muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11738, Karar No: 2023/7013, Tarih: 01.11.2023

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.09.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Katılanlar adına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, tanıkların görgüye dayalı bilgileri bulunmamakla birlikte sanığın isnat olunan eylemi gerçekleştirebileceğine dair bir tanıklıklarının da bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin nazara alınması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin Kapsamına Göre;

Mahkemenin Kabulü;

Dosya üzerinde kül halinde yapılan inceleme sonucunda, mağdurun bozma öncesi olayın hemen ardından sıcağı sıcağına alınan, hayatın olağan akışına aykırı olmayan, inandırıcı ve ayrıntılı beyanı, mağdur ve ailesiyle sanık arasında geçmişe dayalı herhangi bir husumetin olmaması, mağdurun şüpheliye suç isnat etmesi için bir nedeninin bulunmaması, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2007/7587 Esas ve 2009/12054 Karar sayılı ilamının da belirtildiği gibi 'Sanığa iftira atması için ileri sürülüp ispatlanmış herhangi bir neden bulunmayan mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımına' itibar edilmesi gerekmesi,

her ne kadar mağdurun Mahkeme nezdinde beyanına başvurulduğunda önceki beyanlarından tamamen farklı beyanlarda bulunmuş ise de olayın üzerinden yaklaşık yedi yıl geçmiş olması, mağdurun yönlendirilmiş olabileceği, mağdurun ilk anlatımlarının olayın sıcağı ile ayrıntılı bir şekilde alınmış olması, detaylı beyanlarının Mahkemece samimi ve tutarlı olduğuna ilişkin vicdani kanaat oluşması, mağdurun annesi katılan ...'in bozma öncesi Mahkeme huzurunda alınan ifadesinde, 'Mağdurla şüpheliyi evde yüzleştirmeleri sırasında mağdurun şüpheliyi görünce yüzünün renginin değiştiği, başını öne eğdiği, mağdura olayı sorduğunda evet anlamında gözlerini açıp kapatarak cevap verdiği, sanığın evden gitmesinden sonra mağdurun kendisine sanığın yüzüne bakamadığı, korktuğu için birşey söyleyemediği' şeklinde beyanda bulunması, mağdurun annesine duyduğu güvenin sonucu olarak doğruyu söylediği kanaati, tanık .... ...'nin bozma öncesi Mahkeme huzurunda alınan ifadesinde 'olayı kendisinin görmediği, mağdurdan duyduğu, ... olarak bilinen sanığın internet kafede kendisine pis birşeyler yaptığını söyleği' şeklinde beyanda bulunması, Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 03.06.2014 tarihli cinsel saldırı muayene raporunda 'Anal yolla ırza geçme sonrası görülmesi beklenen ekimoz, mukoza veya sfinkter yırtığı gibi travmatik değişimlerin olaydan kısa bir süre sonra iz bırakmaksızın kaybolabileceği gibi, mağdurun yaşı, fizik gelişimi, olay sırasında penis girişini kolaylaştırıcı kaygan madde kullanımı ile hile, tehdit ya da rıza gibi nedenlerle direncinin kırıldığı durumlarda anal sfinkterin çok büyük travmatik değişim olmaksızın penisin girişine müsait olacak şekilde genişleme yeteneğinin bulunmasının da tıbben mümkün olduğu dikkate alındığında kişinin yapılan muayenesinde herhangi bir özellik görülmemesinin doğal olduğu, olayın adli tahkikatla aydınlatılması gerektiğinin" belirtilmesi karşısında Mahkemece, sanığın üzerine atılı eylemin bu şekilde sübut bulduğu, bu yüzden sanığın aşamalarda üzerine atılı eylemi gerçekleştirmediği yönündeki ifadelerine itibar edilmediği ve hukuki süreç bölümünde belirtildiği şekilde cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Sanığın eylemden dolayı pişman olduğuna dair somut emarelerin tespit edilememesi ve takdiri indirimin uygulanması halinde, sanığın geleceği üzerinde olumlu etki yaratacağına ilişkin Mahkemede kanaatin oluşmaması nedenleriyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, yargılama giderlerinin sanık üzerinde bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediğine yönelik istikrarlı savunmaları, mağdurun bozma üzerine alınan beyanında sanığın kendisine yönelik herhangi bir eylemi olmadığından bahsettiği ve düzenlenen adli görüşme değerlendirme raporunda "edinilen gözlemlerden mağdurun baskı veya etki altında olmadığının düşünüldüğünün" belirtildiği, mağdurun muayene raporları arasında çelişkiler bulunduğu ve Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.07.2014 tarih ve 2014/1952 sayılı raporunda mağdurun “aynı gün yapıldığı anlaşılan ilk muayenesinde tariflenen halka tarzında ekimozun, tarafımızca yapılan ikinci muayenesinde (aradan geçen yaklaşık 2 (iki) saatlik süre içinde) kaybolmasının tıbben mümkün olmadığı kanaatini bildirir" şeklinde görüş bildirildiği, Dicle Üniversitesi Hastanelerince düzenlenen 12.03.2015 tarihli heyet raporunda, mağdurun Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastaneleri Beden ve Ruh Sağlığı heyetince 04.03.2015 tarihinde yapılan muayenesinde ismini vererek başka bir şahsın kendisine istismar eyleminde bulunduğunu belirttiği, tanıkların beyanları görgüye dayalı olmamakla birlikte tanık ...'nin beyanının ise sanık lehine olduğu hususları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine dair hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma sebebine göre Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Kabule göre ise; kendisini vekaletnameli vekille temsil ettiren katılanlar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Diyarbakır 6.Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2021 tarihli ve 2020/311 Esas ve 2021/139 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4194, Karar No: 2019/5495, Tarih: 26.06.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/4194 E.  ,  2019/5495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

23.03.2011 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanan ve davacı ... şirketine sağlık sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ...'ye yapılan tedavi giderlerinin 6111 sayılı Yasanın Geçici 59. maddesi gereğince davalılardan tahsilinin talep edildiği davada, Mahkemece; davalı ... yönünden davanın reddine, davalı Kurum yönünden ise SUT kapsamında sorumluluğuna karar vermek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

1-Genel sağlık sigortalısı davacının hak sahibi oğlu ...’a konulan PDA (patent duktus arteriosis) kalp hastalığı teşhisi nedeniyle, uygun ve gerekli görülen tedavisinin özel sağlık kuruluşunda 16.12.2008 - 02.03.2010 döneme ait faturalarla toplam 29.867,97TL'ye yapılmış; davalı Kurumun, tedaviyi yapan hastanenin kurumla sözleşmesinin olmadığı gerekçesiyle ödeme yapmaması üzerine eldeki dava açılmıştır.

5510 sayılı Yasanın “Finansmanı Sağlanan Sağlık Hizmetleri ve Süresi” başlıklı 63. maddesinde “Genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri şunlardır: “...

“b) Kişilerin hastalanmaları halinde ayakta veya yatarak; hekim tarafından yapılacak muayene, hekimin göreceği lüzum üzerine teşhis için gereken klinik muayeneler, laboratuvar tetkik ve tahlilleri ile diğer tanı yöntemleri, konulan teşhise dayalı olarak yapılacak tıbbî müdahale ve tedaviler, hasta takibi ve rehabilitasyon hizmetleri, organ, doku ve kök hücre nakline ve hücre tedavilerine yönelik sağlık hizmetleri, acil sağlık hizmetleri, ilgili kanunları gereğince sağlık meslek mensubu sayılanların hekimlerin kararı üzerine yapacakları tıbbî bakım ve tedaviler.”...

”f) Yukarıdaki bentler gereğince sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri.”...

Sağlık hizmetlerinin sağlanma yöntemi ve sağlık giderlerinin ödenmesi başlıklı 73. maddesinde,

”f) Yukarıdaki bentler gereğince sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri.”...

Sağlık hizmetlerinin sağlanma yöntemi ve sağlık giderlerinin ödenmesi başlıklı 73. maddesinde,

“Bu Kanuna göre sağlık hizmetleri, Kurum ile yurt içindeki veya yurt dışındaki sağlık hizmeti sunucuları arasında yapılan sözleşmeler yoluyla ve/veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucularından satın aldıkları sağlık hizmeti giderlerinin ödenmesi suretiyle sağlanır.”... düzenlemesini içermekte olup; davacının dava konusu tedavi bedeline ilişkin aldığı sağlık hizmeti aynı Yasanın 64. maddesinde düzenlenen finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetleri arasında yer almamaktadır.

Sosyal Güvenlik Kurumunca genel sağlık sigortasından yararlandırılan kişilerin, karşılanması gereken; sağlık hizmetleri, yol, gündelik ve refakatçi giderlerinden yararlanma esas ve usulleri ile bu hizmetlere ilişkin Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonunca belirlenen Kurumca ödenecek bedellerin bildirilmesi ise Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği, kısaca SUT ile düzenlenmektedir.

Anılan açıklamalar ışığı altında, yapılması uygun ve gerekli görülen tedavi giderinin davalı Kurum tarafından sağlanması bir yükümlülüktür. Yasa ve mevzuat gereği Kurum alacağın tamamından sorumlu olduğundan, Mahkemece, yapılan tedavi giderlerinin tamamından davalı Kurumun sorumlu tutulması gerekirken, Sağlık Uygulama Tebliği (SUT) kapsamında belirlenen tedavi giderlerinden sorumluluğuna karar verilmek suretiyle hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 13.02.2011 tarih 6111 sayılı Yasanın 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesi değiştirilmiş, anılan değişiklik ile trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı esası getirilmiştir.

6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren Geçici 1. maddesi ile de, bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedelleri, yine Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı belirtilmiştir.

6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren Geçici 1. maddesi ile de, bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedelleri, yine Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı belirtilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 85/1 maddesine göre; “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.” 91. maddesine göre de, “İşletenlerin, bu Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur.” Tedavi giderleri kapsamında, sigorta şirketinin, Güvence Hesabının, sürücünün ve işletenin, zorunlu olarak sigorta teminatına bağlanması nedeniyle yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemenin yürürlüğe girmesi ile sona erdirilmiş bulunmaktadır. Bu haktan, sigorta sözleşmesinin tarafı olan işleten ile sürücülerinde yararlanması gerekmekte olup, poliçe limiti kapsamında kalan tedavi giderleri nedeniyle sorumlulukları sona erecektir. Sigorta sözleşmesinin sağladığı teminattan yararlanmayanların bu haktan da yararlanamayacakları açıktır. Ancak, zorunlu sigorta teminat tutarlarını aşan tedavi giderlerinin, zarara sebep olan veya hukuken sorumlu olanlar tarafından karşılanacağı, bu kişiler yönünden poliçe limitini aşan kısım yönünden sorumluğun devam edeceği de kabul edilmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında incelemeye konu dava değerlendirildiğinde; 23.03.2011 tarihli trafik kazasına neden olan davalı sürücü ...'ın kusurunun olmadığından bahisle sorumlu olmayacağından davanın reddine ilişkin mahkeme kararı yerinde olmayıp, Mahkemece, davalı ...'a husumet düşmeyeceğinin kabulü ile davalı ... yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular değerlendirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan ...'a iadesine, 26.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32808, Karar No: 2016/860, Tarih: 20.01.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/32808 E.  ,  2016/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, mala zarar verme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda “katılan ...'un kendisini tuttuğu ve diğer katılan ...'un kendisine vurduğu, sinirle üzerine atılı suçları işlediği” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanığın, av tüfeğiyle ateş etmekten ibaret eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, bu durumda aynı Kanunun 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Mala zarar verme suçunda ise; sanık ve katılanın kardeş olması karşısında sanık yararına TCK'nın 167/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8812, Karar No: 2016/9847, Tarih: 03.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/8812 E.  ,  2016/9847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalılar vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 03.05.2016 Salı günü belirlenen saatte davalılar ... ve ... vekili Av.... ile karşı taraftan davacı ... vekili Av.... geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 09.03.1989 - 31.12.2010 tarihleri arasında ... Sürücü Kursunda sürücü kursu müdürlüğü yaptığını, müdürlüğe ilaveten trafik ve çevre bilgisi dersine de öğretmen olarak girdiğini, anılan sürücü kursunun.... Şirketi tarafından işletildiğini, davalıların babası ve murisi olan ... ile davalıların annesinin kursun sahibi, ortağı ve yöneticisi olduklarını, kursun işletmecisi olan şirketin 08.12.2003 tarihinde kapatıldığını ancak sürücü kursunun davalıların murisi ...’ın sahipliğinde faaliyetine devam ettiğini, müvekkilinin çalışma koşulları değişmeksizin aynı işyerinde işine devam ettiğini, işveren ...’ın vefat etmesi üzerine davalıların 31.12.2010 tarihinde kursu kapatıp davacının iş sözleşmesini haksız ve bildirimsiz bir şekilde feshettiklerini, fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının, 09.03.1989-08.12.2003 tarih aralığında.... Şirketi'nde çalıştığını, bu devreye ilişkin taleplerin müvekkillerinin murisine tevcih edilmesinin yerinde olmadığını, davacının şirket nezdindeki çalışmasının istifa yolu ile sona erdiğini, bu nedenle kıdem, ihbar tazminatına hak kazanmadığını, 10 yıllık zamanaşımı süresinin de geçmiş olduğunu, davacının müvekkillerinin murisi ...'ın yanında 09.12.2003-01.03.2007 tarihleri arasında çalıştığını, 01.03.2007-31.12.2010 tarihleri arasında ise sürücü kursunu ortağı Necmettin Elhaman ile birlikte kiralayıp bizzat işlettiğini,davalıların murisinin vefatı üzerine davacının istifa ettiğini, işyerini Hakan Dursun'a devrettiğini, ancak Hakan isimli kişi ile anlaşarak bu yeri 31.12.2010-01.11.2011 tarih aralığında da işlettiğini, murisin felçli ve yatalak olması hasebiyle tüm yetkileri davacıya devretmiş olduğunu, murisin davacıyı işten çıkarmadığım, murisin tedavisi nedeniyle 23.11.2009 talihinde İzmir’e taşındığını, idareci olan davacının çalışma gün ve saatlerinin kendisi tarafından belirlendiğini bu nedenle fazla çalışma ücretine ilişkin talebinin yerinde olmadığını, davacının talep ettiği işçilik alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının hak ettiği yıllık ücretli izinlerin fazlasıyla kullandırıldığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştırılmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının işyeri devri kuralları içinde 09.03.1989-31.12.2010 tarihleri arasında çalıştığı, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin davalılarca ispat edilemediği, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, müdür olması nedeni ile fazla mesai, milli bayram ve genel tatil çalışma alacak taleplerinin reddi gerektiği, yıllık izinlerini kullandığına dair belge sunulmadığından yıllık izin ücret alacağının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının işçi olarak çalışıp çalışmadığı, hizmet süresi ihtilaflıdır.

6100 sayılı HMK'nun 31 inci maddesine göre, “(1) Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir. “

Somut olayda, davalılar vekili, davacının 01.03.2007-31.12.2010 tarihleri arasında davalıların murisine ait sürücü kursunu ... isimli ortağı ile birlikte kiracı olarak işlettiğini, işçi olarak çalışmadığını savunmuş, buna ilişkin davacı ile dava dışı ... isimli kişiye atfen imza bulunan, davacının 01.03.2007-31.12.2010 tarihleri arasında kiracı olarak sürücü kursunu işlettiğine dair ifadeler içeren “protokol” sunmuştur. Bu belgede imzası bulunan davalı tanığı ... protokol başlıklı belge içeriğini teyit eder yönde beyanda bulunmuştur. Mahkemece protokolün açıklayıcı ve aydınlatıcı olmaktan uzak olduğu, resmi belgelerin aksinin ispat edilemediği gerekçesi ile bu belgeye itibar edilmemiştir. Ancak mahkeme protokolün “açıklayıcı ve aydınlatıcı olmaktan uzak olduğunu” kabul ettiğine göre, HMK'nun 31 inci maddesinin kendisine yüklediği “davayı aydınlatma görevi” kapsamında davacıdan protokole ve altındaki imzaya karşı diyeceğini sormalı, bu hususu, yani davacının sürücü kursunu kiracı olarak işletip işletmediğini araştırmalı ve toplanacak delilleri toplanmış deliller ile birlikte değerlendirerek protokol hakkında bir sonuca varmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalılar vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, 03.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5443, Karar No: 2018/5971, Tarih: 15.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/5443 E.  ,  2018/5971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 185. maddesi gereğince on sekiz yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocukla ilgili duruşmaların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, mahkemece 27.08.2015 ve 22.10.2015 tarihli celseler açık yapılmış ise de inceleme tarihi itibariyle suça sürüklenen çocuğun on sekiz yaşını tamamladığının anlaşılması karşısında anılan hatanın telafisi mümkün olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.