muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1464, Karar No: 2013/61, Tarih: 19.02.2013

Hükmün esasına etkisi olmayan yargılama hukukuna ilişkin aykırılıkların, temyiz incelemesi aşamasında dosyanın esasına girilmeden önce bozma nedeni yapılması Anayasanın 141. maddesinin 4. fıkrasındaki; “Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevidir” şeklindeki hükme ve usul ekonomisine aykırı olacak, yargılamanın uzamasına ve yeni yargılama giderlerine yol açacak, aynı zamanda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil Yargılanma Hakkı” başlıklı 6. maddesinin; “Herkes gerek medeni hak ve yükümlülükleri ile ilgili nizalar, gerek cezai alanda kendisine karşı serdedilen bir isnadın esası hakkında karar verecek olan kanuni, müstakil ve tarafsız bir mahkemece davasının makul bir süre içerisinde hakkaniyete uygun ve aleni surette dinlenmesini istemek hakkını haizdir” şeklindeki düzenlemesinin ihlali anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

14.04.2008 tarihinde düzenlenen iddianamenin 23.05.2008 günü sanığa tebliğ edilmesi, 09.09.2008 günlü duruşmada tüm yasal haklarının hatırlatılarak, üzerine atılı suçun anlatılması, sanık ve müdafiinin iddianamedeki anlatılan olay ve yöneltilen suçlamalar doğrultusunda savunma yapmaları ve ne kovuşturma aşamasında ne de temyiz aşamasında haklarındaki suçlamalarla ilgili olarak yeterince bilgi sahibi olmadıkları için yeterince savunma yapamadıkları yönünde bir iddialarının bulunmaması karşısında, sanığın savunma hakkının kısıtlandığından bahsedilemeyecektir.

Sanığın savunmasının alındığı oturumda iddianamenin okunmaması suretiyle CMK'nun 191/3. maddesine aykırı davranılmış ise de;  sanığın sorgusuna geçilmeden önce iddianamede yer alan hakkındaki suçlama ve hangi kanun maddesinin uygulanmasının talep edildiği konusunda yeterince bilgilendirilmiş olması karşısında sözkonusu usul hükmüne uyulmaması, hükmün esasına tesir eder nitelikte bir aykırılık olmayıp, mutlak bozma nedenleri arasında da sayılmadığından bozma nedeni yapılmamalıdır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, hükmün esastan incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi S. Bakıcı; “1- Adil yargılama; davanın erken sonuçlandırılması olmayıp sanık ile katılanın tüm haklarını tamamen ve en iyi şekilde kullanma olanağı sağlanarak en az giderle ve en kısa zamanda sonuçlandırılmasıdır. Bunun için de sözlülük, doğrudanlık, yüz yüzelik ilkeleri modern hukuk sisteminde kabul edilmiştir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi S. Bakıcı; “1- Adil yargılama; davanın erken sonuçlandırılması olmayıp sanık ile katılanın tüm haklarını tamamen ve en iyi şekilde kullanma olanağı sağlanarak en az giderle ve en kısa zamanda sonuçlandırılmasıdır. Bunun için de sözlülük, doğrudanlık, yüz yüzelik ilkeleri modern hukuk sisteminde kabul edilmiştir.

Bu ilkelerden yola çıkan yasa koyucu, CMK.nın 176/1, 4. maddesinde iddianamenin çağrı kağıdı ile birlikte sanığa tebliğini ve savunmasını hazırlamak üzere tebliğ ile duruşma günü arasında en az bir hafta süre bulunmasını öngörmüştür. 176. madde ile yetinmeyen, iddianamenin tebliğini yeterli bulmayan yasa koyucu 15 madde sonra, sanığın üzerine atılı suçu ayrıntılarıyla öğrenmesi, savunma hakkını en iyi şekilde kullanması için iddianamenin okunmasını emretmiştir.

Yasa koyucunun yeterli görmediği, iddianamenin tebliği ile yetinilmesi yasa koyucunun amacına aykırıdır.

2- İddianame, dava açan belge olup her zaman CMK.nun 170. maddesinde yazılı unsurları taşıdığı söylenemez. Çoğu zaman deliller gösterilmemekte, olaylar mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanmamakta, lehe olan hususlar belirtilmemektedir. Bu şekilde düzenlenen bir belgenin sanığa tebliğinin yeterli olduğu, sanığın; kendisine yüklenen suçu, delillerin neler olduğunu, delillerin olayla nasıl ilişkilendirildiğini, lehine ve aleyhine olan hususları, işlendiği iddia olunan suç nedeniyle öngörülen ceza ve güvenlik tedbirlerinden hangilerine hükmedilmesinin istendiğini öğrendiği ve buna göre de savunmasını yaptığı kabul edilemez.

3- CMK.nun 193/3-c maddesine göre; iddianamenin okunması, yüklenen suçun, uygulanması istenen maddelerin sanığa açıklanmasından sonra 'yüklenen suç hakkında açıklamada bulunmamasının kanuni hakkı olduğu ve 147. maddede belirtilen diğer hakları' açıklanacaktır. İddianame veya iddianame yerine geçen belge okunmadan bu hakların sanığa bildirilmesi, hiçbir yararı olmayan, amaca hizmet etmeyen, usulen yapılan soyut bir bildirim olacaktır.

4- İddianame veya yerine geçen belge okunmadığı takdirde, yüklenen suçu anlayamayan sanığın, CMK'nun 191/3-d maddesi uyarınca açıklamaya hazır olduğunu bildirmesi de, bir şekilden ibaret olup yasa koyucunun amacına, savunma hakkının kutsallığına aykırıdır.

5- CMK.nun 191/3-b maddesinde 'İddianame veya iddianame yerine geçen belge okunur' denilmektedir. Maddenin 3. fıkrasında '… alınır', '… okunur', '… bildirilir', '… yapılır' ifadeleri kullanıldığından bu hükümler emredici niteliktedir. Vazgeçilemez, yararı olmadığı ya da bir başka hüküm uygulandığından amacın gerçekleştiği kabul edilemez.

Yasa koyucu tarafından gerekli görülüp herkes tarafından uyulması zorunlu nitelikte, buyurucu olarak düzenlenen bir hükmün yarar sağlamadığı, davayı uzatacağı ileri sürülerek uygulanmasından vazgeçilmesi; yasa koyucunun iradesine karşı çıkılması, hükmün gereksiz kabul edildiği sonucunu doğuracaktır.

Yasa koyucu tarafından gerekli görülüp herkes tarafından uyulması zorunlu nitelikte, buyurucu olarak düzenlenen bir hükmün yarar sağlamadığı, davayı uzatacağı ileri sürülerek uygulanmasından vazgeçilmesi; yasa koyucunun iradesine karşı çıkılması, hükmün gereksiz kabul edildiği sonucunu doğuracaktır.

6- Öğretide ve Ceza Genel Kurulunun bazı kararlarında benimsenen 'CMUK.nun 308. maddesinde sayılan hukuka mutlak aykırılık halleri dışındaki aykırılıkların bozma nedeni sayılabilmesi için esasa etkili olması gerekir. Esasa yani yerel mahkemece verilen hükme etkisi olmayan nispi hukuka aykırılık halleri ise bozma nedeni oluşturmayacaktır' görüşünün olayda uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Çünkü iddianamenin okunmaması, savunma hakkının kısıtlanması olup 308. maddenin 8. bendinde yer alan 'hüküm için mühim olan noktalarda mahkeme kararı ile müdafaa hakkının tahdit edilmiş olması' hükmünün ihlalidir. Yargıtay’ın bu kararı ile savunma hakkı kısıtlanmaktadır.

7- Emredici bir hükmün yerine getirilmemesinin, beraat eden sanığa son sözünün sorulmaması örneğinde olduğu gibi “nisbi hukuka aykırılık” teşkil edeceği, bu itibarla uygulanmasında fayda bulunmadığı ve bozma nedeni yapılamayacağı görüşüne katılmak mümkün değildir. Çünkü yasanın kabul ettiği savunma hakkı ile ilgili emredici hükme uymama, mutlak hukuka aykırılık hallerinden olduğu gibi savunma hakkının kısıtlanması da evrensel hukuk kurallarına aykırıdır” düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi R. Özkepir; "Ceza Muhakemesi Kanunu sistematiğinde duruşma, yargılama etkinliğinin kalbidir. Maddi gerçeğe açıklık (alenilik), yüze karşılık (vicahilik) ve sözlülük (şifahilik) ilkelerine göre yürütülen duruşmadan elde edilen izlenim ve kanaate göre ulaşılır.

Sözlülük ilkesiyle kastedilen sadece tarafların beyanlarının sözle ifade edilmesi olmayıp, dava dosyasındaki belgelerin de duruşmada okunmasıdır.

İddianamenin sanığa okunmasını öngören CMK’nın 191/3-b maddesindeki düzenleme, sanığın savunma hakkı ile doğrudan ilgili olduğu gibi duruşmanın sözlülüğü ilkesinin de gereğidir.

SORGUSU YAPILIRKEN İDDİANAMENİN SANIĞA OKUNMAMASI suretiyle yerel mahkemece buyurucu nitelikteki CMK’nın 191/3-b maddesine aykırı davranıldığından hükmün bozulması gerekir.

Bu nedenle özel dairenin bozma gerekçesi yerinde olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi" düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Genel Kurul Üyesi de; benzer görüşlerle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.05.2012 gün ve 3010-6106 sayılı kararının konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin olarak KALDIRILMASINA,

Bu nedenle özel dairenin bozma gerekçesi yerinde olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi" düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Genel Kurul Üyesi de; benzer görüşlerle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.05.2012 gün ve 3010-6106 sayılı kararının konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin olarak KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükmün esastan incelenmesi için Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2013 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 19.02.2013 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7160, Karar No: 2010/19744, Tarih: 20.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/7160 E.  ,  2010/19744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2010
Yargıtay — Esas No: 2011/11900, Karar No: 2012/10362, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/11900 E.  ,  2012/10362 K.**

* AÇIĞA ATILAN İMZANIN KÖTÜYE KULLANILMASI

* YAZILI DELILLE İSPAT

* BERTAKRIP (HUKUKA AYKIRI) ELE GEÇIRME

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 509

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 209

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: YAZILI DELİLLE İSPAT KURALI AÇIĞA İMZAYI ATAN TA­RAFINDAN ÖNCEDEN VE RIZAYA DAYALI OLARAK FAİLE TESLİM EDİLMİŞ OLAN BELGENİN FAİL TARAFINDAN VERİLME NEDENİNE AYKIRI OLARAK DOLDURULMASINI DÜZENLEYEN 765 SAYILI TCK’NIN 509. MADDESİNİN 1. FIKRASINDAKİ (5237 SAYILI TCK’NIN 209/1) ŞİKAYETE TABİ SUÇ YÖNÜNDENDİR. İMZA SAHİBİNİN TEVDİ ETTİĞİ KİŞİNİN KAĞIDIN ZİLYET­LİĞİNDEN VAZGEÇEREK BUNU YAZDIRMASI HALİNDE KAĞIDIN YENİ ZİL­YEDİ AÇISINDAN “ESASEN KENDİSİNE TEVDİ VE TESLİM OLUNMAYAN KAĞIDI BERTAKRİP (HUKUKA AYKIRI) ELE GEÇİRME” KEYFİYETİ GER­ÇEKLEŞMİŞ OLACAĞINDAN EYLEM 765 SAYILI TCK’NIN 509. MADDE­SİNİN 2. FIKRASINDAKİ SUÇ, BU DURUMDA AÇIĞA İMZA ATANDAN ALDIĞI KAĞIDI FAİLE VERENİN EYLEMİ DE “BERTAKRİP ELE GEÇİREN FAİLİN” FİİLİNE İŞTİRAK OLACAKTIR. BU HALDEYSE 765 SAYILI TCK’NIN 509. MADDESİNİN 1. FIKRASI İÇİN ARANAN “YAZILI DELİLLE İSPAT” KURALININ AKSİNE “HUKUKA AYKIRI ELE GEÇİRME” OLGUSUNUN İSPATI TANIK DAHİL HER TÜRLÜ DELİLLE MÜMKÜNDÜR.

24.03.1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanan “açığa imzalı ve yazısız bir kağıda sahibinin zararına olarak hukuki hüküm ifade eden bir muamele yazıldığı ve yazdırıldığı iddiasının HUMK’nın ayrık tuttuğu durumlar dışında tanıkla ispat edilemeyeceği, yazılı delille ispatının gerektiği” yönündeki “yazılı delille ispat” kuralı kararda da belirtildiği üzere açığa imzayı atan tarafından önceden ve rızaya dayalı olarak faile teslim edilmiş olan belgenin fail tarafından verilme nedenine aykırı olarak doldurulmasını düzenleyen 765 sayılı TCK’nın 509. maddenin 1. fıkrasındaki (5237 sayılı TCK’nın 209/1) şikayete tabi suç yönündendir. Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 01.05.2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında belirtildiği üzere imza sahibinin tevdi ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vaz­geçerek bunu yazdırması halinde kağıdın yeni zilyedi açısından “esasen ken­disine tevdi ve teslim olunmayan kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyeti gerçekleşmiş olacağından eylem 765 sayılı TCK’nın 509. maddesinin 2. fıkrasındaki suç, bu durumda açığa imza atandan aldığı kağıdı faile verenin eylemi de “bertakrip ele geçiren failin” fiiline iştiraki söz konusu olacaktır. Dolayısıyla İçtihadı Birleştirme Kararında 765 sayılı TCK’nın 509. maddesinin 1. fıkrası için aranan “yazılı delille ispat” kuralının aksine “hukuka aykırı ele geçirme” olgusunun ispatı tanık dahil her türlü delille mümkündür. Somut olayda ise katılan her aşamada icra takibine konu 30.04.2004 vadeli 110.000 Dolar bedelli senedin imzalı boş olarak sanıklardan Mustafa’ya verdiğini, sanık Ö.Faruk ile herhangi bir borç ilişkisi bulunmadığını, sanık Ö.Faruk’un sanık Mustafa’dan senedi alarak doldurup icraya verdiğini beyan etmesi, sanık Mustafa’nın da davaya konu senetle bir ilgisi olmadığını, kendisi tarafından sanık Ö.Faruk’a böyle bir senet verilmediğini savunması, sanık Ö.Faruk’un ise senedi katılana elden verdiği borç karşılığı olarak ondan aldığını beyan etmesine karşılık tanık Yaşar senedin boş olarak sanık Mustafa’ya verildiğini ve bu sanığın katılana “senden 110.000 doları alacağım” dediğini, tanık M.Feyzullah’ın da “sanık Mustafa’nın katılandan 100.000 dolar alacağı oldu­ğunu söylediğini” ve tanıkların hazırlık ifadelerinde de sanık Ö.Faruk’u tanı­madıklarını, katılan ile arasında bir ticari ilişki olsaydı bunu bileceklerini beyan etmeleri karşısında; ceza yargılamasının amacının maddi gerçeği ortaya çı­karmak olduğu gözetilerek, sanık Mustafa’nın kayınbiraderi olduğu da an­laşılan sanık Ö.Faruk’un borç para verildiği belirtilen 1999 yılında hazırlıktaki kendisinin müteahhitlik yaptığına ilişkin beyanı doğrultusunda ve 110.000 dolar gibi elden nakit olarak verilen yüksek meblağlı bir senedin borç verilme tarihinden yaklaşık 5 yıl sonra ödenmek üzere vadeli düzenlendiği ve herhangi bir ihtar olmaksızın vadeden itibaren 3 yıla yakın bir süre geçtikten sonra 19.04

.Faruk’un borç para verildiği belirtilen 1999 yılında hazırlıktaki kendisinin müteahhitlik yaptığına ilişkin beyanı doğrultusunda ve 110.000 dolar gibi elden nakit olarak verilen yüksek meblağlı bir senedin borç verilme tarihinden yaklaşık 5 yıl sonra ödenmek üzere vadeli düzenlendiği ve herhangi bir ihtar olmaksızın vadeden itibaren 3 yıla yakın bir süre geçtikten sonra 19.04.2007 tarihinde icraya konduğu hususları da dikkate alınıp paranın verilme tarihinde savunmalarında geçtiği şekilde ticari işletmesi, faaliyeti ve kazancı bulunup bulunmadığı ilgili vergi dairelerinden sorulup varsa bilanço, defter ve belgeleri ile bulunması halinde banka kayıtları getirtilip gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun yukarıda anılan kararı, tanık beyanları ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu iddianın yazılı delille ispat edilemediğinden bahisle beraat­larına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö­rülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6749, Karar No: 2008/10145, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/6749 E.  ,  2008/10145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmedi-ğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6553, Karar No: 2017/14173, Tarih: 31.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/6553 E.  ,  2017/14173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hasımsız görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün kısıtlı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

...Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2008/3854 sayılı ihbarına istinaden, TMKnun 405.maddesi uyarınca, ...'ün vesayet altına alınarak, annesi ...'ün süresiz olarak velayeti altına konulmasına karar verilmesi üzerine, hüküm, kısıtlanan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405. maddesi kapsamında bulunan, akıl hastalığı sebebine dayalı kısıtlama kararı verilmesi istenilmiştir.

Vesayet hakkındaki hükümler kamu düzenine ilişkindir.

Mahkemece, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 19.4.2010 tarih ve 1859 sayılı raporuna istinaden ...'ün kısıtlanmasına karar verilmiş ise de dosyada bulunan ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/724 E, 2012/1487 K., sayılı kararına dayanak teşkil eden, 12.10.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda, kısıtlı ...'ün fiil ehliyetini müessir ve kişide şuur ve hareket serbestisi ile olayları kavrayıp onlardan sağlıklı sonuçlara varabilme yeteneğini ortadan kaldıracak veya azaltacak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı, zeka geriliği veya demans denilen bunama hali tespit edilemediğinin, halen fiil ehliyetine sahip olduğunun, kendisine vasi veya müşavir tayinine gerek olmadığının belirtildiği; ...1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/503 E.sayılı dosyasında yapılan yargılamada ise, davada sanık sıfatı ile yer alan ... hakkında, T.C.K 32/1.maddesi gereği cezai sorumluluğa ve yaptırıma tabi tutulamayacağından, ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından; mahkeme kararlarına dayanak teşkil eden, sağlık raporları arasında çelişki meydana geldiği gözetilerek, ...Sulh Hukuk Mahkemesi ile ...1.Sulh Ceza Mahkemesi'nin dosyaları ve içinde bulunan raporlar dikkate alınarak, raporlar arasındaki bu çelişki giderilip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMKnun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMKnun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 31.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15069, Karar No: 2013/22291, Tarih: 16.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/15069 E.  ,  2013/22291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

2-Ekinciler Demir Çelik San .A.Ş.

Vekilleri Av. ...

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı , davalı işyerinde takım sözleşmesine tabi olarak sapancı olarak çalıştığını, iş akdini işçilik haklarının ödenmemesi nedeniyle ihtarname çekerek haklı nedenle feshettiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının takım sözleşmesine tabi olarak saat ücreti özerinden yevmiyeci olarak çalıştığını, tüm haklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, “Davacının, iş akdinin, davalı işveren tarafından, haklı bir neden olmadan feshedildiği, haklı nedenin davalı tarafından ispat edilemediği anlaşılmakla kıdem ve ihbar tazminatı talepli davanın kabulüne karar vermek gerekmiştir” gerekçesiyle gece çalışma ücreti talebi dışında tüm taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İhbar tazminatı ödenmesinin koşullarının oluşup oluşmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25 inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17 nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26 ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.