muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/634, Karar No: 2015/315, Tarih: 13.10.2015

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...'ın aralarındaki husumet ve olay günü meydana gelen kavgadan duyduğu öfke ve aldığı alkolün etkisiyle, kayınvalidesinin evinin yakınına giderek elindeki tüfekle beklemeye başladığı, yapılan ihbar sonrası polisin gelmesi üzerine olay yerinden uzaklaştığı, elindeki tüfeği yakalatmamak için babası olan sanık ...'ı ve ağabeyi sanık ...'yı telefonla arayarak gelip kendisini almalarını istediği, sanıklar ... ve ...'ın araba ile gelerek sanık ...'ı beklediği yerden aldıkları, aracın sanık ...'ın kayınvalidesinin evinin önünden geçtiği sırada kayınbiraderi olan mağdur ...'i gören sanık ...'ın arabadan inerek mağdur ...'e doğru av tüfeği ile ateş etmeye başladığı, mağdur ...'in kaçarak saklandığı, ancak bu sırada yoldan geçmekte olan ve açılan ateş nedeniyle korkarak kaçmaya çalışan maktul ...'ya ... ailesinden birisi zannederek ateş etmesi sonucunda ...'yu öldürdüğü olayda, sanıklar ... ve ...'a isnat edilen eylem, sanık ...'ın maktul ...'yu öldürmesi sırasında yanında bulunmaktan ibarettir. Sanıklar ... ve ...'ın sanık ...'ın yanında ve aynı araçta bulunmalarının nedeni dosyadaki delillerden de anlaşıldığı üzere, sanık ...'ın telefonla arayarak kendisini olay yerinden almasını istemesidir. Sanıklar ... ve ... sanık ...'ı olay yerinden araçla aldıktan sonra geri döndükleri sırada sanık ... aracı durdurup, tüfekle ateş etmeye başlamış ve maktul ...'yu öldürmüştür. Sanıklar ... ve ... o ana kadar ...'ın böyle bir eylem yapacağını bilmemektedir, olay aniden gelişmiştir, sanıkların ...'ın yanında bulunmaları ona destek veya yardım niteliği taşımamaktadır. Sanıkların ...'ın adam öldürme eylemine iştirakten sorumlu tutulmasını gerektirecek ne icrai ne de ihmali bir hareketleri bulunmamakta, ...'ın yanında bulunmaktan ibaret davranışları ise, ne suçun yasal tanımında yer alan fiili, ne de yardım şeklinde değerlendirilebilecek bir fiili oluşturmamaktadır. Ani gelişen bu olayda, sanıkların fiili önleme imkan ve yükümlülüğü de bulanmamaktadır. Ayrıca sanıklar ... ve ...'nın, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurduklarına, birlikte suç işleme kararıyla hareket ettiklerine ve eylemin asli faili ...'ya suçun işlenmesinden önce ve işlenmesi sırasında yardımda bulunduklarına dair cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil yoktur. Bu nedenlerle sanıklar ... ve ...'nın, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca sanık ...'ın öldürme eyleminden sorumlu tutulmaları mümkün değildir.

Bu itibarla, yerel mahkemenin sanıklar ... ve ...'nın sanık ...'nın kasten öldürme suçuna yardım eden olarak katıldıklarına ilişkin direnme kararında isabet bulunmadığından bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı;

Bu itibarla, yerel mahkemenin sanıklar ... ve ...'nın sanık ...'nın kasten öldürme suçuna yardım eden olarak katıldıklarına ilişkin direnme kararında isabet bulunmadığından bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı;

"Sanık ...'ın aralarında husumet bulunan kayınbiraderlerine gözdağı vermek için tüfekle kayınvalidesinin evinin yakınına gittiği, bu sırada mağdur ve yanındakilerin sanığı görerek polise haber vermesi ve olay yerine polis ekibinin gelmesi üzerine sanığın olay yerinden uzaklaştığı, babası olan sanık ...'ı ve ağabeyi sanık ...'yı arayarak araba ile gelip kendisini almalarını istediği, sanıklar ... ve ...'nın araba ile gelerek sanık ...'ı beklediği yerden aldıkları, araç sanık ...'ın kayınvalidesinin evinin önünden geçerken mağdur ...'i görmesi üzerine arabadan inerek ...'e doğru av tüfeği ile ateş ettiği, bu sırada yoldan geçmekte olan, mağdur ve sanıklarla h...gi bir ilgisi de olmayan ve ateş edilmesi üzerine korunmak amacıyla koşarak uzaklaşmaya çalışan maktul ...'yu, mağdur ...'in bir akrabası veya tanıdığı zanneden sanığın, bu kez maktule ateş ederek öldürdüğü olayda, sanıklar ... ve ...'nın öldürme olayından önce ve olay sırasında sürekli sanık ...'ın ile konuştuklarına ilişkin telefon kayıtları, başka bir yoldan gitme imkanı olduğu halde olay sırasında aracı kullanan sanık ...'ın katılanların evinin önündeki yolu tercih etmesi, sanık ...'ın isteği üzerine aracı durdurması ve sanık ...'ın elindeki tüfeği sanık ...'a vermesi karşısında, olayın ani olarak geliştiğinin kabulüne imkan bulunmadığı, sanıklar ... ve ...'nın eylemin asli faili ...'ya suçun işlenmesinden önce ve işlenmesi sırasında yardımda bulunarak eylemin asli faili ...'ya destek olmak suretiyle suç işleme kararını kuvvetlendirerek suça yardım eden sıfatıyla katıldıklarının kabulü gerektiği" görüşüyle,

Oniki Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle karşıoy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-...Ağır Ceza Mahkemesinin ... gün ve ... sayılı direnme hükmünün, sanıklar ... ve ...'nın, sanık ...'nın kasten öldürme suçuna yardım eden olarak katıldıkları şüphe boyutunda kaldığından beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6838, Karar No: 2010/8470, Tarih: 12.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/6838 E.  ,  2010/8470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 25/03/2010 gün ve 2010/1783-2010/3411 sayılı ilamıyla karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir. Davacı ve vasisi tarafından yeniden karar düzeltme istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Karar düzeltme kararına karşı yeniden karar düzeltme istenemeyeceğinden dilekçenin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2239, Karar No: 2017/21811, Tarih: 19.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/2239 E.  ,  2017/21811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasındaki, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi, davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19/12/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, taraflar arasında 04.10.2006 ve 25.02.2009 tarihleri arasında iki sözleşme akdedildiğini, sözleşmeden kaynaklanan ücretlerin davacıya ödenmediğini, ücretlerin tahsili için davalı aleyhine ... 4. İcra Müdürlüğü’nün 2010/26089 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, itirazın iptali için ... 6. İş Mahkemesi’nin 2011/30 Esas sayılı dosyası ile itirazın iptali davası açıldığını, mahkemece yetkisizlik kararı verildiğini, bu kez yetkili icra dairesinde başlatılan herhangi bir takip bulunmadığı için davanın reddine karar verildiğini, kararın Yargıtay tarafından onandığını, bu kez ... l. İcra Müdürlüğü’nün 2012/1345 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalı işverenin takibe ve borca itiraz ettiğini, takibin durduğunu, oysa ki taraflar arasında akdedilen sözleşmelerde, davacının ücretinin belirlendiğini, ücret artışının da ... Veteriner Hekimleri Odası’nın tarifesi üzerinden yapılacağının kararlaştırıldığını iddia ederek itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız ve kötüniyelli olduğunu, davacının tüm ücretlerinin ödendiğini, veteriner hekim olmasının yanısıra ... Tic. Ltd. Şti. ile ... İlet. Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin de ortağı ve yetkilisi olduğunu, davalı işverenin ise 2006 yılında ... ilçesinde mezbaha açtığını, işyerinin aile işletmesi olduğunu, davalı işyerinde 5179 sayılı Kanun gereğince işyerinde veteriner hekim çalıştırılmasının zorunlu olduğunu, bu nedenle taraflar arasında hizmet sözleşmesi ile veteriner hekim sözleşmesi akdedildiğini, davacının 2006-2009 yılları arasında çalıştıktan sonra bu kez Sorumlu Yönetici ve Muayene Veteriner Hekim olarak 25.02.2009 tarihinden itibaren çalışmaya devam ettiğini, işbu sözleşmelerde belirtilen ücretlerin tam ve zamanında ödendiğini, çalıştığı süre boyunca ödenen ücretlere herhangi bir itirazda bulunmadığını, taraflar arasında yakın bir ilişki bulunduğundan davacıdan ücretlerinin ödendiğine ilişkin herhangi bir belge alınmadığını, davacının davalı işyerinde çalışırken aynı zamanda kendisine ait işyerinde de çalıştığını, bu hususun SGK kayıtları ile sabit olduğunu, davalı işverenin 2010 yılında davacının aldığı elektrik süpürgesinin borcu olan 6.400,00 TL’yi ödediğini, davacının davalıya ait işyerine ortak olmak istediğini, davalı işverenin bu talebi kabul etmediğini, bu nedenle 21.10.2010 tarihinde işyerini terk ettiğini, iş akdinin de davacının bir daha işe gelmemesi nedeniyle haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak

taraflar arasında ilk olarak ... 22. Noterliği’nin 04.10.2004 Tarih ve 44532 Yevmiye No’lu Kırmızı Et ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinde Sorumlu Yönetici Olarak Çalışacak Veteriner Hekim İşveren Sözleşmesi’nin akdedildiği, 6.maddesinin “e” bendinde davacının ücretinin net 1.500,00 TL olarak kararlaştırıldığı, ücrete ... Veteriner Hekimler Odası’nın tarifesi oranında artış yapılacağının belirlendiği, sözleşmenin 7.maddesinde, sözleşme süresinin sona ermesinden 1 ay önce tarafların feshetmemesi halinde sözleşmenin 1 yıl daha uzatılmış sayılacağının kararlaştırıldığı; bu kez taraflar arasında ... 22. Noterliği’nin 25.02.2009 tarihli ve ... Yevmiye No’lu 3. Sınıf Mezbahalarda Çalışacak Sorumlu Yönetici ve Muayene Veteriner Hekimi Olarak Çalışacak Veteriner Hekim-İşveren Sözleşmesi’nin akdedildiği, bu sözleşmede de bir önceki sözleşmedeki şartların aynı şekilde düzenlendiği; herne kadar davacı vekili, ikinci sözleşmenin ayrı bir sözleşme olduğundan davacının ikinci sözleşme için de ayrı bir ücrete hak kazandığı iddia etmiş ise de, her iki sözleşmenin de 5179 sayılı Gıdaların Üretimi Tüketimi ve Denetlenmesine Dair KHK’nin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun ile bu kanuna dayandırılarak 05.01.2005 tarih ve 25691 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Kırmızı Et ve Et Ürünleri Tesislerinin Çalışma ve Denetlenme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmeliğe dayandığı, dolaysıyla sözleşmeye dayanak yasal düzenlemelerin aynı olduğu, her ne kadar sözleşme başlığının farklı olduğu görülmekte ise de her iki sözleşmenin 4.maddesinde davacının yapacağı işin aynı olduğunun anlaşıldığı, yine her iki sözleşmede de davacıya Sorumlu Yönetici olarak ücret ödeneceğinin kararlaştırıldığı, dolaysıyla davacının iddia ettiği gibi 2 ayrı görevin söz konusu olmadığı, bu nedenlerle davacı vekilinin davacının her iki sözleşme için ayrı ayrı ücret hak kazandığına ilişkin iddiasının yerinde olmadığı davacının tek bir ücret talebinde bulunabileceği; taraflar arasında ilk olarak 04.10.2006 tarihinde akdedilen sözleşmede davacının ücretinin net 1.500,00 TL olarak kararlaştırıldığı bu kez 25.02.2009 tarihinde akdedilen sözleşmede de ücret miktarının aynı miktarda belirtildiği; işbu ücret miktarının ... Veteriner Hekimler odasının dosyaya göndermiş olduğu ücret miktarlarından fazla olduğu zira Oda tarafından dosyaya gönderilen ücret listesinde 2006 yılı itibarı ile ücretin 1.250,00 TL, 2007 yılında 1.275,00 TL, 2008 yılında 1.513,00 TL olduğunun bildirildiği, dolaysıyla davacıya 2006,2007,2008 ve 2009 yılları için ödenmesi gereken ücret miktarlarının, Oda tarafından belirlenen ücretlerden yüksek olduğu, ayrıca taraflar arasında ilk sözleşme imzalandıktan sonra bu kez 25.02

... Veteriner Hekimler odasının dosyaya göndermiş olduğu ücret miktarlarından fazla olduğu zira Oda tarafından dosyaya gönderilen ücret listesinde 2006 yılı itibarı ile ücretin 1.250,00 TL, 2007 yılında 1.275,00 TL, 2008 yılında 1.513,00 TL olduğunun bildirildiği, dolaysıyla davacıya 2006,2007,2008 ve 2009 yılları için ödenmesi gereken ücret miktarlarının, Oda tarafından belirlenen ücretlerden yüksek olduğu, ayrıca taraflar arasında ilk sözleşme imzalandıktan sonra bu kez 25.02.2009 tarihinde yeni bir sözleşme akdedildiği, ilk sözleşme akdedildikten yaklaşık 2 yıl 5 ay sonra yeni bir sözleşme imzalandığı, bu durumda davacı tarafından Şubat 2009 ayından önceki ücretlerin zamlı olarak ödenmesi gerektiğine dair iddiasının yerinde olmadığı, zira tarafların geçmiş döneme ait ücret miktarları yönünden herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürmedikleri, dolaysıyla davacının Ocak 2010 ayına kadar ücretinin net 1.500,00 TL olduğu; davacı tarafça başlatılan icra takibinde 2010 yılı için aylık 4.400,00 TL üzerinden talepte bulunulmuş ise de, gerek davacı vekili tarafından ücret miktarı yönünden ... Veteriner Hekimleri Odası’nın ücret tarifesinin delil olarak ileri sürülmesi gerekse taraflar arasında akdedilen sözleşmede ücret artış oranın Oda tarafından belirlenen ücret tarifesi üzerinden yapılacağının kararlaştırılmış olması karşısında, 2010 yılı için davacının alabileceği ücretin Oda tarafından tespit edilen ücret miktarı olabileceği, ... Veteriner Hekimler Odası tarafından dosyaya gönderilen yazıda, davacının vasfında olan bir işçinin 2010 yılı itibariyle alabileceği ücret miktarının 2.200,00 TL olabileceğinin bildirildiği görülmekle, davacımn 2010 yılı için alabileceği ücret miktarı aylık net 2.200,00 TL. olduğu, taraflar arasında ilk olarak 04.10.2006 tarihinde iş sözleşmesinin akdedildikten sonra 05.02.2009 tarihli yeni bir sözleşmenin imzalandığı, ikinci sözleşmede ücretlerin ödenmediğine ilişkin davacı tarafça herhangi bir ihtirazı kayıt konulmadığı, davacının 2 yıl 5 ay boyunca ücret almadan çalıştıktan sonra yeni bir sözleşme imzalamasının olağan olmadığı, bu nedenle davacının 25.02.2009 tarihine kadar olan ücretlerin ödendiğine dair kanaat edinildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve davanın niteliği itibariyle ispatın yazılı delil ile yapılmasının yasal zorunluluk olması karşısında Mahkemenin dinlenen tanıklarla yetinip başkaca bir tanık dinlememesinin 6100 sayılı HMK.nun 241.maddesine aykırılık teşkil etmediğinin anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; taraflar arasındaki iş ilişkisi esnasında iki sözleşme imzalandığı sabit olup, asıl uyuşmazlık bu iki sözleşmenin aynı anda geçerli olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacı işçinin hak ettiği ücret miktarının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Dava dosyası incelendiğinde davacının sorumlu yönetici olarak ilk 04.10.2006 tarihli sözleşmeyi yaptıktan sonra 25.02.2009 tarihine kadar bu sözleşmeye dayalı olarak net 1.500,00 TL. ücret ile çalışmaya devam ettiği, bu tarihte yani 25.02.2009 tarihinde imzalanan sözleşmenin ise yeni bir görevin yanında ikinci bir ücret gerektirecek bir sözleşme olmayıp birinci sözleşmenin tadili şeklinde olduğu ve ikinci sözleşmeyle davacının sorumlu yöneticiliği yanı sıra muayene veteriner hekimi görevini de üstlendiği, ancak ikinci sözleşmede bu iki ayrı görev karşılığında iki ayrı ücret alınacağının kararlaştırılmadığı anlaşılmıştır.

Buna göre;

Davacının ücretlerinin ödenmesinin ispat yükünün davalı işveren üzerinde olduğunun, uzun süre ücret ödenmemesi iddiası halinde dahi ispat yükünün işçiye geçmeyeceğinin kabulü ile;

Davacının birinci dönem (ilk sözleşme dönemi) ödenmeyen ücretlerin ilk yıl sözleşmedeki net 1.500,00 TL. üzerinden, sonraki yıllar için ise sözleşmenin 6/e bendi uyarınca artışlara tabi tutularak hesaplanarak belirlenmesi,

İkinci dönemde (ikinci sözleşmesi sonrası dönem) ödenmeyen ücretlerinin ise birinci sözleşmenin tadili nedeniyle aksine bir hüküm konulmadığından bu sözleşmenin geçerli olduğu ilk yıl içinde net 1.500,00 TL. ücret, diğer yıllar için ise ikinci sözleşmenin 7/e. bendindeki artışlar uygulanarak hesaplanıp belirlenmesi gerekirken, sözleşmedeki ücret dışına çıkılarak yerinde olmayan gerekçeyle net 2.200,00 TL. üzerinden hesap yapılması ve ispat yükü ters çevrilerek birinci dönem ücretlerinin ödendiğinin kabul edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19/12/2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Davacı işçinin ücretinin ödenip ödenmediği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı 04.10.2006 tarihinde başlayan ve 09.11.2010 tarihinde biten çalışma süresi içerisinde hiç ücret almadan çalıştığını iddia ederek tüm dönem için ücret alacağı talebinde bulunmuştur.

K A R Ş I O Y

Davacı işçinin ücretinin ödenip ödenmediği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı 04.10.2006 tarihinde başlayan ve 09.11.2010 tarihinde biten çalışma süresi içerisinde hiç ücret almadan çalıştığını iddia ederek tüm dönem için ücret alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı çalışmayı doğrulamakla birlikte davacı ile aralarında işçi/işveren ilişkisinin ötesinde arkadaşlık/dostluk ilişkisi bulunduğundan tüm ücretlerin tam ve zamanında elden ödenmesine rağmen karşılığında belge almadığını ancak davacıya tüm ücretlerini ödediğini borcu olmadığını savunmuştur.

Dinlenen davacı tanıklarının işyeri çalışanı olmayıp ücret ödemesine ilişkin doğrudan bilgi sahibi olmadıkları anlaşılmıştır.

İşyeri çalışanı olan davalı tanıkları ise "işyerinde herkesin ücreti tam olarak ve zamanında ödenirdi" şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

Mahkeme işe başlarken sözleşme imzalamış olan davacının iş akdi devam ederken yeni bir sözleşme imzalamış olmasından yola çıkarak hiç ücret almamış bir işçinin yeni bir sözleşme imzalamasını hayatın olağan akışına aykırı bulup birinci sözleşme döneminin ücretinin ödendiğini kabul etmiş ve ikinci sözleşme dönemi ile sınırlı olarak davayı kabul etmiştir.

Karar davacı tarafından ilk sözleşme dönemine ait ücretin ödendiğinin kabul edilmesinin hatalı olduğu, davalı tarafından ise hiç borcu bulunmadığı halde ikinci dönemin ödenmediğinin kabulünün yerinde olmadığı gerekçeleriyle temyiz edilmiştir.

Sayın çoğunluk davacının birinci dönemin ödendiği ispat edilememiştir şeklindeki temyiz nedenini yerinde görmüş ve bu doğrultuda bozma yapmıştır.

Sayın çoğunluğun, ücretin ödendiği işveren tarafından yazılı delille ispat edilmelidir şeklindeki görüşü genel kural olarak doğru olmakla birlikte somut olay bakımından yerinde değildir.

Şöyle ki; davacı işçi dört yıldan fazla süren çalışma süresi boyunca hiç ücret almadan çalıştığını iddia ederek ücret alacağı talebinde bulunmuş olup, hiç kimsenin bu kadar uzun süre hiç ücret almadan çalışmaya devam etmiş olması düşünülemez. Bu iddia akla, mantığa, hayatın olağan akışına ve bu husustaki fiili karineye açıkça aykırıdır ve karinenin aksini iddia eden ispatla mükellef olmalıdır.

Nitekim bu husus Sayın Prof. Dr. ...'nun Hukuk Muhakemeleri Usulü adlı eserinin beşinci baskısının ikinci cildinin 1380.nci sahifesinde aynen " Karine, belli bir olaydan, belli olmayan diğer bir olay için çıkarılan sonuçtur. Karineler ikiye ayrılır. Fiili karineler ve kanunî karineler. Fiili karine, belli bir olaydan, belli olmayan bir olay için hâkim tarafından çıkarılan sonuçlardır. Fiili karine lehine olan taraf, o hususu (vakıayı) ispat etmiş sayılır. Fakat, karşı taraf fiili karinenin aksini ispat edebilir" şeklinde izah olunmuştur. Öğretinin tamamının bu hususta benzer düşündüğü de bilinmektedir.

Keza, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.03.2015 tarih ve 2013/19-2238 Esas ve 2015/1062 Karar sayılı kararında da aynı görüşlerin benimsendiği görülmektedir.

Keza, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.03.2015 tarih ve 2013/19-2238 Esas ve 2015/1062 Karar sayılı kararında da aynı görüşlerin benimsendiği görülmektedir.

Sonuç olarak, bir işçinin uzun süreli olsa da ücretini eksik almasına rağmen çalışmaya devam etmesi hâli ile kısa süreli olarak (Kanaatimizce bu süre bir yılı aşmamalı) hiç ücret almadan çalışmaya devam etmesi durumu kabul edilebilir olmakla birlikte somut olayda olduğu gibi dört yılı aşan çalışmada hiç ücret alınmadan çalışılmış olunamaz. Bu iddia açıkça hayatın olağan akışına aykırıdır ve işverenin ödeme savunmasını ispat ettiği karineye istinaden kabul edilmelidir.

Açıklanan nedenle, aksi yönde oluşan sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum. 19.12.2017
Yargıtay — Esas No: 2012/33704, Karar No: 2013/6022, Tarih: 12.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33704 E.  ,  2013/6022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : 4.727 TL maddi ve 4.000 TL manevi tazminatındavalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının bir suç soruşturması kapsamında 12.03.2008-08.05.2008 tarihleri arasında 57 gün süreyle tutuklu kaldığı, tutuklanmasına konu olan suç nedeniyle Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/122 Esas- 2009/116 Karar sayılı dosyasında 28.04.2009 tarihinde hakkında beraat hükmü verildiği, öğretmen olan davacı hakkında üzerine isnad edilen suçlama nedeniyle başlatılan idari soruşturma kapsamında ise davacının 12.03.2008-11.06.2009 tarihleri arasında görevinden uzaklaştırıldığı -açığa alındığı-, davacıya açığa alındığı dönem için maaşından yapılan kesintilerin iade edildiği ancak açığa alındığı dönem içindeki ek ders ücretlerinin davacıya ödenmediği, görevinden uzaklaştırıldığı dönem içindeki ek ders ücretlerini alamadığını iddia eden davacının bu talebi ile ilgili olarak sadece tutuklu kaldığı 12.03.2008-08.05.2008 tarihleri arasında alamadığı ek ders ücretlerinin kendisine 5271 sayılı Kanun’un 141. ve devamı maddeleri kapsamında ödenebileceği, tutuklanmadığı fakat açıkta kaldığı 08.05.2008- 11.06.2009 tarihleri arasındaki ek ders ücretlerinin ise idare hukukunun genel esasları çerçevesinde idari yargıda devlet aleyhine tazminat davası açılarak talep edebileceği düşünülmeden fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki maddi tazminatın 631,16 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.