muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1062, Karar No: 2022/4331, Tarih: 02.06.2022

Sanığın eyleminin kasten adam öldürme suçuna teşebbüs olmadığını (TCK'nin 106/2-a, 35) maddeleri gereği silahla tehdit veya silahla yaralamaya teşebbüs (TCK’nin 86/2-3-e, 35.) suçlarından fikri içtima (TCK'nin 44. maddesi) gereği ağır cezayı gerektiren suçun olayın oluş şekline göre temel cezası belirlenirken TCK'nin 61. maddesi gereği alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm verilmesi kanaatiyle katılmıyorum.

Şöyle ki;

Katılan ..., sanık ...'in ablası Melek'in eski eşi olup olaydan yaklaşık 9-10 yıl önce katılan ... ile Melek boşanmışlardır. Boşanma sonrası katılan ... yurtdışında yaşamaya devam etmiş, ancak taraflar arasında boşanmadan dolayı öldürmeyi gerektirir boyutta olmasa da husumet oluşmuştur. Tarafların birbirlerini tehdit ettiklerine dair beyanlar dosyadadır. olay günü sanık ... ili Pazar ilçesinde katılan ... ile karşılaşmış ve yanında taşıdığı ruhsatsız tabanca ile katılanın ayaklarının dibine doğru yaklaşık 4-5 el ateş etmiş ancak katılan herhangi bir isabet almamıştır.

Olayın tarafları dışında bir tek tarafsız görgü tanığı aynı zamanda Derebaşı köyü muhtarı ve Pazar belediyesi ambulans şoförü olan ... olayın gerçekleştiği gün sıcağı sıcağına saat 16.02 de kollukta verdiği ifadesi mevcuttur.

Tanık ...'ın hazırlık aşamasında verdiği beyanları dosyada olayı gören tek tanık olduğundan çok önemli olup aynen buraya alınmıştır.

Tanık ... beyanında "Bugün yani 23.02.2012 günü, saat 14.15 sularında Kız Meslek Lisesinin yan kısmında kalan ... Yıkamada ambulansı yıkattığım esnada kendisini tanımadığım üzerinde siyah mont ve siyah pantolon bulunan şahıs gelerek yine ismini polis merkezinde öğrendiğim ve gördüğüm ... isimli şahsı görünce “Senin Burada Ne İşin Var” dedi sol elinde de silah bulunuyordu. Bu esnada ... isimli şahıs yanında bulunan yaklaşık 14-15 yaşlarındaki çocuğu ellerinden tutarak önünde siper etti ve çocuk var ateş etme dedi. Fakat ismini bilmediğim ve sol elinde silah bulunan şahıs ...'a silahı her döndürdüğü yöne ... da çocuğu ateş etmemesi için döndürüyordu. Bu esnada tanımadığım ve sol elinde silah bulunan şahıs ... isimli şahsa önünde çocuk olduğu halde ayaklarının dibine yaklaşık 4-5 metre mesafeden yere bir kere ateş etti bu esnada ... önünde bulunan çocuğu bırakıp kaçtığı esnada ateş eden şahıs ...'a 2-3 kere daha ayaklarının dibine yere doğru ateş ettiğini gördüm. Daha sonra ateş eden şahıs kaçarak uzaklaştı. Bende yıkattığım ambulansı Belediyenin önüne bırakıp karakola geldim." demiştir. Tanık ... daha sonraki ifadelerinde beyanlarını sanık aleyhine geliştirmiş ise de aslolan kollukta olaydan hemen sonra verdiği ifadesi olduğundan bu ifadesine itibar olunmalıdır.

Dosyadaki olay yeri inceleme raporu incelendiğinde olay yerinde 4 adet 9 mm çaplı boş kovan, 2 adet dolu fişek olduğu, olay yerine yaklaşık 32 metre mesafedeki otobüsün camında 3 mermi giriş deliği otobüsün lastiğinde de 1 giriş deliği olmak üzere 4 adet mermi girişi olduğu belirlenmiştir.

Otobüsün içerisinde;

Dosyadaki olay yeri inceleme raporu incelendiğinde olay yerinde 4 adet 9 mm çaplı boş kovan, 2 adet dolu fişek olduğu, olay yerine yaklaşık 32 metre mesafedeki otobüsün camında 3 mermi giriş deliği otobüsün lastiğinde de 1 giriş deliği olmak üzere 4 adet mermi girişi olduğu belirlenmiştir.

Otobüsün içerisinde;

a) Birtanesi iki parça olmuş deforme çekirdek nüvesi

b) İkiside deforme olmuş iki ayrı mermi çekirdeği gömlek parçası

c) Bir tanesi araç lastiğini delip çıkan ve aracın altında bulunan mermi çekirdeği ele geçmiştir.

Katılan ... olay günü verdiği kolluk beyanında: Sanık ...'in ablası Melek ile 6 yıl kadar önce boşandım. O sıralarda Almanya da yaşıyordum. Türkiye'ye geldiğimde Melek'in ailesi tarafından tehdit edildiğim için Melek'in babası ... ve kardeşleri ... ve ...'yı şikayet ettiğim davalarımız devam etmektedir. Olay günü dükkanda yeğenim ... ile konuşuyordum. Tam o sırada ...'in bize doğru geldiğini gördüm elinde tabanca vardı ben yeğenimi tuttum ve çocuklar var yapma dedim. Oda bana “Sen Buralara Neden Geliyorsun” dedi. Silahını üzerimize doğru ateşledi ancak isabet almadı ben yanımda bulunan yeğenime birşey olmasın diye sol tarafa attım ve sağ tarafa doğru kaçmaya başladığım sırada 4-5 el silah sesi duydum. O sırada yeğenimin ağladığını duydum ve geriye dönerek yeğenimin yanına koştum. O sırada ... orada yoktu" demiştir.

Sanık savunmasında katılan ...'ın ayak dibine korkutma maksatlı 4-5 el ateş ettiğini kabul etmiştir.

Dosyadaki tüm bu belirlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

a) Taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek boyutta bir husumet yoktur, katılan beyanıyla bu husus sabittir. Sanık katılana buralara gelme diyerek ayaklarının önüne ateş etmiştir. Olay öncesinde sanığın öldürme kastını gösterir bir ifadesi yoktur.

b) Sanığın olay sırasındaki davranışlarını gören tarafsız tek tanık olan ...'ın kolluktaki hazırlık beyanlarından sanığın her iki seferde de katılanın ayak diplerine ateş ettiği anlaşılmıştır.

c) Olay yerinden ele geçen kovanlara göre toplam 4 el ateş edilmiş olup mermi çekirdeklerinden 3 tanesi yaklaşık 30 metre mesafedeki otobüsün içine düşmüştür. Bu çekirdekler ve gömlek parçalarının deforme olduğu hatta birinin iki parçaya bölündüğü dosyada ki kriminal rapor ile sabittir. 9 mm çapındaki 3 adet mermi çekirdeğinin otobüs camını deldiği sırada deforme olmaları ve hatta 2 parçaya ayrılması (1 çekirdek 2 parça halindedir.) mümkün değildir.

Mermi çekirdeklerinin deforme olması bunların otobüs camına çarpmadan önce sert bir zemine çarptıklarının delilidir. Mahkemece yargılama aşamasında boş kovanların sert zemine çarpıp çarpmadığı hususunda rapor aldırılmamıştır. Tanık ...'ın beyanlarıda (Sanık her iki seferde de ...'ın ayaklarının dibine doğru sıktı demiştir.) kovanların deforme olmalarını izah etmektedir.

Mermi çekirdeklerinin deforme olması bunların otobüs camına çarpmadan önce sert bir zemine çarptıklarının delilidir. Mahkemece yargılama aşamasında boş kovanların sert zemine çarpıp çarpmadığı hususunda rapor aldırılmamıştır. Tanık ...'ın beyanlarıda (Sanık her iki seferde de ...'ın ayaklarının dibine doğru sıktı demiştir.) kovanların deforme olmalarını izah etmektedir.

Tüm bu belirlemeler ışığında katılan dahi sanığın kendisini öldürmek amaçlı sıktığını söylemediği halde yakın mesafeden katılanı öldürebilecek imkana sahip olan engel hali bulunmayan sanığın tehdit amacıyla yere ateş etmesi dışında katılanı öldürme amacıyla hareket ettiğini kabul etmek mümkün değildir. Katılan da kendisi kaçarken arkasından silah sesi duyduğunu söylemiş ancak sanığı görmemiştir. Sanığın katılanı öldürme kastı ile ateş ettiğini kabule götürecek delil yoktur.

Şüpheden sanık yaralanır ilkesi tüm yargı mercilerini bağlayan evrensel bir kaidedir. Sanığın yoğun şüphe altında kalan kastını belirlerken aleyhe değerlendirme yapılamayacağını kanaatindeyiz. Şüphe varsa sanık lehine değerlendirilmelidir.

Yerel mahkeme gerekçeli kararında sanığın kastını belirlerken "Katılan ...'ın ...'ü bırakarak olay yerinden kaçması buna rağmen sanık ...'in katılan ...'ın peşinden koşarak 4-5 el daha ateş etmesi, olayda kullanılan silahın öldürmeye elverişli olması, taraflar arasında boşanmaya dayalı husumet bulunması, sıkılan mermilerin çevredeki araçlardaki isabet yerlerinin yüksekliği birlikte değerlendirildiğinde sanığın katılana yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suç unsurlarını oluşturduğu" şeklinde bir kabulde bulunmuştur.

Yerel mahkemece yapılan kabul dosya kapsamı ile örtüşmemektedir. Dosyadaki delillerin teker teker sayılmasından ibaret olup bu deliller irdelenmediği için mahkemece yapılan kabul de doğru değildir.

Tüm bu belirttiğim gerekçelerle sanığın katılanı kasten adam öldürmeye teşebbüsten cezalandırılmasını uygun gören Dairemizin Esastan Red kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2020/9444, Karar No: 2022/8635, Tarih: 29.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9444 E.  ,  2022/8635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN (Kapatılan) 16. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 10/03/2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının 10/03/2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan ilk çağrı yazısının 02/04/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde

yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

Anlaşıldığından;

yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

Anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

4) Suç tarihinden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3229, Karar No: 2011/5358, Tarih: 22.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3229 E.  ,  2011/5358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, dernek genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının genel kurul toplantısında hazır olduğu halde alınan kararlara ve yapılan işlemlere itiraz etmediği ve muhalefet şerhi vermediği, dava şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle ret kararı verilmiştir.

Mahkemenin kararına gerekçe gösterdiği TMK.'nun 83/1.maddesindeki düzenleme genel kurulun iptal edilebilir kararları için uygulanabilecek bir düzenlemedir. Aynı maddenin son fıkrasında ise genel kurul kararlarının yok hükmünde ya da mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı halde itiraza veya muhalefet şerhine gerek bulunmadığı gibi davanın da 1 ve 3 aylık sürede açılması şartı yoktur.

Somut olayda davalı derneğin belirlenen ilk genel kurul toplantısı 03.05.2010 tarihinde yeterli çoğunluk sağlanamadığından 10.05.2010 tarihinde ikinci toplantısı yapılmıştır. Bu tarihli toplantıda gündem gereğince seçimler yapılmış, ancak yapılan seçimlerin sağlıklı olmadığı gerekçe gösterilerek divan kurulunca yeniden erteleme kararı verilerek 17.05.2010 tarihli dava konusu genel kurul toplantısı yapılmıştır.

TMK.'nun 78/son maddesi gereğince genel kurul toplantısı bir defadan fazla geri bırakılamaz. Yasanın bu amir hükmü davalı derneğin tüzüğünün 17/son maddesinde de aynen yer almıştır. Daha önceden yönetim kurulunun belirlediği toplantı gün ve gündemini divan kurulunun değiştirme yetkisi bulunmamaktadır. Yönetim kurulunun belirlediği 2.toplantı gününde de haklı ve zorunlu nedenlerle toplantı yapılamaz ise divan sadece bu durumu bir tutanakla tespite yetkili olup, yasanın amir hükmüne aykırı olarak 3.defa toplantı yapılması yönünde karar alma yetkisi bulunmamaktadır.

O halde yasanın amir hükmüne aykırı olarak divanın belirlediği tarihte yapılan dava konusu 17.05.2010 tarihli genel kurul toplantısı ve alınan kararlar yok hükmünde olduğundan davanın kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı gerekçeyle reddedilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 22.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/29516, Karar No: 2024/16274, Tarih: 03.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/29516 E.  ,  2024/16274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/8 E., 2021/542 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 2.Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/141 E., 2020/235 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınarak sanığın kastının sübutu değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7901, Karar No: 2012/3042, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7901 E.  ,  2012/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; beraatine dair Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahekemsinden verilen 14.07.2008 gün ve 2007/412 Esas, 2008/871 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.