muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1, Karar No: 2009/3967, Tarih: 12.03.2009

5. Hukuk Dairesi 2009/1 E., 2009/3967 K.

**5. Hukuk Dairesi 2009/1 E., 2009/3967 K.**

**- KAMULAŞTIRMASIZ EL ATMA**- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 653 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak açıktan geçirilen enerji nakil hattı nedeniyle davalının müdahalesinin men'i ve kal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak açıktan geçirilen enerji nakil hattı nedeniyle davalının müdahalesinin men'i ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Enerji nakil hattının davacının arazisi üzerinden ve açıktan geçirilmiş olması nedeniyle el atma gününde yürürlükte olan 743 sayılı Medeni Kanunun 653. maddesinin son fıkrasına göre idare lehine davacı taşınmazı üzerinde irtifak hakkı kurulmuş sayılır. Bu durumda kamu yararı kararı alınmamış olsa bile, irtifak kurulmuş sayılacağından idarenin o taşınmazdan müdahalesinin önlenmesi istenemeyip sadece irtifak hakkı karşılığı bedeli istenebilir.

Bu nedenle men'i müdahale ve kal davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması sonucu itibariyle doğrudur.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3851, Karar No: 2020/3736, Tarih: 17.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/3851 E.  ,  2020/3736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca her bir sanık hakkında ayrı ayrı beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 18:30 sıralarında Çorlu Belediyesine ait Ulaş beldesinin Çamlık mevkiindeki Ergene Caddesi kenarında D-100 karayolunda yapılan asfalt çalışmalarında çıkan hafriyat toprağının, yolun kenarından geçmekte olan TEDAŞ enerji nakil hattının çevresine depo edildiği, katılan ...’in, bu hafriyat ve toprak yığınlarının üzerinde oynadığı sırada elinde bulunan 4 metre uzunluğundaki plastik boruyu enerji nakil hattına temas ettirmesiyle, hayati tehlike geçirecek ve sağ ayakta 2-3-4. parmaklarının amputesi sonucunu doğurcak şekilde yaralandığı olayda;

... İnşaat Asfalt Nakliyat Tic. Ltd. Şti’nin Ulaş Belediyesine ait asfalt yapım işini üstlendiği, dosya içeriğinden anlaşıldığı üzere; işin yapımı sırasında çıkan mıcır ve toprakların belediyeye ait olan ve olayın meydana geldiği boş alana depolanması hususunda şifaen belediyeden izin alındığı, bu depolama işlemi ile yerden yaklaşık 2 metre yükselerek ENH’ye doğru eğimli bir şekilde yığılmaya sebep olunduğu, belediyenin fen işleri ve zabıta yetkililerinin, belediye sınırları içerisinde yapılmakta olan hafriyat taşımacılığı ve depolanması işlemlerini gördükleri ve bildikleri halde tehlike oluşturacak bu usulsüz yığılmayı önlemek adına görevlerini zamanında yapmadıkları;

TREDAŞ’ın hatlarda meydana gelebilecek arıza, bakım ve onarım işlerini, 10.02.2010 tarihinde ... Elektrik Malzeme Tic. ve Taah. Şti. ile imzaladığı hizmet alım sözleşmesi ile bu yüklenici firmaya devrettiği, bakım işleri özel şartnamesinin 4.1.1. ve 4.1.4. maddelerinde de belirtildiği üzere; elektrik direkleri arasındaki emniyet mesafesinden ve sehim bozukluklarından kaynaklanan sorunlardan yüklenici firmanın sorumlu olduğu; arıza, bakım ve onarım işleri sözleşme ile yüklenici firmaya devredilmiş olsa da; olayın meydana geldiği mevsim şartları itibariyle de elektrik tellerinin sıcaklığın etkisi ile yere yaklaşma şeklindeki eğilimi karşısında, TREDAŞ yetkililerinin, iletkenlerin seviyelerinin kontrol edilmemesi ve dağıtım hattının inşaasında yeterli elektrik direği kullanılmasının planlamaya dahil edilmemesi sebebiyle meydana gelen kazanın oluşumunu engelleyebilecek şekildeki denetim görevini ihmal ettiği;

Alınan bilirkişi raporlarına göre, sanıkların ve dava dışı üçüncü kişilerin gerek kusur durumları, gerekse de kusur oranları yönünden bir çelişki ortaya çıkmasına rağmen, sanıkların kusur durumuna ilişkin hüküm kurulması karşısında, kusurun net olarak tespitinin sağlanması amacıyla, sanıkların hangi eylemleri sebebiyle iş kazasının meydana gelmesinde kusurlu olduklarının sebep sonuç ilişkisi içerisinde iş güvenliğine dair mevzuat hükümleri ışığında değerlendirilmesi için, teknik üniversitelerin inşaat ve elektrik mühendisliği fakültelerinde görevli öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bir bilirkişi heyetinden kusur raporu alınması ve sonucuna göre; sanıkların hukuki durumlarının tespit ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kusur tespitine yönelik alınan 23.01.2012 ve 21.04.2015 tarihli bilirkişi raporlarında, davaya dahil olmayan ... İnşaat Asfalt Nak. Tic. Ltd. Şti’nin şantiye şefi ... ile Ulaş Belediyesi fen işleri ve zabıta yetkililerinin de olayın oluşumunda kusurlu oldukları iddia edilmesine rağmen, bu kişilerden sadece belediye yetkilileri hakkında suç duyurusunda bulunulmuş ise de; olayın aydınlatılması, delillerin birlikte değerlendirilmesi amacıyla adı geçen ve hakkında suç duyurusunda bulunulmayan ... Asfalt Nak. Tic. Ltd. Şti’nin şantiye şefi olan ... hakkında da suç duyurusunda bulunulması; bu yetkililer hakkında kamu davası açılması halinde dosyaların birleştirilip birlikte görülmesi ve tüm sanıkların yukarıda belirtildiği şekilde bilirkişi raporu alınması akabinde hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 17.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13447, Karar No: 2015/9025, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13447 E.  ,  2015/9025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35916, Karar No: 2014/2608, Tarih: 30.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/35916 E.  ,  2014/2608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2013/113-2013/553

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 31/10/2013 tarih, 2013/27020 Esas - 2013/34030 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Şikayetçilerin karar düzeltme isteminin incelenmesinde;

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında şikayetçilerin karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE),

2- Davalının karar düzeltme isteminin incelenmesinde;

İİK'nun 124/3. maddesi gereğince, artırmaya iştirak edeceklerin taşınmazın muhammen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde pey akçesi veya milli bir bankanın teminat mektubunu tevdi etmeleri şartnameye yazılır. Aynı kanunun 124/4. maddesine göre satılığa çıkarılan taşınmaz üzerinde hakkı olan alacaklının alacağı, yukarıdaki fıkrada yazılı nispet raddesinde ise artırmaya iştiraki halinde ayrıca pey akçesi ve teminat aranmaz.

Haciz koydurmuş alacaklı yalnız bir kişi ise ve alacağı taşınmazın muhammen bedelinin yüzde yirmisi kadar veya ondan fazla ise, alacaklı, artırmaya katılabilmek için teminat göstermekle yükümlü değildir. Haciz koydurmuş olan alacaklılar birden fazla ise, o zaman bir haciz alacaklısının teminat göstermekten muaf tutulabilmesi için, satış sonucunda hissesine düşmesi tahmin olunan payın muhammen bedelin yüzde yirmisini karşılaması şartı aranır.

Somut olayda, satışa konu taşınmazın değeri 12.09.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre 110.000 YTL. olarak tespit edilmiş, gayrimenkul açık artırma ilanı ve şartnamesinde artırmaya iştirak için alınacak teminatın %20 (22.000 YTL.) olduğu belirlenmiştir. Ihaleye teminatsız katılıp pey süren davalı alacaklının haczi birinci sırada olup, kendisinden önce gelen bir haciz bulunmamaktadır. Ancak taşınmaz üzerinde davalının haczinden önce gelen 23.05.1995 tarih ve 4382 yevmiye no'lu ...Anadolu Pazarlama Dağıtım Tic.A.Ş. Lehine 1.000 TL' sı limit ipoteği olduğu, Eskişehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 11.03.2013 tarihli yazıları ile davalının alacağının 36.820.14 TL.olduğunun bildirildiği görülmektedir. Bu durumda ipotek bedeli dikkate alındığında, satış sonucunda şikayetçinin hissesine düşmesi tahmin edilen payın, muhammen bedelin yüzde yirmisini karşıladığı anlaşılmaktadır.

O halde açıklanan nedenlerle mahkemece şikayetçilerin ihalenin feshi istemlerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir. Mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekirken; maddi hataya dayalı olarak Dairemizce onandığı anlaşıldığından, karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 31.10.2013 tarih ve 2013/27020 E.-34030 K. karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 21.03.2013 tarih ve 2013/113 E.-553 K. sayılı mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12372, Karar No: 2021/7041, Tarih: 22.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/12372 E.  ,  2021/7041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının tebligat tarihinde 13 yaşında olan oğluna yapılmış olması ve Sanık ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının tebligat tarihinde 12 yaşında olan kızına yapılmış olması sebebiyle usulsüz olup sanıkların haklarındaki kararı temyiz etme hakkı kısıtlandığı anlaşılmakla,

Sanıklara usulüne uygun tebligat yapılması sağlandıktan sonra hükmü temyiz etmeleri ve gerekmesi halinde ek tebliğname de düzenlenilerek dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 22/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/372, Karar No: 2010/7344, Tarih: 28.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/372 E.  ,  2010/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde pilon yeri karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 2’si oranında olacağı gözetilmeden, daha az değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin eksik tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/15627, Karar No: 2019/2051, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15627 E.  ,  2019/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7477, Karar No: 2023/8049, Tarih: 18.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/7477 E.  ,  2023/8049 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2019/1117 Esas, 2020/884 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 02.12.2020 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.07.2023 tarihli ve 2023/5104 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/86754 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/86754 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2. maddesinde yer alan, 'Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur' şeklindeki ve 6. fıkrasında belirtilen, 'Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.' biçimindeki düzenlemelere nazaran, sanığın darp etmek suretiyle katılanı alıkoyduğu somut olayda, 5237 sayılı Kanun'un 86. maddesi kapsamında basit tıbbî müdahale giderilecek şekilde yaralamak şeklinde gerçekleşen katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi nedeniyle mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında, meydana gelen olayda neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama hâlinin de bulunmaması karşısında, yaralama eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun nitelikli haline cebir unsuru olarak vücut vereceği, sanık hakkında yaralama suçundan ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Hükümlü ile katılanın boşandıkları hâlde aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ancak katılanın aynı evde yaşamak istememesi nedeniyle aralarında çıkan tartışmada hükümlünün evden çıkmak isteyen katılanı çıkarmayıp katılana vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde kasten yaraladığı iddiasıyla Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.10.2019 tarihli ve 2019/29576 Soruşturma, 2019/11499 Esas, 2019/10619 İddianame numaralı evrakı ile iddianame düzenlendiği, yargılama neticesinde Mahkemece hükümlünün kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2021/884 Esas, 2021/1926 Karar sayılı kararı ile;

"Sanık hakkında basit yaralama suçundan adli para cezası verilerek kesin nitelikte mahkumiyet hükmü kurulduğu, basit kasten yaralama eylemi temadi eden bir suç olan TCK'nun 109/2 maddesinde düzenlenen cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olup, temel cezanın da TCK'nun 109/2 maddesi gereğince belirlenmesi gerekirken, temel cezanın TCK'nun 109/1. Maddesi gereğince belirlenmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun yerleşmiş içtihatları gereği (Ör; YCGK 2016/14-55 Esas, 2020/104 Karar, 18.02.2020 tarihli kararı) sanığın, mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettiği ve soruşturmaya başlanmadan önce de güvenli bir yer olan ortak ikamet ettikleri evde bıraktığı daha sonra müştekinin şikayetçi olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nun 110. Maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususuna denetime esas olacak şekilde hükümde yer verilmediği"

Nedenleriyle bozulmasına dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2021/1393 Esas, 2022/1269 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 17.01.2023 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği belirlenmiştir.

Nedenleriyle bozulmasına dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2021/1393 Esas, 2022/1269 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 17.01.2023 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği belirlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme uyarınca inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlünün gerçekleştirdiği neticesi sebebiyle ağırlaşan hâller dışında kalan kasten yaralama eyleminin kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsurunu oluşturması nedeniyle hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2019/1117 Esas, 2020/884 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;

“Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2019/1117 Esas, 2020/884 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10212, Karar No: 2007/12760, Tarih: 21.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10212 E.  ,  2007/12760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Menfi tespit davası istirdata dönüşse dahi kesinleşmeden takip konusu yapılamaz. Açıklanan nedenle mahkemece şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar vermek gerekirken ilamın istirdata ilişkin olduğundan bahisle ret kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.