muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19359, Karar No: 2015/31047, Tarih: 23.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/19359 E.  ,  2015/31047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2011/1155-2014/1362

DAVA : Davacı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile döner sermaye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Uygulama Oteli mutfağında usta öğretici olarak görev yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günleri dahil olmak üzere haftanın altı günü kesintisiz olarak çalıştırıldığını, yıllık izinlerinin bölünmek suretiyle yılda beş gün kullandırıldığını, son bir yıldır döner sermaye teşvik primlerinin ücretine yansıtılmadığını, son üç yıldır da git gide azaltılarak ücretine yansıtıldığını belirterek yıllık izin ücreti, fazla çalışma, döner sermaye ve ulusal bayram ve genel tatil çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının geçici usta öğretici olarak ek ders ücreti karşılığında günde beş, haftada kırk saati geçmemek üzere ihtiyaç doğrultusunda kendisine görev verildiğini, kadrosuz geçici usta öğretici olarak çalıştığı için döner sermaye kar payı tahakkuk ettirilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporlarına dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporlarına dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 89. maddesinde ''Her derecedeki eğitim ve öğretim kurumları ile Üniversite ve Akademi (Askeri Akademiler dahil), okul, kurs veya yaygın eğitim yapan kurumlarda ve benzeri kuruluşlarda öğretmen veya öğretim üyesi bulunmaması halinde öğretmenlere, öğretim üyelerine veya diğer memurlara veyahut açıktan atanacaklara ücret ile ek ders görevi verilebilir. Ücretle okutulacak ders saatlerinin sayısı, ders görevi alacakların nitelikleri ve diğer hususlar ilgili Bakanlığın teklifi ve Bakanlar Kurulunun kararı ile tespit olunur.'' hükmü düzenlenmiştir. Bu maddeye istinaden çıkarılan, Milli Eğitim Bakanlığı kurumlarında sözleşmeli veya ek ders görevi ile görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler hakkında yönetmeliğin 5/2. maddesi uyarınca da, uzman ve usta öğreticilerin 657 sayılı Kanun'un 89. maddesi uyarınca 02.12.1998 tarihli ve 98/12120 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen ve Yöneticilerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslarda belirtilen miktarda ek ders görevi verilebileceği belirtilmiştir.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacının dışarıdan ücretli usta öğretici olarak görevlendirildiği, ücretlerinin 657 sayılı Kanun'un 89. maddesine uygun olarak Bakanlar Kurulunca çıkarılan genelgeler uyarınca Maliye Bakanlığınca belirlenen ders ücretleriyle ödendiği anlaşılmaktadır. Davacının sosyal güvenlik hukuku yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamında gösterilmesi iş sözleşmesi ile çalıştığını göstermez. Davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi bulunmamaktadır. Aradaki hukuki ilişki; işçi işveren ilişkisi olarak nitelendirilemez. Uyuşmazlığın statü hukukuna tabi olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece idari yargının görevli olması sebebiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddi gerekirken işin esasına girerek kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/445, Karar No: 2019/3592, Tarih: 19.06.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/445 E.  ,  2019/3592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma, tehdit

HÜKÜM : Katılan ...’ya yönelik şantaj suçundan kurulan hükmün kaldırılarak yerine tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden kesin; katılan ...’e yönelik yağma ve şantaj suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün ise kaldırılarak yeniden kurulan mahkumiyet

Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/545 Esas, 2018/157 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma ve şantaj suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savunmanı ile katılanlar ... ve ... savunmanının CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucu “Katılan ...’ya yönelik şantaj suçundan kurulan hükmün kaldırılarak yerine tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden kesin; katılan ...’e yönelik yağma ve şantaj suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün ise kaldırılarak yeniden kurulan mahkumiyet hükmü yönünden temyizi kabil” olmak üzere verilen 10.10.2018 gün, 2018/2519 Esas, 2018/2027 Karar sayılı kararına karşı, sanık ..., sanık savunmanı ve katılan ... vekili tarafından usulüne uygun olarak temyiz davası açıldığı, ancak mağdur ...’ya yönelik kurulan hükmün niteliği, tayin olunan cezanın miktarı itibariyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2. maddesi uyarınca kesin olduğu ve temyiz edilemez olduğunun anlaşılması karşısında, ... yönünden savunmanının temyiz isteminin REDDİNE,

Sanık ...’ın mağdur ...’e yönelik yağma suçundan kurulan hükmün temyiz değerlendirmesinde, sanık ve savunmanının temyiz dilekçelerinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olmadığı gerekçesiyle,

yeniden kurulan mahkumiyete dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 10.10.2018 gün, 2018/2519 Esas, 2018/2027 Karar sayılı yeniden kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, CMK'nin 7165 sayılı Kanun ile değişik 304. maddesi gereğince, dosyanın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 19.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6052, Karar No: 2022/21774, Tarih: 03.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/6052 E.  ,  2022/21774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/04/2018 tarih 2015/16-873 esas ve 2018/145 sayılı kararında, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin ihtaratın ileriye yönelik ve takdir yetkisini sınırlamayan bir bildirim niteliği taşıdığı, bu sebeple "TCK 52/4. maddesi gereği ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" şeklinde infazda tereddüte yol açacak ve infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulmadığı takdirde, yalnızca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtaratına hükümde yer verilmesinin usul ve yasaya aykırı olmadığının belirtilmesi karşısında, bu husus bozma sebebi yapılmamış ve tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanıkların şehirler arası sefer yapan bir yolcu otobüsünde şoför ve muavin olarak çalışmaları, yolcu taşımacılığı yapan sanık ...’in kullanımında olan otobüste suçun konusu olmayan çok sayıda Türk yolcuların da bulunması ve göçmenlerin yol izin belgelerinin de bulunması karşısında; sanıkların atılı suçu işlediklerine dair şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre de;

2)Hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine rağmen, gün adli para cezasının kanuni ve yeterli gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ve sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3367, Karar No: 2010/5932, Tarih: 12.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3367 E.  ,  2010/5932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalılar vekili işbölümü, derdestlik ve dava ehliyeti noktalarında itirazda bulunmuş, emsal dosyaların birleştirilmesini istemiş; ispat yükünün davacıda olduğunu, müvekkillerinin takip dayanağı bonoları ciro yoluyla aldıklarını ve davacının daha evvel düzenlenen sıra cetveline itiraz etmediğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece aynı bedele ilişkin ilk sıra cetvelinin 1.4.2008 tarihinde düzenlendiği, davacı ile davalılara garameten dağıtımı öngören bu sıra cetveline davacı yanca itiraz edilmediği ancak cetvelin davalıların başvurusu sonunda iptal edilerek, itiraza konu sıra cetvelinin düzenlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle aynı malın satış bedeli için düzenlenen önceki sıra cetvelinde aynı derecede hacze iştirak ettirilerek garameten dağıtıma tâbi tutulan davacı alacaklının, kendisine itiraz hakkının tanındığı aşamada diğer alacakların muvazaaya dayandığını ileri sürmemesi karşısında iptal üzerine düzenlenen yeni sıra cetvelinde bu iddiayı ileri süremeyecek olmasına göre adı geçenin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24109, Karar No: 2012/27491, Tarih: 19.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/24109 E.  ,  2012/27491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

4628 Sayılı Enerji Piyasası Kanununun 5784 sayılı Kanunla değişik 15. maddesi hükmü uyarınca dava konusu taşınmaz üzerinde kurulan irtifak hakkının TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına tapuya tescili gerekirken davalı kurum adına tesciline hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgılanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2. nolu bendinde (... şirketi) kelimelerinin çıkartılmasına, yerlerine (TEDAŞ Genel Müdürlüğü) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4461, Karar No: 2013/4216, Tarih: 06.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4461 E.  ,  2013/4216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.07.2011 tarih ve 2010/59-2011/164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının her yıl “Ulusal Romatoloji Kongresi” düzenlediğini, .... düzenlenecek olan kongrenin tıp camiası tarafından takip edildiğini ve camiada saygın bir yerinin bulunduğunu, davalı derneğin “4. Türk Romatoloji Kongresi” adı altında bir kongre düzenleyeceğinin öğrenildiğini, bundan önceki yıllarda davalı derneğin "Ulusal Romatizmal Hastalıklar" adı altında kongre düzenlediğini, davalı derneğin düzenlediği kongrenin adını değiştirerek Türk Romatoloji Kongresi adı altında düzenlemesinin davacı derneğin saygınlığından haksız olarak yararlanma amacı güttüğünü, müvekkili dernek üyelerinin tümünün romatoloji uzmanı olduğunu, davalı dernek üyelerinin çok büyük bir kısmının romatoloji uzmanı olmadığını, davalı derneğin tüzüğünde de romatoloji adının geçmediğini ileri sürerek, sataşmanın önlenmesini, davalı tarafından “4. Türk Romatoloji Kongresi” ve “Türk Romatoloji Kongresi” isimlerinin kullanılmasının önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı derneğin düzenlediği kongrenin ismi ile müvekkili derneğin düzenlediği kongrenin isminin aynı olmadığını, kongre isimlerinde yer alan “Ulusal” ve “Türk” kelimelerinin farklı anlamlar taşıdığını, müvekkili derneğin tüzüğündeki amacına uygun faaliyetlerde bulunduğunu, kullandığı kongre isminin iltibasa neden olmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı derneğin bilimsel etkinlik için kullandığı Ulusal Romatoloji Kongresi adının davalı tarafından kullanılmasının ...'nın 56. ve BK'nın 48. maddesi kapsamında haksız rekabet teşkil etmeyeceği, davacının kullandığı “Ulusal Romatoloji Kongresi” adı içinde yer alan ve davalı tarafından kullanılan romatoloji kongresi sözcüklerinin anonim sözcükler olduğu, umumen kullanılan ve ayırt edici vasfı bulunmayan bir ad olduğu, bu nedenle bu sözcüklerin davalı tarafından kullanılmasının hukuka aykırılık teşkil etmeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

24,30 H

...,... PH

03,... BK

07.03.2013 / YA
Yargıtay — Esas No: 2015/5627, Karar No: 2015/8358, Tarih: 22.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5627 E.  ,  2015/8358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.04.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/14681, Karar No: 2023/8606, Tarih: 07.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/14681 E.  ,  2023/8606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince terör örgütü propagandası yapma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale geldiği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2016 tarihli ve 2016/214 Esas, 2016/205 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.01.2017 tarihli ve 2017/28 Esas, 2017/12 sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1. Sanığa atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına;

2. Sanık hakkında takdiri indirim tatbik edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna;

3. Sanığın eylem ve sözlerinin ifade ve düşünce hürriyeti kapsamında kaldığına,

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandasını yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandasını yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İfade özgürlüğü T.C. Anayasası'nın 26 ncı maddesi ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına Dair Sözleşmenin 10 uncu maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu madde de zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.