muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/203, Karar No: 2019/2146, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/203 E.  ,  2019/2146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9267, Karar No: 2006/11363, Tarih: 17.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/9267 E.  ,  2006/11363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.1.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.4.1992 tarih 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel Mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 17.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28021, Karar No: 2018/3152, Tarih: 20.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28021 E.  ,  2018/3152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetin dayanağı olan takip dosyası, ödeme emri ve takip talebinin dava dosyası içerisinde bulunmadığı, temyiz incelemesinin yapılabilmesi için Pendik 1. İcra Müdürlüğü’nün 2012/20676 Esas sayılı takip dosyasının eksiksiz olarak aslı ya da onaylı örneğinin dosya içerisine konulması gerektiği,

Anlaşıldığından, dosyanın eksik işlem giderildikten sonra Dairemize gönderilmek üzere incelenmeksizin mahalline iadesi için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3653, Karar No: 2010/10044, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3653 E.  ,  2010/10044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve ek dava kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma yapı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5347, Karar No: 2024/7278, Tarih: 09.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5347 E.  ,  2024/7278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/866 Esas, 2023/757 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/259 E., 2021/131 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1907 yılından beri pompalama araçları ve benzer nitelikteki ürünleri üreterek dünyanın bir çok ülkesinde kullandığı “...”, “...+şekil”, “...” esas unsurlu markalarının tanınır hale geldiğini, 2019/81711 başvuru numaralı ve "...+şekil" ibareli marka başvurusunun davalı Kurumun kararıyla 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca nihai olarak kısmen reddedildiğini, oysa başvurunun 07. sınıf yönünden reddinin haksız olduğunu, kısmen red kararına dava dışı Winter Pumpen GMBH şirketine ait 155682 ve 2013/96334 sayılı markaların gerekçe gösterilmesinin de hukuka aykırı olduğunu, zira 07. sınıf yönünden öncelik hakkının müvekkiline ait olduğunu, açmış oldukları davaların sonucunun beklenmediğini, redde mesnet gösterilen 2013/96334 sayılı markayla ilgili davayı bekletici mesele yapması gerektiğini, redde mesnet 155682 sayılı markanın yalnızca "Tulumbalar, özellikle sentrifuj tulumbalar ve bunlarla ilgili parçalar ve bağlantılar" emtiasında tescilli olduğunu, bu nedenle müvekkilinin marka başvurusu için redde mesnet alınamayacağını ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) 2020-M-5270 sayılı kararının iptaline ve 2019/81711 sayılı marka başvurusunun 07, 11 ve 37. sınıflar yönünden tescil işlemlerinin devamına ve açmış oldukları davaların bekletici mesele yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi koşullarının somut uyuşmazlıkta gerçekleştiğini, farklı yazı karakterleri ve renklere sahip olmalarının ayniyeti ortadan kaldırmadığını, markalarda kelime unsurunun aynen kullanıldığını, şekil unsurunun da hemen hemen aynı olduğunu, YİDK kararlarında karar tarihindeki hukuki durumun gözetildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi koşullarının somut uyuşmazlıkta gerçekleştiğini, farklı yazı karakterleri ve renklere sahip olmalarının ayniyeti ortadan kaldırmadığını, markalarda kelime unsurunun aynen kullanıldığını, şekil unsurunun da hemen hemen aynı olduğunu, YİDK kararlarında karar tarihindeki hukuki durumun gözetildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; başvuru kapsamındaki çekişmeli 07. sınıftaki malların itiraza dayanak marka kapsamındaki mallar ile aynı/aynı tür olduğu, başvuru markası ile redde mesnet alınan markalardaki sözcük unsurlarının birbiriyle tamamen aynı olup, “...” ibaresinden oluştuğu, gerek sözcük unsurlarındaki büyük-küçük harf tercihi veya harf rengi gerek şekil unsurlarındaki “dişliyi andıran” girinti-çıkıntı yapısı, işaretleri aynı olmaktan çıkarsa da markaların içerdikleri benzerliklerin aynılık düzeyine yakın olmasının (yahut farklılıkların son derece detay düzeyinde kalması), markaları ayırt edilemeyecek derecede benzer işaretler olarak algılanmalarına neden olacağı, davacının dava aşamasında kullanım veya tanınmışlık ile ilgili delillerini sunduğu, YİDK kararının yerinde olup olmadığının kararın alındığı tarihteki koşullara göre değerlendirilmesi gerektiği, YİDK kararının verilmesinden sonra gerçekleşen olgular ve dayanılan delillerin YİDK kararının iptali için açılan davada öneminin bulunmadığı, kazanılmış hak iddiasına dayanak yapılan davacının önceki tarihli markalarından uzun süre tescilli olma koşulunu sağlayan markalarının 2010/48928, 2010/77643, 2010/77735 tescil numaralı markalar olduğu, ancak, bu markaların kapsamında da dava konusu olan 07. sınıftaki malların yer almadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince; Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, başvuru ile redde mesnet markanın kelime ve şekil unsurundan oluştuğu, markaların kelime unsurunun "..." ibaresi olduğu, başvuruda redde mesnet markadaki şeklin aynısının kullanıldığı, aralarındaki tek farkın redde mesnet markadaki şeklin kenarlarında dişlilerin bulunması olduğu, ayrıca başvuruda kelime ve şekil unsuru yan yana konumlandırılmışken redde mesnet markada üste şekil, altta kelime unsuru olarak yer aldıkları, bu hali ile taraf markalarının aynı olmasa da ayırt edilemeyecek derecede benzer oldukları, öte yandan davalı Kurumun sonucu belirsiz bir dava sonunda verilecek kararı bekletici mesele yapma gibi bir yükümlülüğünün bulunmadığı, davalı Kurum YİDK karar tarihinde mevcut duruma göre karar verecek olup, karar tarihi itibariyle kesinleşmiş bir hükümsüzlük kararının da bulunmadığı, öncelik hakkının tescilli bir marka varken aynısı/benzerinin tescil ettirme hakkını vermeyeceği, davacının kazanılmış hak iddia ettiği markalarının da çekişmeli 07. sınıf yönünden tescilli olmadıkları, tanınmışlık iddiasının somut uyuşmazlığın çözümüne bir etkisinin olmadığı, davaya konu YİDK kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7035, Karar No: 2011/6590, Tarih: 03.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/7035 E.  ,  2011/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/205828

...'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (SÖKE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.01.2011 gün ve 95/6 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın, mağdur ...'in de aralarında bulunduğu 7-8 kişilik grubun geceleyin yeğeni Adem'i basit şekilde yaraladıklarını görmesi üzerine müdahale ettiği, aynı grubun, çıkan kavgada sanığı da sol kulak kepçesi önünde künt travmaya bağlı kesi, sağ el 5. Parmakta tırnak kaybı, sağ el 4 ve 5. Parmaklarda derin sıyrık; sağ dizde, sağ ayak ve ayak bileğinde, sağ el avuç içinde, sol elde, sol ayakta sıyrıklar oluşturacak, basit tıbbi müdahele ile giderilemeyecek ve falanks kırığı oluşturacak şekilde yaraladıkları olayda; mağdur ... ve yanındaki arkadaşlarından kaynaklanan haksız hareketlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, haksız tahrik nedeni ile cezanın 1/4 ünden 3/4 e kadar indirim öngören TCK.nun 29 maddesinin uygulanması sırasında 2/3 oranında indirim yapılmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki asgari oranda tahrik indirimi yapılması gerektiğine yönelen eleştiri düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Abdüsselam'ın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, teşebbüsün ve tahrikin derecesine vesaireye; o yer Cumhuriyet Savcısının suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 03.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29726, Karar No: 2014/19953, Tarih: 08.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29726 E.  ,  2014/19953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat işlemlerinin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Tebligat Kanunu’nun 10.maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Tebligat Kanununun 35.maddesinde kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılan kimseye, adresini değiştirdiği takdirde yeni adresini hemen tebliğ yaptıran kaza merciine bildirme yükümlülüğü getirilmiş, bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı öngörülmüştür.

Tebligat Kanunu’nun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35.maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Somut olayda sanığın yokluğunda verilen karar, sanığın sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderilmiş, muhatabın adresinden ayrıldığı belirtilerek tebligat evrakının iade edilmesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmıştır. Bu adreste sanığa daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından, 35.maddeye göre yapılan tebligat işlemi de geçersizdir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8298, Karar No: 2020/3981, Tarih: 24.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8298 E.  ,  2020/3981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK’nın 89/1, 89/2-a-b-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafileri ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekili tarafından vekalet ücretine hasren hükmün temyiz edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Katılanın sanık ... tarafından yapılmakta olan inşaatta kalıp ustası olarak çalıştığı, olay günü inşaatta beton dökümü yapılmakta olup, hazır betonun sanık ...’un yetkilisi olduğu şirket tarafından sağlandığı, beton dökümü esnasında sanık ...'in pompa operatörü olarak çalıştığı, olay sırasında katılanın pompanın hortumunu beton dökülecek alanlarda gezdirirken sanık ...’in yönlendirdiği pompa bomunun enerji nakil hattına değmesi sonucu katılanın elektrik akımına kapıldığı ve aldırılan doktor raporuna göre, yaralanmasının yaşamını tehlikeye düşürdüğü, 4-5. parmakta kemik kırığı eşdeğeri olarak kabul edilen amputasyonun hayat fonksiyonlarını Hafif (1.) derecede etkileyeceği ve ayakta aksonal sinir hasarının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu olayda, mahkemece 24.12.2015 tarihli bilirkişi heyet raporu doğrultusunda, sanıkların kusurlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin, müvekkilinin kusurunun olmadığına ilişkin, katılan vekilinin vekalet ücretine ilişkin, süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz eden sanıklar Yusuf ve Mehmet müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10385, Karar No: 2024/4169, Tarih: 04.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10385 E.  ,  2024/4169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/105 Esas, 2022/287 Karar

ASIL DAVADA DAVACILAR

BİRLEŞTİRİLEN DAVADA

ASIL DAVADA

DAVALI-BİRLEŞTİRİLEN

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına/Kabul

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin asıl dava ile 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline ilişkin birleştirilen davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı birleştirilen davada davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, ... ilçesi, ...Mahallesi 776 parsel sayılı taşınmazın ... Barajı Mutlak Koruma Alanında kaldığını, bu nedenle müvekkillerince taşınmazdan hiçbir şekilde istifade edilemediğini belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

2. Birleştirilen davada davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, ... ilçesi, ...Mahallesi 776 parsel sayılı taşınmazın ... Barajı Mutlak Koruma Alanında kalan kısmının kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Asıl davada davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın da yer aldığı ... Barajı Mutlak Koruma Alanında kalan taşınmazlar için 05.11.2010 tarihli 2010/436 sayılı Yönetim Kurulu kararı ile kamu yararı kararı alındığını, ortada geçerli bir kamulaştırma işlemi mevcut olduğundan açılan davanın öncelikle dava şartı yokluğundan reddinin gerektiğini, taşınmaza müvekkili idare tarafından fiili olarak el atılmadığını, bu nedenle kamulaştırmasız el atma şartlarının gerçekleşmediğini ileri sürmüştür.

2. Birleştirilen davada davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın ... Barajı Mutlak Koruma Alanında kaldığını, bu nedenle müvekkillerince taşınmazdan hiçbir şekilde istifade edilemediğini, taşınmazın konumu itibarıyla değerli bir bölgede yer aldığını, taşınmaz için kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen bedelin düşük olduğunu, her ne kadar tapu kayıtlarında tarla vasfında gözükse de taşınmazın arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23.01.2014 tarihli ve 2012/161 Esas, 2014/37 Karar sayılı kararı ile asıl davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, birleştirilen davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 23.01.2014 tarihli ve 2012/161 Esas, 2014/37 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde birleştirilen davada davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; dava konusu taşınmaz İSKİ İçme Suyu Havuzları Yönetmeliği uyarınca kısmen ... Baraj Göl Havzası Mutlak Koruma Alanında, kısmen ise kısa mesafeli koruma alanında kalmakta olup, kamulaştırmaya konu mutlak koruma alanında kalan taşınmaz bölümün 2.081,70 m² olduğu dikkate alındığında, kalan kısmın yüzölçümü, geometrik şekli, havza içi konumu dikkate alındığında değer düşüklüğü olacağı dikkate alınmadan taşınmazın tüm alanı üzerinden fazla bedel tespiti, kabule göre de dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bedel tespit ve tescil dava tarihi esas alınmak suretiyle karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, dava konusu taşınmazda davacı - davalılar yönünden murislerden gelen payların bedeline hükmedildiği dikkate alınarak, muris paylarının davacı - davalıların payları oranında iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tescil kararı verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, birleştirilen davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleştirilen davada davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri