muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/907, Karar No: 2021/528, Tarih: 04.11.2021

Başka bir deyişle, sanığa yüklenen taksir, bölünebiliyorsa ve taksirin her bölündüğü yerde ayrı ayrı netice meydana geliyorsa meydana gelen netice kadar suç vardır. Taksir bölünemiyorsa birden fazla netice meydena gelse bile tek suç vardır. Örneğin, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak araç kullanan kişi kaza yapıp birden fazla kişinin ölmesine sebebiyet verdiğinde tek suç vardır ve sanık TCK‘nın 85/2. maddesi bir kez uygulanarak cezalandırılacak, ancak sanık bu kazadan sonra olay yerinden kaçıp yine dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak araç kullanıp başka bir kaza yapıp birden fazla kişinin ölümüne sebebiyet verdiğinde araç kullanan kişinin taksiri bölündüğünden, bu durumda ortada iki suç vardır ve sanık TCK‘nın 85/2. maddesi gereğince iki kez cezalandırılacaktır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde ;

Sanıkların firmalardan birine dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak tüpleri teslim ettikten sonra, kendi iradeleriyle diğer firmalara yine dikkat ve özen yükümlülüğünü ihlâl ederek tüp teslimi yapmamaları imkanı varken bu firmalara da tüp teslimi yapmaları nedeniyle, bu durumda taksirin bölünebilir olduğunu kabul etmek gerekecektir. Tesadüfen aynı gün tüp siparişinde bulunan üç ayrı firmayla ayrı ayrı tüp alım satımı konusunda iletişim kurulmuş, aynı gün farklı irsaliye numaraları ile farklı adreslerdeki üç ayrı firmaya farklı saatlerde dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak doldurulan tüplerin özensiz olarak kamyonete yüklenip taşınarak ayrı ayrı teslimleri yapılmış, her bir firmaya tüplerin ayrı zamanlarda ve farklı yerlerde teslim edilmeleri nedeniyle taksirin bölündüğü ve neticeye meydan veren taksirli fiilerin her bir firma açından ayrı ayrı olduğu, bölünebilir taksire bağlı birden fazla fiilin bulunduğu, Metsan ve Özkanlar firmalarına teslim edilen tüplerin ertesi gün kullanılmak istendiğinde yaklaşık 8,5 saat aralıklarla ayrı ayrı patlamaların gerçekleşmesi, her bir firma açısından ayrı ayrı TCK‘nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçunun patlamaya bağlı ölüm/yaralanma neticeleri gerçekleştiğinden ayrı ayrı oluşarak tamamlandığı, yine TCK‘nın İkinci Kısım Birinci Bölümünde yer alan 'Hayata Karşı Suçlar' arasında düzenlenen taksirle öldürme suçunun mağdur adedince oluşacağında kuşku bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, ortada bölünmüş taksire bağlı iki ayrı fiil ve iki ayrı suç bulunduğu ve TCK‘nın 85/2. maddesinin iki kez uygulanması gerektiği kabul edilmelidir. Çünkü tipiklik unsuru patlama olan her bir firmadaki ölüm ve yaralanma neticeleri ile ayrı ayrı oluşmuştur." açıklamasıyla,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer gerekçelerle itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 12.01.2017 tarihli ve 7841-261 sayılı ilamında yer alan;

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer gerekçelerle itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 12.01.2017 tarihli ve 7841-261 sayılı ilamında yer alan;

a- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında ikişer kez taksirle birden fazla kişinin ölümüne ve yaralanmasına neden olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin düzeltilerek onanmasına ilişkin kararın KALDIRILMASINA, adı geçen sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, sanıkların eylemlerinin tek taksirle birden fazla kişinin ölümüne ve yaralanmasına neden olma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi ve isabetsizliğinden BOZULMASINA,

b- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik bozma kararından “Sanıklar hakkında da taksirle öldürme ve yaralama suçunun iki kez oluştuğu kabul edilerek yapılan incelemede" kısmının ÇIKARTILARAK, bozmaya “sanıkların eylemlerinin tek taksirle birden fazla kişinin ölümüne ve yaralanmasına neden olma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi” isabetsizliğinin bozma nedeni olarak EKLENMESİNE,

c- Taksirle birden fazla kişinin ölümüne ve yaralanmasına neden olma suçundan beraatlerine karar verilen sanıklar ... ve ...’nun mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiği yönündeki bozma kararından “sanıklar hakkında da taksirle öldürme ve yaralama suçunun iki kez oluştuğu kabul edilerek yapılan incelemede" kısmının ÇIKARTILMASINA,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 21.10.2021 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal ve yeterli çoğunluk sağlanamadığından 04.11.2021 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21597, Karar No: 2012/6451, Tarih: 06.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/21597 E.  ,  2012/6451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mersin 3. İcra Müdürlüğü'nün 2009/11634 Esas sayılı takip dosyasında; alacaklı Akbank A.Ş. tarafından borçlu  ... Ltd.Şti. hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlatılmış ve ipotek konusu taşınmaz 07.12.2010 tarihinde 1.299.000 TL bedelle ihale olunmuş, ihalenin kesinleşmesi üzerine icra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlenmiştir.

24.12.2010 tarihli bu sıra cetvelinin incelenmesinde,

"1) 1. derecede ipotek alacağı olan işbu 2009/11634 Esas sayılı dosya borcu tutarı 786.554,98 TL (ipotek) alacağının ödenmesine,

2) Mersin 3. İcra Mahkemesi'nin 2010/93-947 K. ve 2010/822-861 K. sayılı kararları gereği ticari işletme rehnine konu malların değeri olan 303.750,00 TL'nin .... San.Tic.A.Ş.'ye ödenmesine,

3) 2. derecede ipotek alacaklısı olan .. Bank A.Ş'ye 171.871,07 TL'nin Mersin (3) İcra Müdürlüğü'nün 2010/1 Esas sayılı dosyasına ödenmesine tanzim edilen sıra cetveli ve derece kararının 14 dosya alacaklısı vekiline tebliğine..." karar verildiği görülmüştür.

Düzenlenen bu sıra cetvelinde 3. sırada yer alan Eurobank ... A.Ş.; sıra cetveli ve derece kararı ile ilgili alacak ve sıralarına karşı herhangi bir dava açılmadığını belirterek sıra cetvelinde kendilerine ayrılan 171.871,07 TL'nin ödenmesi talebinde bulunmuş, icra müdürlüğünce "İİK'nun 142/a maddesine göre (sıra cetveline karşı icra mahkemesi ve genel mahkemede) dava açıldığı, payına düşen miktarı teminat mektubu karşılığı alabileceğinden bahisle teminat mektubu sunulmadan ödeme yapılması talebinin reddine" karar verilmiştir.

Şikayetçi, Eurobank .. A.Ş.'nin mahkemeye başvurusu, icra müdürlüğünün yukarıda özetlenen 16.02.2011 tarihli işleminin iptaline yöneliktir.

İİK'nun 142/a maddesi birinci fıkrasında; "sıra cetveline karşı 142. madde uyarınca şikayet veya itiraz yapılmışsa, tebligatı alan ve sıra cetvelinde hak sahibi görünen her alacaklı, bir bankanın kesin teminat mektubunu dosyaya ibarz ederek payına düşen meblağı tahsil edebilir." düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, dosyada mevcut Mersin 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/196 Esas sayılı dava dosyasına ilişkin belgelerin incelenmesinde; sıra cetvelinde yer almayan alacaklılardan Anadolubank tarafından .. Boro ... A.Ş. aleyhine açılan bu davada, sıra cetvelinin 2. sırasında yer alan Boro A.Ş'nin sıra cetveline konu ticari işletme rehni işleminin kendileri açısından iptali ile bu şirketin ikinci sıradan çıkarılması ve bu sıraya

Somut olayda, dosyada mevcut Mersin 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/196 Esas sayılı dava dosyasına ilişkin belgelerin incelenmesinde; sıra cetvelinde yer almayan alacaklılardan Anadolubank tarafından .. Boro ... A.Ş. aleyhine açılan bu davada, sıra cetvelinin 2. sırasında yer alan Boro A.Ş'nin sıra cetveline konu ticari işletme rehni işleminin kendileri açısından iptali ile bu şirketin ikinci sıradan çıkarılması ve bu sıraya

isabet eden 305.250,00 TL'nin kendilerine ödenmesi talebinde bulunulduğu; her ne kadar dava dilekçesinde 3. sıraya itiraz edildiği ibaresi yer almakta ise de, 3. sırada yer alan şikayetçi Eurobank .. A.Ş'nin davalı hanesinde yer almaması ve dilekçe içeriğine göre davanın 2. sıradaki alacağın sırasına ilşkin olduğu anlaşılmıştır.

Ayrıca sıra cetvelinde 3. sırada yer alan şikayetçi ... A.Ş. tarafından da sıra cetveline itiraz davası açıldığı, Mersin 3. İcra Mahkemesi'nin 2010/1110 Esas sayılı dosyası ile görülmekte olan bu davanın da yine aynı sıra cetvelinde 2. sırada yer alan Boro A.Ş ile ilgili olduğu tespit edilmiştir.

Dosya kapsamında şikayetçi ... A.Ş.'nin sıra cetvelinin 3. sırasında yer alan alacak ve sırasına yönelik olarak açılan bir dava veya itiraz bulunmamaktadır. Bu durumda sıra cetveline itiraz veya şikayetin kabulünden hukuki durumu etkilenmeyen şikayetçiye İİK'nun 142/a maddesi hükmü uygulanamayacağından, sıra cetvelinde ayrılan tutar teminat mektubu istenmeden kendisine ödenmelidir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1422, Karar No: 2013/1336, Tarih: 06.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/1422 E.  ,  2013/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ... ilk eşinden olan çocuklarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak çekişme konusu taşınmazlarını 2. eşinden olma çocukları ... ve damadı ... ile akrabaları ... satış ve ölünceye kadar bakım akitleri ile devrettiğini, taşınmazların bir kısmının daha sonra 3. Kişilere satıldığını ileri sürüp davalılar adına kayıtlı taşınmazların tapularının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, 3. kişiye satılanların tazminini olmazsa tenkis istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bir kısım taşınmazlar yönünden işlemlerin danışıklı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul- kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davacılar ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 20.11.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ... ile diğer temyiz eden vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... vekili Avukat ve davacı asil ... gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davacılar ve bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraflar vekilleri için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının karşılıklı olarak alınıp verilmesine ve aşağıda yazılı 24,30 .-TL onama harcının temyiz edenden davacılardan, 62.168,55 TL. Bakiye onama harcının da temyiz eden davalılardan payları oranında alınmasına, 6.2.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6745, Karar No: 2025/1280, Tarih: 30.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/6745 E.  ,  2025/1280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/317 Esas - 2022/3 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİH : 09.09.2020

SAYISI : 2019/527 Esas - 2020/272 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Evkur Yeni Malatyaspor Kulübü'nün kaptanı olduğunu, adı geçen takım ile Fenerbahçe arasında 28.01.2019 tarihinde gerçekleşen futbol müsabakası akabinde 29.01.2019 tarihinde A Spor Kanalında yayınlanan 90'a isimli programda yorumcu olarak bulunan davalı tarafından müvekkili hakkında sarf edilen sözler ile 12.10.2018 tarihinde www.sabah.com.tr isimli haber sitesinde davalı tarafından kaleme alınan köşe yazısında yer alan söz ve ifadelerin müvekkilinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu, ifade özgürlüğünün sınırlarının aşıldığını belirterek 250.000,00 TL manevi tazminatın 29.01.2019 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu yayın ve köşe yazısında sarf edilen söz ve ifadelerin değer yargısı niteliğinde olduğunu, ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırlarının aşılmadığını, kişilik haklarına saldırı bulunmadığını, kabul anlamına gelmemekle beraber talep edilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının Türkiye'deki konumu, Türk spor dünyasında işgal ettiği önemli yer değerlendirildiğinde, Yeni Malatyaspor'un kaptanı olan davacı ve benzer durumdaki bir başka temsil kabiliyetine sahip sporcu hakkında yorum yaparken azami dikkat göstermesi beklenmesine rağmen davalının bu hassasiyeti göstermediği, aksine ağır eleştiri sınırlarını aşan kişilik haklarına saldırı niteliğinde söz ve ifadeler sarf edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından sarf edilen söz ve ifadeler kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmakla beraber; haberin veriliş biçimi, kamuoyunda tuttuğu yer gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarının fazla olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın 29.01.2019 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verildiğini, hükmedilen tazminatın az olup caydırıcı olmadığını, müvekkilinin kamuoyu nezdinde itibarının sarsıldığını, hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminat miktarına karar verilmesi gerektiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu yayın ve köşe yazısında müvekkili tarafından davacının futbol maçlarında etik davranmadığına dair eleştiri ve görüşlerinin dile getirildiğini, değer yargısı niteliğinde olduğunu, hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırlarının aşılmadığını, kişilik haklarına saldırı bulunmadığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; 29.01.2019 tarihinde A Spor Kanalı'nda yayınlanan 90'a isimli programda yorumcu olan davalı tarafından sarf edilen sözler ile 12.10.2018 tarihinde www.sabah.com.tr isimli haber sitesinde davalı tarafından kaleme alınan köşe yazısında yer alan söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, dava konusu yayın ve köşe yazısında sarf edilen söz ve ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu kabul edilerek manevi tazminata hükmedilmesinin ve olay tarihi, tarafların konumu, zararın ağırlığı dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup taraflarca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan ve davalıdan alınmasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan ve davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.01.2025 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır.

Basın; olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın temel hak ve özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) birçok kararında; “...Sözleşme’nin 10. maddesinin (1) numaralı fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine bu toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini geliştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatarak ifade özgürlüğünün, Sözleşme’nin 10. maddesinin (2) numaralı fıkrası kapsamında sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülenler için değil, ama aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haberler veya fikirler için de uygulandığını, bunun, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olduğunu, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olamayacağını ...” vurgulamaktadır.

İfade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu unutulmamalıdır. Sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olması da gözetilmelidir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince; uyuşmazlığa konu yayınların yapıldığı tarihte davacı profesyonel futbolcu olarak Süper Lig takımlarından Evkur Yeni Malatyaspor kulübünde oyuncu, davalı ise spor yorumcusudur. Futbol geniş halk kitleleri tarafından sevilen ve takip edilen bir spor dalı olması hasebiyle hem davacı hem de davalı kamuoyunca tanınan ve bilinen kişilerdir. Dolayısıyla toplumsal ilgiyi haizdirler. Davalı televizyon yayını sırasındaki konuşmasında ve gazetedeki köşe yazısında esas itibarıyla davacının futbol müsabakası sırasındaki davranışlarını hedef almıştır. Yazı ve konuşmanın amacı davacının fairplay (dürüst oyun) kapsamında bulunmadığı düşünülen hareketlerini eleştirmektir. Dolayısıyla dava konusu sözlerin olgusal bir dayanağı vardır. Yani davalı doğrudan davacının kişilik haklarını hedef almamıştır. Davalının sarf ettiği sözlerin kaba, incitici, tahrik edici, rahatsız edici ve suçlayıcı olduğu açıktır. Ancak değer yargılarından oluşan bu ifadelerle davalı ilgi çekmeyi ve polemik çıkartmayı amaçlamış ve analoji yapmıştır. Hal böyle olunca, dava konusu beyanların eleştiri mahiyetinde düşünce açıklaması ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı kabul edilmelidir.

Açıklanan nedenlerle derece mahkemelerince davanın tümden reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama yönünde tezahür eden görüşlerine iştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/14070, Karar No: 2019/1889, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14070 E.  ,  2019/1889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.