muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/606, Karar No: 2011/717, Tarih: 30.11.2011

Bu kararlaştırmaya rağmen, davacıların evlenme merasimleri ile ilgili video çekimi bu davalı şirket tarafından sağlıklı olarak yapılamamış ve bu merasimde yaşanılanları gösteren video kaseti davacılara teslim edilmemiş ve bu husus sözleşmeye dayanılarak, hem sözleşmeyi akdeden davacı yanca maddi ve manevi, hem de diğer davacılar tarafından manevi olmak üzere eldeki tazminat davasına konu edilmiştir.

Yukarıda açıklanan hukuki kavram ve kurumlar ile somut olayın açıklanan özelliğine göre, davacılar S..... ile H....'in açtığı davanın yasal dayanağının ne olduğu, buna göre aktif husumet ehliyetlerinin bulunup bulunmadığı, her iki davalı aleyhine açılan davanın dinlenip dinlenmeyeceği üzerinde durulmalıdır.

Hemen belirtmelidir ki, davacılar S..... ve H...., manevi tazminat taleplerini her iki davalıya da yöneltmişlerdir. Davacıların davadaki sıfat ve dayanağının belirlenmesinde, davacı A.. İ.... ile diğer davacıların kendi aralarındaki hukuki ilişkinin ortaya konulması ve buna bağlı olarak da davacılar S..... ile H....'in davalılar karşısındaki hukuksal konumunun tespiti önem taşımaktadır.

Davacılar S..... ve H.... ile davalı Ş........ ve O........ Ltd. Şti. arasında doğrudan yapılmış bir sözleşme bulunmamaktadır. Ne var ki, davacı A.. İ...., davacılardan S.....'ın babası, H....'in de kayınpederi olup; onların düğün merasimi için davalı ile sözleşme akdetmiştir. Bu sözleşme içerikçe sözleşmenin tarafı A.. İ.... yanında ve daha çok diğer iki davacıyı da yakından ilgilendirmekte ve sözleşmenin eksik ifası bu kişilerin hukukça korunan değerlerini doğrudan etkilemektedir.

Bu nedenledir ki, sözleşmeye taraf olmayan bu davacılar ile diğer davacı arasında vekâletsiz iş görme hükümlerinin söz konusu olup olmadığının irdelenmesi gerekir.

Davacı A.. İ....., dava dayanağı sözleşmeyi diğer iki davacının düğün merasimleri için yapmış; bu merasim diğer iki davacının varlığıyla gerçekleşmiştir. Sözleşmenin konusunu kendi düğün merasimleri teşkil ettiğine göre, gelin ve damat konumundaki davacılar başlangıçta sözleşmede taraf olmasa da, gerek merasime katılmak gerekse eldeki davayı diğer davacı ile birlikte sözleşmeye dayalı olarak açmak suretiyle, bu sözleşmenin aynı zamanda kendileri adına da akdedilmesine ve yapılan işe icazet vermişlerdir.

O halde, davacı A.. İ.... ile diğer davacılar arasındaki ilişkinin vekaletsiz iş görme olduğu, verilen icazet karşısında da bu ilişkiye başından itibaren vekalet hükümlerinin uygulanması gerektiğinde duraksama bulunmamaktadır. Bu hali ile davacılara vekaleten yapıldığı kabul edilen sözleşmenin karşı tarafı davalı Ş........ ve O........ Ltd. Şti., akdettiği bu sözleşme nedeniyle davacılara karşı da sorumludur. Dolayısıyla, davanın yasal dayanağını çok açık biçimde haksız fiil değil, sözleşme hükümleri ve bu sözleşmenin eksik ifası oluşturmaktadır.

Diğer davalı Ö.... F....... Ltd. Şti.'nin durumuna gelince; bu davalı ile davacılar arasında doğrudan sözleşme ilişkisi bulunmamakla birlikte, sözleşmede kiralayan şirket kendi fotoğrafçısının bulunduğunu, fotoğraf ve video çekim işlerinin bu fotoğrafçı tarafından yapılacağını taahhüt etmiş; sonuçta düğün merasiminin fotoğraf ve video çekimleri Ö.... F....... Ltd. Şti tarafından gerçekleştirilmiştir. Böylece, davalı şirket davacıların görüntüsünün çekilmesi ve davacılar tarafından da buna onay verilmesi ile sözleşme gereğince kendisi adına diğer davalı tarafından taahhüt edilen işi eksik de olsa yapmakla, bu davalının da diğer davalı yanında sorumlu olacağının, bu sorumluluğun da kurulan sözleşme ilişkisinden kaynaklandığının kabulü gerekir.

Sözleşme hükümlerine aykırılık hallerinde de, bu aykırı davranışın kişilik haklarını ihlal etmesi ve 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 49.maddesinde öngörülen koşulların varlığının sabit olması durumunda, manevi tazminata hükmedileceğinde kuşku bulunmamasına göre; davalıların sözleşmedeki edimlerini eksik ifaları nedeniyle davacıların kişilik haklarının zedelenip zedelenmediği, manevi zararlarının doğup doğmadığı ve dolayısıyla da manevi tazminat koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği de ayrıca irdelenmelidir.

Sözleşmenin konusunu düğün merasimi teşkil ettiğine ve davalılar bu merasimin video çekimlerini yapıp, davacılara teslimi üstlendiklerine göre, bu edimin yerine gelmemesinin davacıların kişisel değerleri üzerindeki etkisinin belirlenmesinde, düğün merasiminin davacı taraf yönünden anlam ve önemi üzerinde durulmalıdır.

Düğün merasimi insan yaşamında özel bir öneme sahip olduğu gibi, tekrarlanması ve telafisi mümkün olmayan anları içermektedir. Böyle bir anın kayıt altına alınmasındaki amaç ta bu anların ölümsüzleştirilmesi ve ileri de bu özel duyguların hatırlanmasıdır. Düğün merasimi yapılan davacılar yönünden, bu denli önem taşıyan anların kayıtlarının yapılmaması veya yapılıp da teslim edilmemiş olması ve bunun telafisinin de mümkün olmamasının kişide yaratacağı üzüntü ve elem hayatın olağan akışına uygun olmakla; davacıların kişilik haklarının zedelendiğinin, manevi zararlarının gerçekleştiğinin, dolayısıyla manevi tazminat istemekte haklı olduklarının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece, Özel Daire bozma ilamına uyularak; sözleşmeye dayalı eldeki davada davacıların aktif, diğer davalı yanında davalılardan Ö.... F....... Ltd. Şti.'nin de pasif husumet ehliyetinin bulunduğu, dolayısıyla davalıların davacılara karşı sorumluluğunun varlığının kabulü ile; hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalınmak üzere, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davalıların edimlerini yerine getirmemiş olmalarının davacılarda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesi, istek sahiplerinin toplumdaki yeri, kişiliği, hassasiyet derecesi, sözleşmeyi ihlalin niteliği göz önüne alınarak davacılar yararına davalılar aleyhine makul bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, aksine gerekçelerle davanın reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle, bozma ilamında ve yukarıda açıklanan ilave nedenlerle, direnme kararının bozulması gerekir.

S O N U Ç : Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429.Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4157, Karar No: 2021/623, Tarih: 02.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/4157 E.  ,  2021/623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece davalı ... Müdürlüğüne husumet tevcih edilemeyeceği gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de, mahkemenin kabulünde isabet bulunmadığı, davanın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosuna itiraz niteliğinde olduğu, bu tür davalarda husumetin, itiraz edenin taşınmazı aleyhine yapılan tespit sonucunda, yüzölçümü artan ya da lehine ortak sınır değiştirilen taşınmazların maliklerine yöneltilmesi gerektiği ancak, uygulama kadastrosu sonucunda lehine sınır değişikliği yapılan veya yüzölçümü artan taşınmaz veya taşınmazların bulunmaması halinde ise Kadastro Müdürlüğüne husumet yöneltilerek de dava açılabileceği, bu hususun aydınlığa kavuşturulabilmesi için de öncelikle mahallinde keşif ve uygulama yapılarak davacıya ait taşınmazın yüzölçümünde oluşan azalmanın hangi nedenden kaynaklandığının uzman fen bilirkişi raporuyla yöntemince saptanması gerektiği belirtilerek, yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile uzman fen bilirkişisinin katılımıyla mahallinde keşif yapılması, keşifte davacıya ait taşınmazın sınırlarının yerel bilirkişi kurulu ve tanık sözleriyle belirlenmesi; fen bilirkişisinden, taşınmazın yüzölçümünde oluşan eksilmenin nereden kaynaklandığını açıklayan, ilgili yönetmelik gereği davacıya ait taşınmazın sınırlarının zeminde ne şekilde bulunduğunu irdeleyen, tesis kadastrosu paftası ile uygulama kadastrosu paftasını ayrı renklerle çakıştırarak gösteren ayrıntılı rapor alınması, ulaşılacak sonuca göre; davacıya ait taşınmazın geometrik sınırlarında bir değişiklik olmadığının ve yüzölçümlerinde oluşan eksilmenin hesaplamaya dair maddi hatadan veya hesaplama yönteminden kaynaklandığının anlaşılması halinde, Kadastro Müdürlüğüne husumet yöneltilerek dava açılması yeterli görülerek davanın esastan reddine karar verilmesi, davacıya ait taşınmazın yüzölçümünde oluşan eksilmenin, komşu taşınmazlardan kaynaklandığının belirlenmesi halinde ise davasını komşu parsellerin maliklerin yöneltmesi için davacıya süre ve imkan tanınması, bu şekilde yöntemince taraf teşkili sağlandıktan sonra, davanın esasına girilerek bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, bilirkişi ... ’ın 20.10.2017 tarihli rapor ve rapora ekli "Durum Haritası" başlıklı krokisinde (A) harfi ile gösterilen 80,34 metrekarelik kısmın 103 ada 34 parselden çıkartılarak davacıya ait 103 ada 34 parsele eklenmek suretiyle, (B) harfi ile gösterilen 28,53 metrekarelik kısmın bu parselden çıkarılarak 103 ada 20 parsele dahil edilmesine, böylece 103 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 8.847,95 metrekare yüzö+ulunan 103 ada 34 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün azaldığını ileri sürerek, Kadastro Müdürlüğünü hasım göstermek suretiyle dava açmıştır

.847,95 metrekare yüzö+ulunan 103 ada 34 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün azaldığını ileri sürerek, Kadastro Müdürlüğünü hasım göstermek suretiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın, davacı adına kayıtlı taşınmazın yüzölçümündeki eksiklik, hangi parsel veya parsellerden kaynaklanmışsa, o parsel malikleri aleyhine açılması gerektiği kabul edilerek, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hükmün temyizi üzerine hüküm, Dairemizce yukarıda özetlendiği şekilde bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamı uyarınca yapılan araştırma sonunda, davacı adına kayıtlı parselin yüzölçümündeki azalmanın komşu 103 ada 20 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı kabul edilerek, 103 ada 20 parsel sayılı taşınmazın malikleri davaya dahil edilerek yargılamaya devam olunmuş ve yargılama sonunda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ne var ki, eldeki davada başlangıçta Kadastro Müdürlüğü davalı taraf olarak gösterilmiş olup, davacıya ait taşınmazındaki azalmanın 103 ada 20 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı anlaşıldığına göre, davalı ... Müdürlüğünün, dahili davalılarla birlikte yargılama giderlerinden sorumlu tutulması isabetsiz ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün (C) ve (E) fıkralarında yer alan “davalılardan” kelimesinden önce gelmek üzere ayrı ayrı “davalı ... dışındaki” kelimelerinin yazılmasına; yine hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen bölüm, 103 ada 20 parsel sayılı taşınmaz dahilinde olduğu ve hükmün gerekçesinde de (A) harfi ile gösterilen bölümün 103 ada 20 parsel sayılı taşınmazdan çıkarılarak, davacı adına kayıtlı 103 ada 34 parsel sayılı taşınmaza eklenmesi gerektiğinden bahsedildiği halde, maddi hata sonucu hüküm fıkrasında (A) harfi ile gösterilen bölümün “ 103 ada 34 parselden çıkarılarak davacıya ait 103 ada 34 parsele eklenmesine” karar verilmesi isabetsiz ise de, bu hususun düzeltilmesi de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün (A) fıkrasının 3. bendinde yer alan ... kelimelerinden sonra gelen “34” rakamının hüküm yerinden çıkarılarak, yerine “20” rakamının yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,
Yargıtay — Esas No: 2017/23072, Karar No: 2019/13957, Tarih: 25.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23072 E.  ,  2019/13957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi (Müstemir Yetkili)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01/04/2010 - 05/10/2012 tarihleri arasında davalı işverenler nezdinde çalıştığını, iş akdinin haklı bir sebep olmaksızın işveren tarafından feshedildiğini, birtakım ücretlerinin tam ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik ücret alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Birlik Tarım vekili; davacının iş akdinin feshedilmediğini, iş yerinin devrolunduğunu, tüm ücretlerinin eksiksiz olarak ödendiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı ... Süpermarket Gıda Hay. Tic Ltd Şti. cevap dilekçesi sunmamış duruşmalara katılmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Davalı ... Süpermarket Gıda Hay. Tic Ltd Şti. Temyizi Yönünden

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. madde yollaması ile aynı Kanun'un 434. maddesi gereğince işlem yapılması ve yedi günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük süre içinde temyiz edilmeyen temyiz defterine kaydı yapılmayan veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan kararlar kesinleşmiş olur.

Somut olayda, gerekçeli kararın davalı şirkete 21.03.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, temyiz talebinin sekiz günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra 01.09.2016 tarihinde yapıldığı anlaşıldığından, mülga 1086 sayılı Kanun'un 432. maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Davacı ve Davalı ... Birlik Tarım Gıda AŞ. Temyizleri Yönünden

Somut olayda, gerekçeli kararın davalı şirkete 21.03.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, temyiz talebinin sekiz günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra 01.09.2016 tarihinde yapıldığı anlaşıldığından, mülga 1086 sayılı Kanun'un 432. maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Davacı ve Davalı ... Birlik Tarım Gıda AŞ. Temyizleri Yönünden

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalı ... Birlik Tarım Gıda AŞ. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri ve davacının hizmet süresinin belirlenmesi hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemiz kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemiz kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davalı ... Birlik Tarım Gıda AŞ.’nin ... İlindeki 16 süpermarket mağaza ve deposunu davalı ... Süpermarket Gıda Hay. Teks. İnş. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.'ne "İşletme Kira Sözleşmesi" başlıklı devir sözleşmesiyle aynı amaçla kullanılmak üzere işletme hakkı ve tüm demirbaşlarıyla 01-10.10.2011 tarihlerini kapsayacak teslim takvimiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davalı ... Birlik Tarım Gıda AŞ.’nin ... İlindeki 16 süpermarket mağaza ve deposunu davalı ... Süpermarket Gıda Hay. Teks. İnş. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.'ne "İşletme Kira Sözleşmesi" başlıklı devir sözleşmesiyle aynı amaçla kullanılmak üzere işletme hakkı ve tüm demirbaşlarıyla 01-10.10.2011 tarihlerini kapsayacak teslim takvimiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacı 01/04/2010 - 05/10/2012 tarihleri arasında aralarında devir ilişkisi bulunan davalı işverenler nezdinde kesintisiz şekilde çalıştığını iddia etmiştir. Davacının dosyada bulunan hizmet döküm cetvelinde 01.04.2010-05.10.2011 tarihleri arasında davalı ... Birlik Tarım Gıda AŞ. tarafından, 06.10.2011-05.10.2012 tarihleri arasında ise önce davalı ... Süpermarket Gıda Ltd. Şti tarafından işe girişinin yapılarak ve Kuruma hizmetinin bildirildiği, ancak sonrasında 06.10.2011-05.10.2012 tarihleri arasını kapsayan dönem için bu defa 1047798.3126 işyeri sicil numaralı işveren yönünden bildirim olduğu görülmüştür.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 06.10.2011-05.10.2012 tarihleri arasındaki dönemin 1047798.3126 işyeri sicil numaralı işveren nezdinde geçtiğinin görüldüğü, ancak bu işverenin ünvanı hususunda dosyada bilgi olmaması sebebiyle değerlendirme dışı tutulduğu belirtilerek hesaplamalara dahil edilmediği açıklanmıştır.

Mahkemece, 06.10.2011-05.10.2012 arası dönem ile ilgili davalı ... Süpermarket Gıda Ltd. Şti. tarafından hizmet bildiriminde bulunulmuş olmasına karşın sonradan iptal bildiriminde bulunulmasının sebebi ile 1047798.3126 işyeri sicil numaralı işverenin ünvan bilgilerinin araştırması yapılmaksızın mevcut rapora göre davacının yalnızca 01.04.2010-05.10.2011 tarihleri arasında davalı Hatay Birlik Tarım Gıda AŞ. nezdinde sigortalı göründüğü çalışmaları yönünden hüküm kurulmuş olması hatalı bulunup, davacının 06.10.2011-05.10.2012 tarihleri arasında davalı ... Süpermarket Gıda Ltd. Şti. nezdinde çalışıp çalışmadığı hususunun açıklığa kavuşturularak, hizmet süresinin usulüne uygun şekilde belirlenmesi ve işyeri devir olgusu dikkate alınmak suretiyle davalıların her biri yönünden yukarıda belirtilen esaslara göre sorumlulukları belirlenerek alacaklarının hesaplaması için bozma kararı verilmesi gerekmiştir.

3- Davacı vekili kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ve asgari geçim indirimi alacakları yönünden karar verilmediğini ileri sürmektedir.

Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.