muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15492, Karar No: 2025/6432, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15492 E.  ,  2025/6432 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1194 E., 2023/567 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1034, Karar No: 2015/4266, Tarih: 11.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/1034 E.  ,  2015/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun TCDD ait .... istasyon şefliğinde beklemekte olan Trenin vagonunda ki kömürleri çalmaya teşebbüs şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 141. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 14 TL yargılama giderinin suça sürüklenen

çocuktan tahsiline ilişkin bölümün çıkartılması ve yerine "toplam 14 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/386, Karar No: 2012/21364, Tarih: 20.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/386 E.  ,  2012/21364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/07/2010 tarih ve 2007/206-2010/333 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından ayrı ayrı istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.12.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı ... Servis Lojistik Dış Tic. Ltd. Şti. vekili Av. B... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üretimini yaptığı malın Hollanda’ya sevkiyatı için davalı ... Ltd, Şti. ile anlaşma yapıldığı ve söz konusu şirketin de taşeronu olan ... Nak. Ltd. Şti.'ne işi verdiğini, müvekkilinin Bursa'daki deposundan alınan malların söz konusu taşıma şartı gereği -18 derecede ... plakalı frigorik araca yüklendiğini, malın Hollanda’ya götürüldüğünde alıcı firmanın yaptığı kontrollere göre aracın söz konusu taşıma şartlarına uymadığı ve belirtilen sıcaklık değerinin üzerinde olduğu belirlenerek tutanak düzenlendiğini, malların alıcı tarafından teslim alınmadığını, söz konusu iade edilen malların bedeli karşılığında Gebze 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/733 esas sayılı icra dosyası üzerinden davalılar aleyhine 30.285,69 Euro ve 5 TL üzerinden yapılan takibin, itiraz üzerine durduğunu ileri sürülerek davalının itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 icra tazminatına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, davanın reddine ve davacının %40 icra tazminatına mahkumiyetine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Nak. Ltd. Şti. vekili, davacının alıcı firma ile aralarındaki sözleşmeye göre dava açma sıfatının olmadığını savunarak davanın reddine, davalının %40 icra tazminatına mahkumiyetine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu olay nedeniyle davacı şirkete herhangi bir ödeme yapılmadığının belirlendiği, davacı firmanın 26.460,29 Euro (48.390,59 TL) zararı olduğu ve bu zararı davalılardan talep edebileceği, icra takip tarihinden itibaren yıllık %5 faiz uygulanabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile Gebze 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/733 esas sayılı icra dosyası üzerinden yapılan takibin 26.460,29 Euro asıl alacak miktarı üzerinden ve takip tarihinden itibaren %5 faiz uygulanmak suretiyle yürütülmesine, davanın mahiyetine nazaran icra tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece davanın reddedilen kısmı üzerinden davalılar yararına karar tarihinde geçerli Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca hesap edilen nisbi vekalet ücreti, maktu vekalet ücretinden az olduğundan Tarifenin 12. maddesi hükmü uyarınca vekalet ücretine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre, davalı ... Nak. Ltd. Şti. vekilinin ve davalı ... Ltd. Şti. (yeni unvanı: Havı Lojistik Ticaret Ltd. Şti.) vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Nak. Ltd. Şti.vekilinin ve davalı ... Ltd. Şti. (yeni unvanı: Havı Lojistik Ticaret Ltd. Şti.) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.155,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Servıs Lojıstık Dış Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2.155,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Ulus. Nak. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8675, Karar No: 2014/930, Tarih: 16.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/8675 E.  ,  2014/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENEMEN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2011

NUMARASI : 2010/224-2011/742

Taraflar arasında görülen davada Menemen 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/11/2011 tarih ve 2010/224-2011/742 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14/01/2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müdürü ve toplam 60 hissesinden 59'una sahip M. Ç., bu hisselerinden 20 hissesini müvekkiline 140.000,00 TL'ye satma vaadinde bulunarak, peyder pey nakit paraları aldığını, müvekkilinin bu bedelin 132.030,00 TL'sini ödediği sırada Muzaffer'in davacıya devir edeceği şirket payları da dahil olmak üzere 59 hissesini şirketin iştigal konusu ile ilgili olmayan Ş. A.l'a, 1 hissesini de Ş. A.'un kızına devir ve temlik ettiğini, müvekkilinin bedelini ödeyip şirket hissesini devir alacağı aşamada davaya konu şirketin muvazaalı olarak şirketin iştigal konusu ile ilgisi ve bilgisi bulunmayan 3.kişiye devir edildiğini, şirkete yapılan ödemelerin tahsili için icra takibinde bulunulmuş ise de davalının takibe kötü niyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürmüş; yargılama sırasında yapılan ıslah ile M. Ç. tarafından hisse devri yapılacağının beyan ve taahhüt edilmiş olmasına rağmen ödemelerden sonra bunu yerine getirmediğini, bu nedenle davalı şirkete müvekkili tarafından yapılan ödemelerin hisse devri gerçekleşmediği için müvekkiline geri ödenmesi gerektiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi, davacının iddialarını şirkete değil, M. Ç.'a yöneltmesi gerektiğini, şirketin davacıdan borç para almadığını, davanın haksız olduğunu savunarak, davanın reddi ile kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket yetkilisi, davacının iddialarını şirkete değil, M. Ç.'a yöneltmesi gerektiğini, şirketin davacıdan borç para almadığını, davanın haksız olduğunu savunarak, davanın reddi ile kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 6762 sayılı TTK'nın 520/son maddesinde, payın devri veya devir vaadi hakkındaki sözleşmelerin yazılı şekilde yapılması ve imzaların noterce tasdik edilmesi gerektiğinin hükme bağlandığı, aksi halde bu tür sözleşmelerin ilgililer arasında dahi hüküm ifade etmeyeceği, davaya konu pay devir sözleşmesinin anılan emredici hükme uygun bir şekilde düzenlenmediği, limited şirket pay devrinin şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmekle hüküm ifade edeceği, devir hususunun pay defterine kaydedilebilmesi ise ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayesinin en az dörtte üçüne sahip olmasıyla mümkün olacağı, somut olayda anılan bu hükümlere riayet edilmediğinden şirket aleyhine açılan davanın reddi gerektiği, dosya kapsamından davacının icra takibinde kötü niyetli olmadığının anlaşıldığı sonucuna varılarak, davanın reddine ve davalının kötü niyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirkete yapılan ödemelerin iadesi istemine ilişkindir. Davacı, davalı şirketin eski müdürü ve ortağı olan dava dışı M. Ç.'ın hisselerini devralmak amacıyla davalı şirkete ödemelerde bulunduğunu, ancak hisse devrine ilişkin vaadin yerine getirilmediğini, bu nedenle davalı şirkete yaptığı ödemelerin iadesi gerektiğini ileri sürmüştür. Mülga TTK'nın 520/son maddesinde, payın devri veya devir vaadi hakkındaki mukavele yazılı şekilde yapılmış ve imzası noterce tasdik ettirilmiş olmadıkça ilgililer arasında dahi hüküm ifade etmeyeceği düzenlenmiştir. Davalı şirket kayıtları üzerinde yaptırılan inceleme sonucu davacı tarafından ödeme makbuzları ve banka dekontları karşılığı davalı şirkete ödemeler yapıldığı tespit edilmiştir. Bu durumda, davacının kendisine vaat edilen hisse devri sözleşmesinin gerçekleştirileceği inancıyla davalı şirkete ödemelerde bulunduğu, paranın davalı şirket hesaplarına girdiği ancak hisse devrine ilişkin işlemlerin yapılmadığı ve devir vaadinin de anılan kanuni şekil şartına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunduğu anlaşılmakla, davacının geçersiz sözleşmeye dayalı olarak ödediği tutarları sebepsiz zenginleşme hükümleri kapsamında ödemelerin yapıldığı davalı şirketten talep etme hakkının bulunması karşısında, davanın bu kapsamda görülerek sonuçlandırılması gerekirken, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/233, Karar No: 2008/2660, Tarih: 18.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/233 E.  ,  2008/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 31/08/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10. YTL onama harcının mahsubuna bakiye 0.90.YTL. harcın temyiz edenden alınmasına,  18/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11698, Karar No: 2019/1706, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/11698 E.  ,  2019/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4402, Karar No: 2010/8156, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4402 E.  ,  2010/8156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10703, Karar No: 2013/6034, Tarih: 28.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/10703 E.  ,  2013/6034 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, davalının icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan ve Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını isteyen davalı vekilinin 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ...... vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2-) Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı Kurum, davalının........şube müdürü yardımcısı olarak görev yapmakta iken, 4046 sayılı Kanunun 22. maddesi gereğince, özelleştirme kapsamında 1999/Ekim ayı itibariyle ..... araştırmacı olarak nakledildiğini, Kurumdan aylık almaya hak kazandığı 15.10.1999 tarihinden itibaren 4971 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi gereğince 3 yıllık sürenin dolduğu 15.10.2002 tarihine kadar zam ve tazminatlarının şube müdür yardımcısı kadrosu üzerinden ödendiğini, 4971 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 15.08.2003 tarihinden önce atanması nedeniyle, başlangıç tarihi 15.08.2003 olarak belirlendiğinden , 3 yıllık sürenin dolduğu 15.09.2006 tarihinden itibaren araştırmacı kadrosu üzerinden ödenmesi gereken zam ve tazminatların sehven şube müdürü yardımcısı kadrosu üzerinden ödendiğini belirterek, 2006/Eylül-2009/Ocak dönemine ait 8.679,72 TL özel hizmet

./..

-2-

tazminatına ilişkin borcun tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın esasına girilerek, istem kısmen hüküm altına alınmıştır.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106’ncı maddesi ile mülga 1479 sayılı Kanunun 70’inci ve mülga 506 sayılı Kanunun 134’üncü maddesinde, bu Kanunların uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101’inci maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmeye göre; davacı Kurumun memur statüsünde bulunan kendi çalışanına karşı yürüttüğü icra takibi kapsamında, uyuşmazlığın çözümünde ne 506 sayılı Kanun, ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yeri bulunmamaktadır. Bu durumda sözü edilen 101’inci madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemesi görevli değildir.

Öte yandan; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesine göre kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, işin esasına girilerek karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

......