muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8328, Karar No: 2025/10370, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/8328 E.  ,  2025/10370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1232 E., 2023/949 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/337 E., 2022/320 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16301, Karar No: 2011/14904, Tarih: 15.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/16301 E.  ,  2011/14904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... köyü 122 ada 1 nolu orman parselinin kadastro tutanağında 24.09.2008 ila 24.10.2008 tarihleri arasında askı ilanına çıkarıldığı, itiraz edilmeden 25.10.2008'de kesinleştiği belirtildiği halde, ekli tapu kaydında edinme tarihi olarak 15.02.2008 tarihinin yazıldığı anlaşılmakla, aradaki çelişkinin ve ... köyü 122 ada 1 nolu orman parselinin hangi tarihler arasında askı ilanına çıkarıldığı ve kesinleştiğinin sorularak alınacak cevabi yazının,

2) ... köyü 122 ada 1 nolu orman parseli hakkında başka dava bulunup bulunmadığının kadastro müdürlüğü ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/12/201 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16614, Karar No: 2015/13362, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/16614 E.  ,  2015/13362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...... Ecza Deposu Tic. A.Ş. ile davalılar F.. A.., F.. A.. ve N.. K.. arasındaki dava hakkında Büyükçekmece 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.01.2013 gün ve 2010/1252-2013/27 sayılı hüküm dairemizin 05.05.2015 gün ve 2013/21179 – 2015/6688 sayılı kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı N.. K.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalı N.. K..'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 7.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11822, Karar No: 2024/8608, Tarih: 03.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/11822 E.  ,  2024/8608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/656 D.İş, 651 K.

İtiraz Hakem Heyetince verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ile davalı arasında hayat sigortası poliçesi düzenlendiğini, murisin poliçe teminat süresi içinde öldüğünü açıklayıp poliçe teminat bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; murisin poliçe tanzimi sırasında doğru beyan yükümlülüğüne uymadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüyle 107.834,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazlarının kabulüyle Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılarak yargılamanın İtiraz Hakem Heyetine verilen sürede tamamlanamayacağı gerekçesiyle dosyadan el çekilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; dosyada karar vermeye elverişli rapor alındığını, ek süre konusunda taraflardan muvafakat alınmaksızın karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

B.Gerekçe

Uyuşmazlık; hayat sigorta poliçesine dayalı tazminat talebine ilişkindir.

Davacılar vekili, muris ile davalı arasında hayat sigorta poliçesinin düzenlendiğini, murisin poliçe teminat süresi içinde öldüğünü açıklayıp poliçe teminat bedelinin tahsili talebinde bulunmuş, Uyuşmazlık Hakem Heyetince 17.04.2022 tarihli karar ile davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazlarını karşılayacak bilirkişi raporu alınmasına karar verilmiş, bilirkişi heyetince 10.07.2022 tarihli raporun dosyaya sunulmasının ardından İtiraz Hakem Heyetince 18.07.2022 tarihli karar ile yargılamanın itiraz yargılaması süresi içinde tamamlanamayacağı gerekçesi ile dosyadan el çekilmesine karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Davacılar vekilince hayat sigorta sözleşmesine dayalı poliçe teminat bedelinin tahsili talep edilmiş, davalı vekilince poliçe tanzimi sırasında bildirilmeyen hastalık ile murisin ölümü arasında illiyet bağı olduğundan, doğru beyan yükümlülüğüne aykırılık nedeniyle talebin teminat dışında kaldığı savunulmuştur.

İtiraz Hakem Heyetince üç kişilik uzman doktorlardan alınan 10.07.2022 tarihli bilirkişi raporunda özetle kişinin önceki hastalıkları ile ölüm arasında illiyet bağının bulunmadığına ilişkin tıbbi bilgi ve tespitlere yer verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince üç kişilik uzman doktorlardan alınan 10.07.2022 tarihli bilirkişi raporunda özetle kişinin önceki hastalıkları ile ölüm arasında illiyet bağının bulunmadığına ilişkin tıbbi bilgi ve tespitlere yer verilmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre; karar vermek için usuli işlemlerin önemli ölçüde tamamlandığı, bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporun usulüne uygun olduğu gözetildiğinde işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken taraflardan ek süre için muvafakat da alınmaksızın yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15537, Karar No: 2011/2361, Tarih: 15.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15537 E.  ,  2011/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur.Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5724, Karar No: 2020/182, Tarih: 16.01.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5724 E.  ,  2020/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk ve Mudanya Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.06.2014 tarih ve 2013/482 E. - 2014/335 K. sayılı kararı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve annesi ....’ın velayeti altına bırakılmıştır.

Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesince, İstanbul Anadolu Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine hitaben yazılan dilekçe ile kısıtlıya yasal danışman atanmasına karar verilmesi ihbar edilmiştir.

İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının MERNİS adresinin “.....” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının MERNİS adresinin “.....” olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. madesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olmadığından, kurumun talebi ile ilgili karar vermekte Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26786, Karar No: 2013/18672, Tarih: 08.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/26786 E.  ,  2013/18672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini taksirle tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 180/1, 22/3, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini taksirle tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, yönetimindeki kamyonetle, köy yolunu takiben geldiği kontrolsüz hemzemin geçitte, 22 metre geride “kontrolsüz demiryolu geçidi” ve “Dur” trafik işaret levhaları ile uyarıldığı ve beyanına göre gelen poz otosunu gördüğü halde “geçerim” düşüncesiyle geçiş önceliğine uymadan seyrine devam etmesi üzerine, demiryolu üzerindeki aracına TCDD'ye ait iş makinesinin duramayarak çarpması sonucu meydana gelen maddi hasarlı kazada, sanığın hemzemin geçitten geçerken gerekli özen ve dikkati göstermemesi şeklinde gelişen taksirli eylemiyle demiryolu ulaşımında kişilerin hayatı, sağlığı ve malvarlığı bakımından tehlikeye yol açtığı ve eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmediğinden; sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19514, Karar No: 2014/26070, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19514 E.  ,  2014/26070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma yapmasına rağmen karşılığı ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı belediye vekili, davacının fazla çalışma yapmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ASKİ vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Davalı ASKİ vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Somut olayda, davacının iş sözleşmesinin davalı belediye işyerinde çalıştığı bir tarihte sona erdiği, davacının 5594 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu, Belediye Kanunu, İl Özel İdaresi Kanunu ve Mahalli İdare Birlikleri Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca, ... Su ve Kanalizasyon İdaresine devredilen işçilerden olmadığı dosya kapsamıyla sabittir. Bu halde, davalı ... bakımından taraf sıfatı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde idarenin alacaktan sorumlu tutulması hatalıdır.

Davacı vekilinin ve davalı belediye vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hesaplamaya esas alınan dönemde davacının toplu iş sözleşmesinden yararlandığı ve toplu iş sözleşmesi hükmü gereğince fazla çalışma saat ücretinin, normal çalışma saat ücretinin yüzde yüz fazlası olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosya kapsamında, hesaba esas alınan sürede, işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmeleri bulunmadığı gibi, davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadığı da belirli değildir. Anılan sebeple, hesaba esas alınan dönemde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinin celp edilerek incelenmesi ve davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadığının araştırılması gerekirken, bu yönde bir araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Diğer taraftan, hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda, ıslaha karşı zamanaşımı savunması karşısında dava dilekçesinde talep edilen 10.000,00 TL haricindeki talep kısmının zamanaşımına uğradığı mütalaa edilmiştir. Mahkemece, karar gerekçesinde, söz konusu ek bilirkişi raporunun hükme esas alındığı ve yüzde otuz oranında takdiri indirim uygulandığı açıklanmış olmasına rağmen, hüküm sonucunda alacak miktarı, brüt 10.000,00 TL tutarında hüküm altına alınmıştır. Bu suretle, karar gerekçesiyle hüküm sonucu arasında çelişki oluşturulması ve şahit anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacaktan, neticeten takdiri indirim uygulanmaması hatalı olmuştur. Ayrıca, uygulanması gereken takdiri indirim oranı yüzde otuz olarak açıklanmış ise de, şahitlerin ifadelerinin kapsamı, hesaba esas alınan çalışma süresi, bu süre boyunca hastalık, izin veya mazeret izni gibi sebeplerle çalışma yapılmadığı günler olabileceği de dikkate alındığında, yüzde kırk oranından az olmamak üzere takdiri indirim uygulanması gerektiğinin kabul edilmesi dosya kapsamına uygun düşecektir.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17035, Karar No: 2017/10492, Tarih: 12.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/17035 E.  ,  2017/10492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ...; ... ve ark.; ... ve ark.; ..., ... ve ark.; ... ve ...; ... (... oğlu); ... (Karatosun); ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ... ...; ... (... ... oğlu); ...; ... ve ...; ... (...); ...; ..., ..., ... ... ; ... ... ve ark.; ... (...) ve ... Özsoy; ... ve ark.; ... Özsoy ve ark.; ...; ... ve ark. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

BAŞLIK

Davacılar ... Asliye Hukuk Mahkemesine sundukları 03.10.1952 tarihli dilekçelerinde: kendilerine ait 11 adet taşınmazlarının Mayıs 323 tarih 16, 21, 26, 27, 29, 30, 31, 32, 33, 35 ve 38'de tapuda kayıtlı iken toprak tevzi komisyonu kararı ile Hazine adına 22.09.1952 tarih, 143, 44 ve 54 sayı ile tescil edildikleri ve hukuka aykırı bu tapu kayıtlarının iptali ile müdahalenin menine karar verilmesi amacıyla dava açmışlardır.