muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11580, Karar No: 2023/1080, Tarih: 02.03.2023

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları" nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Olayın intikal şekli ve zamanı, 21.12.2017 tarihli mağdurenin hafif düzeyde mental retarde olduğuna dair özürlü sağlık kurulu raporu ve 20.10.2021 ve 03.11.2021 tarihli mağdurenin zihinsel açıdan yaşıtlarından hafif geride olduğuna dair adli görüşme değerlendirme raporları içeriklerine göre hafif derecede mental retarde olduğu tespit edilen mağdurenin ifadelerine tek başına itibar edilemeyeceği dikkate alınarak mağdurenin aşamalarda başka delillerle desteklenmeyen soyut anlatımları, tanık beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A.Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.05.2022 tarihli ve 2022/801 Esas, 2022/860 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, bozma nedenine göre atılı suçtan tutuklu bulunan sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini hususunun ivedi şekilde mahalline bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.03.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğunca sanık hakkında cinsel istismar suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Bursa BAM 7. Ceza Dairesi kararının bozulmasına karar verilmiş ise de;

Sanığın öz kızı olan mağdure ...'in mahallede birlikte oyun oynadıkları arkadaşlarına "babasının kendisini severken özel bölgelerine dokunduğunu" anlatması üzerine çocukların bu durumu ailelerine aktardıkları, mağdure ile aynı apartmanda oturan tanık Sevgi'nin bu hususu çocuklardan duyması üzerine telefonla 183 ihbar hattını arayarak durumu bildirdiği, bunun üzerine olayın adli birimlere intikal ettirildiği, intikalin doğal olup sanığın eşi katılan ... 'ın soruşturma ve kovuşturma aşamasında, eşinin kızına karşı olumsuz bir tavrını görmediğini, eşinin kızını bir baba gibi öpmüş olabileceğini, kızının bu zamana kadar kendisine babası hakkında kötü bir şey söylemediğini, eşinden ayrılmak gibi bir niyetinin olmadığını, ailesiyle görüşmediği için eşinden başka kimsesinin olmadığını, bu sebeple iftira attığına dair beyanları kabul etmediğini belirtir anlatımları nazara alındığında, sanığın, mağdurenin katılan ... tarafından yönlendirilmesi üzerine kendisine iftirada bulunduğuna dair savunmalarının soyut nitelikte ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu,

Pedagog ... tarafından düzenlenen Adli Görüşme Değerlendirme Raporunda, mağdure ...'in fiziksel gelişiminin içerisinde bulunduğu gelişme dönemi ile uygunluk gösterdiğinin ancak bilişsel gelişiminde gelişme döneminin gerisinde olduğu, adli görüşmeye başlamadan önce gerçek – yalan ayrımını yapabilirliğini ölçmek amacıyla sorular sorulduğu ve alınan cevaplardan bu yeterliliğe sahip olduğunun görüldüğü, zeka geriliğinin olduğu, zaman kavramlarını karıştırdığı ancak mekan ve olay kavramlarının anlatımında yanlışlıklarının olmadığı, anlattıklarına itibar edilebilir olduğuna dair kanaat edinildiğinin belirtilmesi,

Mağdurun yaşı ve mağdurda mental retardasyon olması sebebiyle Çocuk İzlem Merkezi'nde vermiş olduğu beyanı kurgulayabilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olması, mağdurun aşamalarda değişmeyen, özü itibariyle tutarlı ve detaylı beyanlarda bulunması, aynı çatı altında birlikte yaşadığı babasına iftira atması için bir sebep bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyeti yerinde olduğu ve hükmün onanması gerektiği kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/20278, Karar No: 2012/3957, Tarih: 21.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/20278 E.  ,  2012/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi evrakta sahtecilik ve bu suça iştirak

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 354/1, 59/2, 72, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri gereğince 717.YTL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve ertelemeye ilişkin.,

1-06.01.2005 gün, 5283 sayılı "Bazı Kamu Kurum ve Kuruluşlarına Ait Sağlık Birimlerinin ...'na Devredilmesine Dair Kanun'un" 4. maddesinin (c) bendi, "Devredilen sağlık birimleri ile ilgili olarak; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar Sosyal Sigortalar Kurumu'nun sağlık hizmeti satın almasına ilişkin sözleşmeleri hariç, kamu kurum ve kuruluşları tarafından yapılmış sözleşmeler, kredi anlaşmaları, yatırım projeleri ile kamu kurum ve kuruluşları leh ve aleyhine adli ve idari yargıda sağlık hizmeti sunumundan, iyileştirici tıbbî malzeme alımından dolayı ve sağlık hizmeti sunan personelle ilgili açılmış ve açılacak davalar ile icra takipleri, Bakanlık husumetiyle yürütülür; bütün hak, yetki, yükümlülük, alacak ve borçlarıyla birlikte Bakanlığa geçer...." düzenlemesini içermekte olup; bu hükme göre ...'nın davaya müdahil olarak katılmasına karar verildiği ve SSK.nun davaya katılma hakkının son bulduğu anlaşılmakla, davada taraf sıfatı kalmayan SSK'nun vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY. nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan ... vekili ile sanıklar ..., ... ile... ...(...) müdafilerinin temyizlerine gelince:

765 sayılı TCK.nun 354. maddesinin resmi bir kurumda çalışmayan sağlık mensuplarınca düzenlenen belgeler hakkında uygulanacağı, somut olayımızda; "Hodgkin Lenfoma" hastası olmadığı halde ölen eşine ait anılan hastalığa ilişkin raporda tahrifat yaparak kendine aitmiş gibi düzenleyip kullanarak SSK Ulus Hastanesi Gögüs hastalıkları uzmanı olan sanık ...'a ve aynı hastanede dahiliye uzmanı olan sanıklar ... ile ...'a da ikişer kez gerçeğe aykırı istirahat ve sağlık kurulu raporları düzenlettirdiğinden bahisle açılan davada, sanıkların kamu görevlisi olarak suça konu raporları düzenlemeleri nedeniyle eylemlerinin "memurun resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturması ve sözkonusu doktorlar hakkında SSK Teftiş Kurulu Başkanlığının 17.01.2003 tarihli soruşturma raporuna istinaden dava açılmış olması karşısında; resmi kurumda doktor olarak görev yapan sanıklar ..., ... ve ... açısından, anılan soruşturma raporuna istinaden 4483 sayılı Yasa hükümleri uyarınca dava şartı olan "soruşturma izni" verilip verilmediği araştırarak, oluşacak duruma göre tüm sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanıklar ...(...), ..., ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10216, Karar No: 2019/1622, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10216 E.  ,  2019/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1737, Karar No: 2021/2382, Tarih: 20.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/1737 E.  ,  2021/2382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, tarafların kardeş olduğunu, yurt dışında yaşayan davacının eşi ile birlikte yapmış oldukları birikimlerini değerlendirmek için dava dışı .... Konut Yapı Kooperatifinden daire ve dükkan aldıklarını, bu işlerin takibi için kardeşi davalıya vekalet verdiğini, ancak davalının tapuları kendi adına aldığını, kooperatif dairelerinin üyelere tesliminden sonra 2009 yılına kadar kira bedellerinin davacının hesabına yatırıldığını, bu tarihten sonra davalının kira parasını da kendisinin aldığını ileri sürerek, .... Merkez .... Mahallesi ...6 ada .. parselde tapuya kayıtlı 4 numaralı dükkanın tapusunun iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında taşınmaz 3. kişiye satıldığından satış bedeli olan 45.000,00 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 1993 yılında dava dışı kooperatife 1 adet daire için üye olduğunu, üyeliği devam ederken 1994 yılında 20.000 DM ödeyerek dükkanın da maliki olduğunu, ayrıca babasının da davacı ve diğer kardeşi ....'a vermek üzere 2 daire için kooperatife üye olduğunu, babaları ölünceye kadar aidatların baba tarafından ödendiğini, babası öldükten sonra diğer mirasçıların da bilgisi dahilinde davacının 2 dairenin aidatlarını ödediğini, daireler fiilen bitip oturulmaya başlayınca davacının kardeşi Ahmet'e vekalet göndererek daireleri kiraladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafın dava konusu dükkanı peşin ödeme yoluyla satın aldığını savunmasına rağmen buna ilişkin herhangi bir ispat vasıtası sunmadığı, davalı tanıklarının bazı olayları çok ayrıntılı olarak beyan etmelerine rağmen söz konusu dükkanda yer alan kiracının kim olduğu, kira parasını kime ödediği hususlarında beyanda bulunamadıkları, davacı hesabına açıkça dükkan kirası adı altında ödemelerin yapıldığı, davalı tarafın cevap dilekçesinde tevilli savunmada bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesinde, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her birinin hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlü olduğu, 6100 sayılı HMK’nun 190. maddesinde, ispat yükünün, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa ait olduğu düzenlenmiştir. Usul hukukunda ispat yükü ilk önce kural olarak davacıya düşer, yani davacı davasını dayandırdığı vakıaları ispat etmelidir. Somut olayda, davacı taraf dava konusu dükkana ilişkin aidat ve masrafları ödediğini iddia ettiğine göre ödediğini ispat yükü davacı taraftadır. Dava dışı kooperatif kayıtlarına göre, söz konusu dükkana ilişkin üyeliğin davalıya ait olduğu ve tapunun davalı adına çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar bilirkişi raporunda aksi belirtilmişse de, davacı tarafça iddia edildiği gibi açıkça “dükkan kirası” adı altında davacıya ödeme yapıldığına ilişkin kayıt bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece, ispat yükünün davacıda olduğu gözetilerek davacının iddiasını ispata yarar dosyadaki deliller ve varsa yemin delili değerlendirilerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10785, Karar No: 2018/17288, Tarih: 15.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/10785 E.  ,  2018/17288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İ

DAVA TÜRÜ : Vakıf Senedinde Yapılan Değişikliğin Tescili

KARAR

1-Vakfın kuruluşundan dava tarihine kadar bütün değişiklikleri de gösterecek şekilde, vakfa ait asıl ve değişiklik senetlerinin ...... Genel Müdürlüğünden,

2- Tesciline karar verilen Simav Norterliği'nin 28.07.2004 gün ve 5064 yevmiye numaralı ve 05.05.2005 gün ve 3497 yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki vakıf senedi değişikliğine esas olan vakfın yetkili kurullarında alınmış bir karar var ise bu kararlar ile bu kararların alındığı toplantılara dair toplantıya çağrı, hazırun cetveli ile toplantı tutanaklarının onaylı suretlerinin davacı vakıftan,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3955, Karar No: 2020/2154, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/3955 E.  ,  2020/2154 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4548, Karar No: 2016/4439, Tarih: 29.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/4548 E.  ,  2016/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün gerekçesinde, 5237 sayılı TCK'nın 203. maddesinde düzenlenen suç için eylem tarihi itibariyle öngörülen seçimlik adli para cezasının alt sınırının 5 gün veya 180 gün olarak kabulü konusunda çelişkili değerlendirme yapılmış ise de; suçun işleniş şekli ve kastın yoğunluğuna dayanılarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak 200 gün üzerinden belirlenmiş olmasında dosya içeriğine göre bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyulup, delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16704, Karar No: 2016/8341, Tarih: 27.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16704 E.  ,  2016/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Bakanlığı aleyhine 19/11/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,...Kız Teknik ve Meslek Lisesinde öğrenci olduğunu, 2013-2014 eğitim öğretim döneminde 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu kapsamında davalıya ait eğitim kurumunda staj gördüğünü, asgari ücretin %30'undan aşağı olmamak üzere ücrete hak kazandığından,...İcra Müdürlüğünün 2014/718 esas sayılı dosyası ile başlatılan icra takibine davalının itirazı ile takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, yasal olarak ödemenin yapılmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne ve...İcra Müdürlüğünün 2014/718 esas sayılı takibine davalının itirazının kısmen iptali ile, 2.214,81 TL üzerinden takibin devamına, icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

a) 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun “Ücret ve Sosyal Güvenlik” başlıklı 25. maddesinin “Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar; aday çırak veya çırağın velisi veya vasisi veya kişi reşit ise kendisi; öğrenciler için okul müdürlüğü ile iş yeri sahibi arasında Bakanlıkça belirlenen esaslara göre düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. (Değişik son cümle: 13/2/2011-6111/64 md.) Ancak, işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, asgari ücretin net tutarının yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 30’undan, yirmiden  az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde 30’undan aşağı ücret ödenemez.” şeklinde olduğu, yine aynı Kanun'un “Mesleki eğitime katılma payı” başlıklı 24. maddesinin son bendinde “....Bu sayının tespitinde görev ve çalışma statüsüne bakılmaksızın iş yerinde 1475 sayılı İş Kanununa tabi olarak çalıştırılan personel sayısı dikkate alınır.” denilmektedir.

Dosya içerisindeki belgelerden, davacının davalı ...Bakanlığına bağlı ... Anaokulu'nda 16/09/2013 tarihli sözleşme ile staja başladığı, yaklaşık 8 ay süre ile staj eğitimi gördüğü, 3308 sayılı Kanun'un 25'inci maddesinde işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde asgari ücretin net tutarının, yüzde 30’undan, yirmiden  az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden az ücret ödemesinin olamayacağının açıkça düzenlenmiş olduğu, buna göre iş yerinde çalışan personel sayısının belirlenerek hesaplama yapılması gerekirken, ilçede bulunan davalı ...Bakanlığına bağlı tüm okullar esas alınarak hüküm kurulması, doğru olmamıştır.

b) 3308 sayılı Kanun'un 26. maddesi ve dosyada yer alan sözleşmenin 21. maddesi uyarınca mesleki eğitim gören davacının staj gördüğü sürede izinli veya çalışamadığı sürelerin de araştırılarak, yapılacak hesapta bu hususun da dikkate alınması gerekirken, fasılasız çalıştığının kabulü doğru olmamıştır. Ayrıca icra dosyasının dosya arasına alınarak itirazın iptali istenilen icra takibinde, takip konusu talep ile bağlı kalınarak yapılacak hesaba göre bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine 27/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3238, Karar No: 2011/5725, Tarih: 22.11.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/3238 E.  ,  2011/5725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2011

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece  özürlü kadrosundaki davacının sırf yasa hükmüne göre iş akdinin feshedilmiş olması ve feshe son çare olarak başvurulmaması gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

5910 sayılı Yasa ile yapılan düzenleme gereğince işverence personel giderlerinin azaltılması amacıyla alınan işletmesel karar doğrultusunda iş sözleşmesinin feshi geçerli neden oluşturur.

Davacı işyerinde özürlü olarak çalıştığına göre işyerinde özürlü çalıştırma yükümlülüğü olduğu anlaşılmaktadır. Öncelikle işverenin bu yükümlülüğü fesih tarihinde devam edip etmediği araştırılıp tespit edilmeli, devam ediyorsa işçi sayısına göre kaç özürlü çalıştırmakla yükümlü olduğu ve davacının hizmet sözleşmesinin feshinden sonra  özürlü çalışan bulunup bulunmadığı tespit edilmeli varsa özürlüler arasında davacının seçilmesinin sebepleri belirlenmeli bundan sonra bütün deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 22/11/2011 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı işçinin iş sözleşmesi 5910 sayılı gereği, personel giderlerinin Birlik gelirinin yüzde kırkını geçemeyeceği gerekçesi ile davalı işverence 30.12.2010 tarihli fesih bildirimi ile sona erdirilmiştir.

18.06.2009 tarihinde kabul edilen 5910 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi İle İhracatçı Birliklerinin Kuruluş Ve Görevleri Hakkında Kanununun geçici 1.maddesinin dördüncü fıkrasına göre personel giderleri gelirlerinin yüzde 40'ını aşan birliklerin genel sekreterlikleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıl içerisinde, personel giderlerini bu seviyeye getirmekle yükümlüdür. Sözü edilen düzenleme, personel giderlerinin gelirlerin yüzde 40 seviyesine getirilmesi için salt işçi çıkarılmasını öngörmemektedir. Başka bir anlatımla, ihracatın artırılması, işçi çıkarma dışındaki diğer tasarruf tedbirlerinin alınması gibi işlemlerle de belirtilen seviyenin yakalanması mümkündür. Bu bağlamda, işçinin işten çıkarılması son çare olmalıdır.