muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/448, Karar No: 2025/2036, Tarih: 16.04.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Kadastro sonucunda Antalya ili, Kumluca ilçesi, ... köyü 309 ada 38 parsel sayılı taşınmazın senetsizden zilyetliğe dayalı olarak davalı ... adına tespit edildiği ve aynı yıl yapılan askı ilanı içerisinde dava açılmadığından tespitin 17.06.2008 tarihinde kesinleşerek taşınmazın davalı adına tapuya tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı ..., Mart 1951 tarih ve 53 sıra numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Çekişmeli taşınmaz ise belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit ve tescil edilmiştir. Şu halde, davacı dayanağı tapu kaydının çekişmeli taşınmaza aidiyetinin belirlenmesi uyuşmazlığın özü yönünden öncelik teşkil etmektedir.

Ne var ki, Mahkemece bu hususta yapılan araştırma ve inceleme son derece yetersizdir. Dayanak tapu kaydının iktisap sebebi incelendiğinde, aynı tarih 46 sıra numaralı kayıtta yazılı edinme hanesine istinaden tescil edildiği, diğer yandan tapunun iktisap sebebinde idari karara atıf yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken dayanak tapunun oluşum nedeninin tespiti için atıf yapılan kaydın getirtilip incelenmesi ve tapu kaydının oluşumuna esas tüm kayıtlar temin edilmek suretiyle mahallinde uygulanması gerekmektedir. Mahkemece bu husus üzerinde durulmamış, davacı dayanağı tapu kaydının oluşum nedeni ve oluşum nedenine göre haritası olup olmadığı araştırılmamış, kayıt uygulaması sırasında tüm komşu parsellerin tutanakları ve var ise dayanağı kayıtlardan yararlanılmamış, tapu kayıt uygulaması sırasında, kayıtta yazılı hudut yerleri hususunda yerel bilirkişilerin son derece soyut beyanlarına itibar edilmiştir.

Öte yandan davacının dayandığı tapu kaydının ''ark'', ''dere'' ve ''yol'' hudutları itibariyle gayrisabit hudutlu tapu kaydı niteliğinde olduğu ve miktarı itibariyle geçerli olduğu anlaşılmasına karşın, kayda kapsam tayin edilirken miktarından daha geniş bir alanı kapsadığı kabul edilmek suretiyle karar verilmesi cihetine gidilmiştir.

Öte yandan davacının dayandığı tapu kaydının ''ark'', ''dere'' ve ''yol'' hudutları itibariyle gayrisabit hudutlu tapu kaydı niteliğinde olduğu ve miktarı itibariyle geçerli olduğu anlaşılmasına karşın, kayda kapsam tayin edilirken miktarından daha geniş bir alanı kapsadığı kabul edilmek suretiyle karar verilmesi cihetine gidilmiştir.

Doğru sonuca ulaşılabilmesi için davacının dayanağını tapu kaydının iktisap sebebi belirlenmeli, iktisap sütununda atıf yapılan aynı tarih 46 sıra numaralı tapu kaydı getirtilerek kaydın hangi sebeple oluştuğu duraksamasız tespit edilmeli, özellikle oluşum nedenine göre haritası olup olmadığı araştırılmalıdır. Dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra mahallinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde ikamet eden yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ile fen bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kaydı yerel bilirkişi yardımı ve fen bilirkişi eliyle zemine uygulanmalı, uygulamada tapu kaydının haritası yoksa yahut haritanın uygulanma kabiliyeti bulunmuyorsa, tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri esas alınmalı, tapu kaydında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişilerce bilinemeyen hudutlar bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye var ise kaydın haritası ile tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, komşu parsellerin önceki malikleri de sorularak geçmişte komşu taşınmazların kimin elinde olduğu tespit edilmeli, yerel bilirkişi ve tanıkların sınır yerlerine ilişkin beyanları komşu parsel tutanakları marifetiyle denetlenmeli, tapu kaydının sınırları itibariyle gayri sabit hudutlu olması nedeniyle miktarı ile geçerli olduğu düşünülmeli, böylece tapu kaydının kapsamı kesin olarak belirlenmelidir.

Yukarıda değinildiği üzere yapılacak uygulama neticesinde dava konusu taşınmazın dayanak tapunun kapsamında kalıp kalmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ve uygulama ile yetinilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek hâlinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12232, Karar No: 2009/18452, Tarih: 27.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/12232 E.  ,  2009/18452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :6.5.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kamu düzenini ilgilendiren davalarda davadan feragat edilmesi mümkün değildir. Kısıtlanması talep edilen E. 20.8.2009 tarihinde öldüğü anlaşılmakla dava konusuz kalmıştır. Bu husus gözetilerek bir karar vermek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıdaki nedenle BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi.27.10.2009 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/4081, Karar No: 2018/905, Tarih: 14.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/4081 E.  ,  2018/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/01/2015 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanun'dan kaynaklanan rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dosyanın incelenmesinde; gerekçeli karar ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalı ... vasisi ...'a tebliğ edildiği, ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine aykırı olarak yapılan tebligatların geçerli olmadığı, bu nedenle yeniden tebligat yapılması gerektiği anlaşılmıştır.Ancak; davalı ...'ın Uyap sisteminde bulunan cezaevi kayıtlarına göre; dava ve karar tarihlerinde cezaevinden tahliye olduğu ve herhangi bir hükümlülüğü bulunmadığı görülmektedir. TMK 471. maddesi gereğince özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkumiyet sebebiyle kısıtlı bulunan kişi üzerindeki vesayet, hapis halinin sona ermesiyle kendiliğinden ortadan kalkar. Bu nedenle gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı vasisine tebliğ edilmesi usulsüzdür. Şu durumda; gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin, davalı asıla usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay'a yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay'a yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1568, Karar No: 2019/2330, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1568 E.  ,  2019/2330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10113, Karar No: 2007/8359, Tarih: 06.11.2007

5. Ceza Dairesi 2007/10113 E., 2007/8359 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/10113 E., 2007/8359 K.**

**- VEKİLİN DAVAYA KATILMASI

- YAKINMA İRADESİ**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 234 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 238 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Irza geçmeye teşebbüs ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık Cem 'nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan beraetine dair Bursa 1.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.03.2006 gün ve 2004/193 Esas, 2006/71 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki vekilinin 28.03.2006 tarihli oturumda yakınma iradesini belirten beyanı karşısında davaya katılmak isteyip istemediği sorulup, katılmak istediğini bildirmesi durumunda katılma kararı verilmesi, vekilininde katılan vekili olarak duruşmalara kabulü gerektiği nazara alınmayarak CMK.nun 234/b-2 ve 238/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, bu itibarla müşteki vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi de nazara alınarak CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33343, Karar No: 2021/114, Tarih: 11.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2016/33343 E.  ,  2021/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:Davacı, davalılardan ...Sağlık Hizmetleri Tic. A.Ş.'ye ait hastanede radyoloji uzmanı olarak 15/01/2010 tarihinde çalışmaya başladığını, çalışması devam ederken 2012 yılı Ocak ayında işyerinin diğer davalıya devr edildiğini, işyerini devr alan davalı nezdinde çalışmaya devam ettiğini, 01/06/2012 tarihinde iş sözleşmesinin haklı neden olmadan fesh edildiğini, aylık ücretinin 10.500,00 TL olduğunu, ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım aylık ücret, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.Davalılar Cevabının Özeti:Davalılardan ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili, ücret farkları dışında kalan diğer iddia ve talepler yönünden müvekkilinin hasım olamayacağını, diğer davalı ... Sağlık Hizmetleri Tic. A.Ş. ile müvekkil davalı şirket arasında devir yönündeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını, davacı ile imzalanan 01.02.2012 tarihli hizmet sözleşmesinin 01.06.2012 tarihinde 6 aylık çalışması dolmadan feshedildiğini, davacının 6 ayı geçmeyen çalışması doğrultusunda davalı müvekkil şirketin fesih hakkını kullanırken sebep bildirme zorunluluğunun olmadığını, eksik ücret talebinin gerçek dışı olduğunu, davacının aylık ücretinin banka hesabına eksiksiz olarak ödendiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.Davalılardan ... Sağlık Hizmetleri ve Tic. A. Ş. vekili ise, davacının 15.01.2010 tarihinde özel ...Tıp Merkezinde radyoloji doktoru olarak aylık net 2.054,66 TL ücretle işe başladığını ve 31.01.2012 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, 8.500,00 TL elden olmak üzere aylık 10.500,00 TL maaş aldığı yönündeki beyanların gerçeği yansıtmadığını, ... Tıp Merkezinin ... içinde faliyet yürütürken 2011 yılında Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından ... Üniversitesine tahsis edilmesi üzerine işyerini kapama ve tahliye etme zorunluluğunun doğduğunu, davacının bu süreç devam ederken işten istifa ile ayrıldığını, özel hukuk tüzel kişisi olan müvekkili şirketin kamu kurum mahiyetindeki Üniversiteye devrinin veya devam niteliğinde olmasının mümkün olmadığını, davacının fesih sırasında ibraname de imzaladığını, alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının, davalılardan ... Sağlık Hizmetleri Tic. A.Ş.'den 31.01.2012 tarihinde işten çıktığı diğer davalı ... Üniversitesi'nde ise 01.02.2012 tarihinde hiç boşluk olmadan işe başladığı, ... Sağlık Hizmetleri Tic. A.Ş.'nin ... ...-... adresindeki hastane şubesini diğer davalı ... Üniversitesi'ne içindekilerle birlikte bıraktığı, çalışanlardan isteyenlerin diğer davalı ... Üniversitesi'ne geçirildiği, davalı tanığının da hastaneyi devraldıklarını beyan ettiği, iş sözleşmesinin sözleşmesinin devr alan davalı tarafça fesh edildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca bakiye ücret, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacağı da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Temyiz:

Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6'ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.Değinilen Yasanın 120'nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasa'nın 14'üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasa'nın 14'üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6'ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır

. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davalılar arasında işyeri devri olduğu kabul edilmesine rağmen devr eden işverenin feshe bağlı haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücreti ile devr sonrasına ilişkin ücret alacağından sorumlu tutulması hatalıdır.

3- Davacı işçi genel tatillerde çalışmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek alacak talebinde bulunmuştur.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının resmi tatillerde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.Çalışma olgusunu ispat yükü işçiye, ücretinin ödendiğini ispat yükü ise işverene aittir.Davacının delil olarak dayandığı tanıklar iddiayı doğrulamış ise de tanıkların işverene karşı devam eden davaları olduğu anlaşılmaktadır. İşverenle husumet içinde olan tanıkların beyanları alacağı ispatlamada tek başına yeterli kabul edilemez. Öte yandan davalı tanıklarından biri genel tatillerde çalışma olmadığını söylerken diğer tanık konu hakkında bilgisi olmadığını açıklamıştır. Açıklanan delil durumuna göre genel tatil çalışmasının ispatlandığı söylenemez. Mahkemece ispatlanamayan talebin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

4- Harçtan muaf olan davalı ... Üniversitesi Rektörlüğü'ne harç yüklenmesi hatalıdır.

5- Gerekçeli karar başlığında "2" numaralı davalı olarak ... Üniversitesi Rektörlüğü" yerine "..." yazılması da hatalıdır.Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Sağlık Hizmetleri Tic. A.Ş.'ye iadesine, 11/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6785, Karar No: 2010/260, Tarih: 19.01.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6785 E.  ,  2010/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...'e velayeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 26/10/1999 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/03/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ile Huzur Yemek Gıda Tem. Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 19/01/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2)Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece maddi tazminat isteminin tümü, manevi tazminat isteminin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... İle Huzur Yemek Gıda Ltd Ş tarafından temyiz olunmuştur.

Karşıdan karşıya geçmekte olan davacı ...'e davalıların sürücüsü ve işleteni oldukları aracın çarpması nedeniyle davacının sağ ayak bileği kırılmıştır. Bacağı alçıya alındıktan 5 gün sonra kontrole giden davacının bacağının kangren olduğu belirlenerek başparmağının kesildiği ve daha sonra sağ diz bölgesine dezartikülasyon uygulandığı anlaşılmaktadır. Hatalı tedavi nedeni ile ayağının kangren olup kesilmesine neden olunan davacının doktora karşı açtığı tazminat davası, doktorun kusuru bulunmadığı, oluşan lezyonun komplikasyon olduğu değerlendirilerek reddedilmiş ve kesinleşmiştir.

Alçıya alınan bacağını kontrol için her gün hastaneye giderek kan dolaşımının kontrol altında tutulmasını sağlaması gerekirken, ayağındaki şişme ve morarmaya rağmen kontrole geç giderek ayağının kangren olması ve kesilmesine kendi savsaması ile yol açan davacının olayda bölüşük kusuru bulunmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince belirlenen 23.436,54 YTL zarardan uygun bir indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davalının 15.000,00 YTL zarardan sorumlu tutulması suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince belirlenen 23.436,54 YTL zarardan uygun bir indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davalının 15.000,00 YTL zarardan sorumlu tutulması suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının maddi tazminat belirlenmesine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…23.436,54.-…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…15.000,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…1.481,57.-…” ve “…1.123,07.-…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.026,00…” ve “…667,50…” sayılarının yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…3.143,60.-…” ve “…575,00.-…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…2.375,00…” ve “…1.587,39…” sayılarının yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “…920,00.-…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…629,74…” sayılarının yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.