muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5239, Karar No: 2024/5803, Tarih: 05.06.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; müteveffa hakkındaki hayat sigortası poliçesinin başlangıç tarihi 18.05.2020 olup, vefat tarihinin 13.03.2021 olduğu, ölüm belgesinde ölüm sebebinin “alkolik ve karaciğer yetmezliği” olarak belirtildiği, sigorta ettirenin sağlık beyanı formunda yer alan “siroz, karaciğer, pankreas ve dalak hastalıkları söz konusu mudur sorusuna ve alkol kullanıyor musunuz? sorularına "HAYIR" olarak cevap verdiği, müteveffanın sigorta poliçesinin tanziminden daha önceki zamana ait hastane raporlarında karaciğer rahatsızlığının tespit edildiği, müteveffa tarafından sigorta başvuru formunda ölüm sebebine bağlı rahatsızlıkların beyan edilmemiş olması ve eksik beyanda bulunulması sebebiyle mevzuat hükümleri uyarınca sigorta şirketinin tazmin yükümlülüğü bulunmadığından Uyuşmazlık Hakem kararında isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılmakla davacı vekilinin Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 11.01.2022 tarih ve K-2022/11471 sayılı kararına karşı yaptığı itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına itirazlarında ileri sürülen nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 1435 ve 1439 uncu maddeleri, Hayat Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Davacı vekili, muris ile davalı arasında hayat sigorta poliçesinin düzenlendiğini, murisin poliçe teminat süresi içinde öldüğünü açıklayıp poliçe teminat bedelinin tahsilini talep etmiş, davalı vekilince, poliçe tanziminden önce var olan hastalığın bildirilmediği, ölüm ile beyan edilmeyen hastalıklar arasında illiyet bağı bulunduğu ileri sürülerek davanın reddi savunulmuş, hakem heyetince poliçe tanzimi sırasında doğru beyan yükümlülüğüne uyulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Eksik inceleme ile karar verilemez.

Riziko tarihi/ölüm tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda beyan yükümlülüğü, kapsamı ve sonuçları 1435,1436,1437 ve 1439/2 maddelerinde düzenlenmiştir.

Eksik inceleme ile karar verilemez.

Riziko tarihi/ölüm tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda beyan yükümlülüğü, kapsamı ve sonuçları 1435,1436,1437 ve 1439/2 maddelerinde düzenlenmiştir.

Sigorta ettiren sözleşmenin yapılması sırasında bildiği veya bilmesi gereken tüm önemli hususları sigortacıya bildirmekle yükümlüdür. Sigortacıya bildirilmeyen, eksik veya yanlış bildirilen hususlar, sözleşmenin yapılmamasını veya değişik şartlarda yapılmasını gerektirecek nitelikte ise, önemli kabul edilir. Rizikonun gerçekleşmesinden sonra, sigorta ettirenin ihmali ile beyan yükümlülüğü ihlal edildiği takdirde, bu ihlal tazminatın veya bedelin miktarına yahut rizikonun gerçekleşmesine etki edebilecek nitelikte ise, ihmalin derecesine göre tazminattan indirim yapılır. Sigorta ettirenin kusuru kast derecesinde ise beyan yükümlülüğünün ihlali ile gerçekleşen riziko arasında bağlantı varsa, sigortacının tazminat veya bedel ödeme borcu ortadan kalkar; bağlantı yoksa, sigortacı ödenen primle ödenmesi gereken prim arasındaki oranı dikkate alarak sigorta tazminatını veya bedelini öder.

Bu düzenlemeler kapsamında; sigorta sözleşmelerinde beyan yükümlülüğü sigortalı/sigorta ettirene getirilen bir mükellefiyettir.

Hayat sigortaları vefat riskinin üstlenildiği sözleşmeler olup, riske yönelik değerlendirmeler akdin kurulup kurulmamasına da etki eden en önemli unsurdur. Bu bağlamda sorulara verilen cevapların doğruluğu akdin kuruluşuna esas teşkil etmektedir.

Hâkim, çözümü hukuk dışında özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.

Dosya kapsamından müteveffaya ait 13.03.2021 tarihli ölüm belgesinde "ölüm nedeninin alkolik karaciğer hastalığı ve alkolik karaciğer yetmezliği" olarak belirtildiği, dosyaya sunulan tedavi evraklarında karaciğer rahatsızlığına ilişkin epikriz, teşhis ve tedavi belgelerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Somut olayda, murisin ölüm nedeninin tespiti, ölüme neden olan hastalığın ani gelişip gelişmediği, poliçe tanziminden önce sağlık beyan formunda bulunan hastalıklardan olup olmadığı, bildirilmeyen bir hastalık olup olmadığı ve var ise bunun ölüm ile arasında illiyet bağı olup olmadığı hususları hukuk dışında çözümü tıbbi uzmanlık gerektiren konulardan olup bilirkişinin görüşüne başvurulmaksızın resen değerlendirme yapılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Buna göre yapılacak iş, murisin tüm tedavi evrakları dosya arasına getirtildikten sonra, murisin ölüm sebebi ile ölüme neden olan hastalığın başlangıç tarihi, poliçe tanzimi sırasında bu hastalığın tespit edilip edilmediği, muriste, sağlık beyan formunda belirtilen hususlarda poliçe tanziminden önce hastalık bulunup bulunmadığı ve var ise bunun ölüm ile arasında illiyet bağı olup olmadığı hususlarında konusunda uzman doktor bilirkişiden rapor alınıp hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibaret olup, açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19538, Karar No: 2010/19039, Tarih: 23.11.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/19538 E.  ,  2010/19039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 1.1.2009 gününden başlayarak aylık, 36.415 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü, kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, 1.1.2009 tarihinden itibaren aylık kiranın 36415 TL. olarak tespitine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, kısa kararda aylık kiranın brüt 25000 TL. olarak tespitine karar verildiği halde, gerekçeli kararda aylık kiranın KDV. hariç 25000 TL. olarak tespitine karar verildiği görülmüştür.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 ... 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan İçtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar göz önünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1426, Karar No: 2022/1990, Tarih: 02.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1426 E.  ,  2022/1990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Evlenmenin İptali (Mutlak Butlan Sebebiyle)

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 397.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 02.03.2022 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2014/1091, Karar No: 2016/847, Tarih: 22.06.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1091 E.  ,  2016/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “takibin iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 16.04.2013 gün 2013/291 E., 2013/350 K. sayılı ilamı davacı/borçlu vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 28.06.2013 gün ve 2013/15633 E, 2013/24338 K. Sayılı kararı ile onanmış, davacı/borçlu vekilinin karar düzeltme talebi üzerine, 12.12.2013 gün 2013/32978 E., 2013/39836 K. sayılı ilamı ile;

(...Alacaklı tarafından 1 adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte borçlunun, takip dayanağı bonoyu firmayı temsilen imzaladığını, şahsi sorumluluğu bulunmadığını ileri sürerek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

TTK'nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK'nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 589. maddesi gereğince, şirketi münferiden temsile yetkili temsilcinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK'nun 690. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 613 ve 614/l. maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekli değildir.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir (...nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Somut olayda, takip dayanağı bonoda yer alan iki imzanın da keşideci firmanın kaşesi üzerine atıldığı görülmektedir. İtiraz eden ve adı geçen firma yetkilisi olan ...'in, kaşe dışında, açıkta herhangi bir imzası da bulunmadığına göre; kaşe üzerine atılan imzaların şahsı adına değil, kaşesi bulunan firma sahibini temsilen atıldığı ve onu borç altına soktuğu kabul edilmelidir.

Mahkemece; muteriz borçlunun takip dayanağı senetlerden dolayı şahsen sorumlu olmadığı sonucuna varılarak borca itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, Dairemizce kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.,...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı/borçlu vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı/borçlu vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktanve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, icra takibinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı/borçlu vekili, müvekkili aleyhinde yapılan takibe konu senedi (bonoyu) vekaleten imzaladığını, şahsen sorumluluğu olmadığını, borçlu firmada SSK’lı olarak çalıştığını ileri sürerek takibin iptalini istemiştir.

Davalı/alacaklı vekili, davacının vekaleten imzaladığına ilişkin bono üzerinde hiçbir

kayıt söz konusu olmadığını; icra takibine konu edilen bonoda keşideci bölümünde davalının çift imzası bulunduğunu, davalı borçlunun da bono üzerindeki imzasını inkar etmediğini, imzayı kabul ettiğini, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 688/7. maddesi gereğince bonodaki borçtan sorumlu olması için keşidecinin tek imzasının yeterli olup, bonoda birden fazla imza olması halinde şirket temsilcisi olarak şirket adına senedin imzalanması dışında, ikinci imzanın da kendi adına atıldığının kabulü gerektiğini belirterek, davanın reddine savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacı tarafın imzayı ikrar ettiği, iki kaşe altında iki imzanın bulunduğu, Yargıtay kararları gereği bononun geçerli olması için şirket kaşesi altında tek imzanın gerekli ve yeterli olup, ikinci imzanın şirket yetkilisinin şahsen sorumluğunu gerektireceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı/borçlu vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece onanmış, karar düzeltme istemi üzerine yukarıda açıklanan gerekçeyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece önceki kararda ısrar edilmiş, hükmü temyize davacı/borçlu vekili getirmektedir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; takibe konu senette (bonoda), keşideci firma kaşesi altına davacı tarafından atılan ikinci imzanın, davacıyı avalist konumuna getirip getirmediği, varılacak sonuca göre davacının borçtan şahsen sorumlu olup olamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle, somut olayda davacının, dava dışı Ufuk Rahimaka adına vekaleten kambiyo taahhüdünde bulunma yetkisinin bulunup bulunmadığı konusunun tespit edilmesi gerekmektedir. Bu nedenle uyuşmazlığın çözümü için vekaletin  kapsamına ilişkin yasal düzenlemeler irdelenmelidir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun “Vekaletin kapsamı” başlıklı 504.maddesi;

“Vekâletin kapsamı, sözleşmede açıkça gösterilmemişse, görülecek işin niteliğine göre belirlenir.

Vekâlet, özellikle vekilin üstlendiği işin görülmesi için gerekli hukuki işlemlerin yapılması yetkisini de kapsar.

Vekil, özel olarak yetkili kılınmadıkça dava açamaz, sulh olamaz, hakeme başvuramaz, iflas, iflasın ertelenmesi ve konkordato talep edemez, kambiyo taahhüdünde bulunamaz, bağışlama yapamaz, kefil olamaz, taşınmazı devredemez ve bir hak ile sınırlandıramaz.”

Hükmünü amirdir.

“Vekâletin kapsamı, sözleşmede açıkça gösterilmemişse, görülecek işin niteliğine göre belirlenir.

Vekâlet, özellikle vekilin üstlendiği işin görülmesi için gerekli hukuki işlemlerin yapılması yetkisini de kapsar.

Vekil, özel olarak yetkili kılınmadıkça dava açamaz, sulh olamaz, hakeme başvuramaz, iflas, iflasın ertelenmesi ve konkordato talep edemez, kambiyo taahhüdünde bulunamaz, bağışlama yapamaz, kefil olamaz, taşınmazı devredemez ve bir hak ile sınırlandıramaz.”

Hükmünü amirdir.

Görüldüğü üzere,  vekil özel bir yetkiye sahip olmadıkça dava açamayacağı gibi, kambiyo taahhüdünde de bulunamaz. Vekilin kambiyo taahhüdünde bulunabilmesi için vekaletnamede açıkça  “Kambiyo taahhüdünde bulunmak üzere” yetkilendirilmiş olması gerekir. Ancak, açıkça verilen yetkiye dayanarak kambiyo senedi düzenlenmesi halinde asilin vekilin bu işleminden sorumlu olduğu kabul edilebilir. Şayet bu açık yetki verilmemişse 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun kambiyo senetlerinden sorumluluğa ilişkin hükümleri uygulama alanı bulacaktır.

Hemen burada 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun bonolar hakkındaki sorumluluk hükümleri  ortaya konulmalıdır.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun “Yetkisiz imza” başlıklı 678. maddesinde;

“Temsile yetkili olmadığı hâlde bir kişinin temsilcisi sıfatıyla bir poliçeye  imzasını  koyan  kişi,  o  poliçeden  dolayı  bizzat  sorumludur;  bu  poliçeyi  ödediği takdirde, temsil olunduğu kabul edilen kişinin haiz olabileceği haklara sahip olur. Yetkisini aşan temsilci için de hüküm böyledir.”

Denilmekte;

“Düzenleyenin sorumluluğu” başlıklı 679. maddede de;

“Düzenleyen, poliçenin kabul edilmemesinden ve ödenmemesinden sorumludur. Düzenleyen, kabul edilmeme hâlinde sorumlu olmayacağını şart edebilirse de ödenmemeden sorumlu olmayacağına ilişkin kayıtlar yazılmamış sayılır.”

Hükmü yer almaktadır.

6102 sayılı TTK’nın 778/2-(e) maddesi uyarınca bono hakkında da TTK’nın 678-679. Maddeleri uygulama alanı bulacaktır.

Şu durumda, vekil özel yetki gerektirdiği ve bu konuda özel olarak açıkça yetki verilmediği halde kambiyo taahhüdünde bulunmuşsa bu taahhüdünden bizzat ve şahsen sorumlu olur ve burada artık asilin sorumluluğundan söz edilemez.

Nitekim, aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve 2006/12-682 Esas, 2006/682 Karar sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;  dosyada mevcut Ankara 43. Noterliğinin 01.03.2012 tarih ve 5117 yövmiye numaralı düzenleme şeklindeki vekaletname ile dava dışı Ufuk Rahimaka, davacı ...’i vekil tayin ettiği sözkonusu vekaletname ile “bilumum çek, poliçe, emre muharrer senetleri ilgili bankaya tahsil ve teminata vermeye protestolarını talep etmeye, bu hususlarda yapılması gereken iş ve işlemleri yapmaya, bilumum senetleri adıma imzalamaya” yetkileri verildiği halde, verilen yetkiler arasında “kambiyo senedi düzenlemek” üzere verilmiş özel bir yetki bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler esnasında bir kısım üyelerce, Ankara 43. Noterliğinin 01.03.2012 tarih ve 5117 yövmiye numaralı düzenleme şeklindeki vekaletname de yer alan “”bilumum senetleri adıma imzalamaya” ilişkin verilen yetkininin bono düzenleme yetkisini de kapsadığı görüşünü ileri sürmüşler iseler de bu görüşler kurul çoğunluğu tarafından belirtilen nedenlerle kabul edilmemiştir.

Bu nedenle 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 678. maddesi gereğince senetteki bu imzasından dolayı imzasını ikrar eden davacı/borçlunun şahsen sorumlu olduğundan itirazın iptali isteminin reddine ilişken direnme kararı sonucu itibari ile yerinde olup direnme kararı bu değişik gerekçe ile onanmalıdır.

S O N U Ç :  Davacı/borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.06.2016 gününde, oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13887, Karar No: 2012/20988, Tarih: 17.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13887 E.  ,  2012/20988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.02.2011 tarih ve 2007/558-2011/317 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacılar vekili, müvekkili ... ile davalının ortak bir iş yeri açarak kısa bir süre gayrimenkul işi ile iştigal ettiklerini, iş yapamamaları üzerine bu iş yerini kapattıklarını, sonrasında davalının bu işten zarar ettiğini söyleyerek müvekkiline cebir ve tehdit uygulamaya başladığını, davalının baskı ve tehditleri sonucunda müvekkilinin davalıya 5.000 TL ve 7.500 TL bedelli iki adet çek verdiğini, çekler ödendikten birkaç ay sonra davalının yine davacıya yönelik şiddete başladığını ve her fırsatta para istediğini, davalının, arkadaşı ... ile birlikte müvekkilini darp edip tehdit ederek ve silah zoruyla kendisinden 7.500'er TL bedelli çekleri aldıklarını, yine davalının baskı ve tazyikleri altında davacının sahibi olduğu Tadım Cafe adlı iş yerini davalıya devretmek zorunda kaldığını, devir bedeli olarak 50.000 TL gösterildiğini ancak iş yerinin gerçek değerinin 500.000 TL civarında olduğunu, davalının bu iş yerini alabilecek gücü ve parasının bulunmadığını, zorla devir yaptığı için müvekkilinin davalıdan hiç para alamadığını ileri sürerek, davaya konu çeklerin iptali ile davalıya borçlu olmadığının tespitine, ana alacağın % 40'ı oranında tazminatın davalıdan tahsiline ve 05.11.2007 tarihli iş yeri devir sözleşmesinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davanın ise reddini istemiştir.

Davalı-birleşen dosyada davacı vekili, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, aksinin savcılık dosyası ile ispatlandığını ve müvekkili hakkında takipsizlik kararı verildiğini, zorla alındığı iddia edilen çeklerin de davacının iddia ettiği tarihten çok öncesinde davacı tarafından müvekkiline verildiğini ve müvekkili davalı tarafından da Oyakbank Fethiye Şubesine teminat olarak verildiğini, çeklerin verilme tarihinin 26.04.2007 olduğunu, yani 24.10.2007 tarihinde zorla alındığı iddia edilen çeklerin 180 gün önce Oyakbank Fethiye Şubesine verildiğini, davaya konu devir sözleşmesinin irade fesadı ile zorla imzalattırıldığının da iftira olduğunu, devir sözleşmesinin noter tarafından tanzin edildiğini ve aksinin soruşturma aşamasında ispat edildiğini savunarak, asıl davanın reddini

istemiş, birleşen davada ise, davalı ... ...'ın noterde yapılan devir sözleşmesi ile Tadım Cafe adlı iş yerini demirbaşları ile birlikte müvekkiline devrettiğini, sözleşme içeriğinde belirtilen 50.000 TL bedelin müvekkili tarafından davalıya ödendiğini ileri sürerek, öncelikle devir sözleşmesi gereği söz konusu işletmenin müvekkiline teslimine, olmadığı takdirde 50.000 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı ve davalının Tadım Cafe isimli işyerini belirli bir süre birlikte çalıştırdıkları ve daha sonra ortaklığı sona erdirdikleri, davacı-karşı davalı, davalı-karşı davacının, kendisinden hile ve tehdit ile zorla çek aldığını iddia etmiş ise de, bu iddianın ispatlanamadığı, bu nedenle asıl davanın reddine karar vermek gerektiği, birleşen dosyada, taraflar arasında düzenlenmiş olan devir sözleşmesi ile 50.000 TL bedel karşılığı davalı-karşı davacının işyerini, davacı-karşı davalıya devrettiği ve bedelini de nakden ve tamamen aldığının sözleşme içeriğinden anlaşıldığı, birleşen dosyadaki davalı-karşı davacının, bedeli almadığını ya da geri iade ettiğini iddia etmediği gibi, böyle bir iddiasını da resmi şekilde yapılmış sözleşmedeki belge niteliğindeki bir belge ile ispatlaması gerekmekte olup, birleşen dosyada davacı-karşı davalının davasının haklı olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile 50.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, diğer talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.248,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacılar-birleşen davada davalılardan alınmasına, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.