muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2779, Karar No: 2013/4983, Tarih: 28.03.2013

Somut olayda bilirkişi kurulunca düzenlenen ve hükme esas alınan raporda; dava konusu ile emsal olarak alınan taşınmazların nitelik ve özelliklerinin belirtilmesi ile yetinilmiş, ancak yukarıda değinilen esaslar çerçevesinde birbiriyle karşılaştırılması yapılıp eksik ve üstün yönleri -denetime elverişli biçimde- belirtilmeden taşınmazın m² birim fiyatı gösterilmiş ve genel sözlerle değerlendirme yapılarak kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Bilirkişilerin değinilen ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyen bu nitelikteki değer tespitlerinde aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza yakın bulunan başka taşınmazlar için takdir olunan değerler arasında da dikkat çekecek oranda tutarsızlıklar bulunduğu da gözlenmiştir. Oysa, kamulaştırma bedeli tespit edilirken 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinde, taşınmazın emsalle karşılaştırmasının yapılması sırasında değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve bedelin tespitinde etkili olacak diğer tüm objektif ölçülerin gözönünde tutulması öngörüldüğünden; bu objektif ölçütler çerçevesinde dava konusu taşınmazın bitişiğindeki ya da yakınındaki komşu taşınmazlara takdir edilen değerler arasında dikkat çekecek oranda farklılıkların bulunmaması, böylece taşınmaz mal sahiplerinin değer tespitine ilişkin aynı yargı yerinde verilen kararlara dolayısıyla yargıya güven duygularının zedelenmemesine de özen gösterilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenmeli ve dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19655, Karar No: 2008/15623, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/19655 E.  ,  2008/15623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1.12.1994-11.4.1999 tarihleri çalıştığının ve geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda değişik yapan 5219 ve 5236 sayılı Yasalar uyarınca 1.1.2007 tarihinden sonra, anılan Yasa’nın 427. maddesindeki kesinlik sınırı 1.170,00-YTL’ye çıkarılmış olup, inceleme konusu işçilik alacaklarına ilişin karar bu tarihten sonra verilmiş ve kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre hüküm kesinlik niteliği taşıdığından 1.6.1990 tarih ve 1989/3 E., 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davacı ile davalılar Baykon Anonim Şirketi ve Kam Beton Limited Şirketi’nin işçilik alacaklarına ilişkin hükme yönelik temyiz dilekçelerinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle Dairemizce reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm davalıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

3-Davacı 1.12.1994-11.1.1999 tarihleri arasında davalı işverenlere ait işyerinde sürekli çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı işverenlere ait işyerinde 28.8.1997-11.1.1999 tarihleri arasında kuruma bildirilen 352 günlük sürenin dışında 142 gün daha asgari ücret üzerinden çalıştığının tespitine karar verilmesi gerekirken 28.8.1997-11.1.1999 tarihleri arasında 500 gün süreye ilaveten 352 gün süre ile 206,75-YTL prime esas kazanç üzerinden çalıştığının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını yapılmasın gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının dördüncü bendinde yer alan;

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını yapılmasın gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının dördüncü bendinde yer alan;

“28.8.1997-11.1.1999 süresinde davalı işyerlerinde kayıtlarda gösterilen 500 gün seneye ilaveten 352 gün süre ile ve 206,75-YTL prime esas kazanç elde edecek şekilde çalıştığının tespitine” rakam ve sözcükleri silinerek yerine “28.8.1997/11.1.1999 tarihleri arasında, kuruma bildirilen 352 günlük sürenin dışında 142 gün daha asgari ücret üzerinden çalıştığının tespitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, davalılar Baykon A.Ş. ve Kam Beton Ltd. Şirketinin işçilik alacaklarına ilişkin hükme yönelik temyiz dilekçelerinin kesinlikten reddine, aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz edenlerden Baykon İnş.End.A.Ş. ve Kambeton Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2182, Karar No: 2018/3468, Tarih: 23.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/2182 E.  ,  2018/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davalılar ..., ... ve ... adına kayıtlı bulunan eski ... parsel sayılı 6.800,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... ada ... parsel numarasıyla ve 9.572,93 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, uygulama kadastrosu sırasında çekişmeli ...ada ... parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün artması nedeniyle tescil harici bırakılan komşu taşınmazın yüzölçümünün eksildiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli ... ada ... parsel sayılı taşınmazın uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda sözü edilen yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişiden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda mahkemece, çekişmeli taşınmaza ait arazi kadastrosu sırasında düzenlenen çekişmeli taşınmaz ve komşularını gösterir pafta haritası, ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü cetveli, arazi kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilmemiş, fen bilirkişisinden yukarıda açıklanan şekilde rapor ve harita alınmamış, fen bilirkişisinin taşınmazın tesis kadastrosu sırasındaki ve uygulama kadastrosu sırasındaki durumunu net olarak ortaya koymayan, denetime elverişsiz ve soyut raporlarına itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için; harita mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmalı, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8118, Karar No: 2014/11781, Tarih: 26.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8118 E.  ,  2014/11781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı aleyhine faturaya dayalı olarak başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin icra takibine konu faturalar nedeniyle borcu bulunmadığını, müvekkilinin muavin defterlerine göre 13,698,92 TL lik fatura borcu bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen 2.bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı ile davalı arasındaki ilaç ve sair ecza ürünlerinin alım ve satımından kaynaklanan ticari ilişki olduğu, alınan bilirkişi raporu ile davacının davalıdan 16.698,11 TL alacaklı olduğu , davacı ticari defterleri usulüne uygun olmadığı ancak, dosyaya sunulan fatura ve tahsilat belgeleri ile davacının alacaklı olduğu 2.bilirkişi tarafından tespit edilen miktarın davalı tarafından 13/03/2011 günlü duruşmada ikrar edildiği, taraf defterleri arasındaki farkın, davalı dosyaya sunulan toplam 38,490,58 TL'lik bono ile yapılan ödemenin davacı ticari defter ve kayıtlarında başlangıçta ödeme olarak kaydedilmesine rağmen sonradan yeniden davalıdan alacak kalemi olarak işlendiği, ancak işbu bonoların davalı yana bedelsiz iade edildiğine ilişkin herhangi bir delil davacı tarafından dosyaya sunulmadığı gerekçesiyle 16.698,11 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne, bu miktar üzerinden hesaplanan % 40 oranına isabet eden 6.679,24 TL icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11929, Karar No: 2015/14727, Tarih: 28.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/11929 E.  ,  2015/14727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi r tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan iki adet bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçlu ...'ın icra mahkemesine başvurusunda, senetler üzerindeki imzaların şahsı adına değil, yetkilisi olduğu şirket adına atıldığını ileri sürerek borca itirazda bulunduğu, mahkemece senetlerde borçlunun adının ve şahsı adına atılmış imzanın bulunmadığı gerekçesi ile istemin kabulüne karar verildiği görülmektedir.

TTK'nun 776/1-g maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. TTK'nun 778. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 678.maddesi gereğince şirket yetkilisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 701 ve 702. maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekli değildir.

Senedin keşideci bölümünde şirket temsilcisinin elinden çıkmış iki imzanın bulunması halinde, imzalardan şirket kaşesi üzerine atılanın şirketi, açığa atılan diğer imzanın ise imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur. Zira, senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup, birden fazla imza atılmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir (HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Somut olayda kambiyo takibine konu edilen bonolarda, keşideci..... olup, senet üzerindeki iki imzanın da açığa atıldığı görülmektedir. Bu durumda açığa atılan imzalardan birinin aval olarak atıldığının ve dolayısıyla muteriz borçlunun borçtan şahsen sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

O halde, mahkemece, borçlunun itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle itirazın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Somut olayda kambiyo takibine konu edilen bonolarda, keşideci..... olup, senet üzerindeki iki imzanın da açığa atıldığı görülmektedir. Bu durumda açığa atılan imzalardan birinin aval olarak atıldığının ve dolayısıyla muteriz borçlunun borçtan şahsen sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

O halde, mahkemece, borçlunun itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle itirazın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/182, Karar No: 2018/133, Tarih: 03.04.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/182 E.  ,  2018/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 12.12.2014

Sayısı : 310-407

Kasten öldürme suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01.07.2011 gün ve 324-192 sayılı hükmün, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 26.03.2012 gün ve 36-2177 sayı ile;

"...Olay tarihinde sanıklardan ... ile maktulün saat 14.00 sularında maktule ait ....297 numaralı dairede buluşarak beraber kokain içmeye başladıkları, bir süre sonra maktulün büro olarak kullandığı 245 numaralı daireye indikleri, ...’un maktule ait telefondan dede dostu dediği sanık....’ı 'sohbet ederiz' bahanesiyle çağırdığı, saat 16.00 sıralarında bina girişine gelen....’ın, ... tarafından maktulün giriş kartıyla X-Ray cihazından geçirilmeden maktulün büro olarak kullandığı daireye getirildiği, maktul, sanıklar.... ve ...’a sonradan sanık....’in de katıldığı, maktul ve sanıkların hep birlikte alkol aldıkları ve kokain kullandıkları, tanık....tarafından sanık ...’un birkaç gün önce darpta bulunduğu kendisine bildirilen maktulün ...’a nasihat edip, 'senin yanında olup olayı gören, sana engel olmayan....’e ceza vereceğim' demesi üzerine taraflar arasında tartışma başladığı, tartışma sırasında ...’la birlikte hareket eden....’ın, üzerinde bulunan tabancayı çekerek maktule ... ederek öldürdüğü, sanıklar.... ve ...’un asansörle aşağıya inerek binayı taksiyle beraber terk ettikleri olayda; suçun işlenmesinde çıkarı bulunan, telefonla sanık....’ı olay yerine çağıran, sanık....’ı maktulün giriş kartıyla X-Ray cihazından geçirmeksizin binaya sokan ve olay sonrasında maktulün olayı haber vermesini engellemek amacıyla maktulün cep telefonunu da alarak sanık....’la birlikte olay yerinden uzaklaşan sanık ...’un, sanık....’la fikir ve irade birliği içerisinde hareket ederek, eylem üzerinde ortak hâkimiyet kurduğu anlaşılmakla, kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerekirken, dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle beraatına karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına oyçokluğu ile karar verilmiş,

Daire Üyesi D. Kahveci; "Yerel mahkemenin beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, onanması gerektiği düşüncesiyle" karşı oy kullanmıştır.

Yerel Mahkeme ise 12.12.2014 gün ve 310-407 sayı ile;

"...Sanık ...'un, ... ile birlikte ortak hareket ettiğine, yaşanan olay üzerinde fiili hâkimiyet kurduğuna, maktulü öldürme eylemine katıldığına veya yardım ettiğine dair deliller elde edilemediği..." gerekçesiyle direnerek, sanığın önceki hükümdeki gibi beraatine karar vermiştir.

Daire Üyesi D. Kahveci; "Yerel mahkemenin beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, onanması gerektiği düşüncesiyle" karşı oy kullanmıştır.

Yerel Mahkeme ise 12.12.2014 gün ve 310-407 sayı ile;

"...Sanık ...'un, ... ile birlikte ortak hareket ettiğine, yaşanan olay üzerinde fiili hâkimiyet kurduğuna, maktulü öldürme eylemine katıldığına veya yardım ettiğine dair deliller elde edilemediği..." gerekçesiyle direnerek, sanığın önceki hükümdeki gibi beraatine karar vermiştir.

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2015 gün ve 22877 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 gün ve 192-1187 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 22.02.2017 gün ve 52-521 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve,,, hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen beraat kararları, katılanlar vekilinin bu hükümlere yönelik temyiz talebinin Özel Dairece reddedilmesi suretiyle; sanık ... hakkında kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri ile sanık,,, hakkında kasten öldürme suçundan verilen beraat kararı Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kasten öldürme suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Uyuşmazlığın esasına geçilmeden önce bir kısım Ceza Genel Kurulu Üyelerince eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının tartışılması gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle bu konunun değerlendirilmesi gerekmiştir.

İncelenen dosya kapsamından;