muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6271, Karar No: 2010/4625, Tarih: 23.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/6271 E.  ,  2010/4625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili ; Toplu iş görüşmelerinin başlaması üzerine işverenin grev ve lokavta katılamayacak işçileri tespit ederek işyerinde ilan ettiğini , ancak davacı işveren tarafından tespit edilen grev ve lokavta katılamayacak işçiler listesinin işverenin hizmet üretmesine, işyerinde faaliyetin devam etmesine sebebiyet verecek, grevi fiilen etkisiz hale getirecek nitelikte ve 2822 sayılı yasanın 39 ve 40. maddelerine aykırı olduğunu , işverenin TÜBİTAK ve bağlı işyerlerinde grev ve lokavt dışı kalacak işçiler listesini belirleyen yazısının iptali ile 2822 sayılı yasanın 39. maddesi uyarınca itirazları dikkate alınarak düzeltilmesi gerektiğini iddia etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde , 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu "Kanuni grev ve lokavta katılmayacak işçi kadrosu"nu düzenleyen 39.Maddesi hükmü uyarınca niteliği bakımından sürekli olmasında teknik zorunluluk bulunan işlerde faaliyetin devamlılığı, işyeri güvenliğinin sağlanması ve başka kurumlara olan yasal zorunlulukların yerine getirilmesi göz önünde bulundurularak, grev ve lokavta katılamayacak işçiler listesinin belirlendiğini, geride kalan işçilerle etkili bir şekilde grev yapılmasının mümkün olduğu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme gerekçeli kararında ; Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göz önüne alınarak , bilirkişinin belirlediği tespit ve değerlendirmelere göre davanın reddine karar veriliği belirtilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından işverence belirlenen greve katılmayacak işçiler listesinin, işverenin hizmet üretmesine, işyerinde faaliyetin devam etmesine sebebiyet verecek, grevi fiilen etkisiz hale getirecek nitelikte bir liste olduğu gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

2822 sayılı kanun md. 39 / 2. fıkrası “ Grev ve lokavt dışında kalacak işçilerin yedekler dahil niteliği ve sayısı işveren veya işveren vekili tarafından toplu görüşmenin başlamasından itibaren altı işgünü içinde işyerinde yazı ile ilan edilir ve bu ilanın bir örneği toplu görüşmede taraf olan işçi sendikasına gönderilir. Bu ilandan itibaren altı işgünü içinde işçi sendikası iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemeye itirazda bulunmazsa ilan

hükümleri kesinleşir. İtiraz halinde Mahkeme altı işgünü içinde karar verir. Bu karar kesindir.” hükmünü içermektedir.

2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 39/2. maddesi uyarınca açılmış olan grev ve lokavt dışı kalacak işçilerin tespitine yönelik itiraz sonucu , 39. maddesi prosedürüne uyulmak suretiyle işin esası incelenerek mahkemece verilen kararlar kesindir. Kesinlik nedeni ile kararda Yargıtay yolu açık olmak üzere şeklinde yazılmış olması sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacı sendika vekilinin temyiz isteminin HUMK.'nun 432/4. maddesi uyarınca reddine, 23.2.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9153, Karar No: 2017/17117, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9153 E.  ,  2017/17117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/735, Karar No: 2020/3129, Tarih: 17.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/735 E.  ,  2020/3129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 87/1-c, 87/3, 29 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Midyat Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarih ve 2014/10 Esas, 2014/465 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 20.12.2019 tarihli ve 2019/17356 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.12.2019 tarihli ve 2019/133578 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 19.02.2018 tarihli ve 2017/6227 Esas, 2018/2568 Karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, Adli Tıp Kurumu uygulamalarına göre, yüzde sabit iz oluşturacak şekilde yaralanmaya dair adli raporun olay tarihinden itibaren en az 6 aylık süre geçtikten sonra Adli Tıp uzmanından ya da konusunda uzman doktordan rapor alınarak hüküm kurulması gerekirken, olayın meydan geldiği tarihinden 6 ay geçmeden ve kulak burun boğaz uzmanı tarafından düzenlenen adli raporun hükme esas alındığının anlaşılması karşısında, katılan ...'ın geçici ve kati tüm raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevkinin yapılarak yüzünde tarif edilen yara izinin sabit iz niteliğinde olup olmadığına dair usulüne uygun raporu aldırıldıktan sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik kovuşturma sonucu karar verilmesinde,

Kabule göre de, sanık ...'un, katılan ...'ı yüzünde sabit iz ile birlikte vücudunda kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaralaması nedeniyle, birden fazla nitelikli halin 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca anılan Kanun'un 86/1. maddesine göre belirlenen temel ceza tayininde dikkate alınması gerektiği gözetilerek, sanık hakkında daha ağır netice olan yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralamadan dolayı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 87/1-c-son maddelerinin tatbiki ile ceza tayini gerektiği gibi, kemik kırığından dolayı artırımı düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 87/3. maddesinden de yarı oranında artırım düzenlendiği, hapis cezasının 3 yıldan az olamayacağına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde yaralanma sırasında kemik kırığı da meydana geldiğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 87/3. maddesi gereğince ceza artırımı yapılması suretiyle ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; sanık ... hakkında ...’nu yaralama suçundan Midyat Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarih ve 2014/10 Esas, 2014/465 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/897, Karar No: 2014/3516, Tarih: 31.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/897 E.  ,  2014/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Temyiz talebinin yasal süresinden sonra yapılmış olduğundan bahisle reddine

Mahalli mahkemece verilen katılanın temyiz talebinin yasal süresinden sonra yapılmış olduğundan bahisle reddine ilişkin karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın huzurunda tefhim edilen 16/04/2012 tarihli hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, 07/05/2012 günlü dilekçe ile temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 09/05/2012 tarih ve 2012/53 Esas, 2012/82 sayılı Ek Karar usul ve yasaya uygun olduğundan ONANMASINA, 31/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13385, Karar No: 2015/8963, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13385 E.  ,  2015/8963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3732, Karar No: 2018/4874, Tarih: 05.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/3732 E.  ,  2018/4874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 73,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 7.642,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 05.12.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY-

Dava, eser sözleşmesinin davalı tarafça haksız olarak feshedilmesi nedeniyle cezai şart alacağının tahsili talebiyle açılan alacak davasıdır.

Mahkemece, dava esastan incelenerek karar verilmiş, karar taraf vekilleri tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş, Dairemiz çoğunluğu esastan dosyayı incelerek kararı onamıştır.

Mahkemece dava ticarî dava olarak nitelendirilmemiş, Dairemiz çoğunluğu tarafından eldeki dava ticarî dava niteliğinde olmadığından genel mahkemelerin görevli olduğundan bahisle esası inceleyerek kararı onamıştır. Davanın esastan temyiz incelemesinin yapılması için davaya görevli mahkeme tarafından bakılarak karar verilmiş olması ilk koşuldur.davaya genel mahkemede bakılmıştır. O halde, önemli olan ve çözülmesi gereken husus; davanın ticarî dava olup olmadığıdır.

Ticarî davalar, Asliye Ticaret Mahkemelerinde görülür. 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun’un 5. maddesinde Asliye Ticaret Mahkemeleri hukuk mahkemeleri içinde sayılmıştır.

Ticarî davalar, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1. maddesinde sayılmış olup, buna göre, “Her iki tarafın da ticarî işletmesi ile ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın aynı maddenin a), b), c), d), e) ve f) bentlerinde sayılan davalar” ticarî dava olarak adlandırılmıştır.

TTK’nın 4. maddesine göre; ticarî davaların iki grup altında incelenmesi mümkündür. Bunlar; tarafların sıfatına ve işin ticarî işletmeyle ilgili olup olmadığına bakılmaksızın ticarî sayılan davalar (mutlak ticarî davalar) ile ticarî sayılması için en azından bir ticarî işletmeyi ilgilendirmesi gereken davalar ve her iki taraf için de ticarî sayılan hususlardan doğan davalar (nispi ticarî davalar)'dır (ticarî Dava, s.8-9 Dr.Levent Börü-İlker Koçyiğit, ... 2013).

TTK’nın 4. maddesine göre; ticarî davaların iki grup altında incelenmesi mümkündür. Bunlar; tarafların sıfatına ve işin ticarî işletmeyle ilgili olup olmadığına bakılmaksızın ticarî sayılan davalar (mutlak ticarî davalar) ile ticarî sayılması için en azından bir ticarî işletmeyi ilgilendirmesi gereken davalar ve her iki taraf için de ticarî sayılan hususlardan doğan davalar (nispi ticarî davalar)'dır (ticarî Dava, s.8-9 Dr.Levent Börü-İlker Koçyiğit, ... 2013).

Mutlak ticarî dava; tarafların tacir olup olmadıklarına ve dava konusu edilen işin ticarî nitelikte olup olmadığına bakılmaksızın ticarî dava olarak sayılan davalar olup, TTK’nın 4/1. maddesinde a ve f bentlerinde 6 bent halinde sayılan dava türleri mutlak ticarî davadır. Örneğin; acentelikle ilgili davalar, deniz ticaretine ilişkin davalar, sigorta hukuku ile ilgili davalar, taşınır rehni karşılığında ödünç verme işlerinden kaynaklanan uyuşmazlıklar, rekabet yasağından kaynaklanan davalar, yayım sözleşmesine ilişkin davalar, kredi mektubu ve kredi emrinden doğan davalar, alım satım komisyonuyla ilgili uyuşmazlıklardan doğan davalar, fikri mülkiyet hukukundan kaynaklanan davalar, borsa, sergi, pazarlar ve ticarete özgü diğer yerlere ilişkin özel hükümlerle ilgili uyuşmazlıklardan doğan davalar ve nihayet bankalara ilişkin uyuşmazlıklardan kaynaklanan davalar mutlak ticarî davalardır. Bundan başka; özel kanun hükümleri gereği ticarî sayılan davalar da bulunmaktadır. Örneğin; Kooperatifler Kanunu’nun 99. maddesi gereğince bu kanundan kaynaklanan davalar, İcra İflas Kanunu’ndan kaynaklanan iflasa ilişkin tüm davalar da mutlak ticarî dava sayılmaktadır.

Nispi ticarî dava ise; tarafları tacir olan ve tarafların ticarî işletmesi ile ilgili olan uyuşmazlıklar nispi ticarî dava olarak adlandırılmaktadır.

Yeni TTK’nın gerekçesinde; ticarî davalar ile ticarî olmayan hukuk davalarını ayırmada kullanılan kıstasın “bir yandan her iki tarafın tacir sıfatı ve uyuşmazlığın konusunu teşkil eden işin bu sebepten dolayı ticarî sayılması keyfiyeti, diğer yandan tarafların sıfatına bakılmaksızın sadece işin ticarî mahiyeti” olduğu açıklanmıştır (Ticarî Dava, s-24, Dr. Levent Börü, İlker Koçyiğit).

Bu anlamda bir davanın nisbi ticarî dava sayılabilmesi için; uyuşmazlığın her iki tarafının tacir olması ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticarî işletmesi ile ilgili olması gerekli ve zorunludur.

Bu anlamda bir davanın nisbi ticarî dava sayılabilmesi için; uyuşmazlığın her iki tarafının tacir olması ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticarî işletmesi ile ilgili olması gerekli ve zorunludur.

Bu açıklamalardan hareketle "kimler tacirdir?" sorusu önem kazanmaktadır. Tacir, TTK’nın 12/1. maddesinde “Bir ticarî işletmeyi kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir” şeklinde tanımlanmıştır. Tacir, gerçek kişi olabileceği gibi, tüzel kişide olabilecektir. Tüzel kişi tacir, TTK’nın 16. maddesinde tanımlanmıştır. Bu tanımda ilk olarak ticaret şirketleri yer almaktadır. Ticaret şirketleri ise TTK’nın 124/1. maddesindeki “Ticaret şirketleri; kooperatifler, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibarettir” şeklinde sayılmıştır. Aynı maddenin 2 fıkrasında kooperatif şirketleri şahıs şirketi veya sermaye şirketi olarak tanımlanmıştır.

Sayın çoğunluk; davalı kooperatifin ticaret şirketi olmadığı görüş ve düşüncesi ile davanın ticarî dava olmadığı bu nedenle genel mahkemede davaya bakılması gerektiği görüşündedir.

Ne var ki, TTK’nın 124. maddesinin gerekçesi incelendiğinde kooperatiflerin hiçbir ayrıma tabi tutulmaksızın ticaret şirketi olduğu ve tacir sayılması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır. Önemine binaen TTK’nın 124. maddesinin gerekçesini aynen buraya almakta fayda bulunmaktadır. “TTK’nın 124. madde gerekçesi; Maddenin birinci fıkrası 6762 sayılı Kanun’un 136. maddesinin tekrarından ibarettir. Hükümde yer alan “kooperatif şirket” ibaresi ile ilgili, tartışma, 2004 yılında çıkarılan 5146 sayılı Kanun’la (07.05.2004 tarihli RG ve 25455 sayılı), Kooperatifler Kanunu'nda yapılan değişiklikle son bulmuştur. Çünkü, anılan Kanun kooperatifin şirket olduğunu belirtmiştir (Koop K m.1). Gerçi anılan Kanun’un 1. maddesinde kooperatifin şirket olduğu ifade edilmekte, ticaret şirketi olup olmadığı hususu açık bırakılmaktadır. Bu boşluk dolayısıyla, bir tartışma başlatılabilir ve kooperatifin ticaret şirketi olmadığı teorik olarak ileri sürülebilir ve 124. maddenin kooperatifi ticaret şirketi kabul etmesi eleştirilebilir. Ancak, böyle bir tartışma kooperatif şirketin niteliği tartışmasını davet eder. Anılan şirket adî şirket olamayacağına göre Türk hukukunda üç kategori şirket ortaya çıkmış olur. Kooperatif şirkete uygulanacak hükümler sorunu da diğer sorunların ortaya çıkmasına sebep olur. Tasarı, tüm bu çözümün güç sorunları ortadan kaldırmak amacıyla kooperatifin ticaret şirketi olduğunu hükme bağlamıştır”.

Sonuç olarak; TTK’nın 124/1. maddesinin gerekçesi ile ilmî içtihatlar birlikte değerlendirildiğinde yapı kooperatiflerinin de tacir olduğu anlaşılmakla her iki tarafı tacir olan ve her iki tarafın ticarî işletmesi ile ilgili olan eldeki davanın nisbi ticarî dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından davanın Asliye Ticaret Mahkemesi’nde görülmesi gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun genel mahkemece karara bağlanan ticari davayı görevden bozmayarak esastan inceleyen kararını esası ile ilgili aynı kanaatini paylaşmakla birlikte görevden bozma yapılması gerektiği görüşünde olduğumdan bu yönü ile karara muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2022/6707, Karar No: 2022/14487, Tarih: 24.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6707 E.  ,  2022/14487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

BİRLEŞTİRİLEN MAHKEMEMİZİN 2016/320 ESAS SAYILI DOSYASINDA;

BİRLEŞTİRİLEN ÇORLU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 2020/117 - 2020/85 SAYILI DOSYASINDA;

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vd. ve davalı idare vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince asıl ve birleştirilen davanın kabulü ile ... yönünden davanın sıfat yokluğundan reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare ve bir kısım davacı vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince bir kısım davacı yönünden esastan reddine, davalı idare yönünden kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare ve bir kısım davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, dava konusu Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Muhittin Mahallesi 279 ada 137 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun bir kısım davacı yönünden esastan reddine, davalı idare yönünden kabulü ile davacılardan ... tarafından açılan dava reddedildiğinden davalı idare lehine vekalet ücreti verilmesi yönünden 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare ve bir kısım davacı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına, bir kısım davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.