muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9915, Karar No: 2016/1824, Tarih: 02.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/9915 E.  ,  2016/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 22.02.2005 suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19.07.2012 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 08.04.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19.07.2012'den itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 08.04.2014'e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının (durma süreleri hariç), 22.02.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/32701, Karar No: 2025/3475, Tarih: 03.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/32701 E.  ,  2025/3475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/198 E., 2021/524 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/94 E., 2019/516 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13037, Karar No: 2013/26738, Tarih: 18.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13037 E.  ,  2013/26738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elazığ 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.04.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/19071, Karar No: 2018/5904, Tarih: 17.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/19071 E.  ,  2018/5904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ: KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 128 ada 23, 25, 27, 28, 29, 35 ve parsel sayılı 5213, 1.378.55, 2.790.15, 2.239.07, 1.722.71, 8.040.18 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle sırasıyla ..., ..., ..., ..., ... ve 1/2’şer payla ... ile ... adlarına, 128 ada 24, 36 parsel sayılı 6.103.58, 21.303.90 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu öncesi kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle sırasıyla ... ve ... adlarına tespit edilmişlerdir. Davacı Hazine, yasal süresi içerisinde çekişmeli taşınmazların tespitinin iptali ile mera olarak sınırlandırılması veya Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı Hazinenin açtığı davanın kısmen kabulüne, temyize konu çekişmeli 128 ada 23, 24, 25, 27, 28, 29, 35, 36 parsel sayılı taşınmazların tespitinin iptaline, 128 ada 23 parselin 26.02.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda (B), (C), (D) harfleri ile gösterilen 83.20, 515.97, 213.89 metrekare yerin mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına, (A) harfi ile gösterilen 4.399,94 metrekare kısım itibariyle tespit gibi tesciline, 128 ada 24 parselin 07.05.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda (A), (C), (D) harfi ile gösterilen 165.51, 947.03 ve 4.076,37 metrekare yerin mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına, (B) harfi ile gösterilen 914,67 metrekare kısım itibariyle tespit gibi tesciline, 128 ada 25 parselin 26.02.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 570,33 metrekare yerin mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına, (A) harfi ile gösterilen 808,22 metrekare kısım itibariyle tespit gibi tesciline, 128 ada 27 parselin 07.05.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda (A), (C), (D) harfleri ile gösterilen 947.15, 61.23, 67.72 metrekare yerin mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına, (B) harfi ile gösterilen 1.714,05 metrekare kısım itibariyle tespit gibi tesciline, 128 ada 28 parselin 26.02.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 1.438,16 metrekare yerin mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına, (A) harfi ile gösterilen 800,91 metrekare kısım itibariyle tespit gibi tesciline, 128 ada 29 parselin 26.02.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 444,53 metrekare yerin mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına, (B) harfi ile gösterilen 1.278,18 metrekare kısım itibariyle tespit gibi tesciline, 128 ada 35 parselin 26.02.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 141,04 metrekare yerin mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına, (A) harfi ile gösterilen 7.899,14 metrekare kısım itibariyle tespit gibi tesciline, 128 ada 36 parselin 07.05.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda (B), (C) harfi ile gösterilen 15.003,56 ve 1597,65 metrekare yerin mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına, (A) harfi ile gösterilen 4

.02.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 141,04 metrekare yerin mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına, (A) harfi ile gösterilen 7.899,14 metrekare kısım itibariyle tespit gibi tesciline, 128 ada 36 parselin 07.05.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda (B), (C) harfi ile gösterilen 15.003,56 ve 1597,65 metrekare yerin mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına, (A) harfi ile gösterilen 4.702,69 metrekare kısım itibariyle tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 17.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1207, Karar No: 2015/3273, Tarih: 17.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1207 E.  ,  2015/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ve .... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, istirdat ve menfi tespit istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çekden kaynaklandığı ve çeklere ilişkin uyuşmazlıklar Türk Ticaret Kanununda düzenlendiği, bu durumda davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye ticaret mahkemesi ise, tarafların tacir olmadığı ve taraflar arasındaki temel uyuşmazlığın sözleşmeden kaynaklanan mal satımına ilişkin menfi tespit davası olduğu, bu durumda işbu davanın mutlak ticari davalardan olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Ticaret Kanunun 4. maddesinde, bu kanundan doğan hukuk davalarının ticari dava sayıldığı, aynı Kanunun 5. maddesinin ikinci fıkrasında, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalara ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

Türk Ticaret Kanununun 3. maddesinde, ”Bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir.” düzenlenmesi getirilmiştir.

Bir hukuki işlemin veya fiilin TTK'nın kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen bu kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bir hukuki işlemin veya fiilin olması gerekir.

Dosya kapsamından, davacı ..., davalı ... ile aralarında yaptıkları soğutucu yapılması ve teslimi yönündeki 28.12.2013 tarihli protokolun 3. maddesi gereğince 4 adet çek verdiğini ve çeklerden birinide ödedeği halde, davalının soğutucuları teslim etmediği nedeniyle, 28.12.2013 tarihli protokol gereğince verilen çeklerin iptali ile davalıya borçlu olmadığının tespitini ve ödenen çek bedelinin iadesini (istirdadını) talep ettiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, uyuşmazlığın kambiyo senedinden (çekten) kaynaklanmadığı, temel ilişkinin sözleşme ilişkisi olduğu, akdi ilişkiye bağlı olarak düzenlenen çekin, sözleşmenin ifa edilememesi ve çekin bedelsiz olduğu iddiasının akdi ilişkiye göre ve genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gerektiği anlaşıldığından, davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1139, Karar No: 2025/1878, Tarih: 07.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1139 E.  ,  2025/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/221 E., 2025/225 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nevşehir İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/246 E., 2024/360 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili; müvekkili tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatıldığını, bu dosyadan Nevşehir'deki taşınmaza taraflarınca ilk olarak 11.12.2009 tarihinde haciz konulduğunu, satış avansı da yatırılarak süresi içinde satış istenildiğini, fakat satış talebinin icra müdürlüğünce reddedildiğini, söz konusu taşınmaza daha sonra yenileme hacizleri de konulduğunu, takip dosyasındaki 11/12/2009 tarihli ilk hacizlerinin ayakta olduğunu ileri sürerek 14.09.2022 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Şikayet olunan ... ve ... vekili; şikayetçinin taşınmazlar üzerine konulan ihtiyati haczinin 11.12.2009 tarihli olduğunu, 20.12.2011 tarihinde taşınmazın satışının yapılmasına yönelik talepte bulunduğunu ve aynı tarihte satış avansı yatırdığını, ancak yatırılan paranın 24.09.2013 tarihinde şikayetçi vekiline geri iade edildiğini, şikayetçi vekilinin bu parayı aldığını, icra müdürlüğüne hata yapıldığından bahisle iade etmediğini, ancak taşınmaz üzerine konulan haczin kesinleşme tarihinden sonra taşınmazın satışı için kanun gereği o tarihte 2 yıllık satış isteme süresi söz konusu olduğundan satış isteme süresinin son gününü geçirerek haciz düştükten sonra satış talebinde bulunulduğunu, bu nedenle sıra cetvelinde hukuka aykırılık olmadığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

2. Diğer şikayet olunanlar şikayete cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçinin takip dosyasında 11.12.2009 tarihinde taşınmazı haczettiği, sonrasında taşınmazdaki haczin 19.12.2012, 22/11/2017 ve 27.11.2020 tarihlerinde yenilendiği, ilk konulan 11.12.2009 tarihli haczin düştüğü, Gülşehir İcra Müdürlüğü'nün 2009/619 Esas sayılı dosyasında konulan 11.12.2009 tarihli haczin ayakta olmadığına karar verildiği ve istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği, bu nedenle sıra cetvelinde bir aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle şikayetinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; mahkemece 11.12.2009 tarihli haczin ayakta olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiğini, istinaf kararının Gülşehir İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2021/29 Esas, 2022/1 Karar sayılı ilamının incelemesi neticesinde verildiğini, sıra cetvelinin konusunu oluşturan taşınmaz üzerindeki haczin ayakta olup olmadığının değerlendirilmediğini bu doğrultuda yargılamanın yapılmadığını, satışa konu taşınmaz üzerindeki 11.12.2009 tarihli haczin ayakta olup olmadığının incelenmesi ve değerlendirilmesi gerektiğini, aynı taşınmaza daha sonra da taraflarınca haciz konulduğunu, ilk haczin düşmediğini ve hacizden feragat etmediklerinden dolayı bu hacizlerin ilk haczi düşürmeyeceğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

İcra mahkemesince verilen kararlar, kural olarak maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmemekle birlikte, aynı takip dosyası nedeniyle, aynı taraflar arasında ve aynı konuda daha önce verilen icra mahkemesi kararları, kesinleşmek koşuluyla sonradan oluşturulacak aynı konuda, aynı takiple ilgili ve tarafları aynı olan kararlar yönünden birbirlerine karşı kesin hükmün sonuçlarını doğururlar.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle İcra Mahkemesi kararıyla takip projesini içerisinde tesis edilen haczin düştüğünün kesinleşmesine göre karar usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken temyiz harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19991, Karar No: 2025/6457, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/19991 E.  ,  2025/6457 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/736 E., 2022/815 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/131 E., 2021/60 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/124, Karar No: 2015/1393, Tarih: 11.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/124 E.  ,  2015/1393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zile Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşini öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) 06.11.2013 tarihli oturuma ilişkin tutanağın başlığında Cumhuriyet Savcısının adının ve sicilinin yazılmaması, kısa kararın sonunda ve gerekçeli karar başlığında, Cumhuriyet Savcısının adının ve sicilinin belirtilmesi karşısında mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

2-) Hükümlü .. hakkında 765 sayılı TCK'nun 449/1, 51/1, 59, 31 ve 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun, Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında kanuna aykırı cihet görülmemiş, ancak, uyarlama yargılaması yasa gereği zorunlu olarak yapıldığından, bu yargılamadaki giderlerin hükümlüye yüklenemeyeceğinin fakat uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle önceki hüküm tümüyle ortadan kalkacağından, kesinleşen hükümde belirtilen yargılama giderine ilişkin yeniden karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderine ilişkin bendin "122,50.TL. yargılama giderinin sanıktan tahsiline" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve re'sen temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9870, Karar No: 2015/11038, Tarih: 04.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/9870 E.  ,  2015/11038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 30/12/2014

Numarası : 2013/545-2014/940

YARGITAY İLAMI

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 12.11.2012 tarihli, 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan B.. İ..'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte Bursa Valiliğinden;

2-B.. İ..'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin Bursa Valiliği'nden sorulup alınacak yazı cevaplarının eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.