muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4542, Karar No: 2016/10149, Tarih: 14.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/4542 E.  ,  2016/10149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1(a), 52 ve CMUK326/son. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin hükmedilen cezanın adli para cezası olması nedeniyle, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince talebin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kadın hastalıkları ve doğum uzmanı olan sanık tarafından, 1984 doğumlu olan öleni 03.06.2008 tarihindeki muayenesinde yapılan USG'de 14 hf gebelik + omfalosel tespit edildiği, hasta ve yakınlarına bilgi verildiği, fetal anomali risklerinin ve yapılması gerekenlerin, medikal opsiyonu dahil olmak üzere anlatıldığı, ailenin isteğiyle Özel .... Hastanesinde medikal abortus amacıyla 04.06.2008 tarihinde sanık tarafından yatırıldığı, yatışının ikinci günü sonunda revizyon kürtaj uygulandığı, vajinal abondan kanamanın durduralamaması üzerine İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğine sevkinin yapıldığı ve beş gün sonra 11.06.2008 tarihinde saat 00:30 sıralarında kardiak arrest gelişen ve resüsitasyona cevap vermeyen hastanın ölümüyle sonuçlanan olayla ilgili, bozma ilamı sonrası Adli Tıp Genel Kurulunca düzenlenen 19.03.2015 tarihli raporda; omfalosel anomalisi bulunan fetusa tahliye kararının alınabileceği ve hastane şartlarında yapılan tahliye işleminin tıp kurallarına uygun olduğu, müdahale sonrasında gelişen kanama ve sonraki komplikasyonlarına yönelik müdahalelerin komplikasyon yönetiminin tıp kurallarına uygun olduğu ve zamanında otopsi yapılarak iç organ değişimleri araştırılmamış olmakla birlikte tıbbi belgelerdeki bulgulara göre kişinin ölümünün omfalosel anomalisi bulunan fetusun tahliyesi sonrasında gelişen kanama ve diğer komplikasyonlar sonucu meydana geldiğinin kabulu gerektiğinin bildirilmesi karşısında sanığa kusur izafe edilemeceği gözetilip beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16107, Karar No: 2011/132, Tarih: 17.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/16107 E.  ,  2011/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.09.2010 tarih ve 2010/711 - 2010/711 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, müvekkili aleyhine çeke dayalı ihtiyati haciz kararı verildiğini, muhatap bankanın Tekirdağ’da bulunduğunu, müvekkilinin ikametgahının da bu yerde olduğunu, diğer cirantanın ikametgahının ise Çorlu’da bulunduğunu, mahkemenin yetkili olmadığını ileri sürerek, yetkisizlik nedeniyle ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İhtiyati haciz talep eden vekili, çekin karşılıksız çıktığını, BK'nun 73 ve HUMK'nun 10.maddeleri uyarınca mahkemenin yetkili bulunduğunu savunarak, itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, ihtiyati hacze konu çekin alacaklısı şirketin ikametgahının İstanbul Ticaret Mahkemeleri yetki alanında kaldığı, karşılıksız kalan çek nedeniyle oluşan borcun götürülecek borç niteliğinde olduğu, HUMK'nun 10 ve BK'nun 73. maddeleri uyarınca alacaklının bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati hacze itiraz eden vekili temyiz etmiştir.

İstem, karşılıksız çıkan çeke dayalı verilen ihtiyati haciz kararına itiraza ilişkindir.

İİK'nun 258.maddesi uyarınca ihtiyati hacze aynı Kanun'un 50.maddesine göre yetkili mahkeme tarafından karar verilir. Anılan düzenlemede de HUMK'nun yetkiye ilişkin hükümlerine atıf yapılmıştır. Alacaklı olduğunu iddia eden kimse, HUMK'nun 9-27. maddelerine göre belirlenecek veya geçerli yetki sözleşmesi yapılmış ise kararlaştırılan yer mahkemelerinden birinden ihtiyati haciz kararı verilmesini talep edebilecektir. İİK'nun 265. maddesi uyarınca aleyhine ihtiyati haciz kararı verilen kimsenin, borcun sebebine, mahkemenin yetkisine ve teminata karşı itiraz edebileceği hükme bağlanmıştır. Uyuşmazlığa konu olayda itiraz eden vekili, ihtiyati haciz kararında mahkemenin yetkili olmadığını ileri sürmüştür. Yazılı gerekçe ile yetki itirazı ret edilmiştir. Ancak, ihtiyati haciz kararı çeke dayalı olarak tesis edilmiştir. Çek, kambiyo senetlerindendir. Kambiyo senetlerinden doğan alacaklar, aranacak alacaklardandır. Bu alacaklar için, borçlunun ikametgahında dava açılması gerekir. Çeke dayalı davalarda da çekin ödeme yeri ile borçlunun ikametgahı yer mahkemeleri yetkilidir. Dairemizin yerleşik uygulaması da bu yöndedir.

Somut olayda çekin keşidecisi olan ve karara itiraz eden şirketin ikametgahı Tekirdağ İli’indedir. Muhatabı da Tekirdağ Türkiye Finans Katılım Bankası Şubesidir. Diğer borçlu cirantanın ikametgahı da Çorlu İlçesi’ndedir. Başka bir anlatımla, çekin borçlularının ikametgahı ile ödeme yeri İstanbul Ticaret Mahkemesinin yargı çevresinde bulunmamak- tadır. Bu durum karşısında, ihtiyati hacze itiraz eden vekilinin yetkiye yönelik itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati hacze itiraz eden borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ihtiyati hacze itiraz eden yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2704, Karar No: 2019/2472, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2704 E.  ,  2019/2472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13825, Karar No: 2012/147, Tarih: 16.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/13825 E.  ,  2012/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011
Yargıtay — Esas No: 2007/8860, Karar No: 2007/11274, Tarih: 26.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/8860 E.  ,  2007/11274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Serindere Köyü 101 ada 170 sayılı parsele 24.445 m2, 171 sayılı parsel 11646 m2, 105 ada 2 sayılı parsel 14890 m2 yüzölçümüyle K.Sani 1323 tarih 239 numaralı sicilden gelen Ağustos 1964 tarih 69 numaralı tapu kaydı revizyon gösterilerek kadastro mahkemesinin 2004/1 sayılı dosyasında davalı oldukları maliklerinin mahkemece belirlenmesi gerektiğinden kadastro mahkemesine gönderilmiş, mahkemece çekişmeli taşınmazların M.. D.. ve arkadaşları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 Sayılı Yasanın 5 ve 27 maddesi gereğince görülen kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Yörede orman kadastrosu 02.02.2000 tarihinde arazi kadastrosu 12.05.2006 tarihinde askı ilanına çıkarılmıştır.

Mahkemece 2004/1 esas numaralı dosyada bulanan delillere göre karar verilmiştir. 2004/1 sayılı dosya davacı Mustafa ve H.. D.. ile davalı Orman Yönetimi görülen ve 18.05.2000 tarihinde orman tahdidine itiraz istemiyle kadastro mahkemesinde açılan dava olduğu, 20. Hukuk Dairesinin 01.04.2003 tarih 1227-2387 sayılı bozma kararına uyularak 03.06.2004 tarihinde davanın reddine karar verildiği ve 20. Hukuk Dairesinin 28.10.2005 tarih 9868-13089 sayılı karar ile onandığı anlaşılmaktadır. Dairenin 01.04.2003 tarihli bozma kararında davacıların dayandığı K.Sani 1323 tarih 239 numaralı sicilden gelen 4595'er m2'lik Ağustos 1964 tarih 69 ve 70 numaralı tapu kayıtlarının sınırında orman olması nedeniyle yüzölçümüne değer verilmesi gerektiği, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporlarında yeşil renkli (B) ve (D) işaretli bölümlerinin eylemli orman ve kayıt miktar fazlası niteliğinde olduğu, bu nedenle bu bölümler yönünden davanın reddi gerektiği açıklanmıştır. 2004/1 sayılı dosyada sadece orman tahdidi içine alınan (B) ve (D) işaretli sırasıyla 13.178.63 m2 ve 42.983.34 m2'lik bölümler inceleme konusu yapılmış, temyize konu davanın konusunu teşkil eden ve fen bilirkişi raporlarında sarı renkle gösterilen 24445 m2 yüzölçümlü 101 ada 170 parsel, 11.646 m2 yüzölçümlü 101 ada 171 parsel ve 14890 m2 yüzölçümlü 105 ada 2 parseller orman tahdidinin dışında kalmış olması nedeniyle inceleme konusu yapılmamıştır. Kaldı ki, bir yerin orman tahdidi dışında kalması veya mahkemee orman tahdidi dışına çıkarılması başka, mülkiyet konusu başka bir inceleme konusudur. Mahkemece dayanılan tapu kayıtlarının kapsamları belirlenmeden ve gereği gibi mülkiyet araştırması yapılmadan karar verilmiş olması isabetsizdir.

O halde, komşu 101/124, 172, 173 ve 108, 105 ada 1 ve 3, 170 ada 168 ve 169 parsel numaralı taşınmazlara ait kadastro tesbit tutanakları ile dayanakları getirtilerek K.sani 1323 tarih 239 nolu sicilden gelen Ağustos 1964 tarih 69 ve 70 numaralı 4595'er m2 yüzölçümlü tapu kayıtları, yeniden yapılacak keşifte yöntemince yerine uygulanmalı, tapu kaydının çekişmeli taşınmazlara ait olup olmadığı, komşu parsel kayıtları ile denetlenmeli, güneyde yazılı "kayalık" sınırı nedeniyle 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince tapu kayıtlarının yüzölçümleri ile geçerli kapsamları belirlenmeli, uygulama kadastro müdürlüğünden getirtilecek G.24-d-11-a-4 numaralı pafta üzerinde gösterilmeli, bundan sonra elde edilecek delillerin tümü değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 26/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6982, Karar No: 2018/1286, Tarih: 21.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/6982 E.  ,  2018/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine, Orman Yönetimi ve Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 15.05.2006 tarihli dava dilekçesinde sınırları yazılı, ... kasabasında bulunan taşınmazların tapuda kayıtlı olmadığını, 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı şartların davacı lehine gerçekleştiğini bildirerek, Medenî Kanunun 713. maddesine göre davacı adına tescilini istemiş, Hazine de cevap dilekçesinde taşınmazların Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 12.04.2012 tarihli krokide (B) harfiyle gösterilen 107,64 m2 taşınmazın zeytinlik niteliği ile davacı adına; (A) harfiyle gösterilen işaretli 267,69 m2 taşınmazın Hazine adına tesciline; (C) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümleri başka parseller içinde kaldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ile davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09/09/2014 tarih ve 5920-7298 sayılı ilamı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında “1) Çekişmeli taşınmazın (C) ve (D) harfleriyle gösterilen bölümlerinin komşu parseller içinde kaldığı, tespit harici bölümde kalmadığı, bu nedenle tescil davasına konu olamayacağı belirlenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, bu bölümlere yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun hükmün onanması gerekmiştir.

2) Davacının (A) harfiyle gösterilen, Hazine ve Orman Yönetiminin (B) harfiyle gösterilen taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bu bölümler hakkında yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

2) Davacının (A) harfiyle gösterilen, Hazine ve Orman Yönetiminin (B) harfiyle gösterilen taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bu bölümler hakkında yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Uzman orman bilirkişiler tarafından taşınmazların kesinleşen orman sınırı dışında, 1959 tarihli memleket haritasında orman sayılmayan, zeytinlik rumuzlu yeşil renkli bölümde yer aldığı, (A) harfli bölümünde tek katlı bina ve bahçe bulunduğu, eğimin % 5-10 olduğu, (B) harfli bölümünde ise eğimin % 70-80 olduğu, 30 adet 10-15 yaşında zeytin ve 8 adet incir bulunduğu açıklanmış, mahkemece (A) harfli bölümünde sadece ev yaparak kullanmanın zilyedlik sayılamayacağı, (B) harfli bölümünde ise, zilyedlik koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle karar verilmiş, Hazine adına tesciline karar verilen (A) harfli bölümünün niteliği de hükümde belirtilmemiştir. (A) ve (B) harfleriyle gösterilen bölümler birbirine bitişik durumda olup, uzman bilirkişi raporuna ekli 1959 tarihli memleket haritasında taşınmazların bulunduğu yerde zeytin işareti görünmemekte, bu işaretin çevrede yer aldığı anlaşılmaktadır. Ayrıca, taşınmazdaki zeytinlerin dikme mi, aşılama mı olduğu açıklanmadığı gibi, zeytin yaşı itibarıyla 1959 tarihli haritadaki yeşil rengin zeytin bitkisini mi yoksa orman bitki örtüsünü mü temsil ettiği konusunda tereddüt oluşmuş, yeni tarihli memleket haritaları ve hava fotoğrafları da incelenmemiştir. Bunun yanısıra çekişmeli taşınmazlara komşu olan ve hükmen Hazine adına tescil edilmiş bulunan doğudaki 2643 sayılı parselin 1997/365 sayılı mahkeme kararında ve batıdaki 2621 sayılı parselin 1995/901 sayılı mahkeme kararında davacı ya da bayiinin adı sınır olarak gösterilmemekte, 2643 sayılı parselin sınırı ve yine kuzeyde 875 sayılı parsele ait Nisan 1974 tarih ve 37 numaralı tapu kaydının güneyi... olarak görünmektedir.

3402 sayılı Kadastro Kanunun 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen ve imar ihyanın tamamlandığı tarihten tescil davasının açıldığı güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülen taşınmazların, Kadastro Kanununun 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmî olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile davanın açıldığı tarihten 15 - 20 yıl önce en az iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen steroskopik çift hava fotoğraflarının steroskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir.

O halde; dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ve dava tarihinden 20 yıl önce çekilmiş steroskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir harita-kadastro mühendisi ile üç orman yüksek mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle, dava konusu taşınmaz ve çevresine uygulanıp taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar-ihya ve zilyetliğin hangi tarihte başlayıp tamamlandığı belirlenmeli, üzerindeki zeytin ağaçlarının dikme mi, aşılama mı olduğu, dikme ise öncesinde tarla olarak kullanılıp kullanılmadığı araştırılmalı, öncesinin ne olduğu, imar-ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, komşu kayıtlarda bu yönü okuyan İbrahim Taş ile davacı arasında akdî ya da ırsî bağ olup olmadığı taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorularak saptanmalı, keşif sırasında taşınmazın çeşitli yönlerinden hali hazır durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dosya içine konulmalı, 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen ikinci fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları getirtilmeli, (A) ve (B) harfli bölümlerinin birbirine bitişik kullanıldığı, bu nedenle eğer taşınmazda kazanma koşulları oluşmuşsa sadece ev olduğu için (A) harfli bölümünün ayrılamayacağı düşünülmeli, ancak krokide görüldüğü gibi bitişik değil ise ve arada ayırıcı bir unsur varsa bu durum açıklanmalı, bundan sonra elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.”denilerek bozulmuştur

Mahkemece bozma kararına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonunda çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı ve davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan ve 31/08/2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfleriyle gösterilen 267,69 m2 ve (B) harfiyle gösterilen 107,64 m2 yüzölçümündeki dava konusu taşınmazların davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, (C) ve (D) harfli taşınmazlara ilişkin daha önce verilen karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine, Orman Yönetimi ve Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Yörede, 1948 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışması ile 1987 ve 2009 yıllarında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulamaları vardır.

Arazi kadastrosu 1977 yılında yapılmış, çekişmeli taşınmaz orman olarak tespit harici bırakılmıştır.

Dosya kapsamına, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak çekişmeli taşınmazların yörede 1948 ve 2009 yıllarında yapılan orman kadastro sınırları dışında kaldığı, üzerlerindeki zeytin ağaçlarının dikme yolu ile yetiştiği, orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalılar Orman Yönetimi ve Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığına ayrı ayrı yükletilmesine, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 21/02/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1106, Karar No: 2025/6378, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/1106 E.  ,  2025/6378 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/347 E., 2022/1214 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/124 E., 2021/422 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.