muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11969, Karar No: 2013/10323, Tarih: 20.05.2013

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, limited şirket hisse devirlerinde kullanılan vekaletnamenin sahte olması nedeniyle hisse devirleri ve buna bağlı olarak yapılan işlemlerin yok hükmünde olduğunun ve şirket ortağı olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup mahkemece yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davacı vekili dava dışı noterlikçe tasdik olunan vekaletnamede yer alıp müvekkiline izafe edilen imzaların gerçekte müvekkiline ait olmadığını ileri sürmekte, bu imzaların sahteliğini iddia etmektedir. Noterden tasdikli imzanın inkarı nedeniyle, davacı tarafından açılan dava aynı zamanda 1086 Sayılı HUMK'nın 314. maddesi anlamında (davayı asliye) şeklinde açılmış bir sahtelik davasıdır. (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C:II, 1980, sh: 1448,1449, 1504; Necmettin Berkin, Tatbikatçılara Medeni Usul Hukuku Rehberi, Sh: 811; Necip Bilge-Ergun Önen, Medeni Yargılama Hukuku Dersleri, 1978, Sh:579). Öte yandan HUMK'nın 295/f.I ve 1512 Sayılı Noterlik Kanunu'nun 82/f.III maddeleri hükümlerine göre noterlikçe onaylanan imza, sahteliği sabit oluncaya kadar geçerlidir. Böyle bir imzanın sahteliği iddiası ise davada kendisine husumet yöneltilen taraflara olduğu kadar vekaletnamedeki imzayı onaylayan notere karşı da ileri sürülmüş bir iddia olup sabit görülmesi halinde noterin Noterlik Kanunu'nun 162. maddesi uyarınca hukuki sorumluluğuna da yol açabileceği gibi noterin savunması bu davanın sonucunu da etkileyebilir. Şu halde onaylı imzanın sahteliği iddiasının bu imzayı onaylayan noterin taraf olmadığı bir davada incelenip hükme bağlanması usul hukuku ilkelerine uygun düşmemektedir ( Baki Kuru age. Sh: 1497). Kaldı ki, mahkemece hüküm verilmeden önce yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nın 208/4. maddesi uyarınca da, resmî bir senetteki yazı veya imzayı inkâr eden tarafın bu iddiasının, ancak ilgili evraka resmiyet kazandıran kişiyi de taraf göstererek açacağı ayrı bir davada incelenip karara bağlanabileceği, asıl davaya bakan hâkimin, gerekirse bu konuda imza veya yazıyı inkâr eden tarafa, dava açması için iki haftalık kesin bir süre vereceği hüküm altına alınmıştır. Bu durumda mahkemece davacı tarafa ilgili noter aleyhine dava açmak üzere mehil verilerek açtığı davanın işbu davayla birleştirilmesi halinde noterin de savunmaları ve delilleri incelenmek suretiyle hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulmalı, notere karşı açılan davanın birleştirilmemesi halinde ise mezkur davanın sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus nazara alınmadan davaya bakılarak hüküm kurulması usule aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10721, Karar No: 2010/12469, Tarih: 29.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10721 E.  ,  2010/12469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu 1 parsel sayılı taşınmazın üst katının kendisine ait olduğunu, komşu 9170 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından davalının taşkın yapı nedeniyle müdahale ettiğini, bu nedenle çatı yapamadığını ileri sürerek, davalının taşınmazın çatı katına yapmış olduğu inşaatın yıktırılarak haksız müdahalesinin men’ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişmeli yeri yükleniciden satın aldığını, herhangi bir inşaat ve ilave yapmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “ ... 9170 parsel sayılı taşınmazda kayden malik olanların davada yer almasının sağlanması, davanın görülebilirlik koşulunun yerine getirilmesi, ondan sonra yıkım isteğinin değerlendirilmesi gerekirken, bu eksiklik giderilmeden yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesi ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Ş..vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava ve birleşen dava paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkin olup, mahkemece elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğiyle ilgili Ş.. A.. aleyhindeki asıl davanın kabulüne, diğer paydaşlar aleyhindeki birleşen davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, karar asıl davanın davalısı Ş.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 278 ada 1 parselde davacı A..ile davalı Ş..'in aleyhlerindeki dava husumet nedeniyle reddedilen şahıslarla birlikte paydaş oldukları, bu parsele bitişik 9170 parsel sayılı taşınmazda davacı A..'nin kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, ancak davalı Ş..'in taşınmazın paydaşı olduğu, 9170 parsel üzerindeki binanın terasındaki davalıya ait çatı katının 278 ada 1 parsel üzerindeki binanın terasına iki oda, banyo, mutfak piyesleri olmak üzere 59.50 m² olarak .. inşa edilmiş olduğu, söz konusu çekme katın ruhsatsız ve kaçak olduğu, keşfen elde edilen bilirkişi raporu ve Güngören Belediyesi Encümen kararlarından anlaşılmaktadır.

Gerçekten de, tarafların paydaş olduğu .. ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki bodrum + Zemin + 2 normal katlı yapının projesine uygun ve ruhsatlı olduğu ancak, proje dışına çıkılarak 3.ve 4.normal kat ile çekme katın kaçak olarak meydana getirildiği, (Encümenin 20.3.1997 tarih 381 sayılı kararı) keza, 9170 parsel üzerindeki bodrum + Zemin + 3 normal kattan oluşan yapının da (20.3.1997 tarih ve 383 sayılı Encümen Kararı gereğince) kaçak olduğu, kaçak yapı ve bölümlerin alınan idari kararla yıkımına karar verildiği dosya kapsamı ile sabit olup, yapıların her iki parselde de paydaş olan A.. A.. Y.tarafından gerçekleştirildiği aksi kanıtlanmayan Belediye Encümen kararları ile sabittir.

Bilindiği üzere, elatmanın önlenmesi ve yıkım istekli davalar haksız eylem niteliğinde olup, bu eylemi gerçekleştiren kişiler aleyhine açılması gerekir. Başka bir deyişle, husumetin onlara yöneltilmesi zorunludur. O halde, somut olayda kendisine husumet tevcih edilen Ş.. k.. yapı ve bölümleri yapan kişi olmadığından bunların yıkılmasından sorumlu tutulmasına da olanak yoktur. Buna göre, Ş.. aleyhinde açılan yıkım istekli davanın reddi gerekirken kabulü doğru değildir.

Esasen, davacının elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğiyle diğer şahıslar yanında yapıyı gerçekleştiren A..A. Y. hakkında açtığı ve eldeki davayla birleştirilen dava husumet yönünden reddedilmiş, ancak temyiz edilmediğinden karar bu yönüyle kesinleşmiştir.

Ayrıca, şu da ifade edilmelidir ki, T.M.K.'nun 683.maddesi gereğince mülkiyet hakkına dayanarak adli mahkemelerden de yıkım istenebilir ise de, yukarıda değinilen ilkeler ve olgular gözetildiğinde eldeki yıkım istekli davanın dinlenmesine olanak yoktur. Diğer yandan, Belediye Encümeninin imar mevzuatına aykırılık teşkil eden kaçak yapı ve bölümleriyle ilgili yıkım kararları birer idari tasarruf olup, idareyi ve idari yaptırımı gerektireceği (3194 S.K. 32, 42.md.) idareye müracaatla anılan kararların infazının sağlanabileceği de kuşkusuzdur.

Öte yandan, elatmanın önlenmesi isteği yönünden tarafların taşınmazda paydaş oldukları gözetildiğinde aralarındaki çekişmenin T.M.K.'nun 688 ve takip eden düzenlemeleri gereğince paylı mülkiyet hükümlerinin uygulanmak suretiyle giderilmesi gerektiği tartışmasızdır.

Öte yandan, elatmanın önlenmesi isteği yönünden tarafların taşınmazda paydaş oldukları gözetildiğinde aralarındaki çekişmenin T.M.K.'nun 688 ve takip eden düzenlemeleri gereğince paylı mülkiyet hükümlerinin uygulanmak suretiyle giderilmesi gerektiği tartışmasızdır.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman istiyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir. Bilindiği üzere M.K.nun 706, B.K.nun 2l3, T.K.nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne varki, taşınmazın kullanma biçimi

tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak ( fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya şuyun satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, " akte vefa" kuralının yanında M.K.nun 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pekçok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, M.K.nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, M.K.nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Somut olaya gelince; çekişmeli 278 ada 1 sayılı parsel üzerindeki yapıda meydana getirilen bölümler yönünden kat mülkiyeti ve kat irtifakı kurulmadığından taşınmazın paylı mülkiyet üzere ve taraflarında taşınmazda paydaş oldukları, tüm paydaşların bir arada yaptıkları bir harici taksimin veya uzun zamandan beri taşınmazın kullanımı yönünden gerçekleştirilen fiili bir durumun yaratılmadığı dosya kapsamı ile sabit olup, ayrıca her iki tarafında taşınmazda kullandıkları yer bulunduğundan davacı yönünden intifadan men olgusunun da gerçekleşmediği gözetilerek elatmanın önlenmesi isteğinin de reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı Ş..'in temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2147, Karar No: 2012/3910, Tarih: 04.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2147 E.  ,  2012/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, ... Vergi Dairesi mükelleflerinden... İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti'nin idareye 31.12.2008 tarihi itibariyle 33.695,24 TL. vergi borcu olduğunu, adı geçen şirketin iki aracına 09.09.2008 tarihinde haciz konulduğunu, ... 10. İcra Müdürlüğü'nün 2007/601 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde araçların satışından kalan 14.516,08 TL'nin birinci sıradaki SSK ... İl Müdürlüğü'ne verilmesine karar verildiğini, 6183 Sayılı Kanun'un 21. maddesine göre garameten taksim yapılması gerektiğini, sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, düzenlenen sıra cetvelinde usule aykırı bir durum olmadığını, 6183 sayılı Kanunun 69. maddesine uygun düzenlendiğini, birden fazla kamu alacağının haczinde tarih sırasının gözetilmesi gerektiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ihalesi yapılan araçların kayıtlarına vergi borçları nedeniyle ihale tarihinden önce haciz konulduğu, 6183 sayılı Kanunun 21. maddesince 3. şahıslar tarafından haczedilen mallar, paraya çevrilmeden evvel o mallar üzerine amme alacağı için haciz konulması durumunda kamu alacağının da hacze iştirak edeceği ve satış bedelinin garameten taksim edileceği hükmü bulunduğu, bu hüküm gereği şikayete konu sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dava sıra cetveline itiraz davasıdır. Sıra cetveli kural olarak ilk kesin haczi koyan icra dosyasından düzenlenir. Sıra cetvelinin ilk haczi koyan icra dosyası dışında başka bir dosyadan düzenlenmesi sıra cetvelinin iptali sebebidir.Somut olayda şikayete konu sıra cetveli ... 10. İcra Müdürlüğü'nün 2007/601 takip sayılı dosyasından düzenlenmiş ve yine aynı İcra Müdürlüğü'nün 2008/10355 takip sayılı icra dosyası üzerinden tebliğe çıkarılmıştır. Her iki icra dosyası incelendiğinde şikayete konu araçların 2008/10355 sayılı dosyadan haczedildiği ve bu dosyadan satıldığı halde sıra cetvelinin taraflarla hiç ilgisi olmayan 2007/601 sayılı dosyadan düzenlenmesi ve diğer dosyadan tebliğe çıkarılması, bu tebliğe göre mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi doğru olmayıp, İcra Müdürlüğü'nce 2008/10355 sayılı takip dosyasından, taraflar ile ilgili sıra cetveli tanzim edilip, bu sıra cetvelinin tebliğe çıkarılması ve süresi içerisinde dava açılması halinde davaya bakılması gerekirken yanılgılı gerekçe ile ... 10. İcra Müdürlüğü'nün 2007/601 sayılı takip dosyasından tanzim edilen ve aynı İcra Müdürlüğü'nün 2008/10355 sayılı takip dosyasından tebliğe çıkarılan sıra cetvelinin bu dosyanın sıra cetveli imiş gibi karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/610, Karar No: 2013/747, Tarih: 04.02.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/610 E.  ,  2013/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...’ne İzafeten Tasfiye Kurulu Başkanı ... Lisesi Müdür Yardımcısı ....arasındaki davadan dolayı ... 1.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 09.10.2012 gün ve 2010/152-2012/685 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 1136 Sayılı Kooperatifler Kanunu’nun uygulanmasından kaynaklanan kooperatif üyesinin kooperatif aleyhine açtığı tazminat isteğine ilişkin olup, Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 09.02.2012 gün ve 1 Sayılı kararı uyarınca bu tür davalardan kaynaklanan temyiz istemlerinin 23. Hukuk Dairesi’nce incelenmesine karar verildiğinden dosyanın anılan Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 23.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10188, Karar No: 2013/12755, Tarih: 17.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10188 E.  ,  2013/12755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UZUNKÖPRÜ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2013

Yanlar arasında görülen elatmanın  önlenmesi,kal  davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı  tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulüne karar verildiği halde; gerekçeli kararda yıkım yönünden bir hüküm kurulmamıştır.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve HUMK.'nun 376. (HMK. 186) maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. (HMK. 297) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. (HMK. 297) maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.'nun 389. (HMK. 297) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ve HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda davanın kabulüne karar verildiği halde, gerekçeli kararda yıkım yönünden bir hüküm kurulmaması suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 gün,1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30717, Karar No: 2016/10733, Tarih: 27.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30717 E.  ,  2016/10733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın, katılanı sırtından bıçaklaması üzerine, katılanın hayati tehlike geçirmesine ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda, TCK’nin 86/1. maddesinden temel hapis cezası tayin olunduktan sonra sırasıyla TCK’nin 86/3-e, 87/2-b ve 87/2-son maddeleri uyarınca hapis cezasının belirlenmesi gerekirken, doğrudan 8 yıl 6 ay hapis cezası tayin edilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nden alınan 11/11/2010 tarihli, 2010/2409 sayılı raporda splektomi (dalak çıkartılması ameliyatı) işleminin, organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olduğu; ayrıca diğer yaralanma bölgelerinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine neden olup olmadığı husunun 6 ay sonra yapılacak kontrol muayenesi sonucunda değerlendirilebileceğinin ayrıca yüz sınırlarında lezyon bulunmadığından yüzün sürekli değişikliğine veya yüzünde sabit ize neden olmadığının belirtildiği; Tokat Devlet Hastanesi'nden alınan 289 sayılı 02/04/2012 tarihli adli raporda ise yüzünde sabit ize neden olduğunun ayrıca duyularında veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğunun belirtilmesi karşısında öncelikle hangi duyu veya organda işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğunun belirtilmediği de görülmekle raporlar arasındaki çelişkinin giderilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

b) Kavganın diğer tarafında bulunan temyiz incelemesine konu olmayan sanıklar ..... da, suça sürüklenen çocuk ...'ü basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve hayat fonksiyonlarını orta 2. dereceden etkiler şekilde yaraladığı olayda, suça sürüklenen çocuk müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği de nazara alınarak, suça sürüklenen çocuk hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulama yeri olup olmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilememesi,

c) Uygulamaya göre, TCK'nin 87/2-b, 29. 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca ceza hesap edilirken hata yapılarak suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.