muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18736, Karar No: 2017/8643, Tarih: 07.12.2017

. Bundan sonra, jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisi, fen bilirkişisi ve 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi heyetleri, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları eşliğinde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde Köy’ün zilyetliğinin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik olarak, temin edilebilecek en eski tarihli uydu fotoğrafları üzerinde de inceleme yaptırılarak; çekişme konusu taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğu, kullanıma ara verilip verilmediği hususlarında rapor düzenlettirilmeli, zirai bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunup bulunmadığını, ekonomik amaca uygun zilyetlik varsa hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, çekişmeli taşınmaz ile komşu taşınmazların toprak yapısı ve niteliği hususunda fark bulunup bulunmadığını irdeleyen, çekişmeli taşınmazın niteliğini, kullanım durumunu ve zilyetlik süresini kesin olarak belirleyen ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, raporlara taşınmazın dört hududunu gösterir fotoğraflar eklenmeli, zilyetlikle kazanma şartlarının davacı Köy lehine oluşup oluşmadığı belirlenmeli, davacı Köy’ün herhangi bir belgeye dayanmadan talep ettiği taşınmaz bölümünün 100 dönüm norm sınırından fazla olduğu dikkate alınarak, Köy’ün belgesiz zilyetlikten edindiği tüm taşınmazların miktarı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 216.224,01 metrekare miktarındaki bölümün davaya konu olduğu anlaşıldığı halde taşınmazın tamamı hakkında tapu kaydının iptali ile tescile karar verilmiş olması dahi isabetsiz olup, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10257, Karar No: 2015/25126, Tarih: 10.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10257 E.  ,  2015/25126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/359448

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2014

NUMARASI : 2013/546 (E) ve 2014/566 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık S.. A..'ın yokluğunda verilen kararın hazırlık soruşturmasında bildirdiği adreste olayın mağduru İ.. A.. 'ın eşi S.. A..'a usulüne olamayacak şekilde tebliğ edildiği ve sanığın duruşmada da başka bir adres bildirdiği anlaşılmakla, sanık S.. A..'ın duruşmada bildirdiği adresine gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması için dosyanın mahalline gönderilip eksiklik giderildiğinde iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24162, Karar No: 2025/8199, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/24162 E.  ,  2025/8199 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/224 E., 2022/1056 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/144 E., 2019/507 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9657, Karar No: 2017/17157, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9657 E.  ,  2017/17157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/881, Karar No: 2020/8511, Tarih: 16.12.2020

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2020/881 E.  ,  2020/8511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 19.06.2019 Salı günü davacı ve davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra eksiklik nedeniyle iade edilen dosya ikmal edildikten sonra tekrar gelmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu araç ile merkezi Almanya'da bulunan ve zorunlu sağlık sigortası hizmeti veren davacı kurum nezdinde sigortalı (yolcu) Marlene Scheliner'in yolcu olarak bulunduğu aracın karıştıkları 05/08/2006 tarihli kazada Marlene Scheliner'in ağır biçimde yaralandığını, davacı şirketin kazada ağır yaralanan sigortalısı için 22.441,05 Euro tutarında sağlık harcaması yaptıklarını, sigortalı için ödenen bedelden davalının sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ödenen 22.441,05 Euro'nun kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, 6111 sayılı Yasa gereği tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu olduğunu ve davacı kurumunun rücu talebinin zamanaşımına uğradığını, aksi kabul edildiği takdirde sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve limitle (57.500,00 TL) sınırlı sorumlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; 2918 sayılı yasanın 98.maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluğun Sosyal Güvenlik

Kurumuna geçmesinden dolayı yasa kapsamında kalan tedavi giderleri yönünden yasal hasımın Sosyal Güvenlik Kurumu olduğu ve davalı şirketin sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu cismani zarara uğrayan sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği tedavi giderine ilişkin bedelin davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı, sigortalısının Türkiye'de meydana gelen kaza sonucunda yaralandıktan sonra tedavisine Almanya'da devam edildiğini, tüm tedavi masraflarının davacı tarafından ödendiğini ileri sürmüş olup, dava açılırken sunduğu tercüme edilmiş belgelere göre dava dışı Marlene için "tıbbi tedavi, ilaç, hastanede tedavi, kaçırılmış aidat mükellefiyeti, hastalık parası, yardımcı, ayakta tedavi ve sağlık jimnastiği" kalemlerini kapsayan ödemelerde bulunulduğu iddia edilmektedir.

Davacı, sigortalısının Türkiye'de meydana gelen kaza sonucunda yaralandıktan sonra tedavisine Almanya'da devam edildiğini, tüm tedavi masraflarının davacı tarafından ödendiğini ileri sürmüş olup, dava açılırken sunduğu tercüme edilmiş belgelere göre dava dışı Marlene için "tıbbi tedavi, ilaç, hastanede tedavi, kaçırılmış aidat mükellefiyeti, hastalık parası, yardımcı, ayakta tedavi ve sağlık jimnastiği" kalemlerini kapsayan ödemelerde bulunulduğu iddia edilmektedir.

Mahkemece, sigorta konusunda uzman bilirkişi ve Adli Yargı Daire Tabibi doktordan alınan 12/01/2016 havale tarihli bilirkişi raporunda, dava dışı Marlene'ye yapılmış olan tedavi uygulamalarının mevcut yaralanması doğrultusunda oluştuğu ve tedavi harcamalarının da mevcut tetkik ve tedavi hizmetleri için sağlık kuruluşlarının özelliği ve niteliği de dikkate alındığında verilen tedavi hizmeti ile uyumlu ve kadri maaruf olduğu, 2918 sayılı yasanın 98. Maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk SGK'na geçtiğinden yasa kapsamında kalan tedavi giderleri yönünden yasal hasımın SGK olduğu bildirilmiş; davacı tarafça yapılan rapora itirazda, davacı şirketin talep etmekte olduğu tazminat tutarının hem tedavi giderlerinden hem de hastalık parasından oluştuğu, yapılan ödemelerin bir kısmının hastalık parası adı altında ödenen geçici iş göremezlik ödeneği olduğu ve bunun anılan Kanun kapsamında olmadığından bahisle davalının sorumluluğunun devam ettiğine yönelik itirazlarını sunmuş, mahkemece bu hususta bir değerlendirme yapılmamıştır. Bilirkişice hazırlanan raporda da hastalık parası adı altında yapılan ödemenin niteliği konusunda yeterince açıklık bulunmamaktadır.

Buna göre mahkemece davacının geçici iş göremezlik ödeneği niteliğinde olduğunu iddia ettiği hastalık parasının niteliği konusunda gerekli araştırma ve yazışmalar yapıldıktan sonra davacının itirazları da karşılanacak şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7473, Karar No: 2010/15623, Tarih: 23.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7473 E.  ,  2010/15623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5017, Karar No: 2018/4364, Tarih: 09.11.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/5017 E.  ,  2018/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı... Tur. Taş. Eml. İnş. Yat. Bakım İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı-k.davacı ... arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.04.2016 gün ve 2011/472-2016/272 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-k.davacı vekili tarafından istenilmiş eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin, 12.09.2018 tarihli geri çevirme kararı üzerine davalı-karşı davacı ... vekili Avukat ... tarafından 02.10.2018 tarihinde noksan harç tamamlanmış ise de, noksan harcın tamamlatılması için çıkarılan muhtıranın davalı-karşı davacı ... vekiline tebliğine ilişkin belge bulunmadığı ve bu halde harcın süresinde tamamlanıp tamamlanmadığı konusunda tereddüt hasıl olduğundan, davalı-karşı davacı ... vekilleri adresine çıkartılan muhtıranın tebliğine ilişkin belgenin kalemce araştırılarak dosyasına konulduktan, bulunamaması halinde kayıtlara göre araştırılarak tespit edildikten sonra, mahkeme hakimince geri çevirme kararlarının yerine getirilmesinde gerekli özenin gösterilerek ve kalem personelinin dikkati çekilerek dosyanın Dairemize gönderilmesi için, ikinci kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5996, Karar No: 2010/7761, Tarih: 03.05.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/5996 E.  ,  2010/7761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.365,83 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; TÜİK uzman kadrosu karşılık gösterilmek suretiyle sözleşmeli personel olarak çalışan davalıya 29.11.2005-14.1.2009 tarihleri arasında denetim tazminatı ödendiği, ancak Maliye Bakanlığının 20.4.2009 tarihli yazılı ile bu ödemelerin yersiz olduğunun belirtildiği ileri sürülerek davalıya yersiz olarak ödenen 3.365,83 TL.alacağın ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuş, Mahkemece özetle; davacının iddiasını açık hataya dayandırdığı, oysa ki bir kamu kurumunun çalıştırdığı memuruna Yasa, Yönetmelik, Bakanlar Kurulu Kararı ve diğer mevzuata göre ücret ve tazminat ödediği, üç yıldan fazla denetim tazminatı ödenmesinde nasıl bir açık hata olduğunun izah edilemediği, kamu kurumunun personeline denetim tazminatı ödenip ödenmeyeceğini bilmemesi hususunun düşünülemeyeceği, kaldı ki davalının sebepsiz de zenginleşmediği, davalıya ödenen paranın dava tarihine kadar harcanmış olacağı denetim tazminatının maaştan ikame suretiyle istenmesinin de mümkün olmadığı, 2577 sayılı kanunda öngörülen dava açma süresinin de geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, davacı idarenin; (sözleşmeli personel olmasına rağmen) hataen E. Denetim tazminatı adı altında ödemede bulunduğu ileri sürülerek; yersiz ödenen 3.365.83 TL'nin faiziyle tahsili istenilmektedir. Dosya kapsamından, davalıya yapılan ödemenin daha önce bu yolda alınmış bir karara dayanmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanununun 62. maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir.

Yine, HGK.nun 2005.12.1984 tarih, 1982/13-387 E.-1984/997 K. sayılı kararında; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin idare tarafından BK.nun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenebileceği açıklanmıştır.

Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 22.12.1973 gün ve 1968/8-1973/14 sayılı kararı da idarenin “şart tasarrufuna” ilişkindir. Somut olayda ise; davacı idarenin davalıya mevzuata aykırı olarak yaptığı hatalı ödemeden sözedilmektedir.

O halde, Mahkemece herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin, Borçlar Kanununun haksız iktisap kuralları çerçevesinde istenebileceği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi yanlış olup, bozmayı gerektirmiştir.

Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 22.12.1973 gün ve 1968/8-1973/14 sayılı kararı da idarenin “şart tasarrufuna” ilişkindir. Somut olayda ise; davacı idarenin davalıya mevzuata aykırı olarak yaptığı hatalı ödemeden sözedilmektedir.

O halde, Mahkemece herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin, Borçlar Kanununun haksız iktisap kuralları çerçevesinde istenebileceği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi yanlış olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 3.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.