muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2039, Karar No: 2008/3148, Tarih: 02.05.2008

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre çekişmeli 1655, 1658, 2733 ve 2734 sayılı parseller yönünden yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ,

2-Davalı Hazine vekilinin 2735 sayılı parselin (B) harfi ile gösterilen 2961 metrekare yüzölçümündeki bölümü hakkındaki temyiz itirazlarına gelince, mahkemece bu bölüm yönünden zilyetlikle iktisap şartlarının davalı ... yararına oluştuğu gerekçesiyle adına tescil kararı verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme karar vermek için yeterli değildir. Kadastro Mahkemesinin ana dosya ile birleşen 1997/33 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan keşif sonucu zirai bilirkişi ... tarafından düzenlenen 28.2.1995 tarihli raporda taşınmaz iki bölümde değerlendirilmiş ve doğu kısmını oluşturan birinci kısmının tümüyle zeytin ağaçları ile kaplı olduğu, ikinci bölümde ise halen herhangi bir üretim yapılmadığı belirtilmiş iken 22.2.2006 tarihli keşif sonucu ... tarafından düzenlenen 17.4.2006 tarihli raporda ise, ilk raporda herhangi bir üretimin bulunmadığı belirtilen büyük bölümünün zeytinlikle kaplı olduğu , yine ilk raporda zeytinlik alan olarak gösterilen alanın bir kısmı yüksek eğime sahip ve makilerle kaplı kayalık bir alan olarak gösterilmiştir. Çelişkili ziraatçı bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verilemez. Doğru sonuca varabilmek için çekişmeli 2735 sayılı parselin temyize konu “B” harfi ile gösterilen 2961 metrekare yüzölçümündeki bölümü yönünden mahallinde yeniden üç kişilik uzman ziraatçı bilirkişi kurulu yardımıyla yöntemince keşif yapılarak, bu bölümün toprak yapısı, eğimi, taşlılık oranı, bitki örtüsü, ekonomik amacına uygun bir kullanımın bulunup bulunmadığı konusunda 2735 sayılı parselin 17.4.2006 tarihli raporda (A) harfi ile gösterilen bölümü ile karşılaştırmalı olarak rapor alınmalı, 28.2.1995 tarihli rapor ile 17.4.2006 tarihli raporlar değerlendirilerek aralarındaki çelişki giderilmeye çalışılmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verilmiş olması isabetsiz olup davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2.5.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26079, Karar No: 2017/4451, Tarih: 18.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/26079 E.  ,  2017/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında; mahkemece verilen ilk hüküm her iki tarafın temyizi üzerine davacı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur. Mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda bozulan hususlara ilişkin olarak yeniden hüküm kurulması gerekirken, bozma kapsamı dışına çıkılarak ilk temyizin kapsamı dışında kalarak usulen kesinleşen vekalet ücreti yönünden yeniden hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup hükmün bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması (HUMK m.438/7) gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 4 nolu bendin bütün olarak hükümden çıkarılmasına, mahkeme kararının düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.04.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/14474, Karar No: 2019/6510, Tarih: 21.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14474 E.  ,  2019/6510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, maddi tazminat davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalı İETT Müdürlüğü vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilin 21/05/2006 tarihinde yaya olarak kaldırımda ilerlemekte iken, belediye otobüsünün çarpması sonucu ağır bir şekilde yaralandığını, otobüsün müvekkilin ayağının üzerinden geçmiş olduğu için kaldırıldığı hastanede öncelikle sağ ayağının parmaklarının kesildiğini, uzun süren tedaviler sonucunda sağ ayağının kurtarılamayarak ayak bileğinden itibaren kesildiğini, tedavisinin halen devam etmekte olduğunu, kazada müvekkilin kusurunun bulunmadığını, sürücünün ise %100 kusurlu olduğunu, davalının aracının Güneş Sigorta A.Ş.'ne 42043351 poliçe numaralı zorunlu trafik sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, kaza sonrası davalı şirkete gereken başvuruların yapıldığını, müvekkilin bu kaza sonucu bir ayağının kesildiğinden iş göremez durumda olduğunu, devamlı iş ve beden gücü kaybının mevcut olduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminata, müvekkilin uğramış olduğu ağır manevi zarar sebebiyle 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine, hükmedilen tazminat tutarlarının olay tarihi olan 21/05/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, poliçe gereği şirketin sorumluluğunun limitle sınırlı olup, manevi zararlardan ise sorumluluklarının bulunmadığını, davanın açılmasına müvekkil şirketin sebep olmadığını, bu nedenlerle gerek faiz, masraf ve vekalet ücretinin davacıya aidiyetine karar verilmesini, diğer davalılar İETT Genel Müdürlüğü ve ... vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminat talebi açısından ödenen kısımlar ile ilgili olarak dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, bakiye kısım ve tedavi gideri açısından feragat nedeni ile davanın reddine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 20.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, İETT Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı İETT Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

BK'nın 47. maddesi (6098 sayılı TBK mad.56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İETT Genel Müdürlüğü vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İETT Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı İETT Genel Müdürlüğüne geri verilmesine, 21/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9868, Karar No: 2015/11030, Tarih: 04.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/9868 E.  ,  2015/11030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 30/12/2014

Numarası : 2013/544-2014/941

YARGITAY İLAMI

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 12.11.2012 tarihli, 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan B.. İ..'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte Bursa Valiliğinden;

2-B.. İ..'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin Bursa Valiliği'nden sorulup alınacak yazı cevaplarının eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4720, Karar No: 2019/1574, Tarih: 28.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4720 E.  ,  2019/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanlara ait deri dükkanında tezgahtar olarak çalıştığı, 03/03/2012 tarihinde iş yerine gelen katılanların, sanığın işe gelmediğini farketmeleri üzerine yaptıkları araştırmada sanığın oturduğu evden eşyalarını toplayarak ayrıldığını, akabinde iş yerinde bulunan 4 adet deri ceket ile birlikte 02/03/2012 tarihinde sanığın yaptığı satış bedeli olan 1620 Euro’nun yerinde olmadığını fark ettikleri, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılanların beyanları ve dosya kapsamına göre; sanığın eylemleri sonucu hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun sübut bulduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/1350, Karar No: 2020/935, Tarih: 24.11.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1350 E.  ,  2020/935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, davalılar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 03.06.2011 havale tarihli dava dilekçesinde; Hrant Dink’in öldürülmesiyle ilgili davada ailenin vekilliğini üstlenen avukatın evinde ölü olarak bulunması ile ilgili olarak, SKY Türk televizyon kanalında 04.06.2010 tarihli öğlen haberlerinde, ana haber bülteninde ve 05.06.2010 tarihli gece haberlerinde ölüm olayının davacı ile irtibatlandırıldığını, Hrant Dink davasında "...'ın tehdit ettiği müdahil avukatlardan... evinde ölü bulundu" denilerek başlanılan haberin ekrandaki yazı ile pekiştirildiğini, haberin devamında ... ile... arasında tehdit tartışması yaşandığı anlatıldıktan sonra haberin “......'ın okuduğu kağıtta ...'ın, ...'ın ismini yazdığı tespit edilmişti..." şeklinde sunulduğunu, ayrıca yayın sırasında ...'ın mahkemeye getirilmesine ilişkin görüntülerin verildiğini, haberin veriliş tarzının izleyicilerde...'ı ...'ın öldürttüğü inancını oluşturacak şekilde olduğunu, gerçekte müvekkilinin elindeki kağıtta...'ın isminin çıkmadığını, davalı tarafın bile bile ve gerçeğe aykırı yayın yapmak sureti ile müvekkili davacının kişilik haklarına hukuka aykırı saldırıda bulunduğunu, müvekkilinin kamuoyuna öldürme meyilli ve korku verici bir kişi olarak tanıtıldığını ileri sürerek 12.000,00TL manevi tazminatın davalılardan tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabı:

5. Davacı, davalılar ... ile ...’e husumet yönelterek dava açmıştır.

Davalı cevabı:

5. Davacı, davalılar ... ile ...’e husumet yönelterek dava açmıştır.

6. Davalılar vekili 15.09.2011 havale tarihli cevap dilekçesinde; davaya konu haberin yayınlanmasının basının haber verme hak ve yükümlülüğünün gereği olduğunu, yayının basın özgürlüğü sınırları içerisinde ve hukuka uygun şekilde gerçekleştiğini, Vatan Gazetesi'nin 04.06.2010, Radikal Gazetesi'nin 04.06.2010, Milliyet Gazetesi'nin 05.06.2010, Kanal D Televizyonu'nun 04.06.2010 tarihli internet sayfalarında, "Karadağ'ın ... tarafından tehdit edildiği" ibarelerinin yer aldığı haberler yapıldığını, söz konusu içerikteki haberlerin müvekkili televizyon kanalının haberi ile aynı tarihlerde yayınlandığını ve haberlerin içerik itibariyle örtüştüğünü, basının haberi görünen gerçekliğe uygun olarak hazırlaması dışında maddi gerçekliğe uygun olduğunu araştırma yükümlülüğünün bulunmadığını, davaya konu haberin toplumu yakından ilgilendirdiğini ve yayınlanmasında kamu yararı bulunduğunu, davaya konu haberdeki üslubun okurun ilgisini çekmeye yönelik bir gazetecilik tekniği olup konu ile ifade arasında düşüncel bağ sağlandığını, haber içeriğinde davacının kişilik haklarına saldırı kabul edilebilecek bir unsur bulunmadığını, haberin bir bütün olarak değerlendirilmesi hâlinde davacının kişilik haklarına yönelik saldırı kastı yer almadığının anlaşılacağını, manevi tazminat koşullarının gerçekleşmediğini, talep edilen manevi tazminatın miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

Mahkeme Kararı:

7. Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.12.2012 tarihli ve 2011/278 E., 2012/583 K. sayılı kararı ile; İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/428 E. sayılı dosyasının 08.02.2010 tarihli duruşma tutanağına yansıyan olay ile Hrant Dink'in davasında müdahil vekilliği görevi alan Av. ...'ın ölümü üzerine 04.06.2010 ve 05.06.2010 tarihinde davalı tarafın sorumluluğunda bulunan televizyon kanalında yapılan haber metni içeriğinin farklı olduğu, ceza mahkemesinde yapılan yargılama esnasında yaşandığı ileri sürülen olayların gerçeğe aykırı şekilde aktarıldığı, müdahil avukatı...'ın intihar olayı ile söz konusu davanın sanığı olan ...'ın ilişkilendirilmeye çalışıldığı ve bu irtibatı tesis etmek için gerçek dışı haber yapıldığı, haberin yapıldığı tarihin olaydan dört ay sonraya ilişkin olması ve duruşma tutanaklarına geçirilen ibareler ile ilgili olması itibariyle davalı tarafın haberi hazırlarken ve yayınlamadan önce kendisinden beklenen özeni göstermesi hâlinde gerçek durumu bilebileceği/öğrenebileceği, bu itibarla haberin ne görünen gerçeklik ne de maddi gerçeklik olgusu ile bağdaştığı, aynı haberin diğer yazılı ve görsel basın organlarında aynı içerikte verilmesinin davalı tarafın hukuki sorumluluğunu kaldırmayacağı, görünen ve maddi gerçeğe aykırı, yanlış haber yayınlanmasının toplumun aydınlatılması ve kamuya hizmet ile bir ilgisinin bulunmadığı, basın özgürlüğü içerisinde değerlendirilemeyeceği, davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

8. Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

9. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 21.01.2014 tarihli ve 2013/3875 E., 2014/658 K. sayılı kararı ile; “…Dosya içeriği ve davaya konu yayın içeriğinde yer verilen İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi 2007/428 Esas sayılı dosyasının 08/02/2010 günlü duruşma tutanağının incelenmesinden; müdahiller vekili Avukat...'ın söz alarak “...... meslektaşımızın beyanları sırasında sanık ...'ın “sen cezaevine gelsene” biçimindeki tehdit içeriğinin açıklanmasını istiyoruz...” şeklinde talepte bulunduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca tutanağın devamında, habere konu edilen ve mahkeme başkanının kağıda yazılı notu duruşma salonunda okuduğu bölümde, kağıtta bazı şahıs ve kitap isimleri yazıldığını belirttiği ve bununda duruşma zaptına geçildiği görülmüştür.

Basın ve yayın organlarının görevi, okuyucu ve izleyiciyi bilgilendirmek olup bu görevi yaparken izleyicinin ilgisini çekecek güncel konuları dikkat çekici biçimde haber yapabilirler. Diğer yandan yayının yapıldığı andaki beliriş biçimine göre yani görünür gerçekliğe göre haber yapılmış olması yeterli olup somut gerçekliği araştırma yükümlülüğü bulunmamaktadır. Davaya konu yayında mahkeme başkanı tarafından okunan kağıtta bulunan isimler ayrıntıdır ve haberin veriliş anındaki beliriş biçimine göre haber yapıldığının kabulü gerekir.

Şu halde yayının hukuka aykırılığından ve davacının kişilik haklarını zedelediğinden söz edilemez. Manevi tazminat isteminin koşulları oluşmadığından tümden reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçeyle kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

10. Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli ve 2014/272 E., 2014/545 K. sayılı kararı ile önceki karar gerekçelerinin yanında, müdahillerin vekili olan Av. ... tarafından Av. ...'in beyanları sırasında sanık ...'ın "sen cezaevine gelsene" biçiminde tehdit ettiğini belirttiği, ... üzerinde bulunan kağıdın mahkeme başkanı tarafından ibraz ettirildiğinde kağıtta yazılı ibarelerin kitap adına ilişkin olup Av. ... ya da Av. ... ile bir ilgisinin bulunmadığı hususlarının 08.02.2010 günlü duruşma tutanağı ile sabit olduğu, Av. ...'ın kendisine değil meslektaşı diğer avukat ...'e yönelik tehdit iddiasını dile getirdiği, bozma kararının aksine davaya konu yayında mahkeme başkanı tarafından okunan kağıtta bulunan isimlerin ayrıntı değil haberdeki bilginin gerçek dışı olduğunun delili olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

11. Direnme kararı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

12. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; SKY Türk televizyon kanalında 04.06.2010 tarihli öğlen haberlerinde, ana haber bülteninde ve 05.06.2010 tarihli gece haberlerinde "...'ın tehdit ettiği müdahil avukatlardan... evinde ölü bulundu" şeklinde verilen haberin içeriği itibariyle davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edip etmediği, burada varılacak sonuca göre davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulup tutulamayacakları noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

13. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

14. Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil, onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu, tüzel kişileri ve bilinçsizleri; öte yandan, acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar manevi tazminat verilebilecek bazı olguları özel olarak düzenlemiştir.

15. Bunlar kişilik değerlerinin zedelenmesi [Türk Medeni Kanunu (TMK) m. 24], isme saldırı (TMK m. 26), nişan bozulması (TMK m. 121), evlenmenin butlanı (TMK m. 158/2), boşanma (TMK m. 174/2) bedensel zarar ve ölüme neden olma [818 sayılı Borçlar Kanunu (BK) m. 47, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK) m. 56] durumlarından biri ile kişilik haklarının zedelenmesi (818 sayılı BK m. 49, 6098 sayılı TBK m. 58) olarak sıralanabilir.

16. TMK’nın 24. maddesi ile 818 sayılı BK’nın 49. maddesi diğer yasal düzenlemelere nazaran daha kapsamlıdır.

17. TMK’nın 24. maddesinde;