muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6716, Karar No: 2020/9124, Tarih: 08.07.2020

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur.Somut olayda, davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fiilen sona erdirildiği 31.03.2014 tarihine kadar aynı işyerinde kesintisiz olarak çalıştığını, davalı işverenlikçe, haberi olmaksızın değişik tarihlerde muhtelif işyerlerinde girdi-çıktı yapıldığını, işe başladığı tarihten işverence devir yapılan tarihe kadar aynı işyerinde kesintisiz olarak çalıştığını iddia etmiş, davalı işveren ise, davacının işten kendisinin ayrıldığını, sigortası devam ederken başka bir firmada işe başladığını, devir yapılmadığını, faaliyetine devam ettiğini, savunmuştur. Mahkemece, davacının iş sözleşmesine davalı işveren tarafından bildirimsiz olarak son verildiği, feshin haklı bir nedene dayandığının ispat edilemediği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Her ne kadar davacı taraf , 31.03.2014 tarihinde işverence iş sözleşmesinin haksız şekilde fiilen sona erdirildiği iddia etmiş ise de, hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde 05.02.2014 tarihinde başka bir işyerinden bildirim yapıldığı görülmektedir. Diğer yandan davacı, işyerinde devir olduğunu iddia emiş, davalı taraf ise devir yapılmadığı savunmuştur. Davacı tanıkları, belirtilen fesih tarihinde davalı işyerinde çalışmamakla birlikte, davacının halen devir edilen şirkette çalışmaya devam ettiğini beyan etmişlerdir. Davalı taraf ise tanık dinletmemiştir. Bu durumda Mahkemece yapılacak iş, öncelikle davacının hizmet döküm cetvelinde 05.02.2014 tarihinden itibaren kaydı bulunan işyeri ile ilgili araştırma yapılarak, davacının bu işyerinde çalışmasının olup olmadığı belirlenerek ve davalı işyerinde devir olup olmadığı hususları tespit edilerek oluşacak sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 08.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1754, Karar No: 2025/78, Tarih: 14.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1754 E.  ,  2025/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1632 Esas, 2023/1551 Karar

KARAR : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/325 E., 2021/189K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "...", "...’, "..."’ ibareli markalarının bulunduğunu, davalı gerçek kişinin "..." ibareli marka başvurusuna anılan markalarına dayalı olarak yaptıkları itirazlarının dava konusu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında görsel, işitsel ve anlamsal olarak karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, müvekkilinin markalarının tanınmış bulunduğunu, dava konusu başvurunun müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, aynı ticari alanda faaliyet gösteren davalının müvekkilinin ".../.../..." esas unsurlu markalarını bilmemesinin mümkün olmadığını ileri sürerek YİDK'in 2020-M-8263 sayılı kararının iptaline, tescili halinde dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru ile davacının "..." ve "..." asıl unsurlu markaları arasında, başvuru kapsamında yer alan 38. ve 41. sınıf hizmetler yönünden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 maddesi anlamında iltibas koşullarının oluştuğu, dava konusu markanın davacının itirazına mesnet "..." ve "..." asıl unsurlu seri marklarının arasına sızabileceği, bu hâlin öteden beri kullanılan davacı markalarının tüketiciler nazarında tesis ettiği imajın transferi sonucunu doğuracağı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu YİDK kararının iptali ile dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiş, hüküm davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı dava dilekçesinde, davalı Kurum nezdinde ileri sürdüğü itirazlarında dayanak olarak gösterdiği markalar yanında 2015/40486 sayılı ve "..." ibareli markasına da dayanmış olup, İlk Derece Mahkemesince dava konusu başvuru ile davacının "..." ve "..." ibareli markaları arasında iltibas koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verildiği, Mahkemenin bu kabul gerekçesi ve karara karşı sadece davalı Kurumun istinaf kanun yoluna başvurduğu gözetildiğinde, istinaf incelemesine konu uyuşmazlığn davacının itirazına mesnet "..." ibareli markası ile dava konusu başvuru arasında iltibas koşullarının oluşup oluşmadığı bu bağlamda dava konusu YİDK kararının yerinde bulunup bulunmadığı noktasında olduğu, Zira İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararında, davacının Kurum nezdindeki itirazlarında ileri sürdüğü "..." ibareli markaları yönünden herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmadığı anlaşıyor ise de, az önce de açıklandığı gibi kararı sadece davalı Kurum istinaf ettiğinden, davacının "..." ibareli markaları inceleme konusu yapılamayacağı gibi, yukarıda açıklandığı üzere incelemenin YİDK kararının yerinde olup olmadığı ile sınırlı olarak yapılması gerektiğinden, bu talep bakımından davacının davalı Kurum nezdinde ileri sürmediği 2015/40486 sayılı ve "..." ibareli markasının iltibas değerlendirmesinde nazara alınmadığı, dava konusu başvurunun kapsamında 38 ve 41. sınıf hizmetlerin bulunduğu, davacının itirazına mesnet "..." ibareli tek markası 2015/40488 sayılı marka olup, anılan marka kapsamında başvurunun tescil edilmek istendiği 38 ve 41. sınıf hizmetler aynen yer aldığından, emtia benzerliğine ilişkin koşulun gerçekleştiği, dava konusu başvuru, altın sarısı renginde, standart büyük harf karakteri ile yazılan "..." ibareleri ile bu ibarelerin üst satırına oldukça büyük bir daire içine yerleştirilmiş, özel yazım karakteri ile yazılan "V" harflerinden oluştuğu, davacının 2015/40488 sayılı markası da, özel yazım karakteri ile oluşturulan "..." ibaresi ve anılan ibarenin sonunda bulunan "OO" harflerinin altına gülen yüz şeklini andıracak şekilde yerleştirilen yatay bir çizgiden meydana geldiği, bu haliyle, taraf markalarında yer alan şekil unsurları ile dava konusu başvuruda yer alan ve İngilizce "bir" anlamına gelen uyuşmazlık konusu hizmetlerin tüketicisi tarafından anlamı bilinebilecek olan "One" ibaresi ayırt edicilikte geri planda kalan tali unsuru niteliğinde olduğundan, dava konusu başvurunun asli unsurunun "...", davacının itirazına mesnet markasının asli unsurunun da "..." ibaresi olduğu, bu duruma göre yapılan değerlendirmede, İngilizce bir kelime olan başvuru konusu "..." ibaresinin İngilizce bilen tüketicilerce "vi-jın", bilmeyen tüketiciler tarafında da "vı-sı-on" şeklinde, anlamı bulunmayan davacı markasının da "..

...", davacının itirazına mesnet markasının asli unsurunun da "..." ibaresi olduğu, bu duruma göre yapılan değerlendirmede, İngilizce bir kelime olan başvuru konusu "..." ibaresinin İngilizce bilen tüketicilerce "vi-jın", bilmeyen tüketiciler tarafında da "vı-sı-on" şeklinde, anlamı bulunmayan davacı markasının da "..." şeklinde teleaffuz edileceği, her ne kadar taraf marklarının ilk sesleri aynı olsa da dava konusu başvurunun bitişinin farklı olduğu, bu farklığın dava konusu başvuruya hem görsel hem de işitsel olarak yeterli ayırt ediciliği sağladığı, markalar arasında görsel olarak da tertip tarzı ve yer verilen şekil unsurları itibariyle de ciddi farklılıklar bulunduğu ve mahkemece alınan bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, uyuşmazlık konusu 38. ve 41. sınıf hizmetlerin hitap ettiği tüketicilerinin bilinç düzeylerinin yüksek olduğu gözetildiğinde, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet 2015/40488 ve "..." sayılı markası arasında, SMK'nın 6/1 maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunmadığı kanaatine varıldığı, nitekim İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi raporundaki çoğunluk görüşünde de aynı tespitlere yer verildiği, yerel mahkeme kararının, davalı gerçek kişi tarafından istinaf edilmediği, dolayısıyla YİDK kararının iptali davası yönünden ulaşılan sonucun, yerel mahkemece verilen hükümsüzlük kararına yansıtılmasının mümkün olmadığı, bu nedenle hükümsüzlük davası yönünden İlk Derece Mahkemesi kararı gibi karar verildiği gerekçesiyle davalı Kurum'un istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, YİDK kararının iptali istemli davanın reddine, marka hükümsüzlüğü istemli davanın kabulü ile dava konusu 2019/5861 sayılı markanın markanın tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, karar, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.01.2025 tarihinde kesin olarak oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık, itiraza mesnet “...”, ...” VE ...” ibareli markalar ile “...” ibareli başvuru markasının SMK m. 6/1 kapsamında benzer olup olmadıkları noktasında toplanmaktadır.

İlk derece mahkemesince itiraza mesnet davacının “...” VE “...” ibareli markaları ile davalının marka tescili için başvuruda bulunduğu “...” ibaresinin SMK m. 6/1 hükmü anlamında görsel, işitsel ve anlamsal yönlerden karıştırmaya sebep olabilecek düzeyde benzer olduğu, başvuru markasının davacının seri markalarının arasına girme ihtimalinin de bulunduğu vs. gerekçeler ile davanın kabulüne karar verilmiş, BAM hukuk dairesince ise, işaretler arasında SMK m. 6/1 anlamında iltibas tehlikesinin bulunmadığı sonucuna varılarak, istinaf edenin sıfatına göre YİDK kararının iptaline yönelik davanın reddine, başvuru sahibinin istinafı olmadığından markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. Ancak, taraf markaları bir bütün olarak karşılaştırıldığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde olduğu üzere, itiraz mesnet markalar ile başvuru markası görsel, işitsel ve anlamsal açıdan ilgili tüketici kesimi nezdinde ilişkilendirme ihtimalide dahil karıştırmaya sebep olabilecek derecede benzer olduğu gibi, başvuru markasının davacının seri markaları arasına girme tehlikesi de bulunduğu açıktır. Bilindiği üzere, görsel, işitsel ve anlamsal benzerlikler karıştırma ihtimaline sebep olabileceği gibi, seri arasına girmede karıştırma ihtimaline sebep olmaktadır.

Hal böyle olunca BAM hukuk dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, davalı Kurumun istinaf başvurusunun kabulü ile YİDK kararının iptali istemli davanın reddine, marka hükümsüzlüğü davasının ise, başvuru sahibi davalının istinafa gitmemesi nedeniyle, kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı kanaatiyle BAM hukuk dairesi kararının BOZULMASI gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun ONAMA yönündeki görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2016/5567, Karar No: 2016/5742, Tarih: 11.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/5567 E.  ,  2016/5742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacı işçilerin kendilerinin muhatap alınmaması, sendika seçme özgürlüğüne müdahale edilmesi, üye olmak zorunda kaldıkları sendika üzerinden baskı yapılması sebebiyle demokratik toplu eylem haklarını kullandıklarını, işverence sözü edilen eylem gerekçe gösterilerek, gerçekte sendikal nedenle ve eşit davranma borcuna aykırı olarak iş sözleşmesinin sona erdirildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesi ile özetle; davacının iş sözleşmesinin, davacı ve işyerinde çalışan diğer işçilerin yasadışı yapmış oldukları grev nedeniyle 22, 23, 25, 26, 27, 28 ve 29 Mayıs 2015 tarihlerinde yapmış olduğu mazeretsiz devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, grev eylemi süresince kendisine çalışması hususunda sürekli ihtarat yapıldığını, ancak mazeretsiz olarak gelip çalışmadığını, feshin gerçek nedeninin mazeretsiz devamsızlık ve kanundışı grev olduğunu, sendikal sebeple fesih iddiasının doğru olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalıya ait işyerinde çalışan davacı ve diğer arkadaşlarının davalı işyerinin yetkili sendikası olan ... Sendikası ile işveren arasında yapılan Eylül 2014-Ağustos 2017 tarihleri arasında yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi’nin taleplerini karşılamamış olması, daha önce toplu sözleşme süreleri 2 yıl iken son sözleşmenin yürürlük süresinin 3 yıla çıkartılmış olması, işyerinde hemen hemen herkesin üyesi olduğu yetkili ... Sendikası'nın davalı işverenle birlikte hareket ederek çalışanlar aleyhine şartlar oluşturmasına tepki olarak ve öncesinde davalı işyeri ile aynı iş kolunda faaliyet gösteren Bursa ilindeki işyerlerinde aynı nedenlerle yapılan grev eylemlerinden de etkilenerek 21.05.2015 tarihinden 03.06.2015 tarihine kadar davalı işyerinin üretim alanının dışında işyerine yaklaşık 500 metre uzaklıkta bulunan üçüncü bir şahsa ait özel boş arazide grev eylemi yaptıkları, eylem süresince üretime müdahale etmedikleri, çalışan işçilere sataşmadıkları, üretimi engelleyecek herhangi bir tavır ve davranışta bulunmadıkları, eyleme yaklaşık 3000-4000 kişinin katıldığı, bunlardan 550 kişinin her gün eyleme katılıp çalışmadığı, geri kalan kişilerin zaman zaman çalıştığı, bazen eyleme katıldığı, ... İş Sendikası üyesi olan yaklaşık 4000 kişinin ... İş Sendikası'ndan istifa ettiği, bunlardan yaklaşık 1000-1500 kişinin ... Sendikası'na üye oldukları, eylem sürecinde eylem yapan çalışanların cep telefonuna SMS yoluyla mesaj gönderilerek işlerinin başına dönmeleri gerektiği, aksi taktirde işten atılacakları uyarısının yapıldığı, eylemin sona erdirilmesinden sonra eylem süresince hiç işe gelmeyen ve eyleme katılmadığı işveren tarafından belirtilen 550 çalışanın disiplin kuruluna sevk edildiği, bir kısmının savunmasının alındığı, bir kısmının savunmaya davet edildiği, bunlar arasından davacının da içinde bulunduğu 50 kişinin iş sözleşmesinin eylem sürecine denk gelen 25,26,27,28,29,30 Mayıs, 01,02 Haziran 2015 tarihlerinde mazeretsiz ve izinsiz işe gelmemeleri ve eyleme katılmaları gerekçesiyle İş Kanunu'nun 25/2-g, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 70. maddeleri gereğince yazılı bildirimle feshedildiği, davalı tanığı olarak dinlenen ve işyerinde endüstri ilişkileri ve imalat insan kaynakları müdürü olarak görev yapan ...'un beyanına göre içlerinden seçilerek iş akti feshedilen bu 50 kişinin iş aktinin işyerinde disiplini sağlamak amacıyla feshedildiği, diğer 500 kişinin iş aktinin ise işyerindeki çalışma barışını sağlamak amacıyla feshedilmekten vazgeçildiği ve disiplin sürecinin bunlar açısından durdurulduğu, işten çıkartılan 50 kişinin 46'sının ... Sendikası üyesi oldukları kararın gerekçesinde açıklanmıştır.

İLO sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı’nın ilgili maddelerine ve Anayasa’nın 90. maddesi ile diğer iç hukuk düzenlemelerine değinilmek suretiyle, davacı ve arkadaşlarının işyerinde açıkça bir sendikanın desteklenmesi ve bu sendikanın işverenle birlikte hareket edip işçilerin aleyhine şartlar oluşturmasına tepki olarak ve işyerinde sendika özgürlüğünün olmaması nedeniyle kendi haklarını örgütlü olarak savunmak amacıyla işyeri alanı dışında yapmış oldukları grev eylemi uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Eylemin barışçıl nitelikte toplu eylem olarak demokratik hakkın kullanılması niteliğinde olduğu, işverenin yapılan fesihte eşit davranma borcuna aykırı davranması nedenleri ile yapılan feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı, yapılan fesihlerin asıl nedeninin iş yerinde işveren tarafından desteklenen ... Sendikası'ndan yapılan istifaları önlemek, ... Sendikası'na geçen çalışanları tekrar ... Sendikası'na üye olmasını sağlamak olduğu ve iş yerinde yapılan eylemlerin açıklandığı üzere asıl nedeninin iş yerindeki sendikal örgütlenme hakkının ve sendika seçme özgürlüğünün bulunmamasından ve işverenin çalışanlara desteklediği sendikaya üye olması konusunda baskılar yapmasından kaynaklandığı, tüm bu nedenlerle davalı işverenin davacıların sendika seçme özgürlüklerine ve sendikal haklarına engel olmak amacı ile sendikal nedenler ile iş akitlerini feshettiği kanaatine varılarak 6356 sayılı yasa 25/5 maddesi gereğindeki düzenleme gereğince davacının başvurusu ve işverenin işe başlatması ve ya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının 1 yıllık brüt ücret tutarında belirlenmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi, 01.09.2014 – 31.08.2017 tarihleri arasında yürürlükte olmak üzere 15.12.2014 tarihinde imzalanmıştır. Metal sektöründe faaliyet gösteren başka bazı işyerlerinde daha yüksek oranda zam yapıldığını duyan işçiler tarafından ülke çapında bazı eylemler başlamış, bu arada da davalıya ait Kocaeli’nde bulunan işyerinde 21 Mayıs ile 03 Haziran 2015 tarihleri arasında yaklaşık 3000-4000 işçinin katıldığı eylemler yapılmıştır. Eylemin işyerine yaklaşık 500 metre uzakta üçüncü şahsa ait boş bir arazide gerçekleştiği ve son olarak imzalanan toplu iş sözleşmesinin üç yıllık olarak bağıtlanmış olmasına ve toplu iş sözleşmesinde taleplerinin karşılanmamış olmasına tepki gösterildiği anlaşılmaktadır. Eylemin gerçekleştiği sırada yetki süreci söz konusu olmayıp, yaklaşık ay önce imzalanmış bir toplu iş sözleşmesi bulunmaktadır. İşverence, toplu iş sözleşmesinin imzalanması öncesindeki yetki sürecinde işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahalede bulunulduğu da ileri sürülmemiştir.

Toplu eyleme katılan işçilere davalı işverence gerekli duyurula yapılmak suretiyle işe dönmeleri sağlanmaya çalışılmıştır. Zaman içinde eyleme katılan işçilerde azalma olmuş ve herhangi bir müdahaleye gerek olmaksızın eylem sona ermiştir. Buna rağmen eylem 13 gün devam etmiş ve davacının da aralarında bulunduğu işçiler tarafından işe devamsızlık sebebiyle üretim faaliyeti önemli ölçüde aksamıştır.

Davalı işverence savunması alınan çok sayıda işçi de eylemin işverene karşı olmadığını, toplu iş sözleşmesini bağıtlayan sendikaya tepki olarak eylemlere katıldıklarını açıklamışlardır. Bazı işçiler ise uygunsuz çalışma koşulları sebebiyle toplu eylem haklarını kullandıklarını bildirmişler ancak uygunsuz çalışma koşullarının neler olduğunu ortaya koymamışlardır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 58. maddesinde, “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması hâlinde, işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev kanun dışıdır” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Somut olayda, işyerinde toplu iş sözleşmesinin imzalanması sırasında çıkan uyuşmazlıkla ilgili bir kanuni grev hakkının kullanılmadığı açıktır. Bundan başka bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereği olsa da, eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Davalı işyerinde gerçekleşen ve 13 gün süreyle devam eden toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Bu nedenle davacının da işi bırakmak suretiyle destek verdiği toplu eylemin, iç hukuk ve bağlı bulunduğumuz uluslar arası mevzuat çerçevesinde hukuka uygun olduğundan söz edilemez ve işverenin haklı fesih hakkının varlığı kabul edilmelidir.