muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15069, Karar No: 2013/22291, Tarih: 16.12.2013

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacı dosyaya sunulmuş olan ve tarihi belli olmayan noterden düzenlenmiş fesih bildirimi ile haklı nedenli iş akdini feshettiğini bildirmiştir. Bu durumda davalı işverenin haksız feshinin varlığından söz edilemez. İş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedilmesi nedeniyle davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

3-Fazla çalışma ücretlerinin hesap yöntemi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir.

İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda mahkemece, fazla mesai süresinin haftalık yapılan mesai süresi gözönüne alınarak hesaplanmasına dair usule aykırı olarak, davacının çalıştığı günleri belirleyip, bugünlerde yapılan fazla mesainin hesabını yapan hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetsiz olup bozma nedenidir.

4-Davalının yıllık izin alacağını belirlenmesi sırasında, davacının yevmiyeli çalışma yaptığı göz ardı edilerek, işe giriş ve çıkış tarihleri arasındaki takvim süresinin dikkate alınarak yıllık izin süresinin belirlenmesi hatalıdır. Davacı, aralıkla çalışma yapmış ve buna göre de SGK bildirimi yapılmıştır. Mahkemece, yeniden bilirkişi incelemesi yaptırıp, davacının fiilen çalıştığı süreyi ve buna göre hak ettiği yıllık izin süresinin belirlenmesi ve çıkacak sonuca göre karar vermesi gerekirken hatalı rapora dayanarak hüküm kurulması bozma nedenidir.

O halde davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2011, Karar No: 2015/2428, Tarih: 09.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2011 E.  ,  2015/2428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Sikayetçi vekili, müvekkilinin Antalya 16.İcra Müdürlüğü'nün 2012/26525 Esas sayılı dosyasının alacaklısı olduğunu, anılan dosyadan ipotekli taşınmazın satıldığını, dosyaya yatan paranın dosya alacağından fazla olması nedeniyle aynı dosya üzerinden sıra cetveli düzenlendiğini, müvekkilinin ipotek alacaklısı olmasına rağmen sıra cetveline alındığını, ipotekli alacak sıra cetveline girmez kuralının ihlâl edildiğini, sıra cetveli düzenlemeye ...yetkisi olmadığını, yapılması gerekenin ipotekli alacağın kesilmesinden sonra kalan kısmın sıra cetveli yapılmak üzere yetkili olan ..... İcra Müdürlüğü'nün 2012/5934 E. sayılı dosyaya gönderilmesi olduğunu,... İcra Müdürlüğü'nün yetkisi olmadığı halde, hem sıra cetveli düzenlediğini, hem de ipotek bedelinden kalan 50.856,45 TL'yi sıra cetveli yapmak üzere....üğü'nün 2012/5934 E. sayılı dosyasına gönderdiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin satış sonrası dosyaya yatan 287.390,55 TL'yi aldığını, bu nedenle borçlulardan bir alacağı kalmadığını, sıra cetveline itiraz edebilmek için şikayet tarihi itibariyle borçlulardan alacaklı olmak gerektiğini, şikayetçinin, satıştan sonra tüm alacağını almış olması nedeniyle şikayette hukuki yararı bulunmadığını, şikayetin süresinde olmadığını, şikayete konu sıra cetvelinin iptali için ...kuk Mahkemesi'nin 2013/394 E. sayılı dosyası üzerinden dava açtıklarını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçiye, Antalya 16.İcra Müdürlüğü'nün 2012/26525 E. sayılı dosyasında, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan satıştan elde edilen toplam 356.360,00 TL 'den alacak miktarı olan 287.390.55 TL'nin tahsil harcı kesilerek 260.895,35 TL olarak ödendiği, (17.05.2013 tarih 3108 reddiyat no'lu makbuz), şikayetçinin, sıra cetveline itiraz davasını açtığı 21.06.2013 tarihi itibariyle müşterek borçludan alacaklı olmadığı, satış bedelinin arta kalan kısmının (50.856,45 TL) 20.05.2013 tarihinde sıra cetveli yapılmak üzere Antalya 4 İcra Müdürlüğü'nün 2012/5934 E. sayılı dosyasına aktarıldığı, bu durumda şikayetçinin şikayet tarihi itibariyle sıra cetvelinin iptali için dava açmakta hukuki menfaatinin bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2.

2- Mahkemece, şikayetçinin, şikayet tarihi itibariyle borçludan bir alacağı bulunmadığı, sıra cetvelinin iptali için şikayette bulunmakta hukuki menfaati olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir. HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 114/1-h madde hükmü uyarınca şikayetçinin dava konusu sıra cetveline şikayette hukuki yararı kalmadığı gerekçesiyle, şikayetin HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının 1. bendindeki yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın, gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine "hukuki yarara ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğundan, HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca şikayetin usulden reddine" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17297, Karar No: 2012/5277, Tarih: 05.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17297 E.  ,  2012/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 2007/2765-2695 sayılı ve 09.07.2007 günlü bozma kararında özetle: “Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca yapılan orman araştırmasına göre taşınmazın orman sayılmayan yer olduğu, zilyetlikle mülk edinme koşullarının davacı yararına oluştuğu kabul edilerek taşınmazın davacı adına tesciline dair hüküm kurulmuş ise de; bu kabul, dosya kapsamına uygun bulunmadığı gibi eksik incelemeye dayalıdır. Dosyada yer alan orman bilirkişileri raporları arasında orman tahdidi yönünden çelişki olduğu gibi, hava fotoğrafları getirtilmemiş, orman amenajman planı haritasındaki (OT) rumuzunun üzerinde orman emvali bulunmayan ancak orman toprağı olan yer olduğu düşünülmeden orman içi ve bitişiği boşluk alan işareti olarak kabulü de hatalıdır. Mahkemece mahallinde icra olunan keşiflerden ve uzman bilirkişilerin raporları ile mahkemenin 29.02.2002 tarihli keşifteki gözleminden taşınmazın dere yatağı içerisinde bulunduğu, %40-45’in üzerinde eğime sahip olduğu anlaşılmaktadır. Dere yatağı hususunda jeolog raporu alınmamış, taşınmazın ne şekilde kullanıldığı, bu kullanımın ekonomik amaca uygun olup olmadığı başka bir deyişle taşınmazın zilyetlikle kazanılmaya elverişli yerlerden olup olmadığı üzerinde durulmamıştır. Yine davacının dayandığı 1938 tarih 1187 nolu vergi kaydının dava konusu taşınmaza ait olduğu kabul edilmiş ise de vergi kaydı gereği gibi uygulanmamış, hudutları zeminde işaretlettirilmemiş, zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilemeyeceği de düşünülmemiştir. Davacının dayandığı vergi kaydı yöntemine uygun şekilde uygulanmalı, sınırları arz üzerinde belirlenmeli, taşınmazın eğimi, toprak yapısı, dere yatağı olup olmadığı hususunda uzman ziraat ve jeolog bilirkişilerinden rapor alınmalı, zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilemeyeceği düşünülmeli, orman tahdidinin kadastro tespitinden sonra kesinleştiği gözönünde tutularak taşınmazın 6831 sayılı Yasanın 1. maddesine göre orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda ve önceki raporlardaki çelişkileri de giderecek şekilde kapsamlı rapor alınmalı, zilyetlikle ilgili yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasındaki çelişkiler yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, kadastro tespit bilirkişilerinin tamamı tanık sıfatıyla dinlenilmeli, mahkemenin 29.02.2002 tarihli keşifteki gözlemi de dikkate alınarak ve tüm deliller toplanıp değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu Atalar köyü 139 ada 1 nolu parselin tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Bölgede, 3402 sayılı Yasaya esas olmak üzere 6831 sayılı Yasaya göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 05/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5212, Karar No: 2022/8361, Tarih: 02.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/5212 E.  ,  2022/8361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 20. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı ...Güzellik Salonu Ticaret Limited Şirketi vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ...Güzellik SalonuTicaret Limited Şirketi vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili; davacının davalılar nezdinde kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tespitini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalılar vekilleri; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İstinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalılar ...Güzellik Salonu Ticaret Limited Şirketi vekili ve davalı Kurum vekili kararın hatalı olduğunu belirtip, bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Anayasamızın 141. maddesinde, yargılamanın aleniyeti ilkesi benimsenmiştir. Bunun anlamı yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 149. (HMK’nun 28.) maddesinde de bu husus belirtilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafları iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az aynı Kanunun 297. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun tutanağa geçirilerek okunması suretiyle olur.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafları iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az aynı Kanunun 297. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun tutanağa geçirilerek okunması suretiyle olur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde "Hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir. Dava dosyası incelendiğinde, mahkemece kabule konu kurulan hükümde, davacının davalı şirketler tarafından kuruma bildirilen hizmet sürelerini kapsayan, herhangi bir tarih aralığı hariç tutulmadan ve davacının talebini aşarak, kendi içinde de çelişen tarih aralıklarında, mükerrer bildirimlere yol açacak şekilde davalılar yanında çalıştığı esasıyla kurulan hükmün infaza elverişli olmadığı görülmektedir. Bu sebeple mahkemece, davacının talebine konu dönemde kabul edilen sürelerin, hangi yıl ve hangi ayları kapsadığı ile hangi davalılar nezdinde geçtiği, davacının kuruma bildirilen hizmetleri de göz önünde tutularak ve ayrı ayrı belirtilerek hüküm tesisi gerekmektedir. Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ...Güzellik Salonu Ticaret Limited Şirketi vekili ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1. maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19897, Karar No: 2016/3176, Tarih: 06.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/19897 E.  ,  2016/3176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/10/1987 tarihli 1987/8-361-458 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık bulunduğu takdirde kısa karara itibar edileceği cihetle; hükmün esasını oluşturan kısa kararda ve hüküm fıkrasında sanığın TCK'nın 204/1ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği belirtildiği halde kararın gerekçe kısmında sanık hakkında şartları oluştuğundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilmek suretiyle hüküm ve gerekçe arasında çelişkiye neden olunmuş ise de; hükmün esasını oluşturan kısa karar esas alınarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde,

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama, toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluş ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5687, Karar No: 2024/7833, Tarih: 18.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/5687 E.  ,  2024/7833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/125 D. İş, 2023/208 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI: 2023/KİT-123

DAVA TARİHİ : 17.02.2020

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI: K-2020/52458

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 11.06.2017 tarihinde davalı ... şirketi nezdinde Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalı olan aracın arkasından ambulans gelmesi sebebi ile kırmızı ışıkta geçtiği sırada yan yoldan gelen diğer araç ile çarpışmasına bağlı gerçekleşen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 40.700,00 TL sürekli ve 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 100,00 TL bakıcı gideri ve 100,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 41.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talebini 330.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyete ilişkin raporu kabul etmediklerini, bakıcı giderinin sağlık teminatından çıkarıldığını, davacıya ödeme yapılarak tüm sorumluluklarının yerine getirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maluliyet raporunun mevzuata uygun olmaması, davacının bedensel zararının kesinleştiğini gösteren rapor ibraz edememesi nedeni ile başvurunun reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin 05.10.2020 tarih 2020/İHK-15788 sayılı kararı ile maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.