muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21907, Karar No: 2015/23358, Tarih: 25.11.2015

Çalışma koşullarının değişikliğinden söz edebilmek için öncelikle bu koşulların neler olduğunun ortaya konulması gerekir.

Sözü edilen 22'nci maddenin yanı sıra Anayasa, yasalar, toplu ya da bireysel iş sözleşmesi, personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ile işyeri uygulamasından doğan işçi ve işveren ilişkilerinin bütünü, çalışma koşulları olarak değerlendirilmelidir.

Uygulamada, yazılı olarak yapılan iş sözleşmelerinde çoğunlukla işçinin yerine getireceği iş, unvanı, ücret ve ekleri belirtilmekle birlikte, çalışma koşullarının tespitine yönelik ayrıntılı düzenlemelere yer verilmemektedir. Bu noktada çalışma koşullarının tespiti ve değişikliğin yapılıp yapılmadığı konularında ispat sorunlarını beraberine getirmektedir. Çalışma koşullarında işçi aleyhine esaslı değişiklik yapıldığı konusunda ispat yükü işçidedir.

İşverenin yönetim hakkı kapsamında kalan ya da geçerli nedene dayanan değişiklikler, çalışma koşullarında esaslı değişiklik olarak nitelendirilemez. Geçerli neden işçinin verimi ile davranışlarından ya da işyeri gereklerinden kaynaklanabilir

Yasanın 22'nci maddesinin ikinci fıkrasında, çalışma koşullarının, tarafların karşılıklı uzlaşmaları ile değiştirilmesinin her zaman mümkün olduğu kurala bağlanmıştır. Çalışma koşullarında değişiklik konusunda işçinin rızasının yazılı alınması yasa gereğidir. Aynı zamanda işverence değişiklik teklifinin de yazılı olarak yapılması gerekir. İşçi çalışma koşullarında yapılmak istenen değişikliği usulüne uygun biçimde yazılı olarak ve süresi içinde kabul ettiğinde, değişiklik sözleşmesi kurulmuş olur. İşçinin değişikliği kabulü, sadece bu işlem yönünden geçerlidir. Bir başka anlatımla işveren işçinin bir kez vermiş olduğu değişiklik kabulünü, daha sonraki dönemlerde başka değişiklikler için kullanamaz.

İşçinin değişikliği kabul yazısının işverene ulaşma anına kadar bu değişiklikten vazgeçmesi mümkündür. Yazılı olarak bir kabul olmamakla birlikte işçinin değişikliği kuşkuya yer vermeyecek biçimde kabul anlamına gelen davranışlar içine girmesi halinde, işçinin bu davranışı 22'nci maddenin ikinci fıkrası anlamında, çalışma koşullarında anlaşma yoluyla değişiklik olarak değerlendirilmelidir.

Yapılan değişiklik önerisi, altı işgünü içinde işçi tarafından yazılı olarak kabul edilmediği sürece işçiyi bağlamaz. Bu sürenin geçirilmesinden sonra, işçinin değişiklik önerisini kabul etmesi, işçi tarafından işverene yöneltilen yeni icaptır. İşveren iş sözleşmesini ancak altı iş günlük sürenin geçmesinden sonra feshedebilir. İşçinin altı işgünü geçmesinden sonra yaptığı kabul beyanı üzerine işverenin iş sözleşmesini feshi, kendisine yöneltilen yeni icap beyanının örtülü olarak reddi anlamına gelir.

İşçi çalışma koşullarında esaslı değişikliği kabul etmez ve işyerinde çalışmaya devam edilirse, değişiklik gerçekleşmemiş ve sözleşme eski şartlarla devam ediyor sayılır. Bu durumda işveren, değişiklik teklifinden vazgeçerek sözleşmenin eski şartlarda devamını isteyebilir ya da çalışma koşullarında değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak koşulu ile sözleşmeyi feshedebilir.

4857 sayılı Kanunun 22'nci maddesinde, çalışma koşullarında esaslı değişiklik sebebiyle işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshedebileceği öngörülmemiştir. Bununla birlikte çalışma koşullarının değiştirilmesi aynı zamanda koşullarının uygulanmaması anlamına geldiğinden, aynı Yasanın 24'üncü maddesinin (II-f) bendinde belirtilen hal, işçinin haklı fesih nedenleri arasında sayılmıştır. Bu durumda işçinin ihbar tazminatı talep hakkı doğmazsa da, kıdem tazminatı ödenmelidir. Bununla birlikte, çalışma koşullarında esaslı değişikliği kabul etmeyen işçinin iş sözleşmesinin işverence feshi halinde, ihbar ve kıdem tazminatlarını talep hakkı doğar.

Somut olayda davacı imzasına ve yazısına itirazda bulunmadığı 25.01.2013 tarihli istifa dilekçesi ile 18.02.2008 tarihinde başlamış olduğu görevinden ayrılmayı talep etmiştir. Davacı tanıklarından ...’ın “ ben davacıyla yaptığım telefon görüşmesinde yerine başkasının görevlendirilmesi nedeni ile işten ayrıldığını söylemişti. bölge grup sorumlusu ile bölge havuz kadrosunda olan personel arasında havuz kadrosundaki personelin prim alamaması, ... Bölgesinde istenilen herhangi bir il ya da ilçedeki şubede istenildiği zaman görevlendirilmesi gibi farklılıklar vardır” şeklinde, ...’ın ise “davacı direk satış bölge grup sorumlusu idi. Davacının iş akdi görevinden alınarak havuz bölge kadrosuna alınması sonrasında, davacı bu işi kabul etmedi bunun üzerine istifa etmek suretiyle işten çıkabileceğini söylendi. Davacı bölge müdürü ile görüştükten sonra istifa dilekçesini verdi. Davacının çalıştığı bölge grup sorumlusu göreviyle Havuz kadrosundaki personel arasında, prim alamaması nedeniyle ücretin düşük olması, sabit bir görev yerinin olmaması, grup sorumlusunun yönetici konumunda olması havuz kadrosunda şube müdürü ve başka amirlerin bulunması gibi farklılıklar vardır.” şeklinde beyanda bulundukları görülmüştür. Dosya içeriğine ve tanık beyanlarına göre davacının iş akdini davalı iş yerinde direkt satış bölge grup sorumlusu olarak çalışmakta iken havuz kadrosunda görev verilmek istenmesi nedeni ile iş şartlarındaki oluşan esaslı değişiklik sebebi ile feshettiği anlaşılmıştır. İş sözleşmesini haklı olarak fesheden davacı işçinin ihbar tazminatına hak kazanamayacağı düşünülmeden ihbar tazminatı talebinin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/612, Karar No: 2019/1095, Tarih: 05.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/612 E.  ,  2019/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

28/07/2007 tarihli senet teslim belgesinde bazı ibarelerin sanık tarafından sonradan eklenerek İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/759 esas sayılı dosyasına ibraz edilerek menfi tespit davasında kullanıldığının iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın, baştan beri senet teslim listesindeki müşteri senetlerini şikayetçiye deri ticareti için deri almadan önce verdiğini ancak şikayetçinin derileri vermediğini beyan ettiği, sanığın aynı mahiyetteki şikayetini, müştekinin şikayetinden önce müşteki hakkında yaptığı ve İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2008/2857 soruşturma numaralı evrakında soruşturmanın başlatıldığı, akıbetinin belli olmadığı, aynı şekilde İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/759 esas sayılı dosyasında görülen menfi tespit davasının da akıbetinin dosya kapsamından belli olmadığının anlaşılması karşısında; belirtilen dava ve soruşturma dosyaları getirtilerek incelenmesi, sanığın TCK’nin 211. maddesi kapsamında “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla sahtecilik” kastı ile hareket edip etmediğinin tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyete hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32280, Karar No: 2016/10083, Tarih: 10.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/32280 E.  ,  2016/10083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın sabıkasız olması ve kişiliği olumlu değerlendirilerek tehdit suçundan verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilmesine karşın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken bu kez aynı özelliği olumsuz görülerek ve yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, hakaret suçunda "sanığın kişiliği, suçun işleniş biçimi dikkate alınarak, ileride yeniden suç işlemekten çekineceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından" ve tehdit suçunda “sanığın ileride yeniden suç işlemekten çekineceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından” şeklindeki yetersiz gerekçeyle çelişkiye yol açılması,

2- Hakaret suçundan temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca ceza belirlendikten sonra 125/3-a maddesi uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8969, Karar No: 2023/3237, Tarih: 24.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8969 E.  ,  2023/3237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/80 Esas, 2021/1791 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/355 E., 2018/170 K.

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü ile menfi tespit ve hak sahipliğinin tespiti davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'ın 2008/72091 sayılı "natulique" markasını 3. sınıf için adına tescil ettirdiğini, ... adına tescilli "natulique" markalı ürünlerin ortağı olduğu diğer müvekkili şirket adına tescilli www.natulique.com web sitesi üzerinden tanıtımı, pazarlaması ve ticareti yapılmakta olduğunu, davalının ise müvekkili adına tescilli “natulique" markasından haberdar olduğu halde kötü niyetle 10.4.2015 tarihinde TPMK nezdinde 2015/31327 sayılı "natulika" ibareli markanın tescili için başvuru yaparak ve 3, 35. sınıflar İçin adına tescil ettirdiğini, markaların iltibas yaratacak derecede benzer olduğunu, dava dilekçesi ekinde sundukları faturada davalının açıkça "natulique" markasının Türkiye Distribütörü olduğunu kabul ettiğini, müvekkilinin organik ürünler üreten sektörde belli bir tanınmışlık ve itibarı bulunan firma olduğunu, markanın aynı zamanda ticaret unvanının unsuru olduğunu, markanın tanınmış olduğunu, davalı markasının kötüniyetli olarak tescil ettirildiğini beyanla, 2015/31327 sayılı "natulika" markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir. Birleşen davada yönelik cevabında ise; davacı ...'in, henüz “natulika” markasını tescil ettirmeden evvel 19 Mayıs 2014 tarihinde www.natulika.com ve www.natulika.net alan adlarını kötü niyetle tescil ettirdiği için, ayrıca www.natulika.com adresinde yer alan görsellerin müvekkili adına tescilli ürünler ve ambalajlarıyla iltibas yaratacak derecede benzer olduğunun www.natulika.com internet sitesi üzerinden tespiti ile Kozmar Kozmetik ve ...’in www.natulika.com internet sitesi üzerinden satışını yaptıkları ürünlerin müvekkilinin marka hakkına tecavüz niteliğinde olduğundan söz konusu tecavüz eylemlerinin durdurulması, ref-i, men-i, ve haksız rekabet kaynaklı maddi ve manevi tazminat davasının, yine ... adına tescilli “natulika” markasının hükümsüzlüğü istemli davalar olduğunu, tüm bunların yanında www.natulika.com ve www.natulika.net alan adlarının müvekkiline devredilmesi amacıyla WIPO Uluslararası Tahkim ve Arabuluculuk Merkezi bünyesinde, ...’e karşı şikayette bulunulduğunu, davalının kötü niyetli olduğunu savunarak birleşen davanın reddine karar verilmesi istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının tescil edilmiş markasının salt NATULİQUE ibaresi olduğunu, müvekkili markasının ise pembe renkli çileğe benzeyen bir işaretle natulika ibaresinden oluştuğunu, davacının markasının büyük harflerle yazılı ve ilk okunduğunda yabancı karakterli olduğunun açıkça görüldüğünü, markalar arasında karıştırma ve benzerlik bulunmadığını, davacı markasının tanınmış olmadığını, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Birleşen davada ise; müvekkilinin kullanımında olan "natulika.com" ve "natulika.net" alan adlarıyla ilgili davalılara ait alan adı olan "natulique.com" alan adına tecavüzün olmadığının ve müvekkilinin alan adı üzerindeki hak sahipliğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davada; davalı tarafın davacı tarafa ait markayı bildiği, “NATULIKA” markasını kullanarak haksız bîr avantaj elde edilmeye çalıştığı, bu doğrultuda davalı markasının kötü niyetli olarak tescil edildiği, davacı tarafın gerçek hak sahibi olduğu, davacı taraf markasının tanınmış marka olmadığı, bu durumda davalı adına tescilli 2015/31327 sayılı "natulika" ibareli markanın davalının 3. sınıfda tescilli bulunan mal ve hizmetlerden “Deri, vinil, metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri: cilalar, bakım kremleri, cilalama amaçlı vaks.” hariç tamamının, 35. sınıf mal ve hizmetlerden ise; “Ağartma ve temizlik amaçlı maddeler: deterjanlar, çamaşır suları, çamaşır yumuşatıcıları, leke çıkarıcılar, bulaşık yıkama maddeleri. Parfümeri: kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil). Sabunlar. Diş bakım ürünleri: diş macunları, diş parlatma ve beyazlatma maddeleri, tıbbi amaçlı olmayan ağız gargaraları. Aşındırıcı ürünler: zımpara bezleri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar. Güzellik amaçlı ve kişisel bakım için kullanılan bu sınıfta dahil aletler: tıraş, epilasyon, manikür, pedikür aletleri, saç düzleştirme ve kıvırma amaçlı el aletleri, makaslar, saç kurutucuları” mal ve hizmetlerinin davacı tarafa ait mal ve hizmetlerle aynı yada benzer mal ve hizmetler kapsamında olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalı markasının belirtilen bu sınıf ve emtia listesi yönünden 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK'nın) 42 nci ve 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi hükmü gereği hükümsüzlüğüne, diğer sınıf ve emtia yönünden ise davacı markası tanınmış marka olmadığından tüm emtia listesi yönünden hükümsüzlük isteminin reddine karar verilmiş, birleşen davada ise; marka hukukumuzda tescil ilkesi kabul edilmiş olmasına rağmen markayı ilk defa kullanıp ona ayırt edicilik kazandıranın gerçek hak sahibi olacağı, bir markayı sadece ilk defa kullanmaya başlayan kimsenin o marka üzerinde önceye dayalı hak sahibi olamayacağı, buna göre birleşen davanın gerçek hak sahipliği ilkesi gözetildiğinde reddi gerektiği, ayrıca birleşen davada davacının “natulique” markasının asıl dava davacısına ait olduğunu bilmesine rağmen 19.05.2014 tarihinde www.natulika.com ve www.natulika.net alan adlarını da kötü niyetle tescil ettirdiği, dolayısıyla alan adı ile tecavüzde bulunulmadığı iddiasının yerinde olmadığı, karşı taraf vekilince sunulan WIPO kararında da alan adlarının asıl davada davacı adına tescilli “natulique” markasıyla iltibas yaratacak düzeyde benzer olduğunun belirtildiği gerekçesiyle birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; her iki marka açısından harflerin gerek kökeni gerekse fonetiği bakımından ve görsel ve işitsel anlamda karıştırılmasının söz konusu olmadığını, müvekkilinin NATULİQUE adlı ürünleri, Altınçağ Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti.'den satın aldığını, ticari alım satım dışında organik bağ bulunmadığını, dolayısıyla kötü niyetli olmadığını belirterek asıl ve birleşen davalar yönünden verilen kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı markasında şekil unsurunun asli unsur değil tali unsur olarak yer aldığı, sözcük unsurunun ön planda olduğu, davalı markasının NATULİKA ibareli olup, davacı adına tescilli NATULIQUE markası ile, görsel ve işitsel olarak benzer olduğu, markaların hitap ettiği ortalama tüketici nezdinde, markaların kullanıldığı ürünlerin ve verilen hizmetin aynı işletmeden geldiği izlenimi yaratıldığı ve iltibas ihtimali bulunduğu, mahkemece kötüniyetin tespiti yönünden dayanılan delillerin davalının marka tescilinde kötüniyetli olduğunu tespit yönünden yeterli olduğu, davacı tarafın aynı zamanda distribütörü olan, dava dışı Altınçağ Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti.'nin yetkilisi ve ortağı Hüseyin Sert ile asıl davada davalı/birleşen davada davacının yakın akraba olduğuna yönelik beyanına davalı tarafça karşı çıkılmadığı, dosyaya sunulan 02.05.2016 tarihli faturada davalının Kozmar Kozmetik isimli firma adresinin de davalı ...'in marka tescil adresi ile aynı adres olduğu, ayrıca faturada "NATULİQUE" ibareli ürün satışı yapıldığı, "Türkiye Distrübütörü Kozmar Kozmetik" ibaresi bulunduğu alt kısmında başka markalarla birlikte davacı markasına yer verildiği, davalıya ait Mayıs 2014 tarihinde tescil ettirilen "natulika.com" ve "natulika.net" alan adlı internet sitelerinde davalının markasını taşıyan ürünlerin satıldığı, dosyaya sunulan 19.08.2016 tarihli WIPO hakem kararında da; "yanlış yazıldığı izlenimi doğuran ve iltibas yaratacak derecede benzer olan bu nitelikteki kullanımın, kötüniyetin ikna edici delili olduğunun" açıklandığı göz önüne alınarak, davacının distribütörü olan ve davalının yakın akrabasının yetkilisi ve ortağı olduğu şirket ile aynı adreste faaliyet gösteren davalının, markayı ve alan adlarını adına tescil ettirmesinin kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin asıl ve birleşen davaya yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; asıl davada lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, rapora itirazlarının dikkate alınmadığını, örneğin müvekkilinin markasında özel işaret+natulik ibaresi olmasına rağmen markanın ön kısmında özel işaret yokmuşçasına rapor düzenlendiğini, bu hususun istinaf mahkemesince değerlendirilmediğini, halbuki bu özel işaretin davacının markası ile iltibas yaratmadığını, bu özel işaret ile birlikte değerlendirildiğinde markaların benzer olmadığını, Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce alınan raporda iltibas ve tecavüz oluşmadığının belirtildiğini, ancak mahkemece markanın yanında yer alan pembe renkli çilek işaretinin göz ardı edildiğini, bu farklılığın tüketici açısından da bariz olduğunu, markaların karıştırılmayacağını, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını, Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce müvekkilinin NATULİQUE adlı ürünleri birçok markanın ithalatını yapan dava dışı Altınçağ Kozmetik'ten satın aldığı için faturalarda yer alan ibarenin kötü niyetli olmadığının değerlendirildiğini, müvekkilinin adı geçen ithalatçı firma ile mal satın alma dışında herhangi bir bağının bulunmadığını, ayrıca hükme esas alınan raporda hem davacı markasının tanınmış olmadığı belirtilmiş hem de bir markanın tanınmışlığından haksız yarar sağlamaya yönelik olarak yapılan tescillerin kötü niyetli olduğundan bahsedilmek suretiyle çelişkiye düşüldüğünü, davacı markası tanınmış marka dahi değilken müvekkilinin haksız yarar sağlamak için tescil yaptırdığı iddia edilerek dolayısıyla kötü niyetli olduğundan bahsedilemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava; iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet hukuki sebep ve vakıalarına dayanarak davalı markasının hükümsüzlüğü, karşı dava ise; davacı adına tescilli alan adları üzerinde davacının hak sahipliği ile davalının alan adına tecavüz edilmediğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 42 nci ve 8 ici maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 42 nci ve 8 ici maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.