muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24481, Karar No: 2023/9127, Tarih: 07.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24481 E.  ,  2023/9127 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Anadolu Cumhuriyet Başsavclığının 17.06.2015 tarihli ve 2015/80909 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2017 tarihli ve 2015/319 Esas, 2017/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 28.09.2017 tarihli ve 2017/1063 Esas, 2017/1218 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 28.09.2017 tarihli ve 2017/1063 Esas, 2017/1218 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02.06.2016 tarihli ve 2017/3946 Esas, 2020/1596 Karar sayılı kararı ile;

" Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin başkan ve üyelerinin isim ve soyisimlerinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

" Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin başkan ve üyelerinin isim ve soyisimlerinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2001 gün ve 2001/210 esas, 2001/285 karar sayılı ilamına konu 765 sayılı TCK'nin 491/ilk maddedeki hırsızlık suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesi kapsamındaki hırsızlık suçunu oluşturduğu, anılan suçun 24.11.2016 gün 6763 sayılı Yasanın 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesinde yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığı, sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının da bulunmaması karşısında; anılan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının takdiri gerektiğinin gözetilememesi,

3- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanması yönünden 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesi ile yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, "

Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2020/220 Esas, 2021/302 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Eyleminin hırsızlık suçu olarak değerlendirilmesi gerektiğini belirterek vasfın yanlış belirlendiğine,

2. Hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanık ve temyiz dışı sanık ...’in beyanlarında, suça konu aracın tanık S.Y. tarafından getirildiğini dile getirdiği halde anılan tanıklar dinlemeden karar verildiğine, tanıklar E.T. ve S.Ç.’nin beyanlarına göre sanığın olay tarihinde başka yerde oldukları iddia edildiği halde bu tanıkların ifadelerine önem verilmediğine, şikâyetçinin beyanları çelişkili olduğu halde hükme esas alındığına, şikâyetçinin beyanı ve teşhis tutanakları dışında delil olmadığına, eksik inceleme ve hatalı delil değerlendirmesi ile karar verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü saat 13.30 sıralarında şikâyetçi Asuman, ruhsatı kardeşi ...' e ait 34 BS .... plakalı Audi gümüş renkli aracı ile evinin önü park ettiği, aracın bagajında bulunan eşyaları yardımcı bayanın alması için aracın içerisinden bagajı açtığı ve aracından inmek üzere iken aracının sol kapısından bir şahsın girdiği, şikâyetçinin aracın kontak anahtarını almak için uzandığı sırada arkasından gelen sanığın şikâyetçiyi tutup yere düşürdüğü, araca üç kişinin binip aracı alarak kaçtıkları, aracın içerisinde şikâyetçiye ait 300,00 TL parası, çocuklarına ait kimlik kartı, eşine ait kredi kartı, iki adet cep telefonun da araç ile birlikte götürdükleri anlaşılmıştır.

2. Şikâyetçinin bu olay nedeniyle , "sol diz cildinde 1x1 cm ebadında larezyon mevcut olduğuna" ilişkin ... Paşabahçe Devlet Hastanesinin 12.06.2006 tarihli adli muayene raporu dosyada mevcuttur.

3. Başka bir hırsızlık olayından sanık ... ve beraat eden sanıklar ... ve kimliği belirlenemeyen bir kişi Audi marka 41 AS ... plakalı bir araç ile kaçarken aracın takibi sonucu 19.06.2006 tarihinde yakalandıkları, aracın şase ve motoruna bakılınca plakasının sahte olduğu asıl plakasının şikâyetçinin kullanımında ruhsat sahibi ... olan suça konu 34 BS .... plakalı araç olduğu anlaşılıp oto parka çekildikten sonra 18.12.2013 tarihinde söz konusu aracın tekrar sorgulaması yapıldığı, araç hakkında hırsızlıktan başvuru olduğu ve araç sahibine sigorta şirketinden yaklaşık 46.000 Euro para alarak zararının tazmin ettiğine ilişkin kolluk tarafından düzenlenen 19.06.2006 tarihli olay, yakalama ve el koyma tutanağı ve 26.12.2013 tarihli tutanak dosya kapsamında mevcuttur.

4. Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Grup Amirliği tarafından arşiv kayıtlarından çıkarılan şüphelilere ait ve olayla ilgisi olmayan şahıslara ait altı adet fotoğraf şikâyetçiye gösterildiği ve şikâyetçinin, "Sanık ...’i kontak anahtarını almak isterken arkadan gelip engelleyen ve yere düşmesine neden olan şahıs olarak teşhis ettiğine" ilişkin fotoğraf teşhis tutanağı dosya içeriğinde mevcuttur.

5. Şikâyetçinin, 24.03.2016 tarihli duruşmada sanık ...’i “olay tarihinde açık renk bir pantolon giymişti şahıslardan birisi buydu” şekildeki beyanı ile kesin ve net olarak teşhis ettiği anlaşılmıştır.

6. Tanıklar A.H.’ nin olay akışını doğrulayan kolluk beyanları dosya içerisindedir.

7. Şikâyetçi aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

8. Sanık üzerine atılı suçu kabul etmemiştir.

9. Sanığa ait adli sicil kayıtları ve tekerrüre esas alınan ilâm ile Dairemizin bozma kararı öncesi tekerrüre esas alınan ilâmın uyarlama yargılaması yapılarak uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiğine ilişkin ilâm dava dosyasında mevcuttur.

10.Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

9. Sanığa ait adli sicil kayıtları ve tekerrüre esas alınan ilâm ile Dairemizin bozma kararı öncesi tekerrüre esas alınan ilâmın uyarlama yargılaması yapılarak uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiğine ilişkin ilâm dava dosyasında mevcuttur.

10.Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tanık S.Y. Dinlenmeden, Tanıklar E.T. ve S.Ç.’nin Beyanlarına Önem Verilmediğine, Şikâyetçinin Beyanlarının Çelişkili Olduğuna, Eksik İnceleme ve Hatalı Delil Değerlendirmesi Yapıldığına, Şüpheden Sanık Yararlanır İlkesi Uyarınca Sanığın Beraatine Karar Verilmesi Gerektiğine ve Suçun Vasfının Yanlış Belirlendiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun' un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun' un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun' un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun' un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Sanık ve temyiz dışı sanık ...’in beyanlarında, suça konu aracın tanık S.Y. tarafından getirdiği iddialarına ilişkin tanık S.Y.'nin dinlenilmesinin dosyaya yenilik katmayacağı, tanıklar E.T ve S.Ç’ nin beyanlarına göre sanığın olay tarihinde başka yerde oldukları iddia edilmiş ise de anılan tanıkların suça konu aracın ele geçme aşamasından bahsettiklerinin anlaşılmış olduğu ve şikâyetçinin aşamalardaki tutarlı beyanlarda bulunduğu, şikâyetçinin, eylemi gerçekleştiren şahıs olarak sanığı kesin ve net teşhisi, tanık A.H.’nin olay akışını doğrulayan beyanda bulunduğu ve Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, suçun kesin delillerle sanık tarafından Olay ve Olgular bölümünün 1 numaralı paragrafında belirtildiği şekilde işlendiğinin saptandığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Tekerrür Hükümlerinin Uygulanmaması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

5237 sayılı Kanun' un 58 inci maddesinde öngörülen şartları taşıyan sanığın adli sicil kaydında yer alan (Kapatılan) Kartal 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2005 tarihli ve 2004/477 Esas ve 2005/898 Karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükmünün esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz sistemi ve denetimli serbestlik uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

B. Tekerrür Hükümlerinin Uygulanmaması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

5237 sayılı Kanun' un 58 inci maddesinde öngörülen şartları taşıyan sanığın adli sicil kaydında yer alan (Kapatılan) Kartal 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2005 tarihli ve 2004/477 Esas ve 2005/898 Karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükmünün esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz sistemi ve denetimli serbestlik uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2020/220 Esas, 2021/302 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun' un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13705, Karar No: 2013/16853, Tarih: 21.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13705 E.  ,  2013/16853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalının tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10905, Karar No: 2016/6993, Tarih: 03.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/10905 E.  ,  2016/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait buğday tarlasında, elektrik hattından çıkan kıvılcımlar sonucu yangın çıktığını ve müvekkilinin yaklaşık 100 dönüm buğdayının yandığını, bu elektrik hatlarının davalı kurumun sorumluluğunda bulunduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 5000 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 26.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçmiş olduğunu, dava konusu yangının meydana gelmesinde davalı kurumun hiçbir kusurunun bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle, dava konusu yangının davalı ...' a ait direklerin yönetmeliğe ve standartlara uygun olmaması nedeniyle çıktığı ve davalı kurumun % 100 kusurlu olduğu ve böylece davalı kurumun davacının uğradığı zarardan sorumlu tutulması gerektiği ancak dava konusu yangının hasat mevsimi olan Haziran ayında meydana geldiği, bölgenin sıcaklık ortalamasının söz konusu günlerde yüksek olduğu, bölgede kaçak kullanım oranının yüksek olduğu, söz konusu günlerde elektrik hatlarına fazla yüklenme olduğu, davalı kurumun bu sebeple oluşan pek çok yangına engel olamadığı, hizmetinin kamu hizmeti niteliğinde bulunduğu, davacının daha dikkatli ve özenli davranması gerektiğinden dolayı TBK'nın 50-52 maddeleri gereğince hesaplanan zarardan % 20 hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne ve 14. 851,24 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, TBK 69. maddesine dayanan bina ve yapı eseri malikinin sorumluluğuna dayalı tazminat isteminden ibarettir. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen yapı eseri kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

Dava, TBK 69. maddesine dayanan bina ve yapı eseri malikinin sorumluluğuna dayalı tazminat isteminden ibarettir. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen yapı eseri kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

Ancak TBK. m.69'de öngörülen sorumluluğun söz konusu olması için, yapı eserinin yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden kaynaklanan bir zararın doğması gerekir. Eş söyleyiş ile meydana gelen zarar ile yapı eserinin bozukluğu ve ya bakım eksikliği şekildeki eylem arasında illiyet bağı olması gerekir. Yapı eseri sahibi ancak, davacının kusuru, üçüncü kişinin kusuru ve mücbir sebebin varlığı ile bu illiyet bağının kesildiğini ispatlaması halinde sorumluluktan kurtulabilecektir.

Davalı şirketin bakım ve gözetim sorumluluğu altında bulunan enerji nakil kaynaklandığı iddia olunan yangında, yangının çıkış sebebinin, kesin bir şekilde belirlenmesi, meydana gelen zarar ile yapı eserinin bozukluğu ve ya bakım eksikliği şekildeki eylem arasında illiyet bağının ispat edilmesi gerekir.

Bu bağlamda hâkim, bilirkişi raporunu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasında çelişki varsa, çelişki giderilmeden karar verilemez.

Somut olayda uyuşmazlığın çözümünün, özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği ve bilirkişinin görüşünün alınmasının gerekli olduğu açıktır.

Yargılama sırasında elektrik mühendisi (iş güvenliği), kimya mühendisi (iş güvenliği) ve ziraat mühendisinden oluşan uzman bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 08.10.2014 havale tarihli raporda; "...dava konusu yangının çıktığı bölgede bulunan iki direk arasındaki iletkenlerde standartlara uymayan eklerin bulunduğu, tespit dosyasındaki bilirkişi raporunda davacının tarlasının üzerinden geçen tellerin yüksekliğinin standartlara aykırı şekilde yaklaşık 4-4.5 m. olarak belirlendiği, olay günü havanın rüzgarlı olmasının da etkisi ile iletkenlerin birbirine temas etmesi sonucu çıkan kıvılcımlar nedeni ile yangının meydana geldiği ve davalı kurumun %100 kusurlu olduğu, yangın nedeniyle davacının maddi zararının ise 18.564,05 TL olduğu belirtilmiştir.

Davalı vekili bilirkişi raporuna itiraz ederek; bilirkişinin raporuna esas aldığı, tespit dosyasında düzenlenen bilirkişi raporunda, elektrik hatlarının yerden yüksekliğinin yaklaşık olarak belirlenmiş olduğunu (yaklaşık 4-4,5 m.), bunun sağlıklı bir değerlendirme olmadığını, bilirkişinin teknik aletler ile çok daha net bir ölçüm yapmasının gerektiğini, , ayrıca kuru görevlisinin ifadesinde de belirttiği üzere olay günü bu mevkiideki hiçbir hatta elektrik kesintisi olmadığını, oysa iletkenlerin birbirine çarparak kıvılcım çıkarması ve yangına sebebiyet vermesi durumunda mutlaka bu hatta bir kopma ve dolayısıyla da elektrik kesintisi olması gerektiğini beyan etmiştir.

Dosyada mevcut ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/17 değişik iş sayılı tespit dosyasında alınan 10.12.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda ise, yangının çıktığı belirtilen alanda yer alan iki elektrik direği arasındaki iletkenlerde çok sayıda ek bulunduğunu, ayrıca elektrik hatlarının yerden yüksekliğinin yaklaşık 4-4,5m. olduğu, her iki durumunda yönetmelikler ile belirlenen standartlara uygun olmadığı, jandarma tutanağında belirtilen rüzgarın esme yönü de göz önüne alındığında, rüzgarı etkisi ile salınım yapan hatların teması sonucu çıkan arklar neticesinde yangının meydana geldiği görüşene varıldığı belirtilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu ile tespit dosyasında düzenlenen bilirkişi raporu içerik itibari ile birbirine benzer sonuçlar içerir şekilde düzenlenmiş olsa da, davalı vekilince tespit dosyasında düzenlenen bilirkişi raporuna karşı da aynı gerekçeler ile itirazda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Ne var ki, davalı vekili tarafından söz konusu rapora gerekçeleri de belirtmek sureti ile itiraz edilmiş olmasına karşın bu itiraz doğrultusunda bilirkişilerden ek rapor veya yeni bir bilirkişi kurulundan yeni bir rapor alınmaksızın, HMK.'nın 281.maddesine aykırı olacak şekilde itiraza konu bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

Bunun yanında, davacı tarafça dava dilekçesi ekinde "aslı gibidir" şerhi ile sunulmuş olan ... Belediyesi yangın rapor formu içeriği ile aynı belgenin belediye tarafından gönderilen onaylı suretinin içeriğinin birbirinden farklı olduğu, davacı tarafça sunulan belgede, yangın sebebinin "elektrik kablosundan" şekilden açıklandığı, belediye tarafından gönderilen surette ise yangın sebebinin "bilinmiyor" olarak belirtildiği, ayrıca iki belge arasında olay tarihi açısından da farklılık bulunduğu (26/06/2013- 26/06/2012 ) ancak dosya kapsamı itibari ile bu çelişkinin de giderilmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece öncelikle, dava konusu yangın olayına ilişkin ... Belediyesi İtfaiye Amirliği tarafından düzenlendiği belirtilen yangın raporlarındaki çelişkinin giderilmesi için, ilgili belediyeden bu durumun sorulması ve yangın ile ilgili olarak itfaiye görevlileri tarafından düzenlenen doğru belgenin istenmesi, ayrıca dava konusu olaya ilişkin ceza davası dosyasının (... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/559 soruşturma, 2013/193 esas, 2013/63 iddianame numarası ile ... Sulh Ceza Mahkemesi'nde açılan), olay gününe ilişkin elektrik arıza ihbar kayıtlarının ve olay yerinde bulunan elektrik hattının tesisine ilişkin tüm bilgi ve belgerin ilgili kurumlardan temin edilerek, dosyanın önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile, taraf vekillerinin iddia ve savunmaları, soruşturma dosyası, dosyada mevcut tutanaklar (itfaiye,jandarma) ve yine tarafların bilirkişi raporlarına karşı itirazları da değerlendirilmek sureti ile, dava konusu yangının çıkış sebebinin kesin bir şekilde belirlenmesi ve dava konusu olayda tarafların kusur ve sorumluluklarına ilişkin, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31004, Karar No: 2019/1309, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/31004 E.  ,  2019/1309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.