muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7116, Karar No: 2008/7579, Tarih: 10.07.2008

5. Ceza Dairesi 2006/7116 E., 2008/7579 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/7116 E., 2008/7579 K.**

**- DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİ

- GÖREVLİ MAHKEME

- MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 247 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 150 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 151 ]

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık Korhan'ın yapılan yargılanması sonunda; eyleminin görevi kötüye kullanmak olarak kabulüyle mahkumiyetine dair (Ankara Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesi)'nden bozma üzerine verilen 23.09.2005 gün ve 2005/258 Esas, 2005/140 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı CBaşsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma üzerine sanık müdafiine çıkarılan tebligatta müdafiin öldüğü belirtilmiş olmakla, 5271 sayılı CMK'nın 5560 sayılı Yasa ile değişik 150/3 ve 151/1. maddeleri açık hükmü karşısında sanığa müdafi tayin edilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınınn 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, nüfus kaydına uygun olarak sabıka kaydının getirilip mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 10.07.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5910, Karar No: 2010/11286, Tarih: 14.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5910 E.  ,  2010/11286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 10 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7881, Karar No: 2022/16083, Tarih: 21.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/7881 E.  ,  2022/16083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasın alındığı oturumdan sonra 16.08.2007 tarihli dilekçe ile adres değişikliğinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığa çıkarılan tebligatların bildirdiği yeni adresi yerine eski adresine gönderildiği ve daha önce usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligat bulunmayan adresine Tebligat Kanunu 35. maddesine göre usulsüz olarak tebliğ yapılmış olması nedeniyle, öğrenme üzerine hükmün süresinde temyiz edildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10959, Karar No: 2021/10103, Tarih: 13.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/10959 E.  ,  2021/10103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Ortaköy (...) Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine dair verilen karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 12/11/2006-10/07/2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı şirket vekili, davacının 09/07/2007 tarihli dilekçe ile başvuru yaparak şoför olarak çalışmak istediğini, gerekli izinlerin alınması sonucu davacının 10/07/2007 tarihinde işe alındığını, bu tarihten itibaren çalışmaya başladığını, kendi isteği ile 20/05/2009 tarihli dilekçe ile ayrıldığını, 12/11/2006-10/07/2007 tarih aralığında davacı ile davalı arasında araç kira sözleşmesi mevcut olduğunu, sözleşme gereğince davacıya ait 68 M 2016 plakalı aracın belli bir ücret karşılığında servis görevi yaptığını, bu durumda hizmet akdinden söz etme imkanının olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, davaya cevap vermemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE

MAHKEME KARARI

Mahkemece, “davacının davalı iş yerinde 12/11/2006-10/07/2007 tarihleri arasında kira sözleşmesi kapsamında değilde, hizmet akdi ile çalıştığını ispat edemediği” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi, “dinlenen tanık beyanlarından ve tüm dosya kapsamından davacının hizmet akdi ile çalışmadığı kendi adına çalıştığı hususu ağırlık kazandığı, hizmet akdinin en önemli unsuru olan bağımlılık unsuru olayda gerçekleşmediğinden Mahkemenin davanın reddine dair maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı” gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, davacının sürekli olarak davalı işveren kurumda çalıştığının açıkça tanık beyanları ile ispatlandığını, dosya içinde, davacının servis şoförü iken yaptığı kaza sırasında, kurum temsilcisinin "metin bizim soförümüz olur" şeklindeki beyanı karşısında, çalışma olgusunun ispatlanamadığından söz edileyeceğini, kira sözleşmesinin araca ait bir kira sözleşmesi olduğunu, davacının davalı işyerinde işçi olarak çalıştığını, aracını tahsis ettiğini, ispat külfetinin davalı tarafta olduğunu belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olup, anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Eldeki davada, Ortaköy Mal Müdürlüğünün 08.06.2011 tarihli yazısında, davacının 01.08.2003 tarihinden itibaren ve halen minibüs işletmecisi olarak vergi kaydının bulunduğu belirtildiği, davacının 10.7.2007-20.5.2009 tarihleri arasında davalı işyerinden bildirimleri bulunduğu, 15.02.2007 tarihinde kullanmakta olduğu davalıya ait .... plakalı araçla trafik kazasına karıştığı, davacının çalıştığını iddia ettiği rehabilitasyon merkezinin sahibi olduğunu söyleyen ...’ün karakolda alınan 15.02.2007 tarihli ifadesinde, kazaya karışan ... plakalı aracın şirkete ait olup, merkezde eğitim gören çocukları getirip götürmede kullanıldığını, davacının bu aracın şöförlüğünü yaptığını beyan ettiği, davacı kiraya veren ve davalı kiralayan arasında 01.10.2006 tarihinden geçerli olmak üzere davacıya ait 68 M 2016 plakalı aracın kiralanması için taşıt kira sözleşmesi düzenlendiği, bordro tanıkları ve komşu işyeri tanıkları dinlendiği, ancak tanıkların beyanlarının davacının işe giriş ve ayrılış tarihi konusunda açık ve net olmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında, talep konusu dönemde davacının çalışmalarının fiili çalışmaya dayalı olup olmadığının tespiti noktasında yapılan araştırma yetersiz olup; Mahkemece, sırf kira sözleşmesinin varlığının davacının hizmet sözleşmesi ile çalışmadığı anlamına gelmeyeceği gözününe alınarak, ihtilaf konusu dönemde davalı adına kayıtlı olan araçlar, bu araçlardan adına trafik cezası uygulanan sürücü bulunup bulunmadığı tespit edilmeli, davalı işyerinde hangi araç ve kişilerle, kaç araçla, hangi servis güzergahında servis taşımacılığını yaptığı hususu davacıya açıklattırılarak, davacının şoförlüğünü yaptığı araca dair düzenlenen trafik ceza tutanaklarının olup olmadığı da araştırılıp bordrolu tanıkların yeteri kadarının beyanlarına başvurulmalı, komşu işyeri bodro tanıkları ve işverenleri tespit edilerek beyanlarına başvurulmak suretiyle uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31131, Karar No: 2017/19682, Tarih: 04.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/31131 E.  ,  2017/19682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 27/11/2011-25/11/2015 tarihleri arasında “tıbbi satış temsilcisi” olarak çalıştığını, iş akdinin ise müvekkilinin ziyaret ettiği yerlerin verilerinin kayıt edildiği kuşman program verileri ile müvekkiline tahsis edilen araçta bulunan GPRS verilerinin çeliştiği bahane edilerek haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve yasal sonuçlara hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkil şirkette tıbbi mümessil olarak görev yaptığını, müvekkil şirkette görev yapan tıbbi mümessillerin kendilerine tahsis edilen müvekkil şirket araçları ile kendileri için belirlenmiş olan görev bölgesi içinde, müvekkil şirkete ait ilaçların hekimlere ve eczacılara yönelik düzenli tıbbi tanıtım ve bilgilendirme ziyaretlerinin yapılması, kotaların belirlenmesi, hedeflerin tutturulması ve buna ilişkin raporlamaların müvekkil şirkete sunulmasından sorumlu olduklarını, tıbbi mümessillerinin çalışma bölgesi ve çalışacağı hekim ve eczanelerin müvekkil şirketçe belirlendiğini ancak hangi tarihte, hangi saatte, hangi doktor veya eczacıyı ziyaret edileceğinin tıbbi mümessiller tarafından planlandığını ve kendilerinden beklenenin ise hazırladıkları bu programa uymaları ve ziyaret ettikleri doktor ve eczaneleri günlük olarak Kuşman adı verilen raporlama sistemine girmeleri olduğunu, müvekkil Şirketin ise, hangi tarihte, hangi saatte, hangi doktor veya eczacıya tıbbi tanıtım ziyareti götürüldüğünü ancak şirkete sunulan bu raporlamalar ile takip edebildiğini ancak son dönemlerde davacının gerçekleştirdiğini iddia ettiği tıbbi tanıtım ziyaretlerini esasen gerçekleştirmediği yönünde ciddi duyumlar alındığını, davacının aynı konuya ilişkin daha önceden de müteaddit kereler uyarılması ve uzun süredir düşük seyir arz eden kaveraj (planlanan hekim ve eczane ziyaretinin eksik gerçekleştirilmesi) oranları ve performansı dikkate alındığında davacının aracında bulunan GPRS verileri ve şirkete sunduğu Kuşman raporlarının incelenmesine karar verildiğini ve yapılan inceleme sonunda, davacının kendi hazırladığı ve şirkete bildirdiği ziyaret programlarına uymadığı, ziyaret götürmediği eczane ve hekimlere ziyaret götürmüş gibi gerçek dışı raporlamalar yaparak müvekkil şirketi yanılttığı, ziyaret programında bölge müdürüne haber vermeden değişiklik yaptığı, mesai saatlerine riayet etmediği, hatta bazen hiç çalışmadığı, kendisine iş amaçlı tahsis edilen aracı usulüne uygun olarak kullanmadığının tespit edildiğini, bunun üzerinde 23.11.2015 tarihinde davacıdan savunma talep edildiğini ancak davacı sunduğu 24.11.2015 tarihli savunma yazısında, konuya açıklamaktan ziyade bahaneler ürettiği ve müvekkil şirketi suçlayıcı bir tavra büründüğünü, davacının sergilediği işbu davranışlar ile kendisine duyulan güvenin sarsılmasına sebebiyet verdiği ve tamamen güven ilişkisine dayalı olarak yürüyen iş ilişkisinde de güven kırıcı davranışların tekrarı iş ilişkisinin sürdürülmesini imkansız hale getirdiğini beyanla iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının Kuşman sistemine girdiği aylık ziyaret programlarındaki ziyaret etmesi gereken yerleri ziyaret etmediği halde sisteme ziyaret etmiş gibi girdiği, davalı şirketin inceleme raporu GPRS kayıtları Kuşman Teknoloji isimli şirketin kayıtlarından anlaşıldığı, davacı işçi programına uygun olarak ziyaret ettiği yerleri ziyaret ettiğini ispatlamak zorunda iken davalının dosyaya sunduğu inceleme raporu içeriğine GPRS raporu içeriğine ve Kuşman Teknoloji raporu içeriğine aykırı olarak davalı işverenin davacının ziyaretleri yapmadığı kanıtları karşısında davacı işçi ispat yükü üzerinde olduğu halde bu ziyaretleri yaptığını ispatlayamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/II.c.1 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir.

İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.

İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş akdi, davacının ziyaret ettiğini bildirdiği sağlık görevlileri veya kuruluşları veya özel işyerlerine dair verilerin kaydedildiği kuşman bilgisayar programı verileri ile davacıya tahsis edilen araca takılan ve araç takip sistemi olan GPRS verileri arasında çelişki bulunduğu, bir başka anlatımla, kuşman programında ziyaret edildiği bildirilen yerlere, davacının gitmediğinin araç takip sistemiyle anlaşıldığı gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacı taraf ise ziyaretlerin yapıldığını ileri sürmektedir. Fesih bildiriminde, savunma istem yazısı ve davacının savunmasından ve bu savunmanın yeterli bulunmadığından söz edilmektedir ancak fesih bildiriminde sözü edilen savunma istem yazısı ile davacının savunması dosyaya ibraz edilmemiştir. Bundan başka, davacının ziyaret programı da dosyaya sunulmamıştır. Yine davacının kuşman sisteminde ziyaret ettiğini bildirdiği, herhangi bir kişi veya herhangi bir kuruluş veya herhangi bir işyerinin ziyaret edilmediğine, yani sisteme ziyaret edildiği bildirilen herhangi bir kişi veya kuruluş ismi somut olarak belirtilip bu kişi veya kuruluşa gidilmediğine dair herhangi somut bir iddia ortaya konulup ispatlanamamıştır. Sadece, kuşman programına göre olması gereken yerle GPRS cihazına göre bulunulan yer belirtmesine dayanılmıştır. Bu durumda ispat yükü altında olan davalı taraf, kuşman programında ziyaret edildiği bildirilen yerlerin ziyaret edilmediğini, bir başka anlatımla davacının gerçeğe aykırı bildirim yaptığını salt araç takip sistemine dayanarak ispat ettiği kabul edilemez. Zira, ziyaret edilmesi gereken yerlere şirket aracıyla gidilmesinin davalı şirketçe zorunlu tutulmadığı tanık anlatımlarından anlaşıldığı gibi davalı şirketçe de, çalışanlarına bu yönlü bir yükümlülük veya zorunluluk yüklendiğine dair bir belge ibraz edilmemiştir.

Saptanan bu durum karşısında, feshin haklı veya geçerli nedene dayandığını, ispat yükü altında olan davalının haklı veya geçerli nedeni ispatladığından söz edilemez. Nitekim, davalı ile aynı işi yapan ve iş akdi aynı nedenle 09/11/2015 tarihinde feshedilen ... isimli kişinin açtığı işe iade davası ... İş Mahkemesince, feshin haklı veya geçerli nedenle ispat edilemediği gerekçesiyle kabul edilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine de, yerel mahkeme kararının Dairemizce onandığı, ulusal yargı ağı bilişim sisteminde (UYAP) yapılan araştırma ile anlaşılmaktadır. (Dairemizin 10/10/2017 tarih ve 2016/24303 E, 2017/15332 K sayılı onama kararı)

Bu nedenlerle, mahkemece ispat yükü altında olan davalının, iş akdinin haklı veya geçerli nedenle feshedildiğini ispatlayamadığı gözetilerek davanın kabulü yerine, yazılı gerekçeyle davacının ziyaret ettiğini bildirdiği yerleri ziyaret ettiğini ispatlayamadığı gibi ispat yükü altında olmayan davacıya ispat külfeti yükleyen bir gerekçeyle reddi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3 maddesi uyarınca, Dairemizce hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

F) HÜKÜM:

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 4 aylık brüt ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre belirlenen 1.980.00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 214,50 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp, davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiye iadesine,

Kesin olarak 04/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4943, Karar No: 2025/2267, Tarih: 17.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/4943 E.  ,  2025/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2857 E., 2024/131 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/342 E., 2022/477 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde aşçı yardımcısı olarak çalıştığını, mutfak ihtiyacı olan patates, soğan, şeker gibi 50 kg gelen ağırlıkları taşımak zorunda olması nedeniyle ilerleyen süreçte bel ve boyun ağrılarının oluştuğu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 5.000,00 TL maddi tazminatın 23.12.2010 tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının aşçı yardımcısı olarak çalıştığından fiziki güç gerektiren ve bel fıtığına sebep olabilecek şekilde bir çalışma yapmadığını, mutfaktaki görevinin aşçının talimatıyla yemeğe katılacak malzemelerin soyulup doğranması, salata ve pilav yapım işi olduğunu, patates ve soğan çuvallarının taşınmasının görevi olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI