muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/12288, Karar No: 2007/7, Tarih: 22.01.2007

**5. Hukuk Dairesi         2006/12288 E.  ,  2007/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın halen mevcut imar planına göre...deresi mutlak koruma alanında kalıp kalmadığı, fiilen üzerinde inşaat yapılıp yapılamayacağı ve bu nedenle ruhsat verilip verilemeyeceğinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6691, Karar No: 2010/12156, Tarih: 24.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6691 E.  ,  2010/12156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4432, Karar No: 2013/13279, Tarih: 25.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4432 E.  ,  2013/13279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından dolayı şüpheli ... hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sırasında, 21.05.2012 ve 13.08.2012 tarihleri arasında ... numaralı cep telefonu ile ilgili iletişimin tespiti talebinin reddine dair Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/10/2012 tarihli ve 2012/975 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın keza reddine ilişkin (ANKARA) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2012 tarihli ve 2012/402 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135/1. maddesinde yer alan "Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suçun işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka surette delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet Savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir."

Aynı Kanun'un 135. maddesinin 6. fıkrasında "Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma, ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümler....sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir."

Şeklindeki düzenlemelerde ve Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 03/10/2005 tarihli ve 2005/14969-20489 sayılı ilâmı birlikte değerlendirildiğinde, soruşturma evresinde telefonla yapılan görüşmelere ilişkin detay bilgilerinin yani telefonla yapılan bağlantıların kimlerle ve ne zaman yapıldığının belirlenmesi anlamına gelen tespitin, 5271 sayılı Kanun'un 135/6. maddesi kapsamı dışında kaldığı, hangi suça ilişkin olursa olsun, telefondan kimlerle, ne zaman görüşüldüğüne dair tespitin, 5271 sayılı Kanun'un 135/1. maddesi uyarınca hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet Savcısının kararıyla mümkün olacağı, somut olayda da adı geçen şüpheliye ait olan cep telefon numarasının arayan ve aranan telefon dökümlerini içerecek şekilde detay bilgilerinin istendiği dikkate alınmaksızın itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.12.2012 gün ve 67785 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 14.12.2012 gün ve KYB/2012-303890 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135/1.maddesinde yer alan "Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suçun işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka surette delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet Savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir.",5353 sayılı Yasanın 17. maddesiyle değişik CMK.nun 135. maddesinin 6. fıkrasında bu madde kapsamında ''dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine'' ilişkin hükümlerin fıkrada sayılan katalog suçlarla ilgili olarak uygulanabileceği öngörülmüştür.

Soruşturma evresinde şüphelinin kullandığı telefonuyla yaptığı görüşmelere ilişkin detay bilgilerinin, yani telefonla yapılan bağlantıların kimlerle ve ne zaman yapıldığının belirlenmesi anlamına gelen ''tespit'' yukarıda belirtilen CMK.nun 135. maddesinin 6. fıkrası kapsamı dışında bırakılmıştır. Bu nedenle, hangi suça ilişkin olursa olsun, şüpheliye ait telefondan kimlerle, ne zaman görüşüldüğüne dair “tespit” CMK.nun 135/1. maddesi uyarınca hakim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde C.Savcısının kararıyla mümkün olacaktır.

Somut olayda da adı geçen şüpheliye ait olan cep telefon numarasının arayan ve aranan telefon dökümlerini içerecek şekilde detay bilgilerinin istendiği dikkate alınmaksızın itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2012 gün, 2012/402 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 25.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13240, Karar No: 2023/3002, Tarih: 12.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/13240 E.  ,  2023/3002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2014 tarihli ve 2012/989 Esas, 2014/700 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; "...1)Açılan davaların dayanağının esas itibariyle Malatya cumhuriyet Başsavcılığının, 2012/2404 soruşturma no'lu dosyası olduğu, bu dosyanın sonradan değiştirilmesini önlemek, kanıt olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme dayanak yapılan hazırlık soruşturma belgelerinin onaylanmış örnekleri getirtilmeden, onaysız fotokopileri ile yetinilerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanığın dosya içinde mevcut 11/06/2012 tarihli yazılı savunmasındaatılı suçların boy, kilo, saç ve göz rengi itibariyle kendisine birebir benzeyen ERT firmasında çalışan ... yaray isimli şahıs tarafından işlendiğini tespit etttiğini söylemekle, bu isimde bir şahsın bulunup bulunmadığnı tespit edilerek, bulunması durumunda sanık ile benzerliğinin araştırılması,

3)Soruşturma aşamasında tanık ...'in teşhisi nedeniyle sanığın suç tarihleri itibariyle kullandığı cep telefonu numarasının hangi baz istasyonlarından sinyal aldığının araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi," yasaya aykırı bulunduğundan hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği beraat hükmüne yönelik olup, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği beraat hükmüne yönelik olup, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 2011 yılı Kasım Ayı içinde tam olarak tespit edilmeyen bir tarihte, Diyarbakır İl Merkezinde faaliyet gösteren ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'de çalışan ve Vodafone Baz istasyonlarının montajında görevli olan sanık ...'in, ... İlçesi ... Köyünde bulunan Vodafone İletişim Hizmetleri A.Ş.'ye ait baz istasyonuna gelerek kendisinde bulunan anahtarlar ile kilitleri açtığı, akabinde alarm sistemine ait soketlerin kablolarını usulüne uygun olarak söktükten sonra istasyonda bulunan 8 adet Narada Marka K00945592, K00945593, K00945594, K00945595, K00945596, K00945597, K00945598, K00945599 seri numaralı aküleri bulundukları yerden aldığı, ayrıca akülere bağlı kabloların uç kısımlarını şase yapmalarını engellemek amacıyla bantladığı, yapılan soruşturma kapsamında Vodafone İletişim Hizmetleri A.Ş.'ye ait akülerin, 26.01.2012 tarihinde Hoca ... Yesevi Mahallesi ... Sitesi No:3 Merkez / Malatya adresinde faaliyet gösteren A.Ç.'ye ait ... Hurdacılık isimli iş yerinde ele geçirildiği, A.Ç.'nin söz konusu aküleri yaklaşık 15-20 gün önce kendisi ile aynı sitede hurdacılık yapan S.A.'dan satın aldığını beyan ettiği, S.A.'nın alınan ifadesinde söz konusu aküleri yaklaşık bir ay kadar önce soy ismini bilmediği ... isimli şahıstan satın aldığını, ...'nin 0 530 (...) (..) (..) numaralı cep telefonunu kullandığını beyan ettiği, sanığın Vodafone İletişim Hizmetleri A.Ş.'ye ait baz istasyonunda bulunan akülerin çalınması olayına ilişkin olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilmiştir.

2. Sanık, Turkcell ve Vodafone firmalarının taşeronu olarak faaliyet gösteren ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'de ekip şefi olduğunu, bağlı olduğu şirketin Diyarbakır ve Van bölgelerine baktığını, Malatya ilinde Vodafone şirketine ait baz istasyonunda herhangi bir çalışma yapmadığını, Vodafone'a ait baz istasyonlarının kapısının şifreli anahtar ile açıldığını ve bu anahtarın şirket elemanlarına zimmet karşılığı verildiğini, anahtarların şifreli olması sebebiyle de çoğaltma imkanının bulunmadığını, 0 530 (...) (..)(..) numarasının şirket hattı olduğunu, M.A. ve S.A. isimli şahısları tanımadığını savunmuştur.

3. Tanık A.Ç. suça konu aküleri hurdacılar sitesinde işletmecilik yapan S.A. isimli şahıstan aldığını beyan etmiştir.

Tanık S.A, kardeşi M.A. ile hurdacılık yaptıklarını, olay tarihinde işyerine ismini ... olarak bildiği ve simaen tanıdığı bir şahıs ile yanında tanımadığı ancak sonradan kardeşi M. tarafından isminin E. olduğu söylenen bir şahsın satmak amacıyla hurda akü getirdiklerini, aldığı aküleri kâr payıyla A.Ç'ye sattığını, ... isimli şahısla 1 kez 0 530 (...) (..)(..) nolu telefondan görüştüğünü beyan etmiştir.

Tanık S.A, kardeşi M.A. ile hurdacılık yaptıklarını, olay tarihinde işyerine ismini ... olarak bildiği ve simaen tanıdığı bir şahıs ile yanında tanımadığı ancak sonradan kardeşi M. tarafından isminin E. olduğu söylenen bir şahsın satmak amacıyla hurda akü getirdiklerini, aldığı aküleri kâr payıyla A.Ç'ye sattığını, ... isimli şahısla 1 kez 0 530 (...) (..)(..) nolu telefondan görüştüğünü beyan etmiştir.

Tanık M.A. suça konu aküleri ... isimli bir şahsın getirdiğini, şahsın 0 530 (...) (..)(..) nolu telefonu kullandığını beyan etmiş; soruşturma aşamasında 27.01.2012 tarihinde fotoğraf üzerinden, 30.01.2012 tarihinde ise canlı olarak sanığı teşhis etmiş; yargılama aşamasında ise, soruşturma aşamasında sanığın binanın dışından gösterildiğini, satan kişiye benzediğini söylediğini, dükkanına gelen kişinin sanık olmadığını bildirmiştir.

4. Vodafone şirketinin Malatya bölge sorumlusu olan şikayetçi ... 30.01.2012 tarihli beyanında; ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'de ekip şefi olarak çalışan sanığın, 7-8 ay kadar önce Malatya İli Darende ilçesinde baz istasyonu kurulumunda görev aldığını, Vodafone şirketi olarak 7-8 aydır ... isimli şirketle Malatya bölgesinde çalışmadıklarını, şirkete ait baz istasyonlarının kapı anahtarlarının şifreli olduğunu, bu anahtarların taşeron firmaların yalnızca yetkililerine zimmet karşılığı verildiğini, çalıştıkları dönemde baz istasyonlarının kapılarını açmaya yarayan anahtarın sanıkta olmadığını beyan etmiştir.

5. Mahkemece; sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurmaya elverişli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden temyize konu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan ... Telekomünikasyon A.Ş.'nin taşeronu olan ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'de ekip şefi olarak görev yapan sanığın, Malatya ili ... ilçesi ... Köyünde bulunan katılan şirkete ait kilitli bulunan baz istasyonlarını kendisinde bulunan anahtar ile açarak suça konu 8 adet Narada Marka K00945592, K00945593, K00945594, K00945595, K00945596, K00945597, K00945598, K00945599 seri numaralı aküleri bulundukları yerden aldığı, suça konu akülerin 26.01.2012 tarihinde A.Ç.'ye ait iş yerinden ele geçirildiği, sanığın bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın katılan ... Telekomünikasyon A.Ş.'nin taşeronu olan ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'de ekip şefi olduğunu, Malatya ilinde Vodafone'a ait baz istasyonunda herhangi bir çalışma yapmadığını, ayrıca baz istasyonlarının anahtarlarının şirket elemanlarına zimmet karşılığında verildiğini, kendisine anahtar verilmediğini savunduğu, katılan şirketin Malatya Bölge Sorumlu olan ...'in de 30.01.2012 tarihli beyanında, Vodafone şirketinin 7-8 aydır Malatya bölgesinde çalışmadıklarını, şirkete ait baz istasyonlarının kapı anahtarlarının şifreli olduğunu ve bu anahtarların yalnızca taşeron firmaların yetkililerine verildiğini, sanığın baz istasyonlarını açmaya yarayan anahtarlarının olmadığını beyan etmesi karşısında, suç tarihi olan Kasım 2011 itibariyle sanığın çalıştığı ... İletişim Hizmetleri A.Ş. ile katılan ... Telekomünikasyon A.Ş. arasında hizmet ilişkisinin bulunmadığı, sanığa yüklenen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçuna uyduğu; öte yandan Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 20.02.2012 tarihli ve 2012/1177 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında, Vodafone Telekomünikasyon A.Ş.'e ait baz istasyonlarındaki aküleri hırsızladığı iddiasıyla nitelikli hırsızlık suçundan dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2012 tarihli ve 2012/184 Esas, 2013/870 Karar sayılı kararıyla sanığın beraatine karar verildiği, kararın temyiz edilmeden 21.12.2012 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında mükerrer yargılama yapılmasının önüne geçilmek amacı ile Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2012 tarihli ve 2012/184 Esas, 2013/870 Karar sayılı dosyasının aslının dosya arasına getirilerek davaya konu eylem ile bu dosyaya konu eylemin aynı olay olup olmadığının araştırılması, mükerrer yargılama olduğu sonucuna varılması halinde davanın reddine karar verilmesi, mükerrer yargılama olmadığının belirlenmesi halinde ise suça konu akülerin satıldığı tanıklar M.A. ve S.A.'nın suça konu aküleri kendilerine satanın "..." isminde bir kişi olduğunu bildirmeleri, sanığın kullandığı cep telefonu numarasını vermeleri ve M.A

.A. ve S.A.'nın suça konu aküleri kendilerine satanın "..." isminde bir kişi olduğunu bildirmeleri, sanığın kullandığı cep telefonu numarasını vermeleri ve M.A.'nın soruşturma aşamasında sanığı canlı olarak teşhis etmesi ve tüm dosya kapsamından suçun sübut bulduğu gözetilerek sanığın nitelikli hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfında hataya düşülerek ve eksik inceleme sonucu hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2014 tarihli ve 2012/989 Esas, 2014/700 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25765, Karar No: 2013/5540, Tarih: 18.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25765 E.  ,  2013/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/149439

MAHKEMESİ : Erzurum 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2007

NUMARASI : 2007/67 (E) ve 2007/372 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kullanmakta olduğu y.coskun@mynet.com adresinden suç tarihinde erzurumluyum@yahoogroups.com, erzurumlular@yahoogroups.com ve erzurumca@yahoogroups.com adreslerine gönderdiği ve katılanı kastettiği e-posta içeriğinde yeralan "...25 yıldır bütün iktidarlarla iyi ilişki kurmayı başaran, sanığın bütün hizipleriyle yakınlığı olan, M.A.A. ve M. Y. gibi derin arkadaş çevreleriyle arkadaşlığı olan, D.köyü, S., Ç.ve Ş.köylülerinden önemli ölçüde arazi kapatan ve bu araziyi daha sonra olduğukça önemli bir fiyata Karayollarına devrederek bir büyük memleket hizmeti yapan, 80 yılına kadar ülkücü olan, 84'ten sonra derin devlet için çalışan, son 15 yılda daha çok güç ve para için teşebbüslerde bulunan her dönemin iktidarına göre ayak uyduran..." biçimindeki sözlerinin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçu işlediği ve cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5032, Karar No: 2022/5787, Tarih: 11.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5032 E.  ,  2022/5787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü::

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Şirketine (EÜAŞ) bağlı ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğünde davalı Kurumun özelleştirildiği 22.06.2015 tarihine kadar davalı Kurumda çalıştığını, davacının ... Sendikasına üye olduğunu, davacının üyeliği Sendika tarafından kabul edilerek, davalı EÜAŞ'a bildirildiğini, davalı Şirketin davacının üyelik formunu personeli olmadığı gerekçesiyle iade ettiğini, davacının sendikaya kayıtlı olarak çalışmış olduğu dönem içerisinde davalı tarafından toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını, işyerinde taşeronlar kullanılmak suretiyle muvazaalı bir şekilde davacının da aralarında bulunduğu işçilerin davalı Şirkete bağlı işçilere nazaran haklarının kısıtlandığını, bu doğrultuda ... l. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesine açılan davanın kabul edildiğini ve kararın Yargıtayca onanarak kesinleştiğini, sonraki süreçte davacının aynı işyerinde aynı statüyle çalışmaya devam ettiğini ileri sürerek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, sosyal yardım, vardiya tazminatı, giyim yardımı, gıda yardımı, elektrik yardımı ve kıdem tazminatı fark alacaklarını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı defi ve husumet itirazında bulunmuş, davacının müvekkili teşekkülden hizmet alımı ihalesini alan firmaların işçisi olarak çalıştığını, muhatabının ihaleyi alan müteahhit firma olduğunu, ... Sendikasının davacının üyeliğini usulsüz olarak kabul ettiğini, muvazaa iddiasının kabul edilemeyeceğini, Ana Statü'nün 6 ncı maddesine göre teşekkülün asıl amaç ve faaliyetinin elektrik enerjisi üretmek olduğunu, mevzuat hükümleri ve usule uygun şekilde ihale yolu ile hizmet alımı yapıldığını, muvazaa iddiasına dayanak teşkil edecek hiçbir durumun mevcut olmadığını, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun emsal mahiyetteki kararlarında muvazaa iddiasının gerçek olmadığının kanıtlandığını, yüksek mahkeme kararları doğrultusunda müvekkili Kurumun sorumluluğundan söz edilemeyeceğini ve davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.