muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/126, Karar No: 2020/60, Tarih: 23.01.2020

17. 6102 sayılı TTK’de limited şirkete ilişkin olmak üzere iki zorunlu organ öngörülmüştür. Şirketin karar ve irade organı olarak genel kurul (TTK m. 616), yönetim ve temsil organı olarak da müdürler (TTK m. 623) hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle limited şirket müdürleri, anonim şirketteki yönetim kurulu gibi organ niteliğine sahip bulunmaktadır. Müdürler, genel kuruldan farklı olarak daimi bir organdır. Şirketin kurulduğu andan (TTK m. 586), feshedilip tasfiyeye girdiği, hatta bazı durumlarda tasfiye sürecinde dahi (TTK m. 643, TTK m.535-536) şirketi yönetir, temsil eder. Böylece kullandığı yetki ve yapmış olduğu işlemlerle şirketin, ortakların, şirket alacaklılarının hak ve çıkarları üzerinde etkili olur. 6102 sayılı TTK’nın müdürler konusunda getirdiği en önemli yeniliklerden bir tanesi, 6762 sayılı TTK'da yer alan özden organ ilkesini terk ederek, seçilmiş organ ilkesini benimsemesidir. Gerçekten 6102 sayılı TTK’nın 623. maddesi gereğince şirket müdürlerinin esas sözleşmede gösterilmesi zorunlu sayılmış ve anonim şirketlerde olduğu gibi, seçilmiş yönetim ilkesi getirilmiştir.

18. TMK’nın 50/2. maddesi gereğince tüzel kişinin kanun ya da esas sözleşmeye göre yetkili organları tarafından yapılan hukuki işlemler ve diğer bütün fiiller tüzel kişiyi bağlar. Organın yaptığı işlemin veya fiilin tüzel kişiyi bağlaması organ sıfatına bağlı olarak yetkinin kullanılması ve organın fiilinin tüzel kişinin fiili sayılmasının sonucudur.

19. TMK’nın 50/3. maddesi gereğince tüzel kişinin sorumlu olduğu hâllerde haksız fiili gerçekleştiren organın kusurunun bulunması, organ sıfatına sahip kişi ya da kişilerin de zarar görene karşı sorumlu olmalarına yol açar. Bu hâlde zarar görene karşı hem tüzel kişi hem de kusurlu organ sorumludur ve aralarında müteselsil sorumluluk bulunur. Tüzel kişinin organının birden çok kişiden oluştuğu hâllerde haksız fiil, organı teşkil eden kişilerin tamamı tarafından işlenmemişse, sorumluluk sadece haksız fiili gerçekleştiren kişi ya da kişiler için ortaya çıkar.

20. Haksız fiilin bir türü olan ve zamanla ayrı bir müessese hâline gelen haksız rekabet, sadece işletmelerin ve rakiplerin değil, müşteriler başta olmak üzere tüm piyasa katılımcılarının ve kamunun da menfaatini gözeten, rekabet hakkının dürüstlük kuralları çerçevesinde kullanılmasını sağlamayı ve rekabet hakkının kötüye kullanılmasını engellemeyi amaçlayan bağımsız bir hukuki müessesedir (Nomer Ertan, Füsun: Haksız Rekabet Hukuku, İstanbul, 2016, s. 4). Bu hâliyle haksız rekabet müessesesi gereğince haksız rekabet teşkil eden eylemi gerçekleştiren kişinin tacir olup olmamasının da bir önemi bulunmamaktır. Bu itibarla haksız rekabeti gerçekleştiren organ kişisel olarak tüzel kişi ile birlikte müteselsil sorumludur.

21. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, davalı şirketin 24.12.2010 tarihinde kurulup tescil edildiği, şirketin kurucularının davalı ... ve dava dışı Saniye Koca olduğu, şirket sözleşmesi ile davalı ...’nın 10 yıl süreyle şirketi temsile münferiden yetkili müdür olarak atandığı, şirket müdürü ... tarafından Konya 7. Noterliğinin 30.12.2010 tarihli ve 2010/50221 sayılı düzenleme şeklindeki vekâletname ile davalı ...’nın genel yetkili ticari vekil olarak atandığı, şirket müdürü ...’nın davalı ...’nın kızı olduğu anlaşılmaktadır.

22. Davalı ... tarafından davalı şirketin kaşesi altında yazılıp imzalanan ve müşterilerine gönderilen ve ayrıca haksız rekabet teşkil ettiği hususu kesinleşen yazıda, kurucusu ve ortağı olduğu davacı şirketten ayrılarak davalı şirketi kurduğunu ve hizmetlerine bundan sonra “Öznetiş” olarak devam edeceğini belirtmiştir. Yine davalıların yargılandığı Konya 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/420 E. sayılı dosyasında davalı ... davalı şirketin hissesinin kendi adına kayıtlı olmasına rağmen öğrenci olması sebebiyle tüm işlerin babası tarafından takip edildiğini belirtmiş, davalı ... da şirketi kızı ile birlikte kurduklarını beyan etmiştir. Bu durumda davalı ...’nın davalı şirketin organı olarak hareket ettiği ve her hâlde şirket organı olan şirket müdürü davalı ... ile birlikte TMK’nin 50. maddesi gereğince kişisel sorumluluklarının değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

23. O hâlde davalı şirketin kaşesi altında davalı ... tarafından yazılan ve müşterilerine gönderilen yazının haksız rekabet teşkil ettiği ve bu hususun kesinleştiği, davalı ...’nın şirket müdürü olduğu ve davalı ...’nın ise şirket organı gibi hareket ettiği gözetilerek anılan davalıların TMK’nın 50. maddesi gereğince kişisel sorumluluklarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

24. Sonuç itibari ile Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine aynı Kanun’un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18843, Karar No: 2015/9707, Tarih: 22.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/18843 E.  ,  2015/9707 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm davacı ve davalılar ... ... Genel Müdürlüğü ile . ...vekillerince süresi içinde temyiz edilmiş, davalılar ...... ... Genel Müdürlüğü ile ..... vekilleri tarafından duruşma istenmiş ise de; davalı ..... .... Genel Müdürlüğü'nün duruşma isteğinin miktardan, davalı .....'nin duruşma isteğinin mahiyetten reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... ...’nin tüm, davalı ... ... Belediye Başkanlığı .... Genel Müdürlüğü’nün 2 nolu bendin, davacının 3 nolu bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2. Davalı .... Genel Müdürlüğü’nün temyizi yönünden;

Davacı vekili, davacının davalı ..... ve ona bağlı .... Genel Müdürlüğü’ nün ihtiyacı olan personelin davalı ..... tarafından karşılandığını, müvekkilinin de uzun süre önce bu şekilde işe alınıp kadrosu ... ....’ de görülmesine rağmen gerçekte ... Genel Müdürlüğü’ nün ulaşım araçlarında hat şoförü olarak çalıştığını, işe alınırken, alındıktan sonra meslek içi eğitimde ve işin gördürülmesi sırasında her türlü amir ve talimatı .... Genel Müdürlüğü yetkililerinden aldığını, toplu taşım ve ulaşım hizmetlerinin Belediyelerinin asli görevleri arasında yer aldığını, tüm bu nedenlerle ... .... ile ... Genel Müdürlüğü arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunu iddia ederek .....ile diğer davalılar ..... ve .... Genel Müdürlüğü arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespiti ile müvekkilinin baştan itibaren ..... ve ... Genel Müdürlüğü'nün işçisi sayılmasını, müvekkilinin işe başlama tarihinden itibaren ilave tediye alacağı ile .... Genel Müdürlüğü‘nün işçilerine ödediği ücret ve Toplu İş Sözleşmesi’nden kaynaklı fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ...... hakkında husumet yönünden ret kararı, diğer davalılar arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğunun tesptine ve ilave tediye alacağının tahsiline, fark alacak talebinin reddine karar verilmiştir.

Bilirkişi ilave tediye hesaplamasını yaparken dosyaya sadece 2013 yılına ilişkin bazı ücret bordroları ibraz edildiğinden, tüm bordrolar bulunmadığından, TİS düzeninin bulunduğu ... ... işyerlerinde işçilerin asgari ücretin üzerinde ücretle çalıştığı emsal dava dosyalarındaki bilgilerden tespit olunduğundan ibraz olunan bordrolardaki ücret asgari ücrete oranlarak muhtemel ücreti üzerinden ilave tediye alacağını hesaplanmıştır.

Bilirkişi ilave tediye hesaplamasını yaparken dosyaya sadece 2013 yılına ilişkin bazı ücret bordroları ibraz edildiğinden, tüm bordrolar bulunmadığından, TİS düzeninin bulunduğu ... ... işyerlerinde işçilerin asgari ücretin üzerinde ücretle çalıştığı emsal dava dosyalarındaki bilgilerden tespit olunduğundan ibraz olunan bordrolardaki ücret asgari ücrete oranlarak muhtemel ücreti üzerinden ilave tediye alacağını hesaplanmıştır.

Davalı işyerinin tüm ödemelerinin kayda dayalı olması gerektiği, bu durumda bilinmeyen dönem ücretinden sözedilemeyeceği, Mahkemece eksik kayıtlar getirilerek usulü kazanılmış hakka da dikkat edilerek kayıtlardaki ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanması ve bu miktarın karara esas alınması gerekliliği gözetilmeyerek eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

3. Davacı temyizi yönünden;

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun belediyenin yetki ve imtiyazları başlıklı 15/F maddesinde ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu‘nun 7/p maddesinde toplu taşıma sistemlerini kurmak, kurdurmak, işletmek ve işlettirme işlerinin Büyükşehir Belediyesinin görev ve yetkileri arasında sayıldığı, davalı .....nin toplu taşım hizmetlerini kendine bağlı ... Genel Müdürlüğü aracılığı ile yürüttüğü, ... Genel Müdürlüğü’nün 27.07.1943 tarh 4483 sayılı ..... İmtiyazıyla Tesisatının Satın Alınmasına Dair Mukavelenin Tasdiki ve Müessesenin İşletilmesi Hakkındaki Kanun ile kurulmuş .....ne bağlı ancak ayrı kamu tüzel kişiliğine haiz müstakil bütçeli kamu kuruluşu olduğu, .... Genel Müdürlüğünün yerine getirdiği hizmetlerin sözleşme ile değil kanunla kendine verilmiş toplu taşım hizmetleri olması, ayrı tüzel kişiliği bulunması nedenleri ile ..... ile asıl-alt işveren ilişkisi içinde olduğunun ileri sürülemeyeceği açık olmakla birlikte ...’de ulaşım hizmetlerinin ..... tarafından yerine getirilmesi nedeniyle davacının husumette yanılarak davayı ... yanında ....’ne de yönelttiği, hasımda yanılmanın kabul edilebilir nitelikte olduğu bu nedenle hakkında dava reddedilen ..... yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceğinin dikkate alınmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının davacı ve davalı .... Genel Müdürlüğü’ne iadesine, davalı .....'den temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6286, Karar No: 2023/1977, Tarih: 03.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6286 E.  ,  2023/1977 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kadastro öncesi nedene dayalı mera tahsis kararı verilen yer hakkında mülkiyetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin murisine ceddinden kalan, muris tarafından uzun süreden beri ekilip dikilen ve hayvan barınağı olarak kullanılan dava konusu yer 15.05.2006 tarihli 896 karar numaralı kadastro komisyon kararına istinaden mera olarak sınırlandırılmış ise de söz konusu yerin kadim yada tahsisli mera olmadığı, sınırlandırma tarihine kadar zilyetlikten kaynaklı kazanma koşullarının oluştuğu dikkate alınarak dava konusu yerin mülkiyetinin davacılar adına tespitini, 15.05.2006 tarihli ve 896 karar numaralı kadastro komisyon kararı ile yapılan sınırlandırmanın iptali ile ... mah. İntaşı mevkii 190 ada 6 parselde kayıtlı taşınmazın yaklaşık 19.000 m2 sinin mülkiyetinin müvekkillere ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu yerlerin ziraat bilirkişi heyeti raporunda da açıklandığı üzere vasıf olarak tarım arazisinden ziyade mera vasfı taşıması ve mera bütünlüğü oluşturması nedeniyle mera niteliğinde bulunduğu; mera niteliğindeki taşınmazların zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 2006 yılında yapılan Kadastro çalışmalarında mera olarak sınırlandırılmış olması nedeniyle, müvekkilleri bu taşınmazda tarımsal faaliyet yapamadıklarını, dava konusu edilen taşınmazın kadim ve tahsisli mera olmadığını, istinaf taleplerinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 2006 yılında yapılan Kadastro çalışmalarında mera olarak sınırlandırılmış olması nedeniyle, müvekkilleri bu taşınmazda tarımsal faaliyet yapamadıklarını, dava konusu edilen taşınmazın kadim ve tahsisli mera olmadığını, istinaf taleplerinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içeriğine ve toplanan delillere göre 19.08.2019 tarihli fen bilirkişi raporunda A ile işaretlenen taşınmazda taşı temizlenen bölümlerinde tarım yapıldığı belirtilmişse de; B ve C harfi ile işaretlenen taşınmazlarla beraber aşırı eğimli, tarıma elverişsiz, taşlık ve kayalık unsurunun hakim olduğunun ziraat bilirkişi kurulu ile jeodezi ve fotogrametri bilirkişi raporu ile belirlendiği, mera vasfıyla sınırlandırılan 190 ada 6 parselin diğer bölümleri ile bütünlüğü değerlendirildiğinde zilyetlikle kazanıma elverişli yerlerden olmadığı kanaatine varıldığından davanın reddine dair mahkeme kararında hukuka aykırı yön görülmediği gerekçesiyle; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mera tahsis kararı verilen yerin mülkiyetin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun; 14. maddesinin ilgili kısımları şöyledir;"Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.

(Değişik ikinci fıkra: 3/7/2005 - 5403/26 md.) Sulu veya kuru arazi ayrımı, ... Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümlerine göre yapılır."

17. maddesinin ilgili kısımları şöyledir;"Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir."

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kadastro sonucu, ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 190 ada 6 parsel sayılı 6.578.669,28 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 120,60 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1790, Karar No: 2025/2529, Tarih: 04.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2024/1790 E.  ,  2025/2529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1815 E., 2021/2679 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ın, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin bu kapsamda olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk derece Mahkemesince yapılan yargılamada, son celse olay anına ilişkin CD görüntülerinden ...Merkez'e ait kamera görüntüsü izlendiğinde; 22.56;12'de sanık ... ile birlikte katılanın yan yana yürüyerek görüntüye girdikleri, 22.56;17'de katılanın ayağı takılarak dizinin üzerine düştüğü, bu esnada sanık ...'in de ayakkabısına basmış olması sebebiyle sanığın da ayakkabısını düzelttiği, sonrasında katılanın kalktığı ve birlikte yürümeye devam ettiklerinin tutanağa bağlandığı ve "alınan doktor raporunda darp öyküsünde ve netice kararda bileklerinde herhangi bir ekimoza rastlanılmadığının görüldüğü, dizinde meydana gelen yaralanmasının ise yukarıda cd izleme sonucu yapılan tespitte sanık ile yan yana yürüdükleri esnada ayağının takılarak düşmesi sonucu meydana geldiğinin anlaşıldığı, iddia ettiği böyle bir olay sonrasında sanık ... ile yan yana yürüyerek olay yerinden uzaklaşmasının da hayatın olağan akışına uygun görülmediği, müştekinin beyanlarında da altın zincirinin boynundan çekildiği bir diğer beyanında çantasından alındığı şeklinde çelişkili beyanlarda bulunduğunun görüldüğü," gerekçesiyle sanıklar hakkında beraat kararı verildiği, son celse katılanın duruşmada bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılamada ise bu hususun katılana sorulmadığı anlaşılmakla, dosya arasında bulunan görüntü inceleme tutanağı ve CD lerde katılana cebir uygulandığında ilişkin görüntünün bulunmadığı, yukarda bahsi geçen CD ye ilişkin görüntü incelenmesinde de katılanın, sanığın ayağına takılarak kendisinin diz üstü düştüğü, katılanın adli raporunda da sağ dizde sıyrık tarzı lezyon olduğunun bildirildiği anlaşılmakla tüm bu hususlar katılana sorulup açıklattırılıp kanıtlar bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.03.2025 tarihinde karar verildi.