muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10790, Karar No: 2014/5087, Tarih: 28.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10790 E.  ,  2014/5087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK' nın 89/4, 22/3, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/6.

maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla, bölünmüş yolda seyir halinde iken, ışıklı kavşağa kırmızı ışıkta girerek, kavşağa sağdan giren iki araca ve devamında karşı yönde beklemekte olan bir araca çarpması sonucu, beşi şikayetçi olmak üzere toplam on sekiz kişinin yaralandığı olayda; tam kusurlu olarak olaya sebebiyet veren sanık hakkında asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında tayin edilen hürriyeti bağlayıcı cezanın kısa süreli olduğu anlaşıldığından, cezanın paraya çevrilmesi sırasında TCK'nın 50/4 maddesinin gerekçe olarak gösterilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hürriyeti bağlayıcı cezanın paraya çevrilmesi sırasında, paraya çevrilen gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. paragrafına “TCK nun 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca” ibaresinden sonra gelmek üzere, “200 gün adli para cezasının” ibaresinin eklenmesine hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6237, Karar No: 2015/9823, Tarih: 12.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/6237 E.  ,  2015/9823 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2015/6237

KARAR NO : 2015/9823

T.C.

YARGITAY

6. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/6237

KARAR NO : 2015/9823 Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2015

NUMARASI : 2014/497-2015/178

DAVACI : D.. T..

DAVALI : B.. B..,A.. Ş..

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

01.09.2012 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesini davalı A. L. S. Ü. İnş. Taş. Tur. Oto. Tic. Petrol Ürünleri Paz. Dağ. Ve Tic. Ltd. Şti kiracı sıfatıyla, diğer davalı B.. B.. ise müteselsil kefil sıfatıyla imzalamıştır. Davacı alacaklı 25.09.2014 tarihinde başlattığı icra takibinde 2.383,33-TL Eylül/2013 bakiye kirası ile 31.460-TL Eylül/2014 kirası faiziyle birlikte toplam 34.249,77-TL kira bedelinin tahsilini talep etmiştir. Ödeme emrinin borçlulara tebliği üzerine borçlular yasal süresinde borca itiraz etmişlerdir. Yapılan yargılama sonucunda ise mahkemece; başlatılan takibin kesinleştiği, davanın süresinde açıldığı, davalı tarafın itiraz etmeyerek takibe konu sözleşmeyi kabul etmiş olduğu ve verilen süre içerisinde kira borcunun tamamının da ödenmemiş olduğu gerekçesine dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkin olup uyuşmazlığın bu çerçevede değerlendirilip buna göre gerekçe oluşturmak suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; davalı şirketin Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesin de iflasın ertelenmesi isteminde bulunduğu, ilgili mahkemece 09.07.2014 tarihli ara karar ile ‘’Amme alacakları da dahil olmak üzere ihtiyati hacizler ile bütün icra-iflas takiplerinin durdurulmasına ve şirket aleyhine herhangi bir icra takibi yapılmamasına’’ tedbiren karar verildiği halde, bu karardan sonra başlatılan takip sebebiyle iflasın ertelenmesi kararının değerlendirilmemiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; davalı şirketin Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesin de iflasın ertelenmesi isteminde bulunduğu, ilgili mahkemece 09.07.2014 tarihli ara karar ile ‘’Amme alacakları da dahil olmak üzere ihtiyati hacizler ile bütün icra-iflas takiplerinin durdurulmasına ve şirket aleyhine herhangi bir icra takibi yapılmamasına’’ tedbiren karar verildiği halde, bu karardan sonra başlatılan takip sebebiyle iflasın ertelenmesi kararının değerlendirilmemiş olması doğru değildir.

Öte yandan; davalı B.. B.. sözleşmeyi, müteselsil kefil sıfatıyla TBK.nın yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra 01.09.2012 tarihinde imzalamıştır. TBK.nın kefalet sözleşmesinde şekil şartını düzenleyen 583.maddesi “Kefalet sözleşmesi, yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azami miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz. Kefilin, sorumlu olduğu azami miktarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olması durumunda, bu sıfatla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısıyla belirtmesi şarttır.” hükmünü içermektedir. Takibe konu kira sözleşmesinde TBK.nun 583.maddesinde belirtilen şekil şartına uyulmadığından kefalet sözleşmesi geçersizdir. Bu durumda mahkemece kefalet sözleşmesinin geçersiz olduğu da değerlendirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14603, Karar No: 2014/2426, Tarih: 25.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/14603 E.  ,  2014/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2011/385-2013/290

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.08.2011 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; ikinci kademedeki tazminat isteminin kabulüne dair verilen 04.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı A.. S.. vekili ile duruşmasız temyizi davacı vekili ve davalı İ.. S.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 25.02.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı A.. S.. vekili Av. M.. Z.. geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklaması dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede ise tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteminin reddine, ikinci kademedeki tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahibi A.. S.. vekili, davacı vekili ve davalı yüklenici İ.. S.. vekili temyiz etmiştir.

4822 sayılı Kanununla değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanununun 3.maddesi (c) bendi ile konut ve tatil amaçlı taşınmaz mallar da Tüketicinin Korunması Kanunun kapsamına alınmıştır. Dava konusu taşınmaz konut niteliğindedir. Anılan yasanın (e) bendindeki tanıma göre tüketici: bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek veya tüzel kişiyi, (f) bendindeki tanıma göre de satıcı: kamu tüzel kişileri dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetler kapsamındaki tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri ifade eder. 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanununun 23. maddesi hükmüne göre de bu kanun uygulaması ile ilgili çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılması gerekir.

Somut olayda da; tüketici davacı, yüklenicinin temlikine dayalı tapu kaydı iptali ve tescil, olmazsa tazminat isteğinde bulunduğundan o yerde ayrı bir tüketici mahkemesi varsa çekişmenin tüketici mahkemesinde görülmesi aksi halde davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yasadan kaynaklanan zorunluluktur. Mahkemece kamu düzeninden olan görev hususu re’sen gözetilerek yukarıda yazılı olduğu şekilde işlem yapılması gerekirken çekişmenin esasının incelenip hükme bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatıranlara iadesine, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacı ve davalı İ.. S..’dan alınarak davalı A.. S..’e verilmesine, 25.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14552, Karar No: 2009/22993, Tarih: 19.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14552 E.  ,  2009/22993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2009
Yargıtay — Esas No: 2015/34978, Karar No: 2015/22722, Tarih: 18.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/34978 E.  ,  2015/22722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle davacı ve arkadaşlarının, sendika üyesi oldukları için işten çıkartılan arkadaşlarının tekrar işe alınmalarını ve toplu fesihlerin haksızlığını görünür kılmak amacıyla daha önce işyeri önünde ve işyerinden ... Merkezine pankart açıp yürümek suretiyle eylem yaptıkları, işten çıkartmalarda önemli bir etkiye sahip olduğunu düşündükleri davalı şirket Yönetim Kurulu Başkanı ...'ın İstanbul ...'de bulunan evine aralarında sendika yetkililerinin de bulunduğu yirmi kişilik grupla giderek döviz ve pankart açıp slogan attıkları, türkülerle halay çekip daha sonra olaysız dağılmaları şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle iş akdinin işverence haklı nedenle feshedildiği,... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/109116 soruşturma nolu dosyası ile yapılan ceza soruşturması sonucunda, işçilerin müştekinin evinin önünde ellerinde pankartlarla, "işçi düşmanı, ... bey bize haktan bahsetme, şaşırma sabrımız taşırma " şeklinde gösteri yapmış olmalarının ise herhangi bir şiddet içermediği de nazara alındığında, söz konusu eylemin yasal hakkın talep noktasında demokratik bir eylem niteliğinde olduğu ve tehdit içermediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakta olup, eylemin yapıldığı yerin işveren vekilinin özel yaşam alanında olması ve hak arama amacını aşar nitelik taşıması karşısında iş akdinin devamının işverenden beklenilemeyeceği, bu nedenle feshin geçerli nedene dayandığının anlaşılmasına göre karar sonucu bakımından doğru olmakla davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/184, Karar No: 2020/406, Tarih: 08.10.2020

**Ceza Genel Kurulu         2020/184 E.  ,  2020/406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 79-107

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle Torbalı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince 22.10.2009 tarih ve 886-1161 sayı ile verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesince 20.03.2013 tarih ve 153-103 sayı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/1-b maddesi delaletiyle TCK’nın 103/2, 103/6, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin resen temyize tabi hükmün, sanık müdafisi tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 13.01.2014 tarih ve 7436-18 sayı ile;

"Dosya içeriğine göre, mağdurenin sanıkla mesajlaşmasını ablasının fark etmesi üzerine olayın adli makamlara intikal ettiği, yine mağdurenin soruşturma sırasında verdiği ifadesinde sanıkla yaşadığı ilk olaydan sonra da arabayla gezerken araç içerisinde sayısını hatırlamayacak kadar ilişkiye girdiğini beyan etmesi ile mağdurenin sanığın evindeki eşyaların ayrıntılarını bilmesi ve verdiği bilgilerin sanığın eşinin ifadesi ile uyumlu olması karşısında, olayda cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedenle cinsel ilişkinin gerçekleştiği hususunun şüphede kaldığı, bu hali ile sanığın eyleminin reşit olmayan ile cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi ise 05.05.2014 tarih ve 79-107 sayı ile;

İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi ise 05.05.2014 tarih ve 79-107 sayı ile;

"... Sanık tarafından sarhoş edilen katılan mağdurenin kıyafet değişikliği bahanesiyle evine götürülmesi, burada aldığı alkolün de etkisi ile kendinden geçmesi ve sanığa cinsel ilişkiye girmesi sırasında rıza verdiğine dair hiçbir anlatımının bulunmaması, sanığın aralarında sarhoş ve baygın iken hiçbir şey geçmediğini ileri sürmüş olması, hatta hiçbir zaman aralarında cinsel ilişki gerçekleşmediği yönündeki savunması karşısında, katılan mağdurenin sanık ile rızaya dayalı olarak cinsel ilişkiye girdiğinin kabulünün mümkün görülmediği, zira sanığın katılan mağdureyle bir çok kere cinsel ilişkiye rıza ile girdiğine dair ortada bir savunmasının da olmadığı, bu nedenle sanık savunmalarının samimi olmayıp gerçeği yansıtmadığı, mağdurenin ruh sağlığının açıkça bozulduğunun dosyadaki bilirkişi raporu ile sabit olduğu ve sanığın kaydettiği cinsel ilişki görüntüsünü başkalarına gösterme tehdidi ile birden çok kez mağdure ile ilişkiye girdiği, bu tehdit süreci devam ettiği için şikayetçi olamadığı, benzer vakalarda bir çok cinsel istismar mağduru çocuğun ilk saldırı sonrasında yetkili makamlara müracaat edemedikleri ve ebeveynlerine de söylemekte zorlandıkları, her çocuktan cinsel istismar sonrası doğru davranışı yapmasının beklenemeyeceği, bu tür suç mağduru çocukların olay sonrası psikologlarca yapılan ilk tespitinin her zaman kendilerini suçlama psikolojisi ile hareket etmeleri sebebiyle önce kendilerini suçlamalarının adli vakıalardan bilinen bir gerçek olduğu,

Mağdurenin olay sırasında sadece 15 yaşında olduğu düşünüldüğünde ve ayrıca İstanbul Adli Tıp Kurumunun raporunda sanığın kendisinin olay tarihinde içki içirmek sureti ile yarı baygın ve eyleme karşı koyamayacak hale getirdikten sonra organ sokmak sureti ile nitelikli cinsel istismarda bulunduğu ve devamında da elindeki cinsel ilişki görüntülerini yaymakla tehdit ederek tecavüzlerine devam ettiği yönünde ki beyanlarına itibar edilmemesine neden olacak tıbbi bir engelin bulunmadığı, mağdurenin sanığın evinin eşyaları hatırlamasının olay yerine ve zamanını doğrulaması bakımından mağdurenin lehine de yorumlanabileceği, sanığın savunmasında evine mağdurenin hiç gelmediğini belirttiği dikkate alındığında mağdurenin beyanlarına itibar edilmesi gerektiği" şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu resen temyize tabi bu hükmün sanık müdafisi tarafından da temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2017 tarihli ve 250066 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle dosya, kararına direnilen Daireye gönderilmiş, inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 13.06.2017 tarih ve 623-3280 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 02.04.2019 tarih ve 929-288 sayı ile 20.03.2013 ve 05.05.2014 tarihli gerekçeli kararların Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliğinin sağlanması için Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmiş ve Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2019 tarihli ve 89665 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle ve Yargıtay 14. Ceza Dairesince 04.03.2020 tarih ve 7014-1750 sayı ile 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağından temyiz istemi reddedilmiş ve dosya, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; mağdurenin sanığın eylemine rızasının bulunup bulunmadığı, bu bağlamda sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu mu yoksa beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan mağdure ...’in olay tarihinde 15 yaşını bitirmiş ve 16 yaşının içerisinde olduğu,

Sanık ...’nın 32 yaşının içerisinde, evli ve bir çocuklu olduğu,

07.07.2009 tarihinde katılan ... tarafından Torbalı Cumhuriyet savcılığına verilen dilekçede; üç ay önce bir akrabasının katılan mağdureyi tanık...’le tanıştırdığını, tanık..., onun erkek arkadaşı ve sanığın, katılan mağdureyi önce ...’ye, orada katılan mağdureyi sarhoş ettikten sonra ise Torbalı’ya sanığın evine götürdüklerini, katılan mağdurenin kendisinde olmadığı bir anda sanığın ona tecavüz ettiğini, katılan mağdurenin, büyük kızı...’in yanında kaldığını, Seher’in katılan mağdurenin telefonunu kontrol etmesi ve onu sıkıştırmasıyla durumu öğrendiklerini, sanığın son üç ayda katılan mağdureye sürekli "Bir şey olmayacak. Kimse duymayacak. Kızlığını İzmir’de diktireceğiz." dediğini,

07.07.2009 tarihinde kolluk görevlilerince düzenlenen tutanağa göre; sanığın ikametinde bulunmadığı, alt katta oturan ev sahibinin ise sanığı on beş gündür görmediğini belirttiği,

07.07.2009 tarihli Torbalı Devlet Hastanesince düzenlenen rapora göre: katılan mağdurenin jinekolojik muayenesinde hymenin halkavi yapıda olduğu, saat 4 ve 7 hizalarından vajen duvarına kadar uzanan eski yırtık bulunduğu, bakire olmadığı,

07.07.2009 tarihinde kolluk görevlilerince düzenlenen tutanağa göre; sanığın ikametinde bulunmadığı, alt katta oturan ev sahibinin ise sanığı on beş gündür görmediğini belirttiği,

07.07.2009 tarihli Torbalı Devlet Hastanesince düzenlenen rapora göre: katılan mağdurenin jinekolojik muayenesinde hymenin halkavi yapıda olduğu, saat 4 ve 7 hizalarından vajen duvarına kadar uzanan eski yırtık bulunduğu, bakire olmadığı,

08.07.2009 tarihinde saat 02.10’da kolluk görevlilerince düzenlenen tutanağa göre; sanığın, babasının evinde de bulunmadığı,

08.07.2009 tarihinde saat 03.50’de kolluk görevlilerince düzenlenen tutanağa göre; sanığın saat 03.00 sıralarında ikametinin önünde polis ekiplerince yakalandığı,

23.11.2009 tarihli Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Anabilim Dalınca düzenlenen rapora göre; katılan mağdureyle yapılan görüşmede, 2009 yılının Mayıs ayında tanık...’in kendisine erkek arkadaşıyla birlikte gezmeye gideceklerini söylediğini, kendisini de davet ettiğini, sabah ...’ye gitmek için buluştuklarını, daha önce görmediği 25 yaşlarında sanığın kullandığı arabayla ...’ye gittiklerini, orada şarap içtiklerini, döndüklerinde kendisini kötü hissettiğini, hep birlikte sanığın evine gittiklerini hatırladığını, bir süre sonra tanık... ve erkek arkadaşının ortadan kaybolduğunu, kendisinin de uyuduğunu, uyandığında üzerinde kendisine ait olmayan elbiselerin olduğunu gördüğünü, başında sanığın beklediğini fark ettiğini, tanık... ve erkek arkadaşının sonradan geldiğini, tanık... ve sanığın kendisini tehdit ettiğini, bu şekilde sanığın kendisiyle görüşmeye devam ettiğini ve birkaç kez daha ilişkiye girdiklerini, bu sürede hamile kalmaması için sanığın kendisine bazı haplar içirdiğini, olaydan hemen sonra sanığın evli ve bir çocuklu olduğunu öğrendiğini ancak korkusundan ses çıkaramadığını, 05.07.2009 tarihinde ablasının sanık tarafından gönderilen mesajları gördüğünü, olayın böylece adli makamlara intikal ettiğini belirttiği, cinsel istismar olayına bağlı olarak katılan mağdureye "Depresif Bozukluk" tanısının konulduğunu, cinsel istismar nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun mütalaa edildiği,