muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/25540, Karar No: 2013/18260, Tarih: 19.09.2013

Dolaylı faillik, TCY'nın 37. maddesinin 2. fıkrasında "Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçtebirden yarısına kadar arttırılır" şeklinde düzenlenmiştir. Dolaylı faillikte, suçun kanuni tanımında yer alan fiili gerçekleştiren kişi, ...nda cezai anlamda kusurlu değildir. Görünürde suçu işleyen kişi, ...nda bir başka kişi tarafından suçu işlemede araç olarak kullanılmaktadır. Arka plandaki kişi, suçun icrai hareketlerini gerçekleştiren şahsın ve hareketinin üzerinde hâkimiyet kurmaktadır ve bu hâkimiyet nedeniyle, fail olarak sorumlu tutulmaktadır. Öyle ki suçu işleyenin gerçek iradesi yok olmakta, arka planda kendisini yönlendiren kişinin talimatları ile hareket eder hale gelmektedir. Suçun kanuni tanımındaki hareketleri yerine getiren kişinin iradesi, dolaylı fail tarafından cebir veya tehdit gibi yöntemler ile ortadan kaldırılmış olabilir. Ya da zaten suç işleme konusunda kusur yeteneği olmayan bir kişi de kullanılmış olabilir. Kanun tarafından hareketlerini yönlendirme iradesi olmayan (akıl hastası veya 12 yaşından küçük çocuklar gibi) kişilerin kullanılması halinde bu durum ayrıca ağırlatıcı neden olarak kabul edilmiştir.

Davaya konu somut olaya gelince;

Sanığın, yanında oniki yaşını doldurmadığı için kusur yeteneği bulunmayan ve bu nedenle hakkında işlem yapılmayan ... isimli şahıs olduğu halde, yakınanı sıkıştırıp dikkatini dağıttığı sırada ... isimli şahsın yakınanın cebinden cüzdanı hırsızladığı, sanığın müşterek fail olarak eylemden 5237 sayılı TCY'nın 37/1.maddesi uyarınca sorumlu bulunduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 37/2.maddesi uyarınca ayrıca cezasında artırım yapılması,

2-Sanığın adli sicil kaydındaki uyuşturucu madde kullanmak suçuna ilişkin ilamın silinme koşulları araştırılarak sonucuna göre; suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/442, Karar No: 2019/4324, Tarih: 12.09.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/442 E.  ,  2019/4324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl ve birleşen davada davacılar 1-... 2-... 3-... vek.Av.... ile asıl ve birleşen davada davalı... Ecza Deposu Tur. Tic. San. AŞ. vek.Av. ... arasında görülen dava hakkında ...Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 2014/442 esas 2015/559 karar ve 03.06.2015 tarihli hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 2017/467 esas 2017/7365 karar ve 26.10.2017 tarihli ilamına karşı asıl ve birleşen davada davacılar vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,70 -TL harç ve takdiren 384,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen asıl ve birleşen dava davacılarından alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 12/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4105, Karar No: 2024/370, Tarih: 11.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4105 E.  ,  2024/370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2019/2854 E. 2019/2738 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanığın temyiz istemi yönünden; sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 23.01.2020 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin temyizi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2016 tarihli ve 2016/25339 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında katılan ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-h, 53, 58 ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2017 tarihli ve 2016/238 Esas, 2017/338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 62 nci, 53 üncü, 63 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsubuna karar verilmiştir.

3. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2017 tarihli ve 2016/238 Esas, 2017/338 Karar sayılı kararının sanık ve mütalaa savcısının istinaf talebi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/2795 Esas, 2018/2511 Karar sayılı kararı ile;

3. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2017 tarihli ve 2016/238 Esas, 2017/338 Karar sayılı kararının sanık ve mütalaa savcısının istinaf talebi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/2795 Esas, 2018/2511 Karar sayılı kararı ile;

''...I.Sanığa isnat olunan ve hükümlülüğüne karar verilen 5237 sayılı TCK'nın 149/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli yağma suçu için ön görülen ceza süresinin asgari haddinin 10 yıl olduğu ve sanığın en azından sorgusunun bizzat huzurda yapılmasının gerektiği ve yasal istisnaların da bulunmadığı gözetilmeksizin, sorgusu için duruşmada kanunen hazır bulunması gereken kişilerden olan sanığın huzurda sorgusu yapılmaksızın hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193/1, 196/2 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

II .Dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı yağma eylemini, ...'nın işletmeciliğini yaptığı Trafik Eğitim Parkı Çay Bahçesinin çay servisi yapılan iş yerinin eklentisi niteliğindeki, müşterilerin geldiği alanda gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 149. maddesinin birinci (1) fıkrasının (h) yanı sıra aynı maddenin (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, istinaf başvurusunda bulunan, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının, istinaf nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK’nın 280/1-d ve 289/1-e maddeleri uyarınca BOZULMASINA '' karar verilmiştir.

4. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2019 tarihli ve 2019/15 Esas, 2019/258 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (h) maddeleri, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsubuna karar verilmiştir.

5. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 31.12.2019 tarihli ve 2019/2854 Esas, 2019/2738 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Atılı yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

2. Suça konu motosikletin kovuşturma başlamadan iade edilmesi sebebi ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Atılı yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

2. Suça konu motosikletin kovuşturma başlamadan iade edilmesi sebebi ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'ın suç tarihi olan 22.05.2016 tarihinde geceleyin saat 22.30 sıralarında alkollü vaziyette tanık C.D. tarafından işletilen Akören ilçesindeki Trafik Eğitim Parkı Çay Bahçesi adlı iş yerine giderek burada çalışan katılan ...'ı yanına çağırıp "motorunun anahtarına ver, kız arkadaşımı alıp geleceğim" dediği, katılanın anahtarı vermeyeceğini söylemesi üzerine "ver lan, eğer vermezsen dükkanı dağıtırım, vallahi billahi iş yerini dağıtırım" diyerek tehditte bulunduğu, bunun üzerine katılanın sanıktan korkarak motosikletinin anahtarını sanığa verdiği ve sanığın iş yerinin dışarısındaki trafik bahçesinde park halinde bulunan motosiklete binerek oradan uzaklaştığı maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. 22.05.2016 tarihli tutanak içeriğinden katılanın olayı polise bildirmesi üzerine motosikletin aynı günün gecesi saat 23.55 sıralarında kolluk görevlilerince sanıktan ele geçirilerek katılana iade edildiği anlaşılmıştır.

3. Tanık A.K nın beyanları dosya arasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda; ''..Sanığın yağma eyleminde TCK'nın 149/1-d,h fıkraları kapsamında birden fazla nitelikli halin gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmeyerek sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe istinaf talebi bulunmadığından davanın yeniden görülme sebebi yapılmamıştır." eleştirisi dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, katılanın ve olayın tanıklarının beyanları ile olaya ilişkin diğer tutanaklar bilgi ve belgelerden, sanığın katılandan tehdit ile motosikletinin almak suretiyle yağma suçunu işlediği ve suça konu motosikletin polis ekiplerinin takibi sonucu sanıktan ele geçirilip katılana teslim edildiği ve sanık hakkında TCK'nın 168 inci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin yasal uygulanma koşulları oluşmadığından sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin mahkemece uygulanmaması gerekçesi yerinde görülmekle sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

V. KARAR

A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 31.12.2019 tarihli ve 2019/2854 Esas, 2019/2738 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/23837, Karar No: 2025/10780, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/23837 E.  ,  2025/10780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/869 E., 2020/307 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/279 E., 2019/108 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

Başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25809, Karar No: 2016/2972, Tarih: 08.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/25809 E.  ,  2016/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

... İcra Müdürlüğü'nün 2013/5417 Esas sayılı takip dosyasında borçlu aleyhine taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız takibe başlandığı, borçluya ait ... plaka sayılı aracın satışının yapıldığı, icra müdürlüğünce, ihale sonrasında ihale bedelinin dosya rehin alacağını dahi karşılamaması sebebiyle sıra cetveli yapılmaksızın dosya alacaklısına ödeme yapılmasına karar verildiği, bir başka takip dosyasında alacaklı olan ...'nın ise, taşınır üzerindeki rehnin kalktığını ve bu durumda ilk sıra alacaklısı olduğunu ileri sürerek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 140. maddesi gereğince, “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde, sıra cetvelinin esas icra dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK'nun “paylaştırma” başlıklı 151. maddesi ise; “Rehin bedelinden masrafların çıkarılmasında ve artanın alacaklılar arasında paylaştırılmasında 138 inci madde hükmü tatbik olunur.

Satış tutarı alacaklıların alacağını ödemeğe yetmezse icra müdürü 206 ncı maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre alacaklıların her birine ait sıra ve payları tayin eder.

141, 142 ve 144 üncü maddelerin hükümleri burada da caridir” hükmünü içermektedir. Maddede atıfta bulunulan 206. madde ise adi ve rehinli alacakların sırasına ilişkindir.

Somut olayda, her ne kadar icra müdürlüğünce, aracın satış bedelinin, dosyadaki rüçhanlı alacak ve satış masraflarını karşılamadığından ve dosyada artan satış bedeli bulunmadığından derece kararı yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; şikayetçi, kendi alacağının öncelikli olduğunu ve araç üzerindeki rehnin kalktığını ileri sürdüğüne göre, bu iddianın yapılacak sıra cetveli sonucunda tartışılması mümkün olup, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmak suretiyle şikayetçiye, itirazlarını ileri sürme imkanı verilmesi gerekir.

Alacağın rüçhanlı olup olmadığı hakkında da sıra cetveli yapılmadan icra müdürlüğünün karar verme yetkisi yoktur. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ışığında; yapılan satış sonucu elde edilen satış tutarının, bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmemesi halinde icra dairesi tarafından alacaklıların bir sıra cetvelinin yapılması ve rehinli alacaklılar ile haciz uygulayan diğer alacaklıların, İİK'nun 151. maddesi uyarınca sıra cetvelinde gösterilmesi gerekmektedir. Böylece, adı geçenlere sıra cetveline itiraz etme olanağı tanınmış olmaktadır. Şikayetçi haciz alacaklısının, rehin alacağına yönelik itirazlarının değerlendirilmesi, ancak rehin alacağının sıra cetveli yapılarak belirlenmesi ve şikayetçiye sıra cetveline itiraz hakkının tanınması ile mümkündür.

Bu durumda, icra müdürlüğünce satış bedelinden elde edilen paranın tümünün sıra cetveli yapılması için ilk haczi koyan icra müdürlüğüne gönderilmesi gerekirken, sıra cetveli yapılmaksızın rehin alacaklısına ödeme yapılması doğru değildir.

O halde mahkemece, icra müdürlüğünce, İİK'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6642, Karar No: 2009/980, Tarih: 23.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6642 E.  ,  2009/980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, fazla ödenen iş bedelinin istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı yüklenici ... arasında imzalanan ve davalı ...’in tanık olarak imzaladığı 18.10.1999 tarihli sözleşmede, davalıların davacıya olan borçlarının ödenmesi konusunda anlaşma yapılmış, malzemesi davacı tarafından verilecek deri mont ya da kabanları fason olarak dikmek suretiyle davalının borcu ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Dosya kapsamı ve tarafların beyanlarından senede bağlı borcun ödenmesi için düzenlenen sözleşmede kararlaştırılan dikim işlerinin tamamen yapılmadığı, başka bir anlatımla borç bitinceye kadar dikim işlerinin yapımının sürdürülmediği anlaşılmaktadır. Eser sözleşmelerinde kural olarak, bedelin ödendiğini kanıtlamak iş sahibine, işin yapılıp teslim edildiğini kanıtlamak yükleniciye aittir.

Bu durumda mahkemece ispat külfetinin davalı yükleniciye ait olduğu gözetilerek davacı iş sahibinin dikilmeyen deri ceket ve montlar nedeniyle fazla ödediği iş bedeli ve bunun sonucunda ödenmeyen borç miktarının saptanarak davalı ...’in sıfatı olup olmadığı da tartışılarak davanın sonuçlandırılması gerekirken, eser sözleşmesi nedeniyle tazminat davası olmadığı halde yanlış değerlendirme ile, yüklenicinin temerrüde düşürülmediğinden bahisle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıdan geri verilmesine, 23.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.