muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/639, Karar No: 2017/326, Tarih: 13.06.2017

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ...'nin katılan ...'ı, sanık ...'in ise katılan ...'ı kasten yaraladıkları iddiasıyla, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2012 gün 34869-13743 sayılı ve 10.12.2012 gün, 41152-16214 sayılı iddianameleriyle ayrı ayrı kamu davaları açıldığı,

01.11.2012 tarihli iddianameyle açılan kamu davaları ile ilgili olarak yargılama yapan Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesince, sanık ...’ın katılan ...’e yönelik eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüs kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği ve dosyanın Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği,

10.12.2012 tarihli iddianameyle açılan kamu davaları ile ilgili olarak yargılama yapan Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesince ise Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin de muvafakatı ile birleştirme kararı verildiği ve Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılamaların birlikte yapılmaya başlandığı,

Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıklar hakkında 01.11.2012 tarihli iddianameyle açılan kamu davaları ile ilgili olarak hüküm kurulduğu, 10.12.2012 tarihli iddianameyle açılan kamu davaları ile ilgili olarak ise hüküm kurulmasının unutulduğu,

Bir kısım hükümlerin temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece, kurulan hükümler yönünden karar verildikten sonra, 10.12.2012 tarihli iddianameyle sanık ... hakkında katılan ...’i, sanık ... hakkında ise katılan ...’ı kasten yaralama suçundan açılan kamu davaları ile ilgili olarak, usulüne uygun kamu davası açılmasına rağmen hüküm kurulmaması isabetsizliğinden bozma kararı verildiği,

Anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK’nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 305. maddesi uyarınca, ceza mahkemelerince verilen hükümler temyiz kanun yoluna tâbidir. Hükümler 1412 sayılı CMUK’nun mülga 253/2. maddesinde “beraat, mahkûmiyet, davanın reddi, davanın düşmesi, muhakemenin durması kararı” olarak sayılmış iken, 5271 sayılı CMK'nun 223. maddesinde “beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi, davanın düşmesi kararı” olarak sayılmıştır.

Hüküm niteliğinde olmamakla birlikte bazı kararların da kanun yolu bakımından temyizi kabil olduğu kabul edilmiştir. Örneğin; adlî yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararları (CMK'nun 223/10), geri verme talebi ile ilgili olarak verilen kararlar (TCK'nun 18/4) hüküm niteliğinde olmamakla birlikte temyizi mümkündür.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için öncelikle CMK’nun 223. maddesi uyarınca verilmiş bir hüküm veya temyize konu olabilecek bir karar bulunması gerekmektedir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için öncelikle CMK’nun 223. maddesi uyarınca verilmiş bir hüküm veya temyize konu olabilecek bir karar bulunması gerekmektedir.

Sanık hakkında iddianameyle dava açıldıktan sonra hüküm verilmesinin unutulması durumunda, ortada temyize konu olabilecek bir hüküm bulunmadığından bu eksikliğin bozmaya konu edilmesi mümkün olmayıp, karara bağlanmayan iddiayla ilgili dava zamanaşımı dolmuş olsun veya olmasın mahallinde her zaman hüküm kurulabileceğine işaret edilmesi ile yetinilmesi gerekmektedir. Bu hususa ilişkin bir temyiz talebinin bulunması da varılan bu sonucu değiştirmeyecektir.

Nitekim Yargıtay Ceza Dairelerinin büyük çoğunluğunun uygulaması da bu şekilde olup, açılan bir kamu davası ile ilgili olarak mahkemesince hüküm kurulmasının unutulduğu durumda, mahallinde her zaman hüküm kurulabileceğine dair hatırlatma ile yetinilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel mahkemece, sanıklar hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2012 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davaları ile ilgili olarak hüküm kurulmasının unutulduğu anlaşılan olayda; CMK’nun 223. maddesi uyarınca verilmiş bir hüküm veya temyize konu olabilecek bir karar bulunmaması nedeniyle Özel Dairece bu eksikliğin temyiz incelemesine konu edilemeyeceği ve buna bağlı olarak da bozma kararı verilemeyeceği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin bozma kararının kaldırılmasına, karara "Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2012 tarihli iddianamesi ile, sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik, sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davaları ile ilgili olarak mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür." ibaresinin eklenmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABÜLÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.04.2015 gün ve 1714-2294 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

Karara "Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2012 tarihli iddianamesi ile, sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik, sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davaları ile ilgili olarak mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür." ibaresinin EKLENMESİNE,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3048, Karar No: 2015/6293, Tarih: 26.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3048 E.  ,  2015/6293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kurum işleminin iptaliyle kesilen aylığın yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, muvazaalı boşanma gerekçesi ile kesilen ölüm aylığına ilişkin Kurum işleminin iptali,aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ile kesildiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne hükümde yazılı şekilde karar verildiği, kabul kararı uyarınca davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedildiği görülmüştür.

Mahkemece, yargılama sırasında kendisini vekil aracılığı ile temsil ettirmeyen davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, davalı ... Başkanlığı aleyhine maktu vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkin kısım çıkarılmak suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

-Hüküm fıkrasının 4.bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29916, Karar No: 2015/25592, Tarih: 16.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/29916 E.  ,  2015/25592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirtilen davacı işçi feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine karar verilirken, işe başlatılmama tazminatı davacı işçinin 6 aylık ücreti tutarında belirlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 21.maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31.maddesindeki (6356 sayıl yasa 25.) sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu maddede sendikal neden halide işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirleneceği açıklanmıştır.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin davalıya ait işyerinde 15 yıldan az çalıştığı, iş sözleşmesinin haddehaneler yöneticiği kadrosunun kapatılarak büyük kesit haddehane ve orta kesit haddehane yöneticiliği kadrosu ihdasına karar verilmesi nedeniyle işletmesel karar ileri sürülerek feshedildiği, işverence gerçekleştirilen feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak davacı işçinin kıdemine ve fesih nedenine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının 6 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Bu tazminatın davacının 5 aylık ücreti tutarında belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin alınan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,40 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 108,80 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26567, Karar No: 2014/10689, Tarih: 08.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26567 E.  ,  2014/10689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ilgın Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :30.05.2013

NUMARASI :Esas no:2010/299 Karar no:2013/239

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından velayet yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise her iki davanın tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; kısa kararda ve kısa karara uygun olarak düzenlenen gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, davacı-davalı koca tarafından açılan boşanma davasının da kabulüne yönelik hüküm kurulduğu halde, kararın gerekçesinde; esasen davalı-davacı kocanın davasının reddedildiğinin, buna ilişkin hüküm fıkrasının sehven karar duruşma tutanağına yazılmadığının, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturmamak için de tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aynı şekilde yazıldığının belirtilmesi suretiyle, hükmün gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması doğru olmayıp, bu aykırılık tek başına bozma sebebi oluşturur. Bu nedenle tarafların davaları ile ilgili yeniden hüküm kurulmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.05.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2019/6153, Karar No: 2021/852, Tarih: 21.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/6153 E.  ,  2021/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdur ... vekili, katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda her ne kadar katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve katılan mağdur vekilinin taraf yoklamasında duruşmada hazır bulunduğu belirtilmiş ise de, hangi katılana diyeceklerinin sorulduğu ve hüküm fıkrasında hangi katılanın yüzüne karşı hüküm kurulduğu açıkça belirtilmeden "katılan vekili" nin yüzüne karşı karar verildiği anlaşılmakla, katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmış olmakla tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak, mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ile katılan mağdur vekilinin atılı suçun sabit olduğuna, usul ve yasaya aykırı hüküm kurulduğuna, suça sürüklenen çocuk müdafinin ise lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14957, Karar No: 2009/951, Tarih: 29.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14957 E.  ,  2009/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 4.9.2008 gününde verilen dilekçe ile beyanlar hanesindeki kayıt sahibinin isminin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... adına müdür tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 29.1.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16366, Karar No: 2016/1248, Tarih: 15.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/16366 E.  ,  2016/1248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında, dosya içinde bulunmadığı anlaşılan;

1) Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/95 Esas sayılı dava dosyasının,

2) Dava konusu taşınmazlardan 575 parsel sayılı taşınmazın 22/a uygulaması sonucu ada ve parsel numarasının tespit edilerek taşınmaz hakkında 2/B çalışması yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise buna ilişkin tüm bilgi ve belgelerin, davalı olması durumunda davalı bulunduğu dava dosyasının,

3) Dava konusu taşınmazlar hakkında 22/a çalışması yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise uygulama kadastrosu tutanak örneklerinin,

Değerlendirilmesine gerek görülmüştür. Sözü edilen bilgi, kayıt ve belgelerin bulundukları yerlerden getirtilerek dosya içine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/304, Karar No: 2008/305, Tarih: 15.05.2008

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2008/304 E.  ,  2008/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 6.9.2007 gün, 10892-10286 sayılı, 19.Hukuk Dairesinin 10.3.2008 gün 8417-2230 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, emaneten bırakılan aracın çalınması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ:13.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 15.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/510, Karar No: 2019/1953, Tarih: 01.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/510 E.  ,  2019/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli öldürme

HÜKÜM : Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2018 tarih ve 2017/424 esas, 2018/96 karar sayılı TCK.nin 82/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...’nın, maktul ...’ya karşı kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-d ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, sanık müdafii ile katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf talebinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05.06.2018 gün ve 2018/673 esas, 2018/743 sayılı kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin, suç aleti üzerinde parmak izi incelemesi yapılması gerektiğine, katılan Bakanlık vekilinin, iyi hal indiriminin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...’ın şizofreni tanısıyla cezai ehliyetinin bulunmadığına yönelik 31.08.2016 tarihli... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen rapor içeriği ile cezai ehliyetinin tam olduğuna dair Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 29.09.2017, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 30.10.2017 tarihli raporları karşısında; raporlar arası çelişkinin giderilmesi yönünden Adli Tıp Kurumu ilgili üst kuruldan muayenesi yapıldıktan sonra rapor aldırılması, mevcut çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31235, Karar No: 2019/1318, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/31235 E.  ,  2019/1318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11393, Karar No: 2012/3923, Tarih: 13.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11393 E.  ,  2012/3923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

1-Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın dikkat ve özen yükümlü- lüğüne aykırı hareketiyle kendisine ait arazide bulunan ağaçların yanmasına neden olan olayda yangının başkalarına zarar vermediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 22/6. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin göze- tilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de:

Taksirle yangına neden olma suçundan dosyaya yansıyan bir kamu zararının bulunmadığı da anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nun 231 maddesi gereğince adli sicilde sabıka kaydı bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususu değerlendirilip hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda bir karar verilmesi gerektiği gö- zetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılma- sına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. mad- desi gereğince (BOZULMASINA), 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.