muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/38936, Karar No: 2025/10785, Tarih: 07.04.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/878, Karar No: 2024/134, Tarih: 28.02.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2023/878 E.  ,  2024/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2182 E., 2023/366 K.

KARAR : Davanın kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 03.10.2022 tarihli ve

2021/2350 Esas, 2022/6538 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirketin çok sayıda “Yayla” esas ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin bu markalar ile karıştırılma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “Yayla Tarifi Kulağında Tadı Damağında” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2016/68228 sayılı marka başvurusuna karşı müvekkili tarafından yapılan itirazın reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak dava konusu YİDK kararıyla reddedildiğini, taraf markalarının ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olduğunu ve YİDK kararının 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8/1-b maddesine aykırılık teşkil ettiğini, başvuru markasındaki diğer unsurların markaya yeterli düzeyde ayırt edicilik katmadığını, kazanılmış hak koşullarının gerçekleşmediğini, davalı şirketin marka başvurusunda müvekkilinin markalarına yanaşma amacında olduğunu ve kötüniyetli hareket ettiğini, müvekkiline ait markaların tanınmışlığından haksız yarar sağlama amacının mevcut olduğunu ileri sürerek 2018-M-1529 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili hâlinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, resen yapılan inceleme sonucunda bazı mal ve hizmetlerinin başvuru markası kapsamından çıkarıldığını, davalı şirketin kalan mal ve hizmetler yönünden “Yayla” ibaresi yönünden kazanılmış hakkının mevcut olduğunu, anılan ibarenin aynı zamanda günlük kullanıma açık bir ibare olması sebebiyle her durumda davacıyı akla getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, resen yapılan inceleme sonucunda bazı mal ve hizmetlerinin başvuru markası kapsamından çıkarıldığını, davalı şirketin kalan mal ve hizmetler yönünden “Yayla” ibaresi yönünden kazanılmış hakkının mevcut olduğunu, anılan ibarenin aynı zamanda günlük kullanıma açık bir ibare olması sebebiyle her durumda davacıyı akla getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı şirket vekili; müvekkilinin eski tarihli “Yayla” esas ibareli birçok markaya sahip olduğunu, markalarının sektörde belirli bir güce sahip olduğunu, anılan ibare üzerinde kazanılmış hakkının mevcut olduğunu, aynı ibareyi içeren ve seri marka yaratma amacıyla çok sayıda marka başvurusunda bulunulduğunu, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma tehlikesinin bulunmadığını, marka başvurusundaki diğer unsurlarında da yeterli düzeyde ayırt edici olduğunu, kötüniyet iddiasının kanıtlanamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 26.02.2019 tarihli ve 2018/202 Esas, 2019/62 Karar sayılı kararı ile; taraf markalarındaki ibareler ile mal ve hizmetler arasında benzerliğin bulunduğu, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin mevcut olduğu, ibareler arasındaki benzerliğin davalı Kurum kararında da kabul edildiği, marka başvurusunda yer alan “tarifi kulağında tadı damağında” ifadesinin bir slogan niteliğinde olduğu, marka işaretinde tali unsur olarak yer aldığı ve ayırt ediciliğe bir katkısının bulunmadığı, markanın esas ve ayırt edici unsurunun “Yayla” kelimesi olduğu, davalının “Yayla” ibareli önceki tarihli markalarının taraflar arasında çekişme konusu olmaktan çıktığı ve dava konusu marka kapsamında yer alan 29, 30, 32 ve 43 üncü sınıf emtiaların, davalının önceki tarihli markaları ile aynı/aynı tür olduğu, davalı şirketin bu markalarının esas ve ayırt edici unsurunun da “Yayla” ibaresi olduğu ve dava konusu markada bu esas unsurun korunduğu, bu sebeple davalı şirketin önceki tarihli markalarının dava konusu marka başvurusu bakımından müktesep hak teşkil ettiği, davalı şirketin markasını ilk tescil ettirdiği 1994 yılından bu yana kırmızı-mavi ya da sadece kırmızı renkleri markasında kullandığı, davalı şirketin “Yayla” markasını bir oval içinde ilk tescil ettirdiği yılın ise 2001 olduğu ve o tarihten sonra bazı markalarında aynı oval zemin içinde “Yayla” ibaresini marka olarak tescil ettirdiği, başvuru markası ise ovali andıracak şekilde kıvrılmış bir buğday başağı içinde “Yayla” ibaresini içerdiği, ancak özünde tüm bu markaların “Yayla” ibaresinden oluştuğu ve markanın esaslı unsurunda bir değişiklik yapılmaksızın markanın güncellendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 25.12.2020 tarihli ve 2019/718 Esas, 2020/1216 Karar sayılı kararı ile; dava konusu markada, kırmızı harflerle yazılmış "Yayla" kelimesine vurgu yapıldığı, başvuruya konu markadaki diğer unsurların yardımcı (tali) konumunda olduğu, taraf markalarının asli, baskın ve ayırt edici unsur olarak müştereken "Yayla" ibaresini içermesi karşısında, görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzerlik taşıdıkları, davalının başvurusuna konu markada, "yayla" kelimesinin, birinin ucunda başak figürü bulunan iki adet yay şekli ile çerçevelenmesi ve ucunda başak figürü bulunan bu yay figürleri için lacivert rengin seçilmesinin, markayı davacının markalarına yakınlaştırdığı ve görsel benzerliği artırdığı, davacının itirazına mesnet markalarıyla müştereken aynı kelimeyi içeren davalı şirketin marka başvurusunun benzer şekil unsurunun kullanılması suretiyle davacı markasına yakınlaştığı, Özel Dairenin müktesep hak müessesesine ilişkin belirlediği kriterler çerçevesinde dava konusu markada müktesep hak iddia edilen tescilli markanın aslı unsuru olan "Yayla" kelimesinin muhafaza edildiği ancak marka örneğinin davacı markalarına yakınlaşma çabası ve iltibas tehlikesi içerdiği için davalının müktesep hak müessesesinden faydalanamayacağı, bu nedenle 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca davalının başvurusu ile davacının itirazına mesnet markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karar kaldırılarak davanın kabulü ile dava konusu YİDK kararının iptaline, davalı şirket adına tescil edilen 2016/68228 sayılı “Yayla Tarifi Kulağında Tadı Damağında” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Davacı, davalı şirketin 2016/68228 numaralı "Yayla Tarifi Kulağında Tadı Damağında+şekil" ibareli marka başvurusuna vaki itirazlarının davalı kurum tarafından reddedildiğini belirterek YİDK kararının iptaline ve markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiş, ilk derece mahkemesince davalının müktesep hakka sahip olduğu sınıflar yönünden markayı tescil ettirme hakkı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, davalının müktesep hakkı bulunmuş olsa da, davalının marka başvurusunda kullandığı şeklin davalının müktesep hakkına dayanak markalarından ziyade davanın itiraza dayanak markalarına yanaştığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı şirketin iş bu başvuruya konu işaretteki şekil ile aynı şekli kullanarak 2015/101553 sayılı "Yayla Gurmem + şekil" ibareli marka başvurusuna yine davacının itirazının reddi üzerine Ankara 1. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi 2017/417 Esas sayılı dosya ile açılan YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük istemli davada, mahkemece, davalı şirketin 2015/101553 sayılı marka başvurusunun marka işareti değiştirilerek davacı ...Ş. şirketi markalarına yanaşma durumunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, anılan kararın Dairemizin 01.03.2020 tarih, 2020/7019 Esas, 2022/1390 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği anlaşılmış olup, bu durumda, davalı şirketin başvuruya konu işareti marka tescilinde kullanmış olmasının davalı markalarına yanaşma amacı taşımadığının taraflar arasında kesinleşen mahkeme ilamı ile tespit edildiği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesince hatalı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi isabetli olmamış olup, bu nedenle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile önceki gerekçeye ilaveten; her ne kadar bozma kararında belirtilen davalı şirketin iş bu başvuruya konu işaretteki şekil ile aynı şekli kullanarak 2015/101553 sayılı "Yayla Gurmem + şekil" ibareli marka başvurusuna yine davacının itirazının reddi üzerine açılan YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük istemli davada İlk Derece Mahkemesince davalı şirketin 2015/101553 sayılı marka başvurusunun marka işareti değiştirilerek davacı şirket markalarına yanaşma durumunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, anılan kararın Özel Dairenin 01.03

.2020 tarihli ve 2020/7019 Esas, 2022/1390 Karar sayılı ilâmı ile onanmasına karar verildiğinden davalı şirketin başvuruya konu işareti marka tescilinde kullanmış olmasının davalı markalarına yanaşma amacı taşımadığının taraflar arasında kesinleşen mahkeme ilâmı ile tespit edildiği belirtilmiş ise de, Özel Dairenin sadece bir kararının bu doğrultuda olduğu, aynı taraflar arasındaki aynı türden uyuşmazlıklarda verdiği diğer tüm kararları aksi yönde tespitler içerdiği, bu kapsamda Özel Dairenin aynı taraflar arasında görülen davaya ilişkin verdiği, 2021/1231 Esas ve 2022/5145 Karar sayılı kararına konu uyuşmazlıkta davalının "yayla doğal beslen doğadan beslen" ibareli marka başvurusu ile davacının "Yayla" ibareli markaları arasında, başvuru markasının kapsamında yer alan 29 ve 30 uncu sınıftaki tüm mallar ile 43 üncü sınıfta bulunan tüm hizmetler yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve işitsel olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, dava konusu markada müktesep hak iddia edilen tescilli markanın asli unsuru olan “Yayla” kelimesinin muhafaza etmekle beraber bu marka şekil ve yazı örneğinin yazı rengi, tasarımı (yarım ay şeklindeki buğday başağı) davacı markalarına yakınlaşma çabası ve iltibas tehlikesi içerdiği için bazı markalarında da kapsamını genişletmesi nedeniyle davalının müktesep hak müessesesinden faydalanamayacağı gerekçesiyle verilen kararın onandığı, yine Özel Dairenin aynı taraflar arasında görülen davaya ilişkin verdiği, 2020/7902 Esas ve 2022/3506 Karar sayılı kararına konu uyuşmazlıkta, davalı şirketin "yayla Hemen ye 1 dakikada hazır" ibareli marka tescil başvurusu ile davacının "Yayla" ibareli markaları arasında başvuru markasının kapsamında yer alan ve mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilen mal ve hizmetler yönünden, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik olduğu gibi davalı şirketin önceki tarihli tescilli markalarının, işbu davanın konusu olan başvuru yönünden davalıya kazanılmış hak yaratmasının da mümkün bulunmadığı, zira davacı markasıyla müştereken aynı kelimeyi içeren davalının başvurusuna konu markasında, önceki markalarında yer almayan şekilde "Yayla" ibaresini "y" harfinin altından ve "a" harfinin üzerinden başlayan, ucu açık iki adet yay figürü ile çerçevelemesinin, ayrıca bu yayların ucundaki başak figürü ile tamamen ilgisiz şekilde davacı markaları ile benzeyen lacivert rengin seçilmesi suretiyle davacının itirazına mesnet markalarında bulunan şekil unsurunun kullanılmasının davalının başvurusunu davacının markalarına yakınlaştırdığından kazanılmış hak koşullarının da davalı şirket yararına oluşmadığı gerekçesiyle verilen kararın onandığı, yine Özel Dairenin aynı taraflar arasında görülen davaya ilişkin verdiği, 2020/1793 Esas, 2021/1644 Karar sayılı kararına konu uyuşmazlıkta, davacının itirazına mesnet markalarının asli, baskın ve ayırt edici unsurunun "Yayla" ibaresi olduğu, davalı başvurusunda asli unsurun da aynı olduğu, davacı

şekil unsurunun kullanılmasının davalının başvurusunu davacının markalarına yakınlaştırdığından kazanılmış hak koşullarının da davalı şirket yararına oluşmadığı gerekçesiyle verilen kararın onandığı, yine Özel Dairenin aynı taraflar arasında görülen davaya ilişkin verdiği, 2020/1793 Esas, 2021/1644 Karar sayılı kararına konu uyuşmazlıkta, davacının itirazına mesnet markalarının asli, baskın ve ayırt edici unsurunun "Yayla" ibaresi olduğu, davalı başvurusunda asli unsurun da aynı olduğu, davacı markasıyla müştereken aynı kelimeyi içeren davalının başvurusuna konu markasında, davacının itirazına mesnet markalarında bulunan şekil unsurunun kullanıldığı, davalının önceki markalarında bulunmayan bu şekil kullanımı ile davacının markalarına yakınlaştığı, dava konusu markada müktesep hak iddia edilen tescilli markanın asli unsuru olan "Yayla" kelimesinin muhafaza edildiği ancak marka örneğinin davacı markalarına yakınlaşma çabası ve iltibas tehlikesi içerdiği için davalının müktesep hak müessesesinden faydalanamayacağı gerekçesiyle verilen kararın onanmasına karar verildiği, tüm bu kararlar nazara alındığında davacının itirazına mesnet markalarıyla müştereken aynı kelimeyi içeren davalı şirketin dava konusu başvurusunda da müktesep hak iddia edilen tescilli markanın asli unsuru olan "Yayla" kelimesinin muhafaza edildiği, ancak davalının önceki markalarında yer almayan şekilde "Yayla" ibaresini "y" harfinin altından ve "a" harfinin üzerinden başlayan, ucu açık iki adet yay figürü ile çerçevelemesinin, ayrıca bu yayların ucundaki başak figürü ile tamamen ilgisiz şekilde, davacı markaları ile benzeyen lacivert rengin seçilmesinin, davalının başvurusunu davacı markasına yakınlaştırdığı, bu bağlamda Özel Dairenin aynı yönde verilmiş bulunan kararları kapsamında yine Özel Dairenin müktesep hak müessesesine ilişkin belirlediği kriterler çerçevesinde dava konusu başvurunun davacı markalarına yakınlaşma çabası ve iltibas tehlikesini içerdiği için davalının müktesep hak müessesesinden faydalanamayacağı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili; müvekkili ile davacı arasında devam eden bir çok davadan dört davanın kesinleştiğini, bunlardan üçünün müvekkili aleyhinde olmasının diğer kararların tümünün aksi yönde tespitler içerdiğini göstermediğini, bu durumun istikrarlı olarak devam ettiğinin kabul edilemeyeceğini, müvekkilinin marka başvurusunun davacı markalarına yakınlaşmadığını, önceki markalarındaki ibarelere benzer olduğunu, başvuruda kullanılan tüm unsurların önceki markalarda mevcut olduğunu ve bu başvuru ile müvekkilinin seri marka yaratma amacında olduğunu, somut olayda marka yönünden müktesep hak koşullarının oluştuğunu, ortaya konulan incelemenin hâkimlik mesleğinin gerektirdiği bilgi ile çözümlenemeyeceğini, tüm sürecin değerlendirilmesinin ve bir grafoloji uzmanından teknik rapor alınmasının talep edildiğini belirterek direnme kararını temyiz etmiştir.

Davalı Kurum vekili; davalı şirkete ait önceki tarihli markaların dava konusu marka başvurusu yönünden müktesep hak teşkil ettiğini, bu hususun bilirkişi raporunda da tespit edildiğini, davalı şirkete ait marka başvurusunun davacıya ait markalara yakınlaşma amacı taşımadığını belirterek direnme kararını temyiz etmiştir.

C. Uyuşmazlık

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davalı şirkete ait dava konusu 2016/68228 sayılı ve “Yayla Tarifi Kulağında Tadı Damağında” ibareli marka başvurusunun yine davalı şirketin davacının önceki markalarının asli unsuru olan “Yayla” ibaresini muhafaza eden bir marka başvurusu olarak mı yoksa davacı şirkete ait “Yayla” esas unsurlu markalardaki ibareye yakınlaşma/benzeme amacıyla yapılan bir başvurusu olarak mı nitelendirileceği, bu kapsamda davalı şirkete ait “Yayla” esas unsurlu önceki tarihli markaların dava konusu marka başvurusu yönünden müktesep hak teşkil edip etmediği, buradan varılacak sonuca göre davalı şirkete ait marka başvurusu ile davacıya ait itiraza mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma tehlikesinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

D. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

1. 556 sayılı KHK'nın 7, 8, 9, 35 ve 42 nci maddeleri.

2. Değerlendirme

1. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemeler ile hukuki kavram ve kurumların ortaya konulmasında yarar bulunmaktadır.

2. Hemen belirtmek gerekir ki, tescilli bir markanın, ait olduğu mal ve hizmetler bakımından sağladığı korumanın kapsamı ve sınırları 10.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu (6769 sayılı Kanun) ile düzenlenmiştir. Ancak somut olayda uyuşmazlığın çözümü için başvuru ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 556 sayılı KHK’nın uygulanması gerekmektedir.

2. Hemen belirtmek gerekir ki, tescilli bir markanın, ait olduğu mal ve hizmetler bakımından sağladığı korumanın kapsamı ve sınırları 10.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu (6769 sayılı Kanun) ile düzenlenmiştir. Ancak somut olayda uyuşmazlığın çözümü için başvuru ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 556 sayılı KHK’nın uygulanması gerekmektedir.

3. Türk Hukukunda sağlanan marka koruması tescil yoluyla elde edilir. 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinde bir marka tescil başvurusunun Türk Patent ve Marka Kurumu (Kurum) tarafından “mutlak ret nedenleri” kapsamında yapılacak inceleme sonucunda reddedilmesinin koşulları belirlenmiştir. Mutlak ret nedenlerinin ortak özelliği, marka olarak tescili talep olunan işaretin kamuyu ilgilendirmesi veya kamuya mal olmasıdır. Ret nedenlerinin mutlak karakteri icabı, herhangi bir kişinin ileri sürmesine gerek kalmaksızın Kurum ve mahkeme tarafından "resen" dikkate alınırlar. Zira mutlak ret nedenleri birer defi değil, itiraz sebebidir. Mutlak ret nedenlerini, mükellefiyetleri olmamasına rağmen, 556 sayılı KHK’nın 34 üncü maddesi gereği herkes Kurumun bilgisine arz edebilir ve ilgililer (tescil neticesinde menfaat kaybına uğrayabilecek kişiler) de 556 sayılı KHK’nın 35 inci maddesi çerçevesinde "itiraz" konusu yapabilirler. İlgililer bu itirazlarından feragat edemezler. İtiraza rağmen YİDK tarafından verilen kesinleşmiş tescil kararına karşı, 556 sayılı KHK’nın 53 üncü maddesi gereğince iptal davası ikame edilebilir. Bu davalarda, mutlak ret nedenleri mahkemece resen dikkate alınır. YİDK kararlarının iptali için açılan davalarda mutlak ret nedenleri hakkındaki inceleme ve değerlendirme başvuru tarihindeki koşullara göre yapılır. Mutlak ret nedenlerinden birinin varlığı dolayısıyla tescil olunmaması gerekirken her nasılsa tescil olunan bir markaya karşı 556 sayılı KHK’nın 42/1-a maddesi gereğince hükümsüzlük davası açılabilir. Böyle bir dava sonuçlanmadan tescili yolsuz da olsa bir markanın kullanımı engellenemez (Hakan Karan, Mehmet Kılıç, Markaların Korunması 556 sayılı KHK Şerhi ve İlgili Mevzuat, Ankara, 1. Baskı, 2004, s. 79-80).