muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22459, Karar No: 2015/36765, Tarih: 27.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/22459 E.  ,  2015/36765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2011/185515

Yaralama suçlarından sanıklar İ.. D.. ve A.. D.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 17.02.2011 gün ve 2009/740 esas, 2011/99 karar sayılı hükmün sanıklar tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 20.05.2015 gün ve 2013/15720 esas, 2015/29361 sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklara yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar İ.. D.. ve A.. D..'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık İ.. D..'a yükletilen tehdit eyleminden kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanık İbrahim'in, diğer sanığın, mağdurlara yönelik yaralama suçunu işlediği sırada "...vur vur sen bunları öldür, ben sana hapiste bakacağım." sözlerini sarfetmesi bir bütün halde diğer sanık Ahmet'in yaralama suçunu işleme kararını kuvvetlendirmek ve fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek, mahiyetinde olduğu ve bunun da TCK'nın 39/2-a maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden tehdit suçundan hüküm kurulması,

b-Sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetlerindeki eylemlerinin, suç olmaktan çıkarılmış olması karşısında, TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık İ.. D..'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine" karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/07/2015 gün ve 2011/185515 sayılı yazısı ile;

Kanuna aykırı, sanık İ.. D..'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine" karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/07/2015 gün ve 2011/185515 sayılı yazısı ile;

"Hükümlüler İ.. D.. ve A.. D.. hakkında Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/12/2009 gün, 2009/3429 Esas sayılı iddianamesiyle kamu davası açılmış, Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 17/02/2011 gün, 2009/740 Esas 2011/99 Karar sayılı kararıyla hükümlü İ.. D.. hakkında tehdit ve basit yaralama suçlarından, hükümlü A.. D.. hakkında iki kez basit yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurularak hükmolunan cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanıklar temyizi üzerine Yüksek Dairenizin 20/05/2015 gün, 2013/15720 Esas 2015/29361 Karar sayılı ilamıyla hükümlüler İ.. D.. ve A.. D.. hakkında basit yaralama suçuyla ilgili hükümler onanmış, hükümlü İ.. D.. hakkında tehdit suçuyla ilgili hüküm diğer temyiz nedeniyle birlikte "Sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetlerindeki eylemlerinin, suç olmaktan çıkarılmış olması karşısında, TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi," gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yüksek Dairenizin 20/05/2015 gün, 2013/15720 Esas 2015/29361 Karar sayılı ilamına karşı aşağıda belirtilen gerekçelerle hükümlüler lehine itiraz edilmesi düşünülmüştür.

Hükümlü İ.. D.. hakkında basit yaralama suçundan hükmedilen cezada tekerrüre esas alınan ilama ilişkin eylemin hükümden sonra 05/07/2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 82, 83 ve geçici 2. maddeleri uyarınca suç olmaktan çıkarılmış olması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağı ve hükümlünün sabıka kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca ilamın bulunmadığı,

Hükümlü A.. D.. hakkında basit yaralama suçundan iki kez hükmedilen cezada tekerrüre esas alınan ilama ilişkin eylemin hükümden sonra 03/02/2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla 5941 sayılı Çek Kanununda yapılan değişiklik uyarınca suç olmaktan çıkarılmış olması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağı, Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/02/2009 gün ve 2008/175 Esas 2009/66 Karar sayılı ilamının 1412 sayılı CMUK'nın 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve hükümlünün sabıka kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca ilamın bulunmadığı,

Anlaşılmış olup, Yüksek Dairenizin 20/05/2015 gün, 2013/15720 Esas 2015/29361 Karar sayılı ilamında hükümlüler İ.. D.. ve A.. D.. hakkında Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 17/02/2011 gün, 2009/740 Esas 2011/99 Karar sayılı kararında basit yaralama suçundan kurulan hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç ve istem: Yukarıda arz olunan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜ,

2- Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 20/05/2015 gün, 2013/15720 Esas 2015/29361 Kararında yer alan hükümlüler İ.. D.. ve A.. D.. hakkında basit yaralama suçuna ilişkin hükümlerin KALDIRILMASI,

3- Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 17/02/2011 gün, 2009/740 Esas 2011/99 Karar sayılı kararında hükümlüler İ.. D.. ve A.. D.. hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükümlerin, tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetlerindeki eylemlerinin, suç olmaktan çıkarılmış olması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmeden hüküm kurulması yasaya aykırı bulunduğundan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bozulması,

Ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca hükümlüler İ.. D.. ve A.. D.. hakkında Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 17/02/2011 gün, 2009/740 Esas 2011/99 Karar sayılı kararında basit yaralama suçundan hükmedilen cezalarda hükümlüler hakkında verilen cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına yönelik bölümlerin çıkarılmak suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASI,

4- İtirazımız yerinde görülmediği takdirde, dosyanın itiraz hakkında bir karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİ,

İtirazen arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, yaralama suçlarından sanıklar İ.. D.. ve A.. D.. hakkında verilen mahkumiyet kararlarının onanmasına dair, Dairemizin 20.05.2015 tarihli kararının (I) nolu paragrafına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 20.05.2015 gün ve 2013/15720 esas, 2015/29361 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen 17.02.2011 gün ve 2009/740 esas, 2011/99 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dairemizce verilen 20.05.2015 gün ve 2013/15720 esas, 2015/29361 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen 17.02.2011 gün ve 2009/740 esas, 2011/99 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık A.. D..'a yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Tekerüre esas alınan mahkumiyetin, karşılıksız çek keşide etmek suçuna ilişkin olduğu, hükümden sonra 31/01/2012 tarih ve 6273 sayılı Kanunla 5941 sayılı Çek Kanununda yapılan değişiklik sonucu, karşılıksız çek keşide etmek fiilinin cezasının idari yaptırıma dönüştüğü, bu nedenle tekerrüre esas olamayacağı, sanığın adli sicil kaydında, suç tarihi itibariyle tekerrüre esas olabilecek başka mahkumiyetinin de bulunmadığı gözetilmeden, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık A.. D..'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye uygun olarak, hükmün “C-7. bendindeki TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına” dair kısmın, hükümden çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMASINA,

2-Sanık İ.. D.. hakkında yaralama suçundan verilen hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına esas alınan önceki mahkumiyete konu TCK'nın 142/1-f maddesinde düzenlenen elektrik hırsızlığı suçunun, 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi ile yürürlükten kaldırılması, 83. maddesi ile eylemin karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülerek

unsurlarının TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinde de, elektrik hırsızlığı suçundan kesinleşmiş cezaların zararın tazmini şartıyla bütün sonuçları ile ortadan kaldırılmasının öngörülmesi karşısında, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre sanığın diğer mahkumiyet kararlarının da incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

unsurlarının TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinde de, elektrik hırsızlığı suçundan kesinleşmiş cezaların zararın tazmini şartıyla bütün sonuçları ile ortadan kaldırılmasının öngörülmesi karşısında, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre sanığın diğer mahkumiyet kararlarının da incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık İ.. D..'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden itiraz yazısına aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA,

Dairemizin 20.05.2015 gün ve 2013/15720 esas, 2015/29361 karar sayılı kararında yer alan ve itiraza konu edilmeyen, tehdit suçlarına ilişkin hükmün olduğu gibi bırakılmasına, 27/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/109, Karar No: 2020/1872, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/109 E.  ,  2020/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6891, Karar No: 2007/7345, Tarih: 14.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/6891 E.  ,  2007/7345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

7201 sayılı Tebligat Kanununun 19. maddesine göre "mevkuf ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder". Davalı ...'ın halen ... E Tipi Cezaevinde hükümlü olduğu, ancak kendisine karar tebliğinin Tebligat Yasasının 35. maddesine göre yapıldığı anlaşılmış olmakla, davalı ...'a karar tebliğinin Tebligat Kanunununun 19. maddesine göre usulüne uygun bir biçimde yapılıp, temyiz süresi beklenilip dosyanın bu istemler ikmal edildikten sonra Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/61, Karar No: 2018/574, Tarih: 27.11.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/61 E.  ,  2018/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi : İSTANBUL 7. Çocuk

Sayısı : 184-266

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ... (Kaya).....'in TCK'nın 142/1-b ve 31/3. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 7. Çocuk Mahkemesince verilen 24.12.2013 tarihli ve 168-251 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 09.05.2016 tarih ve 5826-8512 sayı ile;

“...Suça sürüklenen çocuğun savunmasında, katılana ait çantayı çalarken görüntülenen şahıslardan olmadığını ifade etmesi, bahse konu görüntüler üzerinde uzman bilirkişi tarafından kimlik tespti işlemi yapılmamış olması karşısında; öncelikle suça sürüklenen çocuğun teşhise elverişli fotoğrafları temin edilerek söz konusu kamera kayıtlarındaki şahsın suça sürüklenen çocuk olup olmadığına ilişkin konusunda uzman kurum vasıtası ile bilirkişi incelemesi yaptırılması, firari .....'a ait soruşturmanın akıbetinin sorularak ifadesi alınabilmiş ise dosyasının denetime olanaklı getirtilmesi, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde bulunduğu yerin ve ..... isimli kişiyi tanıyıp tanımadığının yeniden savunması alınmak suretiyle sorulması ve ayrıca suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde fiilen kullandığı veya tespit edilecek adına kayıtlı telefonlarla, suç tarihi ve öncesinde suç yerine yakın baz istasyonunun çekim sahasında görüşme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, HTS raporlarının getirtilmesi ile kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul 7. Çocuk Mahkemesi ise 11.07.2016 tarih ve 184-266 sayı ile;

İstanbul 7. Çocuk Mahkemesi ise 11.07.2016 tarih ve 184-266 sayı ile;

"...Her ne kadar mahkememiz kararı Yargıtay 13.Ceza Dairesince 5826-8512 sayılı ilamıyla; sanığın savunmasının teyidi açısından, bilirkişi incelemesi yaptırılarak, görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığı konusunda rapor aldırılması, ..... ile ilgili soruşturma akıbetinin araştırılması ve telefon görüşme kayıtlarının getirtilmesi gerekçesiyle bozulmuşsa da; suça sürüklenen çocuğun mahkememizde ve İstanbul Çocuk Mahkemelerinde birçok davasının bulunduğu, bu suça sürüklenen çocuğun fizik olarak gerek mahkememizce, gerekse bütün çocuk mahkemelerince çok iyi tanındığı, görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olduğu konusunda hiç bir tereddüt bulunmadığı, yerleşik yargıtay içtihatlarına göre de, dosyadaki asıl bilirkişinin hâkim olduğunun açık olduğu, hâkimin tereddüt etmesi veya başka bir meslek dalının ihtisasına ihtiyaç duyması halinde bilirkişi incelemesi yaptırılacağı konusunda sayılmayacak kadar içtihat bulunduğu, suça sürüklenen çocuğu tanımayan Yargıtay hakimlerinin tereddüt etmesinin bu sebeple tabii olduğu, ancak mahkememizde böyle bir tereddütün kesinlikle bulunmadığı, Nevran Kaya, ..... ve Elifcan Akıncı isimli sanıkların, bütün dosyalarda bu şekilde savunmalar yaparak, görüntülerdeki kişilerin kendileri olmadığını savundukları; ancak her üç suça sürüklenen çocuğun da mahkemelerce çok iyi tanındığı, buna rağmen tereddüt hasıl olması halinde bilirkişi incelemesi yapılması yoluna gidildiği, ancak bu dosyada en ufak bir tereddüt bulunmaması sebebiyle Yargıtay bozmasına karşı ısrar edilmesine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçe ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2016 tarihli ve 339917 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 1372-2069 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarıca inceleme yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesince 13.02.2017 tarih ve 299-1150 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı hırsızlık suçunun sübutu bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Şikayetçi..... (.....).....'nın, 18.02.2013 tarihinde .....isimli iş yerinde bulunduğu sırada oturduğu sandalyede asılı bulunan çantasının çalındığı yönünde müracaatta bulunması üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı hırsızlık suçunun sübutu bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Şikayetçi..... (.....).....'nın, 18.02.2013 tarihinde .....isimli iş yerinde bulunduğu sırada oturduğu sandalyede asılı bulunan çantasının çalındığı yönünde müracaatta bulunması üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

15.08.2013 tarihli CD izleme ve yakalama tutanağında; hırsızlık olayının meydana geldiği iş yerine ait güvenlik kamera kayıtları izlendiğinde, saat 13.56.14 sıralarında üzerinde beyaz mont, gri tonlarında pantolon bulunan, beyaz şapkalı, uzun sarı saçları olan birinci şüpheli bayan şahıs ve birinci şahıs ile birlikte üzerinde siyah mont ve koyu tonlarında pantolon bulunan, beyaz şapkalı ikinci şüpheli bayan şahsın .....isimli iş yerine giriş yaptıklarının görüldüğü, saat 13.56.24 sıralarında ikinci şüpheli bayan şahısın, şikâyetçinin çantasını sağ eli ile aldığı, bu sırada birinci şüpheli bayan şahsın, ikinci şüpheli şahsın hemen yanında bulunduğu, saat 13.56.36 sıralarında ise şüpheli şahısların şikâyetçiye ait çanta ile birlikte adı geçen iş yerinden çıktıkları, birinci şüpheli bayan şahsın, benzer suçlardan hakkında daha önceden işlem yapılması nedeniyle tanınan Nevran (Kaya).....'in eşgali ile birebir ve büyük benzerlik gösterdiği, ikinci şüpheli bayan şahsın eşgalinin de, daha önce benzer suçlardan hakkında işlem yapılması nedeniyle tanınan .....'ın eşgali ile birebir ve büyük benzerlik gösterdiği, Nevran (Kaya).....'in 15.08.2013 tarihinde yakalandığı, diğer şüpheli şahıs olan ..... hakkında arama ve yakalama çalışmalarına devam edildiği bilgilerine yer verildiği,

04.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda; olay anını gösteren CD görüntülerinin incelendiği ve yalnızca olay anına ilişkin görüntülerin fotoğraflama çalışmasının yapılarak ilgili fotoğrafların rapora eklendiğinin görüldüğü,

Anılan bilirkişi raporunda, görüntülerde kaydı bulunan şüpheli şahısların kim olduklarına dair herhangi bir tespit işlemi yapılmadığı gibi rapora eklenen fotoğraf görüntülerinin şüpheli şahısların kimlik tespitine elverişli olmadığı, ayrıca gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında, görüntülerde yer alan şüpheli şahıslar ile atılı suçu işlediği iddia edilen sanığın fotoğraflarının karşılaştırılmak suretiyle sanığın görüntülerde yer alan şahıs olup olmadığına ilişkin herhangi bir değerlendirme de yapılmadığı,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Şikâyetçi; olay günü saat 13.00 sıralarında .....isimli lokantaya gittiğini, burada girişe göre sağ tarafta bulunan üçüncü sıradaki masaya arkası girişe dönük olacak şekilde oturduğunu, sağ ve sol taraflarına da arkadaşlarının oturduğunu, kremit renginde olan ve sapından bir boncuk sarkan çantasını oturduğu sandalyeye astığını, bir süre sonra cep telefonunu çantasına koymak istediği sırada çantasının yerinde olmadığını gördüğünü, şüphelendiği bir şahıs olmadığını, durumu hemen görevlilere bildirdiğini, çantasının içerisinde 520 TL, sürücü belgesi, nüfus cüzdanı, banka kredi kartları, maaş kartı, emekli sandığı üye kartı bulunduğunu ifade etmiştir.

Sanık; atılı suçu işlemediğini, videoda gösterilen kişinin kendisi olmadığını, polisler tarafından tanıdığı için her olayda kendisinin suçlandığını savunmuştur.

Ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delilerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkanı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;