muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4770, Karar No: 2009/11629, Tarih: 16.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/4770 E.  ,  2009/11629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gemerek Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :19.02.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün  tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi.İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentler  dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Fiili ayrılık dönemi içinde davacının evin kilidini değiştirmek suretiyle davalının eve girmesini engellediği, eşini dövmeye kalkıştığı anlaşılmaktadır.

A) Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen  bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu  tarafın, kusurlu   taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak  kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

Türk Medeni Kanununun 174/2  maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş  olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat  isteyebileceğini  öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen  davalının  ağır yada eşit kusurlu   olmadığı, bu olayların   kişilik haklarına  saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır.  O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4  BK. 42,43,44,49)  dikkate alınarak  davalı  yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir. B)  Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/A-B bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda l. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.   16.06.2009 sa.
Yargıtay — Esas No: 2012/25363, Karar No: 2013/1811, Tarih: 29.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/25363 E.  ,  2013/1811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki feshin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu davalı ile arasında imzalanan 2006 yılı protokolünün 5. ve 6. maddelerine göre sahte reçete ve rapor tanzimi ile kuruma ibraz etme eylemi nedeniyle sözleşmesinin 3 yıl süreyle feshedildiğini, ancak reçetelerin sahte olduğunu anlamasının mümkün olmadığını, bu nedenlerle fesih işleminin iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava fesih işleminin iptaline yönelik olup, davacı, protokolün ilgili maddelerine göre davalı kurum tarafından sahte reçete ve rapor tanzimi ile kuruma ibraz etme eylemleri nedeniyle sözleşmesinin 3 yıl süreyle feshedildiğini, kendisinin bu eylemlerin içinde yeralmayıp eczanede çalışan kalfası ...'ninde eylemlerinden haberinin olamayacağını, kaldıki reçetelerdeki sahteliğinde kendisi tarafından anlaşılmasının mümkün olmadığını fesih işleminin iptalini istemiş, davalı kurum ise sözleşme maddelerinin açık olup eczane çalışanı ... da beyanlarından fiilin işlenmiş olduğunun anlaşıldığını, eczane kalfasının cezai yargılamasının devam ettiğini savunmuştur. Mahkemece, davacı hakkında kovuşturmaya yerolmadığına dair karar verildiği, eczaneden sahte reçete ve raporla ilaç alındığı tespit edilsede davacının belgelerdeki sahteliği bildiği yönünde bir delil bulunmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş isede; davacı eczanede çalışan ...Erzurum 1.Ağır 2012/25363 2013/1811

Ceza Mahkemesinde suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etmek suçundan ve resmi evrakta sahtecilikten yargılandığı, istihdam edenin sorumluluğuna ilişkin B.K'nun 55. maddesi hükümlerine göre davacı eczacının çalıştırdığı kalfa ... eylemlerinden sorumlu olacağının kabulünün gerektiği de gözönüne alınarak B.K'nun 53. maddesi gözetilerek ... yönünden devam eden ceza davasının sonucu beklenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentde açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesnie yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32566, Karar No: 2016/17016, Tarih: 03.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/32566 E.  ,  2016/17016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalı tarafından iş akti haksız feshedilen davacının Cumartesi-Pazar ulusal ve dini bayramlar da dahil her gün 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının özlük dosyalarının araştırılması gerektiğini, bu dosyaların müvekkilinde bulunmadığını, fazla mesaiye ilişkin iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket davaya cevap vermemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının özlük dosyalarının araştırılması gerektiğini, bu dosyaların müvekkilinde bulunmadığını, fazla mesaiye ilişkin iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket davaya cevap vermemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı ... vekili husumet itirazında bulunmuş ise de, davalılardan ...'nin, diğer davalı ...'nin ... Şube Müdürlüğü uhdesinde 31.07.2009-16.02.2011 tarihleri arasında içme suyu ve atık su yapım, onarım ve rehabilitasyon işini ihale yolu ile aldığı, davacının da bu kapsamda 16.02.2011 tarihine kadar taşeron ... İnşaat bünyesinde münhasıran ... işyerinde görev yaptığı, davalı ...'nin asıl işveren, diğer davalı ... firmasının ise alt işveren olduğu, 4857 sayılı iş kanunun 2/6 maddesi gereği talep konusu işçilik alacağından birlikte sorumlu oldukları, ispat külfeti kendisinde olan davalı işverenin feshin haklı nedene dayandığına ilişkin herhangi bir belge ve tutanak ibraz etmediği, dinlenen tanık beyanlarına göre davalı ... firmasının işi bırakması nedeni ile çalışanların çıkışlarının verildiğinin tespit edildiği, ayrıca davacının iş aktinin feshinden sonra kesintisiz ...'nin başka taşeron firmasında çalışmaya devam etmediği, 2 ay sonra ...'nin taşeron firmasında çalıştığı, iş sözleşmesinin veya işyeri devrinin olmadığı, davacının iş akdinin işverenlik tarafından haksız şekilde feshedildiği ve davacının feshe bağlı tazminatlara hak kazandığı, bilirkişi tarafından verilen 26.11.2013 tarihli raporda; davacının davalı işyerinde sigorta kayıtlarına göre 17.09.2009-16.02.2011 tarihleri arasında 1 yıl 4 ay 29 gün süre ile Kanalizasyon Bakım İşlerinden Sorumlu Koordinatör olarak kesintisiz çalıştığı, emsal ücret araştırmasına göre tespit edilen miktarların ortalaması olan 2.367,00 TL net ücretle çalıştığı, ihbar süresinin 4 hafta olduğu, davacının kullanmadığı 14 günlük izninin bulunduğu, ücretin ödendiğini ispat külfeti kendisinde olan davalı taraf dosyaya ödemeye ilişkin herhangi bir belge sunmadığı, ödendiği ispatlanamayan davacının birikmiş maaş alacağının olduğu, tanık beyanlarına göre haftalık 45 saati aşan çalışmasının bulunduğu, dini bayramların birer günü dışında diğer bayram ve genel tatillerde çalıştığı kabul edildiği, bilirkişi raporu doğrultusunda fazla mesai ve genel tatil ücreti alacakları tanık beyanları ile ispat edildiğinden, davacının gelmediği günler olabileceğinden mahkemece takdiri indirim yapılarak karar verildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla mesai yaptığını, bunu ileri süren işçi ispatlamalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıkları ile davalı arasında Mahkemedeki beyanlarından önce açılmış davaları mevcuttur. Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanığının beyanı esas alınarak haftanın 7 günü çalıştığının kabulü ile fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa davacı tanıklarından ...'ın açtığı .... İş Mahkemesi'nin 2013/272 Esas sayılı gerekçeli kararında, AYDIN'ın çalışması açısından “vardiyalı çalışma dahi yapılsa çalışma saatlerinin 8-17 veya 17-01 olduğu, ancak arıza hallerinde de çalışıldığı, haftada 6 günlük bir çalışmanın gerçekleştiği, dolayısıyla asgari çalışma süresinin 56 saat olduğunun anlaşıldığı” belirtilerek sonuca gidilmiş, bu karar Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 2014/18581 Esas sayılı kararı ile onanmıştır.

Eldeki dosyada, davacı her gün 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüş, hükme esas bilirkişi raporunda tanık beyanları esas alınarak haftada 7 gün 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Davacı tanığı ...'ın haftada 6 gün çalıştığı kesinleşmiştir. Bu nedenle davacının da haftada 6 gün çalışarak haftada 11 saat fazla mesai yaptığının kabulü gerekirken, davacının haftada 7 gün çalışarak 18 saat haftalık fazla mesai yaptığının kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21540, Karar No: 2011/5309, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/21540 E.  ,  2011/5309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık 18 yaşını tamamlamadığı halde karar duruşmasının açık yapılması, hükmün dahi açık tefhiminin giderilmesi olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3508, Karar No: 2007/3613, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3508 E.  ,  2007/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 329 ada 5 parsel sayılı 349,28 metrekare yüzölçümündeki taşınmaza irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, çalılık yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğu ve tespit gününe kadar davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki çekişme, dava konusu taşınmaz üzerindeki imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, dava konusu taşınmazın tarım arazisi niteliğini kazanıp kazanmadığı ile tarım arazisi niteliğini kazanmışsa davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17.maddelerinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının oluşup oluşmadığı hususlarındadır. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, çekişmeli taşınmaza komşu 329 ada 1, 2, 3, 4, 6 parsel tutanaklarının kesinleşip kesinleşmediği anlaşılamamaktadır. Uzman jeolog ve ziraatçı bilirkişiler tarafından dosyaya sunulan raporlarda çekişmeli taşınmaz üzerindeki imar-ihyanın tamamlandığı ve çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğu bildirilmiş ise de, uzman bilirkişi raporları hüküm için yeterli olmadığı gibi, mütalaaları da raporlarının eki fotoğraflarda görülen taşınmazın niteliği ile çelişmektedir. Dosyadaki tasdiksiz fotoğraflar eğimi ve taşlık kayalık özellikleri itibariyle taşınmazın imar ihya ile iktisaba elverişli olmadığı intibaını uyandırmaktadır. Eksik ve yetersiz araştırma, inceleme ve uygulama ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, üç kişiden oluşacak ziraatçı bilirkişi kurulu da hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Mahallinde yapılacak keşifte ziraatçı bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olup olmadığı, çekişmeli taşınmaz üzerindeki imar-ihyanın tamamlanarak taşınmazın tarım arazisine dönüşüp dönüşmediği hususlarında komşu parsellerle mukayeseli incelemeyi içerir ayrıntılı ve hüküm için yeterli rapor alınmalıdır

. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, üç kişiden oluşacak ziraatçı bilirkişi kurulu da hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Mahallinde yapılacak keşifte ziraatçı bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olup olmadığı, çekişmeli taşınmaz üzerindeki imar-ihyanın tamamlanarak taşınmazın tarım arazisine dönüşüp dönüşmediği hususlarında komşu parsellerle mukayeseli incelemeyi içerir ayrıntılı ve hüküm için yeterli rapor alınmalıdır. Ayrıca; keşifte hazır olacak bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresi hususlarında olaylara dayalı bilgi alınmalı, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler usulen giderilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, tespite aykırı bir sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek çelişkiler giderilmeli, keşfi yapan Hakim ve keşfe katılan fenni bilirkişi tarafından, fotoğrafların taşınmaza aidiyetinin saptanabilmesi ve denetlenebilmesi için gerekli önlemler alınmalı, fotoğraflar ile taşınmaz bölümleri arasında irtibat sağlayacak şekilde fenni bilirkişiden açıklamalı rapor istenilmeli, uzman ziraatçı bilirkişi kurulundan alınacak rapor ile fen bilirkişinin krokisi arasında da gerekli bağlantının kurulmasına özen gösterilmeli, böylece taşınmazın öncesi, niteliği, zilyetlik şekli ve süresi hiçbir tereddüte yer bırakmayacak şekilde araştırılıp incelendikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA 4.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3054, Karar No: 2015/4133, Tarih: 29.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3054 E.  ,  2015/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten öldürme suçundan dolayı .... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan .....'in; alkol kullanmak eyleminden dolayı 11 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 06/03/2014 tarihli ve 2014/78 sayılı değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 14/03/2014 tarihli ve 2014/536-573 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne dair mercii Ağır Ceza Mahkemesinin 31/03/2014 tarihli ve 2014/383 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

(1) 01/03/2014 tarihinde infaz kurumunda bulunan bazı hükümlülerin alkol kullandıkları duyumunun alınması üzerine idare tarafından yapılan soruşturma sonucunda, hükümlü .....’in kan tahlili sonuçlarına göre alkol kullandığının tespit edilerek, Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük’ün 79/1-2 ve 83/1-f maddelerine aykırı olarak, hükümlünün bu eylemi ile kurumda bulunan diğer hükümlülere kötü örnek olduğu, kurumun güvenlik ve disiplininin sağlanması bakımından kanun, tüzük ve yönetmelikler ile idarenin uyulmasını emrettiği düzenlemeleri kusurlu olarak ihlal ettiği anlaşıldığından, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 44/3-g maddesi uyarınca 11 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği.

Çözümlenmesi gereken meselenin hükümlünün eyleminin ve bunun müeyyidesinin ne olduğu noktasında toplandığı, hükümlüye disiplin cezası verilmesini gerektiren eylemin kuruma alkol sokmak ve kullanmak suretiyle Tüzük’ün 79/1-2 ve 83/1-f maddelerine aykırı davranılması şeklinde tarif edildiği.

Ceza ve Güvenlik tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün 79. maddesinde, "(1) Hükümlü, hapis cezasının yerine getirilmesine katlanma ve bu amaçla düzenlenen infaz rejimine uygun tutum ve davranışlar içinde bulunmakla yükümlüdür. (2) Hükümlü, kurumun güvenlik ve iyileştirme programlarına tam bir uyum göstermekle yükümlüdür. Her ne amaçla olursa olsun, bilerek kendi yaşamlarını ve bedensel bütünlüklerini tehlikeye düşürecek eylemlere girişmeleri, cezanın yerine getirilmesine katlanma yükümlülüğünün ihlâli sayılır." şeklinde.

83/1-f maddesinde ise, "Hükümlüler alkollü içkiler içemez, uyuşturucu, uçucu ve uyarıcı maddeler kullanamaz." biçiminde bir düzenleme yer aldığı,anılan maddelerde kuruma alkol sokmak veya diğer hükümlülere alkol temin etmenin yasak olduğuna dair bir hüküm bulunmadığı,

Hükümlünün bu eylemi neticesinde, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-g maddesi uyarınca 11 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

83/1-f maddesinde ise, "Hükümlüler alkollü içkiler içemez, uyuşturucu, uçucu ve uyarıcı maddeler kullanamaz." biçiminde bir düzenleme yer aldığı,anılan maddelerde kuruma alkol sokmak veya diğer hükümlülere alkol temin etmenin yasak olduğuna dair bir hüküm bulunmadığı,

Hükümlünün bu eylemi neticesinde, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-g maddesi uyarınca 11 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Anılan maddeye bakıldığında, "Her türlü ateşli silah, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak." şeklinde tarif edilen eylemlerin gerçekleştirilmesi halinde 11 günden 20 güne kadar hücreye koyma cezası verileceğinin hüküm altına alındığı.

Görüldüğü üzere hükümlünün eylemi ile verilen ceza arasında bir irtibat bulunmadığı, ancak hükümlünün eyleminin bir an için ceza infaz kurumuna kanunla yasaklanmış madde sokmak olarak düşünülmesi halinde ise, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 44/2-g maddesinde yer alan. "Üçüncü fıkranın (g) bendinde belirtilenler dışında kalıp da Kanuna uygun olarak yasaklanmış bulunan her türlü eşya, araç, gereç veya malzemeyi ceza infaz kurumlarına sokmak, bulundurmak, kullanmak." hükmüne aykırılık oluşturabileceği, bu durumda dahi kanunla yasaklanmış bir durum bulunması gerektiği, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un hiçbir maddesinde ceza infaz kurumuna alkol sokulmasının veya diğer hükümlülere alkol temin edilmesinin yasaklandığına dair bir hüküm bulunmadığı, yine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "İnfaz Kurumuna veya Tutukevine Yasak Eşya Sokmak" başlıklı 297/1. maddesinde yer alan. "İnfaz kurumuna veya tutukevine silâh, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı sokan veya bulunduran kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun konusunu oluşturan eşyanın, temin edilmesi veya bulundurulması ayrı bir suç oluşturduğu takdirde; fikri içtima hükümlerine göre belirlenecek ceza yarı oranında artırılır." şeklindeki düzenleme uyarınca, ceza infaz kurumuna alkol sokmanın yasaklanmadığı,