muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21372, Karar No: 2016/987, Tarih: 21.01.2016

Somut olayda özetle; sanığın, müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinin içeriğine göre, kontak kilidiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alarak sokağa park edilmiş suça konu motosikleti, kontağı kırılmak suretiyle çalması biçimindeki eylemi, suç tarihinde yürürlükte olan TCK.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun, eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin düşüncesine katılmıyorum.

Öncelikle 765 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Yasa'daki düzenlemeleri birlikte değerlendirecek olursak; konumuzla ilgili olarak 765 sayılı TCK.nın 491/2. maddesinde hırsızlık suçunun, “Adet muktezası olarak yahut tahsis ve istimalleri itibariyle umumun tekafülü altında bulunan eşya hakkında işlenirse” biçiminde düzenlemeye yer verilmiş, motorlu araçlar ve motosikletlere yönelik hırsızlık eylemleri, aynı Yasa'nın daha ağır nitelikte olan 493. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında düzenlenen suçların unsurların oluşmaması hallerinde, anılan 491/2. maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık olarak kabul edilmekteydi. Ancak 5237 sayılı Yasa'da, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesi yerine, 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunun, “Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında,” işlenmesini nitelikli hal olarak düzenlemenin yanında, motorlu araçlarla ilgili olarak TCK.nın 142/1-b (1.cümle) maddesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ....... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenlemeye yer vermek suretiyle, motorlu araçları, 765 sayılı Yasa'nın 491/2. maddesinin karşılığı olan, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-e maddesi kapsamından çıkartmış, daha özel bir düzenleme yapmıştır. Bu nedenle 765 sayılı TCK.nın 491/2. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK.nın 142/1-e maddesindeki düzenleme karşılaştırılıp, buna bağlı yorumla doğru bir sonuca ulaşmak olanaklı değildir.

Ancak 765 salıyı Yasa'da motorlu araçlar, iş makineleri, motosikletler nasıl ki aynı nitelikte eşya kabul edilip, diğer koşulların varlığı halinde anılan Yasa'nın 491/2. maddesi kapsamında değerlendirilerek suçun nitelendirilmesi yapılmakta idi ise, 5237 sayılı Yasa'da da motosiklet, motorlu araçlara ilişkin özele düzenleme öngören 142/1-b (1.cümle) maddesi kapsamında motorlu araçlarla birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu düşüncemizin aksini öngören yasal düzenleme olmadığı gibi, 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girmesiyle motosikletlerin yapısında, kullanılımında, sokak veya caddelerde kilitli veye kilitsiz bırakılmalarında da bir değişiklik olmamıştır.

Özet olarak; her bir madde, düzenlendiği yasadaki aynı konuya ilişkin diğer maddelerden ayrı olarak ele alınıp tek başına yorumlanması olanaklı değildir. Çünkü çoğu zaman bir konuya ilişkin düzenleme tek bir maddeyle çözüme kavuşturulmamıştır. 765 sayılı Yasa'da, 5237 sayılı Yasa'daki 142/1-b (1.cümle) maddesinin karşılığı olmadığı gibi, 5237 sayılı Yasa'da da, 765 sayılı Yasa'da yer alan 493/1. maddenin karşılığı bir düzenleme yoktur. Bu nedenle bu konuda fazla bir şey söylemeye gerek olmadığı kanaatindeyiz.

Motosikletlere yönelik hırsızlık eylemlerini, motorlu araçlarla birlikte ele alıp TCK.nın 142/1-b (1.cümle) maddesindeki suçun unsuları yönünden değerlendirecek olursak; öncelikle TCK.nın 142/1-b maddesinin 1. cümlesinde hırsızlık suçunun, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ....... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,” işlenmesi biçimindeki düzenleme gözetildiğinde; suça konu eşyanın kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olmasını suçun nitelikli hali olarak düzenleyen bir yasa maddesi karşısında, bu madde görmemezlikten gelinerek, suçun konusunu oluşturan eşya (motosiklet), ister kilitli olsun ister ise kilitsiz olsun, aynı nitelikte kabul edilerek, başka bir maddeye (TCK.nın 142/1-e maddesi) göre aynı cezayı yaptırımı doğuracak şekilde nitelikli hal kabul edilmesi, adil olmadığı gibi kendi içerisinde çelişki de oluşturmaktadır. Şöyle ki, hiçbir tedbir alınmadan veya kontak anahtarı üzerinde sokağa bırakılmış bir motosikletin çalınması eylemi ile kontağı kilitlenmiş veya tekerleği gövdesine bağlanarak kısmende olsa koruma altına alınmış bir motosikletin çalınması eyleminin aynı nitelikte kabul edilmesi yasaya ve hakkaniyete uygun düşmediği kanaatindeyiz.

Bu genel tespitlerden sonra tartışılacak diğer bir sorun, kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin gövdeye bağlanması suretiyle kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş motosikletin, TCK.nın 142/1. maddesinin b bendinin 1. cümlesi kapsamında, “kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya” niteliğinde olup olmadığıdır.

Motorlu araçların kontak kilitleri gibi, motosikletlerin kontak kitlerininde aracı çalıştırmanın yanı sıra, hırsızlık eylemlerine karşı motosikleti koruma fonksiyonu vardır. Normal yaşamda insanlar ister araba olsun ister motosiklet olsun, kontak kilidini aracın üzerinden almak suretiyle hırsızlık eylemlerine karşı önlem almaktadırlar.

Burada yasal anlamda eşyanın muhafaza altına alınmış olmasının iki fonksiyonu söz konusudur. Birincisi suçun mağduruna bakan yönü itibariyle; mağdurun eşyasını korumak için normal sorumlu bir kişi gibi davranıp davranmadığıdır. Kişi değerli bir eşyasını sorumsuzca ve ihmalkar tutumuyla korunaksız bırakıyorsa, yasa koyucunun kişinin sorumsuzca tutumunu korumak

Burada yasal anlamda eşyanın muhafaza altına alınmış olmasının iki fonksiyonu söz konusudur. Birincisi suçun mağduruna bakan yönü itibariyle; mağdurun eşyasını korumak için normal sorumlu bir kişi gibi davranıp davranmadığıdır. Kişi değerli bir eşyasını sorumsuzca ve ihmalkar tutumuyla korunaksız bırakıyorsa, yasa koyucunun kişinin sorumsuzca tutumunu korumak

veya gözeterek bu yönde suçun nitelikli halinin düzenlemesi söz konusu olamaz. Hırsızlık suçuna ilişkin yasa maddeleri incelendiğinde bu husus açıkça anlaşılabileceği gibi yerleşik uygulama da aynı yöndedir. İkinci yönü ise; eşyanın kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmasıyla hırsızlık eylemlerine karşı engelleyici, caydırıcı olması veya suçun faili için risk oluşturmasıdır. Yoksa kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmış olmakla, eşya (motosikle) hiç bir şekilde çalınamaz veya çalınamaz demek değildir. Bu nedenle direksiyon kilidi olmayan veya tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilitle muhafazası sağlanmamış ya da kontak anahtarı üzerinde bırakılmış olması nedeniyle kolaylıkla çalıştırılıp taşınabilen bir motosiklete göre, basit bir direksiyon vaya kontak kilidi ya da tekerleğin dönmesini engelleyen bir kilit yasal anlamda koruma sağladığında tereddüt bulunmamaktadır.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gözetilerek, yasal anlamda kilidin hangi nitelikte olması gerektiği ve bu bağlamda motosikletlerin kontak veya direksiyon kilitleri ile tekerleğin dönmesini engelleyen kilit sistemlerinin TCK.nın 142/1-b (1. cümlesi) kapsamında kilit olup olmadığını irdeleyecek olursak.

Yasal anlamda bir kilitten bahsedebilmemiz için, kilidin bozuk olmaması ve elle çekildiğinde kolaylıkla açılacak kadar basit olmaması gerekli ve yeterlidir. Bunun yanında kilidin muhkem veya dayanıklı olmasına gerek olmadığı gibi çay kaşığıyla veya metal saç tokasıyla açılması veya aynı marka araç anahtarlarının birbirini açıyor olması, bu kilitlerin yasal anlamda kilit sayılmalarına engel teşkil etmemektedir. Bu nedenle motosikletlerin kontak ve direksiyon kilitleri ile tekerleğinin dönmesinin engellemek için kullanılan kilitler yukarıdaki ifade ettiğimiz nitelikleri taşıması halinde yasal anlamda kilit olduğundan kuşku yoktur.

Tartışılması gereken konulardan bir diğeri ise; motosikletin kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitlenmesi halinde; kilide bir müdahale yapılmadan veya kilit sistemi devre dışı bırakılmadan, motosikletin sürüklenerek veya birkaç kişi tarafından kucaklanarak veya çekiciyle taşınarak çalınması durumda da eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) kapsamında nitelikli hırsızlık olacak mı dır?

Tartışılması gereken konulardan bir diğeri ise; motosikletin kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitlenmesi halinde; kilide bir müdahale yapılmadan veya kilit sistemi devre dışı bırakılmadan, motosikletin sürüklenerek veya birkaç kişi tarafından kucaklanarak veya çekiciyle taşınarak çalınması durumda da eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) kapsamında nitelikli hırsızlık olacak mı dır?

Hemen belirtelim ki bu durumda da eylem anılan madde kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Çünkü anılan TCK.nun 142/1-b maddesinde, hırsızlık eylemini gerçekleştirme biçimine ilişkin bir düzenlemeye (TCK.nın 142/2-d maddesinde olduğu gibi) yer verilmemiştir. Kapıları kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş bir otomobilin çekiciyle çalınması halinde, kilit sistemine bir müdahale olmadığı halde, yasal ifadesiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşyanın çalınması söz konusu olduğundan eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) tanımlanan suçu oluşturduğu gibi, aynı şekilde kilitli motosikletin kilit sistemine müdahalede bulunmadan çalınması biçimindeki eylemlerde aynı madde ve fıkra kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır.

Açıklanması gerek diğer bir konu ise; kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitli motosiklete veya kapısı kilitli veya kontağı kapalı otomobile yönelik hırsızlık eylemi ile kapısı kilitli çelik kasa veya dondurma dolabına yönelik hırsızlık eylemlerinin birbirinden farklı veya aynı nitelikte olup olmadığıdır.

Madde metnine bakacak olursak; hırsızlık suçunun, “... kilitlenmek suretiyle ...... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” işlenmesi öngörülmüştür. Çelik kasa veya dondurma dolabının kapısının kilitlenmesiyle muhafaza altına alınmış olmayacağı hepimizin malumudur. Çelik kasa ağırlığı itibarıyla korunaklı olabilecek ise de, bu tür eşyaların kilitleri çelik kasayı veya dondurma dolabını korumaya yönelik olmayıp, içerisindeki eşyayı korumaya yöneliktir. Motorlu araçlar ile motosikletler ise, hayatın olağan akışı içerisinde, kapıları, kontak kilitleri veya direksiyonları ya da tekerlekleri kilitlenmek suretiyle aracın kendisi de bu şekilde muhafaza altına alınıp açıkta bırakılmaktadır. Yasa'daki ifadesiyle; “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ...muhafaza altına alınmış olan eşya”nın kendisinin veya içerisindeki eşyanın çalınması halinde eylem TCK.nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturacaktır.

Çelik kasa yönünden ise; kilitli bir çelik kasanın kilidine anahtar uydurularak açılıp içerisinden eşyanın çalınması eylemi, aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi kapsamına girecek, kilit kırılmak suretiyle veya anahtar uydurma dışında başka bir şekilde kilit devre dışı bırakılarak içerisinden eşyanın çalınması halinde eylem 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilecek, çelik kasanın kendisinin çalınması halinde ise, bulunduğu yere göre bina dahilinde 142/1-b maddesi, açık yerde ise (ör: açık pazar yerinde) 141/1. maddesi kapsamında hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Örnekteki nitelendirmeler birbiriyle çelişkili gözükse de, Yargıtay'ın yerleşik uygulamasını yansıtmakta olup yasa metnine de uygun olduğunda tereddüt bulunmamaktadır.

Bu nedenle motosiklet ve araçların kontak kilitleri (motosikletlerin direksiyon ve tekerleğin dönmesini engelleyen kilitleri de dahil olmak üzere) ile çelik kasa veya dondurma dolabı kilitlerinin yasal anlamda fonksiyonlarının birbirinden farklı olduğu, motosiklet ve araçların kilitleri yukarıda anılan maddeler kapsamında kilit fonksiyonuna sahip oldukları halde, çelik kasa ve dondurma dolabının kilitleri, bu eşyaların kendilerine yönelik hırsızlık

eylemleri yönünden yasal anlamda kilit fonksiyonlarının bulunmadığını kabul etmek gerekmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayımızda, kontak kilidiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış motosikletin çalınması biçimindeki eylem, suç tarihinde yürürlükte olan TCK.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu halde, sayın çoğunluğun eylemin TCK.nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğuna ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/15430, Karar No: 2006/18824, Tarih: 10.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/15430 E.  ,  2006/18824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu vekilinin temyiz dilekçesi harçlandırılmadığı gibi, temyiz defterine kaydının da yapılmadığı görülmekle adı geçenin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Borçlu P..Ç..T.San ve Tic. Ltd. Şti. hakkında  bonoya dayalı olarak kambiyo  senetlerine mahsus  haciz yoluyla  icra takibine  geçildiği ve borçluya örnek 10 nolu ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak , bononun keşideci hanesinde yazılı Pepe Çorap Tekstil’in gerçek veya tüzel kişi olmadığı, bonodaki imzaların şirket yetkilisine ait olmadığını ve bonoda imzası bulunan S... Ç...in şirketi temsile yetkisinin olmadığını belirterek borca itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Takip dayanağı bononun keşideci bölümünde P... Ç... Tekstil-S.. Ç..yazılı olduğu ve imzaların  S... Ç...’e ait olduğu tartışmasızdır.

Yargılama sırasında  dosyaya  sunulan Gaziosmanpaşa 3. Noterliğinin 18.10.2002 tarih ve  29412 yevmiye numaralı  vekaletnamesinde bonoda keşideci olarak yazılı olan P...Ç.. Teks. San ve Tic. Ltd. Şti. nin çek düzenleme yetkisini de içerecek şekilde S...Ç..i vekil tayin ettiği tesbit  edilmiştir.

Bu vekaletname kapsamına göre S...Ç... borçlu şirketi ticari  işlerinde  ve bankalarda  temsil  etmektedir. Vekaletnamede  öngörülen  kapsamlı yetki nedeniyle  S....Ç...in şirketin  ticari mümessili  olduğu  kabul  edilmelidir. Borçlar Kanununun  449. maddesine göre ticari  mümessil  bir  ticarethane  veya fabrika ve ticari  şekilde  işletilen diğer müessese sahibi tarafından işlerini  idare ve  müessesenin imzasını  kullanarak  vekaleten imza  koymak üzere   sarih  veya zımni kendisine  mezuniyet  verilen kimsedir. Aynı kanunun 450/l. maddesinde de  ticari  mümessilin, hüsnüniyet sahibi 3. şahıslara  karşı,  müessese  sahibi hesabına kambiyo taahhüdünde bulunmak ve onun  namına müessesinin gayesine dahil olan  bütün tasarrufları  yapmak selahiyetini haiz  sayıldığı  belirtilmiştir. Ticari senetlerin  ticari  işletme ile olan ilgisi iyiniyetli 3. kişilerce  kolaylıkla anlaşılamayacağından ticari  mümessilin imzaladığı senetlerin iyiniyetli 3. kişiler bakımından işletmeyi bağlayacağı  öngörülmüştür. (HGK. 30.1.1980 tarih  1979/1692 Esas, 1980/170Karar) O halde ticari mümessil Soner Çelik’in vekil olarak imzaladığı takibe konu bonodan dolayı şirket sorumlu olup Mahkemece itirazın reddi yerine, kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10143, Karar No: 2016/8878, Tarih: 18.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10143 E.  ,  2016/8878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat (CMK 223/2-a-e uyarınca)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan kurumla aralarında sağlık hizmetleri satın alma sözleşmesi bulunan özel hastanede sanık ...' in nöroloji uzmanı, sanık ...'ın iç hastalıkları uzmanı ve mesul müdür, sanık ...'ın fatura sorumlusu olarak görev yaptığı; sanıklar ..., Elif Örener ve ...'ın ise şirket yönetim kurulu başkanı ve şirket ortakları oldukları, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek; sanık ... tarafından düzenlenen gerçeğe aykırı epikriz raporlarına istinaden, normal serviste tedavi gören hastaları, yoğun bakım servisinde tedavi görmüş gibi gösterip bu yönde faturalandırma yapmak suretiyle sekiz hasta ile ilgili olarak toplam 9.928 TL haksız menfaat temin etmeye çalıştıkları, durumun fark edilmesi üzerine bu paranın katılan ... tarafından ödenmediği, böylelikle sanıkların resmi belgede sahtecilik ve teşebbüs aşamasında kalan nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda ;

1)UYAP'tan alınan 16/10/2016 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'ın, hüküm tarihinden sonra 15/01/2015 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanığın hukuki durumunun buna göre tayininde zorunluluk bulunması,

2)Diğer sanıklarla ilgili olarak; görevli oldukları hastanede yoğun bakım hizmeti almadığı halde, hakkında almış gibi belge düzenlenen hasta Dilşah Ünal'ın idari teftiş sırasında, hastaneye gittiğinde bilincinin yerinde olup komada olmadığını, yoğun bakımda kalmadığını ifade etmesi, yine iddianamede belirtilen hastaların yakınları olan Medine Eren'in idari teftiş sırasında; Selver Cesur ve ...'in ise kollukça alınan beyanlarında benzer şekilde, hastalarının yoğun bakım hizmeti almadığını beyan etmeleri karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; iddianamede belirtilen hastalarla ilgili epikriz raporlarının ve tedavilerine ilişkin, rapor düzenlenmesi için gerekli olan diğer bilgi ve belgelerin, uzman hekimlerden oluşan bilirkişi heyetine tevdi edilerek, bu hastaların gerçekten yoğun bakımda tedavi görüp görmedikleri, yoğun bakım hizmetinin, yoğun bakım servisi haricinde, normal servislerde verilip verilemeyeceği, bu yönde bir uygulamanın bulunup bulunmadığı hususlarında rapor aldırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,18/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10303, Karar No: 2012/16480, Tarih: 17.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10303 E.  ,  2012/16480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği ve bilirkişi raporundaki özelliklerine göre kapitalizasyon fazi oranı % 4 olması gerekirken, bu oran daha düşük alınarak fazla bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1’ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

3) Dava konusu taşınmazdaki irtifak hakkına konu bölüm elektrik bilirkişisince 1.989,1 m2 olarak hesaplandığı ve bu alan üzerinden irtifak bedeli belirlendiğinden, söz konusu irtifak hakkına konu 1.989,1 m2'lik bölüm fen bilirkişisinin krokisi üzerinde işaretlenmeyerek, infazı mümkün olmayacak şekilde tescil kararı verilmesi,

4) Enerji nakil hattı altında kalan ve bedellerine hükmedilen ağaçlar henüz davalı idarece kesilmedikleri, böylelikle ağaçlara yönelik el atma olmadığından ağaç bedellerine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4491, Karar No: 2019/3740, Tarih: 22.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/4491 E.  ,  2019/3740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, davacının malûllük oranının tespiti ile davacıya yeniden yaşlılık aylık bağlanması ve ödenmeyen aylıkların kesilme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "Dava nitelikçe davacının malûllük oranının tespiti ile 506 sayılı Yasa'nın 60/1-C-b bendine göre davacıya bağlanan yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması ve ödenmeyen aylıkların faizi ile ödenmesi istemine ilişkin olup, Mahkemece, davacının isteminin malûllük aylığı bağlanmasına ilişkin olduğu şeklindeki hatalı değerlendirme ile malûllük aylığı bağlanma koşulları gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup, bu karar usûl ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Mahkemece yapılması gereken iş, dosya kapsamından net tarihi anlaşılamadığından davacının aylığının kesildiği tarihin Kurum'dan sorularak, Adli Tıp Kurumu'ndan yaşlılık aylığının kesilme tarihi itibariyle davacının sakatlığının 506 sayılı Yasa'nın 60/1-C-b bendi kapsamında olup olmadığı konusunu içerecek şekilde bir rapor alınmalı, rapora göre davacının anılan madde uyarınca yaşlılık aylığı koşullarını taşıyıp taşımadığı, yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin yerinde olup olmadığı konusunda değerlendirme yapılarak elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir." şeklinde bozma hususları belirtilmiştir.

Bozma sonrası 3.Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 21.11.2016 tarihli raporda;

"Ordu Devlet Hastanesi'nin 29.08.2007 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunda; sol alt ekstremitede postflebitik sendrom, pretibial preülserasyon sağ bacakta postflebitik sendrom tespit edildiği, özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının % 52 olduğu kayıtlı olup, her iki alt ekstremitede postflebitik sendrom, sağ tarafta preülserasyon tanımlandığı dikkate alındığında bu tarihte yürürlükte olan 2006 yılı Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik,Ek4(Özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranları cetveli) Kardiovasküler Sistem, Damar Hastalıkları, 4- Venöz Sistem hastalıkları a) staz ülseri bulunmayanlar (20), b) staz ülseri bulunanlar 1-tek ekstremite (40) olmak üzere Balthazard Formülüne göre özürlülük oranının %52 olduğu,