muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/463, Karar No: 2018/20, Tarih: 23.01.2018

Uyuşmazlığın isabetli bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi için 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun "Adlî para cezasının infazı" başlıklı 106. maddesinin 3 ve 5. fıkraları üzerinde de durulmalıdır.

Anılan maddenin 3. fıkrası karar tarihinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedilir.” şeklinde iken hükümden sonra 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hâline getirilmiştir. Bu değişiklik ile adli para cezasının doğrudan doğruya hapis cezası olarak infaz edilmesi yerine öncelikle hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırma suretiyle denetimli serbestlik tedbiri altında infaz mümkün hâle getirilmiş, hükümlünün bu yükümlülüğe uymaması durumunda ödemediği adli para cezasının hapis cezası olarak infaz edilmesi öngörülmüştür. 6545 sayılı Kanunun 81. maddesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere kanun koyucu bu değişiklik ile süresinde ödenmeyen adli para cezalarının doğrudan hapse dönüştürülerek infaz edilmesinin önüne geçilmesini amaçlamaktadır.

Anılan maddenin 5. fıkrasında ise “Adlî para cezasının hapse çevrileceği mahkeme ilâmında yazılı olmasa bile üçüncü fıkra hükmü Cumhuriyet Başsavcılığınca uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir. Buna göre TCK'nun 52. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hükümlü tarafından ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği mahkeme ilamında belirtilip hükümlüye ihtar edilmese dahi 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin üçüncü fıkrası hükümlü hakkında Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından resen uygulanacaktır.

Bu ahvalde TCK'nun 52. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin mahkeme kararında belirtilmeyip sanığa ihtarat yapılmaması, 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin beşinci fıkrasında infaz aşamasında nasıl hareket edileceği düzenlendiğinden sonuca etkili olmayacak ve tek başına bozma nedeni yapılamayacaktır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu ahvalde TCK'nun 52. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin mahkeme kararında belirtilmeyip sanığa ihtarat yapılmaması, 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin beşinci fıkrasında infaz aşamasında nasıl hareket edileceği düzenlendiğinden sonuca etkili olmayacak ve tek başına bozma nedeni yapılamayacaktır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

TCK'nun 52. maddesinin dördüncü fıkrasında hükmolunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde, ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin mahkeme kararında belirtileceği hüküm altına alınmış olup, adli para cezasını belli bir süre içinde ödemeyen hükümlüler hakkında doğrudan doğruya hapis cezasının infazı yerine öncelikle denetimli serbestlik tedbiri öngören 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin üçüncü fıkrasında, hükümlünün kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına ilişkin tedbirin ödenmeyen adli para cezasından çevrilerek belirlenen hapis cezası üzerinden kararlaştırılacağına yer verilmesi nedeniyle anılan düzenlemenin TCK'nun 52. maddesinin dördüncü fıkrasındaki hükmün uygulanma imkânını ortadan kaldırmadığı, dolayısıyla yerel mahkemece ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtar edilmesinde bir isabetsizlik olmadığı ve buna bağlı olarak karardaki "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususlarının ihtarına (ihtarat yapıldı)" ibaresinin çıkarılmasına gerek bulunmadığı kabul edilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklikten sonra, hüküm fıkrasında TCK'nun 52. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince “Ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği hususunun sanığa ihtarına” şeklindeki ihtara yer verilmesinin infazı kısıtlayacağı, bu nedenle hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Küçükçekmece 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.06.2014 gün ve 387-708 sayılı, sanık hakkında bilinçli taksirin uygulanmasına ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA, direnme kararının ONANMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2018 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık bakımından oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/45582, Karar No: 2018/6543, Tarih: 13.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/45582 E.  ,  2018/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiş ve davalılar vekilleri tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi İ. Tüysüzoğlu tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı... Enerji İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş.’nin dava dışı TEİAŞ’tan ihale ile aldığı yüksek gerilim ve enerji nakil hattı yapım işinde ...Enerji Montaj İnşaat Taahhüt San. ve Tic. A.Ş. işçisi olarak, değişik tarihler arasında ve değişik illerde çalıştığını, yevmiye ile çalıştıklarını, yapılan işin zor ve nitelikli olması nedeniyle davacının ücretinin yüksek olduğunu, işveren belgelerinde ücretlerinin eksik gösterildiğini,bir kısım ücretinin ödenmediğini, ŞA-RA’nın asıl işveren, ENMON’un alt işveren olarak alacaklarından sorumlu olduğunu, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, hafta tatili ve ubgt günlerinde çalışılmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerin kullandırılmadığını, akdin davalılar tarafından haksız ve geçersiz feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı, fazla mesai , hafta tatili , ulusal bayram genel tatil ile ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı... Enerji İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekili ; davacının kendi işçileri olmadığını, işçilerin yüklenici şirketin işçisi olduğunu, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, iddia edilen ücretin gerçeği yansıtmadığını, ücretinin yazılı kayıtlarda görünen miktar olduğunu, tüm ücretlerin eksiksiz ödendiğini, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin haklı olmadığını, iddia edilen çalışma gün ve saatlerinin dayanaksız olduğunu, davacının yıllık izin alacağı talebinin yerinde olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...Enerji Montaj İnşaat Taahhüt San. ve Tic. A.Ş. vekili, davacının kendi işçileri olmadığını, ŞA-RA tarafından taahhüt edilen enerji nakil hattı direklerinin “alt montaj, üst montaj ve iletken çekimi” işlerinin yapımının muhtelif tarihlerde imzalanan alt yüklenici sözleşmesi ile anahtar teslimi olarak şirket tarafından üstlenildiğini, zamanaşımı itirazında bulunduğunu, iddia edilen ücretin gerçeği yansıtmadığını, davacının tüm ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, davacının başka firmalar nezdinden de aralıklarla çalıştığını ve çalışmaların bir yıllık süreyi tamamlamadığını, davacının herhangi bir nedenle fazla çalışmasının bulunmadığını, diğer firmalar bünyesinde çalışmaları bakımından bir yıllık süresi bulmadığından yıllık izin ücreti talebinin yerinde olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta sonu ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının yüksek gerilim ve enerji nakil hattı yapım işinde farklı tarihler arasında ve farklı bölgelerde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Dosyada dinlenen tanık beyanlarından çalışma saatlerinin doğu ve batı bölgelerinde yaz ve kış farklılık gösterdiği, mevsim şartlarına göre bazı aylar çalışma yapılmadığının ifade edildiği görülmektedir. Doğu ve batı bölgelerinde çalışma sürelerinin mevsim şartlarına bağlı olarak farklılık gösterdiği bilinen bir gerçektir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm çalışması boyunca yaz ve kış döneminde aynı sürelerde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak, davacının, yüksek gerilim ve enerji nakil hattı yapım işinde farklı bölgelerde görevli olduğu nazara alındığında, kış dönemi ve yaz dönemi bakımından, çalışmanın her yerde aynı düzeninde devam edip etmediği hususunun üzerinde durulması gereklidir. Doğru sonuca ulaşabilmek için davacının çalışma yaptığı tarihlerde nerelerde çalışma yaptığı taraflardan da sorulmak sureti ile ve gereken yerlerden varsa belgeler getirtilerek ve gerekirse tanıklar yeniden dinlenerek tespit edilmeli, davacının çalışma yaptığı yerlerde çalışma yaptığı tarihlerdeki hava durumu ve mevsim koşulları gözetilmeli ve neticeye göre yapılacak değerlendirmeyle bir sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7098, Karar No: 2007/1167, Tarih: 12.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7098 E.  ,  2007/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan olan bakiye 59.001.063.410.TL: alacağın tahsili için girişilen icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının bazı faturaları mükerrer olarak hesapladığını,bir kısım ödemeleri düşmediğini, müvekkilinin muavin defter kayıtlarına göre alacaklı olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının davacıya borcunun bulunmadığı, davacının takibinde kötüniyetli olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine, davalının kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Davalının katılma yoluyla verdiği temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmediği gibi harcı da alınmadığından temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Davacı, dava dışı ...’in banka hesabına havale yoluyla yapılan ödemelerin şirketi bağlamayacağını iddia etmiştir. Gerçekten davacı şirketin ayrı bir tüzelkişiliği bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece dava dışı ... hesabına gönderilen ödemelerin şirkete yapılmış ödeme sayılmasının ve şirketi bağlayıcılığının dayanakları gösterilmeden ve bu yön irdelenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle davacının öteki temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13345, Karar No: 2016/11580, Tarih: 05.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13345 E.  ,  2016/11580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1(a), 52/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve şikayetçi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Şikayetçi ...'in temyiz isteminin incelenmesinde:

Şikayetçinin, yargılama aşamasında usulüne uygun davetiyeye rağmen duruşmalara katılmadığı ve bu şekilde CMK'nın 237/1. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında hüküm verilinceye kadar mahkemeye başvurarak talepte bulunmak suretiyle katılan sıfatını almadığı anlaşılmakla, davaya katılmayan şikayetçinin hükmü temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından, temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 310. ve 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2- Sanığın temyiz isteminin incelenmesine gelince:

Gündüz vakti, idaresindeki araçla, meskun mahalde, orta refüj ile bölünmüş tek yönlü, iki şeritli 7 metre genişliğindeki yolda Maçka istikametinden ... istikametine doğru seyir halindeyken, seyir yönüne göre sol taraftan kaplamaya girdiğini farkettiği köpeğe çarpmamak için fren tedbirine başvurması üzerine direksiyon hakimiyetini kaybederek sola doğru savrulan ve soldaki orta refüje çıktıktan sonra refüj üzerine karşıdan karşıya geçmek üzere beklemekte olan yayaya çarpan sanığın, kamera kaydı ve kaplama üzerindeki fren mesafesi ile refüj üzerinde savrulma izi de dikkate alınarak hızını, idaresindeki aracın teknik özelliği, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmayarak mahallin hız limitinin oldukça üstündeki bir hızla seyretmek suretiyle tam kusurlu şekilde sebebiyet verdiği olayda, tayin olunan ceza miktarında bir isabetsizlik görülmediğinden ve olayda bilinçli taksirden de söz edilemeyeceğinden tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temel cezanın alt hadden tayin edilerek erteleme ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2289, Karar No: 2022/7265, Tarih: 25.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2289 E.  ,  2022/7265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntılan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 tarihli 7/114 Esas ve 113 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, sanığın yüzüne karşı verilen 11.11.2009 tarihli hükümde, temyiz süresinin “tefhim ve tebliğden itibaren” başlayacağının belirtilmesine rağmen gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmediği, bu suretle de temyiz süresinin başlangıç tarihi hususunda sanığın yanıltıldığı anlaşılmış ise de; Tebligat Kanunu'nun 32/2. maddesinde yer alan “Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır.” hükmü uyarınca sanığın 01.07.2015 tarihi itibarıyla bu kararın infazına başlaması nedeniyle karardan haberdar olduğu halde sanık müdafisinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 06.01.2021 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 25.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2442, Karar No: 2023/6637, Tarih: 22.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/2442 E.  ,  2023/6637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1025 E., 2021/1929 K.

DAVA TARİHİ : 27.11.2012

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddine / Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ: Muş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/717 E., 2018/157 K.

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacının talebinin reddine, davalı Hazine'nin talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma isteli temyiz edilmiş, duruşma isteği değerden reddedilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde, Muş Merkez,... Köyü Muş yolu mevkiinde bulunan iki tarafı ... bir tarafı 788 parsel sayılı taşınmaz, diğer tarafı da maliki olduğu 787 parsel sayılı taşınmaz ile çevrili yaklaşık 5.000 m2 alanın 787 parsel sayılı taşınmaza dahil olması gerekirken kadastro tespitinde tescil harici bırakıldığını ileri sürerek taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine cevap dilekçesinde, Köy tüzel kişiliğinin zorunlu hasım olduğunu, davacının hangi hukuki sebebe dayalı ol...tescil talep ettiğinin belli olmadığını, taşınmazın özel mülkiyete konu olmadığını, çayın ıslah edilmesi sonucu oluşan dere yatağından açma sahipsiz yer olduğunu, iktisabının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, 29.01.2018 tarihli dilekçesi ile taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarihi ve esası belirtilen kararı ile, dava konusu edilen taşınmaz parçalarının 1969 yılında kadastro çalışmaları yapılırken dere yatağı olduğu için tescil harici bırakıldığı, tescil harici bırakılan yerlerin DSİ tarafından ...Deresi'nde ıslah çalışması yapılana kadar aktif dere yatağı olduğu, DSİ tarafından 2009 ve 2010 yıllarında yapılan dere ıslah çalışmaları ile tescil harici bırakılan dava konusu yerlerin aktif dere yatağı olmaktan çıktığı, dava ve karar tarihine kadar TMK'nın 713/1 inci ve Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesindeki yirmi yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı, ziraat bilirkişisinin 18.08.2017 havale tarihli raporuna göre dava konusu edilen tescil harici bırakılan yerlerin imar ihyasının tamamlanmadığı ve tarımsal faaliyet yapılmadığı gerekçesiyle davacının talebinin reddine, davalı Hazine’nin tescil talebinin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, kararın usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğunu, davaya konu taşınmazlar davacıya ait iken kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakıldığını, bu alanların delil ol...sundukları tapu senedinin sınırları içerisinde kaldığını, keşifte mahalli bilirkişi ol...dinlenen Naif Barlık'ın beyanlarının hükme esas alındığını, Naif'in kadastro çalışmaları sonrasında davaya konu taşınmazların bulunduğu... Beldesine ailece göç ettiğini belirttiğini ve yerlerin kime ait olduğunu bilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ilk bilirkişi raporunda davaya konu A ve B harfli alanların tarıma elverişli arazi olduğu, A harfi ile ifade edilen bölgenin belli bir kısmında keşif itibari ile 10-15 yıllık ağaçların bulunduğu, B harfi ile gösterilen alanda keşifte yer yer yonca bitkilerinin bulunduğunun ifade edildiğini, ikinci ziraat bilirkişi raporunda ise A harfi ile gösterilen yerde tarımsal faaliyet yapılamayacağı, B harfi ile gösterilen yerin ise sulu tarım arazisi olduğu ancak üzerinde tarımsal faaliyet yapılmadığı yönünde görüş bildirildiğini, iki farklı bilirkişi raporu arasındaki çelişki tamamen giderilmeden ve araziler üzerindeki bitki ve ağaçların ekim tarihleri tam anlamıyla tespit edilmeden aleyhe hüküm kurulmasının hukuka ve hakkaniyete aykırılık arz ettiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırılık görülmemesine ve dava konusu yerlerin dere yatağı iken ıslah edildiği, Hazine adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, taşınmazın davacıya ait 787 parsel sayılı taşınmazın içerisinde olması gerektiğini, ayrıca 1938 tarihli tapu kapsamında olduğunu, kadimden beri ekilip biçilen bir taşınmaz olduğunu, bilirkişi raporları, tanık ve mahalli bilirkişi beyanları ile iddialarının ispatlandığını, Naif Barlık'ın beyanına itibar edilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro çalışmaları sonucu tespit harici bırakılan taşınmazın tapuya tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü, 16 ncı ve 17 nci maddeleri,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesinin birinci fıkrası,

3. Değerlendirme