muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7812, Karar No: 2019/17545, Tarih: 08.10.2019

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalı şirket ve davalı belediye vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı vekili davacı işçinin davalı işyerinde hafta tatillerinde de çalıştığını ancak karşılığı ücreti alamadığını iddia ederek hafta tatili ücret alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı taraf davacının hafta tatillerinde çalışmadığını savunmuştur.

Hafta tatillerinde çalışma iddiasını ispat külfeti üzerinde bulunan davacı iddiasını ispat bakımından iki tanık dinletmiş,tanıklardan birisi haftada 6 gün çalıştıklarını 1 gün tatil yaptıklarını söylemiş, diğer tanık ise kendisinin ayda 2 hafta hafta tatili iznini kullanabildiğini diğer 2 haftada hafta tatilinde de çalışmak zorunda kaldığını ancak davacının vardiyası farklı olduğundan onun hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığını bilmediğini söylemiştir.

Yukarıda izah edilen delil durumuna göre davacının hafta tatilinde çalışma iddiası ispat edilemediğinden buna yönelik talebin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/308, Karar No: 2020/5634, Tarih: 03.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/308 E.  ,  2020/5634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının D.C. ... .... Hiz. Ltd. Şti.de 29/11/2006 tarihinde güvenlik görevlisi olarak ve 08/09/2011 tarihinde .... Eğt. ve .... Hiz. Ltd. Şti.nin işverenliğinde aynı yerde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, haklı bir neden olmaksızın iş sözleşmesinin 31/12/2012 tarihinde feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı her iki davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet süresi ihtilaf konusudur.

Davacı dava dilekçesinde, 29.11.2006 tarihinde çalışmaya başladığını, akabinde 08.09.2011 tarihi itibari ile aynı ailenin ... güvenlik unvanlı iş yerinde ve aynı yerde çalıştırılmaya devam ettiğini, 31.12.2012 tarihinde iş sözleşmesine son verildiğini, çalışma dönemi içerisinde kesintisiz çalıştırıldığını ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının tahsili için işbu davayı açmış, davalı ise davacının çalışma süresinin kesintisiz olmadığını, çalışmalarının 25.03.2009- 04.04.2011 tarihleri arasında davalı Dc ... şirketi nezdinde, 07.09.2011- 19.12.2012 tarihleri arasında ise davalı ... Güvenlik şirketi nezdinde geçtiğini savunmuştur.

Mahkemece de, davacının çalışması kesintisiz olacak şekilde 10.12.2009- 20.12.2012 tarihleri arasında davalılara ait yerde çalıştığı kabulüne göre dava konusu alacaklar hesaplanmıştır. Ancak varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Zira, dosyaya sunulan hizmet döküm cetveli kaydına bakıldığında davacının kesintisiz çalışmadığı görülmektedir. Buna göre davacı 01.12.2006-01.04.2008 tarihinde çalışmış, devamında 25.03.2009- 04.04.2011 tarihlerinde yine davacının çalışmaları kuruma bildirilmiş, davacının son olarak çalışmaya başladığı yeni tarihin de 07.09.2011- 20.12.2012 olduğu görülmüştür. Bu kayıtlara göre davacı Mahkeme kabulü aksine 10.12.2009 tarihinden evvel davalılar nezdinde çalışmaya başlamış ise de, Mahkeme kabulüne karşı davacının temyiz kanun yoluna başvurmadığı görülmekle, usuli kazanılmış hakka dikkat edilerek davacının hizmet süresinin başlangıcı yine 10.12.2009 tarihi kabul edilmeli, ancak çalışmanın kesintisiz olmadığına dikkat edilmelidir. Davacı her ne kadar dava dilekçesinde çalışmasının kesintisiz olduğunu ileri sürmüş ise de, dosyaya davalı tarafça sunulan el yazılı ve imzalı dilekçede açıkça davacının 4.4.2011 ila 7.9.2011 tarihleri arasında davalıların herhangi bir projelerinde çalışmadığı yazılı olup, davacı bu dilekçeye karşı bir beyanda bulunmadığı gibi, dinlettiği tanık anlatımları ile kayıtlardaki çalışmanın aksini ispat edememiş, sonuçta çalışmanın kesintisiz olduğu davacı tarafından ortaya konulamamıştır. Bu nedenle hizmet süresinin kayıtlara göre dikkate alınması ve usuli kazanılmış hak dikkate alınarak alacakların yeniden hesaplanması gerekmektedir.

3-Davacının kabul edilen çalışma saatleri dosya kapsamındaki delil durumuna uygun olmakla birlikte, ara dinlenme süresi davalı tanığının beyanına göre 1 saat 15 dakika kabul edilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7992, Karar No: 2010/1756, Tarih: 30.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7992 E.  ,  2010/1756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davalı tarafın yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davacı ve davalı tarafın hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi varılan sonuç ve oluşturulan hüküm davanın niteliğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Ayrıca hukukumuzda gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil nedeniyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir. Zarar görenin zararı giderebilmek için kendi çalıştırdığı işçilerine ödediği ücretler genel idare giderleri olup haksız fiil meydana gelmese dahi ödenmesi gereken giderlerdir. Bunların zarar ile ilgisi bulunmamaktadır. Özel olarak adam tutulup çalıştırıldığı kanıtlanmadıkça haksız fiil meydana gelmeseydi dahi yapılacak bu nitelikteki giderler zarar kapsamına dâhil edilemez.

Öte yandan, tüketilmeyen elektrik santrallerde otomatik olarak üretilmeyip ancak kullanıldığı anda üretilerek enerji nakil hatları üzerinden dağıtılan bir enerji türüdür. Kullanılan enerji miktarı günün değişik saatlerinde farklı olduğundan, kesinti (inkıta) süresi belirlenemez ve bu nedenle de satılamayan enerji bedeline hükmedilemez.

Öte yandan, tüketilmeyen elektrik santrallerde otomatik olarak üretilmeyip ancak kullanıldığı anda üretilerek enerji nakil hatları üzerinden dağıtılan bir enerji türüdür. Kullanılan enerji miktarı günün değişik saatlerinde farklı olduğundan, kesinti (inkıta) süresi belirlenemez ve bu nedenle de satılamayan enerji bedeline hükmedilemez.

Somut olaya gelince; davacı taraf icra takibinde 1.927,59 YTL asıl alacak, 28,04 YTL işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.955,63 YTL alacağın tahsilini istemiştir. Dosya içeriğinden asıl alacak olarak istenilen bedelin bir bölümünün davacının kendi çalıştırdığı işçilere ödediği ücretler, bir başka deyişle genel idare giderleri olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi raporunda az yukarıda açıklanan hukuksal olgular göz ardı edilerek, zarar kalemleri sıralanırken genel idare giderlerine ve satılamayan enerji bedeline de yer verilerek hesaplamaya dahil edilmiş, mahkemece de benimsenen bu rapor doğrultusunda hüküm oluşturulmuştur. Ne var ki, bilirkişi tarafından işlemiş faiz hesaplanmadığı gibi mahkemece de icra takibine konu edilmesine rağmen işlemiş faize hükmedilmemiştir. Yasal düzenlemelere aykırı olarak düzenlenmiş yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgular göz önüne alınarak, hasarın giderilmesi için özel olarak işçi tutup çalıştırma veya harcama yapma söz konusu ise bunların kanıtlanması için davacı taraftan delilleri sorulup saptanmalı, bu konudaki gösterilecek deliller toplanmalı, daha sonra dosya yeniden uzman bilirkişiye verilmeli, genel idare giderlerine hükmedilemeyeceği, zarar kalemleri içerisinde satılamayan enerji bedelinin hesaplamaya dâhil edilemeyeceği bilirkişiye hatırlatılmalı, davacının takip tarihi itibariyle tahsilini istemekte haklı olduğu işlemiş faiz ve toplam alacak miktarı yeniden hesaplatılmalı, davacı tarafın isteyebileceği gerçek zarar miktarı duraksamasız belirlendikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek asıl alacak ve işlemiş faiz toplam miktarı üzerinden itirazın iptaline, takibin devamına imkân verecek şekilde hüküm oluşturulmalıdır.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ve davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen temyiz harçlarının istek halinde davacı ve davalı tarafa iadesine, 30.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34757, Karar No: 2017/5896, Tarih: 19.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/34757 E.  ,  2017/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5187 sayılı Kanun'un "Düzeltme ve cevap" başlıklı 14. maddesi; "... Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.

Düzeltme ve cevapta, buna neden olan eser belirtilir. Düzeltme ve cevap, ilgili yazıdan uzun olamaz. Düzeltme ve cevaba neden olan eserin yirmi satırdan az yazı veya resim veya karikatür olması hallerinde düzeltme ve cevap otuz satırı geçemez.

Süreli yayının birden fazla yerde basılması halinde, düzeltme ve cevap yazısı, düzeltme ve cevap hakkının kullanılmasına sebebiyet veren eserin yayımlandığı bütün baskılarda yayımlanır..." şeklindeki hükümleriyle düzeltme ve cevabın ne şekilde yayımlanacağını belirtmiştir.

Adı geçen Kanun'un "Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması" başlıklı 18/1. maddesi; "...Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hâkim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili onmilyar liradan yüzellimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Ağır para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda ellimilyar liradan az olamaz... ve Düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması veya 14 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen şartlara uyulmaksızın yayımlanması hallerinde hâkim ayrıca, masraflar yayın sahibi tarafından karşılanmak üzere, bu yazının tirajı yüzbinin üzerinde olan iki gazetede ilân şeklinde yayımlanmasına da karar verir..." hükümlerini amirdir.

Yukarıda yer alan genel ilkeler ve açıklamalar kapsamında somut olay incelendiğinde; katılan tarafından öncelikle ilgili gazetenin tüzel kişiliğine bir ihtarname ile düzeltme ve cevap metni tebliğ edildiği, devamla düzeltme yazısının yayımlanmaması üzerine, Isparta 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10.02.2010 tarihli 2010/94 D.İş sayılı kararıyla düzeltme metninin yayımlanmasına karar verildiği, karardaki muhatabın yine Gülses Gazetesi ve Erenler Matbaacılık ... Ltd. Şti. olduğu, bu suretle verilen kararın, ekindeki tekzip metniyle birlikte, en son ilgili tüzel kişinin evrak memuruna 30.03.2010 günü tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

5187 sayılı Kanun'un 18. maddesi kapsamında sorumlu müdürün cezai sorumluluğu bakımından düzeltme ve cevap yazısının muhatap olarak kendisine gönderilmesi gerektiği tartışmasızdır. Kararı veren Mahkemece çıkartılan tebligatın muhatabının sorumlu müdür yerine bir tüzel kişi olarak yazılması, tebliğ için gidilen tüzel kişinin adresinde sorumlu müdürün temsilcisi, memuru veya müstahdemi olup olmadığı bilinmeyen bir kişiye tebliğ edilmesi, yasanın aradığı sıkı şekil şartlarına aykırıdır. Bu nedenle, sanık yazı işleri müdürünün, düzeltme metninin süresinde veya gereği gibi yayımlanmaması eylemlerinden dolayı cezai anlamda sorumlu tutulamayacağından bahisle beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1-) Dosyada suça konu tekzibin gereği gibi yayımlanmaması eyleminin gerçekleştiği günün, dolayısıyla suç tarihinin 06/04/2010 tarihi olmasına rağmen, gerekçeli kararda şikayet tarihi olan 11/03/2010 olarak yazılması,

2-) Sanığın yazı işleri müdürü olduğu gazetenin haftalık yayın yapan "yerel süreli yayın" olması, bu hususun gazete nüshasındaki künyeden açıkça anlaşılması karşısında sanık hakkında 5187 sayılı Kanun'un 18/1. maddesinde belirtilen cezanın alt sınırı 10.000 TL olmasına rağmen, gerekçesiz şekilde ve sadece kanunda yazılı maddenin tekrarlanması suretiyle, takdiren 20.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 19/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/475, Karar No: 2014/6642, Tarih: 04.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/475 E.  ,  2014/6642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2008/14559

Mahkeme : PENDİK 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 14/06/2007– 2006/403 esas ve 2007/279 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan sanık hakkında 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 04.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2106, Karar No: 2023/1852, Tarih: 08.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/2106 E.  ,  2023/1852 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/260 E., 2022/334 K.

DAVA TARİHİ : 24.09.2014

KARAR : Davanın kısmen kabulü

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Taraf vekilleri

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Taraf vekillerince Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; murisleri ...'ün 26.11.2008 tarihinde iş yerinin çatı tamir işini yaparken elektrik akımına kapılarak yaşamını yitirdiğini, olayın meydana gelmesinde enerji nakil hattının sahibi olan davalı şirketin kusurlu olduğunu, kaldı ki tehlike arz eden yapı eserinin fena yapılmasından, bakımı ve işletilmesindeki eksikliklerden davalının kusursuz sorumluluğunun da bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik davacılardan her biri için 5.000'er TL maddi, 10.000'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmişler; davacılardan Serpil 12.02.2016 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 124.709,87 TL olarak belirlemiş; 26.04.2022 tarihli ıslah dilekçeleri ile taleplerini davacılardan Serpil için 505.764,43 TL'ye, Doğukan Burak için 6.567,31TL'ye yükseltmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı; olayın meydana gelmesinde sorumluluğunun bulunmadığını, tarafına kusur atfedilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.05.2016 tarihli ve 2014/650 E., 2016/714 K. sayılı kararıyla; davacıların desteği Kenan'ın 26.11.2008 tarihinde dükkanının tamirat işlerini yapmak üzere çatıya çıktığı sırada elektrik akımına kapılarak yaşamını yitirdiği, binanın yakınından geçen enerji nakil hattının ilgili yönetmelikte belirtilen mesafe şartlarına uygun olarak tesis edildiği, gerekli bakım ve kontrollerinin de zamanında yapıldığı, aksi durumun ispat edilemediği, olayın meydana gelmesinde davalının sorumluluğuna gidilemeyeceği gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 25.04.2018 tarihli ve 2016/17648 E. - 2018/4482 K. sayılı ilamla; "...davacıların murisinin davalı şirkete ait enerji nakil hattından kaynaklı olarak elektrik akımına kapılarak hayatını kaybettiği sabit olmakla, davalı şirketin faaliyeti ile ortaya çıkan zarar arasında illiyet bağının bulunduğu, davalı şirketin TBK.nın 69. maddesi uyarınca meydana gelen zarardan sorumlu olduğu kuşkusuzdur...

1.Mahkeme kararına karşı davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 25.04.2018 tarihli ve 2016/17648 E. - 2018/4482 K. sayılı ilamla; "...davacıların murisinin davalı şirkete ait enerji nakil hattından kaynaklı olarak elektrik akımına kapılarak hayatını kaybettiği sabit olmakla, davalı şirketin faaliyeti ile ortaya çıkan zarar arasında illiyet bağının bulunduğu, davalı şirketin TBK.nın 69. maddesi uyarınca meydana gelen zarardan sorumlu olduğu kuşkusuzdur...

...Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda ifade edilen açıklamalar gözetilmek suretiyle,davalı elektrik şirketine ait enerji nakil hattından kaynaklı olarak davacıların murisinin vefat ettiğinin gözetilmesi, bu kapsamda davalı elektrik şirketinin meydana gelen olaydaki kusur oranının belirlenmesi noktasında önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden Yargıtay ve taraf denetimine elverişli kusur raporunun alınması, kusur oranı belirlendikten sonra dosyanın önceki aktüerya bilirkişisi dışında ayrı bir aktüerya bilirkişisine tevdi edilmesi suretiyle davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin belirlenmesi noktasında rapor alınması suretiyle sonucuna uygun hüküm tesisi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir..." gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 26.03.2022 tarihli hesap bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davacıların desteği Kenan'ın elektrik akımına kapılarak hayatını kaybettiği davaya konu olayda, enerji nakil hattının sahibi olan davalı şirketin tehlike arz eden yapı eserinin fena yapılmasından, bakımı ve işletilmesindeki eksikliklerden kusursuz sorumluluğunun bulunduğu, gerçekleşen zararı gidermekle yükümlü olduğu; destekten yoksun kalma tazminatına konu davacıların zararının, desteklerinin ölümü nedeniyle destekten yoksun kalan sıfatıyla doğrudan kendileri üzerinde doğan zarar olduğu, dolayısıyla desteğin kusurunun davacılara yansıtılamayacağı, hesap raporu ile belirlenen ve ıslah edilen tazminat miktarının tamamından davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile davacılardan Serpil için 505.764,43 TL maddi, 10.000 TL manevi; Buket için 1.748,04 TL maddi, 5.000 TL manevi; Doğukan Burak için 6.567,31 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç