muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17550, Karar No: 2014/26013, Tarih: 10.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/17550 E.  ,  2014/26013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADIYAMAN İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/03/2012

NUMARASI : 2011/507-2012/99

DAVA :Davacı, bakım tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde etib başteknisyeni olarak çalıştığını, işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinin 99. maddesinde düzenlenen bakım tazminatının kendisine ödenmediğini ileri sürerek, bakım tazminatı alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının fiili olarak tesis kontrol teknisyeni olarak çalıştığı ve bakım işinde çalışmadığından bakım tazminatına hak kazanmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının etib başteknisyeni unvanına sahip olduğundan bakım tazminatına hak kazanacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık davalı işyerinde fiilen bakım işinde çalışmayan davacının toplu iş sözleşmesinde düzenlenen bakım tazminatından yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Doysa içindeki bordrolara göre davacının kadro unvanının etib başteknisyeni olduğu sabittir. Davalı işveren davacının bakım ve arıza işlerinde çalışmayıp dosya içindeki bilgi ve belgelere göre işçi fiilen bakım, onarım ve arıza işinde çalışmayıp işyeri dosyasına göre 18.01.2008 tarihinden itibaren Proje ve Tesis Müdürlüğünde Kesin Hesap Servisinde çalışmaktadır. Bu husus davacınında kabulündedir. Her ne kadar Adıyaman İş Mahkemesinin 2009/412 esas sayılı dosyasında davacının 2005/Aralık-2009/Kasım dönemine ilişkin bakım tazminatı alacağı hüküm altına alınmış ise de bu karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir. Davalı işyerinde uygulanan İTİS’in 99. maddesinde %14 bakım tazminatına hak kazanacaklar arasında ETİB Başteknisyeni kadrosu açıkça belirtilmiş olup bakım, onarım ve arıza işinde fiilen çalışma şartı aranmaktadır. Aynı İTİS’in uygulandığı Menderes EDAŞ da çalışan işçiler tarafından açılan davalarda davacının Etib teknisyeni olmasına karşın fiilen bakım işinde çalışmadığından ödenmeyen bakım tazminatı alacağı için açılan davada mahkemece talebi reddedilmiş olup bu karar dairemizce onanmıştır (Dairemizin 12.3.2013 gün ve 2010/50180 E. 2013/8653 K.).

Davacının kadro unvanının etib başteknisyeni olmasına karşın fiilen arıza, onarım ve bakım işinde çalışmadığından mahkemece davacının bakım tazminatı alacağının reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

Davacının kadro unvanının etib başteknisyeni olmasına karşın fiilen arıza, onarım ve bakım işinde çalışmadığından mahkemece davacının bakım tazminatı alacağının reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

Öte yandan kabule göre de davacı lehine vekalet ücretine hükmedilirken yürülükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesinin 12/2 maddesi hükmünün nazara alınmaksızın maktu vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7965, Karar No: 2014/1926, Tarih: 14.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7965 E.  ,  2014/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2012/12-2012/426

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 21.06.2013 gün ve 2013/3985-4319 E.K. sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, dava dışı borçlunun araçlarının satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ihtiyati haciz tarihinin dikkate alınmadığını, bu nedenle müvekkilinin takip dosyasına para ayrılmadığını, davalı Vergi Dairesi'nin borcunun ihtiyati haciz tarihi itibariyle hesaplanması gerektiğini, diğer davalı A. D. tarafından başlatılan kambiyo senedine dayalı takibin muvazaalı olduğunu ileri sürerek,sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı Vergi Dairesi vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. D.., yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece Vergi Daresi'ne yönelik davanın reddine, davalı A.. D.. yönünden açılan davanın ise kabulüne dair verilen karar, davalı A.. D..'in temyiz itirazı üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nde yapılan yargılamanın son oturumuna ait tutanakta taraf vekillerinin hazır olduğu yazılmı ve kararın da taraf vekillerine tefhim edildiği belirtilmişse de, tutanakta esas hakkındaki son beyanları alınırken, şikayet olunanlardan sadece birinin duruşmada hazır bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu durum Dairemizce sehven gözden kaçırılarak kararın kesinleşmesine ve görevli mahkemeye göndermeye ilişkin başvurunun tarihine ilişkin değerlendirmede de hataya düşülmesine neden olmuştur.

Açıklanan nedenle davacı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 21.06.2013 gün ve 2013/3985-4319 E.K. sayılı bozma kararının ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının esastan incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle karar tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 312/2 nci maddesindeki şartların bir arada sağlanmamış bulunmasına göre, davalı Atilla Demir vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 21.06.2013 gün ve 2013/3985-4319 E.K. sayılı kararının ortadan kaldırılmasına ve esasa ilişkin incelemede de davalı A.. D.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, karar düzeltme peşin harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı A.. D..'den alınmasına, 14.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26039, Karar No: 2017/3098, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/26039 E.  ,  2017/3098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3455, Karar No: 2015/42624, Tarih: 09.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/3455 E.  ,  2015/42624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/138067

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/340 (E) ve 2013/12 (K)

SUÇ : Hürriyeti tahdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 30/04/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık B.. S.. ve sanıklar B.. S.. ve C.. S.. savunmalarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4117, Karar No: 2012/9942, Tarih: 25.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4117 E.  ,  2012/9942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, abonelik tesisine karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 Sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; 26.07.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanıp yürürlüğe giren, 5784 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 25.maddesi'yle 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11. maddesiyle, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb. gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz“ hükmü getirilmiştir.

Dosyada yapı ruhsatının bulunduğu, ayrıca davacının abonelik tesisini talep ettiği, Ankara İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 206. Cadde No:12/7 ait, doğalgaz hizmetinden yararlandığına ilişkin faturanın mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, dava konusu abonelik tesisinin talep edildiği taşınmazın 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.maddesindeki şartları taşıdığı anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla alınan 18,40 TL'nin davalıya iadesine, 25.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24247, Karar No: 2016/6702, Tarih: 30.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24247 E.  ,  2016/6702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Görele Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2015

NUMARASI : 2014/553-2015/332

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/739, Karar No: 2020/1652, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/739 E.  ,  2020/1652 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/62, Karar No: 2015/296, Tarih: 29.09.2015

**Ceza Genel Kurulu         2015/62 E.  ,  2015/296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Ceza

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın ticareti usulüne aykırı olarak terk etmek suçundan beraatlerine ilişkin, ... İcra Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve 483-148 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile;

"I- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmamaları nedeniyle fiilin faili olmadıklarının anlaşılması karşısında, sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi onanmasına,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... İcra Ceza Mahkemesi ise ... gün ve ... sayı ile;

"Tüzel kişiliğin, mal beyanında bulunma ödevinden yoksun olması ya da 44. madde çerçevesinde kendisine atfedilecek bir sorumluluktan yoksun olması, onun temsilci, yönetici veya ortaklarının mal bildiriminde bulunmalarını önlemektedir. Dolayısıyla 44. madde kapsamı dışında kalan özü itibarıyla tasfiye ve infisah hükümlerine tabi bir kimsenin yönetici veya sorumlularının, 44. maddenin buyruklarını yerine getirmediklerini dolayısıyla 337/a madde uygulamasında fail olarak addedilmelerine imkân bulunmamaktadır. Dolayısıyla burada sanığın kanunen sorumlu olmadığından ötürü bir edimi yerine getirmediğinden bahisle 337/a maddesine istinaden cezalandırılması olanaksız olup sanık ...'nin beraatine karar verilmesi zorunludur" gerekçesiyle önceki hükümde direnerek, sanığın beraatine karar vermiştir.

Bu hükmün de davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2015 gün ve 284231 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçeyle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki beraat hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, direnmenin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkındaki beraat hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanık ...'nin ticareti usulüne aykırı olarak terk etmek suçundan beraatine karar verilen somut olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; ticaret şirketlerinin müdür veya temsilcilerinin, İcra İflas Kanununun 337/a maddesinde düzenlenen ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olup olmadığının tespitine ilişkindir.

2004 sayılı İcra İflas Kanunu, bu kanun kapsamında çıkan hukuki sorunların en kısa ve basit şekilde çözümlenmesi yöntemini benimsemiş, buna bağlı olarak, kanunda düzenlenen suçlara ilişkin 346 ila 354. maddeleri arasında farklı bir yargılama usulü öngörmüştür.

Kanun koyucu 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile aynı tarihte yürürlüğe giren 5358 ve 06.03.2007 günü yürürlüğe giren 5582 sayılı Kanunlarla, İİK'nun çeşitli maddelerinde değişiklik yapmasına karşın, bu özel yargılama usulünü bazı değişiklikler dışında korumuştur.

İcra İflas Kanununun 44. maddesinde ticareti terk eden tacir açısından muhataplarının haklarını korumaya yönelik olarak bir takım yükümlülükler öngörülmüş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı da 337/a maddesinde gösterilmiştir.

İİK'nun "Ticareti Terk Edenler" başlıklı 44. maddesi;

"Ticareti terk eden bir tacir onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicili memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayımlandığı gazetelerde ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.

Bu ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabilir.

Ticareti terk eden tacir, mal beyanının tevdii tarihinden itibaren iki ay müddetle haczi kabil malları üzerinde tasarruf edemez.

Üçüncü şahısların zilyetlik ve tapu sicili hükümlerine dayanarak iyi niyetle elde ettiği haklar saklıdır. Ancak karı ve koca ile usul ve füru, neseben veya sıhren ikinci dereceye kadar (Bu derece dâhil) hısımlar, evlat edinenle evlatlık arasındaki iktisaplarda iyi niyet iddiasında bulunulamaz.

Ticareti terk eden tacir, mal beyanının tevdii tarihinden itibaren iki ay müddetle haczi kabil malları üzerinde tasarruf edemez.

Üçüncü şahısların zilyetlik ve tapu sicili hükümlerine dayanarak iyi niyetle elde ettiği haklar saklıdır. Ancak karı ve koca ile usul ve füru, neseben veya sıhren ikinci dereceye kadar (Bu derece dâhil) hısımlar, evlat edinenle evlatlık arasındaki iktisaplarda iyi niyet iddiasında bulunulamaz.

Mal beyanını alan merci, keyfiyeti tapu veya gemi sicil daireleri ile Türk Patent Enstitüsüne bildirir. Bu bildiri üzerine sicile, temlik hakkının iki ay süre ile tahdit edilmiş bulunduğu şerhi verilir. Keyfiyet ayrıca Türkiye Bankalar Birliğine de bildirilir.

Bozulmaya maruz veya muhafazası külfetli olan veya tayin edilen kanuni müddet içinde değerinin düşmesi kuvvetle muhtemel bulunan mallar hakkında, tacirin talebi üzerine, mahkemece icra memuru marifetiyle ve bu kanun hükümleri dairesinde bu malların satılmasına ve bedelinin 9 uncu maddede yazılı bir bankaya depo edilmesine karar verilebilir" şeklinde olup, maddedeki yükümlülüklere aykırı davranmak, aynı kanunun 337/a maddesinde "Ticareti terk edenlerin cezası" başlığı altında;

"44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikâyeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.

Borçlunun iflası halinde, birinci fıkradaki durum ayrıca taksiratlı iflas hali sayılır" biçiminde yaptırıma bağlanmıştır.

06.06.1965 tarihinde yürürlüğe giren 538 sayılı Kanunun 22. maddesiyle değiştirilen 2004 sayılı İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde; "Ticareti terk etmek suretiyle alacaklıların takibinden kurtulmak isteyen kimselerle mücadele etmek kaçınılması imkânsız bir zaruret halini almıştır. Bilhassa son senelerde ticareti terk eden kötü niyetli borçluların iş yerlerini terk ettikleri ve ellerinde malları başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğrattıkları sık sık görülen hakikatlerdendir. Ticareti terk ederek alacaklıların takibinden kurtulmak isteyen kimselerle tesirli bir şekilde mücadeleyi temin için İcra İflas Kanunu sistemi içinde madde tadil edilmiş ayrıca bu maddeye muhalefet 337/a maddesiyle cezalandırılmıştır" denilmektedir.

Takibi şikâyete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun oluşabilmesi için;

1- İİK'nun 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi,

Gereklidir.