muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2288, Karar No: 2018/2331, Tarih: 22.03.2018

2-Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir. ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/8952 E. sayılı dosyasından sıra cetvelinin düzenlenmiş olduğu ve şikayetin konusunun sıra cetveline itiraz olmasına rağmen mahkemece dosyada sıra cetveli yapılmadan ödeme yapıldığı gerekçesi ile şikayetin konusu memur işlemenin iptali şeklinde yorumlanarak hüküm tesisi hatalı olmuştur.

3-Şikayet olunan ...Müh. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ihtiyati haciz tarihinin 07.11.2012 olduğu ödeme emrinin 09.01.2013 te tebliğ edildiği, asıl davada şikayetçi ... T.A.Ş’nin ihtiyati haciz tarihinin 09.11.2012 olduğu ödeme emrinin 14.11.2012 de tebliğ edildiği , birleşen dava şikayetçi ...bankası A.Ş.’nin ihtiyati haczinin 07.11.2012 olduğu ödeme emrinin 22.11.2012 de tebliğ edildiği dosya kapsamında anlaşılmıştır. Sıra cetveli düzenlenirken ihtiyati hacizlerin kesinleşme tarihlerine bakılır. İhtiyati haczin kesinleşmesi için tebliğden itibaren itiraz süresinin, kambiyo senetlerine mahsus takipte ise ödeme süresinin geçirilmesi gerekir. İhtiyati hacizlerin kendi aralarında önce veya sonra konulmuş olmaları, sonuç doğurmaz. Bu durumda İcra Mahkemesi'nce ilk kesin haciz ya da ilk kesinleşen ihtiyati haciz ile buna iştirak edebilecek hacizler belirlenmeli, sıra cetveli bu hacizlerin tarihleri ve oluşan usulî müktesep haklar da dikkate alınarak düzenlenmelidir.Diğer yandan, sıra cetveline yönelik şikayetlerde icra mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla, alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK'nın m. 17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan şikayet olunan vekilinin tüm, asıl dosyada şikayetçi ... T.A.Ş vekili ve birleşen dosyada şikayetçi ...bankası A.Ş. vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi ... T.A.Ş vekili ve birleşen dosyada şikayetçi Halkbankası A.Ş. vekillerinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada şikayetçi ... T.A.Ş ve birleşen dosyada şikayetçi ...bankası A.Ş. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... Müh. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12176, Karar No: 2015/7930, Tarih: 24.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/12176 E.  ,  2015/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram, genel tatil, yıllık izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek , kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

HMK.’nun 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan

tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. Aksi halde kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir.

Mahkemece, tefhim edilen hüküm sonucunda alacakların davalıdan tahsiline karar verilmişken, gerekçeli kararda ise davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi, hüküm gerekçe çelişkisi olup kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9747, Karar No: 2011/10822, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/9747 E.  ,  2011/10822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.11.2007 gününde verilen dilekçe ile kişisel hakka konu taşınmaza elatmanın önlenmesi, taşınmazın teslimi ve çekişmenin giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin yetkisizliğine dair verilen 26.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 16.03.1994 tarihli yap-işlet-devret sözleşmesi ile hak sahibi olduğu, Gerede-Ankara Karayolundaki otoyol hizmet tesisinin verilen bayilik nedeniyle davalı ... Turizm A.Ş.'ye taşeronluk sözleşmesi ile teslim edildiğini, davalı ... Turizm A.Ş. ile aralarındaki bayilik ilişkisinin sona erdiğini ileri sürerek, davalının fuzuli işgalinin sona erdirilmesini, tesislerin tüm yapı, eklenti, makine, pompa, alet ve techizatı ile birlikte kendilerine teslimini ve taraflar arasındaki çekişmenin giderilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, ... davacı yanında davaya katılarak davanın kabulünü talep etmiştir.

Mahkemece, davanın taşınmaza yönelik olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, hükmü davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Dava, sözleşmeden kaynaklanan kişisel hakka dayalı elatmanın önlenmesi, menkullerin teslimi ve çekişmenin giderilmesi istemine ilişkindir.

HUMK'nun 13. maddesi uyarınca, gayrimenkul üzerindeki bir ayni hakka ilişkin davalar gayrimenkulün bulunduğu yer mahkemesinde açılır. Bu yetki kuralı mutlak olup mahkemece re'sen gözetilmesi gerekir. Ancak, taşınmaz üzerindeki kişisel haktan kaynaklanan davalar taşınmazın aynına yönelik bir hak sözkonusu olmadığı için HUMK'nun 13. maddesinde düzenlenen yetki kuralına tabi değildir. Diğer bir anlatımla, bu tür davaların taşınmazın bulunduğu yerde açılması gerekmez.

Somut uyuşmazlıkta; davacı 16.03.1994 tarihli sözleşmeden kaynaklanan kişisel hakkına dayanmakta olup ayrıca davalı ... Turizm A.Ş. ile düzenledikleri 21.09.1994 tarihli sözleşme ilişkisinin de sona erdiğini ileri sürerek çekişmenin giderilmesi, elatmanın önlenmesi ve menkullerin teslimini talep etmektedir. Her iki sözleşmede de taraflar yetki anlaşması yapmışlar, uyuşmazlık halinde Ankara mahkemelerinin yetkili olduğunu kararlaştırmışlardır. Dava kişisel hakka dayalı bulunduğundan ve mutlak yetki kuralına tabi olmadığından tarafların yetki anlaşması yapmaları mümkündür. Davacı da yetki anlaşması doğrultusunda davasını Ankara mahkemelerinde açmıştır. Mahkemece tüm bu yönler gözardı edilerek davanın ayni hakka ilişkin bir dava gibi yorumlanmak suretiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıran taraflara iadesine, 22.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4996, Karar No: 2021/9144, Tarih: 29.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4996 E.  ,  2021/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı iddiasına dayanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından davacının davalı işyerindeki çalışması nedeniyle belinde meslek hastalığı oluştuğu, iş yerinde geçirdiği düşme şeklindeki iş kazası nedeniyle meslek hastalığından kaynaklanan bel ağrılarında artış olduğu iddiası ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduğu, ilk derece mahkemesince ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü’nün 23.02.2015 tarihli Kurum Sağlık Kurulu kararında yer alan davacının intervertebral disk bozuklukları hastalığının meslek hastalığı olmadığına dair belirlemeye dayanarak ispatlanamayan davanın reddine karar verildiği, ... Meslek Hastalıkları Hastanesi’nin 11.10.2013 tarihli raporunda davacıdaki intervertebral disk bozuklukları hastalığının 2004-2011 yılları arasında çalıştığı iş yerinden kaynaklandığına ve 1 yıl sonrasında kontrolü gerektiğine karar verildiği, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü’nün 23.02.2015 tarihli Kurum Sağlık Kurulu kararında davacının hastalığının mesleki olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın 14. maddesinde; "Meslek hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal engellilik halleridir.

Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

a)Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi,

b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbi sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.

Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

a)Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi,

b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbi sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.

Meslek hastalığı, işten ayrıldıktan sonra meydana çıkmış ve sigortalı olarak çalıştığı işten kaynaklanmış ise, sigortalının bu Kanunla sağlanan haklardan yararlanabilmesi için, eski işinden fiilen ayrılmasıyla hastalığın meydana çıkması arasında bu hastalık için Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikte belirtilen süreden daha uzun bir zamanın geçmemiş olması şarttır. Bu durumdaki kişiler, gerekli belgelerle Kuruma müracaat edebilirler. Herhangi bir meslek hastalığının klinik ve laboratuvar bulgularıyla belirlendiği ve meslek hastalığına yol açan etkenin işyerindeki inceleme sonunda tespit edildiği hallerde, meslek hastalıkları listesindeki yükümlülük süresi aşılmış olsa bile, söz konusu hastalık Kurumun veya ilgilinin başvurusu üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun onayı ile meslek hastalığı sayılabilir. Meslek hastalığının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının;

a) (a) bendi ile 5 inci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından, sigortalının meslek hastalığına tutulduğunu öğrenen veya bu durum kendisine bildirilen işveren tarafından,

b) (b) bendi kapsamındaki sigortalı bakımından ise kendisi tarafından,

bu durumun öğrenildiği günden başlayarak üç iş günü içinde, iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile Kuruma bildirilmesi zorunludur. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyen veya yazılı olarak bildirilen hususları kasten eksik ya da yanlış bildiren işverene veya 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sigortalıya, Kurumca bu durum için yapılmış bulunan masraflar ile ödenmişse geçici iş göremezlik ödenekleri rücu edilir.

Meslek hastalığı ile ilgili bildirimler üzerine gerekli soruşturmalar, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık iş müfettişleri vasıtasıyla yaptırılabilir.

Hangi hallerin meslek hastalığı sayılacağı, iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesinin şekli ve içeriği, verilme usulü ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikte düzenlenir. Yönetmelikte belirlenmiş hastalıklar dışında herhangi bir hastalığın meslek hastalığı sayılıp sayılmaması hususunda çıkabilecek uyuşmazlıklar, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır." hükümlerine yer verilmiştir.

Hangi hallerin meslek hastalığı sayılacağı, iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesinin şekli ve içeriği, verilme usulü ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikte düzenlenir. Yönetmelikte belirlenmiş hastalıklar dışında herhangi bir hastalığın meslek hastalığı sayılıp sayılmaması hususunda çıkabilecek uyuşmazlıklar, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır." hükümlerine yer verilmiştir.

Diğer taraftan, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 58'inci ve 95’inci maddesinde meslekte kazanma gücü ve malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre sigortalıdaki arızanın meslek hastalığı sayılıp sayılmaması hususunda öncellikle davalı hakkında Kurum nezdinde bulunan tüm sağlık raporlarının temini ile kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu‘ndan sigortalıda belirlenen hastalığın mesleki olup olmadığına ve başlangıcına ve kazanma gücü kaybı oranına dair rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi’nden alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp 2. Üst Kurulu’ndan alınacak raporla, bu çelişki giderilip, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda mahkemenin davacının iş kazasından kaynaklı tazminat istemi bulunmadığı, talebin meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olduğu yönündeki kabulü isabetli ise yukarıda açıklanan prosedür işletilmeden ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü’nün 23.02.2015 tarihli Kurum Sağlık Kurulu kararında yer alan davacının intervertebral disk bozuklukları hastalığının meslek hastalığı olmadığına dair belirlemeye dayanarak ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Kabul ve uygulamaya göre de davalının ticaret ünvanının karardan önce değiştiği ve keyfiyet 31.12.2013 tarih ve 8476 sayılı ticaret sicil gazetesinde yayınlandığı halde karar başlığında eski ünvanın yazılması doğru olmadığı gibi kararın verildiği 2016 yılında maktu karar harcı 29,20 TL olduğu halde mahkemece 27,70 TL olarak kabul edilmesinden dolayı davacıya fazla harç iadesi yapılması da isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14475, Karar No: 2014/25540, Tarih: 11.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14475 E.  ,  2014/25540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Zonguldak 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :06.03.2014

NUMARASI :Esas no:2012/1075 Karar no:2014/115

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (kadın) tarafından, yetki itirazı, kusur belirlemesi, tedbir nafakası miktarı, yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi ile velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kesin yetki kuralının sözkonusu olmadığı hallerde mahkemelerin yetkisine yönelik itirazlar, ilk itirazlardan olup (6100 s. HMK. m.116/1-a) bu husus, mahkemece öncelikle ve esasa girilmeden ön sorunlar gibi incelenir ve karara bağlanır. (6100 s. HMK. m.117/3) Hakim, ön sorun hakkındaki kararını taraflara tefhim veya tebliğ eder. (6100 s. HMK. m.164/3) Görüldüğü gibi yetki itirazı hakkında verilen ara kararının ilgilisine tebliğinde yasal zorunluluk bulunmaktadır. Belirtilen yasal kurala uyulmadan davalının yokluğunda hüküm kurulması savunmayı ve davanın sonucunu etkileyen önemli bir usul hatası olup bozmayı gerektirmiştir. (6100 s. HMK. m.371/1-ç)

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.12.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/17458, Karar No: 2025/10890, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17458 E.  ,  2025/10890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/21 E., 2022/391 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/91 E., 2019/344 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İlk derece Mahkemesi kararı kaldırılarak TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.