muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3557, Karar No: 2025/3697, Tarih: 10.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/3557 E.  ,  2025/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1964E., 2022/2773K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2022 tarihli ve 2021/447E., 2022/353 K. sayılı ilamıyla sanık hakkında yürütülen yargılama neticesinde 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2.cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53 maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiş, karara karşı sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince CMK'nun 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, Yerel Mahkeme hükmününün "Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğine dair cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak deliller elde edilemediğinden ve yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca sanığın BERAATİNE,

Sanığın kendisini vekille temsil ettirdiği gözetilerek, ilk derece mahkemesinin karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 5.100 TL maktu vekalet ücretinin Devlet Hazinesinden alınarak sanığa verilmesine,

Sanık yönünden yapılan yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına," şeklinde düzeltilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karara karşı katılan vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine, resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine, resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamından 09.10.2021 günü kolluk görevlilerince alınan duyum üzerine icra edilen önleyici kolluk devriyesi esnasında sanık ... ve temyiz dışı haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıkların herhangi bir tescil kaydı bulunmayan Yürekli köyü Düzpelit mevkiinde metal arama çubuğu, telsiz, dedektör, pusula ve notebook ile suçüstü yakalandıkları, sanık ve temyiz dışı diğer sanıkların alınan savunmalarında herhangi bir kazı yapmadıklarını dedektörü deneme amacıyla bölgede yer alan kayanın yanına gittiklerini savundukları, sanık ve temyiz dışı sanıkların yakalandıkları bölgede kayalık alanda 2 adet kaçak kazı çukurunun (70x42 cm boyutlarında, 2 nolu çukurun160x73 cm boyutlarında) tespit edildiği, yürütülen soruşturma neticesinde sanık ve temyiz dışı haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklar hakkında kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece 10.05.2022 tarihinde icra edilen keşif üzerine dosyaya sunulan13.05.2022 havale tarihli arkeolog bilirkişi raporuna göre, kaçak kazı yapılan kaya kütlesinde tahribatların olduğu, kazı yapılan yerin tescil kaydının bulunmadığı, 2863 sayılı Kanun kapsamında herhangi bir taşınır veya taşınmaz kültür varlığına rastlanılmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

Sanığın aşamalarda vermiş olduğu savunmasında; olay günü kendisinde bulunan dedektörü satmak amacıyla temyiz dışı haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklarla buluştuğunu, denemek amacıyla kayalıkların orada oldukları esnada jandarmanın geldiğini, herhangi bir kazı faaliyetinde bulunmadığını, kazı çukurlarının önceden kazılmış olabileceğini beyan ettiği, anlaşılmıştır.

Keşif sırasında dinlenen tutanak müzminleri beyanlarında; olay günü sanık ve temyiz dışı sanıkları ellerinde kazma kürekle kazı yaparken gördüklerini belirttikleri anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde; sanık ve temyiz dışı haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıkların iştirak halinde atılı suçu işledikleri sabit görülerek sanığın mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Keşif sırasında dinlenen tutanak müzminleri beyanlarında; olay günü sanık ve temyiz dışı sanıkları ellerinde kazma kürekle kazı yaparken gördüklerini belirttikleri anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde; sanık ve temyiz dışı haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıkların iştirak halinde atılı suçu işledikleri sabit görülerek sanığın mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde,"Her ne kadar, 09.10.2021 tarihinde olay yerinde kaçak kazı yapıldığına dair duyum alınması üzerine kolluk görevlilerince sanık ... ile haklarındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanıkların yanlarında analiz dedektörü, arama dedektörü, dizüstü bilgisayar, el telsizi ve pusula ile yakalandıkları ve olay yerinde de iki adet kazı çukuru bulunduğu, bu şekilde sanığın 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlediği iddiası ve aynı Kanunun 74/1-1 ve 2. cümle maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de,

Sanık ile diğer sanıkların kazı yapmadıklarını, dedektörleri denedikleri yönünde savunmalarda bulundukları,

Olay yerinde bulunan kazı çukurlarının kaya oyması şeklinde olduğu, keşif yapılırken dinlenilen tutanak tanıklarının beyanlarının aksine, sanıkların yakalandıkları sırada tutulan muhafaza altına alma tutanağına göre yanlarında kazma, kürek veya kazı yapmaya elverişli herhangi bir aracın bulunmadığı, yine kaya oyması şeklinde olan kazı çukurlarının yeni mi eski mi olduklarına ilişkin olayın hemen akabinde herhangi bir tespitin yapılmadığı, olay yerinin 2863 sayıl Kanun kapsamında sit alanı ya da korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğinde de olmadığı anlaşılmakla," gerekçeleriyle sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün beraat şeklinde düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.05.2023 tarihli, 2022/7-315 Esas, 2023/322 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmemesi, İlk Derece Mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip suçun unsuru bakımından farklı bir sonuca ulaşması, 7035 sayılı Kanun'un gerekçesinde de belirtildiği üzere değişiklikle amaçlanan hususlardan birinin Bölge Adliye Mahkemelerinin daha etkin ve verimli bir şekilde çalışmalarının sağlanması olması hususları birlikte gözetildiğinde; Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyetine hükmedilen ve eylemi sabit görülen sanığın, atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut bir delil bulunmadığı gerekçesi ile beraatine karar verebileceğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamede bu hususta bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Tüm dosya kapsamından sanığın olay yerinde kazma kürek ile yakalandığına dair tutanak müzminlerinin beyanlarını doğrular nitelikte bir delil bulunmadığı, kazı yapılan kayanın niteliği de dikkate alındığında olay anında ele geçirilen dedektör, telsiz, metal arama çubuğunun kaya üzerinde belirtilen şekilde kazı yapmaya elverişli olmadığı, kazıların yeni yapıldığına dair bir tespitin de yer almadığı, sanığın aşamalardaki savunmasında temyiz dışı sanıklarla olay günü dedektörü satmak amacıyla buluştuğuna, ve dedektörü denediklerine dair beyanına karşılık sanık ve temyiz dışı sanıklardan ele geçirilen malzemelerin niteliği ve sayısına karşılık eylemin bir an için izinsiz define araştırma suçuna vücut verebileceği düşünülse dahi 2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesinde düzenlenen suç ile 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde belirtilen kültür ve tabiat varlıklarında, bunların koruma alanlarında, tespit ve tescil edilmiş sit alanlarında araziye fiziki müdahale teşkil etmeyen toprak üstünde veya su altında kültür ve tabiat varlıklarının araştırılmasına yönelik eylemlerin yaptırım altına alındığı, somut durumda sanığın yakalandığı alanın 2863 sayılı Kanun kapsamında tescilli veya 6. madde uyarınca tescile gerek olmadan korunması gerekli yerlerden olmadığının tespit edildiği dolayısıyla izinsiz define araştırma suçunun da yasal unsurlarının oluşmadığı değerlendirilerek yapılan inceleme neticesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda Mahkemece yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğine dair cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak deliller elde edilemediği gerekçe gösterilerek beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Suşehir Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15476, Karar No: 2025/6397, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15476 E.  ,  2025/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1092 E., 2023/572 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/232 E., 2021/281 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6753, Karar No: 2022/15269, Tarih: 21.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6753 E.  ,  2022/15269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 10/02/2014 tarihli,2014/387 esas sayılı iddianamesi ile müştekiler ... ile ...'e yönelik eylemleri nedeniyle basit hırsızlık suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonunda Tekirdağ 2. Asliye Ceza mahkemesinin 21/10/2014 tarihli,2014/57-573 sayılı kararıyla iki müştekiye yönelik basit hırsızlık suçundan iki kez TCK 141/1,53.maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile hak yoksunluğuna dair karar verilmiş, süresinde temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 31/01/2017 tarihli, 2016/3386 esas,2017/894 sayılı ilamı ile sanığa atılı suçun hüküm tarihinden sonra 6763 sayılı Yasa ile değişik CMK 253.maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı, uzlaştırma işlemlerini yapılması gerektiğinden bahisle bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaştırma sağlanamadığı gerekçesiyle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli 2017/255 esas,2018/656 sayılı kararıyla sanık hakkında her iki katılana yönelik basit hırsızlık suçundan iki kez TCK 141/1,53.maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile hak yoksunluğuna dair karar verilmiş, kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi' nin 15/05/2019 tarihli ve 2019/531 Esas, 2019/7395 sayılı kararıyla hükümlerin onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık ... hakkında 17. Ceza Dairesi'nin anılan onama kararının KALDIRILMASI ile "Uzlaştırma işlemlerinin 5271 sayılı Kanunun 253.maddesi ile Uzlaştırma Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak gerçekleştirilmemesi Yasaya aykırı bulunduğundan hükmün CMUK’un 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA" yönelik 18/07/2022 gün, 2022/89810 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/07/2022 gün, 2022/89810 sayılı itirazının KABULÜNE, 17.Ceza Dairesi'nin 15/05/2019 tarih ve 22019/531 Esas, 2019/7395 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/07/2022 gün, 2022/89810 sayılı itirazının KABULÜNE, 17.Ceza Dairesi'nin 15/05/2019 tarih ve 22019/531 Esas, 2019/7395 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosyada mevcut uzlaştırma raporu ve eklerinin tetkikinde; sanık ...'ün kısıtlı olduğu gerekçesiyle sanık adına vasisi ...'e ve katılan ...'a uzlaştırma teklifi tebliğ edildiği, uzlaştırma tekliflerine yasal süre olan 3 gün içinde yanıt verilmediği, bu itibarla taraflar arasında uzlaştırmanın teklif aşamasında kalıp uzlaşma sağlanmadığının belirtildiği anlaşılmış ise de; katılan ...'e uzlaştırma teklifi tebliğ edilmediği, uzlaştırma işlemlerinin sadece diğer katılan ... yönünden yürütüldüğü, UYAP kayıtlarının tetkikinde sanık ... hakkında Bakırköy 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/11/2014 tarihli,2014/1525 esas,2014/2608 sayılı ilamı ile 1 yıldan uzun süreli hapis cezasına mahkumiyet nedeniyle cezaevinden tahliye oluncaya dek kısıtlanmasına ve ...'ün vasi olarak atanmasına dair karar verildiği, sanık ...'ün uzlaştırma işlemlerinin yapıldığı 16/05/2017-16/06/2017 tarihleri arasındaki dönemde ceza infaz kurumunda hükümlü veya tutuklu olarak bulunmadığı, sanık hakkındaki kısıtlılık kararının TMK 471.maddesindeki "Özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkûmiyet sebebiyle kısıtlı bulunan kişi üzerindeki vesayet, hapis hâlinin sona ermesiyle kendiliğinden ortadan kalkar" şeklindeki hükme nazaran infaz kurumundan tahliye edilmesi ile sona erdiği, bu itibarla sanık adına vâsisine yapılan uzlaştırma teklifinin usulsüz olduğu,

Ayrıca Kırklareli ilinde ikamet eden katılan ...'a tebliğ edilen uzlaştırma teklif içeriği incelendiğinde; teklif formunun muhataba ulaştığı tarihten itibaren 3 gün içerisinde Tekirdağ şehrindeki formda belirtilen adreste bulunulmadığı takdirde uzlaştırma teklifini kabul etmemiş sayılacağına dair ihtarat içerdiği görüldüğü, Uzlaştırma Yönetmeliğinin 29.maddesinde "3-Uzlaştırmacı, uzlaşma teklifini büro aracılığıyla açıklamalı tebligat, istinabe veya Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi (SEGBİS) yoluyla da yapabilir.4- Uzlaşma teklif formunun istinabe suretiyle imzalatılması gereken hâllerde, teklif formu tarafın bulunduğu yer Cumhuriyet başsavcılığı istinabe bürosu aracılığıyla imzalatılır" şeklindeki düzenleme ile 30.maddede yer alan " Uzlaşma teklifinde bulunulanlardan herhangi biri üç gün içinde teklifi yapan uzlaştırmacıya kararını bildirmediği takdirde, uzlaşma teklifi reddedilmiş sayılır." şeklindeki düzenlemelere nazaran uzlaştırma teklifini kabul iradesinin belirli bir süre içerisinde belirli bir yerde bulunma şartına bağlanamayacağı, kabul veya ret yönündeki kararın uzlaştırmacıya herhangi bir iletişim vasıtasıyla bildirilebileceği gözetildiğinde uzlaştırma teklifinin içerik itibariyle de usûle ve kanuna uygun olmadığı,

Tüm bu açıklamalar ışığında uzlaştırma işlemlerinin 5271 sayılı Kanunun 253.maddesi ile Uzlaştırma Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak gerçekleştirilmediği gözetilmeden uzlaşma sağlanamadığından bahisle hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1241, Karar No: 2009/1981, Tarih: 16.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1241 E.  ,  2009/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 17.9.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.6.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacılar 876 parsel numaralı taşınmazları yararına, davalıya ait 879 parsel numaralı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemişlerdir.

Davalı, davacılara ait taşınmazın iki yönden genel yola cephesi bulunduğunu ve kendi kusurları ile yola bağlantılarının kesmeleri nedeniyle iyiniyetli olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıya ait 879 parsel numaralı taşınmaz üzerinden 26.05.2008 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde yeşil ile taralı, A harfiyle gösterilen toplam 126,42 m2’lik kısımdan 876 parsel yararına geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Somut olayda; davacılara ait 876 parselin kuzey ve doğu yönünden kadastro yoluna cepheli olduğu görülmektedir. Bu durumu fen bilirkişisi 26.05.2008 tarihli raporunda “kadastro yoluna cepheli olan 876 parseldeki eski ve yeni iki katlı ev ve ahırın giriş-çıkış yönleri parselin batı tarafında olduğundan doğu taraftaki kadastro yoluna çıkışın masraflı olacağı ve kuzey yöndeki patika yolun da komşu parsel malikleri tarafından kapatıldığı şeklinde” belirtmiştir.

Açıkça belirtmek gerekirse, 876 parsel numaralı taşınmazın genel yola cephesinin bulunduğu bu nedenle mutlak ve nisbi geçide ihtiyacı olmadığı anlaşılmakla, davacıların subjektif arzularına göre 26.05.2008 tarihli krokide yeşil ile taralı alanın yasal olarak geçit güzergahı saptanıp buna ilişkin hüküm kurulması mümkün değildir. Davanın açıklanan tüm bu nedenlerle reddi yerine kabulü bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 16.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.