muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2881, Karar No: 2019/8408, Tarih: 09.12.2019

Asli müdahil Rıza Güven, dava konusu suda kadim kullanım hakkının bulunduğunu belirterek asıl davanın davacıları yanında davaya katılma talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın ve asli müdahilin davasının kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, hükmün davalılar - birleştirilen davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin, 08.05.2014 günlü 2013/15468 Esas - 2014/6041 Karar sayılı ilamı ile ".... davalı ... Köyünün 6360 sayılı Kanunun ilgili maddeleri uyarınca mahalle olarak bağlı bulunduğu ... İlçe Belediyesine katıldığı ve tüzel kişiliğinin son bulduğu, başka bir deyişle davada pasif husumet ehliyetinin kalmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, 6330 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince dava dışı ... İlçe Belediye Başkanlığının davaya katılımı sağlanarak davanın esası hakkında bir karar verilmelidir" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl davanın ve asli müdahilin davasının kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar - bir kısım birleştirilen davacılar vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar - bir kısım birleştirilen davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2)Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, hükümde yargılama giderleri ve vekalet ücretinin diğer davalılar ile birlikte davalı ... Başkanlığından da alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ise de davalı belediyenin 6360 sayılı yasa gereğince davada yasal hasım olduğu kuşkusuzdur. Davalı belediyenin hasımlığı kanuni bir hasımlık olduğundan yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nin 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar - bir kısım birleştirilen davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca ... Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm sonucunun yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin 4. bendinin ve 5. bendinin "a" fıkrasında yer alan "Davalılardan" kelimesinin önüne "... dışındaki" ibaresinin yazılmak suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/6746, Karar No: 2005/8599, Tarih: 10.11.2005

9. Ceza Dairesi 2005/6746 E., 2005/8599 K.

**9. Ceza Dairesi 2005/6746 E., 2005/8599 K.**

**- LEHE KANUN UYGULAMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 60 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 6 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 31 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 33 ]

**"İçtihat Metni"**

Kararın niteliğine göre; hükmün özüne etkili olması nedeniyle temyiz yeteneği olduğu kabul edilerek yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinin amaç ve kapsamı nazara alındığında Yasanın tanıdığı yetkiye dayanılarak evrak üzerinden inceleme yapılması suretiyle karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmemiş;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin inceleme sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, hükümlünün yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak;

765 sayılı TCK.nun 31 ve 33. maddelerinin ağır hapis cezasının kanuni sonucu olarak uygulanabileceği, hükümlü hakkında daha önce tayin olunan müebbet ağır hapis cezasının 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6. maddesi uyarınca müebbet hapis cezasına dönüştürülmüş olması karşısında anılan Yasa maddelerinin uygulama olanağı olmadığı gibi, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin 3. fıkrası uyarınca lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirleneceğinden suç ve cezaların tespitine ilişkin 765 sayılı TCK. hükümleri uygulanarak hükmolunan sonuç ceza ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun suç ve yaptırımlara ilişkin hükümleri karşılaştırılarak lehe yasanın tespiti ve daha sonra da tedbir, erteleme ve hapis cezasının yasal sonucu olarak belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hükümleri düzenleyen 647 sayılı Yasa ile 765 sayılı Yasanın konuya ilişkin hükümleri ile 5237 sayılı Yasanın infaza ilişkin 50-60. maddeleri karşılaştırılmak suretiyle, bu konudaki lehe hükmün belirlenmesi gerekmekte olup bu durumda da hükümlü hakkında tayin olunan hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden re'sen de temyize tabi olan hükmün (BOZULMASINA), ancak; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi uyarınca ve 5237 sayılı Yasanın 53. maddesi ile ilgili olarak her zaman karar alınmasının mümkün bulunduğu da gözetilerek, TCK.nun 31, 33. maddelerinin uygulanmasına ilişkin ibarenin esas karardan çıkarılmasına denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.11.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6238, Karar No: 2020/4193, Tarih: 23.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6238 E.  ,  2020/4193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesinindeki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığın bilinen en son adresi ve aynı zamanda MERNİS adresine MERNİS şerhi eklemek suretiyle doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olmasının yanında; tebliğ edilen kararda, sanığa erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığından, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüzdür. Bu durumda karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, yükümlülüklere uymama eylemini, 19.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği için, kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24677, Karar No: 2012/25141, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/24677 E.  ,  2012/25141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bozmanın sanığın aleyhine olması karşısında, 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesine göre, sanığın mutlaka dinlenilmesinden sonra bir karar verilmesi yerine bu zorunluluğa uyulmadan karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair hususlar incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24573, Karar No: 2017/25787, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24573 E.  ,  2017/25787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2204, Karar No: 2014/5777, Tarih: 05.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2204 E.  ,  2014/5777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Anamur Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2012/376-2013/296

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.06.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi; davalı ve karşı davacı H.. Ö.. vekili tarafından davacı aleyhine 07.12.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne dair verilen 19.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava elatmanın önlenmesi, karşı dava satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, paydaşı olduğu dava konusu 655 parsel sayılı taşınmaza davalının muz bahçesi yapmak suretiyle elattığını belirterek davalının müdahalesinin önlenmesini talep etmiştir.

Davalı S.. Ö.., davanın reddini savunmuştur.

Davalı H.. Ö.., cevap ve karşı dava dilekçesi ile, dava konusu taşınmazın geldisi olan 204 parsel daha önce dava dışı A. K. adına kayıtlı iken A. K.'ın vefatı ile mirasçılarının aralarında harici parselasyon yaparak her bir mirasçının kendine ayrılan yeri kullandığını, daha sonra mirasçılardan dava dışı N. A.'ın 204 parselde veraseten intikal edecek payının 918,00 m2'sini 07.12.2001 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile kendisine sattığını, davacının ise daha sonradan muvazaalı olarak bu yeri N. A.'dan aldığını belirterek asıl davanın reddini karşı davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın 918,00 m2'sine isabet edecek payının iptali ile kendi adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın davalılardan S.. Ö.. yönünden davanın reddine, H.. Ö.. yönünden kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir. Kararın davalı ve karşı davacı H.. Ö.. tarafından temyizi üzerine, Dairemizce dava dışı N. A.'ın 655 parseldeki payanın 918,00 m2'sini 22.07.1997 tarihinde satış vaadi sözleşmesi ile davalı Hayriye'ye satmayı vaat ettiği halde, aynı payı 11.08.2004 tarihinde davacıya tapuda devretmiş olduğu, davalı ve karşı davacının son tapu maliki davacının kötü niyetli olduğunu ileri sürdüğünden davacının hukuki durumunun tartışılıp değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılamada, mahkemece hiç bir araştırma yapılmadan asıl davanın reddi ile, karşı davanın kabulüne dava konusu 655 parselde 04.11.2010 tarihli bilirkişi raporunda D ile gösterilen ve 918,00 m2'lik kısma karşılık gelen 943,64/9408 payın iptali ile davalı ve karşı davacı H.. Ö.. adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılamada, mahkemece hiç bir araştırma yapılmadan asıl davanın reddi ile, karşı davanın kabulüne dava konusu 655 parselde 04.11.2010 tarihli bilirkişi raporunda D ile gösterilen ve 918,00 m2'lik kısma karşılık gelen 943,64/9408 payın iptali ile davalı ve karşı davacı H.. Ö.. adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 5578 sayılı Kanunla değişik 8. maddesi ile; Tarım arazileri, doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmış; belirlenen parsel büyüklüğünün mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı, kural olarak tarım arazilerinin, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemeyeceği, bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği veya rehnedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Bu nedenle; yukarıda belirtilen bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinde oluşmuş hisselerin üçüncü şahıslara satılması devredilmesi yasaklanmakta olup bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinin, paydaşlarının veya iştirakçilerinin tamamının birlikte katılımı ile üçüncü kişiye satışı yapılabilir, devredilebilir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 07.12.2001 tarihli satış vaadi sözleşmesine konu taşınmaz belirlenen tarımsal niteliğinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl veya İlçe Müdürlüğünden sorulup görüşü

alındıktan sonra tescilin mümkün olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. 07.12.2001 tarihli satış vaadi sözleşmesine konu payın arazinin büyüklüğü itibariyle belirlenen tarımsal niteliğine göre satışının mümkün olmadığının anlaşılması halinde asıl davanın kabulü ile karşı davanın davanın reddine; aksi halde ise tarafların gösterecekleri deliller toplanarak daha önceki bozma ilamında belirtildiği üzere davacı M.. K..'nin dava konusu taşınmazı kötüniyetle kazanıp kazanmadığının TMK'nın 1023 ve 1024. maddeleri çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/36400, Karar No: 2025/10343, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/36400 E.  ,  2025/10343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/286 E., 2021/1008 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/513 E., 2020/397 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4087, Karar No: 2022/6407, Tarih: 22.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/4087 E.  ,  2022/6407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel saldırı suçundan sanık ...'nün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102/2, 43/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/12/2016 tarihli ve 2016/261 esas, 2016/374 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanığın olay tarihinde Altındağ Belediyesi Veteriner İşleri Müdürlüğünde birlikte çalıştıkları mağdur ...'e vücuda organ sokmak suretiyle zincirleme biçimde nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılması üzerine sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,