muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2251, Karar No: 2017/1428, Tarih: 22.11.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2251 E.  ,  2017/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “ihalenin feshi” istemli şikayet yargılaması sonunda Erdemli İcra (Hukuk) Mahkemesince şikâyetin kabulü ile ihalenin feshine dair verilen 28.05.2015 gün ve 2014/166 E., 2015/166 K. sayılı kararının temyizen incelenmesi şikayet olunan alacaklı ... Bank AŞ. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 04.11.2015 gün ve 2015/24240 E., 2015/26816 K. sayılı kararı ile:

"... Sair temyiz nedenleri yerinde değil ise de;

Borçlular ... ve ... tarafından diğer şikayet sebepleri yanında, satış ilanının kendilerine usulüne uygun tebliğ edilmediği belirtilerek ihalenin feshi talebiyle icra mahkemesine başvurulduğu, Mahkemece satış ilanının borçluların vekiline tebliğ edilmesi gerekirken asillere tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu gerekçesiyle istemin kabulüne ve ihalenin feshine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, icra takip dosyası içerisinde bulunan vekaletname incelendiğinde, borçlulardan ... tarafından vekaletname düzenlenerek vekalet verildiği, diğer borçlu ... tarafından verilmiş bir vekalet bulunmadığı görülmektedir. Satış ilanı borçlu ...'nin bizzat kendisine tebliğ edilmiş olup, tebligat usulüne uygundur.

O halde, borçlu ... adına ihalenin feshini gerektirir başka sebep de bulunmadığından, Mahkemece ... yönüyle istemin reddine ve İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca para cezası ile mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, her iki şikayetçinin de isteminin kabulü şeklinde hüküm tesisi isabetsizdir..."

gerekçesi ile karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstem, ihalenin şikâyet yolu ile iptaline ilişkindir.

Şikâyet olunan Burgan Bank AŞ. tarafından şikâyetçiler ve diğerleri aleyhine Adana 12. İcra Dairesinin 2013/9293 sayılı takip dosyası üzerinden ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile girişilen icra takibinde, mülkiyeti şikâyetçi ...'ye ait bağımsız bölüm Erdemli İcra Dairesinin 2013/1077 talimat sayılı dosyasından 14.10.2014 günü diğer şikâyet olunan ...'a ihale edilmiştir.

Şikâyetçiler vekili müvekkillerinden aldığı vekâletnameleri icra dosyasına sunduğunu, buna rağmen satış ilanının kendisine değil doğrudan müvekkillerine yapıldığını ileri sürerek ihalenin feshine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyetçiler vekili müvekkillerinden aldığı vekâletnameleri icra dosyasına sunduğunu, buna rağmen satış ilanının kendisine değil doğrudan müvekkillerine yapıldığını ileri sürerek ihalenin feshine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan alacaklı Burgan Bank AŞ vekili ihale edilen taşınmazın maliki ... adına icra dosyasına sunulan bir vekâletname olmadığını, ... adına vekaletname sunulan dosyanın da kıymet takdirine itiraza ilişkin olduğunu; asillere yapılan tebligatlarla ihaleden haberdar olduklarını, artırma tarihinin haricen öğrenilmesine rağmen bunun fesih sebebi yapılmasının dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, eldeki davanın yasal yedi günlük süresinde açılmasından, ihalenin öğrenildiği sonucunun çıktığını savunarak şikâyetin reddini istemiştir.

Şikâyet olunan ihale alıcısı ... vekili şikâyetin reddini istemiştir.

Mahkemece şikâyetçiler vekilinin şikâyetçilere ait vekâletnameleri asıl icra dosyasına ibraz ettiği, buna rağmen satış ilanlarının vekile değil doğrudan asillere tebliğ edildiği, bunun da tek başına ihalenin feshi nedeni olduğu gerekçesiyle şikâyetin kabulüne ve ihalenin feshine karar verilmiştir.

Şikâyet olunan alacaklı Burgan Bank AŞ vekilinin temyiz itirazı üzerine karar, Özel Dairece yukarıdaki gerekçe ile bozulmuştur.

İcra mahkemesince aynı gerekçe ile önceki hükümde direnilmiştir.

Direnme kararı bu kez şikâyet olunan ihale alıcısı ... vekili tarafından temyize getirilmektedir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, şikâyetçi borçlu ... tarafından Av. ...'a verilen vekâletnamenin takip dosyasına ibraz edilip edilmediği, burada varılacak sonuca göre ihale şartnamesi tebliğinin uygun biçimde yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, işin esasının incelenmesinden önce ilk kararı temyiz etmeyen şikâyet olunan ihale alıcısının, direnme kararını temyiz hakkı bulunup bulunmadığı hususu ön sorun olarak tartışılıp, değerlendirilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, işin esasının incelenmesinden önce ilk kararı temyiz etmeyen şikâyet olunan ihale alıcısının, direnme kararını temyiz hakkı bulunup bulunmadığı hususu ön sorun olarak tartışılıp, değerlendirilmiştir.

İcra ve İflas Kanununun cebri icra ihalelerinin feshine ilişkin 134'üncü maddesinde açıkça yazılmamış olmakla birlikte borçlu tarafından yapılan ihalenin feshi istemi şikâyet yolu ile icra mahkemesine yöneltilir (İİK.m.134/II, m.16–18). İcra hukukumuzda şikâyetin karşı tarafının kim olacağı konusundaki tartışmalar daha çok işlemi yapan icra müdürünün hasım gösterilip gösterilmeyeceği noktasında yoğunlaşmaktadır (bkz. Arslan, R.: İhale ve İhalenin Feshi, Ankara 1984, s.183 vd.). Ancak Yargıtay uygulamasında ve bir kısım öğretide işlemle ilgili bulunan kişilerin diğer bir deyişle şikâyet olunan işlem lehine olan taraf veya üçüncü kişinin hasım gösterilmesi gerektiği kabul edilmektedir (Postacıoğlu, İ.E./Altay, S.: İcra Hukuku Esasları, 5.b., İstanbul 2010, s.79-81; Yıldırım, M.K./Deren-Yıldırım, N.: İcra ve İflas Hukuku, 6.b., İstanbul 2015, s.33). Nitekim somut olayda da ihalenin feshi borçlular tarafından istenmiş ve hasım olarak alacaklı ile ihale alıcısı hasım gösterilmiştir. Bu durumda şikâyet olunanlar bakımından şekli bakımdan mecburi bir şikâyet (dava) arkadaşlığı mevcuttur (Pekcanıtez, H.: İcra ve İflas Hukukunda Şikayet, Ankara 1986, s.113). İhalenin feshine ilişkin şikâyet medeni yargılama hukuku bakımından bir dava sayılamayacağından, Hukuk Muhakemeleri Kanununun dava arkadaşlığına ilişkin hükümleri burada ancak mahiyeti uygun düştüğü ölçüde ve kıyasen uygulanır (...m.57–60). Şekli bakımdan mecburi şikâyet arkadaşları arasında gerek maddi hukuk gerekse usul hukuku açısından sıkı bir ilişki bulunmadığından bunların birlikte hareket etme zorunluluğu olmadığı gibi, mahkeme de bunların hepsi için tek bir hüküm vermek yükümlülüğü altında değildir (Kuru, B.: Hukuk Muhakemeleri Usulü, C.III, İstanbul 2001, s.3311; Üstündağ, S.: Medeni Yargılama Hukuku, 7.b., İstanbul 2000, s.361). Somut olayda şikâyet olunan alacaklı Burgan Bank AŞ. ile ihale alıcısı ... arasında bu anlamda bir şikâyet arkadaşlığının mevcut olduğu kabul edilmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki şekli bakımdan mecburi dava arkadaşları için ihalenin feshi ya da fesih talebinin reddine yönelik icra mahkemesi kararı, müşterek bir hükümden ibarettir. Somut olayda olduğu gibi her bir şikâyet olunan, verilen kararı kendisi açısından temyiz edebilir; bir diğer ifade ile şikâyet olunanlardan birinin temyizi üzerine oluşan hukuki durum, diğeri için sonuç doğurmaz.

Hemen belirtmek gerekir ki şekli bakımdan mecburi dava arkadaşları için ihalenin feshi ya da fesih talebinin reddine yönelik icra mahkemesi kararı, müşterek bir hükümden ibarettir. Somut olayda olduğu gibi her bir şikâyet olunan, verilen kararı kendisi açısından temyiz edebilir; bir diğer ifade ile şikâyet olunanlardan birinin temyizi üzerine oluşan hukuki durum, diğeri için sonuç doğurmaz.

Bu noktada kesin hüküm ve buna bağlanan sonuçlar üzerinde durmak gerekir. Bir karara karşı normal yasayollarına başvurulamıyorsa buna şekli anlamda kesin hüküm denir (Kuru, C.V, s.4981; Üstündağ, Medeni Yargılama, s.693). Şekli anlamda kesin hükmün iki sonucu vardır. Bunlar; artık o karara karşı olağan yasayollarına başvurulamaması ve maddi anlamda kesin hükümden söz edilebilmek için aranan ilk şart olmasıdır.

Şekli anlamda kesin hüküm Hukuk Muhakemeleri Kanununda tanımlanmamış ise de, maddi anlamda kesin hüküm 303’üncü maddede tanımlanmış ve kesin hükmün diğer şartları, etki ve sonuçları burada gösterilmiştir. Buna göre bir davada maddi anlamda kesin hükümden söz edilebilmesinin ilk şartı o hükmün şekli anlamda kesinleşmiş olmasıdır. Bundan başka her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir (...m.303/1). Hemen belirtmek gerekir ki kesin hüküm kamu düzenindendir (Domaniç, H.: Hukukta Kaziyyei Muhkeme ve Nisbi Kuvveti, İstanbul 1964, s.5) ve dava şartı olarak kabul edilmiştir (...m.114/1-i).

İcra mahkemesi kararları –kural olarak– maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmezler ise de şekli ya da maddi anlamıyla kesin hükmün bazı sonuçları icra mahkemesi kararları için de söz konusu olur. Bir mahkeme kararının kesin hüküm haline gelmesi, bu kararın bir yandan taraflar için hukuki bir gerçeklik sayılması, bunların kararda gösterilen hakların sahibi ve borçların yükümlüsü haline gelmesi; öte yandan kararla çözümlenen hukuki sebep değişmedikçe taraflar arasında yeni bir dava konusu edilememesi anlamına gelir (Fabreguettes, M.P.: Adalet Mantığı ve Hüküm Verme Sanatı, Ankara 1945, s.62; Çenberci, M.: Hukuk Davalarında Kesin Hüküm –Muhkem Kaziye–, Ankara 1965, s.15; Domaniç, s.4; Kuru, C.V, 4987).

Bir mahkeme kararına karşı yasayollarına başvurunun çeşitli şartları vardır. Verildiği anda kesin olan kararlar, özellikle yasayollarının kapalı olduğu yasalarda gösterilen kararlarla belirli bir parasal tutarın altında kalan kararlardır. Yasayoluna başvuru süresinin kaçırılması, bir diğer ifade ile bu süre içinde yasayoluna gidilmemesi halinde de karar şekli anlamda kesinleşir. Bundan sonra (olağanüstü yasayolları hariç) bu kararlara karşı yasayoluna gidilemez. Yasayollarının tüketilmesi ile yasayollarına hiç başvurulmaması halinde bu sonuç değişmemektedir. Bu kural mahkeme kararlarına kesinlik, hukuki gerçeklik ve mutlak bir saygınlık sağlanması amacıyla getirilmiştir (Fabreguettes, s.63; Çenberci, s.13).

Yukarıda da belirtildiği gibi icra mahkemesi kararları –kural olarak– maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmezlerse de (Pekcanıtez, s.179; Domaniç, s.17) şekli anlamda kesinlik, bu kararlar için de söz konusudur. İcra mahkemesi kararını temyiz etmeyen taraf, kararı bu haliyle benimsemiş demektir. Kararın temyiz edilmeyerek şekli anlamda kesin hükme dönüşmesi karar lehine olan için usuli müktesep hak oluştururken, karar aleyhine olan kimse için de bir katlanma yükümlülüğü meydana getirir. Bu katlanma yükümlülüğünün bir görünümü de yerel mahkemenin direnme suretiyle verdiği karara karşı da temyiz yoluna gidemeyecek olmasıdır. Zira hüküm ve sonuçları itibariyle direnme kararı, ilgilisi bakımından, temyiz edilmeyerek benimsenmiş önceki kararın aynısıdır.

Bu bilgiler ışığında somut olaya dönüldüğünde mahkemece satış ilanlarının, kendilerini vekille temsil ettirdikleri halde borçlu asillere gönderildiği ve bunun da tek başına ihalenin feshi nedeni olduğu gerekçesiyle şikâyetin kabulüne ve ihalenin feshine karar verilmiştir. İhale alıcısı ... bu kararı temyiz etmeyerek kendisi için ihalenin feshine ilişkin icra mahkemesi kararını şekli anlamda kesin hükme dönüştürmüştür. Özel Dairenin bozmasından lehine bir sonuç doğmayacağı gibi yerel mahkemenin direnme kararını temyiz etme hakkı da ortadan kalkmıştır.

Bu durumda ilk kararı temyiz etmeyerek, kendisi için (şekli anlamda) kesin hükme dönüştüren ihale alacaklısının direnme kararına yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmelidir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenle şikâyet olunan ihale alıcısı ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, İcra ve İflâs Kanunu'nun 366’ncı maddesi uyarınca on gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3880, Karar No: 2018/11394, Tarih: 22.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/3880 E.  ,  2018/11394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Yeniden karar verilmediğine yer olmadığı

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında zamanaşımının gerçekleşmesi sebebiyle verilen ortadan kaldırma kararı Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 18.05.2016 gün 2015/16341 esas, 2016/8439 karar sayılı ilamı ile; suç tarihi gözetilerek uygulama alanı bulunmayan 765 sayılı Yasa uyarınca ortadan kaldırma kararı verilmesinin yasaya aykırı olması nedeniyle bozulmasına karar verilmesine rağmen mahkeme bozma ilamı doğrultusunda yeni bir hüküm kurması gerekirken, kararın ortadan kaldırılması sebebiyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar vermiş ise de;

Sanığa yüklenen suçun Yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirlenen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 67/4 ve CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9541, Karar No: 2015/9932, Tarih: 16.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/9541 E.  ,  2015/9932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2015

NUMARASI : 2014/724-2015/245

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Hüküm davalılardan .... Endüstri Tes. Ltd. Şti. vekili tarafından 17.4.2015 günlü dilekçe ile temyiz edilmiş ise de işbu defa davalı şirket temsile yetkili müdür C.. K.. tarafından verilen 13.10.2015 günlü feragat dilekçesi ile temyiz talebinden feragat edildiği görüldüğünden vaki feragat sebebiyle temyiz dilekçesinin REDDİNE, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5073, Karar No: 2024/2214, Tarih: 19.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5073 E.  ,  2024/2214 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/893 Esas, 2022/924 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/1089 E., 2019/1045 K.

Taraflar arasındaki sözleşmenin haksız feshi nedeniyle uğranılan zararların tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 01.08.2018 tarihinde iki farklı kimyevi maddenin toplam 145.000,00 USD'ye müvekkiline satımı konusunda anlaşmaya varıldığını, anlaşmaya göre dolar kurunun 4,9087 olacağını, müvekkilinin taraflar arasında anlaşma doğrultusunda davalıya 01.08.2018 ve 02.08.2018 tarihlerinde alınan ürünlerin toplam bedeli olan 842.774,71 TL'yi banka havalesi yoluyla ödediğini, davalının satmayı taahhüt ettiği ürünlerin 51.887,90 USD’lik kısmını faturası ile müvekkiline teslim ettiğini ancak kalan ürünleri USD kurunda artış olduğundan bahisle teslim etmediğini ve sözleşmeyi feshederek bakiye ürün tutarı olan 588.072,56 TL'yi 10.08.2018 tarihinde müvekkile iade ettiğini, müvekkili tarafından davalının teslim etmeyi taahhüt ettiği malzemelere dayalı olarak üretim planlamaları yapıldığını, herhangi bir ön bildirimde bulunulmaksızın sözleşmenin feshedilmesinin planlamaların sonlandırılamamasına sebebiyet verdiğini, alınan siparişlerle üretime başlanmış olması ve sonrasında davalı tarafından hammaddenin teslim edilmemesi ve müvekkilinin siparişlerin teslimini yapamaması sebebiyle müşterilerini kaybettiğini, malzemelerin başka firmadan temin sürecinin uzun ve hammaddenin sözleşme tarihinde alınandan daha maliyetli olduğunu, sürecin uzamasından meydana gelen tüm zararlardan davalının sorumlu olduğunu, davalının hammaddeyi teslim edeceğine ilişkin güvenine istinaden üretim hacmi, sipariş oranında arttırıldığını, davalı tarafından kısmi ifa yapılması ve kalan kısmın gerektiği şekilde ifa edilmemesi ve sözleşmenin davalı tarafından hukuka aykırı olarak feshi sebebiyle uğranılan zararların hesaplanması gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin sözleşmenin haksız feshi nedeniyle uğradığı 1.000,00 TL zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında 01.08.2018 tarihli USD kurunun 4.9087 TL olarak belirlenmesine ve bu doğrultuda davalı şirket tarafından emtia gönderilmesine ilişkin herhangi bir anlaşma ve mutabakat bulunmadığını, davacı şirkete müvekkili şirket tarafından 03.06.2018 tarihinde 100 ton gliserin ve 100 ton MEG teslimi için 03.06.2018 tarihinde e-posta yolu ile bir teklif verildiğini, teklif mailinde teklifin 06.07.2018 tarihinde kadar geçerli olduğu ve ödemenin peşin yapılması gerektiğinin belirtildiğini, teklif sonrası davacı şirketin müvekkili davalı şirketten 100 ton gliserin için tekrar teklifte bulunulmasını talep ettiği, bunun üzerine 11.06.2018 tarihinde tekrar fiyat ve teslimat teklifinin yine e-mail yolu ile verildiğini ve ödemenin peşin yapılmasının istendiği, taraflar arasındaki mutabakata göre ödemenin malın sevk edilmesinin talep edildiği gün TCMB tarafından açıklanan USD satış kuru üzerinden yapılacağı konusunda anlaşıldığını, teslimatların 25-25 tonluk tanker veya filekslerle yapılacağını, 31.07.2018 tarihinde her hafta bir tanker teslim edilmek ve fiili sevkiyat tarihlerindeki TCMB kurları üzerinden ödenmek kaydıyla karşılıklı mutabakat sağlandığını, davalı tarafından müvekkili şirkete bu hususta sözleşme taslağı gönderildiğini, davacı tarafından mutabakata aykırı olarak müvekkili şirket hesaplarına 01.08.2018 ve 02.08.2018 tarihlerinde toplam 842.274,71 TL ödeme yapıldığını, davacı şirketin muhasebesinin sözlü talebi üzerine davalı şirket ile ilgili satış destek birimi tarafından malın aynı gün tamamının sevk edileceği varsayımı ile hesap özeti gönderildiğini, davacı firma yetkilisi Erkut Bozkurt'a ödemenin bu şekilde alınmayacağının bildirildiğini, finansal konuları firma sahibinin yönettiği, kurların da artmış olduğu süreçte konuyu kendisine aktarılacağının bildirildiği, davalı müvekkili şirket tarafından davacının ilk parti talebine istinaden 03.08

.08.2018 günü 1 tanker MEG ve bir tanker gliserin sevk ve teslim edildiğini, firma sahibi beklenirken kurun 5,15 seviyelerine yükseldiğini, önceleri firma sahibinin beklenmesi gerektiği belirtilmişken takip eden günlerde kurların daha da artmasıyla söylem değişikliği yapılarak müvekkili şirketle görüşme yapmayacaklarının bildirildiğini, ilgili günde ödemenin tamamının yapıldığı belirtilerek mutabakatın hilafında ay içinde istedikleri haftalarda malı talep edebilecekleri belirtilerek görüşmelerin sonlandırıldığı, dolar kurunun öngörülemez şekilde artması üzerine hafta sonu nasıl bir gelişme olacağı ve takip eden pazartesi gününe nasıl bir piyasa ile karşılaşılacağı kestirilemediğinden davacı firmanın bilgilendirilip kalan tutarın hesaplarına iade edildiğini, dolar kuruna yapılan saldırılar neticesinde olağanüstü dönemde karşılıklı görüşmeler ile her iki taraf açısından uygun olacak şekilde sözleşme ve tekliflerde belirtildiği üzere fiili sevk tarihlerindeki kurlar üzerinden yapılması gerekirken eldeki dava ile davacı tarafından yeni bir kazanç kapısına dönüştürülmeye çalışıldığı ve haksız menfaat elde edilmeye çalışıldığını, parçalı sevkiyat talebinin davacıdan geldiğini, davacının mutabakata aykırı olarak 01.08.2018 ve 02.08.2018 tarihinde ödeme yaptığını, bu durumun daha önce yapılan mutabakat ve anlaşmalara aykırı olmakla kendilerine yeni bir icap niteliğinde olduğunu, ödemenin akşam saatlerinde yapılmasının politik gelişme duyumlarına dayalı yapıldığını gösterdiğini, aynı dönemde ABD'nin ülkeye açtığı ekonomik savaş nedeni ile USD kurunun sürekli artmakta olduğunu, bu durumun mücbir sebeplerden sayılması gerektiğini, müvekkilinin kendisine yapılan icaptan makul süre içerisinde dönmüş ve taahhüt ettiği ilk kısım sevkiyatının teslim edildiğini, buna ilişkin bedelin mahsup ederek davacının yeni icabını kabul etmeyerek eldeki bakiyeyi mümkün olan en kısa zamanda iade ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada mevcut tüm delillerin incelenerek değerlendirilmesinde; hükme esas alınan 27.08.2018 tarihli bilirkişi heyeti raporu dayanak yapılarak; taraflar arasında elektronik konuşmalarla alım satım hususunda mutabakata varılmış ise de sözleşmenin kurulması ve geçerlilik kazanması için son sözün yurt dışında bulunan davalı şirket yetkilisi tarafından kabul edildikten sonra kesinlik kazanacağı belirtilerek imzalanmadığı, sözleşmenin bu nedenle hukuken geçerlilik kazanmadığı, taraflar arasında geçerli bir sözleşme olmamasına rağmen davacı şirket tarafından davalı şirketin hesabına toplam 842.774,71 TL havale yapıldığı, davalı şirket tarafından 03.08.2018 tarihli fatura ile 120.732,83 TL'lik gliserin ve 03.08.2018 tarihli fatura ile de 133.969,32 TL'lik mono etilen glikon sevkiyatı aynı tarihli irsaliyeler ile gönderildiği, davalı şirket tarafından ilk sipariş edilen ürün fiyatından fazla hesaba yatırılan 588.072,56 TL fazla havale, 10.08.2018 tarihinde davacı şirketin hesabına iade edildiği, taraflar arasında gliserin alımı hususunda 31.07.2018 tarihli mail ile mutabakat sağlandığı, davacı tarafın teklif aldığı 100 ton gliserinin ağustos ayında haftalık şekilde ön ödemeli olarak ve teslim tarihindeki TCMB dolar kurundan kararlaştırıldığı, davacının davalı hesabına 01.08.2018 ve 02.08.2018 tarihlerinde 842.774,71 TL yatırdığı, davalının mutabakat gereği 03.08.2018 tarihinde fatura karşılığı malları teslim ettiği, 10.08.2018 tarihinde dolar kurunda ani yükseliş olduğu, davacının önceden yatırdığı tutar karşılığı 4.9087 TL sabit kur üzerinden mal talep ettiği, davalının ise teslim tarihindeki kurdan mal teslimi yapacağı, davacının kur artışını kabul etmediğinden mutabakatın davalı tarafından haklı olarak feshi ile hesabındaki 588.072,56 TL'yi davacı hesabına iade ettiği, 2018 yılı ağustos ayı içerisinde ABD'nin ülkemize uyguladığı ekonomik yaptırımlar nedeni ile kurdaki artışın mücbir sebep olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri