muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8688, Karar No: 2015/2354, Tarih: 07.04.2015

Davalı vekili, davaya konu hisse devir sözleşmesi olarak sunulan müvekkilinin imzasını taşıyan belgenin bir başka ilişki nedeniyle boş olarak verildiğini, hisse devri yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, devir tarihinde davalının taşınmaz maliki ve kooperatif ortağı olmadığından sözleşmenin geçersiz olduğu, davalı tarafından belgenin içeriğine ve tanzim şekline itiraz edilmesi sebebiyle, davacı tarafça daire ve dükkan satmadığı ve herhangi bir bedel alınmadığı yönünde teklif edilen yeminin davalı tarafından eda edildiği, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine dair kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.07.2012 tarih ve 2994 Esas, 4811 Karar sayılı ilamıyla devir sözleşmesi altındaki imzaların kendisine ait olduğu davalı tarafından kabul edildiğine göre, boş olarak verdiğini savunduğu bu belgelerin rızası hilafına doldurulduğu iddiasını ispat yükü davalıda olduğu halde mahkemece ispat yükü yanlış değerlendirilerek, davacının teklif ettiği yemine dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmadığından öncelikle davalı tarafa, üyelik devri ile sözleşmenin kendi rızası dışında doldurulduğu iddiasına yönelik yemin teklif etme hakkının hatırlatılması, davacı tarafça yemin edilmesi halinde ise taraflar verdiklerini sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri alabileceklerinden davacıdan devir bedeli olarak ne kadar ödediği sorulup, bu ödeme miktarı ile ilgili ispat yükünün davacıya düştüğü gözönünde bulundurularak, bu defa davacıya ödediği miktar yönünden yemin teklif etme hakkının hatırlatılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulması üzerine yapılan yargılama sonucunda mahkemece, kooperatif üyeliğinin devrine ilişkin 28.01.2013 tarihli belgenin rızası hilafına doldurulduğu hususundaki ispat yükü kendisinde olan davalının karşı tarafa yemin teklif ettiği, davacının usulüne uygun şekilde yemin ettiği, bu durumda tarafların verdiklerini sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri alabilecekleri, devir bedeli olarak 30.000,00 TL ödediğini beyan eden davacının da bu iddiasını ispat etmesi gerektiği ancak bu hususta ispat yükü kendisine düşen davacının karşı tarafa yemin teklif etmediği ve iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddin karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine işbu karar bu kez, Dairemizin 13.03.2013 tarih ve 1169 Esas, 1500 Karar sayılı ilamıyla devir tarihi olan 28.01.2003 tarihi itibari ile devre konu 6 no'lu daire ve dükkanın hisse devir bedelinin ne olabileceği belirlenerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozulmuş ve Mahkemece, bozmaya uyularak, davacı vekilinin ıslah dilekçesiyle alacak talebini 56.988,33 TL'ye arttırdığı, kooperatif üyeliğinin devrine ilişkin 28.01.2003 tarihli sözleşmenin davalı tarafça yerine getirilmediğinden tarafların verdiklerini sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri alabilecekleri, davacının davalıya 28.01.2003 tarihinde 30.000,00 TL ödediği, 28.05.2009 (dava) tarihine kadar denkleştirici adalet ilkeleri doğrultusunda güncellenmesi sonucunda ulaşacağı değerin 56.988,33 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, 56.988,33 TL'nin 7.100,00 TL'lık kısmının dava; 49.888,33 TL'lik kısmının ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif ortaklığının gerçekleşmemesinden dolayı hisse devir sözleşmesi ile ödenen bedelin tahsili istemine ilişkindir. Kural olarak, ıslahın 1086 sayılı HUMK'nın 84. maddesi uyarınca yargılama bitinceye kadar yapılması, 6100 sayılı HMK'nın 177. maddesi gereğince de tahkikatın sona ermesine kadar yapılması mümkün olup, Yargıtay’ın 04.02.1948 tarihli 10/3 sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre ise, bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün değildir. Buna göre, mahkemece dava dilekçesinde yer alan talep nazara alınarak değerlendirme yapılması gerekirken, davacı vekili tarafından bozma sonrası 03.07.2014 tarihinde yargılama aşamasında yapılan ve davalı tarafça da muvafakat edilmeyen ıslah işlemine dayalı olarak ve davalı vekilinin ıslah sonrası yapılan itirazları karşılanmadan karar verilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5412, Karar No: 2014/9136, Tarih: 13.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5412 E.  ,  2014/9136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 31. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/11/2012 gün ve 2011/452-2012/229 sayılı kararı bozan Daire’nin 05.11.2013 gün ve 2013/2104 - 2013/19627 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin 24.07.2006, 16.07.2007, 05.09.2008, 08.07.2009 ve 23.10.2009 tarihli genel kurul toplantılarına çağrılmadığını, müvekkilinin toplantıda hazır gösterildiğini, hazirun cetvelindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek, ...'nun 370. maddesine aykırı genel kurul toplantı ve genel kurul kararlarının yoklukla malul olduğunun tespitine, tüm kararların iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme istemindu bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7344, Karar No: 2019/5837, Tarih: 25.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/7344 E.  ,  2019/5837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09/04/2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddinin savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne; ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 412, 413, 456, 517, 573, 574, 686, 1151, 1314, 1315 ve 1553 parsel sayılı taşınmazların üzerinde bulunan takyidatlar ile birlikte ortaklığının giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ..., ... ve ... temyiz etmiştir.

Paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde mahkeme kararının infazı için satış memuru görevlendirilmesi gerekli olmakla birlikte “satış memuru olarak yazı işleri müdürünün görevlendirilmesi” ibaresi yeterli olup açıkça isim belirtilmemesi gerekmektedir.

Mahkemece, satış için yazı işleri müdürünün görevlendirilmesi ibaresi gerekli ve yeterli iken, yazı işleri müdürünün ismen gösterilmesi doğru görülmemiş ise de; belirtilen husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1087 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ..., ... ve ...’nin temyiz itirazlarının kabulüne, hüküm sonucunun 2.bendindeki "Mahkememiz yazı işleri müdürü ...’ın" sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına yerine “yazı işleri müdürünün” sözcüklerinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 25/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2603, Karar No: 2021/5005, Tarih: 04.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2603 E.  ,  2021/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu karara dair bir kısım davacılar vekilinin tavzih talebi üzerine, tavzih talebinin kabulüne ilişkin olarak verilen ek karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil talebine ilişkindir.

Davacılar, dava konusu 301 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, ancak söz konusu taşınmazın kendilerine ait olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Yargıtay 8. Hukuk Dairesince bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu karara dair bir kısım davacılar vekilinin tavzih talebi, 18.01.2021 tarihli ek karar ile kabul edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; bir kısım davacılar, 01.10.2020 havale tarihli dilekçe ile, Mahkemece verilen 02.01.1990 tarihli 1990/39 Esas ve 1990/596 Karar sayılı ilam ile açmış oldukları tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabul edildiğini, anılan hükme dayanarak tapu iptali ve tescil işlemleri için başvurulduğunda, kararda bahsi geçen krokinin dosyada bulunamaması sebebiyle bu talebin reddedildiğini, arşiv memurluğunca yapılan araştırmada dava dosyanın da bulunamadığını, dava konusu taşınmazın adlarına tescil edilemediğini bildirmişler ve yeniden keşif yapılarak kroki düzenlenmesini, bu hususa ilişkin olarak ek karar verilmesini istemişler, bu suretle zamanında infaz edilmeyen hükmün, infaz edilememesi sebebiyle ilamın atıf yaptığı bilirkişi raporunun yeniden tanzimi ile ilamın infazına yönelik tavzih talebinde bulunmuşlardır.

Mahkemece, yeniden keşif yapılmış ve keşif neticesinde harita mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 20.11.2020 tarihli krokinin, 02.10.1990 tarihli 1990/39 Esas ve 1990/596 Karar sayılı ilamın eki sayılmasına karar verilmiş ise de; tavzihi istenen söz konusu ilama ilişkin dosya bulunamamış, usulüne uygun olarak ihya yoluna da gidilmemiştir. Hükme dayanak alınan 02.10.1990 tarihli mahkeme ilamında 16.07.1990 tarihli fen bilirkişi raporuna atıf yapılmakla, anılan bilirkişi raporu içeriğinin belirlenebilmesi için taraflar huzurunda yeniden yargılama yapılması gerektiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; öncelikle Mahkemenin 1990/39 Esas ve 1990/596 Karar sayılı dava dosyasının usulüne uygun olarak ihyası ile hükümde atıf yapılan bilirkişi raporunun taraflardan ve ilgililerinden sorularak temin edilmesi, bunun mümkün olmaması halinde; tavzih talebi ile istenilen husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirdiğinden, tavzih talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20756, Karar No: 2016/2094, Tarih: 28.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/20756 E.  ,  2016/2094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak:

1) Lokanta işleten sanığın, mağdurun babası olduğu, mağduru lokantada çalıştırmaması nedeniyle aralarında sorun bulunduğu, olay akşamı sanığın mağduru lokantaya çağırdığı, buna sinirlenen mağdurun lokantaya gelir gelmez, babası olan sanığa hakaret ettiği, birbirini itekledikleri, bir süre sonra sanığın eşi ve kızının da lokantaya geldikleri, sanık ve mağduru sakinleştirmeye çalıştıkları, buna rağmen sanığın eline aldığı çatalı mağdurun eline batırdığı, mağdurun da sanığı itekleyerek sırt üstü yere düşürdüğü, mağdurun annesiyle birlikte dışarıya çıktığı esnada, sanığın elinde bıçakla üzerine doğru geldiğini gören mağdurun savunma posizyonu aldığı ve sol kolundan yaralandığı, sanıktan kaçmaya çalıştığı sırada arkadan yaklaşan sanığın bıçakla mağduru bu kez sırtından ve batın sol alt kadrandan olmak üzere toplam üç yerinden yaraladığı, bu yaralardan ulnar arter, sinir ve tendon kesilerine neden olan sol kol ön yüzdeki yara ile toraksa nafiz, hemopnömotoraksa neden olan sırttaki yaralanmaların her ikisinin de ayrı ayrı kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, batın sol alt kadrandaki yaranın ise hayati tehlike oluşturmayıp basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu olayda;

Sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yeri, hayati tehlike oluşturan yaraların sayısı, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve kasten öldürmeye teşebbüsten cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9270, Karar No: 2014/25980, Tarih: 09.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/9270 E.  ,  2014/25980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı ... Enerji Üretim Ticaret ve Sanayi A.Ş. Avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.09.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı ... Enerji Üretim Ticaret ve Sanayi A.Ş. adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma avukatlık parası ile aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ... Enerji Üretim Ticaret ve Sanayi A.Ş.'ne yükletilmesine, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5575, Karar No: 2014/23750, Tarih: 25.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5575 E.  ,  2014/23750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/398563

Mahkemesi : Kazan (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11/09/2013

Numarası : 2013/78 - 2013/110

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 179/3 maddesinde düzenlenen ;alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde araç kullanamayacak kişinin,bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması belirli bir promil miktarına ulaşmadığı sürece bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte olaydan sonra yaralanması nedeniyle alkol ölçümü yapılamayan sanığın 13.03.2013 tarihli ilk ifadesinde, yola çıkmadan önce iki tane bira içtiğini ve aldığı alkolün dikkatini dağıtması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybettiği şeklindeki savunması ve oluş nazara alındığında, alkol nedeniyle sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğinde ve atılı suçun oluştuğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu “olay sırasında sanığın alkol raporunun alınmadığı ve alkol muayenesinin yapılmadığı dolayısıyla ne kadar promil alkol aldığı belirlenemediği, bu nedenle kazanın alkolden kaynaklı olup olmadığının kesin olarak belirlenmemesi" şeklindeki gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9344, Karar No: 2011/19781, Tarih: 01.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9344 E.  ,  2011/19781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazın hem el atılması nedeniyle hem imar planında park ve yol olması nedeniyle bedeline hükmedilen kısımlarında davacının payı oranında yol olan bölümün terkinine, park olan kısımların tescili yerine tüm kısımların tescil ve terkinine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendindeki (kısımların taşınmazdan ifrazı ile yol olarak davalı idare adına tescil ve terkinine, taşınmazın geri kalan kısımların park olarak davalı ... adına tesciline) cümlesinin çıkartılmasına, yerine (kısımlarda davacı payının yol olarak tapudan TERKİNİNE, taşınmazın geri kalan kısımlarındaki davacı payının park olarak davalı ... adına tapuya kayıt ve TESCİLİNE) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde ödeyene iadesine, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5912, Karar No: 2010/8623, Tarih: 29.04.2010

2. Hukuk Dairesi 2009/5912 E., 2010/8623 K.

**2. Hukuk Dairesi 2009/5912 E., 2010/8623 K.**

**- AKIL HASTALIĞI NEDENİYLE BOŞANMA**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 165 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava akıl hastalığına dayalı boşanma istemine ilişkindir. Türk Medeni Kanunu'nun 165. maddesi uyarınca, eşlerden biri akıl hastası olup da bu yüzden ortak hayat diğer eş için çekilmez hale gelirse, hastalığın geçmesine olanak bulunmadığı resmi sağlık kurulu raporuyla tespit edilmek koşuluyla bu eş boşanma davası açabilir. Toplanan delillerle, davalının akıl hastalığının davacı eş için müşterek hayatı çekilmez hale getirdiği kanıtlanmamıştır. Davacının davasının reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 9.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.