muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21832, Karar No: 2017/1309, Tarih: 07.02.2017

Toplanan delilller ve tüm dosya kapsamından; mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; keşifte uygulandığı açıklanan 1959 tarihli hava fotoğrafı çok eski tarihli olup sonuca ulaşmak açısından olaya ışık tutmamaktadır. 1992 tarihli hava fotoğrafı ise, süre açısından yetersizdir.

Bu nedenle bu hava fotoğraflarının incelenmesi sonucu verilen raporlara değer verme olanağı bulunmamaktadır. Daire ve Yargıtay uygulaması uyarınca tespitlerin yapıldığı 24.10.1991 tarihinden geriye doğru en az yirmi yıl öncesine ait ( 1960-1971 yılları arası ) iki ayrı zamanda çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması, 1960-1971 yılları arasında çekilmiş ölçekli stereoskopik hava fotoğraflarının olmaması halinde gönderen kurumca bunun gerekçesinin gösterilmesinin istenmesi, stereoskopik hava fotoğraflarının jeodezi ve fotoğrametri uzmanı üç mühendisden oluşan bilirkişi kurulu tarafından keşifte uygulanması, hava fotoğraflarının stereoskopik alet ile üç boyutlu olarak incelemeye tabi tutulması, çekildikleri tarihlere göre taşınmazların kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadıkları, imar ve ihyalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, kadastro tespitlerinin yapıldığı sırada üzerinde çamlık ve çalılıkların bulunması gözetilerek imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığının açıklığa kavuşturulması, bu konuda uzman bilirkişilerden gerekçeli, denetime açık, tutanaktaki niteliklerde gözetilerek karşılaştırmalı rapor sunulmasının istenmesi, taşınmazların niteliklerinin hiçbir duruksamaya yer verilmeyecek biçimde belirlenmesi gerekmektedir.

Bundan ayrı, dava konusu taşınmazlar çamlık, taşlık ve çalılık nitelikleri ile tespit edildiklerine göre 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi uyarınca diğer kazanma koşulları yanında imar ve ihya koşullarınında araştırılıp belirlenmesi gerekir. Bu nedenle, yerel bilirkişi ve tanıkların HUMK.nun 258, 259. (HMK.m.243, 244, 259 ve 290/2) maddeleri gereğince davetiye ile keşif yerine çağrılmaları, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeni ile keşif yerinde dinlenilmeleri, davacının taşınmazların imar ve ihyasına hangi tarihte başladığı, imar ve ihyayı ne şekilde yaptığı, hangi biçimde emek ve para sarf ettiği, tutanaklarda çamlık, taşlık ve çalılık yazılı bulunduğu 1991 yılında yapılan tespitlerde bu nitelikleriyle belirlendikleri, imar ve ihyalarının henüz tamamlanmadığı gözetilerek, yerel bilirkişi ve tanıklara tutanakların edinme sebepleri ile nitelik bölümleri okunarak bilgilerine başvurulması, imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığının olaylara dayalı olarak kesin bir biçimde saptanması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır. TMK.nun 713/1. maddesi gereğince açılan tescil davaları kamu düzeni ağırlıklı davalar olup bir bakıma kendiliğinden araştırma ve inceleme prensibine tabidirler. Bu hususun gözönünde tutulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görülen davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkemenin yeni hüküm niteliğindeki kararının 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 07.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3775, Karar No: 2017/2666, Tarih: 17.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/3775 E.  ,  2017/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Asıl davada davacılar, mirasbırakanları ... oğlu ...nın maliki olduğu 1422 ada 32 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine tarafından açılan davada TMK 501. maddesi gereğince mirasçıların istihkak davası açma hakları saklı kalmak kaydıyla Hazine adına tesciline karar verildiğini, tapuda kayıt maliki ... oğlu ...’in soyadı yasası gereğince soyadının ‘...’ olarak yazıldığını, kendilerinin ... ’nın mirasçıları olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine, taşınmazın hükmen adına tescil edildiğini, bütün aramalara rağmen kayıt malikine ulaşılamadığından, ölü veya sağ olduğu bilinmediğinden yasal ilanlar yapılarak taşınmazın tapusunun iptaline karar verildiğini, davanın iki mirasçı tarafından açıldığını, ancak tüm mirasçılar adına tescilinin talep edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen dosyada; asıl davada davacı olmayan mirasçılar tarafından aynı sebeple, aynı taşınmaz hakkında davalı aleyhine açtıkları davada tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuşlardır.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine ilişkin karar Dairece “...... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/407-826 sayılı mahkeme hükmü ile kayıt malikinin mirasçı bırakmadan öldüğü saptandığına ve davacıların da elde etmiş oldukları veraset ilamı gereğince kayıt malikinin mirasçısı olduklarını ileri sürdükleri anlaşıldığına göre mirasçılık olgusu yönünden farklılık yaratan iki mahkeme kararı bulunduğu görülmektedir. Bu durumda mirasçılık ilişkisi yönünden değinilen iki mahkeme kararı arasında farklılık bulunduğu gözetilerek davacı tarafın hazineye husumet tevcih etmesi suretiyle açacağı dava sonucunda elde edeceği hasımlı veraset ilamı ile eldeki davanın çözüme kavuşturulması zorunluluğu bulunmaktadır. Hal böyle olunca; mahkemece, hasımsız elde edilen mirasçılık belgesi hükme esas alınarak yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacıların tapu kaydında ismi geçen ... oğlu ...’in mirasçıları oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne, birleşen davada ise hukuki yarar bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 1422 ada 32 parsel sayılı taşınmaz ... oğlu ... adına 29.01.1970 tarihinde kadastro tespiti neticesinde tescil edilmiş olup, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/407- 826 E.K. sayılı dosyasında 4721 sayılı TMK nun 501. maddesi (MK.nun 548. maddesi) hükmü uyarınca kayıt maliki ...'in mirasçı bırakmaksızın ölümü gerekçesiyle taşınmazın devlete kaldığı iddiası ile hasımsız olarak açılan davanın kabulle sonuçlanarak sicil kaydını Hazine adına oluşturulduğu, 32 parsel sayılı taşınmazın 07.06.2007 tarihli imar uygulaması sonucunda 2492 ada 7 ve 2509 ada 1 parsellerin oluştuğu, 2492 ada 7 parsel sayılı taşınmazın müstakil olarak Hazine adına, 2509 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise 1131/66000 oranındaki payının Hazine adına tescil edildiği, 2509 ada 1 parselin geldi kayıtlarından 1422 ada 26 parsel için dava dışı ... ’in mirasçıları tarafından Hazine aleyhine açılan ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 22.11.2006 tarih 2006/708 Esas, 2006/878 Karar sayılı kararı ile tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına tescile karar verildiği, bu karara istinaden imarla oluşan çekişme konusu 2509 ada 1 parselde ... mirasçıları adına 56/66000 payın hükmen oluştuğu ve 13.11.2008 tarihli ipka işlemi ile Hazine adına 1075/66000 payın tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise; dava konusu 2509 ada 1 parsel sayılı taşınmazda Hazine payı 1075/66000 olmasına rağmen 1131/66000 payın iptali ile mirasçılar adına tescile karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca, mahkemece 22.05.2008 tarihli 6. celsede, ... mirasçılarının dahili dava edilmelerine ilişkin talebinin reddine, ayrı dava açmalarına karar verildiği ve davaya dahil edilmek istenen mirasçılar ... ve ... vekili olarak da davacılar vekilinin duruşmaya kabulüne karar verildiği, ara karar doğrultusunda açılan ayrı dava ile eldeki davanın birleştirildiği, hüküm de ise asıl dava üzerinden karar verilerek birleştirilen davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, davaların birleştirilmesi hâlinde, birleşen davalar birlikte görülmekle birlikte ayrı dava olma özelliğini korudukları, her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiğinde kuşku yoktur. Nitekim 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesinde, hükmün sonuç kısmında isteklerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu belirtilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, davaların birleştirilmesi hâlinde, birleşen davalar birlikte görülmekle birlikte ayrı dava olma özelliğini korudukları, her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiğinde kuşku yoktur. Nitekim 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesinde, hükmün sonuç kısmında isteklerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu belirtilmiştir.

Ne var ki; asıl ve birleştirilen dava dosyaları bakımından ayrı ayrı karar verilmesi gerekirken, asıl dava dosyasında davanın kabulü ile (1422 ada 32 parsel numarasında kayıtlı iken) imar uygulaması ile 2492 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tamamı ve 2509 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına kayıtlı 1131/66000 hissenin iptali ile bu hissenin verasette iştirak şeklinde ... mirasçıları olan davacılar ... kızı ..., oğlu ..., ... kızı... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilip, birleştirilen 2008/177 Esas sayılı dosyada davacılar hakkında asıl dava üzerinden hüküm kurulduğu gerekçesiyle hukuki yararları kalmadığından davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca, birleşen davadaki tapu iptal ve tescil isteği yönünden ayrıca bir hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar tesisi isabetsizdir.

Davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7683, Karar No: 2021/6284, Tarih: 30.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/7683 E.  ,  2021/6284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde geceden sayılan zaman dilimi içerisinde müştekinin yolda yürüdüğü esnada arkasından gelen suça sürüklenen çocuğun kol çantasının elinden çekerek çaldığı iddiasıyla suça sürüklenen çocuk hakkında açılan iş bu temyiz incelemesine konu davada; müştekinin çantasını çalan şahsın yüzünü göremediğini ancak eşgal bilgilerini tanık ... ...e söylediğini, tanık ...’in tanık ... ile birlikte sokak üzerinde bir kişiye seslendiklerinde şahsın koşarak kaçtığını ancak kaçan şahsın yüzünü görmediklerini, şahsı kaybettikleri sokağı polise göstermeleri üzerine suça sürüklenen çocuğun kısa zaman aralığında yakalandığında; müştekinin suça sürüklenen çocuğu eşgal bilgilerinden tanıdığı beyanı karşısında suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27850, Karar No: 2016/11403, Tarih: 07.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/27850 E.  ,  2016/11403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11300, Karar No: 2013/14653, Tarih: 30.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11300 E.  ,  2013/14653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 23. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/04/2012

Yanlar arasında birleştirilerek görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar bir kısım davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; Dava, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil  isteklerine  ilişkindir.

Mahkemece,  asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 6100 sayılı HMK' nın 298. (1086 sayılı HUMK' nun 388.) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte tam olarak yazması ve hüküm sonucunu 6100 sayılı HMK' Nın 297/2. (1086 sayılı HUMK'nun 389.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMK''nun 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK' nin 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar  daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargının,hakimin ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, mahkemece, kurulan kısa kararda, “A-Asıl Dava bakımından 1-Davacılar R.Z. M.D. ve M.K. hakkındaki davalarını   atiye terk ettiklerinden anılan davalılar hakkında hüküm kurulmasına  yer olmadığına ,

2- 1 nolu maddede belirtilen davalılar dışındaki davalıların davacıların paydaşı olduğu ....... parselde bulunan taşınmaza yaptıkları müdahalelerin menine, taşınmaz üzerindeki davalılara ait (bilirkişi kurulunun 25.10.2010 tarihinde krokisinde gösterilen) gecekondu, duvar ve ağaçların kal'ine ......

B- BİRLEŞEN DAVA: bakımından ise

2- 1 nolu maddede belirtilen davalılar dışındaki davalıların davacıların paydaşı olduğu ....... parselde bulunan taşınmaza yaptıkları müdahalelerin menine, taşınmaz üzerindeki davalılara ait (bilirkişi kurulunun 25.10.2010 tarihinde krokisinde gösterilen) gecekondu, duvar ve ağaçların kal'ine ......

B- BİRLEŞEN DAVA: bakımından ise

1- Davalı M. P.'nin dava tarihinden önce ölü olduğu anlaşıldığından bu davalı hakkındaki davanın reddine,........“ karar verilmiştir. 10.04.1992 tarihli 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı;bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak  kaydı ile karar verebileceği öngörülmüştür.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek somut olayda asıl davada taraf olarak gösterilmeyen birleşen davanın davalıları H. K.ile M.P.yönünden de davanın kabulüne karar verilmekle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Davalılardan   S.K. A. D.E.D.İ.T. H.K.H. Y.M.K. İ. Y. S. Y. S.K.F. K.A. K. F. Ö. N. U. B.R. S.A. N.Ö.S. D. G.D. A.D.ve K.K.'in  temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme  kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada  incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.10.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.

2013/14693
Yargıtay — Esas No: 2008/5942, Karar No: 2009/2626, Tarih: 24.02.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/5942 E.  ,  2009/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı (3.kişi) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı (3.kişi) vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/793, Karar No: 2019/2202, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/793 E.  ,  2019/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8719, Karar No: 2015/12643, Tarih: 24.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8719 E.  ,  2015/12643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2012/632-2013/635

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı H.. H.. vekili, Anayasa Mahkemesinin 11.12.2009 tarih 2007/1 Esas ve 2009/4 Karar sayılı ilamı ile Demokratik Toplum Partisinin kapatılmasına ve 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanun'nun 107.maddesi gereğince parti mallarının H.. H..ye geçmesine karar verildiği, malların tasfiyesi sırasında T.Valiliği'nin oluşturduğu inceleme grubunun raporuna göre, davalı parti yöneticilerinin 3.159,00 TL ödeme yapmaları gerektiği tesbit edildiğinden, bu miktar alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar verdikleri cevap dilekçelerinde, dava konusu paranın ödendiğini ve borçları olmadıklarından haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan tüm delil ve belgelerden, Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/125 Esas ve 2012/225 Karar sayılı ilamı ile davalılar hakkında hükmün açıklamasının geri bırakılmasına karar verildiğinden bu kararın mahkemeyi

bağlayıcı olmadığı, bilirkişi raporuna göre davalıların borçlu olmadıkları anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına yargılama sırasında kira ödemesine ilişkin belgenin sunulduğu, diğer 2.250,00 TL alacağa ilişkin olarak bilirkişi raporu ile işletme hesabı defteri bilgileri ile bu alacağın bulunmadığı ve mahkumiyet kararının üye kayıt, demişbaş eşya defteri tutulmadığı, ilçe teşkilatlarında gelir gider defteri olmadığı, gelir gider defterinin usule uygun tutulmadığından bahisle verildiği bu nedenle dava konusu alacağa ilişkin bir tesbit bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15541, Karar No: 2025/8140, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15541 E.  ,  2025/8140 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1290 E., 2022/712 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 22. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/103 E., 2021/109 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.