muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7434, Karar No: 2022/2881, Tarih: 23.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7434 E.  ,  2022/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/114 E. - 2019/212 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Tekirdağ İli, Saray İlçesi, Büyükyoncalı Mahallesi, 3622 ve 3624 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal kıyaslaması yapılarak dava tarihindeki değerinin biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 23/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11369, Karar No: 2008/1238, Tarih: 31.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/11369 E.  ,  2008/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalıdan satın aldığı otomobilinin sürekli arıza yapması nedeniyle ayıpsız misli ile değişimine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece verilen kısa kararda,davanın kabulü ile, dava konusu aracın ayıpsız misle ile değiştirilmesine,aracın kaza nedeniyle uğradığı 2000 YTL değer kaybının davacıdan tahsiline denildiği halde, sonradan yazılan gerekçeli kararda; davanın kabulüne,dava konusu aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine, şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.Ayrıca hükmün gerekçe kısmında aracın kaza nedeniyle uğradığı değer kaybının davacıdan tahsilinin gerektiği de vurgulanmıştır.HUMK.nun 382-388 ve 389 maddeleri gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan ... ilkesini zedeler. Bu durumda, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerekir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6754, Karar No: 2016/2741, Tarih: 23.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/6754 E.  ,  2016/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık müdafiinin davaya konu bononun sanığa iadesine ilişkin temyiz istemi nedeniyle bu konuyla sınırlı olarak yapılan incelemede:

Suça konu senedin ön yüzünde ... yerine atılan kefil imzasının sahte olduğu şerhi düşülmek suretiyle hak sahibi olan ...'a iadesi yerine yazılı şekilde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından belgenin dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin kısmın tamamen çıkartılarak yerine, “Adli Emanetin ...... sırasına kayıtlı senedin kefil imzasının sahte olduğu şerhi yazılarak hak sahibi ...'a iadesine” yazılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25697, Karar No: 2012/28419, Tarih: 25.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/25697 E.  ,  2012/28419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytin bahçesi, bağ ve arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilerek irtifak hakkı ve pilon yeri karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın kabulüne karar verildiği halde, dava konusu taşınmazda davacı payı oranında irtifak hakkı tesisi ve pilon yeri tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bentler olarak sırasıyla,

(Kilis ili, ... ilçesi ... köyü, 97 parsel sayılı taşınmazda enerji nakil hattına tekabül edecek şekilde 692,96 m²lik alanda davacının payı oranında kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ Genel Müdürlüğü lehine İRTİFAK HAKKI TESİSİNE, 5,57 m² lik pilon yerinin tapusunun davacının payı oranında iptali ile kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına TESCİLİNE,

Kilis ili, ... ilçesi ... köyü, 110 parsel sayılı taşınmazda enerji nakil hattına tekabül edecek şekilde 942,23 m² lik alanda davacının payı oranında kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ Genel Müdürlüğü lehine İRTİFAK HAKKI TESİSİNE, 5,57 m² lik pilon yerinin tapusunun davacının payı oranında iptali ile kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına TESCİLİNE,

Kilis ili, ... ilçesi ... köyü, 208 parsel sayılı taşınmazda enerji nakil hattına tekabül edecek şekilde fen bilirkişisinin 01.02.2012 havale tarihli raporuna ekli krokisinde gösterilen 740,80 m² lik alanda davacının payı oranında kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ Genel Müdürlüğü lehine İRTİFAK HAKKI TESİSİNE,4,00 m² lik pilon yerinin tapusunun davacının payı oranında iptali ile kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına TESCİLİNE,) cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6059, Karar No: 2025/2318, Tarih: 19.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/6059 E.  ,  2025/2318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/7 E., 2023/77 K.

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera iddiasına dayanan tapu iptal ve tescile ilişkindir.

Dava konusu taşınmaz 01.11.2010 tarihinde kesinleşen tesis kadastrosu ile davacı Hazine adına orman vasfıyla tescil edilmiştir.

Davacı kurum dava dilekçesinde özetle; ....köyünde 2010 yılında yapılan kadastro çalışması sırasında 2007 yılında Hazine adına mera olarak tespiti yapılıp kesinleşen mera alanlarının yanlışlıkla 101 ada 1 parsel olarak orman vasfıyla tescil edildiğini, bu yanlışlığın Batman Kadastro Müdürlüğünün yazısı ile de kabul edildiğini iddia ederek, mera olan kısımların tapularının iptali ile mera vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 20. HD. 2014/9652 E.-2014/10142 K. sayılı ve 03.12.2014 tarihli kararı ile taşınmazın bulunduğu yerde Orman Kadastrosunun 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4 üncü maddesi hükmüne göre yapıldığı, mahkemece en eski hava fotoğraflarının, memleket haritalarının yeterince incelenmediği, sadece 1984 yılı hava fotoğrafına dayalı inceleme yapıldığı, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm verilemeyeceği gerekçesiyle bozulmuştur.

Yeniden yapılan yargılama sonunda Mahkemece; dava konusu yerlerin 1973 tarihli amenajman planında taşlık-orman toprağı anlamına gelen alanlar içinde yer aldığı, 2016 tarihli amenajman planında, (A) harfi ile gösterilen yerin meşe baltalığı anlamına gelen orman alanları içinde yer aldığı, 1958 tarihli memleket haritasında, (A) harfi ile simgelenen yerin geneli itibariyle orman olarak değerlendirilen alanlar içinde yer aldığı, (B) ve (C) harfi ile simgelenen taşınmazların (D), (E) ve (F) ile simgelenen kısımlar dahil oldukça eğimli alanlar içinde yer aldığı, her ne kadar açık renkte gösterilmişlerse de etrafının ormanlık alanlarla çevrili olduğu ancak taşlık-kayalık, sarp-eğimli yapıya sahip olmaları nedeniyle orman ağaçlarının yoğun olmadığı ve toprak kaymasına müsait alanlar olmaları nedeniyle açık renkte gösterildiği, 1986 yılına ait memleket haritasında taşınmazların tamamının yeşil renkle belirtilen orman olarak belirtilen alanlar içerisinde yer aldığı, 2004 yılına ait memleket haritasında da benzer nitelemenin olduğu, dosyaya kazandırılan 1961, 1973, 1984 ve 2010 tarihli hava fotoğraflarının incelenmesinde genel ve ortak kanı olarak yer yer bazı boşluklar olsa da ağırlıklı olarak meşe ağaçlarından oluşan bitki örtüsünün olduğu mütalaa edildiği, netice olarak, amenajman planları, memleket haritaları ve hava fotoğrafları baz alınarak bozma sonrası hazırlanan bilirkişi raporlarında ortak kanaatin; uyuşmazlık konusu yerin, toprak yapısı, eğimi ve bitki örtüsü itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu yönünde olduğu, raporlar arasında çelişki olmadığı göz önüne alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Verilen karar davacı Hazine vekili tarafından; taşınmazların 2007 yılında kadastro öncesi Mera Kabul Komisyonunca Hazine adına mera olarak tespitinin yapıldığı, askıya çıktığı ve itirazsız kesinleştiği, 2010 yılında Kadastro Müdürlüğünce yapılan kadastro çalışmalarında mera parsellerinin orman olarak yazıldığı, taşınmazların kadimden beri mera olduğu, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı usul ve Kanuna aykırı verilen kararın bozulması talebiyle temyiz edilmiştir.

Verilen karar davacı Hazine vekili tarafından; taşınmazların 2007 yılında kadastro öncesi Mera Kabul Komisyonunca Hazine adına mera olarak tespitinin yapıldığı, askıya çıktığı ve itirazsız kesinleştiği, 2010 yılında Kadastro Müdürlüğünce yapılan kadastro çalışmalarında mera parsellerinin orman olarak yazıldığı, taşınmazların kadimden beri mera olduğu, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı usul ve Kanuna aykırı verilen kararın bozulması talebiyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23267, Karar No: 2025/8098, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23267 E.  ,  2025/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/882 E., 2022/988 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/133 E., 2021/92 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34208, Karar No: 2018/1671, Tarih: 06.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/34208 E.  ,  2018/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/11/2011 tarihinde ... Belediyesine başvuru yaparak ... Belediyesi'nin Otobüs hatlarında işe başladığını, ... Belediyesinde kadro bulunmadığı gerekçesi ile ... Belediyesince işe alınmasına rağmen iş sözleşmesinin tüm işçiler ile birlikte ... A.Ş. ile yaptığını, aradan 9 ay geçtikten sonra .... Sağlık A.Ş. de işe giriş gösterdiğini aradan 6 aylık süre geçtikten sonra ... A.Ş.ye işe giriş yaptırdığını, ... Belediyesine ait araçlarda şoförlük yapmasına rağmen değişik taşeron şirketlerinde işe giriş çıkış yaparak hizmete devam ettirildiğini, 30/12/2015 günü mesai saatleri sırasında görevli olduğu otobüsü kullandığı dahi dikkate alınmayarak telefon ile ... Ulaştırma müdürlüğünde görevli .... tarafından aranarak yarın işe gelememesi gerektiğini ve işine son verildiğini iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile ... Belediyesi, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı arasında akdedilmiş bir iş sözleşmesi ve herhangi bir hizmet ilişkisinin bulunmadığını, sorumluluk alanlarındaki işlerin yerine getirilmesi için değişik tarihlerde personel hizmet alımı ihalelerine çıkıldığını ve ihaleyi alan yüklenici firmalarla, süresi ihalede belirtilen sözleşmelerin imzalandığını ve ihalede belirtilen özelliklere sahip personeller, yüklenici tarafından sözleşme süresince temin edilerek hizmete sunulduğunu, SGK kayıtlarından da anlaşıldığı üzere ... Ulaşım Hizmetleri Müdürlüğü ve 6360 sayılı Yasa sonrası ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından gerçekleştirilen personel hizmet alım ihaleleri sonucu idare ile sözleşme imzalayan yüklenici firmalar bünyesinde çalıştığını, söz konusu yüklenici firmaların hizmet alım ihalelerinin teknik şartnamelerinde, çalıştırılacak personelin 4857 sayılı İş Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri doğrultusunda tüm işçilik hakları ile alacaklarından ve her türlü sosyal ve özlük hakları giderlerinden yüklenici firmaların sorumlu olduğunun açıkça belirtildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü alt işverenindir. Asıl işverenin iş ilişkisinde sözleşmenin taraf sıfat bulunmadığından, asıl işverenin işe iade yönünde bir yükümlülüğünden söz edilemez gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.