muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/39452, Karar No: 2023/382, Tarih: 07.02.2023

1-Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2-Slogan atılması,

3-Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.

T.C. Anayasası'nın 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir(Zana v. Türkiye). Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası).

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde sanığın Kars ilinde düzenlenen Nevruz etkinliğine katılanlar arasında yer aldığı, grup içerisinde bulunan kimliği tespit edilemeyen şahısların omuzlarına çıkarak PKK/KCK terör örgütü liderinin fotoğrafını açtığı, söz konusu eylemin ulusal güvenlik ve kamu düzeni üzerindeki potansiyel etkisinin sınırlı olduğu, ciddi bir tehlike yaratmadığı, terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı anlaşılması karşısında; yapılan yargılama sonunda yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olmasına ilişkin gerekçelerin karar yerinde gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/245 Esas, 2022/249 sayılı Kararında o yer Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22275, Karar No: 2014/15186, Tarih: 19.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22275 E.  ,  2014/15186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/248445

Mahkemesi : Mersin 11.Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 10.07. 2012

Numarası : 2011/515-2012/479

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki minibüs ile meskûn mahalde, gündüz vakti, ışık kontrollü kavşakta, sağından kavşağa giren 14 yaşındaki bisiklet sürücüne fren izi olmadan çarptığı ve çarpmadan sonra 93 metre ileride durduğu, bisiklet sürücüsünün çarpmanın etkisi ile kavşağın karşısında kırmızı ışıkta beklemekte olan Y.. C..’ın aracının önüne düştüğü olayda; sanığın kendisine yeşil ışık yanarken geçtiği savunması ve 30.09.2011 tarihli iki polis memuru tarafından tutulan tutanakta, trafik ışıkları üzerinde yapılan kontrolde, tanık Y.. C..’a beyan ettiği üzere kırmızı ışık yanması halinde sanığın aracının gelmekte olduğu tarafa yeşil ışık yandığının tespit edilmesi karşısında, kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmayan ve yeşil ışıkta kavşağa hızlı şekilde giren sanığın sağından gelen trafiği kontrol etmediği ve tali kusurlu olduğunun kabulü gerektiği ve tali kusurlu olan sanık hakkında olayın özelliğine göre asgari hadden uzaklaşarak ceza tayininde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; sabıkasız olan ve duruşmalara katılması lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek TCK'nın 62. maddesi uygulanıp cezasından indirim yapılan sanık hakkında "sonuç ceza uzun süreli hürriyeti bağlayıcı ceza olduğundan TCK’nın 50.maddesinin tatbik talebinin reddine " şeklindeki yasal olmayan gerekçelerle 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a-4 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17127, Karar No: 2014/10577, Tarih: 05.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17127 E.  ,  2014/10577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/06/2013 tarih ve 2012/559-2013/410 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/06/2014 günü hazır bulunan davacı şirket vekili Av. ..., davalı ... Gen. Müdürü asil Mükremin Çepni ile davalı ... vekilleri Av. ... ve Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 4046.sayılı Özelleştirme Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca Özelleştirme İdaresi'ne devredilen KİT'lerin anonim şirkete dönüştürüldüğünü, bu uygulama kapsamında Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nın kararı ile ...'ın 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılmasına karar verildiğini, bu kapsamda ....ile 24.07.2006 tarihinde İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin akdedildiğini, 24.06.2010 tarihli ve 2010/42 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nca ...'ın % 100 oranındaki hissesinin ...'a satışına ilişkin 31.08.2010 tarihli Hisse Satış Sözleşmesi ile satıldığını, ...'ın kendi tüzel kişiliğine bağlı il müdürlükleri bulunan... illerindeki Elektrik Dağıtım Müesseselerinin ... adını aldığını, müvekkili şirketin TTK hükümlerine tabi olduğunu, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine göre sözleşme imza tarihinden önceki tüm sorumluluğun ve işletme faaliyetine ilişkin tüm hak ve yükümlülüklerinin ...'a ait olacağının açık olduğunu, sözleşmenin 7.4.maddesine göre dağıtım faaliyetinin ....tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetlerin yürütülmesi amacı ile gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun ...'a ait olduğunun açıkça düzenlendiğinin, bu kapsamda davalının işletme hakkı devir sözleşmesi öncesi gerçekleştirdiği işlemler için Yerköy Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/48-2011/77 sayılı dosyası ile karar verildiği,kararın kesinleştiğini, kesinleşen ilam uyarınca 1.672.783 TL.nin ... .... İşçi Birliği İnş. Malz. Tic. ve San. A.Ş.'ne müvekkili tarafından ödendiğini ileri sürerek anılan 1.672.783 TL'nın faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, elektrik dağıtım şirketinin özelleştirilmesinde blok satışın öngörüldüğünü, bu yönteme göre özelleştirme öncesinde ve sonrasında şirkete hak, borç ve yükümlülüklerinde herhangi bir değişikliğin söz konusu olmadığını, elektrik dağıtım şirketlerinin tüzel kişiliğinin, haklarının, borçları ve yükümlülüklerinin herhangi bir değişiklik olmaksızın sadece hisselerinin el değiştirmesinin söz konusu olduğunu, hisse satış sözleşmesinin Alıcının Taahhütleri başlıklı 9. 3. ve Alıcının Taahhütleri başlıklı 9. 4. maddesine göre geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştiğinden davacı ...'ın geçmiş yıllara ilişkin müvekkili kurumdan herhangi bir talepte bulunmasının mümkün olmadığını, ihale şartnamesinin 22. maddesine göre de, ...'ın müvekkili kurumdan herhangi bir talepte bulunamayacağının ortada olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davacı alacağına dayanak yaptığı Asliye Hukuk Mahkemesine ait ilamın incelenmesinde, dava dışı şirket tarafından Ocak 2004 - Nisan 2004 dönemlerine ait istenilen tüketim bedeli ile ilgili alacak davası açıldığı, davanın kabul ile sonuçlanması üzerine davacı tarafından 27.08.2012 tarihinde ... .... İşçi Birliği İnş. Malz. Tic. ve San. A.Ş.'ye 1.672.783,00 TL yatırıldığının anlaşıldığı, işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.4. maddesindeki "Dağıtım faaliyetlerinin ....tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğu ...'a aittir. ....tarafından yürütülmüş bulunan bu faaliyetler nedeniyle üçüncü kişiler tarafından ileri sürülebilecek her türlü talebin muhatabı ...'dır.", hükmüne göre davacının yaptığı ödemeden davalının sorumlu olduğu, yine, hisse devir sözleşmesinin alıcının taahhütleri başlıklı 9 .4. maddesinde "Alıcı ihale konusu hisseleri devraldığı tarihten önceki döneme ilişkin olarak işletme hakkı devir sözleşmesindeki hükümler saklı kalmak kaydıyla şirkette yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmeler ile ilgili olarak kendisinin veya şirketin idareyi ve ...'ı ilzam edebilecek hiçbir başvuru ve rücu hakkının bulunmadığını kabul ve taahhüt eder." 22. maddenin f bendinde "Alıcı ihale konusu hisseleri devir aldığı tarihten önceki döneme ilişkin olarak işletme hakkı devir sözleşmesindeki hükümler saklı kalmak kaydıyla şirkete yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmeler ile ilgili kendisinin veya şirketi idareyi ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkının bulunmadığını kabul ve taahhüt eder." hükümlerindeki "İşletme devir hakkı sözleşmesindeki hükümler saklı kalmak kaydıyla" hükmü nedeniyle işletme hakkı devir sözleşmesindeki hükümler yürürlükte olup davalının bu savunması ile devir aşamasında bilanço çalışması yapılarak devre esas bilanço düzenlendiğinden bu şekilde borç alacak ilişkileri kesinleştiğinden ödenenden davacının sorumlu olduğu yönündeki savunmasının yerinde görülmediği, gerekçesiyle davanın kabulü ile 1.672.783,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 85.700,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26621, Karar No: 2009/7016, Tarih: 02.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/26621 E.  ,  2009/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,60 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8251, Karar No: 2011/9436, Tarih: 18.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8251 E.  ,  2011/9436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 10.03.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 152 ada 3 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalı ... adına kayıtlı 104 ada 136 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı, davacıya ait taşınmazın genel yola cephesi bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 152 ada 3 parsel sayılı taşınmaz lehine, 104 ada 136 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nispi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Somut olayda; dosyada mevcut kadastro paftasına göre davacıya ait 152 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastrol yola cepheli olduğu görülmektedir.

./..

2011/8251 - 9436 - 2 -

Açıkça belirtmek gerekirse, davacı adına kayıtlı 152 ada 3 parsel numaralı taşınmazın genel yola cephesinin bulunduğu, bu nedenle mutlak ve nispi geçide ihtiyacı olmadığı anlaşılmakla, davacının sübjektif arzusuna göre geçit güzergahı saptanıp buna ilişkin hüküm kurulması mümkün değildir. Davanın açıklanan tüm bu nedenlerle reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Muhtarlığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 18.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14939, Karar No: 2014/6225, Tarih: 02.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/14939 E.  ,  2014/6225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/97712

MAHKEMESİ : Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2009

NUMARASI : 2009/185 (E) ve 2009/1202 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

1-Katılanın yetkilisi olduğu A. Toll Ltd. Şti. Ünvanlı şirkette 27/08/2008 – 14/10/2008 tarihleri arasında muhasebe müdürü olarak çalışan sanığın, şüphe üzerine yapılan kasa sayımında şirket hesabında bulunması gereken 3.172.77 TL’yi uhdesinde tutup mal edinmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın savunmasında kasadan yetkililerin haberi olmadan 1.300 TL aldığını, 400 TL'yi maaşından ödediğini, hesapları buna göre tuttuğunu belirtmesi karşısında; maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak şekilde açığa çıkarılması bakımından, şirket kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak kasada açık bulunup bulunmadığı, kasa açığa var ise miktarının belirlenmesi, bu açıkla ilgili olarak hesaplarda oynama yapılıp yapılmadığı hususlarının tespiti ile sanık tarafından zararın kısmen ya da tamamen giderilip giderilmediği hususlarının araştırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22592, Karar No: 2014/7995, Tarih: 22.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/22592 E.  ,  2014/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelemesinde

Savunman olarak atanan Av....'nun yüzüne karşı verilip temyiz etmediği hükmün, sonradan tebliğ edilmesinin, temyiz süresini yeniden başlatmayacağının anlaşılması karşısında; yüze karşı verilen 16.12.2008 günlü hükme karşı yasal süresinden sonra 02.02.2009 günü temyiz başvurusunda bulunan sanık ...'ın bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmümlerin incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14359, Karar No: 2017/25090, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14359 E.  ,  2017/25090 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.