muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1835, Karar No: 2021/1238, Tarih: 14.10.2021

23. Tespit davası bakımından hukukî yararın bulunup bulunmadığı değerlendirilirken üç şartın birlikte gerçekleşmesi aranmaktadır. Bu şartlar şunlardır;

a) Davacının bir hakkı veya hukukî durumu, güncel (hâlihazır) bir tehlike ile tehdit edilmiş olmalıdır. Söz konusu tehdidin genellikle davalıya ait beyanların yahut davranışların sonucu olduğu kabul edilmektedir. Aynı zamanda, davacıya yönelen tehdidin barındırdığı tehlike güncel bir nitelik taşımalıdır.

b) Bu tehdit nedeniyle, davacının hukukî durumu tereddüt içinde olmalı ve bu husus davacıya zarar verebilecek nitelikte bulunmalıdır. Daha önce de ifade edildiği gibi, tespit davasına hukukî ilişkilerde yaşanan kaygı, güvensizlik ve endişe durumlarında başvurulmalıdır. Belirtmek gerekir ki, davacının hukukî durumuna ilişkin her türlü tehdit değil; ancak zarara yol açacağına kanaat getirilen bir tehdit sebebiyle tespit davası açılabilir.

c) Yalnız kesin hüküm etkisine sahip olup, cebri icraya yetki vermeyen (icraya konulamayan) tespit hükmü, bu tehlikeyi ortadan kaldırmaya elverişli olmalıdır. Tespit davası neticesinde verilen hükümler, kesin hüküm niteliği taşımakla birlikte, davacıya icra yetkisi vermez. Bu sebeple, davacının hukukî belirsizliğini ortadan kaldırmak için tespit hükmünün en uygun ve en elverişli olduğu durumlarda, davacının tespit davası açmasında hukukî yararının bulunduğu sonucuna varılabilir.

24. Buna göre, tespit hükmü davacının içinde bulunduğu hukukî belirsizliği gidermek için bir fayda sağlamadığında ve istenen hukukî koruma için diğer dava türlerinden birinin açılması gerekli olduğunda, hukukî yarar şartının yerine getirildiği söylenemez (Gürsel, İlke: Çalışma Koşullarında Tek Taraflı Esaslı Değişikliğin Yargı Kararıyla Tespiti ve Bunun hukukî Sonuçları, İş Hukukunda Genç Yaklaşımlar III, Koç Üniversitesi Hukuka Genç Yaklaşımlar Konferans Serisi No.7 İş Hukuku, 2018, s. 201, 202).

25. Nitekim davacının eda davası açabileceği hâllerde tespit davası açmak hususunda kural olarak hukukî yararının bulunmadığı kabul edilmektedir. Buradaki temel gerekçe ise, eda davasının tespit ve eda olmak üzere iki bölümden oluşması; eda davası sonucunda verilecek hükmün aynı zamanda bir tespit de içermesi nedeniyle aynı hak/hukukî ilişki için ayrı bir tespit davası açılmasının usul ekonomisine aykırı düşmesidir. Özetle, tespit davası ile istenen, eda davası ile tamamen elde edilebiliyorsa davacının tespit davası açmakta hukukî yararının bulunmadığı sonucuna ulaşılmaktadır.

26. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; dava konusu aracın sahte vekâletname ile davacı adına tescil edildiği, aracın fiilen davalının elinde bulunduğu, ancak araç üzerindeki mali yükümlülüklerin (ör; vergi vs.) davacı tarafından yerine getirildiği anlaşılmaktadır.

26. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; dava konusu aracın sahte vekâletname ile davacı adına tescil edildiği, aracın fiilen davalının elinde bulunduğu, ancak araç üzerindeki mali yükümlülüklerin (ör; vergi vs.) davacı tarafından yerine getirildiği anlaşılmaktadır.

27. Dava konusu araç davacı adına kayıtlı olup, davacının araç üzerindeki hukukî ve mali yükümlülükleri devam ettiğinden eldeki tespit davasını açmakta güncel ve korunmaya değer bir hukukî yararının bulunduğu kabul edilerek işin esasının incelenmesi gerekmektedir.

28. Hâl böyle olunca; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

29. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3639, Karar No: 2011/4447, Tarih: 12.07.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3639 E.  ,  2011/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/68045

MAHKEMESİ :(İZMİR) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :22/09/2010 gün ve 03/208

SUÇ : Eziyet Çektirerek öldürmek

S.. S..'i eziyet çektirerek olası kastla öldürmekten, H.. A..'i kasten yaralamaktan sanık A.. İ..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (İZMİR) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/09/2010 gün ve 03/208 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.Sanığın eziyet çektirerek maktul S. R.'ı kasten öldürdüğünün anlaşılması karşısında, sanık hakkında olası kast hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı düşünülmeden TCK.nun 82/1-b maddesi gereğince tayin edilen temel cezadan TCK 21/2 madde gereğince indirim yapılması,aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktul Sait Rıdvan'ı eziyet çektirerek öldürme suçu ile mağdur H.. A..'e yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde eziyet çektirerek insan öldürme suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, hukuka aykırı delillerin hükme esas alındığına, sübuta, öldürme suçunun vasfına, gerekçenin yetersiz olduğuna, lehe yasa hükümlerinin uygulanmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A)Sanık hakkında maktul Sait Rıdvan'ı eziyet çektirerek öldürme suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanık hakkında mağdur H.. A..'i yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

A)Sanık hakkında maktul Sait Rıdvan'ı eziyet çektirerek öldürme suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanık hakkında mağdur H.. A..'i yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Mağdurun Irak uyruklu olup Suriye uyruklu olan sanık ile farklı odalarını kiraladıkları evde yaklaşık 12 kişi ile birlikte kaldıkları, 17.07.2007 günü sabah 07:00 sıralarında sanığın içerisinde para ve pasaportunun bulunduğu çantasının kaybolduğunu fark etmesi üzerine, yanında hakkında soruşturma aşamasında tefrik kararı verilen kişilerde olduğu halde, kaybolan çantasını bulmak amacı ile yine aynı evde kalan maktul Sait Rıdvan'ı sabah saat 08:00 sıralarında bıçakla yaralamaya başladığı, bu olayı gören mağdurun sanığa engel olmak amacı ile müdahalede bulunması üzerine, sanığın, mağdurun el ve ayaklarını arkadan bağlayarak, oda zemini üzerine ince bir battaniye sererek yere yatırdığı, mağdura çantasını sorduğu, mağdurun bilmediği yönündeki cevabına rağmen sanığın zaman zaman el ve ayakla vurmak suretiyle, zaman zaman ise demir çubuk ile vurmak suretiyle mağduru darp etmeye başladığı, ayrıca radyo kablosunu keserek ucuyla elektrik verdiği, doktor raporuna göre mağdurun bütün vücudunda sıyrıklar, hematomlar ve ezik alanlar bulunduğu, sanığın 18.07.2007 günü gece saat 01:00 sıralarında mağdurun el ve ayaklarını polise gitmemesi koşulu ile çözerek serbest bıraktığı, mağdurun el ve ayaklarının bağlı bulunduğu zaman diliminde kendisine su ve yemekte verilmediği, sanığın yaklaşık 17 saatlik zaman diliminde süreklilik arzedecek şekilde, mağdura onuruyla bağdaşmayacak biçimde davranarak yaralamasının eziyet suçunu oluşturduğu düşünülmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçu nedeniyle TCK 86/2, 86/3-e maddeleri gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanık hakkında kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 12/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8854, Karar No: 2016/5734, Tarih: 04.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8854 E.  ,  2016/5734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-TCK'nın 204/1, 62 ve 53 maddeleri gereğince sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

2-TCK'nın 158/1-f, 62, 52/2-4 ve 53 maddeleri gereğince sanığın 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in temyiz dışı sanık ...’e ait poliklinikte doktor mesul müdür olarak çalıştığı, daha sonra bu işyerinden ayrılıp kendisine ait klinikte çalışmaya başladığı, sanık ...’in işyerine büro malzemesi olarak aldığı mallarla karşılık 11.500 TL bedelli çeki verdiği, ibraz tarihinde çalıntı olduğu anlaşılan çeki katılana vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1-Sanığın suça konu çeki doktor mesul müdür olarak çalıştığı beraat eden sanık ...’in işyerinden 3 aylık maaşı karşılığı aldığına yönelik savunması, ayrıca sanığa suça konu çeki verdiğini kabul eden dava dışı tanık ...’in 02.05.2011 havale tarihli dilekçesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti açısından, sanığın ...'ın çalıştırdığı ... isimli sağlık merkezinde çalıştığı süreler Sağlık Müdürlüğünden sorulup tespit edildikten sonra, bu sürelerde aralarında yapmış oldukları sözleşmeye bağlı maaş ödemelerinin hangi miktarda ve ne şekilde olduğunun, sanığa maaş olarak yapılan ödeme belgelerinin söz konusu sağlık merkezinden istenilip incelenmesi, 18.04.2011 tarihli dilekçeyi veren ...’in tanık olarak dinlenmesi, yazı ve imza örneklerinin alınması, çek keşidecisi Zülfükar Zerenay’ın yazı ve imza örneklerinin alınması, bu şekilde keşideci imzaları ile arka yüzündeki ciranta imzalarının sanık ..., tanık ... veya keşideci ...’a ait olup olmadığı hususunda rapor alınması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3010, Karar No: 2013/10327, Tarih: 27.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/3010 E.  ,  2013/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Entegre Hiz. Yön. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... şirketinde 01.09.2007 tarihinde işe başladığını, 29.12.2007 tarihinde ... şirketince işyerinin ...GIDA şirketine devredildiğini, devralan şirketin bütün hakları ödeyeceğini taahhüt ettiğini ve davacının ...GIDA şirketinde çalışmaya devam ettiğini, 08.06.2009 tarihinde ...GIDA şirketi tarafından hiçbir hakkı ödenmeden işten çıkarıldığını, işverenin işyerini terk ettiğini, son 2 ay 8 günlük ücreti ile diğer hak ve alacaklarını ödemediğini, net maaşının asgari ücretten ödenen miktar olduğunu (527,00 TL), davacıya altı ayda bir yarım maaş ikramiye ödendiğini, 2 yıllık ücretli izin alacağı bulunduğunu, resmi ve dini bayramlarda sadece birer gün izin kullandığını, cumartesi günleri düzenli ve sürekli çalışma yapıldığını, sadece Pazar günü izin kullanıldığını, mesai saatlerinin dönüşümlü çalışma nedeniyle gündüz 09.00-21.00, ertesi gün ise 09.00-16.00 arasında çalışıldığını, haftada 1 gün izin kullanıldığını iddia ederek, kıdem, ihbar, kötü niyet tazminatı, ücret, hafta tatili, genel tatil, fazla mesai, yıllık izin ve ikramiye alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının müvekkili şirket bünyesinde 01.09.2007 tarihinden müvekkili şirketin hizmet ve faaliyetlerini diğer davalı şirkete devrettiği 31.12.2007 tarihine kadar çalıştığını, davalı şirketler arasında yapılan devir sözleşmesi ile toplu yemek üretim tesislerinin devri konusunda anlaştıklarını, devir sözleşmesinin 7/b maddesine atıfla, yapılan sözleşme gereği tüm tazminat bedelleri de düşülerek devredilen işletmelerdeki işçi alacaklarından diğer davalının tek başına sorumlu olduğunun sabit olduğunu, müvekkili şirketin davacının devir tarihine kadar hak ettiği ücretlerini eksiksiz olarak banka hesabına yatırdığını, davacıya devir tarihi itibariyle herhangi bir borcu kalmadığını, davacının müvekkili şirket bünyesinde çalışırken aldığı en son ücretin brüt 585,00 TL olduğunu, davalı şirketler arasında yapılan devir sözleşmesi gereği kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarından diğer davalı şirketin tek başına sorumlu olduğunu, bir an için sorumlulukları olduğu düşünülse dahi, davacının müvekkili şirketteki çalışması

1 yılı aşmadığından kıdem tazminatına hak kazanamayacağını (konuya ilişkin Yargıtay 9. Hukuk Dairesi ilamına atıfla), müvekkilinin sorumluluğu yoluna gidilmesi halinde brüt 585,00 TL üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, ihbar tazminatından sorumluluğun son işverene ait olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, davacının müvekkilinden izin ücreti talep etmesinin mümkün olmadığını (Yargıtay 9. H.D. ilamına atıfla: Devralan işverenin tek başına sorumluluğuna dair), davacının müvekkili şirketten devir tarihi itibariyle fazla mesai, hafta tatili, bayram ve genel tatil çalışmasına ilişkin ücret alacağı bulunmadığını, ZAMANAŞIMI İTİRAZINDA bulunduklarını, yapılan tüm fazladan çalışmaların kayıtlarının tutulduğunu ve ücretleri işçilere ödenerek bordrolara da yansıtıldığını, genel tatil ve bayram tatillerinde çalışma yapılmadığını, bu nedenle davacının devirden önceki döneme dair müvekkili şirketten herhangi bir alacağı bulunmadığını, devirden sonraki döneme ilişkin anılan alacaklardan ise diğer davalının tek başına sorumlu olduğunu savunmuştur.

Diğer davalı şirkete, Tebligat Kanunu madde 35 gereğince tebligat yapılmış, ancak cevap dilekçesine rastlanılmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işverenlikte dilekçede belirtilen tarihler arasında çalıştığı, davalı işverenliğin 31.12.2007 tarihinde davalı ...Gıda Toplu Yemek Hizm. Tur. İnş. San Tic Ltd Şti'ye devredildiği, 4857 yasanın 6. maddesi gereğince işçilik alacaklarından devreden işverenliğin devir tarihinden itibaren 2 yıl süre ile müşterek ve müteselsil sorumluluğunun devam ettiği, dava tarihi itibariyle 2 yıllık sorumluluk süresinin geçmediği, ancak ıslahla talep edilen miktarlar yönünden ıslah tarihi itibariyle 2 yıllık sorumluluk süresinin geçmiş olduğu ve devreden işverenliğin ıslahla talep edilen miktarlardan sorumlu olmayacağı, davacının iş akdinin davalı işverenlikçe feshedildiği, haklı fesih iddiasının ispat külfeti kendisine ait olan davalı işverenliğin bu hususu usulünce ispat edemediği, davacının tazminata hak kazandığı, davacının tazminat ve alacaklarının ödendiği hususunun davalı işverenlikçe usulüne uygun ispat edilemediği anlaşıldığından fazla mesai ve genel tatil alacaklarından iş ve iş yeri koşulları dikkate alınarak hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle davalı işverenliklerin sorumlu oldukları miktarlar belirlenerek hükümde belirtilen şekilde kabulüne, ispat edilemeyen fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı devreden işverenin kıdem tazminatındaki 1.000 TL ve fazla mesaideki 100 TL sorumluluğu sonucuna nasıl ulaşıldığı anlaşılamamıştır.

D) Temyiz:

Karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı devreden işverenin kıdem tazminatındaki 1.000 TL ve fazla mesaideki 100 TL sorumluluğu sonucuna nasıl ulaşıldığı anlaşılamamıştır.

Bu nedenle davalı ... firmasının devir tarihi itibariyle sorumlulukları ek raporla belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5912, Karar No: 2014/7741, Tarih: 18.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/5912 E.  ,  2014/7741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi, dava dilekçesinde; ... İlçesi, ... Mahallesinde bulunan ve kendisinin ½ maliki olduğu 827 ada 6 sayılı parsel ile orman parseli arasında kalan kısımla ilgili kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının adına oluştuğu, bu nedenle, taşınmazın adına tescili talebiyle dava açmıştır.

Mahkemece, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde kaldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi gereğince açılan tapusuz taşınmazın tesciline ilişkindir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ilk orman tahdidi 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 1948 yılında yapılmıştır. Daha sonra 1984 yılında herhangi bir nedenle sınırlama dışı kalmış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulaması yapılmış, 07.05.1986 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. 1991 yılında genel arazi kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçe ile dava konusu edilen ve (A) harfiyle gösterilen 3225,05 m2'lik bölümün davacıya ait 827 ada 6 sayılı parselin kadastro çapı içinde kaldığı, (B) harfiyle gösterilen 1763,08 m2'lik bölümün ise yörede 1992 yılında yapılıp kesinleşen kadastro çalışmalarında orman olarak tesbit ve tescil edilen 827 ada 17 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığı, bu kısma yönelik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesi gereğince hak düşürücü sürenin geçtiği de gözönünde bulundurularak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/09/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4841, Karar No: 2022/5444, Tarih: 06.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4841 E.  ,  2022/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda, Yerel Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmesinden sonra davacı tarafça kararın tavzihine ilişkin talepte bulunulması üzerine, Yerel Mahkemece tavzih isteminin kabulüne ilişkin olarak verilen ek karar, davalı Hazine vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin babasından kendisine kalan taşınmazın bir bölümünün, kadastro tespiti sırasında taşınmaza uygulanan vergi kaydının kuzey hududunun “mera” okuması nedeniyle taşınmazdan ifraz edilerek 18952 parsel numarası ile Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, taşınmazın kalan kısmının ise 18318 parsel numarası ile müvekili adına tespit ve tescil edildiğini, dava konusu 18952 parsel sayılı taşınmazın mera vasfında olmadığını, evvelden beri dava dışı 18318 parsel sayılı taşınmazla birlikte kullanıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1. İscehisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/06/1994 tarihli ve 1993/52 Esas - 1994/120 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın mera vasfında olmadığı, meranın daha kuzeyde bulunduğu, dava konusu taşınmaz ile mera arasında doğal eğim farkı ve doğal kayalıklar bulunduğu, dava konusu taşınmazda davacı lehine zilyetlikle iktisap şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu 18952 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... kızı 1941 doğumlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükmün Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 21.09.1995 tarihli kararı ile onanması üzerine 02.11.1995 tarihinde kesinleştiği ve tapuda infaz edildiği anlaşılmıştır.

2. Tavzih Talebi

Davacı ... 07/02/2020 tarihli tavzih dilekçesinde özetle; babasının adının “... ...” olduğunu ancak Mahkemece yapılan yargılama sonunda dava konusu taşınmazın adına tesciline karar verilirken “... ...” olan baba adının hüküm yerinde “...” olarak yazıldığını ileri sürerek, karardaki “...” kelimesinin, “... ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

3. Mahkeme Ek Kararı

İscehisar Asliye Hukuk Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda 18/03/2020 tarihli kararla; dosya arasına aldırılan davacıya ait nüfus kayıt örneği ve tüm dosya kapsamından, davacının baba adının “... ...” olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle;