muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/557, Karar No: 2022/294, Tarih: 26.04.2022

.2016 tarihli ve 2016/426 sayılı sanıkla birlikte 2847 hâkim ve savcının görevini sona erdiren kararında, FETÖ/PDY mensubu oldukları Emniyet Genel Müdürlüğü Terörle Mücadele birimlerince düzenlenen raporlarla sabit olan örgüt üyeleri ifadesine yer verilmesi, HSYK Başkanvekili Mehmet Yılmaz'ın verdiği beyanatlar ve yaptığı açıklamalar ile masumiyet karinesinin ve hâkimlik teminatının ihlal edildiği, sanık dahil hâkim ve savcıların üçte birinin savunmaları dahi alınmadan mesleklerinden ihraç edilmesi, pek çoğunun terör örgütü üyeliğinden mahkum edilmesi, hem meslekten çıkarma kararlarının dayanağı olan KHK’ların hem de soruşturma ve yargılama makamlarını ve usullerini belirleyen KHK’ların işlendiği iddia edilen suç tarihinden sonra yürütme erkinin bir organı olan Bakanlar Kurulu tarafından yürürlüğe sokulması ve bu mevzuatın geçmişe şamil olması dikkate alındığında kurumsal olarak yargı erkinin bağımsızlığından söz etmenin mümkün olmadığı, yargı mensuplarının görevine yasayla son verilmesinin de yargı bağımsızlığına aykırılık oluşturduğu, buna göre 6723 sayılı Kanun ile tüm Yargıtay ve Danıştay üyelerinin görevlerinin sona erdirilip HSYK tarafından yeni üyeler seçilerek dairelerde görev yapan heyetlerin yeniden oluşturulmasının yargı bağımsızlığı üzerinde olumsuz etki yaptığı, soruşturma boyunca gizlilik ve kısıtlılık kararları nedeniyle dosyaya erişimlerinin mümkün olmadığı, kovuşturma aşamasında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Devletin güvenlik ve istihbarat birimleri başta olmak üzere her kurumdan bilgi ve belge temin ederek tutukluluğun devamı kararlarına imza atan heyet üyesi hâkimlerin hukuki görüşünü ve vicdani kanaatini etkilemek amacıyla dosyaya sunarken, savunma tarafına hiçbir delilin verilmediği ve dosya içeriğinin gösterilmediği, savunma tarafının bu delillerin elde edilişi sürecinin dışında ve hatta bu süreçten dahi habersiz olduğu, duruşmalar devam ederken Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kovuşturmayla ilgili olabileceği yorum ve görüşüyle sanığı hiç ilgilendirmeyen ve emrindeki kollukça tek yanlı olarak edindiği tanık beyanları, HTS analizleri, baz birliktelikleri gibi çok sayıda belge, bilgi ve raporu dosyaya sunduğu ve dosyayı deyim uygunsa şişirerek sanık aleyhine bir tablo oluşturmaya çabaladığı, bu sürecin çelişmeli muhakeme ilkesini ortadan kaldırdığı, arama ve el koyma kararları ve işlemlerinin hukuka aykırı olduğu, hem MİT’in adli kolluk gibi delil toplama yetkisinin olmaması hem Bylock sunucusundan veriler alınırken bir mahkeme kararına dayanılmaması hem de o tarih itibarıyla bir suç soruşturmasının bulunmaması nedeniyle dosyada başka delil elde etme imkanı bulunmadığına dair tutanak olmaması nedeniyle, istihbarat ve kolluk tarafından iletişimin gizliliği hakkına, demokratik toplum düzeninin gereklerine aykırı, keyfi ve orantısız bir müdahalede bulunulduğu, bu araştırma sonucu düzenlenen tutanakta sanığın eşiyle ilgili kısımların da yer almasının kabul edilemez olduğu, haberleşmenin gizliliği, özel hayat ve aile

kararına dayanılmaması hem de o tarih itibarıyla bir suç soruşturmasının bulunmaması nedeniyle dosyada başka delil elde etme imkanı bulunmadığına dair tutanak olmaması nedeniyle, istihbarat ve kolluk tarafından iletişimin gizliliği hakkına, demokratik toplum düzeninin gereklerine aykırı, keyfi ve orantısız bir müdahalede bulunulduğu, bu araştırma sonucu düzenlenen tutanakta sanığın eşiyle ilgili kısımların da yer almasının kabul edilemez olduğu, haberleşmenin gizliliği, özel hayat ve aile hayatının korunması ilkelerinin ihlal edildiği, Bylock yazışmalarını yapan kişiler (

..., ..., Veysel Aslan ve ...) belli olduğu hâlde bu kişilerin mahkemece çağrılıp dinlenmediği, bu husustaki taleplerinin hukuki ve mantıklı herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin reddedildiği, Yargıtay Başkanlık Kurulunun mevcut yetkilerin kaldırılması ve HSYK Genel Kurulunun meslekten çıkarma kararlarının ceza yargılamasında delil olamayacağı, Bylock iddiasının tek yanlı bir iddia olup silahlı terör örgütüyle ilişkili olmanın delili olmadığı, mesajlarında sanığın adının geçtiği iddia edilen üçüncü kişilerin Bylock kayıtlarına dair raporu hazırlayan ve mahkemeye sunanların polis memurları olduğu, bu memurların uzman bilirkişi olmadığı, mevcut Bylock kayıtlarının bilimsel ve tarafsız niteliğe sahip alanında uzman bilirkişilerce onaylanmadığı, bu sebeple de güvenilir ve objektif olmadıkları, Bylock verilerinin hukuka aykırı olarak elde edildiği, sanığın üçüncü kişilerin Bylock yazışmalarında adının geçmesi nedeniyle suçlandığı, söz konusu yazışmaların silahlı terör örgütü kapsamında olmadığının açıkça görüldüğü, yazışmaların içeriğinde herhangi bir suç ve suç faaliyeti bulunmadığı, mahkemenin duruşmaya getirilmeyen ve hukuka uygunluğunun tartışılmasına izin vermediği Bylock deliline dayanarak karar vermek suretiyle CMK'nın 217. maddesine açıkça aykırı davrandığı, Bylock ile ilgili bilgilerin dosyaya üçüncü şahıslara ait Tespit ve Değerlendirme Tutanağı adı verilen evrakla girdiği, bu tutanağın içinde ID numarası, şifre, kimlerle görüşüp kaç mesaj ve mail alıp gönderildiği, kaç gruba dahil olduğu ve yazışma içerikleri gibi bilgilerin bulunmadığı, tespit ve değerlendirme tutanağının delilin (sayısal verinin) kendisi değil, çözümlenmiş, işlenmiş ve evraka dökülmüş hâli olduğu, ham veri olmayıp sayısal imza ve zaman damgası vb. bulunmadığı, kim tarafından oluşturulduğunun belirsiz olduğu, Bylock delilinin tam olarak duruşmaya getirilip tartışılmadığı, kabule esas alınan Bylock yazışmalarındaki karşılıklı diyalogların çelişkili ve mantık kurallarına aykırı hususlar barındırdığı, yazışmalarda dikkat çekici olan hususun, sanığın isminin, Bank ...'yı kurtarmaya yönelik görüşmelerde "Bilal bey", diğerinde ise "..." olarak geçmesi olduğu, görüşme içerikleri izlendiğinde "Bilal bey" ile ...’ın farklı kişiler olduğunun açıkça anlaşıldığı, Bank ...’nın kurtarılmasına yönelik 363824 ve 59344 ID no’lu kullanıcılar arasındaki görüşmelerde geçen "Bilal" adlı kişinin sanık olmadığı, Bilal kod adını kullanan Yargıtay Tetkik Hâkimi Adnan Aycı olduğunun anlaşılması nedeniyle esas hakkındaki mütalaada bu yazışmalara yer verilmediği, mahkemenin dosyaya sunulan bu kanıtları gözardı ederek değerlendirmemesini ve bu konudaki savunmalarına neden itibar etmediğini kararda tartışmamasının nedeninin kendilerince anlaşılamadığı, mahkemenin bu husustaki kabulünün dosyaya ve hukukun evrensel ilkelerine aykırı, hukuki dayanaktan yoksun, yüzde yüz kesinlikle doğruluğu kanıtlanmış delillere dayanmayan varsayımsal ve ön yargılı peşin hüküm olduğu, sanığın örgüt liderinin Bank ..

...'yı kurtarma talimatından sonra farklı kişi üzerinden hesap açıp paranın kaynağını ve sahibini gizlemek kastıyla hareket ederek bankaya para yatırdığına dair hiçbir delil bulunmadığı, Bank ...’da açıldığı tarihten itibaren herhangi bir hareket göstermeyen vadesiz mevduat hesabının ve kredi kartı ödemelerinin aleyhe delil kabul edilerek mahkumiyete gerekçe yapılmasının suç ve cezaların kanuniliği ilkesi ile adil yargılanma hakkının açık ihlali olduğu, ayrıca bu iddialar nedeniyle sözlü ve 26.03.2018 günlü yazılı savunmalarına neden itibar edilmediği karar yerinde tartışılmayarak gerekçeli karar hakkının ihlal edildiği, taleplerine rağmen mahkemenin bilirkişi raporlarını ve MİT'e ait Teknik Raporu dosya içerisine almayarak dijital delilin hukukiliğini inceleyip delilin sıhhati konusundaki savunmalarını tam olarak ileri sürmelerini imkansız kıldığı, mahkemenin dijital veri içeriklerinin doğruluğunun araştırılmasına yönelik taleplerini reddederek ve ayrıca AİHS'nin 8/2. ve CMK’nın 217. maddelerine aykırı şekilde üçüncü kişiler arasındaki Bylock yazışmalarını sanığın örgüt mensubu olduğuna ve örgüt adına hareket ettiğine dair delil olarak kabul ederek ceza yargılamasının maddi gerçeğin ortaya çıkartılması amacına ilişkin silahların eşitliği ve delillerin müşterekliği ilkeleri ile adil yargılanma hakkını ihlal ettiği, Anayasa’nın 20, 22, 36, AİHS’nin 6 ve 8. maddeleri ile tanınan hakların ihlali niteliğindeki kararın kesin hukuka aykırılık nedeniyle bozulması gerektiği, üçüncü kişiler arasındaki yazışmaların Yargıtayda görev yaptığı anlaşılan sanığın tanımadığı bir tetkik hâkiminin eşinin tedavisinin sağlanmasına yönelik olduğu, yazışmalarda geçen maddi olayın doğruluğunun tespitinin ancak yazışmaların tarafı olan ... ile ..

. maddeleri ile tanınan hakların ihlali niteliğindeki kararın kesin hukuka aykırılık nedeniyle bozulması gerektiği, üçüncü kişiler arasındaki yazışmaların Yargıtayda görev yaptığı anlaşılan sanığın tanımadığı bir tetkik hâkiminin eşinin tedavisinin sağlanmasına yönelik olduğu, yazışmalarda geçen maddi olayın doğruluğunun tespitinin ancak yazışmaların tarafı olan ... ile ...’ın ve eski Tetkik Hâkimi Veysel Aslan ile eşinin dinlenmeleri ve Veysel Aslan’ın eşinin sağlık kayıtlarının getirtilmesi ile belirlenebileceği, buna dair taleplerinin de mahkemece reddedildiği, sanıktan ve eşinden tedavi hususunda herhangi bir yardım talebinde bulunulmadığı, sanığın yazışmalarda adı geçen kişiyi ya da eşini o tarihte tanımadığı, yazışma tarihinden itibaren sanığın eşinin baktığı hastalar içinde Aslan soy isimli bir hasta da bulunmadığı, yazışma konusunun tamamen sanığın dışında olduğu, yazışmaların bu kişilerle sanık arasında herhangi bir bağ kuramayacağı, sanık ya da eşinden yardım istenmesinin planlanmasının ancak yazışmayı yapanların bireysel dünyasındaki düşüncelerini ortaya koyacağı, yardım istendiği ve sanık ile eşinin de yardım ettiği düşünülse bile buradan FETÖ ile irtibatlı olma ya da FETÖ adına hareket etme sonucunun çıkarılamayacağı, mahkemenin dosyaya MİT, Emniyet, BTK ve KOM tarafından gönderilmiş verilerle ilgili ciddi soru işaretlerine yol açan bu kayıtlarla ilgili başka dosyaların şüphelileri olan ve mevcut dosyada tanık sıfatı taşıyan bu kişileri dinlemeyerek savunma hakkını sınırladığı ve ayrıca dosyada mevcut BTK, MİT ve Emniyet Müdürlüğü KOM Şubeye ait delillerin hukuka aykırı yollardan elde edildiği hususunun aydınlatılması talebini de reddettiği, kararın bu yönüyle CMK'nın 289/1-g-h hükmünde yer alan hukuka kesin aykırılık içerdiği tanıklar ..., ..., ... başta olmak üzere FETÖ/PDY yöneticiliği/üyeliği isnadı ile haklarında kamu davası açılan kişilerin tanık olarak verdikleri ifadelerin hukuka aykırı delil niteliğinde olduğu, tanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın sanığın bu yapıya mensup olduğuna ilişkin bilgiye ne zaman, nerede, hangi sıfatla ve ne şekilde vakıf olduklarını açıklamadıkları, bu kişilerin gerçeğe aykırı ve soyut kanaatlerinin sanık aleyhine delil olarak iddianamede yer aldığı, itirafçıların özgürlük ve mesleğe döndürme gibi vaatlerle, maddi gerçekle ilgisi olmayan beyanlarda bulunmalarının sağlandığı, CMK'nın 148

..., ..., ..., ... ve ...'ın sanığın bu yapıya mensup olduğuna ilişkin bilgiye ne zaman, nerede, hangi sıfatla ve ne şekilde vakıf olduklarını açıklamadıkları, bu kişilerin gerçeğe aykırı ve soyut kanaatlerinin sanık aleyhine delil olarak iddianamede yer aldığı, itirafçıların özgürlük ve mesleğe döndürme gibi vaatlerle, maddi gerçekle ilgisi olmayan beyanlarda bulunmalarının sağlandığı, CMK'nın 148. maddesine aykırı olarak elde edildiği açık olan, etkin pişmanlıktan yararlanarak tahliye umudu ile verilen ve doğrulanmayan soruşturma ifadelerinin sanık aleyhine delil olarak kullanılamayacağı, tanıkların aşamalarda alınan beyanlarının soyut duyuma dayandırılan ve atf-ı cürüm niteliğinde ifadeler oldukları, içeriklerini kabul etmemekle birlikte bu beyanların doğrulanmaya muhtaç soyut bilgiler olduğu, bunlara itibar edilmemesi gerektiği, tanık ifadelerinden de anlaşılacağı üzere sanığın mesleğinde başarılı ve çalışkan bir hâkim olduğu, toplanan delillerden cemaat üyesi 8 HSYK üyesinin tercihini de yansıtan 350-400 kişilik listenin tamamı cemaate aidiyet bağı olan kimseler olmadığının anlaşıldığı, üçüncü kişilerin tercihi ile sanığın 80-90 kişilik listeye dahil edilmiş olmasının doğrudan suçlanmasını haklı kılmadığı, ayrıca ön yargı ile yaklaşılmaması gerektiğini ortaya koyduğu, Yargıtay üyeliğine seçilme süreci ile ilgili sanığın bir eyleminin bulunmadığı, bu hususta sanığın içinde yer almadığı üçüncü şahısların tercihleri üzerinden bir suçlamanın yöneltildiği, bu tartışmanın eksik veriler üzerinden yapıldığı, 21 kişinin katıldığı ve gizli oylama ile yapılan bir seçimden söz edilmesine rağmen mahkemenin bu tartışmayı tanıklar ... ve ...’in beyanları üzerinden yaptığı, Yargıtaydaki bazı uygulamalardan rahatsız olan Yargıtay üyelerinin durumu tanıklar ... ve ...’e iletmeleri üzerine birlikte hareket edilebileceklerin belirlenmesi için yapılan toplantıya bu tanıklar ile onların önceden tanıdıkları ve güvendikleri 25-30 Yargıtay üyesinin katıldığı, katılanların her birinin Yargıtay listesi üzerinden sonraki toplantılara çağrılabilecekleri ya da birlikte hareket edebileceklerini düşündükleri üyeleri belirledikleri, bu toplantıya kimlerin katıldığı, sanık hakkında bir düşünce ve kanaat paylaşılıp paylaşılmadığı, paylaşılmış ise kimin ne söylediğinin bilinmediği, dolayısıyla sanık aleyhine bir görüş paylaşıldı ise bunu sanığın bilmesi ve bu görüşü çürütme şansına sahip olmasının gerektiği, maddi gerçeğin ancak toplantıya katılan üyelerin tümünün dinlenmesi ile ortaya çıkabileceği, ancak mahkemenin bu yönde resen herhangi bir araştırma yapmadığı gibi sanığın 26 Mart 2019 tarihli dilekçesiyle adlarını vererek dinlenmesini istediği kişilerin duruşmaya çağrılması talebini de gerekçesiz olarak kabul etmediği, talimat yoluyla naip hâkim tarafından dinlenen tanıklar ... ve ..

... ve ...'ın SEGBİS yoluyla yeniden dinlenmesine yönelik talebin tanıkların beyanı göz önüne alınarak reddedildiği, yargılamada tanığın anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmediği, tanıkların duruşmadaki beyanlarından tanıklara soruşturma sırasında ifadeleri alınırken yönlendirme yapıldığı, tanık anlatımlarının olduğu gibi tutanağa yansıtılmadığı ve ayrıca haklarında işlem yapılan yargı üyelerine ait listeden isim okunarak suçlama ve tutukluluğu haklı kılmak için yapı ile sanığın irtibatlandırılmaya çalışıldığının ortaya çıktığı, tanıkların tümünün anlatımlarının duruşmalarda ya değiştiği ya da açıklığa kavuştuğu, başka bir deyişle sanığın savunmasının doğrulandığı, sanıkla ilgili sübuta eren somut hiçbir suç iddiasının bulunmadığı, 06.03.2018 günü Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesinde istinabe duruşmasına katılan tanık ...'ın heyet yerine üye hâkim tarafından dinlendiği, duruşma tutanak başlığında Cumhuriyet savcısı gösterilmediği gibi tutanak içeriğine göre Cumhuriyet savcısının duruşmadan haberdar da edilmediğinin anlaşıldığı, Cumhuriyet savcısına "görüldü" imzası düşülmeyen duruşma tutanağının üye hâkim ve katip tarafından elektronik imza ile imzalanarak iade edildiği, Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinde 16.02.2018 tarihinde talimat duruşmasına katılan tanık ...'ın da heyet yerine üye hâkim tarafından dinlendiği, duruşma tutanak başlığında Cumhuriyet savcısının gösterilmediği ve tutanak içeriğinden de savcının duruşmadan haberdar edilmediğinin anlaşıldığı, duruşma tutanağına Cumhuriyet savcısına ait olduğu düşünülen ‘görüldü’ kaşesinin vurulduğu ancak evrakın Cumhuriyet savcısı tarafından imzalanmadan iade edildiği, böylece CMK’nın 180. maddesine aykırı davranıldığı, tanık ..

.’ın cezaevinde hücrede kaldığı süre içerisinde psikolojik rahatsızlıkları nedeniyle tedavi gördüğünün mahkemede yargılaması yapılan birçok dosyada dile getirildiği ve psikolojik problemler yaşadığı tanık tarafından da kabul edildiği hâlde tanık beyanına itibar edilip edilemeyeceğinin belirlenmesine yönelik araştırma yapılmadığı, tanığın sağlık dosyasının getirtilerek incelenmesi yolundaki taleplerinin reddedildiği, mahkumiyet kararında tanıkların kovuşturma aşamasında çapraz sorgu ile doğruluğu test edilen ve bu anlamda savunmaya uygun olarak değişen ve düzeltilen beyanları yerine belirti delili niteliğindeki soruşturma aşamasındaki anlatımlarına yer verildiği, ifadeler arasındaki farklılıkların gösterilmediği ve tartışma konusu yapılmadığı, neden hazırlık aşamasındaki beyanlara itibar edildiğinin ortaya konulmadığı, sanık lehine olan duruşmadaki beyanlarına neden itibar edilmediğinin karar yerinde tartışılmadığı, bu yapının Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak silah zoruyla değiştirmeyi amaçlayan bir terör örgütü olduğunu sanığın bildiği, bu amacı benimsediği, terör ve suç sayılan eylemleri yerine getirmek için iradesini örgüt hiyerarşisine teslim ettiği, emir ve talimatları sorgulamadan tam bir teslimiyet duygusu ile yerine getirdiği iddialarının hukuken ispata muhtaç, toptancı bir ön yargı ve peşin hükümden başka bir şey olmadığı, 15 Temmuz’dan önce ve sonra Türk yargısında FETÖ/PDY örgütü hakkında herhangi kesinleşmiş bir karar olmadığı, oysa 2008 yılında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun aksi yönde bir kararının dahi mevcut olduğu, sanığa ilişkin mahkumiyet kararı ile sübut bulduğu iddia edilen örgütsel eylem ve fiillerin, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu ve HSYK Genel Kurulunca mesleğinden çıkarılmış olması, hukuken tartışmalı bir kolluk tespiti olan üçüncü kişilerin Bylock yazışmalarında adının geçtiği savı ve itirafçı/tanık beyanları olduğu, bu tablodan silahlı terör örgütü üyeliği çıkacağını kabul etmenin mümkün olmadığı, yüksek yargı üyeliklerine yerleştirilmesi süreciyle sanığın hiçbir irtibatının tespit edilemediği, sanığın YARSAV üyeliğinin aleyhe bir kanıt olamayacağı, sanığın 2006 yılında kurulan yargıç ve savcıların ilk derneği olan YARSAV’a, tüzüğünde belirttiği amaçlarını benimseyerek ve bu amaçlarına uygun faaliyet gösterdiğini düşünerek 2008 yılında üye olduğu, ne iddianame ne de fezlekede sanığın bu derneğe talimat ile üye olduğuna yönelik somut bir anlatım ve tanık beyanı olmadığı gibi talimatın şekli, talimatı kimden, nerede, ne zaman, nasıl aldığına dair somut iddia ve kanıt da bulunmadığı, sanığın Yargıtay üyesi seçildiği 2011 yılından itibaren bir yüksek yargı üyesinin dernek çatısı altında faaliyet göstermesini etik bulmadığından hiçbir faaliyetine, genel kuruluna, toplantı ve etkinliğine katılmadığı, bu tarihten sonra düzenli aidat da yatırmadığı, delillerin büyük oranda kolluk tarafından tek yanlı toplandığı, sanığın bu delillere itirazlarının kabul edilmediği, çeşitli tarihlerde ortaya koyduğu

kimden, nerede, ne zaman, nasıl aldığına dair somut iddia ve kanıt da bulunmadığı, sanığın Yargıtay üyesi seçildiği 2011 yılından itibaren bir yüksek yargı üyesinin dernek çatısı altında faaliyet göstermesini etik bulmadığından hiçbir faaliyetine, genel kuruluna, toplantı ve etkinliğine katılmadığı, bu tarihten sonra düzenli aidat da yatırmadığı, delillerin büyük oranda kolluk tarafından tek yanlı toplandığı, sanığın bu delillere itirazlarının kabul edilmediği, çeşitli tarihlerde ortaya koyduğu savunmalara uygun geniş ölçekli taleplerinin gerekçesiz olarak reddedildiği, dinletmek istediği hiçbir tanığın dinlenmediği, itirafçı tanıklar muntazaman dinlendiği hâlde sanığın belirttiği ya da itirafçı ifadelerinde adı geçenlerin dahi duruşmaya çağrılmadığı, sanık dezavantajına bir yargılamanın duruşmalar, ara kararlar ve uygulamalarla süreklileştiği, sanığın bilgi vermemesinin ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşmaya gerekçe yapıldığı, Yargıtay ve HSYK kararlarına dayanak olan rapor ve belgelerin 3 yıl 1 aydır verilmeyerek sanıktan gizlendiği, Bylock başta olmak üzere tüm delilleri polis ve istihbarat örgütünün topladığı, sanığın bu sürecin dışında olduğu, savunma tarafınca tanık dinlenmesi vd

. taleplerin dikkate alınmadığı, itirafçı/tanıkların beyanlarının mahkeme aşamasında değiştiği veya geri alındığı, sanığın Yargıtayda FETÖ/PDY lehine hiçbir faaliyetinin tespit edilemediği, Yargıtay üyeliklerine atanacakların konuşulduğu 3-4 toplantıyla ilintisinin tespit edilemediği, buna rağmen keyfi şekilde sanığın silahlı örgüt üyesi olduğu ve staj döneminden örgütün yüksek yargı yapılanmasına kadar örgüte mensubiyetinin devam ettiği yorumunun yapıldığı, iç hukukun ilkelerine ve CMK kurallarına riayet edilmediği, AİHS'nin 6. maddesindeki güvencelerin birden çok defa ihlal edildiği, yargılamanın bu hâliyle AİHM içtihatlarındaki ilkelere ve özellikle yargılamanın bir bütün olarak adil olması ilkesine aykırı olduğu,

Hususlarını beyan etmiştir.

VI) USULE İLİŞKİN İTİRAZLAR, RESEN İNCELENMESİ GEREKEN HUSUSLAR VE GENEL AÇIKLAMALAR:

1) SORUŞTURMA USULLERİ VE KOVUŞTURMA MERCİSİ:

a) Genel Olarak:

Yargı yetkisi, Türk Milleti adına bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılır. Anayasa'nın 142. maddesinde, mahkemelerin kuruluşunun, görev ve yetkilerinin, işleyişinin ve yargılama usullerinin kanunla düzenleneceği öngörülmekle birlikte; yargı kollarında yer alan Yüksek Mahkemeler yönünden kanunilik esasının ötesinde bu mahkemelerin niteliklerine, üyelerin ne şekilde atanacağına ya da seçileceğine, görev ve yetkilerinin neler olduğuna dair konular doğrudan doğruya Anayasa'da hüküm altına alınmıştır.

Ülkemizdeki yargı kolları arasında yer alan adli yargı; diğer yargı kollarının (anayasa yargısı ve idari yargının) görevine girmeyen davaların çözümlendiği olağan ve genel yargı kolu olup teşkilât yapısı ilk derece mahkemeleri, bölge adliye mahkemeleri ve Yargıtay olmak üzere üç derecelidir.

Kamu görevinin etkin ve kesintisiz biçimde sürdürülmesi ve soruşturulmasında kamu yararı bulunmayan kimi iddialarla ilgili gereksiz işlem yapılmasının önüne geçilmesi amacıyla kamu görevlilerinin bağlı bulundukları yasalara göre özel soruşturma usulleri öngörülmüştür.

Hâkimlerin suç işlemeleri hâlinde cezai sorumluluklarının bulunduğu, çağdaş hukuk sistemlerinin ortak kabulüdür. Bir hâkimin göreviyle ilgili ya da kişisel bir suç işlemesi mümkün olup bu durumda kişinin hâkim olması nedeniyle işlediği suçun yaptırımsız kalması düşünülemez. Bu nedenledir ki, hukuk sistemimiz içinde hâkimlerin görevleriyle ilgili ya da kişisel nitelikte işledikleri ve suç oluşturan eylemlere ilişkin Anayasa, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu, 6087 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kurulu Kanunu, 2575 sayılı Danıştay Kanunu ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu gibi kanunlarla kural olarak özel soruşturma ve kovuşturma usulleri ve mercileri öngörülmüştür.

Suçun görev sebebiyle işlendiğinin kabulü için, eylemin memuriyet işleriyle ilgili olması, diğer bir anlatımla suçu doğuran fiil ile görev arasında illiyet bağı bulunması, görevle bağlantılı olması ve görevin sağladığı imkânlardan faydalanılarak işlenmesi gerekir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.02.2004 tarihli ve 2004/2-10 Esas 2004/40 Karar sayılı kararında "Görev sebebiyle işlenen suç kavramının, memuriyet görevinden doğan, görev ile bağlantılı ve görevden yararlanılarak işlenebilen suçları ifade eder." şeklinde kabul edilmiştir. Yargıtayın yerleşik uygulamasına göre kamu görevlilerinin herhangi bir suç örgütüne üye veya yönetici olmaları kişisel suç niteliğindedir.