muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3299, Karar No: 2023/899, Tarih: 23.02.2023

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve süresi, mağdurenin tüm aşamalardaki beyanları, mağdure beyanlarının tutarlı ve güvenilir olduğuna dair adli görüşmeci raporu, mağdure beyanlarını doğrulayan bozma sonrası dinlenen tanık anlatımları, dosyaya sunulan mesaj içeriği, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurenin babasının kuzeni olan sanığın, ilk olarak 14.08.2014 tarihinde mağdurenin ailesinin cenaze evine gitmeleri nedeniyle kendisine teslim edilen mağdureye karşı bu tarihten başlamak üzere Şubat 2017 tarihine kadar değişik zamanlarda birden fazla kez cinsel organını mağdurenin yanağına ve ağzına sürtmek, kıyafetleri içinden cinsel bölgelerine dokunup yalamak, göğüslerini öpmek şeklindeki

eylemlerinin bütün halinde 6763 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ile üçüncü maddesinin (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzenlenen zincirleme surette çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek anılan maddeler uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıda açıklanan bozma sebebine istinaden Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2021 tarihli ve 2020/8 Esas, 2021/512 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2450, Karar No: 2013/7872, Tarih: 20.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/2450 E.  ,  2013/7872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ve ...'nın hakaret eylemlerine ve yükletilen suça yönelik, katılan ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü de mümkün değildir.

Somut olayda, sanık ... tarafından, katılanın telefonuna gönderilen mesaj içeriklerine göre, tehdit suçunun oluştuğu gözetilmeden, “...sanığın söylediği iddia olunan tehdit içerikli sözleri kavga esnasında da söylemiş olabileceği, bir anlık öfke ve sinirle söylendiği ve tehdit suçunun kasıt unsurunun oluşmadığı, katılanın kişiliğinin olumsuz olduğuna kanaat getirildiği, katılanın başka mahkememizde de davalarının da olduğu bilindiğinden beyanlarına çok itibar edilmediği” şeklindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçelerle, beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13169, Karar No: 2014/13382, Tarih: 25.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/13169 E.  ,  2014/13382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/1259-2013/1258

Dava dilekçesinde, 17.06.2012 tarihli kat malikleri kurul kararlarının yok sayılarak mutlak butlan nedeniyle iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dilekçesinde, müvekkillerinin dava konusu sitede kat maliki olduğunu, 17.06.2012 tarihinde yapılan toplantının yasanın emredici hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek, 17.06.2012 tarihli olağanüstü toplantısının Kat Mülkiyeti Kanunun 33. maddesi gereğince yok sayılarak mutlak butlan ile iptaline, yetkisiz davalı yönetimin bu tarihten sonra alacağı kararların da seçimdeki butlan sebebiyle yok hükümünde kabulüne karar verilmesini istemiş, mahkemece, yönetici seçimi için Kat Mülkiyeti Kanunun 34/4. maddesi gereğince gerekli yasal çoğunluğun sağlanmadığı, kararın yok hükmünde sayılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacının iptalini istediği toplantıya katıldığı, aykırı oy kullandığı anlaşılmaktadır. Davacı toplantıya katılmış olmakla olağanüstü toplantı çağrılarının usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle toplantının iptalini isteyemez. Yönetici seçiminin kat malikerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile seçilmemiş olması halinde bu karar iptal edilinceye kadar geçerli kararlardan olup kararın yok hükmünde kabulü sonucunu doğurmaz. Kat Mülkiyeti Kanunun 34. maddesi gereğince kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile karar alınmamış olması nedeniyle yönetici seçimi ile ilgili alınan kararın iptali ile yetinilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle kararın yok hükmünde olması sebebiyle tamamen iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20140, Karar No: 2014/10105, Tarih: 14.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20140 E.  ,  2014/10105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/71473

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

(Kapatılan Kartal 1.Ağır Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 04/11/2009

NUMARASI : 2007/246 (E) ve 2009/359 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa, dosya içeriğine ve tarafların anlatımlarına göre, önceden fikir ve işbirliği içerisinde hareket eden sanıklardan Osman’ın, mağdurun satılık ilanı verdiği P... marka aracı için alıcı kılığında mağdurla buluştuğu, kendisini aynı tarihlerde gazeteye satılık ilanı verilmiş olan Pendik özel eğitim dershanesi sahibi olarak tanıtıp araç için pazarlık yaptığı ve satış işlemi için mağdurla adı geçen dershanede buluşmak üzere anlaştıkları ve sanığın ayrıldığı, suç tarihinde sanıkların dershane sahibi olan tanık C.. S..’a, dershaneye müşteri olduklarını söyledikleri ve birlikte dershaneyi dolaştıkları, sanıkların daha sonra bir yakınımız gelecek, onunla da satış konusunu konuşacağız diye bir oda tahsis edilmesini istedikleri, adı geçen tanığın müdür odasını kullanabilirsiniz diyince, sanıkların müdür odasına geçtikleri, bir süre sonra gelen mağduru burada ağırladıkları, daha sonra sanık Muhammet’in dışarı çıkıp içeriye çay servisi yaptığı ve bu sırada mağdurun üzerine çayı döktüğü, üzerine çay dökülen mağdurun lavaboya gitmesi üzerine sanıkların, mağdurun odada bulunan çantası içindeki suça konu aracın anahtarları ile birlikte araç evraklarını ve mağdurun diğer bir kısım evraklarını aldıkları, mağdur lavabodan dönünce bir bahane ile önce sanık Osman’ın odadan, yanında oto anahtarı ve evraklarla ayrıldığı, park halindeki aracı çalıştırıp 400 metre kadar gittiği, daha sonra sanık Muhammet’in de odadan bir gerekçe ile çıkıp, oda kapısını mağdurun üzerine kilitleyerek kendisini ileride bekleyen diğer sanıkla buluşup suça konu mağdurun aracı ile gitikleri, odada sanıkları beklemekte olan mağdurun bir süre sonra dışarı çıkmak istediğinde, odanın kapısının açılmadığını ve kilitlenmiş olduğunu fark edip yardım istediği, sesi duyan tanık ve diğer personelin, anahtarı kapı üzerinde bulunan odayı açıp mağdurun dışarı çıkmasını sağladıkları biçiminde gelişen eylemlerin, haksız ele geçirilmiş anahtar kullanmak suretiyle nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ile sanıklar O.. Ç.. ve M.. U.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 14/05/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25294, Karar No: 2010/6861, Tarih: 23.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/25294 E.  ,  2010/6861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60. TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,55 TL. harcın temyiz edenden alınmasına, 23/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3721, Karar No: 2015/5891, Tarih: 02.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3721 E.  ,  2015/5891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/51753

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2011/406 (E) ve 2011/499 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 17/08/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan A.. K..'nın, mağdurun oturduğu O.. köyüne geldiği ve köy kahvesinde sohbet kurduktan sonra ağabeyinin İsviçre'de bir kilise de çalıştığını, kilise papazının yediveren mevkiinde bir tarlada gömünün olduğunu söylediğini, bu gömüyü birlikte çıkaracaklarını ancak Kuran-ı Kerim üzerine yemin edilmesi gerektiğini söyleyerek her ikisi birlikte mağdurun evine gidip Kuran-ı Kerim üzerine yemin ettikten sonra sanık A.. K..'nın arkadaşını almak üzere köyden ayrıldığı ve olay günü diğer sanık A.. A..'u da alarak mağdurun köyüne geldikleri, yanlarında getirdikleri içinde sahte heykelcikler bulunan çömleği rastgele bir tarlaya gömdükleri ve yanlarına mağduru alıp çömleği gömdükleri tarlaya gittiklerinde çömleğin yerini bulup çıkardıkları, sanıkların buldukları gömüyü yurtdışına çıkarabilmeleri için 70.000 TL'ye ihtiyaç olduğu söylenerek mağdurdan 10.000 TL nakit ve ziynet eşyaları da alarak içinde define olduğunu söyledikleri küpü mağdura bırakıp ayrıldıkları, mağdurun sanıkları beklediği sırada sanıkların sürekli para istemelerinden de şüphelenerek küpü açıp içindeki küçük heykelcikleri Tekirdağ merkezdeki bir kuyumcuya gösterdiğinde sahte olduklarının anlaşıldığı somut olayda dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık A.. müdafii ve sanık A..'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4755, Karar No: 2012/10453, Tarih: 13.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4755 E.  ,  2012/10453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/12/2010 tarih ve 2005/644-2010/568 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin ürettiği malın nakliye işini yüklenen davalının, davacı şirketin İstanbul Şubesine gönderilen bir koli halindeki 252 adet bronz Zig deriyi gönderici adresi yerine ... adında tanınmayan bir şahsa teslim etmek suretiyle davacıyı zarara uğrattığını ileri sürerek, kaybolan malların bedeli 3.800 USD 'nın ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödeme tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gönderilen malların ... adlı şahsa davacı şirketin telefonla onay ve teyidi alındıktan sonra teslim edildiğini, müvekkili şirket tarafından 20 TL’ na taşınan malın değerinin dolarla belirlenmesinin kabul edilemeyeceğini, kaldı ki, kargoda kaybolan malların tazmin bedelinin taşıma sözleşmesinin altıncı maddesine göre taşıma ücreti kadar olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının 20.12.2004 tarihinde bir koli halinde 252 adet Zig deriyi İstanbul Zeytinburnu’ndaki şubesine gönderilmek üzere davalı kargo firmasına teslim ettiğinin anlaşıldığı, davalının örnek olarak delil listesine eklediği taraflarla ilgisi olmayan taşıma işinde düzenlenen bir ambar tesellüm fişinin arkasında Taşıma Genel Şartlarının 9. maddesinde değeri beyan edilmemiş kargoların kaybı halinde ödenecek bedelin taşıma faturasındaki bedelden ibaret olacağının yazılı olduğu görülmüşse de ibraz edilen taşıma faturasında dava konusu malların bedeli konusunda herhangi bir tutar gösterilmediği, davalının kargoyu davacının talimatı ile ... adlı şahsa teslim ettiği iddiasını kanıtlayabilecek kabul edilebilir herhangi bir delile sahip olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 3.800 USD 'nın fiili ödeme tarihindeki TC Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden TL karşılığının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, dava taşıma akdinden kaynaklanmakta olup kaybolan mallar ise deri emtiasıdır. Taraflar arasındaki sözleşmede, derilerin bedelinin yabancı para üzerinden ödeneceğinin kabul edildiği de iddia ve ispat edilmiş değildir. Keza, taşıma senedine, derilerin bedelinin yabancı para olduğuna dair bir kayıt da düşülmemiştir. Bu durumda, mahkemece, davacıdan derilerin bedelinin hangi sebeple yabancı para üzerinden talep edildiği sorulup akdi veya yasal gerekçesi kanıtlanamadığı takdirde, derilerin bedelinin TTK’nun 785. maddesi uyarınca Türk Lirası üzerinden belirlenmesi ve buna göre hüküm kurulması gerekirken, bu hususta herhangi bir gerekçeye yer verilmeden 3.800 USD’nın fiili ödeme tarihindeki Türk Lirası karşılığına hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Öte yandan mahkemece, yabancı para üzerinden hüküm kurulduğuna göre 3095 Sayılı Yasa’nın 4/a maddesi uyarınca temerrüt faizine hükmedilmek gerekirken yasal faiz nispetinde temerrüt faizine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de, kabule göre davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4- Davacı yönünden temyiz incelemesine gelince, uyuşmazlığın niteliğine göre , eşyanın varması gereken tarihten itibaren temerrüt faizi isteme hakkına haiz bulunan davacı taraf, bu tarihten daha sonraki bir tarih olan atıfet mehli tarihine göre temerrüt faizi talebinde bulunduğundan mahkemece, bu tarihten itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, başlangıç tarihi gösterilmeden yasal faiz oranında temerrüt faizine hükmedilmesi de doğru olmamış, hükmün bu nedenle de davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın adı geçenler yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalı ve katılma yolu ile davacıya iadesine, 13/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10760, Karar No: 2013/6634, Tarih: 15.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10760 E.  ,  2013/6634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15970, Karar No: 2019/2096, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15970 E.  ,  2019/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9547, Karar No: 2016/3156, Tarih: 01.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/9547 E.  ,  2016/3156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (iŞ) Mahkemesi

Davacı, davalı Kurumun hatalı işleminden dolayı ödenmeyen aylıklarda .000 TL ile kredi ve araç satışından kaynaklı 5.000.00 TL, alınan faize mukabil 200.00 TL faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, yaşlılık aylığı almak için tahsis talebinde bulunduğunu, davalı Kurum tarafından aylık bağlanmasına karar verildiğini, çalışmakta olduğu işten ayrıldığını ve kıdem tazminatı, izin ücreti ve yurt içi sürekli görev yolluğu ödendiğini, ancak daha sonra vergi dairesi tarafından bildirilen yazıda; vergi indiriminden yararlanamayacağının bildirilmesi nedeni ile davalı Kurum tarafından yaşlılık aylığı bağlanamayacağına karar verildiğini, işine geri dönmüş ise de ödenen kıdem tazminatı, izin ücreti ve yurt içi sürekli görev yolluğunu iade etmek zorunda kaldığını beyan ederek davalı Kurum'un hatalı işlemi nedeni ile yoksun kaldığı 2012/Kasım-Aralık ve 2013/ Ocak-Şubat maaşlarına tekabül eden .000,00 TL ile söz konusu hatalı işlem sebebi ile çekmiş olduğu kredi ve araç satışından kaynaklı 5.000,00 TL, ayrıca kıdem tazminatı, izin ücreti ve yurt içi sürekli görev yolluğunun geri ödenmesi sırasında alınan faize mukabil 200,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Mahkemece; davacının maaş alacağı olarak 9.084, TL'nin, faiz ödemesi olarak 683,90 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece; davacının maaş alacağı olarak 9.084, TL'nin, faiz ödemesi olarak 683,90 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; malul kadrosu ( %49 malul ) ile Karayolları 84. Şube Müdürlüğü'nde çalışmakta iken davacının, 06..2012 tarihinde davalı Kurum'dan emeklilik bilgilerini sorduğu, davalı Kurum tarafından 06..2012 tarihli yazısı ile; 506 sayılı Yasa'nın 60 C/b maddesi gereğince yıllık sigortalılık süresini ve 3600 prim gününü doldurduğu için talepte bulunması halinde aylık bağlanacağının bildirildiği, bunun üzerine davacının ..2012 tarihinde yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu, tahsis talebi üzerine davalı Kurum tarafından davacının işyerine 06..2012 tarihinde yazı gönderilerek; davacının 506 sayılı Yasa'nın 60-C/b maddesinden yararlanarak emekli olabileceğinin bildirildiği, Kurum yazı nedeni ile davacının iş aktinin ..2012 tarihinde feshedildiği, davacıya kıdem tazminatı, izin ücreti ve yurtiçi sürekli görev yolluğu ödendiği, ancak daha sonra ... Vergi Dairesi'nin ..2012 tarihli yazısından davacının vergi indiriminden yararlanamadığının anlaşılması üzerine davalı Kurum tarafından davacının işyerine 02.01.2013 tarihinde yazı gönderilerek davacıya yaşlılık aylığı bağlanamayacağının bildirildiği, bu hata nedeni ile davacının mağdur olmaması için yapılan ödemeleri faizi ile birlikte geri ödemesi şartı ile davacının yeniden işe alındığı, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Vergi indiriminden faydalananların emeklilik şartları ile malulen emeklilik şartları farklılık arzetmektedir. Vergi indiriminden faydalanarak emekli olabilmek için öncelikle kişinin vergi indiriminden faylanması gerekmektedir ki bunun için de ilk olarak gerekli belgelerle birlikte vergi dairesi başkanlığı olan illerde ilgili grup müdürlüğüne, vergi dairesi başkanlığı olmayan illerde ise gelir müdürlüğüne, bağımsız vergi dairesi bulunan ilçelerde vergi dairesi müdürlüğüne, vergi dairesi bulunmayan ilçelerde ise malmüdürlüklerine bir dilekçe ile başvurmak gerekmektedir. Daha sonra Gelir İdaresi tarafından başvuru sahibinin çalışma gücü kayıp oranları Gelir Vergisi Kanunu ile Kanun gereğince hazırlanan Yönetmeliğe göre belirlenecektir. İlgililerin hastanelerden aldıkları ve ilgili müdürlükler vasıtasıyla Gelir İdaresi Başkanlığı'na gönderilen raporlar, Merkez Sağlık Kurulu'nca “Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik” ve eki cetvellere göre incelenir. Merkez Sağlık Kurulunca tespit edilen çalışma gücü kayıp oranlarına göre belirlenen sakatlık dereceleri Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından ilgilinin başvurduğu Vergi Dairesi Başkanlığı'na veya Defterdarlığa, bu birimler tarafından da başvuru sahibine tebliğ edilir.