muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1409, Karar No: 2020/5016, Tarih: 02.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/1409 E.  ,  2020/5016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı belirtilerek, dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait yüksek çözünürlüklü farklı tarihlerde çekilen en az üç adet hava fotoğrafının Harita Genel Komutanlığı'ndan, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalarının ise İl Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilmesi; bundan sonra jeodezi ve fotogrametri mühendisi, jeolog ve 3 kişilik ziraatçı bilirkişi kurulunun katılımıyla keşif yapılması; tescile konu yerin önceki niteliğini, aktif dere yatağı olup olmadığını, değilse nasıl kullanıldığını ve sınırlarının belirli olup olmadığını açıklar şekilde rapor istenmesi; üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulundan taşınmazın önceki ve hali hazır niteliği hususlarında, jeolog bilirkişisinden ise taşınmazın dereyatağından kazanılıp kazanılmadığı, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınması; ayrıca 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca büyükşehir belediye sınırları tüm ilin mülki sınırları olarak belirlenmiş olduğundan, TMK'nın 713/3. maddesi uyarınca ilgili kamu tüzel kişisi olan Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanlığının da davaya dahil edilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 07.03.2017 havale tarihli krokili raporunda (A1) harfi ile mavi renkle gösterilen 25.666,23 metrekarelik alanın yeni parsel numarası verilmek suretiyle davacı adına tarla olarak tapuya kayıt ve tesciline; (A2) harfi ile sarı renkle gösterilen 6.927,21 metrekarelik alanın ve aynı havale tarihli krokili raporunda (A3) harfi ile turuncu renkle gösterilen 1.486,63 metrekarelik alanın "dere yatağı" vasfı ile tespit harici bırakılmasına, dahili davalı ... yönünden talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4418, Karar No: 2020/3648, Tarih: 29.09.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4418 E.  ,  2020/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28.12.2017 tarih ve 2016/200 E. - 2017/490 K. sayılı kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.06.2019 tarih ve 2018/1292 E. - 2019/733 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin birçok ülkede “under armour” markasını tescil ettirdiğini, IR 002852721 no ile EUIPO nezdinde kayıtlı “under armour” markasının 2002 yılından bu yana koruma altında olduğunu, davaya konu “BUFFARMOR” ibareli davalı marka başvurusunun müvekkilinin tanınmış markaları ile 556 sayılı KHK 8/1-b hükmü anlamında karıştırılacak derecede benzer olduğunu, söz konusu markanın 09, 14, 18 ve 35. sınıflarda tescil edilmek istendiğini, başvurunun ilanına müvekkili tarafından “UNDER AMOUR” markalarına dayanılarak 14 ve 18. sınıflardaki mallar ile 14, 18 ve 25. sınıflardaki malların satışına ilişkin 35. sınıftaki hizmetler bakımından itiraz edildiğini ve markanın kısmen reddinin istendiğini, bu itirazın iltibas oluşmayacağı gerekçesiyle reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkili markaları ile benzerlik yaratan ve müvekkilinin seri markaları içine girme tehlikesi arz eden marka başvurusunun reddedilmesi gerektiğini, davaya konu marka başvurusunun KHK madde 35 uyarınca da kısmen hükümsüzlüğünün gerektiğini, davalı şirketin kötüniyetli olduğunu ileri sürerek 17.03.2016 tarih ve 2016-M-2899 sayılı YİDK kararının itirazların kısmen reddine yönelik kısım bakımından iptaline, 2015/02489 sayılı “BUFFARMOR” marka başvurusunun tescil edilmesi halinde başvuru kapsamındaki 14 ve 18. sınıfta yer alan mallar ile 35. sınıfta yer alan 14, 18 ve 25. sınıflardaki malların satışına ilişkin hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı, cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı markasının, İngilizce BUFF ve ARMOR kelimelerinin bitişik yazılması suretiyle oluşturulmuş bir marka olduğu, BUFF ibaresinin “1- Soluk sarı. 2-Kösele rengi. 3- Meşin: çanta vb. yapmakta kullanılan manda vb. derisi.”, ARMOR ibaresinin ise “zırh” anlamını haiz olduğu, markalardaki vurgu ve ayırt ediciliğin ortak unsur olan ARMOUR/ARMOR kelimesinde toplandığı, davacı markalarının esaslı ayırt edici unsuru olan ARMOUR kelimesinin, fonetik ve semantik açıdan aynısı olan ARMOR ibaresinin, davalının BUFFARMOR markasında aynen ve kül halinde yer aldığı, davacının seri markalarının esaslı unsuru olan ARMOUR ibaresinin, davalı markasında ARMOR şeklinde kullanılması markalar arasında benzerliğe ve ilişkilendirme ihtimaline yol açtığı, BUFF kelimesinin, markalar arasındaki benzerliği bertaraf etmediği, BUFFARMOR ibareli davalı markasının emtia listelerinin davacı emtia ve hizmetleri ile aynı/aynı tür olduğu, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında “karıştırılma ihtimali” ve davalı markası yönünden tescil engeli bulunduğu gerekçesi ile TPMK YİDK'nın 17.03.2016 tarih 2016-M-2899 sayılı kararının, 14. Sınıf: Kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar, kol düğmeleri, kravat iğneleri ve heykeller, biblolar. Saatler ve zaman ölçme cihazları (kronometreler ve parçaları, saat kordonları dahil). 18. Sınıf: İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler. Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar: çantalar, cüzdanlar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtar muhafazaları, bavullar, valizler. Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar. Kırbaçlar, koşum takımları, eyerler, üzengi ve eyer kayışları malları ve 35/6 Sınıfın: Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için (14. Sınıf) Kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar, kol düğmeleri, kravat iğneleri ve heykeller, biblolar. Saatler ve zaman ölçme cihazları (kronometreler ve parçaları, saat kordonları dahil). (18. Sınıf) İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler. Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar: çantalar, cüzdanlar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtar muhafazaları, bavullar, valizler. Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar. Kırbaçlar, koşum takımları, eyerler, üzengi ve eyer kayışları. (25. Sınıf) Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler. Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler

. Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar. Kırbaçlar, koşum takımları, eyerler, üzengi ve eyer kayışları. (25. Sınıf) Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler. Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler. Baş giysileri: şapkalar, kasketler, bereler, takkeler, kepler mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.) yönünden iptaline, davalı adına tescilli 2015/02489 sayılı “BUFFARMOR” ibareli markanın anılan sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Kurum vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket ve Kurum vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava, TPMK YİDK kararı iptali ve hükümsüzlük istemine ilişkin olup ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmiş, davalı şirket vekili ise istinaf talebinde bulunmamıştır. Davalı Kurum'un istinaf başvurusu ise Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Bu durumda, yerel mahkeme kararını istinaf etmeyen davalı şirket vekilinin temyiz kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Kurum'dan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı şirkete iadesine, 29/09/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12547, Karar No: 2011/1910, Tarih: 23.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12547 E.  ,  2011/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, on adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece, taşınmazların satılarak ortaklığın giderilmesine karar verilmiş hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl olan duruşma tutanağına yazılıp taraflara tefhim olunan karardır. Tefhim ile birlikte yargılamadan elini çekmiş olan hakim tefhim ettiği karara uygun gerekçeli kararı taraflara tebliğ etmek durumundadır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörülmüştür. İçtihadı Birleştirme Kararında; çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Olayımızda; hükmün tefhim edildiği 28.01.2010 tarihli kısa kararda, davaya konu 2649 ada 14 No’lu parselin de satışına karar verilmiş ise de, gerekçeli kararda adı geçen parsel hakkında her hangi bir hüküm kurulmayarak kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. Asıl olan kısa karar olup buna aykırı biçimde oluşturulan gerekçeli karar hukuki bir değer taşımamaktadır. Bu nedenle mahkemece bozmadan önceki kararla bağlı olmaksızın, çelişkiyi kaldırmak suretiyle, vicdani kanaatine göre yeni bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2856, Karar No: 2018/5963, Tarih: 10.09.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/2856 E.  ,  2018/5963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 17/05/2018 tarihli yazısı ile suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan hükümlü ... hakkındaki hükmün infazı aşamasında kalan cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazı talebinin reddine ilişkin Silivri 2. İnfaz Hâkimliğinin 29/11/2017 tarihli ve 2017/6817 esas, 2017/6894 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Silivri Ağır Ceza Mahkemesi’nin 02/01/2018 tarihli ve 2017/2642 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 22/05/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

Hükmün infazı aşamasında, hükümlünün kalan cezasının 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesi talebinin koşulları bulunmadığı gerekçesi ile Silivri 2. İnfaz Hâkimliğinin 29/11/2017 tarihli ve 2017/6817 esas, 2017/6894 sayılı kararı ile reddine karar verildiği, bu karara yönelik itirazın da Silivri Ağır Ceza Mahkemesi’nin 02/01/2018 tarihli ve 2017/2642 değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, hükümlünün İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/05/2013 tarihli ve 2011/72 esas, 2013/123 sayılı kararı ile suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan 1 yıl 15 gün hapis cezasına mahkum edildiği, hükümlünün anılan cezanın infazı kapsamında ceza infaz kurumuna 11/09/2017 tarihinde girdiği ve bu kapsamda koşullu salıverilme tarihinin de 18/11/2018 olarak hesap edildiği, Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna ayrılmak için "Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır." şeklindeki düzenlemenin mevcut bulunduğu, ayrıca 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinde yer alan "(1) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla; a) Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren, b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan, koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir. (2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler....", 6291 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 3/1-2. maddesinde yer alan "(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla koşullu salıverilmelerine bir yıldan az süre kalan; a) Açık ceza infaz kurumunda bulunan, b) Kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıyan, iyi hâlli hükümlülerin talepleri hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilir. (2) Koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanan hükümlüler, bu infaz usulünden en fazla altı ay süreyle yararlanırlar." ve son olarak 6655 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 6411 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 4

. (2) Koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanan hükümlüler, bu infaz usulünden en fazla altı ay süreyle yararlanırlar." ve son olarak 6655 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 6411 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 4. maddesinde yer alan "(1) Bu Kanunun 105/A maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ve ikinci fıkrasında belirtilen altı aylık süre şartı ile birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen cezanın belirli bir süre infaz edilmesine ilişkin şart 31/12/2020 tarihine kadar uygulanmaz" şeklindeki düzenlemeler bir bütün halinde değerlendirildiğinde,

6291 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 3/2. maddesinde yer alan hükmün, yürürlük tarihi olan 11/04/2012 tarihi itibariyle anılan madde ile getirilen düzenlemeden istifade edebilecek olan hükümlülerin durumunu belirlediğinden olayda uygulama olanağı bulunmadığı, ancak belirtilen yasal düzenlemeden sonra yürürlüğe giren 6655 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 6411 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 4. maddesi gereğince, 5275 sayılı Kanun'un 105/A-1-a ve 105/A-2 madde ve bentlerinde yer alan 6 aylık süre şartının 31/12/2020 tarihine kadar uygulanmayacak olması ve hükümlünün de bu düzenlemeden istifade ettiği anlaşılmakla, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinden faydalanma talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Silivri Ağır Ceza Mahkemesi’nin 02/01/2018 tarihli ve 2017/2642 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Somut olayda, uyuşmazlık konusunun hükümlünün koşullu salıverilme tarihine kadar kalan cezasının 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak çektirilip çektirilemeyeceği ve buna bağlı olarak da infaz tarihinin belirlenmesine ilişkin olması nedeniyle, kanun yararına bozma talebinin incelenmesi, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 tarih ve 2018/1 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin görevli olmadığına karar vermek gerekmektedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kanun yararına bozma talebinin incelenmesi Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVLİ OLMADIĞINA, dosyanın görevli Yargıtay 1. Ceza Dairesi'ne sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 10.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6204, Karar No: 2011/9754, Tarih: 13.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6204 E.  ,  2011/9754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekilinin tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırları bildirilen taşınmazın yaklaşık 50 yıldan beri davacının kullanımında olduğunu, 20 yılı aşkın bir zaman önce yapılan orman kadastrosu sırasında orman olarak belirlendiğini, orman kadastrosunun kesinleşmesinden sonra davacının bu yeri mesken yapmak suretiyle kullanmaya devam ettiğini ve 20 yıllık zilyetlik süresinin dolduğunu, ancak Mengen Mal Müdürlüğünün 13/05/2008 tarihli yazı ile taşınmazın tahliyesini talep edildiği ve ecrimisil talebinde bulunulduğunu belirterek tahliye talebinin durdurulması ve taşınmazın davacı ... tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece; taşınmazın 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğu ve zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddinde karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Yasa gereğince orman kadastrosu yapılmıştır. 1976 yılında 1744 sayılı Yasa ile değişik 2.madde ve aplikasyon uygulaması yapılmış ve 1987 yılında 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1737, Karar No: 2010/8093, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1737 E.  ,  2010/8093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 65 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 35 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.