muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4698, Karar No: 2019/5238, Tarih: 13.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4698 E.  ,  2019/5238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat Yahya Kemal Kaçmaz tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 01/09/2000 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı Ziyaaddin Genç yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 05/12/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar ..., ..., ... vekilleri ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Gerekçeli karar başlığına dava tarihi olarak 01/09/2000 yazılması gerekirken 29/03/2017 yazılmış olmasının maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, davalı banka görevlileri tarafından kullandırılan usulsüz kredi nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalılardan ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar ..., ..., ... vekili ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı banka görevlileri tarafından dava dışı ... ve ...'e kullandırılan büyükbaş besi hayvancılığı kredisinin amacı dışında tahsis edildiğinin ve usulsüz verildiğinin tespit edildiğini, banka müfettişleri tarafından hazırlanan 19/03/1999 tarihli rapor ile davalıların mesuliyetlerine karar verildiğini belirterek, uğranılan zararın giderilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenerek davalılardan ... yönünden istemin reddine, diğer davalılar yönünden ise kısmen kabulü ile 13.880,62 TL'nin tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; dava dışı ... ve ...'e tarımsal kredi kullandırıldığı, ...'e kullandırılan kredi talebine ilişkin inceleme raporunun davalılardan ... ve dava dışı Lütfi Solmaz tarafından hazırlandığı, düzenlenen işletme kredisi tespit formunda davalı ...'in olumlu görüşü belirtilmek suretiyle

Dosya içeriğinden; dava dışı ... ve ...'e tarımsal kredi kullandırıldığı, ...'e kullandırılan kredi talebine ilişkin inceleme raporunun davalılardan ... ve dava dışı Lütfi Solmaz tarafından hazırlandığı, düzenlenen işletme kredisi tespit formunda davalı ...'in olumlu görüşü belirtilmek suretiyle

davalı müdür yardımcısı ... ve şube müdürü ... tarafından kredinin onaylandığı, müfettiş raporunda ve dosya kapsamına alınan bilirkişi raporlarında, ... ve ...'e kredi kullandırılması sırasında 6200 sayılı Genelge eki Tarımsal Krediler Mevzuatına uygun işlem yapılmış ise de, davalı banka görevlileri tarafından gerekli dikkat ve özenin gösterilmediği, hatalı işlemler yapıldığı, müşteri ve kefillerin imzasının şubede alınmadığı, kimlik kontrolü yapılmadığı, kredi lehtarının ödeme gücüne ilişkin araştırma yapılmadığı ve sahte imza ile kredi kullandırıldığı hususlarının tespit edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, davalılardan ...'in zirai kredilere bakan müdür yardımcısının izinde olması nedeniyle geçici görevle serviste çalıştığı ve imza ikmali yaptığı gerekçesiyle malen sorumlu tutulmaması yönünde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davalılardan ..., diğer banka müdür yardımcısının izinde olduğu dönemde davacı banka servisinde geçici olarak tarımsal kredilerden sorumlu bölümde görevlendirilmiş ise de, dava dışı ...'a kullandırılan krediye ilişkin işlemleri onaylamak suretiyle krediye katkıda bulunmuştur. Şu durumda; anılan davalı ...'in dava dışı ...'a kullandırılan kredi yönünden diğer davalılarla birlikte tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile hakkındaki davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

3-) Davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava konusu edilen krediler dava dışı ... ve ... olmak üzere iki ayrı kişiye ve farklı tarihlerde kullandırılan krediler olup; ...'a kullandırılan kredi miktarı 7.018,12 TL dir. ...'a kullandırılan kredi yönünden davalılar ..., ..., ... ve ... tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla birlikte sorumludurlar. ...'e kullandırılan kredi miktarı ise 6.862,50 TL olup, bu kredi yönünden de davalılar ..., ..., ... ve ... tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla birlikte sorumludurlar. Mahkemece, dava dışı şahıslara kullandırılan krediler yönünden her bir krediye katkıda bulunan davalı banka görevlisinin farklılık arzetmesi nedeniyle ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken tek hüküm kurularak tüm davalıların birlikte sorumluğuna karar verilmesi doğru değildir.

Bunun yanısıra, bozma öncesi verilen 27/09/2012 tarihli ilk kararda, davalılardan ...'nun dava dışı ...'a kullandırılan 7.018,12 TL tutarındaki krediye ilişkin herhangi bir katkısı bulunmadığı gerekçesiyle ...'a kullandırılan kredi yönünden sorumlu tutulmadığı, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine bu yöne ilişkin temyiz itirazları reddedilerek davalı ... yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeksizin karar verilmesi de yerinde değildir. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar ..., ..., ... ve ... yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının ise (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davacı ile temyiz eden davalılardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 13/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19997, Karar No: 2016/18472, Tarih: 25.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/19997 E.  ,  2016/18472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, resmi, dini ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, görevsizlik kararı verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 20/09/2010 - 11/04/2015 tarihleri arasında davalıya ait ... - ... - ... - ... - ... hattında hizmet veren taksi-dolmuşta en son günlük 100,00 TL ücretle dolmuş şoförü olarak çalıştığı, iş akdinin herhangi bir gerekçe gösterilmeden feshedildiği belirterek feshe bağlı alacaklar ile ödenmeyen diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının günlük 100,00 TL yevmiye ile çalıştığı iddiasının doğru olmadığını, günlük 330,00 TL'yi müvekkiline ödemek kaydı ile kendi nam ve hesabına çalıştığını, iş akdinin müvekkilince sonlandırılmadığını, davalıya günlük ödenen 330,00 TL'nin günlük 20,00 TL arttırılması ve davacının davalıdan habersiz ve sigortasız çalıştırdığı 3. kişilerin sigortalı çalıştırılmasını istemesi sebebiyle kendiliğinden ayrıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 20/09/2010 - 11/04/2015 tarihleri arasında davalıya ait ... plakalı ticari dolmuşun hattıyla birlikte aylık belirli bir kira bedeli karşılığında davacıya kiralanmış olduğu, yine tarafların kabulüne göre davacının kiraya konu dolmuşu işleteceği ve bunun karşılığında davalıya aylık belirli bir kira bedeli ödeyeceği, ayrıca araçla ilgili her türlü giderlerin de kiracı tarafından karşılanacağı, buna göre aracın sabit bir kira bedeli ya da elde edilecek hasılatın belirli bir bölümü karşılığında kiralanarak işletilmesi halinde kiracı veya bu araçta çalışan şoförler ile araç sahibi arasında iş akdinin bulunduğunun kabul edilemeyeceği, buna göre iş akdinin en önemli iki önemli asli unsurunun zaman ve bağımlılık olduğu, dolmuşun belirli bir kira bedeli karşılığı işletildiği sistemde kiracı kiraladığı aracı istediği saatlerde ve kendi belirlediği yöntemde işletmekte serbest olduğu, bu konuda araç sahibinin, kiracıya herhangi bir talimat vermesinin söz konusu olamayacağı, kiracının kararlaştırılan kira bedelini ödediği sürece ister aracı hiç işletmese dahi araç sahibinin buna müdahalesinin olamayacağı, umulan kazancın elde edilip edilemeyeceği hususunda riskin tamamen kiracıya ait olacağı, ayrıca aracın işletilmesi nedeniyle araç sahibinin kiracıya bir ücret ödeme yükümlülüğünün de söz konusu bulunmadığı, bu tür bir ilişkinin iş akdi olarak kabul etmenin olanaklı bulunmadığı, kaldı ki somut uyuşmazlıkta tanık anlatımlarına göre aracı başka bir şoförün kullanabildiği ve kullanan kişiye yevmiyesinin de davacı tarafından ödendiği, tespit edilmekle uyuşmazlığa uygulanacak düzenlemenin Türk Borçlar Kanunu hükümleri olduğu, Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevi dahilinde olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta ticari taksi sahibi ile aracı kullanan şoför arasında iş ilişkisi mi yoksa hasılat kirası ilişkisi mi olduğu tartışma konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu 8. Maddesinde iş sözleşmesini tanımlarken bu sözleşmenin asli unsurlarını da belirtmiştir: “İş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir”. İş sözleşmesinin asli unsurları iş görme, ücret, bağımlılıktır. Bağımlılık iş sözleşmesini karakterize eden unsur olup, genel anlamıyla bağımlılık, hukuki bağımlılık olarak anlaşılmakta olup, işçinin belirli veya belirsiz bir süre için işverenin talimatına göre ve onun denetimine bağlı olarak çalışmasını ifade eder.

Hasılat kirasından söz edilebilmesi için hasılat getiren bir taşınır ya da taşınmaz mal, ticari işletme ya da hakkın kira ilişkisinin konusunu oluşturması ve kiralananın demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi ve bu konuda sözleşme imzalanması gerekir.

Hasılat kirasından söz edilebilmesi için hasılat getiren bir taşınır ya da taşınmaz mal, ticari işletme ya da hakkın kira ilişkisinin konusunu oluşturması ve kiralananın demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi ve bu konuda sözleşme imzalanması gerekir.

Taksi şoförü ile taksi sahibi arasındaki ilişki bir iş sözleşmesi olabileceği gibi, somut olayın koşulları dikkate alındığında taraflar arasındaki ilişkinin hukuki niteliği pekala hasılat kirası olarak da nitelendirilebilir.

Ticari taksi işletilmesinde aracı kullanan şoför üzerinde eğer taksi sahibinin gözetim ve denetimi varsa bu takdirde taraflar arasındaki ilişkinin iş sözleşmesi olarak nitelendirilmesi gerekir.

Ancak, araç sahibi aracı taksi şoförüne günlük belirli bir bedel karşılığında kullandırmakta, hasılat ne olursa olsun kendisi sabit bir ücret talep etmekte ve araç sahibi günlük bu bedel dışında taksinin işletimiyle ilgili herhangi bir şeye karışmıyorsa bu takdirde de araç sahibi ile taksi şoförü arasındaki ilişkinin iş sözleşmesi olarak nitelendirilebilmesi güçtür. Taksi sahibi taksi şoförüne günün belirli bir saat diliminde tahsis ediyor ve bu tahsis dönemi içinde işçinin işgörme edimini ne şekilde ifa ettiğine, hatta taksiyi kullanıp kullanmadığına dahi karışmıyorsa, taksi şoförü taksi sahibinden işin yürütümüne ilişkin hiçbir emir ve talimat almıyorsa, çalışma zamanını serbestçe organize edebiliyorsa kişisel bağımlılığın bulunmadığı kabul edilmelidir.

Ayrıca, iş sözleşmesinin çok önemli özelliklerinden biri ekonomik riskin, bir başka deyişle kâr ve zararın işverene ait olmasıdır. İş sözleşmesini bağımsız çalışanlardan ayıran en önemli farklılıklardan birisi de budur (A. Güzel, “Ekonomik ve Teknolojik Değişim Sürecinde İşçi Kavramı ve Yeni Bir Ölçüt Arayışı…” İş ve Sosyal Güvenlik Hukukunda İşçi ve İşveren Kavramları ve Uygulamada Ortaya Çıkan Sorunlar, İstanbul 1997, s. 21-22). İşçi, işyeri veya işletmede ekonomik riski taşımaz. Bir hukuki ilişkide hukuki ve kişisel bağımlılık yoksa işçinin kar veya zarar riskini taşıması, bu hukuki ilişkinin iş sözleşmesi olmadığı yolunda tek başına yeterli bir kriter olmasa da çok önemli bir kriterdir. Elbette burada ekonomik risk yüklenmiş ve aracı kiralayan işleten olarak çalışmış ise bağımsız çalışan olacaktır. Bu durumda oda kaydı da önemlidir.

Genel olarak taksi şoförünün araç sahibine her gün düzenli olarak yaptığı ödemeden geride kalanın kazanç olduğu bir ilişkide ekonomik riski taşıyanın şoför olacağı açıktır. İş sözleşmesi kazanç-ekonomik bağımlılık temeline değil, otorite-bağımlılık ilişkisine dayanır. İş sözleşmesinde işverenin yönetim hakkı, emir ve talimat verme yetkisi, işçinin de bu emir ve talimatlar doğrultusunda iş görme borcunu ifa yükümlülüğü vardır.

Genel olarak taksi şoförünün araç sahibine her gün düzenli olarak yaptığı ödemeden geride kalanın kazanç olduğu bir ilişkide ekonomik riski taşıyanın şoför olacağı açıktır. İş sözleşmesi kazanç-ekonomik bağımlılık temeline değil, otorite-bağımlılık ilişkisine dayanır. İş sözleşmesinde işverenin yönetim hakkı, emir ve talimat verme yetkisi, işçinin de bu emir ve talimatlar doğrultusunda iş görme borcunu ifa yükümlülüğü vardır.

Dosya içeriğine göre taraflar arasında ticari taksinin kiralandığına dair bir sözleşme sunulmamıştır. Aksine davacı davalı tarafından sigortalı gösterilmiş ve aylık bordrolar düzenli tutulmuş ve aylık ücret ödenmiştir. Trafik cezalarının davalı adına kesildiği, araçta meydana gelen hasarın davalı adına fatura edildiği de sabittir. Somut uyuşmazlıkta hasılat kirası ve dolayısı ile bağımsız çalışmadan sözedilemez.

Açıklanan bu maddi olgulara göre taraflar arasındaki ilişki iş ilişkisidir. Davalı bedeni çalışmasını koymadığından fiili olarak şöförlük yapmadığından esnaf olarak da nitelendirilemeyeceğinden, İş Kanunu kapsamında kalan davacının istemleri hakkında esasa girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile HMK.’un 114 ve 115. maddelerine aykırı olarak görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4281, Karar No: 2020/5130, Tarih: 19.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/4281 E.  ,  2020/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Ereğli/Konya Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2018 gün ve 2017/71 Esas, 2018/12 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın iki yıldır mağdureyle tanışıklıkları olduğunun mahkemece kabul edilmesi, mağdurenin evli ve bir çocuk sahibi olup, kayınbiraderi tanık Mehmet tarafından sinir hastası olarak tanımlanması, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.06.2018 günlü raporunda mağdurede hafif derecede zeka geriliği ve atipik psikoz saptanıp, kendisinde mevcut zeka geriliği ile akıl hastalığının hekim olmayanlarca ilk bakışta anlaşılamayabileceği, ancak yakın çevresinde yaşayanlarca ve tekrarlayan görüşmelerde kendisini tanıyanlarca anlaşılabileceğinin belirtilmesi karşısında, İlk derece mahkemesince mağduredeki akıl hastalığının sanık ... çevresindekiler tarafından bilinip bilinmediği ve mevcut hastalığının nasıl algılandığının tespiti için sanığın tekrar dinlenmek suretiyle ayrıntılı savunmasının alınması ve yaşadığı yerde mağdureyi tanıyan komşularından bir kaçının tespitiyle mevcut mental durumunun dışarıdan nasıl algılandığı hususları araştırıldıktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinin "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklinde olduğu ve iddianamede sanık hakkında mağdureye yönelik gerçekleştirildiği iddia edilen tek bir nitelikli cinsel saldırı eylemiyle ilgili dava açılmış olup, ilk derece mahkemesince zincirleme eylemlerle ilgili açılmış davanın bulunmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 07.11.2018 gün ve 2018/1163 Esas, 2018/1935 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın İlk derece mahkemesine kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 19.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1958, Karar No: 2009/2619, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1958 E.  ,  2009/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 8.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait markaların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline garameden eksik pay ayrıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili aynı tutara ilişkin olarak daha evvel iki sıra cetveli düzenlendiğini, bu sıra cetvellerine yönelik olarak yapılan itirazlar sonucunda davacıya ayrılan payın kesinleştiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre; sıra cetvelinin iptaline, satış masrafının ayrılmasından sonra ...Bank’ın alacaklı olduğu İstanbul 6. İcra Müdürlüğü'nün 1999/487 sayılı dosyasına 771.536,86 TL., davacının alacaklı olduğu İstanbul 6. İcra Müdürlüğü'nün 1999/2282 sayılı dosyasına 1.421.853,17 TL., davalının alacaklı olduğu İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 1999/1871 sayılı dosyasına 588.848,49 TL ve yine davacının alacaklı olduğu İstanbul 6. İcra Müdürlüğü'nün 1999/9543 sayılı dosyasına 18.118,30 TL. ayrılmasına ve bu şekilde yeni sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmiş; hüküm davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Aynı paranın dağıtımı için daha evvel iki kere sıra cetveli düzenlenmiş, bu işlem, daha önceki bozma kararında açıkça vurgulanmış olmasına rağmen, yine haczi düşmüş olan dosyadan yapılmıştır. Şekli nitelikteki bu bozma sebebi çerçevesinde sıra cetvelinin iptaline karar verilmek gerekirken, ayrıca esasa girilerek karar verilmesi doğru olmadığı gibi; aynı sıra cetveline yönelik olarak bu davanın davalısı tarafından açıldığı ileri sürülen 2008/182 E. sayılı dava dosyası ile birleştirmenin düşünülmemesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3961, Karar No: 2010/1251, Tarih: 02.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/3961 E.  ,  2010/1251 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/45542

MAHKEMESİ : Adana 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 08.10.2008 - 272/369

SUÇ : Olası kastla öldürmek

H.. T..'u olası kastla öldürmekten, H.. K.., M.. E.., A.. E.. ile B.. T.., D.. B..'u yaralamaktan ve silahlı tehditten sanık S.. A.., silahlı tehditten sanıklar A.. A.., Y.. A.. ile R.. Ö..'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ADANA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/10/2008 gün ve 272/369 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanık S.. A.. duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Abdullah, Yusuf ve S.. A..’ın ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken aynı müdafii tarafından temsil edilmek suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddesine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanıklar müdafilenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar Abdullah,Yusuf ve S.. A.. haklarında verilen mahkumiyet hükümleri ile irtibat nedeniyle sanık R.. Ö.. hakkındaki mahkumiyet hükmünün sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 02.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.