muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6948, Karar No: 2014/23543, Tarih: 24.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6948 E.  ,  2014/23543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı (kadın) tahkikat aşamasında 24.09.2013 tarihli dilekçe ile manevi tazminat, son celsede de Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesine dayalı maddi ve manevi tazminat isteğinde bulunmuş, mahkemece talebin dilekçeler aşamasında bulunmaması gerekçe gösterilerek tazminat isteklerinin reddine karar verilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde iddia ve savunmanın hangi aşamaya kadar genişletilebileceği yahut değiştirilebileceği hüküm altına alınmıştır. Taraflar dilekçeler aşaması dışında ancak karşı tarafın "açık muvafakati" ile iddia ve savunmalarını genişletip yahut değiştirebileceğine göre (HMK md.141/1 hükmü) açık muvafakatin yokluğu halinde iddia ve savunmalarını genişletemeyeceği kanunun emredici hükmüdür. Davacının "açık muvafakati" olmadığı konusunda ise bir duraksama yoktur. O halde davalının bu davada Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde gösterilen süreden sonra maddi ve manevi tazminat (TMK md.174/1-2) talep edemeyeceği gözetilerek davalının tazminat istekleri hakkında süresinden sonra talep edildiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde red hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. ve 4. bentlerinde yer alan "talebinin reddine" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerlerine "talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.11.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/5034, Karar No: 2022/5789, Tarih: 11.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5034 E.  ,  2022/5789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü::

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Şirketine (EÜAŞ) bağlı ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğünde davalı Kurumun özelleştirildiği 22.06.2015 tarihine kadar davalı Kurumda çalıştığını, davacının ... Sendikasına üye olduğunu, davacının üyeliği Sendika tarafından kabul edilerek, davalı EÜAŞ'a bildirildiğini, davalı Şirketin davacının üyelik formunu personeli olmadığı gerekçesiyle iade ettiğini, davacının sendikaya kayıtlı olarak çalışmış olduğu dönem içerisinde davalı tarafından toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını, işyerinde taşeronlar kullanılmak suretiyle muvazaalı bir şekilde davacının da aralarında bulunduğu işçilerin davalı Şirkete bağlı işçilere nazaran haklarının kısıtlandığını, bu doğrultuda ... l. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesine açılan davanın kabul edildiğini ve kararın Yargıtayca onanarak kesinleştiğini, sonraki süreçte davacının aynı işyerinde aynı statüyle çalışmaya devam ettiğini ileri sürerek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, sosyal yardım, vardiya tazminatı, giyim yardımı, gıda yardımı, elektrik yardımı ve kıdem tazminatı fark alacaklarını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı defi ve husumet itirazında bulunmuş, davacının müvekkili teşekkülden hizmet alımı ihalesini alan firmaların işçisi olarak çalıştığını, muhatabının ihaleyi alan müteahhit firma olduğunu, ... Sendikasının davacının üyeliğini usulsüz olarak kabul ettiğini, muvazaa iddiasının kabul edilemeyeceğini, Ana Statü'nün 6 ncı maddesine göre teşekkülün asıl amaç ve faaliyetinin elektrik enerjisi üretmek olduğunu, mevzuat hükümleri ve usule uygun şekilde ihale yolu ile hizmet alımı yapıldığını, muvazaa iddiasına dayanak teşkil edecek hiçbir durumun mevcut olmadığını, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun emsal mahiyetteki kararlarında muvazaa iddiasının gerçek olmadığının kanıtlandığını, yüksek mahkeme kararları doğrultusunda müvekkili Kurumun sorumluluğundan söz edilemeyeceğini ve davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ile dava dışı şirketler arasında muvazaalı ilişki bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; talep edilen dönem yönünden muvazaanın varlığının mahkeme kararı ile ispatının olmadığını, özelleştirme sonrasında ortada asıl işin yapıldığı bir işyerinin kalmadığını, dava ve ıslahla talep edilen miktarların zamanaşımına uğradığını, özelleştirme nedeniyle işyerinin devri olduğunun kesinlik kazandığını, Kurum tarafından yapılan kıdem tazminatı ödemesinin ise davacı işçinin kıdem tazminatı hak ettiği anlamına gelmediğini, hükümde yer alan faiz oranlarını ve başlangıç tarihlerini de kabul etmediklerini, alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25.02.2021 tarihli bozma ilâmı ile;

"...

... 1. Asliye (İş) Hukuk Mahkemesince muvazaa tespiti yapılarak kesinleşen dönem hariç tutulmak suretiyle, bu dönemden sonra yapılan hizmet alım sözleşmeleri bakımından; verilen işin yardımcı iş niteliğinde olduğu ya da 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edildiği, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olduğu, davacı işçinin de bu ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırıldığı belirlendiğinde, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılarak tazminat ve işçilik alacakları bu tespite göre ve Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınmaksızın hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edilmediğinin, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olmadığı ya da davacının ihale ile verilen iş dışında çalıştırıldığının tespit edilmesi halinde ise davacı işçinin sendikası üyesi olduğu dikkate alınarak Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre şimdiki gibi davaya konu tazminat ve işçilik alacaklarıyla ilgili hüküm kurulmalıdır.

..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kesinleşen ... 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi ilâmı, düzenlenen bilirkişi raporu ve bozma ilâmından sonra yapılan keşif birlikte değerlendirildiğinde; davalı ile taşeronlar arasında yapılan ihale sözleşmelerinin farklılık arz etmediği, işin tanımı ve yapılan işin niteliğinin değişmediği, imzalanan ihale sözleşmelerinde davalının firma üzerindeki etkisinin asıl işveren alt işveren ilişkisinin ötesinde olduğu, verilen işin yardımcı iş niteliğinde olmadığı ve iş sözleşmesinin işverenlikçe haklı bir neden olmaksızın tek taraflı olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davanın husumet yönünden de reddi gerektiğini, özelleştirme nedeniyle devredilen işyerinde 6552 sayılı Kanun ile ilgili yönetmelikte bahsedilen hizmet alım personelinin kıdem tazminatlarının Yönetim Kurulunun 08.07.2015 tarihli ve 20-169 sayılı kararı doğrultusunda ödendiğini, bunun dışındaki diğer alacaklardan Kurumun herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, davacının işletme toplu iş sözleşmesinin kapsamında olmadığını, davacı tarafın sendika üyeliğinin usulsüz olduğunu ve talep edebileceği hiçbir hak ve alacak bulunmadığını, davaya konu toplu iş sözleşmesi ve hizmet alım sözleşmesi dönemlerinden daha öncesi dönemlere ait olup davacının çalışmaya devam ettiği her sözleşme dönemi için ayrı ayrı muvazaa tespitinin yapılması gerektiğini, 30.03.2013 tarihinde 4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun (4628 sayılı Kanun) içeriğinde yapılan değişiklikle Kuruma her birimde hizmet alımı ihalesi yapma yetkisi verildiğini, davacının toplu iş sözleşmesinden faydalandırılamayacağını, hükümde yer alan faiz oranları ve başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı; bu bağlamda davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 4628 sayılı Kanun, 4446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı; bu bağlamda davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 4628 sayılı Kanun, 4446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği.

2. Aynı hizmet alım sözleşmeleri ile çalışan işçilerin açmış oldukları davalarda, davacının çalıştığı alt işverenler ile davalı EÜAŞ arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun kabul edildiği mahkeme kararlarının onandığı Dairemiz kararları (Ör: Dairemizin 14.01.2020 tarihli ve 2019/8068 Esas, 2020/269 Karar, 14.01.2020 tarihli ve 2019/8095 Esas, 2020/296 Karar sayılı kararları).

3. Değerlendirme

1. Aynı hizmet alım sözleşmeleri ile çalışan işçilerin açmış oldukları davalarda asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığının kesinleşmiş mahkeme kararlarıyla sabit olduğu ve dava konusu alacakların da muvazaa tespiti yapılan ve kesinleşen döneme ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

2.Yukarıda yapılan açıklamalar ile dosya kapsamındaki deliller bütün olarak değerlendirildiğinde; bozmaya uygun şekilde verilen İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının (1) numaralı paragrafta belirtilen ilave gerekçe ile onanmasına karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9976, Karar No: 2011/15249, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9976 E.  ,  2011/15249 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Ecza Deposu Tic. A.Ş vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Erzirum 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.3.2010 gün ve 292-72 sayılı hükmün Dairemizin 28.12.2010 tarih ve 8066-18148 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 185.00 (Yüzseksenbeş) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8968, Karar No: 2015/14245, Tarih: 16.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/8968 E.  ,  2015/14245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 24. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/342-2014/86

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; Türk Silahlı Kuvvetleri'nden ilişiği kesilen davalının Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu 32. maddesi kapsamında araştırmacı kadrosu ile S.. B..'nda görev yaptığı, Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü tarafından Muhasebat Genel Müdürlüğü'ne hitaben yazılan '926 sayılı TSK Personel Kanunu 32. Madde Uygulanması' konulu yazısı ile "...araştırmacı kadro unvanı için 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ve diğer ilgili mevzuatta öngörülen ve değişik adlar altındaki her türlü mali haklara ilişkin ödemelerin yapılmayacağı..." açıklaması nedeniyle davalıya 24.12.2011 ila 15.07.2012 tarihleri arasında fazla yapılan 6.803,86 TL ödemenin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; ödeme tarihinden 1 yıl içinde geri ödeme talep edilmemiş olmakla alacağın zamanaşımına uğradığını, kamu zararında kusur ve ihmalinin bulunmadığını, 926 sayılı TSK Personel Kanunu 32.maddesi 3.fıkrası d bendinde kamu kurum ve kuruluşlarına atananlar ' tayin bedeli ve fiilen çalışma karşılığı yapılan ödemeler hariç' tutularak aylıklarını emsallerine göre alacaklarının düzenlendiği, döner sermaye kaynaklı ödemenin fiilen çalışmakla elde edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 12.05.2006 tarih ve 26166 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren S.. B..'na Bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca davacının döner sermaye gelirlerinden ek ödeme yapılmaması gerekirken fazla ödeme yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 6.803,86 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

10.03.2011 tarih ve 6191 sayılı Sözleşmeli Erbaş ve Er Kanunu'nun 10. maddesi (7) numaralı fıkrası ile 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'na, Yüksek Askeri Şura kararlarıyla TSK'dan ilişiği kesilenlere bazı haklarının iadesinin sağlanması amacıyla idareye başvuru imkanı getirilmek amacıyla, eklenen Geçici 32. maddesi d) bendinde "Bu fıkranın (c) ve (ç) bentleri kapsamında olanlardan hâlen herhangi bir kamu kurum ve kuruluşunda çalışanlardan isteyenler, bu madde uyarınca ihdas edilen araştırmacı kadrosuna kurumlarınca atanırlar ve bunlara statüsüne göre bu Kanun hükümleri uyarınca karargâhta görevli emsali sınıf, rütbe ve kıdemdeki subay veya astsubaya ödenmekte olan aylık ve diğer mali haklar (tayın bedeli ve fiilen çalışma karşılığı yapılan ödemeler hariç) ödenir. Aylıklar, emsalleri esas alınarak her yıl kademe ilerlemesi, her üç yılda bir derece yükselmesi işlemine tabi tutulur. Bu şekilde yükseltilen aylıklarda, azami rütbe tavanı subaylarda kıdemli albay, astsubaylarda iki kademeli kıdemli başçavuştur. Bunlar bu fıkranın (b) bendi veya (c) bendinin (1) numaralı alt bendi hükümleri çerçevesinde emekliye ayrılabilirler. Kamu kurum ve kuruluşları bu durumdaki personele ilişkin bilgileri bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren onbeş gün içinde Devlet Personel Başkanlığına bildirirler. "şeklinde düzenlenmiştir.

S.. B..'na Bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelik temel esaslar başlıklı 5. maddesi 1. fıkrası b) bendinde "Ek ödeme, personelin kurum ve kuruluşlarda fiilen katkı sağladığı sürece verilebilir..." denilmekte olup devam eden fıkralarında personelin çalıştığı hastane, çalışma şekli, görevlendirilme süre ve şekli, tabiplerde branş, hastane hizmet puanı, kadro-ünvan katsayısı, performans puanı gibi birçok etkenin birlikte değerlendirilmesi ile ek ödeme miktarının belirlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacı bakanlık, araştırmacı kadrosu ile Acil Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü bünyesinde uzman olarak görev yapmakta olan davalıya 24.12.2011 ila 15.07.2012 tarihleri arasında yapılan döner sermaye ek ödemelerinin iadesini talep etmektedir. Mahkemece, hukukçu bilirkişiden alınan rapora istinaden, davalının, 6098 sayılı Borçlar Kanunu (77-82.md.) sebepsiz zenginleşmeye ilişkin hükümleri gereği ödenen 6.803,86TL 'nin iadesine hükmetmiştir.

S.. B..'na Bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 5.maddesine göre döner sermaye ek ödemesi tüm personele aynı miktar ve şekilde olmayıp belirli esas ve kriterlere tabi olduğu gibi 926 sayılı kanunun geçici 32.maddesi uyarınca göreve başlayan kişilerin fiilen çalışmalarının karşılığı olarak ek ödemelerin ödenmeyeceği gibi yine 209 sayılı kanunda da bu durumdaki kişilere döner sermaye gelirlerinden yapılması gereken ek ödemelerin yapılmamasına yönelik bir düzenlemede bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre; dosya içerisinde bulunan ek ödeme bordrolarının davalıya yapılan ödemeleri göstermekte ve bu konuda itiraz yok ise de bu ödemelerin davalının görev yaptığı kadroya göre fiili çalışmalarının karşılığı olarak ödenip ödenmediği ve fiili hizmet ve süresinin ödeme ve miktarında etkili olup olmadığı araştırılması gerekmekte iken mahkemece yeterli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesis edilmesi isabetli olmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece konusunda uzman bilirkişiden talep edilen ek ödemenin iadesinin gerekip gerekmediği hususunda denetime elverişli gerekçeli ve yeterli Rapor alınması gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18181, Karar No: 2013/3554, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/18181 E.  ,  2013/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Pol.San.Tic....vek.Av.... ile davalı ... Depo.Term.San.Tic.Ltd.Şti.aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Pendik 2.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 18.09.2012 gün ve 1566-1048 sayılı hükmün davalı şirket yetkilisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1-İflas erteleme davasının ne aşamada olduğunun bildirilmesi, dosyanın aslı ya da onaylı örneğinin gönderilmesi,

2- Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından Harçlar Kanununa göre nisbi temyiz harcı yatırılması gerekirken, maktu temyiz harcı yatırılması nedeniyle eksik harcın tamamlanması için muhtıra çıkarılarak HUMK’un 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.