muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9630, Karar No: 2024/3208, Tarih: 26.03.2024

Dosya kapsamından, Mahkemece bozma kararından önceki aşamalarda 2 adet kusur raporu alındığı, bunlardan 18.06.2007 tarihli ilk kusur raporunda davacıdaki meslek hastalığının oluşumunda davalı işverenin %70 kusurlu olduğu, %30 oranında da kötü tesadüf ve kaçınılmazlığın etkili olduğu yönünde görüş bildirildiği, 09.01.2015 tarihinde dosya kapsamına giren bila tarihli raporun iki Doç. Dr. El Cerrahi Uzmanı ile bir Yrd. Doç Dr. Halk Sağlığı Uzmanından oluşan heyet tarafından düzenlendiği, raporda "Davacının davalı iş yerinde çalışmaya başlamasından öncesine ait 2003 tarihli ulnar tünel sendromu geçmişi olmasına rağmen hastalığı MH olarak tanımlanmıştır. Ancak bu hastalığın davalı iş yerinde oluştuğunu kesin olarak söylemek mümkün değildir." şeklinde görüş bildirildiği gibi davacının iyileştiği, maluliyet tayinine gerek olmadığının belirtildiği, Mahkemenin bozmaya konu ilk kararında bu raporun hükme dayanak alındığı, bunlar yanında Maluliyet Daire Başkanlığının 05.02.2010 tarihli raporunda davacının meslek hastalığından kaynaklanan sürekli iş göremezlik oranının %37,00 oranında olduğu ve kontrol muayenesi gerektiği, davalı şirketin itirazı üzerine Yüksek Sağlık Kurulu'nun 11.08.2010 tarihli kararında davacının meslek hastalığından kaynaklanan sürekli iş göremezlik oranının düzeltme kaydıyla %5,10 olduğu, kontrol muayenesi gerekmediğinin belirtildiği, Yüksek Sağlık Kurulu kararı dosya kapsamına henüz girmeden önceki 17.03.2011 tarihli 21 inci celsede davacı vekilinden sorulduğunda dosyaya rapor geldikten sonra dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesini istediklerini, zira SGK ya gelen yazı ile maluliyet oranının düştüğünü öğrendiklerini, rapora itiraz ettiklerini beyan etmiş, davalı vekilinden sorulduğunda rapora kendilerinin de itiraz ettiklerini ancak kendilerine yapılan bir tebligat olmadığını, beklenmesini istediklerini beyan ettiği, Mahkemenin aynı celsede “Maluliyet oranına ilişkin raporun beklenmesine, bu konuda davacı vekiline elden takip yettkisi verilmesine, dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi hususunun rapordan sonra değerlendirilmesine” şeklinde bir ara karar kurmasından sonra, dosyanın bir sonraki celse beklenmeden 06.05.2011 tarihinde dosyanın Adli Tıp Kurumu'na gönderildiği ve devam eden aşamada 18.04.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi ve 12.09.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu Genel Kurul raporları düzenlendiği, anılan Adli Tıp Kurumu raporlarında davacının hastalığının araz bırakmadan iyileştiği, maluliyet tayinine yer olmadığı, iyileşme süresinin 1 aya kadar uzayabileceğinin belirtildiği, Mahkemece bozmadan sonra yeni bir kusur raporu alınmadığı, bozmadan önce alınan 18.06

.05.2011 tarihinde dosyanın Adli Tıp Kurumu'na gönderildiği ve devam eden aşamada 18.04.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi ve 12.09.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu Genel Kurul raporları düzenlendiği, anılan Adli Tıp Kurumu raporlarında davacının hastalığının araz bırakmadan iyileştiği, maluliyet tayinine yer olmadığı, iyileşme süresinin 1 aya kadar uzayabileceğinin belirtildiği, Mahkemece bozmadan sonra yeni bir kusur raporu alınmadığı, bozmadan önce alınan 18.06.2007 tarihli kusur raporuna itibar edildiği, raporda belirlenen %30 kaçınılmazlığın %70’inden de işverenin sorumlu olması gerektiği, buna göre %91,00 oranında davalı işverenin sorumlu tutulması gerektiği ve Yüksek Sağlık Kurulu'nın belirlediği %5,10 sürekli iş göremezlik oranının davalı işveren aleyhine usuli kazanılmış hak oluşturduğu kabullerinden hareketle sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Meslek hastalığının ayrı zamanlarda ve değişik işverenlere ait işyerlerinde geçen çalışma sonucu oluştuğunun belirlenmesi durumunda, bu iş yeri işverenleri arasında Borçlar Kanunun'da öngörülen dayanışmalı (müteselsil) sorumluluk esasları uygulanamaz. Meslek hastalığına yol açacak biçimde çalışmanın geçtiği her iş yerinin işvereni bakımından kusur oranlarının ayrı ayrı belirlenmesi gerekir. Meslek hastalığına yol açacak çalışmanın geçtiği belirlenen her iş yerinin işvereni zarardan kendi kusuru kadar sorumlu olur. Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş görüşleri bu doğrultudadır.

Somut olayda; davacının davalı işverenlik nezdinde çalışmaya başlamadan önce ayrı zamanlarda benzer iş ve iş yerlerinde farklı işverenlikler nezdinde çalışmasının bulunup bulunmadığını araştırılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olduğu gibi davalının Yüksek Sağlık Kurulu kararına yönelik bir kabulü bulunmadığı, Yüksek Sağlık Kurulu raporuna karşı davalıya ihtaratlı kesin süre verilip itiraz hakkı tanınmaksızın dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderildiği ve neticeten davacının hastalığının araz bırakmadan iyileştiğine dair raporlar düzenlendiği gözden kaçırılarak usuli kazanılmış hak gereğince davacının %5,10 oranında sürekli iş göremezliği bulunduğu kabulünden hareketle karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının hizmet cetveli celp edilip davalı işverenlik nezdinde çalışmaya başlamadan önce benzer iş ve iş yerlerinde farklı işverenlikler nezdinde çalışmasının bulunup bulunmadığını araştırmak, varsa bu farklı işyerlerindeki çalışmaların süresi dikkate alınarak iş güvenliği uzmanları ve davacının tespit edilen meslek hastalığı konusunda uzmanlığı bulunan tıp doktorundan oluşan bilirkişi kurulundan rapor almak, davacı tarafın temyiz incelemesine konu Mahkeme hükmüne dayanak kılınan kusur raporuna bir itirazı bulunmaması nedeniyle oluşan usuli kazanılmış hakkı da dikkate alarak kusurun oran ve aidiyetini kesin olarak tespit etmek, Adli Tıp Kurumu raporları ile davacının hastalığının araz bırakmadan iyileştiği, iyileşme süresinin 1 ay olduğu hususlarının kesinleştiğini, davalı aleyhine %5,10 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden oluşmuş bir usuli kazanılmış hak söz konusu olmadığını göz önünde bulundurmak, tespit edilecek kusur oranı ve davacının sürekli iş göremezlik oranının %0 olmakla birlikte geçici iş göremezlik döneminde %100 malul sayılması gerektiği kabullerinden hareketle düzenlenecek hesap raporu ile davacının geçici iş göremezlik dönem zararını hesaplatmak ve diğer usuli kazanılmış hakları da göz önünde bulundurmak suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17786, Karar No: 2016/12001, Tarih: 21.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/17786 E.  ,  2016/12001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16841, Karar No: 2014/22225, Tarih: 23.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/16841 E.  ,  2014/22225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/179723

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2012/816 (E) ve 2013/222 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

1-11/09/2009 tarihli ve sanık H. Ç.. ile sanık İ.. T..'in imzalarını taşıyan “... plakalı aracın kalan borçlarının İ. Y.. tarafından ödenmesi karşılığında rehinli olarak devrine izin verildiği ve taşıt kredisinin taksitlerinin devralan tarafından ödendiğini” bildirir suça konu yazı, 11/10/2005 tarihinde söz konusu aracın banka lehine mevcut rehin aynı şartlarda devam etmek kaydıyla İ. Y..'na rehinli yükümlü olarak devrine banka tarafından muvafakat edildiğine dair yazı, Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne sunulan 26.02.2010 tarihli “Şirket tarafından kullanılan kredi ile alınan ... plakalı aracın ödemelerinin şirketin 6299498 nolu hesabından yapıldığı ve kredinin kapatıldığını bildirir” yazı, ....i Bankası Genel Müdürlüğünün 16/08/2012 tarihli “11.09.2009 tarihli yazının taraflarınca cevaplanmadığı, 26.02.2012 tarihli yazının ise Ulus şubelerince cevaplandığını” bildirir yazısı ile Ticari Ürünler Risk İzleme birimi tarafından Ulus şubesi yönetmenine gönderilen ve e-posta ekindeki yazının antetli kağıda basılarak imzalanması ve yazı aslının sanık K.. Y..'na verilmesine dair 11.09.2009 tarihli uygunluk maili, karar sonrası sanıklar müdafilerince dosyaya sunulan ve dosya içerisine girmediği anlaşılan 27.09.2009 tarihli “11.09.2009 tarihli yazının Ulus şubesince cevaplandığını” bildirir düzeltme yazısı ile yine sanık müdafilerince dosyaya sunulan Banka Teftiş Kurulu Başkanlığının konu hakkında düzenlemiş olduğu 36570/240513 sayılı "kredi hesabına doğrudan para yatırılmasının mümkün olmadığı, kredi taksitinin ödenmesi için önce ilgili vadesiz hesaba para yatırılması ve akabinde kredi taksitinin vadesiz hesaptan tahsil edilmesi gerekeceği, aracın devrinden sonra 6 taksit ödendiği, ödemelerin vadesiz hesaba para yatırmak şeklinde gerçekleştirildiği; ancak dekontlarda müşteri imzası bulunmadığı için kim tarafından yatırıldığının tespit edilemediği" şeklindeki teftiş raporu karşısında; sanıkların eylem birliği içinde içerik itibariyle sahte belge düzenlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilmediğinden beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre;

2-) Sanıkların üzerlerine atılı suçtan dolayı verilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine rağmen, TCK.nun 53/1. fıkrasının uygulanmasına karar verilerek aynı Kanun'un 53/4. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2017/4092, Karar No: 2019/6373, Tarih: 27.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4092 E.  ,  2019/6373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- TCK 158/1-d, 35/2, 62, 52/2, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK.’nın 204/1, 62, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından, sanık ...’ün mahkumiyetine, ilişkin hükümler sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki ... adına kayıtlı ... sayılı ticari taksi plakasını fiilen sanık ...'ün çalıştırdığı, sanık ...'ın, kendisi adına kayıtlı olmayan bu ticari plakanın yüzde 50 hissesini satmaya karar verdiği, satış konusunda otomobil alım satım işi ile uğraşan sanıklar ... ve ... ile görüştüğü ve tarafların bu taksi plakasının yüzde 50 hissesinin satımı konusunda anlaştıkları, sanık ... ile ...'ın, sanık ...'ın fotoğrafını içerir şekilde müşteki ... adına nüfus cüzdanı ve sürücü belgesi tanzim ettirdikleri, bu nüfus cüzdanı ile birlikte .... Noterliğine gittikleri ve söz konusu plaka hakkında, sanıklar ..., ... ve bunların babası olan hakkında kovuşturmanın yer olmadığına dair karar verilen ... adlarına vekaletname düzenlettirdikleri, sanık ...’nin bu vekaletname ile yüzde 50'sinin devrinin yapılamayacağını belirterek bu hususu düzeltmeleri için ... Center içerisinde bulunan noterliğe yönlendirdiği, buradaki görevlinin, sanık ...'ın kimliğini teyit bakımından, kendisine sorular sorduğu, sanığın cevap verememesi üzerine şüphelenerek işlemi yapmadığı, sanıklar ... ve ... ın, bu kez düzeltme işlemi için, mevcut vekaletnameyi aldıkları Bakırköy .... Noterliğine gitmek üzere yola çıktıkları, bu sanıklar yoldayken, ... Center'da bulunan ve şüphelenip işlemi yapmayan noter görevlisinin, mevcut vekaletnameyi düzenleyen makam olan .... Noterliğini arayıp, vekaletnameyi düzenleyen başkatip ... ile görüşüp durumu anlattığı, ...'in de vekaletname için aldığı nüfus cüzdanı suretini kontrol edip ilgili nüfus müdürlüğüne ulaştığı, nüfus cüzdanı fotokopisini buraya gönderdiği ve fotoğrafların farklı olduğunun tespit edildiği, bunun üzerine polise haber verildiği, sanıklar ... ve ...'ın ikinci kez .... Noterliğine gittiklerinde yakalandıkları, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, müşteki ve tanık beyanı ile bilirkişi raporu ve dosya kapsamında; sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmlerin ONANMASINA, 27/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20028, Karar No: 2010/581, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/20028 E.  ,  2010/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE-ORMAN YÖNETİMİ- ... KTK.-...

Taraflar arasındaki Tescil davasının yapılan duruşması sonunda, davanın kabulü yolunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği... Köyü Kırbaşı mevkiinde bulunan tahmini 10 dönüm taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiş, talep fazlalığı için ek dava açılmış ve bu dosya ile birleştirilmiştir. Mahkemece, fen bilirkişi rapor ve krokisinde (B) ile gösterilen 2279.20 m2 yüzölçümündeki taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacı adına tapuya tesciline, karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit ve dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 04.05.1956 tarihinde yapılmış ve sonuçları ilan edilerek kesinleşmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit ve dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 04.05.1956 tarihinde yapılmış ve sonuçları ilan edilerek kesinleşmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın resmi belgelerin uygulanması sonucunda orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişsede yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şoyle ki; çekişmeli taşınmaz üzerinde resmi belgelere dayalı olarak orman incelemesi yapan ziraat, jeoloji ve orman uzmanı bilirkişiler kurulu raporlarında; tescili istenen çekişmeli taşınmazın % 2-3 oranında bir eğime sahip olduğunu ve üzerinde 20 adet kavak ağacı, ayrıca muhtelif yaşlarda elma, armut, kaysı, üvez ve asma ağaçları bulunduğunu 1954 ve 1992 yılı basımı memleket haritalarında beyaz renkli açık alanda tarla niteliğinde gözüktüğünü, çevresindeki ziraat alanlarıyla bütünleştiğini, açma olmadığını, orman bütünlüğünü bozmayan ve orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirtmişlerse de iade üzerine getirtilen kadastro paftasında taşınmazın bulunduğu yeri taşlık ve kayalık olarak işaretlendiğinden, çevresindeki tarım alanlarıylada neşekilde bütünleştiği, ... yolu ile eski köy yolu ve DSİ kanalı arasında kalan taşınmazın 1956 yılında yapılan arazi kadastrosunda neden tescil harici bırakıldığı anlaşılamamaktadır. Ayrıca taşınmaz dosyadaki memleket haritasında ormana bitişik ve tescili istenen taşınmazın (A) bölümününde orman sayılan yerlerden olması nedeniyle ormanla taşınmaz arasında ayırıcı unsur bulunup bulumadığı, 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesine göre orman bütünlüğünü bozup bozmadığı, orman içi açıklığı konumunda olup olmadığı hususunda taşınmazın 1950 li ve 1980 li yıllara ait Hava fotoğrafları getirtilerek stereeskop aletiyle bilimsel inceleme yapılmamış, memleket haritası ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlenip birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle

-2- 2009/20028 - 2010/581

çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına ve hava fotoğraflarına göre konumu saptanıp gösterilmemiş haritasında lokal olarak işaretlenmek suretiyle yetinilmiştir. Uzman bilirkişi raporu bu haliyle taşınmazın memleket haritasındaki konumunu belirlemede yetersiz olup denetimden uzaktır.

-2- 2009/20028 - 2010/581

çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına ve hava fotoğraflarına göre konumu saptanıp gösterilmemiş haritasında lokal olarak işaretlenmek suretiyle yetinilmiştir. Uzman bilirkişi raporu bu haliyle taşınmazın memleket haritasındaki konumunu belirlemede yetersiz olup denetimden uzaktır.

Ayrıca; mahkemece çekişmeli taşınmaza komşu olan ve güneydeki yoldan sonra gelen 1444,1445, ifrazdan önce 1531, 1371, 1372 parsellere ilişkin tapu ya da vergi kayıtları getirtilerek bu kayıtların tescile konu taşınmaz yönünü ne olarak okuduğu denetlenmemiş, parsellerin doğusunda DSİ kanalı olduğu ve batısında kalan eski köy yolundan sonra ... yolu arasında kalan (A) harfiyle gösterilen bölümünde orman olduğu ancak paftasında taşlık-kayalık olarak işaretlendiği dikkate alınarak, tescili istenen alanın bu ormanla bir hukuki ve fiili bir bağlantısı olup olmadığı bilimsel olarak açıklanmış, yerel bilirkişi ve tanıklardan zilyetliğin başlangıcı süresi sürdürülüş biçimi, imar ve ihyanın ne zaman başlayıp ne zaman tamamlandığı maddi olaylara dayalı olarak sorulmamış, 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesindeki kısıtlamalar ve 5403 Sayılı Yasaya görede sulu susuz araştırması da yapılmamıştır.

Mahkemece, eski tarihli 1950 ve 1980 li yıllara ait memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile kadastro çalışmalarına esas olmak üzere fotogrametri yöntemiyle hazırlanan harita ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli); orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli); kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

Bundan ayrı; 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek tarıma elverişli hale getirmek imar ihya olarak kabul edilemez) ve imar ihyanın tamamlandığı tarihten tescil davasının açıldığı ya da tesbit tutanağının düzenlendiği güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülerek tapuya tescili istenen taşınmazların, Kadastro Yasasının 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar-ihya edildiğinin ve üzerinde

-3- 2009/20028 - 2010/581

sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile dava tarihinden ya da kadastro tesbit tarihinden 15 - 20 yıl önce en az iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen streoskopik çift hava fotoğraflarının streoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir.

Somut olayda mahkemece, anlatılan biçimde ve yöntemde bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.