muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2588, Karar No: 2014/7056, Tarih: 08.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2588 E.  ,  2014/7056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/12/2011

NUMARASI : 2010/56-2011/875

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, davacının güzellik uzmanı olduğunu, davalı A.. M.. ve dava dışı Aytaç Çakmak ile davacının ortak güzellik merkezi açtıklarını, güzellik merkezi için 36.000 TL'ye epilasyon cihazı alındığını, paranın davalı A.. M..'in eşi Burak Meral tarafından ödendiğini, faturanın davalı A.. M.. adına kesildiğini ancak cihaz bedelinden davacının payına düşen miktar karşılığında davalının teyzesinin oğluna her biri 3850 TL bedelli üç adet bono verildiğini, bonoların davalının teyzesinin oğlu tarafından davalının eşinin ortak olduğu davalı şirkete ciro yolu ile devir edildiğini, iki adet bono bedelinin ödendiğini, ancak davacı ile davalı A.. M.. arasında anlaşmazlık çıktığını ve davalı A.. M..'in muvazaalı olarak teyzesinin oğluna borçlanarak davaya konu epilasyon cihazını haczettirdiğini, davalı A.. M..'in muvaazaalı bir şekilde epilasyon cihazına sahip olması nedeniyle sebepsiz zenginleştiğini belirterek, 11.250 TL'nin davalı A.. M..'den sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsili ile 30.01.2010 vade tarihli 3850 TL bedelli bono nedeniyle de davacının,d avalı şirkete karşı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı A.. M.. vekili cevabında; davacının ekonomik durumunun iyi olmaması nedeniyle davalının teyzesinin oğlunun davacıya faizsiz kredi niteliğinde borç para verdiğini, davaya konu bonoların verilen borç paranın karşılığı olarak düzenlendiğini, davacı ile davalı arasında ortaklık ilişkisi bulunmadığını, davacının davalının yanında çalışan birisi olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, "Küçükçekmece 2.İcra Müdürlüğü'nün 2010/1060, Küçükçekmece 3.İcra Müdürlüğü'nün 2010/626 sayılı dosyaları, kira sözleşmesi, epilasyon cihazına ait fatura ve bono suretleri, İş Bankası Cennet Şubesine, Garanti Bankası Cennet şubesine, Yapı Kredi Bankası Cennet Şubesine ait hesap hareketleri celp ve tetkik edilmiş, taraflarca bildirilen tanıklar huzurda hazır edilerek beyanları alınmış ve imzaları ile de tasdik edilmiş ve davacı, davasını ispata yarar yeterli delil sunmamıştır." gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 388.maddesinin 3 ve 5.bentleri hükümlerine (HMK.nun 297/1-c md) göre, mahkeme kararlarının asgari olarak, iki tarafın iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli şahıslar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri göstermeleri zorunludur. Yine Anayasanın 141/3.maddesine göre tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olması amir hükümdür.

Karardaki gerekçe sayesinde taraflar hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığını anlayabilecekleri gibi karar aleyhine kanun yoluna başvurulduğunda da HUMK.nun427.(HMK.nun 361.md) maddesine uyarınca Yargıtay incelemesi sırasında ancak bu gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı saptanabilir. Diğer bir deyişle, Yargıtay denetimi ancak bir kararın gerekçe taşıması halinde mümkün olabilir.

Mahkeme kararının gerekçesinde, yasanın aradığı anlamda gerekçeli bir hüküm mevcut olmadığından, verilen karar bu yönden doğru görülmemiştir.

Bozma nedenine göre, sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5815, Karar No: 2025/1483, Tarih: 12.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/5815 E.  ,  2025/1483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1609 Esas., 2019/276 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1 ve 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl 9 ay 10 gün süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanığın ve katılan vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1.maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 9 ay süre ile geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kusur raporlarına itiraz edildiğine, kırmızı ışıkta geçmediğine, temel cezanın fazla verildiğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kusur raporlarına itiraz edildiğine, kırmızı ışıkta geçmediğine, temel cezanın fazla verildiğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 06.11.2016 günü saat 01.30 sıralarında gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, bölünmüş, eğimsiz düz yolda, kavşak bulunan, trafik lambası olan meskun mahal sınırları içerisinde sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 33 K ... plakalı otomobil ile Malazgirt bulvarını takiben Otogar istikametine seyir halinde iken olay mahalli ışık kontrollü kavşağa geldiğinde Konya istikametinden gelen araçlara trafik ışıklarının yeşil yandığı sırada aracının ön kısımları ile önünde kırmızı ışıkta beklemekte olan sürücü ...'in sevk ve idaresindeki 33 KCM ... plakalı motosiklet'in arka kısmına çarpması neticesinde ölmesiyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, mahkemece trafik bilirkişisinden alınan 16.11.2016 tarihli bilirkişi raporunda; kazanın oluşumunda sanık sürücü ...'ın %80 oranında 1.derecede kusurlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 26/09/2017 tarihli adli raporunda :sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile gece vakti aydınlatma bulunan yolda ışık kontrollü kavşağa yaklaşırken kırmızı ışıkta beklemekte olan ölen sürücü sevk ve idaresindeki motosikleti dikkate alarak hızını yeterince azaltarak kavşağa yaklaşması gerekirken bu hususlara riayet etmeyip mevcut seyrini sürdürüp ölen sürücü sevk ve idaresindeki motosiklete arkadan tedbirsizce çarptığı anlaşılmakla kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, bir kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde kırmızı ışıkta geçerek mağdurun bulunduğu motosiklete arkadan çarpması nedeniyle asli kusurlu olduğu ve kavşağa yaklaşırken hızını yavaşlatmayıp kırmızı ışık ihlali yaparak objektif, dikkat ve özen yüklülüğüne aykırı davranak ölüm neticesinin oluşabileceğini öngörmesine rağmen eylemini sürdürerek bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, kazada sanık sürücünün kırmızı ışıkta geçerek mağdurun bulunduğu motosiklete arkadan çarparak asli kusurlu olduğu kabul edilerek, olayın meydana geliş biçimi, kaza neticesinde bir kişinin ölümü ile sonuçlanan trafik kazası nedeniyle suçun işleniş şekli, kusur durumu ile hak ve nesafet kuralları da gözetilmek sureti ile alt sınırdan bir miktar uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile kazaya sebebiyet verdiği ve "B2"ve "A" sınıfı ehliyet belgelerine sahip olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında hangi sınıf ehliyetinin geri alındığının belirtilmemesi suretiyle tüm sınıfları kapsar şekilde ehliyetinin geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının II-d bendine "B sınıfı" ibaresinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1913, Karar No: 2011/4961, Tarih: 25.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1913 E.  ,  2011/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay ... Hukuk Dairesinin 11/12/2009 gün ve 2009/15265-18492 sayılı bozma kararında özetle; "1) Çekişmeli 167 ada 4,163 ada 1 ve 30 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından 06.10.2006 tarihli fenni bilirkişi ... tarafından düzenlenen krokideki 1 nolu taşınmazın 163 ada 1 ve 2 nolu taşınmazın 167 ada 4 ve 3 nolu taşınmazın 163 ada 30 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olduğu, eğimlerinin düşük olduğu ve 1959 tarihli memleket haritasında açık alanda kaldıkları, ormana hudut olmadıkları ve orman sayılan yerlerden olmadıkları, davacı gerçek kişi yararına kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetlik koşullarının oluştuğu anlaşılmakla temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Çekişmeli 111 ada 13 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içindeki 06.10.2006 tarihli fenni bilirkişi ... tarafından düzenlenen krokideki 7 nolu 1620 m2 yüzölçümlü taşınmazın kadastro çalışmasında 111 ada 13 parsel olarak 2076.10 m2 olarak tesbit edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, asliye hukuk mahkemesinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen 06.10.2006 tarihli ilk krokide ve kadastro paftasında taşınmazın batı yönünde öz veya dere olduğu ve ilk krokiye göre yüzölçümündeki fazlalığın batı yönden dere veya öz'e tecavüz edilerek genişletildiği anlaşılmaktadır. O halde; 06.10.2006 tarihli fenni bilirkişi krokisindeki yüzölçümü esas alınarak çekişmeli 111 ada 13 parsel sayılı taşınmazın davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetlik koşullarının oluştuğu göz önüne alınarak şimdi olduğu gibi davacı adına tapuya tesciline fazla olan bölümün ise dere, öz veya yola terkinine karar verilmesi gerekirken mahkemece bu hususun göz ardı edilmesi doğru görülmemiştir.

3) Çekişmeli 120 ada 1 ve 189 ada 37 parsellere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içindeki 06.10.2006 tarihli fenni bilirkişi ... tarafından düzenlenen krokideki 6 nolu 7928.50 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, 120 ada 1 parsel olarak 8051.94 m2 yüzölçümü ile tesbit edildiği anlaşılmaktadır. Ancak; çekişmeli 120 ada 1 parselin güneyinde 102 ada 1 nolu orman parseli yer almakta olup, 1959 tarihli memleket haritasında taşınmazın güneyden bir bölümünün yeşil ormanlık alanda kaldığı ve çekişmeli 120 ada 1 parselin güneyden ormana tecavüzlü olduğu saptanmıştır. O halde; mahkemece 06.10.2006 tarihli fenni bilirkişi krokisi esas alınarak 7928.50 m2 bölümü ile ilgili olarak davacı yararına kazandırıcı

zamanaşımı koşullarının oluştuğundan 120 ada 1 parsel altında davacı adına şimdi olduğu tesciline karar verilmesi, bu miktarın dışında kalan bölümün ise orman olarak Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekmektedir.

Dosya içindeki 06.10.2006 tarihli fenni bilirkişi ... tarafından düzenlenen krokideki 5 nolu 9841.50 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, ise 189 ada 37 parsel olarak 8927.46 m2 yüzölçümü ile tesbit edildiği anlaşılmakta ise de ilk kroki ile kadastro paftasındaki şekil tamamen birbirinden farklı olduğu gibi yüzölçümleri de uymamaktadır. Mahkemece 06.10.2006 tarihli fenni bilirkişi raporundaki 5 nolu taşınmazın hududunda yazılı olan isimler ile sınırlardan faydalanılarak 5 nolu taşınmazın hangi ada parsel altında tesbit edildiğinin araştırılması ile taşınmazın ada parsel numarası belirlendiğinde bu taşınmaza ilişkin kadastro tesbit tutanak aslının veya davalı ise dosyasının getirtilerek inceleme yapılması ve toplanacak delillere göre hüküm kurulması gerekmektedir. Aksine düşünceler ile kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olduğu" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ... Köyü 111 ada 13 sayılı parselin 1620.07 m2'nin davacı adına (A) ile gösterilen 456.17 m2'nin yol ve dere olarak bırakılmasına, 120 ada 1 sayılı parselin 7928.50 m2'nin davacı adına,fazlalık kısmının orman niteliği ile Hazine adına,... Köyü 189 ada 37 sayılı parselin davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13724, Karar No: 2025/3878, Tarih: 10.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/13724 E.  ,  2025/3878 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/ 858 E., 2021/ 1796 K.

SUÇ : Nitelikli tehdit

HÜKÜM : İlk derece mahkeme kararlarının kaldırılması suretiyle mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmüne yönelik temyiz istemine ilişkin herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, anılan temyiz istemine ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15120, Karar No: 2017/6, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15120 E.  ,  2017/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3977, Karar No: 2007/6385, Tarih: 03.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3977 E.  ,  2007/6385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16.11.2006 tarih, 18082/21493 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160 YTL para cezası karar düzeltme isteyenden  alınarak  hazineye gelir yazılmasına, 27.00. YTL ilam harcı yatırıldığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 03.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13310, Karar No: 2017/12659, Tarih: 11.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/13310 E.  ,  2017/12659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında mağdurlar ..., ... ve ...’u kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesinde öngörülen ölçütler, TCK'nin 3. maddesindeki '' fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi '' uyarınca, olaya ilişkin bilgi ve deliller isabetle değerlendirilip, denetime imkan verecek ve somut gerekçeler gösterilmesi suretiyle temel cezanın tayini yerine yasadaki soyut ifadeler tekrar edilerek temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/10/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın Midyat-Batman karayolunun 7.km'sinde meskun mahal dışında ...Otelin havuz kenarında 6 ila 12 metre mesafeden 9mm çaplı tabanca ile yaptığı 7 atış sonucunda Mağdur ...'in sağ femoral bölgede 1 cm çaplarında 2 adet ateşli silah mermi çekirdeği giriş ve çıkış yaraları nedeniyle hayatını tehlikeye maruz kılmayıp, basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralaması nedeniyle sanığın eylemine uyan TCK'nun 86/1 maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği, zararın ağırlığı göz önüne alınarak takdiren ve teşdiden 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mağdur ...'in sol ayağı hafif aksayarak yürümekte olup, batında, 30 cm kadar göbek üstü- altı