muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16026, Karar No: 2017/15294, Tarih: 21.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/16026 E.  ,  2017/15294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı emeklilik nedeniyle iş sözleşmenin son bulduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti ile ödenmemiş fazla mesai ve genel tatil çalışma alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'ın tüm, davalı şirketin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, değişen alt işverenler arasındaki hukukî ilişkinin tespiti ve bunun işçinin işçilik haklarına etkileri konusunda toplanmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı 01.02.1999-28.02.2012 tarihleri arasında değişen alt işverenler işçisi olarak davalı ... bünyesinde temizlik işçisi olarak çalışmıştır. Davacının fesih tarihindeki son alt işvereni dava dışı ... Endüstriyel Proje ve Uygulama Ltd. Şti’dir, davalı şirkette geçen çalışma süresi ise 01.01.2008-31.01.2011 tarih aralığıdır. Mahkemece, kıdem tazminatı ve çalışma alacakları bakımından davalı ... Temizlik Organizasyon ve Ticaret Ltd. Şti.'nin kendi dönemi ile sınırlı olarak sorumlu tutulmuş olması isabetli ise de son alt işveren olmayan davalı şirketin feshe bağlı alacak olan yıllık izin ücreti alacağından sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Buna göre, davalı şirketin yıllık izin ücreti alacağından sorumlu olmadığı yönünde hüküm kurulmalıdır.

3-Dosya kapsamında fazla mesai ücret alacağı talebi hakkında mahkemece yapılan değerlendirmede, cumartesi günleri 07:30-17:30 saatleri arasında çalışıldığı kabulü ile hesaplama yapılması doğru olmamıştır. Davacı tanık beyanlarından, cumartesi günleri çalışmanın 07:30-16:00 arasında olduğu ifade edilmekle bu kabule göre yeniden hesaplama yapılması gerekliliği bozma sebebidir.

4-Davalı şirketin, alacak taleplerinden kısmi sorumlu olduğu şeklinde hüküm tesis edilmişse de harç ve yargılama gideri bakımından kabul edilen tüm miktardan sorumlu tutulmuş gibi hüküm kurulması hatalı olmuştur. Buna göre, davalı şirket bakımından kabul edilen miktara göre oranlama yapılarak harç ve yargılama giderinden sorumlu olduğu kısmın belirlenmemesi hatalı olup bir diğer bozma nedenidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13910, Karar No: 2009/3633, Tarih: 18.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13910 E.  ,  2009/3633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı sigortalılarının zihinsel engelli çocuklarına eğitim hizmeti verdiklerini ve ücretinin mevzuata ve özellikle Bütçe Uygulama Talimatı çerçevesinde ödendiğini ve mevzuatta eğitim verilecek süreler yönünden sınırlama bulunmadığını ancak, 26.4.2003 tarihli yazı ile 1.1.2001 tarihinden itibaren özürlü sayısı dikkate alınmadan, grup ve bireysel eğitim esas alınarak ödeme yapılması gerektiğinden fazla ödendiği anlaşılan 20.785 YTL'nın kurumdan olan alacağa mahsuben kesildiğini, getirilen yeni düzenlemenin geçmişe etkili olarak uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, 20.785 YTL'nın kesilme tarihi olan 5.5.2003 tarihiniden ticari avans faiziyle ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya yapılan ödemelerin 2001 yılına kadar özürlü sayısına göre belirlendiği halde, 2001 yılı Bütçe Uygulama Talimatı ile özürlü sayısı yerine verilen grup ve bireysel eğitim esas alınarak ödeme yapılmasının öngörüldüğünü, günde en fazla 7 seans bireysel eğitim verilmesi konusunda getirilen sınırlamanın 31.12.2002 tarihli genel yazı ile önceki genelgelere ilaveten ayrıntılı olarak duyurulduğunu ve yapılan inceleme sonucu 1.1.2001 ile 30.6.2002 tarihleri arasında genel yazıda açıklanan şekilde 7 seanstan fazla eğitim yapıldığı bildirilen kısım için yapılan ödemelerin haksız olduğu anlaşıldığından söz konusu kesintinin yapıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

2008/13910-2009/3633

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2008/13910-2009/3633

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı mevzuata uygun şekilde verilen hizmetin karşılığının kendisine ödendiğini ancak genel yazıya istinaden geriye dönük olarak kesinti yapıldığını ileri sürerek yapılan kesintinin ödetilmesine karar verilmesin istemiştir.Davacının davalıya verdiği hizmetin yasal dayanağını 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun ek 37. maddesi oluşturmaktadır. Bu maddede " Sigortalılar ve kurumdan sürekli ... göremezlik geliri, malullük veya yaşlılık aylığı almakta olanların geçindirmekle yükümlü oldukları zihinsel, bedensel, ruhsal ve duygusal ozürü bulunan çocukları ile kurumdan hak sahibi olarak gelir veya aylık alan aynı durumdaki çocuklardan, kurum ... tesisleri ... kurulu raporu ile resmi veya özel eğitim merkezlerine gönderilenlerin, gelişim ve eğitimlerine ilişkin yardımlar, Bütçe Uygulama Talimatında belirtilen esas ve miktarlarda Kurumca sağlanır" düzenlemesi getirilmiştir. 2001 yılı Bütçe Uygulama Talimatının " özürlü Çocukların Eğitim ve Tedavi ve Rehabilitasyonu " başlıklı 24.maddesinde de, önceki yıllarda uygulanan özür sayısına göre yardım usulünden vazgeçilerek özür veya özürlerden dolayı verilen grup ve bireysel eğitim esas alınarak yardım yapılması öngörülmüştür. Bu belirleme gereğince yapılacak işlemleri göstermek amacıyla,9.5.2001 ve 15.2.2002 tarihli genelgelerin çıkartıldığı, ancak gerek anılan yasada gerekse atıf yapılan bütçe uygulama talimatı ve yukarıda bildirilen genelgelerde ödemelerin yapılacağı özel eğitim merkezlerinde görevli uzman personelin bir günde en fazla kaç seans eğitim verebileceği, ödemelere esas alınacak azami seans sayısı konusunda bir açıklığın bulunmadığı, ve denetimler sonucu belirlenen suistimallerin engellenmesi için Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü ve Milli Eğitim Bakanlığı ile yapılan yazışmalar sonucu uzman personelin günde en fazla 7 seans bireysel eğitim verebileceği kabul edilerek 31.12.2002 tarihli genel yazının çıkartıldığı ve bu yazıya istinaden fazladan ödendiği bildirilen miktarın davacıdan 5.5.2003 tarihinde defaten kesildiği anlaşılmaktadır.

Davalı idare tarafından suistimalleri engellemeye yönelik olarak yeni kurallar içerecek şekilde anılan 31.12.2002 tarihli genel yazı çıkarıldığına göre, yürürlük tarihinden i tibaren hüküm ifade etmesi asıldır. Geriye dönük olarak uygulanması usul ve yasaya, hukuki guven ilkesine aykırıdır. Kaldı ki, anılan genel yazının " 1.1.2001 tarihinden bu yana yapılan ödemeler yukarıda belirtilen ve ilişikte örneklenen esaslara göre kontrol edilecek, varsa yapılan fazla ödemelerin tahsili cihetine gidilecektir " ibaresinin, Danıştay 10. Dairesinin 31.1.2006 tarihli kararı 2008/13910-2009/3633

ile iptal edildiği de dosyaya sunulan bilgi ve belgelerle anlaşılmakta ise de, sözkonusu bu kararda; "soruşturma raporlarıyla eğitim verilmediği halde eğitim verilmiş gibi gösterilerek bedelinin alındığının somut bilgi ve belgelerle saptanması halinde idarece geri alınması için gerekli takip ve tahsil işlemlerine başvurulabileceği tartışmasız olup, günde 7 seanstan fazla bireysel eğitim verdiğini beyan eden eğitim merkezlerinin bu beyanlarının gerçeği yansıtıp yansıtmadığına ilişkin somut bir tespit yapılmadan gerçeğe aykırı sayılması sonucunu doğuran bu düzenlemenin hukuki güvenlik ilkesi ile çeliştiği açıktır. "ifadesine yer verildiği de anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca az yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemece taraflardan bu yönde delilleri sorulup, gerektiğinde taraf ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu ile sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde davanın kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek olmadığına,

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA,2.bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek olmadığına, 18.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3324, Karar No: 2024/1375, Tarih: 24.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3324 E.  ,  2024/1375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1249 E., 2023/74 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/153 E., 2021/285 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı temsilcisi; davacı şirketin, mülkiyeti davalı Belediyeye ait taşınmazı yapılan ihale sonucu satın alarak adına tescil ettirdiğini, davalının düzenlediği yapı ruhsatına istinaden taşınmaz üzerine inşa edilen devre mülklerin alıcılarına teslim edildiğini, söz konusu binaların alıcıları tarafından yıllarca fiilen kullanıldığını, dava dışı üçüncü kişi tarafından Antalya 2. İdare Mahkemesinde davacıya satışı yapılan taşınmaza ilişkin ihalenin iptali istemiyle açılan davada, temyiz aşamasında davalı Belediyenin davayı kabulü nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın kesinleştiğini, sonrasında davalının davacı şirket aleyhine Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı dava neticesinde satışı yapılan arsanın tapusunun iptaline, yapıların kal'ine, ihalenin feshine, yapılanmadan ötürü ortaya çıkan haklarının saklı tutulmasına dair verilen ve kararın kesinleştiğini, bunun üzerine yaptırdıkları delil tespiti sonucunda düzenlenen bilirkişi raporuyla yapıların değerlerinin ve oluşan zararlarının tespit edildiğini, yapı değerinin arsa değerinden fazla olduğu düşüncesiyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 724 üncü maddesi gereğince Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinde taşınmazın ifrazen tescili istemiyle açtıkları davanın reddine dair verilen kararın da kesinleştiğini, davacı tarafından yapılan yapıların davalı Belediyenin uhdesinde kaldığını, kötü niyetli olan davalının aynı Kanun'un 723 üncü maddesine göre uğranılan zararı tazmin etme sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek, şimdilik 50.000,00 TL yapı bedelinin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu taşınmazın ihalesinin usulüne uygun olarak iptal edildiğini, önce ihalenin iptaline ilişkin davanın idare mahkemesi tarafından reddedildiğini, Danıştay aşamasından sonra davanın kabulü nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın kesinleştiğini, Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan dava neticesinde taşınmazın tapusunun iptaline, yapıların kal'ine, ihalenin feshine dair karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğini, taleplerin haksız ve yersiz olduğunu, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı ... tarafından davacı aleyhine ihalenin feshi, taşınmazın tapusunun iptali ile adına tescili, taşınmaza müdahalenin men'i ve taşınmaza yapılan binaların kal'ine ilişkin dava açıldığı, Yargıtay bozma ilamı sonrası Mahkemece; davanın kabulüne, Antalya İli Gazipaşa İlçesi Pazarcı Mahallesi 22 ada 35 parsel sayılı taşınmazın 32203/ 58406 hissesinin davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, Gazipaşa Belediye Meclisinin 11.01.1996 tarihli ihale kararı hakkında Antalya 2. İdare Mahkemesinin kesinleşmiş mahkeme kararı bulunmakla ihalenin feshi talebine ilişkin karar verilmesine yer olmadığına, davalının taşınmaza yönelik müdahalesinin men'ine, davalının taşınmaz üzerinde yapmış olduğu inşaat yapılarının kal'ine, davalı şirket tarafından ihale yoluyla yapılan satıştan dolayı Belediyeye ödenen 12.318.143,00 TL karşılığı davalı şirket yararına hapis hakkı tanınmasına, davalı şirketin yapılanmadan ötürü ortaya çıkan kişisel haklarının talep ve dava edebilme haklarının saklı tutulmasına karar verildiği, kararın 25.02.2004 tarihinde kesinleştiği, sebepsiz zenginleşmeye dayalı işbu davanın 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra 22.03.2019 tarihinde açıldığı, her ne kadar davacı şirket tarafından 30.12.2013 tarihinde 2013/493 Esas sayılı dosyasında taşınmazın ifraz edilerek adlarına tescili talepli dava açılmış ise de, işbu davada tazminata ilişkin bir talebin bulunmadığı, tescil talepli açılan davanın tazminat talebine ilişkin zamanaşımını kesmeyeceği, davalı vekili tarafından süresinde zamanaşımı def'inde bulunulduğu gerekçesiyle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; karara esas alınan ve 25.02.2004 tarihinde kesinleşen 2000/312 E., 2002/309 K. sayılı ilamla dava konusu yapılara ilişkin müvekkilinin haklarının saklı tutulmasına karar verildiğini, bu kararın kesinleşmesi üzerine davalı Belediyeye karşı Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/57 Esas sayılı dosya üzerinden açılan davada yapılan yargılama sonucunda 2009/209 Karar sayılı ilamla saklı tutulan haklar dikkate alınmadan pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verildiğini, 31.01.2012 tarihinde kesinleşen bu kararın dikkate alınmadığını, bu zaman zarfında müvekkili tarafından işletmesi yapılan tatil kentinde bulunan dairelerin 2012 yılına kadar devre mülk alıcıları olan üyeler tarafından kullanıldığını, bu hususta tanıkları dinlenilmediğini, davalı Belediyenin verdiği ruhsata istinaden iyi niyetli olarak dava konusu yapıların yapılarak iskana açıldığını, ifrazen tescil istemiyle açtıkları davanın reddine dair kararın 27.02.2019 tarihinde kesinleşmesi üzerine ifraz gerçekleşmediği için alacaklarının muaccel hale geldiğini ve süresinde iş bu davanın açıldığını, ifrazen tescil davaları kabul edilseydi işbu davanın açılmayacağı, 2000/312 E., 2002/309 K. sayılı kararın 10 yıllık zamanaşımı süresini doldurmakla infaz niteliğini kaybettiğini, davalı Belediyenin dava konusu binaları yıkmadığı gibi binaların tadilatına ilişkin 2011 yılında kararlar aldığını, söz konusu binaların davalı tarafından 2018 yılında yıkıldığı duyumunun alındığını, yapılan binalar hangi tarihte yıkılmış ise, geçerliliğini koruyan sözleşme ve protokollerin o tarihte geçerliliğini kaybedeceğini, alıcılarına teslim edilmiş ve yıllardır kullanılan binaların yıkılmasıyla ifa imkansız hale geldiğinden bu tarihe kadar zamanaşımından söz edilemeyeceğini, davacının ferağ ümidi dikkate alınmadan, keşif yapılmadan, yıkılıp yıkılmadığı araştırılmadan davanın zamanaşımından reddine karar verildiğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının taşınmazın mülkiyetini kaybetmesine neden olan Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/312 E., 2002/309 K. sayılı kararının kesinleştiği tarihten itibaren zamanaşımı süresinin başlatılmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmaz üzerine inşa edilen yapıların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmaz üzerine inşa edilen yapıların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 723 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, davaya konu taşınmazın davalı ... adına tesciline ilişkin Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/312 esas 2002/309 karar sayılı dosyasının kesinleştiği 25.02.2004 tarihinin zamanaşımı süresinin başlangıcı olarak esas alınmasında isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9779, Karar No: 2014/1325, Tarih: 10.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9779 E.  ,  2014/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'nın mağdur ...'a yönelik atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'in ise mağdurlar ... ve Bedirhan'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise beraatine,

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında katılan mağdur ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile, sanık ...'in mağdur Bedirhan'a yönelik işlediği çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ve katılan mağdur ...'a karşı işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan ... vekili ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında katılan mağdur ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında ise mağdur Bedirhan'a yönelik işlediği çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında katılan mağdur ...'a yönelik işlediği çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık ... müdafiin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;