muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13689, Karar No: 2012/4634, Tarih: 26.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13689 E.  ,  2012/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/05/2010 tarih ve 2007/127-2010/94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalıların istemi üzerine varılan mutabakat gereği davalıların açacağı eczane için proje hazırladıklarını, projenin davalı Hasan ...'e gösterildiğini ve 60.000 TL bedel istendiğini, bu davalının projeyi diğer davalıya göstermek istediğini bildirerek aldığını, uzun süre geri vermeyince eczaneye gidildiğinde projenin müvekkillerinden izin alınmaksızın kullanıldığını belirlediklerini, davalıların bu şekilde eser niteliğinde olan proje üzerindeki müvekkillerine ait mali ve manevi haklara tecavüz ettiklerini, müvekkili ...'ın eser sahibi olarak manevi hakların sahibi, müvekkili şirketin ise mali hakların sahibi olduğunu, davalıların ödemesi gereken maddi tazminatın FSEK'in 68. maddesi gereği 180.000 TL olabileceğini, ayrıca davalıların özür dilemeleri gerektiğini ileri sürerek, davalıların müvekkillerinden yazılı olarak özür dilemelerine, davacı ... için 10.000 TL, davacı şirket için 100 TL manevi tazminatın, fazlaya ilşikin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı şirket için 1.000,00 TL, davacı ... için 100 TL maddi tazminatın reeskont faiziyle müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, 22.04.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile davacı şirket için maddi tazminat talebini 12.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin davacılardan eczane yapımı için proje hazırlamalarını talep ettiğini, davacıların projeyi hazırlayarak sunduklarını, müvekkillerinin bu projeyi aldıklarını ancak kullanmadıklarını, müvekkillerinin başka kişilere de proje hazırlattıklarını, davacıların projesinin kullanılmadığını, proje ile eczanenin farklı olduğunu savunarak davanın reddini istmiştir.

Mahkemece, ilk ve son bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ...'ın eser sahibi olduğu, davalıların projeyi davacılara hazırlatıp aldıkları ve kısmen kullandıkları, avan projenin değiştirilerek kullanılması nedeniyle davacıların haklarına tecavüz edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 5.000 TL, davacı şirket için 100 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren Yasal faiziyle, davacı şirket için 12.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline, davacı gerçek kişinin, maddi tazminat ve fazlaya ilişkin manevi tazminat talebi ile özür dilenmesi istemlerinin Reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 745,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 232,80 TL harcın temyiz eden davacılara iadesine, 26/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/621, Karar No: 2025/4579, Tarih: 18.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/621 E.  ,  2025/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1036 E. 2021/1216 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/99 E. 2021/44 K.

SUÇ : Örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir. Doğrudan kasttan anlaşılması gereken şey suçun maddi unsurlarını bilerek ve neticeyi gerçekleştirmek amacıyla hareket edilmesidir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca , Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7979, Karar No: 2016/8069, Tarih: 04.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/7979 E.  ,  2016/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline, icra takibinin durdurulmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, usulden reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, ödeme emrinin iptali talebine ilişkindir

Mahkemece, davacının talebinin idari para cezasının iptaline yönelik olduğu, uyuşmazlığın idari yargıda çözümlenmesi gerektiği ve yargı yolunun caiz olmadığı gerekçesiyle davanın yargı yolu yanlışlığı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Temyize konu uyuşmazlık, yargı yolunun belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı hakkında uygulanan idari para cezasının tahsili amacıyla nolu icra takibi başlatılarak ödeme emri düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 6183 sayılı Kanunun 58. Maddesine göre; Kurum alacakları yönünden tebliğ edilen ödeme emrine karşı açılacak davalar iş mahkemelerinde görülecektir.

Somut olayda davacı, 6183 sayılı Yasa uyarınca aleyhine yapılan icra takibinin ve devamındaki ödeme emrinin iptali ile, ödeme emrinde belirtilen miktarda borcu olmadığının tespitini istediğine göre; uyuşmazlığın belirgin bir biçimde 5510 sayılı Yasanın 88. ve 6183 sayılı Yasanın 58. maddelerinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş tüm belgeleri celbederek, uyuşmazlığın idari para cezasına itiraz mı, yoksa ödeme emrinin iptali mi olduğunu tespit edildikten sonra, şayet ödeme emrinin iptali talebi ise 7 günlük yasal sürede açılıp açılmadığını denetlemek, idari para cezasına itiraz ise, idare mahkemesine açılmış bir dava var ise o davanın sonucunu beklemek ve hasıl olacak sonuca göre bir karar vermektir.

Hal böyle olunca, uyuşmazlığın çözüm yerinin İdari Yargı olmayıp, alacaklı Sigorta Müdürlüğünün bulunduğu yer İş Mahkemesi olduğu ortadadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25175, Karar No: 2017/25851, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25175 E.  ,  2017/25851 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1547, Karar No: 2019/3682, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/1547 E.  ,  2019/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) 5187 sayılı Kanun'un "Düzeltme ve cevap" başlıklı 14. maddesi;

"Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.

...Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına hâkim tarafından karar verilmesi halinde, birinci fıkradaki süreler, sulh ceza hâkiminin kararına itiraz edilmemişse kararın kesinleştiği tarihten, itiraz edilmişse yetkili makamın kararının tebliği tarihinden itibaren başlar..." hükmünü amirdir.

Temyize konu edilen dosyada, suça konu Bakırköy 14. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.01.2013 tarihli, 2013/48 D. İş. sayılı düzeltme ve cevap yazısı yayımlanmasına dair kararının, 04.02.2013 günü kesinleştiği, dolayısıyla 5187 sayılı Kanun'a göre itiraz edilmeyen bu kararın kesinleştiği tarihten itibaren en geç üç gün içinde yayımlanmak zorunda olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre, gerekçeli karardaki suç tarihinin, 07.02.2013 tarihi olarak yazılması gerekirken 04.02.2013 olarak yazılması,

2-) 5187 sayılı Kanun'un "Zorunlu bilgiler" başlıklı 4. maddesi;

"Her basılmış eserde, basıldığı yer ve tarih, basımcının ve varsa yayımcının adları, varsa ticarî unvanları ve işyeri adresleri gösterilir. İlân, tarife, sirküler ve benzerleri hakkında bu hüküm uygulanmaz.

Haber ajansı yayınları hariç her türlü süreli yayında, ayrıca yönetim yeri, sahibinin, varsa temsilcisinin, sorumlu müdürün adları ve yayının türü gösterilir.",

Aynı Kanun'un "Zorunlu bilgileri göstermeme" başlıklı 15. maddesi;

"Her basılmış eserde, basıldığı yer ve tarih, basımcının ve varsa yayımcının adları, varsa ticarî unvanları ve işyeri adresleri gösterilir. İlân, tarife, sirküler ve benzerleri hakkında bu hüküm uygulanmaz.

Haber ajansı yayınları hariç her türlü süreli yayında, ayrıca yönetim yeri, sahibinin, varsa temsilcisinin, sorumlu müdürün adları ve yayının türü gösterilir.",

Aynı Kanun'un "Zorunlu bilgileri göstermeme" başlıklı 15. maddesi;

"Dördüncü maddeye göre basılmış eserlerde gösterilmesi öngörülen hususların gösterilmemesi veya gerçeğe aykırı olarak gösterilmesi halinde, süreli yayınlarda sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili, süresiz yayınlarda yayımcı ve adını ve adresini göstermeyen veya yanlış gösteren basımcı beşyüzmilyon liradan yirmimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Bu ceza, bölgesel süreli yayınlarda ikimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda beşmilyar liradan az olamaz." hükümlerini amirdir.

Yine adı geçen Kanun'un "Dava süreleri" başlıklı 26. maddesi;

"Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlarla ilgili ceza davalarının bir muhakeme şartı olarak, günlük süreli yayınlar yönünden dört ay, diğer basılmış eserler yönünden altı ay içinde açılması zorunludur.

Bu süreler basılmış eserlerin Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edildiği tarihten başlar. Basılmış eserlerin Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edilmemesi halinde yukarıdaki sürelerin başlama tarihi, suçu oluşturan fiilin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından öğrenildiği tarihtir. Ancak bu süreler, Türk Ceza Kanununun dava zamanaşımına ilişkin maddesinde öngörülen süreleri aşamaz." hükümlerini amirdir.

Mahkemece, suça konu edilen eylemin kesinleşen mahkeme kararının tebliğine rağmen "düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması" olduğu gözetilerek, katılan vekilinin gerek haber tarihindeki gerekse düzeltme ve cevap yazısının tebliği ile suç tarihindeki gazete nüshalarında yazı işleri müdürü olarak ... adının yazılı olduğu, bu nedenle bu kişi hakkında şikayetçi oldukları, ancak savcılık tarafından sanık ... adına kamu davası açıldığı iddialarının araştırılması amacıyla, kesinleşen mahkeme kararının tebliği (25.01.2013) ve suç tarihindeki (07.02.2013) ... gazetesi nüshalarının dosyaya celbi ile Cumhuriyet Savcılığına müzekkere yazılarak bu nüshaların Cumhuriyet savcılığına teslim edilip edilmediğinin, aynı tarihlerde ilgili gazetenin sorumlu müdürü ile bağlı olduğu yetkilinin kim olduğunun ve adı geçen gazetenin 5187 sayılı Kanun'a göre sorumlu yazı işleri müdürünü gösterir beyannamelerin birer örneğinin dosyaya celbi ile yapılacak karşılaştırmanın sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri, gerekirse sorumlular hakkında 5187 sayılı Kanun'un 15. maddesi gereği suç duyurusunda bulunulması gerekirken, eksik kovuşturma sonucu, suç tarihinde sorumlu müdür olduğu anlaşılan ... hakkında tebligatın bizzat kendisine yapılmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 04.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5687, Karar No: 2014/9112, Tarih: 28.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5687 E.  ,  2014/9112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davalı ... Deri İmalat ve Konfeksiyon İhr. Dış Tic. San. Ltd. Şirketinin 28.12.2006 tarihinde tasfiyesine karar verilmiş olduğu anlaşıldığından, davalı şirketin tasfiye memuru tespit edilerek gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tasfiye memuruna tebliğinden ve temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28/04/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.