muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3764, Karar No: 2023/9628, Tarih: 21.09.2023

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

1-Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeblerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/4031, Karar No: 2024/255, Tarih: 15.01.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/4031 E.  ,  2024/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : 1) ... Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2016 tarihli ve 2016/39 Esas, 2016/70 ... Kararı ile; icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet,

2) Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 19.09.2017 tarihli ve 2017/216 Esas, 2017/877 ... Kararı ile; icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak zimmet suçundan mahkumiyet.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 19.09.2017 günü yüzüne karşı tefhim edilen hükmü müdafiinin 12.10.2017 havale tarihli dilekçesiyle 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 ... Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz ettiği, sanığın yüzüne karşı verilen hükmün müdafiine tebliğinin temyiz süresini yeniden başlatmayacağı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 ... Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince REDDİNE,

Bozma kararının içeriği de gözetilerek dava dosyasının ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2104, Karar No: 2013/19627, Tarih: 05.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2104 E.  ,  2013/19627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 31. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.11.2012 tarih ve 2011/452-2012/229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin 24.07.2006, 16.07.2007, 05.09.2008, 08.07.2009 ve 23.10.2009 tarihli genel kurul toplantılarına çağrılmadığını, müvekkilinin toplantıda hazır gösterildiğini, hazirun cetvelindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek, TTK'nun 370. maddesine aykırı genel kurul toplantı ve genel kurul kararlarının yoklukla malul olduğunun tespitine, tüm kararların iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkil şirket genel kurul toplantılarının TTK m.370 ve ilgili sair yasal mevzuat hükümlerine uygun surette gerçekleştirildiğini, davacı tarafca müvekkil şirketin usul ve yasaya uygun genel kurul toplantılarının TTK'nun 370. maddesi uyarınca gerçekleştiriliş şekline uzunca süre sessiz kalmasından sonra geçersizliğini ileri sürmesinin TMK 2. maddesindeki dürüstlük kuralına aykırılık teşkil ettiğini, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 23/10/2009, 08/07/2009, 05/09/2008 ve 2006 (16/07/2007) tarihli olağan genel kurul toplantısı hazurun cetvelindeki imzaların pay sahibi davacıya ait olmadığı, 2005(24/07/2006) tarihli Olağan Genel Kurul toplantısı hazurun cetvelindeki imzanın pay sahibi davacıya ait olduğu gerekçesiyle, 23/10/2009, 08/07/2009, 05/09/2008 ve 2006 (16/07/2007) tarihli olağan genel kurul toplantılarında alınan tüm kararların yoklukla malul olduğunun tespitine ve alınan tüm kararların iptaline, 24/07/2006 tarihli Olağan Genel Kurul toplantısı yönünden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, dava tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı TTK'nın 370. maddesine göre yapılan genel kurul toplantılarında alınan kararların yoklukla malul olduklarının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece, 24.07.2006 tarihli 2005 tarihli olağan genel kurul toplantısı hazirun cetvelindeki davacı adına atılan imzanın davacı el ürünü olduğu, diğer genel kurul toplantılarına ilişkin hazurun cetvelindeki davacı adına atılan imzaların davacının eli ürünü olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulune karar verilmiştir.

Butlanın ileri sürülmesi bakımından herhangi bir süreye uyulması zorunluluğunun bulunmadığı kabul edilmekle beraber butlana ilişkin tesbit talebinin maksatlı, gayrımeşru ve icapsız olarak geciktirilmesi, örneğin bir kararın uygulanmasına ve bu uygulamanın sonuçlarına yıllarca, itirazsız rıza ve tahammül gösterilip de, sonradan butlanının ileri sürülmesi ve bir kimsenin kararın butlanını eskiden beri bilmesine rağmen buna menfaati icabı ses çıkarmayıp da ancak hesaplayamadığı sonuçlarını gördükten sonra kararın butlanının tespitini dava etmesi hakkın kötüye kullanılması olarak nitelendirilmelidir. Doktrinde, ortaklık dahil hiç kimsenin zararı sözkonusu olmaksızın uygulanmış olan batıl bir kararın sonradan butlanının ileri sürülmesi hakkın kötüye kullanılması olarak nitelendiği gibi, etkisi ve önemi genellikle oldukça kısa bir süre devam eden bilanço, kar ve zarar hesabı kararının butlanının uzunca bir süre geçtikten sonra ileri sürülmesinin çok defa hakkın kötüye kullanılması niteliği taşıyacağına da işaret edilmektedir. (Bkz. Prof. Dr. Erdoğan Moroğlu, Anonim Ortaklıkta Genel Kurul Kararlarının Hükümsüzlüğü, 2009 s.156-157)

Somut olayda, 24.06.2006 ile 23.10.2009 tarihleri arasında yapılan 5 adet genel kurul toplantısının ve alınan kararların yoklukla malul olduğu yönündeki davanın 15.12.2011 tarihinde açılmış olması karşısında, davacının uzun süre suskun kalarak, ortaklık dahil hiç kimsenin zararı sözkonusu olmaksızın uygulanmış olan batıl bir kararın sonradan butlanını ileri sürmesi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, TMK 2. maddesi uyarınca dürüstlük kuralına da aykırılık teşkil etmektedir. Bu nedenle, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerirken, yazılı gerekçeyle salt imza incelemesine ilişkin bilirkişi raporuna istinaden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davacı şirket vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı şirket vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23226, Karar No: 2025/8092, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23226 E.  ,  2025/8092 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/657 E., 2023/1835 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/274 E., 2022/15 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/205, Karar No: 2023/2598, Tarih: 26.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/205 E.  ,  2023/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunumun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nm 12.09.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında temyiz dışı diğer suçlarla birlikte cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2014 tarihli kararı ile sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2014 tarihli kararının sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.05.2018 tarihli ve 2015/9441 Esas, 201 8/4068 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında atılı suçtan kurulan hükmün ise "... Yakınan ...'nin yaşadığı eve gelip elindeki bıçağı tevcih ederek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 109/2 maddesinin yanı sıra 109/3-a maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli kararı ile, 24.05.2018 tarihli bozma ilamına uyarak, sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli kararı ile, 24.05.2018 tarihli bozma ilamına uyarak, sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli ve 2021/10389 Esas, 2022/6854 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında atılı suçtan kurulan hükmün ise "... 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesinde '...Ancak sanık hakkında verilecek ceza bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir.' biçimindeki savunma hakkının kısıtlanamayacağı ilkesine dayanan yasanın emredici kuralına uyulması gerekirken, sanığa aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle anılan Yasa maddesine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,...” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli kararı ile, 11.05.2022 tarihli bozma ilamına uyarak, sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un l09 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi. 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına ve bıçağın suçta kullanılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, mağdurun evine habersizce girip, kesinleşen nitelikli yağma ve kasten yaralama suçlarını işlediği sırada cebirle ve kullandığı adli emanetin 2013/14112 sırasında kayıtlı bıçakla korkutarak ve eylemleri sonrasında evin kapısını kilitleyerek hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.

2. Mağdur hakkında olaydan hemen sonra aldırılan 29.06.2013 tarihli rapor ile İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 02.07.2013 tarihli 2013/10641 sayılı raporuna göre, mağdurun hayat fonksiyonlarına ORTA (2) derecede etkileyecek nitelikte kırık oluşturacak şekilde yaralandığı belirtilmiştir.

3. Mağdur aşamalarda, rızası dışında evine giren sanığın, elinde bıçak olduğu halde, kendisini evin içinde sürükleyerek, darp ederek bir kısım eşya, para, altın ve araç anahtarını aldığını, 1.5 saat süren olay sonrasında, "10 dakika sonra geleceğim, emanetimi alacağım, senin canını alacağım." diyerek ikamet kapısını kilitleyip çıktığını, kızının cep telefonu ile 112 acil servis hattını arayıp kurtarıldığını beyan etmiştir.

4. Tanık K.S., olay günü kendisini arayan sanığın, telefonda, kızını dostuyla yakaladığını ve her ikisini de öldürdüğünü söylediğini, kilitli kapıyı kırarak emniyet ekipleriyle birlikte kızını kurtardıklarını beyan etmiştir.

4. Tanık K.S., olay günü kendisini arayan sanığın, telefonda, kızını dostuyla yakaladığını ve her ikisini de öldürdüğünü söylediğini, kilitli kapıyı kırarak emniyet ekipleriyle birlikte kızını kurtardıklarını beyan etmiştir.

5. Tanık Y.Y., mağdurun hastaneye gidişinden sonra, sanık ile buluştuklarında, sanık tarafından mağdura ait telefonun kendisine verildiği sırada, emniyet ekiplerinin geldiğini beyan etmiştir.

6. Sanık savunmasında, eve anahtarla girdiğini, mağdurun cep telefonundaki mesajları merak ettiği için telefonunu aldığını, eşi ile tartışırken elinde bıçak olduğunu, gençliğin verdiği bir hata ile bu aşamaya geldiklerini beyan etmiştir.

7. İlk Derece Mahkemesince, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli ve 2021/10389 Esas, 2022/6854 Karar sayılı bozma ilamına uyularak karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgular bölümünde belirtilen mağdurun aşamalardaki beyanları, mağdurun beyanları ile uyumlu doktor raporları, sanığın tevil yollu ikrarları, tanık ifadeleri ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sürecindeki işlemleri usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına ve bıçağın suçta kullanılmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2955, Karar No: 2008/81, Tarih: 14.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/2955 E.  ,  2008/81 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2006
Yargıtay — Esas No: 2019/1966, Karar No: 2019/10511, Tarih: 15.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/1966 E.  ,  2019/10511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın silahtan sayılan çekiç ile mağduru darp ettiği olayda, mağdurun soruşturma aşamasında sanığın kendisini sürekli darp ettiğini ve sanık hakkında kendisine yaklaşmaması için koruma kararı bulunduğunu, korktuğu için sanığın eve gelip gitmesine izin verdiğini, olay günü sanığın kendisini dışarıda dövmeye başladığını ve eve gittiklerinde kendini darp etmeye devam ettiğini, kendisini korumak için eline aldığı çekici sanığın alarak mağdurun koluna ve ayağına vurduğunu beyan ettiği, mağdur hakkında alınan adli muayene raporunda mağdurun künt travmaya bağlı kollarında ve ayağında yaralanmanın mevcut olduğunun belirtiği ve mağdurun beyanı ile raporun uyumlu olduğu, ancak sanığın aşamalarda mağdura sadece eliyle vurduğunu beyan ettiği, çekiçle vurduğunu kabul etmediği ve olaya ilişkin pişman olduğuna dair beyanda bulunmadığı, zararın da karşılanmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.