muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1112, Karar No: 2021/4523, Tarih: 22.02.2021

Elektrik Üretim A.Ş.'nin 27.07.2006 tarih ve 26241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ana Statüsünde, şirketin amacı aynen "kamu yararını gözeterek, karlılık ve verimlilik ilkeleri çerçevesinde, güvenli sürekli, kaliteli, verimli, düşük maliyetli, çevreyi gözetir elektrik enerjisi üretimi ve satışı faaliyetinde bulunmak" olarak belirtilmiş olup, şirketin amaç ve faaliyetleri başlığı altında ise; "İlgili mevzuat hükümleri çerçevesinde üretim tesislerinde elektrik enerjisi üretmek", "Üretim tesislerinin işletilmesi ve kurulmasında diğer gerçek ve tüzel kişilerden bu konulara ilişkin hizmet almak", "Elektrik üretimi için gereken her türlü etüt ve projeler ile inşaat ve tesisleri yapmak, yaptırmak ve söz konusu tesislerin proje, tesis ve işletme aşamalarında ülkemiz çevre mevzuatına uygun olmasını sağlamak amacıyla gerekli her türlü önlemleri almak ve kendi paylarına düşen hukuki ve mali sorumluluk, ilgili şirket veya kuruluşlarda kalmak üzere aldırmak","Üretim tesislerinin yapılması, bakımı ve onarımı, rehabilitasyonu, işletilmesi ve genişletilmesi ile ilgili her türlü mal ve hizmetleri yurt içinden ve/veya yurt dışından tedarik etmek" "Amaç ve faaliyet konuları ile ilgili olarak ve sahip olduğu imkanlar kullanılarak bedeli mukabilinde, gerektiğinde araç ve gereç kiraya vermek ya da üçüncü şahıslardan kiralamak", "Elektrik üretiminde kullanılacak maden tesislerini kurmak, kurdurmak, işletmek veya hizmet alımı yoluyla işlettirmek" "İlgili mevzuatta tanınan tüm hak ve yetkilerle faaliyette bulunmak" "Mevzuat hükümleri, çerçevesindeki diğer görevleri yapmak" olarak belirlenmiştir. 07.10.2020 tarih ve 31267 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan en son yenilenen ana statüsünde de şirket amaç ve faaliyetleri aynı şekilde düzenlenmiştir.

4628 sayılı Kanun gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerinin hizmet alımı yoluyla verilebileceğini düzenlemiş, 6446 sayılı Kanun ise bu hükmü yürürlükten kaldırmış Kurul tarafından belirlenecek işlerin hizmet alımı yoluyla verilebileceği öngörülmüştür. Bu nedenle öncelikle dava konusu dönem içindeki tüm ihale sözleşmeleri ve şartnameler getirtilerek, ihale ile verilen işin yardımcı iş olup olmadığı, asıl işin verilmesi halinde; ihale sözleşmelerinin tarihlerine göre 4628 sayılı Kanun döneminde ise "verilmesi gerekli" ve "üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işleri" ya da 6446 sayılı Kanun döneminde ise "Kurul tarafından belirlenen" işlerden olup olmadığının tespit edilmesi gerekir. Alt işverenlik sözleşmeleri bu kanunlara yani kanuni yetkiye uygun olarak yapılmış ise, İş Kanununda öngörülen “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik uzmanlık gerektiren iş” ve Alt İşverenlik Yönetmeliğinde yer alan "mal veya hizmet üretiminin zorunlu unsurlarından olan, işin niteliği gereği işletmenin kendi uzmanlığı dışında ayrı bir uzmanlık gerektiren iş" şartı sınırlandırması burada aranamayacağından bu sözleşmeler geçerli olacaktır.

Geçerli olarak yapılmış hizmet alım sözleşmelerinin varlığı halinde; gerekirse işyerinde keşif icra olunarak teknik bilirkişi marifetiyle fiilen alt işverene verilen işin ne olduğu araştırılmalı, davacı işçinin ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmelidir. İşçinin alt işverene bırakılan işler dışında çalıştırılması yapılan sözleşmeleri muvazaalı hale getirmeyip, bu durum tespit edildiğinde sadece o işçi için asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu durumda diğer işçiler açısından geçersizlik veya muvazaanın varlığından söz edilemez.

Yapılacak araştırmada; verilen işin yardımcı iş niteliğinde olduğu ya da 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edildiği, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olduğu, davacı işçinin de bu ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırıldığı belirlendiğinde, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılarak tazminat ve işçilik alacakları bu tespite göre ve Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınmaksızın hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edilmediğinin, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olmadığı ya da davacının ihale ile verilen iş dışında çalıştırıldığının tespit edilmesi halinde ise davacı işçinin sendikası üyesi olduğu dikkate alınarak Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre şimdiki gibi davaya konu tazminat ve işçilik alacaklarıyla ilgili hüküm kurulmalıdır.

Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6106, Karar No: 2021/5591, Tarih: 20.09.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/6106 E.  ,  2021/5591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15.01.2020 gün ve 2019/892-2020/61 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili, davalı ... ..., davalı ... tarafından adli yardım talepli olarak istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 448. maddesi hükmü ve özellikle emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, gerek istem dilekçesinde ve gerekse de dosya kapsamında, davalılar..., ... ve ...’nin adli yardım taleplerini haklı gösterecek hiçbir dayanak bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından davalıların kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım taleplerinin HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Davalıların kanun yoluna ilişkin adli yardım taleplerinin reddi nedeniyle, davalılara işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği takdirde 6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların kanun yoluna ilişkin adli yardım taleplerinin REDDİNE, Dairemizin bu kararına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 12. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceğine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1088, Karar No: 2019/78, Tarih: 07.02.2019

**Ceza Genel Kurulu         2015/1088 E.  ,  2019/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 15-5

Sanık ...'in ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan TCK'nın 257/2 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen 08.04.2015 tarihli ve 15-5 sayılı hükmün, Yargıtay Cumhuriyet Savcısı, katılanlar vekilleri ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "Katılanlar ..., ... ve ..... vekillerinin temyiz isteğinin reddi ve bozma" istemli 16.11.2015 tarihli ve 5 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkındaki hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce 08.04.2015 tarihinde verilmiş olması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca temyiz incelemesi, 1412 sayılı CMUK'un, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken hükümlerine göre yapılmıştır.

Dosya kapsamı ve ilk derece mahkemesince verilen hüküm dikkate alındığında, Ceza Genel Kurulunca yapılacak temyiz incelemesi sırasında özellikle;

1- Katılanlar ....., ... ve ... vekilinin temyiz talebinin süresinde yapılıp yapılmadığının,

2- Sanığa atılı görevi kötüye kullanma suçunun unsurlarıyla sabit olup olmadığının,

Belirlenmesi hususları üzerinde durulacak olup, bu hususların ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Katılanlar ....., ... ve ... vekilinin temyiz talebinin süresinde yapılıp yapılmadığı;

İncelenen dosya kapsamından;

1- Katılanlar ....., ... ve ... vekilinin temyiz talebinin süresinde yapılıp yapılmadığının,

2- Sanığa atılı görevi kötüye kullanma suçunun unsurlarıyla sabit olup olmadığının,

Belirlenmesi hususları üzerinde durulacak olup, bu hususların ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Katılanlar ....., ... ve ... vekilinin temyiz talebinin süresinde yapılıp yapılmadığı;

İncelenen dosya kapsamından;

Hükmün verildiği 08.04.2015 tarihli oturumda hazır olanların yoklaması yapılırken katılanlar ... ve ... vekili ... ....., katılanlar ... ve ... vekili ...... ve Avukatlık Kanunu’nun 76 ve 95. maddeleri uyarınca Türkiye Barolar Birliğini temsilen gözlemci sıfatıyla ..... ......’ün duruşmaya katıldığının zapta yazıldığı, katılma istemleri konusunda hazır olan katılanlar vekillerinden ve Yargıtay Cumhuriyet savcısından diyecekleri sorulduktan sonra....., ....., .... (Köz), ....., .....,....., ..... ve .....'in kamu davasına katılmalarına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaası ve hazır olan katılanlar vekillerinden esas hakkında diyecekleri sorulduktan sonra “...Sanığın yokluğunda, bir kısım katılanlar vekilleri Av. ... ..... ve Av. ......'un yüzlerine karşı, katılanlar ve diğer katılanlar vekillerinin yokluklarında, Yargıtay C.Savcısı.....'in katılımıyla görüşe kısmen aykırı olarak hükmün yüze karşı verilenler yönünden tefhim, yokluğunda verilenler yönünden ise tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde hükmü veren Dairemize bir dilekçe verilmesi ya da zabıt kâtibine beyanda bulunup tutanak tutturup hâkime onaylatmak suretiyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu nezdinde temyizi kabil olmak üzere...” denilmek suretiyle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü verildiği,

Gerekçeli kararın Avukat ...’ya 08.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve hükmün, katılanlar ..., ...,....., ....., ...., ....., .....,....., ..... ve .....'in isimlerine yer verilerek Avukatlar ... ve ... tarafından 11.05.2015 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz edildiği,

İnceleme konusu dosyada on iki katılanın bulunduğu, katılanlar ... ve ...’ın vekilliğini Av. ... .....’nin, diğer on katılanın vekilliğini ise Av. .....’nın üstlendiği, Av. .....’nın farklı tarihlerdeki yetki belgeleriyle vekilliğini üstlendiği tüm katılanlar yönünden hükmü temyiz eden Av. ...’yı yetkilendirdiği, hükmün verildiği son oturuma bir kısım katılanlar vekili olarak iştirak eden Av. ......'un ise, Av. ..... tarafından yalnızca katılanlar ....., ... ve ... bakımından yetkilendirildiği ve hükmü temyiz etmediği,

Anlaşılmıştır.

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin birinci fıkrası; "Temyiz talebi, hükmün tefhiminden bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine yapılacak beyanla olur. Beyan tutanağa geçirilir ve tutanak hakime tasdik ettirilir.", ikinci fıkrası ise "Hükmün tefhimi sanığın yokluğunda olmuşsa bu süre tebliğ tarihinden başlar." şeklindedir.

Anlaşılmıştır.

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin birinci fıkrası; "Temyiz talebi, hükmün tefhiminden bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine yapılacak beyanla olur. Beyan tutanağa geçirilir ve tutanak hakime tasdik ettirilir.", ikinci fıkrası ise "Hükmün tefhimi sanığın yokluğunda olmuşsa bu süre tebliğ tarihinden başlar." şeklindedir.

Olağan kanun yollarından olan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davasının açılmış olması gerekir. Temyiz davasının açılabilmesi için de aranan iki şartın birlikte gerçekleşmiş olması gerekir. Bunlardan ilki süre, ikincisi ise istek şartıdır.

Anılan maddede temyiz süresinin yüze karşı verilen kararlarda hükmün tefhimi ile, yoklukta verilen kararlarda ise tebliğle başlayacağı, bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye veya bir başka yer mahkemesine verilecek dilekçe ile ya da zabıt kâtibine yapılacak beyanla temyiz talebinin gerçekleştirilebileceği, bu takdirde beyanın tutanağa geçirilerek hâkime onaylatılacağı belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi temyiz incelemesinin yapılabilmesi için, temyiz kanun yoluna başvuru hakkı bulunanların kararı tefhim veya tebliğ yoluyla öğrenmelerinin sağlanması kanuni bir mecburiyet olup, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Kararların Açıklanması ve Tebliği" başlıklı 35. maddesinin 2. fıkrasında da; "Koruma tedbirlerine ilişkin olanlar hariç, aleyhine kanun yoluna başvurulabilecek hâkim veya mahkeme kararları, hazır bulunamayan ilgilisine tebliğ olunur." hükmüne yer verilmiştir.

Bu bilgiler ışığında birinci konu değerlendirildiğinde;

Katılanlar ..., ...,....., ....., ...., ....., .....,....., ..... ve ..... vekili olan Avukat ..... tarafından yalnızca katılanlar ....., ... ve ... bakımından yetkilendirilen Av. ......'un, hükmün verildiği 08.04.2015 tarihli oturuma iştirak etmesi nedeniyle katılanlar ....., ... ve ... için temyiz süresinin hükmün tefhim edildiği 08.04.2015 tarihinde başladığı, ancak adı geçen katılanlar bakımından hükmün yasal süresinden sonra 11.05.2015 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz edildiği anlaşıldığından, katılanlar ....., ... ve ... yönünden temyiz talebinin süresinde olmadığının kabul edilmesi gerekmektedir.

2- Sanığa atılı görevi kötüye kullanma suçunun unsurlarıyla sabit olup olmadığına gelince;

İncelenen dosya kapsamından;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca gönderilen 31.01.2012 tarihli kadro cetveline göre; sanığın 27852 sicil numarası ile 15.12.1986 tarihinde Cumhuriyet savcısı olarak mesleğe başladığı ve 31.12.1995 tarihinde birinci sınıfa ayrıldığı,

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2012 tarihli ve 4124 sayılı yazısına göre; sanığın Eyüp Cumhuriyet savcısı olarak 15.01.1998 tarihinde, İstanbul Adliyesi ile Eyüp Adliyesinin birleştirilmesi sonucu İstanbul Cumhuriyet savcısı olarak da 22.08.2011 tarihinde görevine başladığı,

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2012 tarihli ve 4124 sayılı yazısına göre; sanığın Eyüp Cumhuriyet savcısı olarak 15.01.1998 tarihinde, İstanbul Adliyesi ile Eyüp Adliyesinin birleştirilmesi sonucu İstanbul Cumhuriyet savcısı olarak da 22.08.2011 tarihinde görevine başladığı,

Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Üçüncü Dairesince 31.05.2012 tarih ve 4018 sayı ile; sanık hakkında soruşturma maddelerindeki eylemlerinden dolayı gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu 2. Dairesine tevdi edilmesine karar verildiği,

Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu İkinci Dairesince 02.10.2012 tarih ve 226-625 sayı ile; sanığa isnat edilen eylemlere ilişkin soruşturma dosyasının incelenmesi sonucunda; olay tarihi üzerinden geçen süreye nazaran yapılan işlemler ve evrakın geldiği aşama birlikte değerlendirildiğinde, ilgili hakkında kovuşturma yapılması gerekli görüldüğünden, düzenlenecek iddianame ile birlikte Ağır Ceza Mahkemesine tevdi edilmek üzere soruşturma evrakı aslının 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği,

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca 23.11.2012 tarihli ve 42019-3373 sayılı iddianame ile; sanığın, atılı görevi kötüye kullanma suçunu işlediği hususunda deliller bulunduğuna yer verilerek, savunmasının mevcut delillerle değerlendirilip takdiri mercisine ait olduğundan, eylemine uyan TCK’nın 257/1-2, 53. maddeleri gereğince yargılanmasının ilgili Yüksek Yargıtay Ceza Dairesinde yapılması talebiyle 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununun 89. maddesi uyarınca son soruşturmanın açılmasına karar verilmesinin kamu adına talep ve iddia olunduğu,

Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesince 06.12.2012 tarih ve 414-509 sayı ile; olay tarihlerinde sırasıyla Eyüp ve İstanbul Cumhuriyet Savcılığı görevlerini yürüten sanığın 19.12.2000 ve 22.12.2000 tarihleri arasında İstanbul Bayrampaşa Cezaevinde gerçekleştirilen "Hayata dönüş" operasyonu hakkında başlatılan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/208053 (Eyüp Cumhuriyet Başsavcılığının 2000/21030) sayılı soruşturma evrakında yaptığı işler nedeniyle görevini doğru ve tarafsız yapamayacağı kanısını uyandırdığı, bu doğrultuda;

Soruşturmanın devam ettiği on bir yılı aşkın sürede operasyona katılan askeri personelin kimlik bilgilerinin tespiti hususunda ilgili makamlara yazılan müzekkerelere cevap vermeyen, olumsuz cevap bildiren veya istenilen bilgi ve belgeleri göndermeyen sorumlular hakkında yasal takibat başlatmadığı, İstanbul İl Jandarma Komutanlığının Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesine gönderdiği "Tufan" isimli Bayrampaşa Cezaevi müdahale planını bu süreçte temin edemeyerek soruşturmanın uzamasına sebebiyet verdiği,

Bir kısım kamu personelini koruyucu tarzda hareket ettiği, örneğin;

Bir kısım kamu personelini koruyucu tarzda hareket ettiği, örneğin;

Operasyonda görev aldığı iddia edilen ve katılanlar tarafından dosyaya sunulan 28.08.2007 (havale), 21.12.2009, 22.04.2011, 13.05.2001 tarihli dilekçelerle haklarında şikâyette bulunulan kamu görevlerinin herhangi bir sıfatla savunma veya beyanlarına başvurmadığı, operasyona ilişkin tutanağı imzalamaktan imtina eden ve haklarında şikâyette de bulunulan İstanbul Cumhuriyet Başsavcısı ve Cezaevi Savcısının tanık olarak dahi bilgilerine başvurmadığı, imzadan imtina gerekçeleri ile bilgi ve görgülerinin tespiti hususunda bir gayret sarf etmediği, vaki şikâyetlere ilişkin de bir işlem yapmayarak soruşturmayı faili meçhul evrak olarak sürdürdüğü,

Cezaevi özel müdahale planının "İcra" bölümünün "a" maddesinde "Fiili müdahale ve destek grubu" olarak gösterilen ve ayrıca ölüm ile yaralama olaylarının meydana geldiği C blokta konuşlandırılan özellikle Ankara Jandarma Komando Özel Asayiş Komutanlığına ait personelin kimlik bilgileri ile operasyon sırasında icrai eylemlerinin tespiti hususunda yeterli hassasiyeti göstermediği, bir kısmının ön soruşturma sırasında alınan beyanlarına itibar ederek haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verdiği,

Operasyonda görev alan ve fiili müdahale grubu içerisinde yer aldığı iddiasıyla haklarında 2010/123 sayılı fezleke tanzim edilen ve er olarak görev yapan 38 askerin ön inceleme aşamasında tespit edilen ifadeleri ile yetindiği, emir komuta zincirinin tespitine ve belirtilen askerlerin kimden hangi emri aldıklarına, ölüm ile yaralanmalara kimlerin sebebiyet verdiğine dair savunma ve beyanlarına başvurmadığı, ilgili jandarma komutanlıklarına müzekkere yazarak müdahalede görev alan kişilerin isim listesini göndermelerini istemekle yetindiği,

Operasyonda görev alan asker kişilerden hiç birisinin savunma veya beyanını bizzat tespit etmediği gibi ön soruşturma sırasında ve bir kısmı matbu olarak düzenlenen ifade tutanakları kullanılarak ön soruşturmacı rütbeli askerler tarafından alınan beyanlarla yetindiği, operasyonda görev alan bir kısım kamu görevlisinin ise ön soruşturma aşamasında dahi savunma veya beyanlarına başvurulmadığı hâlde ifadelerinin alınması konusunda bir çaba göstermediği,

Bu şekilde etkin bir soruşturma yürütmediği, CMK hükümleri çerçevesinde yasal hakları hatırlatılmak suretiyle ilgililerin savunma veya beyanlarını tespit etmeyerek ve asker şüpheliler hakkında yürütülen soruşturmada yine asker kişiler tarafından yasal hakları hatırlatılmadan alınan ifadelere itimat ederek fezleke tanzim ettiği veya kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verdiği belirtilerek TCK’nın 257/1-2, 53. maddeleri uyarınca yargılama yapılıp cezalandırılması istemiyle 2802 sayılı Kanun’un 89. maddesi uyarınca son soruşturmanın Yargıtayın görevli ceza dairesinde açılıp yapılmasına karar verildiği,

HSYK müfettişlerince düzenlenen 06.02.2012 tarihli inceleme tutanağına göre; Eyüp Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.12.2000 tarihinde Bayrampaşa Cezaevinde gerçekleştirilen "Hayata dönüş" operasyonu sonrasında hükümlü ve tutuklu koğuşlarından ele geçirilen silahların cezaevine sokulmasında ihmallerinin bulunduğu şüphesiyle 1615 infaz koruma memuru ve jandarma görevlisi hakkında 2001/10927 sayılı dosya kapsamında 765 sayılı TCK’nın 240 ve 245. maddelerini ihlal ettikleri gerekçesiyle soruşturma başlatıldığı,

Soruşturma sonucunda Cumhuriyet Savcısı ..... tarafından düzenlenen 16.07.2001 tarihli iddianame üzerine kovuşturma aşamasına geçildiği, düzenlenen iddianamede 1615 infaz koruma memuru ve jandarma görevlisi hakkında, 765 sayılı TCK’nın 240 ve 245. maddelerini ihlal ettikleri gerekçesiyle Eyüp 3. Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı ve dava dosyasının Mahkemenin 2001/934 esas sırasına kaydedildiği,

Eyüp 3. Asliye Ceza Mahkemesinin dava dosyasındaki sanıklardan infaz koruma memurları ile jandarma görevlilerinin yargılamalarının ayrı yapılması maksadıyla ayırma kararı verdiği ve infaz koruma memuru olan 155 sanığın davalarını 2007/240 esas sayılı dosya üzerinden sürdürdüğü,

Eyüp 3. Asliye Ceza Mahkemesinin her iki dava dosyasını da 23.06.2008 tarihinde sonuçlandırarak sanıklar hakkında 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşme kararı verdiği,

Eyüp Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.12.2000 tarihinde Bayrampaşa Cezaevinde gerçekleştirilen "Hayata dönüş" operasyonu sırasında direniş gösteren hükümlü ve tutuklulara ilişkin 2000/21034 sayılı evrak üzerinden yürütülen soruşturmanın 27.02.2001 tarihinde tamamlanarak Cumhuriyet Savcısı..... tarafından 167 şüpheli hakkında "Toplu ayaklanma" suçundan iddianame düzenlendiği, Eyüp 3. Asliye Ceza Mahkemesine açılan kamu davasının 2001/189 esas numarasına kaydedildiği,

Eyüp 3. Asliye Ceza Mahkemesince 2001/189 esas sayılı dava dosyasının da 28.04.2009 tarihinde sonuçlandırılması suretiyle sanıklar hakkındaki kamu davasının 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine karar verildiği ve kararın bir takım sanıklarca temyiz edilmesi nedeniyle dosyanın Yargıtay’a gönderildiği,

HSYK müfettişlerince İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/208053 (Eski 2000/21030 ve 2010/7832 sayılı soruşturma evrakı) esas sayılı dosyasının incelenmesi sonucu düzenlenen 13.02.2012 tarihli inceleme tutanağına göre; 2000/21030 sayılı soruşturma evrakının 01.04.2010 tarihli ve 2010/193 sayılı tefrik kararı ile bir kısım sanıklar ve suçlar yönü ile ayrılarak 2010/7832 sayılı soruşturmaya kaydedildiği ve soruşturmanın bu numara üzerinden sürdürüldüğü,