muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2396, Karar No: 2011/5818, Tarih: 09.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2396 E.  ,  2011/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... parsel sayılı 2555,74 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden davalı köy adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı Hazinenin temyiz istemi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.06.2009 gün 2009/7205-9146 sayılı kararı ile "...Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Dosya içeriğinden, tahdidin 13.07.1945 tarihinden önce 1942 yılında yapılan sınırlandırmaya göre kesinleştiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, sınır dışında kalan taşınmazın orman olup olmadığı ve hukuki durumu kesinleşmiş tahdit haritasının uygulanmasıyla çözümlenemez. Zira, 3116 sayılı Yasa sadece devlet ormanlarını belirlemiş olup, bu yasaya göre 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmalar sonucu oluşup kesinleşen tahdit haritaları, sınır dışında kalan taşınmazların orman niteliğini ve hukuki durumunu saptamakta yetersiz kalır. Bu şekildeki taşınmazların orman olup olmadığının 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi" gereğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne ve dava konusu parselin komşu 226 ada 1 sayılı orman parseli ile birleştirilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından vekalet ücretine yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3116 sayılı Yasa uyarınca 1942 yılında yapılmıştır. Daha sonra 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması yapılmış 16.12.1982 günü ilan edilerek kesinleşmiştir. 1985 yılında 2896 sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması ile daha önce orman sınırlandırması yapılmış olupta herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmış 28.06.1985 günü ilan edilerek kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak ve özellikle davacı Hazine yararına takdir ve tayin edilen vekalet ücretinin 3402 sayılı Yasanın 31/3. maddesi gereğince belirlenerek hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/05/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12218, Karar No: 2023/18985, Tarih: 06.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/12218 E.  ,  2023/18985 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1471 E., 2023/450 K.

DAVA TARİHİ : 26.12.2018

KARAR : Davacının istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/354 E., 2020/99 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Barbaros Belediye Başkanlığında 22.06.2004 başlangıç tarihli iş sözleşmesi ile işçi olarak çalışmaya başladığını, davacının iş sözleşmesinin 31.03.2014 tarihinde Tekirdağ Büyükşehir Belediyesine devredildiğini, davacının 29.06.2007 tarihinde Genel-İş Sendikasına üye olduğunu, ancak Tekirdağ Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı ile Genel-İş Sendikası arasında imzalanan ve 15.01.2014-14.01.2016 tarihlerini kapsayan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalandırılmadığını, bu nedenlerle fark alacağının doğduğunu iddia ederek toplu iş sözleşmesi farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinin anlaşılır ve net olmadığını, davacının devirden sonra 30.06.2014 tarihine kadar olan dönemde Barbaros Belediyesi ile Genel-İş Sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden, 22.07.2014 tarihinden sonra Tekirdağ Büyükşehir Belediyesinde yürürlükte bulunan Genel-İş Sendikası ile Tekirdağ Belediyesi arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalandığını, davacının 22.07.2014 tarihinden önce bu sözleşmeden yararlanmak yönünde herhangi bir talebinin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının talep ettiği fark alacakların ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının talep ettiği fark alacakların ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; toplu iş sözleşmesi hukuku ve emsal kararlar birlikte değerlendirildiğinde İlk Derece Mahkemesi kararının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesinin kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının Tekirdağ Büyükşehir Belediyesi Başkanlığının tarafı olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanma hakkının bulunduğu tespit edilerek dosya kapsamındaki bilirkişi raporu değerlendirilmiş ve davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesinde belirttiği sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6360 sayılı Kanun) ile davalı Belediyeye devredildiği 31.03.2014 tarihi ve sonrasında yararlanacağı toplu iş sözleşmesinin tespiti ve kapsamı, iddia ettiği şekilde fark alacaklarının bulunup bulunmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6360 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin onuncu fıkrası, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 36 ve 39 uncu maddeleri ile 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. Dairemizin 10.04.2023 tarihli ve 2023/3314 Esas, 2023/5272 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

3. Dairemizin 10.04.2023 tarihli ve 2023/3314 Esas, 2023/5272 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2. Somut uyuşmazlıkta davacının; Barbaros Belediye Başkanlığında çalışmakta iken 6360 sayılı Kanun kapsamında 31.03.2014 tarihinde Tekirdağ Büyükşehir Belediyesine nakledildiği ve dava tarihi itibarıyla hâlen burada çalıştığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davacı ... Belediyesine nakledildiği tarih itibarıyla Barbaros Belediye Başkanlığı ile dava dışı Genel - İş Sendikası arasında imzalanmış olan 01.01.2013-30.06.2014 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesi'nden yararlanmaktadır.

3. 6360 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin onuncu fıkrasında "... Devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, ... belirlenir." hükmü yer almaktadır. Buna göre kanun hükmü dikkate alındığında, davacının nakledildiği işyerinde toplu iş sözleşmesinin yenisi düzenleninceye kadar nakil işleminden önce tâbi olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği kabul edilmelidir.

4. Davacının 31.03.2014 tarihinde davalıya ait işyerine nakledildiği, devir tarihinden önce devredildiği davalı ... Belediyesinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin imza tarihinin 11.02.2014, yürürlük süresinin ise 15.01.2014-14.01.2016 tarihleri olarak belirlendiği; ancak devirden sonra imzalanan toplu iş sözleşmesinin imza tarihinin 12.05.2016 ve yürürlük süresinin 15.01.2016-14.01.2018 olarak kararlaştırıldığı hususları dikkate alındığında, davacının yukarıda ifade edilen 6360 sayılı Kanun hükmü gereği davalıya ait işyerinde Genel-İş Sendikasının taraf olduğu yeni toplu iş sözleşmesinin düzenleme (imza) tarihi olan 12.05.2016 tarihine kadar devirle geldiği kurumda yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya devam edeceği kabul edilmelidir.

5. Davacının nakilden önce tâbi olduğu toplu iş sözleşmesinden nakil sonrasında yararlanmayı sürdürmesi 6360 sayılı Kanun'un açık hükmünün gereğidir. Bu itibarla söz konusu toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya devam edebilmek için sendika üyeliğinin devamı şartı aranmaz. Aynı şekilde bir başka sendikaya üye olunması yahut işkolu değişikliği toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya devam etme bakımından herhangi bir etki yaratmayacağı gibi işbu dosyadaki gibi davacının nakil sonrasındaki işyerindeki toplu iş sözleşmesinin tarafı olan sendikaya mevcut üyeliği ve davalının da belirli bir tarihte kendi taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlandırması, yani taraf iradelerinin ortak olması da sonuca etkili olmayacaktır. Esasen Kanun'da " ... nakledilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları ... toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, ... belirlenir" denilerek nakledilen işçilerin nakil olunan işyerinde yeni bir toplu iş sözleşmesi düzenleninceye kadar yaşayabilecekleri maddi kayıpların önüne geçilmek istenmiştir. Kanun'da nakledilen bir işçiye nakil öncesi tâbi olduğu toplu iş sözleşmesinin uygulanmasına devam olunacağı değil; işçinin ücret, mali ve sosyal haklarının nakil öncesi toplu iş sözleşmesine göre belirleneceği vurgulanmaktadır.

6. Açıklanan sebeplerle davacı, devirle geldiği Kurumda yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin bitim tarihi olan 30.06.2014 tarihinden sonra da anılan toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya devam eder. Sözleşmeden yararlanma, nakledilen işyerinde yeni toplu iş sözleşmesinin düzenlendiği (imzalandığı) tarihe kadar devam eder. Buna göre somut olayda davacının, davalı ... ile Genel-İş Sendikasının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden ancak sözleşmenin imza tarihi olan 12.05.2016 tarihinden itibaren yararlanabileceğinin kabul edilmesi gerekir. Davacının 01.04.2014 tarihinden itibaren davalı işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması hatalı olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesineDosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14013, Karar No: 2017/2312, Tarih: 20.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/14013 E.  ,  2017/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ile takibin devamına, % 20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla aylık bağlandığı, ancak boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlenmesi üzerine, davacı Kurumca talep konusu dönemde yersiz olarak ödenen aylıkların ödenmesi için davalıya tebligat yapılmıştır. Davalı tarafından itiraz edilmiştir. Bu durum üzerine davacı tarafından, itirazın iptali ile takibin devamına, % 20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsili istemine ilişkin eldeki dava açılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanun'un 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Dava öncesinde Kurum denetmeni tarafından, davalı ve boşanmış olduğu eşinin yerleşim yeri adresleri Nufus Müdürlüğü ulusal adres veri tabanından temin edilmiş, yerleşim yeri adreslerinden olan ...–... adresinde yapılan araştırmada; davalının eski eşinin beyanı alınmış, beyanında; ”ben 2002 yılında ayrıldıktan sonra kardeşimin yanında kalıyorum, hafta sonları ... adresindeki eve, eşim olmadığı zamanlarda geliyorum" şeklinde beyanda bulunmuştur. Davalı ile görüşülmüş, beyanında "Dr. ...'în evinde kaldığını, hafta sonları ... adresindeki eve gittiğini, gitme sebebinin, çocukları ve torunlarını görmek olduğunu" beyan etmiştir. ... Mahalle muhtarı ...’in beyanı alınmış, beyanında "... Mahallesindeki evde davalı, eşi, çocukları ve babası ile birlikte yaşadıkları" yönünde imzalı beyanda bulunmuştur. Mahkemece, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü vasıtasıyla kolluk araştırması yapılmış, yapılan araştırmada; ... . adresi ile ... . adresinin aynı adresler olduğu, 2001 yılında davalı ile eski eşinin evli iken boşandıkları, 2010 yılına kadar resmi olarak ayrı olmalarına rağmen, davalının ... adresindeki eve geldiği 2010 yılında davalı ve eski eşinin yeniden evlendikleri halen birlikte yaşadıkları tespiti yapılmıştır. ... Mahalle Muhtarı ... mahkemece de dinlenmiş beyanında “ben ... Kurumu Denetmenleri tarafından bana sorulan sorular hakkında bilgi vermiştim, okunan tutanaktaki bilgileri tekrar ediyorum, zaten ... çocukluğundan beri aynı adreste ikamet etmekte olup evlendikten sonra da eşi ve çocukları ile bu adreste oturmaya devam etti, oturduğu ev gecekondu nitelikli bir evdir ayrıca tutanaktan isimlerini okuduğunuz ..., ..., ... ve ... adı ile belirtilen isimdeki kişileri Mahalleden tanımıyorum ancak her ne kadar adres nakilleri artık Nüfus’tan yürütülmekte ise de tarafıma tutanak örneği verildiği tarihte 2010 yılı Mart ay’ında tutanakta isimleri yer alan kişilere ilişkin bilgileri dosyaya sunmaya çalışacağım” şeklinde beyanda bulunmuştur. Tutanak tanığı ... dinlenmiş beyanında;” eşimin tayini nedeni ile 1,5 yıl önce ..

..., ..., ... ve ... adı ile belirtilen isimdeki kişileri Mahalleden tanımıyorum ancak her ne kadar adres nakilleri artık Nüfus’tan yürütülmekte ise de tarafıma tutanak örneği verildiği tarihte 2010 yılı Mart ay’ında tutanakta isimleri yer alan kişilere ilişkin bilgileri dosyaya sunmaya çalışacağım” şeklinde beyanda bulunmuştur. Tutanak tanığı ... dinlenmiş beyanında;” eşimin tayini nedeni ile 1,5 yıl önce ... köyüne taşındık, daha öncesinde 20 yıla yakın bir süre davacı ile komşu konumunda bulunmaktaydık ancak benimde engelli çocuğum mevcut olup daha çok çocuğum ile ilgilendiğim için sabah çocuğum ile birlikte çıkıp özel engelli sınıfında okuması sebebi ile önce okuluna daha sonra özel engelli merkezine rehabilitasyona gitmem gerekmekteydi, bu nedenle genelde evin dışındaydım, davalı da komşum olmasına karşın evine gidip gelme durumum olmazdı, kendisi ile kapı önünde görüştükçe selamlaşmaktaydık fakat son dönemlerde de kendisini pek görmemekteydim, bana sigorta denetim elemanları davalı ile ilgili bilgi sorduklarında da bu kapsamda beyanda bulundum, bana sorduklarında da komşum olduğu için davalının bu adreste yaşadığını söylemiş olmam mümkündür ancak bilgim belirttiğim kapsamdadır ayrıca davalının boşandığı eşine ait ev bahçe içerisinde iki katlı bir ev olup ayrıca çatı katı bulunmaktadır, bu binada bir katta da oğulları Gökhan evli ve iki çocuğu ile birlikte yaşamaktadır, bu nedenle bahçe kapısından girildikten sonra içeride hangi eve kimin girdiğini bilebilmek mümkün olmamaktadır ayrıca o dönemde davalının çalıştığını da biliyorum fakat nerede çalıştığı konusunda bilgim yoktur, ben davalının evine belirttiğim sürenin tümünde yalnızca bir kez o da oğlunun düğünü nedeni ile gitmiş olabilirim onun dışında davalının evine gitmedim, belirttiğim gibi kendi evimde de durma olanağım olmamaktaydı,” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Yukarıda belirtilen bilgi ve belgelerden, davacı ve boşanmış olduğu eşinin, boşanmalarına rağmen fiilen birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi isabetsizdir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1169, Karar No: 2015/23394, Tarih: 02.03.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/1169 E.  ,  2015/23394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı’nın, uyuşturucu madde ticereti yapma suçundan hükümlü ... hakkındaki hükmün infazı aşamasında Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 09.04.2014 tarihinde 2014/498 değişik sayı ile verilen itirazın kabulüne ilişkin kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 27.01.2015 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen dosyadan;

a) Hükümlü ...'ın uyuşturucu madde ticereti yapma suçundan kesinleşmiş mahkûmiyet hükmüne konu cezasını Kırıkhan Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda infaz ettiği sırada, Kırıkhan Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığı'nca 13.03.2014 tarihinde 2014/88 karar sayı ile hükümlünün ceza infaz kurumuna alkol soktuğu ve diğer hükümlülere alkol temin ettiği, hükümlünün eylemi ile diğer hükümlülere kötü örnek olduğu, kanun, tüzük ve yönetmelikleri ve idarenin uyulmasını emrettiği düzenlemeleri kusurlu olarak ihlal ettiği gerekçesiyle, 5275 sayılı Kanun’un 44. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendi uyarınca 11 gün hücreye koyma cezası verildiği,

b) Hükümlünün disiplin cezasına karşı şikayet yoluna başvurması üzerine, Hatay İnfaz Hakimliği'nce 28.03.2014 tarihinde 2014/683 esas ve 2014/696 karar sayı ile 5275 sayılı Kanun'un 44. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendinde alkol ibaresinin yer almadığı gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verildiği,

c) Cumhuriyet savcısının bu karara itiraz etmesi üzerine, Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 09.04.2014 tarihinde 2014/498 değişik iş sayı ile 5275 sayılı Kanun'un 44. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendinde yer alan her türlü uyuşturucu madde ibaresi kapsamında alkollü içeceklerin de bulunduğunun kabulünün gerektiği gerekçesiyle itirazın kabulüne, hükümlü hakkında Kırıkhan Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 13.04.2014 tarih ve 2014/88 sayılı kararın onaylanmasına karar verildiği

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında;

« Dosya kapsamına göre,

1-01/03/2014 tarihinde infaz kurumunda bulunan bazı hükümlülerin alkol kullandıkları duyumunun alınması üzerine idare tarafından yapılan soruşturma sonucunda, bazı hükümlülerin kan tahlili sonuçlarına göre alkol kullandıklarının tespit edildiği ve yapılan inceleme neticesinde hükümlü ...’ın diğer hükümlülere kola ile karışık alkol verdiği kanaatine varılarak, Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük’ün 79/1-2 ve 83/1-f maddelerine aykırı olarak, hükümlünün bu eylemi ile kurumda bulunan diğer hükümlülere kötü örnek olduğu, kurumun güvenlik ve disiplininin sağlanması bakımından kanun, tüzük ve yönetmelikler ile idarenin uyulmasını emrettiği düzenlemeleri kusurlu olarak ihlal ettiği anlaşıldığından, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-g maddesi uyarınca 11 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,