muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17693, Karar No: 2023/3115, Tarih: 05.04.2023

2. Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında

kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7 nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi...gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3...Suç konusu uyuşturucu maddenin aleyhinde yeterli delil bulunmadığı aşamada kendisine ait olduğu yönündeki ikrarı ile suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardımda bulunduğu anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama

usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre...mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun...Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleri ile hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2014/593 Esas, 2015/1503 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1562, Karar No: 2021/2293, Tarih: 15.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/1562 E.  ,  2021/2293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ :Siirt İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki birleşen dosyada şikayetçi ... vekili ile müdahil ... vekili ve asıl dosyada şikayetçi ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dosyada şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde ilk iki sırada yer alan şikayet olunanların hacizlerinin tasarrufun iptali davası yargılaması sırasında konulan ihtiyati tedbir mahiyetinde olduğunu, sonraki tarihli hacizlerinin ise yasal süresinde satış talebinde bulunulmadığı ve satış avansı yatırılmadığı için düştüğünü, şikayet olunan ...’ın dosyasında kendisi adına verilmiş bir vekaletname bulunmadığını bu anlamda takibinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, şikayet olunan ...’ın borçlu aleyhine kambiyo takibi yaptıktan sonra tasarrufun iptali davasından aldığı kısa kararla bu kez ilamlı takip yaptığını, bu takibin geçersiz olduğunu, şikayet olunan Burhan’ın haczinin süresinde satış talebinde bulunulmadığı ve satış avansı yatırılmadığı için düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Asli Müdahil ... vekili, satış konusu taşınmaz üzerine haciz uygulattıklarını, sıra cetvelinde müvekkili alacaklıya yer verilmediğini, sıra cetveli kararının müvekkiline tebliğ edilmediğini ileri sürerek, müdahale talebinde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, şikayete konu sıra cetvelinde haciz tarihine göre sıralama yapıldığı, takip dosyalarına konu alacakların niteliği bakımından birinin diğerine göre kanunda sayılan öncelik hakkına sahip olmadığı, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen dosyalarda şikayetin reddine karar verilmiştir. Karara karşı asıl dosyada şikayetçi vekili, birleşen dosyada şikayetçi /asıl dosyada şikayet olunan ... vekili ve asli müdahil ... vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince tasarrufun iptali davalarındaki haciz ve öncelik durumunun birbiri ile kıyaslandığı, bu kıyas düzenlemenin sıra cetveline yansıdığı, tüm tasarrufun iptali davası açan alacaklıların hüküm sonucu sıraya dahil edildiği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı asıl dosyada şikayetçi vekili, birleşen dosyada şikayetçi /asıl dosyada şikayet olunan ... vekili ve asli müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı asıl dosyada şikayetçi vekili, birleşen dosyada şikayetçi /asıl dosyada şikayet olunan ... vekili ve asli müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1-Asli müdahil ... vekilinin temyizi bakımından, İcra mahkemelerinde asli ya da fer'i müdahilliğin mümkün olmadığı, icra mahkemesince asli müdahilliğine karar verilen ...’ın bu nedenle kanun yollarına başvuru hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine,

2-Şikayetçi ...'ın temyiz incelemesi bakımından; sıra cetveline konu taşınmaz borçlu tarafından 3. kişiye devredilmiş bu şikayetçi tarafından tasarrufun iptali davası açılmış, taşınmazın tapu kaydına ihtiyati haciz değil, ihtiyati tedbir şerhi konulduğundan tasarrufun iptali davasının kabul edildiği 28.02.2012 tarihinin kesin haciz tarihi olarak kabulü mümkün değildir. Bu durumda alacaklıların tapu kaydındaki hacizlerinin ayakta olup olmadıklarının incelenmesi gerekir. Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan ...’ın alacaklı olduğu Siirt İcra Müdürlüğünün 2009/3238 E sayılı dosyasından sıra cetveline konu taşınmaz üzerine 12.03.2012 ve 15.03.2013 tarihlerinde haciz uygulandığı 14.05.2013 ve 23.06.2014 tarihlerinde satış talebinde bulunulduğu, 20.05.2014 tarihinde satış avansı yatırdığı kanunda belirlenen 1 yıllık sürede satış avansı yatırmadığı için şikayet olunan ...’ın 15.03.2013 tarihli haczinin ayakta olmadığı anlaşılmaktadır. Asıl dosyada şikayetçi ...’in alacaklı olduğu Siirt icra Müdürlüğünün 2009/3227 Esas sayılı dosyasından 19.04.2012 - 11.07.2013 ve 15.06.2015 tarihlerinde haciz yapıldığı,14.04.2014 tarihinde satış talebinde bulunulduğu ve aynı tarihte satış avansı yatırıldığından asıl dosyada şikayetçi ...’in 11.07.2013 tarihli haczinin ayakta olduğu görülmektedir. Birleşen dosyada şikayetçi ...’ın alacaklı olduğu 2010/35( Yeni Esas: 2014/2159) Esas sayılı dosyasından 05.04.2012- 17.04.2012- 22.04.2014-17.04.2015 tarihlerinde haciz yapıldığı 08.06.2015 tarihinde satış talebinde bulunulup, 06.04.2016 tarihinde satış avansı yatırıldığına göre birleşen dosyada şikayetçi ...’ın 17.04.2015 tarihli haczinin ayakta olduğu dosya kapsamından anlaşılmıştır. Bu nedenlerle ...'ın 17.04.2015 tarihli ...'in 11.07.2013 tarihli hacizlerinin ayakta olduğu ...'ın hacizlerinin düştüğü gözetilerek yeniden sıra cetveli düzenlenmesi için sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme ile verilen şikayetin reddine dair kararı ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Asli müdahil ... vekilinin kanun yollarına başvuru hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden asıl dosyada ve birleşen dosyada şikayetçiler yararına BOZULMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi gereğince Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararının KALDIRILARAK dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 15.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7668, Karar No: 2016/3524, Tarih: 01.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2015/7668 E.  ,  2016/3524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289.maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan bu nedenle BOZULMASINA, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3564, Karar No: 2023/3971, Tarih: 07.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3564 E.  ,  2023/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1975 E., 2023/5 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.09.2022 tarihli ve 2022/60 Esas, 2022/252 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri ile 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.01.2023 tarihli ve 2022/1975 Esas, 2023/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılmasına, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukların; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyizi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyizi

Mağdureye yönlendirmeli sorular sorulduğuna, sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, şikayetçi beyanları ile mağdure beyanlarının örtüşmediğine, tanıkların görgüye dayalı bilgisinin bulunmadığına, görüntü kayıtlarında mağdure ve sanığın binaya birlikte girip girmediklerine dair tespit olmadığına, market sahibinin sanığın olay günü markete gelmediğine dair beyanının olduğuna, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair şüphe bulunduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın cinsel istismar eylemini işlediği kabul edilse de, eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığının kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyizi

Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm verildiğine, raporlardaki hususların objektif değerlendirilmediğine, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, yönlendirme ile beyanda bulunduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeterli somut delil bulunmadığına, mağdurenin çocuk izlem merkezinde alınan beyanı esnasındaki kayıtlarının temyiz aşamasında heyetçe izlenmesi talebine, sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, atılı suçları işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama, toplanan deliller, sanık savunması, mağdure ve katılan beyanları ve tanık anlatımları, pedagog raporu, mağdureye ait doktor raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; mağdurenin hazırlıkta çocuk izlem merkezinde alınan ifadesinde özetle; olay tarihinde evden parka gitmek için ayrıldığını, sanığın kendisini çağırarak eve aldığını ve ayaklarına dokunduğunu ve dudağından öptüğünü, dudağındaki morluğun bu şekilde oluştuğunu, sanığın kötü birisi olduğunu ve cezalandırılmasını istediğini beyan ettiği, düzenlenen adli görüşme ve değerlendirme raporunda mağdure ile yapılan adli görüşme ile ön görüşmenin uyumlu olduğu, yaşının küçük olması nedeniyle çocuk izlem

merkezine geliş sebebiyle ilgili bilgisinin olmadığı, sosyal-duygusal-zihinsel gelişimi normal olan, yaşı gereği kendisini sınırlı kelimelerle ifade edebilen mağdurenin kendisine cinsel içerikli eylemlerde bulunulduğunu kendince kelimelerle ifade ettiği, yaşının küçük olmasından dolayı soru-cevap şeklinde iletişime geçildiği ve sorular sorularak anlattırmaya çalışıldığı, mağdure İkranur'un verdiği cevapların cinsel istismar ve dokunma uyandıracak cevaplar olduğu, mağdurenin yaşının küçük olmasından dolayı olayı anlatırken ara ara tutarsız ve karışık anlatımlarının olduğu, yaşının küçük olmasından dolayı dikkatini vermekte zorlandığı ve yine bu sebepten dolayı cinsel istismarı tam olarak algılayamayacağı düşünülmekle birlikte anlatımlarında dokunmalardan bahsettiği ve görüşme boyunca ifade ettiği konuların gerçeklik payının yüksek ve öpme olayına dair verdiği bilgilerin güvenilir olduğu hususlarının belirtildiği,

Mağdurenin kollukla yaptığı ön görüşmeye ilişkin düzenlenen 01.07.2021 tarihli tutanağın da aynı doğrultuda olduğu,

Mağdure hakkında düzenlenen 02.07.2021 tarihli doktor raporunda mağdurenin dış beden muayenesinde, dudaklarında beyanlarla uyumlu olarak dokununca geçmeyen morartı olduğunun, söz konusu lezyonların bir hastalık sonucu olmayıp şiddetli emme veya öpme sonucu oluşabilecek türde olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

Mağdurenin duruşmalarda hazır bulunduğu ancak yaşının küçüklüğü Çocuk İzlem Merkezinde alınan detaylı beyanlarının bulunması da nazara alınarak çocuğun üstün yararı gözetilerek ikincil mağduriyet oluşmaması adına Mahkemece dinlenmediği anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında her ne kadar üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiş ise de, dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarında sanığın mağdureye karşı önceki tarihlerde de olağan kabul edilebilecek sınırı aşan yakınlığının bulunduğunun belirtilmesi, alınan raporlarda mağdurenin dış beden muayenesinin beyanını destekler nitelikte olduğunun sabit olması, pedagog raporu ile beyanına itibar edilebileceği görüşü bildirilen mağdurenin yaşına uygun olarak vermiş olduğu detaylı anlatımında kendisine eylemde bulunan kişinin sanık olduğunu açıkça belirtmiş olması, mağdurenin sanığa asılsız bir iddiada bulunabilecek bilinçsel erişkinlikte olmaması hususları ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın on iki yaşından küçük olan mağdureyi ikametine götürerek burada dudaklarından öpmek ve bacaklarına dokunmak suretiyle "Dış beden muayenesinde de belirtildiği üzere öperek/emerek dudaklarının morarmasına sebebiyet verecek şekilde uzunca bir süre geçmiş olması da dikkate alındığında" sarkıntılık düzeyini aşacak şekilde cinsel istismar suçunu işlediği, olay tarihi itibariyle mağdurenin on beş yaşını ikmal etmemiş bulunması sebebiyle hukuken rıza açıklama ehliyetine sahip bulunmaması dikkate alınarak sanığın cinsel arzularını tatmin etme gayesi ile hareket edip cinsel maksatla mağdureyi bulunduğu alandan alıp eylemini icra ettiği alana hile ile götürerek cinsel istismar suçunu işlediği yönünde Mahkemede tam kanaat oluşması sebebi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına, sanığın yapılan yargılamada pişmanlığına dair olumlu kanaat oluşturacak tutarlı davranışlar sergilememesi, suçun işleniş şekli mağdurenin yaşının küçüklüğü de nazara alınarak hakkında olumlu kanaat oluşmadığından takdiren 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirimin sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmiştir.

Yine her ne kadar sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmış ise de; sanığın cinsel istismar için gereken sürenin haricinde mağdurenin hareket kabiliyetini sınırladığına dair bir delil bulunmadığı kanaatiyle atılı suçun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı değerlendirilmekle kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçu yönünden fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması dikkate