muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14739, Karar No: 2016/2110, Tarih: 29.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14739 E.  ,  2016/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme (değişen suç vasfına göre genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması)

HÜKÜM : TCK'nın 170/1-a, 31/3, 62/1. maddesi uyarınca verilen 3 ay 10 gün hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, hayvan otlatırken yaktığı kuru otlardan çıkan kıvılcımların katılanların bahçelerindeki ağaçlara sıçradığının ve zarar verdiğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın ateş yakma nedeni, olayın meydana geliş şekli ve başkasının malvarlığının zarar görmüş olması karşısında, suçun kasten işlenmediği, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılarak işlendiği gözetilerek TCK'nın 171/1-a maddesi kapsamında hüküm tesisi yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5500, Karar No: 2013/20895, Tarih: 19.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5500 E.  ,  2013/20895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.12.2012 tarih ve 2011/471-2012/313 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin BDDK' nın 14.01.2005 tarihli kabul kararı ile temsilcilik ofisi açarak Türkiye'deki faaliyetlerine başladığını, temsilcilik ofisi bünyesinde çalışanları bulunduğunu, ... isimli şahsın da şoför olarak çalıştığını, müvekkili temsilciliğin, davalı banka nezdinde yer alan hesaplarındaki bankacılık işlemlerinin gerçekleştirilebilmesi için davalı banka ile müvekkili arasında 05.05.2005 tarihli "Faks Cihazı ile Bankaya Gönderilecek Müşteri Talimatları ile ilgili Uygulama Sözleşmesi"("Sözleşme") akdedildiğini, sözleşme uyarınca temsilcilik harcama ve ödemelerine ilişkin işlemler, banka tarafından faks talimatları ile yapıldığını, talimatların fakslanmasının akabinde talimat asıllarının müvekkili şirket tarafından bankaya teslim edildiğini, 13.09.2010 tarihinde temsilcilik çalışanlarından .....'nin, işe başlamak üzere ofise gelip bilgisayarını açtığı sırada çeşitli virman talimatlarının yazıcıdan çıkmaya başladığını gördüğünü, durumdan şüphelenilmesi üzerine yapılan araştırma neticesinde, 03.09.2010 ile 09.09.2010 tarihleri arasında, müdür ... ve yardımcısı ....'in yaklaşan bayram tatili sebebiyle izne ayrıldıkları dönemde, müvekkili şirketin banka nezdinde yer alan hesabından toplam 47.360 USD tutarında nakit çıkış işlemleri gerçekleştirildiğinin tespit edildiğini, bu işlemlerin temsilcilik çalışanı ... tarafından yapılmış olduğu şüphesi üzerine Şişli 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/1254 esas sayılı dosyası ile ceza davası açıldığını ve sanığın cezalandırıldığını, talimat aslını talep ve içeriğini teyide gerek duymaksızın müvekkili temsilciliğin nezdinde bulunan hesaplarından 47.360,00 USD tutarında nakit çıkışı gerçekleştiren davalı bankanın ağır kusuru bulunduğunu, bankanın basiretli bir tacir gibi sahteciliği önleyici tedbirlere başvurabildiğini, bunun en basit tedbirlere başvurmaması bankanın objektif özen görevini açıkça kötüye kullandığını kanıtlayan deliller olarak görüldüğünü ileri sürerek, davalı bankanın hizmet kusurundan kaynaklanan 47.360,00 USD tutarındaki zararın, olay tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşme gereği bankanın bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşme gereği bankanın bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu usulsüz işlemleri davacı şirketin şoför kadrosunda çalışan ...'nin, genel müdür ...'in ve banka hesaplarını kontrol ile yükümlü kurum yetkilisinin izinli olduğu bir dönemde, daha evvel davacı kurum tarafından davalı banka şubesine yazılan talimatları örnek alarak ve daha evvel yazılmış talimatlar üzerindeki genel müdür imzalarını davacı kurum bilgisayarlarını kullanarak, elektronik ortamda ( copy space) kes yapıştır sistemi ile ( veya fotokopi) yöntemi ile talimatların altına monte etmesiyle ve oluşturduğu bu talimatları da, taraflar arasında akdedilen faks talimatı sözleşmesinde uygun olarak davacının bankaya bildirmiş olduğu işyerindeki faks ile davalı bankaya fakslayarak verdiği ve sonuçlandırdığı, usulsüz işlemlerin dava dışı şüpheli ... tarafından 03.09.2010-06.09.2010-07.09.2010 ve 09.09.2010 tarihlerindeki dört gün içinde vermiş olduğu 7 talimat ile gerçekleştirmiş olup, taraflar arasındaki anlaşmalar ve 5 yıllık çalışma süreci içerisinde oluşan teamül gereği davalı bankaya en kısa sürede ulaştırılması bu talimatların bankaya ulaştırılmadığı ve asıllarının bulunamayıp dosyaya ibraz edilmediğinin belirlendiği, bu tespitler altında davalı banka sorumluluğu irdelenecek olursa, davacı ... Islamic Bank Türkiye Temsilciliği ile davalı bankanın Teşvikiye Şubesi arasındaki çalışmaların olaydan 5 yılı öncesi başlamış olup, taraflar arasında 05.05.2005 tarihi itibariyle hesap taahhütnamesi 26.07.2007 tarihi itibariyle ticari müşteri sözleşmesi ve faks cihazı ile bankaya gönderilecek müşteri talimatları ile ilgili uygulama sözleşmesi akdedildiğinin görüldüğü, taraflar 5 yıl boyunca akdedilen bu sözleşmeler ve fiili çalışma aşamasında aralarında oluşan teamüller paralelinde çalıştıkları, davalı bankanın kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tazminat istemine ilişkin olup, davacı çalışanının davalı bankaya göndermiş olduğu faks talimatı ile yapılan ödemeler sonucu davacının zarara uğradığı, faks talimatlarının davacının çalışanı olan ... tarafından gönderildiği ve bu talimatlardaki genel müdür imzasının davacı çalışanı tarafından taklit edildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, zarar nedeniyle davalının sorumlu olup olmadığı noktasındadır.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tazminat istemine ilişkin olup, davacı çalışanının davalı bankaya göndermiş olduğu faks talimatı ile yapılan ödemeler sonucu davacının zarara uğradığı, faks talimatlarının davacının çalışanı olan ... tarafından gönderildiği ve bu talimatlardaki genel müdür imzasının davacı çalışanı tarafından taklit edildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, zarar nedeniyle davalının sorumlu olup olmadığı noktasındadır.

Taraflar arasında düzenlenen ticari müşteri sözleşmesinin faks talimat ile işlem yapılması hükümlerini düzenleyen 77 vd. maddelerine göre davalı banka faks talimatını aldığında, yazılı teyidi beklemeksizin talimatı yerine getirecek ise de banka, kendi takdirine göre faks talimatını yerine getirmeyi red hakkını da saklı tutmuştur. Ayrıca, yine bu hükümlere göre; faks talimatının verilmesinden sonra talimat asılları da davalı bankaya müşteri tarafından gönderilecektir. Davacı, somut olayın gerçekleştiği tarihe kadar talimat asıllarının da bankaya elden teslim edildiğini, fakat dava konusu işlemlerde talimat asıllarının bankaya verilmediğini ve kur sabitleme işleminin de yapılmadığını iddia etmiştir. Bu durumda, her işleminde basiretli bir tacir gibi davranması gereken bankanın, hafif kusurlarından dahi sorumlu olduğu ve sorumsuzluk şartının da TBK'nun 99/2. maddesi gereğince geçersiz olduğu ve bu nedenle davalı Banka'nın zarardan sorumlu olduğu davacının ise kötü adam çalıştırması nedeniyle zarara müterafik kusuruyla sebebiyet verdiği gözetilerek, bu konuda bilirkişi raporu alınıp tarafların kusur oranları belirlenmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23684, Karar No: 2025/8193, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23684 E.  ,  2025/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/57 E., 2022/1211 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/405 E., 2021/571 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5693, Karar No: 2015/2594, Tarih: 22.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5693 E.  ,  2015/2594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/232578

MAHKEMESİ : İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 01/04/2013, 2012/442 (E) ve 2013/92 (K)

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs etmek

1-) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanık ... olay tarihinde av tüfeği ile sağ ve sol uyluk bölgelerinden, sağ femur kırığına, femoral arter ve ven kesisine, sinir yaralanmasına, yumuşak doku lezyonuna, hayati tehlike geçirmesine ve sağ alt eksremitede meydana gelen ileri derecede fonksiyonel kayba bağlı olarak organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde katılan eşi ..’ü yaraladığı olayda, tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak 5237 sayılı Yasanın 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine cezanın 16 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık H.. V..'ın katılan eşi ... kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede savunma haklarının kısıtlandığına, eksik incelemeye, sübuta, suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz

İtirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak saruk müdafiinin tahliye isteminin reddine, 22/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

22/04/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık H.. V.. müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 30/04/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/5805, Karar No: 2009/7351, Tarih: 05.11.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/5805 E.  ,  2009/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 58 ve 110 ada 334 parsel sayılı 54996.57 ve 471.231,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki hali arazi niteliğindeki yerlerden olması nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların bir bölümünün murisleri Hacıbey ... mirasçıları adına tescili istemi ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre 110 ada 334 parsel sayılı taşınmazla ilgili hükme yönelik, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle; bu parsele ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Dava konusu 102 ada 58 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece, davacıların 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesindeki kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle iktisap şartlarının lehlerine gerçekleştiğini ispatlayamadıkları gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. 10.09.2007 tarihli keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi, çekişmeli taşınmazın dava konusu yapılan bölümünü davacıların murisi Hacıbey ... ile davada taraf olmayan Şevket ...’ın birlikte tarla olarak kullandıklarını Hazine ve 3.kişilerin hakları bulunmadığını belirtmiş, dinlenilen kadastro tespit bilirkişisi ... Ekşi de aynı şekilde beyanda bulunmuştur. Keşifte hazır bulunan zirai bilirkişi raporunda taşınmazın davaya konu edilen ve fen bilirkişisinin krokisinde (C) harfi ile gösterilen 7822.16 m2’lik bölümünün %2-6 eğimde, 20 yıldan beri ... arazisi olarak kullanılan III. sınıf ... arazisi niteliğinde olduğu bildirildiği gibi, fen bilirkişisinin raporuna göre de, dava konusu bölümün, kuzeyde kuru dere, batıda davacıların babası Hacıbey ... ile davada taraf olmayan paydaşları adına tespit edilerek kadastro tespiti kesinleşen taşınmaz, güneyde ise kişiler adına tespit edilerek tespiti kesinleşmiş bulunan taşınmazlarla çevrili olduğu anlaşılmaktadır. Taşınmaz üzerinde yapılan keşifte kuru dere sınırı itibarı ile uzman jeolog bilirkişisinden rapor alınmamış, zilyetliğe ilişkin olarak tanık dinlenilmemiş, yerel bilirkişi ve tespit bilirkişilerinin beyanları kadastro tespit tutanağı ile çelişmesine rağmen tespit bilirkişilerinin tamamının tanık sıfatıyla dinlenilmemiş

olması da isabetsizdir. Eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahallinde yeniden yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, davanın sonucunda yararı olmayacak yerel bilirkişiler ve aynı yöntemle seçilecek taraf tanıkları ile birlikte refakate 3 kişiden oluşan zirai bilirkişi kurulu, jeolog bilirkişi ve fen bilirkişi alınarak yeniden keşif yapılmalı, çekişmeli taşınmazın öncesinde kime ait olduğu, kimden kime intikal ettiği, üzerindeki zilyetliğin ne zaman başladığı, kimler tarafından, hangi tarihten beri ne şekilde kullanıldığı, zilyetliğin ekonomik amaca uygun olup olmadığı veya kesintiye uğrayıp uğramadığı gibi hususlar yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından sorulup saptanmalı, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler yöntemince giderilmeli, tespitte aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri dinlenilmek suretiyle aykırılıkların giderilmesine çalışılmalı, jeolog bilirkişisinden taşınmazın dere yatağı olup olmadığı veya dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı hususunda, üçlü ziraatçı bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliği ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığı konusunda komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı biçimde rapor alınmalı, mahkemenin taşınmazın niteliği ve konumu hakkındaki gözlemi keşif tutanağına geçirilmeli, keşfe katılacak fen bilirkişisine keşfi izlemeye elverişli ayrıntılı rapor düzenlettirilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8790, Karar No: 2017/17054, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8790 E.  ,  2017/17054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.