muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6482, Karar No: 2011/6450, Tarih: 01.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/6482 E.  ,  2011/6450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

...ve ...ile Hazine ve Çakıllıpınar Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 05.02.2010 gün ve 318/23 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar, mirasen intikal, taksim ve eklemeli zilyetliğe dayanarak 108 ada 65 ve 107 ada 124 parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile taşınmazların adlarına tescilini talep etmişlerdir.

Davalı Hazine vekili, taşınmazların mera niteliğinde olduğundan davanın reddini savunmuş, davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi dava konusu yerlerde davacıların hisseleri olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabul edilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesine dayanılarak açılan iptal ve tescil davasıdır.

Dava konusu taşınmazlardan 108 ada 65 parsel senetsizden 32 hektar 9650 m2 yüzölçümü ile kadim mera vasfı ile 17.09.1998 tarihinde sınırlandırılmış, diğer dava konusu olan 107 ada 124 parsel ise 16 hektar 6550 m2 yüzölçümü ile hali arazi vasfında Devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan yerlerden olduğu açıklanarak 17.07.1998 tarihinde tespit edilmiş, tutanaklar itirazsız 08.12.1998 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece mahallinde yapılan keşifler sonrasında verilen raporlarda dava konusu yerlerin 16.07.2009 tarihli raporda; 107 ada 124 parselde A harfi ile gösterilen 4282,21 m2 ile 108 ada 65 parsel içinde B harfi ile gösterilen 14572,22 m2'lik alanlar olduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece mahallinde yapılan keşifler sonrasında verilen raporlarda dava konusu yerlerin 16.07.2009 tarihli raporda; 107 ada 124 parselde A harfi ile gösterilen 4282,21 m2 ile 108 ada 65 parsel içinde B harfi ile gösterilen 14572,22 m2'lik alanlar olduğu tespit edilmiştir.

108 ada 65 parsel kadim mera vasfı ile sınırlandırılmıştır. 18.05.2005 tarihli keşifte komşu köyden dinlenen mahalli bilirkişiler, 108 ada 65 parsel sayılı taşınmazın sınırlarını, dere, mera ve şahıs olarak açıkladıktan sonra yer yer kullanılmayan taşlık alanların olduğunu, davacılar tarafından kullanılan taşınmazın mera olup olmadığını bilmediklerini, dinlenen davacı tanıkları ise sınırda mera olmakla birlikte davacıların kullandıkları yerlerin mera olmadığını beyan etmişlerdir. Keşif sonrası ziraatçi bilirkişi ... tarafından verilen 27.05.2005 ve 29.07.2005 tarihli raporlarda; mera olan taşınmazın şahıs arazilerine sınır olan kısımlarının davacılar tarafından tarıma açıldığı, işlenmiş kısımlarda ekim yapılmadığı, işlenmemiş kısımlarda mera bitkilerinin olduğu ve taşınmaz üzerinde geçmiş yıllara ait tarımsal faaliyeti gösterir bulguların mevcut olmadığı vurgulanmıştır. 13.07.2009 tarihli keşif sonrası ziraatçi bilirkişi Sebahattin Keleş tarafından verilen raporda da taşınmazın şahıslara ait parsellere sınır bölgelerinin davacılar tarafından tarıma açıldığı belirtilmiştir. 4342 sayılı Mer'a Kanununun 3/b maddesinde meralar, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerler olarak tanımlanmıştır. Aynı Kanunun 4.maddesi, meraların amaçları dışında kullanılamayacağını, kazandırıcı zamanaşımının uygulanamayacağını düzenlemiştir. Böyle yerlerin mera niteliği kanunlarda belirtilen yetkili organlarca değiştirilmedikçe zilyetlikle kazanılamaz ve tapu siciline tescil edilemez. Ziraai bilirkişi raporları ile mahalli bilirkişi ve tanık ifadeleri karşısında uyuşmazlık konusu taşınmazların meradan kazanıldığının kabulü gerekir. Öncesi mera olan taşınmazların zilyetlik süresi neye ulaşırsa ulaşsın kazanılması mümkün değildir.

Dava konusu hali arazi vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilen 107 ada 124 parselin ise taşlar ve kayalarla kaplı olduğu 18.05.2005 ve 13.07.2009 tarihlerinde yapılan keşiflerde mahalli bilirkişi ve tanıklar tarafından açıklanmış ve keşifler sonrası verilen zirai bilirkişiler de raporlarında; taşınmazın çok eğimli ve üzerinde yer yer salt kayalıkların olduğunu, sürülü olmayan kısımlarda mera bitkilerinin mevcut olduğunu açıkladıktan sonra taşınmazda geçmiş yıllara ait herhangi bir tarımsal faaliyetin yapılmadığını belirtmişlerdir. Bu bilgiler karşısında taşınmazın ekonomik amaca yönelik olarak tespitten geriye doğru 20 yıl süre ile zilyet edildiği kabul edilemez.

108 ada 65 parselde talep edilen kısmın öncesinin mera olması, 108 ada 124 parsel içinde bulunan taşınmazın ise tespitten geriye doğru ekonomik amaca uygun olarak 20 yıl süre ile zilyetliğin ispat edilememiş olması nedeniyle her iki parsel hakkındaki davanın da reddi gerekirken dosya kapsamına uymayan farklı gerekçeler ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13408, Karar No: 2013/11967, Tarih: 20.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13408 E.  ,  2013/11967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 07/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Köy İşleri Bakanlığı’nın tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

a)Dava, trafik kazası sonucu ölüm ve yaralanma nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar davacılar ile davalılardan Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda, olayın oluş biçimi, tarafların kusur durumu, olay tarihi, davacılar ..., ..., ... ve ...’nin ölene olan yakınlıkları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, ölenin anne, baba, eş ve çocuğu olan bu davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Bu davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda, olayın oluş biçimi, tarafların kusur durumu, olay tarihi, davacılar ..., ..., ... ve ...’nin ölene olan yakınlıkları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, ölenin anne, baba, eş ve çocuğu olan bu davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Bu davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacılar dava ve ıslah dilekçelerinde; talep edilen tazminatların olay tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili isteminde bulunmuşlardır. Mahkeme, dava dilekçesi ile talep edilen miktarlar yönünden olay tarihinden, ıslah dilekçesi ile arttırılan miktarlar yönünden ise ıslah tarihinden itibaren yasal faize hükmetmiştir. Uyuşmazlık haksız eylemden kaynaklandığı için talep edilen tazminatın tamamına olay tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekir. Yanılgılı gerekçe ile ıslah edilen bölüm yönünden ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

c) Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır.( TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Dosya kapsamından, davalı ...’nun diğer davalı ... Köy İşleri Bakanlığı’nda şoför olarak görev yaptığı ve bu görevi sebebiyle kendisine teslim edilen araç ile davaya konu trafik kazasına sebebiyet verdiği, davalının kamu görevi nedeniyle meydana gelen zararın kendisinden tazmininin istendiği anlaşılmaktadır. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; bu davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, bu davalı hakkında, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile bu davalı yönünden de işin esasına girilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, bu davalı hakkında, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile bu davalı yönünden de işin esasına girilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b-c) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalı ... Köy İşleri Bakanlığı’nın tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/06/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalının salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması karşısında öncelikle bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Açıklanan nedenlerle bozma kararının 2/c bendine katılmıyorum. 20/06/2013
Yargıtay — Esas No: 2011/7975, Karar No: 2012/424, Tarih: 31.01.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7975 E.  ,  2012/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 27.10.2011 gün ve 2011/5136-6448 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 203,00 TL para cezasının ve peşin alınan red harcının mahsubu ile geriye kalan 5,70 TL harcın karar düzeltme isteğinde bulunan davalı ...'nden alınmasına, 31.01.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

2011/7975-2012/424 S.2

KARŞI OY YAZISI

Dernek tüzüğünün 11. maddesinde yer alan “üzerinde müdüriyet tarafından basılan kaşe bulunmayan liste ve zarflar oy sayımında geçersiz sayılır” düzenlemesi dikkate alındığında, hem oy pusulalarının hem de zarfların mühürsüz olması şartı ile geçersizlik yaptırımına bağlanmış olduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca geçersizlikten söz edilebilmesi için zarf ve oy pusulalarının her ikisinin de mühürsüz olması gerekir. Dava konusu olayda adaylar tarafından müdüriyete tutanakla teslim edilen aday listelerinin (oy pusulası) kaşelenmesi işi müdüriyetin sorumluluğunda olup, zarf ve aday listelerinin mühürlenmeden sandık mahalline konulmasının ve seçimler sonucunda da bir kısım oy pusulalarının kaşesiz olduğundan hareketle iptalleri yoluna gidilmesi olayda dahli olmayan genel kurul üyelerinin demokratik haklarını kullanmalarını ve genel kurul iradesini ortadan kaldırıcı bir sonuç olup, böyle bir sonuç hukuken korunamaz. Aday listelerinin içine atıldığı zarflarda kaşe bulunduğuna göre içindeki oy pusulasının oy kullanan üyenin gerçek iradesini yansıttığının kabulü gerekir.

O halde dernek tüzüğünün 11.maddesinde öngörülen geçersizlik koşulu somut olayda gerçekleşmediğinden, karar düzeltme talebinin kabulü ile onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının bozulması gerektiğinden, talebin reddine ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/6173, Karar No: 2012/11318, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/6173 E.  ,  2012/11318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı-Karşı Davalı ... sigortalılığının ve almakta olduğu yaşlılık aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline,

Davalı-Karşı Davacı Kurum ise; icra takibine yapılan itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, davacı-karşı davalının davasının kabulüne, davalı karşı davacı Kurumun davasının reddine karar vermiştir.

Hükmün davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının oda kaydının usulsüz olması nedeniyle ... hizmetinin ve dolayısıyla yaşlılık aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali, birleşen dava ile de davalı-karşı davacı Kurumun yaptığı ilamsız icra takibine davalı-karşı davacının yaptığı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak asıl davanın kabulüne ve birleşen 2002/308 Esas sayılı itirazın iptali davasının reddine karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan Mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Mahkemece ceza davasında verilen kararın kesinleşmesi beklenmeden, bozma ilamında beklenilmesi istenilen ceza davasının sonuçlandığı ve davacının evrakta sahtecilik suçundan beraatine, dolandırıcılık suçundan ise zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği gerekçesiyle sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, mahkemece uyulmasına karar verilen önceki bozma ilamının gereklerini yerine getirmek, ceza yargılaması sonucunda verilen kararın kesinleşmesini beklemek ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı-karşı davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23697, Karar No: 2025/8106, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23697 E.  ,  2025/8106 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1082 E., 2022/1198 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/53 E., 2021/105 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.