muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/779, Karar No: 2020/351, Tarih: 07.07.2020

... ve ...’ın olaydan birkaç gün önce boşalacağını haber aldıkları C2 koğuşuna geçmek için dilekçe yazarak talepte bulundukları ve tanık olarak dinlenen ... ve ...’in beyanlarına göre bu hususta Cezaevinde görevli İnfaz Koruma Baş Memuru ...’dan söz aldıkları, bu hususu mahkûm arkadaşlarına da söyleyerek olay günü müşahede koğuşlarından çıkarılacaklarına ilişkin beklentiye giren ... ve ...’in 26.07.2010 Pazartesi günü öğle saatleri olmasına karşın hâlâ koğuşa yerleştirilmemeleri üzerine kaldıkları tek kişilik odaların demir kapılarına vurarak Nöbetçi İnfaz Koruma Memuru ...’ın bulundukları sol müşahede bölümü 2. kata gelmesini sağladıkları, ...’a İnfaz Koruma Baş Memuru ... ile görüşmek istediklerini söyledikleri, ...’ın da, ... ve ...’in bu talebini olay günü genel kontrolden sorumlu nöbetçi olan İnfaz Koruma Baş Memuru sanık ...’a ilettiği, ... ile görüşen sanığın, yanına İnfaz Koruma Baş Memuru ... ... ... ve ...’ı da alarak ... ve ...’in bulunduğu bölüme doğru gittiği, ...ve ... ...’in sanığın yanından ayrılmasından sonra sanık ...’ın yalnız başına 7. odada kalan ... ve 8. odada kalan ...’ın odalarının karşısındaki koridora geldiği, ...’ın sürekli oyalandıkları, ...’la görüşmek istedikleri, ...’nin neden gelmediği, artık Cumhuriyet savcısı ile görüşmek istediği, bu görüşme sağlanmazsa odasını ve kendisini yakacağı yönünde sözler sarf ettiği, sanığın ...’ı yatıştırmaya yönelik “Tamam, sizi görüştüreceğim” şeklindeki sözlerine rağmen sakinleşmeyen ...’ın eline aldığı gazete parçalarını tutuşturarak odanın kapısına doğru çektiği yatak ve nevresimin üzerine attığı, yan odada bulunan ...’in uyarısına rağmen ...’in odasını ateşe vermesi üzerine diğer odalarda bulunan ve yaşça daha büyük olan mahkûmlardan ... ve ...’in, sanığa odalarındaki kovalarda su bulunduğunu, kapıyı açması durumunda yangını büyümeden söndürebileceklerini söylemelerine karşın sanığın bu sözlere aldırış etmediği “Ne hâlleri varsa görsünler” diyerek yangının başladığı koridoru terk ettiği, bu sırada ...’in de odasını ateşe verdiği, sanığın 7 ve 8. odaları yanmakta olan D Blok, 2. kattaki sol müşahede odalarının bulunduğu kapıyı kapatarak olay yerinden ayrıldığı, yanan odaların bulunduğu 2. kattaki diğer odalarda kalan ve tanık olarak ifadelerine başvurulan ..., ..., ..., ...ve ...’nın olaydan hemen sonra Cumhuriyet savcılığınca alınan ifadelerinde ve Mahkemede, tanıklar... ve ...’in ise Savcılıkça alınan ifadelerinde bu oluşa ilişkin detaylı ve birbiri ile örtüşen beyanlarda bulundukları,

Alevlerin 7 ve 8. odaları hızla sardığı, duman ve zehirli gazların odalara dolmaya başlaması ile olay sırasında demir parmaklı kapıları asma kilitle kilitlenmiş tek kişilik odalarda kalan mahkûmların bağırmaya, can havliyle ellerine geçirdikleri nesnelerle kapılara vurarak seslerini duyurmaya çalıştıkları, yaklaşık 15 dakika sonra yoğun duman ve is nedeniyle kapı numaralarının da okunamaması üzerine asma kilitlerin levye ile kırılarak ve çelik makaslarla kesilerek mahkûmların tahliye edilebildikleri,

7 numaralı odada kalmakta olan ...’in vücudunda oluşan 1, 2 ve yer yer 3. derece yanıklar ve yangın ortamında kalmaya bağlı oksijensizlik, toksik ve karbonmonoksit gazların solunmasına bağlı gelişen asfiksi sonucu olay yerinde öldüğü,

8 numaralı odada kalan ...’ın ise; olaydan sonra kaldırıldığı Fırat Üniversitesi Hastanesinde; vücudunun önemli oranda yanması, yangın ortamında kalmaya bağlı oksijensizlik, toksik ve karbonmonoksit gazların solunmasına bağlı gelişen asfiksi nedeniyle aynı gün saat 23.45’te hayatını kaybettiği,

Anlaşılan olayda;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un hangi maddesine dayanılarak 39 gündür müşahede ve disiplin koğuşlarında tutuldukları dosya kapsamına göre anlaşılamayan ... ve ...’in, koğuşa çıkmak için günlerdir cezaevi idaresine ilettikleri taleplerine karşılık alamamanın verdiği kızgınlıkla, Genel Kontrolden sorumlu Nöbetçi İnfaz Koruma Baş Memuru olan sanık ...’la olay günü tartışmaya girip sorunlarının çözülmesini temin etmek için koğuşlarını yakmakla tehdit etmeleri üzerine, 54 yaşında bulunan ve kazanmış olması gereken hayat ve meslek tecrübesi ile, özgürlükleri ellerinden alınmış, bunun getirdiği ruhsal sıkıntıyı yoğun şekilde yaşayan, eğitim durumları düşük, saldırgan davranışlar sergileyen 19 ve 21 yaşlarındaki ölenlerin taleplerine empati ile yaklaşıp görevi gereği sorunlarına hukuk içerisinde bir çözüm üretmek yerine, ölenlerin gazete ve yatak nevresimlerini tutuşturduklarını görmesine, yan koğuşta bulunan mahkûmların kapıyı açması durumunda ölenleri yatıştırabileceklerini, odalarındaki su dolu kovalarla yangına hemen müdahale edebileceklerini söylemelerine rağmen, ölenler ... ve ...'in davranışlarına ve tanıkların yangını söndürmeye, ortamı yatıştırmaya yönelik sözlerine aldırmaksızın, yangının meydana geldiği yere 25 metre mesafede bulunan yangın tüpleri ile alevlere müdahale etme gereği de duymaksızın, “Ne hâlleri varsa görsünler” dedikten sonra 7 ve 8 numaralı odalar yanmakta iken bölüm kapısını kapatmak suretiyle D blok müşahede bölümünden çıkıp gitmesi ve Cezaevi İdaresine durumu derhâl haber vermemesi şeklindeki sanığın sübut bulan eylemlerinin,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 6. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendindeki “Ceza infaz kurumlarında hükümlülerin yaşam hakları ile beden ve ruh bütünlüklerini korumak üzere her türlü koruyucu tedbirin alınması zorunludur.”, 33. maddesinin birinci fıkrasındaki “Kurumların iç güvenliği, Adalet Bakanlığına bağlı infaz ve koruma görevlileri tarafından sağlanır.”, aynı Kanun’un 34. maddesinin 1. fıkrasındaki “Kapalı ceza infaz kurumlarında oda ve koridor kapıları kapalı tutulur. Kapılar aşağıdaki hâllerde açılır ... (e) Ölüm, deprem veya yangın gibi olağanüstü hâller.” şeklindeki Kanun’un emredici hükümlerine açıkça aykırılık oluşturduğu,

5237 sayılı TCK’nın 83. maddesinde düzenlenen kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçunu, aynı Kanun’un 85. maddesinde düzenlenen taksirle öldürme suç tipinden ayıran suçun manevi unsur kriterinin, belirli bir yönde icrai davranışta bulunma yükümlülüğü altında bulunan kişinin bu yükümlülüğü “öldürme amacıyla” yerine getirmemiş olmasını gerektirmesi,

Somut olayda ise ölenler ... ve ... ile sanık arasında herhangi bir husumet bulunmayışı, sanığın kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçunun kanuni tanımındaki unsurları bilerek ve isteyerek, bu kişileri öldürme amacıyla hareket ettiğine ilişkin herhangi bir belirlemenin yapılamayışı, İnfaz Koruma Baş Memuru olan sanığın, ölenleri doğrudan kasıtla öldürmesini gerektirecek ne ölenlerin yakınları olan katılanların; ne de ölenlerin tanık olarak dinlenilen mahkûm arkadaşlarının bir anlatımlarının olmaması,

Olaydan yaklaşık bir yıl önce, yine tutuklu bulunduğu Elazığ E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bir başka mahkûm arkadaşıyla birlikte yatakları yakmak suretiyle yangın çıkardığı iddiası ile hakkında dava açılan ancak yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle hakkında beraat kararı verilen ölen ...’ın, İnfaz Koruma Baş Memuru ... ile görüşmesinin sağlanması için cezaevindeki yatağını yakma hususunu tehdit unsuru olarak kullandığını düşünen ve bu talebi kabul edilmeyince önceki olayda olduğu gibi alevlerin büyümeden yine mahkûm tarafından söndürüleceğini düşünen sanık ...’ın, ... ve ...’in odalarındaki eşyaları tutuşturduklarını görmesine karşın, alevlerin hızla odaları sarıp etrafa yayılan zehirli gaz ve dumanlar nedeniyle, demir parmaklı kapıları asma kilitle kilitlenmiş tek kişilik odalarda kalan mahkûmların yangın ortamında kalmaya bağlı oksijensizlik ve zehirli gazların solunmasına bağlı olarak ölebileceklerini öngördüğü ancak sanığın gerçekleşmesini istemediği bu neticenin, kendisinin müşahede odalarının bulunduğu kısmı terk etmesinden sonra, kendisi dışındaki dış etkenlerle, mahkûmların alevleri büyümeden söndürecekleri umuduyla gerçekleşmeyeceği düşüncesini taşıyor olması;

Hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık ...’ın, mesleğinin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, ... ve ...’in ölümlerine bilinçli taksiriyle neden olduğu kabul edilmelidir.

Hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık ...’ın, mesleğinin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, ... ve ...’in ölümlerine bilinçli taksiriyle neden olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.01.2016 tarih ve 2098-189 sayılı düzeltilerek onama ve bozma kararlarının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükümlerinin; sanığın eyleminin bilinçli taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Sanığın suç oluşturan eyleminin sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Somut olayda, Genel Kurulun sayın çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, sanık ...’a yüklenen ve TCK’nın 83/1. maddesinde yaptırıma bağlanan kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçunun sübuta erip ermediği, daha doğru bir deyişle sanığın bu eyleminden dolayı cezalandırılma koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yapılan yargılama ve incelenen dosya kapsamına göre;

Suç tarihinde Elazığ E Tipi Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumunda hükümlü ve tutuklu olarak bulunan, cezaevi yönetimince hangi hukuksal nedene dayalı olarak alındığı belirsiz tedbir kararı doğrultusunda 39 gündür teker kişilik müşahede odalarında tutulan maktuller ... ve ...'in normal koğuşa geçmek için yaptıkları dilekçeli başvuruların devamlı şekilde reddedilmesi, bu nedenle cezaevi yönetimi ile aralarında oluşan huzursuzluk, olay günü de maktullerin bu konuyu ilgili olarak konuşmak istedikleri Cumhuriyet savcısı veya infaz koruma başmemuru ... ile görüşmelerinin sağlanmaması halinde, koğuşlarını ve kendilerini yakacaklarına ilişkin olarak aynı yerde infaz koruma baş memuru olan sanık ...’a hitaben sarf ettikleri tehdit sözleriyle gelişen ve kendilerine bu hususta yapabileceği bir şey olmadığını söyleyen sanığın müşahede odalarının bulunduğu koridorun kapısını çekerek olay yerinden ayrılmasını müteakip, maktullerin bir araya topladıkları yatakları tutuşturarak çıkardıkları yangın nedeniyle yanmaya ve yangın ortamında kalmaktan kaynaklanan karbonmonoksit zehirlenmesine bağlı olarak yaşamlarını yitirdikleri olayda;

Maktuller ... ve...'ın, Cumhuriyet savcısı veya infaz koruma başmemuru ... ile görüştürülmeleri, aksi halde yangın çıkaracaklarına dair tehdit içeren sözlerinin muhatabının keyfi uygulamalarıyla bu elim olaya meydan veren, adeta gerçekleşmesine davetiye çıkaran cezaevi yönetimi olduğu, sanık ve maktuller arasında olay günü veya öncesinden kaynaklanan herhangi bir husumetin belirlenemediği,

Maktuller ... ve...'ın, Cumhuriyet savcısı veya infaz koruma başmemuru ... ile görüştürülmeleri, aksi halde yangın çıkaracaklarına dair tehdit içeren sözlerinin muhatabının keyfi uygulamalarıyla bu elim olaya meydan veren, adeta gerçekleşmesine davetiye çıkaran cezaevi yönetimi olduğu, sanık ve maktuller arasında olay günü veya öncesinden kaynaklanan herhangi bir husumetin belirlenemediği,

Sanığın henüz müşahede odalarının bulunduğu yerde iken, maktullerin koğuşları ateşe verdiklerine, diğer bir anlatımla yangının sanık henüz oradan ayrılmadan önce başlatıldığına dair yeterli delil bulunmadığı, sanığın suçunun sabit bulunmasına ilişkin temel gerekçeyi oluşturan ve genel kurulun sayın çoğunluğu tarafından da itibar gören diğer hükümlü beyanlarının güvenilirliğinin ise tartışmalı olduğu, olay esnasında hükümlüler tarafından yangına müdahale için hazırlanan su dolu kovaların hangi aşamada koğuş kapılarının önlerine konulduğunun belli olmadığı gibi, tutuklu – hükümlü tanıklar ... ve ...’nın, bozma sonrası Segbis yoluyla alınan beyanlarında, sanık ...’in olay mahallinden ayrılmasından sonra maktullerin yangın çıkarttıklarını söyledikleri,

Yapılan keşfe göre, yangının başladığı müşahede odalarının açıldığı koridordaki bir kişinin, ancak ayna yardımı ile diğer müşahede odalarından görülebileceğinin belirlendiği, buna göre, maktullerin bulunduğu odaların önündeki koridor bile ancak ayna ile görülebilecekken, maktullerin bulunduğu odaların içindeki yangının, sanık henüz oradan ayrılmadan çıkarılıp çıkarılmadığının tespitinin olanaklı görülmediği, en azından kuşkulu kaldığı,

Maktullerin bulunduğu odaların anahtarlarının, sanıkta değil, nöbetçi infaz koruma memuru ...'ın üzerinde bulunduğu, dolayısıyla sanık henüz olay mahallindeyken yangına vakıf olsa bile anlık müdahale imkanı olmadığı, bu nedenle diğer hükümlü ve tutukluların sanığa hitaben 'kapıyı aç biz müdahale edelim' sözlerini söylediklerine dair iddianın gerçekliği ve uygulanabilirliğinin söz konusu olmadığı gibi maktullerin de yangın çıkarma konusundaki tehditlerini kendisinde anahtar bulunmadığını bildikleri sanığa karşı yapmalarının mantıksal dayanağının bulunmadığı,

Öte yandan aksi kanıtlanamayan savunmaya göre, yangına müdahale edenler arasında sanığın da olduğu, hatta yangından etkilenerek kendisine tıbbi müdahalede bulunulduğu, bu itibarla yangını söndürmek için hayatını tehlikeye atan sanığın maktuller açısından 'ölürlerse ölsünler' düşüncesiyle icrai davranışa eşit bir ihmalde bulunduğunu kabul etmenin düşünülemeyeceği, olguları birlikte ele alındığında;

Öte yandan aksi kanıtlanamayan savunmaya göre, yangına müdahale edenler arasında sanığın da olduğu, hatta yangından etkilenerek kendisine tıbbi müdahalede bulunulduğu, bu itibarla yangını söndürmek için hayatını tehlikeye atan sanığın maktuller açısından 'ölürlerse ölsünler' düşüncesiyle icrai davranışa eşit bir ihmalde bulunduğunu kabul etmenin düşünülemeyeceği, olguları birlikte ele alındığında;

İnfaz koruma başmemuru olan ve bu itibarla hükümlü ile tutukluların yaşamları ve sağlıkları bizzat kendi koruma ve gözetimi altında bulunan, görev ve sorumlulukları kanun, tüzük ve yönetmeliklerle açıkça belirlenmiş olan sanığın, muhtemel sonuçlarını bile bile, gördüğü bir yangına müdahale etmemesi veya en azından yardım istememesi, hayatın olağan akışına aykırıdır. Sanığın dosyaya yansıyan eylemi; maktuller ... ve...'ın müşahede odalarından ayrılma ve infaz koruma başmemuru ... ile görüşme taleplerinin idarece kabul görmediği hususunu bildirmek, onların ikna olmaması, bağırıp çağırmaları üzerine oradan ayrılmaktan ibarettir. Dosya içeriğinden de anlaşılacağı üzere, maktullerle kişisel hiçbir sorunu bulunmayan, suç tarihi itibariyle 56 yaşında olan, tecrübeli bir görevlinin ölümle sonuçlanan vahim nitelikteki olaya bu şekilde kayıtsız kalmasının düşünülemeyeceği, bu itibarla sanığın infaz yasasından kaynaklanan yükümlülüklerine aykırı şekilde, cezaevi müşahede odalarında bulunan maktuller ... ve ...'in yangını başlattıklarını gördüğü halde müdahale etmeyerek ve idareye de haber vermeyerek, ihmali davranışla onların ölümlerine sebebiyet verdiği hususunda mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde gördüğüm itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun suçun sabit olduğuna ilişkin görüşüne katılmıyorum." düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; sanığa atılı suç oluşturan eyleminin sabit olmadığı görüşüyle,

Eylemin sabit olduğu sonucuna ulaşılması üzerine, eylemin yol açtığı suç niteliğinin tayin edilmesi bakımından yapılan oylamada çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; eylemin kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçunu oluşturduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.01.2016 tarih ve 2098-189 sayılı düzeltilerek onama ve bozma ilamının KALDIRILMASINA,

3- Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2014 tarihli ve 41-55 sayılı mahkûmiyet hükümlerinin, sanığın eyleminin bilinçli taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.01.2016 tarih ve 2098-189 sayılı düzeltilerek onama ve bozma ilamının KALDIRILMASINA,

3- Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2014 tarihli ve 41-55 sayılı mahkûmiyet hükümlerinin, sanığın eyleminin bilinçli taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 30.06.2020 tarihinde yapılan müzakerede, sanığın suç oluşturan eyleminin sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden oy çokluğuyla, sanığın sabit kabul edilen eylemini taksirle mi yoksa ihmal suretiyle mi işlendiğine ilişkin uyuşmazlık bakımından oy çokluğuyla; sanığın eylemini taksirle işlediği kabul edildikten sonra eylemin bilinçli taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturup oluşturmadığa ilişkin uyuşmazlık yönünden ise 07.07.2020 tarihli müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15948, Karar No: 2020/1014, Tarih: 09.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15948 E.  ,  2020/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... İlçesi Karşıyaka Mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak, adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 14.05.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine, ... Belediye Başkanlığı, ... ve ... vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı TMK’nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddeleri gereğince açılmış olup, tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Mahkemece, fen bilirkişi raporunda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümleri üzerinde davacı yararına zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak; Mahkemece, çekişmeli taşınmazın imar planı kapsamında kaldığı belirlenmiş olmasına rağmen imar planının hangi tarihte onaylandığı araştırılmamış, taşınmazın tarım arazisi olup olmadığı, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı, imar-ihyaya muhtaç yerlerden ise ne zaman imar-ihya edildiği, edilmişse imar-ihyanın hangi tarihte gerçekleştiği, davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı açıklığa kavuşturulmamış, çekişmeli taşınmazın bitişikteki derenin koruma bandı içerisinde kalıp kalmadığı tam olarak belirlenmemiş, mahalli bilirkişi ve davacı tanıklarının soyut beyanları ve tek bilirkişi tarafından hazırlanan yetersiz ziraatçı raporuyla yetinilmiş ve taşınmazın niteliğinin ve zilyetlik süresinin belirlenmesinde esaslı unsur olan hava fotoğraflarından yararlanılmamış olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle, taşınmazın bulunduğu yere ilişkin imar planının hangi tarihte kesinleştiği ilçe ve Büyükşehir Belediyelerinden sorulup ilgili belgeler celbedilmeli, imar planının onaylanma tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ilişkin çekişmeli taşınmaza ait en az 3 adet stereoskopik hava fotoğrafı Harita Genel Komutanlığından getirtilmeli, dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra; mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi, 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, jeolog bilirkişi ve fen bilirkişisinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Mahallinde yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, kime ait olduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, taşınmazın imar-ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp tamamlandığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle oluşan çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı; komşu parsellerin dayanak kayıtlarının çekişmeli taşınmaz yönünü ne şekilde okuduğu belirlenmeli; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, taşınmaz bölümünün toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmaz imar-ihyaya konu edilecek yerlerden ise imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir ve komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş renkli fotoğraflarını da içerir, bilimsel esaslara ve somut verilerek dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeolog bilirkişisinden, taşınmazın evveliyatının ve şimdiki niteliğinin dere yatağı olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını, çekişmeli bölümün derenin koruma bandı içerisinde kalıp kalmadığını açıklar nitelikte ve önceki jeolog bilirkişi raporunu da irdeleyen ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri mühendisinden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde, çekişmeli taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, taşınmazda imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile taşınmazda sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; fen bilirkişisinden, keşfi takibe ve denetlemeye elverişli, dava konusu taşınmazı komşularıyla birlikte gösterir krokili rapor alınmalı; bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir

. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.