muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11075, Karar No: 2020/1805, Tarih: 06.03.2020

İftira, küfür, onur, şeref ve saygınlığı zedeleyici söz ve beyanlar, müstehcen içerikli söz, yazı, resim ve açıklamalar, savaş kışkırtıcılığı, hukuk düzeni cebir yoluyla değiştirmeye yönelen nefret, ayrımcılık, düşmanlık ve şiddet yaratmaya yönelik bulunan ifadeler ise düşünce özgürlüğü bağlamında hukuki koruma görmemekte, suç sayılmak suretiyle ceza yaptırımlarına bağlanmaktadır.

Bu doğrultuda Cumhurbaşkanına hakaret suçları TCK'nın 299. maddede yaptırıma bağlanmıştır. Suçun koruduğu hukuki yarar yukarıda da izah edildiği üzere Cumhurbaşkanının şeref ve saygınlığıdır. Bu suçun oluşumu için "Onun sosyal değeri konusunda kendisinin veya toplumun düşünce veya duyguları sarsıcı fiil veya sıfatlar isnat veya izafe edilmelidir. Ne tür hareketlerin şeref ve itibari ihlal edici olduğu, toplumda hakim olan ortalama düşünüş ve anlayışa göre belirlenmelidir, bunun tayininde ölçü bireyin özel duyarlılığı değildir. Bu itibarla basit bir saygısızlık hakaret ve sövme olarak nitelendirilemez" (Erman, hakaret ve sövme suçları sy 80 vd) Demokratik toplumlarda siyasiler, üst düzey bürokratlar ile kamuya mal olmuş kişiler, diğer insanlara nazaran ağır eleştirilere daha fazla katlanmalıdırlar. Ancak hakarete hiçbir kimse katlanmak zorunda değildir. İfade hürriyeti bakımından eleştiri ve hakaret ayrı ayrı değerlendirilmesi gereken kavramlardır. Kaba sövme hiçbir koşulda eleştiri olarak kabul edilemez. Türk toplumunun önemli bir kesiminin kendilerini siyasi liderleriyle özdeşleştirdiği, liderlerine yapılan ve kamuya yansıyan hakaretleri kendilerine yapılmış gibi algılayarak aşırı reaksiyon gösterdikleri, bu hakaretlerin toplumdaki kutuplaşmayı artırdığı, hakaret ve sövme fiillerinin, adi olaylarda dahi birçok öldürme ve nitelikli yaralamalara sebebiyet verdiği gözetildiğinde, bu fiillerin orantılı bir yaptırıma bağlanmasının toplumsal barışın ve kamu düzeninin korunması bakımından da demokratik toplumda zorlayıcı bir ihtiyacın karşılanması kapsamında değerlendirilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; kullanıcısı olduğu sosyal medya adresinde paylaştığı, Kürtçe açık ve galiz hakaret içeren yorum ve paylaşımın, bireyin kendini gerçekleştirmesine ya da toplumun gelişmesine katkı sunması beklenen bir değer içermemesi, söylendiği yer, ortam ve zaman itibariyle toplumsal barışı ve kamu düzenini bozma riski barındırması ve eleştiri sınırlarını aşarak açıkça Cumhurbaşkanının şeref ve saygınlığına saldırı mahiyetinde olması nedeniyle ifade hürriyeti kapsamında değerlendirilemeyeceğinden sübut bulan müsnet suçtan orantılı bir ceza ile cezalandırılması gerekirken hukuki olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesinde isabet görülmemekle, anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2018 tarih ve 2018/473 esas, 2018/1026 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309/4-c. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe tesir etmemek üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32251, Karar No: 2016/16023, Tarih: 06.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/32251 E.  ,  2016/16023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ...'dan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 06/10/2016 ününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17037, Karar No: 2007/16221, Tarih: 10.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17037 E.  ,  2007/16221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 15.05.2007 tarih, 7640-9956 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160,00 YTL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 27,00 YTL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3950, Karar No: 2017/13096, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3950 E.  ,  2017/13096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20090, Karar No: 2010/4996, Tarih: 25.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20090 E.  ,  2010/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu 431 ada 25 parsel sayılı taşınmaz imar uygulaması sonucu 1288 ada 5 ve 1289 ada 4 parsellere ayrılmış ve davacı adına tapu kayıtları oluşmuştur. Bu nedenle; imar uygulaması sonucu oluşan parseller üzerindeki enerji nakil hattının geçtiği bölümler tespit edilerek, hesaplamanın yeni oluşan parsellere göre yapılması gerekirken, imar uygulaması öncesi kadastro parseli esas alınmak suretiyle hesaplama yapan rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28829, Karar No: 2016/28762, Tarih: 20.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/28829 E.  ,  2016/28762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, sosyal yardım, ücret zammı farkı, ikramiye ile bulaşıcı hastalıklar risk primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kuruma bağlı hastanede ihale ile veri hazırlama ve tıbbi kayıt hizmetlerini alan dava dışı şirket nezdinde çalıştığını, işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesine taraf sendika üyesi olduğunu belirterek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, müvekkili kurumun ihale makamı olduğunu, işveren niteliğinin bulunmadığını, husumet itirazında bulunduklarını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının bulaşıcı hastalıklar risk primine hak kazanıp kazanmadığı noktasında ihtilaf mevcuttur. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 30. maddesi ile işyerlerinde doğumhane, ameliyathane, acil ve bulaşıcı hastalıklar riski taşıyan servislerde çalışan işçilere beher çalışılan gün için ...,50 TL bulaşıcı hastalıklar priminin ödeneceği hükmü düzenlenmiştir. Davacı işçi davalı Bakanlık işyerinde, dava dışı şirketle davalı Bakanlık arasında yapılan hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştırılmaktadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesi ve davacının yaptığı işin niteliği birlikte değerlendirildiğinde veri giriş ve kontrol elemanı olarak çalışan davacının bulaşıcı hastalık riski taşıyan serviste fiilen çalışıp tespit edilmeksizin bulaşıcı hastalık ve risk primi alacağına hükmedilmesi isabetli olmamıştır. Davacının bulaşıcı hastalık riski taşıyan serviste fiilen çalışıp çalışmadığı hususu kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14702, Karar No: 2018/7705, Tarih: 26.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14702 E.  ,  2018/7705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı il özel idaresine ait işyerinde kamyon şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin il özel idaresinin kapatılması nedeniyle sona erdiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; husumet itirazında bulunarak belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Dosya içeriğine göre; davacının yaz sezonu 07:30-18:30 saatleri arası, kış sezonunda 07:30-17:30 arası çalıştığı kabul edilerek ve yaz sezonunda ayda 3 pazar günü çalışmasının fazla saatlerinin ilavesiyle yapılan hesaplamaya göre fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Dosya içeriğine göre; davacının yaz sezonu 07:30-18:30 saatleri arası, kış sezonunda 07:30-17:30 arası çalıştığı kabul edilerek ve yaz sezonunda ayda 3 pazar günü çalışmasının fazla saatlerinin ilavesiyle yapılan hesaplamaya göre fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.

Davacı; aynı gün temyiz incelemesi yapılan Dairemizin 2017/24832 Esas sayılı dosyasında davacı tanığı olarak beyanında: il özel idaresinde çalıştıkları dönemde ( yaz-kış ayrımı olmaksızın) 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştıklarını ve ayda ortalama 2,3 pazar çalıştıklarını belirttiğinden kendi beyanıyla bağlı olduğundan ve bu dosyada kendi tanıkları yaz aylarında ayda 2 pazar günü çalıştıklarını ifade ettiklerinden davacının 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştığı (yaz-kış ayrımı olmaksızın) ve yazın ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek haftalık bazda fazla çalışma alacağı hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Somut olayda, davacının yaz aylarında ayda 3 pazar günü çalıştığı kabul edilerek hafta tatili çalışması hesaplanmıştır. Davacı tanıkları yaz aylarında 2 pazar çalışıldığını ifade ettiğinden ayda 2 pazar çalışıldığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26/03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/913, Karar No: 2010/7255, Tarih: 08.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/913 E.  ,  2010/7255 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2008/171491

Babası ...'i öldürmekten, annesi ...'yı yaralamaktan ve genel güvenliği tehlikeye sokmaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27/12/2007 gün ve 127/312 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu yönünden sanığın adli sicil kayıtlarına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunduğu ve bu nedenle 5728 sayılı kanunla değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/6-a maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından yararlanamayacağı anlaşılmıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın nitelikli adam öldürme, kasten silahla yaralama ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik soruşturmaya, suç vasıflarına, delillerin hatalı takdir edildiğine yönelen, katılanlar vekilinin takdiri indirimin yersiz olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a)Nitelikli adam öldürme ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından kurulan ve kısmen re’sen de incelemeye tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b)Kasten silahla yaralama suçu yönünden; mağdurun vücudunda ateşli silah yaralanması sonucu sol ulna distal parçalı kırığı ve sinir kesisi oluştuğu

TEBLİĞNAME : 1-B/2008/171491

anlaşılmakla, kırığın hayati fonksiyonlara etkisi bakımından adli tıp kurumundan rapor alınarak, 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı kanunla değişik 5237 sayılı TCK.nun 87/3. maddesinin, değişiklik öncesi ve sonrası hükümlerinin denetime imkan verecek şekilde karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesi ve ona göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanığa verilen cezanın miktarı ve tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 08/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2806, Karar No: 2014/4512, Tarih: 13.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/2806 E.  ,  2014/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 13. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/08/2013

NUMARASI : 2013/178-2013/452

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren nezdinde 08.10.2010 - 30.07.2011 tarihleri arasında Ulusal Satış Müdürü olarak çalıştığını, davalı işverenliğin 30.07.2010 tarihli fesih bildiriminde gerekçe olarak; ‘Rekabet Kurumunun 08.07.2010 tarihli ‘şartlı onay’ kararı ile ‘Burgaz Alkollü İçecekler İktisadi ve Ticari Bütünlüğü kapsamında 06.10.2010 tarihinde TMSF’den devir alınmış olan tüm varlıkların belli bir süre içerisinde uygun bir alıcıya satma yükümlülüğü getirilmiş olup. Rekabet Kurumu’nun anılan kararının yerine getirilmesi teminen yine Rekabet Kurumu’nun 06.07.2011 tarihli kararı gereği "Burgaz Alkollü İçecekler İktisadi ve Ticari Bütünlüğü" tüm varlıkları ile birlikte 13.07.2011 tarihinde "Antalya Alkollü İçecekler San. ve Tic. A.Ş.’ye devredilmiştir" bildirimini gösterdiğini, feshin geçerli bir nedene dayanmadığını belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine ve işe iade ile birlikte verilecek tazminat ve ücretlere karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının Burgaz Alkollü İçecekler Ticari ve İktisadi Bütünlüğü İşletmesinde Ulusal Satış Müdürü görevi ile işe alındığını, istihdam edilen sınırlı sayıdaki personelin Burgaz Ticari ve İktisadi Bütünlüğünün bünyesinde çalıştığını, Rekabet Kurulu kararı uyarınca Bütünlüğün yönetiminin müvekkil şirket yönetiminden ayrı tutulduğunu, davacının Burgaz Alkollü İçecekler Ticari ve İktisadi Bütünlüğü çerçevesinde çalıştığını, Mey İçki’nin kendi organizasyonuna hiçbir zaman dahil olmadığını, bu durumun da Rekabet Kurumu kararı çerçevesinde gelişen bir zorunluluk olduğunu, 06.10.2010 tarihinde TMSF'den devranılan Burgaz Alkollü İçecekler Ticari ve İktisadi Bütünlüğünün Rekabet Kurulu kararı ile tüm varlıkların 13.07.2011 tarihinde çalışanları ile birlikte Antalya Alkollü İçecek San. ve Tic. A.Ş.'ne devredildiğini, devre konu varlıklarda çalıştırılan personelin istihdamlarına devam edilmesinin, müvekkil şirketin vermiş olduğu taahhütler ve devrin gereği mümkün olmadığından yasal haklarının ödenerek iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22.04.2013 Tarih, 2013/2750 Esas, 2013/7239 Karar sayılı bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: