muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8453, Karar No: 2024/174, Tarih: 09.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/8453 E.  ,  2024/174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2018/1671 E., 2019/670 K.

SUÇ :Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2018 tarihli ve 2017/273 Esas, 2018/85 sayılI Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 7 inci maddesinin ikinci fıkrası ve ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2018/1671 Esas, 2019/670 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İfade özgürlüğü T.C. Anayasası'nın 26 ncı maddesi ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına Dair Sözleşmenin 10 uncu maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İfade özgürlüğü T.C. Anayasası'nın 26 ncı maddesi ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına Dair Sözleşmenin 10 uncu maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu madde de zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasası'nın 90 ıncı maddesinin son fıkrasında “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10 uncu maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10 uncu maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanığın instagram isimli sosyal medya hesabından kendi fotoğrafını paylaşarak " ..." yazdığı, yine araç içesirisinde " Kürdistan dağlarında umut oldu mevzilerde bir sevdayım yollarda, ateşiyle Kürdistanın dağlarında umut oldu mevzilerde biz sevdayım yollarda, ateşiyle ben hayriyim, ben kemalı" sözlerini içeren video paylaştığı, yine PKK terör örgütü üyesinin fotoğrafını paylaşarak "bu şehidin cansız bedeninden korktunuz. Şehit namırın" şeklinde paylaşım yaptığının anlaşılması karşısında terör örgütünün propagandasını yapmak suçunun unsurlarının oluşmadığı ancak; sarf edilen sözlerin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih, 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215 inci maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 215 inci maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği karar yerinde tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2018/1671 Esas, 2019/670 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10798, Karar No: 2022/2736, Tarih: 21.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10798 E.  ,  2022/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 356 maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme sonucu ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, Merkez İlçesi, Kababel Köyü 102 ada 27 ve 86 (ifrazen 211) parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 356. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme sonucu, objektif değer artışı oranı yeniden belirlenmek suretiyle tespit edilen kamulaştırma bedeli üzerinden ve tescil hükmü düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9872, Karar No: 2015/25555, Tarih: 16.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9872 E.  ,  2015/25555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 12.11.2012 tarihli, 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan ...'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte ... Valiliğinden;

2-...'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin ... Valiliği'nden;

3-Bilirkişi raporunun denetlenmesi için gerekli olduğundan dosya içinde bulunmayan davalı taraf ile....Sendikası arasından imzalanan davacının tüm çalışma dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin davalı taraftan;

Temin edilip eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16797, Karar No: 2018/3247, Tarih: 27.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16797 E.  ,  2018/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılan ... hakkında düzenlenen, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğüne ait 19.02.2014 tarih ve 2014/504 prot. sayılı raporda; ''sağ temporalde 1 cm.lik kesi, sol kaş dış yanda 3 cm.lik kesi olduğu'' yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olduğunu, yüzde sabit ize neden olmadığının belirtildiği, ancak aynı Adli Tıp Şubesinin 20.03.2015 tarih ve 2015/1017 prot. sayılı raporunda, yaralanmanın yüzde sabit ize neden olduğunun belirtilmesi kaşısında; raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için katılana ait tüm film, grafi, hastane evrakları ve tüm tedavi evraklarıyla birlikte katılanın Adli Tıp İlgili İhtisas Dairesine gönderilerek mevcut yaralanmanın ''yüzde sabit ize neden olup olmadığının'' tespiti yönünde aldırılacak raporun sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29. maddeleri gereğince belirlenen "3 yıl 9 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında, sonuç cezanın "3 yıl 1 ay 15 gün" yerine "2 yıl 13 ay 15 gün" hapis cezası olarak hatalı hesaplanması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1230, Karar No: 2015/6454, Tarih: 16.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1230 E.  ,  2015/6454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. İnş.Turz.Paz.San. ve Tic.Ltd.Şti. ile davalı M.. E.. arasındaki davadan dolayı Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20.11.2014 tarih ve 2014/543-2014/298 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat Y..S.. ile davalı vekili Avukat E.. S..geldi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden;

Ankara 4. İcra Müdürülüğü'nün 2010/8700 Esas sayılı icra dosyasının temin edilerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6536, Karar No: 2012/7681, Tarih: 30.05.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/6536 E.  ,  2012/7681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.08.2011 gününde verilen dilekçe ile meraya müdahalenin men'i, kal ve eski hale getirme tazminatı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden kabulüne, Nejmi yönünden reddine dair verilen 16.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 1029 no'lu mera parselinin davalılar tarafından kullanılıp, üzerine ağıl ve müştemilat yapıldığı iddiası ile meraya müdahalenin men'i, ağıl ve müştemilatın kal'i ile 489.75 TL eski hale getirme tazminatı istemlerine ilişkindir.

Davalılardan ..., ağıl ve müştemilatın kendisine babasından kaldığını ve kendisi tarafından kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., ağıl ve müştemilatın babası davalı ... tarafından kullanıldığını, kendisi ile bir ilgisinin bulunmadığını, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalılardan ... hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiş, davalı ... hakkında açılan dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ile davalılardan ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalılardan ...'in tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, davalılar hakkında ... 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/360 Esas sayılı dava dosyasında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan dolayı dava açıldığı, mahkemece davalıların her ikisi hakkında da mahkumiyet hükmü kurulduğu, kararın temyiz edildiği, henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır. Borçlar Kanununun 53. maddesi uyarınca hukuk hakimi ceza mahkemesinin vereceği beraat kararları ile bağlı değil ise de; maddi olaya ilişkin yapacağı saptamayla bağlı olacağından ceza mahkemesinde görülen kamu davası bu davayı doğrudan etkiler.

Mahkemece yapılması gereken iş; açıldığı anlaşılan kamu davası sonucunu beklemek, eldeki davayı bunun sonucuna göre karara bağlamak olmalıdır.

Değinilen yönün gözardı edilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'in tüm temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2) numaralı bent uyarınca davacı Hazine lehine BOZULMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1965, Karar No: 2015/3646, Tarih: 05.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/1965 E.  ,  2015/3646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİLAS 2. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2014/7-2014/67

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulü ve hakem heyeti kararının iptaline yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; dava dilekçesinde; davalı elektrik abonesi tarafından, dönem faturalarına kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle, Milas Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu; hakem heyetince tüketicinin talebinin kabulü ile 567,58 TL'nin tüketiciye iadesine karar verildiğini; hukuka aykırı olan Milas Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 22/11/2013 tarih ve 590252/1767 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

Mahkemece; 4077 sayılı kanun kapsamında Tüketici Hakem Heyetinin görev sınırlarının açıkça belirtilmiş olduğu, iptali istenen tüketici hakem heyetinin kararına konu olan kalemlere ilişkin işlemin ise; Enerji Piyasası Kanunun 12. maddesine göre, idari işlem niteliği göstermesi nedeniyle bu tür işlemlere yönelik itirazlar açısından idari yargının görevli olacağı ve dolayısıyla Milas Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 4077 sayılı kanun gereğince, görevine girmeyen konuda usule ve yasaya aykırı şekilde karar vermiş olduğu gerekçe gösterilerek; davanın kabulü ile hakem heyeti kararının iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar, mahkeme gerekçesinde; iptali istenen Tüketici Hakem Heyetinin kararına konu olan kalemlere ilişkin işlemin; Enerji Piyasası Kanunu'nun 12.maddesine göre, idari işlem niteliği göstermesi nedeniyle, bu tüm işlemlere yönelik itirazlar açısından idari yargının görevli olacağından bahsedilmiş ise de; davalı tüketici; EPDK Kurul kararlarının kanuna aykırı olduğu veya iptaline ilişkin bir istemde bulunmamıştır. Kurul kararlarına göre kendisinden tahsil edilen bedellerin iadesini talep etmiştir. EPDK Kurul kararı dava konusu değildir. Taraflar arasındaki özel hukuk ilişkisinden(abonelik sözleşmesinden) kaynaklanan ve yersiz tahsil edildiği iddia edilen bir kısım bedellerin istirdadına ilişkin bir uyuşmazlık mevcuttur. Uyuşmazlığın özel hukuk ilişkisinden kaynaklandığı nazara alındığından davaya bakmaya Adlî Yargı görevlidir. Dolayısıyla davaya bakmaya Adlî Yargı görevli olduğu kabul edildiğinde Tüketici Hakem Heyetinde görevinde olmayan bir konuda karar aldığından bahsedilemeyecektir.