muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10458, Karar No: 2014/2539, Tarih: 27.02.2014

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1946 yılında orman kadastrosu yapılmış; sonuçları 17/05/1947 tarihinde ilân edilerek 17/08/1947 tarihinde kesinleşmiştir.

Her ne kadar mahkemece davalının çekişmeli yerdeki zilyetliğini terk etmiş olduğu, ayrıca, amenajman planında bozuk k.. rumuzlu yerde kaldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmişse de mahkeme gerekçesi ve gözlemi ile dosya içeriği birbiriyle çelişmektedir.

Taşınmaz başında dinlenen üç yerel bilirkişi ile tanık taşınmazın önceden dede Mehmet'e ait iken, onun 30 yıl kadar önce ölümü ile davalının babası Çelebi'ye kaldığı, dedesi ve babası tarafından arpa- buğday ekilerek kullanıldığı, kadastro sırasında bu yerlerin paylaşılarak çekişmeli parselin davalı payına düştüğü, ancak, davalı tarafından ekilmediği, davalının fide diktiği, taşınmazın eskiden beri tarım arazisi niteliğinde olduğu; imar ve ihyaya ihtiyacı olmayan sulak bir arazi niteliği taşıdığı, bu nedenle ard arda birkaç yıl kullanılmadığında otlarla kaplandığından söz etmişlerdir.

Jeolog bilirkişi taşınmazın % 20- 25 eğimli olduğunu, kuzeydeki komşu taşınmaz ötesinde bir drenaj deresinin bulunduğunu, bu derenin kışın yağan yağmur sularını taşıdığını, çekişmeli parselin bu derenin yatağı ya da taşkın sahası ile bir ilgisinin bulunmadığını açıklamıştır.

Tarım bilirkişi parselin tarım alanı niteliğinde olup çevre taşınmazlarda da tarım yapılmadığı, arazi üzerinde emek ve mali giderler karşılanarak imar ve ihyasının yapıldığı, tarıma uygun hale getirildiği, sonra da günümüze kadar tarım teknikleri uygulanarak yetiştiricilik yapıldığı, entansif tarım teknikleri uygulanarak ekonomik düzeyde gelir getirecek düzeye getirildiği, halen işlenmiş, gelecek sezonda bitki yetiştirmeye hazır halde olduğu, meraya ilişkin bulguların bulunmadığı, eğim nedeniyle toprak yüzeyinin hafif kapalı olduğu görülmekle birlikte üzerinde korunga, çayır, üçgül, kılçıksız brom, çayır yumağı, gazal boynuzu gibi meraya özgü bitkiler ve kalıntıların olmadığı, bu nedenle mera özelliği taşımadığı, uzun yıllar tarımda kullanıldığı, çok az bir bölümünde büyük bir kayalığın mevcut olduğu, diğer bölümlerinin ise en az 35 yıldır kullanılan yerlerden olduğu, toprağının killi- tınlı yapıda, orta taşlı, 60- 90 cm derinlikte olduğu, üzerinde ayrıca 40 adet 1 yaşlı badem, 20 adet 2 yaşlı ceviz, 7 adet 1 yaşlı elma fidelerinin bulunduğnu bildirmiştir.

Bu bilirkişilerin raporları ile mahkeme gözlemi ve orman bilirkişi raporundan parsel üzerinde bunlar haricinde bir adet meşe, bir adet yabanî armut ile yer yer çalı formunda bitkilerin bulunduğu da anlaşılmaktadır. Ancak, bu bitkilerin yoğunluğu, ekonomik tarıma engel nitelik taşıyıp taşımadıkları ve eğer terk durumu söz konusu ise bunun iradi bir terk olup olmadığı ve süresi dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu bilirkişilerin raporları ile mahkeme gözlemi ve orman bilirkişi raporundan parsel üzerinde bunlar haricinde bir adet meşe, bir adet yabanî armut ile yer yer çalı formunda bitkilerin bulunduğu da anlaşılmaktadır. Ancak, bu bitkilerin yoğunluğu, ekonomik tarıma engel nitelik taşıyıp taşımadıkları ve eğer terk durumu söz konusu ise bunun iradi bir terk olup olmadığı ve süresi dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle, mahkemece yöreyi bilen olabildiğince yaşlı ve yansız yerel bilirkişiler, tutanak bilirkişileri ve varsa taraf tanıkları, bir fen ve tarım uzmanı bilirkişi eşliğinde taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak yukarıda değinilen çelişkilerin giderilmesi, terk durumu varsa bunun iradi olup olmadığı ve süresinin ne olduğunun belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulması gereklidir. Eksik inceleme ve araştırma sonucunda kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15495, Karar No: 2025/8144, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/15495 E.  ,  2025/8144 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/464 E., 2023/1037 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/170 E., 2023/142 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/358, Karar No: 2007/337, Tarih: 06.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/10-358 E., 2007/337 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/10-358 E., 2007/337 K.**

**- ANONİM ŞİRKETİN TAFSİYESİ

- RÜCUAN ALACAK

- TERKİN**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 39 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 40 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "rücuan alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tekirdağ Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince davanın reddine dair verilen 15.10.2004 gün ve 20/162 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 21.02.2005 gün ve 12512-1543 sayılı ilamı ile, (...Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davalılardan Limited Şirketin işçisi sigortalı Müren'e yapılan yardımların tahsiline ilişkin davanın tasfiye nedeniyle davalıya husumet yöneltilemeyeceğinden reddedilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

Şöyle ki; tüzel kişiliği olan davalı Limited Şirketin tasfiye edildiği ve ticaret sicilindeki kaydının terkin edildiği görülmektedir.Tüzel kişilik ticaret sicilindeki kaydının terkini ile sona erer.

Tüzel kişiliğin sona erdiğinin hukuk açısından kabul edilebilmesi için tasfiye işleminin eksiksiz tamamlanmış olması gerekir. Eğer tasfiye işlemleri gerçek olarak tamamlanmamış ve tasfiyede gereken hususlar eksik bırakılmışsa tüzel kişilik ticaret sicilinden terkin edilse bile şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğinden söz edilemez.

O itibarla davacı Kurum vekiline uygun süre verilerek tasfiye işlemleri ve ortaklarla olan ilişkilerin tam olarak sona ermediği için Limited Şirketin tüzel kişiliğinin yeniden ihyası hakkında tasfiye kurulu ile ticaret siciline husumet tevcihi suretiyle dava açmasının sağlanması ve dava açıldığı taktirde bu davanın sonucunun beklenmesi tüzel kişiliğin yeniden ihyası halinde bu tüzel kişinin kusuru ile belirlenecek gerçek zarar miktarıyla sorumluluğuna gidilerek karar verilmesi gerekir.

Belirtilen maddî ve hukukî olgular göz ardı edilerek noksan tahkikat ve inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

O halde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 26. maddesine dayalı rücuan alacak istemine ilişkin olup, iş kazası neticesinde sigortalıya bağlanan gelirler ve yapılan ödemeler nedeniyle oluşan Kurum zararının işveren şirketten tahsilini amaçlamaktadır.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 26. maddesine dayalı rücuan alacak istemine ilişkin olup, iş kazası neticesinde sigortalıya bağlanan gelirler ve yapılan ödemeler nedeniyle oluşan Kurum zararının işveren şirketten tahsilini amaçlamaktadır.

Davalı şirket tasfiye memurunun katılımıyla yapılan 29.11.2000 tarihli sigorta müfettişi incelemesi sonucunda, davacı Kurum tarafından sigortalıya 29.10.2001 onay tarihi ile sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, davalı işveren şirketin Ticaret Sicilinden 9.11.2001 tarihinde terkin edildiği, eldeki davanın ise 24.1.2002 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Limited şirketlerin tasfiyesinde, Türk Ticaret Kanununun 552. maddesi yollaması ile TTK'nun 441-450. maddelerinde düzenlenen anonim şirketlerin tasfiyesine ilişkin hükümler uygulanır.

Limited şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Tüzel kişiliğin sona ermesi için tasfiye işlemlerinin eksiksiz yapılmış olması gerekir. Şayet, tasfiye işlemleri gerektiği gibi tamamlanmamış ve tasfiyesi gereken hususlar eksik bırakılmışsa, tüzel kişilik ticaret sicilinden silinse bile, limited şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğinin kabulü olanaksızdır.

Bir tüzel kişiliğin son bulmasını ifade eden fesih ve tasfiye işlemi, aynı zamanda Borçlar Hukukuna ilişkin bir hukuki işlem olup, bu karar ve işlemin hataya dayanması karşısında gerçek anlamda bir tasfiye işleminden söz edilemez. Hataya veya kasta dayalı, şeklen gerçekleşmiş bir tasfiyenin kaldırılmasının gerek o işlemi gerçekleştirenlerce, gerekse bundan zarar görenlerce istenebilmesi Borçlar Hukukunun temel kurallarından biridir. Buna yönelik düzenlemeye TTK hükümlerinde yer verilmemişse de, TTK'nun 1. maddesi yollaması ile Borçlar Kanunu hükümleri çerçevesinde, hataya dayalı bir hukuki işlemin düzeltilmesine olanak tanınması kaçınılmazdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.01.1999 gün ve 1999/10-1-1 sayılı Kararı).

Bu durumda, tüzel kişiliğin yeniden ihyasına gidilerek yargılamanın limited şirket tüzel kişiliğine karşı devamının sağlanması gerekmektedir.

TTK'nun 224 ve 445. maddelerinde tasfiye memurunun görev ve yetkileri, tasfiyenin nasıl yapılacağı, alacaklıların haklarının nasıl korunacakları açıklanmıştır.

Bu durumda, tüzel kişiliğin yeniden ihyasına gidilerek yargılamanın limited şirket tüzel kişiliğine karşı devamının sağlanması gerekmektedir.

TTK'nun 224 ve 445. maddelerinde tasfiye memurunun görev ve yetkileri, tasfiyenin nasıl yapılacağı, alacaklıların haklarının nasıl korunacakları açıklanmıştır.

Her ne kadar, rücuan alacak davası davalı limited şirketin tasfiyesinden sonra açılmış ise de, tasfiye memuru iş kazasından haberdar olup, bu konuda dava açılıp açılmadığını araştırmakla yükümlüdür. Tasfiye memurunun iş kazasından haberdar olması nedeniyle, "Şirketin henüz muaccel olmıyan borçlariyle münazaalı bulunan borçlarına tekabül edecek bir para dahi kezalik notere tevdi olunacağı" yönündeki TTK'nun 445/3. madde hükmü gereğince, belirtilen sair tedbirleri almak suretiyle tasfiyeyi gerçekleştirmeleri gerekir. Eksik işlemler neticesinde tasfiyenin hukuken sonuçlandığı kabul olunamaz.

Ayrıca, tasfiye hainde bulunan bir şirketten alacaklı bulunan kişilerin yapılan ilanlara rağmen alacaklarını yazdırmamalarının alacağın düşmesini gerektirmeyeceği hukuksal gerçeği de dikkate alınmalıdır.

Tüzel kişiliği sona eren şirketin ihyası için tasfiye memuru ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek ayrı bir dava açılması için davacı tarafa HUMK.nun 39 ve 40. maddeleri hükümleri uyarınca uygun bir önel verilmelidir. Dava açıldığı, takdirde ve alınacak sonuca göre eldeki davaya devam edebilme olanağı bulunduğu belirlendiğinde, tüzel kişiliğe tebligat yapılarak, rücu alacağının yöntemince saptanması gerekir.

Yukarıda belirtilen maddi ve yasal olgular karşısında, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 06.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/353, Karar No: 2014/24926, Tarih: 08.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/353 E.  ,  2014/24926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/13381

Mahkemesi : Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 05/10/2012

Numarası : 2012/103 - 2012/367

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanlar vekilinin aynı zamanda müştekiler M.. T.., H.. D.., F.. S.., G.. S.. ve F.. S..'in de vekili olduğu, vekilin 18.06.2012 havale tarihli dilekçe ile müştekiler yönünden katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen müştekilerin, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, kardeş ve çocuklarının ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekillerinin hükmü temyiz etmesi suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müştekiler M.. T.., H.. D.., F.. S.., G.. S.. ve F.. S..'in CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin sanıklar hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanmaması ve katılanların her biri için ayrı vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine, sanıklar müdafinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Endüstri A.Ş.'ye ait Kandilli yeraltı kömür ocağının -300 metre kotu, 12 Pano'da Batı Baca diye tabir edilen mevkide, 24-08 vardiyasında, saat 05:00 sularında kömür arınında kömür üretmek amacı ile yapılan patlatma (dinamit patlatması) ve patlatma sonrası patlatılan alanda yapılması gereken fiziki kontrolü esnasında; kontrolü yapan vardiya mühendisi M. A.., hazırlık ustası E.. T.. ve postabaşı G.. S..'in patlatma mahallinde bulundukları sırada maden göçüğünün meydana geldiği, ocak işçileri E.. T.. ve postabaşı G.. S..'in göçük altında kalarak öldükleri, söz konusu işletmede sanıklardan N.. B..'ın işletme müdürü, İ.. A..'ın üretim sorumlusu,

F.. E..'nin üretim baş mühendisi, İ.. S..'in hazırlık servisi mühendisi ve M.. A..'nun vardiya mühendisi olarak görev yaptıkları, işletme müdür yardımcısı ve teknik nezaretçisi olan Z.A..'ın işletme teknik nezaretçi defterinde, 28/29.11.2011 tarihinde -300 taramalarda akıcı tavan olduğu kısımlarda sürme kama tekniğine önem verilmesi, kilitlerin zamanında çekilmesi, bağların fırçalanması hususlarının çalışanlara sık sık anımsatılması gerektiğini belirttiği, tanıklar B. G.. ve İ. Ç..'ın olayın meydana geldiği yerde olaydan önce sağ tarafta tavandan akan posta tabir edilen 3 ton civarında parçalanmış yumuşak taşın (şist) döküldüğünü belirttikleri anlaşılmakla, bir kezde sanıkların kusur durumunu değerlendirmede nazara alınmak üzere, İstanbul Teknik Üniversitesi Maden Fakültesi öğretim üyelerinden oluşacak bilirkişi heyetinden, nezaretçi defterine kaydedilmiş bulunan ve akıcı tavan olduğu belirtilen yerde patlatma yapılıp yapılamayacağının patlatma yapılmasının kabul edilmesi halinde patlatmadan 10-15 dakika sonra patlatma yapılan yerde kontrollerde bulunulmasının olağan olup olmadığı, çöktüğü anlaşılan tahkimatın yeterli olup olmadığı ve alınması gereken tedbirlerin neler olduğu, bu tedbirleri almakla sorumlu olan kişileri de belirtir şekilde ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayininin gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1.Sanıklar hakkında hükmolunan 3 yıl 4 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2. Kendilerini aynı vekille temsil ettiren katılanlar lehine tek vekalet ücreti tayini yerine her bir katılan lehine ayrı vekalet ücreti tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34193, Karar No: 2013/27677, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34193 E.  ,  2013/27677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatma tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İş sözleşmesinin, davacının ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanun'unun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez .