muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17860, Karar No: 2014/14436, Tarih: 28.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17860 E.  ,  2014/14436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...

2-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü oldukları araçların çarpışarak geçiş için beklemekte olan davacı aracına çarpması sonucu aracın hasar gördüğünü, bir kısım hasar bedelinin ... şirketi tarafından ödendiğini, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.750 TL. değer kaybı ve ödenmeyen 1005 TL. hasar bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı duruşmalara katılmamış, savunma yapmamıştır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı ... hakkında açılan davanın davalının kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığından reddine, 1.005 TL. hasar bedelinin davalı ...’den tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL’na çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup davanın kabulüne karar verilen 1.005,00 TL yönünden davalı, davanın reddine karar verilen 1.750,00 TL yönünden de davacı için karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ...’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden taraf vekillerinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı ... vekilinin hükmün kesin olması nedeniyle temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'e geri verilmesine 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32829, Karar No: 2017/4579, Tarih: 24.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/32829 E.  ,  2017/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'ın aşamalardaki savunmasında, bahse konu çeki 2. ciranta olarak gözüken ...ın sahibi ve ortağı ...'den alacağı karşılığında aldığını, alacağı için Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğünün 2003/55 sayılı ve Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğünün 2003/84 sayılı icra takip dosyaları üzerinden takip yürütüldüğünü belirtmesi kaşısında, suça konu çekte 2. ciranta olarak gözüken ... Yapı Malzemeleri adlı şirketi temsile ve ilzama yetkili kişi veya kişiler belirlenerek bu kişiler arasında sanığın savunmasında bahsi geçen ...'in bulunup bulunmadığı belirlenerek, böyle bir kişinin tespiti halinde tanık sıfatıyla beyanının alınarak, sanıkla aralarında alacak verecek ilişkisi olup olmadığı ve suça konu çeki ciro edip etmediği sorularak; çekteki ...şirketine atfen atılan imzanın kimin elinin ürünü olduğunun tespiti bakımından, sanık ve tespiti halinde...'in imza yazı örnekleri alınarak çekteki imza ve yazının sanığın veya ...'in imza ve yazı örnekleri ile mukayese edilip bu hususta rapor alınarak; sanığın bahsettiği icra takip dosyaları getirtilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 24/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5587, Karar No: 2013/9806, Tarih: 11.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/5587 E.  ,  2013/9806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 10.03.2006 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Mevkiinde bulunan taşınmazın tapulama dışı bırakıldığı ve 20 yılı aşkın zamandır zilyetliğinde olduğunu, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla taşınmaz edinme şartlarının oluştuğu iddiası ile taşınmazın adına tapuya kayıt ve tescili talebiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüyle (A) harfi ile gösterilen 5172,43 m2, (B) harfi ile gösterilen 5676.84 m2, (C) harfi ile gösterilen 7411,86 m2, (D) harfi ile gösterilen 8373,05 m2 ve (E) harfi ile gösterilen 2189,89 m2 yüzölçümündeki taşınmazların tarla vasfıyla davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, (F) harfi ile gösterilen kısma yönelik davanın reddine karar verilmiş; hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/06/2012 gün ve 2012/4739-8547 sayılı kararı ile (A, B, C ve D) kısımları yönünden onanmış, (E) kısmı yönünden bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Çekişmeli taşınmazın (E) harfi ile gösterilen 2189,89 m2’lik kısmının ise, dosyada mevcut ziraatçı bilirkişi Necdet Dikme tarafından düzenlenen 19.04.2010 tarihli rapordan % 25-30 eğimli olup yer yer zeminde kayalık alanların mevcut olduğu, bu kısım üzerinde imar ve ihya çalışması yapılmadan çukurlar kazılarak fidan dikildiği, eğimi yüksek olan bu kısım üzerinde 1-2 metre yüksekliğinde teras yapmadan ziraî faaliyette bulunmanın doğru olamadığı gibi, açılan çukurlara dikilen 2-3 yaşlı zeytin, ceviz, badem, incir, akasya ve iğne yapraklı orman fidanlarından taşınmazın son 3-5 yıldır kullanıldığının anlaşıldığı ve taşınmazın imar ve ihyasının tamamlanmadığı bildirilmiştir. Belirlenen tüm bu bulgular doğrultusunda taşınmazın imar ve ihyasının tamamlanmadığı ve davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşamadığı anlaşıldığından, mahkemece bu kısma yönelik davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra (A, B, C, D ve F) kısımları yönünden daha önce verilen hüküm kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına, (E) kısmı yönünden davanın reddine, bu kısma ilişkin Hazinenin talebinin de reddine karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, arazi kadastrosu sırasında tapulama harici bırakılan taşınmazın Medenî Kanunun 713 . maddesi gereğince tapuya tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, arazi kadastrosu sırasında tapulama harici bırakılan taşınmazın Medenî Kanunun 713 . maddesi gereğince tapuya tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Yörede genel arazi kadastrosu 1975 yılında yapılmış ve 27.01.1977 - 28.02.1977 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmiştir. Dava tarihi ile kesinleşme tarihi arasında 20 yıl geçmiştir.

Mahkemece, Dairenin yukarıda belirtilen kararı nedeniyle temyize konu (E) bölümüne ilişkin Hazinenin tescil talebi reddedilmiş ise de, mahkemenin kararı yerinde görülmemiştir. Bozma kararında, taşınmazın imar ve ihya edilmemesi nedeniyle zilyetlikle kazanılamayacağı belirtilmiştir. Mevcut durumu Hazine adına tesciline engel değildir. İmar ve ihya edilmeyen Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin 3402 sayılı Kanunun 17 ve 18. maddeleri uyarınca Hazine adına tescili mümkündür. Bu nedenle, Hazinenin tescil talebinin kabulü ile temyize konu (E) kısmının Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde tescil talebinin reddedilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle BOZULMASINA 11.11.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10759, Karar No: 2013/10334, Tarih: 05.11.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/10759 E.  ,  2013/10334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Sevindik Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 111 ada 53, 113 ada 119, 120 ve 161 parsel sayılı 820.25, 434.47, 631.20 ve 2688.76 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 113 ada 120 ve 161 parsel sayılı taşınmazların tamamının, 113 ada 119 parsel sayılı taşınmazın 1/3 payının ve 111 ada 53 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 145,51 metrekarelik bölümünün davacılar ... ve ...'ın miras bırakanı Mustafa Ceylan mirasçıları adına miras payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, temyize konu 111 ada 53 parsel sayılı taşınmazın (A) ile gösterilen bölümü, 113 ada 119 parsel sayılı taşınmazın 1/3 payı ile 113 ada 120 ve 161 parsel sayılı taşınmazların tamamı üzerinde davacı taraf yararına zilyetlik yoluyla iktisap koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Dava ve temyize konu 111 ada 53, 113 ada 119 ve 120 parsel sayılı taşınmazların bitişiğinde dere bulunduğu halde davacı taraf adına tescile karar verilen bölümler yönünden bu yerlerin dere yatağından elde edilmiş olup olmadıkları ile toprak yapısı ve niteliğinin zilyetlikle iktisaba elverişli olup olmadıkları yönünden jeolog bilirkişiden rapor alınmamıştır. Ayrıca mahkemece varılan sonuç, kadastro tutanağında yer alan tespit bilirkişilerinin beyanları ile çelişmektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/1. maddesi uyarınca, tespite aykırı sonuca varılması halinde çelişkinin giderilmesi için tespit bilirkişilerinin de tanık sıfatıyla dinlenmesi gerekmektedir. Mahkemece, tespite aykırı sonuca varıldığı halde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenmemiştir. Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşabilmek için, usulünce belirlenecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarıyla birlikte kadastro tutanaklarında adları yazılı tespit bilirkişileri ile iki jeoloji mühendisi ve bir ziraat mühendisi bilirkişi katılımıyla yeniden keşif icra edilmelidir. Teknik bilirkişilerden, 111 ada 53 parsel sayılı taşınmazın (A) ile gösterilen bölümü ile 113 ada 119 ve 120 parsel sayılı taşınmazların tamamının öncesinin dere yatağı olup olmadığı, dere yatağı ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı ve hali hazır toprak yapısı ile bitki örtüsü hususunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, dava ve temyize konu tüm taşınmazlar yönünden, öncesinin ne olduğu, kim tarafından, ne kadar süre ile ve nasıl kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında aykırılık bulunması halinde çelişki giderilmeye çalışılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, belirtilen hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23253, Karar No: 2017/8501, Tarih: 30.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/23253 E.  ,  2017/8501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 01.06.1997-30.06.1998 tarihleri arası SSK isteğe bağlı sigortalının ve 30.11.1990-30.05.1992 tarihleri arası askerlik süresi borçlanmasının geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 2007/13-848 Esas 2007/840 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir. Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir.

Somut olayda; 1.1.1998-31.2.2003 tarihleri arası 506 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalı olan davacı yönünden, davalı Kurumun kabulünde olan 1.1.1998-30.6.1998 tarihleri arası dönem yönünden hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken bu dönem yönünden SSK isteğe bağlı sigortalılığının kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün 1. fıkrasının 1. bendinde yer alan “Davacının 01/06/1997 ile 30/06/1998 tarihleri arasındaki dönemde SSK isteğe bağlı sigortalı olduğunun TESPİTİNE,” sözcüklerinin silinerek yerine “Davacının 01/06/1997 ile 01/01/1998 tarihleri arasındaki dönemde SSK isteğe bağlı sigortalı olduğunun TESPİTİNE, 01.01.1998-30.06.1998 tarihleri arası dönem yönünden hukuki yarar yokluğundan reddine” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8695, Karar No: 2019/1531, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8695 E.  ,  2019/1531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5663, Karar No: 2024/7210, Tarih: 08.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5663 E.  ,  2024/7210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/886 Esas, 2023/775 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/354 E., 2020/382 K.

Taraflar arasındaki YİDK kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı tarafından 2018/111437 sayılı “...+şekil” ibareli marka başvurusunda bulunulduğunu, davalı Şirketin “...” ve “...” son ekli markalarına dayalı olarak bu başvuruya yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedildiğini, bu karara yönelik davalı şirket itirazının ise YİDK tarafından kabul edildiğini ve tanınmışlık gerekçesi ile davacı başvurusunun reddine karar verildiğini, davacının özellikle bilişim sektöründe hizmet verdiğini, 2018 yılından beri davaya konu https://.../ uzantılı web sitesini kullandığını, dava konusu marka başvurusu sonraki tarihte yapılmış olsa dahi davacının bu markayı fiilen kullandığını, marka üzerinde gerçek ve üstün hak sahibinin davacı olduğunu, başvuru konusu markanın kullanım sonucu ayırt edicilik kazandığını, davacı markasının “...” ibaresinden meydana geldiğini, davalı şirketin markasının ise "..." ibaresinden oluştuğunu, markaların "..." ibaresi dışında içerdiği farklı kelime ve şekil unsurlarının olduğunu, markaların bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, dava konusu markanın yazım şekli, stili, rengi ve markada kullanılan şekil unsurları ile mesnet markalardan farklı olduğunu, "..." ibaresinin bir hece olduğunu ve tek kişinin ya da kurumun tekeline verilemeyeceğini, dava konusu başvurunun davacının ticaret unvanının çekirdek unsurundan oluştuğunu, davalı Kurum nezdinde "..." ibaresini içeren pek çok markanın tescilli olduğunu, bu durumda dava konusu markanın reddi kararının adil olmadığını, taraf markaların kapsamındaki emtiaların aynı sınıfta ancak farklı emtiaları içerdiğini, davalının markalarını kullanmadığını, davalı şirketin tanınmışlık iddialarına karşın salt tanınmışlığa dayalı olarak yapılan itirazın iyi niyetli bir yaklaşım olmadığını, dava konusu marka başvurusunun davalı şirket markasından haksız fayda, kazanç sağladığı iddiasının davalı tarafından kanıtlanması gerektiğini ileri sürerek, YİDK'in 2019-M-8784 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının "..." ibaresini ağırlıklı olarak son ek olarak kullanarak kendisine özgü markalar yarattığını, 1967 yılından itibaren "..." ekli şirket isimleri ve markaları ile tanındığını, T/00962 sayılı ... markasının 10.10.2004 tarihinden itibaren tanınmış marka olarak korunduğunu, dava konusu markanın davalının marka yaratmakta kullandığı teknik ile benzer bir teknik kullanılarak oluşturulduğunu, dava konusu markanın davalı markaları ile benzer olduğunu, “...” ibaresinin bilgisayarlar ve diğer cihazlar için tanımlayıcı ve ayırt ediciliği düşük bir ibare niteliği taşıdığını, "..." ibaresinin dava konusu markaya ayırt edicilik kazandırdığını beyanla davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, redde mesnet markaların tanınmış bulunduğunu ve SMK'nın 6/5 maddesi koşullarının somut olayda gerçekleştiğini savunarak davanın reddine istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 2018/111437 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda "..." ibaresinin ayırt edici unsur olarak kullanıldığı, davacının tanınmış markalarının asli unsurunu da aynı ibarenin oluşturduğu, davalıya ait markanın tanınmışlığının sair emtia gruplarına sirayet etme kabiliyetinin olduğu, bu itibarla dava konusu YİDK kararının yerinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece, davacının “...” ibaresi üzerindeki eskiye dayalı kullanımının göz ardı edildiğini, davacının bu ibare üzerindeki gerçek hak sahipliğini gösterir delillerin dikkate alınmadığını, oysa ki somut uyuşmazlıktaki en önemli noktanın davacının “...” ibaresi üzerinde kullanım sonucu elde ettiği gerçek hak sahipliği olduğunu, davacı başvurusu ile davalı markaları arasında bir benzerlik de bulunmadığını, mahkemece markalar arasındaki benzerlik ve iltibas tehlikesine ilişkin değerlendirmenin global ve bütüncül yaklaşımdan uzaklaşılarak yapıldığını, davacının markasında adeta logo haline gelmiş şekil unsurunun kullanıldığını ve tamamen farklı bir marka oluşturulduğunu, her iki tarafın markasında “...” ibaresi dışında farklı kelime unsurlarının yer aldığını ve bu farklı kelime unsurları ile birlikte markaların tamamen ayırt edici hale geldiklerini, “...” ibaresinin, davacının ticaret unvanının çekirdek kısmını teşkil ettiğini, marka kapsamlarındaki emtia ve taraf şirketlerin faaliyet alanlarının da birbirinden oldukça farklı olduğunu, tanınmış marka statüsünde olan markaların, başka kişi ya da kurumların markalarının kullanımını önleyebilmesi için bazı şartların gerektiğini, bu şartların ise haksız yararlanma, markanın ayırt edici karakterinin zedelenmesi, markanın itibarına zarar verilmesi olduğunu, davacının söz konusu marka başvurusunu yaparken yukarıda belirtilen şartlardan herhangi birini düşünerek hareket etmediğini ve haksız kazanç sağlama gayesi gütmediğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç