muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2542, Karar No: 2023/8712, Tarih: 20.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2542 E.  ,  2023/8712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/362 E., 2022/627 K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Mahkemenin, 19.04.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli kararı ile ".. basit yargılama usulünün Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerekliliği ..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan sanığın Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumu'na nakil olarak gönderilen sanığın 01.01.2016 günü Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumu'na teslim olması gerektiği halde teslim olmayarak firar ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Firar tutanağı, sanık savunması, yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunmakta iken Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumu'na nakil olarak gönderilen sanığın 01.01.2016 günü Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumu'na teslim olması gerektiği halde teslim olmayarak firar ettiği, yakalanarak ceza infaz kurumuna teslim edildiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 97 inci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile Türk Ceza Kanunu'nun 292 inci maddesinin birinci fıkrası” olarak gösterilmesi gerekirken sadece 5237 sayılı Kanun'un 292 inci maddesinin birinci fıkrası" olarak belirtilmesi suretiyle, 5271 sayılı yasanın 232 inci maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Ortaca 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 1 inci fıkrası 1. bentteki "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 inci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 292 inci maddesinin birinci fıkrası” yazılmak sureti ile hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/238, Karar No: 2011/51, Tarih: 12.04.2011

**Ceza Genel Kurulu         2010/8-238 E.  ,  2011/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2010/59094

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Toplu halde silah kaçakçılığı suçundan sanık M.'un eylemine uyan 6136 sayılı Yasanın 12/2 maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 450 YTL adli para cezası ile cezalandırılma¬sına, sanıklar S. ve Z.'nin ise eylemlerine uyan 6136 sayılı Yasanın 12/2 ve 5237 sayılı TCY'nın 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 375 YTL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar hakkında 53. maddenin uygulanmasına ilişkin, Ünye Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.04.2008 gün ve 200-74 sayılı hükmün sanıklar müdafilerince temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 17.03.2009 gün ve 831-4016 sayı ile;

“Belgelendirmenin sağlanması ve denetime olanak tanınması açısından, hükme esas alınan Korgan Sulh Ceza Mahkemesi'nin 06.01.2006 gün ve 2006/5 Müt. sayılı iletişimin tespiti kararı, 21.04.2006 gün ve 2006/27 Müt. sayılı arama kararı ile tüm soruşturma evrakının asılları yada onaylı suretlerinin dosyada bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi” isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmadan sonra yargılama yapan Ünye Ağır Ceza Mahkemesince 03.09.2009 gün ve 155-148 sayılı ile; sanık M.'nin eylemine uyan 6136 sayılı Yasanın 12/2. maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 450 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanıklar S. ve Z.'nin ise eylemlerine uyan 6136 sayılı Yasanın 12/2 ve 5237 sayılı TCY'nın 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 375 YTL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar hakkında 53. maddenin uygulanmasına karar verilmiştir.

Hükmün sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 19.08.2010 gün ve 5109-10326 sayı ile, hükmün düzeltilerek onanmasına sanık M. K. yönünden oy birliği, sanıklar S. K. ve Z. K. yönünden ise oy çokluğu ile karar verilmiş, Nöbetçi Daire Başkanı M.A. ve nöbetçi Daire üyesi A.K. ise; sanıklar S.K. ve Z. K. hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise 10.11.2010 gün ve 59094 sayı ile;

“Sanıklar hakkında Ünye Ağır Ceza Mahkemesince toplu silah ticareti suçundan yargılama yapılarak sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması sonucu Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesince verilen mahkûmiyet hükmü kısmen karşı düşünce ile onandığı, ancak sanıklar Z.K. ve S. K. hakkında soyut telefon görüşme tutanakları dışında, iddianın başka deliller ile desteklenmediği şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıt elde edilemediğinden bu sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekçesi ile kısmen karşı düşünce ile kararın bozulması şeklinde olduğu görülmüştür.

Ancak; sanıklar Z. K. ve S. K. hakkında açılan toplu silah ticareti suçunda, telefonları dinlemeye alınan sanıklar M. K.ve Z. K. ile dinlemeye takılan S. K.nin üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair savunmalarının aksine, içeriği maddi bulgular ile desteklenmeyen telefon görüşmelerine dayalı iletişim kayıtları dışında cezalandırılmalarına yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği sanıkların üzerlerinde ve evlerinde yapılan aramalarda ise herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı görülmüş olup bu nedenle, atılı suçtan sanıklar S. K.ve Z. K.’nin beraatlerinin gerektiği,

Sanık M. K. ise birlikte topluluk oluşturan sanıklar Z. ve S. K.’nin de beraati dolayısıyla sanık M. K.’nin de eylemi bireysel silah ticareti suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, Özel Daire düzelterek onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına, sanıklar S. K. ve Z. K.nin beraatlarına, sanık M. K.'nin ise bireysel silah ticareti suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, sanıklar M.K., S. K. ve Z. K. hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar S.K. ve Z.K.'nin üzerlerine atılı toplu silah kaçakçılığı suçunun sabit olup olmadığı, buna bağlı olarak da sanık M. K.'nin eyleminin nitelendirilmesi noktalarında toplanmakta ise de; sanık M. K.ile sanıklar S. K. ve Z.K. arasında toplu silah kaçakçılığı suçuna yönelik olarak yapıldığı iddia olunan telefon görüşmelerine ilişkin olup, hükme esas alınan iletişimin tespiti tutanakları denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulmadan hüküm kurulmasının olanaklı olup olmadığı hususu öncelikle değerlendirilecektir.

Ceza Yargılamasının amacı, somut gerçeğin ortaya çıkarılması olup bunun için başvurulan kanıtlama araçlarından biri de belgelerdir. Yargılama makamları suç isnadı nedeniyle oluşan uyuşmazlığı çözümlerken ele geçirilen ve kendiliklerinden getirtilen ya da iddia ve savunma doğrultusunda sunulan belgelerin güvenilirliğini de denetlemek durumundadırlar. Güvenilirliğin denetlenebilmesi için belgenin aslının veya bunun olanaklı olmaması halinde de aslına uygunluğu yetkili makam veya kişilerce onanmış örnek ya da kopyalarının dosyaya konulması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

5271 sayılı CYY'nın 135. maddesi uyarınca sanık M. K.nin kullandığı .. ... ... ve ............. numaralı telefonlara yönelik olarak Korgan Sulh Ceza Mahkemesince verilen 06.01.2006 gün ve 2006/5 değişik iş sayılı iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi kararına istinaden tespit edilen ve sanık M. K.nin sanıklar S. K. ve Z. K.ile toplu silah kaçakçılığı suçu kapsamında yaptığı değerlendirilen telefon görüşmelerine ilişkin, yerel mahkeme tarafından hükme esas alındığı belirtilen iletişimin tespiti tutanaklarının dosya içerisinde bulunmadığı görülmektedir.

Hükme esas alındığı belirtilen iletişimin tespiti tutanaklarının, belgelendirmenin sağlanması ve denetime olanak tanınması açısından aslı veya onaylı suretleri getirtilmeden temyiz incelemesinin yapılması hukuken olanaklı değildir.

Bu itibarla, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Daire düzelterek onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.08.2010 gün ve 5109-10326 sayılı düzeltilerek onama kararının sanıklar M. K., S.K. ve Z. K.yönünden KALDIRILMASINA,

3- Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 03.09.2009 gün ve 155-148 sayılı hükmünün sanıklar M.K.., S.K. ve Z.K. yönünden sair yönleri incelenmeksizin saptanan usule aykırılık nedeniyle BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2011 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6834, Karar No: 2016/12455, Tarih: 22.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/6834 E.  ,  2016/12455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı .... 10.05.2010  günlü dilekçesiyle Hazine aleyhine, ... köyü ... mevkiinde bulunan 37 hektar 3050 m2 yüzölçümündeki taşınmazı tapu siciline güvenerek 22.05.1967 tarihinde satın aldığını, ifrazen Mayıs 1971 tarih 108, 109, 110, 111 sıra numaralı tapu kayıtlarının oluştuğunu, tapulama sırasında bu tapu kayıtlarının ... köyü 705, 706, 707 ve 708 sayılı parsellerin kendi adına tespit edildiğini, kendisi ve diğer tapu malikleri aleyhine açılan kadastro tespitine itiraz davalarının kabulü ile parsellerin kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle   tespitlerinin iptali ve kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapulama dışı bırakıldığını,  hükmen Yargıtay 20. Hukuk Dairesince onandıktan sonra kesinleştiğini ileri sürerek, bu şekilde oluşan zararlarının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 369.373,00.-TL'nin davalı Hazineden alınarak kendisine verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, davcının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 369.373,00.- TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükmün davalı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 03/04/2012 tarih ve 2012/2023- 5012 sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “... köyü 705, 706, 707, 708 parsel sayılı sırasıyla 99940 m2, 84940 m2,  97940 m2 ve 90230 m2 ham toprak, kısmen kayalık ve kumluk ve fundalık nitelikli taşınmazlar, Eylül 1952 tarih 128, Ağustos 1971 tarih 108, 109, 110, 111, Haziran 1957 tarih 51 sıra numaralı tapu kayıtları kapsamında ....ve arkadaşları adına kayıtlı olduğu ancak, asliye hukuk mahkemesinin 1983/398 Esasında dava konusu edildiğinden söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir.

... Kadastro Mahkemesinin 30.12.1996 gün ve 1992/19-196 sayılı kararı, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin bozma kararına uygun olarak,  dosyada dava konusu olan diğer bazı parsellerle birlikte 337 ila 344, 705, 706, 707, 708 ve 709 sayılı parsellerin ...ı ve arkadaşlarının tutunduğu T.Evvel 1329 tarih 44 sıra numaralı tapu kaydının miktarı ile geçerli kapsamı dışında kaldığı gibi, kıyı kenar ön kıyı seti içinde kaldığının belirlendiği gerekçesiyle tapulama dışı bırakılmasına ilişkin olup , 705, 706, 707 ve 708 sayılı parsellere ilişkin hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.05.2001  gün ve 2000/10536-3682  sayılı kararıyla onandıktan ve karar düzeltme istemi de aynı dairenin 13.05.2002 gün ve 2002/3544 - 4445 sayılı kararı ile ret edildikten sonra kesinleşmiştir.

... köyü 705, 706, 707 ve 708 sayılı parsellerin kadastro tespiti kesinleşmediği için tapu kaydının oluşmadığı, bu nedenle bu parseller yönünden Medeni Kanunun 1007.  maddesi hükmüne göre, tapu sicilinin tutulmasından kaynaklanan bir zarardan söz edilemez.

Diğer taraftan, mahkemece toplanan deliller ve yapılan keşif sonucu  davacı tarafın tutunduğu Haziran 1957 tarih 52 sıra numaralı sicilden gelen Mayıs 1967 tarih 41 sıra numaralı tapu kaydının genel kadastroda yüzölçümüne değer verilerek uygulanmadığı bu nedenle, zararının oluştuğu yönündeki iddiası yönünden de,  davacı tarafın tutunduğu Mayıs 1967 tarih 41 sıra numaralı tapu kaydının,   kökte 3676 m2 yözölçümündeyken, yüzölçümü tashihi davası sonunda miktarının artırılarak 37 hektar 3050 m2 ye çıkarıldığı,  oysa bu kaydın Hazine-i Maliye sınırları itibariyle değişebilir nitelikte sınırlar  içerdiği, bu nedenle kapsamın yüzölçümüne değer verilerek saptanacağı, sınırları sabit olmadığı için miktarının yüzölçümü tahsisi davası ile 37 hektar 3050 m2 ye çıkarılmasının Hazineyi bağlamayacağı, esasen bu tapu kaydının  3676 m2 yüzölçümü ile 711 sayılı parselin bilirkişi krokisinde (N) ile gösterilen bölümü kapsadığı yönünde, Hazine ve tapu maliki ...nin taraf olduğu ... Kadastro Mahkemesinin 30.12.1996 gün ve 1992/19-196 sayılı kararı kesin hüküm oluşturduğu gibi, davacının tutunduğu Mayıs 1967 tarih 41 sıra numaralı tapu kaydının  (D): Yol ve azmak, kısmen Hazinei Maliye, (B): Denizin çekilmesinden hasıl olan ... ve Hazinei Maliye, (K): ... satılan müfrez tarla ve kısmen Hazinei Maliye, (G): .....ve kısmen Hazinei Maliye sınırlarını içerip, tespiti iptal edilen ve tazminat istemine konu edilen 705, 706, 707 ve 708  sayılı parsellerin kıyı kenar çizgisi içindeki deniz kumluğu olması nedeniyle, dayanılan 3676 m2 yüzölçümlü tapu kaydının, tespitleri hükmen iptal edilen 705, 706, 707 ve 708 sayılı parselleri kapsamayacağı  anlaşılmaktadır.  Bu hususlar gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davacı tarafın tutunduğu tapu kaydı deniz kumluğu ve kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı saptanarak tapulama dışı bırakılan ... köyü 705, 706, 707 ve 708 sayılı parselleri  kapsadığı kabul edilip,  bu parsellere değer biçilmek suretiyle tazminat davasının  kabulü yasal değildir." denilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava,  Medeni Kanunun 1007. maddesi gereğince açılan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/12/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11481, Karar No: 2012/15818, Tarih: 10.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11481 E.  ,  2012/15818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın dikkat ve özen yüküllüğüne aykırı hareketi ile neden olduğu yangın olayında kendisine ait iş yerindeki malzemelerin yandığı, başkalarının hayatı, sağlığı veya mal varlığı bakımından somut bir zarar meydana gelmediği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 22/6. maddesi hükmü de gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Adli sicil kaydına göre silinme koşulları oluşmuş kaydı bulunan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir kanaate varılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "sanığın kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunması" şeklinde yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27545, Karar No: 2013/12858, Tarih: 15.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27545 E.  ,  2013/12858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/99206

MAHKEMESİ : Düzce 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2008

NUMARASI : 2008/545 (E) ve 2008/687 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, olay tarihinde zabıta müdür vekili olarak görev yapan müştekiye, otogardaki yazıhanelerin dağıtımı nedeniyle küfür etmesi biçimindeki eyleminin, müştekinin görevinden dolayı olduğu ve bu nedenle sanık hakkında TCK'nun 125/3-a maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 125/1. maddesinin tatbiki ile eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4670, Karar No: 2010/990, Tarih: 22.02.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4670 E.  ,  2010/990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 6-... arasındaki davadan dolayı Pendik 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.09.2007 gün ve 2006/334-2007/308 sayılı hükmü onayan Dairemizin 31.03.2009 gün ve 2008/1630-2009/1887 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442. maddesi hükmünce 200,00 TL para cezası ile bakiye 3,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5589, Karar No: 2011/10285, Tarih: 16.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/5589 E.  ,  2011/10285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2009/257804

MAHKEMESİ : Sakarya Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2009

NUMARASI : 2009/104 Karar - 2009/150 Esas

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-O Yer C.Savcısının temyiz dilekçesinde hakim havalesi bulunmadığı gibi, dosya gönderme formunun da bir aylık yasal temyiz süresinden sonra düzenlendiği anlaşıldığından temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2)-Sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümde kararın tefhim ve tebliğinden itibaren bir haftalık süre içinde temyiz edilebileceği belirtilerek sanık ve müdafii yanıltıldığından hükmü 19.06.2006 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin yasal süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

A)-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında hükmolunan hapis cezası 5237 Sayılı TCK.nun 50/1-d maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrildiği ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 51. ve 5271 Sayılı CMK.nun 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği halde, gerekçeli kararda bu bölümlerin yazılmaması ve sonuç cezanın 1 ay 20 gün hapis cezasında bırakılması suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

B)- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50/1-d maddesinde "Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlemesindeki özelliklere göre; mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya, çevrilebilir “ hükmünün yer aldığı, sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilirken, cezanın bir katından anlaşılması gerekenin cezanın kendisi olduğu gözetilmeden, cezasının 1 ay 20 gün yerine, yazılı şekilde 2 ay süre ile ikametgahı olan Sakarya il merkezindeki internet cafelere gitmekten yasaklanması seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi,

C)-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere; koşullu bir düşme nedeni olan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesi, objektif koşulların varlığı halinde, mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve re’sen değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının zorunluda olsa tedbire çevrilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.