muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1263, Karar No: 2008/2363, Tarih: 28.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1263 E.  ,  2008/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 08.03.2007 gününde verilen dilekçe ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 08.09.1995 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.

Yargılamanın bitirildiği 20.07.2007 günlü oturumda kısa karar "... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 216 ada 9 nolu parselin davalıya ait 8/16 hissesinin, davacıya satışı vaad edilen 2/16 hissesi olan 1/16 hissesinin davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı adına tapuya tesciline" şeklinde oluşturulurken; gerekçeli hükümde "... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 71 ada 5946 ve 5947 nolu parsellerin 448/640 hisselerinin ayrı ayrı davalı adına olan paylarının, muris ...'ın veraset ilamında yazılı hisseleri oranında iptali ile davacılar adına, muris ...'ın veraset ilamında yazılı hisseleri oranında tapuya tesciline" şeklinde yazılmıştır.

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.04.1992 tarih 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel Mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, 28.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5601, Karar No: 2015/4209, Tarih: 04.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5601 E.  ,  2015/4209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 50, 52/2-4.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin kanunlarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması

ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün "cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre "usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır."

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre "usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır."

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin falıyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (...ve .../ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, ... Partisi ... İl Örgütünün "özgürlük yürüyüşü" adı altında düzenlediği izinsiz toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında sanık ...'ın terör örgütü PKK/KCK bayrağını salladığı, sanık ...'in ise terör örgütünün lideri olan ...'ın resminin bulunduğu bayrağı salladığı, daha sonra sanıkların içinde bulunduğu topluluğun cebir ve şiddete başvurmadan kendiliğinden dağıldığı olayda propaganda suçunun oluştuğu gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de sanıkların eylemlerinin terör örgütlerinin cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı gözetilmeyerek yasal olmayan gerekçeyle propaganda suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

B- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanıklar hakkında daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların yasal engel oluşturmadığı gözetilmeden, CMK'nın 231/6. maddesindeki subjektif koşullar karar yerinde tartışılıp değerlendirmeye tabi tutulmaksızın hükümde "sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden" bahisle hatalı gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- TCK’nın 50/3. maddesinin "uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbirdir " hükmüne göre, fıkranın (a) bendinde belirtilen adli para cezasının, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım, diğer bentlerinde belirtilenlerin ise tedbir niteliğinde olduğu, TCK 50/6. maddesinde seçenek tedbirlere uyulmaması halinde yapılacak uygulama düzenlemiş olup, infaz aşamasında seçenek yaptırım olan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde ise anılan fıkraya göre değil 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca uygulama yapılacağı gözetilmeden infazı da kısıtlar biçimde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde üye 'ın A bendinde yer alan bozma muhalefeti ile oyçokluğu, B bendi yönünden oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY: Sayın çoğunluk görüşü terör örgütü propagandasının cebir, şiddet, tehdit içeren yöntemleri meşru gösteren ve övecek nitelikte olmadığından olayda gerçekleşmediği yönünde olup sayın çoğunluğun bu kararına aşağıdaki gerekçelerle katılmak mümkün olmamıştır.

Örgüt;

KARŞI OY: Sayın çoğunluk görüşü terör örgütü propagandasının cebir, şiddet, tehdit içeren yöntemleri meşru gösteren ve övecek nitelikte olmadığından olayda gerçekleşmediği yönünde olup sayın çoğunluğun bu kararına aşağıdaki gerekçelerle katılmak mümkün olmamıştır.

Örgüt;

Dava konusu olayda propagandası yapılan örgüt PKK adlı silahlı terör örgütü otuz yılı aşkın süredir öldürme, yaralama, silahlı çatışma, yol kesme türü eylemlerine günümüzde de devam etmekte olup uzun süredir eylem ve faaliyeti olmayan örgütlerden değildir. Katıldığı öldürme, yaralama, çatışma eylemlerinin yoğunluğu nedeniyle sadece örgüt lehine propaganda yapan kişiler yönünden değil, bu örgütün terör eylemlerinden zarar gören geniş halk kesimlerinin tepki vermesi yönünden de tehlike potansiyelini içinde barındırmaktadır.

Mevzuat:

3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesinde 6459 sayılı Kanunla yapılan ve propagandasının cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek veya teşvik edecek şekilde yapılması zorunluluğuna ilişkin değişiklik aynı fıkranın a ve b bentlerinde yapılan düzenleme için geçerli değildir. Nitekim aynı fıkranın "a" bendi 6638 sayılı Kanunda 3. fıkra olarak düzenlenmiş, "b" bendinde yer alan;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiiller ise kanun koyucu tarafından tehlikeyi somutlaştırmak amacıyla yapılan düzenleme olup bu hallerin varlığı halinde 6459 sayılı Kanunla 3713 sayılı Kanunun 7/2 de yapılan değişiklik, aynı fıkranın "b" bendini kapsamadığı sayın çoğunluk tarafından kabul edildiği gibi doktrin de aynı görüştedir.

Sayın çoğunluğun kararına mesnet teşkil eden T.C. Anayasasının 90/son ve AİHS 10/1 maddesinde söz söyleme ve ifade özgürlüğü düzenlenmektedir.

AİHS 10/2 maddesinde söz söyleme ve ifade özgürlüğünün sınırlanabileceği haller gösterilmektedir.

AİHS 10/2 gösterilen kriterlerden biri de oranlılık ilkesidir. Bir an için, hala terör eylem ve faaliyetlerine yoğun ve sürekli bir şekilde devam eden silahlı terör örgütü PKK'nın cebir, şiddet içermeyen propagandasını ifade özgürlüğü içinde değerlendirilmesini kabul etsek bile, somut olayda sanık hakkında tayin edilen hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş olup, sırf bu nedenle bile AİHM kararlarında görüldüğü üzere sanığın atılı suçtan cezalandırılmasını oranlılık ilkesi bakımından ihlal sonucunu doğurmayacaktır.

Kanuna aykırı gösteri yürüyüşünde intihar eyleminde ölen örgüt mensuplarının fotoğraflarının da taşındığı olayda, sanık ...'ın PKK/KCK flaması, sanık ...'ın ise silahlı örgüt elebaşısı ...'ın resmi olan flamayı taşıdıkları sübuta ermiştir.

Kanuna aykırı gösteri yürüyüşünde intihar eyleminde ölen örgüt mensuplarının fotoğraflarının da taşındığı olayda, sanık ...'ın PKK/KCK flaması, sanık ...'ın ise silahlı örgüt elebaşısı ...'ın resmi olan flamayı taşıdıkları sübuta ermiştir.

Sanıkların eylemlerinin 3713 sayılı Kanunun 7/2-b-4 maddesinde yazılı suçu oluşturduğu, PKK/KCK'nın halen aktif örgüt olup AİHS 10/2 maddesine uyan ifade özgürlüğünün kanunla kısıtlandığı, meydana gelen tehlike itabari ile cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerin meşru gösterme övme veya teşvik unsurunun aranmayacağı tayin edilen cezanın adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle kısıtlamanın, temyiz edilen cezanın miktar ve niteliği itibariyle AİHS 10/2 göre oranlı olduğu anlaşılmakla sayın çoğunluğun kararını “A” bendinde yer alan bozma düşüncesine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/12827, Karar No: 2011/6182, Tarih: 23.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12827 E.  ,  2011/6182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.07.2007 tarih ve 2007/113 - 2007/452 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin üç ortağından biri olan davalının %10 payını diğer ortaklara devir etme konusunda sözleşme imzalandığını, 04.08.2006 tarihli bu sözleşme uyarınca davalının üçüncü kişilere olan borçlarının sözleşme bedeli olarak ödenmiş olmasına rağmen davalının hisse devir taahhüdünü yerine getirmediğini, resmi sözleşme tanzimine yanaşmadığını, bu durumun da ortaklar arasında güveni zedelediğini, davalı ile birlikte şirketin devam imkanının kalmadığını, şirket işleyişini aksattığını, bir başka borcu nedeniyle şirketteki davalı haklarına da haciz konulmuş olduğunu ileri sürerek, davalını şirket ortaklığından çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, 04.08.2006 tarihli sözleşmeyi baskı altında imzalamak zorunda kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava dışı iki şirket ortağı ile davalı arasında imzalanan 04.08.2006 tarihli sözleşmenin hisse devir taahhüdü içerdiği ancak resmi şekilde tanzim olunmadığı, imzaların noter tarafından tasdik olunmadığından TTK'nun 520/5. maddesi uyarınca geçerli olmadığı, bu sözleşmenin hukuken bir anlam ifade etmediği, sözleşme geçerli kabul edilse dahi bu sözleşmenin tarafı olmayan davacı şirketin sözleşmeye istinaden işbu davayı açma hakkının bulunmadığı, bu yöndeki bir talebin ancak diğer ortaklarca ileri sürülebileceği, sözleşmeye aykırılığın ve haciz bildiriminde bulunulmasının ortaklar arasında güven ilişkisini çekilmez hale getiren neden olarak görülemeyeceği, davalının şirket ortaklığından çıkartılmasını gerektirir somut delillerin ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket ortaklığından çıkartılma istemine ilişkindir.

TTK’nun 551/3. maddesi uyarınca haklı neden bulunması durumunda bir ortağın şirketten çıkartılmasının istenmesi mümkündür.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket ortaklığından çıkartılma istemine ilişkindir.

TTK’nun 551/3. maddesi uyarınca haklı neden bulunması durumunda bir ortağın şirketten çıkartılmasının istenmesi mümkündür.

Davacı şirket dava dilekçesinde haklı neden olarak davalının diğer ortaklar ile imzaladığı sözleşmeye riayet etmemesine dayanmıştır. Bahse konu 04.08.2006 tarihli sözleşmenin içeriğine ve dosya kapsamına göre davalının şirketteki hissesinin devir bedeli olarak belirlenen 48.000,00 TL tutarındaki şahsi borçlarının diğer ortaklar tarafından ödenmesi karşılığında hisse devri taahhüdünde bulunduğu, buna istinaden de bu miktarda paranın diğer ortaklarca üçüncü kişilere ödenmiş olmasına rağmen davalının kendisine düşen devir yükümlüğünü yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki 04.08.2006 tarihli sözleşme TTK’nun 520. maddesi anlamında geçerli bir devir sözleşmesi olmasa dahi, sözleşme gereğince ödemede bulunan ve şirketin davalı dışında kalan %90 hissesine sahip diğer ortaklar nezdinde taraflar arasındaki güven ilişkisinin ortadan kalktığının ve bu durumun davalının şirketten çıkartılmasını istemeye haklı neden teşkil ettiğinin kabulü gerektiğinden davanın kabulü yönünde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7712, Karar No: 2015/517, Tarih: 15.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7712 E.  ,  2015/517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 51/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Sürücü ...'in yönetimindeki otomobili ile yerleşim yeri içinde seyir halindeyken, ... caddesi üzerinde yolun sağında yürüyen 1934 doğumlu yaya ...'e çarpması neticesinde katılanın vücut fonksiyonlarına 5. derece etkili kemik kırığı meydana gelecek ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı somut olayda, katılanın yolda yürüdüğü sırada arkasından gelmekte olan aracın kendisine çarptığına ilişkin beyanına ve Adli Tıp Kurumunun katılanın sağ femur başında ve sol ayak bileği fibula kemiğinde meydana gelen kırığın ayakta dengesini kaybederek düşmesi sonucu oluşmayacağına ilişkin raporuna itibar eden mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma içeren düşünceye iştirak edilmemiş, katılanın, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, TCK'nın 89/1. maddesi gereğince tayin edilen temel cezanın, 89/3-b maddesi gereğince bir kat arttırılması gerekirken, 89/2-b maddesi gereğince yarısı kadar artırım yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5054, Karar No: 2014/45, Tarih: 13.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/5054 E.  ,  2014/45 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/232804

MAHKEMESİ : Kartal 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011

NUMARASI : 2010/158 (E) ve 2011/2 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan ile birlikte,... Gayrimenkul Ticaret ve Yatırım Limited Şirketi'nin ortağı ve aynı zamanda şirketin müdürü olduğu, katılanın diğer işleri nedeni ile yurt dışında bulunduğu bir dönemde, sanığın, şirketleri ile ticari ilişki içerisinde bulundukları ... Gayrimenkul Anonim Şirket'inden, emaneten alınan bir kısım taşınmazlar karşılığında almış olduğu 177.200 TL nakit avansı şirket hesaplarına aktarmaksızın uhdesinde tutarak şirketten ayrıldığı, sanığın, talep edilmesi halinde belirtilen meblağı ... Gayrimenkul Anonim Şirketi'ne iade edeceğini dair yazılı taahhütte bulunmuş olduğu, böylece sanığın, kendisine görevi nedeniyle teslim edilen paraları uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın, kendisinin, katılan şirketler için arsa alımı yaptığını, bu çerçevede, bahse konu 177.200 TL paranın, arsa alımı öncesi arsa sahiplerine kapora olarak verildiğini, daha sonra ekonomik kriz çıkması nedeniyle arsaları almaktan vazgeçtiklerini, arsa sahiplerinden kaporalarını istediklerinde, taşınmazların bedelinin verilmesi halinde verilebileceğini söyleyerek parayı vermediklerini, bu nedenle, şirketle arasının açıldığını, paranın kapora olarak verildiğine dair elinde belgeler bulunduğunu belirtmekle, ... Gayrimenkul Ticaret ve Yatırım Limited Şirketi ve ..