muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1323, Karar No: 2010/4152, Tarih: 20.09.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1323 E.  ,  2010/4152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.11.2009 gün ve 402/629 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili tarafından davalılar Hazine ve ... aleyhine açılan tescil ve birleşen dosyada davacı ... vekili tarafından davalı Hazine aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne, ... Hisarlıkaya köyü 1982 parselin tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar Hazine vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, imar-ihya ve eklemeli olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 1968 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında "taşlık" olarak tesbit harici bırakılan dava konusu taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. Yargılama sırasında dava konusu taşınmazın idari yoldan 1982 parsel olarak Hazine adına tapuya tescil edilmesi ve satışa çıkartılması üzerine davacı tarafça birleşen dosyada davalı Hazine aleyhine iptal ve tescil davası açılarak evvelce açılan tecil davası ile birleştirilmiştir.

Hüküm davalı ... tarafından da temyiz edilmiş ise de, davacı tarafından açılan tescil davasında davalı durumunda olan ... Belediye Başkanlığının dava konusu taşınmazın yargılama sırasında Hazine adına tapuya tescil edilmesi üzerine hükmü temyiz etmede hukuki yararı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle verilen mahkeme hükmünü esası bakımından temyiz etmede davalı ... Başkanlığının bir hukuki yararı bulunmadığına göre davalı ... vekilinin temyiz isteğinin REDDİNE,

Davalı Hazinenin temyiz isteğine gelince; davacı tarafından imar-ihya ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanılarak taşlık olarak tescil harici bırakılan ve yargılama sırasında idari yoldan Hazine adına tapuya tescil edilen 1982 parselle ilgili tescil isteğinde bulunulmuş, mahkemece toplanan deliller, alınan raporlar ve mahalli bilirkişi ile tanık beyanları karşısında yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporundaki açıklamalar ile 15.6.2005 tarihli keşifte mahkemece çektirilerek dosya arasına konmuş bulunan zemini ve çevresini gösteren fotoğraflar arasında taşınmazın niteliğini belirleme bakımından tereddüt bulunmaktadır. Her ne kadar bilirkişi raporlarında taşınmazın 1978 ve 1991 tarihli hava fotoğraflarında sürülü tarla vasfında olduğu, para ve emek sarfı ile imar-ihya edildiği, taşların temizlenerek tesviye yapıldığı açıklanmakta ise de, Daire tarafından incelenen dosya arasındaki fotoğraflarda taşınmazın içerisinde halen büyük taşlar ve kayaların olduğu, sınırlarının dört tarafını çeviren taşlık arazi ile net olarak ayrılmadığı gözlenmekte ve bu durum imar-ihyasının tamamlanmış olup olmadığı konusunda tereddüt yaratmaktadır. Diğer yandan ekte bulunan ve davacının babası Hüseyin Portul tarafından Hazine ve Hisarlıkaya köyü tüzel kişiliğine karşı açılan, yargılama sonunda imar ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik sebebiyle davacısı adına tesciline karar verilen Polatlı 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/396 esas 1997/243 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde temyize konu taşınmazla arada taşlık bulunduğu, o dosyada halen temyize konu taşınmazdan bahsedilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu tereddüt ve çelişkinin giderilebilmesi, taşınmazın niteliğinin ve imar-ihyasının tamamlanıp tamamlanmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla mahallinde uzman bilirkişiler refakatinde yeniden keşif yapılması, keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, davacının babası tarafından taşınmazın imar-ihyasına hangi tarihte başlandığı, imar-ihyayı ne şekilde sürdürdüğü, taşınmazın kısmen veya tamamen imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı, sonradan genişletilen yer bulunup bulunmadığı, taşlık ve kayalık görünen kısımların ne şekilde kullanıldığı, kazanmayı sağlayacak ekonomik amaca uygun tasarrufun oluşup oluşmadığı, ekte davacının babasının açtığı ve adına tescil ettirdiği taşınmazın yargılamasına ilişkin dosyada neden yakın yerdeki, arada sadece bir miktar taşlık olan temyize konu taşınmazdan bahsedilmediği hususunun ayrıntılı şekilde sorularak saptanması, uzman ziraatçi bilirkişiden taşınmazın bu kısımları ve tümü bakımından gerekçeli rapor alınması, gerekirse teknik bilirkişiden bu kısımları krokisinde ayrı ayrı göstermesinin istenmesi, HUMK.nun 366

.nun 366. maddesi gereği keşifte uzman fotoğrafçı bilirkişiye taşınmazın fotoğraflarının yeniden çektirilerek hakim tarafından onaylanacak bu fotoğraflar ve az yukarıda bahsedilen fotoğraflardaki gözlemler de birlikte değerlendirilerek ve imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, büyük taşlar ve kayaların bulunduğu bölümlerin tescili istenen taşınmazdan ayrılma imkanı bulunup bulunmadığı, hakim vasfının taşlık mı arazi mi olduğu, davacı tarafın kullanımının ekonomik amacına uygun olup olmadığı, kazanma koşullarının taşınmazın belirli kısımları mı yoksa tamamı bakımından mı gerçekleşmiş olduğu hususunda tüm deliller ve ekte davacının babası adına kesinleşen tescil dosyası da gözönünde bulundurularak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekmektedir.

Bundan ayrı ekteki dosyada davacının babasının adına tescil ettirdiği taşınmaza kaynaktan kanal açarak su getirdiği anlaşılmakta olup yakın yerdeki dava konusu taşınmazla ilgili aynı durumun bulunup bulunmadığı ve taşınmazın 5403 sayılı Toprak Koruma Kanunu ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/2.maddesi karşısında sulu veya kuru niteliği belirlenmeli, bu hususta uzman ziraatçi bilirkişiden de rapor alınmalıdır. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/1.maddesine göre davacının zilyetlikle kazanılabileceği miktar belirlenirken bu niteliğin gözönünde tutulması gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Başkanlığına iadesine 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25813, Karar No: 2017/4196, Tarih: 18.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/25813 E.  ,  2017/4196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, "Davalının yanına gitmek isteyen davacıya davalı erkeğin gelme dediği, fiili ayrılık sonrasında davacı kadının facebook sayfasına dava dışı H.A adlı kadından davalı erkekle haberleştiğini zannederek bir takım mesajlar geldiği, buna karşılık davacı kadının erkek eş tarafından sunulan facebook çıktılarının kendisine ait olduğunu kabul ettiği bu vakıalara göre her iki tarafın da birbirine karşı sadakatsiz davranıp güven sarsıcı tutumlar sergilediği, en son eşinin yanına gelmemesini isteyen davalının ağır kusurlu olduğu" gerekçesiyle kadının boşanma ve tedbir nafakası (TMK m.107) davalarının kabulüne karar verilmiştir.

Davalı erkek gerekçede ismi geçen H.A isimli kişiyi tanımadığını, sosyal paylaşım sitesinde yer alan hesabın kendisi tarafından kullanılmadığını savunmuş, davacı kadın da söz konusu hesabın kendi kişisel hesabı olduğunu beyan etmiş, toplanan diğer delillerle de davalının H.A isimli kişi ile bir ilişkisinin olduğu ya da bu kişinin davalı ile yazıştığı zannıyla hareket ederek gerekçeye esas alınan mesajları yazdığı kanıtlanamamıştır. Bu sebeple bu vakıanın davalı erkeğe kusur olarak yüklenmesi mümkün değildir. Toplanan delillerden ve özellikle de davacı kadın tanıkları Sevim ve Serpil'in davacı kadından aktardığı beyanlardan, son olarak kadının eşinin ilgisizliğinden yakınarak ailesinin bulunduğu Adana'dan ortak evin bulunduğu ...'a dönmediği anlaşılmaktadır. Davacının diğer tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla "Davalının yanına gitmek isteyen davacıya davalı erkeğin gelme dediği" yönündeki vakıa da kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen duruma göre davacı kadının mahkemece kabul edilen ve temyiz edilmeyerek kesinleşen "Sadakatsiz davranıp güven sarsıcı tutumlar sergilediği" şeklindeki kusuru sebebiyle boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadın tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddcsine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya kararı verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma karan verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bîr yaramı kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir, Bu durumda açıklanan nedenle boşanma davasının ve ayrı yaşamakta haklılığını ispatlayamayan kadının kendisi için tedbir nafakası (TMK m. 197) davasının reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kamına aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.04.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/18711, Karar No: 2017/6212, Tarih: 02.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/18711 E.  ,  2017/6212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum, 13.10.2008 tarihli iş kazasında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ve yapılan masrafların rücuan tahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılıı Kanunu'dur.

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün, olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan a karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Eldeki dosyada kusur raporu aldırılmaksızın tazminat dosyasındaki kusur raporu esas alınmak suretiyle hüküm tesis edilmiştir. Mahkemece, kesinleşen tazminat dosyasında alınan kusur raporu da dikkate alınmak suretiy kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak hüküm kurulmalıdır.

./...

2-Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş olmakla, anlaşılacağı üzere işverenin rücu alacağından sorumluluğu belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek % 10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak % 5 oranı uygulanmalıdır.

Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) % 60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

../...

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yeniden yöntemince rapor düzenlenerek sigortalının gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalının kusur oranına göre sorumluluğu belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile tazminat davasında alınan hesap raporunda belirlenen gerçek zarar esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, yukarıda anılan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, varılacak soruca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirket'e iadesine, 02/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7856, Karar No: 2011/8114, Tarih: 07.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/7856 E.  ,  2011/8114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...(kendi adına asaleten, ...'a velayeten) ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı İçişleri Bakanlığı ve diğerleri aleyhine 12/04/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 08/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı Hazine vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı İçişleri Bakanlığı'nın temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların temyiz itirazlarına gelince; Dava trafik kazası nedeni ile desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup, yerel mahkemece istemin bir bölümünün ödetilmesine ilişkin verilen karar Dairemizin 30.03.2010 gün ve 2009/8519-3643 Esas Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Yerel mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davacılar ve davalı İçişleri Bakanlığı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, yerel mahkemenin bozmadan önceki kararında davacılar baba ... ve ... yararına kazada ölen gelinleri... ve torunları ... yönünden ayrı ayrı hüküm altına alınan ve bozma kapsamı dışında kalan manevi tazminatların aynen ödetilmesine karar verilmesi gerekirken torunları ... yönünden hüküm altına alınan manevi tazminat bölümünün sehven hüküm fıkrasına yazılmasının unutulduğunu ileri sürerek kararın düzeltilerek onanmasını istemişlerdir.

Yerel mahkemenin 27.05.2009 gün ve 2007/167-2009/212 Esas Karar sayılı ilamı, davalı İçişleri Bakanlığı tarafından temyiz olunmuş, davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat tutarlarına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar verilmekle bu bölüm kesinleşmiştir.

Şu durumda, yerel mahkemece, Dairemizin 30.03.2010 gün ve 2009/8519-3643 Esas Karar sayılı bozma kararına uyulmasına karar verildikten sonra bozma kapsamı dışında kalan bölümler yönünden yeniden hüküm tesis edilmesine yer olmadığına karar verilmesi

2011/7856-2011/8114gerekirken yanılgıya düşülerek kesinleşen bölüm için yeniden hüküm tesisi doğru değil ise de anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/son maddesi uyarınca hüküm fıkrasından davacılar ... ve ... yararına takdir edilen manevi tazminat bölümünün çıkartılarak yerine “Davacılar baba ... ve ... yönünden takdir olunan manevi tazminat tutarlarına ilişkin bölüm kesinleştiğinden bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına “ biçimindeki sözcüklerin yazılması ile kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda ( 2 ) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının B bendinin 1 no lu fıkrası tümden silinerek yerine “Davacılar baba ... ve ... yönünden takdir olunan manevi tazminat tutarlarına ilişkin bölüm kesinleştiğinden bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına “biçimindeki sözcüklerin eklenmesine kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/823, Karar No: 2011/1096, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/823 E.  ,  2011/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin ayıplı ifası sebebiyle uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ıslahla artırılan miktar da dikkate alınarak, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dosya kapsamı ve davacı tarafından dosyaya ibraz edilen tutanaklara göre davalı yüklenicinin yaptığı Enerji Nakil Hattı'ndaki izolatörlerin bazılarında, arızaların 07.02.2006 tarihinden itibaren belirlenip değiştirildiği anlaşılmaktadır.

Teknik bilirkişi raporuna göre, arızaların imalât hatasından kaynaklandığı belirlenmiş ve 2007 yılı birim fiyatlarıyla kurum zararı hesaplanmıştır. Sözkonusu kusurlar kullanım sırasında ve zamanla ortaya çıktığından gizli ayıp niteliğinde olduğu ve yüklenici tarafından gerçekleştirilen imalâtlardaki gizli ayıplar, 2006 yılında tespit edildiğine göre, davacı iş sahibinin aynı yıl içerisinde zararlarını tespit ettirerek, dava açması gerekirken, 2008 yılına kadar beklemek suretiyle zararın artmasına neden olmuştur.

Bu durumda davacı iş sahibi, zararı gidermek için makul süre içersinde tedbir almamak ve dava açmamak suretiyle zararın artmasına neden olduğundan BK'nın 98. maddesi aracılığıyla 44. maddesi gereğince, iş sahibinin kusuruyla artan zarardan, yüklenici sorumlu tutulamayacağından, mahkemece hükme esas alınan raporu veren bilirkişiden alınacak ek raporla, ayıplı izolatörlerle ilgili uğranılan zararın malzeme ve işçilik dahil 2006 yılı birim fiyatlarına göre hesaplattırılarak hüküm altına alınması gerekirken, bu husus

gözden kaçırılarak 2007 yılı fiyatlarına göre hesaplama yapan rapora itibar edilerek kabul kararı verilmesi doğru olmamış bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.