muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/488, Karar No: 2020/105, Tarih: 18.02.2020

Mağdurun tüm aşamalarda kendisini antrenman yapacağından bahisle evine götüren sanığın, yatak odasında cinsel organını zorla anüsüne soktuğuna ve evin odalarının konumu ile eşyaların deseni ve rengine dair ayrıntılı bir şekilde istikrarlı anlatımları, Bandırma Devlet Hastanesince düzenlenen 12.03.2016 tarihli raporda mağdurun anal kanalında saat altı hizasında hematom ve fissür hattı bulunduğunun tespit edilmesi, katılan ...'un olay tarihinde antrenmandan döndüğünde tedirgin ve tuhaf bir hâli olan mağdurun hemen kardeşlerinin yanına sokulduğuna, sanığın evlerinden ayrılmasından sonra yüzüstü kapaklanıp ağlayarak yaşadıklarını kendisine anlattığına ve olaydan sonra bir hafta tuvalete gidemeyen mağdurun bir süre kendileriyle birlikte uyuduğuna ilişkin samimi beyanları, atılı suçlamayı kabul etmeyip mağdurun evine hiç gelmediğini belirten sanığın, mağdurun evin içerisindeki bir çok eşyayı renkleri ve konumlarıyla tarif etmesini hatta bilgisayarlarında bulunan oyunu dahi bilmesini açıklayamayıp evlerinin kapısının süreli açık olduğuna, isteyenin girip çıktığına dair suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılan savunmaları ve İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 24.06.2016 tarihli raporda sanığın evinden alınan nevresim ve çarşaf ile mağdura ait tişört üzerinde birbiriyle uyumlu erkek genotip özellikli meni örnekleri bulunduğunun belirlenmesi karşısında sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarının sabit olduğu, bu bağlamda dosyadaki diğer tüm deliller nazara alındığında nevresim ve çarşaf ile mağdura ait tişört üzerinde bulunan meni lekelerinin sanığa ait olup olmadığının belirlenmesinin sonuca etkili olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesinin direnme gerekçesi isabetli olduğundan uygulamanın denetlenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık hakkında eksik araştırmayla mahkûmiyet hükümleri kurulduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 18.01.2018 tarihli ve 4016-110 sayılı direnme kararına konu hükmündeki gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.02.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16953, Karar No: 2008/21074, Tarih: 23.12.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/16953 E.  ,  2008/21074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 30.674,37 YTL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.12.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat ..... ile davalılardan ... vekili Avukat .....i geldiler. Diğer davalı adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine göre, davacı ile ...’nin tüm, davalı (Hazine)...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- 492 sayılı Harçlar kanunun 13/J maddesine göre Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan muaftır. Öte yandan hangi idarelerin genel bütçe içerisinde kaldığı 5018 sayılı Kamu mali yönetimi ve Kontrol Kanunun 12. maddesi ve eki 1 sayılı cetvelde düzenlenmiş olup ... 1 sayılı cetvelin 9. sırasında yer almıştır. Bu duruma göre, davalı olarak gösterilen ...’nın harçtan muaf olduğu açık ve seçiktir. Hal böyle olunca da davacı tarafından yatırılan başvurma ve peşin harçtan ...’nın sorumlu olmayacağı göz ardı edilerek, diğer davalı ile birlikte sorumluluğuna yol açacak biçimde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 8.bendi tümüyle silinerek yerine;

“8-Davacı tarafından başvurma ve peşin harç olmak üzere yatırılan toplam 869-YTL harcın davalı ...’den dayanışmalı olarak tahsili ile davacıya verilmesine,

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 8.bendi tümüyle silinerek yerine;

“8-Davacı tarafından başvurma ve peşin harç olmak üzere yatırılan toplam 869-YTL harcın davalı ...’den dayanışmalı olarak tahsili ile davacıya verilmesine,

Reddedilen ve kabul edilen miktarlar nazara alınarak, davacı tarafça yapılan toplam 697,00-YTL yargılama giderinden takdiren 397,00-YTL’nin davalılardan dayanışmalı olarak alınarak davacıya verilmesine bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA,Davalılardan ... yararına takdir edilen 550.00 YTL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, taraflarca 60.00YTL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden Denizcilik İşl.A.Ş.'ye yükletilmesine, 23.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10090, Karar No: 2020/14175, Tarih: 20.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10090 E.  ,  2020/14175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılanın yaralanması hakkında Hatay Adlî Tıp Şube Müdürlüğü'nün 09/06/2015 tarihli raporunda ''... sol kaşında 5 cm uzunlukta 0,5 cm derinlikte kesi olduğu, sütüre edildiği bildirildiği, Tarafımızca yapılan muayenesinde: sol kaş üzerinde yarım ay şeklinde etraf dokudan koyu renkli ve alçak seviyeli sütür izi skar olduğu, bu yaranın gün ışığında veya iyi aydınlatılmış bir ortamda koşma mesafesinden ilk bakışta belirgin bir şekilde ayırt edilebildiği, yüzde sabit iz niteliğinde OLDUĞU görüldü.... Yumuşak doku lezyonuna yol açtığı bildirilen yaralanmasının; Sonuç: 1-Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLDUĞU 2-Yüzde sabit iz niteliğinde OLDUĞU kanaatini bildirir rapordur.'' şeklinde tespitlere yer verildiği, yaralanmanın yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığı hususunda olay tarihinden en erken altı ay sonra, katılanın tüm film, grafi ve tedavi evrakları, kesin ve geçici raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğünden veya Üniversite Hastanesi Plastik Cerrah ya da Adli Tıp Uzmanı ünvanlı yetkili doktordan rapor aldırılması gerektiği, bununla birlikte yüzde sabit izin basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte bir yaralanma olduğu gözetilmeden, bu haliyle rapor içeriğinin Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp, hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı anlaşılmakla; katılana ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kat’i raporları temin edilip Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'na sevk edilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere göre katılanın yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 20.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9630, Karar No: 2016/3856, Tarih: 03.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/9630 E.  ,  2016/3856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

Dairemize ait 06.05.2013 gün, 2013/3875 Esas, 2013/6610 Karar sayılı geri çevirme kararının gereğinin kısmen yerine getirilmediği, geri çevirme kararında vurgulandığı üzere .... İcra Müdürlüğü'nün 2009/5547 esas sayılı icra takip dosyasının aslı ve onaylı örneklerinin getirtilmediği, bu haliyle 06.05.2013 tarihli geri çevirme gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği, ayrıca gerekçeli kararın davacı vekiline usulune uygun tebliğ edildiğine dair tebligat mazbatasının da bulunmadığı anlaşıldığından; bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

1-Gerekçeli kararın davacı vekiline usulune uygun tebliğ edildiğine dair tebligat mazbatasının dosyaya eklenmesi, usulüne uygun tebligat yapılmadığı anlaşılırsa bu kez gerekçeli kararın davacı üçüncü kişi vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtiğinde ve gerektiğinde 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 432. maddesindeki yasal prosedürün işletilmesinden sonra gönderilmesi,

2-.... İcra Müdürlüğü'nün 2009/5547 esas sayılı icra takip dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak, temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Mahal Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23487, Karar No: 2012/24969, Tarih: 04.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/23487 E.  ,  2012/24969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/190, Karar No: 2020/3964, Tarih: 08.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/190 E.  ,  2020/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 25.05.2018 tarih ve 2014/337 E- 2018/595 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.11.2018 tarih ve 2018/1437 E- 2018/1346 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 06.10.2020 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı asil ... ve vekilleri Av. ..., Av. ..., Av. ... Av. ...ile davalılardan ... vekili Av. ..., davalılar ..., ... vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av. ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin BKT İnşaat Ltd.Şti'nin ortağı iken 13.02.2009 tarihli protokol uyarınca, yine 13.02.2009 tarihli ... 20. Noterliği'nin 5047 ve 5050 yevmiye sayılı devir sözleşmeleri ile hisselerinin tamamını davalılardan ... ve ...'e devrettiğini, noterden devir işlemi yapılmadan önce BKT Ltd. Şti.'nin hisselerinin tamamının Akgün gruba satılmasına ilişkin olarak taraflar arasında protokol tanzim edildiğini, bu protokolde taraflara düşen edimlerin belirtildiğini, satış bedeli olarak 6.630.000,00 USD kararlaştırılıp, bu bedelin 1.500.000,00 USD'lik kısmının nakit, 280.000 USD'lik kısmının Akgün gruba ait müşteri çekleri ile ödeneceğinin, geri kalan kısmın ise 30.08.2009 tarihinde 900.000,00 USD, 30.03.2010 tarihinde 900.000,00, 30.08.2010 tarihinde 900.000,00 USD, 30.03.2011 tarihinde 900.000,00 USD ve 30.09.2011 tarihinde 1.250.000,00 USD olarak ödemelerin yapılacağının belirlendiğini, hisse devrine ilişkin protokol gereğince 1.500.000,00 USD'lik kısmının devralanlar ..., ... ve ... tarafından ödendiğini ve bu kısmın diğer davalılar ve şirket ortakları ... ile ... ile müvekkili arasında gelen paralardan devreden şirket ortaklarınca ödenen borçlar da düşülmek kaydı ile paylaştırıldığını, yapılan ödemelerle müvekkilini bağlayan borcun kalmadığını, bu paylaşma neticesinde müvekkiline ilk gelen 1.500.000,00 USD'lik bölümden ödemeler düşüldükten sonra 400.000,00 USD para kaldığını, protokol gereği hisse devrine ilişkin ödenmesi gereken bedel ve ödeme şekli belirlenmiş olmasına rağmen müvekkilin hissesinin bedelini alamadığını, protokol hükümleri uyarınca ödenmiş bulunan 1.500.000,00 USD nakit bedelin yanında devir ile birlikte Akgün gruba ait müşteri çekleri ile 280.000,00 USD ödenmesi öngörülmesine rağmen müvekkilinin payına bu çeklerden düşen kısmın ödenmediğini, bütün para ödenmeden hisse devrinin yürürlüğe girmeyeceğinin hüküm altına alındığını, davalı tarafın ödemelere ilişkin davacıya senet vermediği gibi senetleri diğer hisse devreden ortaklara verdiğini, müvekkilin alacağını istemesi üzerine taraflar arasında imzalanan 21.02.2009 tarihli belge ile borcunun kalmadığının söylendiğini, müvekkilinin bu belgeyi ilk ödenen 1.500.000,00 USD'nin paylaşımına ilişkin ve bu ödemeye münhasıran imzaladığını ileri sürerek, müvekkilin protokol gereğince yapılan devir işlemleri sebebi ile mevcut 1.809.447,50 USD bakiye alacağının bulunduğunun tespiti ile işbu bedellerin protokol hükümlerinde belirtilen tarihlerde müvekkilinin hissesi oranında faiziyle ödenmesine, davalılardan ... ve ... adına tanzim edilen senetler nedeniyle şirket hissesi oranında müvekkilin alacaklı olduğunun tespiti ile işbu bedelin müvekkiline ödenmesine, davalıların tümü hakkında hüküm ifade eden 21.02.2009 tarihli belgenin ilk ödeme olan 1.500

.809.447,50 USD bakiye alacağının bulunduğunun tespiti ile işbu bedellerin protokol hükümlerinde belirtilen tarihlerde müvekkilinin hissesi oranında faiziyle ödenmesine, davalılardan ... ve ... adına tanzim edilen senetler nedeniyle şirket hissesi oranında müvekkilin alacaklı olduğunun tespiti ile işbu bedelin müvekkiline ödenmesine, davalıların tümü hakkında hüküm ifade eden 21.02.2009 tarihli belgenin ilk ödeme olan 1.500.000,00 USD'ne ilişkin olup, bu ödemeye münhasır olduğunun kabulüne, aksi halde işbu belgenin hata ve hile sebebiyle iptaline, mümkün olmaz ise, geçersiz yapılan limited şirket hisse devir işleminin iptali ile davacının şirket hisselerinin kendisine iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, noterden yapılan devir belgesinin resmi senet olup aksinin yazılı delille ispatının gerektiğini, davacının kendi rızası ile noterde hiçbir baskı altında olmadan ve serbest iradesiyle hissesini devrettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar ..., ... ve ... vekili, müvekkillerinin hisse devir bedellerinin tamamını davacı dahil tüm devreden hissedarlara ödediğini, devrin noter huzurunda yapıldığını, davacının kendi beyan ve imzası ile devri ve tahsilatı onayladığını, bu hususun şirket ortaklar kurulu kararıyla da tespit edildiğini, davacının müvekkillerinden herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Bavraktaroğlu vekili, noter huzurunda kendi beyan ve imzası ile devir sözleşmesini imzalayan davacının hiçbir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının hisselerini davalılar ... ve ...'e sattığı, sözleşme ilişkisinin davacı ile bu davalılar arasında olup diğer davalılarla davacı arasında sözleşme ilişkisi olmadığından bu iki davalı dışındaki davalıların davacıya karşı herhangi bir yükümlülükleri ve dolayısıyla davalı sıfatlarının bulunmadığı, hisseleri devralan davalılar yönünden ise, noterde yapılan hisse devir sözleşmesine göre hisse satış bedellerinin aldığının beyan edilmiş olması, hisse devrinin 1.500.000 USD bedel üzerinden yapıldığının ve davalıların hisse devir bedeli olan 1.500.000 USD'ni ödediklerinin banka dekontları, protokol kapsamı ile kanıtlamış olduğu, davacının hata, hile iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, protokol ve ek protokol içeriğinde davacıdan hisse alan davalılar Nuran ve ...'ün imzalarının bulunmadığı, bunlar adına temsilen veya vekaleten imza atıldığına dair kayıt da bulunmadığı dikkate alındığında bu belgelerin bu davalılar için bağlayıcılığı bulunmadığı, hisse devralan bu iki davalı yönünden hüküm ifade edecek belgelerin sadece noter huzurunda yapılan hisse devir sözleşmeleri olduğu, bu sözleşmelere göre hisse devir bedellerinin 1.333.000,00 TL olarak gösterildiği ve bu tutarların bu iki davalı tarafından ödendiği, davacının hisse bedeli karşılığı 1.500.000,00 USD tahsil ettiğini kabul ettiği, bu durumda davacının bu iki davalıdan bakiye hisse bedeli talep etme hakkının bulunmadığı, davalı ... ve ...’ün BTK Ltd. Şti’nin eski ortakları olup payını davalı ...’a devrettikleri, bu davalıların davacıyla herhangi bir sözleşme ilişkisi ve ödeme taahhütleri bulunmadığı, davacı aleyhine sebepsiz zenginleştikleri, davacıya yapılması gereken ödemeleri tahsil ettikleri yönünde somut delil sunulmadığı, davalı ...’ın protokol başlıklı belgede ve ek protokolde imzası olduğu, ...’ın, davalı ...’den hisse almak suretiyle ortak olduğu, davacıyla doğrudan bir hisse devir sözleşmesi yapmadığı, imzaları inkar edilmeyen protokolde ve ek protokolde taraflar arasında görüşmelerin yapıldığı, hisseleri devredilen BKT Şirketi'ne ait borçların ne kadarının kim tarafından ödeneceğinin ayrıca, 6.630.000,00 USD'nin taksitlerle ödenmesinin kararlaştırıldığı anlaşılmakla birlikte, 21.02.2009 tarihli sözleşmeyle tarafların aralarındaki alacak-borç ilişkisini yeniden düzenleyerek davacının herhangi bir alacağının kalmadığını, tüm alacak ve borçların davalı ...’e ait olduğunu beyan ederek imzaladığı, protokol ve ek protokol kapsamında devir bedelinin 6.630.000,00 USD olduğunun kabulü halinde dahi davacının 21.02.2009 tarihli el yazılı belgedeki beyanına göre hiçbir alacağının kalmadığını beyan ettiği, tüm alacak ve borçların davalı ...’e ait olduğunu kabul ettiği, protokollere itibar edilse dahi bu protokollerden kaynaklanan bakiye alacakların ...’e ait olduğunu davacının kendi imzasıyla kabul ettiği, devreden ve devredenler arasında bu hususun 21.02.2009 tarihli sözleşmeyle düzenlendiği, bu nedenle davacının protokoller kapsamında davalılardan talep edebileceği bir alacağının kalmadığı, davacı her ne kadar, hisse bedeli olarak kendisine ödenen 1.500.000,00 USD'den bir kısmını şirket borçları için ödediğini, bu nedenle protokollerin uygulanması gerektiğini iddia etmiş ise de, yine kendisinin delil olarak sunduğu 21.02.2009 tarihli belgeyle başkaca bir alacağının kalmadığını kabul ve beyan ettiği, davacı 21.02.2009 tarihli ibra belgesinin, davalılar tarafından müvekkiline ödenen 1.500.000,00 USD ile ilgili olduğunu, alacağın tamamını kapsamadığını, bu belgenin hata ve hileyle imzaladığını iddia etmiş ise de, hata ve hileye ilişkin somut hiçbir kanıt sunulmadığı, davacının daha önce BKT Ltd. Şti

.02.2009 tarihli belgeyle başkaca bir alacağının kalmadığını kabul ve beyan ettiği, davacı 21.02.2009 tarihli ibra belgesinin, davalılar tarafından müvekkiline ödenen 1.500.000,00 USD ile ilgili olduğunu, alacağın tamamını kapsamadığını, bu belgenin hata ve hileyle imzaladığını iddia etmiş ise de, hata ve hileye ilişkin somut hiçbir kanıt sunulmadığı, davacının daha önce BKT Ltd. Şti.’de yönetici konumunda olup, imzaladığı belgenin ne anlama geldiğini bilebilecek durumda olduğu, bu nedenle hataya düşürüldüğü iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle, istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 18,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.