muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/516, Karar No: 2020/433, Tarih: 22.10.2020

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında tanık sıfatıyla; Yargıtay eski üyelerinden cemaat mensubu olduğunu bildiği kişilerden birisinin de sanık ... olduğunu, sanığın Gaziantep toplantısına katıldığını, Gaziantep'e geldiğinde sanığın imam hatip mezunu olduğunu öğrendiğini,

... istinabe olunan Mahkemede; sanığı meslektaş olmalarından dolayı tanıdığını, sanık ile ilgili Ankara Cumhuriyet Başsavcılığında ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında ifade verdiğini, bu ifadelerini tekrar ettiğini, 2010 yılının sonlarına doğru Yargıtay seçimlerinden önce ismini şu an tam olarak hatırlamadığı ancak ... ya da ... olarak tahmin ettiği kişinin arayarak "1-2 kişi seni ziyarete geleceğiz." dediğini, kendisinin de "Buyurun gelin." demesi üzerine bir iki saat sonra eve geldiklerini, bir iki kişi beklediğini ancak en az 10 kişinin geldiğini, geldikten sonra bu toplantının amacının bölge düzeyinde Yargıtaya üye seçilecek adaylarla bir araya gelme olduğunu anladığını, hatırladığı kadarıyla gelen kişilerin; ... (o dönem Kahramanmaraş Ağır Ceza Reisi olarak), ... (o dönem Mersin ACM Başkanı olarak hatırlıyorum), Şuayip Şen, Mustafa ..., ..., sanık ..., Mesut Kundakçı, ... (Şu an tam olarak katılıp katılmadığından emin değilim), ..., ..., ismini hatırlamadığı bir tetkik hâkimi, gelenlerin bir kısımını daha öncesinde tanımadığı için isimlerini hatırlayamadığını, bir arada konuşurken sözü ... ya da bahsettiği tetkik hâkiminin alarak "Arkadaşlar sizin Yargıtaya üye olarak seçilmenizi uygun görüyor, sizin de bu konuda söyleyecekleriniz var mı?" diye sorduğunu ve karşılıklı bir sohbet başladığını, kendisinin de seçilelim dediğini, kendisinin zaten daha öncesinde de Yargıtay üyeliği için teşebbüsünün olduğunu, genel anlamda bu gelen grubun Gaziantep, Şanlıurfa, Hatay, Kahramanmaraş, Kilis, Adana, Mersin ve Osmaniye illerinde görev yapıp Yargıtay üyesi olarak seçilmelerini istedikleri kişilerden oluştuğunu, sanıkla ilgili bu toplantı dışında genel olarak sadece meslektaş kapsamında bilgisinin olduğunu, bu yapıyı örgüt olarak kabul etmediğini, kendisini de örgüt mensubu olarak görmediğini, sanığı da örgüt mensubu olarak değil ama bu çerçevede cemaat mensubu olarak bildiğini, sorulması üzerine; sanık ...’un toplantıya katıldığına emin olduğunu, o gün olayın üzerinden çok zaman geçtiği için tam hatırlayamadığını ama daha sonra uzun süre düşününce tam olarak hafızasında netleştiğini, bu evdeki toplantı dışında sanık ... ile başka bir yerde bir araya gelmediğini, Gaziantep de bu amaç doğrultusunda başka bir toplantı yapılıp yapılmadığını bilmediğini, sanık ile hiçbir zaman telefon görüşmesi yapmadığını, sanığın cemaat içerisinde bir görevi var mı bilmediğini, önceki ifadeleri ile bir farklılık varsa bunun kendisinin bilerek yapmış olduğu bir şey olmadığını, bunun yazıya geçerkenki aksamalarla ya da kendi hatırlama durumu ile ilgili olduğunu,

... Ankara Cumhuriyet Başsavcılığında şüpheli sıfatıyla müdafi eşliğinde; 2010 yılında HSYK Üyesi seçildikten sonra bir akşam HSYK eski Genel Sekreteri ...'nın kendilerini evine çağırdığını, ... ve Ahmet Hamsici'yle birlikte ...'nın evine gittiklerini, yemekten sonra Yargıtay üyelerinin seçimiyle ilgili ön çalışma yapılacağını önceden bildiğini, eve gittiklerinde HSYK eski Üyeleri Teoman Gökçe, Ahmet Berberoğlu, Resul Yıldırım, Hüseyin Serter, Nesibe Özer, Bülent Çiçekli, Ahmet Kaya, ...'yla birlikte HSYK eski Genel Sekreter Yardımcıları Muzaffer Bayram ile ... ve o dönemde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı olan Aydın Boşgelmez ile Yargıtay tetkik hâkimleri olan Önder Aytaç ve ...'nin de evde olduklarını gördüğünü, kendileri dışında Yargıtaydan da bu kişilerin gelmesinden hoşlanmadığını, bu hususu dile getirdiğinde oradakilerin Yargıtayı en iyi bu kişilerin bildiğini, bu nedenle Yargıtaydan seçecekleri kişiler için bilgi vermeleri amacıyla çağırdıklarını dile getirdiklerini, yemekten sonra eve projektör kurulduğunu gördüğünü, ...'nın kendisine "arkadaşlar 350-400 isim belirlemişler" dediğini, bu isimlerin Kurul Üyelerinin belirlediği isimler olduğunu zannettiğini, ama ilerleyen aşamada Fetullah Gülen cemaati mensuplarının çıkardığı isimler olduğunu anladığını, konuşmalar sırasında Mahmut Acar'ın başını çektiği Yargıtay Üyelerinin meydana getirdiği Yargıtaydaki yapıyı kırmak için bir seçim yapılacağını, bu seçim nedeniyle seçilecek kişilerin birlikte hareket etmesi gerektiğinden bahisle mümkünse seçilecek 160 kişinin kendi belirledikleri kişiler arasından seçilmesini söylediklerini, ancak onlara bunun mümkün olmadığını, diğer Kurul Üyeleriyle birlikte Bakan ve Müsteşar ile kendilerinin de taleplerinin olacağını belirttiklerini, hatta "Burada belirlenecek isimleri saymayalım, bu nedenle sayı pazarlığı yapmayalım" dediğini, evde bulunan dönemin HSYK üyeleri Teoman Gökçe, Ahmet Berberoğlu, Resul Yıldırım, Hüseyin Serter, Nesibe Özer, Bülent Çiçekli, Ahmet Kaya ve ...'nun Fetullah Gülen cemaati mensubu olduklarını, dönemin Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Aydın Boşgelmez ile tetkik hâkimleri Önder Aytaç ve ..

...'nun Fetullah Gülen cemaati mensubu olduklarını, dönemin Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Aydın Boşgelmez ile tetkik hâkimleri Önder Aytaç ve ...'nin de o günkü sunum ve tavırlarından aynı cemaatin mensubu olduklarını anladığını, hazırlanan isimler arasında kürsüde görev yapan hâkim ve Cumhuriyet savcılarıyla birlikte, ağırlığının Yargıtayda görev yapan Cumhuriyet savcıları ile tetkik hâkimleri olduklarını gördüğünü, bu isimler duvara yansıtıldığında, istedikleri kişiler konusunda yoğun bir övgü geldiğini, istemedikleri kişiler için de herhangi bir övgüden söz edilmediğini, sadece birkaç kişinin bu kişiler için konuştuklarını, bu yansı sırasında seçilmelerini istedikleri ve övdükleri kişilerin Fetullah Gülen cemaati mensubu hâkim ve Cumhuriyet savcıları olduklarını anlamaya başladıklarını, çünkü tüm listenin bu kişilerden oluşmadığını, ancak seçilmesini istediklerinin kendi cemaatlerinden olduklarını anladıklarını, isim belirlemede Fetullah Gülen cemaati mensubu olduğunu belirttiği Kurul Üyelerinin de sürece dahil olup onların da görüşlerini belirttiklerini, isimler belirlendikten sonra Fetullah Gülen cemaati mensubu olan üyelerin, bu isimlerin sayısını belirlemek istediklerini, ancak onlara sayı konuşulmayacağını söyleyip "Bu nereden çıktı?" diye sorduğunu, belirlenen isimleri sayınca rakamın 80 civarında olduğunu, bu sırada Ahmet Berberoğlu ile birlikte ... ve ...'nın salonun dışına çıkıp birkaç dakika sonra geri geldiklerini, Ahmet Berberoğlu'nun orada bulunan kişilere hitaben "Bu konu hoca efendiyle konuşulmuş ve 140 denmiş, benim açımdan konu kapanmıştır, bu listede en az 140 kişi olacak" diye söz sarf ettiğini, bu toplantının ertesi günü ..., Ahmet Hamsici ve kendisinin, Müsteşar Ahmet Kahraman'la görüşmek için Hakimevine gidip ona durumu anlattıklarını, bu görüşmenin sonunda Müsteşarın gidip uzlaşmalarını kendilerine söylediğini, bunun üzerine yeniden görüşmelere başladıklarını, iki kez daha aynı üyelerle Hakimevinde ve Bülent Çiçekli'nin evinde toplandıklarını, Bülent Çiçekli'nin evindeki toplantıya Fetullah Gülen cemaati mensupları olan dönemin HSYK Üyeleri Teoman Gökçe, Nesibe Özer, Hüseyin Serter, Ahmet Kaya, Ahmet Berberoğlu, Resul Yıldırım, Bülent Çiçekli, Ahmet Hamsici ile birlikte ... ve kendisinin de katıldıklarını, o dönemde HSYK Genel Sekreteri olan ... ile Genel Sekreter Yardımcıları olan Muzaffer Bayram ve ... ile Yargıtaydan gelen Aydın Boşgelmez, Önder Aytaç, Muzaffer Özdemir ve ..

... ve kendisinin de katıldıklarını, o dönemde HSYK Genel Sekreteri olan ... ile Genel Sekreter Yardımcıları olan Muzaffer Bayram ve ... ile Yargıtaydan gelen Aydın Boşgelmez, Önder Aytaç, Muzaffer Özdemir ve ...'nin de evde olduklarını, bu evde toplanmalarının amacının; Yargıtaya seçilecek Fetullah Gülen cemaati mensuplarının isimlerinin belirlenmesi olduğunu, buradaki toplantıda 140 sayısı konusunda diretilmediğini, ancak en az 120 kişi olmasının istendiğini, daha önce belirledikleri 80'e yakın isim dışında bazı isimlerin de dile getirilmeye başlandığını, seçilmeleri hâlinde yaşanacak sıkıntıları dile getirdiğini, buna rağmen bu kişilerde ısrar edilerek isimlerin listeye yazılmasının istenildiğini, bu konuşmalardan sonra kendilerinin ve yüksek yargı üyeleri dışında Kurul Üyelerince verilen isimlerin görüşülmesini istediğini, bu görüşme esnasında bazı isimlere Fetullah Gülen cemaati mensuplarınca itirazlar gelmeye başladığını, bu kişileri üçüncü seçimde çok ısrar ettiği için seçtirebildiğini, kendilerinin de belirledikleri isimlerle sayının 180'in üzerine çıktığını, bu sayı ortaya çıkınca Fetullah Gülen cemaati mensuplarının kendi sayılarını 108'e kadar indirdiklerini, ardından kendilerinin de belli bir sayıya kadar indiklerini, dönemin HSYK Üyesi Ali Aydın'ın ...'u ısrarla Yargıtay Üyesi yaptırmak istemesi üzerine onu da listeye eklediklerini ve başka bir kişiyle birlikte Fetullah Gülen cemaati mensuplarının sayısının 110'a çıktığını, sanık ...'u Çorlu Ağır Ceza Reisi ve Diyarbakır Reisi olması nedeni ile tanıdığını, sosyal demokrat bir insan olarak bildiğini, Fetullah Gülen cemaat mensuplarının listesinde ismini görünce şaşırdığını, sanığın da Fetullah Gülen cemaat mensubu olduğunu bu şekilde öğrendiğini,

Mahkemede; sanık Çorlu Asliye Ceza Mahkemesi hâkimi iken Çorlu’da Ağır Ceza Teşkilatı kurulduğunu, o dönem Ağır Ceza Reisi verildikten sonra komisyon başkanı olması hasebiyle sanığı tanıdığını, daha sonra da 2008 yılı civarında Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemesi başkanlığına atandığını, orada komisyon başkanlığı yaptığını, oradaki görevine eski kurul döneminde girdiğini, sanığı çalışkan, gayretli ve sosyal demokrat bir kişi olarak bildiğini, eski kurul zamanındaki değerlendirmelerinde, kuruldaki değerlendirmelerin de böyle olduğunu hatırladığını, daha sonra 2011 yılındaki ilkbahar seçimlerinde isminin gündeme geldiğini, 2010 yılı öncesi HSYK ile Yargıtay, Danıştayla, Bakanlık arasında ciddi sıkıntılar yaşandığını ve kurulun çalışamaz duruma geldiğini, sürekli basın açıklamaları yaptıklarını, iki tarafın birbirini suçlayıcı beyanlarda bulunduklarını, en son kurulda Bakanlığın istemediği bazı tasarruflarda bulunulmaya başlayınca Bakanlık Müsteşarının toplantılara katılmadığını, Kurulun çalışamadığını, tutanaklar tutulduğunu ve Yargıtaya suç duyurularında bulunulduğunu, bu sürecin sonucunda da Anayasa değişikliği gerçekleştiğini ve yeni HSYK oluştuğunu, yeni HSYK’da ilk başladıkları gün Bakan, Müsteşar, ilk dereceden seçilenler ve Cumhurbaşkanı’nın seçtiklerinin bir tarafta yer aldığını, yani 17 kişilik bir blok oluştuğunu, yüksek yargıdan gelen 5 üyenin de karşı blokta yer aldığını, ilk gün yaşanan tartışmalar sebebiyle de fiilen böyle bir bölünmenin yaşandığını, ardından Aralık ayında Yargıtay ve Danıştaydaki boş kadrolar için yapılacak seçim çalışmasına başladıkları sırada Bakan Bey’in Kanun değişikliği olacağını, kadroların artırılacağını, buna göre daha geniş bir çalışma yapmalarını ve biraz beklemelerini söylediğini, nitekim Aralık ayı sonu Ocak ayı başında Kanun’un çıktığını, buna göre de Yargıtayda 160 üyenin seçilmesinin gündeme geldiğini ve bütün arkadaşlara duyuru yapıldığını, Bakan ve Müsteşar Bey’le seçilmesini istedikleri isimlerle ilgili beraber değerlendirme yapacakları ve kendi aralarında kararlaştıracakları şeklinde konuştuklarını, herkesin kendi hazırlıklarını yapmaya başladığını, kimleri görmek istiyorsa sicillerini, terfilerini, engel bir durumları var mı, cezaları var mı, kıdemleri yeterli mi, bir de kurulda belirledikleri genel çerçeveye uygun mu buna yönelik herkesin hazırlığını yaptığını, bu yönde Genel Sekreter ...’nın evine Teoman Gökçe, Ahmet Berberoğlu, Bülent Çiçekli, Nesibe Özer, Hüseyin Serter, ..., Ahmet Kaya, Resul Yıldırım, kendisi, ... ve Ahmet Hamsici’yi davet ettiklerini ve 11 kişi olduklarını, Yargıtay seçimleriyle ilgili görüşmek ve adaylarını takdim etmek için kendilerini davet ettiklerini söylediklerini, Genel Sekreter ..., Genel Sekreter Yardımcısı Muzaffer Bayram, Genel Sekreter Yardımcısı ..., yanlış hatırlamıyorsa o tarihte Yargıtay Savcısı olan Aydın Boşgelmez, ..

...’nın evine Teoman Gökçe, Ahmet Berberoğlu, Bülent Çiçekli, Nesibe Özer, Hüseyin Serter, ..., Ahmet Kaya, Resul Yıldırım, kendisi, ... ve Ahmet Hamsici’yi davet ettiklerini ve 11 kişi olduklarını, Yargıtay seçimleriyle ilgili görüşmek ve adaylarını takdim etmek için kendilerini davet ettiklerini söylediklerini, Genel Sekreter ..., Genel Sekreter Yardımcısı Muzaffer Bayram, Genel Sekreter Yardımcısı ..., yanlış hatırlamıyorsa o tarihte Yargıtay Savcısı olan Aydın Boşgelmez, ..., Muzaffer Özdemir ve Önder Aytaç’ın orada olduğunu, "Bu arkadaşlar niye buradalar, biz kendi aramızda konuşmamız gerekir" dediklerinde "Özellikle Yargıtay ile ilgili, savcılık ve tetkik hâkimleriyle ilgili kıdem durumlarına göre önlerinde kimse var mı, işte durumları nedir o konuda genel bilgiler vermek için buradalar, Yargıtayı tanıdıkları için çağırdık. Genel bilgiler verecek bu arkadaşlar" dediklerini, sonraki konuşmalarda genel bir çerçeve çizildiğini, Yargıtayda o tarihte Bakanlıkla yaşanan sıkıntılarda yaklaşık 190 civarında ismin bir arada hareket ettiğini, 150-160 kişilik büyük bir grubun, 35-40 kişilik de küçük bir grubun olduğunu, bu iki grubun birleşip Bakanlığa karşı hareket ettiklerini, Yargıtaydaki eski Üyelerden o tarihte görev yapanlardan Bakanlıktaki 40-45 kişilik bir ekiple teması olduğunu, kendilerinin seçecekleri 160 ismin birlikte hareket edecekleri isimler olmalı ki bu 40 kişiyle birleştiğinde Yargıtayda çoğunluğun elde edilebileceğini, hemen peşinden de Mayıs ya da Nisan ayında peş peşe Yargıtay Başkanlığı ve Başsavcılığı seçimlerinin olduğunu, bu seçimler açısından seçilecek kişilerin uyumlu olmasının, birlikte hareket etmesinin öneminden bahsedildiğini, bu sebeple de yaklaşık 350 kişilik bir liste hazırladıklarını, bu listeden seçim yaparsak sorun olmayacağını söylediklerini, kendilerinin o listeden seçemeyeceklerini çünkü orada 11 kişi olduklarını, 8 arkadaşın hazırladığı liste olarak kendilerinin bunu değerlendirdiklerini, 3 kişi kendilerinin olduğunu, geriye kalan 6 arkadaşları daha olduğunu, onların da önerecekleri isimlerin olacağını, dolayısıyla tamamını buradan seçmenin mümkün olmadığını, "Ancak buradan uygun olan isimler var ise mutabık kalırsak bu arkadaşlara bizde destek veririz ve beraber seçeriz." diye konuştuklarını, bu kişilerin ısrarla oradan çok fazla kişinin olması gerektiğini tekrar vurguladıklarını, bu isimlerin kendilerinin de tasvip edecekleri isimler olduğunu düşündüklerini, genel bir çerçeve çizdiklerini ve çok farklı kesimden isimler olduğunu, hatta o günki tanımlamayla referanduma evet diyen cepheyi temsil eden bir liste gibi yorumlar yapıldığını, "Hemen bakıp isimleri değerlendirelim ancak sayı konusunda herhangi bir pazarlık yapmayız. Kontenjan söz konusu olmaz

." diye konuştuklarını, bu kişilerin ısrarla oradan çok fazla kişinin olması gerektiğini tekrar vurguladıklarını, bu isimlerin kendilerinin de tasvip edecekleri isimler olduğunu düşündüklerini, genel bir çerçeve çizdiklerini ve çok farklı kesimden isimler olduğunu, hatta o günki tanımlamayla referanduma evet diyen cepheyi temsil eden bir liste gibi yorumlar yapıldığını, "Hemen bakıp isimleri değerlendirelim ancak sayı konusunda herhangi bir pazarlık yapmayız. Kontenjan söz konusu olmaz. Uygun olanları işaretleyelim sonra tekrar 16-17 kişi bir araya geldiğimizde bunları tekrar değerlendiririz" dediklerini, bunun üzerine tek tek isimler üzerinde değerlendirmeler yapıldığını, uygun olduğunu düşündükleri, sicilinde ve terfisinde sıkıntı olmayan, herhangi bir disiplin cezası almamış, kıdemi uygun olan kişilerden mutabık kaldıklarına evet dediklerini, engeli olduğunu ya da sıkıntı olacağını düşündükleri isimleri de elemeye çalıştıklarını, Birol, Ahmet Hamsici ve kendisinin olabildiğince sayıyı düşürmeye çalıştıklarını, oradaki 8 kişinin ise olabildiğince yüksek tutma çabası içinde olduklarını, tabi kendileri bunu düşürmeye çalışınca bu kişilerin biraz daha liyakatlı olduğunu düşündükleri bazı isimleri pas geçmeye başladıklarını, o listede ismi olmasına rağmen daha geride olduğunu, onlara göre biraz daha ikinci planda kalacağını düşündükleri bazı isimler de ısrar etmeye başladıklarını, sonuç itibarıyla 80 ismi orada olabilir diye işaretlediklerini, sanık ...’un da orada gündeme gelen 80 kişilik olabilir dedikleri isimlerden biri olduğunu, hatta şöyle bir konuşma geçtiğini hatırladığını, sanığı sosyal demokrat biri olarak tanıdığını, o tarihte Diyarbakır’da kıdem itibarıyla daha kıdemli başkan olduğunu, eğer Diyarbakır’dan birini seçeceksek daha kıdemli birini seçemez miyiz dediklerini, Diyarbakır’dan seçilmesinin psikolojik olarak önemli olduğunu, Diyarbakır’ın önemli bir yer olduğunu, artı sanığın sadece Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı değil ayrıca oranın Komisyon Başkanlığından da geliyor olması sebebiyle daha tercihe şayan olacağının konuşulduğunu, sanığın sicilinin falan da olumlu olduğunu ve hiçbir sıkıntısının bulunmadığını, bu şekilde çok fazla tartışılmadan kabul edildiğini, bu 80 kişinin belirlenmesinden sonra bu kişilerin ısrarla sayalım dediklerini kendilerinin ise saymayalım dediklerini, sonuçta sayıldığını ve 80 sayısını görünce bu kişilerden itiraz geldiğini, sonra Nazmi, ..

... ve Ahmet Berberoğlu’nun koridorda yanlış hatırlamıyorsa kendi aralarında bir değerlendirme yapıp geldiklerini, Ahmet Berberoğlu’nun "Bu listeden en az 140 kişi olması gerek, bunun hoca efendiye de sorulduğunu, hoca efendinin de böyle dediğinin kendisine söylendiğini, bu sebeple kendisi açısından 140’tan aşağısının kabulünün mümkün olmadığını" söylediğini, kendilerinin buna itiraz ederek kesinlikle böyle bir şey olamayacağını belirtip "Nasıl sorarsınız, böyle bir şey kimseye sorulamaz, buna biz karar vereceğiz, sizler karar vereceksiniz, kurul üyeleri karar verecek, kimmiş de sordunuz." gibi tepkiler gösterdiklerini ve oradan ayrıldıklarını, Müsteşar Bey’le görüşerek bu durumu anlatıp "Sayın Müsteşarım biz yüksek yargıdan gelenlerle anlaşalım, bu arkadaşlar 80 bile kabul etmiyorlar, biz 80’in çok olduğunu düşünüyoruz, onlar 80’e de razı değiller." dediklerini, fakat Müsteşar Bey’in Yargıtaydaki dengeler sebebiyle yüksek yargıdan gelenlerle anlaşamayacaklarını, onlarla anlaşırsak o zaman Yargıtaya seçim yapmanın anlamsız hâle geleceğini, bir şekilde bu kişilerle anlaşmak zorunda olduklarını söylediğini, tekrar bu kişilerle görüşmelerinin olduğunu, 16 kişi hâkimevinde bir araya gelip herkesin verdiği isimleri tekrar değerlendirdiklerini, sonra Bülent Çiçekli’nin evinde tekrar bu 8 kişiyle bir araya geldiklerini, son olarak hâkimevinde tekrar 16 kişi bir araya geldiklerini ve 160 isim belirlediklerini, 16 kişi Bakan Bey de dahil edilirse 17 kişi bu isimler üzerinde mutabık kaldıktan sonra bu kişilerin ortak liste hâline dönüştüğünü, dolayısıyla sadece o 8 kişinin isimleri olmaktan çıktığını ve aralarındaki anlaşma gereğince herkesin oy verdiğini, bu şekilde mutabık kalınan listeden saydığı 8 kişinin önerdiği toplam 110 civarında ismin seçildiğini, kendilerinin önerdiği 50 civarında ismin de seçilmiş olduğunu, bu isimlerin tamamı cemaat mensubu mudur, cemaat bağlantısı var mıdır bilmediğini, ama 350 kişinin içinden eleme yapılırken bu kişilerin cemaat mensubu olmadığından emin oldukları isimlerle ilgili itirazları ileri sürerken cemaate yakın olduğunu düşündükleri isimlerle ilgili övücü sözler söylemelerinin daha ziyade kendilerine yakın kişileri seçtirdikleri intibasının kendilerinde uyandığını, ama somut bir bilgisi olmadığını, kanaatleri olduğunu, sanıkla ilgili de "Eski kurul zamanında da takdir edilen, tasvip edilen çalışkan bir arkadaştı, herkesin kabul edeceği bir arkadaştı, Diyarbakır’da seçildiğinde herkesin onay vereceği, ya iyi ki seçildi, yakıştı diyeceği bir arkadaştır." şeklinde yorumların yapıldığını hatırladığını, onun dışında somut olarak kendisi ile ilgili herhangi bir bilgisinin olmadığını, sanığın daha sonra 9. Cezada çalıştığını, kendi aralarında farklı bir yere koydukları sanığı 9

. Cezaya verecek kadar güveniyorlarmış diye değerlendirdiklerini hatırladığını, 2013 yılında da Yargıtayda cemaatin aşırı güç kullanmasından rahatsız oldukları için önce Yargıtay Başkanıyla görüştüklerini, cemaat mensubu olmadığını bildikleri kişileri bir araya getirip onların görüşlerini, fikirlerini sormaları gerektiğini söylediklerini, Başkan Bey buna sıcak bakmayınca Birol ile beraber yemekler düzenlediklerini, o yemeklerde de cemaatin hiç irtibatı olmadığını düşündükleri kişileri davet ettiklerini, sanığı biraz önce söylediği bilgiler çerçevesinde bu yemeklere davet etmediklerini, ilk turda en çok oy alan 2 kat aday finale kalsın dediklerini, çünkü oylar dağılacağı için ilk turda herkesin çıkmasının mümkün olmadığını, dolayısıyla 160 üye seçileceği için iki katının 320 olacağını, oyların eşitliği hâlinde son kişiye kadar gider diye ilke kararı aldıklarını, birinci turda en yüksek oy alandan başladıklarını, yanlış hatırlamıyorsa 380 kişinin finale kaldığını, çünkü 320 ile 380 arasında hepsi aynı oyu aldıklarını, bu sebeple Yargıtay ve Danıştaydan gelen üyelerin kendi adaylarından finale kalamayanların yerine bu sefer finale kalanların içinden tanıdıkları, güvendikleri isimlere oy verdiklerini, sanığın büyük ihtimalle yüksek yargıdan oy almış olduğunu hatırladığını, çünkü eski kurul zamanında komisyon başkanı yapılan bir kişi olduğunu, Ali Suat’ın da oy verdiğini düşündüğünü, kaç oy aldığını hatırlamadığını, 160 kişinin yani mutabık kaldıklarının hepsinin finale kaldığını, sanığın sicilinin ve terfilerinin iyi olduğunu, Diyarbakır’dan bir kişi seçilsin fikrinin de kendilerine sıcak geldiğini, ama daha kıdemli kişi olduğunu, sanığı onun ile mukayese edebileceklerini, Diyarbakır’dan bir kişi seçilecekse komisyon başkanı olması hasebiyle sanığın seçilebileceğini, çünkü genel olarak 16 kişilik heyette sadece Ankara, İstanbul, İzmir ile sınırlı kalmasın, Türkiye’nin değişik yerlerinden seçilsin diye konuştuklarını, sanığın Diyarbakır’dan seçilebilecek 2 ya da 3 kişiden birisi olduğunu, Birol’un Selahattin Menteş’i tanıdığını, Diyarbakır’a verirken de Selahattin Bey ile özel olarak görüştüklerini ve Diyarbakır’ın hassasiyetinden bahsettiklerini, ondan rica ederek Diyarbakır’a bir süre göreve gitmesi gerektiğini söylediklerini, akıllarından geçen ismin o olduğunu, genel sekreterliğin başka bir kişiyi düşündüğünü, sanık ile konuştuklarında onun da Selahattin Bey’i söyleyince kendisinin de çok hoşuna gittiğini, objektif davrandığını düşündüğünü, bunun üzerine Selahattin Bey’i komisyon başkanlığına gönül rahatlığıyla verdiklerini, sanığa ilişkin cemaatle ilgili somut olarak görgüye dayalı hiçbir bilgisinin olmadığını, sadece seçilmesindeki bu yaşanan olaylardan dolayı irtibatı olabileceğine dair bir kanaat oluştuğunu, ama oradaki 80 ismin ya da 110 kişinin hepsinin cemaat mensubu mu olduğu konusunda bir bilgisinin olmadığını, Balyoz Davası Yargıtaya incelemeye geleceği sırada Birol ile beraber Ekrem Ertuğrul ile bir görüşelim, bu dosyayı güvendiği