muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9474, Karar No: 2015/2380, Tarih: 01.04.2015

3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek tarıma elverişli hale getirmek imar ihya olarak kabul edilemez) ve imar ihyanın tamamlandığı tarihten tescil davasının açıldığı ya da tesbit tutanağının düzenlendiği güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülerek tapuya tescili istenen taşınmazların, Kadastro Kanununun 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile dava tarihinden ya da kadastro tesbit tarihinden 15 - 20 yıl önce en az iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir.] denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra; davanın kabulüne, 28/03/2014 tarihli rapor ve krokide (A) harfiyle işaretli 2531,86 m²'lik taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanun gereğince yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulaması 18.02.2008 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. Genel arazi kadastrosu 1981 yılında yapılmış, çekişmeli yer taşlık, kayalık ve çalılık niteliği ile tespit dışı bırakılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanun gereğince yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulaması 18.02.2008 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. Genel arazi kadastrosu 1981 yılında yapılmış, çekişmeli yer taşlık, kayalık ve çalılık niteliği ile tespit dışı bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 01/04/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25026, Karar No: 2013/21876, Tarih: 26.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/25026 E.  ,  2013/21876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2011/271872

MAHKEMESİ : Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2011

NUMARASI : 2010/91 (E) ve 2011/102 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, basit yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yakınan sanık B. A.'un, aşamalardaki beyanlarında ,mağdur sanık S. D.'in ,evinin damında bulunan kümesin kapısını kırarak içinden suça konu kuşları alırken, tanık Remziye'nin seslenmesi üzerine çatıya çıktığında, S.. D..'in elindeki bıçağı kedisine doğru sallayarak vurmaya çalıştığını belirtmesi karşısında , mağdur sanık S.. D..'e yüklenen eylemin, 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları, değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, mağdur sanık S.. D..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 26.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/12876, Karar No: 2012/506, Tarih: 12.01.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/12876 E.  ,  2012/506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların önceden kasıtlı suçtan hükümlükleri bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231 .maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

1-Sanık ...'in suçu kabul etmemesi, hakkında mahkumiyet ve beraat kararı verilen diğer sanıkların suç isnadı dışında delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın mahkûmiyetine yeterli, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanık ...'ın eylemi 765 sayılı TCK'nın 493/1 ve 522. maddelerindeki suçu oluşturduğu halde yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Sanık ...'ın eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 765 sayılı TCK'nın 81/2. maddesinin uygulanmaması ve cezasından aynı Yasanın 522/3. maddesi uyarınca indirim yapılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık ...'ın kazanılmış hakkının korunmasına, 12.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14790, Karar No: 2016/3971, Tarih: 02.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14790 E.  ,  2016/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2014

NUMARASI : 2012/80-2014/311

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların arazi niteliğinde kabul edilip, gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece hükme esas alınan 15/02/2013 tarihli bilirkişi raporu ile hükme esas alınan krokili fen bilirkişisi Suat Pektaş'ın 08/02/2013 ve 11/04/2013 tarihli raporları esas alınarak kamulaştırmasız el atma bedellerine hükmedildiği anlaşılmış ise de;

İnfazda tereddüt oluşturacak şekilde, el atılan bölümlerin yüzölçümleri ile fen bilirkişi raporu arasında uyumsuzluk olduğu, denetime imkan verecek şekilde hükme esas alınan 15/02/2013 tarihli rapor ile krokili fen bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, eski görüşlerinde ısrarlı olmaları halinde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4938, Karar No: 2014/3529, Tarih: 24.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4938 E.  ,  2014/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/639-2013/623

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı Hizmet-İş Sendikası vekili, Türkiye Sağlık-İş Sendikasının talebi üzerine, Ç.. B..nın 14.11.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan kararıyla, Afyon Kocatepe Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesinde, ...-Ay Tem. İnş. Tur.... San. Tic. Ltd. Şti. tarafından hizmet alım ihalesi ile yürütülen işlerin niteliği itibariyle sağlık işkolunda bulunduğunun tespit edildiğini, ancak tespitin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek yapılan tespitin iptaliyle genel işler işkolunda bulunduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya davacısı Ö.. S.. vekili de, davalı şirket tarafından yapılan işlerin niteliği itibariyle Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar işkolunda yer aldığını, alt işverenin yaptığı işlerin bağımsız olarak tespit edilmesi gerektiğini, şirket tarafından yapılan işlerin, asıl işe yardımcı iş olarak nitelendirilemeyeceğini ileri sürerek işkolu tespit kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Ç.. B.. vekili, işkolu tespit kararının mevzuata ve hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Türkiye Sağlık-İş Sendikası vekili, Afyon Kocatepe Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesinin, hizmet alım ihalesi adı altında hasta bakıcı, tıbbi sekreter, veri elemanı, otomasyon elemanı ve raportör çalıştırdığını, işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılacağını, hastane ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, aynı konuda daha önce davalarda da bilirkişilerin sağlık işkolunu tespit ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirket tarafından istihdam edilen işçilerin teşhis, tedavi ve rehabilitasyon alanlarının hijyen ve temizliği konusunda istihdam edildiği, yapılan işlerin hastanede verilen sağlık hizmetinin olmazsa olmaz bütünleyici parçası olduğu, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılması gerektiği ve davalı şirket tarafından yapılan işlerin sağlık işkolunda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı Hizmet İş Sendikası vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4 ve 5. maddeleri kapsamında işkolu tespitine itiraza ilişkindir.

Temyiz:

Kararı davacı Hizmet İş Sendikası vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4 ve 5. maddeleri kapsamında işkolu tespitine itiraza ilişkindir.

Türk toplu iş hukukundaki normatif düzenlemelerde işkolu kavramı önemli bir yer tutmaktadır. 6356 sayılı Kanun'un 3. maddesine göre, sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunurlar. İşkolunun belirlenmesi konusunu düzenleyen 6356 sayılı Kanun'un 5. maddesine göre, işkolu tespiti Ç.. B..nca yapılacaktır. Ç.. B..nca yapılan tespit ile ilgili kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasını müteakip, bu tespite karşı ilgililer, onbeş gün içinde dava açabilir. Belirtilen süre hak düşürücüdür.

6356 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasına göre, işkolları, Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasına göre ise, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır. Yine aynı maddede, bir işkoluna giren işlerin neler olacağının, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü alınarak ve uluslararası normlar göz önünde bulundurularak, yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiştir.

İşkolu kavramı sendikaların faaliyet alanlarını belirleyen temel bir öğedir. Birbirine benzer işler bir hukuki kalıp altında toplu iş hukukuna sunulmaktadır.

İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin gerekçesinde, işyeri, teknik bir amaca, diğer bir deyişle mal ve hizmet üretimine yönelik ve değişik unsurlardan meydana gelen bir birim olarak belirtilmiştir. İşyerinin sınırlarının saptanmasında “işyerine bağlı yerler” ile “eklentiler” ve “araçların” bir birim kapsamında oldukları belirtildikten sonra özellikle bir işyerinin mal ve hizmet üretimi için ayrı bir alanı da kullanması halinde bunların tek işyeri mi yoksa birbirinden bağımsız işyerleri mi sayılacağı konusunda “amaçta birlik”, aynı teknik amaca bağlı olarak üretimde bulunma, nitelik yönünden bağlılık ile “yönetimde birlik”, aynı yönetim altında örgütlenmiş olma koşullarının aranacağı düzenlenmiştir.

İşyerinin özelliğini veren temel öğe teknik amaçtır. Mal ve hizmetin kazanç amacıyla yahut başka bir amaçla üretilmesi arasında bir fark bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla hizmet üretimi veya mal üretimi tek başına teknik bir amaç olabilir. Sonuç olarak işyeri, teknik bir amacı gerçekleştiren temelde örgütsel bir birlikteliktir. İşyeri sürelikli bir organizasyon içerisinde örgütlenmeyi gerektirir. Organizasyon, özünde maddi ve maddi olmayan öğelerin yanında emeğin varlığını da içinde barındırır. Aynı işverene ait iki üretim birimi aynı teknik amacı elde etmek için örgütlenmişse yahut bu yerlerde aynı teknik amacın farklı üretim amaçları gerçekleşiyorsa amaçta birlik sağlanmıştır. Farklı üretim birimlerinin tek bir işyeri sayılması için aynı arazi sınırları içinde bulunmaları gerekmemektedir. Fakat birimler arasındaki uzaklık işlerin tek elden yürütümünü engelleyecek boyutta olmamalı çünkü farklı birimler arasında amaçta birlik bulunsa dahi yönetimde birliğin sağlanmasının zorunluluğu tartışmasızdır.

İşkolu tespit davalarında, her işverenin işyerinin bağımsız işyeri olarak kabul edilip, o işyerinde yapılan işlerin niteliği itibarıyle işkolu tespiti gerekir. Alt işverenin işkolu tespiti asıl işverenin yaptığı işe göre belirlenmez. Alt işverenin işkolu tespitinin, asıl işverenden ayrı olarak yapılması gerektiği gibi, alt işverene ait işyerinde yapılan işlerin, asıl işverene ait işyerinde yapılan işlere yardımcı iş olarak değerlendirilmesi de doğru olmaz. 6356 sayılı Kanun'un 4/2. maddesinde öngörülen, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin de, asıl işin dâhil olduğu işkolundan sayılacağı kuralı, bir işyeri sınırları ve organizasyonu içerisinde yürütülen işler için önem taşır. Yoksa birbirinden ayrı işyerlerinde farklı işkoluna giren işler yapılıyorsa asıl iş yardımcı iş kavramı geçerli olmaz. Alt işveren işçileri ise, alt işverene ait bağımsız işyeri çalışanları olduklarından, bağlı bulundukları işkolunun, asıl işverenden ayrı olarak belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, Afyon Kocatepe Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi ile ..-Ay Tem. İnş. Tur. .. San. Tic. Ltd. Şti. arasında 317 işçi ile 24 aylık malzemeli genel temizlik ve kalorifer yakımı hizmet alım sözleşmesi imzalanmıştır. Ç.. B..nın 14.11.2012 tarihli resmi gazetede yayımlanan kararıyla, davalı şirket tarafından Afyon Kocatepe Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi işyerinde yürütülen işlerin niteliği itibariyle sağlık işkolunda bulunduğu tespit edilmiştir.

Somut olayda, Afyon Kocatepe Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi ile ..-Ay Tem. İnş. Tur. .. San. Tic. Ltd. Şti. arasında 317 işçi ile 24 aylık malzemeli genel temizlik ve kalorifer yakımı hizmet alım sözleşmesi imzalanmıştır. Ç.. B..nın 14.11.2012 tarihli resmi gazetede yayımlanan kararıyla, davalı şirket tarafından Afyon Kocatepe Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi işyerinde yürütülen işlerin niteliği itibariyle sağlık işkolunda bulunduğu tespit edilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ve kanuni düzenlemeler ışığında, alt işveren ..r-Ay Tem. İnş. Tur. .. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından hastanede yapılan işlerin, asıl işverenden bağımsız olarak değerlendirilerek niteliği itibariyle hangi işkolunda bulunduğunun tespiti gerekir. Ancak bu hususta alınan bilirkişi raporu yetersiz olduğu gibi hükme esas alınacak nitelikte de değildir. Mahkemece yapılacak iş, işletme ekonomisti, endüstri mühendisi ve sağlık konusunda uzman kişilerden oluşacak bilirkişi heyeti ile hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışan alt işveren işçilerinin yapmış oldukları işlerin somut olarak tespiti ile ağırlıklı olarak yapılan işin belirlenerek sonucuna göre karar vermekten ibaret iken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8715, Karar No: 2012/14319, Tarih: 28.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8715 E.  ,  2012/14319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokide dava konusu taşınmazın A harfi ile gösterilen 185 m2'lik bölümüne davalı idare tarafından değirmendere ıslah çalışmaları sırasında duvar yapılmak suretiyle el atıldığı ve bu bölümün dere yatağı içine alındığı anlaşıldığından, mahkemece el atılan bölüm nedeniyle işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 12/c maddesi gereğince yapılan dere ıslahı nedeniyle kalan kısımdaki değer artışı da dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, yapılan işlemin koruma amaçlı olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17839, Karar No: 2016/19229, Tarih: 07.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/17839 E.  ,  2016/19229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, Mahkemenin 2015/61 Esas Sayılı dava dosyasında müvekkilinin taraf olmadığını, asıl tarafın eski kurumu olduğunu belirterek HMK 374-375 vd. hükümlerine göre yargılamanın yenilenmesini talep etmiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı ...’ nın harçtan muaf olmaması karşısında “ peşin harcın mahsubu ile yeniden harç alınmasına gerek olmadığına “ şeklinde karar verilmesi gerekirken “ Davacı ... Belediyesi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;

“ 2- Peşin harcın mahsubu ile yeniden harç alınmasına gerek olmadığına” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/931, Karar No: 2025/8207, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/931 E.  ,  2025/8207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/343 E., 2022/1533 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 20. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/178 E., 2021/358 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.