muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/137, Karar No: 2013/58, Tarih: 19.02.2013

GS          : "Hayırlısıyla inşallah başkanım."

A. K.      : "Hayırlısıyla."

GS          : "Hayırlısı değil mi… teşekkür ederim o zaman afiyet olsun."

A. K.      : "Hadi görüşürüz sağolasın."

Bu konuşmanın ardından gizli soruşturmacının ve ardından sanık Mehmet'in lokantanın dışına çıktıkları ve sanık Ahmet'in yanına gelerek konuşmaya başladıkları;

A. E.       : "Tamam mı?"

GS          : "Tamam hayırlısıyla dedi."

M. K.     : "Tamam."

A. E.       : "Tamam ya daha ne desin Allah aşkına… abi biz konuşuyoruz ben döneceğim sana siz maçınıza bakın biz şeylere öteki görüştüğümüz ayrıntıları konuşacağız."

Demesi üzerine sanık M.nin yanlarından ayrılarak lokantadaki sanık A. ve R. Süzek'in yanına dönmesinden sonra;

A. E.       : "Dostum adam dedi konuştuk rakam konusunda... rakam demiş ki bize demişler ilk 500 demişlerdi 500-500 tahliye için şey için, abi dedim bu iş dedim artık aceleye geldi ben 300 demiştim dedim 350 diyelim o zaman dedim tamam fazla uzatmasınlar dedi... ya tamam 350 olsun demiş daha önce 500’den pazarlık yapılmıştı tahliye için 500’de ceza için, şu anda 350 olsun yani bir nevi biz pazarlık yapmış olduk ben dedim 300 demiştim abi dedim, o 350 dedi iyi dedim... bak şunu söyleyim ben yine sizi garanti altına alayım nasıl yapalım biz bu para işini?"

GS.         : "300 yapalım onu da yarın sabahtan nerede buluşalım seninle burada mı kalacaksın?"

A. E.       : "Dostum ben kalırım şimdi de rakam konusunda bu adamın ağzından bir rakam çıktı 350 lafı çıktı onu şey yapmayalım, ben bu pazarlığı şöyle yaptım ben sizin adınıza pazarlık yaptım, adam dedi ki bize dedi 500 harbiden 500 pazarlığı yapıldı... İsmail dedi ki ben 500-500 düşünüyorum dedi, o dedi ben iletirim dedi makul dedi... ben de abi dedim hani 300 gibi konuştum, dur bunu ben 350 alırım dedim ben 350’ye ikna ederim dedim, gitti geldi bu arada tamam dedi şimdi bir daha gidersek ayıp olur, sen ne zaman temin edeceksin bu parayı?"

GS.         : "Yarın hazır para yarın buluşuruz sabahtan istersen burada istersen başka yerde."

A.E.        : "Telefonu mümkün olduğunca karıştırmayalım sen bana bir yer söyle."

Şeklinde konuşarak 22.10.2008 günü sabah tahliye için kararlaştırdıkları miktar olan 350.000 Lirayı teslim etmek üzere anlaştıkları,

Soruşturmada yaşanan gelişmeler üzerine 22.10.2008 günü İzmir C.Başsavcılığının yazısı üzerine Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün aynı gün ve 11536 sayılı yazı ile; “A. Korkut hakkında ihbar yazısı ve eklerinde belirtilen konular ve mahallinde ortaya çıkabilecek sair hususlarla ilgili olarak C.Başsavcı Vekili M. Doğar’ın soruşturma için görevlendirildiği” hususunun bildirildiği,

Soruşturmada yaşanan gelişmeler üzerine 22.10.2008 günü İzmir C.Başsavcılığının yazısı üzerine Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün aynı gün ve 11536 sayılı yazı ile; “A. Korkut hakkında ihbar yazısı ve eklerinde belirtilen konular ve mahallinde ortaya çıkabilecek sair hususlarla ilgili olarak C.Başsavcı Vekili M. Doğar’ın soruşturma için görevlendirildiği” hususunun bildirildiği,

22.10.2008 günü sabah 10.00 sıralarında sanıklar A. Erpek ve M. Korkut'un yaptıkları telefon görüşmesinde sanık M.'nin; "sen olay tamam dedin mi yürürsün ya Ortaca'da görüşürüz seninle... sen olay tamam dersen, sen işi hallet Ortaca'da görüşürüz, önemli değil pek, benim burada işi halletmeme gerek yok... sen iş tamam de bana, adamlar birşey atacak olursa ona göre bende bir tertip alırım" dediği, sanık A.'in de; "tamam arayacağım ben seni" cevabını verdiği, böylece paranın İzmir'de sanık A. tarafından teslim alınması ve bundan sonra Ortaca'da görüşmeleri konusunda mutabakata vardıkları,

Gizli soruşturmacı ile sanık A.'nın 22.10.2008 günü saat 11.30 sıralarında Hilton Otelinin önünde buluştukları, sanık A'nın gizli soruşturmacının aracına bindiği, gizli soruşturmacının 150.000 Lira parayı sanık A.’ya göstererek geriye kalan parayı öğleden sonra temin edip tahliye olunca teslim edeceğini söylediği, parayı alan sanık A.’nın sanık M. Korkut'u saat 12.05'te arayarak; “tamam abi, emanet bende, bir sonraki duruşmayı 45-60 güne atsın fazla atmasın” dediği, telefonu kapattıktan sonra A’nın; “şimdi bunlar tahliye olunca eğer tutuklu sanık yoksa daha çabuk biteceğinden fazla uzatmadan bir sonraki duruşmayı kısa süreli atmasını istedim, çünkü ağır cezalarda bir sonraki duruşma en az 100 gün sonraya atılır, gecikmeden bu iş bitsin istedim” dediği ve tahliyeden sonra V. O. Çelenk’in alacağı ceza ile ilgili olarak kiminle muhatap olacağını gizli soruşturmacıya sorduğu, ceza için yapılacak pazarlığın daha önemli olduğunu söylediği, gizli soruşturmacının geri kalan parayı sanık M.’ye teslim etmeleri için onun da gelmesinin iyi olacağını söylemesi üzerine sanık Ahmet'in; “saçmalama Mehmet buraya parayı teslim almaya gelir mi? Ya gerçekten sen çok acemisin bu işlerde, ben onunla konuştum, biz Ortaca'da buluşacağız... parayı kendisine orada teslim edeceğiz” dediği,

Saat 12.05'te yapılan telefon görüşmesinde, sanık A'nın paranın alındığını söyleyerek  duruşma gününün uzun bir tarihe bırakılmamasını istemesi üzerine sanık M.'nin saat 12.50' de sanık A'yı telefonla aradığı, yeğeni olan sanık M.'nin Dalaman'dan İzmir'e kendisine ait araç ile gelmediğini, sanık R. Süzek'e ait araçla geldiğini bilen, hatta bu aracı 21.10.2008 gecesi lojmandan yemek yedikleri ve gizli soruşturmacı ile buluştukları restorana hem gelirken hem de giderken kullanan sanık A.Korkut'un şifreli bir şekilde; "yaptırdın mı bakımını arabanın?" şeklinde sorduğunda sanık M.'nin; "he bakımını yaptırdım, bakım tamam, işte gaz taktıramadık sıra yokmuş" şeklinde cevap verdiği, halbuki İzmir'e geldikleri arabanın dizel bir araç olduğunu ve daha az yakıt yakacağı düşüncesi ile bu araçla geldiklerini sanık M.'nin Cumhuriyet Başsavcı Vekiline verdiği ifadesinde söylediği, konuşmanın devamında sanık M.'nin; "ikinci bakıma bir daha geleceğim adama dedim en kısa zamanda bana gün ver dedim" dediği, sanık A'nın da; "tamam oldu M…..çiğim" şeklinde cevap verdiği, böylece sanık M'nin şifreli olarak tahliye için anlaşılan paranın alındığını ve  sanık A.'in kendisine ilettiği biçimde bir sonraki duruşma gününün en kısa süreye verilmesini  istediği, sanık A. Korkut'un da bunu kabul ettiği,

Para karşılığı tahliyesi konusunda anlaşılan müşteki V. O. Çelenk’in yargılandığı davanın 22.10.2008 tarihli oturumunda iddia makamını temsil eden Cumhuriyet savcısı M. S.Demiröz’ün mahkeme heyetinin ara kararı müzakere etmek üzere duruşma salonundan ayrıldığı sırada yaşanan olaylara ilişkin olarak düzenlediği ve yargılama sırasında da tanık olarak içeriğini tekrar ettiği tutanakta; “22.10.2008 tarihinde duruşma savcısı olarak katıldığım İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin saat 14.00’da duruşması başlayan ve tutuklu sanıkları V. O. Çelenk ve A. Çelenk olan dosyanın duruşmasına başlandı ve 14.45 sıralarında ben mütalaamı verdim. Mahkeme heyeti talepleri değerlendirmek üzere görüşme odasından çekildi. Duruşma salonunda ben, tutuklu ve tutuksuz sanık müdafileri ve müdahil vekilleri kaldı. Mahkeme heyetinin görüşme odasında bulunduğu sırada, sanık müdafilerinin bulunduğu yerden kendi aralarında, yüksek sesle konuşarak 'sanıklar V. O. Çelenk ve A.Çelenk’in tahliyesi karşılığında para istendiği şeklinde dedikodular olduğunu, tahliye için 1 milyon YTL istendiği ismen tanımadığını bir müdafiinin dedikoduları nedeniyle C.Başsavcısının kendisini çağırıp, bilgisine başvurduğu' şeklinde konuşmalar geçtiğini duydum. Benim bulunduğum konum ile sanık müdafilerine aynı mesafede olan müdahil vekillerinin de konuşmaları duyduklarını anladım, çünkü dikkatlice sanık müdafilerinin konuşmalarını dinliyorlardı. Ancak herhangi bir tepki vermediler. Daha sonra mahkeme heyeti saat 15.00 sıralarında yerini aldı ve oyçokluğu ile tutuklu sanıkların tahliyelerine karar verildi” bilgisinin yer aldığı,

İzmir Özel Yetkili 10. Ağır Ceza Mahkemesinin müşteki V. O. Çelenk’in sanık olarak yargılandığı 2007/277 esas sayılı dosyasının 22.10.2008 tarihli duruşmasında; başkan A. Korkut ile üye A.Akçay’ın tahliye yönündeki görüşleri ve üye hakim Hakan Uğur’un tutukluluğun devamına dair muhalefet görüşü ile müşteki V. O. Çelenk ve kardeşi A. Çelenk'in tahliye edildiği,

Gizli soruşturmacı ile sanık A.’nin birlikte oturdukları saat 16.00 sıralarında V. O. Çelenk'in tahliye haberinin geldiği, bir süre sonra tahliye konusunda anlaşılan miktardan eksik kalan 200.000 Liranın da gelmesi üzerine iki çanta içindeki paranın gizli soruşturmacı tarafından A’ya verildiği, hep birlikte Dalaman’a doğru yola çıktıkları, sanık A.’nın yolda sanık M. Korkut'u arayarak; “abi sen markete geç, ben oraya geliyorum, herhangi bir problem yok konuştuğumuz gibi” dediği, sanık M.’nin işlettiği Dalaman Alış Veriş Merkezine gelerek birlikte içeriye girdikleri, sonra para ile birlikte gizli soruşturmacı, sanıklar M. ve A.'nın marketteki büro kısmına geçtikleri, bu sırada sanık A.’nın; “onların tahliye olacağı zaten garanti idi de, biz seni ikna edemedik” dediği, ardından sanık Mehmet’in de bu sözleri onaylayarak; “zaten garanti idi, A. beni kırmaz, bir de ben seni yatcı olarak tanıştırdım, yatçılarda yamuk adam olmaz, Asım benim yamuk adamla işim olmayacağını da bilir” dediği, bu sırada görevlilerin gelerek sanıklar A. ve M.’yi saat 20.00 sıralarında suça konu para ile birlikte yakaladığı, sanık A. Erpek’in görevlilere; “rüşvetten mi gözaltına alındık?” şeklinde sorarak yanındaki sanık M. Korkut’a; “susma hakkını kullan” şeklinde konuştuğu, nitekim sanık M.'nin kollukta bazı sorulara cevap verdikten sonra susma hakkını kullandığı,

Sanık A. Korkut’un Cumhuriyet Başsavcı Vekili M. Doğar tarafından telefonla Hakimevi’ne davet edilerek 22.10.2008 günü saat 22.15 sıralarında kendisine yöneltilen suçlamanın nelerden ibaret olduğu ve yasal hakları hatırlatılmak suretiyle gözaltına alındığı, sanığın gözaltına alınma işlemine karşı yaptığı yazılı başvurunun nöbetçi mahkeme tarafından reddedildiği,

Sanık A. Korkut'un C.Başsavcı Vekili tarafından ifadesi alındıktan sonra sevkedildiği İzmir Nöbetçi Özel Yetkili 8. Ağır Ceza Mahkemesi Üyeliği tarafından 24.10.2008 gün ve 79 sayılı kararla; suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme ve irtikap suçlarından tutuklandığı, tutuklamaya yapılan itirazın da reddedildiği,

Sanık M.’nin Dalaman Sulh Ceza Mahkemesinin 21.09.2006 gün ve 131-168 sayılı ilamı ile; silahla kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nun 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 52/2 maddeli uyarınca 150 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu cezasının  05.03.2006 tarihinde infaz edildiği,

Sanık Asım’ın 21.11.2008 tarihinde isteği üzerine emekliye ayrıldığı,

Anlaşılmaktadır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun "Rüşvet" başlıklı 252. maddesi;

Sanık M.’nin Dalaman Sulh Ceza Mahkemesinin 21.09.2006 gün ve 131-168 sayılı ilamı ile; silahla kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nun 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 52/2 maddeli uyarınca 150 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu cezasının  05.03.2006 tarihinde infaz edildiği,

Sanık Asım’ın 21.11.2008 tarihinde isteği üzerine emekliye ayrıldığı,

Anlaşılmaktadır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun "Rüşvet" başlıklı 252. maddesi;

"(1) Rüşvet alan kamu görevlisi, dört yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Rüşvet veren kişi de kamu görevlisi gibi cezalandırılır. Rüşvet konusunda anlaşmaya varılması hâlinde, suç tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur.

(2) Rüşvet alan veya bu konuda anlaşmaya varan kişinin, yargı görevi yapan, hakem, bilirkişi, noter veya yeminli mali müşavir olması hâlinde, birinci fıkraya göre verilecek ceza üçte birden yarısına kadar artırılır.

(3) Rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır.

(4) Birinci fıkra hükmü, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları, kamu kurum veya kuruluşlarının ya da kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının iştirakiyle kurulmuş şirketler, bunların bünyesinde faaliyet icra eden vakıflar, kamu yararına çalışan dernekler, kooperatifler ya da halka açık anonim şirketlerle hukukî ilişki tesisinde veya tesis edilmiş hukukî ilişkinin devamı sürecinde, bu tüzel kişiler adına hareket eden kişilere görevinin gereklerine aykırı olarak yarar sağlanması hâlinde de uygulanır.

(5) Yabancı bir ülkede seçilmiş veya atanmış olan, yasama veya idarî veya adlî bir görevi yürüten kamu kurum veya kuruluşlarının memur veya görevlilerine veya aynı ülkede uluslararası nitelikte görevleri yerine getirenlere, uluslararası ticarî işlemler nedeniyle, bir işin yapılması veya yapılmaması veya haksız bir yararın elde edilmesi veya muhafazası amacıyla, doğrudan veya dolaylı olarak yarar teklif veya vaat edilmesi veya verilmesi de rüşvet sayılır" şeklinde iken, 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 87. maddesiyle;

"(1) Görevinin ifasıyla ilgili bir işi yapması veya yapmaması için, doğrudan veya aracılar vasıtasıyla, bir kamu görevlisine veya göstereceği bir başka kişiye menfaat sağlayan kişi, dört yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Görevinin ifasıyla ilgili bir işi yapması veya yapmaması için, doğrudan veya aracılar vasıtasıyla, kendisine veya göstereceği bir başka kişiye menfaat sağlayan kamu görevlisi de birinci fıkrada belirtilen ceza ile cezalandırılır.

(3) Rüşvet konusunda anlaşmaya varılması halinde, suç tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur.

(2) Görevinin ifasıyla ilgili bir işi yapması veya yapmaması için, doğrudan veya aracılar vasıtasıyla, kendisine veya göstereceği bir başka kişiye menfaat sağlayan kamu görevlisi de birinci fıkrada belirtilen ceza ile cezalandırılır.

(3) Rüşvet konusunda anlaşmaya varılması halinde, suç tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur.

(4) Kamu görevlisinin rüşvet talebinde bulunması ve fakat bunun kişi tarafından kabul edilmemesi ya da kişinin kamu görevlisine menfaat temini konusunda teklif veya vaatte bulunması ve fakat bunun kamu görevlisi tarafından kabul edilmemesi hâllerinde fail hakkında, birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre verilecek ceza yarı oranında indirilir.

(5) Rüşvet teklif veya talebinin karşı tarafa iletilmesi, rüşvet anlaşmasının sağlanması veya rüşvetin temini hususlarında aracılık eden kişi, kamu görevlisi sıfatını taşıyıp taşımadığına bakılmaksızın, müşterek fail olarak cezalandırılır.

(6) Rüşvet ilişkisinde dolaylı olarak kendisine menfaat sağlanan üçüncü kişi veya tüzel kişinin menfaati kabul eden yetkilisi, kamu görevlisi sıfatını taşıyıp taşımadığına bakılmaksızın, müşterek fail olarak cezalandırılır.

(7) Rüşvet alan veya talebinde bulunan ya da bu konuda anlaşmaya varan kişinin; yargı görevi yapan, hakem, bilirkişi, noter veya yeminli mali müşavir olması halinde, verilecek ceza üçte birden yarısına kadar artırılır.

(8) Bu madde hükümleri;

a) Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları,

b) Kamu kurum veya kuruluşlarının ya da kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının iştirakiyle kurulmuş şirketler,

c) Kamu kurum veya kuruluşlarının ya da kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının bünyesinde faaliyet icra eden vakıflar,

d) Kamu yararına çalışan dernekler,

e) Kooperatifler,

f) Halka açık anonim şirketler,

adına hareket eden kişilere, kamu görevlisi sıfatını taşıyıp taşımadıklarına bakılmaksızın, görevlerinin ifasıyla ilgili bir işin yapılması veya yapılmaması amacıyla doğrudan veya aracılar vasıtasıyla, menfaat temin, teklif veya vaat edilmesi; bu kişiler tarafından talep veya kabul edilmesi; bunlara aracılık edilmesi; bu ilişki dolayısıyla bir başkasına menfaat temin edilmesi halinde de uygulanır..." biçiminde değiştirilmiştir.

Rüşvet suçu, bir tarafta rüşvet veren ile diğer tarafta ise rüşvet alan kamu görevlisinin yer aldığı bir karşılaşma suçu, dolayısıyla da çok failli bir suçtur. 5237 sayılı TCK’nun 252. maddesinde; “bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır” şeklinde tanımlanmak suretiyle yalnızca “nitelikli rüşvet suçu” ceza yaptırımına bağlanmış iken, 05.07.2012 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 252. maddesinde yapılan değişiklikle öncekinden farklı olarak “basit rüşveti” de kapsayacak şekilde düzenlenmiştir.

Yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK'nun 252. maddesinin birinci fıkrasında; “Görevinin ifasıyla ilgili bir işi yapması veya yapmaması için, doğrudan veya aracılar vasıtasıyla, bir kamu görevlisine veya göstereceği bir başka kişiye menfaat sağlayan kişi dört yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır” şeklinde “rüşvet veren” bakımından,

İkinci fıkrasında ise; “Görevinin ifasıyla ilgili bir işi yapması veya yapmaması için, doğrudan veya aracılar vasıtasıyla, kendisine veya göstereceği bir başka kişiye menfaat sağlayan kamu görevlisi de birinci fıkrada belirtilen ceza ile cezalandırılır” biçiminde ifade edilmek suretiyle de “rüşvet alan kamu görevlisi” açısından “rüşvet suçu” tanımlanmıştır. Bu suretle de, sağlanan menfaatin “kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı” bir işin yapılması amacına yönelik olması şartı kaldırılarak, görevinin gereklerine uygun davranması için kişilerden kendisine veya bir başkasına çıkar sağlamak fiili TCK'nun 257/3. maddesindeki görevi kötüye kullanmak suçu kapsamından çıkartılarak rüşvet suçuna dönüştürülmüştür.

Diğer taraftan rüşvet suçunun, menfaatin kamu görevlisi tarafından temin edildiği anda tamamlandığı ilke olarak kabul edilmekle birlikte, izlenen suç siyaseti gereği olarak, rüşvet suçunun kamu görevlisi ile iş sahibi arasında görevinin ifasıyla ilgili bir işin yerine getirilmesi veya getirilmemesi amacına yönelik menfaat teminini öngören bir anlaşmanın yapılması durumunda dahi rüşvet suçu tamamlanmış gibi cezaya hükmedileceği maddenin üçüncü fıkrasında hüküm altına alınmıştır. Bunun için de; rüşvet teklif veya önerisinin kişi ya da kamu görevlisinden gelmesinin önemi bulunmamakla birlikte, bu istek ve önerinin, diğer bir anlatımla rüşvet anlaşmasının özgür iradeye dayalı olmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Rüşvet verme veya alma niyetinde olmayan kişi veya kamu görevlisinin, atlatmak veya yakalatmak ya da suç delillerini ortaya çıkartmak amacıyla kabul etmiş gibi gösterdiği biçimsel rızanın (görünüşteki rıza-dış rıza) özgür iradeye dayalı olmaması nedeniyle, rüşvet anlaşmasının varlığından söz edilemeyeceği cihetle, böyle bir durumda rüşvet alırken veya rüşvet verirken yakalanan failin eyleminin rüşvet suçuna teşebbüs olarak kabulü gerekmektedir. Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairece sürdürülen istikrarlı  uygulamalar da bu yöndedir.

6352 sayılı Kanunun 87. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nun 252. maddesinin 4. fıkrasında yapılan düzenleme ile TCK'nun 35. maddesindeki genel teşebbüs hükmünden ayrılarak rüşvet suçuna özgü özel bir teşebbüs hali öngörülmüş ve; “kamu görevlisinin rüşvet talebinde bulunması ve fakat  bunun kişi tarafından kabul edilmemesi ya da kişinin kamu görevlisine menfaat temini konusunda teklif veya vaatte bulunması ve fakat bunun kamu görevlisi tarafından kabul edilmemesi hallerinde fail hakkında, birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre verilecek ceza yarı oranında indirilir”  hükmü getirilmiştir.

Daha önce, TCK'nun bağlılık kuralının öngörüldüğü 40/2. maddesinin; “özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise, azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur” şeklindeki hükmü çerçevesinde iştiraki, dolayısıyla sorumluluk statüsü belirlenen “rüşvete aracılık eden kişinin”, 6352 sayılı Kanunun 87. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nun 252. maddesinin 5. fıkrasına getirilen yeni düzenleme ile; "kamu görevlisi sıfatını taşıyıp taşımadığına bakılmaksızın, eylemden müşterek fail olarak sorumlu tutulacağı” hüküm altına alınmıştır. Bu suretle de, Türk Ceza Kanununun genel hükümlerinden farklı olarak rüşvet suçuna özgü hükümler getirilmiştir.

Maddenin yedinci fıkrasında, rüşvet alan veya talebinde bulunan ya da bu konuda anlaşmaya varan kişinin; yargı görevi yapan, hakem, bilirkişi, noter veya yeminli mali müşavir olması, suçun temel şekline nazaran daha ağır cezayı gerektiren  nitelikli bir hal olarak kabul edilerek önceki düzenlemeye paralel olarak verilecek cezanın üçte birden yarısına kadar artırılacağı öngörülmüştür.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

TCK’nun 6. maddesine göre yargı görevi yapan tanımı kapsamında yer alan sanık A. Korkut'un görevinin gereklerine aykırı olarak, yapmaması gereken bir işi yapmak yani V. O. Çelenk'i tahliye etmek amacıyla, diğer sanık M. Korkut ile etkin görev bölüşümü altında, fikir ve eylem birliği içinde yaptıkları rüşvet teklifini, rüşvet verme niyetinde olmayan müşteki V. O. Çelenk'in ve onun muvafakati ile sürece dahil olan gizli soruşturmacının kabul etmiş gibi görünerek gösterdikleri biçimsel rızasının (görünüşte rıza-dış rıza) özgür iradeye dayalı olmaması nedeniyle rüşvet anlaşmasının varlığından söz edilemeyeceğinden, sanık Asım Korkut'un eyleminin rüşvet alma suçuna teşebbüs, sanık M. Korkut'un ise; bağlılık kuralının düzenlendiği TCK’nun 40/2. maddesi uyarınca eylemden azmettiren sıfatıyla suça iştirakten sorumlu tutulmasında suç ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan yasal düzenleme gözetildiğinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Sanıklar A. Korkut ve M. Korkut'un sübuta eren suçlarının nitelendirilmesinin bu şekilde kabul edilmesinden sonra, rüşvet suçunun düzenlendiği TCK'nun 252. maddesinde hüküm tarihlerinden sonra, yürürlüğe giren 6382 sayılı Kanunun 87. maddesi ile değişiklik yapılması karşısında temyiz aşamasında gerçekleşen bu değişiklik nedeniyle lehe kanun değerlendirilmesinin hangi esaslara göre yapılacağının belirlenmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nun “zaman bakımından uygulama” başlıklı 7. maddesi, 765 sayılı Kanunun 2. maddesine benzer şekilde düzenlenmiş olup, her iki maddede de; ceza hukuku kurallarının yürürlüğe girdikleri andan itibaren işlenen suçlara uygulanacağına ilişkin ileriye etkili olma prensibi ile bu ilkenin istisnasını oluşturan, "failin lehine olan yasanın geçmişe etkili olması", “geçmişe etkili uygulama” veya “geçmişe yürürlük” ilkesine de yer verilmiştir.