muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3007, Karar No: 2023/5552, Tarih: 22.11.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı -davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak kadının davasının kabulü ile erkeğin davasının reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, gelirlerinin birbirine denk olduğunu, erkeğin hastalıkları nedeniyle artık çalışamaz halde olduğunu, tazminata hükmedilmesinin ve miktarlarının hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının her iki dava yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı- davacı kadın vekili katılma yoluyla temyiz başvuru dilekçesinde özetle; belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre kadın yararına hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğunu, tarafların gelirlerinin birbirine denk olmadığını, kadının boşanma ile yoksulluğa düşeceğinin açık olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tazminatların miktarı ile yoksulluk nafakası yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davaların kabul ve reddine karar verilmesinin hatalı olup olmadığı, tazminat ve nafaka koşullarının oluşup oluşmadığı ile miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10714, Karar No: 2012/14235, Tarih: 25.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10714 E.  ,  2012/14235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.03.2010 tarih ve 2008/92-2010/137 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.09.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1961 yılından bu yana gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, "FORM” ve “ETİ FORM" ibareli markaların sahibi olduğunu, 1991 yılından bu yana aralıksız kullandığı ve tanınmış hale getirdiği "FORM" ibareli markalarıyla iltibas yaratacak şekilde ve kötü niyetli olarak davalının "FORMSAN" ibareli markayı adına tescil ettirdiğini, ayrıca "FORMSAN AC" ve "FORMSAN HC" ibareli markaların tescili için başvuruda bulunduğunu, müvekkili markalarının tanınmışlığından faydalanmak amacı güttüğünü, ayrıca unvanında kullandığını ileri sürerek, davalı adına tescilli "FORMSAN" ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve "FORM" ibaresinin unvanından terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, ayrı alanlarda faaliyet gösterdiklerini, iddiaların yerinde olmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının uyuşmazlığa konu "FORMSAN+Şekil" ibareli markasını 24.02.2004 tarihinde tescil ettirdiği, davacı adına tescilli ‘FORM’ ibareli markaların tescillerinin daha önce olduğu, davalı markasının un, gıda maddelerinin dayanaklı ve taze kalmasını sağlayan maddeler, ekmeğin formunu, rengini iyileştirici, bayatlama sürecini geciktirici maddeler bulunduğu, davacı markalarının kapsamı emtialarda kullanılmayacağı, alıcılarının farklı olduğu, bu yönüyle karışıklığın bulunmadığı, unvanın amacına uygun kullanıldığı, ikince bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile ticaret unvanının terkinine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile ticaret unvanının terkinine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı adına tescilli "FORM", "ETİ FORM", "FORMDAKAL", "FORMPUAN", "FORM YE FORMDA KAL" ve "FORMBALL" ibareli markaların bulunduğu, bu markaların 05., 29., 30. ve 32. sınıf emtiaları kapsadığı, "Form Gıda Su ve Tar. Ür. Mak. Bil. Nak. İth. İhr. Ltd. Şti." unvanıyla 28.08.2003 tarihinde ticaret siciline tescil edilerek tüzel kişilik kazanan davalı şirketin "FORMSAN" ibareli markasının 24.02.2004 tarihinde adına tescilinin yapıldığı, anılan markanın 01. ve 30. sınıf emtiaları kapsadığı, ana sözleşmesinde faaliyet konuları arasında her türlü su ürünlerinin, bitkisel ve hayvansal gıda maddelerinin üretimi, alım ve satımı ile pazarlanması, ithalatı ve ihracatının bulunduğu hususları uyuşmazlık konusu değildir. Davacı vekili, davalının markası ve unvanının, müvekkilinin markalarıyla iltibas yarattığını, ayrıca gerek markası gerekse unvanı itibariyle tanınmış markalarından yararlandığını ileri sürerek, markanın hükümsüzlüğüne ve unvanındaki "Form" ibaresinin ticaret sicilinden terkinine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, iki ayrı bilirkişi kurulundan rapor alınmış, ikinci bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi hükmü uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescili için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal ve hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa, marka sahibinin tescile itirazı üzerine başvurunun reddine karar verilir. Benzerliğe rağmen tescil edilmiş ise, aynı KHK’nin 42/b maddesi uyarınca markanın hükümsüzlüğü dava edilebilir.

İltibasın tespitinde, markaların farklılığından ziyade benzer kısımlarının değerlendirilmesi önemlidir. Marka hakkının ihlalinden söz edebilmek için, iltibas tehlikesi gerekli ve yeterlidir. Bu ihtimalin gerçekleşebilir olması önemlidir. Bunun tespitinde ortalama alıcılar dikkate alınacaktır.

Öte yandan, olaya uygulanması gerekli mülga 6762 sayılı TTK’nun 57/5. maddesinde başkasının haklı olarak kullandığı ad, unvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtalarıyla iltibasa meydan verecek ad, unvan, marka, işaret gibi vasıtaları kullanmak haksız rekabet hali olarak düzenlenmiştir. Açıklanan bu hüküm uyarınca hak sahibi, markasının başkası tarafından haksız şekilde unvanında veya tanıtma vasıtalarında kullanılması halinde bu durumun önlenmesini, unvanın terkini talep edebilir.

Öte yandan, olaya uygulanması gerekli mülga 6762 sayılı TTK’nun 57/5. maddesinde başkasının haklı olarak kullandığı ad, unvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtalarıyla iltibasa meydan verecek ad, unvan, marka, işaret gibi vasıtaları kullanmak haksız rekabet hali olarak düzenlenmiştir. Açıklanan bu hüküm uyarınca hak sahibi, markasının başkası tarafından haksız şekilde unvanında veya tanıtma vasıtalarında kullanılması halinde bu durumun önlenmesini, unvanın terkini talep edebilir.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece iki ayrı bilirkişi kurulundan rapor alınmıştır. Birinci bilirkişi raporunda taraf markaları arasında ibareler itibariyle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi anlamda aynılık veya aynı sayılacak derecede benzerlik görülmemiş, ‘FORM’ kısımları itibariyle benzerliğin aynı KHK’nin 8/1-b maddesi kapsamında olduğu kabul edilerek, davalı markasının 30. sınıfa dahil emtia bakımından hükümsüzlüğünün gerektiği yönünde görüş bildirilmiş, unvan terkini istemiyle ilgili hiçbir değerlendirme yapılmamıştır. Davalı vekili, taraflar arasında görülen Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2007/86 esasında kayıtlı dosyada sunulan raporda markalar arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı yönünde rapor verildiğini de açıklayarak alınan bu bilirkişi raporuna itiraz etmiş, itiraz üzerine alınan ikinci bilirkişi raporunda ise, markalar arasında hiçbir benzerlik görülmemiş, davalının unvanının, markasal kullanılmadığı, terkinin talep edilemeyeceği açıklanmış, mahkemece bu rapora itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, raporlar arasında markalardaki ibareler bakımından tamamen, kullanılan emtialar bakımından kısmen meydana gelen çelişki giderilmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunun alınmasına neden olan ve davalı itirazında belirtilen Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi dosyasının sonucu araştırılmamıştır. Ayrıca, hukuki değerlendirmeler de yerinde görülmemiştir. Davacı adına önceden tescil edilen markalarda her ne kadar ‘ETİ’ ibaresi ile şekle yer verilmiş ise de ‘FORM’ ibaresi de esaslı unsur olarak kullanılmıştır. Davalının tescilli markasında da bu ibareye aynen yer verilmiştir. Markaların esaslı unsurlar itibariyle karşılaştırılmalarında aynı veya aynı sayılabilecek derecede benzer olmamakla beraber, okunuş, telaffuz, biçim ve bir bütün olarak yarattığı toplu kanaat dikkate alındığında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi kapsamında benzer bulundukları, seri markalarmış gibi algı doğurabileceğinin kabulü gerekir. Ayrıca, tescilli markaya dayalı unvan terkininde, terkini talep edilen unvanın mutlaka markasal olarak kullanımı şart değildir. TTK’nun 57/5. maddesi uyarınca somut olayın özelliği, tarafların faaliyet alanı, markaların kullanıldıkları emtia ve hizmet sınıfları da dikkate alınarak bu unvan kullanımının, tescilli markayla iltibasa neden olup olmayacağı incelenmelidir.

Bu durum karşısında, tarafların markalarının unsurları itibariyle 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi kapsamında benzerliğin bulunduğu kabul edilip, kullanıldıkları emtiaların aynı veya aynı türden sayılıp sayılmayacakları yönünde bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve davalı unvanın, davacı markalarıyla iltibasa neden olup olmayacağı yönlerinde denetime uygun rapor alınması, taraflar arasında Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2007/86 esasında kayıtlı dava dosyasının akıbetinin araştırılması, kanıtların bir bütün olarak yukarıda açıklanan hususlar çerçevesinde değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2642, Karar No: 2018/2397, Tarih: 22.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2642 E.  ,  2018/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... hakkında sosyal çalışmacı tarafından düzenlenen 18.11.2011 tarihli Sosyal İnceleme Raponunda; "sanığın duygusal ve zihinsel gelişimi ile algı düzeyinin düşük olduğu", Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 13.03.2013 günlü tek hekimli psikiyatri uzmanının muayene raporunda ise "sanığın işlediği iddia olunan yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarıyla ilgili olarak temyiz kudretinin kısmi olduğu ve bunun hastanın davranışlarını kontrol etme ve bunun anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğinin kısmi olduğu’’ belirtildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32/1. maddesi gereğince, üzerine atılı suçun anlam ve sonuçlarını algılama veya bu eylemle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığının tespiti bakımından Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun saptanmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18492, Karar No: 2016/2278, Tarih: 18.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/18492 E.  ,  2016/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/01/1985-13/12/1999 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı şirketler nezdinde 01.01.1985-13.12.1999 tarihleri arasında geçen ve Kurum kayıtlarına bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Medeni haklardan istifade ( hak ) ehliyeti bulunan her tüzel kişi taraf ehliyetine de sahiptir. Tüzel kişiliğin son bulması ile artık eski tüzel kişinin taraf ehliyeti de son bulur. Dava devam ederken tüzel kişiliğin son bulması halinde davaya devam edilmesine imkan yoktur. Taraf ehliyeti kamu düzeni ile ilgili olup hakimin bu hususu resen göz önünde bulundurması zorunludur.

Dava ehliyeti, gerçek ve tüzel kişinin kendisinin veya yetkili kılacağı bir temsilci veya vekil aracılığı ile bir davayı takip etme ve usuli işlemlerini yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti dava şartlarından olup davaya bakan hakim tarafından kendiliğinden göz önünde tutulması gerekir.

Anonim şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Fesih ve tasfiye işlemi, bir tüzel kişiliğin son bulmasını ifade eder. Tüzel kişiliğini kaybeden anonim şirketlere davada husumet tevcih edilebilmesi için şirketin yeniden ihyasına gidilerek yargılamanın anonim şirket tüzel kişiliğine karşı devamının sağlanması gerekmektedir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

Tüzel kişiliği sona eren şirketin ihyası için tasfiye memuru ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek görevli Asliye Ticaret Mahkemesinde ayrı bir dava açılması için davacı tarafa HMK'nın 52 ve 54. maddeleri hükümleri uyarınca uygun bir önel verilmelidir. Dava açıldığı, takdirde ve alınacak sonuca göre eldeki davaya devam edebilme olanağı bulunduğu belirlendiğinde, tüzel kişiliğe tebligat yapılarak, usulüne uygun şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek davanın sonuçlandırılması gerekir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı ....... ...'nin ana sözleşmesinin ticaret siciline 08.03.1979 tarihinde tescil edildiği, davalı şirketin 506 Sayılı Yasa kapsamına alındığı tarihin belli olmadığı,... Ticaret Sicili Müdürlüğü'nün 9.6.2015 tarihli yazısına göre davalı şirketin 31.07.2013 tarihinde resen terkin edildiği, ; davalı ... ..a.ş.'nin ana sözleşmesinin ticaret siciline 16.02.1988 tarihinde tescil edildiği, davalı şirketin 506 Sayılı Yasa kapsamına alındığı tarihin belli olmadığı,... Ticaret Sicili Müdürlüğü'nün 9.6.2015 tarihli yazısına göre davalı şirketin 09.10.2014 tarihinde resen terkin edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davalı ....... ...'nin ve ... ... ...'nin feshedilip tüzel kişiliğinin tümüyle ortadan kalkıp kalkmadığının tam olarak anlaşılamamasına göre, açılan davada pasif husumetin davalı şirketlere yöneltilebilmesi için, şirketin münfesih olması nedeni ile tasfiye işleminin neticelenip neticelenmediğinin araştırılarak, neticelenmemişse tasfiye memuruna dava dilekçesinin tebliğ edilmesi, tasfiye işlemi tamamlanarak şirketin sicilden terkin edildiğinin anlaşılması halinde de yeniden şirketin ihyasının sağlanması hususunda davacıya önel verilerek neticesine göre karar verilmesi yerine, münfesih ... ... ...'nin ve ....... ...'nin aleyhine açılan bu davada yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde aleyhine hüküm kurulması hatalıdır.

Yapılacak iş, tasfiye işlemleri neticelenmemiş ise tasfiye memuruna dava dilekçesinin tebliğ edilmesi, neticelenerek şirketler ticaret sicilinden terkin edilmiş ise davalı şirket ile ilgili olarak şirketin ihyası amacı ile görevli ve yetkili Asliye Ticaret Mahkemesine dava açması için davacıya önel vermek, taraf teşkilini sağlamak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın münfesih şirket hakkında yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazların kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7949, Karar No: 2018/2709, Tarih: 28.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/7949 E.  ,  2018/2709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, sanığın şirkette ... isimli şahsın yanında çalıştığını, temizlik işlerine baktığını, sigorta yaptıracağız diyerek notere götürüp şirkete müdür yaptıklarını, hiç fatura düzenlemediğini savunması karşısında, sahte fatura düzenleme eylemine sanığın iştirak edip etmediğinin belirlenmesi için sanık tarafından şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, fatura, şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş yada pay alıp almadığı araştırılıp bu konuda fatura verilen kişiler tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenerek faturaları kimden aldıkları ticari ilişkiyi kiminle gerçekleştirdikleri hususunda bilgilerinin sorulması, gerekli görüldüğü takdirde faturalardaki el yazısı ve imzaların sanığa ait olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla saptanması, ayrıca sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından; sahte düzenlendiği iddia olunan 2006 ve 2007 yıllarına ait faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içerisine alınarak unsurlarının tamam olup olmadığına yönelik incelenmesi ve toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de;

a)Suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 43.maddesi yerine 765 sayılı TCK'nın 80. maddesi gereğince zincirleme suç hükmünün uygulanması,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi