muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4238, Karar No: 2015/4709, Tarih: 01.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/4238 E.  ,  2015/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarihi :20.03.2014

Numarası :2009/434-2014/154

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, fazla ödemenin yüklenici ve idare elemanlarından tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin; davanın reddine dair kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/148 Esas sayılı dosyasıyla davalılar E.. Ç.., B.. Ö.. ve Z.. Ö.. ile davalı yüklenici şirket yetkilileri hakkında resmi belgede sahtecilik ve edimin ifasına fesat karıştırmak suçlarından kamu davası açıldığı ve davanın halen derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Olaya zaman bakımından uygulanması gereken mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi uyarınca ceza yargılamasında sübuta eren maddi olgular hukuk hakimini bağlar. Bir başka deyişle ceza davasında, sübuta eren maddi vakıaların hukuk davasında nazara alınacağı açıktır. Görülmekte olan ve henüz kesinleşmediği anlaşılan ceza davasının sonucu hukuk davasını etkileyecek niteliktedir.

Mahkemece yapılması gereken iş, ceza davasının kesinleşmesini beklemek, ceza davası kesinleştikten sonra ceza yargılamasında sübuta eren maddi olguları ve toplanan tüm delilleri birlikte değerlendirmek ve sonucuna uygun karar vermekten ibarettir. 6100 sayılı HMK'nın 165. maddesi hükmü gereğince ceza davası bekletici mesele yapılmadan ve sonuçları değerlendirilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı iş sahibi idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı iş sahibi idare yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21233, Karar No: 2014/20213, Tarih: 18.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/21233 E.  ,  2014/20213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2012

NUMARASI : 2010/414-2012/453

DAVA :Davacı, rekabet yasağından kaynaklanan cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının iş akdinde düzenlenen rekabet etmeme yasağına aykırı davrandığını ileri sürerek, cezai şart alacağı talebinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davalının ileri sürdüğü gibi sır saklama ve şirketin iştigal konularında rekabet etmeme yükümlülüklerine aykırı hareket etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında, uyuşmazlığın çözümünde hangi mahkemenin görevli olduğu konusunda ihtilaf bulunmaktadır.

Somut olayda davacı, davalının iş akdinde düzenlenen rekabet etmeme yasağına aykırı davrandığını ileri sürerek, cezai şart alacağı talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27/02/2013 tarih ve 2012/9-854 E – 2013/292 K sayılı kararında özetle; işçi ile işveren arasında olsa dahi rekabet yasağından kaynaklanan davaların mutlak ticari dava niteliğinde bulunduğu, mutlak ticari davalara bakma görevinin ise Ticaret Mahkemesine ait olduğu belirtilmiştir.

İş bu davanın rekabet yasağından kaynaklanan bir dava olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun yukarıda belirtilen kararı karşısında, mahkemece Ticaret Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2365, Karar No: 2021/14936, Tarih: 26.05.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/2365 E.  ,  2021/14936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre hükümlü müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Yargılamanın yenilenmesine ilişkin talebin kabulüne karar verildikten sonra,yeniden yapılan yargılama sonucunda hükümde değişiklik yapılmaması halinde önceki hükmün onaylanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüt yaratılacak biçimde yeniden hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 323/1. maddesine aykırı davranılması,

2) Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 05.10.2016 yerine, 10.10.2016 yazılması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlünün TCK'nın 109/2-3-f,62,53 maddeleri gereğince cezalandırılmasına ve CMK'nın 231. ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin 1.,2.,3.,4. ve 5. fıkraları hükümden çıkarılarak yerine, ''Yargılamanın yenilenmesi talebinin CMK'nın 323/1.maddesi uyarınca esastan reddi ile ... Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2010 tarih, 2009/60 esas, 2010/37 karar sayılı kararının ONAYLANMASINA'' ibarelerinin eklenmesi ve gerekçeli karar başlığındaki karar tarihinin ''05.10.2016'' olarak düzeltilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4688, Karar No: 2017/7976, Tarih: 06.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/4688 E.  ,  2017/7976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 20/02/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve hükmün yayınlanması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile hükmün yayınlanması isteminin reddine dair verilen 23/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve hükmün yayınlanması istemine ilişkindir. Mahkemece, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, hükmün yayınlanması talebinin ise reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; ... ... Gazetesi'nin 12/09/2013 tarihli nüshasında davalı ... tarafından kaleme alınan ''...'u Koruma Kanunu'' başlıklı yazı ile müvekkilinin kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu yazının haber verme ve eleştiri sınırları içerisinde kaldığını belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yazı ile davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesi ile manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün yayınlanması talebi ise reddedilmiştir.

Taraflar arasında yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak, '’Davanın kısmen kabulü ile 25.000 TL manevi tazminatın 12.09.2013 tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda ise, ''Davanın kısmen kabulü ile 25.000,00 TL’nın 09.07.2013 tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine'' şeklinde hüküm kurulmuş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında faiz başlangıcı yönünden açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3691, Karar No: 2024/461, Tarih: 05.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/3691 E.  ,  2024/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında ...Köyü çalışma alanında bulunan tapuda davacılar ve müşterekleri adına kayıtlı eski 1039 parsel sayılı 39.772 metrekare yüz ölçümdeki taşınmaz yeni 111 ada 63 parsel numarası ve 31.346,02 metrekare yüzölçümü ile, davalı adına kayıtlı eski 301 parsel sayılı 35.500 metrekare yüzölçümdeki taşınmaz yeni 111 ada 65 parsel numarası ve 51.079,32 metrekare yüzölçümü ile komisyon kararı sonucu tespit edilmiştir.

Davacılar vekili vekili uygulama kadastrosunun hatalı yapıldığı, müvekkillerine ait taşınmazın bir kısmının davalı parsel sınırları içinde bırakıldığı iddiası ile tespite itiraz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince uygulama kadastrosunun usul ve kanuna uygun yapılmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne; Hatay ili Yayladağı ilçesi Eğerci Mahallesi 111 ada 63 (eski 1039) nolu parselin uygulama tespitinin iptali ile; 03/09/2019 tarihli bilirkişi heyeti ek raporu 14. sayfada, krokide (A) ve (B) harfi ile gösterilen 5.601,78 ve 5.971,56 toplam 11.573,34 metrekarelik kısmın davalı 111 ada 65 nolu (eski 301) parselden alınarak 111 ada 63 nolu parsele eklenmesine, 111 ada 63 nolu parselin 42.919,36 metrekare olarak, 111 ada 65 nolu parselin 39.505,98 metrekare olarak tapuya tesciline karar verilmiş; davalı vekilinin istinaf istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, davalı vekili tarafından bu kez temyiz isteminde bulunulmuştur.

Somut olayda mahkemece (A) ve (B) harfi ile isimlendirilen kısımların ilk tesis kadastro pafta haritalarına göre davacı parselinde olması gerektiği, bu kısımların uygulama kadastrosu ile davalı parseline eklendiği, davacının parselindeki alan azalmasının nedeninin bu olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde sonuca gidilmiş ise de bu kabule katılmak mümkün değildir. Şöyle ki; hükme esas alınan 03.09.2019 tarihli bilirkişi raporunda; krokilerde (A) ile gösterilen alan, buğday ekili alanı göstermekte olup 1973, 1978 ve 1985 hava fotoğrafi üzerinde yapılan çalışmalarda bu alanın kadimden beri eski 301 nolu parsel sınırlarında kullanıldığı ve ekili dikili olduğu, hava fotoğraflarında da görülebileceği şekilde 111 ada 65 nolu parsel ile 111 ada 63 arasındaki kot farkları ve sınırlarda görülen çalılık ve kayalıkların bu iki parselde evvelden beri doğal sınır olarak mevcut olduğu belirtilmiştir. Her ne kadar hava fotoğraflarında görülen fiili kullanıma değer verilemez ise de; bilirkişi raporunda açıklanan taşınmazlar arasında mevcut kot farkının sabit sınır olup olmadığının Mahkemece değerlendirilmesi gerekir.

Hal böyle olunca İlk Derece Mahkemesince yapılması gereken mahallinde yeniden keşif icra edilerek, taşınmazların değişik açılardan çekilmiş fotoğraflarının denetime elverişli olacak şekilde dosya arasına konulduktan sonra, zemindeki kot farkının sabit sınır olup olmadığının değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi iken eksik inceleme yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru görülmemiş; açıklanan sebepler ile hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11502, Karar No: 2024/11905, Tarih: 02.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/11502 E.  ,  2024/11905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/306 D.İş, 2022/383 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Daire eksiklik talep yazısı ile "...hükme dayanak oluşturan kusur raporu ve 09.11.2021 tarihli maluliyet raporu ile Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/165 Esas sayılı dosyasının dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksikliğin (ceza dosyasının mümkünse aslı, değilse sıralı okunaklı tam suretinin fiziken gönderilmesi suretiyle) giderilmesi..." gerektiği belirtildiği anlaşılmıştır. Ancak, bu güne kadar sadece ceza dosyasının bir kısım içeriği UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş, tamamı gönderilmediği gibi, maluliyet raporu ve kusur raporu da henüz gönderilmemiştir.

1. Hükme dayanak oluşturan kusur raporu,

2. 09.11.2021 tarihli maluliyet raporu,

3. Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/165 Esas sayılı dosyasının dosyası yönünden, sözü geçen eksiklikler usul ekonomisi de gözetilerek gereken dikkat ve özen gösterilmek suretiyle giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17664, Karar No: 2017/9895, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17664 E.  ,  2017/9895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2750, Karar No: 2025/568, Tarih: 03.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/2750 E.  ,  2025/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1483 E., 2024/704 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne, davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/6 E., 2022/4 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın reddine

karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi Gazimustafakemalpaşa Mahallesi çalışma alanında bulunan 4 ada 86 parsel sayılı 1.099,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, komisyon kararıyla, vergi kaydı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenleriyle ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi Gazimustafakemalpaşa Mahallesi 4 ada 86 parsel sayılı taşınmazda kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı iktisap koşullarının davalı lehine oluşmadığını ileri sürerek, komisyon kararının iptali ile taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... 1956 ve 1968 tarihli hava fotoğraflarında taşınmazın sınırların mevcut olduğu ve kültür tarım arazisi vasfında davalıların murisi tarafından eklemeli olarak zilyetliğinin sürdürüldüğü, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanım koşullarının davalılar lehine oluştuğu ..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "... esasa yönelik istinaf talebinin yerinde olmadığı ancak davalı ... Gayrimenkul İnşaat Taahhüt Turizm Ticaret Anonim Şirketinin ilk derece mahkemesince resen dahil edilmesinden dolayı davacının sorumluluğu bulunmadığı, bu nedenle vekalet ücreti yönünden verilen kararın hatalı olduğu ..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın reddine

karar verilmiş ve iş bu karar, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

karar verilmiş ve iş bu karar, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6517, Karar No: 2008/4504, Tarih: 01.04.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/6517 E.  ,  2008/4504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ümraniye 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :8.2.2007