muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30541, Karar No: 2013/1583, Tarih: 01.02.2013

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini, iş kanunundan doğan alacakların davacıya ödenmediğini bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin alacağı, fazla çalışma ücreti, genel tatil alacağı ile hafta tatili alacağının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ... Belediyesinde çalıştığını, asıl işverinin de ... olduğundan davanın husumet yokluğundan reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesi sona erdikten bir hafta sonra belediyenin temizlik işini kendisinin yapmaya başlaması üzerine davacının tekrar belediye tarafından işe alındığından kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı bakımından davanın kabulüne, diğer alacak talepleri bakımından ise davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın 3. fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Dosya içeriğine göre ... Belediye Başkanlığı ile hizmet alım sözleşmeleri imzalayan alt işverenler nezdinde temizlik işçisi olarak çalışan davacı Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre 06.03.2010 tarihinde ... Halıcılık A.Ş. nezdinde işe başlamış, yine Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında davalı ... Temizlik Kimya Yemek Hizmetleri Özel Eğitim Rehabilitasyon Merkezi İnşaat Nakliye Taahhüt İlaçlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından 28.02.2010 tarihinde çıkışı yapılmıştır. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları da, işçinin ihaleyi yeni alan firma nezdinde aynı işi yapmayı sürdürdüğünü doğrulamıştır.

Somut olayda, davacı yeni alt işveren nezdinde işe başladığından ve alt işverenler arasında bir işyeri devri sözkonusu olduğundan davacının iş sözleşmesi devam etmektedir. Aynı işyerinde ara vermeksizin çalışmaya devam eden ve iş sözleşmesi sona ermeyen davacının ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti talebinde bulunması mümkün değildir. Anılan isteklerin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11769, Karar No: 2023/10720, Tarih: 05.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/11769 E.  ,  2023/10720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/161 E., 2020/702 K.

SUÇ : 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) 9. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 21.03.2012 tarihli ve 2012/45 Esas, 2012/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asta müessir fiil suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5327 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 52 nci maddesinin

ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 500, 00 TL adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) 9. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 21.03.2012 tarihli ve 2012/45 Esas, 2012/74 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 30.12.2013 tarihli ve 2013/1421 Esas, 2013/1414 Karar sayılı ilâmıyla; mahkûmiyet hükmünün usul yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; (Kapatılan) 9. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli ve 2014/300 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asta müessir fiil suçundan 1632 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu ve 62 nci maddeleri uyarınca 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 22.07.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 22.07.2015 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 14.05.2019 tarihinde silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediğinin İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2019/318 Esas, 2020/17 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine, Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/161 Esas, 2020/702 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında (Kapatılan) 9. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli ve 2014/300 Esas, 2015/14 Karar sayılı, açıklanması geri bırakılan hükmünün açıklanmasına, sanığın asta müessir fiil suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 360,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; nöbet talimatına uygun davrandığına, tanıkların sadece duyumlarıyla ifade verdiklerine, mağdura darp raporunu kendisinin aldırdığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, olay tarihinde Nöbetçi Amiri olduğu, saat 20.30 sıralarında kantin bölgesine gittiği, kantinin kapalı olduğunu ve orada bulunan askerlerin kantinden alış veriş yapmak istediklerini görmesi üzerine, kantin sorumlusu ...’i çağırtarak kantini açtırdığı ve bu bölgeden ayrıldığı, daha sonra saat 21.45 sıralarında yeniden kantine gittiğinde temiz olmadığını görerek, kantin sorumlusunu çağırttığı ve kantini neden temizlemediğini sorduğu, mağdurun kantin temizliğinin sabahları mıntıka görevlileri tarafından yapıldığını beyan ettiği, bunun üzerine taraflar arasında kantinin temizlenmesi konusunda sözlü şekilde tartışma çıktığı, tartışma esnasında sanığın elinde bulunan kağıtlar ile mağdurun yüzüne vurduğu, mağdurun buranın sorumlusu ben değilim şeklindeki yanıtı üzerine, sanığın sinirlenerek, iki eliyle mağduru göğüs kısmına baskı yapmak suretiyle duvara iteklediği maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanığın aşamalardaki savunmaları dosyada mevcuttur.

3.Usulüne uygun olarak yeminli beyanları tespit edilen tanıklar ..., ..., ..., ... ifadeleri de maddi vakıayı destekler mahiyettedir.

4.Erzurum Mareşal Çakmak ... Hastanesinin 06.05.2010 tarihli ve 106 sayılı mağdur ... adına düzenlediği genel adli muayene raporu dosya arasındadır.

5.Olay tespit tutanağı, vaka kanaat raporu ve dosya kapsamında bulunana diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

6.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2019/318 Esas, 2020/17 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

7.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

6.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2019/318 Esas, 2020/17 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

7.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.1632 sayılı Kanun'un “Maduna müessir fiiller yapanların cezası” başlıklı 117 nci maddesinin birinci fıkrasında “Madununu kasten itip kakan, döven veya sair suretlerle cismen verecek veya sıhhatini bozacak hâllerde bulunan veyahut tazip maksadiyle madun hizmetini lüzumsuz yere güçleştiren veya onun diğer askerler tarafından tazip edilmesine veya suimuamelede bulunulmasına müsamaha eden âmir veya mafevk iki seneye kadar hapsolunur.” hükmüne yer verilmiştir. Müessir fiil suçunda korunan hukuki menfaat, kişilerin vücut bütünlüğü ile bedeni, ruhi ve akli sıhhatlerini koruma hakları olduğu kabul edilmektedir. Bu nedenle, müessir fiil suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un ve 1632 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri incelendiğinde, müessir fiil sonucunu doğuran hareketlerin esas olarak bedene yönelik olan ve bedene tesir eden hareketler olduğu görülmektedir.

2.Tanıklar, mağdur ve sanığın aşamalardaki beyanları göz önüne alındığında; sanığın mağdurun yüzüne kağıtla vurmak ve göğsünden tutup duvara ... ittirmek şeklindeki eylemleri ika ettiği kabul edilerek, asta müessir fiil suçuna konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasının ardından, 18 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/161 Esas, 2020/702 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17318, Karar No: 2016/11826, Tarih: 15.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/17318 E.  ,  2016/11826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ...'un aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, müştekilerin yaptıkları araştırmalar neticesinde, hakkında beraat kararı verilen ...'ye ulaştıkları, ...'nin beyanlarında ise motosiklet hırsızlığı yaptığını bildiği hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'e ulaştığını, para karşılığı motosikletlerden birinin bu şahıs tarafından iade edildiğini ifade ettiği,suçun diğer sanığı ...'in suçu sanık ... ile birlikte gerçekleştirdikleri yönündeki beyanları dışında, sanık ...'un suça iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kuvvetli ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... ile birlikte konut dokunulmazlığının ihlali suçunun işlendiğinin kabul edildiğinin anlaşılması karşında, TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'inin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son. maddesinin gözetilmesine, 15.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1409, Karar No: 2014/2407, Tarih: 14.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1409 E.  ,  2014/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürme

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.na göre verilip kesinleşmiş hüküm yerine 5237 sayılı TCK.na göre yeniden karar verilmesine yer olmadığına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK'nun 449, 81. maddeleri gereğince eşini kasten öldürme suçundan kurulup, kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden, re'sen temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1991, Karar No: 2023/5700, Tarih: 10.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1991 E.  ,  2023/5700 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı adına Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) nezdinde bir çok mal ve hizmet sınıfında tescilli ve "GARANTİ" ibareli tanınmış markalarının olduğunu, davalı şirket adına tescil olunan 2010/01980 ve 2010/01982 numaralı Garanti unsurlu "TeknoGaranti TEKNOSA" ve "GARANTİ TEKNOSA+şekil" markaları ile müvekkilinin GARANTİ ibareli markalarının benzer olduğunu, davalı markalarındaki esas unsurun Garanti ibaresi olduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, davalı markalarının görsel, işitsel ve anlamsal olarak müvekkili markalarına ayırt edilemeyecek kadar benzediğini, davalı markalarının davacı markaları ile 11 inci sınıf haricine aynı mal ve hizmet sınıflarını kapsadığını, tüketicinin farklı işletmeler olduğunu bilse dahi müvekkili ile davalı arasında idari - ekonomik bir işbirliği olduğu yanılgısına düşeceğini ileri sürerek davalı şirket adına tescilli 2010 01980 sayılı "TeknoGaranti TEKNOSA" ibareli ve 2010 01982 sayılı "GARANTİ TEKNOSA+şekil" ibareli markaların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinin yeterince somutlaştırılmadığını, 01446 numaralı TEKNOSA ibareli davalı markasının tanınmış marka olduğunu, davalı markaları ile davacı markalarının arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, markaların şekil, tertip ve fonetiğinin farklı olduğunu, davalının markalarının asli unsurunun TEKNOSA ibaresi olduğunu, markaların farklı alanlarda kullanıldığını, Garanti ibaresinin tek bir firmanın tekeline bırakılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın tanınmış markasının "Garanti + Şekil (Yonca şekli)" markası olduğu, davaya konu 2010/01980 sayılı "TeknoGaranti TEKNOSA" markasında da Garanti ibaresinin yeşil renkte yazıldığı, Teknosa ibaresinin TeknoGaranti ibaresinin altında ve küçük puntolarla yazıldığı, markanın esas unsurunun TeknoGaranti ibaresi olduğu, büyük puntolarla yazılarak ön plana çıkarıldığı, davacının tanınmış markasında ve marka tanıtımlarında ağırlıklı olarak yeşil renk kullandığı, davalı markasında da (onca seçenek özgürlüğü varken) Garanti ibaresinin yeşil renkle yazılması, davacı markasının tanınmışlığı gözönüne alındığında, davalının davacının markasının tanınmışlığından haksız bir şekilde faydalanma amacı güttüğü ve markanın kötüniyetle tescil edildiği kanaatine varılarak ayrıca davacının Garanti markasının imajının devri sonucunu doğurabileceğinden markanın tescilli olduğu tüm sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne karar vermek gerektiği, davaya konu 2010/01982 sayılı "GARANTİ TEKNOSA+şekil" markasında ise Garanti ibaresinin mavi renkli ve büyük yazıldığı, Teknosa ibaresinin ise altta küçük puntolarla yazıldığı, davacının markasının baskın rengi olan yeşil renk kullanılmadığından, davacı ve davalı markalarının tescil edildiği mal ve hizmet sınıflarının karşılaştırılması gerektiği, davacının 16 ıncı sınıfta tescilli 2008/34002 sayılı Türko Garanti şekil markasında Türko ibaresinin ve şekil unsurunun ön planda olduğu, Garanti ibaresinin altta ve küçük puntolarla yazıldığı, markanın bütünü itibarı ile bıraktığı izlenim ile davalı markasının benzer olmadığı, yine davacının 2008/58491 sayılı I + şekil +bonus garanti şekil markasında da garanti ibaresinin küçük puntolarla yazıldığı, I+ şekil+ bonus ibaresinin ve şeklin ön plana çıkarıldığı, markanın bütünü itabari ile bıraktığı izlenimin benzer olmadığı, davacının 16 ıncı Sınıfta tescilli 2016/50816 sayılı PLATFORM Garanti güncel sanat merkezi + şekil markasında da garanti ibaresinin küçük puntolarla yazıldığı, platform ibaresinin büyük puntolarla yazılarak ön plana çıkarıldığı ve markanın bütüncül izlenim itibarıyla davalı markası ile benzer olmadığı kanaatine varılarak 16 ıncı sınıf ile davacının tescilli markası ve faaliyeti bulunmadığından 11 inci sınıfta hükümsüzlüğü talebinin reddine karar vermek gerektiği, markaların tescilli olduğu 21 ve 37 inci sınıflarda hizmetin alıcı kitlesinin ortalama tüketici grubu olduğu ve davacı tarafın farklı mal üretmeyi yada hizmet sunmaya başladığı düşüncesi yani dolaylı iltibas ihtimali bulunduğu göz önüne alınarak bu sınıflar yönünden davalı markasının hükümsüzlüğüne karar vermek gerektiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2013/7535 E., 2013/21270 K

. Hukuk Dairesinin 2013/7535 E., 2013/21270 K. sayılı ilamı ile yerel mahkemenin başvurunun tescilinin davacı markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlayabileceği, zira davalının reklâm gücünden haksız biçimde yararlanacağı ve satışlarını artıracağı, bu bağlamda davacı markasının tanınmışlığından istifade ederek toplumun dikkatini çekeceği ve onun temsil ettiği imaj ve güveni hiçbir masraf ve çaba harcamadan kendi markasını taşıyan ürünlere devrini sağlayacağı gerekçesiyle vermiş olduğu kararı onadığı, bu ilamın davaya konu uyuşmazlık yönünden de geçerli olduğu, davalının marka tescillerinin davacıya ait tanınmış Garanti markasının reklam gücünden ve tanınmışlığından haksız yarar sağlama sonucunu doğuracağı davalı markalarındaki farklılıkların markalara ayırt edicilik sağlamadığı, davalının Teknosa markasını geri planda ve ön plana çıkarmadan yardımcı unsur olarak kullandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2010/01980 sayılı TeknoGaranti TEKNOSA markasının tescilli olduğu tüm sınıflarda hükümsüzlüğüne, davalı adına tescilli 2010/01982 sayılı "GARANTİ TEKNOSA+şekil" markasının 21 ve 37 inci sınıf mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne, 11 ve 16 ıncı sınıflarda hükümsüzlüğü talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıın “GARANTİ I+şekil+bonus” “Turko GARANTİ+şekil” “platform GARANTİ Güncel Sanat Merkezi”, 2005/32488 ve 2009/14408 markalarının 16 ıncı sınıfta tescilli olduğunu, GARANTİ'nin markasal anlamda kullanıldığı her yerde müvekkili banka ile irtibatlandırıldığını, davalı markasının benzer olduğunu ve karıştırılma ihtimali bulunduğunu, bilirkişi raporunda müvekkili banka adına tescilli markaların dava konusu markalar ile benzer olmadığının belirtildiğini, rapora itirazları değerlendirilmeksizin aynı yönde hüküm kurulduğundan mahkeme kararının yerinde olmadığını, davacının TPMK nezdinde özel/02114 sayılı GARANTİ markasının tanınmış marka olduğunun kabul edildiğini, mahkeme tarafından yalnızca davacının 11 inci sınıfta tescilli GARANTİ ibareli markası olmadığından hareketle bu sınıf ile ilgili olarak talebin reddine dair verilen kararın dosya münderecatına aykırı olduğunu, bu şekilde tanınmış bir markanın farklı mal ve hizmetlerde tescili yolu açılacağından tanınmışlıktan doğan hakların korunmayacağını, kullanıma izin verilmesi halinde öncelikle markanın ayırt edici karakterinin ve itibarının zedeleneceğini, markanın tanınmışlık düzeyi nedeni ile haksız yararlanma olacağını, farklı markada kullanılmasının tanınmış markanın gücünün ve etkileme alanının azalmasına sebebiyet verebileceğini savunarak reddedilen kısım yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

a.Davacının dava dilekçesinde “GARANTİ + Şekil” markası dışında sayılan markalar ile ilgili somut hiçbir beyan ve açıklamada bulunmadığını, somut hiçbir bilgi ve belge sunmadığını, dayanılan hukuki sebeplerin dava dilekçesinde yer alması gerektiğini,

b.İtirazlarına dayanak olarak sundukları Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2016/83 E. sayılı, Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2017/88 E. sayılı dosyası üzerinden aksi tespitler içerir bilirkişi raporlarının değerlendirilmediğini, yeni heyetten rapor alınması taleplerinin kabul edilmediğini,

c.Davalıya ait markaların esas unsurunun “TEKNOSA” ibaresi olduğunu, ayrıca “TEKNOSA” tanınmış markasının söz konusu markaların kullanımı için müvekkiline müktesep hak sağladığını, mahkemenin bu hususları nazara almadığını,

d.Her iki markada yer alan asıl unsur ve tanınmış marka “Teknosa” ibaresinin markaları tamamen birbirinden ayırdığını, müvekkiline ait markaların davaya konu markalar ile iltibasa yol açacak benzerliğin olmadığını, kelimelerin tek bir kişinin tekeline bırakılmayacağını, mahkemenin markaların bütünü ile bıraktığı izlenimi değerlendirmeden, davacıya ait "Şekil + GARANTİ" markası üzerinden haksız değerlendirme yaptığını,