muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5469, Karar No: 2024/3657, Tarih: 18.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5469 E.  ,  2024/3657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/735 E., 2023/1918 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/161 E., 2021/718 K.

Taraflar arasındaki aboneliğinin tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı idare arasında 327311 numaralı abonelik sözleşmesinin tesis edildiğini, bu abonelik sözleşmesinin ... Tarifeler Yönetmeliği'nin 6. maddesine göre işyeri aboneliği olarak işlem gördüğünü, söz konusu aboneliğin mesken aboneliği üzerinden işlem görmesi gerektiğini ileri sürerek; müvekkilinin su aboneliğinin "işyeri aboneliği" uygulamasının iptali ile "mesken aboneliği" olarak tespitini, son 5 yılda tahakkuk ettirilen ücretlerin toplam miktarının mesken aboneliği tarifesine göre fazla gelen kısmının bilirkişi marifetiyle hesaplanmasından sonra belirlenmek üzere şimdilik 500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; öncelikle davanın idari yargıda açılması gerektiğini, davacının su aboneliğinin bulunduğu yerin rehabilitasyon merkezi ve işyeri olduğunu, bu merkezin ... Özel Sağlık ve Eğitim Hizmetleri İnşaat Temizlik Ltd. Şti. tarafından kâr elde etmek için ticari gaye ile kurulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının Limited Şirket olduğu, kar gütme amacıyla hareket ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, 07.04.2022 tarihli ek kararla; kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına ve ek kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına ve ek kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; kararın kesin olmadığını, ... Tarifeler Yönetmeliği'nde abone türleri ve abone grupları; mesken abonesi, işyeri abonesi, resmi daire abonesi şeklinde sınıflara ayrıldığını, müvekkiline ait bulunan ve “engellilikleri nedeniyle normal yaşamın gereklerine uymama durumunda olan kişilerin, fonksiyon kayıplarını gidermek ve toplum içinde kendi kendilerine yeterli olmasını sağlayan beceriler kazandırmak veya bu becerileri kazanamayanlara devamlı bakmak” maksadıyla açılmış olan bu kuruluşun, muhtelif engelli bakım hizmetlerinin yanında asıl olarak engelli kişilerin devamlı barınması hizmetini ifa ediyor olması dolayısıyla su aboneliğinin mesken abonesi türünde olması gerektiğini, ancak davalı tarafından aboneliğin işyeri aboneliği olarak gerçekleştirilmiş olmasının ... Tarifeler Yönetmeliği'ne aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının işyeri aboneliği niteliğinde tesis edilen su aboneliğinin iptali ile aboneliğin mesken aboneliği türünde yapılması gerektiğinin tespitine ilişkin talebi yönünden miktar yönünden kesinlik söz konusu olmayacağı, davacının miktara ilişkin talebinin de belirsiz alacak davası şeklinde ileri sürüldüğünden alacak miktarı belirlenmeksizin İlk Derece Mahkemesi kararının miktar yönünden kesinliğinden söz edilmesinin mümkün olmadığı, davacının ticari şirket olduğu, bu nedenle iş yeri aboneliği kapsamında olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle; davacı vekilinin 07.04.2022 tarihli ek karara yönelik istinaf talebinin kabulü ile bu kararın kaldırılmasına, davacı vekilinin asıl karara yönelik istinaf başvurusunun talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; asıl karara yönelik istinaf dilekçesinde belirttiği sebepleri tekrarlayarak, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, işyeri aboneliği olarak tesis edilen su aboneliğinin iptali ile aboneliğin mesken aboneliği türünde yapılması gerektiğinin tespiti ve fazla ödenen bedellerin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

... Tarifeler Yönetmeliği'nin "Abone türleri ve abone grupları" başlıklı 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, işyeri aboneliği olarak tesis edilen su aboneliğinin iptali ile aboneliğin mesken aboneliği türünde yapılması gerektiğinin tespiti ve fazla ödenen bedellerin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

... Tarifeler Yönetmeliği'nin "Abone türleri ve abone grupları" başlıklı 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle davacının kullanıcının tacir ve aboneliğin işyerine ilişkin olduğu, ... Tarifeler Yönetmeliği'nin 6 ncı maddesine göre davacının gelir elde etme gayesi ile bu işyerini işlettiği, buna göre davalı idarenin abonelik grubunu doğru olarak belirlemiş olduğu anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Fazladan alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2692, Karar No: 2022/6239, Tarih: 28.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2692 E.  ,  2022/6239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulması istenilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ...Sağlık Yüksekokulunda öğrencilik yaptığını ve mezun olduğunu, müfredatı gereği 2012-2013, 2013-2014, 2014-2015, 2015-2016 eğitim öğretim yılında davalı tarafından işletilen ...Hastanesinde kesintisiz olarak zorunlu dönem staj yaptığını, buna rağmen ücret ödenmediğini ileri sürerek şimdilik 20,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 1.215,45 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Adalet Bakanlığının 28/10/2021 tarihli yazısında; "Bilindiği üzere, çalışma tarihi itibarıyla yürürlükte olan 6287 sayılı Kanunla değişik 3308 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi; " İşletmelerde Mesleki Eğitim", mesleki ve teknik eğitim okul ve kurumları öğrencilerinin beceri eğitimlerini işletmelerde, teorik eğitimlerini ise mesleki ve teknik eğitim okul ve kurumlarında veya işletme veya kurumlarca tesis edilen eğitim birimlerinde yaptıkları eğitim uygulamalarını; "; 25 inci maddesinin birinci fıkrası ,"Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar; aday çırak veya çırağın velisi veya vasisi veya kişi reşit ise kendisi; öğrenciler için okul müdürlüğü ile işyeri sahibi arasında Bakanlıkça belirlenen esaslara göre düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. (Değişik son cümle: 13/2/2011-6111/64 md.) Ancak, işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, asgari ücretin net tutarının yirmi ve üzerinde personel çalıştıran işyerlerinde yüzde 30’undan, yirmiden az personel çalıştıran işyerlerinde yüzde 15’inden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde 30’undan aşağı ücret ödenemez." şeklinde olup anılan Kanunun tanımlara ilişkin 3 üncü maddesine 02.12.2016 tarih ve 29913 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6764 sayılı Kanunun 38 inci maddesiyle "r) “Staj”, öğrencilerin öğretim programlarıyla kazandırılması öngörülen mesleki bilgi, beceri, tutum ve davranışlarını geliştirmeleri, sektörü tanımaları, iş hayatına uyumları, gerçek üretim ve hizmet ortamında yetişmeleri amacıyla işletmede yaptıkları mesleki çalışmayı;" bendi eklenmiş, aynı Kanunun 45 inci maddesiyle ise 3308 sayılı Kanunun 25 inci maddesi "Aday çırak ve çıraklar ile işletmelerde mesleki eğitim gören, staj veya tamamlayıcı eğitime devam eden öğrencilere işletmeler tarafından ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar, düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. Ancak, işletmelerde mesleki eğitim gören öğrenciler ile mesleki ve teknik ortaöğretim okul ve kurumlarında staj veya tamamlayıcı eğitim gören öğrencilere asgari ücretin net tutarının; yirmi ve üzerinde personel çalıştıran işyerlerinde yüzde otuzundan, yirmiden az personel çalıştıran işyerlerinde yüzde onbeşinden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde otuzundan aşağı ücret ödenemez. Bu amaçla kamu kurum ve kuruluşları gerekli tedbirleri alır. Staj yapacak işletme bulunamaması nedeniyle stajını okulda yapan ortaöğretim öğrencilerinin yaptıkları stajlar bu fıkra hükmü kapsamı dışındadır." halini almıştır. Ayrıca, 01.07

. Bu amaçla kamu kurum ve kuruluşları gerekli tedbirleri alır. Staj yapacak işletme bulunamaması nedeniyle stajını okulda yapan ortaöğretim öğrencilerinin yaptıkları stajlar bu fıkra hükmü kapsamı dışındadır." halini almıştır. Ayrıca, 01.07.2017 tarih ve 30111 sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 7033 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle 3308 sayılı Kanunun tanımlara ilişkin 3 üncü maddesinin (r) bendi " “Staj”, Yükseköğretim Kurulunca, yükseköğretim kurumlarında verilmekte olan her düzeydeki alana özgü olarak belirlenen teorik ve uygulamalı dersler dışında, öğrencilerin öğretim programlarıyla kazandırılması öngörülen mesleki bilgi, beceri, tutum ve davranışlarını geliştirmeleri, sektörü tanımaları, iş hayatına uyumları, gerçek üretim ve hizmet ortamında yetişmeleri amacıyla işletmede yaptıkları mesleki çalışmayı;" şeklinde değiştirilmiştir. Bu itibarla mahkemece, davacının staj olarak nitelendirdiği çalışmanın gerçekleştiği dönem yürürlükte olan 3308 sayılı Kanunun ilgili maddeleri uyarınca işletmelerde mesleki eğitim kapsamında olmadığı dikkate alınarak davanın reddi yönünde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı " bulunduğu ileri sürülerek; hükmün, kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanununda, mesleki eğitim, beceri eğitimi, staj hususları tanımlanmış olup bu kavramlar özü itibarıyla, mesleki ve teknik eğitim veren kurumlarda okuyan öğrencilerin, teorik eğitimlerinin yanı sıra uygulamalı teknik eğitim almaları ve genellikle de okul dışında yapılan eğitimi ifade etmektedir. 3308 sayılı Kanunda, işletmelerde mesleki eğitim olarak yer alan tanımlama gereği davacının çalışmasını karşılığında ücrete hak kazandığı anlaşılmış olup Kanuna, 02.12.2016 tarih ve 6764 sayılı Kanunun 38 inci maddesiyle "staj" bendi eklenmesi nedeniyle bu tarihten önceki çalışmalar için ücret ödenemeyeceği sonucunu çıkarılamayacaktır. Hüküm bu haliyle HMK 297 maddesinde aykırı olmadığından, usul ve kanuna uygun bulunduğundan Adalet Bakanlığının bu yöne ilişkin kanun yararına temyiz talebinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz talebinin REDDİNE, gereği yapılmak üzere kararın bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 28/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4228, Karar No: 2024/6758, Tarih: 21.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/4228 E.  ,  2024/6758 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1082 E., 2024/610 K.

KARAR : İstinaf başvuru dilekçesinin reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bozkır Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/35 E., 2022/12 K.

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; Konya ili Hadim ilçesi Beyreli köyünde 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun) ve bu Kanunda değişiklik yapan 5304 Sayılı Kadastro Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (5304 Sayılı Kanun) hükümleri doğrultusunda orman sınırlandırılması yapılarak kısmi ilana çıkarıldığını, ilan ve haritaların incelenmesi sonucu çalışma alanı içerisinde komisyon tarafından belirlenerek askıya çıkarılan orman parselleri dışında da orman sayılan sahalar olduğunun tespit edildiğini belirterek, ekli haritada 1-2-3....58-59-60 rakamları ile belirlenen alanların 101 ada 1 parsel sayılı orman sınırları içerisine alınmasına ve orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "dava konusu taşınmazların konum itibariyle ve hava fotoğrafı ve memleket haritası değerlendirilmesine göre orman sayılan yerlerden olduğu, hali hazır ve evveliyatı itibariyle orman toprağı özelliğini taşıdıkları, bütün davalı yerlerin konum olarak bitişik ormanlık alanlarla bütünlük teşkil ettiği, hava fotoğraflarında üzerinde kapalılık oluşturmayan, bitişik ve civar ormanlık alanlardaki örtünün aynısı örtü bulunan davalı yerler 1970 yılında işlenmemiş alan olarak,1990 yılında ise yalnız orman içi açıklık durumunda olan 249 ada 1 parsel ve 252 ada 1 parselin işlenmiş olduğu, diğer davalı yerlerin 1990 yılında da işlenmemiş olarak görüldüğünün tespit edildiği, orman içi açıklık durumunda olan 249 ada 1 parsel ve 252 ada 1 parselin memleket haritası ve hava fotoğrafında açık alan olarak görünse dahi dört tarafı orman alanı ile çevrili dava konusu alanların orman içi açıklık vasfında olacağı ve orman içi açıklıkların da orman olarak tesciline karar verilmesinin zorunlu olduğu, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 169 uncu maddesinde devlet ormanlarının özel mülkiyete konu olamayacağının, mülkiyetinin devrolunamayacağının ve sınırlarında daraltma yapılamayacağının hüküm altına alınmasına, 3402 sayılı Kanun'un ormanların zilyetlik ve zaman aşımı yoluyla kazanılmasına imkan veren 45 inci maddesinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesine, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarıyla benimsendiği ve uygulandığı üzere de bir yerin öncesi orman ise uzun süre tarım arazisi olarak kullanılmasının bu niteliğini yitirmesine hukuki dayanak yapılamayacağının belirtilmesine göre, dava konu taşınmazların orman niteliğinde olduğu anlaşıldığından" davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davalılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince, eldeki davada mahkemece 14.07.2017 tarihli ve 2015/24 Esas, 2017/6 Karar sayılı karar ile davacı ... İdaresinin davasının kabulüne dair verilen hükmün davalılar vekilince esasa ilişkin olarak istinaf edildiği, davalılar vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin Dairece HMK'nun 346/1 ve 352/1 maddeleri gereğince süre yönünden reddine dair verilen kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesince onanarak kesinleştiği, davacı ... İdaresi vekili tarafından ise hükmün salt "fen bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen ve yol olarak belirtilen" kısma ilişkin olarak tefhim edilen kısa kararda "yol vasfıyla Hazine adına" tesciline karar verildiği halde gerekçeli kararda "orman vasfıyla Hazine adına" tescil kararı verilerek mahkemenin gerekçeli kararı ile tefhim edilen kısa kararının çelişkili olduğu belirtilerek istinaf edildiği ve bu istinafın Dairece yerinde görülerek hükmün salt bu yönüyle kaldırıldığı, böylelikle Keşefli Mahallesi 249 ada 1, 250 ada 1, 2, 3, 252 ada 1, 2 ve 3, 253 ada 1 sayılı parsellerin orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline dair hükmün kesinleştiği, kaldırma kararı sonrasında verilen son hükümle istinaf eden davalılar aleyhine yeni bir durum yaratılmadığı anlaşıldığından davalılar vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiş ve iş bu karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2207, Karar No: 2015/2013, Tarih: 09.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/2207 E.  ,  2015/2013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/289238

MAHKEMESİ : Şarköy Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2012

NUMARASI : 2012/46 (E) ve 2012/192 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, işyeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında katılanlar S.. K.. ve S.. Ö..'e yönelik hırsızlık ve katılan İ.. S..'e yönelik işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini de kapsadığı halde bu suçlar yönünden tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşılmakla,anılan suçlar yönünden ek tebliğname düzenlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/108, Karar No: 2025/195, Tarih: 26.03.2025

**Hukuk Genel Kurulu         2025/108 E.  ,  2025/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2024/58 E., 2024/80 K.

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı adli yardım talepli dava dilekçesinde; Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/314 Esas 2018/280 Karar sayılı dosyasında sanık ...’un teknik ve fiziki takibine ilişkin belgenin sümenaltı edildiğini, bu nedenle Hâkimler ve Savcılar Kuruluna şikayette bulunduğunu, sunduğu adli belgeler esas alınarak FETÖ unsurlarının deşifre edilmesi için soruşturma başlatmayan ilgili hâkimlerin fiilleri nedeniyle zarar gördüğünü ileri sürerek 1.000.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Özel Daire Kararı

5. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 25.09.2024 tarihli ve 2024/58 Esas 2024/80 Karar sayılı kararı ile;

“…Dava, hâkimlerin yargılama faaliyetlerinden dolayı hukuki sorumluluğuna dayalı manevi tazminat davası olup davacı adli yardım talebinde bulunmuş, 03/07/2024 tarihli tensip zaptı ile, davacı tarafından Dairemizde açılmış birden fazla dava dosyası bulunduğu, daha önce açılan bu dosyalarda davacının sosyal ve ekonomik durumunun araştırıldığı, gelen cevabi yazılardaki bilgilere göre ve davacı tarafından ibraz edilen belgeler ve dosyadaki bilgilere göre davacının, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğuna dair kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddi ile başvuru harcı ve peşin harcın yatırılması için kesin süre verilmiş, verilen süre içerisinde harcın yatırılmaması durumunda davanın açılmamış sayılacağı ihtarında bulunulmuş, ancak davacı ihtaratın gereğini yerine getirmemiştir.

HMK'nın 336. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca adli yardım talebinde bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Davacının bu dosyaya belge sunmadığı ve talep dayanaklarını açıkça göstermemiş olması dikkate alınarak adli yardım talebi kabul edilmemiştir.

Harçlar Kanunu'nun 27/3 ve 32. maddeleri uyarınca yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı öngörülmüş olup, somut olayda davacının kendisine yapılan ihtar ve kesin süreye rağmen yargılama harçlarını yatırmadığı anlaşılmakla davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Davacı tarafa verilen kesin süreye rağmen dava harcı ikmal edilmemiş olduğundan davanın AÇILMAMIŞ SAYILMASINA,