muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4805, Karar No: 2011/42245, Tarih: 21.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/4805 E.  ,  2011/42245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/80693

MAHKEMESİ : Ankara 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2008

NUMARASI : 2007/237

SUÇ : Hakaret, Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık S.. E.. hakkında hakaret ve kasten yaralama, sanık T.. E.. hakkında ise kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre olay hakkında bilgi ve görgüleri olduğu anlaşılan G..S.. S.. ve B..Ö..isimli şahıslar tanık sıfatıyla dinlenilmeden ve katılana ait adli rapora neden itibar edilmediği de denetime olanak verecek ölçüde irdelenip tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3149, Karar No: 2013/5801, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/3149 E.  ,  2013/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye taahhüdüne dayalı olarak başlatılan icra takibine itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kiracısı olan davalının 01/04/2012 düzenleme tarihli tahliye taahhüdüyle kiralananı 15/05/2012 tarihinde tahliye edeceğini taahhüt ettiği halde, tahliye etmediğini bildirerek, 12/06/2012 tarihinde Isparta İcra Müdürlüğünün 2012/2938 Esas sayılı dosyası ile İİK.'nun 272 maddesi gereğince kiralananın tahliyesi için icra takibi yaptıklarını, davalının yasal süresinde itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı savunmasında, tahliye taahhüdünün geçerli olmadığını, taahhütnamede şirketin imzasının bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Davacının icra takibine dayanak yaptığı tahliye taahhüdü noterlikçe tanzim ve tasdik edilmiş değildir. Davalı şirketin yetkili temsilci olan Hilmi Çalı tahliye taahhüdündeki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek imzaya itiraz etmiştir.6100 sayılı HMK.'nun 211. maddesinde “(1) Bir belgenin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda, bu hususta karşı tarafın açıklamaları da dikkate alınarak, aşağıdaki sıra ile inceleme yapılarak öncelikle karar verilir:a) Hâkim, yazı veya imzayı inkâr eden tarafı isticvap ettikten sonra bir kanaat edinememişse, huzurda bu kişiye yazı yazdırıp imza attırmak suretiyle elde ettiği belge ve diğer delilleri değerlendirir. Hâkim, sahtelik konusunda başka bir incelemeye gerek duymadan karar verebilecek durumda ise gerekçesini açıkça belirtmek suretiyle, senedin sahteliği hakkında bir karar verir. İsticvap için mahkemeye davet edilen taraf, belirtilen günde hazır bulunmadığı takdirde, inkâr etmiş olduğu belgedeki yazı veya imzayı ikrar etmiş sayılır; bu husus kendisine çıkartılacak davetiyede ayrıca ihtar edilir.b) (a) bendi hükmüne göre yaptığı incelemeye rağmen, hâkimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamışsa, bilirkişi incelemesine karar verir. Bilirkişi incelemesinden önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu durumda, mahkemece az yukarıda açıklanan yasal düzenleme uyarınca araştırma ve inceleme yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda, mahkemece az yukarıda açıklanan yasal düzenleme uyarınca araştırma ve inceleme yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

./..

ESAS NO : -2-

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17849, Karar No: 2011/23107, Tarih: 09.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/17849 E.  ,  2011/23107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

2004 yılına ait defter ve belgelerinin incelenmek üzere ibrazı istenen vergi mükellefi sanık her ne kadar Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ndeki davası nedeniyle kaçak durumuna düştüğünü ve işleri ile ilgilenemediğini, işyerinde bulunan defter ve belgelerinin çalındığını beyan etmiş ve bu yönde zayi halinin tespitine ilişkin karar almış ise de sanığın dosyada mevcut adli sicil kaydından, 2 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 17.01.2005 te kesinleşmesi, 20.09.2006 tarihinde defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligattan sonra 22.09.2006 tarihinde zayi halinin tespiti için dava açması, alınan zayi kararının nizasız ve hasımsız kaza usulüne tabi olması, başka bir suç nedeniyle kaçak duruma düştüğü ve işleri ile ilgilenemediği kabul edilse bile defter ve belgelerin muhafazası için gerekli dikkatin gösterilmemesi sonucu kayba sebebiyet verildiğinin anlaşılması nedeniyle kaybın mücbir sebep olarak kabul edilemeyeceği ve bu durumun sanığın kastını ortadan kaldırmayacağı cihetle, tüm yasal unsurları itibariyle oluşan suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden suç işleme kastının bulunmadığından bahisle beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4188, Karar No: 2012/21780, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4188 E.  ,  2012/21780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; 06.08.2009 tarihinde geçirdiği iş kazasında yaşamını yitiren sigortalı ... haksahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerini ilişkindir.

Mahkemece, tefhim edilen kısa kararda hükmün taşıması gereken unsurlar açıkça belirtilmeden, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 297/son maddesindeki: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü uyarınca hüküm fıkrasının infaza elverişli ve açık olması gerekmektedir.

Mahkemece yukarıdaki olgular dikkate alınmaksızın ve tefhim edilen kısa kararın hüküm fıkrasının açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde olmayıp, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılara iadesine 03/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13414, Karar No: 2024/23479, Tarih: 07.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13414 E.  ,  2024/23479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59352 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

".... Somut olayda, şüpheli hakkında Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24.10.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın dosyada mevcut PTT sorgulama çıktısından 16.12.2016 tarihinde aynı konutta bulunan yakınına tebliğ edildiği görülmekte ise de, sanığın belirtilen tarihte askerlik görevini yapmakta olduğunun anlaşılması karşısında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kendisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmeyen sanık hakkında açılan kamu davasında kovuşturma şartı gerçekleşmemesi sebebiyle kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 25.04.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2016 tarihli ve 2016/3591 Soruşturma, 2016/202 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın, dosya arasında bulunan PTT sorgu evrakına göre 16.12.2016 tarihinde aynı konutta yakını imzasına tebliğ edilerek 23.05.2017 tarihinde infazı için Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin 29.04.2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2017 tarihli ve 2016/3591 Soruşturma, 2017/1453 Esas, 2017/1129 sayılı iddianamesi ile Çerkezköy 4.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Yapılan yargılama sonucunda, Çerkezköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 23.05.2018 tarihli ve 2017/346 Esas, 2018/139 sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar tebliğ edilmeden yahut usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, anılan kararın infazına başlanmış olmasının hatta tedbirin infazının tamamlanmasının da bir önem arz etmediği,

Anlaşılmıştır.

D. Şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar tebliğ edilmeden yahut usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, anılan kararın infazına başlanmış olmasının hatta tedbirin infazının tamamlanmasının da bir önem arz etmediği,

5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinde yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır." ile;

5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği dikkate alındığında,

Somut olayda, şüpheli hakkında Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24.10.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın dosya arasında bulunan PTT sorgulama evrakında 16.12.2016 tarihinde aynı konutta bulunan yakınına tebliğ edildiği görülmekte ise de, dosya arasında bulunan Terhis Belgesine göre, sevk tarihi 16.03.2016, terhis tarihi 16.05.2017 olup sanığın tebligat yapılan tarihte askerlik görevini yapmakta olduğu anlaşılmakla, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden kararın

kesinleşmediği, bu durumda erteleme süresi başlamadığından ihlâl kabul edilen 29.04.2017 tarihli eylemin erteleme süresi içerisinde işlendiğinden sözedilemeyeceği, kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından; Mahkemesince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun şekilde tebliği ile kesinleşmesini takiben denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması ve infazın sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Çerkezköy 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2018 tarihli ve 2017/346 Esas, 2018/139 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16003, Karar No: 2009/18725, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16003 E.  ,  2009/18725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 1999 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ... Köyü 101 ada 3 parsel sayılı 6125 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kültür arazisi niteliği ile Eylül 1999 Tarih, 4 sıra numaralı tapu kaydına dayanılarak 2/B madde uygulama alanında kaldığı da belirtilmek suretiyle Hazine adına tespit ve tapuya tescil edilmiştir. Davacı, çekişmeli yerin kendisine ait Eylül 1987 tarih, 104 numaralı tapu kapsamında ... alanı olduğu iddiası ile dava açmış; mahkemece davanın reddi yolunda kurulan hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydına dayalı olarak açılan iptal ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk kez 1971 yılında seri bazında orman kadastrosu yapılmış, sonuçları 12/05/1972 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra, evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile henüz sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile 2. madde uygulamaları yapılmış, 05/12/1980 tarihinde; 1992 yılında yapılan 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması ise 06/04/1994 tarihinde ilan edilmiş ve kesinleşmişlerdir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 1972 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içinde bulunduğu, daha sonra 1980 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulamasında da orman niteliğini yitirmediğinden 2. madde uygulamasına konu olmayıp orman sınırları içinde bırakıldığı, 1992 yılında yapılan 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13785, Karar No: 2012/16035, Tarih: 05.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13785 E.  ,  2012/16035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2- ... Day. Tük. Mal. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ...

3-...

Davacı ... Kaldırım vekili Avukat ... tarafından, davalı .... ve diğerleri aleyhine 28/02/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı .... hakkındaki dava konusuz kaldığından bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen 01/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... Day. Tük. Mal. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dava, trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Day. Tük. Mal. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından kusura ilişkin alınan bilirkişi raporunda davacı ile davalılardan sürücü ...'ın %50 oranında kusurlu bulundukları ve zarar kapsamının bu oranlar üzerinden belirlendiği anlaşılmaktadır. Oysa ceza yargılamasında Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan raporda davacının asli, davalı sürücünün tali kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu haliyle kusur raporları arasında çelişki bulunmakta olup; konusunda uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden alınacak bilirkişi raporuyla bu çelişkinin giderilmesi gerekir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Ayrıca davacı ... Kaldırım'ın maluliyetine ilişkin raporun Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden Sağlık Kurulu Raporu şeklinde alındığı anlaşılmaktadır. 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 16/2 maddesinin c bendi uyarınca Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulu “meslekte kazanma gücü kaybı” hususunda bilimsel ve teknik görüşlerini mahkemeye bildirmekle görevli kılınmıştır. Anılan bu hükme göre davacının yaşı ve meslek grubu dikkate alınarak maluliyet raporu İstanbul Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulundan SSK Sağlık İşlemleri Tüzüğüne uygun olarak alınmalıdır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/763, Karar No: 2014/4129, Tarih: 07.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/763 E.  ,  2014/4129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/133975

Mahkemesi : Çarşamba 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27.12.2012

Numarası : 2012/1216 - 2012/1004

Suç : Kamu görevlisinin suçu bildirmemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunması, A..K..ın beyanları ve tüm dosya kapsamından “Sanığın öğretmen olduğu okulda öğrenci olan Z.. K..'ın cinsel istismara uğradığını öğrendiği ve bu durumu okul müdür yardımcısı olan A.. K..'a bildirdiğinin anlaşılması karşısında unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükmün gerekçesinde, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin belirtilmesine karşın, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18659, Karar No: 2017/6072, Tarih: 25.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/18659 E.  ,  2017/6072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 09.05.2011 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralanan sigortalıya yapılan masraf ve ödemelerden oluşan Kurum zararının davalılardan müteselsilen tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 8, 21 ve 23. maddeleridir.

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrası, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında İlliyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle İş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücûafı sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Buna göre; İşverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.