muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14169, Karar No: 2009/6003, Tarih: 04.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14169 E.  ,  2009/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, maliki olduğu taşınmazın satışı için davalıya 22.6.2004 tarihinde tam yetkili vekaletname verdiğini, daha sonra taşınmazın 22.7.2004 tarihinde davalının tevkil ettiği kişi tarafından satıldığını öğrendiğini, satış bedelinin bugüne kadar ödenmediğini belirterek 50.000,00 YTL'nın satış tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kendisine verilen vekaletnamedeki tevkil yetkisine dayanarak davacının tanıdığı kişiyi vekil tayin ettiğini, satışın bu kişilerce gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, satışı yapan alt vekilin davacının bilgi ve onayı ile yetkilendirildiği kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, tapuda 1/2 hissesi adına kayıtlı 11 nolu bağmsız bölümün satışı konusunda 22.6.2004 tarihli vekaletname ile davalıya vekil tayin ettiği, bu vekaletnamede vekilin başkalarının tevkil, teşrik ve azle yetkili kılındığı, davalının bu yetkiye dayanarak 5.7.2004 tarihinde dava dışı ... tevkil ettiği, bu 2008/14169-2009/6003

vekilinde 11 nolu bağımsız bölümdeki davacıya ait 1/2 hisseyi 22.7.2004 tarihinde dava dışı ... ve ... sattığı, satış tarihi itibariyle davacı hissesinin 50.000.00 YTL olup, bu bedelin davacıya ödenmediği dosya içeriğinden anlaşıldığı gibi, bu hususlar mahkemeninde kabulündedir.

Uyuşmazlık, dava dışı vekil ... tarafından davacıya ödenmeyen satış bedelinden alt vekil davalının davacıya karşı sorumlu olup olmayacağı hakkındadır. Davacı ile davalı arasında vekalet ilişkisi olduğunda duraksama yoktur. Davalı, kendisine verilen yetki nedeniyle ... alt vekil tayin etmiştir. B.K'nun 390 ve 391 maddeleri gereği alt vekilin sözleşmeden doğan yükümlülüğünü yerine getirmemesi halinde kural olarak vekil müvekkile karşı sorumludur. Ne varki B.K'nun 391/2 maddesi " vekil başkasını tevkile selahıyattar olduğu takdirde yalnız selahiyetini kullanırken ve talimat verirken tekayyüt ve ihtimam göstermekle mükelleftir." düzenlemesini getirmiştir. Bu yasal düzenleme doğrultusunda vekil yerine koyduğu kişiyi seçerken gerekli dikkat ve özeni göstermiş olduğunu ve kusursuzluğunu kanıtlarsa alt vekilin özensizliğinden bir zarar doğmuş ise sorumluluktan kurtulabilir.

Vekilin alt vekili seçerken aksi kararlaştırılmadıkça müvekkilin bu konuda rızasını almasına gerek yoktur. Vekilin sorumlu olabilmesi işin özelliğine göre gerekli nitelikleri taşıyan kişiyi seçmemesi veya alt vekile gerekli talimatı vermemesi eksik veya yanlış talimat vermesi gerekir. Vekilin alt vekili seçtikten sonra onu gözetim altında tutmak ve yapacağı işlerle ilgili denetleme görevi yoktur. Dosya içeriğine göre davacının alt vekili seçerken gerekli dikkat ve özeni göstermediği subut bulmamıştır. Bu durumda davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 4.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13214, Karar No: 2014/19993, Tarih: 17.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13214 E.  ,  2014/19993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 43. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/05/2014 tarih ve 2012/261-2014/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin B grubu imtiyazlı pay sahibi olduğunu, şirketin 17.11.2011 tarihli genel kurulunun paydaş olmayan, yetkisiz ve ilgisiz kişiler tarafından sahte belge ve kaşelerle tertip edildiğini, TTK'nın 370. maddesine göre toplandığı iddia edilen genel kurula müvekkilinin iştirak etmediğini, gerçeğe aykırı şekilde paydaş gösterilen yabancı uyruklu şahıslar adına vekaleten toplantıya dava dışı ... isimli şahsın katıldığını, genel kurul toplantısına esas alınan hazirun cetvelinin şirket pay defteri ve kayıtlarına uygun olduğunu tasdik etmesi gereken yönetim kurulu adına şirkette hiçbir sıfat ve yetkisi bulunmayan ... tarafından sahte şirket kaşesi kullanılmak suretiyle tasdik edildiğini, bu şahsın sahte vekalet ve belgelere dayanarak yasa ve yönetmeliklere aykırı şekilde şirketin genel kurulunu kendi kendine yapmasına Bakanlık komiserinin de göz yumduğunu, toplantının şirket merkezi yerine ...'in paydaş ve yönetici olduğu dava dışı şirketin adresinde yapıldığını, yasaya ve sözleşmeye aykırı şekilde yönetim kurulu üyesi ve denetçi seçimi yapıldığını, şirketin yönetim kurulu üyeliğine şirketin paydaşı gibi gösterilen yabancı uyruklu kişilerin seçildiğini, bu kişilerin genel kurula katılmamış olmalarına rağmen aynı gün yönetim kurulu toplanmış gibi gösterilerek aldıkları 2011/4 sayılı kararla ...'in genel müdür olarak seçilmesine ve münferit atacağı imza ile şirketi her konuda ahzu kabz yetkisi ile temsil etmesine karar verildiğini, yönetim kurulu kararı ile altındaki imzaların sahte olduğunu, 17.11.2011 tarihli genel kurul ve genel kurulda alınan kararlar ile aynı tarihli 2011/4 sayılı yönetim kurulu kararının yoklukla malul olduğunu ileri sürerek, yoklukla malul olduklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu genel kurul toplantısı ve yönetim kurulu kararının yabancı ortakların bilgisi dahilinde gerçekleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davaya konu genel kurul toplantısı ve yönetim kurulu kararının yabancı ortakların bilgisi dahilinde gerçekleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, genel kurulun TTK'nın 368. maddesinde düzenlenen merasime uygun olarak toplantıya çağrılmasının gerektiği, ancak tüm pay sahibi ya da temsilcilerinin hazır bulunup da itiraz etmemeleri halinde çağrısız genel kurul yapılabileceği, TTK'nın 370. maddesi uyarınca çağrısız genel kurulun bütün pay sahipleri veya temsilcilerinin hazır bulunmaları ve bu toplantı şekline itiraz etmemeleri şartının gerçekleşmesi durumunda yapılabileceğinin kabul edildiği, anılan maddede öngörülen iki şart gerçekleşmeden yapılan genel kurulun hukuken yok olup, alınan kararların da yoklukla malul olduğu, davalı şirket ortağı olan davacının toplantıda hazır bulunmadığı, hazirun cetvelinde de hissedar olarak gösterilmediği yine, esasında paydaş olmamakla birlikte paydaş gibi gösterilen yabancı uyruklu ortaklar yerine toplantıya vekaleten katılarak hazirun cetvelini imzalayan ... isimli şahsın ibraz ettiği vekaletnamenin hiçbir resmi kurumun tasdikini taşımadığı ve vekalette adı geçen yabancı şahısların eli ürünü de olmadığı iddiasının da davalı vekiline verilen tüm sürelere ve yapılan tüm araştırmalara rağmen bu şahısların imza incelemesine esas samimi imzalarının bulunduğu belgelere ulaşılamamış olması karşısında mevcut belgeler üzerinde yapılan imza incelemesinde imzaların yabancı şahısların eli ürünü olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle, davalı şirketin 17.11.2011 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan kararlarla birlikte bu toplantıda alınan 3 no'lu karar gereğince 1 yıl süreyle görev yapmak üzere yönetim kurulu üyesi olarak seçildiği anlaşılan yönetim kurulu üyeleri tarafından alınan 2011/04 no'lu ve 17.11.2011 tarihli yönetim kurulu kararlarının yoklukla malul olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Anonim şirket olağanüstü genel kurul ve yönetim kurulu kararlarının yoklukla malul olduklarının tespiti istemine ilişkin olup, yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, mahkemece ıslak imzalı olmayan fotokopi belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak anılan raporun da hükme esas alınması doğru olmadığı gibi, 6762 sayılı TTK'nın 381/1 maddesi uyarınca umumi heyet toplantısına iştirake salahiyetli olmayan kimselerin karara iştirak etmiş bulunmasının yokluk değil iptal sebebi olduğunun nazara alınmaması da doğru değil ise de, dava konusu olağanüstü genel kurul toplantısının TTK'nın 370. maddesi uyarınca çağrısız olarak yapıldığı, davalı şirketin ortağı olan davacının toplantıya katılmadığı, bu itibarla olağanüstü genel kurul toplantısı ile bu toplantıda alınan kararların ve işbu toplantıda alınan kararla seçilen yönetim kurulu üyeleri tarafından alınan yönetim kurulu kararının yok hükmünde olduğu anlaşılmakla sonucu itibariyle doğru olan hükmün HUMK'nın 437/7. maddesi gereğince açıklanan bu gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün değişik gerekçe ile ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21915, Karar No: 2014/36216, Tarih: 01.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/21915 E.  ,  2014/36216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/1074-2014/444

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin İş Kanunu’nun 25/II-e maddesi uyarıca bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, fesih bildiriminde davacı işçiye isnat edilen eylemlerin tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalışan bir işçi tarafından gerçekleştirilmesinin de mümkün olmadığını, davacı işçinin görevinin ilaç satışı olmadığını, ilaç üreten firmaların doğrudan hastalara perakende ilaç satmasının mümkün olmadığını, satışların eczanelerde yapıldığını, eczanelere de ilaç satışının Ecza Depoları tarafından yapıldığını, IMS verilerinin ise IMS H.. adlı özel şirketin ilaç depoları ile yaptığı anlaşma gereğince ilaç depolarından eczanelere yapılan satışı öğrenerek hazırladığı veriler olduğunu, IMS H.. öğrendiği bu bilgileri ücret karşılığında ilaç firmalarına sattığını, davacı işçinin bölgesindeki ilaç satışlarını denetlemek, kontrol etmek, işveren bildirmek gibi bir görevinin bulunmadığını, fesih nedeni yapılan, depo çıkışları ile IMS verileri arasındaki farkın neden, nasıl kaynaklandığını davacı işçinin bilmesinin mümkün olmadığını, davalı şirkete çalışan ticaret müdürleri tarafından ilaç deposu ile yapılan mutabakat sonrasında hangi ilaç deposunda kaç ürün satıldığının, kaç ürününün ilaç deposu stokunda bulunduğunun bilindiğini, satış miktarları arasında fark olması halende bu durumun davalı şirket tarafından derhal tespit edilebileceğini, farklılığın sadece 2013 yılında değil 2009 yılından beri süregeldiğini, ilaç deposu çıkışı ile IMS verileri arasındaki farkın en çok davalı şirketin istediği bir durum olduğunu, çünkü I.. H. firmasının tüm ilaç sektöründeki ilaç firmalarına veri verdiğini, üretilmeyen ve gerçekte satılmayan ürünün satılmış gibi görünmesinin davalı şirketin sektör sıralamasında bir numaraya kadar yükselmesi ve başarılı sayılacağı anlamına geldiğini, davacı işçinin aracılara para vermek suretiyle IMS verilerinde oynama yaptığının açıkça iddia edilmediğini, varsayıma göre iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davalı şirketin ilaç tanıtım ve satış işlemlerini Tıbbi Tanıtım Temsilcisi olarak adlandırılan çalışanlar aracılığı ile gerçekleştirdiğini, bölge müdürlerine bağlı olarak çalışan tıbbi tanıtım temsilcilerinin tanıtımından sorumlu oldukları ilaçların aynı zamanda satışının baz alındığı bir hesaplama ile prime hak kazandıklarını, davacı işçinin de davalı şirkette tıbbi tanıtım temsilcisi olarak sabit ücret artı prim sistemi kapsamında çalıştığını, davalı şirketin de birçok ilaç firması gibi prime esas sayısal verilerin tespiti için uluslararası IMS isimli şirketten hizmet aldığını, ilaç firmalarının gelen siparişler üzerine ilaçlarını depolara sattığını, tıbbi tanıtım mümessillerinin de sorumlu oldukları ilaçların tanıtımlarını görev alanındaki bölgede yer alan doktor ve eczanelere yapmak suretiyle depolardaki ilaçların eczaneler tarafından tercihen alınmasını, yani depolardan eczanelere satılmasını sağlamak olduğunu, depoların da eczanelerden gelen siparişler ile sağlanan satış bilgilerini IMS ile imzaladıkları anlaşma gereğince IMS isimli firmaya aktardıklarını, IMS firmasının da depolardan gelen bilgileri ilaç firmaları ile paylaştığını, tıbbi tanıtım temsilcisinin sorumluğundaki ilaçların depolardan eczanelere çıkış miktarı ile prime esas alınan miktarı gösteren IMS verilerinin aynı olması gerektiğini, IMS çıkış miktarının depo çıkış-satış miktarından fazla olmasının satılmamış bir ilacın satılmış gibi gösterildiği anlamına geldiğini, tanıtım temsilcileri ve bölge müdürleri tarafından IMS verilerinin haftalık olarak takip edildiğini, davalı şirketin bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin sorumlu olduğu ilaçların prime esas IMS çıkışlarının depo çıkış miktarlarından fazla olduğunun 2013 yılı Ağustos ayında yapılan satış-pazarlama toplantısında fark edilmesi ve sonrasında yapılan ön araştırmalar sırasında 2013 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Ağustos, Eylül aylarında bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin aracı kişilere komisyon vermek suretiyle prime esas IMS çıkışlarının depo çıkışlarından fazla gösterilmesini sağlayarak haksız prim kazandıkları yönünde ihbarlar alınması, hatta ilk aşamada sözel olarak bazı tıbbi tanıtım temsilcileri tarafından itiraf edilmesi üzerine konunun detaylı araştırılması için bir soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, bu süreçte depolardan satış verilerini alan IMS adlı şirketten de sözlü ve yazılı bilgi talep edildiğini, şirket tarafından rakamların 7 depoda farklılık gösterdiğinin bildirildiğini, yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda içinde davacı işçinin de bulunduğu 153 tıbbi tanıtım temsilcisinin çalışma ve satış prensipleri haricindeki eylemlerle sanal bir satış artışı oluşturduğu, haksız prim elde ettikleri ve/veya performans takip sürecine girmemek için gerekli olan asgari %85’lik market indekse ulaştıklarının tespit edildiğini, soruşturma komisyonu tarafından hazırlanan raporda bazı çalışanların bu işi para karşılığında organize eden aracı-komisyoncu konumunda olduğu konusunda soruşturma

ve değerlendirme sonucunda içinde davacı işçinin de bulunduğu 153 tıbbi tanıtım temsilcisinin çalışma ve satış prensipleri haricindeki eylemlerle sanal bir satış artışı oluşturduğu, haksız prim elde ettikleri ve/veya performans takip sürecine girmemek için gerekli olan asgari %85’lik market indekse ulaştıklarının tespit edildiğini, soruşturma komisyonu tarafından hazırlanan raporda bazı çalışanların bu işi para karşılığında organize eden aracı-komisyoncu konumunda olduğu konusunda soruşturma komisyonunda güçlü ve yoğun şüphe hasıl olduğu tespitine yer verildiğini, davacı işçinin iş sözleşmesinin de 13

.11.2013 tarihli rapor çerçevesinde İş Kanununu 25/II-e maddesi uyarınca bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, davacı işçinin doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan ve sadakat yükümlülüğüne aykırılığın somut tezahürü olan davranışı nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, bir an için haklı neden teşkil edecek boyutta olmadığı düşünülse bile objektif nedenlere dayanan yoğun ve güçlü şüphenin işyerinde olumsuzluklara yol açtığını ve geçerli neden sayılması gerektiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, davacı işçinin ilaç tanıtımı işini yürüttüğü, aylık ve günlük çalışma planları ile ziyaret ve tanıtımlara ilişkin raporların düzenlenmesinin gerektiği, günlük çalışma raporlarında belirtilen doktorlarla, eczacılarla ve eczane çalışanlarıyla yüz yüze görüşülerek hedef ve tanıtım ilkeleri doğrultusunda medikal bilgi içeren tanıtım yapıldığı, söz konusu ziyaretler belirli bir plan ve program doğrultusunda tıbbi tanıtım temsilcileri tarafından bizzat yürütülmekte, bölge müdürü ve diğer yöneticiler tarafından da şirket kayıtları ve Kuşman ismi verilen sistem üzerinden takip edildiği, davacı işçinin tanıtım işini gereği gibi yerine getirmediğine ilişkin bir iddiada bulunulmadığı, davalı şirket tarafından IMS verileri dikkate

alınarak tıbbi tanıtım temsilcisine hangi dönemde ne şekilde ne tutarda prim ödendiği ortaya konulamadığı, davacı işçinin tanıtımı işini ifa ettiği, depolara herhangi bir şekilde ilaç satışı yapmadığı, gerek IMS gerekse ecza deposu satış verilerine müdahale etmesinin görevi itibariyle fiilen mümkün görünmediği, davalı şirketin sunduğu yazılı beyanlarda, davacı işçinin sanal satış yöntemine başvurduğuna ilişkin bir iddia yer almadığı, üstelik bu hususta delillerinin olmadığı da beyan edildiği, davalı şirket tarafından feshe esas alınan soruşturma raporunda çalışma ve satış prensipleri haricindeki eylemlerle sanal bir satış oluşturduğu iddia edilen 153 tıbbi tanıtım temsilcisinin olduğu belirtilmesine rağmen 15.11.2013-12.12.2013 tarihleri arasındaki dönemde tespit edilenin üzerinde bir sayıda (267) tıbbi tanıtım temsilcisinin iş sözleşmesinin feshi yoluna gidilmesinin ölçülülük ilkesine uygun olmadığı, davacı işçi yönünden iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshine esas olabilecek nitelikte güçlü ve yoğun bir şüphe tespit edilemediği, görevi ilaç tanıtımından ibaret olan, soruşturmaya, giderek feshe konu sanal satışa dahil olduğuna ilişkin hakkında herhangi bir delil bulunmayan, ilaç satış ve buna ilişkin oranların takibi ile davalı işverene bildirme yükümlüğü olmayan ve somut olayda da böyle bir eylemi tespit edilmeyen ilaç tanıtım mümessili olan, davalı işveren ile aralarındaki anlaşma gereği ilaç satış verilerinin tespit edilmesi ve buna bağlı olarak da bu verilerin tespiti ile devamında kendisine tanıttığı ilaçların satışı üzerinden ödenen primin miktarının belirlenmesinde herhangi bir bildirim görev ve yükümlülüğü ile müdahalesi olamayan davacı işçiye, davalı işveren firmanın dava dışı İMS firmasının ilaç depoları, hastane ve eczane ilaç satış çıkışlarına göre belirleyerek ve ödemesi gereken prim miktarının sanal olarak artması ile ilgili olarak şüphe feshini haklı çıkaracak herhangi bir delil dosyaya ibraz edilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu nedenle, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendi­sinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine olanak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir".

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, tanıttığı ilaçların ecza depoları tarafından bildirilen ve anlaşmalı olan uluslararası istatistik şirketi tarafından bildirilen IMS verilerinin gerçek satış oranları ile farklılık oluşturmasından ve davacının bu nedenle menfaat temin etmesinden dolayı feshedilmiştir. Ortada IMS verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayın saptanması üzerine, sanal satış farkı nedeni ile gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, IMS

verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.