muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20349, Karar No: 2016/15165, Tarih: 23.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/20349 E.  ,  2016/15165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ....Şti’ye ait olan ... İlkokulunda 03/01/2011 tarihinde işe başladığını, fizyoterapist olarak aylık 3.800,00 TL net ücret ile çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından 05/08/2013 tarihinde haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ....Öğretim Kurumları Yönetmeliği'nin ''kurumların dönüşümü”ne ilişkin 15. maddesi gereği okul kısmının kapatılarak özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine dönüştürülmesi çalışmaları doğrultusunda yine aynı yönetmeliğin 5.maddesinin ğ bendi gereği çalışan öğretmen ve personelin istifalarının alınıp maddede nitelikleri belirtilen gerekli tüm personele ilişkin izin tekliflerinin yapılacağına dair kurucunun yazılı beyanı gibi işlemlerin tamamlanması amacı ile tüm personele bilgi verilerek diğer personeller gibi davacıdan da istifa dilekçesi alındığını, kötü niyetli olarak dilekçe alınmadığını, yasal zorunluluk nedeni ile alındığını, diğer personel ve davacıdan alınan istifa dilekçelerinin kurum sekreterine teslim edildiğini, sekreterin daha sonra yaptığı çalışmada davacıya ve ... adlı personele ait istifa dilekçelerinin dosyada olmadığını fark ettiğini bunun üzerine davacı arandığında istifa dilekçesini kendisinin aldığını söylediğini, bu nedenle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kendisi tarafından imzalanmış ve tanık anlatımlarında da zorla alındığı belirtilen istifa dilekçesinin öncelikle işverenden geri istediği, verilmemesi üzerine dosyasından geri aldığı, bunun işverenin güvenini kötüye kullanma ve doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar olarak değerlendirilemeyeceği, bu nedenle ortada haklı fesih nedeni bulunmadığı, tüm bu nedenlerle de davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle;

“1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle;

“1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi davalı işyerinde 03.01.2011-05.08.2013 tarihleri arasında çalışmıştır. Buna göre, Mahkemece hizmet süresinin 2 yıl, 7 ay, 2 gün olarak kabul edilip kıdem tazminatının buna göre hesaplanması gerekirken 2 yıl, 8 ay, 2 gün üzerinden hesaplanması ve bu tutarın hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Taraflar arasında, işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi, aylık ücretinin net 3.800,00 TL olduğunu iddia etmiş, davalı işveren ücretin 1.513,48 TL olduğunu savunmuştur. Davacı tanıkları iddiayı doğrulamış, ancak yapılan emsal ücret araştırmasında, davacının 2.500,00 TL net ücret alabileceği belirtilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile emsal ücret dikkate alındığında, davacının ücretinin aylık net 2.500,00 TL olarak belirlenmesinin dosya kapsamına uygun düşeceği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının tazminat alacaklarının net 2.500 TL ücrete göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçeleri belirtilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dava tarihinin 11.10.2013 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 16.03.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır.

Dairemizin bozma kararında, hizmet süresinin 2 yıl, 7 ay, 2 gün olarak kabul edilip kıdem tazminatının buna göre hesaplanması gerektiği belirtilmiştir. İlk derece Mahkemesince bozma kararına uyulmasına rağmen, bu hususta bozma kararının gereği yerine getirilmeden fazla kıdem tazminatına hükmedilmesi hatalı olup, kararın yeniden bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10392, Karar No: 2007/12543, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/10392 E.  ,  2007/12543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.3.2002 gününde verilen dilekçe ile geçit ... istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 2.7.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747 ( önceki Medeni Kanunu’nun 671.) maddesine dayanılarak açılmış geçit ... kurulması istemine ilişkindir. Mahkemece davalılardan ... adına kayıtlı taşınmaz yükümlendirilerek geçit tesisine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece son oturumda verilen kısa kararda hazine aleyhine açılan davanın kabulüne, gerçek kişiler hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir. Sonradan yazılan gerekçeli kararda ise davalı ... adına kayıtlı 1035 parsel üzerinden geçit tesisine, diğer davalılar hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.4.1992 tarih 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel Mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 25.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11152, Karar No: 2018/4786, Tarih: 26.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11152 E.  ,  2018/4786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, 22.05.2007 tarihinden iş akdinin haksız feshedildiği 14.01.2014 tarihine kadar davalı işyerinde bekçi olarak çalıştığını, çalışma süresi içerisinde strafor fabrikası devredilmiş olsa da aynı işyerinde çalışmaya devam ettiğini beyanla, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi uyarınca işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Dolayısıyla işyeri devri, iş sözleşmesini sona erdiren bir neden değildir. Ayrıca devir halinde devredilen işyerinde çalışmasını sürdüren işçinin iş sözleşmesinin işveren tarafında bir değişiklik meydana gelmektedir. Burada belirtilmesi gereken işveren tarafında meydana gelen bu değişiklik yanında iş sözleşmesinden doğan hak ve borçların yeni işverene (devralan işverene) geçmesinin kanun hükmü gereği kendiliğinden gerçekleşmesidir. Bir başka deyişle devredilen işyeri veya işyeri bölümünde çalışmakta olan işçinin, iş sözleşmesinin devralınan işverene geçmesi için işçinin bu yönde bir irade açıklamasına gerek bulunmamaktadır. Ancak kendiliğinden işveren tarafın değişmesi ve iş sözleşmesinden doğan hak ve borçların devralan işverene geçmesi için gerekli olan ön koşul devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmesinin varlığıdır. Eş deyişle devredilen işyeri veya işyeri bölümünde daha önce çalışmış olan ancak devir tarihinde iş sözleşmesi sona ermiş bulunan işçilerin iş sözleşmeleri devralan işverenle devam etmeyecektir.

Hal böyle olunca işyeri devrinden önce iş sözleşmesinin sona ermiş olması durumunda işyerini veya bir bölümünü sona erme tarihinden sonra devralan işverenin, devreden işveren döneminde doğan işçilik alacaklarından sorumlu tutulması mümkün olmayacaktır. 4857 sayılı İş Kanununun 6/1. fıkrasında, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçeceği belirtildiğinden devir tarihinden önce sona ermiş olan yani devir tarihinde mevcut bulunmayan iş sözleşmelerinden devralan işverenin sorumluluğu söz konusu olmayacaktır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacı işçi devredilen strafor fabrikası işyerinde 22.05.2007 tarihinden beri çalıştığını iddia etmiş, halen işyerinde çalışmakta olan davacı tanıkları da 2008 yılında işyerinde çalışmaya başladıklarında davacının kendilerinden önce orada bekçi olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Mahkemece davacının çalışma süresi içindeki işverenlere ait vergi ve ticaret sicil kayıtları ile tanıklara ait Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları getirtilmemiş, devir olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle hüküm kurulmuştur.

Fesih tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanununun 179. maddesinde, "Bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimse, bunu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından mesul olur; şu kadar ki, iki yıl müddetle evvelki borçlu dahi yenisiyle birlikte müteselsilen mesul kalır “ yönünde düzenleme bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, işyeri devrine dair somut uyuşmazlığın çözümü noktasında yapılan araştırma yeterli değildir.

Davalı şirketin ilgili fabrikayı 2012 yılında 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 179. maddesi kapsamında aktif ve pasifleri ile devralıp almadığı hususunun belirlenmesi zorunludur.

Dolayısıyla Mahkemece bu hususta gerekli araştırma yapılmalı ve davacının çalıştığı işletmenin davalı şirket tarafından aktif ve pasifleri ile devralındığı belirlendiği takdirde; davalının, devirden önce sona ermiş iş sözleşmesinden kaynaklanan işçilik alacaklarından da Borçlar Kanunu'nun 179. maddesi gereğince sorumlu tutulması gerektiği dikkate alınarak hüküm kurulmalıdır.

3- Davalı kendisini vekille temsil ettirmediği halde lehine vekalet ücreti takdiri de hatalıdır. Davalı taraf davaya cevap vermemiş ve yargılama sırasında vekille temsil edilmemiştir. Mahkeme kararında reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 3.116,23 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine dair hüküm kurulması isabetsiz olup hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde ilgililere iadesine, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

N.E.
Yargıtay — Esas No: 2024/5720, Karar No: 2024/7727, Tarih: 16.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/5720 E.  ,  2024/7727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/485 E., 2024/56 K.

DAVA TARİHİ : 30.11.2012

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 28.02.2011 tarihinde davacı ile davalı arasında çıkan kavgada davacının parmağının kırıldığını, bacağında kesi meydana geldiğini, bu durumun kalıcı sinir hasarına neden olduğunu, davacının ameliyat geçirerek 90 günden fazla iş görmez raporu aldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; meydana gelen olayda davalının kusuru olmadığını, davacının kendi eylemi nedeniyle yaralandığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.06.2016 tarihli 2012/535 E., 2016/242 K. sayılı kararı ile; " Davacı ...' in müşteki olarak kollukta verdiği ifadesinde dükkanın kırık olan camına tekme attığı ve yaralandığı şeklinde beyanda bulunduğu, dava konusu yaralanmaya kendi kusuruyla neden olduğu, anlaşılmış, Adli Tıp Genel Kurul raporundan, davacıda saptanan peroneol sinir arızası ile 01.03.2011 tarihli darp olayı arasında illiyet bağı bulunmadığı, darp olayına bağlı gelişen arızasının fonksiyonel araz bırakmadan iyileşmiş olduğu, maluliyet tayinine mahal olmadığı, iyileşme süresinin 3 aya kadar uzayabileceği anlaşılmış. Dava konusu olay ile davalıda meydana gelen peroneol sinir arızası arasında illiyet bağı olmadığı, darp olayı sonucu meydana gelen yaralanmanın hiçbir maluliyete sebebiyet vermeden iyileşmiş olduğu, davacının meydana gelen yaralanmaya da kendi kusuru ile sebebiyet verdiği.." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 21.06.2016 tarihli 2012/535 E., 2016/242 K. sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 21.06.2016 tarihli 2012/535 E., 2016/242 K. sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 28.11.2018 tarihli 2016/11506 E., 2018/7411 K. sayılı ilamıyla; "Toplanan tüm deliller ve özellikle ceza mahkemesince yapılan yargılama sırasında davalıya atfedilen ve sübut bulan eylemler birlikte değerlendirildiğinde, davalının davacıya yönelik etkili eylemi sonucu beden gücü kaybı oluşmadan iyileştiği sabitse de, davacının parmağının kırıldığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, mahkemece davacının dilekçesindeki talepler de dikkate alınmak suretiyle, davacının parmağının kırıldığı gözetilerek maddi ve manevi zararının tespiti ile sonuca gidilmesi gerekirken davanın tümden reddine karar verilmesinin doğru görülmediği..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 05.07.2022 tarihli 2019/55 E., 2022/268 K. sayılı kararı ile; " davacının parmağının kırılmasına bağlı maddi tazminat talebi yönünden ücret kaybına ilişkin mahkememiz ilk kararında bir değerlendirme bulunmadığı, bozma ilamı doğrultusunda yukarıda zikredilen bilirkişiden rapor alındığı,son ek raporun dosya kapsamına uygun hükme elverişli nitelikte bulunduğu..." gerekçesiyle davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 114,60 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 28.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 28.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin 05.07.2022 tarihli 2019/55 E., 2022/268 K. sayılı kararı kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin 05.07.2022 tarihli 2019/55 E., 2022/268 K. sayılı kararı kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 05.12.2022 tarihli 2022/14225 E., 2022/16218 K. sayılı ilamıyla; "...2-...Dosya kapsamından davacının 08/12/2010-09/01/2016 tarihleri arasındaki maaş bordrolarının dosya arasına alındığı, mahkemece hükme esas alınan 28/01/2022 tarihli bilirkişi raporunda yapılan incelemeye göre davacının 2011 yılının Nisan ayında 11 gün, Mayıs ayında 16 gün olmak üzere toplam 27 gün rapor almış olduğu, davacının bahsi geçen aylarda aldığı toplam 27 gün rapor nedeniyle Nisan ve Mayıs aylarındaki maaşının toplam 114,60 TL eksik ödendiği, buna göre davacının davaya konu yaralanma nedeniyle 114,60 TL maddi zararının olduğu kabul edilerek, davacı yararına 114,60 TL maddi tazminata hükmedildiği anlaşılmıştır. Ancak dosyanın incelenmesinden, davacının 13/04/2011 tarihinde bacağındaki rahatsızlık nedeniyle tendon ameliyatı olduğu, davacının bacağından olduğu ameliyat nedeniyle 28/01/2022 tarihli bilirkişi raporunda bahsi geçen sağlık raporlarını aldığı, davacının bacağındaki rahatsızlığın ise davalının eylemi ile illiyet bağı olmadığı, buna göre davalının kendisi ile illiyet bağı olmayan bir rahatsızlıktan kaynaklanan maddi zarardan sorumlu olmayacağı anlaşılmıştır. Şu durumda davacının, davalının davaya konu eylemi nedeniyle maddi bir zararı olmadığı kabul edilerek davacının maddi tazminata ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. 3-...Davaya konu olayda; olayın oluş şekli, olay tarihi, davacının yaralanma derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu ile yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat bir miktar fazla olmuş, daha alt düzeyde tazminata hükmedilmesi gerektiği..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... davacının parmağının kırılması sonucu herhangi bir tedavi gideri bulunmadığı, dosyada hesaplanmış olan tedavi giderlerinin dava konusu olayla illiyet bağı bulunmayan pereneol sinir arızasından dolayı çalışılamayan 27 günlük süreden kaynaklandığı, davalının kendisi ile illiyet bağı olmayan bir rahatsızlıktan kaynaklanan maddi zarardan sorumlu tutulamayacağı anlaşılmış, bu nedenle davacının maddi tazminat talebinin reddine, davaya konu olayda olayın oluş şekli, tarafların kusur durumu, eylemin davacıda meydana getirdiği tesir, tarafların sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak daha önce belirlenen manevi tazminattan daha düşük bir manevi tazminat takdir etmek gerektiği..." gerekçesiyle davanın maddi tazminat yönünden reddine, davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabul, kısmen reddine, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 28.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

2.04.04.2024 tarihli tashih şerhi ile mahkemenin 01.02.2024 tarihli kararının hüküm fıkrasının yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin bentlerinin eksik ve hatalı yazıldığı gerekçesiyle hükmün (6) ve (7) nolu bentlerinin düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının vücut bütünlüğünün bozulmasında kusurun tamamen davalı tarafta olduğunu, illiyet bağının bulunmadığı gerekçesi ile maddi tazminat taleplerinin reddinin hukuka aykırı olduğunu, haksız fiil neticesinde davacının fazla masraflara katlanmak zorunda kaldığını, davacının hastane ve tedavi masrafları olduğunu, mahkemece davalı taraf lehine kararda hükmedilmeyen vekalet ücretine tashih şerhi adı altında hükmedilmesinin hatalı olduğunu, mahkemece verilen bu kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 304 üncü maddesi ile devamındaki maddelere aykırılık teşkil ettiğini, hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; haksız eylemden kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 305/A maddesi, olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41, 46 ve 47 nci maddeleri.

3. Değerlendirme