muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14221, Karar No: 2024/3273, Tarih: 27.03.2024

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı Kurum vekili; alerjik hastalığın kişisel koruyucu donanım ile önlenebildiğinden meslek hastalığı kabul edilemeyeceğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 10.02.1982 doğumlu davacının, 04.12.2003 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamında sigortalılık bildirimlerinin olduğu, 28.04.2010 - 21.03.2016 tarihleri arasında davalı işveren adına kayıtlı 1381231 sicil sayılı işyerinden çalışmalarının olduğu, davacının, 24.05.2016 - 05.06.2016, 03.11.2016- 31.07.2018, 15.12.2016 - 03.04.2017 tarihleri arasında dava dışı işverenlerin işyerlerinden çalışmalarının bulunduğu, davacının, 22.03.2017 varide tarihli 28.04.2010 - 21.03.2016 tarihleri arasında meslek hastalığına maruz kaldığına yönelik dilekçesinin, İzmir Kurum Sağlık Kurulunun 16.01.2019 tarihli kararı ile meslek hastalığı olmadığına karar verildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 20.01.2020 tarihli kararında meslek hastalığı olmadığına yönelik karar verildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Dairesinin 28.02.2022 tarihli raporunda, davacının tespit edilen kronik kontakt dermatit hastalığının meslek hastalığı olduğuna, %13,3 meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağına yönelik kanaat bildirdiği, Adli Tıp 2. Üst Kurulu'nun 24.03.2023 tarihli raporunda, davacının tespit edilen kronik kontakt dermatit hastalığının meslek hastalığı olduğuna, %13,3 meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağına, meslek hastalığının başlangıç tarihinin Ege Üniversitesi Tıp Fakültesinin 24.07.2017 tarihli rapor tarihi olduğuna yönelik kanaat bildirdiği; eldeki davada, kusurun tespiti yargılamaya konu olmadığından, tüm işverenlerin davaya dahil edilmesine gerek olmadığı, Adli Tıp 2. Üst Kurulu'nun 24.03.2023 tarihli raporunda, davacı sigortalının tespit edilen kronik kontakt dermatit hastalığının meslek hastalığı olduğuna, %13,3 meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağına, meslek hastalığının başlangıç tarihinin Ege Üniversitesi Tıp Fakültesinin 24.07.2017 tarihli rapor tarihi olduğuna yönelik kanaat dikkate alındığında, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının meslek hastalığından kaynaklanan sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının meslek hastalığından kaynaklanan sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 19 ve 95 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/830, Karar No: 2019/2219, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/830 E.  ,  2019/2219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26479, Karar No: 2015/33259, Tarih: 01.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26479 E.  ,  2015/33259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/08/2015

NUMARASI : 2015/110-2015/489

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.12.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat F. B. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hizmet döküm cetvelinde gösterilen eksik günler dışlanarak davacının çalışma süresi belirlenmiştir. Dinlenen tanık anlatımlarından, işyerinde zaman zaman işçilerin ücretsiz izne çıkartıldıklarının anlaşılması karşısında, hizmet döküm cetvelinde ücretsiz izin sebepli gösterilen eksik günlerin çalışma süresine dahil edilmemesi isabetlidir. Ancak, işe giriş ve çıkış tarihi arasında bir kısım günler için devamsızlık, istirahat ve benzeri sebepli eksik gün bildirimleri bulunmakta olup, söz konusu eksik gün bildirimlerinin dayanağı olması gereken devamsızlık tutanağı, istirahat raporu veya sair itibar edilebilir bir delil dosyaya sunulmamıştır. Kaldı ki, istirahat sebepli olarak bildirilen eksik günlerin, işçinin çalıştığı sırada bir defada ihbar süresini altı hafta aşacak düzeyde olmadığı da açıktır. Dolayısıyla, dosya mevcut delil durumu itibariyle, kayıtlı işe giriş ve çıkış tarihi arasındaki süre esas alınarak, sadece ücretsiz izin günlerinin dışlanmasıyla, davacının çalışma süresi belirlenmelidir. Bu yön nazara alınarak, ayrıca taleple de bağlı kalınarak çalışma süresi belirlenmeli ve dava konusu alacaklar yeniden değerlendirilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11199, Karar No: 2014/17540, Tarih: 13.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/11199 E.  ,  2014/17540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 24.10.2013 gün ve 332-1285 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dairenin 14.04.2014 tarihli ve 2014/567 E., 2014/7682 K. sayılı kararı ile dosyanın “çekişme konusu 4700 ada 15 parselde paydaşlar ... adına intikalen oluşan payların tesciline dayanak teşkil eden tüm kayıt ve belgelerin özellikle intikale esas 22.09.1993 tarihli ve 12263 yevmiye numaralı akit tablosunun getirtilmesi ayrıca payların ... ve ... oğlu ... geldiği anlaşıldığından bu kişiler ile ... çocukları ... ve ... arasındaki ırsi bağlantıyı gösterir veraset ilamları veya denetime elverişli nüfus kayıt örneklerinin merciinden istenek evrakına eklenmesi” için geri çevrildiği ancak anılan akit tablosu ile kök muris ...'a ait nufus kaydı ve veraset ilamının getirtilmediği, elektronik ortamda gönderilen diğer belgelerin ise okunaklı olmadığı anlaşılmakla,

Yargılamanın sürüncemede bırakılmamasına yönelik gerekli dikkat ve özen gösterilerek, bu defa talep bizzat mahkeme hakimi tarafından ele alınarak, dava konusu payların ... çocukları ... adına intikaline esas teşkil eden 22.09.1993 tarihli ve 12263 yevmiye numaralı akit tablosu ve veraset ilamları ile kök muris ....'ın eş ve çocuklarını gösterir nufus kaydı ve veraset ilamının getirtilerek okunaklı şekilde gönderilmesi, bu mümkün değilse dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2742, Karar No: 2013/7433, Tarih: 01.07.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2742 E.  ,  2013/7433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 1010 parsel sayılı 1937,11 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, Hazinenin davası kabul edilerek taşınmazın orman olarak tesciline karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesinde yer alan "funda ve makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağı" hükmünün karşıt anlamından funda ve makiliklerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağı, 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin "Vasıf Tayinine Esas Olacak Tanımlar" başlıklı 23. maddenin (o) bendinde, maki ve funda türü ağaçların isimlerinin sayıldığı, aynı maddenin (p) bendinde "orman ve orman toprak muhafaza karakteri", "...üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün, bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi yüzde onikiden fazla olan yerlerdir." şeklinde tanımlanmıştır. Hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda taşınmazın yüksek eğimli olması nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, rapora ekli münhanili memleket haritası ve topoğrafik haritadaki münhanilere göre belirlenen eğimin doğru olup olmadığı konusunda tereddüt oluşmuştur. Diğer taraftan, Yönetmeliğin 23. maddesinin (p) bendinde, bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılması için yüksek eğimli olmasının yanında ayrıca üzerindeki bitki örtüsü nedeniyle taşkınları ve erozyonu önleyici ve su verimini artırıcı etkisinin bulunması halinde orman olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle, 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi ve Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/p maddesine göre, bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılabilmesi için o yerin, orman bilirkişilerce yukarıda belirtilen şekilde eğim, erozyonun ve taşkınların önlenmesi ve su veriminin arttırılması yönlerinden bütün olarak tartışılması ve bütün bu şartların birlikte değerlendirilmesi gerekir. Somut olayda bu şekilde bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu nedenle;

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, krizimetre ile taşınmazın eğimi doğru olarak belirlenmeli, 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi ve Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23. maddesinin (p) bendinde yer alan "orman ve orman toprak muhafaza karakteri, üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün, bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi yüzde on ikiden fazla olan yerlerdir." şeklindeki düzenleme gözönünde bulundurularak, bir yerin toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılabilmesi için o yerin eğim, erozyonun ve taşkınların önlenmesi ve su veriminin arttırılması yönlerinden bütün olarak orman bilirkişi raporunda tartışılmalı ve bütün bu şartlar birlikte değerlendirilmelidir.

Ayrıca, yörede yapılan orman kadastrosunda taşınmazın tahdit dışında kaldığı ve davacı Hazinenin dava dilekçesi ve talebi taşınmazın vasfının belirlenmesinde gözönünde bulundurularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Ayrıca, yörede yapılan orman kadastrosunda taşınmazın tahdit dışında kaldığı ve davacı Hazinenin dava dilekçesi ve talebi taşınmazın vasfının belirlenmesinde gözönünde bulundurularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde 01/07/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5937, Karar No: 2016/9723, Tarih: 20.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/5937 E.  ,  2016/9723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/12/2015 tarih ve 2015/13-2015/917 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... ile ... arasında 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS) akdedildiğini, ÖYK'nun 07.03.2013 tarih 2013/20 sayılı kararı uyarınca 28.05.2013 tarihli "Hisse Satış Sözleşmesi" ile ... .... ve Per. Hiz. A.Ş'ye satıldığını, ... İli Avrupa Yakası elektrik dağıtım ve perakende satış işinin İHDS 'nin imzalanmasından bu yana müvekkil şirket tarafından yerine getirildiğini, müvekkili şirketin İHDS öncesi döneme ait alacakları ödemek zorunda kalmakta olduğunu, açılan davadan davalının haberdar olduğunu, ayrıca taraflar arasındaki İHDS'nin 7.4 maddesi gereğince her türlü işlemlerin bütün sorumluluğunun ...'a ait olduğunu, ... tarafından yürütülmüş bulunan bu faaliyetlerin üçüncü kişiler tarafından ileri sürülecek her türlü talebin muhatabının ... olduğunu, İHDS hükümleri ve hukukun genel prensipleri gereğince, davalı ...'ın sorumluluğunda bulunan fakat müvekkil şirket tarafından ödenmek zorunda kalınan toplam 4.679,85 TL'nin ödeme tarihinden itibaren ve Hazine'ye ödenmiş olan 768,00 TL temyiz harç ve masrafın Hazine'ye ödenme tarihinden itibaren uygulanacak olan avans faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 24.07.2006 tarihli işletme devir hakkı sözleşmesinden önce dava dışı 3. kişilere ödenen meni müdahale ve ecrimisil davası sonucunda 4.679,85 TL ödeme tarihinden itibaren uygulanacak avans faizi ile 768,00 TL temyiz harç ve masrafları toplamı 5.447,85 TL'nin icra müdürlüğüne ödenmesi ile 5.447,85 TL toplam borcun ödendiği hisse devir sözleşmesinde yukarıda belirtildiği gibi işletme devir sözleşmesindeki hükümler saklı tutulduğundan işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.4. maddesine göre ödenen yargılama giderinden davalı sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 5.447,85 TL'nin dava tarihi olan 08.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi (avans faizi) ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen 24.07.2006 tarihli sözleşme ile dört ilden oluşan elektrik dağıtım bölgesinde yer alan ve ... uhdesinde bulunan dağıtım sistemi, dağıtım tesisleri ve dağıtım tesislerinin işletilmesi için zorunlu taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşuluyla, işletme hakkı ...'a devredilmiş, sözleşmenin 7. maddesi ile dağıtım faaliyetinden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırılması yoluna gidilmiştir. Anılan sözleşmenin 7.2 maddesi, "Dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olarak, sözleşmenin imza tarihinden sonra ortaya çıkacak idari ve hukuki ihtilaflar şirket tarafından derhal ...'a bildirilir. Söz konusu dağıtım tesislerinin mülkiyetine dair bu idari ve hukuki ihtilafların takip edilmesi, çözüme kavuşturulması ve bunlardan doğacak her türlü sorumluluk ...'a aittir. Şirket, gecikmesinde tehlike olan durumlarda ...'a bildirimde bulunmakla birlikte ... adına ve/veya hesabına gerekli tedbirleri almak ve işlemleri yapmakla yükümlüdür. Şirket tarafından alınan tedbirler ve gerçekleştirilen işlemlere ilişkin masraflar belgelendirilmek ve makul olmak şartıyla ... tarafından karşılanır." hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, dağıtım faaliyetinin davalı ... tarafından gerçekleştirildiği dönemde yüksek gerilim hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atılan taşınmazın maliki tarafından, davacı aleyhine tazminat davası açılmış, dava kabulle sonuçlanmış, yine davacı aleyhine icra takibine başlanılması üzerine toplam 5.447,85 TL ödeme yapılmıştır. Mahkemece, davalının bu meblağın tümünden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, sözleşmenin anılan 7.2 maddesindeki ihbar yükümlülüğünün yerine getirildiği iddia ve ispat olunmadığı gibi, mahkemece bu yükümlülüğe uyulmamasının sonuçları da değerlendirilmemiştir. Bu itibarla, mahkemece gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak, davacının davalıya ne miktarda rücu edebileceğinin belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

3-Kabule göre, dava, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkin olup, rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin mal varlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olduğundan ve davacının mal varlığındaki eksilme ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken mahkemece dava tarihinden itibaren hükmedilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.