muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1385, Karar No: 2018/3783, Tarih: 22.02.2018

Dosya içeriğine göre davalı işveren geçerli feshi kanıtlayamadığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak işe başlatmama tazminatı yönünden kısa karar gerekçeli karar çelişkisi yaratılması usule aykırıdır. Davacı 03.05.2010-28.08.2015 tarihleri arasında çalışmıştır. Kıdemi dikkate alındığında kısa kararda olduğu gibi işe başlatmama tazminatının 5 ay olarak belirlenmesi gerekir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. DAVANIN KABULÜ ile Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Alınması gereken 35,90 TL karar harcından davacının peşin yatırdığı 27,70 TL harcın mahsubu ile 08,20 TL bakiye harcın davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

6. Davacının yaptığı 274,50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, Taraflarca yatırılan ve kullanılmayan gider avansının hükmün kesinleşmesini müteakip talep halinde iadesine,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 22/02/2018 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2024, Karar No: 2009/2863, Tarih: 09.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2024 E.  ,  2009/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesine gerek görülen; Tekirdağ/..., ... Köyü Cilt:19, Hane:27, BSN:6'da nüfusa kayıtlı ... oğlu ...'in babası ...'in ana-baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kaydının ilgili yerden temini ile dosya arasına konulduktan sonra yeniden Daireye gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4037, Karar No: 2015/14712, Tarih: 28.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/4037 E.  ,  2015/14712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında iki adet bonoya dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte davacı borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; takibe konu senetteki imzaların kendisi tarafından atılmadığını, borcunun da bulunmadığını ileri sürerek borca itiraz ettiği, mahkemece itirazın kısmen kabulü ile 63.000 TL bedelli bono yönünden söz konusu bonodaki imzanın muteriz borçlunun ticari mümessili tarafından atıldığı gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

63.000 TL bedelli bononun tanzim tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK)’nun 547/1 maddesinde ticari mümessil “Ticari temsilci, işletme sahibinin, ticari işletmeyi yönetmek ve işletmeye ilişkin işlemlerde ticaret unvanı altında, ticari temsil yetkisi ile kendisini temsil etmek üzere, açıkça ya da örtülü olarak yetki verdiği kişidir.” şeklinde tanımlanmıştır.

Ticari mümessilin temsil yetkisinin kapsamı kanunda tam olarak belirlenmiştir. Bu haliyle ticari mümessillik, sınırı kanunla çizilmiş iradi bir temsil yetkisidir. Ticari mümessil, iyiniyetli üçüncü kişilere karşı, işletme sahibi adına kambiyo taahhüdünde bulunmaya ve onun adına işletmenin amacına giren her türlü işlemleri yapmaya yetkili olup açıkça yetkili kılınmadıkça, taşınmazları devredemez veya bir hak ile sınırlandıramaz (TBK 548).

Ticari mümessillik ticaret siciline tescil olunur. Ancak işletme sahibi tescilden önce de temsilcinin yaptığı işlemden sorumludur (TBK. 542/2).

İşletme sahibinin, ticari mümessil dışında, duruma göre başka yardımcılardan da yararlanması mümkündür. Bu yardımcılardan, konumu ve yetkileri bakımından, ticari mümessile en çok benzeyeni ticari vekildir

Ticari mümessillik gibi ticari vekalet de, TBK'nun 40 vd. maddelerinde düzenlenmiş temsilin ticari hayatın ihtiyaçlarına uydurulmuş bir türüdür. Dolayısıyla ticari vekalet, ticari mümessillik gibi tek taraflı hukuki işlemle verilen bir temsil yetkisini içerir.

TBK 551. maddesinde bu husus “Ticari vekil, bir ticari işletme sahibinin, kendisine ticari temsilcilik yetkisi vermeksizin, işletmesini yönetmek veya işletmesinin bazı işlerini yürütmek için yetkilendirdiği kişidir.

Bu yetki, işletmenin alışılmış bütün işlemlerini kapsar. Ancak, ticari vekil açıkça yetkili kılınmadıkça, ödünç olarak para veya benzerlerini alamaz, kambiyo taahhüdünde bulunamaz, dava açamaz ve açılmış davayı takip edemez.” şeklinde düzenlenmiştir.

TBK 551. maddesinde bu husus “Ticari vekil, bir ticari işletme sahibinin, kendisine ticari temsilcilik yetkisi vermeksizin, işletmesini yönetmek veya işletmesinin bazı işlerini yürütmek için yetkilendirdiği kişidir.

Bu yetki, işletmenin alışılmış bütün işlemlerini kapsar. Ancak, ticari vekil açıkça yetkili kılınmadıkça, ödünç olarak para veya benzerlerini alamaz, kambiyo taahhüdünde bulunamaz, dava açamaz ve açılmış davayı takip edemez.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu hükümden hareketle ticari mümessillik ile ticari vekalet arasındaki farkları ana hatlarıyla şöyle sıralayabiliriz:

Ticari mümessil, hem ticari işletme hem esnaf işletmesi için; ticari vekil ise, sadece ticari işletme için tayin edilebilir.

Ticari mümessil, bir işletmenin tüm işlerini idare etmekle görevlendirildiğinden, onun, işletmenin hem olağan hem olağanüstü nitelikteki bütün işleri yapmaya yetkisi vardır. Buna karşılık genel yetkili ticari vekil, işletmenin sadece olağan (mutad) işleriyle sınırlı temsil yetkisine sahiptir. Olağanüstü işlemleri yapabilmesi için, işletme sahibinin özel yetkisine ihtiyaç vardır. Belli bir işin ya da işlemin ifasıyla görevlendirilen sınırlı (özel) yetkili vekillerin sahip oldukları temsil yetkilerinin kapsamı ise, kendilerine bırakılan iş ya da işlemin niteliğine göre belirlenir.

Ticari vekil, özel yetki verilmedikçe tacir adına ödünç alamaz, kambiyo taahhütlerinde bulunamaz ve davacı veya davalı olarak mahkemelerde taciri temsil edemez.(TBK 551/2) Oysa ticari mümessil, bu tür işlemleri dahi yapma yetkisine sahiptir.

Nihayet, ticari mümessilin temsil yetkisinin ticaret siciline tescili gerekirken, ticari vekilin temsil yetkisi sicile tescil edilemez (HGK'nun 19.06.2013 tarih ve 2013/12-2 esas, 2013/866 karar sayılı kararı).

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda takibe konu bonodaki imzanın ... tarafından atıldığı hususu çekişmesizdir. Davacı borçlu tarafından verilen 07.03.2012 tarihli vekaletnamenin incelenmesinde, borçlu adına ... ve bilcümle şubelerinde bazı bankacılık işlemleri yapabilmesi için ....'in ticari vekil olarak atandığı ve bu vekaletnamede de borçlu nam ve hesabına kambiyo senetlerinden olan bono düzenleme yetkisinin olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece borçlunun itirazı kabul edilerek takibin tamamının durdurulmasına karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde istemin kısmen kabulü ve kısmen reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17129, Karar No: 2017/25345, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17129 E.  ,  2017/25345 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9921, Karar No: 2007/359, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9921 E.  ,  2007/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Otomotiv ve İdris Savaş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluyla müvekkilinin ortağı bulunduğu biçerdöverin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, satış bedelinin yarısının müvekkiline isabet ettirilmesi gerektiğini, vergi alacağı için haciz konulmadığını ve taşıt vergisinin aracın aynından kaynaklanmadığını, ayrıca alacak ilama dayandığından diğer alacaklardan öncelikli olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce dosya görevsizlik kararı verilerek Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmiş, anılan mahkemece sıra cetvelinin ilk haczin konulduğu ... İcra Müdürlüğü’nce düzenlenmesi gerektiğinden bahisle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Sıra cetvelinin incelenmesinde bedeli paylaşıma konu biçerdöver üzerine ilk haczin ...İcra Müdürlüğü’nün 2004/643 sayılı dosyasından konulduğu anlaşıldığından, mahkemece sıra cetvelinin .... İcra Müdürlüğü’nce düzenlenmesi gerektiğine ilişkin iptal gerekçesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, sıra cetveli iptal edilmiş bulunmakla, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14597, Karar No: 2013/7819, Tarih: 04.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/14597 E.  ,  2013/7819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde ilgili dosyada alacaklı vekili olarak görev yapan katılan ...'ın talebi üzerine haciz yapmak üzere ... İcra Müdür Yardımcısı olan mağdur ... ile birlikte sanık ...'in işletmiş olduğu Kasaplar Çarşısındaki Kardeşler Kasap isimli işyerine gittikleri, mağdur ...'nın sanık ...'e haciz için geldiklerini söylediği, sanık ...'in "mal beyanında bulundum, taahhüt vermem" diyerek katılana niçin geldiğini sorduğu, katılanın haciz, tahsilat ya da taahhüt almaya geldiğini söylediği, sanık ...'in sert bir şekilde "bunları yapamazsın" diyerek ortamın gerginleşmesine sebebiyet verdiği, bunun üzerine katılan ve mağdurun sanığa ait işyerinden çıkarak ayrıldıkları, kısa bir süre sonra haciz mahalline olay çıkabilir düşüncesiyle görevlendirilen polis memurlarıyla geldikleri, katılanın tekrar sanık ...'den ödeme yapmasını ya da taahhüt vermesini istediği, aksi halde kasaptaki etleri muhafaza altına alacağını söylemesi üzerine sanık ...'in katılana hitaben "seni bana parayla mı sattılar?" dediği, bu sırada olay yerine yakın bir yerde bulunan sanık ...'in oğulları olan diğer sanıklar ... ve ...'ın da olay yerine gelerek katılan ...'ın görevini yapmasını engellemek amacıyla üzerine doğru yürüdükleri iddiasıyla yapılan yargılamada; her ne kadar sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılırken ilk haksız hareketin sanıklardan geldiğinden bahisle anılan maddenin uygulanmamasına karar verilmişse de, bir icra takip işlemi olan haczin icra dairesi müdürü veya görevlendireceği yardımcısı ya da katiplerinden biri tarafından yapılabileceği, hacizde alacaklı veya borçlunun ya da vekillerinin bulunma zorunluluğunun olmadığı, avukatların alacaklı veya borçlu vekili sıfatıyla hacizde hazır bulunabilecekleri, İcra ve İflas Kanununun 88/2-2. cümlesi gereğince kıymetli şeyler dışında haczedilen menkul malların borçluya bırakılması için muvafakat edip etmeyeceğinin hacizde hazır bulunan alacaklı vekiline sorulabileceği, alacaklı vekilinin bu yetki dışında hacizde kullanabileceği başka bir yetkisinin bulunmadığı da gözetilerek, katılanın ısrarla sanık ...'den ödeme yapmasını ya da taahhüt vermesini, aksi halde kasaptaki etleri muhafaza altına alacağını söylemesi karşısında icra müdür yardımcısı olan mağdurun görevini fiilen üstlenmek suretiyle ilk haksız hareketin katılandan geldiği gözardı edilerek sanıklar hakkında anılan haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/07/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kanuna aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/07/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 2012/7440 Esas-2013/5092 Karar, 2012/6555 Esas-2013/5094 Karar, 2012/7786 Esas-2013/5146 Karar sayılı ilamlarında ayrıntıları yazılı karşı oylarımdaki gerekçelerle;

Avukatların, kamusal nitelikte olduğunda ancak yargısal nitelikte olmadığında tereddüt bulunmayan icra dairesindeki cebri icra faaliyetindeki görevlerini yapmalarını engellemek amacıyla cebir ve/veya tehdit kullanılması durumunda 5237 sayılı TCK'nın 265/2. maddesindeki daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hali uygulanamaz. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için görevini yapması cebir ve/veya tehditle engellenen kişinin TCK'nın 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde yazılı kişilerden olması yanında ayrıca yapılması engellenen görevin de yargısal faaliyet niteliğinde bulunması gerekir.

Bir icra takip işlemi olan haczi yapma görevinin icra dairesine ait olduğu, bu görevin icra müdürü veya görevlendireceği müdür yardımcısı ya da katip tarafından yerine getirileceği, alacaklı veya borçlunun dolayısıyla vekilleri olan avukatların yokluğunda da haczin yapılabileceği, hazır bulunması durumunda alacaklı vekilinin haczedilen kıymetli eşyalar dışında kalan menkul malların borçluya bırakılıp bırakılmayacağı hususlarında 2004 sayılı Kanunun 88/1. maddesi uyarınca muvafakat etme veya etmeme yetkisi bulunduğu, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu hükümlerine göre haciz işlemini yapmakla görevli icra dairesi görevlilerine yönelik görevin yapılmasını engellemek amacıyla cebir ve/veya tehdit eylemleri TCK'nın 265/1. maddesinde asgari haddi 6 ay azami haddi 3 yıl hapis cezası gerektirirken, hacizde bulunma hakkı olan ancak sınırlı bir yetki kullanabilecek olan avukata karşı işlenen aynı nitelikteki eylemin asgari haddi 2 yıl azami haddi 4 yıl hapis cezası olarak müeyyidelendirilmesi, 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesinde yazılı "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." ilkesiyle de çelişmektedir.

Bu sebeplerle; yargısal faaliyet niteliğinde bulunmayan icra dairesindeki cebri icra işlemlerinde özel olarak da haciz işleminde avukata karşı görevini yaptırmamak için cebir ve/veya tehdit kullanılmasında TCK'nın 265/1. maddenin uygulanması gerektiği, aynı Kanunun 265/2. maddesindeki daha ağır ceza gerektiren nitelikli halin uygulanamayacağı kanaatinde olduğumdan, yerel mahkemenin sanığın eyleminde TCK'nın 265/2. maddesini uygulamasının bozma nedeni yapılmaması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/6580, Karar No: 2019/9463, Tarih: 07.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/6580 E.  ,  2019/9463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, çocukları için temin ettiği sahte yeşil kartları kullanarak toplam 2.273 TL hastane ve eczane harcaması yapmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

5271 sayılı CMK’nın 193/1. maddesinde belirtilen, “hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz” hükmü gereğince, sanığın sorgusu yapılmadan mevcut kanıtlar tartışılarak delil takdiri suretiyle beraat kararı verilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeksizin, sorgusu yapılmayan sanık hakkında delil takdirine girilmek suretiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 07/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/8041, Karar No: 2002/9319, Tarih: 07.10.2002

18. Hukuk Dairesi 2002/8041 E., 2002/9319 K.

**18. Hukuk Dairesi 2002/8041 E., 2002/9319 K.**

**- EKLENTİ

- ESKİ HALE GETİRME

- MÜDAHALENİN ÖNLENMESİ**- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 19 ]

- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 2 ]

- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, dava konusu eklentinin Kat Mülkiyeti Yasasının 4. maddesinin (c) bendi uyarınca genel dam terası niteliğinde olması nedeniyle ortak yer olduğu ve .buranın tapuda 6 nolu davalıya ait bağımsız bölümün eklentisi bulunduğuna dair kaydın bir hüküm ifade etmeyeceği gerekçesiyle ortak yer olan terasta yapılan tüm tesis ve ilavelerin yıkılıp eski hale getirilmesi yolunda hüküm kurulmuştur.

Kat Mülkiyeti Kanununun 2. maddesi (a) bendi hükmünde tanımlandığı üzere bir bağımsız bölümün dışında, doğrudan doğruya o bölüme özgülenmek üzere -onaylı projesinde de eklenti olduğu belirtilmek kaydıyla- eklenti ihdası mümkün olup bu yerin teras niteliğinde olması eklenti olarak bağımsız bölümlerden herhangi birine özgülenmesine engel teşkil etmez.

Ancak;

Anılan Yasanın 19. maddesinin ilk fıkrası hükmüne göre kat malikleri anagayrimenkulün mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup gerek kendi bağımsız bölümlerinde ve eklentilerinde anayapının dış görünümü ve güzelliğini etkiler şekilde ve projeye aykırı olarak tesis ve değişiklik yapmaları ve de aynı Yasanın 44. maddesindeki şartlar oluşmadan terasta bağımsız bölüm kazanmaları mümkün bulunmamaktadır.

Bu bakımdan davalının projesine göre açık teras niteliğinde bulunan ve eklenti olduğu işaret edilen yeri bu haliyle kullanması gerekirken anayapının dış görünümünü ve güzelliğini bozacak şekilde ve projeye aykırı olarak inşa ettiği tesis ve ilavelerin yıkılıp eski hale getirilmesine karar verilmiş olması sonucu itibariyle doğru bulunduğundan mahkeme kararının gerekçesi değiştirilmek suretiyle ve yukarıda yazılı gerekçelerle (ONANMASINA), 7.10.2002 gününde oybirliğiyle karar verildi.