muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1075, Karar No: 2025/8293, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/1075 E.  ,  2025/8293 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/567 E., 2022/1366 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/31 E., 2022/87 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31056, Karar No: 2016/10366, Tarih: 25.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/31056 E.  ,  2016/10366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdurun kolluk ifadesinde sanık tarafından yaralandığını söylediği halde kovuşturmadaki beyanında ise yaralanmasına kimin neden olduğunu bilmediğini beyan etmesi karşısında, anlatımları arasındaki çelişki giderilmeye çalışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Adli Tıp Kurumu uygulamalarına göre yüzde sabit iz yönünden raporun olaydan en az 6 ay sonra alınması gerektiği gözetilmeksizin tedavi evrakları ve filmleri ile birlikte mağdurun adli tıp kurumuna gönderilerek, yaralanmasının yüzde sabit iz meydana getirip getirmediği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6967, Karar No: 2015/11937, Tarih: 30.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6967 E.  ,  2015/11937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, davalı Sendika Genel Yönetim Kurulunun 01.10.2014 tarih ve 51 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı sendika genel merkezinin 07.11.2012 tarih ve 169 sayılı yönetim kurulu kararı ile ücretsiz izne ayrılarak profesyonel sendikacılık yapmaya başladığını, yine genel yönetim kurulunun 01.10.2014 tarih ve 51 sayılı kararı ile profesyonelliğinin sonlandırılmasına karar verildiğini, bu kararın hukuka aykırı olduğunu, genel kurulda mevcut yönetim kuruluna rakip olan listede aday olması sebebiyle şahsının pasifize edilmek istendiğini, tüm bu sebeplerle profesyonel yöneticiliğinin sonlandırılmasına dair genel yönetim kurulunun 01.10.2014 tarih ve 51 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının 15.06.2013 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurulda yönetim kurulu üyeliğine seçilemediğini ve bu tarihten itibaren genel merkez yönetim kurulunun hemen hemen tüm kararlarına aykırı davranmaya başladığını, davacının sorumluluklarını bir kenara bırakıp bireysel istikbaline yönelik olarak çalışmaya başladığını, şubesi ile ilgilenmediğini, şubenin her geçen gün üye sayısının azaldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, profesyonellik konusunda tasarruf yetkisinin genel merkez yönetim kurulunda olduğu, profesyonelliğe atama yetkisi bulunan yönetim kurulunun bunu kaldırmaya da yetkili olduğu, yapılan işlemin merkez yönetim kurulunun yetkisinde olan işlerden olup, ortada hakimin müdahalesini gerektiren bir durum söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava, profesyonel sendika yöneticiliğinin sona erdirilmesine dair genel merkez yönetim kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Sendika ile sendika yöneticileri arasındaki ilişkinin kural olarak vekalet ilişkisi olduğu kabul edilmelidir. Ücret, vekalet sözleşmesinin zorunlu unsuru değildir. Buradan hareketle sendikalarda profesyonel sendika yöneticisi ve amatör sendika yöneticisi olmak üzere iki tip yöneticinin söz konusu olduğunu söylemek gerekir. Sendika yöneticilerine verilecek ücretler ile sağlanacak diğer menfaatleri belirleme yetkisi ise münhasıran genel kuruldadır.

Sendika ile sendika yöneticileri arasındaki ilişkinin kural olarak vekalet ilişkisi olduğu kabul edilmelidir. Ücret, vekalet sözleşmesinin zorunlu unsuru değildir. Buradan hareketle sendikalarda profesyonel sendika yöneticisi ve amatör sendika yöneticisi olmak üzere iki tip yöneticinin söz konusu olduğunu söylemek gerekir. Sendika yöneticilerine verilecek ücretler ile sağlanacak diğer menfaatleri belirleme yetkisi ise münhasıran genel kuruldadır.

Profesyonel sendika yöneticiliği, idare hukukunda yer alan statüler gibi değildir. Profesyonel sendika yöneticiliği kadrosunun açık olması, sendika yöneticisinin kendiliğinden o kadroya atanmış sayılacağı sonucunu doğurmaz. Sendika yöneticisinin de profesyonel sendika yöneticiliğini talep etmesi gerekir. Bir başka ifadeyle profesyonel sendika yöneticiliği, sendika yöneticisinin tercihine bağlı bir pozisyondur. Yöneticinin, özellikle sendikanın sağlayacağı maddi menfaatlerle, çalışması durumunda elde edeceği menfaatleri ve profesyonel yöneticilik sebebiyle üzerine aldığı risk gibi hususları birlikte değerlendirmesi neticesinde amatör sendika yöneticiliğini tercih etmesi mümkündür. Bunun sonucu olarak sendika yöneticisinin talebi yoksa profesyonel sendika yöneticiliği kadrosu açık olsa bile sendikanın yöneticinin profesyonel sendika yöneticisi olarak değerlendirme yükümlülüğünden söz edilemez.

4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikalar ve Toplu Sözleşme Kanunu'nun 18. maddesinin dördüncü fıkrasına göre “Sendika veya konfederasyonu ilk genel kurula kadar sevk ve idare edecek yönetim kurulu üyeleri, genel kurulda yönetim kuruluna seçilenler ile sendika şube yönetim kurulu üyeleri seçildikleri tarihten itibaren durumlarını en geç otuz gün içinde kurumlarına yazılı olarak bildirirler. Söz konusu yöneticiler sendika tüzüğünde belirtilen hükümlere göre, ayrıca yazılı talepte bulunmaları halinde bu görevleri süresince aylıksız izine ayrılırlar. Talepte bulunmayanlar ise kurumlarındaki görevlerine devam ederler...”

Sendika tüzüğünün 39. maddesine göre de, “...400 ile 1500 üyesi olan sendika şubelerinde 1 (bir) yönetim kurulu üyesi, 1501 ile 3000 üyesi olan şubelerde 2 (iki) yönetim kurulu üyesi, 3001 ve daha fazla üyesi olan şubelerde 3 (üç) yönetim kurulu üyesi Genel Merkez Yönetim Kurulu kararıyla aylıksız izine ayrılır...”

Belirtilen kanun ve tüzük hükümleri karşısında, sendika genel merkez yönetim kurulunun, yönetim kurulu üyelerinin aylıksız izne ayrılması ile profesyonel kadroya atanmasında ve bu halin sona ermesinde her hangi bir takdir yetkisinin mevcut olmadığını ifade etmek gerekir. Aylıksız izne ayrılma, kanun ve tüzük hükümleri doğrultusunda, ilgilinin kendi isteğine bağlı olarak tanınmış bir haktır. Ayrıca, bu konuda yönetim kurulunun takdiri olarak karar alabileceğinin kabulü, yönetim kurulunun kendi üyeleri ve şube yönetimleri üzerinde baskı oluşturabilecek kararları da alabileceğinin kabulü anlamına gelir ki, bu durumun sendika içi demokrasiyi işlemez hale getireceği açıktır.

Dosya içeriğinden, “İstanbul Avrupa Adliye Şube Başkanı” olarak görev yapan davacının, 07.11.2012 ve 14.11.2012 tarihli kararları ile profesyonel yönetici olarak görev yapmasına karar verildiği, ancak 01.10.2014 tarih ve 51 sayılı genel merkez yönetim kurulu kararı ile de, “...4 nolu şube başkanı ...'ın 15 Haziran 2014 tarihinde yapılan olağanüstü genel kuruldan sonra profesyonel olmasına rağmen sendikal faaliyetleri yürütmediği, üye sayısının eksildiği, eylemlere tek başına katıldığı, bölge toplantılarına katılmadığı, genel merkezi yıpratıcı söylemleri sebebi ile 15 Ekim 2014 tarihi itibari ile profesyonelliğinin sonlandırılmasına, ücretsiz izin işleminin iptali için de kurumuna ve kendisine yazı yazılmasına...” karar verilerek profesyonel yöneticiliğine son verildiği anlaşılmıştır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında, mahkemece, sendika genel merkez yönetim kurulunun somut olayda herhangi bir takdir yetkisinin bulunmadığı nazara alınarak, tüzükte belirtilen şube üye sayılarının araştırılması ve bu doğrultuda davacının profesyonel olarak görev yapıp yapmayacağının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9799, Karar No: 2014/18284, Tarih: 15.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9799 E.  ,  2014/18284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak alana müdahalenin önlenmesi, mimari projeye aykırı tadilatların eski hale getirilmesi ve şimdilik 2.500 TL ecrimisil bedelinin 2008 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın ecrimisil yönünden tefriki, mimari projeye aykırılığın eski hale getirilmesi ve davalıların tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı ... İnş. Haf. Nak. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

21.02.2009 tarihli kat malikleri kurulu kararının ve hazırun cetvelinin aslı ya da onaylı örneğinin yönetimden, bu kararın alındığı tarih itirabariyle bağımsız bölüm maliklerini gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12159, Karar No: 2011/7058, Tarih: 26.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12159 E.  ,  2011/7058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan Medaş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı Medaş’ın müvekkili şirkete 20.02.2004 tarihli fatura gönderdiğini faturanın, müvekkili şirket tarafından iletim ve dağıtım hatlarından nakledilen enerji miktarına ait dağıtım sistem kullanım bedeli ile iletim sistemi kullanım bedeline ilişkin olduğunu, sözleşmeye göre fatura dönemindeki iletim tarifesine göre 3.150 TL/KWH olması gereken iletim bedelinin davalı tarafça 6.490 TL/KWH olarak uygulandığını, müvekkilinin bunun üzerine davalı Medaş’a noter kanalı ile ihtarname keşide edip ihtirazi kayıtla fatura bedelini ödeyeceğini bildirdiğini, davalının Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğine aykırı davrandığını, davalının uygulayacağı iletim bedelinin yürürlükteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunca onaylı iletim tarifesindeki iletim bedelinden fazla olamayacağını, davalı tarafın farklı ve fazla tarife uyguladığını, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek davalı tarafın iletim bedelini Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun onayladığı ve yürürlükteki iletim tarifesindeki iletim bedelinden fazla olarak uyguladığının tespitine, sözlemeye aykırı olarak fatura oluşturulmasından dolayı çıkan anlaşmazlığın önlenmesine, fazla iletim bedeline ait faturadan dolayı borçlu olmadıklarının tespiti ile haksız tahsil edilen bedelin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... AŞ.vekili, müvekkili tarafından uygulanan iletim bedellerinin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararlarına uygun olduğunu, davanın haksız açıldığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini istemiş, diğer davalı Medaş vekili ise, müvekkilinin üst kuruluşları olan ... ve EPDK kararlarını uygulamakla yükümlü olduğunu, Enerji Piyasasındaki fiyat düzenlemelerini dava dışı EPDK’nun yaptığını, kurulun belirlediği, Dağıtım Sistemi, sistem kullanım fiyatlarına, iletim tarifesine göre belirlenen iletim bedelinin de dahil edileceğini, iletim bedelini EPDK’nun belirlemesi nedeni ile davanın bu kurula yöneltilmesi gerektiğini ve davacının öncelikle idari yargıya başvurması gerektiğini, ayrıca müvekkilinin mevzuata ve sözleşmeye uygun davrandığını ifade ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, Dağıtım Sistemi ve Kullanım anlaşmasının davacı ile davalı Medaş arasında imzalandığı, davacı ile davalı ... arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı ve davalı ...’ın davada pasif husumet ehliyetine sahip bulunmadığı, diğer davalı Medaş’nin ise, davacı hakkında fazla tahakkuk sonucu haksız tahsilatta bulunduğu gerekçesi ile davacının davalı ... yönünden husumet nedeni ile reddine, diğer davalı yönünden ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Medaş vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan Medaş vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25256, Karar No: 2012/36730, Tarih: 06.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/25256 E.  ,  2012/36730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hendek İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;Mahkemece, tefhim edilen kısa kararda; borçlu aleyhine para cezasına hükmedilmediği halde, gerekçeli kararda; "2004 sayılı İİK 134/2 maddesi uyarınca davacının ihale bedelinin % 10'u oranına tekabül eden 10.800,00 TL para cezasının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına" şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar, HMK.nun 297/son maddesi hükmü gereği şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10/04/1992 tarih ve 7/4 sayılı ilamında da, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup,  mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.  SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/12/2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13454, Karar No: 2019/1815, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13454 E.  ,  2019/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1693, Karar No: 2025/612, Tarih: 19.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1693 E.  ,  2025/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/187 E., 2024/31 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ve davalının ortak murislerine ait davaya konu 14 no’lu bağımsız bölümünün tamamının davacıya ait olduğunu, davacı ve davalının da aralarında bulunduğu arsa sahiplerinin dava dışı... Yapı Elemanları İnş. Ltd. Şti. ile 29.05.2013 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediklerini, bu sözleşme uyarınca tarafların inşaatın hangi dairelerinin kime ait olacağını da kararlaştırdıklarını, dava konusu dairede de davalının kat irtifakı kurulurken hissedar edildiğini, kat irtifakı kurulurken hissedar edilen diğer mirasçıların tamamının hisselerini davacıya aralarındaki sözleşme uyarınca devrettiklerini, ne var ki davalının kendisine yapılan şifahi başvurulara ve gönderilen ihtara rağmen devirden kaçındığını ileri sürerek, hissenin iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan haksız davayı kabul etmediklerini, mahkeme tarafından davanın kabulü yönünde karar verilecekse davanın açılmasına ve mevcut durumun meydana gelmesine sebebiyet vermedikleri için yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlulukları bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.03.2020 tarihli kararı ile davacının davaya dayanak gösterilen sözleşmenin tarafı olmadığı, daire paylaşım sözleşmesinde tarafların imzalarının bulunmadığı ve sözleşmeye ekli krokide daireler üzerinde isimlerin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesi 04.03.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi'nin 4. Hukuk Dairesinin 2020/577 E., 2020/538 K. sayılı kararında istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.