muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3400, Karar No: 2024/3410, Tarih: 12.06.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki beyanları tekrarlayarak, keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarının da iddialarını doğruladığını, mahkeme gerekçesinin hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, taraflar arasında bir satış sözleşmesi bulunmadığını, arada bir taksim sözleşmesinin bulunduğunu, taraflar arasında bir inançlı işlem bulunmasa dahi tüm mirasçılar arasında yapılan miras taksim anlaşması geçerli olduğundan bu anlaşma gereği dava konusu 135 ada 12 parsel sayılı taşınmazın yarısının tapusunun iptali ve davacı adına tescilinin gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile inanç sözleşmesi çerçevesinde yapılan incelemeye ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu, istinaf dilekçesinde inançlı işlem olmadığı taktirde miras taksim anlaşması nedeniyle tapu iptal ve tescil talep edilmiş ise de, dava dilekçesinde bu yönde talep olmadığı, terditli talep bulunmadığı, dava dilekçesinde yemin deliline dayanılmış ve yemin hatırlatılmadan karar verilmiş ise de bu hususun istinaf konusu edilmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarlayarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, inançlı işleme dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. İnanç sözleşmesi, 05.02.1947 tarih ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca; ancak yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

2. Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, taraflar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı tarafın elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, daktilo veya bilgisayarla yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış parmak izli veya mühürlü senetler gibi) “delil başlangıcı” niteliğinde bir belge varsa 6100 sayılı Kanun’un 202 nci maddesi uyarınca inanç sözleşmesi “tanık” dahil her türlü delille ispat edilebilir.

3. Yazılı delil veya “delil başlangıcı” yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (6100 sayılı Kanun’un 188 inci maddesi ile 225 nci maddesi v.d) yemin gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması hâlinde hâkimin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 09.12.2015 tarih ve 2014/14-516 Esas, 2015/2838 Karar sayılı kararı da bu doğrultudadır.

4. İnanç sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı) 125 inci maddesi hükmü gereğince inanç sözleşmesinden kaynaklanan davalarda zamanaşımı süresi on yıl olarak kabul edilmektedir.

5. 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek amacıyla yeniden bazı düzenlemeler yapılmıştır.

6. Kanunun “Tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi” başlıklı 8. maddesi gereğince tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır.

7. Yapılan düzenlemelerle, asgari tarımsal arazi büyüklüğüne erişmiş tarımsal arazilerin bölünemez eşya niteliği kazanmış olacağı,

8. Asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği, ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedinin artırılamayacağı hüküm altına alınmıştır.

9. Bu nedenle birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinin asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin altında ifrazı, dolayısıyla satışı mümkün değildir. Ancak, bu nitelikteki arazilerde asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin altındaki yüzölçümlerine karşılık gelen mevcut payların bölünmeden üçüncü kişilere satışına bir engel bulunmamaktadır.

10. Tarım arazisinin hangi sınıfa girdiğinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarım İl veya İlçe Müdürlüklerinden sorulmak suretiyle veya ilgilisi tarafından alınacak yazı ile belgelendirilmesi gerekir.

3. Değerlendirme

10. Tarım arazisinin hangi sınıfa girdiğinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarım İl veya İlçe Müdürlüklerinden sorulmak suretiyle veya ilgilisi tarafından alınacak yazı ile belgelendirilmesi gerekir.

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu 135 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tamamı tarafların murisi anneleri ... adına kayıtlı iken ... bizzat hissesinin tamamını 38.500,00 TL bedelle 07.09.2017 tarihli 1939 yevmiye numaralı satış işlemi ile davalı ...’e sattığı, taşınmazın tamamının ... adına kayıtlı olduğu; dava dışı 144 ada 55 parsel sayılı taşınmazın tamamı muris ... ... adına kayıtlı iken 11.01.2017 tarihli 91 yevmiye numaralı satış suretiyle pay temliki işlemi ile ... mirasçılarına intikal yapıldığı mirasçıların her biri 07.09.2017 tarihli 1940 yevmiye numaralı işlemle elbirliği halindeki hisselerinin tamamını bedeli karşılığında ...’e temlik ettiği taşınmazın tamamının ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

2. 08.09.2017 tarihli, 4 numaralı köy karar defteri incelendiğinde ... oğulları ... ve ...’in babalarından intikal eden 144 ada 55 parsel ve 135 ada 12 parsel sayılı taşınmazların tapuları müstakil olmasına rağmen kanun gereği bölünemediği için her iki taşınmazında yüzde elli oranında müşterek olduğunun yazıldığı belgenin taraflar, tanıklar ve köy muhtarı tarafından imzalandığı söz konusu belgenin inanç sözleşmesi niteliğinde yazılı bir belge olduğu açıktır.

3. Diğer taraftan bilindiği üzere TBK m. 97 birlikte ifa kuralı gereğince davacı kendi edimini ifa etmeden karşı tarafın ediminin ifasını isteyemeyeceğinden birlikte ifa kuralının gözetilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

4. Ayrıca dava konusu 135 ada 12 parsel sayılı taşınmaz ile davacının ediminin konusu olan dava dışı 144 ada 55 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında fındık bahçesi vasfında olup 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu gereğince paylı mülkiyete çevrilip çevrilemeyeceğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması gerekmektedir.

Ne var ki mahkemece anılan hususlarda araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

5. Hâl böyle olunca dava konusu 135 ada 12 parsel sayılı taşınmaz ile davacının ediminin konusu olan dava dışı 144 ada 55 parsel sayılı taşınmazların 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümleri uyarınca paylı mülkiyete konu olup olamayacağının araştırılması ve birlikte ifa kuralı gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11894, Karar No: 2009/3772, Tarih: 23.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/11894 E.  ,  2009/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. Hukuk Dairesi

KARAR

Davacı, 30.4.2001 tarihli “Kooperatif Üyelik Hakkı Devir Sözleşmesi” ile ...’a ait olan üyelik hak ve hissesini devir almış olup, taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığından, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesi’ne aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 23.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7343, Karar No: 2011/6896, Tarih: 24.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/7343 E.  ,  2011/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Bu açıklamalar karşısında;

Sanığın tartıştığı eşi olan mağdureye "hepinizi keserim, öldüreceğim, aile faciası çıkartacağım" şeklinde tehdit ettiğinin iddia edilmesi ve mahkemece de "seni 3 kez öldürmeyi düşündüm, elimden kaza çıkacak, polise haber ver" biçimindeki sözlerle sanığın tehdit edip bu sözlerin mağdur üzerinde endişe ve kaygı yarattığının kabul edilmesi karşısında, öfkenin suç kastını kaldırmayacağı, tehdit suçunda tasarlama öğesinin bulunmadığı ve tehdidin objektif olarak korku yaratacak nitelikte bulunduğu gözetilmeden "sanığın bozulan psikolojisinden dolayı geçirebileceği cinnetin tehlikesine işaret etmek ve eşinden yardım beklemekten ibaret kastının olmadığı" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve O yer C.Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4987, Karar No: 2011/1314, Tarih: 28.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/4987 E.  ,  2011/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2010

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde engelli kadrosunda çalışmakta iken 17.07.2009 tarihinde işveren tarafından iş sözleşmesinin sözlü olarak feshedildiğini, davalının % 3 oranında engelli istihdam etmek zorunda olduğunu belirterek haksız feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davalı şirketin, tamamı ..... Şirketine ait olan hisselerinin özel hukuk tüzel kişisi olan ...... Şirketi tarafından devir alınması sonucu davacının durumuna uygun bir iş imkanı bulunmaması sebebiyle işyeri ve işin gerekleri doğrultusunda istihdam fazlası çalışan olarak değerlendirildiğini, davacının özürlü kadrosu ile davalı şirkette çalıştığını, şirketin ağır koşullarına ayak uyduramayacağını düşünerek 16.07.2009 tarihli dilekçe ile 657 sayılı Kanunun 4/C maddesi kadrosuna geçiş için başvuru yaptığını, davacının dilekçe ile iş akdinin sona erdirilmesini istemesi ve bunu amirleri ile paylaşması sona erdirmenin aslında davacının kendi iradesi ile yapıldığı anlamına geldiğini, davanın tazminat kazanmak için açıldığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin tamamı ........ Şirketine ait olan hisselerinin .... .... .....Şirketi tarafından 28.01.2009 tarihi itibariyle devir alındığı, özelleştirme uygulamaları çerçevesindeki kuruluşlarda, istihdam fazlası işçilerin 657 sayılı Kanunun 4/C maddesi kapsamında değerlendirilmesi için devir tarihinden itibaren 6 aylık süre içerisinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığına bildirilerek davacı işçiye iş imkanı sağlanması gerektiği, davacının uzun yıllar davalı işveren bünyesinde çalışması, verimsizliğine dair somut bilgilerin elde edilmemesi, aksine istihdam fazlası olarak objektif esaslara göre değerlendirilmemesi nazara alındığında fesih gerekçesinin yerinde olmadığı, işveren işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini, feshin kaçınılmazlığını somut delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı yasanın 18. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işletmenin, iş yerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanarak fesih edilebileceği düzenlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Davalı şirket iş sözleşmesinin fesih nedeni olarak istihdam fazlalığına dayanmıştır. Davalı şirkette istihdam fazlası olup olmadığı davacının çalıştığı .... A.Ş’nin satışına dair düzenlenen hisse devir sözleşmesinin (6.6) maddesinde belirtilen “Alıcı, şirketi devir aldığı tarihten itibaren 3 yıl süreyle, şirket tarafından devir tarihi itibariyle istihdam edilmekte olan, 4857 sayılı İş Kanunu’na tabi personel sayısını (Ek-6) % 95’in altına düşmeyecek şekilde muhafaza etmeyi kabul ve taahhüt eder.” hükmü çerçevesinde yapılacak bilirkişi incelemesi sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17565, Karar No: 2011/34180, Tarih: 21.09.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/17565 E.  ,  2011/34180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerji hırsızlığı, mühür bozma

HÜKÜM : BERAAT

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı elektrik enerji hırsızlığı suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 ... TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre hesaplanan yedi yıl altı aylık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 ... CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 ... CMK.nun 223/8.maddesi uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8853, Karar No: 2012/11237, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/8853 E.  ,  2012/11237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Davalı ...'na mahkeme kararı tebliği Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılmış ise de; adı geçene ... ... Mahallesi ... Sokak/... adresinde daha önce yapılmış bir tebligat bulunmadığı gibi, bu adres davalı tarafça da bildirilmemiş olduğundan yapılan tebliğ usule uygun bulunmamaktadır. Daha önce gönderilen davetiye bila tebliğ iade edilmiş ise de sonraki tarihli cevap dilekçesinde davalı, Gürpınar Meyvalı Mahallesi/Of adresini göstermiştir. Hal böyle olunca davalı ...'na Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğü hükümleri dikkate alınarak mahkeme kararının belirtilen adresinde yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10239, Karar No: 2019/1632, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10239 E.  ,  2019/1632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1506, Karar No: 2014/5723, Tarih: 26.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1506 E.  ,  2014/5723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/335133

MAHKEMESİ : Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2010

NUMARASI : 2010/141 Esas, 2010/602 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hakaret suçundan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde alkollü olarak Nazilli Adliyesine gelen sanığın, giriş kapısında bulunan X-Ray cihazından geçtiği sırada cihazın sinyal vermesi üzerine durdurulduğu, bunun üzerine müşteki kamu görevlilerine hitaben tehdit ve hakaret içeren sözler sarfettiği iddiasıyla yapılan yargılamada, sanığın Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğüne ve buna ilişkin belgelerin şahsi sicil dosyasında olduğuna dair savunması da göz önüne alınarak, eylemlerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneği bulunup bulunmadığı konusunda yöntemince rapor alınmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mağdur Aycan ile tanıklar M.. Ö.. ve tanık M.. Ç..'in alınan ayrıntılı beyanlarında herhangi bir tehdit sözünden bahsedilmediği gibi, fiili bir saldırısı olmayan sanık hakkında direnme suçunun yasal unsurlarından olan cebir veya tehdidin gerçekleşmediği gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen yanılgılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Müştekilerden İsmail'in aşamalarda değişmeyen beyanında sanığın sadece kendisine hakaret ettiğini belirttiği, diğer mağdur Aycan'ın ise soruşturma aşamasında alınan beyanında olayı bu şekilde anlattığı, tanıklar M.. Ö.. ve M.. Ç..’in de sanığın sadece İsmail’e hakaret ettiği hususunu doğruladıkları anlaşılmakla, hakaret suçundan kurulan hükümde uygulama imkanı bulunmayan zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43/2. maddesinin tatbikiyle fazla ceza tayini,

.Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23078, Karar No: 2014/21096, Tarih: 17.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/23078 E.  ,  2014/21096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/12469

MAHKEMESİ : Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2011

NUMARASI : 2011/32 (E) ve 2011/940 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun oluşabilmesi için suça konu eşyanın önceden işlenmiş bir suçtan elde edilmesi gerektiğinden, öncelikle davaya konu suni derilerinin iddianame belirtildiği gibi dolandırıcılık suçunun işlenmesi sonucunda elde edilip edilmediğinin araştırılması, bu kapsamda dolandırıcılık suçuna ilişkin dosya incelenip bir örneğinin dosya içine alınması, bununla birlikte, sanıkların suni derileri piyasa fiyatının altında satın alıp müşterilerine yine piyasa fiyatının altında sattıklarının ileri sürülmesi karşısında, suni derilerin piyasa fiyatının tespitinden ve sanıkların bir miktar suni deriyi müşterilerine sattıkları anlaşıldığından buna dair bilgi ve belgeler sanıklardan temin edildikten sonra dosyanın bilirkişiye tevdi edilmesi ve suni derilerin katılan şirket tarafından barış tekstile; Türkoğlu tekstil tarafından sanıklara, sanıklar tarafından müşterilerine satımı sırasında oluşan fiyatların piyasa fiyatıyla karşılaştırması yaptırılarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.