muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/381, Karar No: 2023/2902, Tarih: 01.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/381 E.  ,  2023/2902 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/487 E., 2022/814 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/1033 E., 2021/1018 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının kabulüne ve fer'îlerine, kadının davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak karardan sonra mahkemenin yargı çevresinde aile mahkemesi kurulduğu, bu nedenle aile mahkemesinin karar vermesi gerektiğinden eksiklikleri giderilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının kabulüne ve fer'îlerine, kadının davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kusur ve tazminat yönünden karar verilmiş; kadının nafaka ve velâyete ilişkin talepleri yönünden eksikliklerin giderilmek üzere mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; evlendikleri günden bugüne kadar ters düşerek münakaşalar ve huzursuzluk yaşadıklarını, aralarında sevgi-saygı kalmadığını, 1 aydır ayrı yaşadıklarını belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince davasının kabulüne tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, her bir çocuk yararına aylık 300,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. ... erkek vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, kadının aldattığını öğrendiklerini, Kapaklı'da D. isimli kişi ile aleni şekilde yaşadığı dost hayatına kızlarını da dahil ettiğini, kızlarının bu kişinin yanında sekreter olarak çalıştığını, telefonuna gelen mesaj ve çevreden duyumları eşine sorduğunu, kadının bu birlikteliği itiraf ettiğini, çevresinden boşanma konusunda baskı gördüğünü, toplum tarafından hakaret ve aşağılanmalara maruz kaldığını, kadının aşırı harcamaları nedeniyle borçlarını ödeyemez hale geldiğini, halen bir işinin olmadığını, ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin sürekli şiddet uyguladığını, en son Eylül 2016'da telefonuna mesaj gelince evden çıktığını, 15 dakika sonra geri döndüğünü, sabah işe giderken benim eşyalarımı hazırlayın, evi terk ediyorum, anlaşmalı boşanacağız dediğini ve evi terk ettiğini, kapıya dayanıp boşanacağız diye kavga çıkarttığını, karakolluk olduklarını, daha sonra protokol imzalatıp dava açtığını, N.Ö isimli kadınla beraber yaşamaya başladığını, ..., Süleymaniye köyünde imam nikahı ve kapaklıda Moon Light cafeteryada düğün yaptığını, tehdit edip boşanmaya zorladığını, davalının zoruyla müşterek kiralık konuttan çocuklarla ayrılan alelacele bir yer bulup sığındığını, iş bulduğunda gündelik temizlik yaparak çocuklara baktığını ileri sürerek 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince erkeğin davasının reddine, davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, her bir çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile faizi ile birlikte kadın yararına 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

1. Çerkezköy 1. Asliye Hukuk (Aile sıfatıyla) Mahkemesi’nin 29.11.2018 tarih ve 2016/781 Esas, 2018/1052 Karar sayılı kararı ile erkeğin uzun yol şoförü olarak çalışmaması nedeniyle evine sık uğramadığını, kadının ise sadakatsiz tutum içinde bulunduğu gerekçesi ile erkeğin davasının kabulüne, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, velâyetin babaya verilmesine, anne ile kişisel ilişki kurulmasına erkek yararına 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.Çerkezköy 1. Asliye Hukuk (Aile sıfatıyla) Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı kadın vekili kusur belirlemesi, velâyet, erkek yararına hükmedilen tazminat ile reddedilen tazminat ve nafaka talepleri yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 08.10.2021 tarih ve 2019/348 Esas, 2021/1481 Karar sayılı kararı ile davanın 4721 sayılı Kanun’un İkinci Kitabında yer aldığı, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde, aile mahkemeleri sıfatıyla davaya bakmak görevi 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un (4787 sayılı Kanun) 2 nci maddesiyle o yerdeki asliye hukuk mahkemelerine verildiği, karardan sonra mahkemenin yargı çevresinde aile mahkemesi kurulduğu, davanın görevli ve yetkili aile mahkemesine devredilmek üzere kararın kaldırılması gerektiği gerekçesi ile kaldırma davanın aile mahkemesine devrinin yapılmak ve istinaf edilmeyerek kesinleşen boşanma hükmü ile ... olan çocuğun velâyeti dışında kalan yönlerden bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Çerkezköy 1. Asliye Hukuk (Aile sıfatıyla) Mahkemesi 25.10.2021 tarih ve 2021/379 Esas sayılı kararı ile görevsizlik kararı ile dosyanın görevli Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadın tarafından açılan davanın takipsiz bırakıldığı ve işlemden kaldırılmasına karşın yenilenmediği, erkeğin uzun yol şoförü olarak çalışmaması nedeniyle evine sık uğramadığını, kadının ise sadakatsiz tutum içinde bulunduğu gerekçesi ile erkeğin davasının kabulüne, kadının davasının 6100 Sayılı Kanun’un 150 nci maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, kesinleşen yönlerden yeniden karar verilmesine yer olmadığını, ortak çocuk Batuhan ... olduğundan velâyet konusunda karar verilmesine yer olmadığına, yaşı küçük diğer çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, anne ile kişisel ilişki kurulmasına, kadının nafaka taleplerinin reddi ile erkek yararına 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, babanın çocuklara karşı şiddeti olduğunu ve bu nedenle ceza aldığını, ceza dosyasının getirilmediğini, bu nedenle velâyetin babaya verilmesinin hatalı olduğunu, aleyhine hükmedilen manevî tazminat, yokluğunda karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek karar kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi’nin kadının sadakatsiz tutum içerisinde bulunduğu bu nedenle kusurlu olduğu, kadının davasının işlemden kaldırıldığı, 3 ay içinde yenilenmediğinden açılmamış sayılmasına karar verildiği, kadının sadakatsiz tutumu bulunduğu gerekçesiyle birleşen davanın açılmamış sayılmasına, asıl davanın kısmen kabulüne, kesinleşen boşanma hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği; erkeğin asıl dava dilekçesinde ve kadının birleşen davaya cevap dilekçesinde, tanık dahil herhangi bir delile dayanmadığı, tanık ve delil için süre verilerek erkek tanıklarının dinlenilmesi ve hükme esas alınarak kadına kusur yüklenmesinin hatalı olduğu, bu durumda kadına yüklenecek kusurun olmadığı, kadının birleşen davası yönünden, açılmamış sayılma kararı verildiği, kadının usulüne uygun dayandığı delilleri yönünden usulüne uygun şekilde kesin süre verilip sonuçları ihtar edilmediği ve dosyaya sunulan bir kısım delillerin dahi değerlendirilmediği görülmüş ise de, kadının bunlara ilişkin açıkça istinaf talebi bulunmadığından sadece yanılgıya değinilmekle yetinildiği, bu durumda, kadına yüklenecek kusur bulunmadığı, gelişen aşamada istinaf konusuna göre erkeğe de yüklenecek kusur bulunmadığı, tarafların kusursuz olduğu, kararın kusur gerekçesi ve derecesi bu şekilde düzeltilmesi gerektiği; bu durumda erkek lehine manevî tazminat koşulları oluşmadığından erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği ; kadının kendisi ve çocuklar için tedbir, yoksulluk nafakası ayrımı yapılmaksızın nafaka taleplerinin gerekçesiz şekilde reddedildiği, velâyet kararı yönünden de hiçbir gerekçeye yer verilmediği, kadının kendisi ve çocuklar için tedbir, iştirak, kadın için yoksulluk nafakasınin ayrı ayrı değerlendirilmesi, reşit olmayan ortak çocuk Mümine'nin velâyeti yönünden ise idrak çağında olduğundan beyanı alınarak, tarafların ve çocuğun yaşam alanlarında, gerektiğinde okulunda sosyal inceleme yapılarak hazırlanacak pedagog, psikolog, sosyal inceleme uzmanından oluşan heyetten alınacak rapor uyarınca çocuğun üstün yararı ilkesi gözetilerek, nafakalar ile velâyet talebine ilişkin ayrı ayrı denetlenebilir şekilde gerekçeli hüküm kurulması gerektiği gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince kadının istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçenin kusur yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle erkeğin manevî tazminat talebinin reddine; velâyet ve nafakalar yönünden açıklanan eksikliğin giderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, cevap dilekçesi sunulmamış olsa dahi inkâr yönünden delil sunabileceğine dair Yargıtay kararlarının olduğunu, ön inceleme duruşmasında verilen süre içinde delillerini usulüne uygun olarak bildirdiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, tazminat talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9652, Karar No: 2017/17152, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9652 E.  ,  2017/17152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20384, Karar No: 2012/37811, Tarih: 13.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/20384 E.  ,  2012/37811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun gerçek kişilere işyerinde tebliğe ilişkin 17. maddesinde, "Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır."Somut olayda borçlu A. T.'in işyeri adresine çıkartılan ödeme emri tebligatının "işçisi R.Çerçel" imzasına tebliğ edildiği görülmüştür. Tebliğ işlemi bu hali ile Tebligat Kanunu'nun 17. maddesine göre yapılmış olup, tebliğ anında muhatabın orada bulunmadığı tespit edilmeden doğrudan çalışana yapılmış olduğundan, anılan madde hükmüne aykırı olmakla, usulsüzdür.7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereğince tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi olarak kabul edilir.O halde mahkemece şikayetin kabulü ile borçlunun tebligata muttali olduğu tarihin TK.32.maddesi uyarınca tebliğ tarihi olarak kabul edilerek ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9182, Karar No: 2013/4991, Tarih: 26.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/9182 E.  ,  2013/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ile aldatma keyfiyetinin objektif olarak ve beş duyuyla ilk bakışta anlaşılabilir olup olmadığının tespit edilmesi gerektiği; 25.02.2009 tarihli Antalya Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen ekspertiz raporunda "pasaportun 19. sayfasına yapışık vaziyette bulunan vize pulunun sahteliğinin ilk nazarda dikkati çekmeyeceği" şeklindeki tespiti ve dosya içinde mevcut belge üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde de yapılan sahteciliğin objektif olarak ilk bakışta ve kolaylıkla fark edilebilecek nitelikte olmadığı, bu nedenle aldatma yeteneğinin bulunduğunun belirlenmesi karşısında, unsurları itibariyle oluşan resmi belgede sahtecilik suçundan sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, soyut ve yetersiz gerekçe ile sahteciliğin kolaylıkla anlaşılabildiğinden bahisle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13488, Karar No: 2022/8755, Tarih: 03.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/13488 E.  ,  2022/8755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespite İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün bir kısım davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro çalışmaları sırasında, ... ili ...ilçesi ... köyü 101 ada 1, 103 ada 1 ve 3, 102 ada 1 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar, tapu kaydına dayalı olarak davalılar adına tespit edilmiştir.

Davacılar ... Mirasçıları, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayalı olarak davalılar adına yapılan kadastro tespitinin iptaline karar verilmesi istemiyle dava açmışlar ve yargılama sırasında davalı Hazine davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, ...İlçesi ... Köyünde kâin 101 ada 1 parsel, 103 ada 1 ve 3 parsel, 102 ada 1 ve 5 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, bir kısım davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297/2. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre hüküm, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsamalıdır. Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Hükmün gerekçesi dosya içeriğine uygun olmak zorunda olup, ayrıca, hükmün gerekçesi ile sonuç kısmı birbiri ile çelişmemelidir.

T.C. Anayasası'nın 141. maddesi hükmü uyarınca, duruşmaların aleniyeti kuralı gereği, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı ve çelişik olmaması gerekir. Bu nedenle Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından, kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde, yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarih ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiştir.