muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3728, Karar No: 2013/7547, Tarih: 15.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/3728 E.  ,  2013/7547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 52/2, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kararda kanun yollarına başvurma süresi, mercii ve yönteminin tereddüte yer vermeyecek biçimde gösterilmemesi nedeniyle temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

1- 17.09.2007 tarihli haciz tutanağı ile sanığa teslim edilen mahcuzların taşındığı yeni adresinde suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı ve teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığının, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Haczedilip yediemin olarak sanığa teslim edilen ev eşyalarının eşiyle birlikte sahibi bulunması nedeniyle TCK’nın 289. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, cezasından yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35921, Karar No: 2018/21466, Tarih: 09.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/35921 E.  ,  2018/21466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteğinin reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi Ö. ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 30.10.2008-02.10.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde ... ve hukuk müşaviri olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağı, ikramiye ve ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, ... sözleşmesinin devamsızlık ve davacının güven sarsıcı eylemleri nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, bu sebeple davacının ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamadığını, diğer talep konusu alacakların ise ödendiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacının ... akdinin işverence haklı sebeple feshedilip feshedilmediği ve dolayısıyla kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı ... Kanununun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

Somut olayda, davacının ... sözleşmesi ... 16. Noterliğinin 02.10.2013 tarih ve 23837 sayılı ihtarnamesi ile davalı şirketin 31.05.2013 tarihinde özelleştirilmesi üzerine 4046 sayılı Kanunun'un 22. maddesi uyarınca davacının adının 14.06.2013 tarihinde Özelleştirme Dairesine nakle tabi personel olarak bildirildiği, ancak Özelleştirme İdaresi tarafından 40353212-201.01.01 sayılı ve 16.08.2013 tarihli yazı cevabı ile davacının nakle tabi personel olmadığının bildirilmesi, ödemelerin özelleştirme fonundan karşılanma olanağının kalmaması ve aylardır haklı neden olmaksızın işe devam etmediği gerekçeleriyle feshedilmiştir. Mahkemece, dosya kapsamında davacının devamsızlık yaptığına dair tutanak veya herhangi bir yazılı belge bulunmaması, davalı işyerinin özelleştirilmesi, ücretlerinin fondan karşılanamaz hale gelmesinin haklı fesih nedeni teşkil etmeyeceği gerekçeleriyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı yerinde görülerek ilgili alacaklar kabul edilmiştir. Ancak bu kabul hatalıdır.

Dosya kapsamında yer alan Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 40353212-201.01.01 sayılı ve 16.08.2013 tarihli davacı ...'nın nakle tabi personel olarak değerlendirilmediğine ilişkin cevabi yazısının temelini davacı hakkında yürütülen ceza kovuşturması oluşturmaktadır. Şöyle ki, davacı ..., davalı işveren nezdinden ... olarak görev yapmakta iken 20.04.2009 tarihinde vekaleten hukuk müşavirliğine atanmış olup, dosya kapsamında yer alan 09.06.2009 tarih ve 233/13486 sayılı yazı ile de davacının vekalet kadrosu kaldırılarak, davacının asaleten hukuk müşavirliği kadrosuna atanması kararlaştırılmıştır. Dosya kapsamında yer alan İbrahim Halil Kirsan tarafından "... Doğalgaz Sahtekarlık ihbarı" konulu 01.04.2013 tarihli mail ile davacının özelleştirme sonrası memur statüsüne geçebilmesi için müşavir pozisyonunda olmasının gerekmesi nedeniyle ...’nin özelleştirme programına alındığına dair kararın resmi gazetede yayınlanmasından önce asaleten atanmış gibi gösterildiği, bu kapsamda 09.06.2009 tarih ve 233/13486 sayılı gerçek bir yazışma evrakının aynı tarih ve sayısını ihtiva eden bir sahte belgenin 09.07.2009 tarihinde düzenlenerek davacının asaleten hukuk müşavirliği kadrosuna atanması için işleme konulduğu iddia edilmiş olup, bu kapsamda davacı hakkında "Resmi Belgede Sahtecilik" suçuna iştirak ettiği gerekçesiyle ceza soruşturması başlatılmıştır. Bu soruşturma sonucunda, davacı hakkında ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2016 tarih, 2015/233 esas ve 2016/222 karar sayılı ilamı ile 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, ilgili kararın kesinleşip kesinleşmediği anlaşılmamaktadır.

Dosya kapsamında yer alan İbrahim Halil Kirsan tarafından "... Doğalgaz Sahtekarlık ihbarı" konulu 01.04.2013 tarihli mail ile bahse konu iddialardan haberdar olan davalı .... tarafından ise 02.04.2013 tarihli yönetim kurulu toplantısında, ihbarın davacının nakle tabi personel statüsünü kazandığı işlemlerle ilgili olması nedeniyle konunun tüm yönleriyle incelenmek ve gerekiyorsa soruşturulmak üzere Özelleştime İdaresi Başkanlığına intikal ettirilmesine karar verilmiştir. Bunun üzerine Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 40353212-201.01.01 sayılı ve 16.08.2013 tarihli yazısı ile de davacının nakle tabi personel olarak değerlendirilmediği belirtilmiştir. Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 40353212-201.01.01 sayılı ve 16.08.2013 tarihli yazısı 02.10.2013 tarihli davalı şirketin fesih ihtarnamesinde fesih sebebi olarak da belirtildiğinden, davacı hakkındaki ceza yargılamasının kesin sonucu beklenerek ve ayrıca devamsızlığa ilişkin işyeri kayıtları da dosyaya celp edilerek, ... sözlşemesinin haklı nedenle feshedilip edilmediği ve davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı değerlendirilmelidir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4548, Karar No: 2025/3605, Tarih: 09.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/4548 E.  ,  2025/3605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/834 E., 2017/1883 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan ... vekili, katılan ..., katılan ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan yüklenen suç açısından kusurunun bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre atılı suçtan beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan ... vekili ile katılan ...'ın istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan ... vekili, katılan ..., katılan ...'nin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; kaza tespit tutanağına göre sanık kusurlu olduğu halde, mahkemece bu tespitlere ve kusur durumuna dair rapora itibar etmeyerek Adli Tıp Kurumu, Trafik İhtisas Dairesinin 12.12.2016 gün ve 12653 sayılı olayla hiçbir şekilde örtüşmeyen ve olayla ilgili yeterli ve gerekçeye, doneye dayanmadan verilen raporuna itibar ettiğine, ... yönetimindeki iş makinesi kepçe karayolunda insan, yolcu ve hayvan taşınmasına tahsis edilmemiş bir makine olduğuna, ölü de olsa bir hayvanın naklinde kullanılamayacağına, ...’nın ...’in ölü hayvanı taşıması yönündeki talebini ret etmesi gerekirken kabul etmesinin KTK'ya göre kural ihlali olduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, sanığın kusurlu olduğuna, beraat kararının bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan ... ile katılan ...'nin temyiz sebepleri; kaza tespit tutanağına göre sanık kusurlu olduğu halde, mahkemece bu tespitlere ve kusur durumuna dair rapora itibar etmeyerek Adli Tıp Kurumu raporuna itibar ettiğine, sanığın kusurlu olduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, sanığın savunmasının olay ile örtüşmediğine, tanık beyanlarının da savunma ile çeliştiğine, beraat kararının bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Katılan ... ile katılan ...'nin temyiz sebepleri; kaza tespit tutanağına göre sanık kusurlu olduğu halde, mahkemece bu tespitlere ve kusur durumuna dair rapora itibar etmeyerek Adli Tıp Kurumu raporuna itibar ettiğine, sanığın kusurlu olduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, sanığın savunmasının olay ile örtüşmediğine, tanık beyanlarının da savunma ile çeliştiğine, beraat kararının bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 21:00 sıralarında, Muğla ili Seydikemer ilçesi Fethiye- Elmalı karayolu Seydikemer istikametinde, tanık ...ın yolun dışında ( emniyet şeridinin dışında) bulunan ölü ineğini bulunduğu yerden kaldırmak için yardım istediği sanık ...'nın iş makinesi ile yoldan geçmekte iken ineğin bulunduğu banket kısmına geldiği, bu sırada ölen sürücü ...'nın sevk ve idaresinde olan ve ölen ...'nın yolcu olarak bulunduğu araç ile meskun mahal dışında gece vakti, iki yönlü iki şeritli asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, aynı istikamette yolun banket kısmında duraklama halinde bulunan kepçenin üzerindeki dörtlü flaşörlerin ve ön arka farlarının kazadan önce yanar vaziyette olduğu sanığın sevk ve idaresindeki iş makinesine sol arka kısmından çarpmaları sonucu sürücü ... ile ...'nın öldüğü olayda; mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 12.12.2016 tarihli raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki iş makinesi ile, aracının arka ışıkları faal halde olduğu halde, banket üzerinde bulunduğu sırada meydana gelen olayda, mevcut şartlar itibarı ile, etkenlik arzedecek herhangi bir trafik kural ihlali görülmediğinden, sanığın üzerine atılı suç açısından kusurunun bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre beraat kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suç açısından kusurunun bulunmadığı, ilk derece mahkemesinin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, beraat kararının mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında katılan ... vekili, katılan ... ile katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Fethiye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15108, Karar No: 2017/6327, Tarih: 20.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/15108 E.  ,  2017/6327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ...'a anılan uyarlama kararının başvurabileceği yasa yolu, türü, süresi, mercii, sürenin ne zaman başlayacağı ve nerelere ne biçimde müracaat edilebileceği yazılmak suretiyle, bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul edip etmediği, hükmü temyiz etmediği takdirde savunmanının temyiz isteminin geçersiz sayılacağı da belirtilerek meşruhatlı tebligata karşın hükümlünün açılan temyiz davasına onay verdiğine dair açık bir irade ortaya koymadığının anlaşılması karşısında; dosyanın bu hükümlü yönünden inceleme dışı bırakılarak; hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

... tren istasyonunda, banliyö treni beklemekte olan mağdurun arka cebinden cüzdanını ve cep telefonunu çekerek hükümlü ...'nin aldığı, mağdurun suça konu malını geri istediği, hükümlü ...'nin mağdura cüzdanı geri verip, cep telefonunu yedinde tutması üzerine mağdur hükümlü ...'nin yakasını tutarak cep telefonunu istediği sırada olay yerinde bulunan suç ortağı hükümlü ...'nin bıçak çekerek mağdura ''çabuk onu bırak yoksa seni yaralarım'' deyip müdahalede bulunduğu, çıkan arbede üzerine çevredeki vatandaşların suçun failleri ve mağduru ayırdıkları, suçun faillerinin kaçtıkları, mağdurun bu kişileri takibe başladığı hükümlülerin cep telefonunu üçüncü bir kişiye verdikleri, mağdurun kaçan suçun faillerini polise göstererek yakalattığı, hükümlü ...'nin kız arkadaşı ...'nın hükümlülerin yakalandığını öğrenip kendisinde bulunan ve mağdura ait suça konu cep telefonunu polis merkezine getirerek iade ettiği olayda, hükümlü ... hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3257, Karar No: 2016/5800, Tarih: 18.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3257 E.  ,  2016/5800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Bursa 2. Asliye Ticaret, Bursa 6. Asliye Hukuk ve Bursa 4. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava,vekalet sözleşmesinden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesince, davanın mutlak ticari dava olmadığı ve genel mahkemelerin yetkili olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi ise uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Bursa 4. Tüketici Mahkemesi tarafından ise tarafların tüketici olmadığı gibi uyuşmazlığın tüketici işleminden kaynaklanmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanununun 3. maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı Kanunun 73. maddesi bu Kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukukî işlemin sadece 6502 sayılı Kanunda düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukukî işlemin 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir.

Davacı, davalıya avukatlık hizmeti verdiğini ve ancak davalının ücretini ödemediğini ileri sürerek davalıdan alacağının tahsilini talep etmiş olup 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketici vasfını taşımamaktadır. Vekâlet sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıkların da 6502 sayılı Kanun kapsamında olması için mutlak surette taraflardan en az birisinin tüketici vasfını taşıması gerekir. Aynı zamanda taraflar arasındaki işlemin de anılan kanunda tanımı yapılan tüketici işlemi vasfını taşıması zorunludur.

Buna göre taraflar arasındaki ilişki 6502 sayılı Kanun kapsamı dışında kaldığından, genel hükümlere göre sonuçlandırılması gereken uyuşmazlığın Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16421, Karar No: 2012/5478, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/16421 E.  ,  2012/5478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkin davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... beldesi, ... mahallesinde bulunan taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın KABULÜNE ve bilirkişi... tarafından düzenlenen 28.11.2008 havale tarihli rapor ve ekli krokisinde (A)=5530,96 m² yüzölçümüyle gösterilen taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca açılan tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 16.08.1966 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Yörede 1976 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 23.01.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 16.08.1966 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Yörede 1976 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 23.01.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, Medeni Yasanın 713 ve 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının davacı yararına oluştuğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda taşınmazların eski tarihli memleket haritasında ormanlık sahanın dışında kaldığı bildirildiği halde, Orijinal renkli memleket haritası ile kadastro paftası getirtilip çakıştırılmadığı için taşınmazın yerinin memleket haritası üzerinde doğru gösterilip gösterilmediği denetlenemediği gibi 1980’li yıllara ait hava fotoğrafları incelettirilerek aktüel durumu belirlenmemiş, keşifte taşınmazların konumu, toprak yapısı, üzerindeki bitki örtüsü ve çevre taşınmazlara göre arz ettiği özellikleri belirtir hakimin gözlemi zabta yazılmamış, uzman ziraat mühendisi ve jeolog bilirkişilerden; taşınmazın niteliği hususundaki, komşu parsellerin toprak yapısı da mukayese edilmek suretiyle, taşınmazın toprak yapısı ve niteliği ile hakim unsurun toprak mı yoksa kayalık ve taşlık mı olduğu, deliceden aşılı zeytin ve harnupların aşı yaşlarını, dağılımlarını, kapalılık durumlarını, ana kayaları örtmek için taşıma toprak kullanılıp kullanılmadığını belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmamış, fotogometrik kadastro paftası getirtilerek kullanım sınırları araştırılmamış ve bu pafta memleket haritası ile çakıştırılarak taşınmazın yeri tam ve kesin olarak tespit edilmemiştir.

Dosya içeriğinden, taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosunun 1977 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapıldığı anlaşılmaktadır. Kural olarak, orman kadastrosunun kesinleştiği yerlerde, bir yerin orman olup olmadığı kesinleşmiş orman kadastrosu, harita ve tutanaklarının uygulanmasıyla çözümlenir ise de; 05.11.2003 gün 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1 maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış ormanların her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği düzenlendiğinden dava konusu taşınmazın bu nitelikte olup olmadığının belirlenmesi gerekir.