muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25975, Karar No: 2017/3235, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25975 E.  ,  2017/3235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14587, Karar No: 2023/12687, Tarih: 27.12.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/14587 E.  ,  2023/12687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/217 Esas, 2021/96 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2015 tarihli ve 2013/22663 Soruşturma, 2015/81 Esas, 2015/4 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/15 Esas, 2015/412 sayılı Kararı ile sanık hakkında, icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası karşılığı 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

3. Sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının temyizleri üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin, 28.09.2016 tarihli ve 2016/10093 Esas, 2016/8399 sayılı Kararı ile "Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin karar gerekçesinde 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrasından hüküm kurulduğunun ifade edilmesine karşın ek savunma hakkı da tanınmamak suretiyle aynı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrasından mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine muhalefet edilmesi ve çelişkiye düşülmesi" sebebiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2016 tarihli ve 2016/289 Esas, 2016/291 sayılı Kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası karşılığı 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

5. Sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2020/924 Esas, 2020/3386 sayılı Kararı ile eksik incelemeyle hüküm kurulduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/217 Esas, 2021/96 sayılı Kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası karşılığı 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

7. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; eksik araştırmayla hüküm tesis edildiği ve sanık hakkındaki yargılamaya konu suçun 7188 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi kapsamındaki basit yargılama usulüne tabi suçlardan olması nedeniyle Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra yürürlüğe giren 25.06.2020 tarihli 2020/33 sayılı Kararı da nazara alınarak hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, 19.08.2013 tarihinde sanığın tapu dairesinde bulunmadığına dair tanık beyanı ve dosyaya ibraz edilen belgelerin mahkemece dikkate alınmadığı, tapu zayi belgesinin sanık tarafından çıkarılmadığı, sanığın tapudaki satış biriminde görevli olmadığı, satış esnasındaki resim ve kimlik bilgilerini kontrol etme yükümlülüğünün bulunmadığı, eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulduğu ve Yargıtayca resen gözetilecek sebeplerle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Etimesgut Tapu Müdürlüğünde bilgisayar işletmeni olarak görev yapan sanığın, temyiz dışı sanıklar ... ve Seçim ile birlikte Tapu Müdürlüğünde katılan ...'ye ait taşınmazın satım işleminin yapılması sırasında sahte olarak düzenlenen vekaletnamedeki fotoğrafla katılan ...'nin fotoğrafı ve kimlik bilgileri arasında farklılık bulunmasına rağmen gereken dikkat ve özeni göstermediği için görevini ihmal ederek kişilerin mağduriyetine sebebiyet verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; sanığın kullandığı bilgisayardan 19.08.2013 tarihinde ...'e ait bir başvuru sırasında davaya konu arsaya ilişkin tapu senedi ve tapu kaydını sahtecilik ve dolandırıcılık yaptığı iddia olunan kişilere verdiği kabulüyle atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde Etimesgut Tapu Müdürlüğünde memur olan sanık hakkındaki mahkumiyete konu görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin soruşturma ve kovuşturma yapılmasının izne tabi olması nedeniyle bu suçun 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin yedinci fıkra hükmü uyarınca basit yargılama usulüne tabi olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu nedenle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin, 05.03.2020 tarihli, 2020/924 Esas ve 2020/3386 Karar sayılı bozma ilamında; "... gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; ... sanığın kızının 27/01/2014 tarihli sanık tarafından sunulan belgede yazılı hastanede 19/08/2013 tarihinde tedavi edilip edilmediği, sanığın kızına gün boyu refakat edip etmediği ... varsa bunlara ilişkin belgelerin temin edilmesi" gerektiğinin belirtildiği ve mahkemece bozmaya uyulmasına karar verildiği, Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesinden gelen 05.08.2020 tarihli cevabi yazıda, otomasyon sisteminden yapılan sorgulamada sanığın kızının 19.08.2013 tarihinde bir müracaatının bulunmadığının hasta kayıtlarının incelenmesinden anlaşıldığı ancak anılan tarihteki tedaviye ilişkin bilgi ve belgelerin Ankara Gaziler Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Eğitim Araştırma Hastanesinden sorulmasının uygun olacağının belirtildiği, mahkemece anılan Hastane'den söz konusu kayıtların 16.09.2020 tarihli yazıyla talep edilmesine karşın 23.09.2020 tarihli yazıyla işlem yapılmaksızın iadesinin istendiği ve Hastanece evrakın işlemsiz iade olunduğu, bu itibarla bozma ilamında belirtilen eksikliğin giderilmediği anlaşılmakla; anılan bozma ilamında belirtilen eksikliğin giderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığa yüklenen eylemin sübutu halinde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ile uygulama yapılması gerektiği halde aynı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince hak yoksunluğuna hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına ve 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına ve 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

Hükümden önce 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına hükmolunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/217 Esas, 2021/96 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği ve dosya kapsamında resen tespit edilen hususlar nazara alındığında, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye sonucu itibarıyla uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1886, Karar No: 2021/3410, Tarih: 29.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/1886 E.  ,  2021/3410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

(Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9368, Karar No: 2015/12149, Tarih: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/9368 E.  ,  2015/12149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, .... taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin 2. fıkrası hükmü gereğince taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğü, taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. etkilenip etkilenmediği, irtifak hakkının niteliği, (boru hattı, enerji nakil hattı vs.) taşınmazda kapladığı alan ve yeri, mesafesi ve istikameti dikkate alınarak belirlenir. Taşınmazdan geçen enerji nakil hattının geçtiği yer, binaya mesafesi, binanın enerji nakil hattından etkilenip etkilenmeyeceği ve ne şekilde etkilendiği bilirkişi kurulundan alınacak denetime elverişli rapor ile tespit edilmelidir. Bu hususlar araştırılıp binanın enerji nakil hattından etkilenip etkilenmediği, ne şekilde etkilendiği tespit edilip açıklanmadan, davaya konu parsel sayılı taşınmazda bulunan bina için de değer kaybı hesaplayıp irtifak bedeline ekleyen bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1657, Karar No: 2023/6103, Tarih: 30.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1657 E.  ,  2023/6103 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/94 E., 2021/151 K.

ŞİKÂYETÇİ : ... Ataoğlu

SUÇ : Hırsızlık

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2022 tarihli ve KYB-2022/56593 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre,

1-Sanığın suç tarihinde sanıklar ... ... ve ... ile birlikte müştekiye ait markete gittiği, sanıklardan ...'ın 100,00 Türk lirası parayı uzatıp 3 paket sigara istediği, müştekinin de 3 paket sigara ve para üzerini verdiği, sanık ...'ın 3 paket değil de 3 tane sigara istediğini söyleyerek aldığı sigaralar ile para üzerini müştekiye iade ... verdiği ve 100,00 Türk lirasını geri aldığı, bu sırada yanında bulunan sanık ...'ün de müştekinin dikkatini dağıtarak 50 Türk lirasını uzatıp makarna ve yağ istemesi üzerine müştekinin malzemeler ile birlikte 45 Türk lirası para üzeri verdiği esnada sanık ...'ün ... olduğu 50,00 Türk lirasını müştekiye fark ettirmeden geri aldığı, sanık ...'in ise olay sırasında gözcülük yaparak müştekinin dikkatini dağıttığının anlaşılması karşısında; müştekinin ... iradesine dayalı bir teslim söz konusu olmadan paranın alınması suretiyle hırsızlık suçunun işlenmesi nedeniyle, sanığın eyleminin suçun işlendiği mahal ve suç tarihi dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde, yazılı şekilde anılan Kanun'un 142/2-b maddesi uyarınca hüküm kurulmasında,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

Her ne kadar müştekinin ifadesinde olaydan bir hafta sonra zararının giderildiğini ve şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında zararın iddianame düzenlenmeden giderildiği anlaşılmakla, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerekmekte ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde ... bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği nazara alındığında, Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2010 tarihli kararında 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca cezada indirim yapıldığı halde, açıklanan kararda aynı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince indirim uygulanmasında; isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Sanığın inceleme dışı Ü.Ş. ve F.M. ile birlikte, şikâyetçiye ait markete giderek sanıklardan F.M.'nin 100,00 TL parayı uzatıp 3 paket sigara istediği, şikâyetçinin de F.M.'ye 3 paket sigara ve para üzerini verdiği, F.M.'nin 3 paket değil de 3 tane sigara istediğini söyleyerek aldığı sigaralar ile para üzerini şikâyetçiye iade ... verdiği 100,00 TL'yi geri aldığı, bu sırada yanında bulunan Ü.Ş.'nin de şikâyetçinin dikkatini dağıtarak 50,00 TL uzatıp makarna ve yağ istedikleri, şikâyetçinin malzemeler ile birlikte 45,00 TL para üzerini Ü.Ş.'ye verdiği, bu sırada Ü.Ş.'nin ... olduğu 50,00 TL'yi şikâyetçiye fark ettirmeden geri alarak hep birlikte marketten ayrıldıklarının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-b maddesiyle uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Şikâyetçinin 30.12.2010 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, olaydan bir hafta sonra zararının giderildiğini ve şikâyetçi olmadığını beyan etmesi, suçun 28.11.2010 tarihinde işlenilmesi, iddianamenin ise, 06.12.2010 tarihinde kabul edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında uygulamada olduğu 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince indirim yapılması gerekmekte ise de; sanık hakkında, denetim süresi içinde ... bir suç işlemesi nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak, hükmün açıklanması durumunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi uyarınca eski hükmün aynen açıklanması gerekirken, önceki hükümden farklı şekilde; hırsızlık suçundan hükmolunan cezada etkin pişmanlık nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 168/1. maddesine göre indirim yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 2021/94 Esas, 2021/151 Karar sayılı, verilmekle istinaf edilmeksizin kesinleşen kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.