muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16060, Karar No: 2024/194, Tarih: 10.01.2024

2.5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmalık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmalık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanığa ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken, yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve hakkında ödemediğinden bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. ... Vekilinin Temyizi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ... vekilinin temyiz isteğinin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2020/422 Esas, 2021/285 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13028, Karar No: 2014/14947, Tarih: 28.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/13028 E.  ,  2014/14947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2011/430-2013/114

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 14.06.2008 tarihinden itibaren davalı işyerinde çamaşırhane elemanı olarak çalıştığını, müvekkilinin ilk işe alınırken özürlü olduğu için 08:00-16:00 saatleri arasında çalıştığını, daha sonra ayakta ütücü olarak çalıştırıldığını, ayağından özürlü olmasına rağmen ayakta çalıştırılması sebebiyle rahatsızlandığını, K..... Devlet Hastanesinden 10 günlük rapor aldığını, bu raporun işyerine fakslandığını, davalının haksız olarak 26.09.2010 tarihinde müvekkilini işten çıkarttığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirket bünyesindeki otelde çalıştığını, işletmenin yaz sezonunda faaliyette bulunduğunu, davacının özel sağlık sorunları sebebiyle tüm yıl boyunca çalışan olarak gösterildiğini, davacının mazeret göstermeksizin işi bırakmayı alışkanlık haline getirdiğini, uyarılara rağmen bu davranışından vazgeçmediğini, 2010 yılı Eylül ayında mazeret göstermeksizin işyerini terk ettiğini, nihayetinde memleketine gittiğinin öğrenildiğini, iş sözleşmesinin yasal sürenin sonunda feshine karar verildiğini, otelin altı ay kapalı olduğundan fazla mesaiden sözedilemiyeceğini, yemek ücreti ödeneceği şartının bulunmadığını, sel felaketi sebebiyle zayi kararına göre tutanak ve ihtarname örneklerinin ibrazının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp

dayanmadığı noktasındadır. Davacı iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini beyan

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp

dayanmadığı noktasındadır. Davacı iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini beyan

etmiştir. Davalı taraf ise davacının hiçbir mazeret göstermeden işyerinden ayrıldığını, arandığında memleketine gittiğinin tespit edildiğini, iş sözleşmesinin devamsızlığı sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini belirtmiştir. Dosyada davacının 25.09.2010 ve 26.09.2010 tarihleri arasında devamsızlık tutanakları bulunmaktadır. Davacıya ait sağlık raporu incelendiğinde 27.09.2010 tarihli olduğu ve devamsızlık tarihlerini kapsamadığı anlaşılmaktadır. Davacıya ait Eylül ayı puantaj kartları incelendiğinde davacının 2010 Eylül ayında cuma günleri hafta tatili iznini kullandığı sabittir. Tüm bu belgeler dikkate alındığında davacının mazeretsiz olarak iki iş gününde devamsızlık yaptığı, bu sebeple iş sözleşmesinin davalı işverence haklı nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15963, Karar No: 2015/17328, Tarih: 30.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15963 E.  ,  2015/17328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde emekli olana kadar çalıştığını, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 6360 sayılı Yasa kapsamında il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin son bulduğu, aynı yasa kapsamında ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dosyasının dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini savunmak suretiyle husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının emekli olması, davacının başka bir kuruma yerleştirilemeyeceği, keza 6360 sayılı Yasa gereği davacının genel bütçeli bir kurumda çalıştığı yerel kurumlarda hiç çalışmasının olmadığı 6360 sayılı Yasanın 3/2 maddesi dikkate alınarak, davacının alacak davasını ...ne yöneltebileceği, aynı yasanın 1. maddesine göre komisyonun davacının davasının özel hukuka ilişkin alacak talebi olması ve emekli olması sebebiyle tasarruf da bulunamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ... İdaresine karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ... İdaresi'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan ... İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan ... İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Tüm dosya kapsamında 6360 sayılı Yasadaki bu düzenlemelere binaen ... tarafından kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun kararı ile kararda belirtilen listedeki davalar ile listede yazmasa dahi ... İdaresi'nden emekli olan işçilere ait davaların ... Büyükşehir Belediyesine devredilmesi yönünde idari bir işlemin yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre açılan dava tüzel kişiliği sona ermiş olan ... İdaresinin borcuna ilişkin olup, bu borcun 6360 sayılı Yasaya uygun olarak ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği ve husumetin ... Büyükşehir Belediyesine yöneltilmesi gerektiği açıktır. Yapılacak iş, dava dilekçesi gerçek hasım olan ... Büyükşehir Belediyesi'ne tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili sağladıktan sonra yargılamaya devam edilmeli ve çıkacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile husumetin ...'ne yöneltilmesi gerektiğinin kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7664, Karar No: 2015/8467, Tarih: 07.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7664 E.  ,  2015/8467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/17902

MAHKEMESİ : Elazığ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2010

NUMARASI : 2009/214 (E) ve 2010/242 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde :

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar B.. S.. ve N.. S.. müdafiilerinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde :

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5395 sayılı Kanun'un 35/1-2. cümlesi ve TCK'nın 31/3. maddesi hükümleri gözetildiğinde, bu yaş grubunda olan çocuklara sosyal inceleme raporu alınması için yasal bir zorunluluk bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuklar N.. S.. ve B.. S.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/18400, Karar No: 2025/13374, Tarih: 02.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/18400 E.  ,  2025/13374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1423 E. - 2023/1392 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/145 E. - 2021/253 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM: TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı TMK'nın 5, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin karara yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1188, Karar No: 2007/4315, Tarih: 02.04.2007

**4. Hukuk Dairesi         2006/1188 E.  ,  2007/4315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik Asliye 3. Hukuk Hakimliği

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/03/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/11/2004 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı ka¬nıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özel¬likle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsiz¬lik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3080, Karar No: 2019/1209, Tarih: 07.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/3080 E.  ,  2019/1209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükümden önce 05/08/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 21.maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 291.maddesinin 1.fıkrasında düzenlenen ve Bölge Adliye Mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nin 305 ila 326.maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK'nin 310.maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması, kanun yoluna ilişkin süreler konusunda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununda ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda farklı düzenlemelere yer verilmesi, 7035 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonra temyiz süresi konusunda tereddütlerin hasıl olması ve ilk derece mahkemelerince yanıltıcı ifadeler kullanılmasının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/10/2015 gün ve 2015/11-120 Esas, 2015/313 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere avukatlar da dahil olmak üzere başvurucuların kanun yolunda yanılmalarına sebep olduğu gibi Anayasa Mahkemesi'nin 09/06/2016 tarihli kararına göre bu durumun adil yargılanma hakkı kapsamında mahkemeye erişim hakkının ihlali niteliğinde bulunması nedeniyle, sanıklar müdafiinin 25.12.2017 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerektiği değerlendirilerek yapılan incelemede,

1-... Yemek San. Tur. ve Tic. Ltd. Şti'nin sahibi ve yetkilisi olan sanık ...'ın kardeşi olan sanık ... ile birlikte aralarında ticari ilişki bulunan katılanın sahibi ve yetkilisi olduğu Tim Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti'ne daha önce yapılan bir alışveriş nedeniyle verilen çeklerin karşılıksız kalması üzerine suça konu sahte olduklarını bildikleri çekleri vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda; sanıkların savunmalarında suçlamayı kabul etmemeleri, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Daire Başkanlığı'nın 16.09.2009 tarihli raporunda suça konu çeklerin arka yüzlerindeki 2. ve 3. ciranta hanelerindeki şirket kaşeleri üzerinde atılı bulunan imzalar ile sanıkların imzaları arasında kaligrafik ve grafolojik özellikler yönünden ilgi ve irtibatın tespit edilemediğinin belirtilmesi, 20.03.2008 ve 25.02.2008 tarihli bilirkişi raporları ile de suça konu çeklerdeki ... Yemek San. Turizm. Tic. Ltd. Şti kaşesi üzerinde bulunan imzaların sanık ...'ın eli ürünü olmadığının tespit edilmesi, katılanın şirketinde muhasebe işlerine bakan ve tanık olarak dinlenen ...'ın beyanlarında suça konu çekleri göndereceğini söyleyen kişinin sanık ... olduğunu, sanık ... ile ne yüzyüze ne de telefonla görüşmediğini belirtmesi ve duruşmada yapılan yüzleştirmede sanık ...'ın çekleri getiren kişi olmadığını beyan etmesi, tanık ...'in sanık ... ile yüzleştirilmediği ve suça konu çeklerin ön yüzündeki yazı ve imzalar ile arka yüzündeki birinci ciranta yazı ve imzalarının sanıklara aidiyeti konusunda herhangi bir bilirkişi incelemesi yapılmadığının anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu çeklerin ön yüzündeki yazı ve imzalar ile arka yüzündeki birinci ciranta yazı ve imzalarının sanıklara ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanık ... ile tanık ...'in yüzleştirilmesi ile telefonda görüştüğü kişinin sesi ile huzurdaki ...'ın sesinin aynı olup olmadığının sorulması, tanıktan sanık ... ile suç tarihinde görüştüğü telefon numarasının öğrenilmesi ve bu hattın sanık ...'e ait olup olmadığının kesin bir şekilde tespitinden sonra toplanan tüm delillere göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden tanık ...'in sanık ... ile hiç görüşmediğine ilişkin beyanı da dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Katılanın ve tanık ...'ın beyanlarında suça konu çeklerin 2007 yılının Şubat ayında verildiğini belirtmeleri ve dosya arasında mevcut katılanın şirketine ait cari hesap ekstresinde suça konu çeklerin hesabına 17.02.2007 tarihinde girdiğinin yazılı olması nedeniyle "17.02.2007" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına "31.03.2007" olarak yanlış yazılması,

b-"2009/1337" olan adli emanet numarasının hüküm fıkrasında "2009/1137" olarak yanlış gösterilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Katılanın ve tanık ...'ın beyanlarında suça konu çeklerin 2007 yılının Şubat ayında verildiğini belirtmeleri ve dosya arasında mevcut katılanın şirketine ait cari hesap ekstresinde suça konu çeklerin hesabına 17.02.2007 tarihinde girdiğinin yazılı olması nedeniyle "17.02.2007" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına "31.03.2007" olarak yanlış yazılması,

b-"2009/1337" olan adli emanet numarasının hüküm fıkrasında "2009/1137" olarak yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.