muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11407, Karar No: 2022/5470, Tarih: 22.03.2022

Desteğin oğlu Samet Akçay aynı tarihli ifadesinde" babasının yolun karşısına geçmeye çalışmadığını, yolun sağında buluanan aracının emniyet şeridinde yanında olduğunu, kendisinin babasına sigara almak üzere yolun karşısına geçtiğini, arkasından bir çarpma sesi duyduğunu, babsını havada iken gördüğünü, yolun sol tarafında bulunan bariyerlerin dibine düştüğünü" beyan etmiştir.

Hakem Heyetince davacının itirazı ve tanık beyanlarını değerlendirilmek üzere aynı bilirkişden ek rapor alınmıştır. 02/07/2019 tarihli ek bilirkişi raporuna göre " Soruşturma aşamasında dinlenen tanık ifadelerinin kök raporun tanzimi sırasında dosya içinde olmadığından müteveffa yayanın taşıt yolunda karşıdan karşıya geçtiği esnada kazanın gerçekleştiği değerledirmesi yapıldığı ancak tanıklar Samet ve Cumali'nin birbirini teyid eden beyanları incelendiğinde, esasen yayanın yolun gidiş yönüne göre sağ tarafta yol üstü olmayan yerde durduğu sırada meçhul aracın kendisine çarptığını ve ölümü ile sonuçlanan olayda kusurunun bulunmadığını, plakası tespit edilemeyen meçhul araç sürücüsünün ise KTK 56/1-a maddesine bağlı olarak aynı kanunun 84. maddesinde tanımlı şekilde şerit tecavüzü ile yayaya çarpması sonucunda kazanın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, meçhul araç sürücüsünün %100 kusuruna göre hesaplanan tazminata hükmedilmiş, İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin kusura ilişkin ve sair itirazları reddedilmiştir.

Kaza tespit tutanağı ve bilirkişinin kök raporunda kazanın destek yayanın karşıdan karşıya geçtiği esnada kazanın meydana geldiği belirtilmiş, kaza tespit tutanağında yayanın tam kusurlu oluğu, kök raporda ise yayanın %75 kusurlu olduğu,meçhul aracın ise %25 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Savcılık aşamasında dinlenen tanık beyanları üzerine tanzim edilen ek raporda kazanın yayanın yolun karşısına geçtiği sırada değil,yolun sağında emniyet

şeridinde aracın yanında beklediği esnada, meçhul aracın kendisine çarpması suretiyle gerçekleştiği tespiti ile destek yayanın kusurunun bulunmadığı,meçhul sürücünün kazada tam kusurlu olduğu rapor edilmiştir. Bu hali ile kaza tespit tutanağı, kusura yönelik kök bilirkişi raporu ve hükme esas alınan bilirkişi ek raporu arasında çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru olmamıştır.

6098 sayılı TBK’nun 74. maddesine (818 Sayılı BK’nun 53. maddesi) göre hakim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hakimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir. Aynı şekilde, ceza hakiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı da hukuk hakimini bağlamaz. Buna göre, hukuk hakimi kural olarak ceza hakiminin belirlediği kusur oranı ile bağlı değil ise de, kesinleşen maddi olgu ile bağlıdır.(H.G.K. 06/02/2002 gün 2002/19-16, 2002/47 sayılı kararı).

Bu durumda, ceza mahkemesince kazanın oluş şekli yönünden tespit edilen maddi olgu hukuk hakimini bağlayacağından, kazanın destek ...'nin yolun karşısına geçtiği esnada mı yoksa emniyet şeridinde beklediği sırada mı gerçekleştiğinin tespitine yönelik maddi olgunun doğru olarak belirlenmesi için ceza dava dosyası açılmış ise araştırılarak dosyaya teminini sağlandıktan sonra Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyetinden kaza tespit tutanağı, Soruşturma aşamasındaki tanık ifadeleri ve varsa ceza dava dosyasındaki rapor da irdelenmek suretiyle tüm dosya kapsamı ile oluş şekline göre tarafların olaydaki kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ve meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli, denetime açık rapor alınması ve varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre;

a-6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu’nun 176. maddesinin ikinci fıkrasında “Aynı davada, taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir.” düzenlemesi yer almaktadır.

Dosya kapsamında; davacı vekilinin 20/06/2019 tarihli dilekçesi ve 05/07/2019 tarihli dilekçesi ile (dosya içinde mevcut olmamakla birlikte UHH karar içeriğinde bahsedilen 2. Islah dilekçesi) başvuru talebini iki defa ıslah ettiği anlaşılmıştır. Uyuşmazlık Hakem Heyetince ikinci ıslah dilekçesine göre karar verilmiş ise de H.M.K.'nın 107. maddesi uyarınca belirsiz alacak davası olarak açılmamış olan kısmi davada ikinci ıslah dilekçesi doğrultusunda hüküm tesisi doğru değildir.

b-Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, davacı lehine 15.493,28 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

21/12/2015 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan AAÜT’nin Tahkimde ve Sigorta Tahkim Komisyonunda Ücret madde 17'ye göre “Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca

hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmüne göre Sigorta Tahkim Komisyonuna intikal eden hakem dosyalarında taraflar bakımından uygulanacak vekalet ücreti tarifesi belirlenmiştir. Ayrıca 19/01/2016 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 29598 sayılı Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6/son maddesine göre, takdir edilmesi gereken vekalet ücreti AAÜT’ye göre Asliye Mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'idir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 17/2. maddesinde ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir" düzenlemesi yapılmıştır.

Açıklanan nedenlerle; Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve 3-a-b numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin,temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4341, Karar No: 2024/2891, Tarih: 24.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4341 E.  ,  2024/2891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2067 E., 2023/1344 K.

TALEP EDEN : ...

DAVA TARİHİ : 06.05.2019

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/389 E., 2020/520 K.

1- İlk derece mahkemesince, kooperatif genel kurul kararının iptali istemiyle açılan davada, davanın reddine karar verilmiştir.

2-İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce, genel kurul tutanağı ve hazirun cetveline göre 93 üyenin katılımı ile genel kurulun yapıldığı ve kararların oybirliği ile alındığı, davacının toplantıya çağrılmadığının davalı kooperatifin de kabulünde olduğu, ancak genel kurul kararlarının kooperatif ana sözleşmesinin 33. maddesinde yer alan hüküm gereğince kayıtlı ortaklardan 1/4 nün şahsen veya temsilen toplantıda hazır bulunduğu, ve ortaklar cetvelinde imzası bulunanların yarısından fazlasının olumlu oyu ile karar altına alındığı, davacının oyunun karar nisabını etkileyecek sayıda olmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yine kooperatif genel kurulunda alınan kararların yasaya, ana sözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırılığının davacı tarafından ispatlanamadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.09.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5516, Karar No: 2022/6156, Tarih: 17.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5516 E.  ,  2022/6156 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 2001 yılına kadar geçici mevsimlik işçi statüsünde ... Köy Hizmetleri Müdürlüğünde çalıştığını, işe başladığı tarihten itibaren ... Sendikasına üye olduğunu, 2001 yılında daimi işçi statüsüne geçirildiğini ancak kadrolu işçi statüsüne geçirilirken geçici işçilikte geçen kıdeminin dikkate alınmadığını, ayrıca çalışma süresi boyunca aslında hep bakımevi sorumlusu olarak görev yapmasına rağmen farklı kadroda gösterildiğini, 2005 yılında Köy Hizmetleri Müdürlüğü'nün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacaklarının ... İl Özel İdaresine devredildiğini, geçici işçilikten daimi statüye geçerken önceki hizmetleri dikkate alınarak intibak yapılması gerekirken bu şekilde uygulama yapılmaması sebebiyle emsal işçilere göre eksik ücret aldığını, bu durumun adalet ve eşit davranma ilkesine aykırı olduğunu ileri sürerek davacının kadrolu işçi statüsüne intibak işlemlerinin yanlış olduğunun tespiti ile olması gereken derece kademesi belirlenerek ücret, yıpranma primi, ilave tediye, akdi ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının ... Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünde mevsimlik işçi olarak çalışmakta iken 28.10.2000 tarihinde imzalanan protokol kapsamında kadroya geçirildiğini, protokolde mevsimlik işçilikte geçen hizmetlerin intibaklarında değerlendirileceğine ilişkin hüküm bulunmadığından değerlendirme yapılmadığını, davacının kadroya geçmeden önceki hizmetlerinin derece ve kademesinde değerlendirilerek intibak işlemi yapıldığını ve davacıya 26.12.2013 tarihinde brüt 17.935,35 TL fark ücret ödendiğini, intibak fark ödemelerinin yapıldığı 2013 tarihinden bu yana 7 yıl geçtiğini, borç ikrarının sonuç doğurabilmesi için zamanaşımı süresinin dolmamış olması gerektiğini, müvekkili İdarenin resmi bir kamu kurumu olması nedeniyle Sayıştay denetimine tabi olduğunu, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu hükümleri gereğince beş yıl içinde alacakları tarafından talep edilmeyen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının tüm hak ve alacaklarıyla birlikte mevsimlik işçi statüsünden ... Köy Hizmetleri Müdürlüğüne (şimdiki adıyla İl Özel İdaresi) daimi/kadrolu işçi statüsüne geçirilmesi sırasında fiilen çalıştığı kadro pozisyonu dikkate alınmaksızın yapılan intibakın yanlış olduğu, davacının davalı İdare tarafından görevlendirme tarihi dikkate alınarak 10.09.2011 tarihinden itibaren bakımevi sorumlusu olarak çalıştığının anlaşıldığı gerekçesiyle dava tarihi olan 18.02.2020 tarihi itibarıyla olması gereken derecesinin 14, kademesinin ise 30 olduğunun tespitine ve bundan doğan fark alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, dosyaya sunulan belgelere göre davacının kendi kadrosu dışında çalışmayı kabul ettiğine dair muvafakatname ve taahhüdü olduğunu, bilirkişi tarafından işçinin fiilen çalıştığı pozisyonun görevlendirme olduğu dikkate alınmadan kendi kadrosu gibi görülerek hesaplama yapıldığını, bu hesaplamanın bilirkişilik ilke ve hükümlerine, kanuna, işçinin bağlı bulunduğu toplu iş sözleşmesi hükümlerine, kamu etiği ve vicdanına aykırı olduğunu, ilerde telafisi mümkün olmayan kamu zararlarının oluşmasına neden olduğunu, ayrıca davacının toplu iş sözleşmesinden doğan fark ücret, yıpranma primi, akdi ikramiye ve ilave tediye alacaklarının belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceklerinin mahkemece nazara alınmamasının hatalı olduğunu, davacının fiilen çalıştığı pozisyona karşılık gelen tüm ödemelerin yapıldığını, tespit edilen derece ve kademenin dava açıldığı tarihte işyerinde uygulanmakta olan derece ve kademe ile aynı olduğunu, tespit talebinde hukuki yararın olmadığını, davacının 28.10.2000 tarihli protokol kapsamında kadroya geçirildiğini, mevsimlik işçilikte geçen hizmetlerinin intibak işlemlerinde ve ücretlerinde sayılacağına ilişkin hüküm bulunmadığını, davacıya 26.12.2013 tarihi itibariyle intibak ödemelerinin yapıldığını, bu ödemelerin üzerinden 7 yıl geçtiğinden zamanaşımı defi ileri sürdüklerini, borç ikrarının sonuç doğurabilmesi için zamanaşımı süresinin dolmamış olması gerektiğini, müvekkilinin resmi kamu kurumu olduğunu ve açılan dava sayısının fazlalığı ile bu davaların getireceği külfetlerin çokluğu nedeni ile kamu zararına sebebiyet verileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi tarafından davalı tarafça ileri sürülen tüm istinaf sebepleri usul ve yasaya uygun bir şekilde değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulduğu sonucuna varılarak davalı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının çalıştığı süre boyunca fiilen bakımevi sorumlu olarak çalışmış olmasına rağmen kayıtlarda farklı işçi kadrolarında gösterilmesinden dolayı intibakının hatalı yapılıp yapılmadığı ve fark alacaklarının doğup doğmadığı, ayrıca davalı nezdinde daimi kadroya alınmadan önceki mevsimlik işçi statüsünde geçen sürelerin derece ve kademelerini etkileyip etkilemediği, etkilemiş olması halinde derece ve kademelerinin tespiti ile fark alacak taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Yol İş Sendikası ile TÜHİS arasındaki 5 inci Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 26 ncı maddesinin ( a) ve ( b )bentleri şöyledir:

"Bütün işçilerin pozisyonlarında günlük çalışma süresince tam olarak çalışmaları esastır.

a) Ancak, işçiler mevsim ve iş şartları gereği tayin edildikleri pozisyon dışında ünvanı ve niteliği benzer veya üst pozisyonda çalıştırılabilirler.

b) "İzin, hastalık, işten ayrılma gibi sebeplerle ayrılan işçilerin işlerinin aksamaması için, işverenin işçileri geçici olarak meslekleriyle ilgili olmak şartıyla, ayrılan işçinin işinde çalıştırabilir. Ancak, bu süre 3 aydan fazla olamaz."

3. Değerlendirme

Dosya kapsamındaki belgelerden, davacının davalıya ait işyerinde 10.09.2011 tarihinden itibaren fiilen bakımevi sorumlusu olarak çalıştığı, dava tarihi itibarıyla derece ve kademesinin 14. derece 30. kademe olarak belirlenmesinin yerinde olduğu ve ücretinin eksik belirlenmesi sebebiyle fark alacaklara hak kazandığının anlaşılmasına göre İlk Derece Mahkemesi kararı ile bu karara yönelik istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının dosya kapsamına uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21941, Karar No: 2017/3252, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21941 E.  ,  2017/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.