muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2567, Karar No: 2013/5032, Tarih: 23.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2567 E.  ,  2013/5032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/239126

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/12/2011, 2010/18 (E) ve 2011/468 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım, 6136 sayılı yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz edenlerin sıfatı ve istemlerinin kapsamına göre;sanık Emrah hakkında mağdur S.. B..'u kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı kanuna aykırılık, sanıklar Rahmi ve Edhem hakkında mağdur Serdar'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım,sanıklar Haydar ve İmdat hakkında maktul Yücel'i kasten öldürme,mağdur Emrah'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine hasren sanıklar müdafiilerinin istemleri üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Aynı olay nedeniyle sanıklar S.. B..,H.. A.. ve İ.. A.. hakkında maktul Y.. D..'i kasten öldürme ve mağdur Emrah'ı kasten yaralama, sanık Emrah Demir hakkında mağdur S.. B..'u kasten yaralama,sanıklar R.. B.. ve E.. U.. hakkında ise mağdur S.. B..'u kasten yaralamaya yardım suçlarından iddianameyle kamu davasının açıldığı, sanıklar ve hakkında verilen 30.01.2008 günlü hükmün, Dairemizin 27.01.2010 tarih ve 2009/2350 Esas,2010/417 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmesinden sonra sanık Serdar hakkında açılan kamu davasının diğer davalardan ayrılmasına karar verildiği ve Kartal l.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2011 gün 2011/341-276 E-K sayılı ilamıyla sanığın, maktul Y.. D..'i kasten öldürme, mağdur Emrah'ı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı kanuna aykırılık suçlarından hükümlülüğüne karar verilip Dairemizce bu hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesi sonucu Dairemizin 2012/1354 Esas ve 2012/4704 Karar sayılı ilamıyla davalar arasında fiili ve hukuki bağlantı bulunduğundan, sanık S.. B.. hakkında açılan kamu davası ile yargılamaya konu olan bu davanın birleştirme olanığının araştırılması ile delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği görüldüğünden;

Yargılamaya konu bu dava ile sanık S.. B.. hakkında açılan kamu davaları arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğu anlaşılmakla; davaların birleştirilmesi olanağının araştırılması, sanık S.. B.. hakkında açılan kamu davası sonuçlanmış ve kesinleşmiş ise kesinleşen dava dosyasının Yargıtay Denetimine esas olacak şekilde aslı ya da onaylı suretlerinin dosya içerisine alınması ve delillerin hep birlikte değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde eksik soruşturma sonucu hüküm kurulması;

Usule aykırı olup, sanıklar Emrah, Rahmi, Edhem, İmdat ve Haydar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin kısmen tebliğnamadeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23903, Karar No: 2018/20142, Tarih: 12.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/23903 E.  ,  2018/20142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 25/08/2010-29/11/2012 tarihleri arasında makine operatörü ve ustabaşı olarak çalıştığını, davacının iş akdini 2012 yılından itibaren ücretlerinin düzensiz ödendiğini, SGK primlerinin eksik ödenmesi, fazla çalışma ücretlerinin ve son 2 aylık ücretinin ödenmemesi nedeniyle İş Kanununun 24. maddesine göre haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma ücreti ve prim alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 03/04/05 Aralık 2012 tarihlerinde davacının işe gelmediğini, 06/12/2012 tarihli yazılı bildirim ile varsa yasal mazeretini bildirmesi ve savunmasını vermesinin istendiğini, davacının cevap vermemesi üzerine 20/12/2012 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, fazla çalışma yapılmış ise bunun karşılığının ödendiğini, işyerinde prim uygulaması bulunmadığını fesihten sonra ücrete hak kazanılması söz konusu olmadığı için ücret alacağının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre, tanık beyanlarından davacının yapılan kesim ya da basım sayısına göre prim aldığı anlaşılmakta olup, buna göre fazla mesai ücretinin sadece % 50 zamlı kısmının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken % 150 zamlı hesaplanıp hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11083, Karar No: 2017/4071, Tarih: 12.04.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/11083 E.  ,  2017/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin 03.02.2015 havale tarihli dilekçesiyle sanık ... hakkında temyiz isteminde bulunmuş ise de 12.11.2015 tarihli hükümde 18.11.2013 tarihinde beraat kararı kesinleştirilen sanık ... hakkında hüküm kurulmadığından sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanıkların dava konusu eylemleri maliki oldukları 21 nolu parselden arazilerini dere yatağına 206 m² genişlettiklerine yönelik olduğu, dairemizin 01.07.2015 tarihli bozma ilamına uyulduğu halde, mahkemece mahallinde taraflar da haberdar edilerek yeniden keşif yapılması suretiyle tarafsız tanık ve mahalli bilirkişilerden sorularak suça konu dere yatağının köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı araştırılmayıp bozma gereği yerine getirilmeden ve davayla ilgisi bulunmayan 21 ve 27 nolu parsellerin köylünün ortak kullanımında bulunup bulunmadığına yönelik araştırma yapılarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10980, Karar No: 2017/25407, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10980 E.  ,  2017/25407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4982, Karar No: 2021/11534, Tarih: 29.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/4982 E.  ,  2021/11534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapma

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın 03.10.2014 tarihinde sosyal paylaşım sitesinde "Kore Demokratik Halk Cumhuriyetinden (Kuzey Kore) bir subay Kobane'ye gelerek IŞİD'e karşı YPG güçlerine askeri eğitim vermeye başladı, Ağır silah üretimi için danışmanlık yapmaya başladı... Söz konusu subay emperyalizmin kiralık katillerine karşı 'Enternasyonel mücadele' verdiğini belirtti..." şeklindeki haberi PKK/KCK terör örgütünün dağ kadrosu üyelerinin sıra halinde çekilmiş fotoğrafı ile, 12.10.2014 tarihli paylaşımında ise 10.10.2014 tarihinde Bingöl İl Emniyet Müdürü ve beraberindekilere yönelik PKK terör örgütü üyelerince yapılan silahlı saldırı akabinde Genç ilçesi girişinde bir grup PKK terör örgütü mensubu arasında yaşanan silahlı çatışmada ölü olarak ele geçirilen PKK terör örgütü mensupları hakkında "PKK: Bingöl'de infaz edilenlerin polise saldırıyla ilgileri yok! HPG Bingöl'deki olaya ilişkin detaylı açıklama yaptı" şeklindeki haberi fotoğrafıyla birlikte paylaştığı, söz konusu paylaşımların görüntü ve içerik itibariyle PKK/KCK silahlı terör örgütü ve bu örgütün cebir ve şiddet içeren faaliyet ve yöntemlerini meşru göstermeye yönelik olduğu anlaşılmakla; sanığın eylemlenin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturacağı gözetilmeden atılı suçtan mahkûmiyeti yerine, delilerin hatalı değerlendirilmesi ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde

görülmüş olduğundan, belirtilen sebepten dolayı hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25318, Karar No: 2012/31397, Tarih: 24.09.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/25318 E.  ,  2012/31397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin yıllık ücretli izin alacağını davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... nezdinde çalışmakta iken, 6111 sayılı kanunun 166. Maddesi kapsamında Milli Eğitim Müdürlüğüne tayin edildiğini, davacının ataması yapılırken bir kısım yıllık izin hakkının kullandırılmadığını ve yıllık izin alacağının ödenmediğini, davacının atandıktan sonra emekli olduğunu, ancak atandığı kurumda da yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi yıllık izin ücretlerinin de ödenmediğini, davacının kullanmadığı yıllık izinlerinin mevcut olduğunu, yıllık izin ücretlerinden davalı belediyenin sorumlu olduğunu belirterek, yıllık ücretli izin alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, devir nedeni ile davalının sorumlu olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, davacının davalı işyerinde 6111 sayılı kanun uyarınca nakledilerek iş sözleşmesinin sona erdirildiği, davacının kullanmadığı izinleri bulunduğu ve anılan yasa gereği davalının sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık 6111 sayılı kanun gereğince başka kamu kurumuna iş sözleşmesi ile birlikte nakledilen davacının kullanmadığı yıllık ücretli izinlerden davalının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. Maddesinde işyeri devri halinde devreden ve devralan işverenin sorumluluğu düzenlenmiş olup, maddeye göre “İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ise 428. Maddesinde işyeri, 429. Maddesinde ise

iş sözleşmesinin devrinde devreden ve devralan işverenlerin sorumluluğunu aynı şekilde düzenlemiştir.

iş sözleşmesinin devrinde devreden ve devralan işverenlerin sorumluluğunu aynı şekilde düzenlemiştir.

İş Kanunu’nun 59. Maddesi gereğince de “İş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde işçinin hak kazanıp da kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücreti, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücreti üzerinden kendisine veya hak sahiplerine ödenir”. Yıllık izin hakkı Anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşyerinin devri veya iş sözleşmesinin devri halinde ortada fesih bulunmadığından sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelen yıllık ücretli izin alacağından devreden işveren sorumlu tutulamaz.

6111 sayılı kanunun 166/6 maddesine göre “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır”.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK.’un 124/4 maddesinde “dava dilekçesinde tarafın yanlış veya gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya halinde dayanması halinde, hakimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliğini kabul edebileceği, bu durumda hakimin davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderine hükmedilemeyeceği” düzenlenmiştir. Anılan maddenin gerekçesinde de yanılgının “diğer tarafın davranış ya da işlemlerinden veya hukuki ilişkinin karmaşık niteliğinden kaynaklanabileceği” belirtilmiştir.

a) Dosya içeriğine göre davalı ... başkanlığında istihdam fazlası olarak belirlenen ve komisyon kararı ile Milli Eğitim Bakanlığı’na iş sözleşmesi devredilen davacı işçi, nakil kararı sonrası devralan kurumda işe başlamış ve oradan emekli olmak sureti ile iş sözleşmesi sona ermiş, kıdem tazminat da Milli Eğitim Bakanlığı tarafından ödenmiştir.

a) Dosya içeriğine göre davalı ... başkanlığında istihdam fazlası olarak belirlenen ve komisyon kararı ile Milli Eğitim Bakanlığı’na iş sözleşmesi devredilen davacı işçi, nakil kararı sonrası devralan kurumda işe başlamış ve oradan emekli olmak sureti ile iş sözleşmesi sona ermiş, kıdem tazminat da Milli Eğitim Bakanlığı tarafından ödenmiştir.

İş sözleşmesi devredildiğinden ve devir tarihinden ortada fesih bulunmadığından devreden davalı ... başkanlığının doğmamış ve muaccel olmayan yıllık ücretli izinden sorumluluğu bulunmamaktadır. Davacının iş sözleşmesi devirden sonra devralan Milli Eğitim Bakanlığı işyerinde çalışırken sonlandırılmıştır. Kıdem tazminatı da devralan kurum tarafından ödenmiştir. Yıllık ücretli izin alacağından da devralan sorumludur. Dava açıldığı tarihte devreden davalı belediyenin aslında taraf sıfatı bulunmamaktadır. Ancak Belediye Başkanlığı’nın 6111 sayılı kanun uyarınca nakle tabi tutulan davacı hakkındaki yasal düzenlemede kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklı tutulurken, fesihle muaccel olan yıllık ücretli izin alacağı konusunda bir düzenlemeye yer verilmeyerek, hukuki ilişkide karmaşıklık yaratıldığı ve davacının yanılgı içinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının taraf sıfatında yanılgıya düştüğü kabul edilerek, HMK.’un 124/4 maddesi uyarınca taraf değişikliği yolu ile dava dilekçesi devralan işverene tebliğ edilmeli, delilleri toplanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde taraf sıfatı olmayan davalı hakkında hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.