muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4052, Karar No: 2021/3874, Tarih: 08.04.2021

Somut olayda; dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davalı ...’ın yurt dışında 12.08.2000-13.08.2001 tarihleri arasında Pittsburgh Üniversitesi Elektrik ve Bilgisayar Mühendisliği alanında yüksek lisans,01.09.2005-13.08.2010 tarihleri arasında Georgia Üniversitesinde doktora eğitimi aldığı davalının mecburi hizmet süresini tamamlamadan, 11.01.2012 tarihinde Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişiğinin kesildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler dikkate alındığında, 926 Sayılı Yasanın 112/4. maddesi metninde yer alan "durumları yukarıdaki fıkralar hükümlerine uyanlar" ibaresinden maddenin 1., 2. ve 3. fıkralarının tamamının anlaşılması gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece, davalı ...’ın mecburi hizmet süresini tamamlamadan ilişiğinin kesilmiş olması nedeniyle söz konusu maddenin 1. fıkrasında düzenlenen durum kapsamında bulunması karşısında, davalı ...’ın yurt dışında bulunduğu süre içerisinde kendisine yapılan masrafların 4 katı cezai şarttan sorumlu tutulması (yurtdışı eğitim tutarları noksan hizmet süresine orantılanmalı)gerektiği dikkate alınmadan, 926 Sayılı Yasanın 112/4. maddesinin sadece 3. fıkranın (a) ve (b) bentlerine atıf yaptığı, davalı ...’ın durumunun da bu bentlerin kapsamına girmeyeceği,davalının cezai şarttan sorumluluğu bulunmayacağı gerekçesiyle hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirir.

3- Yine davalının Deniz Lisesi ve Deniz Harp Okulu öğrenimi için yüklenmiş olduğu asıl zorunlu hizmet süresini tamamladığını belirtilerek davalı ...'ın mecburi hizmet süresi 926 sayılı Yasanın 113. maddesinin b bendi gereğince uzadığının anlaşılmasına göre mecburi hizmet süresinin asıl ve uzatılmış mecburi hizmet süresi şeklinde ikili ayrım yapılarak asıl mecburiyet süresini tamamlandığı gerekçesiyle davalının Deniz Lisesi ve Deniz Harp Okulu öğrenimi için yapılan masrafların hesap edilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının ikinci ve üçüncü bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nin geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nin 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/528, Karar No: 2019/2173, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/528 E.  ,  2019/2173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17077, Karar No: 2013/18981, Tarih: 11.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/17077 E.  ,  2013/18981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3-6-7, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme ve sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Müşteki ... 25/06/2009 tarihli duruşmada, sanıktan şikayetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan ettiği halde, son celsede Cumhuriyet savcısının talebi üzerine davaya katılmasına karar verilmesi,

2) Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki Korgan Belediye Başkanlığı'na ait itfaiye aracı ile Fatsa'dan Ünye istikametine seyri sırasında, aracının lastik ve fren sistemindeki sorunu bilmesine rağmen yağışlı havada hızını yeterince azaltmadan Ünye Çimento Fabrikası Kavşağı olarak bilinen ışık kontrollü dört yönlü kavşağa geldiğinde, sağ şerit üzerinde kırmızı ışıkta beklemekte olan mağdur ...'nin kullandığı ticari minibüse arkadan çarpması sonucunda, ... ile minibüste yolcu olarak bulunan ..., ... ve ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda; müşteki ...'nin mahkemenin 25.06.2009 ve ...'ın istinabe mahkemesinin 26.03.2010 tarihli oturumlarında şikayetlerinden vazgeçtikleri, müşteki ...'e usulen duruşma davetiyesi tebliğ edilmediği gibi, zabıta araştırmasına göre adresinden geçici olarak ayrıldığının saptandığı ve olay nedeniyle sadece müşteki ...'ın şikayetinin sürdüğü, bu durumda müşteki ...'in şikayetçi olmaması durumunda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği dikkate alınarak; ...'in sanık hakkındaki şikayetinin devam edip etmediğinin ifadesi alınarak tespitinden sonra, şikayetinden vazgeçmesi halinde, 5237 sayılı TCK'nın 73/6. maddesi uyarınca sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorulmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi,

3) Mağdurlar ... ve ...'ın yargılama aşamasında sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçmiş oldukları dikkate alınmadan, gerekçeli karar başlığında müşteki olarak gösterilmeleri,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6612, Karar No: 2014/457, Tarih: 22.01.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6612 E.  ,  2014/457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Milas 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :08.10.2012

Numarası :2006/73-2012/666

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat .... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, bakiye iş ve gecikme bedeli ile mahrum kalınan kârın tahsili istemleriyle açılmıştır. Davacı sözleşmenin haksız yere feshedildiğini iddia ederek fesih tarihine kadar yapılan işlerin bedeli ile zamanında ödeme yapılmadığı için oluşan gecikme bedelinin tahsili ve mahrum kalınan kârını talep etmiş, davalı ise feshin haklı olduğunu, imalât bedelinden fazla avans verildiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesinde; hakedişlerde ödenmeyen kısımlar için aylık %5 gecikme bedeli ödeneceği düzenlenmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde fesih tarihinden itibaren aylık %5 gecikme bedeli isteğinde bulunmuş, mahkemece talep kısmen kabul edilerek sözleşmenin feshedildiği 04.10.2002 tarihi faize başlangıç alınıp hükmedilen bedelin aylık %5 gecikme bedeli ile birlikte tahsiline karar verilmiştir. Sözleşmenin 7. maddesindeki düzenleme kesin vade niteliğinde olmayıp, akdî faiz oranına ilişkindir. Sözleşmenin feshi ile borçlu kendiliğinden temerrüde düşmez. Muaccel bir borcun borçlusunun temerrüde düşmesi için dava tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 101. maddesi uyarınca alacaklının borçluya ihtar göndererek alacağın ödenmesini istemesi ya da sözleşmede kesin bir vadenin kararlaştırılmış olması gerekir. Aksi halde temerrüt dava açıldığı tarihte oluşur. Somut olayda yanlar arasında imzalanan sözleşmede kesin vade niteliğinde bir düzenleme bulunmamakla beraber davacı tarafından davalı borçluya Milas Noterliği’nden 04.10.2002 tarih 7302 sayılı ihtarname gönderilerek 16.000,00 TL alacağın ödenmesi istenmiştir. Bu durumda, Milas Noterliği’nin 04.10.2002 tarih 7302 sayılı ihtarnamesinin tebliğ edildiği 11.10.2002’de alacağın 16.000,00 TL’lik kısmı yönünden temerrüt oluştuğu, bakiye 22.082.04 TL'lik kısım için ise dava tarihinden itibaren temerrüt gerçekleştiği anlaşılmıştır.

Faiz miktarı yönünden ise 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’un, “Görülmekte Olan Davalara İlişkin Uygulama” başlıklı 7. maddesinde, faize ilişkin 88. ve temerrüt faizine ilişkin 120. maddelerinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hükmü getirilmiştir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Yasası’nın 120/II. maddesinde, sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamayacaktır. Birinci fıkrada ise, sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenecektir. Somut olayda sözleşmede kararlaştırılan yıllık faiz oranı %60’dır. 16.000,00 TL yönünden faiz borcunun doğduğu 11.10.2002 tarihindeki TC Merkez Bankası'nca yayınlanan faiz oranlarına ve sözleşme tarihi itibariyle işin ticari iş niteliği bulunması nedeniyle uygulanması gereken faiz 3095 Sayılı Yasa’nın 2/II. maddesince %64 avans faizi olup bunun yüzde yüzü (64x2=) %128, bakiye 22.082.04 TL yönünden faiz borcunun doğduğu 08.03.2006 tarihindeki TC Merkez Bankası'nca yayınlanan faiz oranlarına ve sözleşme tarihi itibariyle işin ticari iş niteliği bulunması nedeniyle uygulanması gereken faiz 3095 Sayılı Yasa’nın 2/II. maddesince %25 avans faizi olup bunun yüzde yüzü (25x2=) %50’dir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece 16.000,00 TL yönünden 11.10.2002 tarihinden itibaren yıllık %60, bakiye 22.082,04 TL yönünden 08.03.2006 tarihinden itibaren yıllık %50 akdi faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4705, Karar No: 2012/15459, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4705 E.  ,  2012/15459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... Mermer San Ve Tic Ltd Şti. Vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Temyiz edenin sıfatı ve temyiz nedenlerine göre davalı ... Mermer San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın, davalı ... yönünden feragat nedeniyle reddine, davalı ... Mermer San. ve Tic. Ltd. Şti yönünden kısmen kabulü ile 13.362,65 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan ayrı ayrı tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı sigortalının 17.01.2007 tarihinde davalı şirkete ait iş yerinde geçirdiği kazanın, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın 28.05.2010 tarihli raporu ile iş kazası olduğunun kabul edildiği, Afyon Kocatepe Üniversitesi...Araştırma ve Uygulama Hastanesi’nin 05.03.2008 tarihli raporunda, iş kazası nedeniyle davacının vücut fonksiyon kayıp oranının % 9 olduğu ve raporun geçerlilik süresinin 1 yıl olduğunun belirtildiği, Sosyal Güvenlik Kurumu Sosyal Sigortalar Genel Müdürlüğü’nün 06.12.2010 tarihli yazı cevabında sigortalının maruz kaldığı iş kazası nedeniyle 2.340,63 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödendiği ve meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının tespit edilmesi halinde mahkemeye bildirileceği hususunun belirtildiği, mahkemece yapılan keşif sonrası İş Güvenli Uzmanı olmayan Makine Mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanın kusur raporunda davacı işçinin 1/8, davalı şirketin 6/8, dava dışı vinç operatörünün 1/8 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği anlaşılmıştır.

Sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan, insan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak, bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğudur.

Hükme dayanak alınan 17.01.2008 tarihli bilirkişi raporunda; olayda davacı işçinin 1/8, davalı şirketin 6/8, dava dışı vinç operatörünün 1/8 oranında kusurlu oldukları belirtilmiştir.

Oysa, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişinin İş Kanununun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak, işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir

biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptamadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanununun 77. maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptamadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanununun 77. maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Mahkemece yapılacak iş; maddi tazminat istemi yönünden, dava konusu iş kazasına ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu Sosyal Sigortalar Genel Müdürlüğü tarafından yürütülen idari tahkikatının sonucunun beklenmesi ile, davacının meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının tespit edilip kesinleşmesinden sonra, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman kişi veya kişilerden yukarıda açıklandığı biçimde kusur raporu almak ve çıkacak sonuca göre maddi tazminat miktarını yeniden hesaplatarak, mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için davacıya Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından varsa yapılan ödemeler ve bağlanan gelirlerin rücu edilebilen kısmını maddi tazminat miktarından tenzil ederek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... Mermer San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Mermer San Ve Tic Ltd Şti.'ne iadesine 24/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4180, Karar No: 2013/14957, Tarih: 18.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/4180 E.  ,  2013/14957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK'nun 690. maddesi göndermesi ile bonolarda da uygulanması gereken TTK'nun 592. maddesi uyarınca, açık bono düzenlenmesi mümkündür. Tamamen doldurulmamış bono tedavüle çıkarken anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu yazılı belge ile kanıtlanmadığı sürece, bono üzerinde yazılı vade, tanzim gibi tarihler gerçekliğini ve varlığını korur.

Öte yandan, TTK'nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK'nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken 589.maddesi gereğince şirketin münferiden temsile yetkili temsilcinin şirket adına atmış olduğu imza dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK'nun 690.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 613 ve 614/1.maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadının yazılması gerekli değildir.

Senedin keşideci bölümünde şirket ve şirket temsilcisinin (aynı kişinin) elinden çıkmış iki imzasının bulunması halinde ve imzalayanın şirket temsilcisi olması durumunda imzalardan bir tanesinin şirket, açığa atılan diğer imzanın da imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur. Zira, senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup birden fazla imza atılmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda, takip dayanağı bonolarda iki adet imza bulunduğu, bunlardan birinin şirket kaşesi üzerine diğerinin de  açığa atıldığı görülmektedir. O halde mahkemece, yukarıda açıklanan kural gereğince borçlunun şahsen sorumlu olduğunun kabulü ile itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın kabulüne yönelik hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2710, Karar No: 2023/6404, Tarih: 02.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2710 E.  ,  2023/6404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1130 Esas, 2022/87 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi

(Denizcilik ve İhtisas Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2018/61 E., 2020/372 K.

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA