muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5362, Karar No: 2024/8144, Tarih: 20.11.2024

II. CEVAP

Asıl davada davalı-karşı davacı vekili karsı dava dilekçesinde özetle: müvekkilinin 1983 yılından beri dünya kozmetik sektörünün önemli kuruluşları arasında olduğunu, ..., Classıcs, Miss Selene ve Emıly markaları ile çeşitli kozmetik ürünleri üretimini yapan %100 sermayeli Türk şirketi olduklarını, ... markasıyla 25 seçkin AVM’de mağaza açtıklarını, İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2015/69 D.İş sayılı delil tespiti dosyasında düzenlenen bilirkişi raporu için itirazda bulunduklarını, bilirkişinin hukukçu olduğunu, tespitin konusunun mağaza tasarımı ve o mağazada kullanılan mobilyalar olduğu için konunun iç mimarları ilgilendirdiğini, kozmetik mağazalarının genelde siyah rengi çok kullandıklarını, stantları konumlandırma tiplerinin son derece benzer olduğunu, genelde şişelerin konulduğu raf bölümlerinin ve renkli kozmetiklerin sergilendiği tezgah biçimindeki bölüm olduklarını, sıralamaların ise farklı olduğunu, sıralama önemli ise mağazaların birbirine benzemediğini, LED ekranların ve LED ışıklarının bütün kozmetik mağazalarında kullanıldığını, karıştırma açısından ise tüketici nezdinde böyle bir ihtimalin olmadığını, tüketici mağaza isimlerinden bunu kolaylıkla ayrıt edebileceğini; karşı dava açısından ise, davacı/karşı davalıya ait 2011/0785 ve 2011/07545 tescil numaralı çoklu tasarımların daha önce kamuya arz edilmiş olduğundan yenilik ve ayırt edicilik kriterlerine haiz olmadıklarını, bazılarının İtalyan Kiko Spa firması tarafından tescil tarihlerinden daha önce Avrupa Birliğince tescil edildiğini, MAC mağazalarında daha önce kullanıldığını, davacı/karşı davalı yana ait 2011/07585 ve 2011/07545 tescil numaralı çoklu tasarım belgelerinin olası devrinin önlenmesi için sicil kayıtlarına ihtiyati tedbir konulmasını, bu çoklu tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkine karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılamada davalı adına 2011/07585 nolu endüstriyel tasarım belgesi yönünden 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10 nolu tasarımların hükümsüzlüğüne, 4 nolu tasarım yönünden hükümsüzlük isteminin reddine, 2011/07545 nolu endüstriyel tasarım belgesi yönünden 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9 nolu tasarımların hükümsüzlüğüne, 3 nolu tasarım yönünden hükümsüzlük isteminin reddine karar verildiğinden ve tasarım hükümsüzlüğüne karar verilmesi halinde hükümsüzlük kararları geçmişe etkili olacağından tasarım tesciliyle sağlanan koruma hükümsüzlük kapsamında hiç doğmamış sayılacaktır, bu durumda davalı adına 2011/07585 nolu ETB’nin 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10 nolu ve 2011/07545 nolu ETB’nin 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9 nolu tasarımları yönünden tescil ettirdiği hak doğmamış olduğundan bu tasarımlara yönelik tecavüz ve haksız rekabet iddialarının reddi gereklidir. Zira yeni olan ve hükümsüzlük şartları oluşmayan 2011/07585 nolu ETB’nin 4 nolu, 2011/07545 nolu ETB'nin 3 nolu tasarımları yönünden asıl davada davacı tecavüz iddiasında bulunmadığından asıl davada tecavüze dayanak tüm tasarımların ise hükümsüzlük şartları oluştuğundan asıl davada tüm taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemece üç ayrı bilirkişi heyetinden rapor aldırıldığı, raporlar arasında farklılıkların bulunduğu ve itiraza uğramaları nedeniyle mahkemece tüm çelişkilerin giderilmesi için son olarak yeni bilirkişi heyeti oluşturulduğu, MSÜ Fakültesi tasarım uzmanı Prof.Dr. Cemil Toka, sektör bilirkişisi Nuray Temiz, bilişim uzmanı Barış Başar, sınai mülkiyet uzmanı Prof. Dr. Ali Paslı'dan oluşan bilirkişi heyetinin 20.11.2020 tarihli raporlarının denetime elverişli ve yeterli olduğu, rapor uyarınca, "Davacı-karşı davalı adına tescilli; 201107585-4 numaralı tescili dışında kalan 16.12.2011 tarih ve 20-02 Locarno Sınıfında 201107585-1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 numaralı "stand" tasarımları ve Davacı-karşı davalı adına tescilli; 201107545-3 numaralı tescili dışında kalan 16.12.2011 tarih ve 20-02 Locarno sınıfındaki 201107545- l, 2,4, 5, 6, 7, 8, 9 no ile tescilli "mağaza kansepti" konulu tasarımlarının; evvelce kamuya arz edilmiş olmaları nedeni ile; yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının bulunmadığı." anlaşıldığından mahkemece davanın bu kapsamda kısmen kabulüne karar verilmesi isabetlidir. Her ne kadar davalı - karşı davacı vekilinin "2011/07585-4 numaralı tasarım yönünden hükümsüzlük iddiasında bulunmadıkları" ileri sürülmüş ise de karşı dava dilekçesinde davacı-karşı davalı tasarımları yönünden ayrım belirtilmeksizin hükümsüzlük isteminde bulunulduğu ve mahkemece verilen kararın kapsam yönünden de isabetli olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; asıl davada davacının tasarım sahipliği haklarına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, men'i, ref''i; karşı davada ise tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 20.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31097, Karar No: 2017/7968, Tarih: 06.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31097 E.  ,  2017/7968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının ünvan ve kadrosundaki kamuda çalışanlara 15.04.2004-2010 tarihleri arasında çeşitli adlar altında ödeme yapılıp yapılmadığını gösteren araştırma yapılarak sonucunun eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19427, Karar No: 2013/3771, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19427 E.  ,  2013/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dosya içeriğine, oluşan ve anlatımlara göre; Sanığın Denizli Devlet Hastanesi’nde tedavi gören oğlunu beklemekte olan mağdur ...'ın yanına gelerek kendisinin doktor olduğunu, mağdurun oğlunun tedavisi için ilaç gerekli olduğundan bahisle 110 TL para ile kimliğini aldığı, adı geçen mağdura “sen burada otur” diyerek tekrar gelmek üzere yanından ayrılmasına rağmen geriye dönmediğinin iddia olunması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 158/1-b maddesinde öngörülen “kişinin içinde bulunduğu tehlikeli ve zor şartlardan yararlanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık” oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri değerlendirmek görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle; 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,28/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3801, Karar No: 2009/5888, Tarih: 06.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/3801 E.  ,  2009/5888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Kasabası ... Mahallesi, ... mevkiinde bulunan 7500 m2 taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1976 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 2896 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2/B uygulaması yapılmış ve 17.04.1986 tarihinde 3302 Sayılı Yasaya göre 2/B uygulaması yapılmış ve 25.01.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 16.08.1966 tarihinde yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, imar-ihya ve zilyetlik koşullarının oluşmadığı anlaşılarak davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/04/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19924, Karar No: 2025/6412, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/19924 E.  ,  2025/6412 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1682 E., 2022/786 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/61 E., 2020/129 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1155, Karar No: 2008/4506, Tarih: 07.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1155 E.  ,  2008/4506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2007 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.360 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 07/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4706, Karar No: 2011/15453, Tarih: 18.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4706 E.  ,  2011/15453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi 2005/306 Esas sayılı dosyası

Taraflar arasında görülen davada Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/11/2009 tarih ve 2005/184-2009/660 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, sigortalı Asas Alüminyum Sanayi ve Ticaret A.Ş 'ye ait Akyazı-Adapazarı tesislerinde kurulu bulunan Aliminyum ergitme fırınlarının müvekkili şirket tarafından sigorta teminatı altına alındığını, sigortalı şirketin davalı şirketten satın aldığı 2 adet alüminyum ergitme fırınından 2 nolu fırının üretime başlandıktan yaklaşık 1 yıl sonra malzeme hatası nedeniyle hasarlandığını, hasar bedelinin toplam 40.693,04 Euro olduğunu, müvekkili tarafından sigorta poliçesi ve ibraname kapsamında sigortalıya 36.623,70-Euro ödeme yapıldığını belirterek ödenen bedelin türk lirası karşılığı olan 65.670,83-TL nin ödeme tarihi olan 10/08/2004 tarihinden itibaren avans faizi oranı üzerinden işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2005/306 Esas sayılı dosyada, davacı vekili; aynı sigorta poliçesi kapsamında sigorta teminatı altında bulunan davalı şirketten satın alınan 1 nolu fırının üretime başlandıktan yaklaşık 3 ay sonra malzeme hatası nedeniyle hasarlandığını, hasar bedelinin toplam 42.262.00 EURO olduğunu, sigorta poliçesi ve ibraname kapsamında sigortalıya 38.035.08 EURO karşılığı 67.325,89 TL ödeme yapıldığını belirterek ödenen 67.325,89 TL sigorta tazminatının ödeme tarihi olan 26.04.2005 tarihinden itibaren avans faizi oranı üzerinden işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu malda herhangi bir ayıp bulunmadığını, müvekkiline süresi içinde ayıp ihbarının yapılmadığını, üründeki yakıcıların doğalgaz ile çalışmak üzere, 1100 derece sıcaklığa dayanacak şekilde tasarlanmasına rağmen, sigortalının LPG kullandığını, taraflar arasındaki sözleşmenin Fransa'da ifa edildiğini ve davalının ikametgahının Fransa olduğunu, davada uygulanacak hukukun Fransa Hukuku olduğu ve davaya bakmaya yetkili mahkemenin Fransa mahkemeleri olduğunu savunarak, yetkisizlik kararı verilmesini ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamı ve yapılan keşifler sonrasında alınan bilirkişi raporları kapsamında, davaya konu her iki fırının ayrı ayrı ayıplı olduğu, hasarın kısmen tamirinin mümkün olmadığı, hasar nedeniyle, davacı tarafça sigortalıya 17.08.2004 tarihinde 38.035,80 Euro, 26.04.2005 tarihinde 36.623,70 Euro ödeme yapıldığı belirtilerek davacının davası ile birleşen dosyadaki davalarının ayrı ayrı kabulüne, davalının temerrüde düşürülmemiş olması nedeniyle herbir dava için davanın açıldığı tarihten itibaren yasal faiz ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava TTK'nun 1301 maddesi uyarınca açılmış bulunan rucuen alacak davasıdır.

Davacının Selefi olan şirket ile davalı şirket arasında ticari satım ilişkisi sözkonusu olup davacı, halefiyet hükümlerine dayalı olarak satılan malın ayıplı olduğu iddiasıyla dava açıp avans faizi talebinde bulunduğuna göre, mahkemece 3095 sayılı Yasa'nın 2/2 maddesi uyarınca avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Ayrıca, dava ve birleşen dava kabul edildiğine göre, mahkemece karar harcının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, davacıdan tahsiline karar verilmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle de davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23988, Karar No: 2016/5286, Tarih: 16.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23988 E.  ,  2016/5286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak zeminine, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek üzerindeki yapıya değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.