muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10710, Karar No: 2010/17115, Tarih: 30.12.2010

Bu nedenle öncelikle, çekişmeli taşınmazın yer aldığı orijinal arazi kadastro paftası, yöreye ilişkin imar planları ve haritası, imar planlarının yapımında kullanılan şehir fotoğrafları, son 20 yılda çekilmiş şehir ... fotoğrafları, en eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı, 1942 yılında ve 1988 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosuna ilişkin tüm tutanaklar ve haritalar ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında; bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi, bir ... elemanı ve bir ziraat uzmanı bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte uygulanmak suretiyle; çekişmeli taşınmazın 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdit sınır hattına öre konumunun, eski ve ... tarihli memleket haritaıs, amenajman planı ve ... fotoğraflarında ne şekilde nitelendirildiğinin saptanması, bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmesi, getirtilen diğer belgelerde ne şekilde nitelendirildiği, arazi kadastrosunda niçin tapulama dışı bırakıldığının, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumunun saptanması, ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanarak, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmesi, taşınmazın 1942 yada 1988 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan bölümleri için davanın reddine karar verilmesi, orman kadastrosu sınırları dışında olmasına rağmen eski tarihli belgelerde orman olarak nitelendirilmeleri yada orman olarak nitelenmesi yada komşu parsellerin dayanak tapu ve vergi kayıtlarında orman olarak nitelendirilmesi halinde, 4785 sayılı yasa hükümleri gözetilerek yapılıp kesinleşen orman kadastrosuna kadar orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilip, orman kadastrosunun kesinleştiği 1988 yılından dava tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresi dolmayacağı için davanın reddine karar verilmesi,

Belirtilen yöntemle yapılacak araştırma sonunda taşınmazın hem 1942 hem 1988 orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakıldığı ve eski tarihli memleket haritası amenajman ve ... fotoğraflarında orman olarak nitelendirilmemesi halinde, taşınmazın niçin tapulama harici bırakıldığı da gözetilerek, imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilebilecek yerlerden olup olmadığı araştırılması, bu cümleden, çekişmeli taşınmazın arazi kadastrosunda niçin tapulama harici bırakıldığı, şehircilik planlamasında kullanılan ... fotoğraflarında ne şekilde görüldüğü, imar planı içinde olup olmadığı, bu niteliği itibariyle imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilebilecek yerlerden olup olmadığının saptanması, davacı ve davalı tanıkları taşınmaz başında dinlenip, taşınmaz 1963 yılında yapılan arazi kadastrosunda tapulama dışı bırakıldığına göre imar ihyanın ne zaman başladığı, ne zaman bitirildiği, kimin tarafından ne şekilde zilyet edildiği, bu zilyetliğin taşınmazın ekonomik amacına uygun olup olmadığı somut olaylara dayalı olarak sorulması, ziraat uzmanı bilirkişiye inceleme yaptırılarak taşınmazın ... toprağı olup olmadığı, imar ihyaya konu edilip edilmediği, edildi ise tarihi ve kaç yıldır zilyet edildiği saptanıp; bu yolda, bilimsel verilere dayalı kapsamlı rapor düzenlettirilmesi, oluşacak sonuca göre hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava, kadastro harici bırakılmış taşınmazın Medeni Yasanın 713 Maddesi hükmüne göre tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde ilk orman kadastrosu 1942 yılında yapılıp kesinleşmiş, 1985 ila 1988 yılları arasında 5 ve 7 numaralı orman kadastro komisyonlarınca 3116 Sayılı Yasaya göre 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidinin aplikasyonu ile her hangi bir nedenle orman sınırı dışında kalan devlet ormanlarının kadastrosu ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması çalışmaları yapılıp 08.07.1988 tarihinde ilan edilmiştir.

... Köyünde 1963 ila 1965 yıllarında yapılıp, 23.02.1966 ila 24.03.1966 tarihlerinde ilan edilen genel arazi kadastrosunda tapulama dışı bırakılmıştır.

... Köyünde 1963 ila 1965 yıllarında yapılıp, 23.02.1966 ila 24.03.1966 tarihlerinde ilan edilen genel arazi kadastrosunda tapulama dışı bırakılmıştır.

İncelenendosya kapsamına bozma kararı gereği işlem yapılarak hüküm kurulmuş olmasına ve çekişmeli taşınmazın çeşitli yönlerden çekilereke dosyasına eklenen fotoğraflarına, eski tarihli memleket haritasındaki görüntüsüne, fiili yapısı ve bitki örtüsüne göre, bir bölümünün imar ihyasının tamamlanmadığı bir bölümünün ise imar ihyasının tamamlanmasından sonra 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı, her ne kadar çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ... belediyesince imar ve parselasyon yapılıp, parselasyonda gitti parsellerinden bir bölüm imar parsellerinin Hazine adına tescil edildiği, çekişmeli taşınmazda oluşan diğer bir kısım imar parsellerinin kimin adına tescil edildiği araştırılmamış ve buna göre taraf teşkili sağlanmamışsa da, bu eksikliğin sonucu etkili olmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarını reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılan onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 30/12/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2119, Karar No: 2013/4633, Tarih: 25.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2119 E.  ,  2013/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/219553

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/05/2012, 2002/183 (E) ve 2012/159 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdura yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya kapsamına göre; mağdur ile sanığın da içinde bulunduğu bir grubun olaydan yaklaşık 15 gün önce tartışıp kavga ettikleri, olay günü mağdur Sakaryalılar Derneğinde iken sanık ile arkadaşları A. T., M. ve İsmail'in Derneğe geldikleri, Derneğin bir odasında oturmakta olan mağdurun sanık Hüseyin ve arkadaşlarını görünce küfür etmesi nedeniyle, sanık Hüseyin'in tabancasıyla yakın mesafeden bir el ateş ederek mağduru göğsünden hayati tehlike geçirmeyecek, 10 gün mutad iştigale engel olacak şekilde, sanık Ali'nin de mağdura bıçakla birden fazla darbe vurarak sağ ve sol uyluktan siyatik sinirde kesi oluşturup, sağ bacakta düşük ayak tabir edilen uzuv zaafı meydana getirecek derecede yaraladığı olayda;

Suça teşebbüs uygulamasını düzenleyen 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 35.maddesinin uygulanması sırasında mağdurda meydana gelen yaraların niteliği gözetilerek alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 15 yıl hapis cezası verilerek sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 25/06/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8382, Karar No: 2010/15299, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8382 E.  ,  2010/15299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2198, Karar No: 2024/6589, Tarih: 15.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2198 E.  ,  2024/6589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/633 E., 2023/64 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Mağdurun temyiz istemi yönünden; Mağdurun 29.02.2016 tarihli oturumda şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği anlaşılmakla sanık hakkında mağdura yönelik eylem nedeniyle açılan kamu davasına katılma ve kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanığın temyiz istemi yönünden; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 tarihli ve 2015/1139 Esas, 2016/395 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/7587 Esas, 2021/9147 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanığın yargılama konusu eyleminde 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesi kapsamında basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2021/577 Esas, 2022/257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlü uygulanarak kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62, 53, 58, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/633 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararı ile mağdurun ve sanığın itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 252/2 ve 252/3. maddeleri uyarınca duruşma açılarak genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlemediğine, suç kastının bulunmadığına, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlemediğine, suç kastının bulunmadığına, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından yaralama kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1. Mağdurun Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçen ve kamu davasına katılma talebi bulunmayan mağdurun sanık hakkında açılan kamu davasında kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdurun temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/633 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8487, Karar No: 2010/1664, Tarih: 09.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/8487 E.  ,  2010/1664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, onaylı mimari projeye aykırılıkların giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava dilekçesi, davalılardan ... ve Kemal Toy’a Tebligat Yasasının 35.maddesi gereğince tebliğ edilmiştir.Gerekçeli karar da aynı adrese Tebligat Yasasının 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir.Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi, muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin tebliğ işlemi geçerli değildir.Bu nedenle adı geçen davalıların tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla sıkı bir şekilde araştırılıp Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2- Davalılar vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21611, Karar No: 2025/6305, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/21611 E.  ,  2025/6305 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1672 E., 2022/1053 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 20. Ağır Ceza Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12291, Karar No: 2012/25652, Tarih: 16.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/12291 E.  ,  2012/25652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 775 sayılı gecekondu kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

775 sayılı yasaya aykırılık suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen va davaya katılma hakkı bulunmayan Pendik Belediye Başkanlığının davaya katılma hakkı olmadığı ve bu yöndeki talebi reddedildiğinden anılan belediye vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 16/10/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7462, Karar No: 2020/6331, Tarih: 10.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/7462 E.  ,  2020/6331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kuzey Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesi (Kapatılan)

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya dizi 2’de yer alan personel koordine formunda yakın zamanda sinir krizi geçirdiğini beyan eden sanığın ruhsal durumunun psikiyatri tarafından değerlendirilmesinin uygun olduğunun belirtilmesi, dizi 3’de yer alan belgeden Gata Haydarpaşa Eğitim Hastanesinde uyum bozuklukları tanısı ile tedavi gördüğünün ve birliği komutanlığınca düzenlenen vaka kanaat raporunda RDM takibinde olduğunun bildirilmesi karşısında ; sanığın suç tarihlerinde psikiyatrik yönden askerliğe elverişlilik durumu ve ceza ehliyeti ile ilgili ortaya çıkan şüphenin giderilmesi için psikiyatri uzmanı bir bilirkişiye muayenesi yaptırılıp, bilirkişinin lüzum görmesi hâlinde adli gözlem altına aldırılması, elde edilecek sonuca göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.