muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13307, Karar No: 2024/2706, Tarih: 13.03.2024

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı vekili ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut olayda;Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı için muhtemel bakiye ömür süresi PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre belirlenen ve prograsif ranta göre yapılan tazminat hesaplaması hükme esas alınmış; davalının itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince TRH 2010 ve %1,8 teknik faiz uygulanarak yapılan tazminat hesabına göre karar verilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan tazminat hesaplamasında, yeni ZMSSGŞ ve ekindeki cetvellere göre hesaplama yapılmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih-2019/40-2020/40 sayılı kararı ile KTK'nın 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ZMSS Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz uygulaması da anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan yapılması gereklidir.

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacı için her ne kadar kaza tarihi itibariyle TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre hesaplama yapılması gerekirse de davacı tarafından PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre yapılan tazminat hesabını hükme esas alan Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına hesap raporu yönünden itiraz edilmediği de dikkate alınarak, davalı lehine usuli kazanılmış haklar gözetilerek; PMF 1931 Yaşam Tablosuna ve progresif rant usulüne göre yapılan tazminat hesabına ilişkin raporun hükme esas alınması gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

3. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Davaya konu kazanın gerçekleştiği tarih (14.09.2019) itibariyle 20.02.2019 tarihli Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olup, davacının maluliyetinin bu yönetmelik hükümlerine göre belirlenmesi gereklidir. Bu yönetmeliğin 2 nolu ek cetveli olan engel oranları alan klavuzunun "kas iskelet sistemi" başlığı altında yer alan "omurgaya ait sorunlarda engellilik" maddesinde, engellilik belirlemesinin kriterleri düzenlenmiştir. Omurga sorunlarında engellilik belirlemesi için 2 model (yaralanma modeli veya tanı ilişkili değerlendirme ile eklem hareket genişliği modeli veya fonksiyonel model) öngörülmüş ve her iki modele göre yapılacak belirlemede de "engelin kalıcı ve stabil olması, son 12 ayda değişiklik olmaması" ve "patolojinin kalıcı ve stabil olması, yetersizliğin en az 1 yıldır devam ediyor olması" ölçütleri getirilmiştir.

Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Dicle Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı tarafından (kaza tarihinden yaklaşık 5 ay sonra) düzenlenen 29.01.2020 tarihli raporda, davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyeti % 23 olarak belirlenmiştir. Anılan bu raporun tanziminde 20.02.2019 tarihli Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ile ekindeki cetveller kullanılarak belirleme yapılması yerinde olmakla birlikte, davacının kazadaki T12 vertebra kırıkları nedeniyle oluşan omurga hasarı için yönetmelikteki 1 yıllık süre gözetilmemiş ve bu hususta bir değerlendirme de yapılmamıştır.

Açıklanan hukuki ve maddi olgular karşısında; davacının muayenesi de yapılarak kaza nedeniyle maluliyeti oluşup oluşmadığı ve varsa maluliyet oranının, 20.02.2019 tarihli Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri ile ekindeki cetvellere göre belirlenmesi için, en yakın üniversite hastanesinin adli tıp anabilim dalı başkanlığından rapor alınıp oluşacak sonuca göre (maluliyet oranı bakımından davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar dikkate alınarak) karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

4- Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin 4 üncü fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine yer verilmiştir.

4- Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin 4 üncü fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda olayın meydana geliş şekli gözetildiğinde; davacının dosya kapsamında yer alan beyanında, özel rehabilitasyon merkezinde hostes olarak çalıştığı, engelli öğrencileri almak için gittiklerini beyan ettiği anlaşılmakla, olayın iş kazası olma durumu dikkate alınmalı, davacıya rücuya esas bir ödemenin yapılıp yapılmadığı araştırılmalıdır. Olayın iş kazası olarak kabul edilmiş olması halinde davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılan ödemenin miktarı ve niteliği (iş kazası sigorta kolundan yapılıp yapılmadığı) ile ilk peşin sermaye değeri tutarının ne olduğu, rücuya tabi olup olmadığı hususlarının sorulması, dayanak ödeme belgelerinin temin edilmesi, rücuya tabi ödeme bulunması halinde ilk peşin sermaye değeri tutarlarının indirilmesiyle tazminatın hesaplanması için ek rapor alınması ve oluşacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi doğru değildir. İtiraz Hakem Heyeti kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

1- Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekili ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin, (3) ve (4) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalıya iadesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7771, Karar No: 2019/5114, Tarih: 28.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/7771 E.  ,  2019/5114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 30. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin Şubat 2011 ayından itibaren davalı şirkette Satış Yönetmeni olarak çalışmaya başladığını ve terfi ederek davalı şirket bünyesindeki Habertürk TV ve Bloomberg HT televizyon kanallarının Reklam ve Satış Müdürü olarak görev yaptığını, 12.04.2016 tarihinde müvekkilinin iş sözleşmesinin işyeri ve işletme gerekleri sebebiyle davalı işveren tarafından feshedildiğini, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 5 yıldan fazla kıdemi bulunduğunu ve işyerinde çalışan sayısının 30’un üzerinde olduğunu, müvekkiline tebliğ edilen fesih bildirim yazısında dayanılan fesih sebebinin geçerli bir sebep olmadığını, fesih yazısında 5 satış müdürü tarafından yürütülen işlerin 4 müdür tarafından yürütülmesine karar verildiği belirtilmiş ise de, satış müdürlerinin farklı TV kanalları ile gazete ve internet sitelerinin reklam ve pazarlama faaliyetlerini yönettiklerini, müvekkilinin Habertürk TV ve Bloomberg HT kanallarının reklam ve satış müdürlüğü görevini yürüttüğünü, müvekkilinin yaptığı işin niteliği dikkate alındığında, müvekkilinin pozisyonuna olan ihtiyacın ortadan kalkmadığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin feshine esas teşkil eden yönetim kurulu kararlarının müvekkiline tebliğ edilmediğini, davalı şirketin müvekkilinin iş sözleşmesinin İKALE suretiyle sona erdirilmesi için 3 maaş teklif ettiğini, ancak diğer çalışanlara 6 maaş teklif ettiğini, müvekkilinin bunu kabul etmemesi üzerine sözde fesih gerekçesini uydurarak sözleşmesinin sona erdirildiğini, müvekkilinin iş sözleşmesinin sona erdirilmesinde feshin son çare olması ilkesinin gözetilmediğini iddia ederek; feshin geçersizliğinin tespitine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; müvekkili şirket tarafından alınan işletmesel karara dayalı olarak yapılan feshin geçerli nedene dayandığını, müvekkili şirketin Habertürk TV’nin yayıncı kuruluşu olduğunu ve işletmesel gereklilikler nedeniyle müvekkili şirketin İnsan Kaynakları Biriminin şirketin diğer birimleriyle toplantılar yaparak alınması gerekli kararları bir yazıyla yönetim kuruluna bildirerek kadroların yeniden belirlenmesi ve bu sürecin sağlıklı yürütülebilmesi için yetki istediğini, yönetim kurulunun da bu yetkiyi verdiğini, bu kararın ardından diğer birimlerin yanısıra Reklam Biriminde de değerlendirmeler yapıldığını ve 5 satış müdürü ile yürütülen işlerin 4 müdür tarafından yürütülmesine karar verildiğini, davacının görev yaptığı TV Reklam Satış Birimi’nin hem Habertürk TV hem de Bloomberg HT TV’nin reklam satışını yapmak üzere organize olmuş bir ortak hizmet merkezi olduğunu, bu birimde görev yapan müdürlerin hepsinin her iki TV’nin reklam satışını gerçekleştirdiğini, davacının da dahil olduğu reklam satış müdürleri arasındaki ayrımın şirket ve kanal bazında olmayıp reklam satışının yapılacağı sektör bazında olduğunu, davacının da fuar, tekstil ve turizm sektöründen sorumlu olduğunu ve davacının iş sözleşmesinin feshinden sonra sorumlu olduğu sektörlerin sorumluluğunun diğer müdürlere dağıtıldığını, davacının iş sözleşmesinin fesih gerekçesinin davacının pozisyonuna olan ihtiyacın ortadan kalkması olmayıp, mevcut ihtiyacın 5 müdür istihdamını gerektirmemesi ve 4 müdürün yeterli olacağı tespitine dayandığını, müvekkili şirketin bu yönde aldığı işletmesel kararın yerindelik denetimine tabi tutulamayacağını, reklam veren şirketlerin reklam harcamalarını kısmaları ve ülkede yaşanan terör olayları nedeniyle reklam yatırımlarının azalması sebebiyle tek geliri reklam yayınları olan müvekkili şirketi bazı tedbirler almaya mecbur bıraktığını, Yargıtay’ın belirlediği kriterler açısından değerlendirildiğinde de keyfi davranılmadığını ve reklam yatırımlarındaki daralmanın istihdama yönelik tedbirleri kaçınılmaz kıldığını ve kararın tutarlı şekilde uygulandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak;”Tarafların iddiaları, sunulan ve toplanan deliller ile bilirkişi incelemesi sonucunda; feshin, performans değerlendirmelerinin objektif kritelere göre düzenlendiğinden bahisle yapıldığı belirtilmiş ise de, yaptırılan bilirkişi incelemesi ile de davalı işverenin davacının iş sözleşmesinin yetersiz davranışları nedeniyle geçerli sebeple fesih edildiğini ileri sürdüğü ancak ispat yükü kendine düşen işverenin bunu yerine getirmediği gibi feshin son çare olduğu ilkelerine riayet edildiği hususları davalı tarafça ispatlanamadığından açılan davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve işçinin işe iadesine, yasal haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.“ gerekçeleriyle, davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Ç) İstinaf başvurusu :

Ç) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf başvurusunda; yerel mahkemece feshin performans yetersizliğinden yapıldığından bahisle değerlendirme yapıldığını, bu değerlendirmenin dosya kapsamına uygun olmadığını, iş akdinin işletmesel karar ile feshedildiğini ve buna ilişkin delilerin dosyaya ibraz edildiğini, buna rağmen oluşturulan gerekçeye göre bu delillerin hiç değerlendirilmeye alınmadığını beyanla kararın HMK 353/1-a-6 uyarınca kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, “Davacının iş akdi ''09.02.2011 tarihinden bu yana şirketimizde sigortaya tabi olarak çalışmaktasınız. Gerçekleşen zararın azaltılması amacıyla şirketimiz Yönetim Kurulu'nca kararlar alınmış, bu çerçevede reklam sektöründeki gelişmeler de gözönünde bulundurularak halihazırda 5 satış müdürü tarafından yürütülen işlerin 4 müdür tarafından yürütülmesine karar verilmiştir. Bu nedenle, işin, işyerinin ve işletmenin gerekleri gözönünde bulundurularak, görevlendirilebileceğiniz uygun bir pozisyon da bulunmadığından iş akdiniz 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. ve 18. Maddeleri gereğince bildirim sürelerine ilişkin peşin ödenerek 12.04.2016 tarihi itibariyle feshedilmiştir.'' gerekçesiyle işletmesel karar ile feshedilmiştir.

Davalı tarafından işletmesel karar ve ekleri delil olarak dosyaya ibraz edilmiş ve bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Davalı işyerinde Reklam ve Satış müdürü olarak çalışan davacının iş akdinin feshinde, feshin son çare olması ilkesine uygun davranıldığı, işletmesel kararın tutarlı olarak uygulandığı, birden fazla çalışan müdür arasından davacının hangi kriterlere göre seçilerek iş akdi feshinin yapıldığı hususunun davalı tarafından ispatlanamadığı, bu nedenle işe iade kararının yerinde olduğu,

Davalının istinaf dilekçesinde dile getirdiği üzere, İlk Derece Mahkemesi tarafından gerekçenin dosya kapsamına uygun olmadığı, performans yetersizliğinden fesih işlemi yapılmış gibi gerekçe oluşturulduğu gibi, işe başlatmama tazminatının kıdem süresine göre 5 aylık ücret miktarı olarak tespiti gerekirken gerekçelendirilmeksizin 6 ay olarak tespitinin dosya kapsamına uygun olmadığı, ancak bu konuda davalının açıkça istinaf başvurusu bulunmadığı için davacı lehine kazanılmış hak oluşturduğu anlaşılmakla, gerekçe yönünden kararın düzeltilmesi gerektiğinden , davalının istinaf başvurusunun gerekçe yönünden kabulü ile, yukarıdaki gerekçeler doğrultusunda İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak, davacının işe iadesine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur....” gerekçesiyle, karar kaldırılmış, değiştirilen gerekçe ile tekrar işe iade hükmü kurulmuştur.

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

G) Gerekçe:

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

G) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; hüküm altına alınan işe başlatmama tazminatının, davacının kıdemi ve fesih nedenleri göz önünde bulundurularak, 5 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken, 6 aylık brüt ücreti olarak belirlenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

H) Hüküm:

Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde işe başlatmama tazminatına dair paragraftaki “6” rakamının çıkarılarak yerine “5” rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3682, Karar No: 2023/12428, Tarih: 22.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/3682 E.  ,  2023/12428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/353 E. 2021/62 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Davalı ...'a gerekçeli kararın tebliği üzerine kararı temyiz etmek için 30.12.2021 tarihli dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunduğu ancak mahkemece taleple ilgili bir karar verilmeksizin dosyanın dairemize gönderildiği görülmekle yapılan incelemede;

Davalı ...'un mahkemenin 19.01.2015 tarih, 2008/64 Esas, 2015/45 Karar sayılı kararını adli yardım talepli olarak temyiz ettiği, Yargıtay (Kapatılan) 17 Hukuk Dairesinin 25.12.2018 tarihli 2018/2728 Esas, 2018/12741 Karar sayılı bozma kararında davalı ...'un adli yardım talebinin kabul edilerek temyiz incelemesinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda devam eden adli yardım kararı varken tekrar adli yardım kararı verilmesine gerek bulunmadığından mahkeme tarafından, davalı ...'un kararı temyiz edip etmediğini bildirmesi ve temyiz ediyor ise temyiz dilekçesini ibraz etmesi için süre verilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8275, Karar No: 2022/11363, Tarih: 30.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/8275 E.  ,  2022/11363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : ...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 20.11.2020 tarih 2019/2 Esas ve 2020/3 Karar sayılı kararı nazara alındığında, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligat; öncelikle tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde Kanun’un 21/1. maddesine göre yapılır, muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adresten farklı olması halinde; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine mernis adresi şerhi verilerek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması gerektiği halde, sanığa gerekçeli kararın tebliğinin doğrudan MERNİS adresine Kanun’un 21/2. maddesine göre yapıldığı ve tebligatın usulsüz olduğu, duruşma günü usulüne uygun şekilde bildirilmeyen sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın temyiz dilekçesinin ekinde sunduğu sağlık kurulu raporunda atipik psikoz rahatsızlığı tanısı konulduğunun görülmesi karşısında, TCK.nın 32. maddesi gereğince sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda tam teşekküllü üniversite veya devlet hastanesi, uzman ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi ya da Adli Tıp Kurumu'ndan heyet raporu alınarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması yasaya aykırı,

Sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12398, Karar No: 2023/2442, Tarih: 06.07.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/12398 E.  ,  2023/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI 2015/19 E.,2016/70 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

1.Sanık ... Müdafiinin Sanık ... Hakkında Verilen Hükme İlişkin Temyiz Talepleri Yönünden;

Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan yürütülen kovuşturmada, sanık ... yönünden katılan sıfatının, katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık ... hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

2.Sanık ... Müdafiinin sanık ... Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına İlişkin Temyiz Talepleri Yönünden;

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği ön inceleme neticesinde anlaşılmakla, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/19 Esas, 2016/70 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 22 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 ncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi gereğince 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası ve 5271 sayılı Kanun'un 231 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.12.2020 tarihli ve 2016/189929 sayılı, sanık müdafiinin sanık ... yönünden temyiz hakkı bulunmaması nedeniyle reddi ile sanık ... hakkında hüküm yönünden ise incelenmeksizin iadesi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

Kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna, sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü