtlara uygundur" ibaresi ile hazirun listeleri onaylanmış, hazirun cetvelinin divan başkanı ve hükümet komiseri tarafından dahi imzalanmış bulunması karşısında, artık TTK'nun 360/3 ncü maddesinin düzenlenme amacı da nazara alındığında, davacıların dava konusu toplantıya katılmalarına engel çıkartılması hukuken himaye edilemez.

Bu durumda ve ayrıca sermayenin artan kısmı tamamen ödenmeden davalının hamiline hisse senedi çıkarma hakkının bulunmadığı da saptandığına göre mahkemece, dava konusu uyuşmazlığın yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda ele alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeye ve isabetli görülmeyen yazılı gerekçeye dayalı hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 18/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15211, Karar No: 2021/11846, Tarih: 08.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/15211 E.  ,  2021/11846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Şizofreni tanısı bulunan katılanın, Tekirdağ'daki babasından kalan arazisini satmak istediği ve arkadaşı olan sanıktan bu konuda yardım istediği, bunun üzerine sanık ile katılanın beraber Tekirdağ'a giderek arsayı bir emlakçıya 23.500 TL'ye sattıkları, katılanın paralar sende kalsın diyerek paraları sanığa verdiği, sanığın bir gün sonra para ile araç alacağını söylediği ve aldığı aracı kendi adına tescil ettirdiği, bir süre sonra bu araçla kaza yaptığı, katılanın geri kalan parayı sanıktan istemesi üzerine sanığın kazayı bahane ederek paranın aracın hasarı için harcanacağını söylediği, daha sonra da aracı tanık ...'ya sattığı ve katılana herhangi bir şekilde yine para vermediği, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda; ... Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinin 02.03.2018 tarihli 475 sayılı yazısında katılanın suç tarihi itibariyle olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini etkileyecek mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya zeka geriliğinin saptanmadığının belirtilmiş olması ve katılanın alınan beyanında arazi satışından elde edilen geliri muhafaza etmesi için kendi rızası ile sanığa verdiğini beyan etmiş olması karşısında, sanığın bahse konu olayda katılana yönelik herhangi bir hileli hareketinin olmaması nedeniyle sanığın eyleminin TCK'nin 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7980, Karar No: 2016/577, Tarih: 09.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7980 E.  ,  2016/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

Hüküm : TCK'nın 297/1, 62/1, 53/1-3, 58/6-7. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Emanetin 2013/1454 sırasında kayıtlı suç konusu bir adet çakmak sapından yapılmış el yapılmış el yapımı demir şişin müsaderesi hususunda mahallinde karar verilmesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15, Karar No: 2016/1089, Tarih: 12.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/15 E.  ,  2016/1089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 2911 sayılı Kanunun 33/2 delaletiyle 32/1, TCK'nın 31/3, 62, 50/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 18.03.2008 tarih ve 7/56 sayılı kararında da belirtildiği gibi, zorunlu müdafiin sanığı temsil edebilmesi ve müdafiiliğin geçerli sayılabilmesi için atamanın sanığa bildirilmiş ve sanığın da buna itiraz etmemiş olmasının gerektiği; suça sürüklenen çocuğun 11.06.2012 tarihli celsede savunmasının zorunlu müdafii olarak atanan Av.... eşliğinde alındığı, hükmün ise Baro tarafından tek celse için görevlendirilen Av....'ın yüzüne karşı verildiği ancak yasal süresi içerisinde hükmü temyiz etmediği, suça sürüklenen çocuğa karar celsesinde kendisine yeni bir müdafii görevlendirildiğinin bildirilmemesi nedeniyle hükmün yüze karşı verilme şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş olup yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,12.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8265, Karar No: 2013/13545, Tarih: 07.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8265 E.  ,  2013/13545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci ve ikinci cümlesi, 62/1, 50/1-a, 52/1-2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "21.03.2008" yerine "2008" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Haciz yapılan iş yerine haftada bir kez mal satmak için geldiğinde eşyaların kendisine yediemin olarak teslim edildiğini iddia eden sanığa muhafaza edilmek üzere resmen teslim olunan malın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına neden olduğu dosya kapsamından anlaşıldığından; eyleminin TCK'nın 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek anılan maddenin birinci fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Hacizli malların sahibinin borçlu Talat Doğan olması karşısında, sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 289/1-ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2058, Karar No: 2019/1176, Tarih: 14.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2058 E.  ,  2019/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30/.../2016 tarih ve 2015/170E. - 2016/1049 K. sayılı kararın davacı ve davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen 07/03/2017 tarih ve 2017/82-2017/85 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen ....02.2019 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ... 9. İcra Müdürlüğünün 2009/27311 esas sayılı dosyası üzerinden İİK'nın 89/1 ve 89/... haciz ihbarnamelerinin tebliğ edildiğini, şirketin, şirket müdürü...ve davalı ... tarafından birlikte temsil edildiğini, davalı ... ... .... Noterliğince tanzim 16/02/2011 tarih ... yevmiye nolu ihtarname ile İİK'nın 89/1 ve 89/... maddeleri gereğince gönderilen haciz ihbarnamelerine itiraz etmek üzere toplantıya davet edildiğini, davetiyenin davalının eşine tebliğ edildiğini, akabinde İİK'nın 89/... maddesi gereğince haciz ihbarnamesi tebliğ edildiğini, yine davalı haciz ihbarnamesine itiraz etmek ve dava açmak için ... 1. Noterliğince tanzim 22/02/2012 tarih 3646 yevmiye nolu ihtarname ile ihtar edildiğini, davalının şirket toplantısına katılmadığından haciz ihbarnamesine karşı dava açılamadığını, böylece müvekkili şirketin borçlu durumuna düştüğünü, müvekkilinin hesabından 131.312,29 TL'nin ... 9. İcra Müdürlüğünün dosyasına aktarıldığını ileri sürerek, bu miktarın 14/.../2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle geçerli bir genel kurul kararı alınmadığını, diğer ortak...'ın şirkete ait bir daireyi üçüncü kişiye sattığını ve bu kişinin ibra edildiğini, ortada müvekkili tarafından verilen bir zararın bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle geçerli bir genel kurul kararı alınmadığını, diğer ortak...'ın şirkete ait bir daireyi üçüncü kişiye sattığını ve bu kişinin ibra edildiğini, ortada müvekkili tarafından verilen bir zararın bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, icra dosyasına 08/05/2012 tarihinde paranın gönderildiği bu sebeple 6762 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanacağı, davacı şirket uğradığı zararın tazminini davalı şirket müdüründen talep ettiği, davalı ile diğer ortağın şirketi temsil yetkisinin bulunduğu, müdürlerin şirketi birlikte temsil edebilecekleri hususlarının sınırlandırıldığı, müdürlerin resmi makamlar önünde münferiden temsil yetkisine haiz oldukları, icra müdürlüğüne şirketin borcunun olmadığına dair cevabın münferit imza yetkisi bulunan diğer müdür...tarafından da yerine getirilmesinin mümkün olduğu,....'ın icra dosyasında alacaklı olduğu, müdür sıfatıyla haciz ihbarnamesine itiraz etmediği, her iki müdürün kusurları sebebiyle şirketin zarara uğradığı, haciz ihbarnamesinin keşide edildiği tarih itibariyle davalı şirket müdürünün davacı şirketten 120.958,91 TL alacağı bulunduğu, icra dairesine itiraz edilmiş olsaydı dahi bu miktarı aşan kısım için itirazın söz konusu olacağı, zarara her iki şirket müdürünün de sebebiyet verdiği, müteselsil sorumluluk söz konusu ise de sadece davalı müdür aleyhine dava açıldığı gerekçesi ile davalı müdürün şirketten olan alacağının düşülerek davacı şirket tarafından fazla ödenen 8.753,38 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, HMK 353/1. b. 1. maddesi uyarınca, davacının ve davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/02/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25760, Karar No: 2017/12918, Tarih: 08.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/25760 E.  ,  2017/12918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir. Ancak;

Terkin hükmü yönünden daha önce karar verildiğinden bahisle, yeniden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı (ilişkin kararın kesin olması nedeniyle bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına) cümlelerinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18705, Karar No: 2015/7596, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18705 E.  ,  2015/7596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalı derneğin 14.05.2005 tarihli genel kurul toplantısının mutlak butlanla batıl olduğunun tespiti ile bu toplantıda oluşturulan yönetim kurulunun aldığı kararların iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı derneğe ait dava tarihinde yürürlükte bulunan tüzük ile üye kayıt defterinin, 01.01.2005 ila 31.12.2007 tarihleri arası dönemi kapsar şekilde yönetim kurulu karar defterinin ve 14.05.2005 tarihli genel kurul toplantı tutanaklarının, çağrı belgelerinin hazırun cetvelinin,

2-İl Dernekler Müdürlüğünde bulunan dernek dosyasının,

3-...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/50 Esas ile... Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/928 Esas sayılı dosyalarının,

Getirtilip bu dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5510, Karar No: 2023/6872, Tarih: 10.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5510 E.  ,  2023/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tespit ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 07.04.2021 tarihli ve 2021/341 Esas, 2021/1224 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2001 yılına kadar geçici mevsimlik işçi statüsünde Çorum Köy Hizmetleri Müdürlüğünde çalıştığını, işe başladığı tarihten itibaren ... Sendikasına üye olduğunu, 2001 yılında daimi işçi statüsüne geçirildiğini ancak kadrolu işçi statüsüne geçirilirken geçici işçilikte geçen kıdeminin dikkate alınmadığını, 2005 yılında Köy Hizmetleri Müdürlüğünün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacaklarının Çorum İl ... İdaresine devredildiğini, geçici işçilikten daimi statüye geçerken önceki hizmetleri dikkate alınarak intibak yapılması gerekirken bu şekilde uygulama yapılmaması sebebiyle emsal işçilere göre eksik ücret aldığını, bu durumun adalet ve eşit davranma ilkesine aykırı olduğunu ileri sürerek davacının kadrolu işçi statüsünde intibak işlemlerinin yanlış olduğunun ve çalıştığı süre boyunca şoför olarak çalıştığının tespiti ile olması gereken derece kademesi belirlenerek ücret, yıpranma primi, ilave tediye ve akdi ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının Çorum Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünde mevsimlik işçi olarak çalışmakta iken 28.10.2000 tarihinde imzalanan protokol kapsamında kadroya geçirildiğini, protokolde mevsimlik işçilikte geçen hizmetlerin intibaklarında değerlendirileceğine ilişkin hüküm bulunmadığından değerlendirme yapılmadığını, davacının kadroya geçmeden önceki hizmetlerinin derece ve kademesinde değerlendirilerek intibak işlemi yapıldığını ve davacıya fark ücretlerinin ödendiğini, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının asıl kadrosunun düz işçi olduğunu, fiilen farklı işlerde görevlendirme suretiyle çalıştığını ve bu görevlendirmelerde kendi muvafakatinin alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının çalıştığı hizmet süresine göre mevsimlik işçi statüsünden Çorum Köy Hizmetleri Müdürlüğünde daimi/kadrolu işçi statüsüne tüm hak ve alacaklarıyla birlikte geçirilmesi sırasında fiilen çalıştığı kadro pozisyonu dikkate alınmaksızın yapılan intibakın yanlış olduğu, davacının görevlendirme belgeleri dikkate alınarak 2001-2005 yıllarında temizlik işçisi, 2010 yılında şoför, 2011 yılında atölye maliyetçisi, 2012-2014-2015-2016-2019 yıllarında satın alma görevlisi olarak çalıştığı, diğer yıllardaki görevlendirme belgeleri de dikkate alındığında dava tarihi olan 18.02.2020 tarihi itibarıyla 13. derecenin 28. kademesinde olduğunun tespitine ve intibakının hatalı yapılması nedeniyle ... fark alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince alacakların eksik hesaplandığını, bu nedenle lehine hükmedilen vekâlet ücretinin eksik olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının asıl kadrosu ve fiilen görevlendirme evraklarına göre işçinin fiilen çalıştığı pozisyonun görevlendirme sayılmayıp kendi kadrosu gibi hesap yapılmasının hatalı olduğunu, davacının fiilen görevlendirme ile çalıştığı unvana karşılık gelen tüm ödemelerin yapıldığını, tespit hükmünün hukuki yarardan yoksun olduğunu, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının kadroya geçtiği tarihe kadar mevsimlik olarak çalıştığı dönemin tamamı ve toplu iş sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak ... derece ve kademesinin tespit edildiğini ve buna göre davacıya ödeme yapıldığını, davacının alacağının bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç