muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/19301, Karar No: 2011/4219, Tarih: 10.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19301 E.  ,  2011/4219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşları nazara alınarak % 50 olarak alınması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 10.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10180, Karar No: 2021/13168, Tarih: 08.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10180 E.  ,  2021/13168 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan Sincan 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan ... hakkında, tutuklunun kalmış olduğu odada yapılan arama sonucunda kalorifer peteği üzerinde bulunan sarı renkte yapışkanlı kağıtlar (post-it) nedeniyle ceza evine yasak madde soktuğu gerekçesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/2-g ve 48/2. maddeleri uyarınca 11 gün süre ile hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 16/07/2019 tarihli ve 2019/149 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin ... 1. İnfaz Hâkimliğinin 05/11/2019 tarihli ve 2019/2237 Esas, 2019/3211 Karar sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/12/2019 tarihli ve 2019/3105 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, anılan ceza infaz kurumunda anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme (FETÖ/PDY) suçundan tutuklu olarak bulunan ...'ın kalmış olduğu tekli odada yapılan kısmi aramada kalorifer peteğinin üstünde bulunan sarı renkte kalın yapışkanlı kağıtların (Post-İt) kurum kantininde satışının yapılmaması ve eşya yönetmeliğinde hükümlü ve tutukluların odalarında bulundurabilecekleri eşyalar arasında bulunmaması nedeniyle başlatılan disiplin soruşturması kapsamında, adı geçen tutuklunun alınan savunmasında bahsi geçen yapışkan kağıtların avukatı tarafından Ceza İnfaz Kurumuna getirildiği ve avukat görüş yerinde avukatının söz konusu materyali kendisine teslim ettiğini ifade ettiği,

Söz konusu disiplin soruşturması neticesinde, anılan Disiplin Kurulu Başkanlığının 16/07/2019 tarihli kararı ile; tutuklu ...'a avukatının 5275 sayılı Kanun kapsamında savunma evrakı teslim edebileceği, ancak başka materyallerin tesliminin yasak olduğu, kurum kantininde satışı olmayan ve eşya yönetmeliğinde yer almayan materyallerin hükümlü ve tutukluların odasında bulundurması konusunun idari yönden suç meydana getirdiği, kurum kantininde satılmayan söz konusu materyalin farklı amaçlar doğrultusunda kullanılabileceği, kurum kantininde olmayan ve kurum kontrolü dışında habersiz olarak dışarıdan getirilmesinin başka yasak materyaller sokabilmek için deneme olarak kullanılabileceği, bu durumun terörden tutuklu hükümlüler tarafından daha önce tecrübe edildiği ve bilindiği; tutuklu ...'ın tehlikeli tutuklu konumunda olması, adı geçen tutuklunun Ceza İnfaz Kurumundaki geçmiş eylemleri de göz önüne alındığında, söz konusu durumun disiplin suçu teşkil ettiği, tutuklunun odasında yapılan kısmi aramada tespit edilen sarı renkli yapışkan kağıtların herhangi bir savunma evrakı olmadığı, hükümlü ve tutuklulara başkaca eşya, materyal veya başka bir eşyanın tesliminin yapılamayacağı, yapılsa dahi hükümlü ve tutuklunun söz konusu malzemeyi, eşyayı veya materyali odasında bulunduramayacağı,

Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumlarında hükümlü ve tutukluların güvenliği, kurum güvenliği, örgütsel irtibat ve haberleşmenin önlenmesi, radikalleşmenin önlemesi büyük önem arz ettiği, 5275 sayılı Kanun incelendiğinde de, Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumlarında barındırılan hükümlü ve tutuklu profili olarak, İnsanlığa karşı işlenen suçlar, kasten öldürme suçları, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçları, devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlardan" hükümlü ve tutuklu olan kimseler barındırıldığı, dolayısıyla Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumlarında kamu düzeninin, disiplinin sağlanması gibi hususlarda daha hassas olunması gerektiği,

Ceza İnfaz Kurumunda barındırılan hükümlü ve tutuklulara dışarıdan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün bilgisi ve denetimi olmadan herahangi bir eşya, kitap, dergi, yazı vb. materyallerin Ceza İnfaz Kurumuna girişinin yasak olduğunun bilindiği,

Ceza infaz kurumlarının, yapıları gereği hürriyetin sınırlandırıldığı ve Devletin kontrolü altındaki özel alanlar olması ve dolayısıyla Devletin hem bu kurumda bulunanların güvenliklerini ve sağlıklarını koruma hem de disiplini tesis etme yükümlülüğünün bulunması karşısında, hükümlülerin ve tutukluların da ceza infaz kurumlarında diledikleri şekilde davranış sergileme özgürlüğünün bulunmadığı,

Ceza infaz kurumlarının, yapıları gereği hürriyetin sınırlandırıldığı ve Devletin kontrolü altındaki özel alanlar olması ve dolayısıyla Devletin hem bu kurumda bulunanların güvenliklerini ve sağlıklarını koruma hem de disiplini tesis etme yükümlülüğünün bulunması karşısında, hükümlülerin ve tutukluların da ceza infaz kurumlarında diledikleri şekilde davranış sergileme özgürlüğünün bulunmadığı,

Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01/04/2008 tarihli ve 2008/2523 Esas, 2008/5420 Karar sayılı ilamında, Ceza İnfaz Kurumunda barındırılan hükümlü ve tutukluların, Kurum idaresinin bilgisi ve ilgili birimlerin denetimi olmadan, (Kurum Kantininde satışı yapılmayan, mektup okuma komisyonu, Eğitim Kurulu tarafından incelemesi yapılan gibi.) materyallerin Ceza İnfaz Kurumunda tutuklular tarafından bulundurulmasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44. maddesin 2 g bendinde belirtilen; "Üçüncü fıkranın (g ) bendinde belirtilenler dışında kalıp da Kanuna uygun olarak yasaklanmış bulunan her türlü eşya, araç, gereç veya malzemeyi ceza infaz kurumlarına sokmak, bulundurmak, kullanmak." olarak değerlendirilmesinin hukuka ve yasalara uygun olduğu belirtildiği şeklindeki gerekçelerle yukarıda belirtilen şekilde disiplin cezasına karar verildiği,

Bahse konu disiplin cezasına karşı yapılan şikayetin reddine ilişkin ... 1. İnfaz Hâkimliğinin 05/11/2019 tarihli kararına itiraz edilmesi üzerine, ele geçen kağıdın bulundurulmasının Kanun'da suç olarak düzenlenmediği, tutuklunun savunmasını yapmak amacıyla kullandığını beyan ettiği, anılan kağıdın tutukluda bulunmasında herhangi bir sakıncanın bulunmadığı gibi kurumu tehlikeye düşürecek bir halin de söz konusu olmadığı gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de;

5275 sayılı Kanun'un 44/3. maddesinin (g) bendinde yer alan, "g) Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak." şeklindeki,

Anılan Kanun'un 44/2. maddesinin (g) bendinde yer alan, " Üçüncü fıkranın (g) bendinde belirtilenler dışında kalıp da Kanuna uygun olarak yasaklanmış bulunan her türlü eşya, araç, gereç veya malzemeyi ceza infaz kurumlarına sokmak, bulundurmak, kullanmak. " şeklindeki,

Anılan Kanun'un 44/2. maddesinin (g) bendinde yer alan, " Üçüncü fıkranın (g) bendinde belirtilenler dışında kalıp da Kanuna uygun olarak yasaklanmış bulunan her türlü eşya, araç, gereç veya malzemeyi ceza infaz kurumlarına sokmak, bulundurmak, kullanmak. " şeklindeki,

Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 13/1. maddesinde yer alan, "Hükümlüler, koğuş, oda veya eklentilerinde, kantinden temin edilmek koşuluyla kişisel ve çevresel temizliklerini temin için tarak, saç fırçası, sabun, kese, diş macunu, diş fırçası, tıraş sabunu, şampuan, parfüm, krem, saç boyası, çakısı bulunmayan tırnak makası, plastik saplı tıraş bıçağı, beş adet plastik elbise askısı, çamaşır mandalı ve gündelik hayatta kullanılan plastik eşyalar ile idarece uygun görülen uzunlukta çamaşır ipi bulundurabilir. " şeklindeki,

Aynı Yönetmeliğin 15. maddesinin son fıkrasında yer alan "Ceza infaz kurumu işyurdu yönetim kurulunca kantinde satışına karar verilen, bu Yönetmelikte sayılmayan ve kurum güvenliğini tehlikeye düşürmeyen eşyaların stok oluşturmayacak şekilde koğuş, oda ve eklentilerde bulundurulmasına izin verilebilir." şeklindeki,

Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01/04/2008 tarihli ve 2008/2523 Esas, 2008/5420 Karar sayılı ilamında yer alan, "Ceza infaz kurumunun, hükümlü hakkında infaz kurumuna parfüm sokma eylemi nedeniyle hücre cezası yerine vermiş olduğu “bir ay ziyaretten men cezası” infaz hakimliği tarafından itiraz üzerine kaldırılmıştır. Hükümlünün cezaevinde kantinden temin edilmek koşuluyla parfüm bulundurması hukuka uygun ise de, kantinden temin edilmediği, açık görüş sırasında ziyaretçilerinden aldığı parfümü, ceza infaz kurumuna sokarken yakalanması eyleminin 5275 sayılı CGTİY’nın 44/2-g maddesine uyduğu anlaşılmıştır.Ağır Ceza Mahkemesinin kararında aradığı yasaklamaya ilişkin idari tasarrufun yukarıda belirtilen yönetmelik hükmü olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısıyla mahkemenin itirazın reddine dair kararı hukuka aykırıdır." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

1) Somut olayda, söz konusu yapışkanlı kağıtların (Post İt) anılan Yönetmelik kapsamında cezaevine sokulabilecek eşyalar arasında sayılmadığı gibi Ceza infaz kurumu işyurdu yönetim kurulunca kantinde satışına karar verilerek satılan eşyalardan da olmadığı cihetle, kurum kantininde satışı olmayan ve eşya yönetmeliğinde yer almayan söz konusu materyalin hükümlü ve tutukluların odasında bulundurulmasının anılan disiplin suçunu oluşturduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

2) 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'nun atıfta bulunduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca uygulanması lazım gelen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan "(2) İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olacak şekilde, itiraz konusu hakkında bir karar verilmeden, itirazın kabulü ile hakimlik kararının kaldırılması ile yetinilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07/04/2021 gün ve 94660652-105-06-1879-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/12/2019 tarihli ve 2019/3105 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2401, Karar No: 2019/2420, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2401 E.  ,  2019/2420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1245, Karar No: 2025/1542, Tarih: 20.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1245 E.  ,  2025/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1069 E., 2025/82 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/687 E., 2024/105 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılar murisi ... ve kardeşlerinin 1966 yılında haricen 137, 143 ve 144 parsel sayılı taşınmazı satın aldıklarını, paylaşım sonucu 144 parsel sayılı taşınmazın (A) harfli 10.250,78 metrekare yüz ölçümlü dava konusu kısımla birlikte davacılar murisine düştüğünü, davacılar murisi ve mirasçıları olan davacılar tarafından kullanıldığını, ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a. maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında (A) harfli kısmın davalılar adına kayıtlı 144 parsel sayılı taşınmaza eklendiğini ileri sürerek davalılar adına kayıtlı 143 parseldeki (A) harfli 10.250,78 metrekare yüz ölçümlü alanın tapu kaydının iptali ile davacılar adına kayıtlı 144 parsele tevhidi suretiyle davacılar adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; uygulama kadastrosunda hata olmadığını, mülkiyet iddiası açısından ise asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğunu, dava konusu (A) harfli bölümün davalılara ait 103 ada 143 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunduğunu ve davalılar murisi ...'e ait olduğunu, davacıların taşınmaz üzerinde işgalci konumunda olmaları nedeniyle mülkiyet hakkı kazanamayacaklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.Tekirdağ Kadastro Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli kararıyla; kadastro paftası ile uygulama paftasındaki sınırların birebir örtüştüğü, tersimat ve sınırlandırma hatası bulunmadığı gerekçesiyle uygulama kadastrosuna itiraz davasının reddine, 143 parseldeki (A) harfli taşınmaz bölümü hakkında mülkiyet uyuşmazlığına ilişkin davanın görev yönünden usulden reddi ile Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, kararın 12.09.2023 tarihinde kesinleşmesi üzerine dava konusu 143 parseldeki (A) harfli kısım üzerindeki mülkiyet iddiası yönünden talep üzerine dosya Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

2.Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu 143 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının kesinleştiği 04.05.1989 tarihi ile davanın açıldığı 28.05.2020 tarihleri arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

2.Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu 143 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının kesinleştiği 04.05.1989 tarihi ile davanın açıldığı 28.05.2020 tarihleri arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu (A) harfli taşınmaz bölümünün içinde bulunduğu 143 parsel sayılı taşınmazın tesis kadastrosu tutanağının 04.05.1989 tarihinde kesinleştiği, davanın 10 yıllık hak düşürücü süreden sonra açıldığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; tesis kadastrosunun askı ilânının usulüne uygun yapılıp yapılmadığının araştırılmadığını, davacılar murisi ..., amcası ... ve davalılar murisi Kamil'in 137, 143 ve 144 parselleri 1965 ve 1966 yılında haricen ve eşit şekilde satın aldıklarını, maliklerin arasındaki rızai taksimle 144 parselin dava konusu (A) harfli taşınmaz bölümüyle birlikte davacılar murisine düştüğünü, muris ... ve mirasçıları tarafından kullanıldığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi haricen satın alım ve eklemeli kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi, ... Mahallesinde kain 103 ada 143 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sonucunda kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, haricen satın alım ve rızai taksim sebebiyle davalılar murisi ... adına tespit edildiği, 04.04.1989 ilâ 03.05.1989 tarihleri arasındaki askı ilân süresi içinde itiraz edilmeksizin tespitin 04.05.1989 tarihinde kesinleştiği ve taşınmazın ... adına tescil edildiği, ...'in ölümü üzerine 17.12.2020 tarihli intikâl işlemiyle davalılar adına tescil edildiği anlaşılmakla, kadastro tutanağının kesinleştiği 04.05.1989 tarihi ile davanın açıldığı 25.08.2020 tarihi arasında 3402 sayılı Kanun′un 12/3. maddesinde belirlenen on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre dava şartı olup yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilmelidir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3081, Karar No: 2015/9058, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3081 E.  ,  2015/9058 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde kadrosunun üretim işçisi olduğunu, işyerinde uygulanan TİS hükümleri gereği IV. sınıf olarak ücret aldığını, ancak fiilen yazıcı olarak çalıştığını bu nedenle VI. sınıf olduğunun kabul edilerek aradaki ücret, ikramiye ve yasal ilave tediye farkının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının üretim işçisi olduğunu, fiilen yazıcı olarak çalışmakta ise de sınav açamadıkları için, bulunduğu sınıf üzerinden haklarının ödendiğini, hiçbir alacağı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile VI. sınıf ücretleri üzerinden fark alacakların tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu, davacının üyesi olduğu sendika ile davalı arasında bağıtlanan TİS’de gösterilen işlerde belirlenen IV. sınıf ve VI. sınıf kadrolarından davacının yaptığı işe göre VI. sınıf kadrosu yerine IV. sınıf kadrosunda çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve bu nedenle ücret ve ücrete bağlı ikramiye ve yasal ilave tediye ücretinde fark alacağının doğup doğmadığı noktasında toplanmaktadır

Somut olayda, davacı 23.08.1993 tarihinde davalı işyerine girdiğini, 01.09.2007 tarihinden itibaren fiilen yazıcı olarak çalıştığını ancak ücretin IV. sınıf üretim işçisi kadrosu üzerinden ödendiğini iddia etmiştir. Mahkemece, mahallinde keşif yapılarak işyerinin büro kısmında kendisine tahsis edilen masa da işlemlerini bilgisayar yardımı ile yaptığı tanık beyanları, dosyaya sunulan bilgi ve belgeler ile kesifte yapılan gözlem dikkate alınarak davacının VI. sınıfa ait işte çalışmasına rağmen IV. sınıf ücreti ödendiği kabul edilerek fark ücretlerin kabulüne karar verilmiştir.

Yapılacak iş; davacının fiilen yazıcılık yaptığını iddia ettiği döneme ilişkin olarak İzmir Yaprak Tütün İşletme Müdürlüğüne ait işyerinde konusunda uzman bilirkişi marifetiyle işyeri kayıtları üzerinde yerinde inceleme yapılarak davacının fiilen yaptığı iş ve bu işi hangi tarihten itibaren yaptığı tespit edilmeli, yaptığı işin karşılığı TİS'deki düzenlemeler uyarınca sınıfı belirlenmeli buna göre varsa fark istekler hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.