muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4501, Karar No: 2025/628, Tarih: 03.02.2025

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne, dava konusu Antalya ili Kepez ilçesi ... Mahallesi, 28112 ada 4 parsel sayılı taşınmazın Orman Mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen 17.09.2019 tarihli rapor ve ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 301.11 m²'lik kısmın davalı ... ve ... üzerine olan tapu kaydının iptali ile ayrı parsel numarası verilmek suretiyle üzerindeki tüm kısıtlama, muhdesat ve şerhlerlerden arındırılmış olarak orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; "...Çekişmeli 28112 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tapuda 2072,35 m2 yüzölçümüyle ve tarla niteliğiyle davalılar ... ve ... adına paylı olarak kayıtlı olduğu; tapu kütüğünün beyanlar hanesinde “6831 SK nın 2/B maddesi uyarınca hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Bu yer 4/16 hissesi ile ... kızı ..., 3/16’şar hisse ile ... evlatları ..., ..., ... ve ...’lerin kullanımındadır” şerhi bulunduğu; parselin geldisi olan 1904 nolu parselin yapılan tesis kadastrosunda 2059,00 m2 yüzölçümüyle ... adına tespit gördüğü ancak Orman Yönetimi tarafından açılan dava sonucunda Antalya Kadastro Mahkemesi'nin 1993/2934 esas 1998/172 karar sayılı kararıyla davanın reddedildiği; daha sonra 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu çalışması sonucunda 2072,35 m2 yüzölçümüyle ve 28112 ada 4 parsel numarasıyla hükmen ... adına tapuya tescilli iken, 6292 sayılı Kanun hükümlerine göre davalılara eşit paylarla satılarak 29/06/2016 tarihinde adlarına tescil edildiği; Antalya Kadastro Mahkemesi'nin 1993/2934 esas 1998/172 karar sayılı kararıyla davacı ... Yönetiminin davasının reddine karar verilmiş ise de anılan dosyada davacı ... Yönetimi tarafından dava konusu taşınmazın kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kaldığı iddiasına dayanılmış olup, eldeki davada ise çekişmeli taşınmazın aynı zamanda Devlet ormanının devamı ve uzantısı şeklinde olup eylemli olarak da orman olduğu iddia edildiğinden bu istem yönünden söz konusu kararın kesin hüküm ya da kuvvetli delil niteliğinde bulunmadığı; sonuç olarak parselin A harfiyle gösterilen 301,11 m2 lik kısmının taşlık, kayalık ve maki çalılarıyla kaplı olup içerisinde bir adet 40 yaşlarında ve bir adet 10 yaşlarında kızılçam ağacı bulunan ve gerek eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritaları ve gerekse eylemli durumuna göre orman niteliğinde bulunduğu..." gerekçeleriyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili ile diğer davalı ...'nun gerekli araştırmaları yaparak dava konusu yerin orman vasfını yitirdiği ve satış için uygun koşulları taşıdığını tespit etmeleri üzerine taşınmazı satın aldıklarını, taşınmazın orman vasfından çıktığına ve satışına herhangi bir engel bulunmadığına ilişkin evrakların Kadastro Müdürlüğü'nden Orman Bölge Müdürlüğü'ne ulaşmaması nedeniyle eldeki davanın açıldığını, orman vasfını yitiren arazilerin tespiti komisyonunca 28112 ada 2, 3 parsellerin sınır ve yüzölçümü yönünden düzeltmeye alınarak orman vasfından çıkartıldığını, Antalya Kadastro Mahkemesi'nin 1993/2934 E. ve 1998/172 K. sayılı kararı ile dava konusu arazinin orman sınırları dışında olduğunun tespit edildiğini ve kesin hüküm niteliğinde olduğunu belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Davalı ... vekili, Antalya Kadastro Mahkemesi'nin 03.11.1998 tarih ve 1993/2934 E., 1998/172 K. sayılı ilamı ile Orman İdaresinin açtığı davanın reddine karar verildiğini, dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırı dışında kaldığı ve taşınmazın gerek bitki örtüsü ve gerekse toprak yapısı itibariyle orman vasfı taşımadığı hususlarının mahkeme ilamı ile kesinleştiğini, Antalya Kadastro Mahkemesi'nin 16.05.2000 tarih, 1998/186 E., 2000/90 K. sayılı ilamı ile davacı ... idaresinin davasının reddine, 1904 parselin Hazine adına tesciline, kullanımları olanların kimliklerinin tapunun beyanlar hanesine tesciline karar verildiğini, bu kararın da kesinleştiğini, müvekkilin Hazinenin maddi ve şekli savunma haklarına sahip olduğunu, bu kararların kesin hüküm niteliğinde olup, Orman İdaresini bağladığını, dava konusunun, çekişmeli taşınmazın ormanın devamı niteliği iddiası ile orman idaresine tahsisi talebine ilişkin olduğunu, bilirkişi raporlarında ise bu hususta hiçbir açıklamada bulunulmadığını, Orman Kadastrosu ve 2/B uygulama Yönetmeliği'nin 19 uncu maddesinin 27 Aralık 2013 tarih, 28864 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak değiştirildiğini, bu değişiklik ile tapulama ve kadastro çalışmalarında yapılan tespitin vasıf yönünden bu yönetmelikte belirtilen kriterlere uygun olmaması nedeniyle tapulama/kadastro tespitlerine aynen uyulmasının mümkün olmadığı durumlarda tapulama ve kadastro, imar mevzuatı veya hükmen ilgililer adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlara ilişkin tapu kayıtları esas alınır denilerek, artık tapu iptal davası açılamayacağı ve bu tapulara değer verileceğinin düzenlendiğini, Kepez Belediyesi tarafından yapılan imar çalışmasında dava konusu taşınmazın tamamının konut alanı olarak imar haritasına işlendiğini, bu durumda taşınmazın vasıf değişikliği ile orman yapılarak ormana tahsisinin hukuk dışı, mülkiyet hakkını ihlal edici bir hukuki girişim olduğunu, Mahkemenin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)

26 ncı maddesine aykırı olarak talepten fazlasına karar verdiğini, talebin mülkiyete yönelik değil, tahsise ilişkin olduğunu, taşınmazın eylemli orman niteliğinde olmadığını, üzerinde bir adet 40 yaşında, bir adet 10 yaşında çam ağacı bulunmasının, bir kısmının taşlık kayalık olmasının taşınmazı eylemli orman vasfına dönüştürmeyeceğini, mahkemenin önceki Bölge Adliye Mahkemesi kararı doğrultusunda taşınmazın ormanın devamı özelliğini araştırmadığını, özel kişi mülkiyetindeki taşınmazın tahsis adı altında özel kişiden bedelsiz talep edilemeyeceğini, bu durumun mülkiyet hakkını ihlal ettiğini ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21033, Karar No: 2015/29999, Tarih: 21.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/21033 E.  ,  2015/29999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/152782

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

NUMARASI : 2011/495 (E) ve 2012/92 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanıklar E.. S.. ve H.. S..'nın, Azerbaycan uyruklu ve asıl adı A.. S.. olan M.. A..'den olma A.. S..'yı, aralarında yaptıkları anlaşma sonucu Antalya Merkez 1 Nolu sağlık ocağından, içeriği itibariyle gerçeğe aykırı sahte yaş tespit formu düzenlettirerek Antalya Nüfus Müdürlüğü'ne müracaatla kendi çocuklarıymış gibi nüfusa tescil ettirmekten ibaret olayda; başkasına ait bir çocuğu sadece beyan üzerine kendi çocuğuymuş gibi nüfus müdürlüğüne tescil ettirmekten ibaret eylemin TCK'nun 231. maddesinde düzenlenen “soybağını değiştirme suçunu” oluşturacağı, ancak bu tescil işleminin Nüfus Müdürlüğü dışında ayrıca düzenlenen sahte bir resmi belge sonucu yapılması durumunda, TCK'nun 212. maddesinde yer alan “sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesinde kullanılması halinde hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur.” şeklindeki düzenleme uyarınca; hem resmi belgede sahtecilik hem de çocuğun soybağını değiştirme suçunu oluşturacağı gözetilmeden yalnızca resmi belgede sahtecilik suçu oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7483, Karar No: 2011/8235, Tarih: 14.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/7483 E.  ,  2011/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :24.05.2010

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar Dairemizin 09.03.2011 gün ve 2010/12718-2756 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi karar düzeltme istemi HUMK.nun 440.maddesinde yazılı hallerden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366.ve HUMK.nun 442.maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 185.-TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 14.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28924, Karar No: 2017/29389, Tarih: 20.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/28924 E.  ,  2017/29389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın tazminat yönünden kabulüne, ecrimisil istemi yönünden ise reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz üzerine dikilen pilon ve geçirilen enerji nakil hatları ....'a ait olup,.....'ın davalı olarak gösterilmesi temsilcide yanılgı mahiyetinde olduğundan, .... davaya dahil edilerek sonucunu göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6332, Karar No: 2012/8170, Tarih: 09.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6332 E.  ,  2012/8170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vekili Avukat ...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 10/11/2006 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/05/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu haberler, Antalya Körfez gazetesinin 24.07.2006, 26.09.2006, 27.09.2006, 11.10.2006, 16.10.2006, 02.11.2006, 06.11.2006, 08.11.2006 günlü sayılarında " özel idarede telefon krizi", "devletten aylık STK'lara uşaklık", "adaylar makam valsinde", "devlette açık çek", " Valilik makamından görüntü var ses yok", " 32 yıllık mı?", " Gülşen'e inceleme başlattık", "Gülşen meclisi gerdi", başlıklarıyla yayınlanmış olup Antalya İl Özel İdare Müdürlüğünde yaşanan bir takım olayların konu edildiği ve atama yapılacak yeni daire başkanlıklarına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Davacı, Antalya İl Özel İdare müdür yardımcısı olarak görev yapmakta ve yeni kurulacak daire başkanlıkları için atanacak adaylar bulunmaktadır.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

-/-

-2-

2011/6332-2011/8170

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

-/-

-2-

2011/6332-2011/8170

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; davalı gazetenin 26.09.2006 günlü sayısından "özel idarede telefon krizi" başlığı ile yayınlanan "Özel İdarede bir müdür yardımcısının, kullandığı telefondan özel bir dershane adına yüzlerce kutlama mesajı çektiğinin tespit edildiği, İl Genel Meclis başkanlığınca hemen bir soruşturma komisyonu oluşturulduğu, ancak telefon sahibi müdür yardımcısının üst düzey bir devlet görevlisinin eşine olan yakınlığının, soruşturmanın yapılmasına engel olduğu" biçiminde ve 27.09.2006 günlü sayısında "devletten aylık STK'lara uşaklık" başlığı ile önceki yayındaki iddiaların tekrar edildiği anlaşılmakta olup Antalya Valiliği tarafından gazeteye gönderilen tekzip metninde; ... adlı personelin mesajları kendi adına kayıtlı telefondan çektiği, hakkında herhangi bir soruşturma olmadığı belirtilerek iddialar yalanlanmış olduğundan yayınların gerçeklik unsuru taşımadığı ortaya çıkmıştır. Aynı zamanda 27.09.2006 günlü yayının başlığında kullanılan "uşak" tabiri tahkir edici anlamda olduğundan davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun kabulü gerekir.

Şu halde; mahkemece davacı yararına 26.09.2006 ve 27.09.2006 günlü yayınlar nedeni ile uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken talebin tümden reddedilmiş olması doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14906, Karar No: 2023/16477, Tarih: 01.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14906 E.  ,  2023/16477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... adına vekili Av. ...'ın, ... Elektronik Tebligat Sisteminde (...) kayıtlı adresine tebliğ edildiği görülmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) "Elektronik Tebligat" başlıklı 7/a maddesi şöyledir:

" Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

1. 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar.

2. 5018 sayılı Kanunda tanımlanan mahallî idareler.

3. Özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan fonlar ve kefalet sandıkları.

4. Kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunların bağlı ortaklıkları, müessese ve işletmeleri.

5. Sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıklar.

6. Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları.

7. Kanunla kurulanlar da dahil olmak üzere tüm özel hukuk tüzel kişileri.

8. Noterler.

9. Baro levhasına yazılı avukatlar.

10. Sicile kayıtlı arabulucular ve bilirkişiler.

11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim.

Birinci fıkra kapsamı dışında kalan gerçek ve tüzel kişilere, talepleri hâlinde elektronik tebligat adresi verilir. Bu durumda bu kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır.

Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır.

Bu Kanun uyarınca yapılan elektronik tebligat işlemleri, Posta ve Telgraf Teşkilatı ... Şirketi tarafından kurulan ve işletilen ... Elektronik Tebligat Sistemi üzerinden yürütülür. Posta ve Telgraf Teşkilatı ... Şirketi, sistemin güvenliğini ve bu sistemde kayıtlı verilerin muhafazasını sağlayacak her türlü tedbiri alır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir."

Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin "Tebligatın elektronik yolla yapılması zorunlu olanlar" başlıklı 5 inci maddesi şöyledir:

" (1) Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur:

a) 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cet-vellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar.

b) 5018 sayılı Kanunda tanımlanan mahallî idareler.

Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin "Tebligatın elektronik yolla yapılması zorunlu olanlar" başlıklı 5 inci maddesi şöyledir:

" (1) Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur:

a) 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cet-vellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar.

b) 5018 sayılı Kanunda tanımlanan mahallî idareler.

c) Özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan fonlar ve kefalet sandıkları.

ç) Kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunların bağlı ortaklıkları, müessese ve işletmeleri.

d) Sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıklar.

e) Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları.

f) Kanunla kurulanlar da dâhil olmak üzere tüm özel hukuk tüzel kişileri.

g) Noterler.

ğ) Baro levhasına yazılı avukatlar.

h) Sicile kayıtlı arabulucular ve bilirkişiler.

ı) İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim.

(2) Birinci fıkra kapsamı dışında kalan gerçek ve tüzel kişilere, talepleri hâlinde elektronik tebligat adresi verilir. Bu durumda bu kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur."

Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin "Elektronik tebligatın hazırlanması ve muhataba ulaştırılması" başlıklı 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası ise şu şekildedir:

"Elektronik yolla tebligat, idareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birime yapılır. Temsile yetkili olan kişilerin ayrı bir elektronik tebligat adresinin bulunması bu kuralın uygulanmasına engel olmaz."

7201 sayılı Kanun'un 7/a maddesinin on birinci fıkrası ile Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin 5 ve 9 uncu maddelerine göre, İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının elektronik yolla ve davalı ... vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birime tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, davalı vekili adına yapılan tebligatın, yukarıda yer verilen düzenlemeler çerçevesinde usulüne uygun olup olmadığının araştırılarak; tebligat yapılan adresin aynı zamanda davalı Kurumun ...'de kayıtlı tebligat adresi olup olmadığının tespit edilmesi ve neticesinin tutanak altına alınarak dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.