muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/9825, Karar No: 2008/3359, Tarih: 28.02.2008

B- Sanık hakkında hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın olay tarihinde yanında açık kimliği saptanamayan suç ortağı ile birlikte ellerinde telsiz de olduğu halde yakınana ait işyerine gidip kimlik göstererek kendilerinin polis olduğunu ve denetim yapacaklarını söyledikleri, polis süsü vermek amacıyla çekmeceleri karıştırıp katılanın üzerinde bulunan eşyayı çıkartıp göstermesini istedikleri, yakınıcının masa üzerine bıraktığı para ve kıymetli evrakı alarak ajandalarının içine koydukları, yakınanın tefecilik yaptığı gerekçesiyle hakkında işlem yapacaklarını, işlem yaptıkları takdirde ceza alabileceğini söyleyip para istedikleri, yakınanı kandırıp para çekmek amacıyla hep birlikte en yakın banka şubesine gittikleri, kimliği belirlenemeyen kişinin aldığı para ve kıymetli evrakla birlikte bankaya girmeden olay yerinden kaçtığı, sanığın da kaçmak istemesi üzerine katılanın sanıkla boğuştuğu ve üç gün alışılmış uğraştan kalacak şekilde yaralandığı, ancak sanığı etkisiz hale getirmeyi başarıp kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların işyerinde yakınana yönelik yağma boyutuna oluşan eylemlerinin bulunmadığı, fakat sanık Murat Kılavuz'un suç ortağı arkadaşının suça konu eşyayla birlikte kaçtıktan sonra kendisi de kaçmak isterken cezadan kurtulmak ve yakalanmamak amacıyla yakınanı yaralamasının, hırsızlık şeklinde başlayan eylemi 765 sayılı TCY'nın 495/2. maddesinde tanımlanan dolaylı yağma suçuna dönüştürdüğü gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 495/2. maddesi yollamasıyla 495/1, 522, 59/2, 81/1-3, 31, 33. maddeleri ile hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan, anılan Yasada dolaylı yağma suçuna yer verilmemesi ve hırsızlık suçunun tamamlanıp kesintiye uğramasından sonra oluşan eylemin etkili eylem suçunu oluşturduğu gözetilerek, 142/2-f, 62, 53/1-2; 86/2. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık MK savunmanı ile katılan MA vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4429, Karar No: 2012/870, Tarih: 09.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4429 E.  ,  2012/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra sıra cetveli düzenleme görevinin, ilk haczi koyan icra dairesinde olduğunu, buna rağmen sıra cetvelinin daha sonra haciz koyan ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/11460 sayılı dosyasından yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlardan ... Gıda San. Tic. AŞ. vekili, sıra cetvelinin ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/11460 sayılı dosyasından yapılması gerektiğini bildirmiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin, bedeli paylaşıma konu mal üzerine ilk haczi koyan icra müdürlüğünce düzenlenmesi gerektiği gerekçesiyle, şikâyetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, işlemin niteliği itibariyle harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın iadesine ve yargılama giderlerinin şikâyetçi üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre esas hakkında verilen hükümde yasaya aykırı bir yön yok ise de şikayetin kabul edilmesi karşısında, şikayetçi yararına vekalet ücreti verilmesi gerekirken, şikayetin konusu ve sebebiyet ilkesinden bahisle aksi yönde karar oluşturulması doğru görülmemiştir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden,HUMK.nun 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün,aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 3 no'lu bendinin hükümden çıkartılmasına, bunun yerine “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre şikayetçi yararına tayin olunan 200,00 TL vekalet ücretinin, şikayet olunanlardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile şikayetçiye verilmesine” sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2412, Karar No: 2014/5510, Tarih: 10.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2412 E.  ,  2014/5510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ..., Garanti A.Ş

Taraflar arasındaki şikayet ve sıra cetvelinin iptali davasında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... ... Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, ... memurunun işlemini şikayet ve sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

... Hukuk Mahkemesi, uyuşmazlığın alacağın esasına ilşkin olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın sıra cetveline itiraz niteliğinde olduğu ve icar hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları, kural olarak genel mahkemede görülür; itiraz sadece sıraya ve ... müdürünün ... hukuku kurallarına uygun davranmadığına ilişkin ise görev ... Mahkemesindedir.(İİK.m.142/son)

Somut olayda davacı, ... 2. ... müdürlüğünün 2012/2379 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğu, iddiasıyla, sıra cetvelinin iptali ve düzeltilmesini talep etmiştir. Davacının alacağın esas ve miktarına ilişkin bir talebi bulunmadığı, açıkça İİK. 142/son maddesi uyarınca cetveldeki sıraya itiraz ettiği anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın ... memurunun işlemini şikayet ve sıra cetveline itiraz niteliğinde olduğu anlaşılmakla, ... Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... ... Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle Karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22380, Karar No: 2017/24599, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22380 E.  ,  2017/24599 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1215, Karar No: 2016/4446, Tarih: 18.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/1215 E.  ,  2016/4446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 06.02.2014 tarih ve 2013/453- 2014/70 sayılı karar ile TCK'nın 32/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbiri uygulanmasına dair kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.05.2015 tarih ve 2014/3565 – 2015/9062 sayılı kararıyla “suç tarihi itibariyle işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tümünü veya bir parçasını kaldıracak derecede akıl hastalığı bulunup bulunmadığının araştırılması” yönünden bozulması üzerine bozma ilamına uyularak ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi 05.08.2015 tarihli raporuyla sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirlenip atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, ilk hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği bu nedenle sanık hakkında TCK'nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının gözetilip ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendine beşinci paragraftan sonra gelmek üzere “5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/ son maddesi gereğince kazanılmış hak dikkate alınarak sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/3-a maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” cümlesinin yeni bir paragraf olarak eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/709, Karar No: 2020/5523, Tarih: 30.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/709 E.  ,  2020/5523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 16.04.2019 tarih ve 2018/159 E.-2019/228 E. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar C.İ.K. Ltd. Şti. vekili, Hebak Kollektif Şirketi vekili, Huzur Radyo A.Ş. vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, 41 ve 38. hizmet sınıflarında yer alan radyo ve televizyon programlarının yapımı ve yayını hizmetlerini de kapsayan, 2001 06780 ve 2009 18734 sayılı “Miss Turkey” ibareli markaların sahibi olduğunu, Fox TV (Huzur Radyo TV AŞ) de yayınlanmakta olan “Miss Turkey” yarışması ile davalılar tarafından müvekkilinin marka haklarının ihlal edildiğini, 06.04.2011 tarihli ihtarnameye rağmen ihlalin devam etmekte olduğunu, davalılardan .... ve L’oreal Türkiye Kozmetik San. ve Tic. A.Ş'nin ihtara verdikleri cevapta; markanın kullanımında, Hebak Kolektif Şirketi- Özcan Sandıkçıoğlu ve Ortağı adına tescilli 174931 sayılı markaya dayandıklarını belirttiklerini, Hebak Kolektif Şirketinin anılan markası ile yapım ve yayın hizmeti sunma imkanının bulunmadığını, Hebak Kolektif Şirketinin 174931 sayılı “Miss Turkey” ibareli markasını http://www.missturkey.com.tr/ alan adındaki web sayfasında da müvekkiline ait hizmetler üzerinde kullanmakta olduğunun tespit edildiğini, beyanla, müvekkilinin marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ve önlenmesine, “Miss Turkey” isimli programın yayının durdurulmasına ve kararın ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan .... vekili, müvekkil şirkette yayınlanan “Miss Turkey” güzellik yarışmasının 03.06.2011 tarihinde de televizyonda final yayını yapılarak sona erdirildiğini, yayının davalılardan L’oreal’in sponsorluğu ve Hebak’ın organizatörlüğü ile gerçekleştirildiğini, kullanılan “Miss Turkey” markasının kullanım hakkının 11.01.2011 tarihli sözleşme ile Hebak’tan devralındığını, davacının da aslında uzun yıllardır tanınır hale gelen “Miss Turkey” markasının Hebak’a ait olduğunu bildiğini, davacının marka tescillerini davalıdan, 38. sınıfta 4 yıl, 41. sınıfta da 14 yıl sonra gerçekleştirdiğini, Hebak’a ait “Miss Turkey” markasının tüm Türkiye’de tanınır bir marka olduğunu, davacının bu tanınışlıktan haksız kazanç elde etme gayesi içinde olduğunu, beyanla açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı uyarınca; davalı markasının sadece güzellik yarışmalarının organizasyonuyla sınırlı olduğu, bu hizmet türünün aynı zamanda düzenlenen organizasyonun aynı tanıtıcı işaretle radyo veya televizyon programnın yapılması ve yayınlanması hizmetlerini kapsamadığı, söz konusu hizmetlerin münhasıran davacı markasının tescil kapsamında bulunduğu ve “MISS TURKEY” ibaresinin davacıdan izin alınmaksızın televizyon programlarının yapımında ve televizyonda yayınlanması hizmetlerinde kullanılmayacak olduğu anlaşılmış, davalı yanca dosyaya konulmuş deliller ve kataloglar da davalı yanca düzenlenen güzellik yarışması organizasyonlarının “MISS TURKEY” markasıyla televizyon yayıncılığına konu edildiğini göstermeye tek başına yeterli olmadığı, davalıların televizyonda MİSS TURKEY ibaresini kullanarak yapmış oldukları programın yayın ve yapımına ilişkin hizmetlerin davacının 2001/0678 ve 2009/18734 sayılı tescilli markaları kapsamında kaldığı davalılara ait 96/018621 sayılı marka kapsamında bulunmadığı, davalılara ait marka kapsamında sadece "güzellik yarışmaları organizasyonu hizmetleri"nin bulunduğu, ancak bu hizmetin güzellik yarışmaları için televizyon yayınlarını ve yapımlarını içermediği, davalıların televizyonda gerçekleştirdikleri güzellik yarışması ile ilgili eylemlerinin davacının 2001/0678 ve 2009/18734 sayılı tescilli markaları kapsamında kalması nedeniyle markaya tecavüz ve haksız rekabet şartlarının oluştuğu anlaşıldığı gerekçesiyle davalıların kullanımlarının davacının tescilli marka hakkından doğan haklarının ihlal ettiği ve kullanımların davacı tescilli marka kapsamında olduğu bu durumun markaya tecavüz ve haksız rekabet yarattığının tespit ile markaya tecavüz ve haksız rekabetin menine, her türlü basılı evrak katalog broşür tanıtım evraklarında her türlü ticari evrakta reklamlarda levhalarda vs kullanımlarının önlenmesine, silinmesinin mümkün olanların silinmesine, silinmesi mümkün olmayanların imhasına, ticari amaçla bulunduruldukları her yerde el konulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar C.İ.K. Prodüksiyon Ltd. Şti. vekili, Hebak Kollektif Şirketi vekili, Huzur Radyo A.Ş. vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar C.İ.K. Prodüksiyon Ltd. Şti. vekili, Hebak Kollektif Şirketi vekili, Huzur Radyo A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar C.İ.K. Prodüksiyon Ltd. Şti. vekili, Hebak Kollektif Şirketi vekili, Huzur Radyo A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar C.İ.K. Prodüksiyon Ltd. Şti. vekili, Hebak Kollektif Şirketi vekili, Huzur Radyo A.Ş'den ayrı ayrı alınmasına, 30.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12280, Karar No: 2015/25711, Tarih: 15.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/12280 E.  ,  2015/25711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ikramiye ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının zimmetine para geçirdiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alcağının kabulüne, yıllık izin, ikramiye ve ücret alacağı istemlerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.