muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14805, Karar No: 2020/17668, Tarih: 08.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/14805 E.  ,  2020/17668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyede 27 yıldır çalıştığını, Büyükşehir belediyesinde çalıştığı süre zarfında Başkan Sekreterliği, Daire Başkan Sekreterliği, Başkan Danışmanlarının Sekreterliği ve Sayıştay Sekreteri olarak görev yaptığını, davalı işveren tarafından 2014 yılı mahalli idareler seçiminden sonra 25/06/2014 Haziran ayında Kaş Ova Beldesine geçici görevle görevlendirilmiş ve orada çalıştığı dönemde müvekkile işveren emri ile işveren yetkilisi tarafından mobbing uygulandığını ve hakkında mesnetsiz isnatlarda bulunarak işten tazminatsız olarak çıkartacakları ve işyerinde kendi görevi dışında temizlik ve tuvalet temizliğinin müvekkil tarafından yapılması, aksi takdirde hakkında verilen işi yapmıyor diye tutanak tutularak 27 yıllık kıdeminin yok edileceği tehditlerinde bulunularak müvekkilinin baskı altına alındığını ileri sürerek, mobbing nedeniyle manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 6360 sayılı kanun ile Büyükşehir Belediyemizin sınırlarının Antalya ili mülki sınırları olarak belirlenmesi ve belediyenin hizmet alanında mülki sınır olarak genişletilmiş olmasından dolayı ilçelerimize daha iyi ve hızlı hizmet götürülmesi kapsamında ve yerinden yönetim gereği olarak ilçelerdeki hizmetlerin aksamadan yürütülmesi amacıyla Kaş İlçesi Büyükşehir Belediyesi hizmet biriminde görevlendirildiğini, vasıfsız işçi kadrosunda görev yapmakta iken kadrosu kapsamında verilen görevleri yapmadığını, kendisine verilen görevleri yerine getirmekten imtina ettiğini, çalışmaktan imtina ettiği verilen görevleri yerine getirmediği Kaş Hizmet birimi tarafından her gün düzenlenen tutanaklarla kayıt altına alındığını, davacının iddiaları tamamen gerçek dışı ve yersiz iddialar olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıya sistemli bir şekilde süreklilik arz eden bir sıklıkta sindirme maksadıyla özgüvenine uygulanan psikolojik saldırgan davranış ile sözlü tacizde bulunularak mutlak itaate zorlamak, yıldırmak ve bezdirmek suretiyle mobbing uygulandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Öncelikle çözümlenmesi gereken husus, uyuşmazlığın çözüm yerinin adli yargı mı yoksa idari yargı mı olduğudur.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Öncelikle çözümlenmesi gereken husus, uyuşmazlığın çözüm yerinin adli yargı mı yoksa idari yargı mı olduğudur.

Hukukumuzda yargı yolu için de görev tabiri kullanılmaktadır. Görev gibi, yargı yolu da kamu düzenine ilişkindir. Bu sebeple, yargılamanın her aşamasında mahkemenin davada yargı yolunun caiz olup olmadığını kendiliğinden gözetmesi gerekir.

Bilindiği üzere Uyuşmazlık Mahkemesinin kararları kesin olup, ilgili yargı mercilerince bu kararlara uymak ve onları geciktirmeksizin uygulamakla ödevlidir.

Somut uyuşmazlıkta, yargılama sırasında davalı vekilinin talebi üzerine Danıştay Başsavcılığı’nın 22/03/2016 tarihli kararı ile olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılmasına karar verildiği, Adli Yargı-İdari Yargı yerlerinin olumlu görev uyuşmazlığını karara bağlayan Uyuşmazlık Mahkemesinin 10/04/2017 tarihli, 2016/417 esas ve 2017/200 karar sayılı ilamında özetle; "İdari Yargının görevli olduğuna, bu nedenle davalı idare vekilinin görev itirazının reddine ilişkin Antalya 5. İş Mahkemesinin 10.07.2015 gün, 2015/205 esas sayılı kararının kaldırılmasına" karar verildiği anlaşılmıştır.

Anılan sebeplerle, uyuşmazlığın çözüm yeri idari yargı olup, Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114/1-b ve 115. maddeleri uyarınca, yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmelidir. Aksi yönde kabul ile esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6062, Karar No: 2025/2374, Tarih: 20.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/6062 E.  ,  2025/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1216 E., 2023/1534 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/212 E., 2023/143 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Karaman ili Merkez ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 160 ada 6 parsel sayılı 13.295,10 metrekarelik yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı vekili; Karaman ili Merkez ilçesi ... köyü sınırları içinde bulunan bazı taşınmazların 1965 yılında tescil harici bırakıldığını, dava konusu taşınmazın da bu taşınmazlardan olduğunu, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8 inci maddesine göre yapılan kadastro çalışmaları sonucunda söz konusu taşınmazın 20 yılı aşkın zamandan beri, nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla zilyeti olduğu gerekçesiyle davalı ... oğlu ... adına 13.295,10 metrekarelik yüzölçüm üzerinden 28.04.2016 tarihinde 160 ada 6 parsel numarası ile tescil edildiğini, tescil işleminin 30.06.2016 tarihinde kesinleştiğini, davalının dava konusu taşınmaz ile ilgisi bulunmadığını, taşınmazın bölgede orman kadastrosu yapılmamasından dolayı tescil harici bırakıldığını, 3402 sayılı Kanun'un 16 ncı ve 18 inci maddelerine göre taşınmaz üzerinde özel mülkiyet kurulamayacağını, Hazine tarafından 13.09.2010 - 12.09.2015 dönemi için söz konusu taşınmazı da kapsayacak şekilde ecrimisil bedeli tahakkuk ettirildiğini, ecrimisil bedelinin itiraz edilmeksizin ödendiğini, bu haliyle Hazinenin mülkiyet hakkının davalı tarafından da kabul edilmiş olduğunu, kanunun aradığı zilyetlik şartının gerçekleşmediğini beyan ederek, dava konusu Karaman ili Merkez ilçesi ... köyü 160 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; taşınmazın uzun yıllardır nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla davalı tarafından kullanıldığını, buna bağlı olarak dava taşınmazın davalı adına tescil edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; taşınmazın uzun yıllardır nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla davalı tarafından kullanıldığını, buna bağlı olarak dava taşınmazın davalı adına tescil edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu taşınmazın ilk tesis kadastrosu sırasında orman olduğu gerekçesi ile tescil harici bırakıldığı, dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyünde 2016 yılında gerçekleşen orman kadastro çalışmaları sırasında orman sınırı dışında kaldığı, 04.05.2016 tarihli kadastro tutanağı ile davalı adına tescil edildiği, 1953 yılına ait hava fotoğraflarında taşınmazdaki kullanımın fotoğrafın net olmaması nedeniyle tespit edilemediği, 1987 ve 1990 yılına ait hava fotoğraflarında taşınmazın kullanımda olduğu, tüm bu süreç boyunca taşınmazın bulunduğu bölgede kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığı, tescil harici bırakılan yerlerden olduğu, orka sonrasında düzenlenen Larende serisi amenajman haritasında taşınmazın bulunduğu kısmın Z-4 rumuzu ile (ziraat) gösterildiği, taşınmazdaki eğimin %1-3 arasında olduğu, toprak muhafaza karakteri taşımadığı, bu vesile ile taşınmazın orman vasfında olmadığı, taşınmazın zilyetlikle ediniminde hukuken herhangi bir engel bulunmadığı, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile sabit olduğu üzere taşınmazda imar ve ihyanın tamamlandığı, arazide davalı ...'nın kullanımının devam ettiği, davalının kullanımının malik iradesi ile olduğu, herhangi bir kimseye kira ödemediği, davalının yaptığı ecrimisil ödemelerinin ise Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2003/8-592 - 508 Esas, Karar sayılı içtihadı ile sabit olduğu üzere malik sıfatı ile zilyetliğe halel getirmeyeceği, zira ödeme yapılmaması halinde cebri icra tehdidi altında ödenmek zorunda kalınacağı, davalının 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde belirtildiği şekilde 40 ve 100 dönümlük miktarı geçmediği, taşınmazın toprak ve topoğrafik yapısının taşlık, kayalık ve orman alanı bitki örtüsünden ayrılmış vaziyette olduğu, taşınmazın kendisine komşu ziraat parselleri ile bütünlük içerisinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, dosya içeriği ve toplanan deliller ve dava konusu taşınmazın murisin ölüm tarihi dikkate alınarak miras yolu ile intikal etmesine göre davacı adına kendi iktisabı hukuki sebebiyle kayıtlı diğer taşınmazlarla 100 dönüm hesabında birlikte değerlendirilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından Mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırı yön görülmediğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1186, Karar No: 2017/8184, Tarih: 19.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/1186 E.  ,  2017/8184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Yasa sonrası 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçları 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenmiştir. ''Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi halinde kişi hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.''

Suçun sübutu ve elektriğin sayaçtan geçmeden kullanıldığı bilirkişi raporu ile sabitse; mutlaka bakılması gereken husus ödeme konusudur.

Bu durumda da bakılması gereken madde 5237 sayılı TCK'nın 168/5: ''Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz.''

Bahsedilen zarar; vergili ve cezasız miktardır. Fakat ilgili maddede zararın soruşturma aşamasında ödenmesinden bahsedilmiştir. Bu durumda Cumhuriyet Savcısı keşif yapılıp ve alınacak rapor sonucunda sanığa ödeme bildiriminde bulunmalıdır.

Eğer zarar soruşturma aşamasında tamamen ödenmişse mutlaka düşme kararı verilip adli sicilde bunlara ilişkin mahsus bir sisteme kayıt ettirilmelidir. Sanık soruşturma aşamasında hiç ödeme yapmamış, sanığa ödeme ihtarı da yapılmamış ve sanık kovuşturma aşamasında bilirkişinin hesapladığı miktarı tamamen gidermişse yine düşme verilmelidir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; sanığın usulüne uygun yasal ihtar olmamasına rağmen bilirkişi tarafından vergiler dahil cezasız kaçak kullanım bedelini, kovuşturma aşamasında ödediği anlaşıldığından düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince tebliğnamaye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından sanığın mahkumiyetine ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK' nın 168/5. maddesi ve CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, karar kesinleştiğinde bir suretinin Adli Sicil Kanunu'nun 6/2. maddesi uyarınca mahsus siciline kaydı için Adalet Bakanlığı Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü'ne yerel mahkemesince gönderilmesine, 19/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19983, Karar No: 2014/12797, Tarih: 25.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19983 E.  ,  2014/12797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı ya da kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Somut olayda; katılanın, çiftçilik yaptığı, sanıktan 5.600 TL bedelli 18.08.2005 ödeme tarihli senet ile ilaç satın aldığı, senet karşılığının katılan tarafından 18.08.2005 tarihinde ödemesine rağmen 10.11.2006 tarihinde Buldan İcra Müdürlüğü'nün 2006/681 Esas sayılı dosyası ile takibe konulduğu, sanığın, bu şekilde üzereine atılı bedelsiz kalan senedi kullanma suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 156/1. maddesi gereğince ceza tayin olunurken, maddede adli para cezasının yanında hürriyeti bağlayıcı cezanın da öngörüldüğüne dikkat edilmeksizin sanık hakkında sadece adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/640, Karar No: 2015/5964, Tarih: 23.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/640 E.  ,  2015/5964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bakırköy 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :03.07.2014

Numarası :2004/422-2014/266

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava eser sözleşmesi nedeniyle verilen senetlerden dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti, birleşen dava ise bu senetler nedeniyle yapmış olunan ödemelerin istirdadı istemine ilişkin olup, mahkemenin; davanın kısmen kabulüne dair kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nın 382. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nın 294. maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekir.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı ilâmında da kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni olacağı belirtilmiştir. Somut olayda mahkemece, taraf vekillerine tefhim edilen kısa kararda "2.679,80 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine", taraflara tebliğe çıkartılan gerekçeli kararda ise "2.679,80 TL'nin 21.10.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte (Bakırköy 8. İcra Müdürlüğü'nün 2003/6188 esas sayılı dosyasına davacılar tarafından yatırılan 1.689,00 TL'nin davacı mirasçıları tarafından çekilmemesi durumunda tamamının, çekilmesi durumunda kalan 990,80 TL'nin) davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiş olup bu hali ile kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olduğu açıktır. Mahkemece yapılacak iş, bozmadan sonra önceki kısa karar ile bağlı olmaksızın vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir. Kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29812, Karar No: 2018/3443, Tarih: 19.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/29812 E.  ,  2018/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı alacaklı ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı ... tarafından borçlu aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/888 E. sayılı takip dosyası ile bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçluya ait taşınmazların şikayetçi 3. kişi ... San. Tic. A.Ş.'nin alacaklı olduğu ... . İcra Müdürlüğü'nün 2010/5909 E. sayılı takip dosyasından yazılan talimat uyarınca ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/14 Talimat sayılı dosyasından 25.04.2014 tarihinde yapılan ihaleler ile ihale edildiği, ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/888 E. sayılı dosyasının haczi önde olduğu gerekçesi ile satış bedelinin sıra cetveli yapılarak alacaklılara paylaştırılmak üzere bu dosyaya gönderildiği, ... İcra Müdürlüğünce satış bedelinin ilk sırada haczi olan iş bu dosya borcuna yetmediğinden bahisle sıra cetveli tanzim edilmemesine, sıra cetveli yerine bu kararın taraflara tebliğine karar verildiği, şikayetçi ... San. Tic. A.Ş.'nin icra mahkemesine başvurusunda; kendi dosyasından konulan haczin daha önde olduğunu, diğer hacizlerin düştüğünü belirterek icra müdürlüğü tarafından yapılan sıra cetvelinin iptali ile yeniden sıra cetveli hazırlanmasını, dosyasından yatan paranın tarafına iade edilmesini talep ettiği, mahkemece, şikayetçinin haczinin daha önce olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile, taşınmazın satış bedelinin öncelikle ... Sanayi ve Ticareti Anonim Şirketinin alacağının 1. Sırada ödenmesine, kalan satış bedelinin ise diğer alacaklılara alacakları oranında taksim edilerek dağıtılmasına, sıra cetvelinin bu şekilde düzenlenmesine, şeklinde karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi, ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas icra dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait para veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait para veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda; taşınmaz üzerinde, alacaklı ve şikayetçi 3. kişiye ait hacizler ile birlikte başkaca haciz de olduğu, ihalenin kesinleştiği ve satış bedelinin taşınmaz üzerindeki alacakların tamamını karşılamadığı, icra müdürlüğünce satış bedelinin ilk sırada haczi olan iş bu dosya borcuna yetmediğinden bahisle sıra cetveli tanzim edilmemesine karar verildiği dolayısıyla dosyada yapılmış bir sıra cetveli olmadığı görülmektedir.

Bu durumda, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilip kesinleşecek sıra cetvelinin sonucuna göre işlem tesisi gerekir. Öte yandan, şikayetçinin iddialarının ise; sıra cetveli yapılmasından sonra, sıra cetveline itiraz edilmesi halinde inceleneceği tabiidir.

Hal böyle olunca, şikayetçinin icra mahkemesine başvurusunda, icra müdürlüğünün sıra cetveli yapılmadan ödeme yapılması işlemine yönelik şikayeti de bulunduğu gözetilerek, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması ve ihale bedelinin tüm alacakları karşılamaması nedeniyle, İİK'nun 140.maddesi gereğince, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasının emredilmesine (İİK'nun 17/2. maddesi) karar verilmesi gerekirken, sıra cetveli yapılması ve buna itiraz edilmesi halinde ileri sürülebilecek hususlar incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Davalı alacaklı ...'ın temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.