muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3756, Karar No: 2019/805, Tarih: 08.02.2019

taşınmaz bölümlerinin önceki ve şimdiki niteliğini, sınırlarını ve taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini açıklayan rapor düzenlettirilmeli, sunulan raporda çekişmeli taşınmazın memleket haritası ve uydu fotoğrafları üzerindeki konumu gösterilmeli; fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir kroki ve ayrıntılı rapor alınmalı; mahalli bilirkişi ve tanık beyanları, teknik raporlar ile denetlenmeli, yapılan araştırma ve inceleme neticesinde dava konusu taşınmazın öncesi itibariyle imar-ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun anlaşılması halinde, iktisap edilebilmesi için emek ve masraf yapılarak tarıma elverişli hale getirildikten sonra, dava tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin davacı lehine nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla geçmesi gerektiği dikkate alınmalı, taşınmazın öncesinin imar-ihyaya muhtaç yerlerden olmadığının tespit edilmesi halinde ise 3402 sayılı Yasa'nın 14

. maddesinde öngörülen zilyetlikle kazanım şartlarının davacı lehine gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmalı, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24930, Karar No: 2024/10635, Tarih: 07.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/24930 E.  ,  2024/10635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1086 E., 2021/1481 K.

HÜKÜM/KARAR : Asıl ve birleşen davanın reddine-İstinaf talebinin esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/464 E., 2017/215 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçesinde; davalı ....'nin sahibi, davalı ...'ın imtiyaz sahibi olduğu Sözcü Gazetesi'nin internet haber sitesinde 19.10.2016 tarihinde davalı ... tarafından kaleme alınan haber nedeniyle müvekkili kurumun kişilik haklarının saldırıya uğradığını, yayında adı geçen dava dışı kişiler tarafından haberin yalanlanması üzerine davalı tarafından haber kaldırılmış ise de etkilerinin halen devam ettiğini, gerçek dışı bu haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini belirterek haberin hukuka aykırılığının tespiti ile bu kararın yayınlanması talep edilmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davada davalılar vekili cevap dilekçesinde; 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun'a göre internet haberleri yönünden cevap ve düzeltme talep edilemeyeceğini, kaldı ki bu konuda görevli mahkemenin Sulh Ceza Hakimlikleri olduğunu; dava konusu haber yönünden, davacı tarafından yayınlanan görüntülerin Milletlerarası Af Örgütü tarafından kötü muamele olarak nitelendirildiğini, bu nedenle kamu yararı esas alınarak dava konusu haberin yayınlandığını, haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; haberde adı geçen kişiler tarafından dava konusu haberin doğrulanmaması üzerine aynı gün yayından kaldırıldığı, haberin güncel olduğu ve kamuoyunu ilgilendirdiği, yayınlanmasında kamu yararı bulunduğu, kişilik haklarına saldırı teşkil eden söz ve ifade bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; haberde adı geçen kişiler tarafından dava konusu haberin doğrulanmaması üzerine aynı gün yayından kaldırıldığı, haberin güncel olduğu ve kamuoyunu ilgilendirdiği, yayınlanmasında kamu yararı bulunduğu, kişilik haklarına saldırı teşkil eden söz ve ifade bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu haberin doğrulanmaması üzerine aynı gün yayından kaldırıldığı, haberde davacı kurumun yayın politikasına ilişkin eleştirilerin dile getirildiği, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, davacının kamu kurumu olması nedeniyle eleştirilere daha fazla katlanması gerektiği, kişilik haklarına saldırı olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu haberin gerçeğe aykırı olduğunu, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini, davalı tarafından haberin gerçek olmadığının cevap dilekçesi ile kabul edildiğini, gerçek olmayan haberin verilmesinde kamu yararı bulunmadığını, toplumu bilgilendirmeye hizmet etmediğini, müvekkili kurumun itibarının ve toplum nezdindeki güvenilirliğinin zedelendiğini, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 25 inci maddesine göre müvekkilinin hukuka aykırılığın tespiti talebi yönünden hukuki yararının bulunduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; 19.10.2016 tarihinde www.sözcü.com.tr internet sitesinde yayınlanan haber nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile hukuka aykırılığın tespiti ve kararın yayınlanması istemine ilişkindir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; 19.10.2016 tarihinde www.sözcü.com.tr internet sitesinde yayınlanan haber nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile hukuka aykırılığın tespiti ve kararın yayınlanması istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davacı kurumun yayın politikasının eleştirilmesine dair söz ve ifadeler içeren dava konusu haberin toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığının, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğunun, özle biçim arasındaki dengenin korunduğunun; basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğunun, haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiğinin; o anda var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağının; tüm bu açıklamalar ışığında haberde geçen söz ve ifadelerin, davacı kurumun kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağının anlaşılmasına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/15974, Karar No: 2017/25364, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15974 E.  ,  2017/25364 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/812, Karar No: 2012/3439, Tarih: 27.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/812 E.  ,  2012/3439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İPSALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, eşi S.. I..'ın .. parsel sayılı taşınmazdaki ½ payını davalı torunu S.. I.'a bağış suretiyle temlik ettiğini, işlem tarihinde eşinin hukuki ehliyetten yoksun bulunduğunu ileri sürerek, tapunun iptaline ve eşi S.. I.. adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının eşi S.. I.'ın dava tarihi itibariyle fiil ehliyetine sahip olduğu, davacının aktif husumeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, ehliyetsizlik hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, temliki işlemi yapan S.. I..'ın dava tarihi itibariyle sağ ve fiil ehliyetine sahip olduğu, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Getirilen kayıt ve belgelerden; davaya konu 2166 parsel sayılı taşınmaz davacı Z.. I..'ın, dava dışı eşi S.. I.. adına kayıtlı iken ½ payının, 23.11.2010 tarihli resmi akitle torunu olan davalı S.. I..'a bağış yoluyla devredildiği anlaşılmaktadır.

Diğer yandan; vasi tayinine ilişkin İpsala Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/14-168 sayılı dosyasında, Trakya Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezince düzenlenen "S.. I..'a vasi tayininin gerekli olmadığını" bildirir 14.04.2010 tarihli sağlık kurulu raporuna istinaden davanın reddedildiği, yine İpsala Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/240 Esas sayılı dosyasında, Trakya Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi'nden alınan 24.08.2011 tarihli raporda "S.. I..'a vasi tayininin gerekli olmadığının” bildirildiği ve davanın reddine karar verildiği, davacı tarafça dosyaya ibraz edilen Keşan Devlet Hastanesi'nce düzenlenmiş 23.12.2009 tarihli raporda ise “ S.. I..'da demans bulgularının mevcut olduğu ve bu haliyle hukuki ehliyetinin bulunmadığının” bildirildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, davranışlarının, eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme, değerlendirebilme ve ayırt edebilme kudreti (gücü) bulunmayan bir kimsenin kendi iradesi ile hak kurabilme, borç (yükümlülük) altına girebilme ehliyetinden söz edilemez. Nitekim Medeni Yasanın “fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir” biçimindeki 9. maddesi hükmüyle hak elde edilebilmesi, borç ( yükümlülük ) altına girilebilmesi fiil ehliyetine bağlamış, 10. maddesinde de fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin ( reşit ) olma kabul edilmiş, “ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan bir ergin kişinin fiil ehliyeti vardır.” hükmü getirilmiştir. “Ayırtım gücü” eylem ve işlem ehliyeti olarak da tarif edilerek aynı Yasanın 13. maddesinde “yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir.” denmek suretiyle vurgulanmış, ayrıca ayırtım gücünü ortadan kaldıran önemli nedenlerden bazılarına işaret edilmiştir. Önemlerinden dolayı bu ilkeler, söz konusu Yasa ile öteki yasaların çeşitli hükümlerinde de yer almışlardır.

Hemen belirtmek gerekir ki, Medeni Yasanın 15. maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından, karşı tarafın iyi niyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı 11.6.1941 tarih 4/21)

Sözü edilen ilkelerin ve yasa maddelerinin ışığı altında olaya yaklaşıldığında, bir kimsenin ehliyetinin tespitinin şahıs ve mamelek hukuku bakımından doğurduğu sonuçlar itibariyle ne kadar büyük önem taşıdığı kendiliğinden ortaya çıkar. Bu durumda, tarafların gösterecekleri tüm delillerin toplanılması, tanıklardan bu yönde açıklayıcı, doyurucu somut bilgiler alınması, varsa ehliyetsiz olduğu iddia edilen kişiye ait doktor raporları, hasta müşahede kağıtları, film grafilerinin eksiksiz getirtilmesi zorunludur. Bunun yanında, her ne kadar H.U.M.K.’nun 286 maddelerinde belirtildiği gibi bilirkişinin “rey ve mutaalası” hakimi bağlamaz ise de, temyiz kudretinin yokluğu yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi çoğu zaman hakimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir.

Hele ayırt etme gücünün nisbi bir kavram olması, kişiye, eylem ve işleme göre değişmesi, bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen Medeni Kanunun 409/2. maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür.

Hele ayırt etme gücünün nisbi bir kavram olması, kişiye, eylem ve işleme göre değişmesi, bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen Medeni Kanunun 409/2. maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür.

Somut olayda, hükme yeterli bir araştırma yapılmamış ve Adli Tıp Kurumundan rapor alınmamıştır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler ve yasa hükümleri çerçevesinde araştırma yapılarak davacının, dava dışı eşi S.. I..'ın akit tarihinde hukuki ehliyeti bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınması, ehliyetsizliğinin saptanması halinde kendisine tayin edilecek vasi aracılığıyla davanın sürdürülmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacının, temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2967, Karar No: 2023/5403, Tarih: 27.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/2967 E.  ,  2023/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/615 Esas, 2018/1163 Karar

HÜKÜM : Davalı ...Ş. Yönünden davanın kabulü

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davalı ...Ş. yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahale talep eden TMSF vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin devir silsilesi ile en son Ing Bank A.Ş.’ye devredilen Egebank A.Ş.’nin ...Şubesindeki hesabına muhtelif tarihlerde para yatırdığını, bankaya el konulunca parasının Egebank Off Shore Ltd. nezdinde olduğu bildirilip iade edilmediğini, müvekkilinin davalı bankaya vadeli hesap- repo yapılmak üzere yatırdığı paraların banka tüzel kişiliği, çalışanları ve yetkililerinin bankayı aracı kılmak suretiyle kanuna karşı hileli iş ve işlemleri, dolandırıcılıkları neticesinde sanki off shore hesaplarına gönderilmiş gibi gösterilerek iade taleplerine cevap alamadığını, paraların talimat dışında off shore hesabına konu edildiğini, hesap defterinde Egebank A.Ş. ...Şubesi yazdığından bankaya el konulana dek müvekkilinin paranın off shore hesabına havale edilmiş gibi gösterildiğini anlamadığını, ortada bir hilenin bulunduğunu, Egebank A.Ş.’nin dolandırıcılık kastıyla hareket ettiğini, müvekkilinin de kandırıldığını ileri sürerek 4.422.374,00 TL’nin 13.10.1999 tarihinden itibaren ticari- avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TMSF vekili; off shore bankalarındaki hesaplardan dolayı hukuksal sorumluluğu bulunmayan müvekkiline karşı idari yargı merciilerinde dava açılabileceğini, bankanın talimat doğrultusunda işlem yaptığını, davanın zamanaşımına uğradığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının off shore hesabına aktardığı bir kısım parasını yüksek faiziyle birlikte başka bankalara ve yatırım şirketlerine gönderdiğini, zarara davacının sebebiyet verdiğini, serbest iradesiyle daha fazla faiz getirisi sağlamak için kıyı bankacılığını tercih ettiğini, off shore bankasının hesap cüzdanına itiraz etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir. TMSF vekili, müvekkili hakkında verilen görev yönünden davanın reddine kararının kesinleşmesinden sonra davalı yanında feri müdahale talep etmiştir.