muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19286, Karar No: 2013/17449, Tarih: 12.07.2013

Müdahil vekilleri özetle; müdahillerin iptali istenen genel kurulda seçilen yönetici asil veya yedek olduklarını, verilecek karardan doğrudan etkileneceğini, Ankara 13. İş Mahkemesinin 2011/321 esas sayılı dosyasıyla bu dosyanın birleştirilmesi gerektiğini, ayrıca başkanlar kurulu kararlarının iptaline dair Ankara 9. İş Mahkemesinin 2011/66 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, davacıların davanın görülüp neticelendirilmesinde hukuki yararlarının bulunmadığını, ayrıca bir kısım davacıların tüzük hükümlerinin oluşturulmasında imzalarının olduğunu ve iyiniyetli olmadıklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, delege dağılımına esas oluşturan başkanlar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespit edildiği, bu tespitin ise Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği, bu nedenle de seçime esas olan delege listesinin de kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne ve 27.03.2011 tarihli genel kurulun ve genel kurulda alınan kararların tüm sonuçlarıyla birlikte iptaline ve karar kesinleştiğinde üç kişilik kayyum heyeti atanmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ve müdahil vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe ve Sonuç :

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, başkanlar kurulu kararlarının niteliğinin ne olduğu, başkanlar kurulu kararının yokluğunun tespit edilmesinin genel kurulun oluşumunu sakatlayıp sakatlamadığı ve genel kurulun tüm sonuçlarıyla iptalinin gerekip gerekmediği noktalarında yoğunlaşmaktadır.

Öncelikle başkanlar kurulunun yapısı ile aldığı kararların niteliğinin belirlenmesi gerekmektedir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 9. Maddesine göre, “Sendikaların zorunlu organları; genel kurul, yönetim kurulu, denetleme kurulu ve disiplin kuruludur. Ancak Sendika ihtiyaca göre başka organlar da kurabilirler. Bununla beraber bu organlara zorunlu organların görev, yetki ve sorumlulukları devredilemez. Görüldüğü gibi başkanlar kurulu sendikanın ihtiyari organlarındandır. Nitekim başkanlar kurulu Sendika tüzüğünün 12. maddesinde danışma organı olarak tanımlanmıştır. Bu tanım doğrultusunda da yine Sendika tüzüğünün 25. maddesinde başkanlar kurulunun yapısı ve görevleri düzenlenmiştir. Anılan madde uyarınca, başkanlar kurulu, genel yönetim kurulu üyeleri, şube başkanları ve denetim kurulu başkanından oluşur. Kurula Sendika Genel Başkanı, başkanlık eder. Kurul, Sendika Genel Yönetim Kurulunun çağrısı üzerine en geç 3 ayda bir ve gerektiğinde de olağanüstü olarak toplanır.

Maddenin devamında başkanlar kurulunun görevleri sayılmıştır. Buna göre, başkanlar kurulu; a) Şubelerin yerel sorunlarını dile getirir ve bu konuda yetkili kurullara tavsiyelerde bulunur. b) Toplu is sözleşmesinin düzenlenmesi ve uygulanması hakkındaki görüşlerini bildirir. c) Kurulların çalışmaları hakkında bilgi alarak çalışmaları daha rasyonel hale getirmek için önerilerde bulunur. ç)Çalışma hayatını ilgilendiren Yasalar, yasa tasarıları ve diğer mevzuat üzerinde görüşlerini ortaya koyar. d) Sendikanın genel politikası hakkında istişarede bulunarak görüşlerini açıklar. f) Şube ilişkileri ve ortak konuları hakkında şubeler arası dengeyi sağlayıcı önerilerde bulunur. g Sendika Genel Kurulu’na katılacak delegelerin Anatüzük’ün 13. maddesi hükümlerine uygun olarak tespitini yapar ve karara bağlar. h) Sendikada çalıştırılan bütün personelin ücret ve sosyal haklarının belirlenmesine ilişkin görüş ve önerilerini belirtir.

Maddenin son fıkrasına göre ise, başkanlar kurulunca ortaya konulacak öneriler bir tutanakla tespit ve imza edilir. Tutanağa bağlı bu görüş ve öneriler Sendika Genel Yönetim Kurulu'nca uygulamaya konulur.

Diğer taraftan Sendika tüzüğünün 13. maddesinin “b” fıkrasının 6. bendinde, “Bütün bu işlemler Başkanlar Kurulu'nun anılan toplantısında görüşülerek son seklini alır ve hangi şubenin kaç üst kurul delegesi getireceği kesin olarak karara bağlanır. Kesinleştirilen üst kurul delege sayıları yazılı olarak şube başkanlıklarına bildirilir” denilmiştir.

Yukarıdaki düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere başkanlar kurulu, Sendika Genel Kurulu’na katılacak delegelerin tüzüğün 13. maddesi hükümlerine uygun olarak tespitini yapıp karara bağlama görevi dışında sadece görüş ve öneri sunmaktadır. Başkanlar kurulu tüzüğün 13/b-6 maddesi hükmü uyarınca delege dağılımını kesin olarak belirler. Bununla birlikte başkanlar kuruluna verilen bu yetki sadece tüzüğün 13. maddesinde ayrıntılı ve açıkça düzenlenen delege dağılımı belgelendirmekten ibarettir. Bu konuda başkanlar kuruluna takdir yetkisi verilmemiş olup başkanlar kurulu kararıyla delege dağılımını tüzük hükmüne göre tespit eden komisyon raporu tevsik edilerek sendika içinde kesinleştirilmektedir. Şu halde başkanlar kurulu kararının kurucu niteliği bulunmamaktadır.

Konunun delege dağılımına ilişkin başkanlar kurulu kararlarının yok hükmünde olduğunu tespit eden ve Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 2012/30383 Esas, 2013/1326 Karar sayılı kararıyla onanan Ankara 9. İş Mahkemesi’nin 2011/66 Esas, 2012/423 Karar sayılı dosyayla ilgili olarak da değerlendirilerek bu konudaki tereddütlerin giderilmesi yerinde olacaktır.

Konunun delege dağılımına ilişkin başkanlar kurulu kararlarının yok hükmünde olduğunu tespit eden ve Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 2012/30383 Esas, 2013/1326 Karar sayılı kararıyla onanan Ankara 9. İş Mahkemesi’nin 2011/66 Esas, 2012/423 Karar sayılı dosyayla ilgili olarak da değerlendirilerek bu konudaki tereddütlerin giderilmesi yerinde olacaktır.

Yukarıda mahkemesi ve numarası belirtilen kararda hukuken yok hükmünde olan iki farklı toplantıda alınan ve birbiriyle çelişen başkanlar kurulu kararlarının yok hükmünde olduğu tespit edilmiştir. Dairemizce konu sadece şekil açısından değerlendirilmiştir. Başkanlar kurulu kararlarının içeriklerine dair bir inceleme ise yapılmamıştır. Söz konusu dava içerik denetimi yapılmasını gerektirir muhteva, kapsam ve özelliğe sahip de değildir. Diğer taraftan söz konusu başkanlar kurulu kararlarının yok hükmünde olduğunun tespitinin gerekliliği de açıktır. Zira tüzük hükümleri gereğince hukuki değer ifade eden, genel kurula katılacak delegelerin belirlenmesinde önem taşıyan ve seçim kurulu tarafından dikkate alınan birbiriyle çelişkili ve yok hükmünde olan kararların bu özelliklerinin tespiti gereklidir. Bu kararların hukuka aykırılıklarının tespit edilmemesi halinde genel kurulun şaibeli olduğu yönünde şüphe her zaman mevcut olacaktır. Bu nedenlerle Dairemizin 2012/30383 Esas, 2013/1326 Karar sayılı kararının bu çerçevede yorumlanması gerekir.

Başkanlar kurulunun delege dağılımına ilişkin kararının niteliği ortaya konduktan sonra başkanlar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespitinin 26-27.03.2011 tarihinde yapılan davalı Sendika Genel Kurulu’na etkisi üzerinde durulması zorunludur.

Başkanlar kurulu kararının niteliği ve özelliği gereği bulunmaması, sadece bir tüzüğe aykırılık hali olup kendiliğinden genel kurulun iptalini gerektirecek nitelik ve nicelikte değildir. Zira başkanlar kurulu kararı yerine delege dağılımı 08.03.2011 tarihli yönetim kurulu kararıyla belirlenmiştir. Önemli olan delege dağılımın yasanın emredici düzenlemeleri ile tüzük hükümlerine uygun gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğidir. Bu açıklamalar uyarınca mahkemenin gerekçesi yerinde değildir.

Ancak 08.03.2011 tarihli yönetim kurulu kararıyla belirlenen delege dağılımının şekli anlamda tüzüğün 13. maddesine uygun olduğu dikkate alındığında somut uyuşmazlık da belirleyici olan husus farklı delege dağılımının da yapılmasına neden olan tüzüğün 13. maddesinin “b” fıkrasının 3. bendinin demokratik esaslara aykırı olup olmadığıdır. Söz konusu hükümde, “Şubelerin yönetim kurulları, şubelerine bağlı toplu is sözleşmesi bağıtlanmış işyerlerinde çalışan ve aidat ödeyen üyelerin toplu is sözleşmesi, yetkisi kesinleşen işyerlerinde çalışan üyelerin ve toplu is sözleşmesinin yürürlükte olduğu işyerlerinde, bir yıldan çok olmamak kaydıyla, her ne şekilde olursa olsun hizmet akdi askıda olan üyelerin listelerine Başkanlar Kurulu toplantısından en geç 10 gün önce Genel Yönetim Kurulu’na bir üst yazı ile teslim eder” denilmektedir.

Sendika tüzükleri, Anayasada belirlenen Cumhuriyetin niteliklerine ve demokratik esaslara aykırı olamaz (2821 sayılı SK m. 6). Yine sendika tüzüklerine delege seçilmeyi kısıtlayıcı veya engelleyici hükümler konulamaz (2821 sayılı SK m. 10/son). Bu doğrultuda olmak üzere demokratik esaslara aykırı olacak şekilde seçme ve seçilme ile temsil hakkını kısıtlayan sendika düzenlemeleri ya da uygulamaları genel kurulu sakat hale getirir. Bu halde hukuka aykırılığın sonuca etkili olup olmadığı neticeye etki etmez.Somut olayda, davacılar Tesco-Kipa işyerlerinde çalışan ve sendikaya üye olan 4000 işçinin şube seçimlerine katılmalarına rağmen 9. olağan genel kurula gönderilecek olan üst delegelerin belirlenmesinde hesaba katılmadığını, bu şekilde seçme ve temsil haklarının ellerinden alındığını iddia etmişlerdir. Gerçekten de 08.03.2011 tarihli yönetim kurulu kararıyla belirlenen ve genel kurulun oluşumuna esas olan delege dağılımı ile listesine göre yetkisi henüz kesinleşmeyen Tesco Kipa işyerinde çalışan sendika üyesi işçilerin şube genel kurullarına katıldıkları ve hatta bir tanesinin üst kurul delegesi de seçildiği anlaşılmakla birlikte söz konusu yönetim kurulu kararı uyarınca yetkisi kesinleşmemiş işyerleri ve dolayısıyla Tesco-Kipa işyerleri delege dağılımında dikkate alınmamıştır. Tesco Kipa işyerlerinde çalışan işçilerin delege dağılımında esas alınmamasının gerekçesi olan Sendika tüzüğünün 13. maddesinin “b” fıkrasının 3. bendine bakıldığında delege dağılımında sadece toplu iş sözleşmesi bağıtlanmış işyerinde çalışıp aidat ödeyen işçilerin, yetkisi kesinleşmiş işyerinde çalışan üyelerin ve toplu is sözleşmesinin yürürlükte olduğu işyerlerinde, bir yıldan çok olmamak kaydıyla, her ne şekilde olursa olsun hizmet akdi askıda olan üyelerin dikkate alınmasının öngörüldüğü görülmektedir. Bu hüküm uyarınca yaklaşık 4000 üye yani delege dağılımına esas alınan üye sayısının %10’ undan fazla üye delege dağılımında dikkate alınmamıştır. Görüldüğü üzere, bu düzenleme şubenin temsil oranını ve etkinliğini, ayrıca yine delege dağılımını etkileyeceği için şube üyelerinin seçilebilme ihtimalini sınırlayan bir içeriği sahip olup demokratik esaslara aykırıdır. Bunun sonucu olarak da Tesco Kipa işyerlerinin delege dağılımında dikkate alındığı delege listesinde yer alan bir kısım davacılar genel kurula esas alınan ve Tesco-Kipa işyerlerinin dikkate alınmadığı delege listesinde bulunmadıklarından genel kurula üst delege olarak katılamamışlardır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle genel kurulun tüm sonuçlarıyla iptaline karar verilmesi sonucu itibariyle doğru olup kararın bu ilave gerekçeyle ONANMASINA, 12.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yukarıda açıklanan nedenlerle genel kurulun tüm sonuçlarıyla iptaline karar verilmesi sonucu itibariyle doğru olup kararın bu ilave gerekçeyle ONANMASINA, 12.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalı sendikanın 9. Olağan Genel Kurulunun tüm sonuçlarıyla birlikte iptaline ilişkin davada yerel mahkemece davalı sendikanın tüzüğüne göre Genel Kurul Delegelerinin başkanlar kurulunca belirlenmesi gerektiği, başkanlar kurulunca bu konuda alınmış karar olmadığından toplantının geçerli olmayan delege listeleri ile yapıldığı gerekçesi ile dava konusu genel kurulun tüm sonuçlarıyla birlikte iptaline karar verilmiştir.

Bu karar, Dairemiz sayın çoğunluğu tarafından Tesco-Kipa işyerlerinin delege dağılımında davalı sendikanın delegelerin tespitine ilişkin 13. maddesinin b/3 bendinde yer alan düzenlemeye göre delege dağılımında dikkate alınmadığı tüzüğün anılan maddesinde yer alan düzenlemenin sendika şubelerinin genel kurullarda temsillerinin kısıtlayıcı olduğu, bu nedenle demokratik esaslara ve sendikalar yasasına aykırı bulunduğu gerekçesiyle onanmıştır.

Davalı sendikanın ana tüzüğünün madde 13/b-3'de “Şubelerin yönetim kurulları, şubelerine bağlı toplu iş sözleşmesi bağıtlanmış işyerlerinde çalışan ve aidat ödeyen üyelerin toplu iş sözleşmesi, yetkisi kesinleşen işyerlerinde çalışan üyelerin ve toplu iş sözleşmesinin yürürlükte bulunan işyerlerinde bir yıldan çok olmamak kaydıyla, her ne şekilde olursa olsun hizmet akdi askıda olan üyelerin listelerini başkanlar kurulu toplantısından en geç 10 gün önce Genel Kurul Yönetim Kuruluna bir üst yazıyla teslim eder” denilmektedir. Davalı sendika ana tüzüğünün sözü edilen maddesinde yer alan düzenlemenin şubelerin genel kurulda temsilini kısıtlayıp kısıtlamadığı, dolayısıyla demokratik esaslara ve sendikalar yasasına aykırı olup olmadığı yönünde tartışmaya açıktır. Ne ver ki sendikaların tüzüklerini serbestçe düzenleme hakkına sahip oldukları dikkate alındığında söz konusu bu düzenlemenin tüzükte yer almasının nedenleri somut olarak tespit edilip, yapılan düzenlemenin objektif nitelikte olup olmadığı belirlenmeden yasaya aykırı olduğunun kabulünü isabetli bulmadığımdan yerel mahkemece verilen kararın bu hususun araştırılmasına yönelik olarak bozulması gerektiği görüşü ile çoğunluk onama kararına katılamıyorum.12.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2013/35340, Karar No: 2014/26161, Tarih: 10.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35340 E.  ,  2014/26161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/269980

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2010/106 (E) ve 2012/317 (K)

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk S.. Ö.. hakkındaki temyiz isteminin sadece hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuk S.. Ö..'in ikrarının 06.03.2010 tarihinde meydana gelen bir başka hırsızlık olayına yönelik olduğunun ve gerek suça sürüklenen çocuk Savaş'ın katılan B.. S..'in evinde 03.03.2012 tarihinde meydana gelen hırsızlık suçunu gerekse sanık Rıdvan'ın suç eşyasının kabul edilmesi suçunu tüm aşamalarda inkar ettiklerinin anlaşılması karşısında temyize gelmeyen sanık M.. Ö..'in soyut suç atması dışında suça sürüklenen çocuk S.. Ö..'in hırsızlık ve sanık R.. Ö..'in suç eşyasının kabul edilmesi suçlarını işlediklerine dair,cezalandırılmalarına yeterli,her türlü kuşkudan uzak,hukuka uygun,kesin ve inandırıcı kanıtların nelerden ibaret olduğu kararda gösterilmeden yazılı şekilde cezalandırılmalarına karar verilmesi,

II-Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanık R.. Ö..'in kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2013/35340

Karar No : 2014/26161

Tebliğname No : 2 - 2012/269980

-2-

Bozmayı gerektirmiş,suça sürüklenen çocuk S.. Ö.. müdafii ve sanık R.. Ö..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26474, Karar No: 2015/33254, Tarih: 01.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26474 E.  ,  2015/33254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.12.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hizmet döküm cetvelinde gösterilen eksik günler dışlanarak davacının çalışma süresi belirlenmiştir. Dinlenen tanık anlatımlarından, işyerinde zaman zaman işçilerin ücretsiz izne çıkartıldıklarının anlaşılması karşısında, hizmet döküm cetvelinde ücretsiz izin sebepli gösterilen eksik günlerin çalışma süresine dahil edilmemesi isabetlidir. Ancak, işe giriş ve çıkış tarihi arasında bir kısım günler için devamsızlık, istirahat ve benzeri sebepli eksik gün bildirimleri bulunmakta olup, söz konusu eksik gün bildirimlerinin dayanağı olması gereken devamsızlık tutanağı, istirahat raporu veya sair itibar edilebilir bir delil dosyaya sunulmamıştır. Kaldı ki, istirahat sebepli olarak bildirilen eksik günlerin, işçinin çalıştığı sırada bir defada ihbar süresini altı hafta aşacak düzeyde olmadığı da açıktır. Dolayısıyla, dosya mevcut delil durumu itibariyle, kayıtlı işe giriş ve çıkış tarihi arasındaki süre esas alınarak, sadece ücretsiz izin günlerinin dışlanmasıyla, davacının çalışma süresi belirlenmelidir. Bu yön nazara alınarak, ayrıca taleple de bağlı kalınarak çalışma süresi belirlenmeli ve dava konusu alacaklar yeniden değerlendirilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8160, Karar No: 2014/19269, Tarih: 08.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8160 E.  ,  2014/19269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2013 tarih ve 2012/263-2013/346 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalının davacı şirket yönetim kurulu üyesi bulunduğunu, "Tam Gün Statüde Hekim Sözleşmesi” başlıklı sözleşme ve “Mesul Müdür Yardımcısı Sözleşmesi” başlıklı sözleşmelerin davalı tarafça yönetim kurulu üyesi olduğu şirketin imza tarihindeki yetkilileri ile karşılıklı olarak imzalandığını, oysa davalı yönetim kurulu üyesinin şirketle sözleşme yapmasının genel kurul iznine tabi bulunduğu gerekçesiyle usulüne uygun imzalanmayan sözleşmelerin yok hükmünde sayılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hak düşürücü süre içinde davayı açmadığını, sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanımı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca taraflar arasında akdedilen hizmet sözleşmesinin TTK 334 (Yeni TTK 395. mad.) maddesindeki genel kurul izin şartı yerine getirilmediğinden batıl olduğu, bununla birlikte bu sözleşmenin 37. maddesi dışındaki hükümlerinin geçersizliğini ileri sürmenin MK'nın 2. maddesine aykırılık oluşturacağı, bu haliyle bir bütün halinde hekim sözleşmesinin iptalinden bahsedilmesinin yerinde olmayacağı, yok hükmünde sayılması istenen "Mesul Müdür Yardımcılığı Sözleşmesinin" TTK'nın 334. maddesi kapsamında genel kuruldan izin alınması gereken sözleşmelerden olmadığı gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile "Tam gün statüde hekim sözleşmesinin" 37. maddesinin MK'nın 2. maddesi uyarınca hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğunun kabulü ile bu madde bakımından sözleşmenin kısmen butlanına, sair taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 25,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davalıdan alınmasına, 08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/870, Karar No: 2013/316, Tarih: 06.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/8-870 E.  ,  2013/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2012

Taraflar arasındaki “tapu iptal ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 18.11.2009 gün ve 2006/453 E., 2009/307 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 11.04.2011 gün ve 2010/4961 E., 2011/2063 K. sayılı ilamı ile;

(... Davacı vekili, vergi kaydı, imar-ihya, miras yoluyla intikal,taksim ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak Hazine adına kayıtlı bulunan 134 ada 15 parselin tapu kaydının iptaliyle müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş, davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuş, mahkemece bozma ilamı uyarınca davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli olmadığı gibi bozma gerekleri de tam olarak yerine getirilmemiştir. Dava konusu 134 ada 15 parsel 23.07.1992 tarihinde çalılık niteliğinde Hazine adına tespit görüp tapuya tescil edilmiştir. Dava konusu taşınmaz, 8764 m2 yüzölçümündedir. 24.03.2009 tarihli ziraatçı uzman bilirkişi raporunda, taşınmaz üzerinde 10-15 ve 25-35 yaşlarında 20 adet aşılı ve mahsuldar zeytin ağacı bulunduğunu belirtmiştir. Bozmadan önce yapılan keşifte dinlenen ziraatçı uzman bilirkişi ise, 7 adet mahsuldar zeytin ağacı ile 30 adet yabani (delice)zeytin ağacından sözetmektedir. Dosyadaki fotoğraflar ve 24.03.3009 tarihli ziraat bilirkişisi raporuna göre, taşınmaz fiziki görünüm itibarı ile taşlık, kayalık, %30-35 eğimli, engebeli topoğrafik bir yapıda, derinliği az toprak yapısına sahip bir yerdir. Kadastro tespitine göre de çalılık niteliğinde olup ancak imar ihya suretiyle kazanılabilir. Böyle bir yerde yabani zeytinliklerin aşılanması imar-ihya sayılabilir ise de ziraatçı uzman bilirkişi raporları arasında çelişki bulunmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; mahallinde yeniden keşif yapılarak, aşılı ve mahsuldar zeytinler ile yabani zeytinlerin bulunduğu alanları ayrı ayrı belirlemek, delicelerin aşılanma tarihlerini tespit etmek, buna göre imar-ihya işlemlerinin yapıldığı tarihi belirlemek, bu tarihten dava tarihine kadar geçen sürenin TMK.nun 713/1 maddesine göre iktisap sağlayıp sağlamayacağı üzerinde durmak, yabani zeytin ağaçlarının bulunduğu bölümde henüz imar-ihya olgusunun tamamlanmadığı kabul edilerek fen bilirkişisi tarafından kroki üzerinde ayırmak, imar-ihyası tamamlanmış bölüm ile ilgili davanın kabulüne, diğer yerler bakımından davanın reddine karar vermek olmalıdır. Aşılanan deliceler yönünden 20 yıllık kazanma süresinin aşının yapıldığı tarihten itibaren başladığının düşünülmesi gerekir... )