muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7871, Karar No: 2021/4526, Tarih: 22.02.2021

Bölge Adliye Mahkemesi, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz Başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, tazminat ve işçilik alacaklarına esas alınacak ücretinin davalının emsal işçilerinin ücretlerine göre belirlenmesini ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını talep etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece ve Bölge Adliye Mahkemesince davacının ... l. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 2013/1064 Esas sayılı dosyasında açtığı davada muvazaa tespiti yapıldığı ve kesinleştiği gerekçesiyle muvazaa olduğu kabul edilmiş ise de, işbu davaya konu işçilik alacakları daha sonraki döneme ait olup belli bir dönem için muvazaa tespit edilmiş olması tüm çalışma süresi için muvazaa varlığına delil olarak değerlendirilemeyecektir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçerli olarak kurulmuşsa muvazaa denetimi söz konusu olabilir.

4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 15. maddesine 09.07.2008 tarih ve 5784 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle eklenen ve 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren fıkrası; "Elektrik enerjisi üretim, iletim ve dağıtım faaliyeti gösteren kamu tüzel kişileri, gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerini tabi oldukları ihale mevzuatı çerçevesinde hizmet alınması yoluyla yaptırabilirler” şeklindedir. Bu hüküm 30.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 30. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup 6446 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile; "Lisans sahibi tüzel kişiler, lisansları kapsamındaki faaliyetlerle ilgili olarak hizmet alımı yapabilirler. Ancak, bu durum ilgili lisans sahibi tüzel kişinin lisanstan kaynaklanan yükümlülüklerinin devri anlamına gelmez. Hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceği Kurul tarafından belirlenir" şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Elektrik Üretim A.Ş.'nin 27.07.2006 tarih ve 26241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ana Statüsünde, şirketin amacı aynen "kamu yararını gözeterek, karlılık ve verimlilik ilkeleri çerçevesinde, güvenli sürekli, kaliteli, verimli, düşük maliyetli, çevreyi gözetir elektrik enerjisi üretimi ve satışı faaliyetinde bulunmak" olarak belirtilmiş olup, şirketin amaç ve faaliyetleri başlığı altında ise; "İlgili mevzuat hükümleri çerçevesinde üretim tesislerinde elektrik enerjisi üretmek", "Üretim tesislerinin işletilmesi ve kurulmasında diğer gerçek ve tüzel kişilerden bu konulara ilişkin hizmet almak", "Elektrik üretimi için gereken her türlü etüt ve projeler ile inşaat ve tesisleri yapmak, yaptırmak ve söz konusu tesislerin proje, tesis ve işletme aşamalarında ülkemiz çevre mevzuatına uygun olmasını sağlamak amacıyla gerekli her türlü önlemleri almak ve kendi paylarına düşen hukuki ve mali sorumluluk, ilgili şirket veya kuruluşlarda kalmak üzere aldırmak","Üretim tesislerinin yapılması, bakımı ve onarımı, rehabilitasyonu, işletilmesi ve genişletilmesi ile ilgili her türlü mal ve hizmetleri yurt içinden ve/veya yurt dışından tedarik etmek" "Amaç ve faaliyet konuları ile ilgili olarak ve sahip olduğu imkanlar kullanılarak bedeli mukabilinde, gerektiğinde araç ve gereç kiraya vermek ya da üçüncü şahıslardan kiralamak", "Elektrik üretiminde kullanılacak maden tesislerini kurmak, kurdurmak, işletmek veya hizmet alımı yoluyla işlettirmek" "İlgili mevzuatta tanınan tüm hak ve yetkilerle faaliyette bulunmak" "Mevzuat hükümleri, çerçevesindeki diğer görevleri yapmak" olarak belirlenmiştir. 07.10.2020 tarih ve 31267 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan en son yenilenen ana statüsünde de şirket amaç ve faaliyetleri aynı şekilde düzenlenmiştir.

4628 sayılı Kanun gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerinin hizmet alımı yoluyla verilebileceğini düzenlemiş, 6446 sayılı Kanun ise bu hükmü yürürlükten kaldırmış Kurul tarafından belirlenecek işlerin hizmet alımı yoluyla verilebileceği öngörülmüştür. Bu nedenle öncelikle dava konusu dönem içindeki tüm ihale sözleşmeleri ve şartnameler getirtilerek, ihale ile verilen işin yardımcı iş olup olmadığı, asıl işin verilmesi halinde; ihale sözleşmelerinin tarihlerine göre 4628 sayılı Kanun döneminde ise "verilmesi gerekli" ve "üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işleri" ya da 6446 sayılı Kanun döneminde ise "Kurul tarafından belirlenen" işlerden olup olmadığının tespit edilmesi gerekir. Alt işverenlik sözleşmeleri bu kanunlara yani kanuni yetkiye uygun olarak yapılmış ise, İş Kanununda öngörülen “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik uzmanlık gerektiren iş” ve Alt İşverenlik Yönetmeliğinde yer alan "mal veya hizmet üretiminin zorunlu unsurlarından olan, işin niteliği gereği işletmenin kendi uzmanlığı dışında ayrı bir uzmanlık gerektiren iş" şartı sınırlandırması burada aranamayacağından bu sözleşmeler geçerli olacaktır.

Geçerli olarak yapılmış hizmet alım sözleşmelerinin varlığı halinde; gerekirse işyerinde keşif icra olunarak teknik bilirkişi marifetiyle ve gerekirse tanıklar tekrar dinlenerek, fiilen alt işverene verilen işin ne olduğu araştırılmalı, davacı işçinin ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmelidir. İşçinin alt işverene bırakılan işler dışında çalıştırılması yapılan sözleşmeleri muvazaalı hale getirmeyip, bu durum tespit edildiğinde sadece o işçi için asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu durumda diğer işçiler açısından geçersizlik veya muvazaanın varlığından söz edilemez.

Yapılacak araştırmada; ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince 2013/1064 Esas sayılı dosyada muvazaa tespiti yapılan ve Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 2013/26807 Esas, 2013/27384 Karar sayılı ilamı ile yapılan muvazaa tespitinin onanarak kesinleştiği ihale dönemi hariç tutulmak suretiyle, bu dönemden sonra yapılan hizmet alım sözleşmeleri bakımından; verilen işin yardımcı iş niteliğinde olduğu ya da 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edildiği, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olduğu, davacı işçinin de bu ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırıldığı belirlendiğinde, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılarak tazminat ve işçilik alacakları bu tespite göre ve Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınmaksızın hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edilmediğinin, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olmadığı ya da davacının ihale ile verilen iş dışında çalıştırıldığının tespit edilmesi halinde ise davacı işçinin sendika üyesi olduğu dikkate alınarak Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre şimdiki gibi davaya konu tazminat ve işçilik alacaklarıyla ilgili hüküm kurulmalıdır.

Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4952, Karar No: 2024/2850, Tarih: 19.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/4952 E.  ,  2024/2850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/822 E., 2022/389 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/572 E., 2019/500 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının önce ... Demir Çelik A.Ş. taşeronu ... Demir A.Ş.’de, daha sonra ... Demir Çelik A.Ş.’de 2008 Mayıs-2012 Şubat ayları arasında demir kesme işçisi olarak çalıştığını, çalışırken demir tozuna maruz kalarak meslek hastalığına maruz kaldığını, hastalığı süresince başka bir pozisyonda çalıştırılmadığını ve 2012 Şubat ayında işten çıkartıldığını, alınan rapora göre iş göremezlik oranının %19,2 olduğunu, aylık net 1600-1700 TL arası ücret aldığını, davalıların İş Kanunu’nun 2/7 maddesine göre sorumlu olduklarını ve gerekli tedbirleri almamış olmaları nedeniyle sorumluluklarının bulunduğunu belirterek, 1.000,00 TL maddi tazminatın 18.04.2012 tarihinden itibaren ve 30.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkillerden ... Demir A.Ş.’nin çalışanı olmadığını, davanın ... Sigorta A.Ş.’ye ihbar edilmesi gerektiğini, belirlenen sürekli iş göremezlik oranının yüksek olduğunu, meslek hastalığının davacının kendi kusurundan kaynaklandığını, işçiye gerekli eğitimlerin verildiğini, koruyucu güvenlik malzemelerinin davacıya teslim edildiğini, manevi tazminat talebinin de yüksek olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile 297.816,32 TL maddi tazminatın davalılardan ... Demir San. ve Tic. A.Ş.'nin sorumluluğu 22.336,22 TL ile sınırlı olmak üzere, meslek hastalığının tespit tarihi olan 05.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 25.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan ... Demir San. ve Tic. A.Ş.'nin sorumluluğu 5.000,00 TL ile sınırlı olmak üzere, meslek hastalığının tespit tarihi olan 05.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminata ilişkin fazlaya dair talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle, dava konusu meslek hastalığının, tamamen davacının dikkatsiz çalışması sonucu, ihmal ve kusurundan meydana geldiğini, meslek hastalığına tutulan işçinin 16.09.2008 yılında işe girdiğini ve o tarihten beri aynı işte çalışan, gerekli tüm eğitimleri aldığını, meslek lisesi mezunu, tecrübeli bir işçi olduğunu, meslek hastalığına tutulan işçinin, işe girişi ile meslek hastalığına tutulduğu tarih arasında da kendisine düzenli aralıklarla sürekli olarak İş Sağlığı ve Güvenliği eğitimlerinin verildiğini, meslek hastalığı, tamamen işçinin kusur ve ihmali sonucu oluştuğunu, meslek hastalığına tutulan ..., davalıların işyerinde uygulanan iş güvenliği kuralları gereği kendisine teslim edilen koruyucu güvenlik malzemelerini kullanmakla yükümlü ve almış olduğu iş güvenliği eğitimleri sonucu bu ekipmanları kullanmasının şahsi güvenliği ve sağlığı için elzem olduğunun da bilincinde olduğunu, nitekim, meslek hastalığına tutulan ...’e verilen koruyucu güvenlik malzemelerinin, işçinin kendi imzası mukabilinde düzenlenen takip kartları ile de kendisine verildiği kayıt altına alındığını, bu sebeple, davalılarca ...’e sağlanan eğitimler sonucu sorumlu olduğu görevin risklerinin bilincinde olan ve işyerinde uygulanan iş güvenliği kuralları gereği kendisine sağlanan koruyucu güvenlik malzemelerini kullanma yükümlülüğünde olan adı geçen işçinin tutulduğu meslek hastalığında davalıların hiçbir kusuru bulunmadığını, davacı işçinin maluliyet oranının tespiti için yapılan: SGK Başkanlığı İstanbul İl Müdürlüğü tarafından 18.04.2014 tarihli kararında davacının maluliyet oranının %19,2 olarak tespit edildiğini, Sosyal Sigorta Kurumunun 25.12.2017 tarihli kararında davacının maluliyet oranının %24,2 olarak tespit edildiğini, Adli Tıp Kurumundan alınan raporda da davacının maluliyet oranının %36,2 olduğunun tespit edildiğini, raporlara bakıldığı zaman maluliyet oranına ilişkin çelişki giderilmeden karar verildiğini, hükme esas alınan rapor da bilirkişi tarafından davacı çalışma koşulları görülmeden salt dosya üzerinden yapılan inceleme ile rapor tanzim edildiğini, davacı ...’in çalıştığı ortam görülmeden sadece dosya üzerinden yapılan inceleme ile davalı şirkete kusur atfedilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Yerel Mahkemece yapılan yargılamada davalı şirket tarafından iş güvenliği eğitimleri için verilen eğitimler, alınmış önlemlerin değerlendirilmediğini, iş mahkemelerinde açılan davalarda işveren daha dava başında kusurlu kabul edilip gerekli inceleme yapılmadan kusurlu kabul edildiğini, söz konusu meslek hastalığının tamamen davacı işçinin kendi kusuru ve ihmalkarlığından meydana geldiğini belirterek, istinaf talebinde bulunmuştur

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında aldırılan ve itibar edilen kusur durumunu bildirir raporun 3 kişilik A sınıfı iş güvenliği uzmanından oluşan heyet tarafından, iş güvenliği hususunda gözetilmesi gereken mevzuat çerçevesinde hazırlandığı, yapılan inceleme sonucunda davalı ... Demir San. ve Tic A.Ş.'nin kusur oranının %7,5 oranında olduğu diğer davalı ... Demir Çelik A.Ş.'nin kusur oranının %92,5 olduğu, davacı işçiye ise kusur izafe edilmediği, davacı ile davalı işverenlerin kusur durumlarının tespiti için alınan bilirkişi heyeti raporunun ehil ve konusunda uzman bilirkişi heyeti tarafından tanzim edildiği, bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen kusur durumunun tespitine ilişkin raporun kapsamlı, gerekçeli ve denetime elverişli olduğu gibi dosya kapsamına, delil durumuna ve somut olayın meydana geliş şekline de uygun olduğu, taraflara izafe edilen kusur oranlarının tarafların somut olaydaki yükümlülükleri ile de örtüştüğü ve kusur oranlarının hakkaniyete uygun olarak tasnif edildiği, bilirkişi heyeti raporunun tarafların görev ve sorumlulukları ile kusur oranlarının belirlenmesi açısından dosya kapsamı ile örtüştüğü, istinafa gelen davalılar tarafından davacı işçinin iş sağlığı ve güvenliği kurallarına uymadığı ve oluşan maluliyette kusurunun bulunduğu iddia edilmiş ise de dosyaya iddiaların ispatı yönünde herhangi bir delilin de sunulmadığı bu nedenle İlk Derece Mahkemesince bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen kusur durumunun tespitine ilişkin rapora itibar edilerek bu raporun hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, 18.04.2014 tarihli İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından maluliyet oranına ilişkin olarak düzenlenen raporda davacının silikozis meslek hastalığı nedeni ile maluliyetinin %19,2 olduğu kontrol muayenesinin gerekmediğinin belirtildiği, Mahkemenin ara kararı üzerine Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 25.12.2017 tarihli raporda davacının maluliyet oranının düzeltme kaydı ile %24,2 olarak tespit edildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 11.01.2019 tarihli raporda ise davacıda mevcut meslek hastalığının ilerleme gösterdiğinin ve 19.10.2018 tarihi itibariyle maluliyet oranının %36,2 olduğunun belirtildiğinin görüldüğü, karara esas alınan hesap bilirkişisinin raporunda 15.12

.12.2017 tarihli raporda davacının maluliyet oranının düzeltme kaydı ile %24,2 olarak tespit edildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 11.01.2019 tarihli raporda ise davacıda mevcut meslek hastalığının ilerleme gösterdiğinin ve 19.10.2018 tarihi itibariyle maluliyet oranının %36,2 olduğunun belirtildiğinin görüldüğü, karara esas alınan hesap bilirkişisinin raporunda 15.12.2016 tarihine kadar İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından tespit edilen %19,2'lik maluliyet oranın dikkate alındığı, bu tarihten sonrası için işlemiş dönem ve işleyecek dönem hesabında ise Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu tarafından tespit edilen %24,2'lik maluliyet oranı dikkate alınarak hesaplama yapıldığı anlaşılmış olup, istinafa gelenin sıfatı dikkate alındığında Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen raporda düzeltme kaydı ile maluliyet oranının tespit edildiği bu durumda İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından tespit edilen maluliyet oranının hatalı tespit edildiğinin daha sonra düzenlenen Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile ortaya konulduğu, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporun ise artma kaydı içerdiği ve bahsi geçen iki rapordan da fazla oranda maluliyet oranı içerdiği ancak söz konusu Adli Tıp Kurumu tarafından tespit edilen maluliyet oranının hesaplamalarda dikkate alınmadığı anlaşılmış olup davacı tarafından istinafa gelinmediği de dikkate alındığında hesaplamalara esas alınan raporlar arasında çelişki olmadığı yalnızca kurum sağlık kurulları tarafından düzenlenen maluliyet tespitine ilişkin raporların düzeltme kaydına bağlı olarak oran değişikliği içerdiği anlaşıldığından, davalılar vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazının da reddine karar vermek gerektiği gerekçesi ile davalılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 49, 50, 51, 52, ve 56 ve 417 nci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanun'un 77 nci maddesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 14, 16, 19 ve 21 nci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında karşılanarak gerekçe oluşturulduğu hususları da dikkate alınarak, temyiz kapsam ve nedenlerine göre tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesinegönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8419, Karar No: 2013/11578, Tarih: 20.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8419 E.  ,  2013/11578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı asıl borçlu ... arasında imzalanan genel kredi sözleşmesine davalı tarafın müteselsil kefil sıfatıyla imza attığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine bakiye borç için başlatılan icra takibine davalı tarafça haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Ordu 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2009/87 Esas sayılı dosyasında verilen kararda dava konusu takibe yönelik borcun ödenerek kapandığının tespit edildiğini, bu kararın kesinleştiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda davaya ve takibe konu kredi borcunun bu dava açılmadan önce 24.12.2008 tarihinde tamamen ödendiğinin Ordu 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2009/87 Esas ve 2011/340 Karar sayılı dosyasında belirlendiği, bu dosyanın kuvvetli takdiri delil sayılabileceği, dolayısıyla davacının talep edeceği alacak kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.