muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/760, Karar No: 2023/2591, Tarih: 09.10.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ... 21. Noterliğinin 03.06.1994 tarih 25582 yevmiye numaralı şirket pay devir-temlik sözleşmesi başlıklı sözleşmesi ile davacı ... vekili olarak davalı ... tarafından davacıya ait 30 payın 3.000.000 TL bedelle dava dışı ...'e devredildiği, sözleşmenin 3 üncü maddesinde Şirket Ortaklar Kurulunun 06.05.1994 tarihli 16 sayılı kararı ile bu devir işlemine muvafakat edildiğinin belirtildiği, sözleşmenin arka sayfasında "Müstenit: ... Noterliğinden tanzim ve tasdik edilmiş, 02.06.1994 tarih ve 1590 yevmiye nolu vekalete istinaden ...'nun adına işbu hisse devir sözleşmesini imzalamaya yetkili olarak: ... görüldü. İşbu müstenit Noterlik Kanunu'nun 79. maddesi gereğince çıkarılıp bağlanmıştır." şeklinde şerh düşüldüğü, böylece davacının iddiasının aksine devir sözleşmesinin 06.05.1994 tarihinde değil 03.06.1994 tarihinde yapıldığı, devir sözleşmesinin yapıldığı tarihten bir gün önce 02.06.1994 tarihinde ise dava konusu vekaletnamenin düzenlendiği, devir işleminin usulsüz olduğu iddiasıyla açılan eldeki davada ise dava tarihinin 07.05.2015 olduğu, usulsüz olduğu iddia olunan devir işlemi ile dava tarihi arasında 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekalet ilişkisinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) Beş senelik müruru zaman başlıklı 126 ncı maddesinin 1 inci fıkrasının 4 üncü bendinde; "Ticari olsun olmasın bir şirket akdine dayanan ve ortaklar arasında veya şirketle ortaklar arasında açılmış bulunan bütün davalar ile bir şirketin müdürleri, temsilcileri,murakıplariyle şirket veya ortaklar arasındaki davalar, vekalet akdinden, komüsyon aktinden,acentalık mukavelesinden, ticari tellallık ücreti davası hariç,tellallık akdinden doğan bütün davalar, mütaahhidin kasıt veya ağır kusuru ile akdi hiç veya gereği gibi yerine getirmemiş ve bilhassa ayıplı malzeme kullanmış veya ayıplı bir ... meydana getirmiş olması sebebiyle açılacak davalar hariç olmak üzere istisna akdinden doğan bütün davalar." şeklinde düzenleme yer almaktadır.

2. 818 sayılı Kanun'un 386/1 inci maddesi; ''Vekalet, bir akittirki onunla vekil, mukavele dairesinde kendisine tahmil olunan işin idaresini veya takabbül eylediği hizmetin ifasını iltizam eyler.'',

2. 818 sayılı Kanun'un 386/1 inci maddesi; ''Vekalet, bir akittirki onunla vekil, mukavele dairesinde kendisine tahmil olunan işin idaresini veya takabbül eylediği hizmetin ifasını iltizam eyler.'',

3. 818 sayılı Kanun'un 389 uncu maddesi; ''Vekil, müvekkılinin sarih olan talimatına muhalefet edemez. Ancak hal icabına göre müvekkilden mezuniyet istihsaline imkan olmamakla beraber şayet imkan olupta istizan olunsa idi müvekkilin muvafakat edeceği derkar bulunan hususlarda, inhiraf edebilir. Bundan maada hallerde vekil aldığı talimata müvekkilinin aleyhine olarak muhalefet ederse, bundan mütevellit zararı deruhte etmedikçe, müvekkilünbih ifa edilmiş olmaz.'',

4. 818 sayılı Kanun'un 390/2 nci maddesi; ''Vekil, müvekkile karşı vekaleti iyi bir suretle ifa ile mükelleftir.'',

5. 818 sayılı Kanun'un 392 nci maddesi; ''Vekil,müvekkilin talebi üzerine yapmış olduğu işin hesabını vermeğe ve bu cihetten dolayı her ne nam ile olursa olsun almış olduğu şeyi müvekkile tediyeye mecburdur. Vekil zimmetinde kalan paranın faizini de vermeğe mecburdur.'' şeklindedir.

6. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2022/1455 E., 2022/3124 K. sayılı ilamı.

7. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 22.06.2015 tarihli ve 2014/28823 E., 2015/21090 K. sayılı ilamı.

8. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.05.2011 tarihli ve 2011/13-161 E., 2011/276 K. sayılı ilamı.

3. Değerlendirme

Dava konusu taşınmazın vekaleten satışının gerçekleştirildiği tarihte yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 126 ncı maddesinin 1 inci bendinin 4 üncü fıkrası gereği vekalet akdinden doğan bütün davalar 5 yıllık zaman aşımına tabidir.

Dava dosyasının incelenmesinde; 06.05.1994 tarihli toplantıda davacının şirket hisse devri için ortaklar kurulu tarafından muvafakat verildiği, hisse devri sözleşmesinin ise 02.06.1994 tarihli vekaletnameye dayanılarak ... 21. Noterliğinin 03.06.1994 tarih, 25582 yevmiye numaralı şirket pay devir-temlik sözleşmesi başlıklı sözleşme ile yapıldığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.05.2011 tarihli ve 2011/13-161 E., 2011/276 K. sayılı kararında ve emsal Yargıtay içtihatlarında vekilin azli veya vekilin hesap vermesi ile zamanaşımı sürenin işlemeye başlayacağının belirtildiği, dosya kapsamında azilnamenin yer almadığı, davacının 2014 yılında devir işleminden haberdar olduğunu beyan ettiği, davalının ise davacıya daha önceden hesap verme yükümlülüğünü yerine getirdiğini ispat edemediği, bu anlamda dava tarihi itibariyle zamanaşımı sürenin dolmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece zamanaşımı süresi dolmadığından işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Hal böyle olunca, mahkemece zamanaşımı süresi dolmadığından işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6317, Karar No: 2024/24295, Tarih: 21.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/6317 E.  ,  2024/24295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk

Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri özetle; eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2158, Karar No: 2014/9597, Tarih: 30.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/2158 E.  ,  2014/9597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 10. İş Mahkemesi

Tarihi : 30/12/2013

Numarası : 2013/218-2013/94

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, dava dilekçesinde davalı şirket ile aralarında Ocak 2013 tarihli iş sözleşmesi imzalandığını, işverenin kendisini işe başlatmadığını, davalının subjektif olarak ifayı imkansız hale getirdiğini ve iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiğini ileri sürerek uğradığı zararın tespit edilerek şimdilik 18.000,00 TL ücret alacağının fesih tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile aralarında tam süreli hastane kadrosunda çalışan bir doktorun yerine çalışmak üzere iş akdinin düzenlendiğini, çalışma izin belgesi alınabilmesi için Bursa İl Sağlık Müdürlüğüne yapılan başvuru sonucu hastanenin ortopedi ve travmatoloji polikliniğindeki üç kişilik hastane kadrosundaki bir hekimin ayrılması halinde yerine Tam Gün Yasasının 7. Maddesi ile değişen 1219 sayılı Yasanın 12.maddesi gereği geçici hekim kadrosu ile part-time olarak çalışan bir doktorun alınabileceği, dışarıdan bir ortopedi doktoruna izin verilmeyeceği bildirilerek taleplerinin reddedildiğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında İl Sağlık Müdürlüğünden izin alınmadan sözleşme imzalandığı, sözleşmenin imzalanmasından sonra İl Sağlık Müdürlüğünün davalı şirketin talebini reddetmesi üzerine, davalı şirketin bu durumu davacıya resmi olarak bildirip sözleşmeyi feshetmediği, bu sebeple davacının, davalı şirketten ücret alacağının bulunduğu, ancak davacının sözleşme gereği işe başlayıp herhangi bir hizmette bulunmadığı anlaşıldığından, hakkaniyet indirimi de yapılmak sureti ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, öncelikle belirtmek gerekirki davacı davalıya ait işyerinde hiç çalışmadığı için açılan dava ücret alacağı olarak değerlendirilemez. Mahkemeninde kabulünde olduğu gibi davalı işveren İl Sağlık Müdürlüğü'nden izin almadan davacı ile sözleşme imzalayarak davacının zararına sebep olmuş ise bunu tazminat olarak ödemesi gerekir. Bu nedenle mevcut davaya zararın giderimi davası olarak bakmak gerekir. Gerçekten davacı dosya kapsamına göre bu süre zarfında davalıya güvenerek çalışmamış ve ücret alacağından mahrum kalmıştır. Böyle olunca mahkemenin davanın kısmen kabulüne karar vermesinde isabetsizlik yoktur. Ancak taraflar arasındaki sözleşmede davacının aylık ücreti 10.000,00 Tl olarak kararlaştırıldığı düşünüldüğünde mahkemece yapılan takdiri indirim Dairemizce fazla bulunmuştur. Talepten daha düşük oranda takdiri indirim yapılması gerekirken %50 indirim yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 30/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26693, Karar No: 2013/23149, Tarih: 24.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/26693 E.  ,  2013/23149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

HK
Yargıtay — Esas No: 2016/9455, Karar No: 2019/1596, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9455 E.  ,  2019/1596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6556, Karar No: 2023/1153, Tarih: 27.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6556 E.  ,  2023/1153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Esastan ret

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurul (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı şirket vekili ile duruşmasız olarak davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne, dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin kırtasiye ve fotokopi kağıt sektöründe 2014 yılından beri faaliyet gösterdiğini, ... (TPMK) nezdinde farklı ibareli tescilli markalarının bulunduğunu, 28.01.2016 tarihinde 2016/07246 sayılı "vest pa international office paper+şekil" ibareli 16. sınıf malları içerir marka başvurusu yaptığını, davalı şirket tarafından adına tescilli 2011/25921 sayılı "office international copier bond+şekil" ibareli, 2011/57304 sayılı "ve-ge+şekil" ibareli ve 2011/113444 sayılı "ve-ge print+şekil" ibareli markalara dayalı olarak başvuruya itiraz edildiğini, Markalar Dairesi Başkanlığınca bu itirazın reddine karar verildiğini; ancak davalı şirketin bu karara yaptığı itirazın YİDK tarafından tarafından kabul edildiğini ve müvekkili başvurusunun reddedildiğini, anılan kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, davalı şirketin itirazına mesnet markalar ile müvekkilinin başvurusu arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, sadece markaların "VE" ibaresi ile başlamasının benzerliğe yol açmayacağını, davalı Şirketin, markalarda aynı renklerin kullanılması nedeniyle ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu iddiasının da hukuki temelinin bulunmadığını, önemli olanın fiili kullanımların değil, dava konusu marka başvuru görselinin davalı markalarına benzerlik gösterip göstermediği olduğunu, dünyada fotokopi kağıdı üreten ve satan firmaların çevreye duyarlı olduklarını göstermek için yeşil rengi kullandıklarını, tüketicilerin bu yeşil renk nedeniyle yanılgıya düşmediklerini ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı cevap dilekçesinde; müvekkilinin kağıt ve diğer ürünler piyasasında lider durumda olduğunu, onlarca markasının tescilli bulunduğunu, dava konusu başvuru ile müvekkili şirket markalarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, başvurunun kötü niyetli yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu marka başvurusu ile davalı şirketin redde mesnet markaları arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığı, iptali istenen YİDK kararının bu nedenle yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı Şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; gerekçedeki açıklamalar ile somut olay yönünden yapılan değerlendirmenin çeliştiğini, dava konusu başvuru ile redde mesnet müvekkili markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, fotokopi kağıdı bakımından piyasaya arz edilen çok fazla ürün olmadığını ve sunulan ürünlerin birbirlerine marka, şekil ve ambalaj olarak benzemediklerini, oysa davacının müvekkili markasını ustalıkla taklit ettiğini, zaten davacının sektörde bilinen markaları taklit etmeyi ticari alışkanlık haline getirdiğini, sektörel olarak düşünüldüğünde tüketiciler tarafından her iki ürünün karıştırılmama ihtimalinin bulunmadığını, davacının söz konusu eylemleri nedeniyle hakkında suç duyurusunda bulunduklarını ve ceza dosyasına sunulan bilirkişi raporunda markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğunun açıklandığını, davacının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, marka kapsamlarının da örtüştüğünü ileri sürerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, marka kapsamlarının da örtüştüğünü ileri sürerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "vest pa international office paper+şekil" ibareli başvuru ile redde mesnet "office international copier bond+şekil", "ve-ge+şekil" ibareli ve "ve-ge print+şekil" ibareli markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibarıyla ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, renklerin kimsenin tekeline verilemeyeceği gözetildiğinde, taraf markalarında aynı renklerin kullanılmasının iltibasa yol açmayacağı, bu davanın YİDK kararının iptali istemine ilişkin olduğu ve iptali istenen Kurum kararında tartışılmayan hususların bu davada tartışılamayacağı, iptali istenen kararda iltibas nedeniyle davacı başvurusunun reddine karar verildiği, kötü niyetin ret gerekçesi yapılmadığı, dolayısıyla davalı Şirketin kötü niyete ilişkin istinaf itirazlarının bu davada tartışma yerinin bulunmadığı, aynı nedenle davacının fiili kullanımlarının da bu davanın konusu olmadığı, marka başvurusu esas alınarak iltibas değerlendirilmesinin yapılmasının gerektiği, şayet davacının markasını tescilli olduğu biçimden farklı kullanması halinde davalı Şirketin her zaman yasal yollara başvurabileceği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YDİK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 35 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YDİK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 35 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.