muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3332, Karar No: 2025/10797, Tarih: 07.04.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16618, Karar No: 2015/484, Tarih: 03.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16618 E.  ,  2015/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 868 parsel sayılı 3.241,20 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1960 yılından beri ... tarafından kullanıldığı şerhi verilerek tarla niteliği ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli parselin 478 parsel olarak tapuda adına kayıtlı olduğunu, tapu kapsamı dışında kalan yaklaşık 757 m2'lik kısımda ise zilyetliği bulunduğunu belirterek, tapu kapsamı dışında kalan kısmın tapulu 478 parselden ayrılarak ... adına tescil edilmesi ve bu kısım üzerinde lehine zilyetlik şerhi verilmesi talebiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda 866 parselin kadastro tespitinin iptali ile fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ve mavi renkle gösterilen 662,94 m2'lik kısmın taşınmazın diğer özelliklerinin kadastro tespit tutanağı gibi olmak üzere tarla olarak ... adına kayıt ve tesciline, taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca ... adına orman sınırları dışına çıkarıldığının ve taşınmazın 1960 yılından beri ... kızı 25.03.1934 doğumlu ...'in kullanımında olduğunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine, 868 parselden (A) harfi ile işaretli kısmın ifrazı ile kalan ve krokisinde sarı renk ve (B) harfi ile gösterilen alanların tapu kütüğünde olduğu gibi (2.484,00 metrekare olarak 1/2 hisse oranlarında ... kızı 25.03.1934 ... ve ... oğlu 14.02.1934 doğumlu ... adına) 478 parsel adı altında eski kaydı ile bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 17.05.2012 tarihli kısa kararının hüküm kısmının (a) harfi ile gösterilen fıkrasında 866 parselin ... adına tesciline ilişkin hüküm kurulmadığı halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında tescil hükmü kurulmak sureti ile ve kısa kararın (b) harfi ile gösterilen fıkrasında dava konusu 866 parsel ile ilgili hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararın aynı fıkrasında dava dışı 868 parsel ile ilgili hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa karar ve gerekçeli kararın uyumlu olması gerektiği 10.04.1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İBK'da vurgulanmış olduğu gibi; bu husus, 6100 sayılı HMK'nın 298/2. maddesi ile de yasal düzenlemeye bağlanmıştır. Hal böyle olunca; mahkemece, önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişkinin giderilmesi suretiyle yeniden bir hüküm kurulması zorunlu olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 03.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14373, Karar No: 2025/4334, Tarih: 21.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14373 E.  ,  2025/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/134 E., 2022/158 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahalli mahkeme tarafından karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulabileceği belirtilerek tarafların yanıltıldığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebinin temyiz niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine ve mahkemenin kararına göre, sanık hakkında "sanığın olay günü Karakoçan Sulh Ceza Mahkemesinde duruşmaya gelen müştekilere duruşma çıkışında "sizin yanınıza kalmayacak, adli kontrolümü deleceğim, firar olacağım, sizi yaşatmayacağım, size bela olacağım" diyerek tehditte bulunduğu, tehdit eylemini müştekiler ve polis memuru olan tanığın doğruladığı hatta olay sırasında güvenlik cihazına dahi yumruk attığını beyan ettiği, her ne kadar sanık suçlamayı kabul etmeyerek kendisinin bu şekilde bir eyleminin olmadığını, kendisinin demokratik bir mücadele verdiğini, bu mücadelesinden dolayı baraj tarafından bu şekilde suçlamalara maruz kaldığını beyan etmiş ise de müşteki ve tanığın tutarlı beyanları birlikte dikkate alındığında sanığın olay günü duruşma çıkışında müştekilere karşı tehdit suçunu işlediği sabit görüldüğünden" gerekçesi ile mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmış olup, olayın tek delili olan tanık polis memurunun soruşturma aşamasında "şahsın etmiş olduğu tehdit ve hakaretleri duymadım" şeklinde beyanda bulunmasına karşı mahkeme huzurunda " Olay günü sanık ... müştekileri tehdit ettiğini gerek hal ve hareketlerinden gerekse sözlerinden anladım" dediği anlaşılmış olup, tanığın hangi sözlerden tehdit eylemini anladığı açıklattırılarak aşamalarda verdiği beyanları arasında çelişkinin giderilmesi ve tanığın hangi beyanına hangi gerekçe ile üstünlük tanındığı açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1981, Karar No: 2022/5982, Tarih: 10.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/1981 E.  ,  2022/5982 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ERGANİ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 07/10/2015 - 2015/114 esas ve 2015/369 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2019/8538 esasında kayıtlı Ergani 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2015 tarihli, 2015/109 esas ve 2015/334 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

1) Ele geçen maddeye ilişkin ekspertiz raporunun fiziki olarak aslı ya da onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının dosya içerisinde, bu kararın sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin de dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kabule göre de; sanığın 13/08/2014 tarihinde işlediği uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle 24/11/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, birlikte incelenen Ergani 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/109 esas ve 2015/334 karar sayılı dosyasına konu 20/11/2014 tarihli eylem, 24/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali kabul edilerek sanık hakkında 26/01/2015 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, 20/11/2014 tarihli eylem nedeniyle ise TCK’nın 191/6. maddesi gereği birlikte incelenen dosya kapsamında 23/01/2015 tarihli iddianame ile doğrudan kamu davası açıldığı görülmekle; 20/11/2014 tarihli eylemin sübut bulmaması ve eylem 24.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından önce işlendiğinden dolayı kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğundan 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün  BOZULMASINA, 10/05/2022 tarihinde  oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10816, Karar No: 2013/13520, Tarih: 02.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/10816 E.  ,  2013/13520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılan ... vekilinin, sanıklar İsmail ve Murat hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin 20.01.2011 havale tarihli dilekçesinde sanık müdafii sıfatıyla temyiz isteminde bulunduğu, katılan vekili olarak temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yüzüne karşı verilip 20.01.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 08.03.2011 havale tarihli dilekçe ile katılan sıfatıyla yaptığı temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında, müşteki Süleyman'ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanık ... hakkında, katılan ...'ı ve müşteki İsmail'i yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'ın, silahtan sayılan bir cisimle müşteki İsmail'i yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri gereğince ceza tayini yerine, yüzde sabit ize neden olan yaralanmaların kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olamayacağı gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinden temel cezanın belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından ve 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-son maddesinin tatbik edilmesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Müşteki Süleyman'ın şikayetinin devam etmesi, dosya kapsamında sanık ...'ın müştekinin zararını giderdiğine dair bilgi-belge bulunmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 231/6-c maddesindeki "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan-sanığın ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/927, Karar No: 2017/4597, Tarih: 01.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/927 E.  ,  2017/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85,62,50/4,50/1-a,52. maddeleri ile CMK'nın 231/11. maddesi gereğince mahkumiyet hükmünün açıklanması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Mahkemece 01.02.2013 tarihinde sanık hakkında TCK'nın 85,62. Maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün gün hapis cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 27.02.2013 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Finike Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK'nın 106/1-1,43/1,62,53. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmolunduğu, bu ikinci suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün suç tarihinin 13.11.2013 olduğunun anlaşıldığı, bunun üzerine mahkemece ilk hükme yönelik dosya yeniden ele alınarak, hükmün açıklanmasına dair kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca ancak, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında durumunun değerlendirilerek, kısmi infaz veya koşulların varlığı halinde TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği ve yeniden suç işleyen sanık hakkında, daha önce verilen hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerekirken hükmolunan hapis cezasının yasal zorunluluk bulunmadığı halde adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, delillerin eksik değerlendirildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında taksirle öldürme suçundan temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin ''TCK'nın 85/1. maddesi'' olarak gösterilmesi gerekirken ''85'' olarak gösterilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün ilk paragrafındaki ''85'' ibaresinin ''85/1'' olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/808, Karar No: 2020/504, Tarih: 01.07.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2019/808 E.  ,  2020/504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “alacak ve itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince verilen asıl davanın kabulüne ve birleşen davanın reddine ilişkin karar, asıl davada davalı-birleşen davada davacı Tekmar Mermer ve Maden İşletmeleri Üretim İhracat ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı asıl davada davalı-birleşen davada davacı Tekmar Mermer ve Maden İşletmeleri Üretim İhracat ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve temyiz incelemesi sırasında duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369. maddesinin direnme kararının temyizini kapsamadığı, direnmenin düzenlendiği aynı Kanun’un 373. maddesinde ise duruşmaya yer verilmediği gözetildiğinde direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağı kabul edilerek temyiz eden vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Asıl Davada Davacı İstemi:

4. Asıl davada davacı vekili 01.12.2011 tarihli dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı Tekmar Mermer Madencilik Sanayi Dış Tic. A.Ş. arasında ticari kredi sözleşmesi imzalandığını ve sözleşmeye istinaden kredi kullandırıldığını, ayrıca anılan davalının müvekkili ile dava dışı Derby Lastik Fabrikası A.Ş. arasında imzalanan ticari kredi sözleşmesini müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladığını, ancak hem davalının kendisinin kullandığı hem de davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğu kredinin ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek davalıya ihtarname gönderildiğini, ihtarnamenin gönderilmesinden hemen sonra 25.01.2000 tarihinde diğer davalı Tekmar Mermer ve Maden İşletmeleri Üretim İhracat ve Tic. A.Ş.'nin kurulduğunu, müvekkili tarafından yasal takiplere başlanılmadan önce kurulan davalı Tekmar Mermer ve Maden İşletmeleri Üretim İhracat ve Tic. A.Ş.'nin esasında alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla kurulmuş olduğunu, zira davalıların ortaklık yapısının, ticaret unvanlarının ve adreslerinin aynı olduğunu, yönetim kurullarının aynı kişilerden oluştuğunu, davalı Tekmar Mermer Madencilik Sanayi ve Dış Tic. A.Ş.'nin kullandığı fabrikanın diğer davalı Tekmar Mermer ve Maden İşletmeleri Üretim İhracat ve Tic. A.Ş.'ye kiralandığını, ayrıca davalı Tekmar Mermer Madencilik Sanayi ve Dış Tic. A.Ş.'nin taşınmazlarının diğer davalı Tekmar Mermer ve Maden İşletmeleri Üretim İhracat ve Tic. A.Ş.'ye devredildiğini, bu durumun müvekkili tarafından açılan tasarrufun iptali davası ile sabit olduğunu, davalı Tekmar Mermer ve Maden İşletmeleri Üretim İhracat ve Tic. A.Ş.’nin kurulmadan önceki diğer davalıya ait yapılan iş ve eylemleri sahiplenmek suretiyle kendi portföyü ve geçmişi içinde gösterdiğini, davalı Tekmar Mermer Madencilik Sanayi ve Dış Tic. A.Ş. ile Tasarruf Sigorta ve Mevduat Fonu (TMSF) arasında imzalanan protokollere davalı Tekmar Mermer ve Maden İşletmeleri Üretim İhracat ve Tic. A.Ş.’nin müteselsil kefil olduğunu ve bu davalı tarafından ödemeler yapıldığını, bununla birlikte asıl borçlu davalının borcuna istinaden davalı Tekmar Mermer ve Maden İşletmeleri Üretim İhracat ve Tic. A.Ş.’nin yetkilisinin asıl borçlu davalının borcunun ödenmesi için müvekkili ile görüşmeler yaptığını ve Tekmar Mermer ve Maden İşletmeleri Üretim İhracat ve Tic. A.Ş. tarafından asıl borçlu davalının borcuna istinaden toplam 625.000,00 USD yatırıldığını, yatırılan bu miktar üzerine müvekkili tarafından asıl borçlunun borcuna istinaden bloke konulduğunu, tüm bu hususların Tekmar Mermer ve Maden İşletmeleri Üretim İhracat ve Tic. A.Ş.’nin alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla kurulduğunun ve davalı şirketler arasında organik bağın bulunduğunun göstergesi olduğunu, tüzel kişilik perdesinin çapraz aralanması suretiyle davalıların müvekkilinin alacağından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.706

. A.Ş.’nin alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla kurulduğunun ve davalı şirketler arasında organik bağın bulunduğunun göstergesi olduğunu, tüzel kişilik perdesinin çapraz aralanması suretiyle davalıların müvekkilinin alacağından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.706.000,00TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek %120 temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl Davada Davalılar Cevabı:

5. Dava dilekçesi usulüne uygun olarak davalılara tebliğ edilmiştir.

5.1. Asıl davada davalı Tekmar Mermer Madencilik Sanayi ve Tic. A.Ş. vekili 24.01.2012 tarihli cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacı bankaya olan tüm borçları için davacı tarafından icra takipleri yapıldığını ve davalar açıldığını, davacının aynı alacak için bu davayı açmada hukuki yararı bulunmadığını, ayrıca müvekkilinin diğer davalı ile organik bağının bulunmadığını ve diğer davalının müvekkili şirketin ortağı olmadığını, bu nedenle tüzel kişilik perdesinin aralanması teorisinin uygulanamayacağını, davacının ileri sürdüğü hususların gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

5.2. Asıl davada davalı Tekmar Mermer ve Maden İşletmeleri Üretim İhracat ve Tic. A.Ş. vekili 26.01.2012 tarihli cevap dilekçesinde; müvekkili ile asıl borçlu diğer davalı şirket arasında organik bağ bulunmadığını, davalı şirketlerin her ikisinin de yönetim kurulunun çoğunluğunun aynı kişilerden oluşmasının sebebinin diğer davalının TMSF ile yaptığı protokoller gereğince TMSF tarafından yapılan atamalardan kaynaklandığını, davacının ileri sürdüğü hususların gerçeği yansıtmadığını, bu nedenle tüzel kişilik perdesinin aralanması teorisinin uygulanması için şartların gerçekleşmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen Davada Davacı İstemi:

6. Birleşen davada davacı vekili 10.04.2012 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı banka nezdindeki hesabına “Tekmar Mermer Madencilik Sanayi ve Dış Tic. A.Ş.'nin protokol konusu borcuna istinaden” açıklaması ile 02.10.2006 ve 03.10.2006 tarihlerinde yatırdığı toplam 625.000,00 USD'nin 06.10.2011 tarihli talimata ve 01.11.2011 tarihli ihtara rağmen ödenmediğini, bunun üzerine müvekkili tarafından asıl alacak ve işlemiş faiz üzerinden icra takibi başlatıldığını, ancak başlatılan icra takibine davalı bankanın haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve %40'tan az olmamak üzere icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen Davada Davalı Cevabı: