muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2321, Karar No: 2010/5038, Tarih: 01.03.2010

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5500, Karar No: 2022/6700, Tarih: 13.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/5500 E.  ,  2022/6700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Temyiz istemi, Mahkemenin kesinleşen 26.03.2019 tarihli ve 2018/485 E., 2019/149 K. sayılı kararına karşı davacılar vekili tarafından ileri sürülen tavzih isteğinin reddine ilişkin 11/04/2022 tarihli ek kararına yöneliktir.

Gerçekten de, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu′nun ″Hükmün tavzihi″ başlıklı 305. maddesi; ″ (1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.″ hükmünü içermektedir.

Somut olayda, eldeki davanın, mahkeme kapatılması nedeniyle gerçekleşen devir kararından önceki esası sırasında tapu siciline konulan ″davalıdır″ şerhinin infazda tereddüt yarattığı belirtilip tavzih talebinde bulunulmuştur.

Ne var ki, anılan husus hükmün içeriği ile ilgili olmayıp yukarıda değinilen 305 inci madde kapsamında değerlendirilemeyeceği, ancak tedbirin kaldırılması talebine konu edilebileceği açıktır.

Hal böyle olunca, Mahkemenin tavzih isteğinin reddine ilişkin 11/04/2022 tarihli ek kararına yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, İstanbul Anadolu 29. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11/04/2022 tarihli ek kararın ONANMASINA; harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına; kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6877, Karar No: 2022/11335, Tarih: 22.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2020/6877 E.  ,  2022/11335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında beraat; sanık ... hakkında hükümlülük, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Suçta kullanılan nakil vasıtasının iadesine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suçta kullanılan nakil vasıtasının iadesine yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

II-Katılan ... İdaresi vekilinin, sanık ... hakkında verilen beraat kararına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III-Katılan ... İdaresi vekilinin, sanık ... hakkında verilen beraat kararına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Olay tutanağına göre, sanıklar ... ve ...'ın şoför, sanık ...'un ise muavin olduğu otobüste yapılan aramada 510 karton kaçak sigara ele geçirildiği olayda, sanık ...'un kaçak sigaraların sadece kendisine ait olduğunu ikrar etmesine ve gerekçeli kararda suçun failinin sanık ... olduğunun belirtilmesine rağmen sanık ...'ın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

IV-Katılan ... İdaresi vekili ve sanık ...'ın verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Olay tutanağına göre, sanıklar ... ve ...'ın şoför, sanık ...'un ise muavin olduğu otobüste yapılan aramada 510 karton kaçak sigara ele geçirildiği olayda, sanık ...'ın kaçak sigaralardan haberinin olmadığını beyan ettiği, sanık ...'ın ise kaçak sigaraların sadece kendisine ait olduğunu ve diğer sanıkların kaçak sigaralardan haberlerinin olmadığını beyan ettiği görülmekle, gerekçeli kararda da suçun failinin sanık ... olduğunun kabul edilmesine rağmen sanık ...'ın beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 3/18-son delaletiyle 3/5, 3/10. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Kendisini vekil ile temsil ettiren ve davaya katılma kararı verilen Gümrük İdaresi lehine maktu vekalet ücreti verilmesi yerine dilekçe yazım ücreti verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekili ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/06/2022 tarihinde I nolu karar yönünden oy çokluğuyla, II, III ve IV nolu kararlar yönünden oy birliğiyle karar verildi.

(K.K.D.)

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, sanık ... ve katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine, sayın çoğunluğun sanık ...’ın da temyiz talebi olduğu halde nakil aracının iadesine ilişkin temyiz incelemesinin sadece katılan ... İdaresinin temyizine hasredilmesi yerinde değildir. Şöyle ki;

(K.K.D.)

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, sanık ... ve katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine, sayın çoğunluğun sanık ...’ın da temyiz talebi olduğu halde nakil aracının iadesine ilişkin temyiz incelemesinin sadece katılan ... İdaresinin temyizine hasredilmesi yerinde değildir. Şöyle ki;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.11.2019 tarih ve 2016/10-543 E, 2019/668 K nolu ilamında da belirtildiği üzere, suçta kullanılan ancak müsadere edilmeksizin aracın iadesine dair hükmün, cezayı aleyhe değiştirmeme ilkesi kapsamında değerlendirilemeyeceği dikkate alındığında, işlenen suça bağlı ve suçtan ayrılmayan, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün sonucu doğrultusunda değerlendirilmesi gereken bir hüküm olduğu, bu nedenle de mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edildiği durumlarda da temyiz incelemesine konu edilebileceği gözetildiğinde, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün temyizi kapsamında aracın iadesine ilişkin hükmün sanık ...’ın temyizine göre de incelenmesi yerine, sadece katılan ... İdaresinin temyizine hasren nakil aracının iadesine ilişkin hükmün temyiz incelemesine konu edilmesi yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 22.06.2022
Yargıtay — Esas No: 2008/1973, Karar No: 2008/5041, Tarih: 14.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1973 E.  ,  2008/5041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk karar İİK.nun 363.maddesi gereğince temyizi kabil olmayan bir karardır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin son karar İİK.nun 365 ve HUMK.nun 432.maddeleri gereği yasaya uygun bulunmakla (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 14.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4758, Karar No: 2020/2941, Tarih: 17.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4758 E.  ,  2020/2941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20/09/2017 tarih ve 2014/1667 E.- 2017/1021 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 11/09/2019 tarih ve 2019/1664 E.- 2019/1100 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ticari anlamda tecrübesinin bulunmadığını, davalı şirkete aracı vasıtasıyla, iş deneyim belgesinin girilecek ihalelerde kullanılması için ortak olduğunu, bu hususta anlaşma yapılarak şirket yetkilisi ...’un bildirilerek dava dışı ... ve...’a vekaletname ile yetki verildiğini, 06.02.2007 tarihinde noter onaylı hisse devir sözleşmesi ile dava dışı ...’un %49, dava dışı ...’un ise %2 hissesi olmak üzere toplamda %51 hisseyle davalı şirkete ortak olduğunu, anılan işlemin dava dışı ... tarafından müvekkiline vekaleten gerçekleştirildiğini, hisse devrine ilişkin ortaklar kurulu kararının 12.02.2007 tarihinde, müvekkilinin yokluğunda, müvekkilinin yerine sahte imza atılarak alındığını, sonrasında 22.02.2007 tarihinde noter onaylı hisse devir sözleşmesi ile müvekkilinin %51 hissesinin, müvekkile vekaleten ... tarafından dava dışı ...’a devredilerek ortaklıktan çıkarıldığını, bu durumun komisyoncu aracılığıyla öğrenildiğini, anılan devre ilişkin ortaklar kurulu kararının da yine müvekkilinin yokluğunda, 22.02.2007 tarihinde, müvekkilinin yerine sahte imza atılarak alındığını, şirket ortaklığından ayrılan ve iş deneyim belgesini alan müvekkilinin 08.09.2007-27.02.2009 tarihleri arasında yurt dışında çalıştığını, kendisine icra dairesi tarafından gönderilen haciz ihbarnamesi üzerine yapılan araştırma sonucunda müvekkilinin bilgisi dışında, vekili ... tarafından, 13.04.2007 tarihli noter onaylı hisse devir sözleşmesi ile tekrar %51 hisseyi dava dışı ...’dan devralarak ortak olduğunun öğrenildiğini, anılan hisse devrine ilişkin ortaklar kurulu kararının 13.04.2007 tarihinde müvekkilinin yokluğunda, müvekkilinin yerine sahte imza atılarak alındığını, bunun üzerine şirket ortaklarına ulaşılarak 09.10.2009 tarihi noter onaylı hisse devri sözleşmesi ile müvekkilinin hissesini dava dışı ...’a devrettiğini, hisse devrine ilişkin 09.10.2009 tarihli ortaklar kurulu kararının alındığı toplantıya katılarak hisse devrine muvafakat verdiğini, davalı şirketin, müvekkilinin yokluğunda yaptığı, 12.02.2007, 22.02.2007 ve 13.04.2007 tarihli ortaklar kurulu toplantılarında alınan kararların, müvekkilinin yerine atılan sahte imzalar nedeniyle yoklukla malul

olduğunu, hisse devirlerinin bilgisi dışında gerçekleştiğini, hisse devir işlemlerinin geçersiz olduğunu, müvekkilinin hiçbir şekilde şirket ortağı olmadığını ileri sürerek davalı şirketin 12.02.2007, 22.02.2007 ve 13.04.2007 ortaklar kurulu kararlarının yoklukla malul olduğunun, hisse devir işlemlerinin ve müvekkilinin hiç bir şekilde davalı şirket ortağı olmadığının tespitini, anılan işlemlerin sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamış, yargılamaya katılmamıştır.

Davalı cevap dilekçesi sunmamış, yargılamaya katılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince davacının tespit isteminde hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu hisse devir sözleşmelerinin davacı adına usulüne uygun düzenlenen vekaletnameye dayalı olarak vekili tarafından gerçekleştirildiği, ortaklar kurulu kararlarında 6762 sayılı Yasa'nın 520. maddesine aykırılık bulunmadığı, davacının hisse devir onayına ilişkin ortaklar kurulu kararındaki imzaların sahteliğini ileri sürmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararın davacı yan vekilince temyizi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan karar Dairemizin 17.06.2019 tarihli ilamıyla re’sen bozulmuş; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13152, Karar No: 2012/5866, Tarih: 23.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13152 E.  ,  2012/5866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hayasızca hareketlerde bulunma suçundan sanıklar ... İş,..... ve ......'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair Şişli 1. Sulh Ceza Mahkemesininden verilen 27.03.2008 gün ve 2006/273 Esas, 2008/181 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Cadde üzerinde sanık ...'nin “göğüslerini açıp okşamak”, sanık ...'in “tişörtünü yukarı sıyırıp göğüslerini teşhir ederek diliyle de çevreden geçen şahısların dikkatini çekmek”, bayan görünümlü erkek olduğu anlaşılan sanık .....'in ise “tişörtünü yukarı sıyırıp, sağ göğsünü çevreden geçen vatandaşlara göstermek” şeklindeki eylemlerini anlatan 28.05.2006 günlü olay tutanağı içeriği ile bunu doğrulayan tutanak mümzisi tanık ....'in 30.05.2006 günlü savcılık beyanı ve tüm dosya içeriğinden, sanıkların hayasızca hareketlerde bulunma suçunu işledikleri sabit olduğu halde, mahkûmiyetleri yerine, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 12.07.2011 gün ve 233 sayılı kararı ile Şişli ilçesi adli teşkilatı kapatıldığından dosyanın İstanbul 14. Sulh Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14744, Karar No: 2019/1994, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14744 E.  ,  2019/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1797, Karar No: 2020/4829, Tarih: 22.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1797 E.  ,  2020/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, çocuğun soybağını değiştirme, nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yokluğunda hüküm verilen sanığa gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 16.,20.,22. muaddeleri ve devamı uyarınca usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmakla sanık müdafinin öğrenme üzerine verdiği 26.08.2019 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

A-"Nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal etme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 21.11.2006 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.11.2013 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 08.01.2016 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller, gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak, yüklenen suçun sübutu kabul, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

B-"Resmi belgede sahtecilik" ve "çocuğun soybağını değiştirme" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 05.07.2006 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.11.2013 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 08.01.2016 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" ve "çocuğun soybağını değiştirme" suçlarının Kanun'daki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzatılmış dava zamanaşımının, 05.07.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 TCK'nin 66/1-e, 67/4. ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 22.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7538, Karar No: 2012/12794, Tarih: 18.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7538 E.  ,  2012/12794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya herhangi bir borcu olmadığı halde davalı tarafından hakkında icra takibi yapıldığını belirterek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının kendisinden aldığı ödünç para nedeniyle borçlu olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı aleyhine başlatılan takip nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, kural olarak menfi tespit davalarında, ispat yükü davalı alacaklıya aittir. Davalı, alacağın dayanağı olarak davacı tarafından düzenlenerek kendisine verildiğini iddia ettiği 07.06.2001 tarihli belgeye dayanmıştır. Davacı, davalının dayandığı bu belgeyi kendisinin düzenlemediğini ve belgede imza olmadığını savunmuştur. Mahkemece davada dayanılan bu belge üzerinde herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın davacının borçlu olduğu kabul edilerek ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki davada dayanılan 07.06.2001 tarihli imzasız el yazılı belge, HMK. 202 maddesi hükmüne uygun olarak düzenlenmiş yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belgedir. Hal böyle olunca, öncelikle anılan belge üzerindeki yazı ve rakamların davacının el ürünü olup

olmadığı araştırılmalı, davacı tarafından sözkonusu belgeyi kendisinin düzenlemediği beyan edildiğine göre mahkeme huzurunda davacıdan, dayanılan belgede gösterilen rakam ve yazıları da içerir şekilde yazı ve rakam örnekleri alınmalı, gerekirse daha önceden davacının yazmış bulunduğu yazı ve rakam örnekleri de ilgili yerlerden temin edildikten sonra konusunda uzman bilirkişi veya kurulundan dayanılan belgedeki yazı ve rakamların davacı el ürünü olup olmadığı yönünde rapor alınmalı, anılan rapor sonucunda belgedeki yazı ve rakamların davacı el ürünü olduğunun anlaşılması durumunda davalının alacak iddiasını HUMK. 292 maddesi kapsamında her türlü delillerle ispatlayabileceği de gözetilerek bu yöndeki tarafların tanık dahil tüm delilleri toplandıktan sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu yönlerin gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.