muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/25717, Karar No: 2025/8313, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/25717 E.  ,  2025/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/252 E., 2022/789 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/502 E., 2020/27 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15844, Karar No: 2023/1274, Tarih: 08.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15844 E.  ,  2023/1274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.03.2021 tarihli ve 2021/69 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/107 Esas, 2022/297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/1795 Esas, 2022/1734 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan re'sen de istinafa tabi hükme yönelik sanık müdafii, katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A) Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği;

Mağdurenin vajinasına parmak sokulduğunu iddia etmesine rağmen nitelikli halin oluşup oluşmadığına yönelik kapsamlı bir araştırma yapılmadığına, olayın oluş şekli itibarıyla alt sınırdan ceza tayininin yerinde olmadığına, takdiri indirim uygulamasının şartlarının oluşmadığına, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B) Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A) Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği;

Mağdurenin vajinasına parmak sokulduğunu iddia etmesine rağmen nitelikli halin oluşup oluşmadığına yönelik kapsamlı bir araştırma yapılmadığına, olayın oluş şekli itibarıyla alt sınırdan ceza tayininin yerinde olmadığına, takdiri indirim uygulamasının şartlarının oluşmadığına, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B) Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği;

Mağdurenin ifadelerinin zamansal açıdan netlik içermediğine, iddia edilen ilk istismar eyleminde küçük erkek kardeşin daha dünyaya gelmediğine, sanığın mağdurenin annesi balkondayken böyle bir eylemi gerçekleştirmesinin mümkün olmadığına, mağdurenin eylemlerin oluş şekline yönelik anlatımlarının mantıksal bir tutarlılık içermediğine, mağdurenin adli muayeneyi yapan ... heyetine karşı da sanığın eylemlerine dair çelişkili beyanlarda bulunduğuna, mağdurenin annesinin iki buçuk yıldır sürdüğü belirtilen eylemleri fark etmemesinin mümkün olmadığına, mağdurenin sanığa samimi mesajlar attığına, iki buçuk yıldır istismara uğradığını söyleyen birinin bu şekilde mesajlar atmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın mağdurenin annesi ile evlenmeden önce psikolojik tedavi gördüğüne, tedavi evraklarının celp edilmesi gerektiğine, mağdure vajinasına parmak sokulduğu iddiasında bulunmasına rağmen kovuşturmada bu durumu hatırlamadığını söyleyerek çelişkiye düştüğüne, mağdurenin annesinin hastanede bulunduğu 10 günlük süre içerisinde mağdurenin herhangi bir istismar iddiasının bulunmamasının sanığın masum olduğunu gösterdiğine, sanığın mağdurenin garip hareketlerini eşinin hamile olması nedeniyle ona anlatmamasının aleyhe yorumlanmaması gerektiğine, bunun makul bir tutum olduğuna, sanığın şikayet üzerine kaçmadığına, tanık K.E’nin sanığı götürdüğünü söylediği karakolun farklı bir yer olması nedeniyle sanığın can güvenliğini sağlamak için onun yanından ayrıldığına, intikalden sonra sanık ile eşi arasındaki yazışmalarda atılı suçun işlendiği kabulünü gerektirir bir hususun bulunmadığına, sanığın yapmadığı bir şeyi ispat etmesinin kendisinden beklenemeyeceği, mağdurenin kendisini istismar eden birine mesaj atmasının, ona kendisini uyandırması ricasında bulunmamasının, onunla şakalaşmasının, onunla birlikte iş yerine gitmesinin mantıklı olmadığına, mağdurenin kardeşinin sanığın iş yerinde çalışan tanık ...’yi tanıklık yapmaması için tehdit ettiğine, yine mağdurenin annesinin tanık ...’yi aracı yapıp sanığın ailesinden para istediğine, bu görüşmelere dair ses kayıtlarının esasa etkili olmadığına ilişkin kabulün yerinde olmadığına, mağdurenin annesinin son altı aydır sanığın mağdureye kısa etekler aldığını söylemesine rağmen sanığı uyarmamasının da iddianın yalan olduğunu gösterdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılan mağdurenin olay akışını tutarlı bir şekilde anlatması, sanığın katılan ... ile arasının kötü olduğuna dair bir iddiasının bulunmaması, mesajlaşma içeriklerinden yuvasının yıkılmasını istemediğini dile getirmesi, katılan ...'nin de sanıktan kendisini ispat etmesini istemesi, durup dururken maddi menfaat temini için katılan mağdureyi bu şekilde kullanmasının, sanık ile müşterek çocukları olduğu halde çocuğunun babasına böyle bir iftira atıp yuvasını yıkmasının ve çocuklarını bu duruma sokmasının bir anneden beklenemeyeceği, sanığın iddia ettiği gibi katılan mağdurenin sanığa farklı amaçlarla yaklaşarak yanında kıyafetlerini çıkardığı ve bu şekilde sanık ile yakınlık kurmaya çalıştığı kabul edilse bile bu durumu katılan mağdurenin annesine söylemeyip onu iş yerine götürmeye devam etmesinin, yanında yatmasına müsaade etmesinin ve sabahları uyandırmak için odasına girmeye devam etmesinin belli bir hayat tecrübesine sahip sanıktan beklenemeyeceği, adli görüşme raporuyla sabit olduğu üzere katılan mağdurenin duygusal tepkilerinin anlattıklarıyla uyumlu olması, dokunmaların birden fazla olması nedeniyle olaylara ilişkin ayrıntılı zaman ve mekan örüntüsü verememesinin ifadesinin güvenilirliğini zedelememesi, kovuşturma ifadesine katılan pedagogun gözlemine göre de katılan mağdurenin duruşma ifadesi ile ön görüşmenin uyumlu olması, beyanlarına itibar edilmesine engel bir durum olmaması, katılan mağdurenin soruşturma aşamasında sanığın parmağını vajinasına soktuğunu beyan etmesine rağmen kovuşturmada bu hususu hatırlamadığını beyan etmesinin yaşı itibarıyla sanığın eylemini tam olarak anlamlandıramamış olmasından kaynaklanabileceği, bu hususun sanık lehine değerlendirilerek organ sokmanın vuku bulmadığının kabulünün gerektiği birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üvey kızı olan on iki yaşından küçük katılan mağdureye karşı 2018 yılında başlayıp yaklaşık iki yıl sürecek şekilde gerek birlikte yaşadıkları evde, gerek onu götürdüğü iş yerinde, gerekse de araç içerisinde bazen kıyafetinin içine elini sokarak bazen de kıyafetinin üzerinden genital bölgesini ellemek, kıyafetleri üzerinden penisini genital bölgesine sürtmek, dudaklarından öpmek, genital bölgesini öpmek ve yalamak şeklindeki eylemleri zincirleme şekilde işlediği kabul edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Katılan mağdurenin kovuşturma evresinde sanığın parmağını vajinasına sokup sokmadığını hatırlamadığını beyan etmesi, yaşı itibarıyla eylemin niteliği bakımından yanılmış olabileceği, genital muayene raporunda organ sokmaya yönelik bir tespitin bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde; İlk Derece Mahkemesi tarafından belirlenen suç vasfında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Temyize konu olayın benzerlerinden vahim bir durum içermediği, alt sınırdan ayrılmayı gerektiren başkaca bir neden bulunmadığı nazara alındığında; temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi gereğince alt sınırdan tayin edilmesi karşısında, hükümde bu yönüyle bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasında sayılan ve dosya kapsamıyla da örtüşen "...sanığın geçmişi, yargılama sürecindeki davranışları..." şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında takdiri indirim maddesi uygulanarak kurulan hükümde, bu yönüyle bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

4. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Ailenin Korunması ve Çocuk Hakları" başlıklı 41 inci maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu açıkça belirtilmiştir. Aile ve çocukların korunması hakkı Anayasa ile güvence altına alınmış bir haktır. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un amaç ve temel ilkelerinin belirlenmesine ilişkin birinci maddesinden anlaşılacağı üzere bu kanun Anayasa ve uluslararası sözleşmelere uygun olarak çıkarılmış bir kanundur. Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmiştir. Tüm bu kanuni düzenlemeler dikkate alındığında Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmeden kurulan hükümde, bu yönüyle bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükümde; katılan mağdurenin aşamalardaki özde tutarlı beyanları, adli görüşme değerlendirme raporuna ve katılan mağdurenin kovuşturma evresinde verdiği ifadeye katılan pedagog değerlendirmesine göre katılan mağdurenin beyanlarına itibar edilmesine engel bir durum bulunmaması, eylem sayısının çokluğu nedeniyle ayrıntılı zamansal ve mekansal örüntü verememesi ve ifadesinin güvenilir olması karşısında, katılan mağdurenin ifadeleri arasındaki öze etki etmeyen çelişkilerin suçun sübutuna etkisinin bulunmaması, katılan ...'nin intikalden önceki 6 ay içerisinde sanığın katılan mağdureye kısa etek aldığını, herhangi bir talebi olmamasına rağmen katılan mağdureyi yatırmaya götürüp onunla yorgan altına girdiğini gördüğünü beyan etmesi, sanığın katılan ... ile evlilikleri süresi boyunca katılan mağdurenin kendisiyle yakınlık kurmaya çalıştığı, bu durumdan rahatsız olduğu; ancak katılan ... hamile olduğu için ona bir şey söylemediği şeklindeki savunmasına rağmen hayatın olağan akışıyla bağdaşmayacak biçimde katılan mağdure ile yakınlık kurmaya devam etmesi, intikalden sonra katılan ... ile sanık arasında gerçekleşen ... yazışmaları, katılan mağdurenin son suç tarihi de dahil olmak üzere yiyecek getirmesini istediği ve kendisini işe giderken uyandırmasını talep ettiği mesajları sanığa göndermiş olmasının, katılan mağdurenin suç tarihindeki yaşı ve mevcut delil durumu karşısında, sonuca etkisinin bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Dosya arasında bulunan telefon görüşmelerine dair ses kayıtlarının taraflardan birinin rızası olmaksızın kayda alındığı gözetilerek hukuka aykırı delil mahiyetinde olduğu anlaşıldığından hükme esas alınamayacağı, katılan ...'nin kızının geleceğini güvence altına alabilmek için sanığın ailesinden bir miktar para ve ev talep ettiğini beyan etmesi karşısında, maddi menfaat temin etmek için kendisine böyle bir isnatta bulunulduğuna yönelik sanık savunmasına itibar edilemeyeceği, sanığın bu yöndeki bir iddiayı da ilk defa kovuşturma evresinde dile getirmesi, sanık ile katılan ... arasındaki ... yazışmalarının içeriği itibarıyla evliliklerinde bir sorun olmadığını göstermesi birlikte değerlendirildiğinde; sanığa iftira atıldığına dair öne sürülen temyiz gerekçesine itibar edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/1795 Esas, 2022/1734 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5536, Karar No: 2015/17349, Tarih: 30.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/5536 E.  ,  2015/17349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskipazar Asliye Hukuk ( İŞ)Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2013

NUMARASI : 2007/59-2013/35

KARAR

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Kaldı ki; ilgili Yargıtay İlamında maddi hata da bulunmamaktadır. Bu bakımdan davalı Er-Güner Enerji Nak.Taah.Orm.Tic.Ltd.Şti. vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davalı Er-Güner Enerji Nak.Taah.Orm.Tic.Ltd.Şti vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 30.09.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18173, Karar No: 2014/18819, Tarih: 02.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18173 E.  ,  2014/18819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/06/2013

NUMARASI : 2012/35-2013/324

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/06/2013 tarih ve 2012/35-2013/324 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02/12/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan M.. O.. vekili Av. E.. K.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili davalıların hissedarı olduğu dava dışı T.. Oyuncak Kırtasiye Basım Yayıncılık San. ve Tic. Ltd. Şti'deki hisselerini 12/01/2007 tarihli hisse devir sözleşmesi ile müvekkilleri ve dava dışı A.. D..'a devrettiklerini, A.. D.'ın da hissesini davacılardan S.. D..'a devrettiğini, bu devirlerin 31/01/2008 tarihi itibariyle şirket kayıtlarına işlendiğini, müvekkillerinin dergi işi ile uğraştıklarını, oyuncak satışı ve ticareti ile ilgili bilgi sahibi olmadıklarını, ticaret tecrübelerinin bulunmadığını, şirkete ait defter ve belgeleri incelemediklerini, şirket devrini alınmasının dışında hiçbir ticari faaliyette bulunmadıklarını, SGK ve vergi dairesinden gelen ceza karşısında içine düştükleri durumun farkına vardıklarını, müvekkillerinin kandırıldıklarını ileri sürerek, hisse devrine ilişkin sözleşmenin ayıp ve gabin nedeniyle feshine ve şirketin davalılar adına hükmen tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılaradan M.. O.. vekili ve davalı T.. K.., sözleşmenin 12/01/2007 tarihinde yapıldığını, davanın ise 17/01/2012 tarihinde açıldığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu, iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacıların hisseleri devir tarihi itibariyle aktif ve pasifi ile birlikte devir aldıklarını, vergi borçlarının sonraki döneme ait olduğunu savunarak, davanın yetki, zamanaşımı ve esas yönünden reddini istemiştir.