muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29550, Karar No: 2014/33140, Tarih: 25.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/29550 E.  ,  2014/33140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2011/212-2013/267

Hüküm süresi içinde davalı İ.. Turizm Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı İ.. Turizm Tic. Ltd. Şti.'ne bağlı olarak 06.11.1998-02.06.2008 tarihleri arasında çalıştığını, 02.06.2008 tarihinde işyerinin İ.. Turizm Tic. Ltd. Şti. tarafından diğer davalı A.. Yol Yardım Hizmetleri Tic. A.Ş.'ne devredildiğini ve çalışmasının 03.12.2010 tarihine kadar devam ettiğini ileri sürerek, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı, işyerini devreden işveren konumunda bulunan davalı İ.. Turizm Tic. Ltd. Şti'nin kendisine bağlı gerçekleşen çalışma süresi yönünden davacının hak kazandığı işçilik alacaklarından sorumlu olacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı İ.. Turizm Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının 09.11.1998-31.05.2008 tarihleri arasında davalı İ.. Turizm Tic. Ltd. Şti.'ne, 01.06.2008-30.11.2010 tarihleri arasında ise diğer davalı A.. Yol Yardım Hizmetleri Tic. A.Ş.'ne bağlı çalıştığı görülmektedir. 02.06.2008 tarihli devir protokolü ile işyerinin davalı davalı İ.. Turizm Tic. Ltd. Şti. tarafından davalı A..Yol Yardım Hizmetleri Tic. A.Ş.'ne devredildiği sabit olup, davacının iş sözleşmesi 30.11.2010 tarihinde son bulmuş ve dava 10.02.2011 tarihinde açılmıştır. İşyerinin devredildiği tarih ile ile dava tarihi arasında iki yıldan fazla süre geçtiğinden evreden işveren olan davalı davalı İ..Turizm Tic. Ltd. Şti.'nin dava konusu fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarından sorumlu tutulması hatalıdır. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, davalı İ.. Turizm Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43558, Karar No: 2018/10102, Tarih: 26.06.2018

**18. Ceza Dairesi         2015/43558 E.  ,  2018/10102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29/11/2011 tarih, 2010/200 Esas, 2011/430 sayılı kararına ilişkin, sanık tarafından, hakkında bipolar bozukluk teşhisi konulduğu, ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğü gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulması üzerine, Mahkemece CMK’nın 318. maddesi uyarınca başvurunun kabule değer görüldüğü, devamla duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda da Adli Tıp Kurumu’nun 01.03.2013 tarihli raporuyla sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 311 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluşmadığının tespiti halinde, aynı Yasanın 323/1. maddesi uyarınca Mahkemenin 29/11/2011 tarih 2010/200 Esas, 2011/430 Karar sayılı önceki hükmün onaylanması ve hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken sanık hakkında yeniden mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, mahkumiyet hükmüne ilişkin bölümlerin karardan çıkarılarak yerine “CMK’nın 323/1. maddesi uyarınca, Mahkemenin 29/11/2011 tarih 2010/200 Esas, 2011/430 Karar sayılı önceki hükmünün onaylanması ve kararın aynen infazına” ibaresinin yazılması suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1388, Karar No: 2023/1184, Tarih: 22.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1388 E.  ,  2023/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Şikayetin Kabulü

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı şikayet olunan ...

vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde; borçluya ait aracın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanlar arasında garame yapıldığını, sıra cetvelinde 4. sırada yer verilen müvekkili kurumun da garameye katılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan ... cevap dilekçesinde; müvekkili kurumun haczinin 2. Sırada olduğunu, garameye girecek tutarın bildirildiğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/1Esas 2016/2 Karar sayılı kararıyla; 6183 sayılı yasanın 21. Maddesi gereğince kamu alacağının hacze iştirak edeceğini şikayetçi vergi dairesinin garameye girmesi gerektiğini, şikayetin kısmen kabulü ile sıra cetvelinin iptali talebinin reddine garameye ilişkin talebin kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay ( Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 2016/7387 Esas, 2020/1145 Karar sayılı ilamı ile sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve şikayet sonucundan etkilenecek olan alacaklılar yargılamaya dahil edilmeli, onlar hakkında da hüküm kurulması gerektiği, şikayet nedeniyle verilecek karardan etkilenecek olanlara şikayet dilekçesi tebliğ edilerek, taraf teşkilinin sağlanması suretiyle yargılamaya devam edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak taraf teşkilinin sağlandığı, 6183 sayılı Yasanın 21. maddesinde 3. kişilerce haczettirilen mallar, paraya çevrilmeden önce o mal üzerine amme alacağı için de haciz konulursa bu alacağın hacze iştirak edeceği ve satış bedelinin aralarında garame yapılarak paylaştırılacağının düzenlendiği, şikayetçi vergi dairesinin haczinin satış tarihinden önce gerçekleştiği, 4.sıra haciz alacaklısı olduğu, bu durumda şikayetçi vergi dairesinin hacze iştirak ettirilerek, satış bedelinin garame yapılarak paylaştırılması gerektiğinden şikayetin kabulüne sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan ... vekili temyiz dilekçesinde ; 6183 Sayılı Yasa kapsamındaki müvekkil kurum alacağının öncelikli olduğu ve garameye girmesi gerektiğini, bu durumda müvekkil kuruma husumet tevcih edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, yargılama giderleri ve harçtan muaf olan ve davanın açılmasına sebebiyet vermeyen müvekkil kurum aleyhine hüküm kurulması yasaya aykırı olduğunu temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK 142. maddesi, 6183 Sayılı Yasa 21. maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Şikayet olunan ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Şikayet Olunan SGK harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunabileceğine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4687, Karar No: 2011/3500, Tarih: 29.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/4687 E.  ,  2011/3500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

t Mahkemesi’nce verilen 11.11.2008 tarih ve 2008/323-2008/376 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22.03.2011 gününde davacı avukatı .. ile davalı avukatı .... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette %50 pay sahibi bulunduğunu, diğer %50 pay sahibinin davalı ... olduğunu, birlikte temsil ve ilzama yetkili olduklarını, müşterek imzalarla birçok sözleşmeler yapıldığını, 10.07.2007 tarihli TSG yayınlanan karar ile şirket müdürlüğüne şirketin %50 pay sahibi davalı ... ile birlikte pay sahibi olmayan ve fakat bu davalının ortak bulunduğu başka şirkette işçisi olan diğer davalının atandığının öğrenildiğini, karar altındaki imzasının iradesinin hileli yolla ve fesada uğratılarak elde edildiğini, o tarihli karar defterine şirketin ‘KURT’ olan unvanına ‘ER’ ibaresinin eklenmesi amaç ve kastıyla imzasının alındığını, davalıların kötüniyetli olduğunu, müvekkilinin menfaatlerinin risk altında bulunduğunu ileri sürerek, davalı şirketin 26.06.2006 tarihli kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilleri şirket ile ...’a husumet düşmeyeceğini, davacının kötüniyetli bulunduğunu, öğrenci olduğu için müdürlük yapamayacağından bu görevinden isteği ile ayrıldığını, açığa imza attığını ve diğer iddialarını kanıtlaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, iptali istenen ortaklar kurulu kararındaki imzalardan birinin %50 pay sahibi davacıya ait olduğu hususun çekişmesiz bulunduğu, davalı ...’un şirketin kuruluşundan beri davacı ile birlikte temsil ve imzaya yetkili olduğu, limitet şirkette müdürün ortak olma zorunluluğunun olmadığı, davacının açığa imza attığını iddia ettiği, bunun sonuçlarını öngörmesinin gerektiği, iddiasını yazılı kanıtla ispat etmesinin zorunlu olduğu, tanıkla ispatın mümkün bulunmadığı, suç teşkil edecek hususta yemin teklif edilemeyeceği, iddianın kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 825.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12581, Karar No: 2010/21139, Tarih: 09.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12581 E.  ,  2010/21139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşları nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 ve 35 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/119, Karar No: 2010/155, Tarih: 22.06.2010

1. Ceza Dairesi 2010/1-119 E., 2010/155 K.

**1. Ceza Dairesi 2010/1-119 E., 2010/155 K.**

**- SÜRELERİN HESAPLANMASI

- TEMYİZ TALEBİ VE SÜRESİ

- ULUSAL BAYRAM VE GENEL TATİLLER HAKKINDA KANUN**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 39 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 310 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 317 ]

**"İçtihat Metni"**

1- Sanık S... E...' nin kasten öldürme ve yağma suçlarından beraatine,

2- Sanıklar G... Ç... ve A... S...'ın;

a) Kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCY'nın 82/1-h, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

b) Nitelikli yağma suçundan ise 5237 sayılı TCY'nın 149/1-a, c, h, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca on iki yıl altı ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.12.2008 gün ve 99-292 sayılı kasten öldürme suçundan re'sen temyize tabi olan hükmün, katılan Hanife vekili, sanıklar G... ve A... müdafileri ile sanık S... hakkındaki kasten öldürme ve nitelikli yağma suçundan verilen beraat kararları aleyhine o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 06.04.2010 gün ve 5981-2071 sayı ile;

"Aynı eylemden yargılanan sanıklar G..., A... ve S... arasında savunma açısından çıkar çatışması bulunduğu, bu nedenle sanıkların aynı vekillerle temsili usulüne aykırı olduğu anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 85-242 sayılı kararı da dikkate alınarak, her bir sanık için ayrı müdafii atanması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle Avukatlık Yasasının 38/2 ve CMK'nun 152. maddesine aykırı davranılması,

Usul ve Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii, müdahil vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin değişik gerekçeyle, tebliğnamedeki düşünce gibi bozulmasına" karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise 20.05.2010 gün ve 118119 sayı ile;

Usul ve Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii, müdahil vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin değişik gerekçeyle, tebliğnamedeki düşünce gibi bozulmasına" karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise 20.05.2010 gün ve 118119 sayı ile;

"Yerel mahkemenin 04.12.2008 tarihli hükmü, katılan Hanife Sırakaya vekili Av. E... T...'ın yüzüne karşı ve CMK'nun 34/2. maddesine uygun olarak tefhim edilmiştir. Tefhim tarihine göre 1 haftalık temyiz süresinin son günü 11.12.2008'dir. Ancak bu tarih Kurban Bayramının 4. gününe tesadüf etmektedir ve resmi tatildir. Bu nedenle CMK'nun 39/4. maddesi uyarınca, temyiz süresi ertesi gün olan 12.12.2008 günü sona erecektir. Katılan H... S... vekilinin temyiz dilekçesinin tarihi ise 15.12.2008'dir. Her ne kadar 01.12.2008 gün ve 14331 sayılı Başbakanlık Genelgesinde, 12.12.2008 Cuma günü kamuda çalışan memur, işçi ve diğer personelin idari izinli sayılacakları belirtilmiş ise de; anılan günde resmi daire ve kuruluşların tatil edileceklerinden söz edilmemiş, aksine anılan genelgede 'hizmetlerin aksatılmaması, kurum yöneticilerince gerekli tedbirlerin alınması ve zorunlu hizmetlerin yürütülmesi için asgari seviyede eleman bulundurulması' belirtilmek sureti ile, 12.12.2008 tarihinde tüm resmi daire ve kuruluşların açık olduğu ve bu günün tatil edilmediği açıkça vurgulanmış bulunmaktadır. Bu nedenle katılan Hanife Sırakaya vekilinin 04.12.2008 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, en geç 12.12.2008 Cuma günü mesai bitimine kadar temyiz etmesi gerekirken 15.12.2008 tarihinde ve yasal süresinden sonra temyiz etmesi nedeni ile, yüksek Dairenin, sanıklar G... Ç... ve A... S...ın kazanılmış haklarını da etkileyecek olan katılan H... S... vekilinin temyiz istemini, süresinden sonra yapılması nedeni ile ret etmesi gerekir" görüşü ile Özel Daire bozma kararının katılan Hanife Sırakaya vekilinin temyizi yönünden kaldırılarak, katılan Hanife Sırakaya vekilinin temyiz isteminin CYUY'nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi isteminde bulunmuştur

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar G... Ç... ve A... S... 'ın, kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarından mahkûmiyetlerine, sanık S... E...nin, kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarından beraatine ilişkin yerel mahkeme hükmü Özel Dairece, aralarında çıkar çatışması bulunan sanıkların aynı müdafi tarafından savunulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş, Yargıtay C. Başsavcılığı ise katılan Hanife vekilinin temyizinin süresinden sonra olduğu görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurmuştur.

Sanıklar G... Ç... ve A... S... 'ın, kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarından mahkûmiyetlerine, sanık S... E...nin, kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarından beraatine ilişkin yerel mahkeme hükmü Özel Dairece, aralarında çıkar çatışması bulunan sanıkların aynı müdafi tarafından savunulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş, Yargıtay C. Başsavcılığı ise katılan Hanife vekilinin temyizinin süresinden sonra olduğu görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurmuştur.

Görüldüğü gibi, Özel Daire ile Yargıtay C. Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; katılan Hanife Sırakaya vekilinin hükmü süresinde temyiz edip etmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Yerel mahkeme hükmünün, katılan vekilinin yüzüne karşı 04.12.2008 tarihinde tefhim edildiği, temyiz süresinin 11.12.2008 tarihinde sona erdiği, ancak 11.12.2008 Perşembe gününün, Kurban Bayramının son gününe denk gelmesi nedeniyle bu sürenin 12.12.2008 Cuma günü mesai saati bitimine kadar uzadığı, Başbakanlığın 01.12.2008 gün ve 14331 sayılı yazısı uyarınca "12 Aralık 2008 gününün hizmetlerin aksamaması açısından gerekli tedbirin alınması ve asgari seviyede personelin bulundurulması" kaydıyla idari izin günü olarak belirlendiği, katılan Hanife vekilinin ise hükmü 15.12.2008 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmaktadır.

E... hakkında kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarından verilen beraat kararı katılan H... S... vekili dışında, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından da temyiz edilmiş ancak diğer sanıklar Gıyasettin ve Adnan hakkında kasten öldürme ve yağma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri sadece katılan vekili tarafından aleyhe temyiz edilmiştir. Bu nedenle katılan vekilinin temyizinin süresinden sonra olup olmadığının hususunun saptanması oldukça önemlidir.

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY'nın temyizin süresini düzenleyen 310. maddesinde, yüze karşı açıklanan hükmün bu tarihten itibaren bir hafta içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir.

5271 sayılı CYY'nın 39/2. maddesinde; "süre hafta olarak belirlenmişse, tebligatın yapıldığı günün son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai bitiminde sona erer", 4. fıkrasında ise, son günün tatile rastlaması durumunda sürenin, tatilin ertesi günü sona ereceği hükme bağlanmıştır.

Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkındaki 2429 sayılı Yasanın 2/B-2. maddesi; "Kurban Bayramı; Arefe günü saat 13.00'ten itibaren 4,5 gündür" şeklindedir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;