muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/15393, Karar No: 2022/14023, Tarih: 02.06.2022

.../... davasına konu olan olayda ise, ...’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran ..., geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada ..., politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. ..., içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir. (.../..., 9815/82, 08/07/1986)

Eon/... davasında ..., bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında ... Cumhurbaşkanı'nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak ... Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. ..., bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz. (Eon / ..., 26118/10, 14/03/2013)

Somut olayda, sanığın sosyal medyada yazdığı kabul edilen sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri niteliğinde olduğu, aksi düşüncenin, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

a)TCK’da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, TCK'nın 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanunun 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekir. Her ne kadar TCK'nın 125/3. maddesinde cezanın alt sınırının 1 yıldan az olamayacağı düzenlenmiş ise de, bu düzenlemenin temel cezanın adli para cezası olarak seçilmesine engel olmayacağı gözönünde bulundurulmadan ve yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezası tercih edilmesi,

b)Kasıtlı suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması ve cezanın ertelenmesine karar verilmesi halinde yeniden suç işlemeyeceğine dair olumlu yönde oluşan kanaate göre hükmolunan cezası ertelenen sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması, suçtan doğan maddi bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi ve sanığın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanması yönüde talebi bulunması dikkate alınarak, sanığın kişilik özelliklerinin değerlendirilmesi yönünden erteleme uygulamasıyla çelişkili gerekçeye dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15217, Karar No: 2013/14953, Tarih: 15.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/15217 E.  ,  2013/14953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanık ...'ün eylemine ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez. Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü de mümkün değildir.

Somut olayda, sanığın telefonda tartıştığı ...'e “ben üç kişiyi vurdum seni de vururum...” dediğinin iddia edilmesi ve bu sözlerin söylendiğinin Mahkemece de kabul edilmesi karşısında, “...sanığın sinir ve öfkenin tesiri altında bu sözleri söylediği, her iki tarafın da bu sözlerden etkilenmediği, kastının bulunmadığı ve karşı tarafta oluşturması gereken etkiyi yaratmadığı...” şeklindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19595, Karar No: 2024/356, Tarih: 15.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/19595 E.  ,  2024/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1045 E., 2023/3596 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 14. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/45 E., 2022/641 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalışmaya başladığını, akabinde Mühendislik Fakültesini bitirerek mühendis olduğunu, Sendika ile işveren arasındaki toplu ... sözleşmesi hükümleri uyarınca mühendislik kadrosuna geçirilmesi için işverenliğe yazılı talepte bulunduğunu, uygun kadro bulunmaması durumunda mühendis kadrosuna geçirilmeyi talep ettiğini, bu başvurusunun Komutanlık tarafından uygun görüldüğünü; ancak işyerinde boş mühendis kadrosu olmasına rağmen Onay Makamı tarafından müvekkilinin başvurusunun hukuka aykırı olarak reddedildiğini, müvekkilinin işyerine başvuru tarihi itibarıyla toplu ... sözleşmesinin EK-3 Mühendis ve Mimar Saat Ücretleri Cetveline intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile buna bağlı olarak fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı işçinin toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesine göre boş mühendis kadrosuna intibakının yapılması istemli dilekçesi ve diplomasının Millî Savunma Bakanlığına gönderildiğini, yürürlükteki toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinde de belirtildiği üzere onay makamının Millî Savunma Bakanlığı olduğunu, konu hakkında yapılan koordinasyonlar sonucunda ... yükü, ... gücü dengelerinin korunması amacıyla ve ayrıca mühendis kadrosu bulunmaması sebebiyle davacı personelin hâlen mevcut görevine devam etmesinin uygun olacağının değerlendirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının talebinin bitirdiği okul ile ilgili mühendislik kadro cetveline intibakının yapılmasına ilişkin tespit hükmüyle bu yapıldıktan sonra oluşan fark alacaklara ilişkin olduğu, taraflar arasında imzalanan toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinde; intibakın işveren vekilinin teklifi, kuvvet komutanının onayı ile bu madde esaslarına göre yapılabileceğinin düzenlendiği, kadro ve intibak yapılmasının idari bir işlem olduğu ve toplu ... sözleşmesinde belirtildiği üzere komutan onayı ile yapılabileceği, Mahkemenin İdare yerine geçip İdarenin iradesini kullanarak kadroya geçiş tespiti yapma ve atama yapma görev ve yetkisi olmadığı, bu nedenle davacının mühendislik kadrosuna intibakının tespit talebi ile intibak sonrası oluşacak fark alacak taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalı Bakanlık nezdinde elektrikçi-teknisyen olarak çalışan davacı asılın, mühendislik fakültesini bitirerek mühendislik kadrosuna atanma talebiyle başvuruda bulunduğunu, başvuru uygun görülmekle birlikte boş kadro olmadığı için intibakının yapılmadığını, işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinin “...işyerlerinde çalışmakta iken yukarıda belirtilen mühendislik fakültesini bitirenler, işyerinin aynı alandan işçi statüsünde boş mühendis kadrosu bulunması halinde, işveren vekilinin teklifi ve kuvvet komutanlığının onayı ile bu madde esaslarına göre mühendisliğe intibak ettirilebilirler. Şu kadar ki, intibak ettirilecekleri ücret derecesinin karşılığı olan saat ücreti, eski saat ücretlerinin altında olamaz.” hükmünü içerdiğini, toplu ... sözleşmesinin yukarıda belirtilen hükümlerine göre davalı İdarenin söz konusu işlem hakkında takdir yetkisi bulunmadığını, toplu ... sözleşmesi uyarınca mühendislik kadrosuna intibak ettirilmesi gerekirken davalı işverenliğin keyfi tutumunun kabul edilemeyeceğini, toplu ... sözleşmesi bütünsel olarak ele alındığında “kuvvet komutanlığının onayı” işleminin terfiye hak kazanabilmek için gerekli olan şekli bir şarttan ziyade hak kazanılmış bir terfi işleminin tespitinden ibaret olduğunu, davacıdan önce ve davacıyla aynı durumda olan diğer işçilerin intibakı yapılmışken davacının intibak işleminin yapılmamasını eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, fabrikada hâlen boş mühendis kadrosu da bulunduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fark ücret taleplerinde asıl değerlendirilmesi gereken durumun fiilen yapılan ... olup işçinin bu işe ödenmesi gereken ücreti alıp almadığının değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda davacının fiilen yaptığı işin karşılığını aldığı, işverenin işçiyi, intibakına ve diplomasına uygun işe geçirmesi konusundaki inisiyatifinin Mahkemece kullanılması mümkün olmadığından, İlk Derece Mahkemesinin toplu ... sözleşmesinin ilgili hükmü gereği intibakın işveren vekilinin teklifi, kuvvet komutanının onayı ile bu madde esaslarına göre yapılabileceği, kadro ve intibakın idari bir işlem olduğu ve komutan onayı ile yapılabileceği, Mahkemenin İdare yerine geçip İdarenin iradesini kullanarak kadroya geçiş tespiti yapma ve atama yapma görev ve yetkisi olmadığından, davacının mühendislik kadrosuna intibakının tespit talebi ile intibak sonrası oluşacak fark alacak taleplerinin reddine dair kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, işyerinde çalışırken sonradan mühendislik fakültesini bitirerek mühendislik diploması alan davacının, işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre mühendis cetveline intibakının yapılıp yapılamayacağı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6733, Karar No: 2024/4412, Tarih: 18.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6733 E.  ,  2024/4412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2676 E., 2023/2780 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223.maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat; kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 86. maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53. maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 58. maddesi gereğince 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2020/1965 E. 2021/2046 K. sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, 5271 sayılı CMK'nın 280. maddesinin ikinci fıkrası gereğince kararın kaldırılarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 23. maddesinin birinci fıkrası ve 86. maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla, 89.maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 22. maddesinin üçüncü fıkrası, 62.maddesinin birinci fıkrası gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.06.2023 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulması yönünde karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 23. maddesinin birinci fıkrası ve 86. maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla, 89.maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 22. maddesinin üçüncü fıkrası, 62.maddesinin birinci fıkrası gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; Yerel Mahkemenin hakkında yaralama suçundan tesis ettiği beraat kararının usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine, Mahkemenin gerekçesinde kasten yaralama eylemi işlendiği sırada ve bilinçli taksir şeklindeki değerlendirmesini kabul etmediğine, Savcılığın mütalaasını kabul etmediğine, ayrıca gerek yerel mahkemenin, gerekse de Bölge Mahkemesinin aleyhine olan yorum ve kanaatlerine katılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; "...her ne kadar sanık aşamalardaki savunmasında atılı suçlamayı kabul etmemiş, mağdurda kollukta oğlu olan sanığın kendisini darp ettiğine ilişkin beyanından mahkeme huzurunda vazgeçmiş ise de; mağdur hakkında tanzim edilen adli muayene raporunun mağdurun kollukta olayın sıcaklığıyla vermiş olduğu beyanla örtüştüğü ve olay anında tanık olan mahkememizce de olayı samimi bir şekilde doğru olarak yansıttığı değerlendirilen tanık ...'ın darp sonrası yere düşen nenesinin ağladığını ve babasının yaptığını içeren aktarımı beraber değerlendirildiğinde; sanığın savunmasının hayatın olağan akışına aykırı ve maddi gerçeği yansıtmaktan ziyade atılı suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, mağdurun mahkemedeki anlatımının ise oğlu olan sanığı koruma içgüdüsüyle dile getirildiği; adli muayene raporuyla uyumlu mağdurun olayın sıcaklığıyla vermiş olduğu ifadeye üstünlük tanınmasının şüpheye mahal bırakmayacak şekilde net olduğu kanaatine varılmıştır. Ulaşılan bu kanaat doğrultusunda; Sanık ...'nun annesi olan mağduru darp etmek suretiyle, üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği..." kanaati ile sanık hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223.maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat; kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 86. maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53. maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 58. maddesi gereğince 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280. maddesinin ikinci fıkrası gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 23. maddesinin birinci fıkrası ve 86. maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla, 89.maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 22. maddesinin üçüncü fıkrası, 62.maddesinin birinci fıkrası gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.06.2023 tarihli kararıyla;

3.Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.06.2023 tarihli kararıyla;

"...Oluş ve dosya kapsamına göre; suç tarihinde sanığın aynı ikamette birlikte kaldıkları annesi olan mağdur ile tartıştıkları, sanığın annesi olan mağdura vurması üzerine mağdurun dengesini kaybederek yere düşmesi sonucu Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı başkanlığının 07.06.2021 tarihli adli rapor içeriğine göre, mağdur ...'nun yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde yaralanmasına sebep olduğu olaya ilişkin mağdur ...'nun 30.01.2022 tarihinde temyiz aşamasında öldüğü anlaşılmakla; sanığın eylemi ile ölüm arasında illiyet bağı olup olmadığı hususunda şüphe oluştuğundan, mağdur ...'na ait hastane kayıtlarının tamamı dosya kapsamına alınarak, mağdura yapılmış ise otopsi evrakının ve tüm tedavi belgelerinin dosyaya getirtilmesi suretiyle Adli Tıp Kurumundan rapor alınması, illiyet bağı tespit edilmesi durumunda suç vasfının değişeceği ve sanığın hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerektiği anlaşıldığından, ilgili hususta gerekli araştırma yapılmadan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur..." gerekçeleri ile bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulması yönünde karar verildikten sonra İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurumundan aldırılan 27/09/2023 tarihli rapora göre, ölen Dulkadın Beslekoğlu'nun 30/01/2021 tarihinde tedavi gördüğü Finike Devlet Hastanesinde Covid-19 hastalığına bağlı olarak öldüğü, 27/07/2019 tarihinde maruz kaldığı darp ve düşmeye bağlı yaralanması ile tedavi gördüğü hastanede 30/01/2022 tarihindeki ölümü arasında illiyet bağının bulunmadığının belirlendiği ve 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 23. maddesinin birinci fıkrası ve 86. maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla, 89.maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 22. maddesinin üçüncü fıkrası, 62.maddesinin birinci fıkrası gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Oluş ve dosya kapsamına göre; suç tarihinde sanığın aynı ikamette birlikte kaldıkları annesi olan mağdur ile tartıştıkları, sanığın annesi olan mağdura vurması üzerine mağdurun dengesini kaybederek yere düşmesi sonucu Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı başkanlığının 07.06.2021 tarihli adli rapor içeriğine göre, mağdur ...'nun yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin yetirilmesi niteliğinde yaralanmasına sebep olduğu olaya ilişkin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.