muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7911, Karar No: 2006/11002, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7911 E.  ,  2006/11002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 6.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı ... vekili 05.01.2006 tarihli sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu 1. sıradaki takip dosyasının haczin düştüğü gerekçesiyle, 7., 8., 9., 11. ve 12. sırada bulunan takip dosyalarının ise hiç dikkate alınmayarak garameye dahil edilmediklerini, 2. ve 4. sırada bulunan dosyaların ise garameye dahil edildiklerini ileri sürerek 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 132, 136, 141 ve Geçici 16 ncı maddelerinin uygulanması için sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında alacaklar ... Yönetimi AŞ.’ne devir ve temlik edilmiştir

Birleşen dosya davacısı ... NV vekili davalı borçlu ... Gıda Mad. San. Tic. AŞ.ne ait bazı markaların satışından sonra düzenlenen 15.03.2002 tarihli sıra cetvelinin kendi itirazları üzerine iptal edilerek, 05.01.2006 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiğini, sıra cetvelinin ilk haczi yapan icra müdürlüğünce düzenlenmesi gerekirken haczi düşmüş bulunan icra müdürlüğünce düzenlendiğini, öte yandan davalı ....nin ilk sıra cetveline itiraz etmediğini oysa düzenlenen yeni sıra cetvelinde adı geçene ilk sıra cetvelinde ayrılandan daha fazla pay ayrılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı .... vekili düşen hacizler nedeniyle kendilerine isabet eden payın artmasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, somut olayda davacı ... (... Yönetimi AŞ.) tarafından ileri sürülen yasal düzenlemelerin uygulanma yeri olmadığı; sıra cetvelinin doğru olduğu ve sıra cetvelinin ilk haciz sahibi dosya dışında bir dosyadan düzenlenmesinin sonuca etkili olmadığı; sıra cetvelinin iptaline ilişkin karardan bütün alacaklıların yararlanacağı gerekçesiyle her iki davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı nin temyizi takip dosyaları hakkında 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 132, 136, 141 ve Geçici 16 ncı maddelerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 15.03.2002 tarihli sıra cetvelinin bir kısım dosyalar için itiraz edilmeksizin, diğer dosyalar üzerinden yapılan itirazların da reddedilmek suretiyle kesinleşmiş bulunmasına ve düzenlenen 05.01.2006 tarihli sıra cetvelinin, kesinleşmiş hukuki duruma göre hazırlanmış olması karşısında, davacı ... Yönetimi AŞ. vekilinin temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- Davacı ... NV vekilinin temyiz itirazlarına gelince; sıra cetveli bedeli paylaşıma konu mal ya da hak üzerine ilk haczin konulduğu icra müdürlüğünce ve dosya üzerinden düzenlenmelidir. Sıra cetvelinin düşmüş bulunan haczin ait olduğu dosyadan yapılmış olması doğru değildir. Öte yandan, sıra cetveline itirazın sonuçlarından ancak sıra cetveline itiraz davası açan alacaklı yararlanır. İlk sıra cetveline itiraz etmemiş alacaklıların o sıra cetveline nazaran hukuki durumunun iyileştirilmesi, dava açmayan kişi lehine hüküm kurulamayacağı ilkesine aykırı olup; davalı ....nin payının artırılmasına yönelik davacı iddiasının reddi de kabul şekli itibariyle doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı ... Yönetimi AŞ.nin temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı ... NV vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün adı geçen yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8015, Karar No: 2021/3438, Tarih: 11.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/8015 E.  ,  2021/3438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 2. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, suça konu 29/12/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 08/01/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın usulüne uygun tebliğe rağmen infaz müdürlüğüne başvurmaması nedeniyle infaz dosyasının kapatılarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verildiği görülmüş ise de;

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde de sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı gibi 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesinindeki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığın doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, bu nedenle öncelikle sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden öncelikle bilinen son adresine tebliğe çıkarılması, tebliğin iade gelmesi durumunda MERNİS adresine usulüne uygun tebliğ edilmesi gerektiğinden, 17/07/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17345, Karar No: 2021/18142, Tarih: 01.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/17345 E.  ,  2021/18142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen Adalet Bakanlığı'na gerekçeli kararın tebliği üzerine, suçtan zarar gören vekilinin temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ederek katılma iradesi gösterdiği anlaşılmakla; suçtan zarar gören kurum vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Suçtan zarar gören Adalet Bakanlığı davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2- -Sanık, temyiz dilekçesinde psikiyatrik ilaç kullandığını beyan etmesi ve ekli reçetelerde " Yineleyen depresif bozukluklar" ve " Disosyal kişilik bozukluğu" tanısı konduğu anlaşılması karşısında; sanığın 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi gereğince suç tarihinde akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda heyet raporu verebilecek Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi yada Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesinden rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3-Sanığın kovuşturma aşamasındaki 26/05/2015 tarihli duruşmada suçtan zarar gören kurumun zararını gidermek istediğini beyan etmesi, mahkeme tarafından zararı karşılaması için süre verilmesine rağmen dosya içerisinde zararı karşıladığına dair bir belge olmasa da sanığın temyiz dilekçesinde cezaevinde iken infaz memurluğuna ödediğini beyan etmesi karşısında; zararının karşılanıp karşılanmadığı araştırılıp sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve suçtan zarar gören Adalet Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 01/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3398, Karar No: 2018/1182, Tarih: 07.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/3398 E.  ,  2018/1182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, dosya kapsamına, 09.03.2013 tarihli "tutanak" içeriğine, 18.03.2013 tarihli uzmanlık raporu, sanığın 09.03.2013 tarihli kolluk ifadesinde "siyah sprey boya ile AYNEN yazdım…bütün siyah sprey ile yazılmış ve çizilmiş yerleri ben yazdım" şeklindeki ifadesi, 31.05.2013 tarihli talimat beyanında "siyah boyayla yazılan yazıları ben yazdım" savunması karşısında; sanığın katılana ait otobüs durağına yazı yazmak suretiyle zarar verdiği sabit olmakla, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4555, Karar No: 2016/3457, Tarih: 27.04.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/4555 E.  ,  2016/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine ve koşulları oluşmadığından kötüniyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; Davalının davaya ve icra takibine dayanak yapılan davacıların miras bırakanı Ziya Tüfekçi tarafından düzenlenen 20.08.2008 tarihli kira sözleşmesindeki imzasına itiraz ettiğini ancak 2008-2011 yılları arasında kiracı olduğunu, davalı tarafından murisleri . .. hesabına 25.09.2008 tarihinde kira bedeli adı altında 850 TL ödeme yapıldığını, murislerinin o dönemde çok sayıda taşınmazının kirada bulunduğundan sonraki kira bedellerinin yatıp yatmadığını kontrol edemediğini; Davalının kiralananın anahtarlarını haber vermeden apartman görevlisine teslim ederek ayrılması üzerine davalının diğer kira bedellerini yatırmadığının anlaşıldığını, miras bırakanları tarafından davalı hakkında Bakırköy 17. İcra Müdürlüğünün 2011/17466 esas sayılı takip dosyası ile aylık 850 TL'den Ekim 2008 -Temmuz 2009 arası; Aylık 925 TL'den Ağustos 2009 -Temmuz 2010 arası; Aylık 1.000 TL'den Ağustos 2010-Ağustos 2011 arası; Aylık 1.100 TL'den Eylül, Ekim, Kasım 2011 ayları kirası ve işlemiş faizi toplamı 40.950,02 TL'nin tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, davalının borca ve sözleşmedeki imzaya itiraz ettiğini belirterek haksız itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise dava konusu taşınmazın bulunduğu binanın inşaat aşamasında müvekkilinin de bir daire satın aldığını, taşınmazın arsa maliklerinden birisinin de davacıların murisi . .. olduğunu, inşaat natamam iken, müvekkilinin 2007 yılında, dava konusu daireyi müteahhidi olan ...'tan 850 TL kira bedeli ve 2.000 TL depozito bedeli karşılığı kiraladığını, kira sözleşmesini de ... ile yaptığını; Müvekkilinin dava konusu taşınmazda 2007-2008 yılları arasında toplam 1 yıl kiracı olarak kaldığını, bu 1 yıllık kiracılık döneminde kira bedellerinin elden ödendiğini akabinde kat mülkiyetine geçildiğini ve kiralanan 8 nolu dairenin Ziya Tüfekçi'ye isabet ettiğini, kiraların bundan sonra Ziya Tüfekçi hesabına yatırılmasını ... tarafından istenmesi üzerine son oturduğu ayın kirasını verilen hesaba yatırdığını, sonrasında ise taşınmazı tahliye edip anahtarı ...'a teslim ederek kendine ait 16 numaralı daireye geçtiğini; Müvekkili ile Ziya Tüfekçi arasında kira sözleşmesi bulunmadığını, dayanak sözleşmedeki imzanın müvekkiline ait olmadığını beyanla davanın reddine ve davacılar aleyhine tazminata hükmedilmesine karar verilmesini savunmuştur.

./..

Mahkemece, alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre sözleşme altındaki imzanın davalının eli ürünü olmadığının tespit edildiği dolayısıyla kira ilişkisinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine ve koşulları oluşmadığından kötüniyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Olayımızda; Davalı ..., kiralanan taşınmazın kat irtifakı kurulması sonucunda . .. intikal ettiğini, 25.09.2008 tarihinde 850 TL kira bedelini ... hesabına ödediğini ikrar ettiğine göre, taraflar arasında sözlü kira ilişkisinin bulunduğunun kabulü gerekir. Kiraya veren . .. tarafından başlatılan icra takibinde 2008 yılı Ekim ayı ila 2011 yılı Kasım ayları arası kira bedellerinin tahsili istenmiştir. Her ne kadar davalı 2008 Eylül ayı kirasını ödedikten sonra taşınmazı tahliye ettiğini ileri sürmüşse de anahtar teslimini yazılı belge ile kanıtlayamamıştır. Aylık kira bedelinin 2008 yılı Eylül ayı kirası olarak yatırılan 850 TL olduğu kabul edilerek yapılacak hesaplama ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18054, Karar No: 2017/6677, Tarih: 10.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/18054 E.  ,  2017/6677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum, 02.02.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda % 100 iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve tedavi masraflarından oluşan kurum zararının davalıdan tahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumu'na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

./..

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Söz konusu dosya kapsamında; kendisine iş güvenliği kontrol görevi verilen sigortalının 02.02.2010 tarihinde inşaat sahasında yapılan binanın kenarında yürüdüğü sırada aniden üzerine binanın 9. katından kolonlar arasına örülen tuğla duvarının düşmesi şeklinde meydana gelen olayda; dava dışı ile davalı şirket arasında yapılan taşeron sözleşmeleri dikkate alınarak davalı ... dava dışı arasındaki ilişkinin niteliği, asıl işverenlik alt işverenlik ilişkisinin var olup olmadığı, tuğla duvar işlerinin dava dışı taşeron firma tarafından yapılıp yapılmadığı, dava dışı taşeron firma tarafından yapılması karşısında kusurunun olup olmadığı yukarıda izah edilen yasal mevzuat da gözetilerek (5510 sayılı Kanunun 12. maddesi kapsamında) irdelenip, belirlenmeli ve olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden bu çerçevede yeniden uygun bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23941, Karar No: 2015/1444, Tarih: 09.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23941 E.  ,  2015/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2014

NUMARASI : 2013/86-2014/254

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kapama elma bahçesi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmaz üzerindeki yapıların, enerji nakil hattının geçirilmesinden sonra yapıldığı anlaşıldığından irtifak bedelinin tespitinde yapı bedelinin dahil edilmemesi gerektiğinin düsünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1374, Karar No: 2019/1742, Tarih: 27.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/1374 E.  ,  2019/1742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılardan Varto İlçe Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptali isteğine ilişkin olup, kamu adına Cumhuriyet Savcılığı tarafından re'sen ikame edilmiştir.

Gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin davacı ... Cumhuriyet Başsavcılığına tebliğine ilişkin dosyada bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin Cumhuriyet Savcılığına Tebligat Kanunu'nun 43'ncü maddesi gereğince tebliğ edilerek temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2019(Çrş.)