muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8460, Karar No: 2015/3187, Tarih: 03.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/8460 E.  ,  2015/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 18. İş Mahkemesi

Tarihi : 31/01/2013

Numarası : 2011/571-2013/22

Davalı A.. B.. adına vekili Av. ... Ankara 18. İş Mahkemesi'nden verilen 31.01.2013 gün ve 2011/571 Esas 2013/22 Karar sayılı karara ilişkin Dairemizin 20.11.2013 gün ve 2013/12495 Esas ve 2013/19749 Karar sayılı ONAMA kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek, maddi hatanın giderilmesi isteğinde bulunmuştur.

Dairemiz kararında maddi hata yapıldığına dair dilekçede davalı vekili, mahkemenin görevli olmadığını idari yargının görevli olduğunu, bu hususun açıklığa kavuşturulması gerektiğini, 9. ve 22. Hukuk Daireleri'nin bu hususta kararları bulunduğunu bu nedenle onama ilamının maddi hataya dayandığını belirtmiştir.

Davacının işçi olup olmadığı konusunda ihtilaf bulunmaktadır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 89. maddesinde “Her derecedeki eğitim ve öğretim kurumları ile Üniversite ve Akademi (Askeri Akademiler dahil), okul, kurs veya yaygın eğitim yapan kurumlarda ve benzeri kuruluşlarda öğretmen veya öğretim üyesi bulunmaması halinde öğretmenlere, öğretim üyelerine veya diğer memurlara veyahut açıktan atanacaklara ücret ile ek ders görevi verilebilir. Ücretle okutulacak ders saatlerinin sayısı, ders görevi alacakların nitelikleri ve diğer hususlar ilgili Bakanlığın teklifi ve Bakanlar Kurulunun kararı ile tespit olunur, hükümleri yer almaktadır.

Bu maddeye istinaden çıkarılan Milli Eğitim Bakanlığı Kurumlarında Sözleşmeli Veya Ek Ders Görevi İle Görevlendirilecek Uzman Ve Usta Öğreticiler Hakkında Yönetmeliği'n 5/2 maddesi uyarınca da, uzman ve usta öğreticilerin 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 89 uncu maddesi uyarınca 02/12/1998 tarihli ve 98/12120 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen ve Yöneticilerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslarda belirtilen miktarda ek ders görevi verilebileceği belirtilmiştir.

Dosya ve eklerinin yeniden incelenmesinde, davacının davalı A.. B.. Sosyal Hizmetler Daire Başkanlığı Engelliler Ve Rehabilitasyon Şube Müdürlüğü bünyesinde faaliyetlerini sürdüren Görme Engelliler Bilim Teknoloji Merkezi'nde rehber ve usta öğretici olarak 15/01/2009-15.06.2011 tarihleri arasında çalıştığı, 15.01.2009-14.12.2009 dönemi için 27.11.2008 tarih ve 2665 karar 5030 kayıt sayılı, 15.12.2009-14.12.2010 dönemi için 12.11.2009 tarih ve 3358 Karar 5955 kayıt sayılı, 15.12.2010-14.12.2011 dönemi için 2.12.2010 tarih ve 2084 Karar 5215 kayıt sayılı A.. B.. Encümen kararlarına istinaden atamasının yapılarak anılan merkezde çalıştırıldığı, atamanın 657 sayılı Yasa'nın 89.maddesine göre yapılıp davacının imzaladığı taahhütnamelerde ücretinin 657 sayılı 176.maddesine göre belirlendiği ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 89. maddesine uygun olarak Bakanlar Kurulunca çıkarılan kararlar uyarınca Maliye Bakanlığınca belirlenen ders ücretleriyle ödendiği anlaşılmaktadır. Hemen belirtelim ki, davacının sosyal güvenlik yönünden Sosyal Sigortalar Kurumu ile ilişkilendirilmiş olması tek başına davacının işçi olduğu anlamına gelmez.

Öte yandan Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 30.09.2013 tarih 2013/851 Esas 2013/1277 Karar sayılı kararında yine A.. B..'nin açtığı BELMEK kurslarında Sim Sırma-Nakış Usta Eğiticisi olarak çalışan bir çalışanın açtığı davaya ilişkin olmak üzere çıkan olumlu görev uyuşmazlığında çalışanın işçi olduğu ve adli yargının ve iş mahkemesinin görevli olduğu yönünde karar verilmiş ise de, değerlendirmenin somut olay bazında ve dosya içindeki delillere göre yapıldığı, sadece taahhütnamenin irdelendiği, dosya içinde bu dosyadaki gibi encümen kararı bulunup bulunmadığının bilinmediği, encümen kararı ile görevlendirme halinde durumun ne olacağı konusunda açıklama ve saptama bulunmadığı anlaşıldığından ilke kararı mahiyetinde olmayan Uyuşmazlık Mahkemesi'nin anılan kararının bağlayıcı nitelikte olmadığı açıktır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki ilişkinin statü hukukuna tabi olduğunun kabulü gerekir. Aradaki hukuki ilişki iş sözleşmesi, bir başka anlatımla işçi-işveren ilişkisi olarak nitelenemez.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki ilişkinin statü hukukuna tabi olduğunun kabulü gerekir. Aradaki hukuki ilişki iş sözleşmesi, bir başka anlatımla işçi-işveren ilişkisi olarak nitelenemez.

Bu nedenle davacının A.. B.. Sosyal Hizmetler Daire Başkanlığı'nın teklifi ve belediye encümeninin onayı ile 657 sayılı Yasa'nın 89.maddesine göre Milli Eğitim Kurumlarında Sözleşmeli veya Ek Ders Görevi ile Görevlendirilecek Uzman ve Usta Öğreticiler Hakkındaki Yönetmelik hükümleri çerçevesinde atanması ve ücretinin de aynı yasanın 176.maddesi kapsamında belirlenmesi karşısında davacının işçi olmadığı, statü hukukuna tabi çalıştığı, adli yargının ve iş mahkemesinin görevli olmadığı, daire kararının maddi hataya dayandığı görülmekle ortadan kaldırılmalı ve uyuşmazlığın çözüm yeri adli değil idari yargı yeri olduğundan yargı yolu yanlışlığı nedeniyle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Dairemizin 20.11.2013 gün ve 2013/12495 Esas 2013/19749 Karar sayılı ONAMA kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7730, Karar No: 2013/1799, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7730 E.  ,  2013/1799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 409 parsel sayılı, 4662,50 m² yüzölçümündeki taşınmaz, zeytinlik ve harnupluk niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek taşlık çalılık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında, çalılık göründüğü ve 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, tarla niteliğinde olan taşınmazın vasfının taşlık ve çalılık olarak belirlenmesi, yine 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu nedenle; hükmün 1. ve 2 bentlerinin çıkartılarak yerine; ''1-Davanın kabulü ile ... İli, .... İlçesi, ... Köyü 101 ada 409 sayılı parselin tapu kaydının iptaliyle tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, 2- 3402 sayılı Kanunun 6099 sayılı Kanun ile değişik 36/A maddesi ile geçici 11. maddesi gereğince davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına'' cümlelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 25/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14560, Karar No: 2012/3642, Tarih: 05.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/14560 E.  ,  2012/3642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Hakaret

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 149/1-h, 53/1, 58/6.maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası

5237 sayılı TCK.nun 106/2-c, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında açılan kamu davasında, hakaret suçundan hüküm kurulmamışsa da zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklıdır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay günü gecesi saat 21.00 sıralarında sanık ..., otomobil içerisinde arkadaşlarını beklemekte olan mağdurun üzerinden zorla parasını aldığı, olay yerine gelen sanık ... ise mağdura tokat vurup diğer sanık ile birlikte "bu olayı başkasına anlatırsan nerede olursa olsun seni bulur, öldürürüz" demek suretiyle mağduru tehdit ederek birlikte yağma suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında; suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek sanık ... hakkında birlikte tehdit suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'ın yağma eylemini diğer sanık ... ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendinin yanı sıra (c) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık ...'ın adli sicil kaydında gözüken ve mükerrirlik uygulamasına esas alınan hükümlülüğünün kesin nitelikte olduğu gözetilmeden 1412 sayılı CMUK’nın halen yürürlükte olan 305/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... Savunmanları ile O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13281, Karar No: 2012/16757, Tarih: 13.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/13281 E.  ,  2012/16757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, bankanın Vize şubesinin güvenliğini sağlamak amacı ile kullanılmak üzere davacıya 7 adet mermi ile emanet edilmiş olan bankaya ait silahla davacının evinin balkonundan 4 el ateş etmek sureti ile silahı görev alanı dışında kullandığı, bu sebeple şubenin güvenliğini zedelediği, 6136 sayılı ateşli silahlar hakkındaki yasaya muhalefet ettiği, öğle tatillerinde silahın çalışıp çalışmadığını denemek için ilçe dışında ateş ettiğini beyan ettiği ayrıca alkol alışkanlığı nedeni ile bankanın mensuplarına yakışmayacak tutum ve tavırlar sergilediğini belirterek iş akdinin geçerli nedenlerle feshedildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının çalıştığı dönemde silah atışı yaptığına dair somut bir delilin olmadığı, bu konuda işverence de düzenlenen bir tutanak olmadığı, alkollü iken işyerine yakışmayan tutum ve davranışlar sergilediğine dair davacıya hiç bir ihtar ve uyarıda da bulunulmadığı, çevredeki duyumlar üzerine müfettiş raporlarının hazırlandığı, soruşturma raporlarında, davacıya yöneltilen soruların çoğunun fesih nedeniyle ilgili olmadığı gibi davalı işyerini de işveren olarak ilgilendirmeyen aksine davacının özel hayatına müdahale eder şekilde sorulan sorular olduğu, işverenin fesih nedenini somut ve inandırıcı bir şekilde ıspatlayamadığı nedeniyle feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İş Kanunu’nun 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının 07/12/2001-31/08/2009 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 31.08.2009 tarihli fesih bildirimi ile, davacının bankaya ait silahı görev alanı dışına çıkardığı, üniformasını görev alanı dışında üzerinde taşıdığı, öğle aralarında silahın çalışıp çalışmadığını denemek için ilçe dışına çıkmak suretiyle bankaya ait silahla ateş ettiği, harcadığı mermiler karşılığını arkadaşından temin ettiği, mermi sayımı sırasında çıkan kurusıkı mermileri gerçek mermi gibi göstererek şube müdürünü yanıltmaya çalıştığı,silah devir ve teslim defterini imzalamaktan imtina ettiği, güvenlik amacıyla kullanması için kendisine verilen silah ve techizatı görev alanı dışında kullandığı, görevini 3 adet mermiyle sürdürdüğü, bu şekilde yasa dışı bir eylem karşısında şube güvenliğini zedelediği, evinde ve otomobilinde ruhsatsız silah bulundurmak suretiyle 6136 sayılı yasılı aykırı davranışlarda bulunduğu,alkol alışkanlığı bulunduğu ve ilçede çeşitli ortamlarda agrasif tavırlar sergilediği, bankaya ait silahla davacının evinin balkonundan 4 el ateş etmek sureti ile silahı görev alanı dışında kullandığı vb. nedenlerle 4857 sayılı Yasanın 17

. nedenlerle 4857 sayılı Yasanın 17. maddesine göre geçerli nedenle feshedildiği, banka müfettişince düzenlenen raporda feshe konu olayların doğrulandığı, davacının müfettişe ve işverene verdiği savunmasında, evinin balkonundan ateş etmediğini, 5 yıldır kendisinde bulunan silahı denemek için ilçe dışındaki ormanlık alanda silahın çalışıp çalışmadığını denemek için 4 el ateş ettiğini, bu eyleminden amirlerinin haberinin olmadığını, emniyete haber vermediğini, ateş etmeye giderken üniformasının üzerinde olduğunu, eksilen mermileri arkadaşlarından tamamladığını, silahı mesai bitimlerinde eve götürmediğini, birkaç kez dışardaki işinin geç bitmesi ve şubenin kapanması nedeniyle eve götürdüğünü, işyeri dışına çıktığı öğle araları ve mesai bitimlerinde silahını ilgili kişiye teslim ettiğini, iş elbiselerini bile işyerinde değiştirdiğini, müfettişi yanıltmaya çalışmadığını, alkol bağımlısı olmadığını, İş arkadaşlarıyla ilgili ve işyerinde konuşulan konularla ilgili dışardan kişilerle sohbet etmediğini, bilgi vermediğini, her zaman alkol almadığını, şirketi temsile engel davranışlarda bulunmadığını, mermi sayımı sırasında çıkan üç adet kuru sıkı mermiyi kendisinin silaha koyduğunu, mermi sayımı sırasında olayın etkisi ile kuru sıkı mermi olduğunu inkar ettiğini, kuru sıkı mermileri ilçedeki bir dükkandan aldığını, silahı denemek için atış yaptığı nedeniyle mermi sayımı sırasında gerçek mermilerin eksik olduğunu, silahı denemek için ateş ettiği anlaşılmasın diye kuru sıkı mermilerin gerçek olduğunu söylediğini ve gerçek mermilerin yerine kurusıkı mermileri koyduğunu, başka bir sayım gününde üç adet mermi olduğunun tesbit edildiğini, arada sırada arkadaşlarından emanet silah aldığını, silahın ruhsatsız olduğunu, ruhsatsız silah bulundurmanın suç olduğunu bildiğini, silaha merakı olduğunu, kötü bir niyetle bulundurmadığını, yeni müdür gelene kadar öğle aralarında bankaya ait silahla ilçede dolaştığını, noter postane gibi işleri yaptığını, yeni müdürün uyarısından sonra bir defa öğle yemeğine geç çıktığı ve yemek yerinin yakın olması nedeniyle silahını yanında götürdüğünü, uyarıyı dinlememek gibi bir niyeti olmadığını, evine üniforması ile gittiğini, bunun mevzuat dışı olduğunu bildiğini, kendisine bu konuda bişey söylenmediğini, silah devir teslim defterini unutkanlık ve işlerin yoğunluğu nedeniyle 4 ay imzalamadığını,özel yaşantısına dikkat ettiğini beyan ettiği, feshe konu olaylarla ilgili davacı hakkında herhangi bir soruşturma bulunmadığı, dava açılmadığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, müfettiş raporunda tesbit edildiği, tutanak mümzileri ve davalı tanıklarınca doğrulandığı ve davacınında zımni olarak kabul ettiği üzere, davacının kendisine emanet edilen silahın çalışıp çalışmadığını denemek amacıyla öğle aralarında ormanlık alanda 4 el atış yaptığı, eksilen mermilerin yerine kuru sıkı mermiler koyduğu, mermi sayımı sırasında kuru sıkı mermilerin gerçek mermi olduğunu iddia ederek işveren yetkilisini yanıtmaya çalıştığı, iş üniforması ile evine gidiş geliş yaptığı, işyeri silahını işyeri dışına çıkardığı, silah devir teslim defterini imzalamadığı anlaşılmış olup, bu olumsuz davranışların işyeri düzenini bozduğu ve olumsuzluklara neden olduğu, işverenin güvenini sarstığı, doğruluk ve bağlılığa aykırı davranışlar kapsamında olduğu, usulsüz atış yapılması nedeniyle eksilen gerçek mermiler yerine kuru sıkı mermilerle görev yapılmasının işyerinin güvenliğini zaafiyete uğrattığı ortadadır. Bu durumda geçerli nedenle fesih şartlarının oluştuğu düşünülmeden davanın reddi yerine kabulüne dair yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 31,40 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, 5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200.00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 13.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.