muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/326, Karar No: 2018/165, Tarih: 10.04.2018

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının her iki uyuşmazlık bakımından kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı ...;

"Tunceli Belediye Başkanı olarak görev yapan sanık ...'in mülkiyeti Tunceli Belediyesine ait olan ve imar planında park alanı olarak düzenlenmiş bulunan Moğultay Mahallesi 292 ada 4 parsel üzerindeki taşınmaz üzerinde, kendisinin de yönetim kurulunda bulunduğu Tumsaş A.Ş. adına 2006 yılı içinde ruhsatsız olarak çok katlı bina inşa ettirdiği olayda; imar mevzuatında belirlenen usul ve şartlara aykırı olarak inşa faaliyetinde bulunan sanığın eyleminin yalnızca özel norm niteliğindeki imar kirliliğine neden olma suçunu oluşturduğu ve eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmayan hâllerde uygulanma imkânı bulan görevi kötüye kullanma suçu olarak değerlendirilemeyeceği cihetle, iddianamede de sanığın yukarıda anlatılan eyleminden dolayı dava açıldığı gözetilerek iddianamede talep edilmeyen TCK’nun 184. maddesinin 1. fıkrasından dolayı sanığa 5271 sayılı CMK’nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek hüküm kurulabileceği, bu nedenle Özel Dairenin bozma kararı isabetli olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği..." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının her iki uyuşmalık yönünden KABULÜNE,

2- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25.12.2014 tarihli ve 3269-37108 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Tunceli Asliye Ceza Mahkemesinin görevi kötüye kullanma suçundan verilen 03.06.2011 tarihli ve 91-157 sayılı mahkûmiyet hükmünün, "Sanık ... hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür." açıklamasının eklenmesi suretiyle ONANMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10566, Karar No: 2015/7108, Tarih: 06.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10566 E.  ,  2015/7108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/9139 E. sayılı takip dosyasında düzenlenen 15.03.2014 tarihli sıra cetvelinde, bedeli paylaşıma konu taşınmazların ihale bedelinden öncelikle veraset ve intikal vergilerinin kesilmesi gerektiği halde, anılan vergilerin kesilmeden paylaştırma yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan Belediye Başkanlığı vekili, şikayetin süresinde yapılmadığı gibi müvekkilinin şikayet olunan sıfatı olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, sıra cetvelinde alacağın esasına yönelik şikayetin Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiğini, şikayetin görevsiz mahkemeye açıldığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; sıra cetvelinin düzenlendiği takip dosyası borçlusu Halil Küçükbadak'ın 02.01.2010 tarihinde vefat etmesiyle hacizli taşınmazların mirasçılarına intikal ettiği ve satılarak paraya çevrildiği, satış bedelinden öncelikle şikayetçi Vergi Dairesi tarafından tahakkuk ettirilen veraset, intikal vergisi ve gecikme zammı toplamı 262.626,96 TL'nin ayrıldıktan sonra kalan bedel için sıra cetveli yapılması gerekirken, veraset, intikal vergisi ve gecikme zammı bedelinin düşülmeden sıra cetveli tanziminin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan Belediye Başkanlığı vekili ile şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayet sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, gerekçede yeni sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirlemesi, diğer bir anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, cetvelin hukuka uygun olmayan kısımlarını göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/1.) gerektiğinden, iptal nedenleri gerekçede gösterilmeli ve hüküm fıkrasında HMK'nın 297/2. maddesi uyarınca gerekçeye ait bir söz tekrar edilmeksizin sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinmeli ve eda hükmü kurmamalıdır.

Haciz yolu ile takiplerde kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca alacağın esas ve miktarına yönelik sıra cetveline itiraz davalarının kabulü halinde ise davanın taraflarının sırasının değiştirilmesine karar verilemeyeceğinden, mahkemece sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın yargılama giderleri dahil olmak üzere öncelikle davacı alacağının karşılanmasının tahsisine, artan kısmın davalıya ödenmesine karar verilmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece, şikayetin sıraya ilişkin olduğu gözetilerek, sıra cetvelinin iptaline karar vermek ile yetinilmesi gerekirken, “... İcra Müdürlüğü'nün 2012/9139 esas sayılı dosyasında sıra cetvelinin iptali ile satışa konu tüm taşınmazların net satış bedeli 666.063,41 TL'den taşınmazların aynından doğan veraset-intikal vergisi ve gecikme zammı bedeli 262.626,96 TL ödendikten sonra kalan 403.436,45 TL'nin alacaklılar arasında garameten paylaştırılmasına” ibarelerine hem gerekçede hem de hüküm fıkrasında yer verilmek ve bu gerekçeye dayanılmak suretiyle tahsil hükmü kurulması, İİK'nın 17/1. ve HMK'nın 297/2. maddesine aykırılık oluşturduğu gibi, icra müdürünün yerine geçilmek suretiyle sıra cetvelinin düzenlenmesi anlamına da geldiğinden doğru olmamış ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenle, şikayet olunanlar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenle, yerel mahkeme kararının gerekçesi değiştirilmek ve “HÜKÜM” fıkrasının 1. bendindeki “Davanın kabulüne .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/9139 esas sayılı dosyasında sıra cetvelinin iptaline ” ibaresinden sonra gelen kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15952, Karar No: 2015/17317, Tarih: 30.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15952 E.  ,  2015/17317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde emekli olana kadar çalıştığını, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 6360 sayılı Yasa kapsamında il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin son bulduğu, aynı yasa kapsamında ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dosyasının dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini savunmak suretiyle husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının emekli olması, davacının başka bir kuruma yerleştirilemeyeceği, keza 6360 sayılı Yasa gereği davacının genel bütçeli bir kurumda çalıştığı yerel kurumlarda hiç çalışmasının olmadığı 6360 sayılı Yasanın 3/2 maddesi dikkate alınarak, davacının alacak davasını ...ne yöneltebileceği, aynı yasanın 1. maddesine göre komisyonun davacının davasının özel hukuka ilişkin alacak talebi olması ve emekli olması sebebiyle tasarruf da bulunamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ... İdaresine karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ... İdaresi'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan ... İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan ... İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Tüm dosya kapsamında 6360 sayılı Yasadaki bu düzenlemelere binaen ... tarafından kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun kararı ile kararda belirtilen listedeki davalar ile listede yazmasa dahi ... İdaresi'nden emekli olan işçilere ait davaların ... Büyükşehir Belediyesine devredilmesi yönünde idari bir işlemin yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre açılan dava tüzel kişiliği sona ermiş olan ... İdaresinin borcuna ilişkin olup, bu borcun 6360 sayılı Yasaya uygun olarak ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği ve husumetin ... Büyükşehir Belediyesine yöneltilmesi gerektiği açıktır. Yapılacak iş, dava dilekçesi gerçek hasım olan ... Büyükşehir Belediyesi'ne tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili sağladıktan sonra yargılamaya devam edilmeli ve çıkacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile husumetin ...'ne yöneltilmesi gerektiğinin kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5378, Karar No: 2022/7002, Tarih: 26.09.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5378 E.  ,  2022/7002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İthal İlaç Ecza Deposu Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... aralarındaki alacak, maddi ve manevi tazminat davasına dair Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17/02/2022 tarihli ve 2022/2 E. 2022/35 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairemizce verilen 10/05/2022 tarihli ve 2022/3220 E. 2022/4373 K. sayılı karara karşı, davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nın 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 660,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 26/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20105, Karar No: 2014/2281, Tarih: 10.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20105 E.  ,  2014/2281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.06.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/968 Karar no:2013/542

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalının, geceleyin evinden gizlice çıkıp, bir askerle buluştuğu ve birbirlerine sarılmış halde görüldüğü yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Mahkemece, bu eylem sabit görülmüş, eylemin “güven sarsıcı davranış veya sadakatsizlik olarak değerlendirilebileceği, zina olarak görülemeyeceği” belirtilerek dava reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Zina mutlak bir boşanma sebebidir. Bunun mutlak boşanma sebebi olması gerçekleşmiş olması halinde evlilik birliğini temelinden sarstığının, karine olarak kabul edilmesine dayanır. Yasa koyucu, zina olayını özel boşanma sebebi saymakla bu olayın evliliği derin biçimde sarstığını baştan kabul etmiş, ayrıca olayın evlilik birliği üzerindeki etkilerinin araştırılmasına lüzum görmemiştir. Bu bakımdan “zina” sebebine dayanan boşanma talebinin içinde evlilik birliğinin temelinden sarsılması olgusu, bu sebeple açıkça dayanılmamış olsa bile zaten mevcuttur. Yeter ki, davacı, dava dilekçesinde davalının zinası sebebiyle evliliğin kendisi açısından çekilmez hale gelmiş olduğunu belirtmiş bulunsun. Bu bakımdan, toplanan deliller davalının bir başka erkekle cinsel ilişkisine muhakkak nazarıyla bakılmasını gerektirecek yeterlikte değilse, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince boşanma kararı verilebilir. Buna engel bir hüküm bulunmamaktadır. Davalının gerçekleşen kusurlu davranışı zina yaptığını kabule yeterli olmamakla birlikte, evlilik birliğini ortak hayatı devam ettirmesi diğer eşten beklenmeyecek derecede ve ortak hayatın devamına imkan bırakmayacak nitelikte temelinden sarstığına göre, tarafların Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmaksızın isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oçokluğuyla karar verildi.10.02.2014 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oçokluğuyla karar verildi.10.02.2014 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı, münhasıran Türk Medeni Kanununun 161. maddesinde yer alan “zina” hukuki sebebine dayanarak boşanma davası açmıştır. Davacının aynı Kanunun 166/1. maddesine dayalı bir boşanma davası bulunmamaktadır. Münhasıran “zina “ hukuki sebebine dayalı bir boşanma davasında, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki şartların gerçekleştiği kabul edilerek evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı gerekçesiyle boşanma kararı verilemez. Mahkemece de davanın Türk Medeni Kanununun 161. maddesine dayalı olarak açıldığı kabul edilerek deliller bu çerçevede değerlendirilmiş ve davanın reddine karar verilmiştir.

Bu sebeple usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/10844, Karar No: 2014/11997, Tarih: 05.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/10844 E.  ,  2014/11997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2013

NUMARASI : 2010/2088-2013/1096

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kiralayan davacı tarafından 16.05.2009 tarihinden itibaren mahkeme tarafından hak ve nesafet gereğince tespit edilerek ödenen 5.017,60 TL aylık kira parasının 16.05.2010 tarihinden itibaren aylık 7.458,70 TL olarak tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, aylık kira parasının %2,2 yeniden değerlendirme oranı üzerinden artırılarak 16.05.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 5.127,98 TL olarak tespitine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere delillerin mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Davada dayanılan ve hükme esas alınan 16.05.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile davalı idare, sözleşme konusu bağımsız bölümü market olarak kullanması için davacıya kiralamıştır. Sözleşmede aylık kira parası 3.200 TL olarak belirlenmiş, sözleşmenin özel şartlar bölümü 25. maddesinde,yıllık kira artışlarının 4958 S.Y'ya göre Maliye Bakanlığınca belirlenen artış oranlarından az olmamak üzere emsal ve rayiç bedelle göre belirleneceği kararlaştırılmıştır.Bu itibarla; 502 Sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 35.maddesi uyarınca davacı kurumun sahibi olduğu taşınmazların kira artış oranlarının 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca her yıl belirlenen yeniden değerlendirme oranından az olmamak üzere rayice göre belirleneceği gerekeceğinden, mahkemece mahallinde keşif yapılarak rayiç kira bedelinin belirlenmesi,belirlenen değerin yeniden değerlendirme oranı üzerinde kalması halinde bu değer, altında kalması halinde ise ancak yeniden değerlendirme oranı göz önüne alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesi, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10178, Karar No: 2007/10863, Tarih: 25.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10178 E.  ,  2007/10863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16.02.2007 tarih, 2007/11-2462 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160 YTL para cezasının  karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, başkaca harç alınmasına yerolmadığına, 25/05/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3291, Karar No: 2009/5510, Tarih: 07.04.2009

5. Hukuk Dairesi 2009/3291 E., 2009/5510 K.

**5. Hukuk Dairesi 2009/3291 E., 2009/5510 K.**

**- GELİR METODU

- KAMULAŞTIRMASIZ ELATMA**- 4044 S. 04 ARALIK 1994 GÜNÜ MİLLETVEKİLİ VE MAHALLİ İDA... [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kam ulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş , hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Bilirkişi raporlarında, dava konusu kamulaştırmasız el atma nedeniyle talep edilebilecek toplam irtifak hakkı karşılığı 1.714,00 YTL olarak tespit edildiği halde, mahkemece verilen kararın gerekçe bölümünde bu miktarın 3.121,97 YTL olarak belirtilmesi doğru değilse de; istemle bağlı kalınarak hüküm kurulduğundan, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun olan hükmün (ONANMASINA), peşin alman temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazine'ye irad kaydedilmesine, 07.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5455, Karar No: 2024/731, Tarih: 21.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/5455 E.  ,  2024/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; cezanın az olduğuna, olası kastla öldürme suçundan ceza verilmesi gerektiğine, suçun nitelendirilmesinde ve görevli mahkemenin hatalı olduğuna, suçun hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşüldüğüne, takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın hızlı olmadığına, yeşil ışıkta geçtiğine, keşif talebinin reddedilmesine, tanık beyanlarının gerçek olmadığına ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, sanığın aşamalarda çelişkili kaçamaklı savunmaları, tanıklar ..., ... ve Ahmet Altekin'in beyanları, ölü muayene tutanağı, Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığından aldırılan ve mahkemece doğru kabul edilen 09/10/2015 tarihli, sanığın meydana gelen trafik kazasında kırmızı ışık ihlali yaptığından asli kusurlu olduğuna dair rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık Muhammet Selim Kara'nın suç tarihinde sevk ve idaresindeki araçla kaza mahallinde yola gereken dikkati vermeyerek hızını azaltmadan seyir hızıyla geldiği kavşakta seyir yönüne yanan kırmızı ışığı ihlal ederek, yolun sağından soluna yeşil ışıkta karşıdan karşıya geçmekte olan mağdur yayaya çarparak ölümüne sebebiyet verdiği kabul edilerek TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Dosya içeriğine göre, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otomobil ile gece vakti, aydınlatmanın olduğu, azami hız limitinin 70 km olduğu meskun mahalde bölünmüş dört şeritli caddede seyri sırasında olay mahalli ışık kontrollü dört yönlü kavşağa geldiğinde, yola gereken dikkatini vermemiş, hız azaltmadan seyir hızıyla geldiği kavşakta seyir yönüne yanan kırmızı ışıkta geçmek isterken gidiş istikametine göre yolun sağından soluna yeşil ışıkta karşıya geçmekte olan yayaya çarparak ölümüne neden olduğu olayda,