muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9370, Karar No: 2017/17126, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9370 E.  ,  2017/17126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17251, Karar No: 2012/12624, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/17251 E.  ,  2012/12624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın işyeri çalışanı tanığı oyalayıp dikkatini dağıttığı sırada, müştekiye ait işyerinin içinde manken üzerinde duran deri montu yaşı küçük suça sürüklenen çocukların çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı Yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması,

2- Sanık ve suça sürüklenen çocukların çaldıkları deri montu, polis tarafından şüphe üzerine yakalanmaları üzerine, suça sürüklenen çocuk ...’in müştekinin işyerinden çaldığını açıklamak suretiyle henüz başvurusu bulunmayan müştekiye iadesini sağlaması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16314, Karar No: 2019/9801, Tarih: 11.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16314 E.  ,  2019/9801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçuna ilişkin kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ... 'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçuna ilişkin kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içinde mevcut Dr. Ekrem Tok Adana Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 14.09.2010 tarihli sağlık kurulu raporuna göre; sanık ...’da “opiat bağımlılığı ve kişilik bozukluğu" tanısının olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alındıktan sonra sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25984, Karar No: 2025/8076, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/25984 E.  ,  2025/8076 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/52 E., 2023/962 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/278 E., 2022/323 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5140, Karar No: 2012/8094, Tarih: 25.12.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/5140 E.  ,  2012/8094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... İnş. Taah. Tic. Gıda ve Tarım Ürn. Taş. San. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 07.06.2010 gün ve 2008/249-2010/379 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 04.05.2012 günlü geri çevirme kararında davalı vekilinin belirtilen adresine mahkeme kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği istendiği halde, mahkeme kararının gönderilmeyip sadece temyiz başvuru dilekçesi tebliğ zarfına eklendiği gibi 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 17. maddesi gereğince tebliğ yapılacak avukatın bulunmadığının yazılmamış olması sebebiyle geçersiz de olduğu anlaşıldığından;

Mahkeme hakimince gerekli özen ve dikkat gösterilerek ve kalem personeli uyarılmak suretiyle mahkeme kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı vekilinin ... Mah. 2. Sokak ... İşhanı Kat:1/12 ... adresine usulüne uygun biçimde tebliğ ettirilip temyiz süresinin geçmesi beklendikten ve temyiz halinde gerekli işlemler tamamlandıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için 2. kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17787, Karar No: 2015/8341, Tarih: 11.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/17787 E.  ,  2015/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 08/07/2014

Numarası : 2012/162-2014/354

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak davalı vekili tarafından duruşma istemi olmaksızın davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 435.maddesi gereğince davalı tarafın duruşma isteğinin süreden ve duruşma için gerekli masrafın yatırılmamış olması nedeni ile masraftan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının uzun yıllar devlet memuru olarak çalıştıktan sonra, emekli olduğunu, emeklilik sonrası hidroelektrik santralleri konusunda araştırma ve yatırımlar yapmak isteyen davalı şirkette 2002 yılında çalışmaya başladığını, alanında uzman ve ehil bir inşaat mühendisi olduğunu, davalı ile yazılı iş sözleşmesi imzalanmadığını, aylık sabit ücret ve sabit ücrete ek olarak proje müellifi olarak fizibilite raporlarının telif hakki bedellerinin ödeneceğinin kararlaştırıldığını, 14 adet fizibilite raporu hazırladığını, her bir rapor için enerji piyasasında bu raporların hizmet müellifi danışman ve denetleyicilerine ödenen telif kadar başka bir deyişle yapılması öngörülen tesis bedelinin %15'ine karşılık gelen etüd proje ve kontrollük hizmetleri tutarının 1/3'ünün telif hakkı olarak ödenmesi gerektiğini, hazırladığı 14 adet fizibilite raporunun 7 tanesinin lisans aldığını, üçünün inşaatına başlandığını, işletmeye açıldığını, diğer 7 tanesinin davalı şirketin diğer katılımcılara göre düşük bedel teklif etmesi nedeni ile başka firmaların üzerinde kaldığını, davacının fizibilite yapılan projelerde bölüm çalışmalarında liderlik yaptığını, kendi kadrosu ile çalıştığını, davacının değişik alanlarda rapor hazırlayan mühendislerin raporlarını, çalışmalarını bir araya getiren analizlerini gerçekleştiren, projelerin seçiminden lisans aşamasına kadar inşaatı gerçekleşen projelerde proje denetimi ve şantiye denetimine kadar fizibilite uygunluğunu denetleyen niteliklere sahip uzman bir inşaat mühendisi olduğunu, bu nedenle tam yetki ile donatıldığını, ancak hak kazandığı telif ücretinin ödenmediği gibi, çalışmalarının kuruma eksik bildirildiğini, iş sözleşmesinin haksız feshine rağmen kıdem ve ihbar tazminatı ile 2007 yılından itibaren hak kazandığı aylık sabit ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen aylık sabit ücretlerinin ve telif ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile davalı şirket arasında iddia edildiği gibi maktu bir ücret sözleşmesi olmadığı gibi, iddia edilen ücretlerinde tamamen hayal ürünü olduğunu, davacının inşaat mühendisi olarak 4857 sayılı İş Yasası hükümleri kapsamında davalı şirkete ilk olarak yönetim kurulu başkanına kendisinden talep edilen konularda danışmanlık hizmeti verdiğini, daha sonra ise yatırımı planlanan hidroelektrik santrallerinin fizibilite raporlarının hazırlanmasında diğer şirket çalışanları arasında eşgüdüm yaptığını, telif hakkı bedeli ödenmesi hususunda da aralarında bir anlaşma olmadığını, maktu bir ücret üzerinden anlaşmış olduklarını, bunun dışında başkaca bir ek ödeme noktasında olmadığını, fizibilite raporlarının eser olarak nitelendirilemeyeceğini, öyle bile olsa Yargıtay kararlarına ve 818 sayılı BK'nın 385. maddesine göre "işverenin tayin ettiği bir plan dahilinde bir eser meydana getirilmişse bu eser üzerindeki hakkın işverene ait olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir

Mahkemece bilirkişi heyetinden alınan rapor doğrultusunda, davacının 01/05/2005-18/04/2011 tarihleri arasında 5 yıl 9 ay 17 gün çalıştığı, yapılan ücret araştırmaları doğrultusunda kademeli olarak belirlenen ücretleri alabileceği, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshine ilişkin davalı işverenin kayıt ve belge sunmadığından kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ödendiği işveren tarafından ispatlanamayan ve bilirkişi raporundan hesaplanan bakiye aylık sabit ücret alacağının bulunduğu, telif ücreti konusundaki iddiasını ispat edemediği, kaldı ki fizibilite raporlarının eser sayılamayacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının hizmet süresi ihtilaflıdır.

Mahkemece davacının davalı şirkette 1.08.2005- 18.04.2011 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiş ise de, dosya içeriğinde bulunan davacının sunduğu vekaletnameler ve özellikle Antalya 7. Noterliği'nin 18.09.2003 tarihli davacıya davalı şirket yetkilisi tarafından verilen vekaletname, 2004 tarihli DSİ'ye sunulan bazı fizibilite raporlarının kayıt evrakında davacının isim ve imzasının bulunması, Marmara Üniversitesi Mühendislik Fakültesi'nin mahkemeye gönderdiği yazı ekindeki listede 20-22.10.2002 tarihlerinde ... ... Park Tesislerinde “Enerji Yönetimi Alt Grubu Atolye Çalışmaları” başlığı altındaki toplantıya .... Çimento'yu temsilen katılan olarak davacının isminin yazılı olması ve davacı tanıkları ile davalı tanığı E.. Ç..'ın beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde ve davalı şirketin kuruluş tarihi de dikkate alındığında davacının ek raporda tespit edildiği üzere 19.12.2002- 03.01.2012 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığı anlaşılmaktadır. Buna rağmen hizmet süresinin 01.08.2005- 18.04.2011 tarihleri arasında kabul edilerek buna göre hesaplanan kıdem tazminatının hüküm altına alınması hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 11/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6237, Karar No: 2017/16438, Tarih: 23.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/6237 E.  ,  2017/16438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, gece zammı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, sendika üyesi olan davacı işçinin, ... Belediye Başkanlığı İtfaiye Müdürlüğü bünyesinde 1985 yılından itibaren şoför olarak çalıştığını, Toplu İş Sözleşmesinin 42, 45 ve 46. Maddeleri gereği ödenmesi gereken bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, gece zammı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklı olarak ve alacakların başlangıcı olarak 2001 yılı belirtilerek davanın açıldığı, davanın öncelikle zamanaşımından reddi gerektiği, ayrıca fazla ... ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının olmadığı, gece çalışmasının ise Toplu İş Sözleşmesine aykırı hesaplanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Karar başlığında dava tarihinin 07/05/2008 yerine 01/07/20017 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Duruşmada tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.

6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK 297. Maddesi uyarınca gerekçe ile hüküm fıkrasının çelişmemesi, 298. Maddesine göre ise, gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna (kısa karara) aykırı olmaması gerekir.