muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2618, Karar No: 2011/3698, Tarih: 05.04.2011

Keza, açılan tazminat, bedel davalarında, davacı taşınmazın tesis ve tesciline ilişkin idari işlemden kaynaklanan zararı değil tapuda adına tescilli olan taşınmazın tapusunun sonradan bedelsiz olarak adli yargı mahkemelerince iptal edilmek suretiyle elinden alınması nedeniyle taşınmazın bedelini istediğinden tapunun mahkemece iptali de idari bir işlem olmadığından bedele ilişkin açılacak bu davaların idari yargıda değil adli yargıda görülmesi gerekir.

Ayrıca uygulamada, TMK’nın 1007. maddesine dayanılarak açılan bu tazminat davalarında, “özel mülkiyete konu olamayacak dava konusu yer, davacı tarafından bilinerek satın alınmış olmakla” denilerek mahkemece, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesince de kabul edilen ve taşınmazın değeri ile orantılı olarak tespit edilen makul değerden uygun bir indirim yapılmakta veya temyiz üzerine Yargıtay’ın ilgili dairesince indirim yapılmak üzere karar bozulmaktadır. Tapu tescil bilgilerine göre taşınmazı satın alan kişinin kötü niyetli olduğu, (tapu kaydındaki tescilin yolsuz olduğunu bildiği) iddia ve ispat edilmediği sürece aleni olan tapu kayıt bilgilerine göre taşınmazı satın alan kişinin kötü niyetli olduğunun kabulü mümkün olmadığı gibi, taşınmazın değeri ile orantılı olarak tespit edilmiş makul değerden ayrıca indirim yapılması hakkaniyete, davanın mahiyetine ve TMK’nın 1007. maddesine uygun değildir.

Sonuç olarak; hatalı ve yanlış olarak verildiği düşünülse dahi yasalar gereğince devlet kurumları tarafından vatandaşlar lehine tesis ve tescil edilen taşınmazlar ile kesinleşmiş mahkeme kararları gereğince vatandaşlar lehine tescil edilen taşınmazlara ait tapu kayıtları, özel mülk halini alma suretiyle kazanılmış hak oluşturacaklarından hiç bir gerekçe ile “yok hükmünde” veya “geçersiz” sayılmaz. Tapu kayıtları bedelsiz olarak iptal edilmez. Her nasılsa tapu kayıtlarının iptal edilmesi üzerine açılan bedel (tazminat) davaları reddedilemez. Aksi düşünce hukuk devletinin güvenirliliği ve devamlılığı ilkesine aykırılık teşkil eder.

Konumuz olan ve özel mülkiyeti halini almış olan taşınmazların bu halde bulunmaları kamu düzenine, kamu yararına aykırılık teşkil ediyorsa, o takdirde çözüm, yargı kararı ile tapu kayıtlarının iptali olmayıp, T.C. Anayasası’nın 46. maddesine uygun olarak kamulaştırma yolu ile veya yine bedel veya başka yerlerden emsal taşınmaz vermek suretiyle geri alınmasını öngören yasalar çıkarmak yolu ile olabilir. Hukuk devleti olmanın gereği de bu çözüm yoludur.

Düşünce ve kararım yukarda açıklamaya çalıştığım gibi olup, aksi yöndeki düşünce ve kararlara katılmıyorum. 05/04/2011
Yargıtay — Esas No: 2011/11202, Karar No: 2011/4676, Tarih: 15.11.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/11202 E.  ,  2011/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2010

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı Sağlık Bakanlığı vekili; açık ihale usulü ile ihale edilen eleman çalıştırma işine ilişkin ihaleyi kazanan ve davacıyı da işe alan asıl işverenin diğer davalı olduğunu, her türlü yetkinin bu firmada olduğunu beyanla  davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini,davalı ....Ltd.Şti. ve...Ltd.Şti.  vekili ise;müvekkillerinin Vakfıkebir Devlet Hastanesinin 01/01/2010 ile 31/12/2010 tarihleri arasındaki bilgi işlem ve temizlik ihalesini kazandığını, davacının temizlik elemanı olması nedeniyle müvekkili şirket ile hiçbir iş ilişkisinin bulunmadığını, arada iş akdi bulunmadığını belirterek husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar Sağlık Bakanlığı ile .,... Ltd.Şti. arasındaki hizmet alım sözleşmenin  muvazaalı olmadığı, fesih tarihinde temizlik işi ile ilgisi bulunmayan ...Ltd Şti yönünden davanın reddine, işe iade yönünden asıl işveren Sağlık Bakanlığı yönünden davanın reddine, .... Ltd Şti yönünden davanın kabulüne, tazminat yönünden ise her iki davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılardan Sağlık Bakanlığı ve ....Ltd.Şti. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının davalılardan Sağlık Bakanlığına bağlı hastanede alt işveren işçisi olarak çalışmakta iken hizmet sözleşmesinin sona erdirildiği anlaşılmaktadır.

Davacı işverence yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığını iddia ederek feshin geçersizliği ile işe başlatılmaması durumunda buna bağlı haklara karar verilmesi   istemiyle asıl işveren Sağlık Bakanlığı ile alt işveren  ...Ltd.Şti açmış yapılan yargılama aşamasında  husumete yanılmadan söz edilerek  bir başka alt işveren olan ...Ltd.Şti. davalı safında davaya dahil ederek yargılama sürdürülüp .. Ltd Şti yönünden davanın reddine, işe iade yönünden asıl işveren Sağlık Bakanlığı yönünden davanın reddine, ... Ltd Şti yönünden davanın kabulüne, tazminat yönünden ise her iki davalı yönünden davanın kabulüne şeklinde hüküm kurulmuştur.

Davacının iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte alt işveren davalılardan hangi şirket olduğu açıklığa kavuşturulmadığı gibi dava dilekçesinde davalı gösterilen .... Ltd.Şti ile yargılama sırasında kapsama alınan şirket ...Ltd.Şti arasında işyeri devri olup olmadığı belirlenmiş değildir.

Davacının iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte alt işveren davalılardan hangi şirket olduğu açıklığa kavuşturulmadığı gibi dava dilekçesinde davalı gösterilen .... Ltd.Şti ile yargılama sırasında kapsama alınan şirket ...Ltd.Şti arasında işyeri devri olup olmadığı belirlenmiş değildir.

Öncelikle davalı alt işverenler ile asıl işveren davalı Sağlık Bakanlığı arasında bağıtlanmış olan hizmet alım sözleşmeleri ile son ihale belgeleri getirtilmeli,davacının son ihaleden önceki  alt işverenin hangi şirket olduğu ve bu şirketin hizmet alım sözleşmesinin hangi tarihte sona erdiği,son ihalenin hangi tarihte yapıldığı ve son ihaleye dayanan hizmet   alım sözleşmesinin hangi tarihte bağıtlandığı tespit edilmelidir.

Davacının çalıştığı son alt işveren ...AŞ ile ihaleyi alan sonraki alt işveren arasında işyeri devrinin bulunup bulunmadığı yönü üzerinde durulmalı, bunun için davacının son alt işveren...AŞ nezdinde çalışan işçilerin  sonraki alt işveren ....Ltd.Şti. yanında çalışmalarına devam edip etmediği, bunların çoğunluk oluşturup oluşturmadığı saptanarak şayet  yeni ihaleyi alan şirkette önceki alt işverenin işçilerinin çoğu çalıştırılmakta ise bu durum işyeri devri olgusunun kabulünü gerektirdiği dikkate alınmalıdır.

Belirtilen hususlar açıklığa kavuşturulduktan sonra son alt işveren şirket  AŞ ile ihaleyi alan ......Ltd.Şti. arasında  işyeri devri gerçekleşmiş ise davacının en son ihaleyi kazanan ....Ltd.Şti.'ne ait işyerine, işyeri devri olamamış ise bu durumda  davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle  davasını gerçek işvereni olan ...AŞ alt işverene yöneltmesi için süre verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra ihaleyi kaybetmiş olan alt işveren ... AŞ.'ye iadesine karar verilmeli ve işe başlatmamadan doğacak haklardan alt işveren ile birlikte asıl işveren Sağlık Bakanlığının birlikte müteselsilen sorumluluğuna karar verilmelidir.

Yukarıda yazılı hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Kabule göre ise, dava konusu olayda asıl işveren Sağlık Bakanlığı ile alt işveren .... Ltd.Şti ilişkisinin muvazaalı olmadığı belirtilmesine rağmen davalı Bakanlık aleyhine açılan davanın  reddine karar verilmesi, ayrıca  işe başlatmamadan doğacak haklardan alt işveren ile birlikte asıl işveren Sağlık Bakanlığının birlikte müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken  sadece iş güvencesi tazminatı yönünden davalı Bakanlığın birlikte sorumluluğuna karar verilmiş olması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4076, Karar No: 2013/5171, Tarih: 20.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/4076 E.  ,  2013/5171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Urla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 Sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı kanunun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı kanunun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece iki ayrı gerekçeli karar yazıldığı, bunlardan ilkinin kısa karara uygun biçimde ve sadece davanın reddine yönelik olduğu; yüze karşı verilen kısa kararda, davanın reddine karar verilmesine karşın, ikinci kez tesis edilen gerekçeli kararda davanın reddine, davacının ihale bedelinin %10'u oranında  para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.10.4.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3900, Karar No: 2024/5949, Tarih: 04.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3900 E.  ,  2024/5949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1550 Esas, 2023/420 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/124 E., 2019/196 K.

Taraflar arasındaki asıl davada endüstriyel tasarım hakkına tecavüzün tespiti, men'i, ref'i ile maddi ve manevi tazminat; karşı davada ise tasarım hükümsüzlüğü davalarına ilişkin yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı karşı davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA ve KARŞI DAVAYA CEVAP

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin TÜRKPATENT nezdinde 2016/07990, 2017/07759 ve 2017/07761 sayı ile tescilli desen ve bu desenin uygulandığı plastik kase ve bardak modellerinin tasarım ve koruma hakkına sahip olduğunu, davalı yanın ise kendisine ait "EVSİTİYLE" markasını taşıyan etiketlerini, müvekkili tasarımının şekil, üretim tekniği, ölçü ve desen olarak aynısını ve ayırt edilemeyecek kadar benzerini, çeşitli boyut ve renklerde kaselerin de üretim ve toptan satışını yaptığını, davalı eyleminin müvekkilinin haklarını ihlal ettiğinden, davalı aleyhinde Mahkemenin 2018/31 D.İş sayılı dosyası ile delil tespiti yaptırıldığını ve davalı işyerinde yapılan keşifte, 2016/07990 sayılı tasarıma tecavüz teşkil edecek ürünlerin tespit edilerek ihtiyati tedbir kararı verildiğini, ayrıca davalının müvekkilinin diğer tasarımlarını da kullanarak ürünler yapmaya, bu konuda siparişler almaya başladığı ve kalıplar sipariş ettiği duyumlarını aldıklarını ve davalı fiillerinin müvekkili haklarına tecavüz teşkil ettiğini iddia ederek, tecavüzün tespitini, önlenmesini, durdurulmasını, tecavüz oluşturan ürünler ile bunların üretiminde münhasıran kullanılan kalıp, cihaz ve makine gibi araçlara el konulmasını, el konulan ürün, cihaz ve makinelerin imhasına, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 1.000,00 TL ve delil tespit ve tedbir kararının infazı için sarfedilen bedeller olarak toplam 1.900,00 TL olmak üzere toplam 2.900,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini ve verilecek hüküm özetinin ilanını talep etmiş, karşı davada ise müvekkili tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına sahip olduğunu savunmuştur.

II. CEVAP ve KARŞI DAVA

II. CEVAP ve KARŞI DAVA

Davalı vekili cevap dilekçesinde; değişik iş dosyasında alınan bilirkişi raporu ile, davacıya ait 2016/07990 sayılı tasarımla müvekkili şirket merkezinde bulunan ürünler arasında benzerlik algılandığını, 2017/07759 sayılı benek deseni tasarımının müvekkili şirket merkezinde bulunan ürünlerin üzerindekilerle farklı olarak algılandığını, yine davacıya ait 2017/07761 sayılı tasarımın müvekkili şirket merkezinde bulunmadığı sonucuna varıldığını, rapordan da görüleceği üzere davacıya ait her iki tasarıma müvekkilinin herhangi bir ihlalinin olmadığını, davacının 2016/07990 sayılı tasarımının ise uzun yıllardan bu yana insanlar tarafından kullanılan kase, yani çanak çömlek olduğunu, kase şeklinin tescil edilmesinin TÜRKPATENT'in yanlış ve sorumsuz işleyişinin yanında, davacı yanın da açık ve kötü niyetinin bir göstergesi olduğunu, davacıya ait söz konusu tasarımın hiçbir şekilde yeni ve ayırt edici vasıflarına haiz olmadığını ileri sürerek asıl davanın reddine ve karşı davanın kabulüyle davacı karşı davalı adına tescilli 2016/07990 ve 2017/07759 sayılı tasarımların hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı karşı davalının tescilli 2016/07990 ve 2017/07759 nolu tasarımlarıyla davalı kullanımı arasında benzerlikler olsa da davacı karşı davalıya ait 2017/07761 nolu tasarımla benzer bir kullanım olmadığının; karşı dava değerlendirildiğinde ise davacı/karşı davalı tarafa ait 2016/07990 numaralı tasarım tescilinin başvuru tarihi olan 03.12.2016 tarihi itibarı ile koruma şartı olan yenilik ve ayırt edici nitelik özelliklerine sahip olmadığının, davacı/karşı davalı tarafa ait 2017/07759 numaralı tasarım tescilinin de başvuru tarihi olan 22.11.2017 tarihi itibarı ile koruma şartı olan yenilik ve ayırt edici nitelik özelliklerine sahip olmadığının belirtildiği, anılan raporun hükme elverişli olduğu, hükümsüzlük baştan beri sonuç doğuracağından davacının artık bu tasarımlardan doğan hakları ileri sürmesinin mümkün olmayacağı, keza yeni ve ayırt edici niteliği olmayan, harcıalem olan tasarımdan dolayı haksız rekabet de söz konusu olmayacağından asıl davanın reddinin gerektiği, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile, davacı-karşı davalı adına tescilli 2016/07990 ve 2017/07759 tescil başvuru no.lu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliklerine haiz olmaması nedeniyle hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı karşı davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalıya ait ürünlerin, davacıya ait 2016/07990 ve 2017/07759 numaralı tasarım tescillerine benzerliği hususunda kabullere rağmen davanın reddinin hatalı olduğunu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının açıkça Anayasa'ya aykırı olduğunu, hükümsüzlük kararının geriye etkili olacak biçimde uygulanmasının hukuk devleti ilkesine ve devletin ... amaç ve görevi tanımına aykırı olduğunu, Anayasaya aykırılık nedeniyle iptal başvurusu yapılmasını talep ettiklerini, tazminat miktarının hesap yöntemi konusunda taraflarınca sınai mülkiyet hakkına tecavüz edenin elde ettiği net kazancın tercih edildiğini, bunun dikkate alınmadığını, bilirkişi raporunda müvekkiline ait 2016/07990, 2017/07759 ve 2017/07761 numaralı tasarımların, özellikle raporun 10 ve 11 maddelerinde gruplandırılmış görsellere benzerlik taşıdığı, yenilik ve ayırt edicilik unsurundan yoksun olduklarına dair görüş ve kabulün hiçbir teknik değerlendirmeye dayanmadığını yeniden rapor alınması gerektiğini, raporuna hükme elverişsiz olduğunu, Mahkeme kararında üç defa vekâlet ücretine karar verdiğini, işbu davanın açılmasında ... dayanağın bir kamu kurumunun verdiği tescil kararı veya idari işlem niteliğindeki bir kabul olduğunu, Türkiye Cumhuriyeti Devletine güvenen müvekkilinin böyle bir kararla cezalandırılır biçimde fahiş avukatlık ücretine mahkum edilmesinin devlete ve adalete güveni zedelediğini ileri sürerek kararın müvekkili lehine kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı karşı davalı adına 03.12.2016 tarihi itibarı ile koruma şartı olan 2016/07990 ve 22.11.2017 tarihi itibarı ile koruma şartı olan 2017/07759 sayı ile tescilli tasarımların yeni ve ayırt edici özelliklere sahip olmaması nedeniyle hükümsüzlüğü isteminde bulunulduğu, alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğun, asıl davaya dayanak ve karşı dava konusu tasarımın tescil başvuru tarihinden önce kullanıldığının ispatlandığı yani yenilik unsurunun ortadan kalktığı, mutlak yenilik kriterini sağlamayan tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesinin yerinde olduğu, davacı karşı davalı taraf her ne kadar tasarımların benzer olduğu gerekçesi ile istinaf isteminde bulunmuş ve raporlardaki hesaplanan tazminat miktarı ve yöntemine itiraz etmiş ise de, öncelikli olarak hükümsüzlük koşullarının değerlendirilmesi gerektiği, hükümsüzlük kararının geçmişe etkili olması nedeniyle hükümsüzlük kararı verilmesi halinde tasarım tecavüzü ve tazminat miktarına ilişkin istemlerin değerlendirilmesinin gerekmeyeceği, davacının her biri ayrı bir davaya konu olabilecek istemlerini tek bir dava içinde talep ettiği, bu duruma objektif dava birleşmesi olduğu, tasarım tecavüzü ve haksız rekabetin farklı kanunlardan doğduğu, bunun objektif dava yığılması şeklinde gerçekleşen iki dava olarak kabulünün gerektiği, bu sebeple her iki talep için de ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği, yine karşı dava yönünden hükümsüzlük isteminin ayrı bir dava konusu olup, bu hususta da kabul kararı verilmiş olmasının da yerinde olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada endüstriyel tasarım hakkına tecavüzün tespiti, men'i, ref'i ile maddi ve manevi tazminat; karşı dava ise asıl davaya dayanak tasarımlardan bir kısmının yeni ve ayırt edici olmadıkları iddiasıyla hükümsüzlüğü isteminden ibarettir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 77, 78, 79 uncu maddeleri ile 81 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 77, 78, 79 uncu maddeleri ile 81 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı karşı davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21634, Karar No: 2020/13201, Tarih: 12.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/21634 E.  ,  2020/13201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Erteli ilamın aynen infazı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin 04.04.2014 tarihli erteli mahkumiyetlere dair kararlarının 20.05.2014 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün deneme süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle, TCK'nin 51/7. maddesi gereği dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 06.02.2020 tarihli hükümlerin 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, dosyanın itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.