muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5124, Karar No: 2019/3082, Tarih: 11.03.2019

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4. maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Davacıların 3.9.2009 tarihinde satın aldığı dairenin 5.6.2010 tarihinde fiilen teslim edildiği, davacıların satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, dava tarihinden önce davalıya bildirdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı ve dava dilekçesinde davayı ihbarsız açıktıklarını bildirdikleri ve sonrasında 18.6.2014 tarihinde açtıkları eldeki dava ile de, bilirkişi raporunda tespiti yapılan gizli ayıplar nedeniyle satın aldıkları taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istedikleri anlaşılmıştır.

Mahkemece gizli ayıp niteliğinde olduğu kabul edilen dava konusu taşınmazın bulunduğu sitenin ortak alanı niteliğindeki kapalı otopark alanlarında yoğunlukla tavan ve duvarlarda gözüken su sızması şeklindeki ayıpların davacıların beyanına göre dış cephenin boyanmasından önce sitede oturan maliklerden biri tarafından aldırılan 31.05.2013 tarihli uzman raporuyla tespit edildiği, ayrıca davacı tarafça bildirilen mermer denizlik- PVC doğrama birleşimlerinde, mermer denizlik-mantolama birleşimlerinde su izolasyonuna yönelik ciddi problemlerin Nisan 2013 tarihinde yapılan mastik uygulamsıyla giderilmeye çalışıldığı ve böylece gizli ayıpların en geç Nisan-Mayıs 2013 aylarında ortaya çıktığı ancak yukarıda açıklandığı gibi davacılar tarafından süresinde (derhal) yapılmış bir ayıp ihbarı bulunmadığı, davacıların derhal ayıp ihbarında bulundukları hususunu ispatlayamadıkları ve davayı ihbarsız açtıklarını beyan ettikleri ve davalılarca da süresinde ayıp ihbarı yapılmadığı savunulduğundan, gizli ayıpların süresinde ihbar edilmediği gerekçesiyle bu taleplerin reddi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde davanın bu yönden kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Kabule göre de davacılardan ...'ın gerekçeli karar başlığında davacı olarak isminin yazılmamış olması her zaman düzeltilebilir nitelikte maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Kabule göre de davacılardan ...'ın gerekçeli karar başlığında davacı olarak isminin yazılmamış olması her zaman düzeltilebilir nitelikte maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacıların tüm ve davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16654, Karar No: 2012/13031, Tarih: 24.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/16654 E.  ,  2012/13031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince tayin olunan adli para cezasının taksit süresinin 2 yılı geçemeyeceği gözetilmeksizin birer ay ara ile 25 taksitte ödenmesine karar verilmesi

2- TCK'nın 53/6. maddesi gereğince belli bir meslek veya sanatın gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçlardan mahkumiyet halinde, bu meslek ve sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilebileceği, olayın belli bir meslek ve sanatın icrası nedeniyle meydana geldiği gözetilmeden sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4940, Karar No: 2020/2410, Tarih: 05.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4940 E.  ,  2020/2410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ürgüp Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10/03/2015 gün ve 2010/253-2015/144 sayılı kararı onayan Daire'nin 27/06/2018 gün ve 2016/11352- 2018/4861 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ihbar ve ihtar edilmeksizin davalı tarafın sermaye artımı yapması sebebiyle müvekkilinin sermaye artırımındaki haklarını kullanamadığını ileri sürerek 2003 yılından sonra müvekkiline haber verilmeksizin yapılan tüm sermaye artışı ve ortaklar arasındaki devir işlemlerinin mutlak butlan ile yok hükmünde olduğunun, sermaye artımı olarak ödenen bedellerin usulsüz işlemler olduğunun ve bu işlemlerin mutlak butlan ile yok hükmünde olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca esas sermaye artırımının kural olarak bir ana sözleşme değişikliği olduğu, hak düşürücü sürenin bulunmadığı, sermaye artırımı yapılan genel kurulda toplantı nisaplarının kanun emredici hükmüne uygun olduğu, sermaye artırımına ilişkin olarak davalılarca yapıldığı belirtilen ödemelerin defter kayıtlarında önce banka hesaplarına giriş daha sonra bankadan çekilerek kasaya giriş yapıldığı, davacıya Türkiye Cumhuriyeti Rotterdam Başkonsolosluğu aracılığı ile tebligat yapıldığı, sermaye artırımına dayalı genel kurul kararlarının butlana dayanılarak 7 yıl sonra geçersiz sayılmasının işlem güvenliği ve Medeni Kanun’un 2. maddesi hükümleri çerçevesinde uygun olmayacağı gerekçesiyl, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye, 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10045, Karar No: 2018/3528, Tarih: 05.06.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/10045 E.  ,  2018/3528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, bir kısım davalılar vekili, davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalılardan ...'in müvekkili kooperatifte muhasebeci, ... ve ...' in yetkili memur, ...'ın yetkisiz memur, ..., ...., ...., ..., ... ve ...' in Yönetim Kurulu Üyeleri,.... Merkez Birliği Yönetim Kurulu Üyesi, ... Bölge Birliği Müdür Yardımcısı, ..., ..., ... Kooperatif ortakları olduğunu, davalıların, söz konusu kooperatifte ortak olarak görev yaptıkları sırada görevi ihmal ederek ve evrakta sahtecilik yaparak kooperaifi ....339,... YTL zarara uğrattıklarını, bu durumun idari soruşturma raporları ile saptandığını, müvekkilinin suç duyurusunda bulunduğunu, davalılar hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesinde dava açıldığını, davalıların kredileri usulsüz olarak kullanılmasına sebebiyet verdiklerini, bu zararın davalılardan tahsili gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak ....367,50 TL zararın senet düzenleme tarihlerinden itibaren işleyecek TKK Genel Müdürlüğünün yayınladığı ilgili kredilere uygulanan genelge faiz oranına veya kısa vadeli avans faizi oranına göre davalılardan (sorumlu oldukları miktarlar için) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Bir kısım davalılar davanın reddini istemiş, bir kısım davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; davalıların, söz konusu kooperatifte ortak olarak görev yaptıkları sırada görevi ihmal ederek ve usulsüz kanuna aykırı işlem ve eylemlerde bulunarak kooperatifi toplamda yapılan ödeme düşüldükten sonra ....367,50 TL zarara uğrattıkları, ... Ağır Ceza Mahkemesindeki yargılama sonucunda davalıların eylemlerinin sabit görüldüğü ve kararın ... incelemesinden geçerek kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, bir kısım davalılar vekili, davalı ... ve davalı ... temyiz etmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili, bir kısım davalılar vekili, davalı ... ve davalı ...'in aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, bir kısım davalılar vekili, davalı ... ve davalı ... temyiz etmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili, bir kısım davalılar vekili, davalı ... ve davalı ...'in aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

...- Mahkemece tahsiline karar verilen tazminatın asıl kredi kullananlarca sözleşme yaptığı da nazara alınarak tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla karar verilmesi bozmayı gerektirmiş ise de yapılan bu yanlışlığın yeniden yargılamayı gerektirmemesi nedeniyle verilen kararın hüküm kısmının ... bendindeki ‘davalılardan müştereken ve müteselsilen’ ibaresinin önüne ‘tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla’ ibaresinin eklenerek hükmün bu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili, bir kısım davalılar vekili, davalı ... ve davalı ...'in diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hüküm kısmının .... bendindeki ‘davalılardan müştereken ve müteselsilen’ ibaresinin önüne ‘tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla’ ibaresinin eklenerek hükmün düzeltilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.06.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6896, Karar No: 2011/12642, Tarih: 22.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6896 E.  ,  2011/12642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Davacı kiralayanlar tarafından davalı kiracı hakkında kira parasının tahsili için tahliye istemli olarak yapılan icra takibine davalı kiracının kısmen itiraz etmesi üzerine davacı kiralayanlar icra takibinde kabul edilen kira parasının yasal süresi içinde ödenmemesi nedeniyle icra mahkemesinden kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuş, icra mahkemesince davanın kabulüne ve kiralananın tahliyesine dair verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar Dairemizin 7.3.2011 gün ve 2010 / 12681 esas 2011 / 2553 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş idi. Bu kararın incelenerek düzeltilmesi davacı kiralayanlar vekili tarafından süresi içinde istenilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kiralayanlar vekili, davalı kiracının dava konusu edilen kiralananda kiracı olup 2009 yılı kirası 14.539 TL’yi ödememesi nedeniyle hakkında icra takibi yapıldığını, davalının takip üzerine kira sözleşmesine itiraz etmediğini, kabul ettiği 6.000 TL kira borcunu da ödeme emri ile verilen yasal süresi içinde ödemediğini, kiralananı da tahliye etmediğini belirterek, kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Davalı kiracı vekili, davanın aktif husumet ehliyeti yönünden reddinin gerektiğini, zira kira sözleşmesinin yapılıp uygulanmasından sonra davacıların tapusunun iptal edildiğini, davacıların halen taşınmazın maliki olmadıklarını, ayrıca müvekkilinin davaya konu miktarı ödediğini, davacılarla anlaşmak üzere olduklarını belirterek, haksız ve dayanaksız açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve karara esas alınan 10.5.1996 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeyi kiralayan olarak davacılar ..., ... ve ... ile birlikte ... , kiracı olarak da davalı ... imzalamıştır. ... dışında kalan kiralayanlar davalı kiracı hakkında Şarköy İcra Müdürlüğü’nün 2010 / 72 sayılı dosyasında 2009 yılı kirası 14.539 TL’nin tahsili için icra takibi yapmışlar, takibe yasal süresi içinde kısmen itiraz eden davalı kiracı, kiralayanlara 2008 yılında 2009 yılı kirasına mahsuben 3.000 TL ödediğini, geriye 6.000 TL borcunun kaldığını beyan etmekle birlikte kabul ettiği kira borcunu ödeme emri ile verilen yasal süre içinde ödemediğinden davacı

kiralayanlar kiralananın tahliyesi için işbu davayı açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 7.3.2011 gün ve 2010 / 12681 esas 2011 / 2553 karar sayılı ilamı ile kiralayanlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmasına karşın kiralayan ... tarafından takip yapılmayıp dava açılmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiş ise de, karar düzeltme dilekçesine eklenen mirasçılık belgesine göre kiralayanlardan ...’ın icra takibinden önce 6.10.2003 tarihinde vefat ederek geride davacı kiralayanları bıraktığı, icra takibinin de tüm kiralayanlar tarafından yapılıp davanın da yine tüm kiralayanlar tarafından açıldığı, davalı kiracının da icra takibinde kabul ettiği kira borcunu yasal süresi içinde ödemediği anlaşılmakla mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği bu defaki incelemeden anlaşılmakla davacı kiralayanların karar düzeltme isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Davacı kiralayanların karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 7.3.2011 gün ve 2010 / 12681 esas 2011 / 2553 karar sayılı bozma kararının kaldırılarak yerel mahkemenin 20.5.2010 gün ve 2010 / 21 esas, 2010 / 46 karar sayılı kararının ONANMASINA ve istek halinde aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene iadesine, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1459, Karar No: 2016/1290, Tarih: 15.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1459 E.  ,  2016/1290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ......., .... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, 03.10.2013 tarihli fen bilirkişi raporu ve eki krokide (A) harfi ile gösterilen 4.337,09 metrekare ve (B) harfi ile gösterilen 1.702,49 metrekare yüzölçümündeki kısımların davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacı lehine zilyetlikle kazanım koşulları gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma karar vermek için yeterli bulunmamaktadır. Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu taşınmaz, 1958 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık ve kayalık olduğu belirtilerek tapulama harici bırakılan yerlerdendir. Mahallinde yapılan keşif sonrası alınan ziraat mühendisi bilirkişi raporunda, dava konusu (A) ve (B) harfi ile gösterilen kısımların hali hazırda 2. sınıf tarım arazisi vasfında olduğu belirtilmiş, taşınmazların kullanım süresi hususunda jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi raporuna atıfta bulunulmuştur. Jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi 1978 ve 1991 yılı hava fotoğraflarını değerlendirerek dava konusu (A) ve (B) harfi ile gösterilen yerlerin bu tarihlerde sürülü olmadığını belirtmiş ise de, mahkemece, dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları getirilerek jeodezi ve fotogrametri bilirkişi eliyle stereoskop aleti ile incelenmemiştir. Diğer taraftan keşifte dinlenilen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları da soyut ve yetersizdir. Sağlıklı bir sonuca ulaşmak için taşınmazın dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosyaya konulmalı, bundan sonra, fen bilirkişi, ziraat mühendisi bilirkişi ile jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlar üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime, nasıl intikal ettiği, taşınmazlarda imar-ihyaya ne zaman başlanılıp tamamlandığı, tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar Kadastro Kanunu'nun 14

. maddesinde belirtilen sürenin geçip geçmediği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, dinlenen bilirkişi ve tanık beyanlarında çelişki doğduğu takdirde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla ölçekleri eşitlenmek suretiyle uydu ve hava fotoğraflarına aktarılmalı, ziraat bilirkişisi vasıtasıyla taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı, hangi tarihte imar-ihyaya başlandığı, tamamlandığı, zilyetliğin kimden kime ne zaman geçtiği ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığı hususları ve de komşu parseller ile dava konusu taşınmaz arasında nitelik farkı olup olmadığı özellikle belirtilmeli, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10730, Karar No: 2019/5319, Tarih: 13.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10730 E.  ,  2019/5319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Müştekinin yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki yüzde sabit izin, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında temel ceza 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesi gereğince belirlenmiş ise de, sonuç ceza doğru olarak belirlendiğinden,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 13.03.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.