muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/178, Karar No: 2021/441, Tarih: 30.09.2021

Sanık ile suç iştirakçileri olan ancak açık kimlik bilgileri tespit edilemediği için haklarındaki evrak tefrik edilen meçhul üç şüphelinin 08.09.2009 tarihinde saat 19.30 sıralarında "Tempra" marka bir arabayla mağdurlar ... ve ...'ın bulunduğu binanın önüne geldikleri, sanık ile meçhul şüphelilerden birisinin bu sırada telefonla görüşmek için binanın önündeki merdivenlere çıkan mağdur ...'a vurmaya başladıkları, meçhul şüphelinin elinde "14'lü" diye tabir edilen bir tabancanın bulunduğu, bu şekilde mağdur ...'ı yere yatırarak boynundaki gümüş zinciri ve cep telefonunu aldıkları, mağdura "... nerede?" diye bağırdıkları, evde olduğunu öğrenince mağduru kollarından tutup mağdur ...'ın bulunduğu evin içine götürdükleri, meçhul iki şüphelinin de onların peşinden eve girdikleri, bu şekilde üç meçhul şüpheli ile sanığın mağdurlar ... ve ...'ı bir odaya kapatıp tekme ve ... atmak suretiyle dövdükleri, meçhul şüphelilerden birisinin de mağdurlara elindeki silahı doğrultup "Beyninize sıkarım!" diyerek tehdit ettiği, meçhul şüphelilerden birisi ile sanığın mağdur ...'ın üzerindeki 370 TL ve 1.000 Dolar parayı, 1 adet "Nokia" marka cep telefonunu, 1 adet "Super Nova" marka cep telefonunu, cüzdanını, cüzdanının içindeki "Bonus" kredi kartını, "Shell" benzin kartını, nüfus cüzdanını, gümüş künyesini ve parmağındaki gümüş yüzüğünü aldıkları, her ikisinin mağdur ...'ı "Sana ...'da hayat yok!" diyerek tehdit ettikleri, aynı zamanda mağdur ...'a ... No.'lu telefon numarasını vererek "Bizi bu numaradan arayıp iki gün sonra elimizi öpmeye gelecek ve itaat edeceksin!" diyerek evden ayrıldıkları, daha sonra meçhul şüpheliler ile yaptıkları plan doğrultusunda sanığın aynı gün 22.45 sıralarında hayat kadınlığı yapan mağdure ...’yi arayarak buluşma teklifinde bulunduğu, mağdurenin kabul ederek buluşma yeri olarak mağdur ...'in evinin adresini verdiği, sanığın kısa bir süre sonra bu adrese tek başına müşteri gibi gittiği, içeri girdikten sonra tedirgin hareketlerde bulunarak devamlı telefonla görüştüğü, en son telefon görüşmesinden sonra "İşim çıktı gidiyorum." diyerek evden ayrılma niyetini gösterdiği, bu esnada yaptıkları plan doğrultusunda meçhul üç şüphelinin evin kapısını yumruklayarak "Polis, açın!" diye bağırdıkları, basıldıklarını zanneden mağdurların derhal evin ışıklarını söndürdükleri, ancak evde sözde müşteri olarak bekleyen sanığın doğrudan evin kapısını açarak diğer üç şüpheliyi içeriye aldığı, içeriye giren açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen üç kişiden 1. şüphelinin elinde bulundurduğu gri renkli parlak silahı mağdur ...’in kafasına vurarak "Paraları verin lan!" deyip onu sürükler vaziyette evin başka bir odasına götürdüğü, boynunda takılı altın zinciri kopartıp aldığı, akabinde cebindeki 140 TL ile içinde ... nolu hat takılı "Samsung" marka cep telefonunu aldığı, eve giren meçhul 2. ve 3. şüphelilerin de mağdureler ... ve ..

. şüphelinin elinde bulundurduğu gri renkli parlak silahı mağdur ...’in kafasına vurarak "Paraları verin lan!" deyip onu sürükler vaziyette evin başka bir odasına götürdüğü, boynunda takılı altın zinciri kopartıp aldığı, akabinde cebindeki 140 TL ile içinde ... nolu hat takılı "Samsung" marka cep telefonunu aldığı, eve giren meçhul 2. ve 3. şüphelilerin de mağdureler ... ve ...’nin elbiselerini soyarak mahrem yerlerine ellerini sokup "Paraları çıkartın lan! Paraları nerede saklıyorsunuz?" diye bağırdıkları, mağdure ...’nın cüzdanını karıştırarak içerisindeki 60 TL'yi, ... numaralı hat takılı olan "Nokia" marka cep telefonu ile içinde ... numaralı hat takılı bulunan "Samsung" marka cep telefonunu aldıkları, mağdure ...’nin de pantolonunun cebindeki 50 TL'sini, içerisinde ... numaralı hat takılı olan "Nokia" marka cep telefonunu ve içinde ... numaralı hat takılı "Nokia" marka cep telefonunu aldıkları, daha sonra hep birlikte olay yerinden ayrıldıkları iddia edilen olayda;

Mağdur ...’ın olayın hemen ardından kollukta verdiği ifadesinde; sanığı daha önceden tanıdığını ve nitelikli yağma suçuna onun da katıldığını belirtmesi, sanığın da mağduru tanıdığını kabul etmesi ve yapılan yargılamada aralarında husumet bulunduğuna dair herhangi bir tespit yapılmamış olması, mağdureler ... ve ... ile mağdur ...’e olaydan hemen sonra yaptırılan fotoğraf teşhisinde sanığı teşhis etmiş olmaları, dosya kapsamına göre; olaydan sonra 23.09.2009 tarihinde sanığın abisi olan ...’ın yanında başkaları da olduğu hâlde mağdurlar ..., ... ve ... ile bir çay bahçesinde buluştuklarının, burada davadan vazgeçmeleri hâlinde zararlarını giderme teklifinde bulunduklarının, bu sırada mağdure ...’nın tehdit edildiklerinden bahisle polise ihbarda bulunduğunun, bu olayla ilgili ... ve ...’nin şikâyetlerinden vazgeçtiklerinin, bu nedenle söz konusu kişiler hakkında sadece mağdur ...’e yönelik eylem nedeniyle tehdit suçundan Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 05.10.2010 tarihli ve 6170-4075 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığının anlaşılması, olay anında ...’ın yanında bulunduğu iddia olunan ...’in de kollukta şüpheli olarak verdiği ifadesinde; mağdure ...'ye olayı sorduğunda, kendilerini dövdüklerini, para ve telefonlarını aldıklarını söylediğini, ... ile yüzyüze görüşme teklifinde bulunduğunu, bunun üzerine buluştuklarında ...'in yiğeni olduğunu söyleyen kişinin kendisini gasbettiğini bildirdiğini, kendisinin de "Senin cep telefonunu ve paralarını bu şahıslardan alacağım. Sen bu davadan vazgeç!" dediğini, mağdurenin de kabul ettiğini, daha sonra ...'in, yeğeninin abisi olan ... ile görüştüklerini, "Hep beraber oturup bu konuyu kapatalım." dediklerini beyan etmesi, 17.02.2010 tarihli tutanaktan; 359830016023126 imei numaralı ve içerisinde mağdure ... tarafından kullanılan ... numaralı hat takılı cep telefonunun; 358445002699390 imei numaralı ve aynı numaralı hat takılı cep telefonunun; 354180032974350 imei numaralı ve mağdure ... tarafından kullanılan ... numaralı hat takılı cep telefonunun suç tarihinden 01.10.2009 tarihine kadar kullanılmadıklarının tespit edilmiş olması ve mağdurların yaralandıklarına dair dosya kapsamındaki raporlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın savunmalarının, mağdurlar ile mağdurelerin sonradan değişen beyanlarının ve tanık anlatımlarının sanığı suç ve cezadan kurtarmaya yönelik olduğunun ve sanığa yüklenen nitelikli yağma suçlarının sabit olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 30.09.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10059, Karar No: 2014/14603, Tarih: 23.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/10059 E.  ,  2014/14603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/366-2014/155

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşıdığından; bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz "bölgede yaygın olarak bulunan derin kuyulardan sulama imkanı olması nedeniyle sulu tarım arazisi" olarak değerlendirilmiş ise de; sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden bilirkişi raporunda belirtilen sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın taşınmaz üzerinde bulunan derin kuyudan mı sağlandığı, başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompalama veya damla sulama yöntemi ile yapılan bir sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden bölgenin yaygın olarak derin kuyulardan sulama imkanı olması nedeniyle taşınmazın sulu veya sulanabilir tarım arazisi olarak kabul edilmesi ve bu yönde düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

2-Dava dosyasının incelenmesinde, dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporuna ekli il gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünün 2013 yılı veri cetveli fotokopisi ile il gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünün 2013 yılı resmi verilerinin birbirleri ile çelişkili olduğu anlaşılmış olup, mahkemece il gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünün 2013 yılı resmi verilerin, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) getirtilerek aradaki çelişkinin giderilmeden karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32176, Karar No: 2022/13589, Tarih: 30.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/32176 E.  ,  2022/13589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanık ...’in hakaret eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA ,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Bu şekilde kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Öncelikle belirtilmelidir ki, haber içeriğinde yer verilen ifadelerin rahatsız edici olduğu anlaşılsa bile haberde yer alan ifadelerin ve haber başlığının, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (Sözleşme) ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatlarında özel bir önem atfedilen, ifade özgürlüğü bağlamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur. Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir ‘toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykarı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle Sözleşme'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir.

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürülğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Basında yayınlanan bilginin tüm yönleri ile doğruluğunun ortaya koyulması gerekmez. Thorgeir Thorgeirson /İzlanda davasında başvuranın mahkûmiyeti, polis şiddetine ilişkin iddiaların gerçekliğini ortaya koyamamasına dayanmaktadır. AİHM, başvurucuyu sert bir dille dile getirdiği bazı iddiaların doğruluğunu ortaya koyma yükünden muaf tutmuştur. AİHM’e göre, başvurucu başkaları tarafından söylenenleri haberleştirmiştir. Bu nedenle, iddiaların içeriği ile ilgili olarak sorumlu görülmemiştir. Ayrıca iddiaların tamamen asılsız olduğu da ortaya koyulamamıştır. Ayrıca, başvurucunun amacı polisin itibarına zarar vermek değil, Adalet Bakanlığını polis şiddetine ilişkin iddialarla ilgili bir soruşturma başlatmaya sevk etmektir (Thorgeir Thorgeirson v/İzlanda, 13778/88, 25.06.1992)

Gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Sonuç olarak, gazeteci olan sanık tarafından haberde kullanılan bazı ifadeler olgusal bir temele sahip değer yargısı niteliğine sahiptirler, birtakım ifadeler ise somut bir olguya işaret etmekle birlikte haber içeriğindeki bilgilerle diğer kişilerin aldatılmasının amaçlandığına ilişkin bir delil bulunmamaktadır. Bunun yanında, haberin yayınlanmasında toplumsal ilgi ve kamu yararı bulunmaktadır. Haberin okuyucunun ilgisini çekmesi için çarpıcı bir ifade tarzıyla kaleme alınmıştır. Ancak AİHM içtihatlarında da belirtildiği üzere, özellikle gazeteciler bir dereceye kadar abartma hakkına sahiptirler. Haber içeriğindeki ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğindedir. Aksi düşünülecek olursa, suçla korunmak istenen değer ölçüsüz bir şekilde genişleyecek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir

Somut olayda sanığın internet gazetesinde yayınladığı katılan hakkındaki röportajda kullandığı kabul edilen ifadelerin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14809, Karar No: 2022/2740, Tarih: 21.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14809 E.  ,  2022/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi ile davalı ... vekilinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve davalı ... vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce davacı idare yönünden esastan reddine, davalı ... yönünden ise kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davacı idare vekillince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, Merkez İlçesi, Kababel Köyü 102 ada 2, 5 ve 26 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı ... vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile objektif değer artış oranı yeniden belirlenmek suretiyle hesaplanan kamulaştırma bedeli üzerinden ve davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücreti kaldırılmak suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.