muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3166, Karar No: 2021/10551, Tarih: 25.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/3166 E.  ,  2021/10551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :... 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm :Kanun yararına bozma üzerine gerekli inceleme ve araştırma yapılmak suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davası üzerine, 13/09/2018 tarihli 2017/1121 esas ve 2018/1118 sayılı kararı ile hükmedilen düşme kararının Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 01/04/2019 tarih ve 2019/1006 esas, 2019/1935 sayılı kararı ile Kanun yararına bozulduğu, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-a bendi uyarınca gerekli inceleme ve araştırma yapılmak suretiyle Mahkemenin 25/06/2020 tarih, 2019/705 esas ve 2020/459 karar sayılı ilamıyla sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla,

Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 15/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 25/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3592, Karar No: 2013/7846, Tarih: 12.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3592 E.  ,  2013/7846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 09/11/2012 tarihli dava dilekçesi ile dava konusu .... Köyü 102 ada 60 parsel sayılı, 4329,36 m² yüzölçümlü taşınmazın, kadastro çalışmaları sonucu davalı adına tesbit edildiğini, buna karşın taşınmazların öncesinin taşlık, kayalık, çalılık ve makiliklerle kaplı olup, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını belirterek davalı adına yapılan tesbitlerin iptali ile dava konusu taşınmazların Hazine adına tapuya tescil edilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, dava konusu 102 ada 60 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 30.01.2013 tarihli fen ve orman bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 1032,94 m² kısmın tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı krokide (B) harfi ile gösterilen 3296,46 m² kısmın tarla vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm, davacı Hazine ve davalı gerçek kişi tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen geçici 8. madde gereği yapılan kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1956 tapulama çalışmaları yapılmış ve dava konusu taşınmazlar tespit harici bırakılmıştır. 25.12.1975 tarihinde ilân edilen; 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde çalışmaları ve 1986 yılında yapılan 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

Mahkemece, dava konusu 102 ada 60 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ekinde yer alan krokide (A) harfi ile gösterilen 1032,94 m² kısmın tesbit gibi davalı adına tesciline, aynı krokide (B) harfi ile gösterilen 3296,46 m² kısmın tarla vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmişse de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; dosya içerisinde bulunan 1987 yılında yapılan orman kadastro tutanaklarının incelenmesinde; dava konusu taşınmazın sınırından geçen 26 ve 27 sayılı orman sınır noktalarının belirlenmesine ilişkin kısımda, sol taraf; ...'e ait narenciye bahçesi olarak belirtilmiştir. Keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tesbit bilirkişileri de dava konusu taşınmazın davalıya babasından kaldığını ve davalının babasının 1992 yılında vefat ettiğini, taşınmaz üzerindeki limon ağaçlarını da davalının babasının diktiğini beyan etmişlerdir.

Ayrıca, dosyaya keşif sonrası sunulan orman ve fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın 1987 yılı hava fotoğrafından üretilen 1990 tarihli memleket haritasında turunçgil simgeli yeşil alanda kaldığı belirtilmiş, ziraat ve jeolog bilirkişilerce düzenlenen rapor ve ek raporda ise, dava konusu taşınmazın (A) harfi ile gösterilen kısımda imar ihyanın 25-30 yıl önce tamamlandığı, (B) harfi ile gösterilen kısımda ise imar ihyanın 3-4 yıl önce tamamlandığı belirtilmiş olup, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların dağılımı yaşı ve cinsi ayrıntılı olarak belirtilmemiş, taşınmazın toprak yapısı incelenmemiştir.

O halde, mahkemece; çekişmeli taşınmaza en yakın kadastro parsellerinin tesbit tutanakları ve krokileri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları getirtilmeli, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin en eski tarihli ve dava tarihine en yakın zamanda düzenlenmiş hava fotoğrafları ve memleket haritaları getirtilmeli, daha sonra bu belgeler daha önce keşfe katılmamış ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan üç ziraat mühendisi, bir harita ve kadastro (Jeodezi ve Fotogrametri) mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmazlar ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yerler belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar ve ihya ile zilyetliğin hangi tarihte başlayıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, pafta düzenlenmemişse dava konusu taşınmazın 23/06/2005 gün ve 9070 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan BÖHHBÜY (Büyük Ölçekli Haritalar ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği) hükümlerine göre koordinatlı olarak düzenlenecek haritası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazların konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazın gerçek eğim durumunu gösterir rapor alınmalı,

Taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlayıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddî olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu yukarıda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmeli, bu konular ile taşınmazın eski ve yeni niteliği konusunda ziraat uzmanı bilirkişilerden de ayrıntılı rapor alınmalı, 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlamaları davacı ve murisi yönünden araştırılmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı gerçek kişinin ve davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9980, Karar No: 2012/12092, Tarih: 10.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/9980 E.  ,  2012/12092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

KARAR

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1-Dairenin geri çevirme yazıları üzerine gelen ... Kadastro Müdürlüğünün 30.05.2012 tarih 150.99/3541 ... karşılık yazılarında; “Yapılan inceleme sonucunda dava konusu yerin Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Tarım Reformu Genel Müdürlüğü Kam. Toplulaştırma Dağıtım Daire Başkanlığının 8239/9651 ... yazısına istinaden düzenlenen beyanname ile Kızıltepe Tapu Müdürlüğünün 19.07.2011 tarih ve 5811 yevmiye numarası ile 112 parsel olarak taşlık ve tarla vasfı ile Hazine adına tescilinin yapıldığı..." açıklandığından 112 ... parselin tapuya tesciline esas alınan toplulaştırma belgeleriyle diğer tüm belge ve krokilerin onaylı örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

2-Dairenin 16.01.2012 tarih ve 2011/3358 Esas, 2012/80 Karar ... geri çevirme yazılarını 4, 5 ve 6 nolu bentlerinde yazılı eksiklikler mahkemece yerine getirilmediği ve istenen bilgi ve belgelerin gönderilmediği anlaşıldığından sözü edilen bentlerin gereklerinin mahkemece yerine getirilmesi, eksikliklerin olup olmadığının mahkeme hakimince denetlenmesi, tüm eksikliklerin yerine getirildiği belirlendikten sonra dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye İADESİNE, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5210, Karar No: 2016/12164, Tarih: 24.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/5210 E.  ,  2016/12164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

Karar Tarihi : 03/12/2015

Taksirle öldürme suçundan şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.10.2015 tarihli ve 2015/4534-15 soruşturma, 2015/7232 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/3106 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, soruşturma dosyası kapsamına göre, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 26.08.2015 tarihli ve 3696 karar sayılı raporunda ölenin ölümünün aterosklerotik kalp hastalığı-konjestif kalp yetmezliği ve gelişen komplikasyonlar sonucu olduğu ve anılan raporda ölenin tedavisine katılan Dr. ...'e atfedilecek kusur bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

1- Nefes darlığı şikayeti ile hastaneye yatırılan ölenin mitral kapak onarımı ameliyatı sonrası alındığı yoğun bakımda vefat etmesi nedeniyle Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulundan alınan raporda ölüm olayı ile ilgisi bulunmayan Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı ile Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı üye yer almasına karşın, kardiyoloji veya kalp ve damar cerrahisi alanında uzman üyenin bulunmadığı,

1- Nefes darlığı şikayeti ile hastaneye yatırılan ölenin mitral kapak onarımı ameliyatı sonrası alındığı yoğun bakımda vefat etmesi nedeniyle Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulundan alınan raporda ölüm olayı ile ilgisi bulunmayan Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı ile Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı üye yer almasına karşın, kardiyoloji veya kalp ve damar cerrahisi alanında uzman üyenin bulunmadığı,

2- Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 05.09.2013 tarihli ve 2012/19402 esas, 2013/19286 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesinin ancak mahkeme hakimi tarafından yapılabileceği, kusurun belirlenmesi normatif bir değerlendirmeyle mümkün olmakla birlikte konunun teknik bilgiyi gerektirmesi, hakimin hukuk bilgisiyle sorunu çözemeyeceği durumlarda, bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğinde dahi, bilirkişinin inceleme yetkisi kusurlulukla ilgili olmayıp, işin tekniği ve norma aykırı davranışın belirlenmesi ile sınırlı olacağı, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına haiz bulunduğu, bilirkişi tarafından münhasıran hakimin yetkisinde bulunan kusurluluk konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmaması gerekmekle birlikte bu yöndeki bir değerlendirmenin de hakimi bağlayıcı bir yönünün bulunmadığı, ayrıca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 67. maddesinin beşinci fıkrası gereğince ilgililerin itirazlarının bildirilmesi için istemde bulunabilmelerini sağlamak üzere söz konusu Adli Tıp Raporunun tebliğ edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, ölenin ölümü konusunda Yüksek Sağlık Şurası da dahil olmak üzere üniversitelerin tıp fakülteleri veya eğitim veren devlet hastanelerinden de görüş alınarak soruşturmanın buna göre sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönlerden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 26.02.2016 gün ve 94660652-105-33-15369-2015-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2016 gün ve 2016/89978 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve soruşturma evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi ...'un eşi olan kayden 13.01.1958 doğumlu ...'un nefes darlığı şikayeti ile 09.01.2015 tarihinde Özel ... MedicalPark Hastanesine başvurduğu, akciğer ödemi ön tanısı ile yatırılıp, anjıo sonrası cerrahi kararı alındığı ve 13.01.2015 günü mitral kapak onarımı ile CABGx4 yapılan hastanın postop yoğun bakım ünitesinde öldüğü olayın akabinde 13.04.2015 tarihinde vekili aracılığıyla ...Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat eden şikayetçi ...'un, ameliyat öncesinde, ameliyat esnasında ve ameliyat sonrasında yapılan hata ve ihmallerden dolayı eşinin ölümüne neden oldukları iddiasıyla tedavi ve operasyona katılan görevlilerden kalp ve damar cerrahı Dr. ..., kardiyoloji uzmanı Dr. ..., hemşireler ..., ..., perfüzyonist ... ile Özel...MedicalPark Hastanesi yetkilileri hakkında şikayetçi olması üzerine başlatılan adli soruşturma kapsamında,

... Cumhuriyet Başsavcılığınca, Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 26.08.2015 tarihli, “...kişiye konulan tanının doğru olduğu, koroner anjiografi yapılmasının uygun olduğu, angiografi sonrası ameliyat endikasyonu olduğu, ameliyat hazırlıklarının tam yapıldığı, yapılan ameliyatın doğru olduğu, takiplerinin yapıldığı, konsültasyonların istendiği de dikkate alındığında Dr. ...’e atfı kabil kusur bulunmadığı...” şeklinde görüş içeren raporuna dayalı olarak şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 26.08.2015 tarihli raporunu hazırlayanlar arasında şikayete konu ölüm olayı ile ilgili kardiyoloji veya kalp ve damar cerrahisi alanında uzman üyenin bulunmaması nedeniyle raporun yetersiz olduğu dikkate alınmadığı gibi, anılan raporun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 67. maddesinin 5. fıkrası gereğince ilgililerin itirazlarının bildirilmesi için istemde bulunabilmelerini sağlamak üzere tebliğ edilmesi, İstanbul Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan, Yüksek Sağlık Şurasından ya da üniversitelerin ilgili bölümünden rapor alınarak, maddi olayın ve kusur durumunun şüpheye yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi ve delillerin etraflıca araştırılıp ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiğinin de gözetilmediği anlaşılmakla,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173. maddesinin 3. fıkrası hükmü gereğince, şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... haklarında taksirle öldürme suçundan eksik incelemeye dayalı olarak verilen ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2015 tarihli ve 2015/4534-15 soruşturma, 2015/7232 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın belirtilen şekilde inceleme yapılmasından sonra sonuçlandırılması yerine doğrudan reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/3106 değişik iş sayılı kararında isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.10.2015 tarihli ve 2015/4534-15 soruşturma, 2015/7232 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/3106 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde Sulh Ceza Hâkimliğince yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8462, Karar No: 2016/13327, Tarih: 23.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/8462 E.  ,  2016/13327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, makatta ağrı ve kanama şikayetiyle davalı hastaneye gittiğini ve burada ameliyat edildiğini, ameliyattan bir gün sonra davalı hastanede görev yapan hemşire tarafından iğne yapıldığını, iğneden sonra bacaklarında ağrı, hareketsizlik, güçsüzlük ve uyuşma başladığını ve sosyatik sinir lezyonu teşhis edildiğini ve sakat kaldığını beyan ederek şimdilik 10.000 tl maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; Davanın temeli, teşhis ve tedavi hizmetini üstlenen doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. ( 1086 sayılı HUMK. 76.md., 6100 sayılı HMK. 33.md. ). Davanın temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Dava, davalı hastanenin vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır ( dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK. 386, 390. md. ). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır ( BK. 390/II ). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur ( BK. 321/1 md. ). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları ( hafif de olsa ) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir ( Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçektende mesleki bir işgören; doktor olan vekilden ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olaya baktığımız da, mahkemece Numune Hastanesinden, daha sonra davacının itirazı üzerine ... 2. İhtisas Kurulundan alınan raporlar nazara alınarak hüküm kurulmuştur. Dosyada mevcut ... raporu ve numune hastanesi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı anlaşılmıştır. O halde, mahkemece yapılacak iş, Üniversitelerin ana bilim dallarından seçilecek , konularında uzman doktorlardan oluşturulacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalının açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalının sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesinden ibarettir. Ayrıca davalı hastane tarafından davacıya imzalatılmış aydınlatılmış onam belgesinin olup olmadığı hususunun da ararştırılması gerekmektedir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.