muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1864, Karar No: 2014/7896, Tarih: 25.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/1864 E.  ,  2014/7896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/103116

Mahkemesi : Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27.12.2012

Numarası : 2011/871 – 2012/908

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

26.06.2012 ve 16.10.2012 tarihli oturumlarda şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini bildiren şikayetçi T.. Y.. vekilinin katılma istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemişse de, suçtan zarar gördüğü anlaşılan şikayetçi T.. Y..’ın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık savunması ve haciz tutanakları ile tüm dosya kapsamına göre; katılanların alacaklı olduğu icra takip dosyalarından 07.06.2011 tarihinde haczedilerek borçlu şirkette geçici olarak bulunan sanığa yediemin olarak teslim edilen hacizli malların muhafazası için 15.07.2011 tarihinde haciz mahalline tekrar gidildiği, ancak mahcuzların yerinde olmadığının tespit edildiği, suç tarihi itibari ile İcra ve İflas Kanununun 106 ve 110. maddelerinde düzenlenmiş olan 1 yıllık satış isteme süresinin de dolmadığının anlaşılması karşısında, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8895, Karar No: 2021/7834, Tarih: 05.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8895 E.  ,  2021/7834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık hakkında “2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, ... Emlak Şirketinin hem ortağı hem de temsilcisi olduğunu, ortağı olan ...’un şirket ticaret gazetesinde yayımlanıp kaşeler çıktıktan ve faturalar bastırıldıktan sonra ertesi gün şirkette hırsızlık olayı olduğunu söylediğini, baktığında sadece faturaların kayıp olduğunu gördüğünü, bu konuda ... Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduğunu, suça konu faturaları ...’un düzenlediğini, kendisinin sahte fatura düzenlemediğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Fatura asıllarının vergi dairesinden ya da faturaları kullanan mükelleflerden sorularak temin edilmesi, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...’a ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) ...’un da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 05.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10868, Karar No: 2016/5522, Tarih: 23.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10868 E.  ,  2016/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2015

NUMARASI : 2014/39-2015/476

Taraflar arasında görülen davada ... ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.06.2015 tarih ve 2014/39-2015/476 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalılardan ... ...'ın 26.06.2007 tarihli devir sözleşmesi uyarınca davalı şirkette bulunan 1000 adet hissesini kendisine devrettiğini, bu devir uyarınca davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı ... ...'ın 11.07.2007 tarihli devir sözleşmesiyle de geri kalan hissesini diğer davalı ... ... ...'a devrettiğini, bu nedenle şirketle alakasının kalmadığını, ancak 24.07.2007 tarihinde ... ... ... ve ... ...'ın katılımıyla davalı şirketin ortaklar kurulunun toplanarak davalı ... ... ...'ın şirket müdürü olmasına dair karar aldıklarını, bu kararın alındığı toplantı için müvekkiline çağrı yapılmadığını, müvekkilinin bu karardan daha sonradan haberdar olduğunu ileri sürerek 24.07.2007 tarihli ortaklar kurulu kararının iptaline ve şirkete kayyım atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından aynı sebeple .... 18. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde dava açıldığını, derdest bu dava nedeniyle davanın reddinin gerektiğini, ortaklar kurulu kararına ilişkin açılan davada zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı şirketin toplam 20000 hissesinin olduğu, bunlardan 16.000 hissenin davalı ... ... ...'a ait olduğu, bu nedenle diğer davalıdan devralınan hisseler olmasa bile davalı ... ... ...'ın tek başına toplantı ve karar yeter sayısını sağlayacak hisseye sahip bulunduğu, davalının toplantıya katılsa dahi hisse adedi itibariyle karar nisabına etkilemeyeceği, şirket müdürünün görev süresinin dolması nedeniyle yeni müdür seçiminin yasal zorunluluktan kaynaklandığı, şirketin yasal olarak seçilmiş müdürünün bulunması nedeniyle kayyım atanmasına gerek olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, davalı limited şirketin 24.07.2007 tarihli ortaklar kurulu kararının iptali ve davalı şirkete kayyım atanması talebine ilişkindir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, davalı limited şirketin 24.07.2007 tarihli ortaklar kurulu kararının iptali ve davalı şirkete kayyım atanması talebine ilişkindir.

Devir tarihinde yürürlükte olan TTK’nın 520. maddesinde, bir pay devrinin şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartı ile hüküm ifade edeceği, devir hususunun pay defterine kaydedilebilmesi için, ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayenin en az dörtte üçüne sahip olması şartları ile birlikte, nihayet, anılan maddenin son fıkrasında, pay devri veya devir vaadi hakkındaki mukavele yazılı şekilde yapılmış ve noterde imzası tasdik ettirilmiş olmadıkça ilgililer hakkında dahi hüküm ifade etmeyeceği düzenlenmiştir.

Limited şirketlerde pay devrinin tarafları bağlaması bir başka ifade ile taraflar yönünden dahi geçerli olması yasada öngörülen pay paydaş çoğunluğunun devre muvafakat etmiş olmasına bağlı olup, bu muvafakat sağlanana kadar payın devri askıda kalmakta, payın devrinin ortaklar tarafından reddi halinde devir geçersiz hale gelmektedir. Bu durum limited şirketlerin yapısı özellikle kişi ortaklığına has öğeler taşıması dolayısı ile anonim ortaklıklar hukukunda savunulan bölünme teorisine (bağlı nama yazılı senetlerin tedavülüne bağlam engel olmaz) limited ortaklıklarda yer verilmemesinden ileri gelmektedir. (Poroy-Tekinalp-Çamoğlu Ortaklıklar ve Kooperatifler Hukuku İst. 2000 sh. 848) Bu açıklamalar uyarınca, davalı ... ... 26.06.2007 tarihli noterde düzenlenen sözleşme ile kendisine ait hisselerden 1000 adedini davacıya, 11.07.2007 tarihli sözleşme ile de geri kalan 3000 adetlik hissesini değer davalı eşine devretmiş, her iki devir işlemi de 31.07.2007 tarihinde oybirliğiyle alınan ortaklar kurulu kararıyla onaylanarak pay defterine işlenilmiştir. Yukarıda izah edilen yasa hükmü uyarınca davacıya yapılan pay devri işlemi 31.07.2007 tarihli ortaklar kurulu kararı ile hüküm ifade edeceğinden, iptali istenilen 24.07.2007 tarih 2007/01 sayılı ortaklar kurulu kararının alındığı tarih itibariyle davacının davalı şirket ortağı olduğundan söz edilemez. İptali istenen ortaklar kurulu kararı o tarih itibariyle şirket ortağı olan davalı ... ... ... ve pay sahipliği sıfatı henüz sona ermemiş şirket ortağı ... ... tarafından oybirliğiyle alınması nedeniyle yasaya uygun ve geçerli bir karar niteliğindedir. Mahkemece bu husus gözetilerek açılan davanın esasen açıklanan gerekçeyle reddi gerektiğinden sonucu itibariyle doğru olan yerel mahkeme kararının, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19057, Karar No: 2010/21843, Tarih: 28.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/19057 E.  ,  2010/21843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 30.4.2008 gününden başlayarak yıllık 15.000 lira olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 14.400 TL tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, 30.4.2008 dönemine ait kira parasının yıllık 15.000 TL olarak tesbit edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; kısa kararda 30.4.2008 tarihinden itibaren yıllık 14.400 TL kira parasının tesbitine, gerekçeli kararda ise 30.4.2010 tarihinden geçerli olacak şekilde kira parasının tesbitine karar verilmiştir.

Bu durumda, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan İçtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5684, Karar No: 2018/711, Tarih: 08.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/5684 E.  ,  2018/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 5510 sayılı Yasanın 21/4. fıkrasında "İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir" hükmü öngörülmüştür. Ayrıca kusur raporlarının da, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. Buna göre meydana gelen kazaların oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Eldeki davaya konu olayda yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, davaya konu kazada birden fazla kişinin öldüğü gözetilerek, kazada ölen diğer sigortalı/sigortalıların ve mevcut dosya sigortalısının davaya konu olayla ilgili ceza ve tazminat davaları bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varsa bu davadaki raporlar celbedilip, olayın nasıl gerçekleştiği ile tarafların kusur oranlarının ayrıntılı olarak değerlendirilebilmesi ve varsa diğer dava dosyalarındaki kusur oranları arasındaki çelişkilerin giderilmesi amacıyla, uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmadan ve mevcut çelişkiler giderilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi de bozmayı gerektirir.

Açıklanan sebeplerle davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25958, Karar No: 2014/4758, Tarih: 17.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/25958 E.  ,  2014/4758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/122416

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2012/1140 (E) ve 2013/42 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10068, Karar No: 2015/8445, Tarih: 16.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10068 E.  ,  2015/8445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : (Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi) Kapatılan Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun ruh sağlığına ilişkin olarak temin edilen raporlardan Adli Tıp Kurumul Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 07.05.2010 tarihli raporda mağdurun ruhsal travmaya maruz kaldığını gösterir bir bulguya rastlanmadığı tespitinin yapıldığı, Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim edilen 16.12.2010 tarihli raporda mağdurun ruh sağlığının etkilendiği şeklinde görüş bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunca düzenlenen 26.08.2011 tarihli raporda ise mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği anlaşılmakla, mevcut raporlar arasında çelişki oluşmasından dolayı mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f maddesi uyarınca Adli Tıp Genel Kurulundan rapor

aldırılarak olay nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin hazırlanacak rapor sonrası suça sürüklenen çocuklar haklarında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağına karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2710, Karar No: 2019/4646, Tarih: 19.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/2710 E.  ,  2019/4646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi Silahtarağa Mahallesi çalışma alanında bulunan 382 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, Asliye Hukuk Mahkemesi’nde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş, 01.02.1990 tarihinde yapılan imar çalışması neticesinde bu taşınmazdan ifrazen oluşturulan çekişmeli 669 ada 40 parsel sayılı taşınmaz tapu kütüğüne malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tescil edilmiştir. Davacı ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, çekişmeli 669 ada 40 parsel sayılı taşınmazın adına tescili için dava açmıştır. Mahkemece yargılama sonunda davanın usulden reddine, 382 ada 1 sayılı kadastral parselden imar uygulaması sonucu oluşturulan 669 ada 40 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine ilişkin işlemlerin olağan yöntemle tamamlanmak üzere kadastro tutanağı ve eklerinin ... Kadastro Müdürlüğüne iadesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosya içeriğine, toplanan delillere, ve kararda yazılı gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/433, Karar No: 2016/8952, Tarih: 04.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/433 E.  ,  2016/8952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki zemini başkasına ait taşınmazdaki ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava zemini başkasına ait taşınmazdaki ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu bağ omcaları ile zeytin ağaçlarının yaşı, adedi el atılan kısmın yüzölçümü dikkate alındığında kapama bahçe niteliğinde olduğu anlaşıldığından usuli kazanılmış hakka da dikkat edilerek gelir metoduna göre net meyve geliri esas alınarak ve zemine ekilebilecek münabeve ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra muhtesat bedelinin tespiti gerektiği düşünülmeden ağaçların maktu bedeline hükmedilmesi,

2)6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun uyarınca davalı idare harçtan muaf olduğu halde harç tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8254, Karar No: 2017/15942, Tarih: 14.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8254 E.  ,  2017/15942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi ... ada ....parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %31,18 ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.