muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/992, Karar No: 2016/348, Tarih: 11.10.2016

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Olay günü sanık ... yönetimindeki araçla, yanında diğer sanık ... ile birlikte seyir halinde iken, hatalı manevra yapan katılan ... yönetimindeki araca çarpmamak için ani fren yaptığı, bu sırada bariyerlere vurması sonucu aracında hasar meydana geldiği, bunun üzerine sanıkların katılanların aracını sıkıştırıp durdurdukları ve araçtan aşağı indirip katılanları darp ettikleri, sanık ...'nın aracında meydana gelen hasar bedelini istediği, katılan ...'ın üzerinde para olmadığını söylemesi üzerine katılanların oradan ayrılmalarına izin vermeyip, katılan ...'ı katılanların aracına, katılan ...'ı ise sanık ...'nın aracına zorla bindirdikleri, katılanların aracını sanık ...'in kullandığı, bu şekilde katılanları Yenimahalle Köprüsü civarından Ulus Anafartalar'da bulunan Yapı Kredi Bankasına kadar götürdükleri, burada katılan ...'ın bankamatikten çektiği parayı hasar bedeli olarak sanık ...'ya vermesinden sonra sanıkların katılanları serbest bıraktıkları anlaşılan olayda; sanıkların bulunduğu araçta meydana gelen hasar bedelini tahsil etmeden katılanların olay yerinden ayrılmalarına izin vermeyip, her iki katılanı da zorla farklı araçlara bindirerek bankamatiğin bulunduğu yere götürüp, katılan ...'dan hasar bedelini aldıktan sonra serbest bıraktıkları zamana kadar geçen süre zarfında katılanları hukuka aykırı olarak alıkoymaları nedeniyle, üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Özel Dairenin sanıklar Tolga ve Dilaver'in üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğuna ilişkin bozma kararı isabetli olup, bu uyuşmazlık yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

2- Sanıklar ... ve ...’a atılı yağma eyleminin TCK’nun 150/1. maddesi kapsamında kalıp kalmadığı hususuna gelince;

5237 sayılı TCK’nda, 765 sayılı TCK’nun 308. maddesindeki "kendiliğinden hak alma" suçuna benzer bağımsız bir suç tipine yer verilmemiş, onun yerine kanunda belirtilen bazı suçların bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenmesi halinde failin daha az ceza ile cezalandırılması öngörülmüş, bu bağlamda hırsızlık suçunda 144, yağma suçunda 150/1, dolandırıcılık suçunda 159, belgede sahtecilik suçunda 211. maddeler düzenlenmiştir. Nitekim 5237 sayılı TCK’nun "Daha az cezayı gerektiren hal" başlığı altındaki 150. maddesinin konumuzu ilgilendiren 1. fıkrası; "Kişinin bir hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla tehdit veya cebir kullanması halinde, ancak tehdit veya kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır" şeklindedir.

Buna göre, 765 sayılı TCK’nun 308. maddesinde adliye aleyhine işlenen bir suç olarak yaptırıma bağlanan eylemlerin bir kısmı, 5237 sayılı TCK’nun 150/1. maddesiyle malvarlığına ilişkin bir suç haline dönüştürülmüştür. Bu düzenlemeye göre, hukuki ilişkiye dayanan bir alacağın tahsili amacıyla cebir veya tehdit kullanılması halinde eylem yağma suçunu oluşturmakla birlikte, bu özel düzenleme nedeniyle fail kasten yaralama ve/veya tehdit suçundan cezalandırılacaktır. Böylece, hukuki ilişkiye dayanan bir alacağın tahsili amacıyla hareket edilmiş olması daha az ceza verilmesini gerektiren bir hal olarak kabul edilmiş, başka bir anlatımla failin saikine önem verilmiştir.

Bu madde hükmünün uygulanabilmesi için fail ile mağdur arasında alacak hakkı doğuran herhangi bir hukuksal ilişkinin bulunması gereklidir. Bu hukuki ilişkinin, ilgili kanunda belirtilen şekil şartına uygun olarak kurulmuş olması zorunlu olmayıp, hukuk düzenince kabul edilebilir meşru bir ilişki olması yeterlidir. Başka bir anlatımla, şekil şartına uyulmadan kurulan bu ilişkinin ilgili kanun hükümleri uyarınca özel hukuk alanında hukuki sonuç doğurmayacak olması, ceza hukuku alanında dikkate alınmasına engel olmayacaktır. Burada önemli olan şekil şartına uyulsun veya uyulmasın meşru bir hukuki ilişkinin bulunup bulunmadığı ve bu hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla hareket edilip edilmediğidir.

Bununla birlikte fail tarafından alacağın tahsili amacıyla gerçekleştirilen yağma eyleminin alacak ile orantılı olması gerekmektedir. Alacak miktarından bariz bir şekilde çok daha fazla miktarın alınması durumunda artık TCK’nun 150/1. maddesinin uygulanması mümkün değildir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bir numaralı uyuşmazlık konusunda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; sanık ...'nın sevk ve idaresindeki araç ile seyrederken hatalı manevra yapan katılan ... yönetimindeki araca çarpmamak için aracını bariyerlere vurması neticesinde aracında hasar oluştuğu, katılan ...’ın Borçlar Kanunu kapsamında haksız fiil teşkil eden eylemi nedeniyle sanık ...’nın zarara uğradığı, sanıkların mahkemeye sundukları faturaya göre olay sonucunda 910 Liralık zararın bulunduğu, bu zararın tanık ... tarafından da doğrulandığı, faturada kolluk tarafından araç üzerinde yapılan görgü ve tespit sonucu düzenlenen tutanağa aykırı olacak bir hasarın yer almadığı hususları gözetildiğinde; sanık ...'nın haksız fiilden kaynaklı hukuki ilişkiye dayanan alacağı ile orantılı olacak miktardaki parayı tahsil amacıyla katılanlara cebir uyguladığı, aracında bulunan sanık ...'in de sanık ...'nın bu alacağını tahsil amacıyla eyleme iştirak ettiği anlaşılmakla, sanıkların eyleminin TCK’nun 150/1. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün sanıkların eyleminin TCK'nun 150/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yağma suçundan hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Bu uyuşmazlık konusunda çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; "itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşıoy kullanmıştır.

İkinci uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesi sonucunda, sanıklar ... ve ...’ın eyleminin TCK’nun 150/1. maddesi kapsamında kaldığının kabulü ile sanıkların eyleminin TCK'nun 149/1-c-h maddesinde düzenlenen nitelikli yağma suçunu oluşturmadığı sonucuna ulaşılması karşısında, sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nun 149/1-c-h, 168/3, 62/1 ve 53/1. maddeleri gereğince hüküm kurulurken ek savunma hakkı tanınıp tanınmadığına ilişkin üçüncü uyuşmazlık konusu bu aşamada değerlendirilmemiştir.

Sonuç olarak; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının, sanıklar ... ve ...'a atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sübut bulması nedeniyle bu yönden reddine, sanıklar ... ve ...'a atılı yağma eyleminin TCK'nun 150/1. maddesi kapsamında kalması nedeniyle bu yönden kabulüne, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkemece yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, sanıklara atılı eylemin TCK'nun 150/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a) Sanıklar ... ve ...’a atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sübut bulup bulmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından REDDİNE,

b) Sanıklar ... ve ...’a atılı yağma eyleminin TCK’nun 150/1. maddesi kapsamında kalıp kalmadığına dair uyuşmazlık yönünden ise KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.10.2015 gün ve 16877-44253 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2012 gün ve 331-449 sayılı hükmünün, sanıklara atılı yağma eyleminin TCK'nun 150/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yerel mahkeme hükmünün Özel Dairece onanması üzerine sanıklar hakkındaki hükmün kesinleştirilerek infaz için Cumhuriyet savcılığına gönderilmesi nedeniyle, sanıklar hakkında bu suçtan dolayı infaza başlanılmış olması halinde İNFAZIN DURDURULMASINA, sanık ...'ın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadıkları takdirde sanıkların derhal salıverilmeleri için YAZI YAZILMASINA,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2016 tarihinde yapılan müzakerede 1. uyuşmazlık konusu yönünden oybirliğiyle, 2. uyuşmazlık konusu yönünden oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14548, Karar No: 2019/1953, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14548 E.  ,  2019/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9507, Karar No: 2024/4737, Tarih: 27.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/9507 E.  ,  2024/4737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1929 (E) ve 2021/2120 (K)

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan karar verilmesine yer olmadığına dair kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223. maddesinde düzenlenen ve sınırlı sayıda sayılan hüküm türlerinden olmadığı ve temyiz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan ... vekilinin ve sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fatsa Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2021/20 Esas, 2021/29 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

a. Nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle 82/1-h, 53/1. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b. Nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-c,d,h, 168/2 delaletiyle 168/3, 53/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

c. Kişiyi hürriyetinden yok kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddeleri uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

Karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2021/1929 Esas, 2021/2120 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

a. Nitelikli kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik C. savcısının (aleyhe) ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2021/1929 Esas, 2021/2120 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

a. Nitelikli kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik C. savcısının (aleyhe) ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

b. Nitelikli yağma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin, katılan Kurum vekilinin ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

c. Kişiyi hürriyetinden yok kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin ve katılan Kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; nitelikli kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarında suçların vasfının hatalı belirlendiğine, sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 81/1-a-b-e-h, 149/1-c-d-e-h, 109/2, 109/3-b-f maddeleri uyarınca ayrı ayrı üst hadden cezalandırılmaları gerektiğine, nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde üst sınırdan ceza verilmesi, indirim sebeplerinin uygulanmaması ve yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine,

2. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi özetle; sanıkların nitelikli yağma suçundan üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçtan sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye, Bölge Adliye Mahkemesinin yetersiz gerekçe ile karar verdiğine, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, nitelikli kasten öldürme suçunu işlemediğine, nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde teşdid uygulanmasının ve takdiri indirim ile diğer lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve sanığa fazla ceza tayin edildiğine,

4. Sanık ... müdafilerinin temyiz istemleri özetle; Adli tıp raporunun yetersiz olduğuna, eksik incelemeye, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfının nitelikli kasten öldürme suçu olarak hatalı belirlendiğine, nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde teşdiden ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna, sanık lehine takdiri indirim ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

4. Sanık ... müdafilerinin temyiz istemleri özetle; Adli tıp raporunun yetersiz olduğuna, eksik incelemeye, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfının nitelikli kasten öldürme suçu olarak hatalı belirlendiğine, nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde teşdiden ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna, sanık lehine takdiri indirim ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Maktulün suç tarihinde 76 yaşında olup Ordu İli Korgan İlçesi ... Mahallesinde bulunan evinde tek başına yaşadığı, sanık ...'in sanık ...'ın dayısı olduğu, sanıkların olay tarihinden yaklaşık 20 gün önce maktulün evi yakınlarında bir başka kişinin bahçesinde odun işinde çalıştıkları, buradaki konuşmalardan maktulün yüklü miktarda parasının olduğunu ve yalnız yaşadığını öğrendikleri, ekonomik sıkıntılar yaşayan sanıkların, Fatsa ilçesinde kiraladıkları evde suç tarihinden önce maktulün evine girip değerli eşyalarını ve parasını almaya karar verdikleri ve bunu planladıkları, bu amaçla suç tarihinde 1 adet televizyonu satarak Fatsa ilçesinden 3 günlük araba kiraladıkları, sanık ...’in iş eldiveni satın aldığı, sanık ...’ın kendisine ait eldiveni olduğu, bu eldiveni yanına aldığı, kiraladıkları araçla Korgan ilçesine geldikleri, ... mahallesine ulaşmak için Korgan İlçesi içerisinde ara sokaklardan seyrederek maktulün bulunduğu mahalle mevkiine ulaştıkları, burada havanın kararmasını bekledikleri ve maktulün mahallesinin bulunduğu yere yakın boş bir alana aracı park edip eldivenlerini takarak araçtan indikleri, fındık bahçelerinden geçtikten sonra saat 18.30 sıralarında maktulün evinin önüne geldikleri, maktule kendilerini ormancı olarak tanıtıp evinin kapısını çaldıkları ve hileli hareketlerle maktule kapıyı açtırdıkları, maktulün kapıyı açması üzerine maktulü etkisiz hale getirmek amacıyla sanıklardan Serkan'ın maktulün ensesine vurduğu, maktulün imdat diye bağırması üzerine sanık ...'in maktulün ağzını tuttuğu ve daha sonra her iki sanığın maktulü zorla evin içine soktukları,

maktulü darp ettikleri, maktulün sanıklara direnmeye çalışırken yere düştüğü, sanıkların birlikte maktulün ellerini, ayaklarını tutup diz ile bastırmak suretiyle maktulü etkisiz hale getirdikleri, daha sonra sanıkların bez, tülbent, giysi parçaları ve bant ile maktulün ellerini ve ayaklarını bağladıkları, ağzına mavi penye, siyah pijama altı ve ten rengi kadın çorabı sokmak suretiyle ağız kısmından nefes alınamayacak hale gelinceye kadar ağzını doldurdukları, bu parçalar ile maktulün burnunun da kapatılacak şekilde yüzünü sardıkları ve siyah bant ile baş kısmı sarılmak suretiyle kafa kısmını bağladıkları, sonrasında evi aradıkları, buldukları para ve eşyaları yanlarına aldıktan sonra maktulü soldan ikinci odaya taşıdıkları, bir çarşafa sarıp çarşafı sıkıca bağladıkları, yine çarşafın gövde ve ayak kısımlarını da ip ile sardıkları, bu şekilde künt kafa ve beden travmasına bağlı kaburga kemik kırıkları ile beraber ve boynuna basıya bağlı mekanik asfiksinin müşterek etkisi sonucu maktulün ölümüne sebep oldukları ve maktule ait cep telefonu, televizyon, 1.023 TL değerindeki bir çuval fındık ve 600 TL parayı yanlarına alarak evin giriş kapısında bulunan anahtarı kapı dışına takıp ışıkları açık bırakarak evden ayrıldıkları anlaşılan olayda;

A. Sanıklar Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme ve Nitelikli Yağma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

A. Sanıklar Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme ve Nitelikli Yağma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından kasten ve fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan raporların yeterli olduğu, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiklerinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiklerini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak, yeterli, kesin kanıt bulunmadığı, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı kasten öldürme suçunun uygulanma koşullarının bulunmadığı, yine beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı nitelikli yağma suçunun uygulanma koşullarının da gerçekleşmediği, bu itibarla sanıkların eylemlerine uyan suçların vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, birden fazla nitelikli halin ihlali ile nitelikli yağma suçunu işleyen sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3. maddesinde düzenlenen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak teşdiden ceza tayin edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı ancak üst sınırdan ceza tayinini gerektirir bir sebep de bulunmadığı, zararın sanıklar tarafından kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce giderilmesi karşısında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdirî indirimin

Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanıklar lehine uygulanmamasına karar verildiği, sanıklar lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı ve

mahkûmiyetlerine karar verilen sanıkların yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulduğu anlaşılmakla, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanıklar lehine uygulanmamasına karar verildiği, sanıklar lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı ve

mahkûmiyetlerine karar verilen sanıkların yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulduğu anlaşılmakla, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklara yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması gerekçesiyle atılı suçtan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan karar verilmesine yer olmadığına dair kararların, 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinde düzenlenen ve sınırlı sayıda sayılan hüküm türlerinden olmadığı ve temyiz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme, Nitelikli Yağma ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) paragraflarında açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2021/1929 Esas, 2021/2120 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, katılan Kurum vekili ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fatsa Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.