muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20387, Karar No: 2014/4712, Tarih: 06.03.2014

Bütün bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; uygulamada ticari taksi sahiplerinin taksi plakalarını altı ay veya bir yıllığına kiraya verdikleri, ticari taksinin işletilmesinin tamamen aracı kiralayan kişiye bırakıldığı görülmektedir. Bu durumda taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirası olduğunda kuşku yoktur. Bir diğer uygulama ise, taksi sahibi esas olarak kendisi çalışmakta, günün belli bir diliminde (12 saatliğine veya 24 saatliğine) aracı başka bir şoföre tahsis etmektedir. Bunun karşılığında, elde edilen gelir, ne olursa, olsun sabit bir miktar taksi sahibine ödenmekte veya taraflar arasındaki güven ilişkisinin niteliğine göre, elde edilen gelirin, belli bir oranı ticari taksi sahibine verilmektedir. Bu durumda, taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirası mı, yoksa bağımlılık, zaman ve ücret unsurunu içerecek şekilde hizmet akdi mi olduğu hususu uyuşmazlık konusudur.Dairemizin ve 9.Hukuk Dairesi (19.06.2006 tarih ve 2006/13004 E. 2006/17679 K.)'nin içtihatlarına göre, ikinci uygulamadaki gibi çalışan şoförlerin çalışmaları, hizmet akdine dayalı çalışma olarak nitelendirilmiştir. Zira, hasılat kirasının unsurlarını taşıyacak nitelikte taksinin işletilmesi, tamamen şoföre bırakılmamakta, zorunlu nedenlerle taksi sahibinin devamlı olarak çalışmasının fiilen imkansız olması nedeniyle, kısa bir süre için tahsis edilmektedir. İşverenin vardiyalı çalışmayı düzenleme yetkisinin bulunması ve bu kadar uzun süreyi kapsayan bir dönemde yazılı bir kira sözleşmesinin bulunmaması nedeniyle, taraflar arasında bağımlılık ilişkisinin varlığının kabul edilmesi gerekir. Aksinin ise bunu iddia eden tarafından, yeterli delillerle ispatlanması gerekmektedir.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7749, Karar No: 2017/6315, Tarih: 06.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/7749 E.  ,  2017/6315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 4. Sulh Hukuk, ... ... 13. Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının mernis adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.04.2017 tarihli celsesinde alınan beyanında, kısıtlı adayının kızı olan Sengül Genç kısıtlı adayının 11 aydır kendisinin bakımında olduğunu belirtmiş, kısıtlı adayının sağlık kurulu raporu da ... Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınmıştır. Buna göre, kısıtlı adayının yerleşmek niyetiyle bulunduğu yerin “...” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06.07.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10644, Karar No: 2014/914, Tarih: 16.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10644 E.  ,  2014/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.03.2013 tarih ve 2012/24-2013/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında "ticari vekillik sözleşmesi", "ticari unvan ve marka kullanım anlaşması" ve "cari hesap sözleşmesi" bulunduğunu, müvekkilinin müdür iken 02.01.2008 tarihinde ticari vekil olarak göreve başladığını, müvekkili sözleşme yükümlülüklerini yerine getirdiği halde davalının yapması gereken ödemeleri yapmadığını ileri sürerek, müdür olduğu dönem için 5.000 TL, Ekim 2008 tarihinde kasa açığı olarak kesilen 5.000 TL, mahsuplaşma adı altında kesilen 3.000 TL, Kasım ayında yemek parası olarak kesilen 1.283,33 TL, performans parası olarak ödenmesi gereken 2.500 TL, işyeri tesliminde kasa açığı olarak kesilen 31.714,77 TL, giden kargoların gelirinden alacağı payın % 35'ten % 30'a indirilmesi nedeniyle eylül, ekim, kasım, aralık ayları için ücret kaybı 7.000 TL'nin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iş akdi ile ticari vekillik faaliyetinden kaynaklı alacak iddiasının birlikte değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, ticari vekillik döneminde davacının onayı ve bilgisi dahilinde ihtirazi kayıtsız yapılan ödeme ve kesintilerin dava konusu edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 2004 yılı Kasım ayından 23.11.2008 tarihine kadar davalı şirket nezdinde sigortalı olarak çalıştığı, davacı vekilinin alacak kalemlerinden bir kısmının hizmet akdi kapsamında kaldığını kabul etmekle birlikte hangi taleplerinin işyerinde hizmet akdi ile çalıştığı dönem hangilerinin ticari vekil olarak çalıştığı iddia edilen döneme ilişkin olduğu hususunda beyanda bulunmadığı, dava dilekçesindeki taleplerin hizmet akdi ile çalışılan döneme ilişkin olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, davaya bakmaya Konya İş Mahkemesi'nin görevli olduğuna karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve tüm davaya ihtisas mahkemesi tarafından bakılmasında hukuki yarar bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve tüm davaya ihtisas mahkemesi tarafından bakılmasında hukuki yarar bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5240, Karar No: 2023/219, Tarih: 12.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5240 E.  ,  2023/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Yeniden esas hakkında hüküm kurulması

Taraflar arasındaki endüstriyel tasarım ve markaya tecavüzün tespiti, önlenmesi ve maddi, manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket Hacıbaba Şirketler Grubu’nun kuruluşunun 1989 yılına dayanmakta olduğunu, toptan, perakende ve şubeleşerek kuruyemiş, gıda alanlarında faaliyet gösterdiğini, müvekkili ...’nın temellerini de 2003 yılında artırarak şubeleşmeye başladığını, davalının ‘‘ Kahveci Pehlivan’’ isimli işyerinde Kırıkkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde 2015/98 D.iş dosyası kapsamında alınan bilirkişi raporunda davalı işyerinde kullanılan tasarımların müvekkilinin tescilli tasarımları ile aynı olduğunun tespit edildiğini, davalı işyerinde kullanılan ‘‘Kahveci Pehlivan’’ markasının da müvekkilinin Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) nezdinde 2006/08596 numara ile 43. sınıfta tescilli ‘‘ ...’’ markasının logosuna benzer şekilde kullanıldığının tespit edildiğini, benzer kullanımın ortalama tüketicelerin iki markayı birbirine karıştırmasına ve iltibas yarattığını ve haksız rekabet oluşturduğunu, söz konusu tecavüzler sonucunda müvekkilinin işyerine benzerliği sebebiyle davalı işyerine yöneldiklerini, gerek markanın taklit edilmesi gerekse mağaza içi tasarım taklidi ile tüketicilerin yanıltıldığını ve müvekkilinin haksız rekabete uğradığını ayrıca müvekkilinin maddi ve manevi emeği sonucu oluşturduğu marka ve tasarımların hukuk dışı kullanımlarla zarar gördüğünü ve imajının zedelendiğini, bu bakımdan da müvekkilinin zararının da giderilmesi gerektiğini ileri sürerek davalı tarafın tasarım ve marka haklarına tecavüzlerinin durdurulmasına, bu bağlamda mağazada kullanılan tasarımların değiştirilmesine, Kahveci Pehlivan ibaresinin kullanıldığı tüm ürünlerin toplatılmasına, sökülmesine, değiştirilmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davacı vekili ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talep sonucunu 152.440,00 TL’ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı şirket temsilcisi cevap dilekçesinde; Kahveci Pehlivan adıyla faaliyet gösteren cafe işletmesinin ticari faaliyetine 2013 yılında başladığını,söz konusu cafe işletmesinin mimari tasarımı ile marka ve logo tasarımının iki ayrı firma tarafından yapıldığını, iddia edildiği gibi mağaza içi yerleşim dizaynı avizeler, marka ve logo tasarımı, iç mimari proje, tabela tasarımı, işletmede kullanılan diğer eşyaların tasarımı davacı tarafın iddia ettiği gibi birbirinin aynı olmadığını savunarak davanın reddini istemiş, davalı vekili, davacı adına tescilli tasarım ile müvekkilinin iş yeri tasarımı arasında bilgilenmiş kullanıcı nezdindeki farklılığın açık olduğunu, müvekkilinin mağaza tasarımının davacı tasarımlarının başvurusundan önce yapıldığını, davacı tasarımına tecavüz bulunmadığını, müvekkilinin kullanımlarının davacının marka hakkına da tecavüz teşkil etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile marka hakkına tecavüz yönünden; markaların iş konuları içinde "yiyecek- içecek sağlanması hizmetleri" olarak ifade edilen iş konusunda "kahveci" ibaresinin doğrudan doğruya genel ibare sayılabilecek bir ibare olması nedeniyle Kahveci ibaresinin tek başına kullanılmasından yola çıkılarak yapılabilecek benzerlik ididalarının haklı bir iddia olamayacağı, kahveci ibaresinin ayırt edicilik bakımından zayıf bir ibare olduğu, markaların değerlendirilmesi yapılırken esas unsur olan HACIBABA ve PEHLİVAN ibarelerinin dikkate alınması gerektiği böylelikle somut olayda marka haklarına tecavüz şartlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından davacı vekilinin markaya yönelik tecavüz davasının reddine karar verilmesi gerektiği, endüstriyel tasarımlar yönünden yapılan değerlendirmede ise; davacı tarafa ait 2014/00028(2) numaralı endüstriyel tasarımla davalının işyerinde bulunan endüstriyel tasarımlar arasında yapılan karşılaştırmada, tasarımların " açık raf " tasarımlar olduğu, davacı tarafa ait tasarım ile davalıya ait iş yerinde tespit edilen ürün arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunduğu, bu sebeple farklı olarak algılanlanmaları nedeniyle davacının 2014/00028(2) numaralı endüstriyel tasarımla ilgili açtığı davanın reddine karar verilmesi gerektiği, davacı tarafa ait 2014/00028(1) numaralı endüstriyel tasarımla davalının işyerinde bulunan endüstriyel tasarımlar arasında yapılan karşılaştırmada, tasarımların dolap tasarımlar olduğu, davacıya ait tasarımla davalıya ait işyerinde bulunan tasarım arasında yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığı benzer olarak algılandıkları kanaatine varılmakla, davacının bu tasarımla ilgili açtığı davanın kabulü ile davalının bu tasarıma yönelik tecavüzünün durdurulmasına ve önlenmesine karar verilmesi gerektiği, davacı tarafa ait 2014/00029(1) numaralı endüstriyel tasarımla davalının iş yerinde bulunan endüstriyel tasarımlar arasında yapılan karşılaştırmada, tasarımların " mağaza içi banko " tasarımı olduğu, davacı tarafa ait tasarım ile davalıya ait iş yerinde tespit edilen ürün arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farkılıklar bulunmadığı, bu sebeple benzer olarak algılandıkları, kanaatine varılmakla, davacının bu tasarımla ilgili açtığı davanın kabulü ile davalının bu tasarıma yönelik tecavüzünün durdurulmasına ve önlenmesine karar verilmesi gerektiği, davacı tarafa ait; 2014/00029(2) numaralı endüstriyel tasarımla davalının işyerinde bulunan endüstriyel tasarımlar arasında yapılan karşılaştırmada, tasarımların " mağaza içi yerleşim " tasarımları olduğu, karşılaştırılan tasarımların loca görünümlü olduğu, ahşap malzeme kullanıldığı, ürünlerde kullanılan ahşap dikmeler ve üst bölümde yer alan formların birbirine benzediği, yan ve ön bölümlerde boşluk oluşturacak şekilde oluşturulduğu, davacıya ait dikmelerin üst bölümünde vitraydan aydınlatmalar

tarafa ait; 2014/00029(2) numaralı endüstriyel tasarımla davalının işyerinde bulunan endüstriyel tasarımlar arasında yapılan karşılaştırmada, tasarımların " mağaza içi yerleşim " tasarımları olduğu, karşılaştırılan tasarımların loca görünümlü olduğu, ahşap malzeme kullanıldığı, ürünlerde kullanılan ahşap dikmeler ve üst bölümde yer alan formların birbirine benzediği, yan ve ön bölümlerde boşluk oluşturacak şekilde oluşturulduğu, davacıya ait dikmelerin üst bölümünde vitraydan aydınlatmalar bulunurken, davalıya ait üründe bunların yer almadığı, her iki üründe de L biçiminde oturma elemanları yer aldığını, duvarda benzer çerçeve içinde vitraylar yer aldığı davacıya ait ürünlerde tavandan avizeler kullanılırken, davalıya ait üründe duvardan aydınlatma tercih edildiği ancak kullanılan aydınlatmaların vitraylara benzediği, yapılan değerlendirme soncunda davacı tarafa ait tasarım ile davalıya ait iş yerinde tespit edilen ürün arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığı, bu sebeple benzer olarak algılandıkları kanaatine varılmakla,davacının bu tasarımla ilgili açtığı davanın kabulü ile davalının bu tasarıma yönelik tecavüzünün durdurulmasına ve önlenmesine karar verilmesi gerektiği, davacı tarafa ait;2014/00031(4) numaralı endüstriyel tasarımla davalının işyerinde bulunan endüstriyel tasarımlar arasında yapılan karşılaştırmada, tasarımların "aydınlatma armatürü" tasarımı olduğunu, davacı tarafa ait tasarım ile davalıya ait iş yerinde tespit edilen ürün arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığı, benzer olarak algılandıkları, kanaatine varılmakla, davacının bu tasarımla ilgili açtığı davanın kabulü ile davalının bu tasarıma yönelik tecavüzünün durdurulmasına ve önlenmesine karar verilmesi gerektiği, davacı tarafa ait; 2014/00031(5) numaralı endüstriyel tasarımla davalının işyerinde bulunan endüstriyel tasarımlar arasında yapılan karşılaştırmada,tasarımların diktörtgen ahşap çerçeve içerisinde yer alan vitray camdan oluştuğu, vitray cam içinde kullanılan motif ve renklerin benzer olduğu, davacıya ait vitray bölümünde marka logosu yer alırken davalıya ait vitray bölümünde motifin yer aldığı, yapılan değerlendirme sonucunda davacı tarafa ait tasarım ile davalıya ait iş yerinde tespit edilen ürün arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığı, benzer olarak algılandıkları, kanaatine varılmakla, davacının bu tasarımla ilgili açtığı davanın kabulü ile davalının bu tasarıma yönelik tecavüzünün durdurulmasına ve önlenmesine karar verilmesi gerektiği, manevi tazminat davası yönünden; davacı vekilince 50

.000,00 TL manevi tazminat isteminde bulunulduğu, davacıya ait diğer endüstriyel tasarımların bir kısmına tecavüzün sabit olması, tecavüz oluşturan tasarımlar yönünden dava konusunu oluşturan davacı adına tescilli tasarımları, davalının aynı hizmet sektöründe iltibas yaratacak şekilde kullanmak şeklindeki davranışların ağırlığı ile davacı tasarımının piyasadaki imajı ile güvende ve manevi ticari varlığında meydana gelen kayıp ve zarar durumu ve davacının markaya yönelik tecavüz davasının rededilmesi aynı şekilde 2014/00028(2) nolu endüstriyel tasarımla ilgili davanın da reddedildiği hususları nazara alınarak davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği,maddi tazminat davası yönünden; davalının işyerinde bulunduğu tespit edilen, davacıya ait tasarımlara tecavüzlü olan ürünlerin niteliği, işyerinin özelliği,ürünlerin sayısı göz önünde bulundurulmak sureti ile, davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile adalet ve hakkaniyet ilkesi uyarınca 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 inci maddesi uyarınca 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği, her ne kadar davalı vekili;davaya konu edilen tasarımların müvekkili tarafından davacı adına oluşturulan başvuru ve tescil tarihinden önce kullanıldığına dair iddiada bulunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuş ise de,davalının bu savunmasının marka veya tasarım tescilinin hükümsüzlüğü davasının konusunu oluşturacağı, davalı yanca bu yönde bir davanın açılmadığı, tasarım, tescil belgesinden kaynaklanan hakların kullanılması bu belge ile sağlanan koruma kapsamında olup, tescilli bir tasarımın haksız kullanılmasından sözedilemeyeceğinden,davalının bu yöndeki savunmalarına itibar edilmediği gerekçesiyle, davacının davasının kısmen kabulü ile, davacının, davacı adına tescilli 2006/008569 sayılı markaya yönelik tecavüz davasının reddine, davacının davalı aleyhine açtığı endüstriyel tasarıma tecavüz davasının kısmen kabulü ile , davalının davacı adına tescilli 2014/00028(1) , 2014/00029 (1) ve (2), 2014/00031 (1), (4) ve (5) numaralı endüstriyel tasarıma tecavüz davasının kabulü ile vaki tecavüzün durdurulması ve önlenmesine, davacının 2014/00028 (2) numaralı endüstriyel tasarıma yönelik tecavüz davasının reddine, davacının maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 10.000,00 TL maddi tazminatın 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden, bakiyesinin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin tescilli tasarımları ile davalının işletmesinde kullandığı tasarımlarının birebir derecede aynı olduğunu, 2014/00028(2) numaralı endüstriyel tasarım yönünden davanın reddine karar verildiğini, müvekkilinin tescilli tasarımları işletmelerinde bir konsept yarattığını ve bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, bu endüstriyel tasarım açısından da tecavüzün varlığına hükmedilmesi gerektiğini "Kahveci" ibaresi müvekkil markasının ayırt edici unsuru olduğundan ve verilen hizmeti nitelediğinden dolayı markaya yönelik tecavüz iddiasının reddine karar vermesinin bütüncül değerlendirme ilkesine aykırı bir değerlendirme olduğunu, müvekkilin tescilli markasına yapılan tecavüzün ve ıslah edilen tutar üzerinden tazminat taleplerinin kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek 2014/00028(2) sayılı endüstriyel tasarım ve 2006/008569 sayılı marka yönünden verilen ret kararının kaldırılmasını ve tecavüzün tespiti ile davanın kabulüne, 10.000,00 TL tutarındaki maddi ve manevi tazminat tutarlarının kaldırılarak maddi tazminat taleplerinin 152.440,00 TL üzerinden, manevi tazminatın 50.000,00 TL üzerinden kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı itirazlarının dikkate alınmadığını, hukuki dinlenilme haklarının kısıtlandığını, gerekçe ile hüküm arasında çelişki bulunduğunu, vekâlet ücretlerinin yanlış hesap edildiğini, müvekkilinin tasarımlarının davacının tasarımlarına tecavüz etmediğini, müvekkilinin mağaza tasarımının davacı tasarımlarının başvurusundan önce yapıldığını, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç