muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6373, Karar No: 2018/5569, Tarih: 03.05.2018

II. ÖZEL HAYATIN VE AİLE HAYATININ KORUNMASI

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin "Özel Hayatın ve Aile Hayatının Korunması" başlıklı 8. maddesi;

"1-) Herkes özel ve aile hayatına, konutuna ve ailesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

2-) Bu hakkın kullanılmasına bir kamu otoritesinin müdahalesi, ancak ulusal güvenlik, kamu emniyeti, ülkenin ekonomik refahı, dirlik ve düzenin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için, demokratik bir toplumda zorunlu olan ölçüde ve yasayla öngörülmüş olmak kaydıyla söz konusu olabilir."

Anayasa'nın "Özel Hayatın Gizliliği" başlıklı 20. maddesi;

"Herkes, özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahiptir. Özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulamaz.

Millî güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlâkın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak, usulüne göre verilmiş hâkim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; kimsenin üstü, özel kâğıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz. Yetkili merciin kararı yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını el koymadan itibaren kırksekiz saat içinde açıklar; aksi halde, el koyma kendiliğinden kalkar.

Herkes, kendisiyle ilgili kişisel verilerin korunmasını isteme hakkına sahiptir. Bu hak; kişinin kendisiyle ilgili kişisel veriler hakkında bilgilendirilme, bu verilere erişme, bunların düzeltilmesini veya silinmesini talep etme ve amaçları doğrultusunda kullanılıp kullanılmadığını öğrenmeyi de kapsar. Kişisel veriler, ancak kanunda öngörülen hallerde veya kişinin açık rızasıyla işlenebilir. Kişisel verilerin korunmasına ilişkin esas ve usuller kanunla düzenlenir."

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Özel hayatın gizliliğini ihlal" başlıklı 134. maddesi;

"1) Kişilerin özel hayatının gizliliğini ihlal eden kimse, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Gizliliğin görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle ihlal edilmesi halinde, verilecek ceza bir kat artırılır.

2) (Değişik: 2/7/2012-6352/81 md.) Kişilerin özel hayatına ilişkin görüntü veya sesleri hukuka aykırı olarak ifşa eden kimse iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. İfşa edilen bu verilerin basın ve yayın yoluyla yayımlanması halinde de aynı cezaya hükmolunur." hükümlerini içermektedir.

Özel hayatın gizliliği kavramı ile neyin kastedildiği, hangi hukuki değerin korunma altına alındığı AİHM kararları ve Anayasa Mahkemesi'nin 05/10/2017 tarih ve 2014/20364 başvuru sayılı bireysel başvuru kararı aşağıdaki şekilde dile getirilmiştir;

Özel hayatın gizliliği kavramı ile neyin kastedildiği, hangi hukuki değerin korunma altına alındığı AİHM kararları ve Anayasa Mahkemesi'nin 05/10/2017 tarih ve 2014/20364 başvuru sayılı bireysel başvuru kararı aşağıdaki şekilde dile getirilmiştir;

"AİHM içtihatlarında sıklıkla vurgulandığı gibi ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan, toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır. AİHM -Sözleşme'nin 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere- ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız ya da ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil incitici, şok edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir.

AİHM'e göre ifade özgürlüğü; yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edilemeyecek olan çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir. Maddede güvence altına alınan bu hak, bazı istisnalara tabi ise de bu istisnaların dar yorumlanması ve bu hakkın sınırlandırılmasının ikna edici olması gerekir (Küchl/Avusturya, § 60).

AİHM, demokratik bir toplumda basının oynadığı temel rolün altını birçok kez çizmiştir. Her ne kadar özellikle de başkalarının şöhret ve haklarının korunmasıyla ilgili olarak bazı sınırları aşmaması gerekse de basının görev ve sorumluluklarının bilincinde olarak kamu yararını ilgilendiren her konuyu iletme görevi vardır. Sadece basının bu bilgi ve fikirleri yayma görevi bulunmamakta, kamu da bunları alma hakkına sahip olmaktadır. Aksi takdirde basının hayati nitelik taşıyan "kamu gözetleyiciliği" (public watchdog) rolünü oynaması mümkün olmaz (Küchl/Avusturya, § 61).

Basın özgürlüğü aynı zamanda belli bir dereceye kadar abartı ve hatta tahrikin korunmasını da kapsar. AİHM'e göre ne kendisi ne de derece mahkemeleri somut olayda hangi haber tekniğinin tercih edilmesi gerektiğine dair görüşünü basınınkinin yerine ikame edebilir (Küchl/Avusturya, § 62). Ancak sosyal görevini yerine getirebilmesi için basının özgür olması kadar sorumluluk bilinci ile hareket etmesi de şarttır (Prager ve Oberschlick/Avusturya, B. No: 15974/90, 26/4/1995, § 34). Bu özgürlük aynı zamanda ilgililerin meslek ahlakına saygı göstererek doğru ve güvenilir bilgi verecek şekilde ve iyi niyetli olarak hareket etmelerini de zorunlu kılmaktadır (Bladet Tromso ve Stensaas/Norveç [BD], B. No: 21980/93, 20/5/1999, § 65).

AİHM, Küchl/Avusturya kararında ifade özgürlüğünün özel hayata saygı hakkı ile dengelendiği hallerde uygulanacak kriterleri Van Hannover (No. 2)/Almanya ve Axel Springer AG/Almanya kararlarına atıfla şöyle özetlemiştir (Küchl/Avusturya, § 67):

(i) Kamu yararına yönelik tartışmaya katkısı

(ii) İlgili kişinin kamu oyunda ne derecede bilinir olduğu ve haberin konusunun ne olduğu

(iii) İlgili kişinin önceki eylemleri

(iv) Bilginin edinildiği metot ve doğruluğu (fotoğrafın çekildiği koşullar)

(v) Yayının içeriği, şekli ve sonuçları."

(i) Kamu yararına yönelik tartışmaya katkısı

(ii) İlgili kişinin kamu oyunda ne derecede bilinir olduğu ve haberin konusunun ne olduğu

(iii) İlgili kişinin önceki eylemleri

(iv) Bilginin edinildiği metot ve doğruluğu (fotoğrafın çekildiği koşullar)

(v) Yayının içeriği, şekli ve sonuçları."

Buna göre, yukarıdaki kriterlerden basın organının sırf muhatabını hedef almak amacıyla kötüniyetli olarak mı yoksa toplumu bilgilendirme amacıyla iyi niyetli olarak mı hareket ettiği sonucuna göre haberin basın özgürlüğü sınırları içinde kaldığı değerlendirilmelidir. Son olarak, hakkında haber yapılan kişinin tanınmışlık derecesinin de göz önünde bulundurulması gerektiği unutulmamalıdır. Emsal kararlarda, kamusal alan ile özel alan ayrımı bakımından, ünlü kişiler için normal kişilere nazaran kamusal alanın daha geniş yorumlanması gerektiği değerlendirilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında kanun yararına bozmaya konu dosyadaki somut olay her iki bozma gerekçesi yönünden birlikte değerlendirildiğinde;

Sabah Gazetesinin 19.08.2008 tarihli nüshasının 1. sayfası gazetenin aynı tarihli Günaydın ekinin 1. sayfasında; "Çıplak dolaşma kavgası" ve "Çıplak ... komşuyu kızdırdı" başlıklı haberlerin içeriğinde, haberin muhatabı olan oyuncu ve manken hakkında, geceleri evde perdeleri kapatmadan ve üzerine birşey giymeden çıplak dolaştığı, kendisini uyaran komşulara "size ne gerizekalılar" şeklinde kızdığı, evini son zamanlarda en çok ziyaret eden arkadaşının ise Cem Yılmaz olduğu şeklinde bilgilerin verildiği görülmektedir.

Haberin magazin haberi niteliğinde olduğu, haberin muhatabının tüm ülkede tanınan bir oyuncu ve manken olduğu, haberin muhatabının tanınmışlık düzeyinin üst seviyede olmasının kuşkusuz basın organına, ilgilisinin kişilik haklarını, şeref ve saygınlığını, özel hayatını ihlal etme özgürlüğü vermeyeceği ortadadır. Ancak ifade ve basın özgürlüğünün kişinin temel hak ve özgürlüklerinden birisiyle çatışması halinde, bu iki temel hak ve özgürlük arasındaki dengenin çok hassas biçimde gözetilmesi gerektiği de aşikardır.

Özellikle meslekleri gereği kamunun ilgisini çeken, toplumun gerek mesleki gerekse özel hayatları bakımından kendisine örnek aldığı, sıklıkla ilgilendiği ve merak ettiği, tüm kamunun gözü önünde bulunan ve her an toplumun takibinde olan sanatçı, aktör, aktris, manken, oyuncu, şair, yazar, düşünür, gazeteci v.b. ünlü kişilerin özel hayatlarının, sıradan kişilere nazaran daha geniş ölçüde basında yer almasının, dolayısıyla tanınmışlığı en üst düzeyde olan siyasiler gibi sanatçılar bakımından da ifade ve basın özgürlüğünün sınırlarının, bireysel haklar ve özel hayatın dokunulmazlığı ilkesi karşısında daha geniş tutulması gerektiği de değişik yargı kararlarında yer almıştır.

Yukarıda yazılı iki temel hakkın birbirine üstün tutulması söz konusu değildir. Ancak, somut olayda haberin özelliklerine göre;

Yukarıda yazılı iki temel hakkın birbirine üstün tutulması söz konusu değildir. Ancak, somut olayda haberin özelliklerine göre;

- Muhatabın evde gece geç saatlerde çıplak dolaşmasının, kamu yararına yönelik bir tartışmaya pek de fazla bir katkısı olduğunun düşünülemeyeceği, buna karşılık magazin türünden yapılan bu haberin konusunun dikkat yaratacağı, toplumun merak ve ilgisini çekeceğinin şüphesiz olduğu,

- Kişinin yaşam tarzına, evde yalnız olup olmadığına, zaman ve diğer koşullara göre pek çok farklı açıdan değerlendirilebilecek bu somut iddianın gerçek olup olmadığı veya toplum tarafından kınanabilir bir hareket olup olmadığı hususunda bir yorum yapılamayacağı, - İlgili kişinin mesleğinin manken ve oyuncu olması karşısında, dedikodu ve magazin niteliğindeki haberin konusunun okuyucuda merak ve ilgi uyandırabileceği, keza adı geçen muhatabın önceden de bu tür haberlerle basında yer aldığı,

- Habere konu bilginin, muhatabın komşularından elde edildiğinin haberden anlaşıldığı,

- Haberin içeriğinin muhatabın komşularıyla olan tartışmasından ibaret olduğu, içeriğinin bekar olan muhatabın gece evde üzerine birşey giymeden dolaştığı iddiası ve bir erkek arkadaşının kendisini ziyaretini konu aldığı, haberin muhatabın daha önceden çekilen fotoğraflarıyla birlikte sunulduğu görülmektedir.

Hal böyleyken, uyuşmazlığın konusunun, muhatabın evde nasıl dolaştığının veya komşularla aralarında geçen tartışmanın gerçek olup olmadığı değil, habere konu edilen yazıyla acilen giderilmesi ve düzeltilmesi gerekli bir kişilik hakkı ihlali içerip içermediğinin tespiti olduğu, gazetenin magazin ekinde verilen haberde muhatabın şeref ve haysiyetini hedef alan bir yazıya, hakkında konusu suç oluşturan veya haksız fiil niteliğinde gerçek dışı bir davranışta bulunduğuna dair bir ithama yer verilmediği, ayrıca muhatap oyuncunun özel hayatına ilişkin gizli bilgilere değil, komşularıyla arasında gerçekleştiği iddia edilen bir tartışmaya yer verildiği, dolayısıyla haberin ifade ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığı, düzeltme ve cevap metni yayınlanmasını gerektirmediği,

Öte yandan, habere karşı yayımlanması istenen düzeltme ve cevap metninin haberin kendisinden uzun olmadığı ancak yukarıdaki bozma nedenine göre bu hususta ayrıca bir karar verilmesine yer olmadığı anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği, "1)" numaralı bozma sebebi yerinde görüldüğünden, İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2008 tarihli ve 2008/107 müteferrik sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, "2)" numaralı bozma sebebi hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına, bozma sebebine göre; düzeltme ve cevap metninin yayımlanmamasına, 03/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28912, Karar No: 2014/15583, Tarih: 24.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28912 E.  ,  2014/15583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/188056

MAHKEMESİ : Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2010

NUMARASI : 2009/342 (E) ve 2010/158 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

13.01.2007, 16.07.2007 ve 17.09.2007 tarihli okul aile birliği kararlarının toplantıya katılanlarca imzalanmasından sonra sanıklar tarafından eklenti yapıldığının iddia edilmesine, sanıkların ilave yapılmadığını savunmasına göre, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; suça konu karar asılları üzerinde eklenti yapılıp yapılmadığı ve eklenti olduğu iddia edilen bölümlerin kim tarafından yazılmış olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, teftiş kurulu soruşturması sırasında muhakkike verdiği ifadesinde kararları kendisinin yazdığını beyan eden sözleşmeli memur T.. C..'in tanık sıfatıyla dinlenmesi ve yapılan ilavelerin ilk bakışta dikkati çekecek nitelikte aldatma yeteneğine haiz olup olmadığı karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/247, Karar No: 2010/2104, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/247 E.  ,  2010/2104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı İcra Müdürlüğünce hazır düzenlenmiş bir sıra cetveli bulunmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalıların alacaklarının muvazaalı olduğunu ve cebri ihalenin de usulüne uygun yapılmadığını iddia ederek ihalenin feshini ve sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, cebri ihalenin ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2005/36-2006/129 sayılı kararı ile feshine karar verildiği ve icra müdürlüğünce hazır düzenlenmiş bir sıra cetveli de bulunmadığı gerekçesiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 1.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/39242, Karar No: 2013/5245, Tarih: 12.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/39242 E.  ,  2013/5245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ücret ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hüküm altına alınan ücret ve ikramiye farkı istekleri yönünden hakkın doğum tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili faiz yönünden de temyiz etmiştir.

Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu ... sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmemiş, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağı belirtilmiştir. Dosya içinde önceki toplu ... sözleşmeleri bulunmamaktadır.

Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu ... sözleşmeleri getirtilmeli, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmelidir. Açık ödeme tarihinin toplu ... sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu ... sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmelidir. Ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmelidir.

İşyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu ... sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından temyize konu ek dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20957, Karar No: 2015/22983, Tarih: 23.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/20957 E.  ,  2015/22983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacının temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına davacı vekilinin sunduğu dilekçede yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair nedenler bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli olarak temyiz edilen dosyalarda da incelemenin belirtilen nedenlere bağlı kalınarak yapılması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddine,

2-Davalının temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/949, Karar No: 2013/8610, Tarih: 11.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/949 E.  ,  2013/8610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, tefhim edilen kısa kararda, davacının ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına mahkumiyetine karar verildiği halde, gerekçeli kararda para cezasına ilişkin herhangi bir hüküm kurmamak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

HUMK.nun 381. maddesi gereğince (6100 Sayılı yeni HMK m. 294) mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi (6100 Sayılı yeni HMK m. 297) gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yüklenen ve tanınan vazife ve hakların tereddüte yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388.maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, mahkemece kısa kararın verildiği duruşma tutanağında, davacı aleyhine para cezasına hükmedildiği halde, gerekçeli kararda para cezasına ilişkin herhangi bir hüküm kurulmamış, böylece kısa karar ile gerekçeli karar arasında aykırılık meydana getirilmiştir. 10/04/1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre HUMK.nun 382, 388, 389 ve 428. maddeleri hükmü gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece,

anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın ancak aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin 1. fıkrası gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.