muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1593, Karar No: 2019/5293, Tarih: 11.03.2019

E)İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf başvurusunda; davacı hakkındaki disiplin soruşturmasının süresinde olmadığını, bu nedenle ceza hakkının ortadan kalktığını, disiplin kurulu kararının itiraz edilmeksizin kesinleştiği tespitinin hatalı olduğunu, iş yeri değişikliğinin keyfi ve hukuka aykırı olduğunu, yönetim hakkının kötüye kullandığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince davacının 13/05/2015 tarih, 66 sayılı disiplin kurulu kararı ile geriye dönük olarak izin ve rapor bitim tarihi olan 14/04/2015 tarihi itibariyle ihbarsız ve tazminatsız olarak iş akdinin feshedildiği ve fesih sebebinin de devamsızlığa dayandığı, 14/04/2015 tarihinde fesih işlemi yapılmış olmasının çelişki yarattığı, disiplin kurulu kararına itiraz üzerine neticesini bekleyen davacıya herhangi bir bildirimde bulunulmadığı, sonuçları hatırlatılarak iş başı yapması hususu ihtar edilmediği, feshin son çare olma ilkesinin gözetilmediği ,davacının 2008 yılında iş başı yaptığı, yaklaşık 7 yıllık kıdeminin bulunduğu, fesih yazısının içeriğinden ve rapor içeriğinden bir kısım soyut, suçlanan kişi ve ilgili olayların açıkça belirtilmediği, sadece duyumlara dayalı olarak tasarlandığı da tespit edilen eylemler nedeniyle 3 günlük maaş kesinti cezasının bile genel müdürlükçe kaldırıldığı, davacı hakkında görev yaptığı Tuzla'dan, günlük gelip gitmeye müsait olmayan bir mesafede bulunan Boğaziçi Bölge Koordinatörlüğü'ne geçici görevle gönderilmesinin cezai mahiyet taşıdığı, yevmiye cezasının kaldırılarak sadece davacının yer değişikliğinin uygun olabileceği kanaatinin bildirildiği karar doğrultusunda cezai mahiyette geçici görevlendirme yapılmasının yerinde olmadığı, yapılmış olsa dahi evli ve çocuklu olan davacının çalışabileceği mesafede görevlendirilmesinin mümkün olup olmadığının değerlendirilmediği, davacının bu konudaki disiplin kuruluna itirazlarının süresinde olmasına rağmen değerlendirmeye tabi tutulmadığı, itiraz süresinde değil denilerek tebliğ tarihi de belirtilmeden ve davacıya tebliğ yapılmadan, sonuçları hatırlatılmadan yapılan işlemin yerinde olmadığı ,tüm bu nedenlerle feshin geçerli nedene dayanmadığı, feshin son çare olma ilkesinin gözetilmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne ve ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak davacının işe iadesine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz talebinde bulunulmuştur.

H) Gerekçe:

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz talebinde bulunulmuştur.

H) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21'inci madde hükümlerine göre dava açabilir”. Getirilen bu düzenleme ile işçinin iş şartlarında esaslı değişikliği kabul etmemesi halinde işveren ya bu değişikliği yapmamak ya da iş akdini feshetmek zorunda kalmaktadır. Böylece işçi sadece kıdem tazminatı değil, sözleşmenin işveren feshine bağlanan bütün haklarını isteyebilmekte, iş güvencesi hükümlerinden yararlanma koşulları varsa feshin geçersizliğini ve işyerine iadeyi talep edebilme olanağını elde etmektedir. Başka bir anlatımla, işverenin iş akdinde esaslı bir değişiklik yapmak istediği durumlarda işçinin feshe zorlanması yerine sözleşmeyi fesih riski işverene yüklenmektedir.

İşveren tarafından iş şartlarında yapılan değişiklik, işverenin yönetim hakkı kapsamında kalıyorsa esaslı değişiklik sayılmaz. Kısaca, işveren yönetim hakkının kapsamında bulunan konularda tek taraflı değişiklik yapabilir. İşverenin yönetim hakkı yasadan, sözleşmeden ve işyeri uygulamasından kaynaklanabilir. Bu konuda en yaygını, işçinin imzaladığı sözleşme veya sözleşmenin eki niteliğindeki yönetmelik hükümleri ile değişiklik yapılmasını kabul etmesidir. Ancak yönetim hakkı kapsamında kalan değişikliğin, işçinin kişilik haklarına, emredici kurallara ve ahlaka aykırı olmaması, işverenin bu hakkını dürüstlük kuralına uygun kullanması gerekir. Bir başka anlatımla, işveren yönetim hakkı kapsamında kalan değişiklik yetkisi, sözleşme özgürlüğünün sınırları kapsamında incelenmeli, dar yorumlanmalı ve işverenin bu hakkı keyfilik denetimine tabi tutulmalıdır. Yönetim hakkı kapsamında kalan veya sözleşme ile kabul edilen ve geçerli sayılan değişikliklerde, işçinin işverenin bu talimatına uyması gerekir. Aksi halde, değişiklik esaslı değişiklik olmadığından işveren, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. h maddesi uyarınca ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etme veya görev yerine gitmemekten dolayı aynı maddenin g fıkrası uyarınca devamsızlık nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedenle fesih hakkına sahiptir. Her iki durumda da işçi iş görme borcuna aykırı davranmaktadır. İşveren haklı fesih yerine nedeni belirtmek, yazılı yapmak ve işçinin savunmasını almak sureti ile iş sözleşmesinin geçerli nedenle de feshedebilir.

Somut olayda davacı hakkında şikayet üzerine genel müdürlük makamı tarafından 14/02/2014 tarih, 3164 sayılı olurla yapılan araştırma ve inceleme raporunda, eğitim merkezinin yemekhanesinde ücretini ödeyerek ve kendisi tarafından alınmış olsa da kendisi için yemek yaptırması, ücretini ödeyerek dahi olsa eğitim merkezine ait damacana sulardan evine götürmesi ve ücretini ödemiş dahi olsa eğitim merkezindeki yüklenici firma elemanlarını öğle tatilinde başka bir iş yerine temizliğe götürmesi nedeniyle Çalışma Esaslarının Disiplin Bölümü 38.madde B-c ve B-h hükümlerinin uygulanması, davacının eylemlerinin çalışanlar arasındaki karşılıklı güven ve itibar duygusu gibi çalışma hayatının temel değerlerini sarsacak nitelikte olduğu ve çalışma düzenini de sarsacağı kanaatine vardıkları yönünde kanaat içerdiği, 09-10 Aralık 2014'de davacının raporlu olduğu, rapor bitimi 11/10/2014'de savunmasını verdiği ve savunmasında eğitim merkezinin yemekhanesinde ücretini ödeyerek yemek yaptırdığını, ücretini ödeyerek eğitim merkezine ait damacana sulardan evine götürdüğünü ve eğitim merkezindeki yüklenici firma elemanlarını öğle tatilinde başka bir iş yerine temizliğe götürdüğünü , TEDAŞ Genel Müdürlüğü Sendikasız İşçiler Merkez Disiplin Kurulu kararı, 06/01/2015 tarih ve 63 sayılı kararı ile 3 günlük yevmiye kesimi cezası ve başka bir yerde görevlendirilmesinde fayda olacağı kanaati ile genel müdürlüğe öneride bulunulduğu, disiplin kurulu kararı içeriğinde aynı ifadelerin yer aldığı, TEDAŞ Personel Daire Başkanlığı Genel Müdürlük makamınca "ceza tayinine yer olmadığı ancak ilgilinin tayini uygundur" şeklinde 13/02/2015'de karar alındığı, aynı gün tebliğ edildiği ve 20/02/2015'de tebliğ alındığı, 23/02/2015'de Tuzla'daki işine devam ettiği tutanakla da belirlenen davacının İstanbul Taksim'de bulunan Boğaziçi Bölge Koordinatörlüğü emrine geçici olarak görevlendirildiği, öncesinde davacının görevlendirme yazısını 11/03/2015'de tebliğ aldığı, 12/03/2015'de davacının avukatı aracılığıyla itiraz ettiği, 20/03/2015 tarihli tutanak içeriğiyle Tuzla'daki görev yerine geldiği ve itiraz sonucunu beklediği, 23/03/2015 tarihi itibariyle Tuzla'daki Eğitim Merkezi Müdürlüğü ile ilgisinin kesileceği ve gelmemesinin bildirildiği, yeni görev yerine gitmediği ve devamsızlık yaptığı gerekçesiyle haklı nedenle feshedilmiştir.

Somut olayda davacının savunmasında kabul ettiği üzere eğitim merkezinin yemekhanesinde ücretini ödeyerek yemek yaptırdığı ve eğitim merkezine ait damacana sulardan evine götürdüğü , eğitim merkezindeki yüklenici firma elemanlarını öğle tatilinde başka bir iş yerine temizliğe götürdüğü şeklindeki eylemleri sabittir. Davalı işveren, davacının sabit olan eylemleri sebebiyle işyerine yansıyan olumsuzlukları gözeterek idari bir tasarrufla işyerini değiştirerek davacıyı Taksim’e görevlendirmiş ancak bu değişikliği kabul etmeyen davacı bir süre daha eski görev yerine gitmeye devam etmiş ve Tuzla’daki işyerine gelmemesi, yeni görevlendirildiği işyerine gitmesi gerektiği belirtilmesine rağmen burada işe başlamamış ve iş akdi devamsızlık nedeniyle feshedilmiştir. İşverenin yaptığı görev yeri değişikliğinin geçerli bir nedene dayandığı açık olup işçinin bu değişikliği kabul etmemesi nedeniyle iş akdine son verilmesi İş Kanununun 22. maddesine uygun geçerli fesih olduğu anlaşılmakla mahkemece davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 44.40 TL karar-ilam harcından peşin alınan 27,70 TL'nin mahsubu ile bakiye 17,70 TL karar harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 180,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Kullanılmayan avansların talep halinde ilgilisine iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, kesin olarak 11.03.2019 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2198, Karar No: 2011/2924, Tarih: 31.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2198 E.  ,  2011/2924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, Manisa 1.İcra Müdürlüğü’nün 2009/3613 Esas sayılı dosyasında yapılan 26.06.2009 günlü hacze konu menkullerden 1500 adet derinin üçüncü kişi şirkete ait olduğunu, haciz adresinde 01.01.2007’den beri faaliyet gösteren ... Deri adlı iş yerinin sahibi ...’e tıraşlanmak üzere fason olarak teslim edildiğini, borçlu şirketin 2006 yılında iflas ederek haciz adresi ile ilgisini kestiğini,mahcuzlarla ilgisinin bulunmadığını, belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, “davacının sunduğu faturanın hacizden sonra düzenlendiğini, her zaman temini mümkün belgelerden olduğunu, istihkak iddiasının kanıtlanamadığını” belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “ödeme emri haciz adresinde sekreter imzasına tebliğ edilmişse de; Vergi Dairesi’nden getirtilen yoklama fişine göre bu adreste 21.11.2008’den itibaren ...’in faal olduğu, üçüncü kişinin sunduğu fatura kapsamında satın aldığı derilerden 1.500 tanesini fason traş yapılmak üzere ...’e teslim ettiği, aksinin kanıtlanamadığı“ gerekçesi ile davanın kabulü ile 1500 adet kromlu deri üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dava konusu haciz ödeme emrinin de tebliğ edildiği takip adresinde yapılmış, hacizde borçlu adına düzenlenmiş bir adet fatura ele geçmiştir. Kolluk tarafından mahallinde yapılan araştırmada, haciz tarihi itibarı ile haciz adresinde borçlu şirketin fiilen faaliyet gösterdiği belirlenmiştir. İİK’nnu 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi borçlu, dolayısıyla alacaklı yararınadır ve ispat yükü altında bulunan üçüncü kişinin sunduğu, hacizle aynı gün düzenlenmiş fatura, sonradan temini mümkün belgelerden olup, istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli değildir. Esasen davacı, ticari ilişki içinde olduğunu dahi kabul etmediği borçlu şirketin faaliyet adresine mahcuzları neden bıraktığını kanıtlayamamıştır.

Davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı biçimde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 31.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17659, Karar No: 2016/1510, Tarih: 18.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/17659 E.  ,  2016/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 20. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ..., ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içerisinde örneği bulunan ve kadastro teknisyenleri ...., ..., ...., ...., maliye temsilcisi ...ve muhtar ....imzalarını taşıyan tarihsiz güncelleme listesinde kullanıcıları değişmeyen parsellere de yer verildiği halde dava konusu olan 144 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bu listede yer almamasının sebebi ile taşınmaz hakkında 2010 ve 2013 yıllarında güncelleme yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise ilgili listenin tarihini de gösterir şekilde onaylı örneğinin, taşınmazın bulunduğu mahalde güncelleme çalışması yapılmış olup da dava konusu parsele listede yer verilmemiş ise sebebinin Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulması, bundan sonra karar düzeltme incelemesi yapılması için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34854, Karar No: 2013/28852, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34854 E.  ,  2013/28852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı, davalı İçişleri Bakanlığı vekili ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

02.11.2011 tarih ve 28103 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 659 karar sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 6/1. maddesinde, "İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir." hükmü kabul edilmiştir. Aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin, 2/1. maddesinin (ç) bendinde ise, düzenleme kapsamındaki idarelerin, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idareleri olduğu belirtilmiştir.

Anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin "dosyaların devri" başlıklı, geçici 1. maddesinde, idareler arasındaki dosya devirlerine ilişkin esaslar düzenlenmiş, maddenin ikinci fıkrasında "Bu Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki derdest dosyalar ile özel takip yetkileri çerçevesinde devredilecek derdest dosyaların devirleri, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde tamamlanır. Dosya devirleri yapılıncaya kadar bu dosyaların takibiyle ilgili olarak devir öncesi dosyayı takip eden idarece yapılan işlemler, ilgili idaresince yapılmış sayılır." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan Kanun Hükmünde Kararnamenin 6. ve geçici 1. maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 06.06.2013 tarih, 2011/145 esas ve 2013/70 karar sayılı kararıyla iptal edilmiş; iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür. İptal kararı, 23.11.2013 tarih ve 28830 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Eldeki davada, davacı işçinin Sahil Güvenlik Komutanlığı'na bağlı işyerinde çalıştığı anlaşılmakta olup, Sahil Güvenlik Komutanlığı, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) sayılı cetvelde yer almaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar neticesinde lüzumuna binaen;

Davalı İçişleri Bakanlığı'ndan ve dava dışı Sahil Güvenlik Komutanlığı'ndan, 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin halen yürürlükte bulunan geçici 1. maddesi uyarınca dosya devirlerinin yapılıp yapılmadığının sorularak, alınacak cevabi yazıların dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14784, Karar No: 2018/1728, Tarih: 27.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/14784 E.  ,  2018/1728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat, Adli emanette kayıtlı eşyaların karar kesinleştiğinde sahibine iadesine.

1-Sanığın katılan ... adına sahte bono düzenleyip kullanmak suretiyle üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; katılanın 850.000 TL bono düzenleyecek maddi imkanın bulunmadığını, alacaklı ...'ın arkadaşı olduğunu ancak aralarında bir ticari ilişki bulunmadığını, suç konusu bonoyu ...'in kendisini alacaklı olarak gösterip düzenledikten sonra sanığa ciro ederek vermiş olduğunu, sanığı tanımadığını ifade etmesi; sanığın, katılanı tanımadığını, ...'dan alacağı olduğunu, bu alacak karşılığında suça konu bonoyo cirolayıp kendisine verdiğini savunması; suça konu bono üzerindeki tanzimle ilgili yazılar ve birinci ciranta hanesindeki yazı ve imzalar ile sanığın ve katılanın yazı ve imzaları arasında irtibat tespit edilememesi, keşideci imzasının basit yapıda ve kolay tersimli imza olması nedeniyle imzanın sanığa veya katılana aidiyeti yönünde olumlu ya da olumsuz bir tespitte bulunulmasının mümkün olmadığı yönünde bilirkişi raporlarının bulunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, CMK'nın 48. maddesi hatırlatılmak suretiyle, ...'ın tanık olarak ifadesine başvurularak, suça konu bonoyu katılandan alıp almadığının ve borcuna karşılık sanığa ciro edip etmediğinin sorulması; bononun ön yüzündeki yazı, rakam ve imza ile birinci ciranta hanesindeki yazı ve imzanının ...'a ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; hükmün esasını oluşturan kısa kararda adli emanette kayıtlı suça konu senet aslı hakkında herhangi bir karar verilmediği halde, gerekçeli kararın hüküm bölümünde "Gebze Adli emanette bulunan 2010/1040 ve 2010/2703 sırasında kayıtlı eşyaların karar kesinleştiğinde sahibine iadesine" karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3708, Karar No: 2020/2142, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/3708 E.  ,  2020/2142 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27705, Karar No: 2013/39767, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/27705 E.  ,  2013/39767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanıklar hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanıkların sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanıkların savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.