muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7767, Karar No: 2015/9523, Tarih: 27.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/7767 E.  ,  2015/9523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah. Sıf.)

TARİHİ : 03/02/2015

NUMARASI : 2014/740-2015/77

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.02.2011 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davacının davasının kabulüne, asli müdahilin davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 03.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı şirket vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz incelemesi davalı S.. T.. vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 15.09.2015 günü için yapılan tebligat üzerine gelen olmadı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil, kabul edilmediği takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı, davalı arsa maliki Salih ile davalı yüklenici M.. Ltd. Şti. arasında 20.07.2007 tarihinde yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan 15 numaralı bağımsız bölümü yükleniciden 12.03.2010 tarihli sözleşmeyle 200.000,00 TL bedelle temlik aldığını, noter ihtarına rağmen tapu kaydının devredilmediğini ileri sürerek taşınmazın adına tescilini veya ödenen 200.000,00 TL bedelin 12.03.2010 tarihinden itibaren işleyen faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Asli müdahil, dava konusu bağımsız bölümü yükleniciden 01.08.2007 günlü sözleşmeyle kaba inşaat olarak temlik alıp eksikliklerini tamamladığını ve taşınmazı 2009 yılından bu yana malik sıfatıyla kullandığını ileri sürerek adına tescilini, 22.02.2013 günlü dilekçesiyle de tescil mümkün olmadığı takdirde ödenen 200.000,00 TL bedelin 01.08.2007 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalı M.. E.. Ltd. Şti.'den tahsilini istemiştir.

Davalı yüklenici, taşınmazı davacı S.. E..'ten aldığı borç karşılığı teminat olarak verdiğini, taşınmazı asli müdahil Mehmet’e bedeli karşılığı temlik ettiğini savunmuştur.

Davalı arsa maliki S.. T.., davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiş, hükmü, arsa maliki, yüklenici ve asli müdahil vekilleri temyiz etmiştir.

Davalı yüklenici, taşınmazı davacı S.. E..'ten aldığı borç karşılığı teminat olarak verdiğini, taşınmazı asli müdahil Mehmet’e bedeli karşılığı temlik ettiğini savunmuştur.

Davalı arsa maliki S.. T.., davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiş, hükmü, arsa maliki, yüklenici ve asli müdahil vekilleri temyiz etmiştir.

Dairemizin 13.05.2014 tarihli 2014/1984 Esas 2014/6216 Karar sayılı ilamı ile yüklenici ve asli müdahil vekillerinin temyiz itirazlarının reddine, davalı arsa maliki S.. T..'in temyiz itirazlarının kabulüyle "...Davaya konu olayda, yüklenici edimini arsa malikinin reddedemeyeceği oranda tamamlamış ise de yükümlülüklerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirmediği, eksik işler bulunduğu ve sözleşmeden kaynaklanan sosyal güvenlik kurumu ile yapı denetim giderlerinin mevcut olduğu, bunların toplam bedelinin de 91.151,95 TL olduğu bilirkişi raporuyla saptanmış olduğu, yükleniciden bağımsız bölümü temlik alan davacının bu bedellerin tamamından sorumlu bulunduğu bu nedenle, arsa malikini tescile zorlayabilmek için yüklenicinin halefi olan davacıya bu giderlerin tamamını depo etmek üzere süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, 5621 parsel sayılı taşınmazda 15 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, mahkeme veznesine depo edilen 69.084,20 TL'nin davalılardan S.. T..'e ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı yüklenici M.. E.. Ltd. Şti. vekili ile davalı arsa maliki S.. T.. vekili temyiz etmişlerdir.

1-Davalı yüklenici M... E... Ltd. Şti. vekilinin temyizi yönünden;

Davalı vekili Av. C.. A.. 04.09.2015 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmiş, dosyada mevcut 08 Temmuz 2013 tarihli ve 09201 yevmiye numaralı vekaletnamesinde temyizden feragate yetkili bulunduğu anlaşılmış olmakla, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı arsa maliki S.. T.. vekilinin temyiz itirazları yönünden,

a-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı S.. T.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı arsa maliki S.. T.. vekilinin temyiz itirazları yönünden,

a-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı S.. T.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

b-Dosyanın incelenmesinden bozma ilamında da belirtildiği üzere eksik iş bedelinin 23.728,50 TL, SGK pirim borcunun 46.879,75 TL ve yapı denetim firması borcunun 20.543,70 TL olmak üzere davacının sorumlu olduğu toplam bedelin 91.151,95 TL olduğu belirlenmiş ise de Antalya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 07.01.2015 tarihli yazısından işyerinin 30.01.2015 itibariyle 33.940,00 TL sosyal güvenlik prim borcu bulunduğu belirtildiğinden davacının sorumlu olduğu toplam bedelin prim borcunun azalması nedeniyle 78.212,20 TL olduğu anlaşılmaktadır. Davacı tarafından depo edilen 9.128,00 TL bedele ek olarak 69.084,20 TL eksik kalan bedel de mahkeme veznesine yatırılarak toplam 78.212,20 TL bedel depo edilmiş olmasına rağmen hüküm sonucunda 69.084,20 TL'nin davalı arsa maliki S.. T..'e ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklandığı üzere feragat nedeniyle davalı M.. E.. Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, (2-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. T.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2-b) numaralı bent uyarınca davalı S.. T.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hüküm sonucunun sekiz numaralı bendindeki "69.084,20 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "78.212,20 TL" ibaresinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14606, Karar No: 2017/25448, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14606 E.  ,  2017/25448 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10723, Karar No: 2019/2077, Tarih: 28.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/10723 E.  ,  2019/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davasında; sanığın, daha önceden tanıdığı...,... ve ...'in kendisini bağkurlu yapacağını söyleyerek adına şirket kurduklarını, sahte fatura düzenlemediğini, faturanın ne olduğunu bile bilmediğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a)Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki aslılları getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde;...,... ve ...'in CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b)...,... ve ... de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişilere ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların,...,... ve ...'e ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa-Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb-Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc-Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4550, Karar No: 2025/808, Tarih: 06.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/4550 E.  ,  2025/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2487 E., 2024/872 K.

KARAR : İstinaf talebinin esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/453 E., 2022/143 K.

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında Muğla ili Seydikemer ilçesi ... mahallesi 304 ada 2 parsel sayılı ve 1831,90 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle ve beyanlar hanesinde ''6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sayılmayan alanda kaldığı'' belirtilmek suretiyle, kullanıcısız olarak davalı Hazine adına tespit edilmiştir

Davacı vekili; kadastro tutanağının edinme sebebinde taşınmazın ... 'in kullanımında olduğunun belirtilmesine rağmen kullanım kadastro çalışmaları sırasında kullanıcısız olarak tespit edildiğini, önceki kullanıcı ... in taşınmazın kullanım hakkını davacıya yazılı belge ile devrettiğini ve taşınmazın halen davacı tarafından tarım arazisi olarak kullanıldığını belirterek, dava konusu taşınmazın davacının kullanımında olduğunun tespiti ile tutanağın beyanlar hanesine şerh verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadastro tutanağının edinme sebebinde; taşınmazın ... in işgalinde olduğu, bu durumun tanık beyanlarıyla örtüştüğü, ziraat bilirkişi raporuna göre, taşınmazda imar ihya çalışmalarının yapıldığı, kısmen toprak işlemesinin bulunduğu, kayalık alanda bulunan terasların arı yatağı olarak kullanıldığı, her ne kadar taşınmazda yoğun bir tarımsal kullanım yoksa da arı yatağı olarak kullanılmasının da ekonomik amaca uygun bir kullanım olarak kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın tespit tarihinden önce de tarım arazisi olarak kullanıldığı gerekçesiyle, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hükme karşı, davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, yukarıda açıklanan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince de davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

İlk Derece Mahkemesince, yukarıda açıklanan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince de davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Şöyle ki; dava, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkin olup, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek-4 üncü maddesi, "6831 sayılı Kanun'un 20.06.1973 tarihli Kanun'la değişik 2 nci maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı, kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle bu Kanun'un 11. maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak Hazine adına tescil edilir" hükmünü içermektedir.

Kullanım kadastrosu olarak isimlendirilen bu çalışmanın amacı, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin 5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanun'a eklenen Ek 4 üncü maddesi gereğince yapılan kadastro tespiti sırasında, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhtesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığının kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle Hazine adına tescil edileceğine yöneliktir. Bu maddeye dayanılarak açılacak davaların kabul edilebilmesi için, davacı tarafın taşınmazda fiili kullanımının olduğunu kanıtlaması zorunludur.

Ayrıca belirtmek gerekir ki; taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik yoluyla edinilmelerini düzenleyen 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713 üncü ve 3402 sayılı Kanun’un 14 üncü maddelerinde mülkiyet kazanımı için aranan davasız ve aralıksız, yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulundurma koşulu 3402 sayılı Kanun’un Ek 4 üncü maddesine göre yapılan kullanım kadastrosunda taşınmazı kullanan kişinin tespitinde aranmamaktadır. Zira kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinimde Kanun zilyet olunmasını ararken kullanım kadastrosunda fiilî kullanımı esas almaktadır.

Şu halde; yukarıda açıklandığı üzere, kullanım kadastrosunun, taşınmazların tespit tarihindeki fiili kullanım durumlarını belirlemeye ve bu fiili durumun hukuki zemine kavuşturulmasını sağlamaya yönelik bir çalışma olduğu dikkate alındığında, dosya kapsamındaki ziraat bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde taş setlerin, 3 adet 5-14 arasında değişen yaşlara sahip zeytin ağacının bulunduğu, taşınmazın kuzeyinin ise arı yatağı olarak kullanıldığı belirtilmiş olup,kullanım kadastrosu tespit tarihi ile keşif tarihi arasında 9 yıllık zaman diliminin bulunduğu da gözetildiğinde, taşınmazın yalnızca arı yatağı olarak kullanılması kanun koyucunun aradığı anlamda fiili kullanım olarak kabul edilemez.

Hal böyleyken, İlk Derece Mahkemesince taşınmaz üzerinde tespit tarihi itibariyle davacının fiili kullanımının bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

1. Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9255, Karar No: 2018/7596, Tarih: 03.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9255 E.  ,  2018/7596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan şirketin, sanık ... ve keşideci olarak görünen ... aleyhine icra takibi başlatması ve ...’nun imzaya itiraz etmesi sonucu takibin durması üzerine, sanık ... hakkında suça konu çekte sahtecilik yaptığı iddia edilerek açılan kamu davası ile ilgili olarak;

1- Suçtan zarar görmesi ihtimali bulunan ve suç konusu çekin keşidecisi olarak görünen ...’na iddianame örneği ile duruşma gün ve saatinin tebliğ edilmesi,

2- Sanığın savunmasında belirttiği ... ve ...’nın CMK’nin 48. maddesindeki hakları hatırlatılarak tanık olarak dinlenmesi, olay hakkındaki bilgileri ile suç konusu çekin ön yüzündeki keşideci imzasını kendilerinin atıp atmadığının, yazı ve rakamları kendilerinin yazıp yazmadıklarının sorulması,

3- Keşideci konumundaki ... ile sanıktan suç konusu çekin ön yüzündeki yazı ve rakamları kendilerinin yazıp yazmadıklarının sorulması,

4- Çekin ön yüzündeki imza, yazı ve rakamların kime ait olduğu dinlenen sanık ve tanıkların beyanları ile belirlenemediği takdirde; çekin ön yüzündeki imza, yazı ve rakamların sanık ile ... veya ...’nın eli ürünü olup olmadığı, yazı ve rakamların ...’nun eli ürünü olup olmadığı konularında bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

5- Kabule göre; kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine avukatlık ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, üye ...’ın değişik gerekçesi ve oy birliğiyle 03.10.2018 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin 03.10.2018 tarih, 2016/9255 Es, 2018/7596 Kr sayılı - yerel mahkeme kararının farklı gerekçelerle bozulmasına ilişkin çoğunluk görüşüne aşağıdaki değişik gerekçe ile katılmıyorum.

Sanığın 5237 TCK'nin 204/1, 62, 51. maddeleri ile 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2014 tarih 2013/666 Es 2014/276 Kr sayılı kararı usul ve yasaya aykırıdır.

Sanık ...’ın düzenleyen ... olan 10/11/2011 tarihli, 25.000 TL bedelli sahte çeki kullanmak suretiyle atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla yapılan kamu davasında şikayete konu çekten başka 16.000 TL ve 31.000 TL bedelli iki adet çekinde benzer şekilde ... tarafından keşideciden alınıp sanığa verildiği anlaşılmaktadır.

Soruşturma evresinde şüpheli sıfatıyla beyanı alınan ... ve onun ortağı olan ... bu hususu doğrulamaktadırlar.