muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13655, Karar No: 2015/18510, Tarih: 03.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/13655 E.  ,  2015/18510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sinop 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 10.03.2015

No : 2013/606-2015/285

Dava, yersiz aylıkların tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... .. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların yasal faiziyle birlikte kendisinden geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. Maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki yersiz ödenen ve 05.03.2012 tarihinde icra takibine konu yapılan aylığın, takip ve dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi öncesi olması nedeniyle, davacı alacaklı Kurum yararına alacak tutarının % 40’si oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün (2) nolu bendinin silinerek yerine, ‘Takip tarihi nazara alınarak hükmolunan meblağın %40’ı oranında icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine,’ cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5829, Karar No: 2019/1418, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5829 E.  ,  2019/1418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24717, Karar No: 2018/2407, Tarih: 22.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/24717 E.  ,  2018/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 298'inci maddesinde, hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu belirtilmiştir. Kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Asıl olan kısa karardır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararında buna uygun olarak düzenlenmesi gereklidir. Kararın hüküm fıkrası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, aralarında çelişki bulunmaması gerekir. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgili olup, hükmü temyiz etmeyen yönünden de sonuç doğurması gerekeceği gözetilerek, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Davaya konu somut olayda; 03.04.2015 tarihli kısa karar ile “Davacının davasını ispatladığı anlaşılmakla; davacının kabulü ile 20.02.2012 tarihli 161 takip kartı nolu, 2004/52 takip nolu ödeme emrinin mükerrer olması nedeniyle iptaline” karar verilmiş iken, gerekçeli kararda farklı ödeme emirlerinin iptali sonucunu doğuracak şekilde, “20.02.2012 tarihli 161 takip kartı nolu 2004/010409 - 2004/010410 takip nolu ödeme emirlerinin mükerrer olmaları nedeniyle ayrı ayrı iptallerine” hükmedilmiştir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin yukarıda açıklanan usul ve kanun hükümlerine aykırı şekilde verilen kararın bozulması gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/464, Karar No: 2012/2223, Tarih: 22.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/464 E.  ,  2012/2223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, 14.05.2010 tarihli sıra cetvelinin ... 4. İcra Mahkemesi'nin 2010/813esas, 2010/1295 karar sayılı kararı ile iptaline karar verildiğini, ... 2. İcra Müdürlüğü tarafından yeniden sıra cetveli düzenlendiğini, ancak müvekkili alacağının 3. sıraya bırakıldığını ileri sürerek 06.04.2011 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... 4. İcra Mahkemesi'nin 2010/813 esas, 2010/1295 karar sayılı dosyasında şikayetçi ...'ın sıra cetveline itiraz ettiği, yargılama sonunda, 2007/665 sayılı dosya alacaklısının 1. sıraya alınmasına ilişkin işlemin iptaline karar verildiği, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/12871 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde 14.05.2010 tarihli sıra cetveline itiraz etmeyen alacaklılar yönünden bu sıra cetvelinin kesinleştiği, sıra cetveline itiraz eden şikayetçi...'ın 1. sıraya alınması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne 06.04.2011 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12043, Karar No: 2019/7070, Tarih: 08.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12043 E.  ,  2019/7070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suç tarihinde sanığın görevlilere üzerinde kendisine ait fotoğraf bulunan ... adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesini ibraz etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 14.10.2003 tarih ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarih 2011/8-335 Esas 2012/1804 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği cihetle; mahkemece yapılan incelemede “ belge üzerinde soğuk mührün olmadığı, ancak bunun dikkatle yapılan inceleme ile anlaşılabildiği” şeklinde değerlendirme yapıldığı, dosyada aslı bulunan suça konu sürücü belgesi üzerinde Heyetimizce yapılan gözlemde de, fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, suça konu belgenin mevcut haliyle aldatma niteliğinin bulunmadığı, bu nedenle suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17546, Karar No: 2025/10873, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17546 E.  ,  2025/10873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/208 E., 2022/400 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/202 E., 2020/274 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/40442, Karar No: 2023/1395, Tarih: 21.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/40442 E.  ,  2023/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1115 E., 2022/1492 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2022/179 Esas, 2022/311 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi ve 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/1115 Esas, 2022/1492 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.11.2022 tarihli, onama görüşünü içerir Tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri özetle;

Sanığın iddianameye konu on iki olaydan yalnızca iki olayla ilişkilendirildiğine, kod ismi kullanmadığına, dergi satışının yasal faaliyet olduğuna, tapelerin ham kayıtlarının bulunmadığına, tanıkların kovuşturma aşamasında aleyhte beyanlarda bulunmadıklarına, tanıkların kolluk ifadelerine itibar edilmesinin yerinde olmadığına, bu beyanların baskı ile alındığına, iddiaların soyut nitelikte olduğuna, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılmasının gerekçesinin gösterilmediğine, iyi hal indirimi uygulanmamasının dayanaktan yoksun olduğuna, yaşadığı sağlık sorunlarının cezaevinde kalmasına engel olduğuna, tahliye edilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın PKK/KCK/YDG-H terör örgütünün bir dönem dağ kadrosunda sorumlu ve komutan düzeyinde görev alarak örgüt mensuplarına kalaşnikof marka silahı söküp takma, kullanma, atış eğitimi ve YPS şehir savaşı dersleri verdiği, Serdar (Kod) ismini kullandığı, EYP konusunda uzman olup, örgütün bazı eylemlerinde kullanılmak üzere EYP'leri hazırladığı, kendisinin de kalaşnikof silah ve tabanca taşıdığı, sanığın örgütün kırsalından geldikten sonra ise İzmir ilinde tape konuşmalarını destekleyen mahiyette M. O., Ö. H. ve başkaca kişilere yasadışı silahlı PKK/KCK propagandasının yapıldığı ve açıklamalarının yayımlandığı gerekçesi ile mahkemece el koyma, satış ve dağıtım yasağına konu olan Özgür Halk isimli dergilerin satıp dağıtılması talimatları vererek, bu amaçla kişileri görevlendirerek örgüte sempatizan kazanmak şeklinde ve örgüte aktarılmak üzere mali kaynak sağlama ve dağıtım koordinatörlüğü faaliyetinde bulunduğu, sanığın dergiler hakkında toplatma kararı olduğunu bilmediği şeklindeki savunmasının destekten yoksun olduğu, örgütün propagandasını yaparak eleman temin etme faaliyeti yürüttüğü, temin ettiği elemanları örgütün kırsal alanda faaliyet yürütmeleri için kırsala gönderilmesini sağladığı, PKK/KCK silahlı terör örgütünün gençlik yapısı YDG-H (Yurtsever Devrimci Gençlik hareketi)'nin Ege bölge sorumlusu olarak faaliyet yürüttüğü, ikamet aramasında bir kısmı hakkında toplatma kararı bulunan içeriklerinde PKK/KCK terör örgütünün kurucusu ve elebaşısı A. Ö.'nün sözde sosyal bilgiler akademisi dersleri şeklinde anlatım ve derlemelerine yer verilen, örgütün son günlerde sözde uygulamalarda bulunduğu ve sözde birkaç yerde ilan ettiği öz yönetim unsurunun sıkça konu olarak işlendiği, KCK TM içerisindeki komün yapılanmanın detaylı bir biçimde anlatıldığı, demokratik özerklik ve DTK (demokratik toplum kongresi)’nın kuruluşu hakkında bilgilerin mevcut olduğu, demokratik özerklik ilkelerinin maddeler şeklinde aktarımının bulunduğu çok sayıda kitap ve dergi ele geçirildiği,

Sanığın bu suretle PKK/KCK/YDG-H terör örgütünün hiyerarşisine dahil olmak suretiyle üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlemiş olduğu, ana dosya ve birleşen dosyaya konu eylemlerinin bir bütün olarak silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu kanaati ile, eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, sanığın örgüt içerisindeki faaliyetlerinin çeşitliliği, örgütün Ege bölge sorumlusu ve kırsal alanda komutan düzeyde faaliyet yürütmesi, kastının yoğunluğu ve suçun işleniş şekli dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE