muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/34862, Karar No: 2013/28860, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34862 E.  ,  2013/28860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı, davalı İçişleri Bakanlığı vekili ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

02.11.2011 tarih ve 28103 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 659 karar sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 6/1. maddesinde, "İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir." hükmü kabul edilmiştir. Aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin, 2/1. maddesinin (ç) bendinde ise, düzenleme kapsamındaki idarelerin, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idareleri olduğu belirtilmiştir.

Anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin "dosyaların devri" başlıklı, geçici 1. maddesinde, idareler arasındaki dosya devirlerine ilişkin esaslar düzenlenmiş, maddenin ikinci fıkrasında "Bu Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki derdest dosyalar ile özel takip yetkileri çerçevesinde devredilecek derdest dosyaların devirleri, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde tamamlanır. Dosya devirleri yapılıncaya kadar bu dosyaların takibiyle ilgili olarak devir öncesi dosyayı takip eden idarece yapılan işlemler, ilgili idaresince yapılmış sayılır." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan Kanun Hükmünde Kararnamenin 6. ve geçici 1. maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 06.06.2013 tarih, 2011/145 esas ve 2013/70 karar sayılı kararıyla iptal edilmiş; iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür. İptal kararı, 23.11.2013 tarih ve 28830 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Eldeki davada, davacı işçinin Sahil Güvenlik Komutanlığı'na bağlı işyerinde çalıştığı anlaşılmakta olup, Sahil Güvenlik Komutanlığı, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) sayılı cetvelde yer almaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar neticesinde lüzumuna binaen;

Davalı İçişleri Bakanlığı'ndan ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı'ndan, 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin halen yürürlükte bulunan geçici 1. maddesi uyarınca dosya devirlerinin yapılıp yapılmadığının sorularak, alınacak cevabi yazıların dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5547, Karar No: 2012/1342, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/5547 E.  ,  2012/1342 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, davalı kurum işleminin iptaline, tahsis talebinin geçerli olduğunun ve yaşlılık aylığını almaya hak kazandığının tespitiyle, kurumun hatalı işlemi nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin maddi tazminatın kabulüne manevi tazminatın reddine karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddine,

2-Dava, Kurumun yanlış bilgilendirmesi nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüyle, manevi tazminat isteminin reddine ve davacının yaşlılık aylığı alacağı inancıyla ayrıldığı işi nedeniyle 02.01.2008-15.01.2009 tarihleri arasında yoksun kaldığı gelir üzerinden hesaplanan 14.089,00.- TL maddi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının yaşlılık aylığı almak için tahsis koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğini sorması üzerine, davalı Kurumun,davacıya verdiği bilgi üzerine 14.08.2007 tarihi itibariyle işinden ayrıldığı, aldığı bilgi doğrultusunda da 02.01.2008 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, ancak Kurumca, davacının 45 yaşını doldurmadığı gerekçesiyle tahsis talebinin reddedildiği, bunun üzerine ayrıldığı işine dönmek istese de kadrosu tenkis edildiği için dönemediği, daha sonra yaş koşulunun gerçekleştiği 15.01.2009 tarihi itibariyle davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının Kurumun yanlış bilgilendirmesi nedeniyle 02.01.2008-15.01.2009 tarihleri arasında yaşlılık aylığı bağlanmaması nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zararlarının tazminini istediği anlaşılmaktadır.

Manevi tazminatın reddine dair karar yerinde ise de, maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne yanılgılı değerlendirme ile karar verilmiştir.

Manevi tazminatın reddine dair karar yerinde ise de, maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne yanılgılı değerlendirme ile karar verilmiştir.

Gerçekten yaşlılık aylığının yasal koşulları 506 sayılı Yasa'nın 60. ve geçici 81.maddesinde açıkça belirtilmiştir. Davalı Kurumun, davacıya yanlış bilgi vermekle kusurunun bulunduğu açık olmakla birlikte, davacının da "yasayı bilmemesi mazeret sayılmaz." Öte yandan davacı yaşlılık aylığı alamadığı dönemde eski işinden başka bir işyerinde çalışmak konusunda çaba sarfettiğini de kanıtlayamamıştır. Bu durumda maddi zararın doğumunda ihmalinin olduğu, diğer bir ifadeyle müterafik (bölüşük) kusurunun bulunduğu ortadadır. Şu halde maddi zarar tutarından Borçlar kanunu 44. maddesi uyarınca uygun bir indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davalı S.. S..'nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13397, Karar No: 2011/14534, Tarih: 03.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/13397 E.  ,  2011/14534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Marmaris 3. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :10.03.2010
Yargıtay — Esas No: 2011/14675, Karar No: 2012/21178, Tarih: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14675 E.  ,  2012/21178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.03.2011 tarih ve 2010/93-2011/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ' ETİMEK, MEK, PEYMEK, DİYET ETİMEK' ibareli tanınmış markaları olduğunu, davalının ise 'FOMEK' ibaresini tescil için başvurduğunu, yaptıkları itirazın reddedildiğini, oysa markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğunu, tanınmışlıklarından haksız yarar sağlanacağını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini, markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı beyanlarında, markaların benzer olmadığını, iltibas tehlikesi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, markalar arasında iltibasa neden olacak şekilde benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkin olup, 556 Sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi "Tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkisi olduğu ihtimalini de kapsıyorsa itiraz halinde tescil edilemeyeceği" hükmünü haizdir. Madde metninden de anlaşılacağı üzere yasa koyucu karıştırılma ihtimalini dahi tescil engeli olarak belirlemiş olup, ayrıca bu tür davalarda tescille elde edilmek istenen amacın da nazara alınması gerekir.

Somut olayda, davacı taraf ‘ ETİMEK, PEYMEK, MEK’ ibareli markalarıyla davalının tescil talebinde bulunduğu ‘ FOMEK’ ibareli marka arasında iltibas tehlikesi bulunduğunu ileri sürerek işbu davayı açmıştır. Mahkemece uyuşmazlığın çözümü noktasında alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu gibi, dosyada mevcut 13.09.2010 tarihli ayrık bilirkişi ve 01.02.2011 tarihli bilirkişi heyeti raporlarında da belirtildiği üzere davacının ‘MEK’ ibareli markası karşısında, davalının ‘MEK’ esas unsurlu ‘FOMEK’ ibareli başvurusunun seri marka algısı yaratacağı, tüketicilerin ‘MEK’ ve ‘FOMEK’ ibareli markaları gördüğünde firmalar arasında bağlantı olduğu intibaına kapılacağı şüphesizdir.

Bu itibarla mahkemece, davalının marka başvurusunun davacı markalarıyla iltibas oluşturacağı ilke olarak kabul edilip, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkemece verilen hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5957, Karar No: 2020/2215, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/5957 E.  ,  2020/2215 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10359, Karar No: 2017/572, Tarih: 08.02.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2015/10359 E.  ,  2017/572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

24.03.1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme kararında açıklanan “açığa imzalı ve yazısız bir kağıda sahibinin zararına olarak hukuki hüküm ifade eden bir muamele yazıldığı ve yazdırıldığı iddiasının HUMK’nun ayrık tuttuğu durumlar dışında tanıkla ispat edilemeyeceği, yazılı delille ispatının gerektiği” yönündeki “yazılı delille ispat” kuralı, kararda da belirtildiği üzere açığa imzayı atan tarafından önceden ve rızaya dayalı olarak faile teslim edilmiş olan belgenin fail tarafından verilme nedenine aykırı olarak doldurulmasını düzenleyen 765 sayılı TCK’nun 509. maddenin 1. fıkrasındaki (5237 sayılı TCK’nun 209/1.) şikayete tabi suç yönündendir. Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.05.2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında belirtildiği üzere, imza sahibinin tevdi ettiği kişinin kâğıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu yazdırması halinde kağıdın yeni zilyedi açısından “esasen kendisine tevdi ve teslim olunmayan kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyeti gerçekleşmiş olacağından eylem 765 sayılı TCK’nun 509. maddesinin 2. fıkrasındaki suç, açığa imza atandan aldığı kağıdı faile verenin eylemi de “bertakrip ele geçiren failin fiiline iştirak" söz konusu olacaktır. Dolayısıyla İçtihadı Birleştirme Kararında 765 sayılı TCK’nun 509. maddesinin 1. fıkrası için aranan “yazılı delille ispat” kuralının aksine “hukuka aykırı ele geçirme” olgusunun ispatı tanık dahil her türlü delille mümkündür.

Somut olayda katılan ...’in sanık ...’ya ait iş yerinde çalışmak üzere yapmış olduğu iş akdinin yenilenmesi için tanzim tarihi, ödeme tarihi, ve miktarının boş bırakıldığı bir adet senet imzalayarak sanık ...’ya verdiği, senedin diğer sanık ... tarafından verilme nedeninden farklı bir sebeple 98.500,00 TL bedelli doldurularak katılan aleyhine icraya konulduğunun iddia olunduğu olayda; ayrıntıları yukarıda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.05.2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında belirtildiği üzere imza sahibinin tevdii ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu yazdırması halinde kağıdı “bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyeti gerçekleşmiş olacağından sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 209/2. maddesi delaletiyle 204/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17058, Karar No: 2012/16051, Tarih: 27.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/17058 E.  ,  2012/16051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine dair, TEKİRDAĞ 1.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 2006/172 esas, 2006/317 karar sayılı ve 03.05.2006 günlü hükmü Dairemizin 11.06.2012 gün ve 2008/13256- 2012/12349 sayılı ilamı ile Bozulması yolundaki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.08.2012 gün ve 6-2006/166634 sayılı yazısı ile itiraz kanun yoluna başvurması üzerine, dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK.nun 6352 sayılı Yasanın 99.maddesi ile değişik 308.maddesi gereğince yapılan incelemede;

1-) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılan İTİRAZININ KABULÜNE,

2)- Dairemizin 11.06.2012 gün ve 2008/13256- 2012/12349 sayılı Bozma kararının kaldırılmasına,

Sanığın çaldığı trafik levhasını boş arazide parçaladığı sırada ihbar üzerine ve kesintisiz takip olmadan yakalandığı gözetilmeden kalkışma aşamasında kaldığının kabulü, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/7.maddesinin uygulanmasına karar verildiği halde tekerrüre konu eski hükümlülük karar yerinde gösterilmemiş ise de,

Sanığın dosya içerisinde mevcut adli sicil kaydının incelenmesinde Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.05.2000 gün 306-539 sayılı hükmün tekerrüre esas olduğunun anlaşılması karşısında 5275 sayılı Yasanın 108.maddesi gereğince bu hususun infazında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7266, Karar No: 2019/1441, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7266 E.  ,  2019/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17915, Karar No: 2010/20736, Tarih: 09.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/17915 E.  ,  2010/20736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hendek Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :6.5.2009
Yargıtay — Esas No: 2013/34861, Karar No: 2013/28859, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34861 E.  ,  2013/28859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı, davalı İçişleri Bakanlığı vekili ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

02.11.2011 tarih ve 28103 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 659 karar sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 6/1. maddesinde, "İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir." hükmü kabul edilmiştir. Aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin, 2/1. maddesinin (ç) bendinde ise, düzenleme kapsamındaki idarelerin, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idareleri olduğu belirtilmiştir.

Anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin "dosyaların devri" başlıklı, geçici 1. maddesinde, idareler arasındaki dosya devirlerine ilişkin esaslar düzenlenmiş, maddenin ikinci fıkrasında "Bu Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki derdest dosyalar ile özel takip yetkileri çerçevesinde devredilecek derdest dosyaların devirleri, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde tamamlanır. Dosya devirleri yapılıncaya kadar bu dosyaların takibiyle ilgili olarak devir öncesi dosyayı takip eden idarece yapılan işlemler, ilgili idaresince yapılmış sayılır." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan Kanun Hükmünde Kararnamenin 6. ve geçici 1. maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 06.06.2013 tarih, 2011/145 esas ve 2013/70 karar sayılı kararıyla iptal edilmiş; iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür. İptal kararı, 23.11.2013 tarih ve 28830 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Eldeki davada, davacı işçinin Sahil Güvenlik Komutanlığı'na bağlı işyerinde çalıştığı anlaşılmakta olup, Sahil Güvenlik Komutanlığı, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) sayılı cetvelde yer almaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar neticesinde lüzumuna binaen;

Davalı İçişleri Bakanlığı'ndan ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı'ndan, 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin halen yürürlükte bulunan geçici 1. maddesi uyarınca dosya devirlerinin yapılıp yapılmadığının sorularak, alınacak cevabi yazıların dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33598, Karar No: 2013/35770, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/33598 E.  ,  2013/35770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5655, Karar No: 2019/349, Tarih: 22.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5655 E.  ,  2019/349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı taraf dava dilekçesinde özetle; 22/02/2009 tarihinde yapılan kat malikleri kurul toplantısında alınan kararların çoğunluk sağlanmadığından usul ve kanuna aykırı olduğunun beyanla iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 22/02/2009 tarihli toplantıda alınan kararların iptaline ilişkin verilen hüküm Yargıtay 18. Hukuk Dairesi 2012/1673 Esas 2012/3748 Karar sayılı bozma ilamı ile "Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, iptali istenen kat malikleri kurulu toplantısına davacıya vekaleten ...'ün katıldığı ve hazırun cetvelini imzaladığı toplantı tutanağına göre katılanların oy çokluğu ile divan heyetinin oluşturulduğu, bu toplantıda alınan kararların ayrı bir kağıda yazılarak altının divan heyetince imzalandığı ve toplantıya katılanlarca imzalanmış bulunan bir hazırun cetvelinin düzenlendiği toplantıya katılanlardan muhalefeti bulunanların alınan her karar için ayrı ayrı belirtildiği anlaşıldığına göre, 634 sayılı Kanunun 32/... maddesinde belirtilen şekil şartlarına uyulmadığından söz edilerek kat malikleri kurul toplantısı ve alınan kararların iptali istenemez. Buna göre iptali istenen kat malikleri kurulu toplantısında yönetim kurulu ile denetçinin ibrası, aidat miktarının belirlenmesi konularında alınan kararlar Kat Mülkiyeti Kanunu gereğince nitelikli çoğunluk gerektirmeyen kararlar olup katılanların oy çokluğu ile alındığı da anlaşıldığından bu kararlar yönünden usul ve yasaya aykırı bir husus bulunmadığı gözardı edilerek yerinden olmayan gerekçe ile 22.02.2009 tarihli toplantıda alınan tüm kararların iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulması sonrasında yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/01/2019 günü oy birliği ile karar verildi.