muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4949, Karar No: 2015/18359, Tarih: 14.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4949 E.  ,  2015/18359 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2013/746-2014/724

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşıdığından; bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz "komşu parselde bulunan derin kuyulardan sulandığı nedeniyle sulu tarım arazisi " olarak değerlendirilmiş ise de; sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden bilirkişi raporunda belirtilen sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın taşınmaz üzerinde bulunan derin kuyudan mı sağlandığı, başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompalama veya damla sulama yöntemi ile yapılan bir sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden bölgenin yaygın olarak derin kuyulardan sulama imkanı olması nedeniyle taşınmazı sulu veya sulanabilir tarım arazi olarak kabul edilmesi ve bu yönde düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

./..

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

./..

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

3-Tapuda pay sahibi Teslime Yavşan davada taraf olmadığı halde payını kapsar şekilde bedele ve tapu kaydının iptali ile tescile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2006/25, Karar No: 2006/18, Tarih: 14.02.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/3-25 E., 2006/18 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/3-25 E., 2006/18 K.**

**- CEZA KANUNUN ZAMAN BAKIMINDAN UYGULANMASI

- DEVLETE AİT ORMANDAN YAKACAK OLARAK KULLANMAK ÜZERE KAÇAK ŞEKİLDE AĞAÇ KESMEK SUÇUNU İŞLEMEK

- HÜKÜM VERİLLMESİYLE BERABER YARGILAMAYA AİT GİDERLERİN ÖDENMESİNE İLİŞKİN KARAR ALINMASI

- LEHE OLAN KANUNUN TESPİTİ VE UYGULANMASIYLA ALAKALI USUL ŞARTLARI**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 91 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 5 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 81 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 310 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 315 ]

**"İçtihat Metni"**

Devlet ormanından yakacak vasfında ağaç kesmek suçundan, sanığın 6831 sayılı Yasanın 91/1-son, TCK'nın 59,81, 647 sayılı Yasanın 4, 5 ve 6. maddeleri uyarınca 24 eşit taksitte ödenmek üzere 2.278.320.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine, tazminat, ağaçlandırma gideri, nisbi harç ve yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline ilişkin Sivaslı Sulh Ceza Mahkemesince verilen 6.5.2004 gün ve 110/75 sayılı karar sanık müdafiinin temyizi üzerine;

Yargıtay 3. Ceza Dairesince 24.11.2005 gün ve 10267/23131 sayı ile;

"5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinde "zaman bakımından uygulama" 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, "lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul" kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun ve Kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında;

5237 sayılı TCK'nun 7. ve genel hükümleri ile 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca, sanığın hukuki durumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun Hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," gerekçesiyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmuştur.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 25.1.2006 gün ve 149950 sayı ile;

"Sivaslı Sulh Ceza Mahkemesinin dosyasının incelenmesinde, sanığın yüzüne karşı, vekilinin yokluğunda tefhim edilen 6.5.2004 günlü karar yapılan tebligat üzerine (1.6.2004) sanık vekili tarafından 8.6.2004 tarihinde temyiz edilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 25.1.2006 gün ve 149950 sayı ile;

"Sivaslı Sulh Ceza Mahkemesinin dosyasının incelenmesinde, sanığın yüzüne karşı, vekilinin yokluğunda tefhim edilen 6.5.2004 günlü karar yapılan tebligat üzerine (1.6.2004) sanık vekili tarafından 8.6.2004 tarihinde temyiz edilmiştir.

CMK'nun 261 (CMK.231) ve 310. maddeleri birlikte incelendiğinde sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hükmün ayrıca vekiline tebliğinin gerekmediği ve bir haftalık temyiz süresinin sanığın yüzüne karşı tefhimle birlikte başlayacağı, gerekmediği halde sanık vekiline yapılan tebligat, yeni bir süre başlatmayacağı ve herhangi bir hak doğurmayacağı için sanığın yüzüne karşı tefhim edilen 6.5.2004 günlü kararın en geç 13.5.2004 günü mesai bitimine kadar temyiz edilmesi gerekirken sanık vekili tarafından 8.6.2004 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından temyiz süresinin yasal sürede olmadığının kabulü gerekir." gerekçesiyle, itiraz yasayoluna başvurularak, Özel Dairenin bozma kararının kaldırılmasına ve temyiz isteminin reddine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Olağan kanun yollarından olan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davası açılmış olmalıdır. Temyiz davasının açılabilmesi için de, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 310 uncu maddesine göre iki koşulun varlığı gereklidir.

Bunlardan ilki süre koşuludur. Usul Yasası 310 uncu maddesinde, genel kural olarak tarafların temyiz isteğinde bulunabilecekleri süreyi hükmün tefhiminden, tefhim edilmemişse, tebliğinden başlamak üzere bir hafta olarak belirlemiştir. Temyiz süresi 1412 sayılı CMUK'nun 310 uncu maddesinin 3. fıkrasındaki ayrıksı durum hariç olmak üzere, hükmün açıklanması sırasında hazır bulunanlar yönünden bu tarihte, yokluklarında hüküm verilenler yönünden ise gerekçeli kararın tebliği tarihinde başlar.

Temyiz davasının açılabilmesi için gerekli ikinci koşul ise istek koşuludur. Yargılama hukukunun temel prensiplerinden olan "Davasız yargılama olmaz." ilkesine uygun olarak temyiz davası kendiliğinden açılmaz, bu konuda bir isteğin bulunması gereklidir. CMUK'nun halen yürürlükte bulunan 315 inci maddesinin 1 inci fıkrası ile bu kuraldan uzaklaşılmış ve bazı ağır mahkûmiyetlerde istek şartından sanık lehine vazgeçilerek, temyiz incelemesinin kendiliğinden (re'sen) yapılması kabul edilmiş ise de, onbeş yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı cezalara ilişkin hükümler dışında kalan kararlarda, süre ve istek koşullarına uygun temyiz davası açılmamışsa hükmün Yargıtay'ca incelenmesi olanaksızdır.

İncelenen dosyada; re'sen temyiz incelemesine tabi bulunmayan 2.278.320.000 lira ağır para cezasına ilişkin hükmün 06.05.2004 tarihli oturumda sanığın yüzüne karşı tefhim edildiği, gerekmediği halde kararın 01.06.2004 tarihinde sanık müdafiine tebliği üzerine bu kez sanık müdafii tarafından 08.06.2004 günlü dilekçe ile temyiz inceleme isteminde bulunulduğu saptanmıştır.

Sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, tefhimle başlayan bir haftalık temyiz süresi 13.5.2004 tarihinde sona ermekte olup, hükmün ayrıca gerekmediği halde sanık müdafiine tebliğ edilmesi yeni bir süre başlatmayacağı gibi yeni bir temyiz hakkı da doğurmaz.

Bu itibarla, süreden sonra vaki temyiz inceleme istemi üzerine verilen Özel Daire bozma ilamı bu yönüyle isabetsiz olup, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık müdafiinin yasal süreden sonra gerçekleşen temyiz inceleme isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 24.11.2005 gün ve 10267-23131 sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA,

3-Sanık müdafiinin yasal süreden sonra gerçekleşen temyiz inceleme isteminin CMUK'nun 317 nci maddesi uyarınca REDDİNE,

4-Dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 14.02.2006 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8532, Karar No: 2019/19596, Tarih: 11.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/8532 E.  ,  2019/19596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 03/08/2011 tarihinden 01/07/2014 tarihine kadar döner ustası olarak çalıştığını, 03/06/2014 tarihinde işyerine sigorta müfettişinin geldiği, davacının da beyanını aldığı, davacının müfettişe, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, Ramazan aylarında sigorta çıkışının yapılıp zorunlu olarak ücretsiz izne çıkarıldığını, sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmadığını beyan edip tutanağa geçirttiğini, bu gelişme üzerine davacının işverenle arasının bozulduğunu, davacının müfettişe gerçekleri söylemesine tahammül edemediğini, Ramazan ayı geldiğinde sigorta çıkışını da yaparak iş akdinin davalı tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, kötüniyet tazminatı, asgari geçim indirimi alacağı ile ücret alacaklarının olduğunu ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı ile sezonluk çalışmaların olduğunu ve bu durumu bilerek davacının işe girdiğini , bu durumda davacının fiili olarak çalışmadığı bu dönemlerin hizmet süresine eklenmesinin yasal olarak mümkün olmayacağını, davacının işi kendisinin bıraktığını, haklı nedenle ayrıldığını ispatlayamaz ise kıdem tazminatı talebinin de reddi gerekeceğini, kötü niyeti ispatlamakla davacı tarafın mükellef olduğunu , davacının fazla mesai yapmadığını, pazar günleri çalıştırılmış ise hafta içi bir gün mutlaka dinlendirildiğini, hafta tatili ücreti alacağının bulunmadığını, asgari geçim indirimlerini aldığını, davacının çalışmalarının 1 yılı tamamlamadığından izin ücreti talebinin reddi gerekeceğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, izin ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun (hüküm fıkrasının) çelişip çelişmediği ve tüm taleplerin hüküm fıkrasında gösterilip gösterilmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi gerekmektedir.

Aynı yasanın 298 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir.

Belirtmek gerekir ki, hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun (hüküm fıkrasının) çelişmesi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince başlı başına bir bozma nedenidir.

Somut uyuşmazlıkta, kısa kararda ihbar tazminatı ,yıllık izin ve fazla mesai alacakları için dava dilekçesinde talep edilen miktarların dava tarihinden , kalan kısımların ıslah tarihinden dendiği , gerekçeli kararda ise dava dilekçesinde talep edilen miktarların ve ıslah miktarlarının ayrı ayrı belirtildiği yine kısa kararda kıdem tazminatı , ihbar tazminatı, yıllık izin ve fazla mesai alacaklarının kabulüne , davacının diğer taleplerinin reddine karar verildiği gerekçeli kararda ise hüküm kısmında reddedilen alacaklardan bahsedilmediği anlaşılmıştır. Tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun (hüküm fıkrası) çelişkili olduğu anlaşılmakla ,HMK 'nun 298/2. maddesine gereği kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Davacı işçi kıdem ve ihbar tazminatı , fazla mesai, hafta tatili, kötüniyet tazminatı, asgari geçim indirimi ve ücret alacakları talebinde bulunmuş, mahkemece hafta tatili çalışmasının ispatlanamadığından , asgari geçim indirimi ve ücret alacağının ödendiği, kötüniyet tazminatının ise ispatlanamadığı gerekçesi ile kısa kararda "Davacının diğer taleplerinin reddine " şeklinde hüküm kurulmuştur.

2-Davacı işçi kıdem ve ihbar tazminatı , fazla mesai, hafta tatili, kötüniyet tazminatı, asgari geçim indirimi ve ücret alacakları talebinde bulunmuş, mahkemece hafta tatili çalışmasının ispatlanamadığından , asgari geçim indirimi ve ücret alacağının ödendiği, kötüniyet tazminatının ise ispatlanamadığı gerekçesi ile kısa kararda "Davacının diğer taleplerinin reddine " şeklinde hüküm kurulmuştur.

HMK'nun 297. maddesine göre talep konusu tazminat ve alacaklardan kabul ve reddedilenlerin ayrı ayrı hüküm fıkrasında gösterilmesi gerekirken bu yönde belirsiz şekilde hüküm tesisi hatalıdır. Kabul edilen tazminat ve alacaklar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş diğer talepler yönünden hüküm tesis edilmemiştir. Davacının hangi taleplerinin reddedildiği açıkça yazılmayarak "davacının diğer taleplerinin reddine" şeklinde hüküm kurulmasının HMK'nın 297/2. Maddesine aykırı olduğunun gözetilmemesi de hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/864, Karar No: 2021/4369, Tarih: 31.05.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/864 E.  ,  2021/4369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi sanığın evinde bulunduğu esnada, kepenk sesi duymasıyla, evine 150-200 metre kadar mesafedeki dükkanına hırsız girdiği düşüncesiyle balkondan baktığı, dükkanının civarında kimseyi göremediği, evinde bulunan av tüfeğini alarak dükkanının bulunduğu bölgeye gittiği, kendi dükkanında bir sorun olmadığını ancak karşı dükkandan üç kişinin çıktığını gördüğü, sanık ile bu kişilerin yüz yüze gelmediği, bu kişilerin kaçmaya başlaması üzerine elindeki tüfek ile ateş ettiği ve sanığın ateş etmesi ile mağdurun hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, 24/11/2014 tarihli İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından hazırlanan uzmanlık raporuna göre atışın "yakın atış" olduğunun tespit edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay yerinde, olay koşullarına uygun zamanda, olay yeri inceleme raporu ve krokisi de gözetilerek, uzman bilirkişi marifetiyle, sanık, mağdur ve tanık anlatımlarının denetimine olanak verecek biçimde temsili ve tatbiki keşif yapılması; keşifte, sanığın bulunduğu ve ateş edilen yerden mağdurun bulunduğu yerin görülüp görülemeyeceği, sanığın ateş ettiği yerden ölenin bulunduğu yere doğru yapılan atışlarda, mağdurun isabet alıp yaralanmasının veya ölmesinin mutlak olup olmadığı; atış mesafesi, olay saati dikkate alındığında elverişli silahla asıl hedefteki kişi yada kişilere doğru atış yapıldığında sanığın savunmalarında olay yerinde olup kaçtıkları belirtilen mağdur ve yanındakilerin bulundukları konuma göre isabet almalarının ve buna bağlı olarak ölüm ya da yaralanma sonucunun meydana gelmesinin mutlak ve kaçınılmaz olup olmadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanığın eylemini, doğrudan kast, olası kast veya bilinçli taksirle gerçekleştirip gerçekleştirmediğinin tartışılması ve suçun nitelendirilmesinin buna göre yapılması gerektiği gözetilmeden; eksik inceleme ile yazılı şekilde taksirle yaralama suçundan şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak; BOZULMASINA, 31/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16687, Karar No: 2013/3761, Tarih: 19.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/16687 E.  ,  2013/3761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇANAKKALE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/06/2012

Yanlar arasında görülen muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali tescil ve tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davanın tüm tarafları tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacılar ve davalıların kardeş oldukları, dava konusu 27 ada 12 sayılı taşınmazdaki 2/24 payın miras bırakan M..E.. adına kayıtlı iken 23.3.1983 tarihinde 950.000.-TL bedelle oğlu H.. E..'na temlik edildiği, daha sonra 27 ada 12 parselin 589 ada 12 parsel nosunu aldığı, kat irtifakına geçilerek 2/24 paya 8 nolu mesken cinsli bağımsız bölümün özgülendiği ve halen H.. E.. adına kayıtlı olduğu, 142 ada 25 sayılı 53,40 m2 yüzölçümlü kargir ev cinsli taşınmazın miras bırakan adına kayıtlı iken 14.11.1990 tarihinde rücu şartlı bağış yoluyla oğlu S..E..'na temlik edildiği, 59 ada 4 sayılı 143,06 m2 yüzölçümlü arsa cinsli taşınmazın Ş.. A.. adına kayıtlı iken kat irtifakına geçilmesi üzerine 7/10 payını üzerinde bıraktığı, zemin kat 1 nolu bağımsız dükkanın kat irtifakına karşılık 1/10 arsa payını S.., H..ve M..E..'na , yine 3 .kat 8 nolu meskenin kat irtifakına karşılık olan 1/10 arsa payını S..E..'na 23.3.1983 tarihinde sattığı, daha sonra M..ve H.. E..'nun paylarını 02.10.1995 tarihinde A..A..'a sattıkları, S.. E..'nun 3/30 arsa payına karşılık olarak 8 nolu bağımsız bölümün özgülendiği ve halen S.. üzerinde kayıtlı olduğu , davacılardan C.. U. Y..in temyize konu dosyada 142 ada 25 ve 59 ada 4 sayılı taşınmazların miras bırakan M.. E.. adına kayıtlı iken mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla 142 ada 25 sayılı parselin rücu şartlı bağış yoluyla 59 ada 4 parselin ise satış yoluyla S..Ef...na temlik edildiği iddiasıyla, birleşen 2006/23 esas sayılı dosyada 589 ada 12 sayılı taşınmazın miras bırakan tarafından muvazaalı olarak satış yoluyla H..E..'na temlik edildiği, birleşen 2005/421 esas sayılı dosyada 142 ada 25 sayılı taşınmazın miras bırakan tarafından muvazaalı olarak satış yoluyla S..E..'na temlik edildiği, birleşen 2005/171esas sayılı dosyada ise S..E..'nu taraf göstererek 589 ada 12 sayılı taşınmazın miras bırakan tarafından muvazaalı olarak satış yoluyla S.. E..'na temlik edildiği iddiasıyla muvazaa sebebiyle payı oranında tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tenkis isteğiyle özetlenen davaları açtığı, birleşen 2007/93 ve 96 esas sayılı dosyalarda ise davacı Z.. E..'nun aynı yöndeki iddia ve istemlerle davalar açtığı, mahkemece tüm dava dosyalarının hukuki ve fiili bağlantı sebebiyle birleştirilmesinden sonra miras bırakan M.. E..'nun mirasçılardan mal kaçırma amacıyla 589 ada 12 parseldeki 8 nolu bağımsız bölümü çocuklarından H..'a satış suretiyle temlik ettiği, 59 ada 4 parselinde miras bırakan tarafından üçüncü kişiden satın alınarak çocuklarından S.