muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/959, Karar No: 2016/6836, Tarih: 11.04.2016

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karara, müşteki tarafından eksik soruşturma yapıldığı gerekçesiyle yapılan itirazın reddine dair merci kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa;

./.

fıkrasında,

Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanun’la değişik “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) (Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının, maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Diğer taraftan, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Ör: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; müşteki ... kollukta vermiş olduğu 26.01.2015 tarihli ifadesinde ve itiraz dilekçelerinde, olay günü apartman yöneticisi olan şüpheli ...'nın, anten işleriyle ilgili çıkan tartışmada, hem apartman içerisinde hem de şikayet için gittiği karakolda kendisine tehdit ve hakaret içeren sözler sarf ettiğini, bu sözleri görevli polislerin duyduğunu belirtmesine karşın, Cumhuriyet Başsavcılığınca dilekçelerde adı geçen tanıklar dinlenilmeden takipsizlik kararı verildiği görülmektedir.

Bu itibarla, itiraz merciince soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, adı geçen tanıkların dinlenilmesi ve soruşturmanın tamamlanması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerekirken, itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-İ... Sulh Ceza Hakimliğinin 22/04/2015 tarihli ve ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5298, Karar No: 2021/12317, Tarih: 14.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5298 E.  ,  2021/12317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

Sanığın, katılana sattığı ve bedeli katılan tarafından çekle ödenen traktörün devir işlemlerinin yapılmasına kadar teminat olması için kendisine boş bir şekilde imzalı olarak verilen suça konu senedi, 14.02.2005 keşide, 20.01.2010 ödeme tarihli ve 11.000 Euro bedelli olarak doldurup bu senede dayalı olarak katılan aleyhine icra takibi başlatılması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK’nin 209/1. maddesindeki açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 24/03/1989 tarih ve 1988/1-1989/2 sayılı ilamında açıklandığı üzere, senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğunun yazılı delille ispatı zorunlu olup, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun cevaz verdiği haller dışında iddianın yazılı delille ispatı gerekeceği nazara alındığında; katılanın soyut iddiası dışında, suç konusu bononun aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğuna dair yazılı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın TCK'nin 209/1. maddesinde düzenlenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılması eyleminden beraati yerine TCK’nin 209/2 göndermesiyle TCK’nin 207. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1781, Karar No: 2020/1707, Tarih: 21.10.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/1781 E.  ,  2020/1707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihi olan 14/03/2012 tarihi itibariyle 33-34 haftalık gebe olan katılan ... ...’ün sancı ve kanama şikayetiyle Adana Marsa Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi acil servisinde nöbetçi hekim olarak görev yapan sanığa müracaat ettiği, katılanın yakınmasını dinleyen sanığın radyoloji ünitesine yönlendirerek doppler çektirmesini istediği, Radyoloji Uzmanı Dr.... ... tarafından düzenlenen aynı tarihli, “Obstetrik Color-Dopler Usp” raporunda; uterin ve umbikal arter S/D oranları normalin üzerinde olup, 6 olarak izlendiği ve “fetal distres yönünden anlamlı olabilir” uyarısının raporda yer alması durumunda sanığın hastayı derhal ilgili uzman hekime yönlendirmesi gerekirken, haftaya doktoruna görün diyerek evine gönderdiği, katılanın rahatsızlığının artması üzerine 19/03/2012 tarihinde kendi doktoru tanık ...’ye muayene olduğu ve bebeğin anne karnında öldüğünün tespit edilmesi üzerine ameliyetla bebeğin alındığı somut olayda;

Sanığın radyoloji uzmanının uyarı içeren raporuna rağmen hastayı derhal ilgili uzman hekime sevk etmek yerine evine göndererek görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle katılanın sağlığını tehlikeye düşürdüğü anlaşılmakla; görevi ihmal suçundan mahkumiyeti yerine hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılanlar ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3296, Karar No: 2019/5117, Tarih: 20.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3296 E.  ,  2019/5117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, Saldırı amaçlı bıçak taşıma

HÜKÜM : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen hükümlerle ilgili olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda;

- Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 35, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

- Saldırı amaçlı bıçak taşıma suçundan 6136 sayılı Kanunun 15/4, TCK'nin 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 ay hapis cezası hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; sırf saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşımak suçundan verilen esastan red kararı CMK'nin 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi kabil olmadığından, sanık müdafiinin bu hükme yönelen temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiş, inceleme sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanık ... hakkında; mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11/12/2018 tarih 2018/1612 Esas ve 2018/1737 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, kast yokluğuna, meşru müdafaaya, tahrike ve eksik araştırma yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/11/2019 gününde tebliğnamadeki düşünceye uygun olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17820, Karar No: 2012/1148, Tarih: 26.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/17820 E.  ,  2012/1148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket adına kayıtlı aracı davalı ... ile yapılan sözleşme ile haricen satın aldığını, satış bedelini ödediğini ancak çalıntı ihbarı ile araca el konulduğunu ileri sürerek, satış bedeli 19.000 TL. ile 5.000 TL. manevi tazminatın faizi ile müteselsilen ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, görevsizlik nedeni ile davanın reddine, talep halinde görevli ... ... Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı taraftan haricen satın aldığı aracın el konulması nedeni ile, ödediği satış bedelinin ve manevi tazminatın ödetilmesi isteği ile eldeki davayı açmış ve delil olarak da satıcı davalı ...'un imzası olan 17.6.2008 tarihli satış sözleşmesini sunmuştur. Davalı, hissedarı olduğu ... firmasında davacının müdür olarak çalıştığını, aralarında 21 maddelik sözleşme yapıldığını, bu dönemde davacının işlerini iyi yaptığında 24 ayın sonunda prim olarak davacıya aracın devrinin yapılacağı konusunda anlaşma yaptıklarını, ancak davacının şirketi dolandırarak zarara uğrattığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında işçi işveren ilişkisi olduğu, davacının davalıya ait şirkette müdür olarak çalıştığı, uyuşmazlığa konu aracın da davacının iyi çalışması sonucu 24 ayın sonunda prim olarak davacıya verileceğinin

davalı tarafından bildirildiği gerekçesi ile yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiştir. Ancak dosyaya ibraz edilen 17.6.2008 tarihli satış sözleşmesinde davalı savunmasında bildirilen hususlar yazılı olmadığı gibi, yine savunmasında bildirdiği 21 maddelik ... sözleşmesi de celbedilip incelenmemiştir. Davacı davalı iddialarını kabul etmediğine göre, davacının davalı işyerinde çalışıp çalışmadığı, uyuşmazlığa konu aracın pirim alacağına karşılık verilip verilmediği hususlarında davalının bildirdiği ... sözleşmesi de celbedilerek gerekli araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 21.75 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 26.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10518, Karar No: 2017/17213, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10518 E.  ,  2017/17213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3056, Karar No: 2020/1284, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3056 E.  ,  2020/1284 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5219, Karar No: 2014/5032, Tarih: 03.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/5219 E.  ,  2014/5032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2010/109-2012/480

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı S. S. ve M.. M.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu araçla müvekkilinin yolcusu olduğu aracın karıştığı kazada davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair haklarını saklı tutarak geçici ve sürekli çalışma gücü kaybı nedeni ile 1.000,00.-TL maddi tazminat ve 50.000,00.-TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı S. S. ve M.. M.. vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada kusurunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sürücünün % 75 oranında kusurlu olduğu ve davacının % 20 oranında çalışma gücü kaybı olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabul kısmen reddiyle geçici ve sürekli çalışma gücü kaybı nedeniyle taleple bağlı kalınarak 1.000,00.-TL maddi tazminat ve 8.000,00.-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı S. S. ve M.. M.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve özellikle böbrek yetmezliğinin kaza nedeni ile oluşmadığının belirlenmiş olmasına göre, davacı vekili ile davalı S.S. ve M.. M.. vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince çalışma gücünün kaybı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu yaralanması nedeni ile daimi maluliyete uğradığını ileri sürmüş, mahkemece Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nca Sosyal Sigortalar Kurumu Sağlık İşlemleri Tüzüğü ölçükleri dikkate alınarak belirlenen % 20 sürekli çalışma gücü kaybına göre tazminat hesabı yapılan bilirkişi raporu hükme esas alınarak maddi tazminata hükmedilmiştir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu yaralanması nedeni ile daimi maluliyete uğradığını ileri sürmüş, mahkemece Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nca Sosyal Sigortalar Kurumu Sağlık İşlemleri Tüzüğü ölçükleri dikkate alınarak belirlenen % 20 sürekli çalışma gücü kaybına göre tazminat hesabı yapılan bilirkişi raporu hükme esas alınarak maddi tazminata hükmedilmiştir.

“Cismani Zarar Halinde Lazım Gelen Zarar ve Ziyan” başlığı altında düzenlenen TBK'nın 46. maddesinde, bedensel zarara uğranılması nedeni ile talep edilebilecek zarar türleri belirtilmekte olup çalışma gücü kaybı da bu zarar türleri arasında yer almaktadır. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Sözkosu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda davacının yaralanmasına neden olan kazaya bağlı maluliyetine ilişkin olarak dosyada 14.10.2009 tarihli Dr. A. Y. Onkloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu Raporu ve 15.02.2012 tarihli Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı Raporu olmak üzere iki rapor bulunmakta ise de, her iki raporda belirlenen maluliyet oranları farklı olduğu gibi maluliyet oranlarının da kaza tarihine göre yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak belirlenmemiş olması ve davacıda kaza sonucu oluşan yaralanmaların tamamının maluliyeti

sonuçlayıp sonuçlamadığının değerlendirilmesi bakımından yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alınarak davacının çalışma gücü kaybı oranının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

sonuçlayıp sonuçlamadığının değerlendirilmesi bakımından yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alınarak davacının çalışma gücü kaybı oranının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı S. S. ve M.. M.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı S. S. ve M.. M.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılar Sonay Sarp ve M.. M..'a geri verilmesine 3.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.