muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3061, Karar No: 2023/4679, Tarih: 12.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/3061 E.  ,  2023/4679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1220 E., 2022/319 K.

KARAR : Sair nedenler bakımından reddine, gerekçe yönünden kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın hukuki yarar yokluğundan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/128 E., 2020/23 K.

Taraflar arasındaki mirastan feragat sözleşmesinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun sair nedenler bakımından reddine, gerekçe yönünden kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalıların babası ... arasında evlenmelerinden önce Tekirdağ 5. Noterliği'nin 29.08.2012 günlü ve 6738 yevmiye ... Ölünceye Kadar Bakım Sözleşmesi yaptıklarını, bu sözleşme ile Tekirdağ ili, Merkez ilçesi, 316 ada 35 parselde kain 9 numaralı bağımsız bölüm ve 651 ada 104 parsel 10 numaralı bağımsız bölümün davacıya devri hususlarında anlaşıldığını, ... tarafından açılan boşanma davasının reddedildiğini, ... tarafından ölünceye kadar bakım sözleşmesinin iptali istemiyle dava açıldığını belirterek anılan taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili 11.02.2020 günlü 2 nci celsedeki beyanında davalıların murisi Nehat'ın iyiniyetli olmadığını, davacı ile ... arasında yapılan Tekirdağ 5. Noterliği'nin 03.09.2012 tarih ve 6840 yevmiye numaralı Düzenlenme Şeklinde Mirastan Feragat Sözleşmesinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu, davacının ölünceye kadar bakma akdi sözleşmesinin gereklerini yerine getirmediğini, davacının bakım alacaklısı muris ...'a şiddet uyguladığını, tarafların evlilik birliğinde ortak yaşamın kurulmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; 4721 ... ... Medeni Kanunu'nun 559 uncu maddesi kapsamında davanın hak düşürücü süre içeresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; 4721 ... ... Medeni Kanunu'nun 559 uncu maddesi kapsamında davanın hak düşürücü süre içeresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, İlk Derece Mahkemesinin eksik araştırma ile karar verdiğini, dosyada mevcut deliller incelendiğinde iptali istenen mirastan feragat sözleşmesinin müvekkilince baskı altında imzalandığının anlaşıldığını, ölüme bağlı tasarrufun iptali davasının hak düşürücü süreye tabi olmadığını ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında 4721 ... ... Medeni Kanunu'nun 181 inci maddesine göre murisin eşi olan davacının boşanma davasında kusurlu olduğu tespit edildiği, kararın kesinleştiği, murisin yasal mirasçısı olamayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun sair nedenler bakımından reddine, gerekçe yönünden kabulüne; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davanın hukuki yarar dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, mirastan feragat sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 ... ... Medeni Kanunu'nun 528 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3778, Karar No: 2013/15172, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/3778 E.  ,  2013/15172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçu nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tayin olunan cezaların türleri ve miktarlarına göre, hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 50/5 ve CMUK'un 305. maddeleri uyarınca temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz taleplerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın dosyayı iadesinden sonra sanığın talimatla ifadesi alındığı sırada ... ... ...Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliği'nin 15.08.2007 tarihli raporu ile ... ...Devlet Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu'nun 05/05/2011 tarihli raporlarını ibraz etmiş olması karşısında, sanığın TCK'nın 32. maddesi kapsamında işlediği fiillerin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı hususunda rapor alındıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

2-Kasıtlı bir suçtan hükümlülüğü bulunmayan sanığın kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları değerlendirilmeden, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeyerek , katılan'ın uğradığı kabul edilen zararın ne olduğu açıklanmadan, katılanın zararını karşılamamış olmasından bahisle yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4768, Karar No: 2015/6713, Tarih: 01.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/4768 E.  ,  2015/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .............. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Nüfus kayıt örneği incelendiğinde suça sürüklenen çocuğun ............. doğumlu, son duruşma tarihinin ise 09.11.2012 olduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2009/6-82 E., 2009/231 K. sayılı ve 13.10.2009 tarihli kararında da belirtildiği gibi, gerek 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 308.maddesinin 6. fıkrasında, gerekse 5271 sayılı CMK’nın 289. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde; “duruşmalı olarak verilen hükümde açıklık kuralının ihlâl edilmesi” hukuka kesin aykırılık hali olarak düzenlenmiştir. Bununla birlikte, 5271 sayılı CMK'nın 182/2. maddesinde “duruşmanın bir kısmının veya tamamının kapalı yapılmasına mahkemece karar verilebileceği”,3. fıkrasında “duruşmanın kapalı yapılması konusundaki gerekçeli karar ile hükmün açık duruşmada açıklanacağı” 185. maddesinde ise; “sanık, onsekiz yaşını doldurmamış ise duruşmanın kapalı yapılması, hüküm de kapalı duruşmada açıklanması” gerektiğine dair hükümlere yer verilmiştir.

Somut olayda; oturum tarihinden önce onsekiz yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı anlaşılan çocuk hakkındaki duruşmanın, 5271 sayılı CMK’nın 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 09.11.2012 tarihinde duruşmanın kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3538, Karar No: 2018/8767, Tarih: 19.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/3538 E.  ,  2018/8767 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının 20/04/2010 tarihli sözleşme ile kiracısı olduğunu, sözleşmede kiranın her yıl %10 arttırılacağına dair hüküm bulunduğunu, davalının aylık kira bedelini sözlü anlaşma gereği 20/04/2013 tarihinde başlayan dönemde 1.200,00TL, 20/04/2014 tarihinde başlayan dönemde 1.320,00TL olarak ödemesi gerekirken her ay 400,00TL ödediğini, eksik ödeme nedeniyle davalıya 04/04/2013 tarihli ihtarname gönderildiğini ve eksik ödeme nedeniyle icra takibi başlatıldığını ancak davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini beyan ederek itirazın iptaline ve davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında ise kiralananın tahliye edildiğini bu nedenle alacak talebi yönünden davaya devam edilmesini istemiştir.

Davalı, davacının aynı dönem ile ilgili mükerrer icra takibi başlattığını, bu nedenle derdestlik itirazında bulunduğunu, 08/01/2015 tarihinde taşınmazın tahliye edilerek davacıya teslim edildiğini, kiranın ise 1.200,00-TL talep edilemeyeceğini, açılmış bir tespit davası bulunmadığını, davacının yatırılan 440,00TL kira bedeline hiçbir zaman itiraz etmediğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, sözleşmede kararlaştırılan %10’luk artış şartına göre 20/04/2013 tarihinde başlayan dönem kirası 770,00TL, 20/04/2014 tarihinde başlayan dönem kirası en az 847,00TL olacağı belirtilerek davanın kısmen kabulü ile icra takibinin 7.612,00TL asıl, 255,63TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.867,63TL üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz tahakkuk ettirilmesine, asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı yararına tazminata hüküm olunmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

./..

-2-

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı ve davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

-2-

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı ve davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, taraflar arasında imzalanan 20.04.2010 başlangıç tarihli ve aylık 700,00 TL bedelli sözleşmeye dayanarak 08.10.2014 tarihinde başlattığı icra takibinde, 20.04.2013-20.04.2014 dönemi için aylık 1.200,00-TL, 20.04.2014-20.04.2015 dönemi için aylık 1.320,00 TL üzerinden ödenmeyen 2013 yılı Kasım ayı ile 2014 yılı Eylül ayları arası kira bedeli ile işlemiş faiz toplamı 12.600,82 TL alacağın tahsilini istemiştir. Davalı ise talep edilen 1.200,00 TL kira bedelini kabul etmediğini belirtmiştir. Her ne kadar Mahkemece; kira sözleşmesindeki artış oranı dikkate alınarak aylık kira bedeli, 2013 yılı Nisan ayından itibaren 770,00 TL, 2014 yılı Nisan ayından itibaren ise 847,00 TL üzerinden hesaplanarak hüküm kurulmuş ise de, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu hükümlerinin değerlendirilmediği gibi talep edilen dönem kirasının dördüncü ve beşinci dönemlere ait olduğu hususunun da gözardı edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece yapılacak iş; 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihine kadar olan aylara ilişkin sözleşmede kararlaştırılan artış şartına uygun olarak aylık kira bedelinin tespit edilmesi, bu tarihten sonraki kira bedelinin ise TBK'nun 344. maddesi hükmü esas alınarak üretici fiyat endeksindeki artış oranını geçmemek koşuluyla hesaplanarak alacak miktarının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi iken, bundan zühul edilerek eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alının temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/12495, Karar No: 2014/7889, Tarih: 31.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12495 E.  ,  2014/7889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme

Hüküm : Beraat

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 136. maddesinde tanımlanan suçun maddi unsurunun, başkasına ait kişisel verileri, “hukuka aykırı olarak” bir başkasına vermek veya yaymak veya ele geçirmek biçimindeki seçimlik hareketlerden birinin işlenmesiyle oluştuğu, genel cerrahi uzmanı olup özel bir güzellik merkezinde doktor olarak çalışan sanığın, güzellik merkezinde iki yıl süreyle müştekiye lazerle yüz epilasyonu tedavisi uygulaması sonrası müştekinin yüzünde kıllanmanın artması ve yanık oluşması nedeniyle şikayetçi olarak aleyhine tazminat davası açması üzerine, tazminat davasına ilişkin olarak vekili aracılığıyla verdiği cevap dilekçesinde, müştekinin davadan 1 yıl önce kullandığı kişisel veri niteliğindeki ilaçların listesini yazarak, müştekideki şikayetlerin kullandığı ilaçların yan etkisi olabileceğini savunması şeklinde gelişen eyleminde; kişisel veri niteliğindeki ilaç listesini, bir başkasına verdiği veya yaydığına ilişkin hakkında bir iddia bulunmayan sanığın, aleyhine açılan tazminat davasında, davaya konu şikayetlerin müştekinin son 1 yılda kullandığı ilaçların yan etkilerinden de kaynaklanabileceği yönündeki savunmasını kanıtlama amacını taşıyan eyleminde, hukuka aykırı hareket etmek bilinciyle hareket etmediği, eylemin savunma sınırı kapsamında kaldığı anlaşıldığından,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye, sübuta, eylemin savunma sınırı dışında kaldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4259, Karar No: 2019/1411, Tarih: 19.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/4259 E.  ,  2019/1411 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.05.2015 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.05.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin kabulü ile davanın reddine dair verilen kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.02.2019 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... karşı taraftan bir kısım davalılar vekili Av. ..., bir kısım davalılar vekili Av. ... geldiler. Duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilhare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 2.037,00TL Yargıtay vekalet ücretinin davacıdan alınarak, bir kısım davalılar ... ve ...'a verilmesine, 2.037,00TL Yargıtay vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalılar ... ve ... verilmesine, 19.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10105, Karar No: 2021/2221, Tarih: 03.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10105 E.  ,  2021/2221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddelerine göre mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 07:15 sıralarında, katılan ...'nün sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde 7 metre genişliğinde bölünmüş asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli ışık kontrollü dönel kavşağa geldiğinde, kırmızı ışık ihlali yaparak kavşağa giriş yapan sanığın sevk ve idaresindeki çekicinin, katılan ...'nün idaresindeki aracın sol yan kısmına çarpması sonucu, sürücü ...'nün vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde, aynı araçta yolcu olarak bulunan ...'nün ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan ve kazanın meydana gelmesinde sanığın tamamen kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK’nın 89/4. maddesinde doğrudan ya da seçimlik olarak adli para cezası öngörülmemiş olmasına rağmen sanık hakkında doğrudan adli para cezası tayin etmek suretiyle TCK’nın 2 ve 61/10. maddelerine aykırı davranılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, kamyon şoförü olan sanığın sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşmak suretiyle 1 yıl 8 ay süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde; belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgileri incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında E, D ve A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, aynı zamanda mevcut sürücü belgesi sınıflarının birbirleri yerine ikamesinin söz konusu olmadığı, dolayısıyla sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki çekici ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle E ve A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi,

4-TCK'nın 52/2. maddesinin sanık hakkında uygulanması sırasında sanığın şahsi ve ekonomik hallerinin göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeksizin, emekli olduğunu ve şoförlük yaptığını, aylık gelirinin de 1500-2000.-TL arası olduğunu beyan eden sanık hakkında tayin edilen cezanın TCK'nın 52/2 maddesi gereğince adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında, hapis cezasının günlüğü 50 TL üzerinden paraya çevrilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 03/03/2021 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.