muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/412, Karar No: 2023/212, Tarih: 12.04.2023

24.05.2017 tarihinde Mahkemede; bildiği kadarıyla yurdun 200 kişilik olduğunu, suça sürüklenen çocuklar ile mağdurun odalarının altı kişilik olduğunu, hemen karşısında öğretmen odasının bulunduğunu, o odada da kendisinin kaldığını, öğrenciler uyuyuncaya kadar odaların kapısının açık durduğunu, bir odada üç tane ranza bulunduğunu, her ranzanın iki kişilik olduğunu, görev yaptığı dönemde böyle bir iddianın gündeme gelmediğini, şayet böyle bir olay olmuş olsaydı kendisinin de haberinin olacağını, bu olaydan konu ile ilgili olarak tanıklığına başvuruluncaya kadar haberinin olmadığını, suça sürüklenen çocukların böyle bir eylemde bulunacaklarına inanmadığını, çünkü suça sürüklenen çocukların danışman öğretmeni olması nedeniyle onları çok iyi tanıdığını ve sürekli yatakhaneleri kontrol ettiklerini, suça sürüklenen çocuk ... müdafisi tarafından tanığa yurtta kapıların sürekli açık mı olduğunun yoksa kapalı mı kaldığının sorulması üzerine; öğrenciler uyuduktan sonra kontrollerini yaparak bazı kapıları kapattıklarını, bazı kapıların açık kaldığını, eğer odada yaramaz bir öğrenci varsa diğer öğrencileri rahatsız ediyorsa o kapıları açık tuttuklarını, suça sürüklenen çocuklarla mağdurun bir arada kaldığı odanın kapısının sürekli açık olduğunu, hatırladığı kadarıyla suça sürüklenen çocuklarla mağdurun aynı odada bir kez kaldıklarını, danışman öğretmenler değiştiği için yurtta kalan öğrenci gruplarının da sürekli değiştiğini, suça sürüklenen çocuk ... müdafisi tarafından mağdurun olay öncesinde ve sonrasında ruh hâlinde herhangi bir farklılık olduğunu düşünüp düşünmediğinin sorulması üzerine; mağdurun bireysel eğitime tabi bir öğrenci olduğunu düşündüğünü, sessiz ve içine kapanık bir yapıda olduğunu, o dönemde ruh hâlinde herhangi bir değişiklik hissetmediğini, öyle bir olay olmadığını,

Beyan etmişlerdir.

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... Savcılıkta; mağdurla iki yıl önce yurtta kaldıklarını, odada ... ..., tanıklar..., ... ve adını hatırlamadıkları bir kişinin daha bulunduğunu, mağdurun iddia ettiği eylemleri gerçekleştirmediklerini, mağdurla aralarında herhangi bir husumet ve düşmanlığın bulunmadığını, mağdurla biraz muhabbetlerinin olduğunu, mağdurun içine kapanık birisi olduğunu, neden iftira attığını bilmediklerini, mağdurun başkaları tarafından istismara maruz kaldığını da görmediklerini,

Suça sürüklenen çocuk ... Mahkemede; başlarında nöbetçi öğretmenler ve yanlarında arkadaşlarının olduğunu, suçlamaları kabul etmediğini, mağdurun kendisini aklamak ya da bazı şeylerden korktuğu için böyle bir iddiada bulunmuş olabileceğini, okulda sigara içerken mağdurun okul müdür yardımcısı tarafından yakalandığını, bu nedenle mağdurun kendisini aklamak istemiş olabileceğini,

Suça sürüklenen çocuk ... Mahkemede; başlarında nöbetçi öğretmenler ve yanlarında arkadaşlarının olduğunu, suçlamaları kabul etmediğini, mağdurun kendisini aklamak ya da bazı şeylerden korktuğu için böyle bir iddiada bulunmuş olabileceğini, okulda sigara içerken mağdurun okul müdür yardımcısı tarafından yakalandığını, bu nedenle mağdurun kendisini aklamak istemiş olabileceğini,

Suça sürüklenen çocuk ... Mahkemede; mağdurla aynı odada sadece bir gece kaldığını, odada 6 kişinin daha olduğunu, oda kapısının sonuna kadar açık bulunduğunu, başlarında ... isimli nöbetçi öğretmenin olduğunu, yurtta kaldıkları sırada kaldıklarına ilişkin kayıt tutulmadığını, 2014 yılı Mayıs ayında yurda gitmediğini, yurtta iki gece kaldığını, birisinde mağdurun olduğunu diğerinde olmadığını, müdafisi tarafından suça sürüklenen çocuğa odada ranza olup olmadığının, kapının açık olup olmadığının ve nöbetçi öğretmen odasının nerede olduğunun sorulması üzerine; kaldıkları odada üç tane ikili ranza olduğunu, kapının sürekli açık durduğunu, nöbetçi öğretmen odasının kendi odalarının hemen karşısında bulunduğunu, nöbetçi öğretmenin oda kapısının da sürekli açık olduğunu,

Savunmuşlardır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın "Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması" başlıklı 141. maddesinin üçüncü fıkrası; "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Kararların gerekçeli olması" başlıklı 34. maddesinin birinci fıkrasında; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230. madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir",

"Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar" başlıklı 230. maddesinde de;

"(1) Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir:

a) İddia ve savunmada ileri sürülen görüşler.

b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi.

c) Ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi; bu hususta ileri sürülen istemleri de dikkate alarak, Türk Ceza Kanununun 61 ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi; yine aynı Kanunun 53 ve devamı maddelerine göre, cezaya mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi.

d) Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar.

(2) Beraat hükmünün gerekçesinde, 223. maddenin ikinci fıkrasında belirtilen hallerden hangisine dayanıldığının gösterilmesi gerekir.

d) Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar.

(2) Beraat hükmünün gerekçesinde, 223. maddenin ikinci fıkrasında belirtilen hallerden hangisine dayanıldığının gösterilmesi gerekir.

(3) Ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın gerekçesinde, 223. maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarında belirtilen hallerden hangisine dayanıldığının gösterilmesi gerekir.

(4) Yukarıdaki fıkralarda belirtilen hükümlerin dışında başka bir karar veya hükmün verilmesi hâlinde bunun nedenleri gerekçede gösterilir",

"Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar" başlıklı 232. maddesinde ise;

"(1) Hükmün başına, 'Türk Milleti adına' verildiği yazılır.

(2) Hükmün başında;

a) Hükmü veren mahkemenin adı,

b) Hükmü veren mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet savcısının ve zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, vekilinin, kanunî temsilcisinin ve müdafiin adı ve soyadı ile sanığın açık kimliği,

c) Beraat kararı dışında, suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi,

d) Sanığın gözaltında veya tutuklu kaldığı tarih ve süre ile halen tutuklu olup olmadığı,

Yazılır.

(3) Hükmün gerekçesi, tümüyle tutanağa geçirilmemişse açıklanmasından itibaren en geç onbeş gün içinde dava dosyasına konulur.

(4) Karar ve hükümler bunlara katılan hâkimler tarafından imzalanır.

(5) Hâkimlerden biri hükmü imza edemeyecek hâle gelirse, bunun nedeni mahkeme başkanı veya hükümde bulunan hâkimlerin en kıdemlisi tarafından hükmün altına yazılır.

(6) Hüküm fıkrasında, 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun Maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

(7) Hükümlerin nüshaları ve özetleri mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır ve mühürlenir",

Hükümlerine yer verilmiştir.

(6) Hüküm fıkrasında, 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun Maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

(7) Hükümlerin nüshaları ve özetleri mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır ve mühürlenir",

Hükümlerine yer verilmiştir.

Buna göre, Anayasamızın 141 ve Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34, 230 ve 232. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının karşı oy da dahil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunlu olup, hüküm; başlık, sorun, gerekçe ve sonuç (hüküm) bölümlerinden oluşmalıdır. Başlık bölümünde; hükmü veren mahkemenin adı, mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet savcısının, zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, varsa vekilinin ve kanuni temsilcisinin adı ve soyadı, sanığın açık kimliği ile varsa müdafisinin adı ve soyadı, beraat kararı dışında suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi, sanığın gözaltında veya tutuklu kaldığı tarih ve süre ile halen tutuklu olup olmadığı belirtilmeli, sorun bölümünde; iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ortaya konulmalı, gerekçe kısmında; mevcut deliller tartışılıp değerlendirildikten sonra, hükme esas alınan ve reddedilen deliller belirlenmeli, delillerle sonuç arasındaki bağ üzerinde durularak, niçin bu sonuca ulaşıldığı anlatılmak suretiyle hukuki nitelendirmeye yer verilmeli ve sonuç bölümünde açıklanan uygulamaların dayanaklarına değinilmeli, sonuç (hüküm) kısmında ise; CMK’nın 230 ve 232. maddeleri uyarınca aynı Kanun’un 223. maddesine göre verilen kararın ne olduğu, TCK’nın 61. ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre uygulanan kanun maddeleri ve hükmolunan ceza miktarı, yine aynı Kanun’un 53 ve devamı maddelerine göre, mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbiri, cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanaklar, kanun yollarına başvurma ve tazminat talep etme imkânının bulunup bulunmadığı, kanun yoluna başvurma mümkün ise kanun yolunun ne olduğu, şekli, süresi ve mercisi tereddüde yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmelidir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi açısından mahkeme kararlarının gerekçe bölümü üzerinde ayrıca durulması gerekmektedir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi açısından mahkeme kararlarının gerekçe bölümü üzerinde ayrıca durulması gerekmektedir.

CMK'nın 230. maddesi uyarınca, hükmün gerekçe bölümünde, suç oluşturduğu kabul edilen fiilin gösterilmesi, nitelendirilmesi ve sonuç (hüküm) bölümünde yer alan uygulamaların dayanaklarının gösterilmesi zorunludur. Gerekçe, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya muhtevasına uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçe bölümünde hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da, geçerli, yeterli ve kanuni olması gerekmektedir. Kanuni, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, kanun koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada da keyfiliğe yol açacaktır. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime imkân sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Öte yandan, hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi 5271 sayılı CMK’nın 289/1-g maddesi uyarınca hukuka kesin aykırılık hâllerinden birini de oluşturacaktır.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Öte yandan, hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi 5271 sayılı CMK’nın 289/1-g maddesi uyarınca hukuka kesin aykırılık hâllerinden birini de oluşturacaktır.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Mağdurun kollukta, odada suça sürüklenen çocuklar ve tanık...’la birlikte kaldığını, akşam suça sürüklenen çocukların pantolonlarını çıkardıklarını, kendisini tuttuklarını, önce...’un tuttuğunu ve külodu ile eşofmanını indirdiğini, ardından...’in tuttuğunu ve ...’un aynı sapıklığı yaptığını, suça sürüklenen çocukların penisleriyle kendisinin anal bölgesine deliğin içine girecek şekilde dokunduklarını, o sırada odada bulunan tanık...’ın kendisini kurtarmak istediğini ancak başaramadığını, suça sürüklenen çocukların kendisinden onlara bir şey yapmasını istemediklerini, daha sonra bir kez daha 2014 yılının yaz ayında doğum gününden sonraki bir tarihte aynı yurda gittiklerini, yurtta üç gün kaldıklarını, ... ...’le aynı odada olduklarını, ... ...’in yine aynı şeyleri yaptığını, ikinci olayda odada başka kimsenin olmadığını, bu olayı okulda arkadaşlarına anlattığını, arkadaşlarının çocuğu dövmeyi düşündüklerini ancak çocuğun inkâr ettiğini, ...’in "Gey" diyerek kendisiyle dalga geçmeye başladığını, bunun üzerine ailesine olayı anlattığını, Mahkemede önceki beyanından farklı olarak; alt tarafındaki kıyafetleri suça sürüklenen çocukların birlikte çıkardıklarını, cinsel organlarıyla poposuna sürtündüklerini, olaydan yaklaşık bir ay sonra mahalledeyken suça sürüklenen çocuk ...’in kendisine "Gey" diyerek hakaret ettiğini, suça sürüklenen çocukların istismarı esnasında...’ın engel olmaya çalıştığını, suça sürüklenen çocukların kendisini engellemeleri nedeniyle o tarihte öğretmenlere şikâyet etmediğini, yurtta sadece bir gün kaldığını, ayrıca 2014 yılının Mayıs ayında da...’in kendisine istismarda bulunmaya çalıştığını ancak yapamadığını, ...’in kendisine tekrar istismarda bulunmak istediğini söylediğini ancak ona izin vermediğini, o olayın da yurttaki odada meydana geldiğini iddia ettiği, suça sürüklenen çocukların aşamalarda mağdurla iki yıl önce yurtta kaldıklarını, suçlamayı kabul etmediklerini, mağdurun neden iftira attığını bilmediklerini savundukları olayda;

Anayasamızın 141 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 230 ve 232. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının karşı oy da dâhil olmak üzere gerekçeli olarak yazılmasının zorunlu olması, bu bağlamda yargılama sonucunda ulaşılan kanaatin, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açıkça hükmün gerekçesine yansıtılmasının gerekmesi, mağdurun aşamalarda suça sürüklenen çocukların kendisine yönelik eylemlerde bulundukları sırada tanık ...’nın da orada bulunduğunu ve kendisini kurtarmak istediğini beyan etmesine karşın...’ın aşamalarda suça sürüklenen çocukların mağdurla herhangi bir yakınlaşmasını, tartışmasını veya cinsi münasebetlerini görmediğini belirtmesi, Yerel Mahkemenin gerekçeli karara...’ın beyanlarına hangi nedenle itibar etmediğini ve mağdurun beyanını...’ın beyanından hangi nedenle ... tuttuğunu yansıtmaması, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.11.2017 tarihli karardan önce 22.08.2017 tarihinde dosyaya giren müşteki Hidayet'in dilekçesinde mağdurun suça sürüklenen çocuklara iftira atmasının sebebini açıkladığının belirtilmesi karşısında CMK'nın 230. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine aykırılık oluşturacak şekilde tanık ...’nın beyanları ve 22.08.2017 tarihli dilekçe içeriği tartışılıp değerlendirilmeden kurulan hükmün ve bu hükme dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının Anayasa’da ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nda öngörülen şekilde kanuni ve yeterli gerekçeyi içermediği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında suça sürüklenen çocuklara atılı çocuğun cinsel istismarı suçunun sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 12.12.2019 tarihli ve 3525-13251 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3-Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 02.11.2017 tarihli ve 1916-2114 sayılı kararının, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde yasal ve yeterli gerekçe içermemesi nedeniyle istinaf isteminin kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabul edilip, Özel Daire onama kararının kaldırılarak Bölge Adliye Mahkemesinin hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan cezalarının infazına başlanmış ise İNFAZLARIN DURDURULMASINA, suça sürüklenen çocukların bu suçtan cezaevine alınmış olma ihtimali bulunduğundan, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değillerse DERHAL SERBEST BIRAKILMALARI İÇİN YAZI YAZILMASINA,

5- Dosyanın, CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.04.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13061, Karar No: 2024/1993, Tarih: 22.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/13061 E.  ,  2024/1993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/643 D. İş, 2022/643 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2022/34476

DAVA TARİHİ : 13.12.2021

HÜKÜM/KARAR : Davacının İtirazının Reddi/ Davanın Usulden Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/83638

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün davacı elektrikli bisiklet sürücüsüne çarpması sonucu meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 4.800,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 200,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 5.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kazaya plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen araç sürücüsünün neden olduğunun ispat edilmesi gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde belirlenen vekalet ücretinin 1/5'i kadar olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kazaya plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen araç sürücüsünün neden olduğunun ispat edilmesi gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde belirlenen vekalet ücretinin 1/5'i kadar olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından dosyaya sunulan ve Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 18.06.2021 tarihli maluliyet raporunda, davacının "Oksipital kemik sol yarımında inferiorda temporooksipital sütura süperiorunda orta hatta uzanan fraktür" tanısı aldığı ve nihayetinde maruz kaldığı bu travma neticesinde "nöbeti olmayan, nöbet geçirme riski olduğundan bahisle başvuran küçük çocuğun engel oranının %5 (yüzde beş) ve sürekli olduğu" sonucuna varıldığı, iş bu raporda, davacı küçük çocuğun, uğradığı travma sonrasında yoğun bakım ünitesinde tedavi gördüğü açıklanmasına rağmen, sürekli işgöremezlik tanısına uygun tedavi görüp görmediği ve alınan tedavi var ise bu tedavi ile ilgili tanımlama yapılmadığı, sağlık kurul raporuna dayanak tıbbi belgelerin 19.09.2020 tarihli genel adli muayene raporu ile yine aynı tarihli epikriz raporundan ibaret olduğu, bu tarihten sonra başvuran çocuğun gelişimi hakkında raporun tanzimi için yapılan fiziki muayenenin dışında tetkik ve geçirilen travma sonrasına ait beyin BT'sinin değerlendirilmediği, 20.02.2019 tarihli Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'in EK 2 "Temel İlkeler" başlığı altında yer alan klavuzda, mağdur çocuğun, varsa tüm özel koşulları gözetilerek, belirtilen durumların dışında en az 2 yıl sonra değerlendirilmesi gereğinin açıklandığı, davacı küçüğün, kaza tarihinde henüz 4 yaşında olması sebebiyle, 2 yıllık sürecinin takip edilerek ve mümkün olabilen kesin tespitin yapılması gerektiği gözetilerek, bu aşamada yeterli tıbbi veri değerlendirmesi ve gerekli zaman sürecinin tanınmadan veya bu sürenin beklenilmemesine dair gerekçe açıklanmadan düzenlenen sağlık kurul raporunun hükme esas alınamayacağı gerekçesiyle başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri