muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/103, Karar No: 2022/83, Tarih: 10.02.2022

e) Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak,

f) Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle,

g) Basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle,

h) Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında; kooperatif yöneticilerinin kooperatifin faaliyeti kapsamında,

i) Serbest meslek sahibi kişiler tarafından, mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle,

j) Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla,

k) Sigorta bedelini almak maksadıyla,

İşlenmesi hâlinde, iki yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

2) Kamu görevlileriyle ilişkisinin olduğundan, onlar nezdinde hatırı sayıldığından bahisle ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle aldatarak, başkasından menfaat temin eden kişi, yukarıdaki fıkra hükmüne göre cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiş, 29.06.2005 tarihli ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle yukarıda belirtilen maddenin birinci fıkrasının sonuna; "Ancak (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hâllerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adlî para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi eklenmiş; 18.04.2013 tarihli ve 28622 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6456 sayılı Kanun'un 40. maddesiyle "(e), (f) ve (j)" ibaresine ayrıca (k) bendi eklenerek ilgili düzenleme "(e), (f), (j) ve (k)" şeklinde değiştirilmiş; 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle maddenin birinci fıkrasına (l) bendi ile üçüncü fıkra eklenmiş, birinci fıkrada yer alan "iki yıldan yedi yıla kadar hapis" şeklindeki yaptırım "üç yıldan on yıla kadar hapis" olarak, "(e), (f), (j) ve (k)" ibaresi "(e), (f), (j), (k) ve (l)" olarak değiştirilmiş, maddenin birinci fıkrasının "üç yıldan az olamaz" şeklindeki son cümlesi ise "dört yıldan az olamaz" biçiminde değiştirilerek madde son hâlini almıştır.

Mal varlığının yanında irade özgürlüğünün de korunduğu dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

1) Failin bir takım hileli davranışlarda bulunması,

2) Hileli davranışların mağduru aldatabilecek nitelikte olması,

3) Failin hileli davranışlar sonucunda mağdurun veya başkasının aleyhine, kendisi veya başkası lehine haksız bir yarar sağlaması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Fail kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla bilerek ve isteyerek hileli davranışlar yapmalı, bu davranışlarla bir başkasına zarar vermeli, verilen zarar ile eylem arasında uygun nedensellik bağı bulunmalı ve zarar da, nesnel ölçüler göz önünde bulundurularak belirlenecek ekonomik bir zarar olmalıdır.

3) Failin hileli davranışlar sonucunda mağdurun veya başkasının aleyhine, kendisi veya başkası lehine haksız bir yarar sağlaması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Fail kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla bilerek ve isteyerek hileli davranışlar yapmalı, bu davranışlarla bir başkasına zarar vermeli, verilen zarar ile eylem arasında uygun nedensellik bağı bulunmalı ve zarar da, nesnel ölçüler göz önünde bulundurularak belirlenecek ekonomik bir zarar olmalıdır.

Görüldüğü gibi, dolandırıcılık suçunu diğer mal varlığına karşı işlenen suç tiplerinden farklı kılan husus, aldatma temeline dayanan bir suç olmasıdır. Birden çok hukuki konusu olan bu suç işlenirken, sadece mal varlığı zarar görmemekte, mağdurun veya suçtan zarar görenin iradesi de hileli davranışlarla yanıltılmaktadır. Madde gerekçesinde de, aldatıcı nitelik taşıyan hareketlerle, kişiler arasındaki ilişkilerde var olması gereken iyiniyet ve güvenin bozulduğu, bu suretle kişinin irade serbestisinin etkilendiği ve irade özgürlüğünün ihlâl edildiği vurgulanmıştır.

5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde yalnızca hileli davranıştan söz edilmiş olmasına göre, her türlü hileli davranışın dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Kanun koyucu anılan maddede hilenin tanımını yapmayarak suçun maddi konusunun hareket kısmını oluşturan hileli davranışların nelerden ibaret olduğunu belirtmemiş, bilinçli olarak bu hususu öğreti ve uygulamaya bırakmıştır.

"Hile", Türk Dili Kurumu sözlüğünde; "Birini aldatmak, yanıltmak için yapılan düzen, dolap, oyun, desise, entrika" (Türk Dil Kurumu, Türkçe Sözlük, s. 891) şeklinde, uygulamadaki yerleşmiş kabule göre ise; "Hile nitelikli yalandır. Yalan belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun denetleme olanağını ortadan kaldırmalıdır. Kullanılan hile ile mağdur yanılgıya düşürülmeli ve yanıltma sonucu kandırıcı davranışlarla yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hileli davranışın aldatacak nitelikte olması gerekir. Basit bir yalan hileli hareket olarak kabul edilemez." biçiminde tanımlanmıştır.

Öğretide de hile ile ilgili olarak; "Olaylara ilişkin yalan açıklamaların ve sarf edilen sözlerin doğruluğunu kuvvetlendirecek ve böylece muhatabın inceleme eğilimini etkileyebilecek yoğunluk ve güçte olması ve bu bakımdan gerektiğinde bir takım dış hareketler ekleyerek veya böylece var olan halden ve koşullardan yararlanarak, almayacağı bir kararı bir kimseye verdirtmek suretiyle onu aldatması, bu suretle başkasının zihin, fikir ve eylemlerinde bir hata meydana getirmesidir." (Sulhi Dönmezer, Kişilere ve Mala Karşı Cürümler 2004, s. 453.), "Hile, oyun, aldatma, düzen demektir. Objektif olarak hataya düşürücü ve başkasının tasavvuru üzerinde etki doğurucu her davranış hiledir." (Nur Centel/Hamide Zafer/Özlem Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Cilt I, Beta Yayınevi, 4. Baskı, Eylül 2017, ..., s. 502-503.) biçiminde tanımlara yer verilmiştir.

Yerleşmiş uygulamalar ve öğretideki baskın görüşlere göre ortaya konulan ilkeler göz önünde bulundurulduğunda; hile, maddi olmayan yollarla karşısındakini aldatan, hataya düşüren, düzen, dolap, oyun, entrika ve bunun gibi her türlü eylem olarak kabul edilebilir. Bu eylemler bir gösteriş biçiminde olabileceği gibi, gizli davranışlar olarak da ortaya çıkabilir. Gösterişte, fail sahip bulunmadığı imkânlara ve sıfata sahip olduğunu bildirmekte, gizli davranışta ise kendi durum veya sıfatını gizlemektedir. Ancak sadece yalan söylemek, dolandırıcılık suçunun hile unsurunun gerçekleşmesi bakımından yeterli değildir. Kanun koyucu yalanı belirli bir takım şekiller altında yapıldığı ve kamu düzenini bozacak nitelikte bulunduğu hallerde cezalandırmaktadır. Böyle olunca hukuki işlemlerde, sözleşmelerde bir kişi mücerret yalan söyleyerek diğerini aldatmış bulunuyorsa bu basit şekildeki aldatma, dolandırıcılık suçunun oluşumuna yetmeyecektir. Yapılan yalan açıklamaların dolandırıcılık suçunun hileli davranış unsurunu oluşturabilmesi için, bu açıklamaların doğruluğunu kabul ettirebilecek, böylece muhatabın inceleme eğilimini etkisiz bırakabilecek yoğunluk ve güçte olması ve gerektiğinde yalana bir takım dış hareketlerin eklenmiş bulunması gerekir.

Failin davranışlarının hileli olup olmadığının belirlenmesi noktasında öğretide şu görüşlere de yer verilmiştir: "Hangi hareketin aldatmaya elverişli olduğu somut olaya göre ve mağdurun içinde bulunduğu duruma göre belirlenmelidir. Bu konuda önceden bir kriter oluşturmak olanaklı değildir." (Veli Özer Özbek/Koray Doğan/Pınar Bacaksız, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 15. Baskı, ... 2020, s. 717.), "Hileli davranışın anlamı birtakım sahte, suni hareketler ile gerçeğin çarpıtılması, gizlenmesi ve saklanmasıdır." (Doğan Soyaslan, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Yetkin Yayınevi, 13. Baskı, ... 2020, s. 439.), "Hilenin, mağduru hataya sürükleyecek nitelikte olması yeterlidir; ortalama bir insanı hataya sürükleyecek nitelikte olması aranmaz. Bu nedenle, davranışın hile teşkil edip etmediği muhataba ve olaya göre değerlendirilmelidir." (Centel/Zafer/Çakmut, s. 509.).

Esasen, hangi davranışların hileli olup olmadığı konusunda genel bir kural koymak oldukça zor olmakla birlikte, bu konuda olaysal olarak değerlendirme yapılmalı, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

Diğer taraftan amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latince'de; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemeli, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

B- 5237 sayılı TCK'nın "Yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama" başlıklı 255. maddesi; "Görevine girmeyen ve yetkili olmadığı bir işi yapabileceği veya yaptırabileceği kanaatini uyandırarak yarar sağlayan kamu görevlisi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde iken, 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 89. maddesiyle "Nüfuz ticareti" başlığıyla;

"(1) Kamu görevlisi üzerinde nüfuz sahibi olduğundan bahisle, haksız bir işin gördürülmesi amacıyla girişimde bulunması için, doğrudan veya aracılar vasıtasıyla, kendisine veya bir başkasına menfaat temin eden kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır. Kişinin kamu görevlisi olması halinde, verilecek hapis cezası yarı oranında artırılır. İşinin gördürülmesi karşılığında veya gördürüleceği beklentisiyle menfaat sağlayan kişi ise, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Menfaat temini konusunda anlaşmaya varılması halinde dahi, suç tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur.

(3) Birinci fıkrada belirtilen amaç doğrultusunda menfaat talebinde bulunulması ve fakat bunun kabul edilmemesi ya da menfaat teklif veya vaadinde bulunulması ve fakat bunun kabul edilmemesi hallerinde, birinci fıkra hükmüne göre verilecek ceza yarı oranında indirilir.

(4) Nüfuz ticareti suçuna aracılık eden kişi, müşterek fail olarak, birinci fıkrada belirtilen ceza ile cezalandırılır.

(5) Nüfuz ticareti ilişkisinde dolaylı olarak kendisine menfaat sağlanan üçüncü gerçek kişi veya tüzel kişinin menfaati kabul eden yetkilileri, müşterek fail olarak, birinci fıkrada belirtilen ceza ile cezalandırılır.

(6) İşin gördürülmesi amacıyla girişimde bulunmanın müstakil bir suç oluşturduğu hallerde kişiler ayrıca bu suç nedeniyle cezalandırılır.

(7) Bu madde hükümleri, 252 nci maddenin dokuzuncu fıkrasında sayılan kişiler üzerinde nüfuz ticareti yapılması halinde de uygulanır. Bu kişiler hakkında, Türkiye'de bulunmaları halinde, vatandaş veya yabancı olduklarına bakılmaksızın, resen soruşturma ve kovuşturma yapılır." biçiminde değiştirilmiştir.

Maddenin ilk hâlinde suç, ancak kamu görevlisi tarafından işlenebilen bir suç olduğundan fail yönüyle özgü suç olarak kabul edilmişken, 6352 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle her gerçek kişinin suçun faili olacağı kabul edilmiş, failin kamu görevlisi olması, bu suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâli olarak hüküm altına alınmıştır.

6352 sayılı Kanun ile maddede yapılan değişiklikle suç, rüşvet suçu gibi bir karşılaşma suçuna dönüştürülmüş, işinin gördürülmesi karşılığında veya gördürüleceği beklentisiyle menfaat sağlayan kişi de suçun faili olarak kabul edilmiştir.

Söz konusu değişikliğin gerekçesinde; önceki düzenlemenin, kamu görevlisi olmayan ve fakat kamu görevlisi üzerinde nüfuz sahibi olduğundan bahisle menfaat temin eden kişilerin cezasız kalmasına neden olduğu, bu gibi durumlarda bir aldatma söz konusu ise, sorunun dolandırıcılık suçu hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, ancak, aldatma olmadan da "Nüfuz ticareti" yani yetkili olmadığı bir işten yarar sağlama olgusunun gerçekleşebileceği, bu gibi durumların yaptırım altına alınabilmesi için madde hükmünün başlığıyla birlikte değiştirildiği belirtilmiştir.

Suçun her iki düzenleniş biçiminde de faile yarar sağlayan iş sahibi meşru zeminde olmadığının bilincindedir. Çünkü hukuka uygun ya da aykırı bir işi yaptırmak için kamu görevlisine yarar sağlamanın hukuka aykırı olduğunun bilinmesi gerekmektedir. Bu durumda faile yarar sağlayan kişi mağdur değildir. Bu suçta iş sahibinin sağladığı yarar hukuka aykırı bulunmakta ve müsaderesi gerekmektedir (Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Yorumlu-Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, Cilt V, Adalet Yayınevi, ... 2010, s. 7202-7203). Her iki düzenlemede de suçun mağduru, kamu görevlisi üzerinde nüfuz sahibi olmaktan bahisle, haksız bir işin gördürülmesi için girişimde bulunularak, güvenilirliği ve işleyişi tehlikeye veya zarara sokulan kamu idaresidir (Zeki Hafızoğulları-Muharrem Özen, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler Millete ve Devlete Karşı Suçlar, US-A Yayıncılık, 1. Baskı, ... 2016, s. 63). Dolayısıyla bu suçta yapılan yeni düzenlemede de kanun koyucunun yeni veya farklı bir mağdur öngördüğü söylenemeyecektir.

Diğer taraftan ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle, adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Katılan ...'ün 11.07.2017 tarihinde ... Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat etmesi üzerine tanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçlarından başlatılan soruşturmada katılanın ve tanıkların ifadelerinde adı geçen sanık ...'in ... Anadolu Cumhuriyet savcısı olarak görev yapması nedeniyle Hâkimler ve Savcılar Kurulu'na bildirimde bulunulması neticesinde Hâkimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesince 04.10.2017 tarihinde sanık hakkında inceleme ve soruşturma izni verildiği, Hâkimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesince 02.11.2017 tarihinde hakkındaki iddialar nedeniyle sanığın tedbiren üç ay süreyle görevden uzaklaştırıldığı ve Hâkimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesince de 17.07.2018 tarihinde sanık hakkında kovuşturma izni verildiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda ... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2018 tarihli ve 396-302 sayılı kararı ile;

Katılan ...'ın tanık ... ile birlikte ... Anadolu Adliyesine sanığı ziyarete geldiklerinde; sanığın katılana hitaben "... isimli şahsın yanına gelerek babası ... ve kardeşi ...'ü şikâyet etmesi üzerine, ...'da görevli iki üst düzey emniyet mensubunu yanına çağırarak babası ve kardeşi hakkında ...'ten aldığı bilgiyi bildirdiğini, bunun üzerine kardeşine ve babasına operasyon yapıldığını tahmin ettiğini" söylediği,

Katılanın kardeşi ... ve babası Halil'in polisler tarafından alınıp bırakılmasından sonra katılanın isteğiyle tanık ...'un araması sonrasında görüşme talebini kabul ettiği, katılan ile birlikte ...'den ...'a gelen tanık ...'un "Buradan boş gitmeyelim, çikolata filan alalım." dediği, bunun üzerine katılan ...'ın "Ben zaten boş değilim." diyerek çanta içerisindeki 40.000 TL'yi gösterdiği ve "Savcıyı sen tanıyorsun bunu sen takdim et." dediği, duruşma sonrası odaya gelen sanık ile katılanın bir süre ortak tutkuları olan motosiklet üzerine konuştukları, bu arada katılanın, babası ile ilgili bayağı iddialar ortaya atıldığını ve sonunda hakkın yerini bulduğunu söylemesi üzerine sanığın da "Ben zaten ...'yı aradım görüştüm, zaten bir şey yoktu." dediği, odadan ayrılırken tanık ...'un "Savcım ...'ın bir hediyesi var." diyerek 40.000 TL paranın bulunduğu poşeti verdiği,

Sanığın tanık ... ile yaptığı WhatsApp görüşmelerinde;

30.06.2017 tarihinde saat 22.15'te sanığın; "..., ben ...'in getirdiği şahsı Devletime faydalı olsun diye itirafçı olması için yönlendirdim. Sonrasındaki bahsettiğin alışverişlerden haberim olmadı. O zaman ...'i aramıştım. Cumhurbaşkanlığından iki emniyet müdürünü ...'a yönlendirdiler onlara olayı aktardım. Onun için yakın dostum olan ve emn. Md.lerini gönderen ...'yı biraz önce aradım. Uygun değildi. Sonra görüşeceğiz o zaman ne bilgisi var soracam. Ya da emniyet müdürlerini bana tekrar göndermesini söylüyecem. Ayrıntıları öğreniyim sana da bilgi veririm. Selamlar.", şeklindeki mesajına saat 22.16'da tanık ...'un; "Tamam abi sağol." şeklinde cevap verdiği,

05.07.2017 tarihinde saat 19.56'da sanığın; "Paşa, bahsettiğin beni rahatlatacak bir aktarımın olacak mı?" ve saat 19.57'de; "Olursa iyi olur.", şeklindeki mesajlarına karşılık saat 19.57'de tanık ...'un; "Savcım arıycam gece sizi." şeklinde cevap verdiği, saat 19.57'de sanığın da; "Tm ok." şeklinde mesaj yazdığı,

06.07.2017 tarihinde saat 13.31'de sanığın; "Birazdan bitecek, geldiniz mi?" şeklindeki mesajına karşılık saat 13.40'ta tanık ...'un; "Evet, C kapıdayım." şeklinde cevap verdiği, saat 13.41'de sanığın; "Sekreter'e söylesinler odaya alsın sizi." ve saat 13.42'de "Bilgim olduğunu söyle güvenliğe, son dosya bitiyor." şeklinde mesaj yazdığı,

07.07.2017 tarihinde saat 07.34'te sanığın; "..., 80 demiştin şimdi baktım 40 var diğer kısım sonra mı?" şeklindeki mesajına karşılık saat 07.35'te tanık ...'un; "400 önden 400 iş bitince dedimya abi." şeklinde cevap verdiği,

07.07.2017 tarihinde saat 07.34'te sanığın; "..., 80 demiştin şimdi baktım 40 var diğer kısım sonra mı?" şeklindeki mesajına karşılık saat 07.35'te tanık ...'un; "400 önden 400 iş bitince dedimya abi." şeklinde cevap verdiği,

2014-2015 yıllarında tanık ...'in eşinin akrabası olan tanık ...'in, bilgi notunda geçen telsiz ve dinleme cihazları konusu ile Şifa Hastanesine ilişkin dokümanlardan sanığa bahsetmesi üzerine sanığın konuyu ...'ya aktaracağını söylediği, bir hafta kadar sonra daveti üzerine tanıklar ... ve ...'in sanığın makamına gittikleri, odaya iki kişinin geldiği, sanığın bu kişilerden ...'dan gelen istihbarat ekibi olarak bahsettiği, tanık ...'in anlattığı konuları bu kişilere ayrıca bir kez daha anlattığı,

Tanık ...nin yanında çalışan tanık ...'un getirdiği ve üzerinde üç polisin isminin yazılı olduğu bir evrakı (dosyayı) alıp kurşun kalemle yazdığı bir yazıyı tanık ...ye teslim edilmek üzere tanık ...'a verdiği,

Tanık ...'in verdiği bilgiler doğrultusunda tanık ...'un bilgi notu hazırladığı esnada (2. sayfanın başındayken) sanığın tanık ...'u telefonla aradığı, tanık ...'un verdiği bazı isimlerden sonra ... isimli kişinin kendi tanıdığı ...'de görev yapan Mitçi olup olmadığını sorduğu, tanık ...'un bilmediğini söylemesi üzerine, "... ise tamam yazın, yazılı kalsın." dediği,

Tanık ...'un ... ilinde bulunduğu esnada telefonla arayıp "... sana 450.000 Euro teslim etmiş doğru mu?" diye sorduğu;

Sanığın bu şekilde kamu görevlileri ile ilişkisi olduğundan bahisle bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık (TCK'nın 158/2 ve 53/1. maddeleri) ve nüfuz ticareti (TCK'nın 255/1-1 ve 2. cümle ve 53/1. maddeleri) suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

Tanık ...'un ... ilinde bulunduğu esnada telefonla arayıp "... sana 450.000 Euro teslim etmiş doğru mu?" diye sorduğu;

Sanığın bu şekilde kamu görevlileri ile ilişkisi olduğundan bahisle bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık (TCK'nın 158/2 ve 53/1. maddeleri) ve nüfuz ticareti (TCK'nın 255/1-1 ve 2. cümle ve 53/1. maddeleri) suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

Tanık ...'in 2013 yılında katılan ...'ın kardeşi olan ...'ün yanında çalışmaya başladığı ve özel işlerini takip ettiği, ...'ün tanık ...'e iki adet polis telsizi verip dinlemesini ve kendisine bilgi vermesini istediği, ayrıca Şifa Hastanesinde tutulan kayıtların olduğu belgelerin fotokopisini çektirip bilgisayara kayıt ettirdiği, belgeleri bir polis aracının alıp götürdüğü, 17/25 Aralık olaylarından sonra endişelenen tanık ...'in durumu eşinin akrabası olan tanık ...'e anlattığı ve başının derde girebileceğini, güvenilir birini bulmasını söyleyip yardım istediği, tanık ...'in kendisinin istihbarat görevlisi olduğunu söyleyerek daha önceden tanışmış olduğu ve ... Anadolu Cumhuriyet savcısı olarak görev yapan sanık ... ile görüştüğü, sanığın bu konulara kendisinin bakmadığını, konuyu ...'daki bir arkadaşına aktaracağını söylediği, bir süre sonra 2014 yılı sonlarında sanığın tanıklar ... ve ...'i yanına çağırdığı, sanığın tanık ...'e devlet görevlisi gibi davrandığı ve tanık ...'in sanığın odasında ...'dan geldiklerini söyleyen ve emniyet görevlisi olarak tanıtılan iki kişiye başından geçenleri anlattığı, şahısların notlarını alıp "Biz seni ...'de birine yönlendireceğiz." dedikleri ve ayrıldıkları, tanık ... ...'e döndükten yaklaşık bir hafta sonra emniyetten geldiklerini söyleyen iki kişiye telsizleri, dinleme cihazını ve bilgisayarı verip bildiklerini anlattığı, bir süre sonra tanık ...'in sanığın telefon ile arayıp aracı olması üzerine ... Başsavcıvekili ...'ya da konuyu anlattığı,

Katılan ...'ın 2015 yılında işlediği iddia edilen cinsel saldırı suçu nedeniyle 2016 yılında 6 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi aşamasında ...'ün tanık ...'den dosyanın bozulması için birileriyle görüşmeyi istediği ve tanık ...'in de ...'da çok etkili ve geniş çevresi olduğunu söylediği tanık ... ile ...'ü tanıştırdığı, tanık ...'in durumu avukatına ileteceğini, vekâlet ücretini ve masrafları bildireceğini söylediği, tanık ...'in konu ile ilgili olarak 1999 yılından beri tanıdığı ve kendisini çevresine Cumhurbaşkanlığı Siber Güvenlik Bölümü çalışanı olarak tanıtan tanık ... ile görüştüğü, tanık ...nin dosya numarası ile birlikte inceleme parası almasını istediği, tanık ...nin ismini verdiği avukat adına çıkarılan vekâletnamenin tanık ... tarafından alınıp tanık ...ye teslim edildiği, söz konusu bu dosya münasebetiyle ... ve katılan ...'ın tanıklar ..., ... ve ...yi çeşitli miktarlarda ödemeler yaptıkları,