muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20950, Karar No: 2016/11176, Tarih: 24.05.2016

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa ... Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı davalı belediyede temizlik işlerinde çalışırken 26.10.2011 tarihinde 6111 sayılı Yasa kapsamında ... İl Gıda Tarım Ve Hayvancılık Müdürlüğüne devredilmiştir. Davalı ... ile dava dışı ... İl Gıda Tarım Ve Hayvancılık Müdürlüğü arasında işçi devri olmuştur. Bu itibarla davacının iş akdi dava tarihi itibari ile sona ermediğinden yukarıda açıklanan ilke kararları gereği davacı yıllık ücretli izin alacağı talep edemez. Mahkemece davacının izin ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3- Kabule göre de yıllık izin ücreti bakımından uygulanması gereken faiz konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin feshi halinde kullanılmayan izin sürelerine ait ücretlerin, son ücret üzerinden ödenmesi gerektiği kurala bağlanmıştır. Ancak, Yasada izin ücreti için kesin bir ödeme günü belirlenmiş değildir. İş sözleşmesinin feshedildiği tarihte izin ücreti muaccel olur. Bununla birlikte, faiz başlangıcı bakımından işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi gerekir.

Dairemizce, iş sözleşmesinin feshinde ödenmesi gereken izin ücreti, geniş anlamda ücret içinde değerlendirilmemiş ve 4857 sayılı Kanunun 34 üncü maddesinde sözü edilen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilemeyeceği kabul edilmiştir O halde, izin ücreti için uygulanması gereken faiz, yasal faiz olmalıdır.

Mahkemece talep dikkate alınarak yıllık izin ücreti alacağına yasal faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi gerekirken hüküm altına alınan yıllık izin ücreti alacağına mevduata uygulanan en yüksek faiz işletilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

4- Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili çalışması ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma, hafta tatili çalışması ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma, hafta tatili çalışması ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma, hafta tatili çalışması ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma hafta tatili çalışması ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma, hafta tatili çalışması ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma, hafta tatili çalışması ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma, hafta tatili çalışması ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma, hafta tatili çalışması ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına itibar edilerek davacının haftada 18 saat fazla mesai yaptığı ve ayda 3 Pazar ile tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak davacı tanıklarının davalı işverene karşı aynı iddialar ile açmış oldukları davaları bulunmakta olup bu davalarda birbirleri lehine tanıklık yapmış oldukları anlaşılmıştır. Bu nedenle işverenle husumetli olduklarından beyanlarına itibar edilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacının fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarını davalı tanık beyanları ile sınırlı olmak üzere hesaplayıp varsa hüküm altına almaktır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3630, Karar No: 2019/8783, Tarih: 24.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3630 E.  ,  2019/8783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 11. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, suça konu 05.08.2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 08.10.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 13.10.2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 21.10.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5720, Karar No: 2013/6277, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/5720 E.  ,  2013/6277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Kobaşdere Köyü sınırları içinde bulunan 130 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tespit harici bırakılmıştır. Davacı ..., satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tespit dışı bırakılan çekişmeli taşınmazın adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmaz başında keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmeden imar-ihyaya konu olmadığı ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. İmar-ihya yolu ile iktisap için 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde belirtilen koşullar altında taşınmazın tasarruf edilmiş olması gerekir. Anılan maddeye göre orman sayılmayan, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen yerin para ve emek sarf edilmek suretiyle kültür arazisi niteliği kazandırılması ve bu olgunun tamamlandığı tarihten itibaren 20 yıldan fazla süreyle aynı yasanın 14. maddesindeki koşullar altında tasarruf edilmesi halinde tesciline karar verilebileceği açıklanmış, son fıkrasında da il, ilçe ve kasabaların imar planları içerisinde bulunan yerlerin imar-ihya yoluyla kazanılması yasaklanmıştır. Kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile iktisap ise 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde düzenlenmiş olup ekonomik amaca uygun zilyetlikle özel mülkiyete konu olabilecek taşınmazların kazanılabileceği belirtilmiştir. Terk edilmiş dere yatakları, kayalık ve taşlık gibi taşınmazlar ancak imar-ihya yolu ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca iktisap edilebilirken, ham toprak, hali arazi, köy boşluğu gibi basit ameliye ile zilyet edilebilecek yerler ise aynı yasanın 14. maddesi gereğince iktisap edilebilir.

Hal böyle olunca, somut olayda çekişmeli taşınmaz başında keşif yapılarak taşınmazın öncesinin imar-ihya yolu ile iktisap edilebilecek yerlerden mi yoksa 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince iktisap edilebilen yerlerden olup olmadığının belirlenmesi, 14. madde uyarınca iktisap edilebilen yerlerden olduğunun tespiti halinde ekonomik amaca uygun zilyetliğin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, köy yerleşim yeri içerisinde kendine özgülendiğinden şüphe bulunmamak kaydıyla ev bahçesi, avlusu gibi amaçlarla kullanım ekonomik amaca uygun zilyetlik olarak değerlendirilmelidir. Mahkemece keşif yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu aynı yönteme göre tesbit edilecek taraf tanıkları ve ziraatçi ve fen bilirkişinin katılımıyla keşif yapılmalı, çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, 14. madde uyarınca zilyetlikle iktisap edilebilecek yerlerden ise kim tarafından hangi tarihten beri ne şekilde kullanıldığı, kullanımın kişinin kendisine özgülenip özgülenmediği, sınırlarının belli olup olmadığı, komşu taşınmaz bölümlerinden ne şekilde ayrıldığı, umumun kullanımına ait yerlerden olup olmadığı, imar-ihyaya konu yerlerden ise ne şekilde imar-ihya edildiği, ne zaman tamamlandığı, tamamlandığında 14. maddedeki koşullar altında zilyet edilip edilmediği araştırılmalı, çekişmeli taşınmazın fotoğrafları çektirilmeli, komşu parsellere ait tutanak örnekleri ve varsa dayanakları getirtilerek çekişmeli taşınmaz yönünü ne şekilde okuduğu belirlenmeli, ziraatçi bilirkişiden taşınmazın öncesinin ne olduğu, çevre taşınmazlardan ne şekilde ayrıldığı ve kullanımı hakkında, fen bilirkişisinden ise keşfi izlemeye olanak verir rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34708, Karar No: 2016/13713, Tarih: 09.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/34708 E.  ,  2016/13713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... müdafiinin temyizinin 'sanık müdafii' sıfatıyla yapılmış olması, aleyhe temyiz içermemesi sebebiyle, temyiz incelemesi sadece sanık ... hakkındaki hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8381, Karar No: 2013/2096, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8381 E.  ,  2013/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından sanık ... ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair Çorum Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.10.2008 gün ve 2008/23 Esas, 2008/422 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, bunu doğrulayan müşteki anlatımları, olaydan sonra mağdurun sanıklar tarafından binanın bodrumuna bırakıldığı yere ilişkin yapılan olay yeri incelemesinde mağdurun anlattığı şekilde olay yerinde battaniye ve koli bandı parçasının bulunması ve diğer bulgularla da mağdurun anlatımlarının doğrulanması, olay nedeniyle mağdur ve ailesinin kaldıkları evden taşınmış olmaları, taraflar arasında önceye dayalı ve iftira atmayı gerektirir bir husumet bulunmayışı, olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesince düzenlenen 30.07.2008 tarihli rapor ve tüm dosya içeriğinden sanık ...'nın organ sokmak suretiyle çocuğa yönelik cinsel istismar ve olaydan sonra bu eylemleri başkalarına anlatması halinde mağdurun anne ve babasını öldüreceğini söyleyip tehdit suçlarını işlediği, diğer sanık ...'in de cinsel istismara maruz kaldığını bildiği mağduru diğer sanıkla birlikte ağzını bantlayıp eski kilim (battaniyeye) sarıp binanın bodrum katına bırakma eylemiyle suçu ve suç delillerini gizlediği sabit olduğu halde sanık ...'e ek savunma hakkı verilmek suretiyle savunma alınarak sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

9 yaşlarındaki mağdur ... aşamalardaki ifadelerinde;

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

9 yaşlarındaki mağdur ... aşamalardaki ifadelerinde;

2007 yılı Haziran ayının 17 veya 18.'de babalar gününün ertesi gün olan pazartesi günü öğle saatlerinde komşuları sanık ...'nın evine kardeşi ... ile birlikte oyun oynamaya gidip ev sahiplerinin çocuklarıyla bir süre oyun oynadıktan sonra kardeşi ... ve ev sahibinin kızı ...'un oyun oynamak için dışarıya gittiklerini kendisinin de evin oğlu ... ile bilgisayarda oyun oynarlarken sanık ...'nın yanlarına gelip oğlu ...'ı bakkala ekmek almak üzere gönderdikten ve kendisinin de ... ile gitmek isterken buna izin vermeyip kendisini dövmeye başlayıp kafasının arkasına sert bir şeyle vurunca bayıldığını, daha sonra kendisine geldiğinde pantolonu ile külotunun üzerinde olmadığını, poposunun acıdığını hissettiğini, "anne beni kurtar" diye bağırdığında sanık ... eşi ... ile çocukları ... ve ...'un da yanında olduklarını gördüğünü, poposunun acıdığını söyleyince sanık ...'nın krem sürüp acısının geçeceğini söyleyip sanıklar ... ve ...'in külot ve pantolonunun giydirip ağzını bantlayıp, gözünü bağladıklarını, kollarını da iple bağladıktan sonra eski bir kilime sararak ailecek kendisini kömürlüğe asarsörle götürüp, ağzını, gözlerini ve kollarını açıp sanık ...'in kömürlüğün kapısını kilitleyerek uzaklaştıklarını, nasıl çıkacağını düşünürken bir ışık görüp oraya gittiğinde ışığın pencereden geldiğini anlayıp kömür çuvallarına basarak pencerenin kırık camından dışarı çıkıp evlerine gittiğini, kapıyı açan annesine hasta ve ateşinin olduğunu söyledikten sonra olayı annesine anlattığını, annesinin kendisine inanmayıp üzerine kaka yaptığını da söyleyince banyoya götürüp üzerini temizlediğini, annesine poposunun acıdığı için üzerine oturamadığını, yatmak istediğini söyleyip odasına gittiğini, o gece kötü rüyalar gördüğünü, olaydan bir hafta kadar sonra sanık ... ile bahçede saklanbaç oynarken karşılaştıklarında yanlarında kimse yok iken kendisini duvara sıkıştırıp, bana yaptıklarını anne ve babama söylersem onları öldüreceğini söyleyerek tehdit ettiğini, 30 Haziranda da ağaçtan düşerek kolunun kırıldığını,

Annesi ... ta safahattaki ifadelerinde;

Annesi ... ta safahattaki ifadelerinde;

2007 yılında okullar kapandıktan birkaç gün sonra oğlu ...'ın kızı ... ve komşu çocuğu ... ile oynamak için ...'ların evine gitmek için izin istediğini, bir süre sonra kızı ... geldiği halde oğlu ... gelmeyince kızını onu çağırmak için gönderdiğini, ...'ın biraz daha oynadıktan sonra geleceğini söylediğinin kızı ... tarafından iletilmesi üzerine bir süre daha bekleyip daha sonra komşunun önce kapısını tıklatıp, açılmayınca bu kez ziline bastıktan sonra içeriden "kurtar anne beni" diye bir erkek çocuğun seslendiğini duyduğunu,ancak sese fazla bir anlam veremediğini ve kapı açılmayınca eve döndüğünü, akşam namazına az bir süre tekrar çağırmak üzere gidecek iken ...'ın kendiliğinden geldiğini, hasta ve yorgun bir hali olduğunu, "ne oldu" diye sorduğunda bir şey söylemediğini, gözlerinden ağlamış olduğunun belli olduğunu, ... ile kavga mı ettiniz diye sorduğunda,sanık ...'nın oğlu ...'ı bakkala yollayıp daha sonra kendisine vurarak bayılttığını ve tecavüz ettiğini söylediğini, ...'a sen tecavüzü nereden biliyorsun, başkalarına iftira atma deyip kızınca, hasta olduğunu yatmak istediğini söylediğini, tam bu sırada altına çişini yaptığını farkedip daha da sinirlenip "niye tuvalete gitmiyorsun, koca çocuk oldun" diyerek kızdığını,üstünü temizlemek için onu banyoya götürdüğünde, kakasını da yapmış olduğunu farkettiğini, kakasının ishal gibi olup, ancak kakasında beyaz sıvılar olduğunu görüp bacağını temizlerken bu beyaz sıvıların bacaklarına da bulaşmış olduğunu fark ettiğini, üstünü temizleyerek yatırdığını, o gece zaman zaman uykusundan ağlayarak uyandığını,ertesi günü kız kardeşinin kızının ameliyatı nedeniyle Havza'ya geçmiş olsun diye gittiklerinde oğlu ...'ın yol boyunca poposu ağırıyor diye otobüste ayakta yolculuk ettiğini, oğlunun hemaroidi olduğundan bu şikayetleri onu yorduğunu, orada da oğlunun geceleri ağlayarak uyandığını, yanına gittiğinde önce kendisini "defol git" diyerek kovduğunu, gitmeye kalkıştığında ise, kendisine sarılarak "beni bırakma" diye ağladığını, Çorum'a döndükten sonra da geceleri ağlayarak uyanmalarının devam ettiğini, bir süre sonra oğlu ...'ın oynarken düşüp kolunu kırdığını,sanık ...'in bu nedenle komşularıyla kendisine bir tabak üzüm gönderdiğini, daha sonra kendisi ziyarete geldiğinde geçmiş olsuna gelemediğini söyleyince, üzüm göndermiştin diye cevap verdiğinde sanık ...'in kendisine ben kolunun kırılması için değil bodrumda tecavüze uğradığı için geçmiş olsun demeye geldim deyince şaşırdığını, bunu nereden çıkardın diyerek kızdığını, kocam il dışına çıktığında oğlum ile beraber yatarken yine rüyasında birşeyden kaçıyormuş gibi tepiniyordu, uyanınca sorup onu sıkıştırınca "anne sen bir şey bilmiyorsun ki " diye söyleyip, yine anlatmasını isteyince ilk sefer anlattıklarını tekrarladı, ben de bunun üzerine sanıklardın şikayetçi oldum diye beyanda bulunduğu,