muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6144, Karar No: 2016/10587, Tarih: 26.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/6144 E.  ,  2016/10587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, karar verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/878 esas sayılı iddianamesinde “...şüpheli ...'un sevk ve yönetimindeki ... plakalı araçla ...Kasabası içerisinde düğün konvoyundaki müşteki ...'ın kullandığı ve beklemekte olan aracın önüne aniden geçerek dikey şekilde durduğu...” ve “... şüpheli ...'in de aracı ile hareket ettiği ve müşteki...'in kullandığı aracı ... Köyü girişinde sıkıştırarak arkadan çarpma suretiyle araçların durduğu...” şeklinde anlatılmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokmak eyleminden dolayı dava açılmasına karşın, hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceği ve bu konuda temyiz denetimine konu bir hüküm bulunmadığı anlaşılarak dosya görüşüldü:

1-Sanıklar ..., hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı; yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılanlar ... ve ... vekilinin tebliğnameye kısmen uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyizde,

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılanlar ... ve ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

3-Sanıklar ..., hakkında hakaret, ..., hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyizde ise,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar ..., vekilinin ve ...,vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 26/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8793, Karar No: 2019/1555, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8793 E.  ,  2019/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23425, Karar No: 2016/433, Tarih: 12.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/23425 E.  ,  2016/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ . İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde borçlu çekteki imzaya itiraz etmiş, tarafların yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararda alacaklı aleyhine tazminata ve para cezasına yer verilmediği halde gerekçeli kararda "davacı taraf lehine asıl alacağın %20'si oranında tazminatına" hükmedildiği anlaşılmıştır.

HMK'nun 298/2. maddesi uyarınca tarafların hak ve yükümlülüklerini gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunlu olmakla; gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Somut olayda ise kısa kararda bulunmayan tazminata gerekçeli kararda hükmedildiğinden kısa karar ile gerekçeli karar arasında tazminat yönünden çelişki yaratılmıştır. Gerekçeli karar tebliğ edilmediğinden gerekçeli kararda yer alan tazminat yönünden temyiz süresi başlamayacağı cihetle anılan husus yönünden temyizin süresinde olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda temyiz isteminin süreden reddine dair 22.06.2015 tarih ve 2014/351-2015/23 sayılı ek kararın tazminat yönünden kaldırılmasına oybirliğiyle karar verilerek asıl kararın temyiz incelemesine geçildi;

Yukarıda açıklandığı üzere mahkemece tefhim edilen kısa kararda borçlu lehine icra inkar tazminatına yer verilmediği halde, gerekçeli kararda borçlu lehine tazminatına hükmedilmekle gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırıdır. Yukarıda değinilen yasal düzenleme ile 10.4.1992 gün ve 7/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca anılan husus bozma nedeni olmakla; kararın, kısa kararda yer alıp süresinde temyiz edilmediği için kesinleşen "takibin İİK'nun 170/3. fıkrası gereği davacı borçlu yönünden durdurulması" kısmı dışında kalan "tazminat" yönünden önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilerek yeniden hüküm kurulması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle tazminata hasren İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5401, Karar No: 2013/10856, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5401 E.  ,  2013/10856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç hakkında mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Erdek ilçesinde yoğun yağış, sel ve dere taşması nedeniyle, ... Koruma Başkanlığının talebi üzerine, belediyenin, gayri resmi ve fakat bir takım kişisel ilişkileri kullanarak, zaman zaman iş yaptırdığı ... Nakliyat adlı şirketten, iş makinesi temin edip ... Koruma emrine tahsis ettirdiği, yine, bu kepçenin operatörü olan sanık ... ile ... Koruma Başkanlığında görevli sanık ...'nın, sırf, o anda, derenin taşıp çevredeki tarlalara ve yollara zarar vermemesi için, suç kasıtları olmaksızın, kepçeyle derenin bir ucundan girerek derenin içine dolan pislikleri temizlerken, suyun daha rahat akışını sağlamak amacıyla, müdahilin arazisinin bulunduğu taraftan bir miktar toprağı da aldıkları, bu sırada, toprağın alınmasıyla beraber hemen dere sınırında bulunan bir kısım ağaçların da zarar gördüğü, ziraat mühendisi bilirkişinin de bildirdiği üzere, dere akışına göre, o anda, selin ve daha fazla zararın doğmasının önlenmesi amacıyla bu şekilde hareket edilmesi gerektiği, müdahilin arazisinin karşısında bulunan, derenin diğer tarafındaki araziden toprak alınmasının daha vahim sonuçlar doğurabileceği, zaten o aşamada sanıkların amacının bir şahsa zarar vermek değil, bir an önce işi yoluna koymak ve sel baskınını önlemek olduğu,

değerlendirme yapabilecek zaman ve şartlarının bulunmadığı, kaldı ki, sanıkların zarar verme kastını ortaya koyacak şekilde, bariz ve çok ciddi bir maddi zararın da bulunmadığı, olayda; sanıkların mala zarar verme kastıyla hareket etmedikleri ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8423, Karar No: 2017/984, Tarih: 03.04.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8423 E.  ,  2017/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar ...ındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı uyarınca 20 ayrı dağıtım bölgesi oluşturularak hisselerinin tamamamı ...'a ait 20 ayrı şirket kurulduğunu, bunlardan birinin de ... Elekrik Dağıtım A.Ş. olduğunu, bu şirket ile ... ...ında 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalandığını, ... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin hisseleri ...'a ait olmak üzere 2013 yılı Haziran ayına kadar faaliyet gösterdiğini, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nın yaptığı ihale sonucu hisselerinin tamamının Doğu ... Elektrik Yatırım A.Ş'ye satıldığını, bu şirket ile Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ...ında 28.06.2013 tarihinde Hisse Satış Sözleşmesi imzalandığını, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4. maddesi uyarınca dağıtım faaliyetinin ... tarafından yürütüldüğü döneme ait iş ve işlemlerin sorumluluğunun ...'a ait olduğunu, 03.08.2005 tarihinde ... ili, ... ilçesi, .... köyü yakınlarında hayvan otlatan dava dışı... ve... isimli kişilerin yere çok yaklaşmış yüksek gerilim hattı tellerine başlarını vurarak yaralandıklarını, adı geçen kişilerin tazminat davası açtıklarını, davanın kabul edildiğini ve kararın kesinleştiğini, 15.240,00 TL'nin icra tehdidi sonucu müvekkilince ödenmek zorunda kalındığını, sözleşmenin anılan maddesi uyarınca müvekkilinin ödediği miktarı davalıya rücu hakkı bulunduğunu ileri sürerek, 15.240,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş etmiştir.

Davalı vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, özelleştirme sırasında bilanço düzenlemesi yapıldığını, devre esas bilanço düzenlemesinden önce bitmiş ve neticelenmiş her türlü iş ve işlemin sorumluluğunun ihaleyi alan şirkete ait olduğunu, davalının gerek Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 ve 9.4. maddelerine gerekse İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 18.6 maddesi uyarınca müvekkilinden hak talep edemeyeceğini, davacının İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.1, 7.2 ve 7.3. maddelerine göre dava ve icra takibini ...'a bildirmekle yükümlü olduğunu, ancak bu yükümlülüğü yerine getirmediğini, bu nedenle faiz talep hakkı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava dışı...'nın davalı kuruma ait yüksek gerilim hattının yere 1 metre mesafeden daha aşağı sarkması nedeniyle tele çarparak elektrik akımına kapılması sonucu yaralandığı, açtığı dava sonunda

tazminata hükmedildiği, tazminat miktarının icra takibine konulduğu, davacı tarafça 12.09.2011 tarihinde, 15.240,00 TL ödeme yapıldığı, davacı şirketin, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.4 ve 7.6. maddeleri uyarınca davalıya rücu talebinde bulunabileceği, anılan maddelerde dağıtım faaliyetlerinin ... tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetlerin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun ...'a ait olduğunun düzenlendiği, dava dışı ... ... Enerji Yatırımları A.Ş. ile Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ...ında imzalanan 28.06.2013 tarihli Hisse Devir Sözleşmesi'nin 9.3 ve 9.4. maddelerinin ve özelleştirmeye ilişkin ihale şartnamesinin 22. maddesinin davacının rücu hakkını ...'a karşı ileri sürmesine engel oluşturmadığı, zira bu sözleşmenin 9.4. maddesinde, alıcının ihale konusu hisseleri devraldığı tarihten önceki döneme ilişkin olarak işletme hakkı devir sözleşmesindeki hükümler saklı kalmak kaydıyla şirkette yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç yükümlülüklerinden kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketin sorumlu olduğunun düzenlendiği, bu düzenlemede yer alan "işletme hakkı devir sözleşmesindeki hükümler saklı kalmak kaydıyla" ifadesi nedeniyle İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin yürürlükte olduğu ve 28.06.2013 tarihli Hissse Satış Sözleşmesi'nin dava konusu olaya uygulanamayacağı, davacının rücu hakkını engellemeyeceği, davalının haksız fiil tarihi itibariyle temerrüde düştüğü, davacının ödeme tarihinden itibaren avans faizi talep hakkı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 15.240,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/21812, Karar No: 2025/6340, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/21812 E.  ,  2025/6340 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/230 E., 2024/1054 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/239 E., 2024/10 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4785, Karar No: 2010/769, Tarih: 27.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4785 E.  ,  2010/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2004 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 196 ada 4 parsel sayılı 22.815,74 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesizden kayalık çalılık niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3302 Sayılı Yasa uyarınca yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama karar vermeye yeterli değildir. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın üzerinde 19 tane 70-80 yaşlarında zeytin ağaçları, yer yer meşe çalıları ile taşlık ve kayalık alanlar bulunduğu, 1958 baskı tarihli memleket haritasında ve 1948 çekim tarihli hava fotoğraflarında açık alan olarak gözüktüğü, %30 eğimli olduğu, zeytinlik niteliğinde bulunduğu, orman sayılmayan yerlerden olduğu ifade edilmiştir. Ancak, rapor ekindeki fen bilirkişi ile ortak düzenlenen parsel bazındaki aplikeli memleket haritasında çekişmeli yer çalılık rumuzlu ancak çevresinde geniş yapraklı ağaç ve ibreli ağaç rumuzları bulunan yeşil renkli alanda işaretlenmiştir. Bu durumda orman bilirkişi raporu kendi içinde çelişik olduğu gibi soyut ve bilimsellikten uzaktır. Zeytinlikler memleket haritasında zeytinlik sembolü ile gösterilmektedir. Memleket haritasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu alan da zeytinlik rumuzları gözükmemektedir. Bu durumda çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde duraksama olmuştur. Karara dayanak alınan uzman bilirkişi raporu çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Bilindiği üzere 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesinin karşıt kavramından %12’den fazla eğimli fundalık ve makilik yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından bilimsel olarak ta orman sayılır. 1970, 1974, 1984, 1986 ve 2004 tarihli orman kadastro yönetmeliklerinin tümünde “3573 Sayılı Yasa ile bu Yasayı değiştiren 6777 Sayılı Yasaya göre Devlet Ormanlarından tefrik edilmiş, zeytinlik, sakızlık ve harnupluk sahalar için tevzi işlemleri yapılmamış ise Devlet Ormanı olarak sınırlandırılır.” hükmü bulunmaktadır.

-2-

2009/4785-2010/769

-2-

2009/4785-2010/769

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27/02/2008 gün ve 2008/20-157-194 karar sayılı kararında da belirtildiği gibi delicelik ve yabani zeytinlerin aslı orman ağacı olup, 3573 Sayılı “Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Yasa" hükümlerine göre imar-ihya edilmek üzere tahsis edilmesi ve bunun yerine getirildiğinin yetkili makamlarca belirlenerek imar-ihya eden kişi adına tescil kararı verilmesi ya da verilen bu karar uyarınca tapu kaydı oluşturulması durumunda o yer orman sayılmaz.Yasa gereği zeytincilik parseli olarak belirlenip tahsis edilmeyen yerin aşılanmak suretiyle kazanılması mümkün değildir. Bu tür bir yerin orman sınırları dışında bırakılması davalıya bir hak sağlamaz. Aslı orman olup, herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılan taşınmaz 05/11/2003 gün ve 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince her zaman orman sınırları içine alınabilir ya da Hazine tarafından orman olarak tahsis edilebilir.