muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4173, Karar No: 2012/8740, Tarih: 03.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4173 E.  ,  2012/8740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, elektrik aboneliği tesisine karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, dava konusu taşınmaza ilişkin yapı denetim iş bitirme tutanağının alınmamış olması ve ilgili yönetmelikler gereği fenni gereklerin yerine getirilmemiş olması gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu bağımsız bölümlerin bulunduğu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 Sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; 26.07.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanıp yürürlüğe giren, 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 25.maddesi'yle 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11. maddesiyle, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb. gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz“ hükmü getirilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu binaya ilişkin yapı (inşaat) ruhsatının bulunduğu, ayrıca davacının abonelik tesisini talep ettiği bağımsız bölümlerin bulunduğu binaya ilişkin doğalgaz ve su hizmetlerinin tesis edilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, dava konusu elektrik abonelik tesisinin talep edildiği taşınmazın 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.maddesindeki şartları taşıdığı sabittir. Anılan kanun hükmü uyarınca davanın kabulü ile geçici abonelik tesisine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 03.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2419, Karar No: 2019/10036, Tarih: 09.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2419 E.  ,  2019/10036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin 8. fıkrasına 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesinin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girdiği, incelemeye konu suçun tarihinin 20.08.2013 olduğu ve daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların yargılama konusu suçla ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, adli sicil kaydı itibariyle açıklanmış bir mahkumiyet kararı bulunmayan sanık hakkında "adli sicil kaydı nedeniyle CMK'nin 231/5. maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2) Mağdurenin tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkiyle, TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen kriterlere uygun şekilde ayrıntılı raporu aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, ... Devlet Hastanesi Beyin ve Sinir Cerrahi Uzmanı tarafından düzenlenen 11/11/2013 tarihli mağdurda meydana gelen yaralanmanın ne şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği hususunda açıklama içermeyen yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Sanık hakkında TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılırken, TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi gereğince mağdurdan kaynaklanan hareketlerin haksızlık içeriği ile orantılı olarak indirim yapılması yerine (3/4) oranında indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

4) TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca, hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3810, Karar No: 2015/5490, Tarih: 04.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3810 E.  ,  2015/5490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2015

NUMARASI : 2014/406-2015/21

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İncelenmesine gerek görülen dava konusu taşınmaza ait tapu kaydına dosya arasında rastlanılmamıştır. Dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının ilgili tapu sicil müdürlüğünden temini ile evrak eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5710, Karar No: 2017/14665, Tarih: 18.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/5710 E.  ,  2017/14665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Görülmekte olan davada, mahkemenin kısa kararında "iki haftalık süre içerisinde ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinde istinaf yolu açık olmak üzere" karar verildiği halde, gerekçeli kararın son paragrafında "15 günlük temyiz süresi içerisinde Yargıtay yolu açık olmak üzere" karar verilmek suretiyle, kısa ve gerekçeli karar arasında kanun yolu ve süresi konusunda çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (HMK m. 298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/11976, Karar No: 2015/23738, Tarih: 09.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11976 E.  ,  2015/23738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Polatlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2015

NUMARASI : 2014/13-2015/121

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kısa kararda 44.658,20-TL tazminata hükmedildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 15.000,00-TL'ye hükmedildiğinden kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun l0.04.l992 gün l99l/7–l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaate göre karar verebilir.

Bu nedenle kısa karara aykırı gerekçeli karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazları incelenmeksizin hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6393, Karar No: 2010/9400, Tarih: 10.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/6393 E.  ,  2010/9400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2010/6071, Karar No: 2010/10969, Tarih: 18.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6071 E.  ,  2010/10969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 1.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalılardan ...'in 10.7.2008 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı, davalı ...’in de sözleşmenin kefili olduğunu, davalıların 2009 Temmuz-Eylül ayları arası kira bedellerini ödemediklerinden ödenmeyen aylarla birlikte muaccel hale gelen dönem sonuna kadar kira bedellerinin tahsili için takip yaptıklarını, davalıların ödeme emrine itiraz ettikleri gibi taşınmazı tahliye edip kiralananın anahtarlarını da icra dosyasına teslim ettiklerini belirterek itirazın kaldırılmasını istemiştir. Davalı vekili ise müvekkilinin taşınmazda kiracı olarak 2 ay oturduğunu,aynı binada bir alt daireyi kiralayarak taşındığını ve durumu kiralayana bildirdiklerini, anahtar teslim edilmek istendiği halde kiralayanlar tarafından alınmadığını daha sonra haklarında muaccel olan aylar kirası için takip yapıldığını davacının kötü niyetli olduğunu belirterek istemin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 10.7.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeyi ... kiracı olarak ...’te kefil olarak imzalamışlardır. Sözleşmede aylık kira 630.-TL olarak belirlenmiş ve her ayın 5-10'u arasında ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin özel şartları 4.maddesinde ”aynı dönem içerisinde kira bedelinin iki ay ödenmemesi halinde ödenmeyen aydan dönem kirasının sonuna kadar olan kira bedelleri muacceliyet kesbedeceği gibi bu hal tahliye sebebidir” ve 11 md ”Kontratın sona ermesinden bir ay önce taraflar yazılı olarak ihtarda bulunmadıkları takdirde sözleşme bir yıl uzamış ve yenilenmiş sayılır” şartı vardır.Bu şart geçerli olup tarafları bağlar.Davalı sözleşmenin 11.maddesine göre bir aylık ihbar şartına uymadığından sözleşmenin aynı şartlar da bir yıl uzadığının kabulü gerekir.Davalı yeni dönem kirası olan 2009 Temmuz-Eylül ayları arası kira bedelini ödemediğinden sözleşmenin 4.maddesine göre dönem sonuna kadar kiralar muaccel olduğundan ödenmeyen ve muaccel olan aylar kira bedelinin tahsili için takip yapılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ancak davalı takip yapıldıktan sonra taşınmazı tahliye ederek kiralanana ait anahtarları 8.10.2009 tarihinde icra takip dosyasına teslim etmiş davacıda anahtarları 13.10.2009 tarihinde teslim almıştır.Bu durumda anahtar teslim tarihine kadar kira bedelleri ile sorumlu tutulması anahtar tesliminden sonraki dönem kira bedeline ilişkin uyuşmazlık yargılamayı gerektirdiğinden fazlaya ilişkin kısmın reddi gerekir.Öte yandan davalı ... sözleşmeyi kefil olarak imzalamıştır. BK.nun 484.maddesine göre, kefalet sözleşmesinin geçerli olabilmesi için yazılı şekilde düzenlenmesi ve kefilin sorumlu olacağı miktarın açıkça gösterilmesi zorunludur.Kira süresinin 6570 Sayılı Gayrımenkül Kiraları Hakkındaki Kanunun 11.maddesi gereğince uzadığı hallerde uzayan kira süresi bakımından kefilin sorumluluğunun devam edebilmesi için öncelikle bu hususun (kefilin sorumluluğunun uzayan dönem için de devam edeceğinin) sözleşmede açıkça kararlaştırılmış olması gerekir.Bunun yanında kefilin uzayan dönemdeki sorumluluğunun azami hangi süreyle ve hangi miktarla sınırlı olacağının açıkça gösterilmiş olması da şarttır. Eş söyleşi ile ne kadar uzayacağı belirsiz bir kira süresine ilişkin olan ve kefili sınırsız bir sorumluluk altına sokan sözleşme hükümleri geçerli değildir. Somut olayda davaya konu kira sözleşmesinin özel şartları 9 md. Kefil kontratın ilk yapıldığındaki kira dönemi ve süreden kefaletin mevcudiyetinin devam edeceği belirtilmiş ise de kefilin gerek sorumlu olacağı süre ve gerekse sorumlu tutulacağı azami miktar gösterilmemiştir.Takibe konu kira bedelleri ise kira sözleşmesinin uzayan yeni dönemine ilişkin olduğundan takibe konu kira paralarından kefilin sorumlu tutulmasına olanak bulunmamaktadır

. Somut olayda davaya konu kira sözleşmesinin özel şartları 9 md. Kefil kontratın ilk yapıldığındaki kira dönemi ve süreden kefaletin mevcudiyetinin devam edeceği belirtilmiş ise de kefilin gerek sorumlu olacağı süre ve gerekse sorumlu tutulacağı azami miktar gösterilmemiştir.Takibe konu kira bedelleri ise kira sözleşmesinin uzayan yeni dönemine ilişkin olduğundan takibe konu kira paralarından kefilin sorumlu tutulmasına olanak bulunmamaktadır.Bu nedenle kefil hakkında açılan davanın reddi gerekirken kefil hakkında da yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi de doğru olmadığından hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1300, Karar No: 2014/1017, Tarih: 10.12.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1300 E.  ,  2014/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “kişilik hakkına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.01.2011 gün ve 2009/456 E. 2011/2 K. sayılı kararın incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 03.05.2012 gün ve 2011/2590 E. 2012/7741 K. sayılı ilamıyla;

( Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu haber, Star Gazetesinin 24.11.2009 günlü sayısında “Dinleme dosyaları servis mi edildi” başlığıyla yayınlanmış olup, “…CHP Genel Başkanı Deniz Baykal, Hürriyet Gazetesi yazarı ...’ye mahkeme kararıyla 56 hakim ve savcıya ilişkin alınan dinleme belgelerinin kendisinde olduğunu açıklaması Ankara’ya bomba gibi düştü. Sincan Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı Osman Kaçmaz’ın Yargıtay Savcısı ......’nun dinlenip dinlenmediğinin tespiti için Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı’na yaptırdığı baskından sonra….Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi Hakimi ..., kendi soruşturuldukları dosyayı, şikayetçi, karar verici ve uygulayıcı pozisyonunda TİB’de aramışlardı. TİB’e yapılan baskında el konulan dinleme kararlarının Baykal’a yine Troyka tarafından iletilip iletilmediği tartışılıyor…”biçiminde verildiği görülmüştür.

Dosya arasında bulunan belgelerden, Adalet Bakanlığı Teftiş Kurulu’nca davacı hakkında Ergenekon soruşturması kapsamında mahkemelerden verilen kararlara istinaden 3 ay süreyle telekomünikasyon yoluyla iletişiminin tespit edildiği, soruşturma sonunda cezai ve disiplin yönünden herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığından kayıtların imha edildiğinin bildirildiği anlaşılmıştır. Aynı davacı tarafından benzer nitelikte bulunan haberler nedeniyle farklı yayın kuruluşları aleyhinde açılmış bulunan Dairemizin, temyiz incelemesi aynı gün yapılan 2011/5638 sayılı dosyası arasında bulunan Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün cevaplarından, davacı hakkında TİB’de yapılan keşif nedeni ile de soruşturma açıldığı, bu soruşturmanın derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; davacı Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi Hakimi olarak Sincan Ağır Ceza Mahkemesinden gelen soruşturmanın genişletilmesine yönelik evrak gereğince TİB’de keşif yaparak incelemelerde bulunmuştur. Her ne kadar davacı, evrakın kendi mahkemesine tevzii nedeniyle TİB’e gittiğini, haberin gerçeğe aykırı olarak verildiğini iddia etmiş ise de, Adalet Bakanlığı Teftiş Kurulundan gelen evrak kapsamından davacı hakkında da dinleme kararı bulunduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda haber görünür gerçeğe uygundur. Gazetecilik tekniği gereği kullanılan dikkat çekici başlık ve üslup özle biçim arasındaki dengeyi bozar nitelikte bulunmamaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile bir bölümünün kabul edilmiş bulunması doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kişilik hakkına saldırı nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ... vekili, müvekkilinin Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi hakimi olduğunu, Yargıtay savcısı müştekinin yasadışı dinleme iddiasıyla yaptığı şikayet üzerine başlatılan soruşturmada Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin TİB kayıtlarının “devam etmekte olan soruşturmalar hariç olmak üzere” incelenerek şikayetçi hakkında dinleme olup olmadığının belirlenmesi talimatının mahkemesine tevzii edilmesi üzerine oluşturulan bilirkişi heyeti ile birlikte TİB’da keşif icra edildiğini, dinleme kaydının veya içeriklerinin kopyalanması veya el konulması şeklinde hiçbir bir işlem yapılmadığını, haberde geçtiği şekilde 56 hakim ve savcının dinlenmesine ilişkin herhangi bir tespit yapılmadığını, bunlarla ilgili bilgi ve belge aranmadığını ve alınmadığını, bu bilgi ve belgeleri servis eden “troyka” olmakla itham edildiğini, müvekkilini yürütmekte olduğu yargısal işlem sebebiyle müvekkili üzerinde baskı oluşturularak bağımsız görev yapmasının engellenmeye çalışıldığını, yargı bağımsızlığını zedeleyecek şekilde yayın yapıldığını, asılsız iftiralarla müvekkilin mesleki kariyerine, tarafsızlığına, kamuoyu üzerindeki saygınlığına gölge düşürülmek istendiğini dava konusu haberin baştan sona gerçek dışı olduğunu iddia ederek 20.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline” karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Star Medya Yayıncılık AŞ ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle, haberde kişilik haklarına saldırı teşkil edecek herhangi bir içeriğe sahip olmadığı gibi, görünen ve herkes tarafından bilinen gerçekleri yansıttığını, haberde olması gereken gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi ve özle biçim arasında düşünsel bağlılık kurallarına uygun olarak hazırlandığını, yorum yapılmadığı gibi ülke gündemini meşgul eden tartışmalara ilişkin olduğunu, davalılardan ...’a husumet düşmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.