muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7879, Karar No: 2016/6355, Tarih: 17.03.2016

Seri halde yargılaması yapılan dosyaların bazılarında fesih tarihleri 20/07/2015 olup, işçilerin 11/07/2015 tarihinde mesai saatleri içinde toplu eyleme katılarak çalışan sendika temsilcileri ile işveren yetkililerine hakaret içeren sloganlar atmaları, üretimi yavaşlatmaları, yavaşlatılması yönünde diğer çalışanlara baskı uygulamaları, bu yolla maddi manevi zarara neden olunması, tüm uyarılara rağmen iş raporlarının doldurulmaması ve çalışma barışının bozulması gibi nedenlere dayanılmıştır. Mahkemece, feshe konu edilen maddi vakıalar yönünden dosyadaki delil durumuna göre ayrı ayrı değerlendirme yapılmamıştır.

Aynı mahkemece karara bağlanan ve Dairemizce aynı gün temyiz incelemesine konu olan bazı dosyalarda ise işverence işçiye bildirilen fesih yazısında çeşitli tarihlerdeki devamsızlık nedenine dayanılmıştır. Sözü edilen dosyalarda da mahkemece demokratik toplu eylem hakkından söz edilerek karar verilmiş, devamsızlık iddialarına dair tarafların delilleri değerlendirilmemiştir.

Görüldüğü üzere davalı işveren işçilere yönelik olarak farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayanarak fesih yoluna gitmiştir. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır.

Mahkemece her bir davacı işçi bakımından fesih nedenine göre değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Fesih bildiriminde zarar iddialarına dayanılmışsa, gerekirse bu yönde deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Devamsızlığa ve davranışa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumuna göre iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F)HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6448, Karar No: 2009/8264, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/6448 E.  ,  2009/8264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastra sırasında Kuzköy Köyü 114 ada 42 ve 46 parsel sayılı 8512,14 m2 - 3611,51 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla ve çalılık niteliği ile davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazların kesinleşen orman sınırları içinde kaldığını belirterek tespitin iptali ile bitişiğindeki 113 ada 12 sayılı orman parseli ile birleştirilerek tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazların 12.09.2008 tarihli ... bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 7202,97 m2 - 1171,42 m2'lik kısımlarının tespitlerinin iptali ile orman niteliği ile bitişiğindeki 113 ada 12 sayılı orman parseli ile birleştirilerek Hazine adına tapuya tesciline, taşınmazların (B) ile gösterilen kısımlarının tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3116 Sayılı Yasa uyarınca 1942 yılında yapılmıştır. Daha sonra 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2.madde uygulaması yapılmış 16.12.1982 günü ilan edilerek kesinleşmiştir. 1985 yılında 2896 Sayılı Yasa ile değişik 2B madde uygulaması ile daha önce orman sınırlandırması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmış 28.06.1985 günü ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına, 4785 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu yoksa da dava kesinleşmiş tahdide göre açıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 14/05/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33293, Karar No: 2013/25603, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/33293 E.  ,  2013/25603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin ... sözleşmesinin haklı neden olmaksızın davalı işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi, şirket adına kayıtlı taşınmaz kaydına konulan ihtiyadi tedbirinin kaldırılması talepli dilekçe sunmuş, davanın esası hakkında beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ... sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davalının ... sözleşmesinin davalı şirketçe feshedilip feshedilmediği, ... yeri devri bulunup bulunmadığı, işyeri devrinin ... ilişkisine ve işçilik haklarına etkileri noktalarında toplanmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı ... Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan ... sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddi ve maddi olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddi ve maddi olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukuki işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımni bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, ... hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanunun 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, Mahkemece, davacının 22.04.2006-12.09.2009 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığı, ... sözleşmesinin davalı işverence feshedildiği kabul edilerek, dava konusu alacaklar hüküm altına alınmıştır. Hizmet döküm cetvelinin ve kayıtlı işyeri tescil bilgilerinin incelenmesinden, davacının 22.04.2006-03.02.2009 tarihleri arasında, "1051814" tescil nolu davalı şirkete ait işyerinde çalıştığı, 04.02.2009-12.09.2009 tarihleri arasında ise "1054018" tescil nolu dava dışı ... Kargo ... ve ... Taşımacılık A.Ş.'ye ait işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Duruşmanın 18.12.2009 tarihli celsesinde, işyeri devri ilişkisi hususunda araştırma yapılması gerekliliğiyle Mahkemece, dosya incelemeye alınmasına rağmen, bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadan, sonraki celse dava karara bağlanmıştır. Davalı vekilince de temyiz dilekçesinde, davacının ... sözleşmesinin feshedilmediği, işyerinin tüm çalışanlarıyla birlikte dava dışı ... A. Ş.'ye devredildiği, davacının kesintisiz şekilde anılan şirkette çalışmaya devam ettiği yönündeki temyiz itirazlarıyla, işyeri devri ilişkisine işaret edilmektedir.

Mahkemece, davalı şirket ve dava dışı ... Kargo ... ve ... Taşımacılık A. Ş. arasında işyeri devri ilişkisi bulunup bulunmadığının araştırılmaması ve davacının davalı şirket nezdinde geçmeyen 04.02.2009-12.09.2009 tarihleri arasındaki süre bakımından da, davalı şirketin sorumlu tutulması hatalı olmuştur. Anılan nedenlerle, öncelikle dava dışı ... Kargo ... ve ... Taşımacılık A.Ş' den davacının çalışmasına ilişkin tüm işyeri kayıtları, özlük dosyası ile varsa davalı şirket ile aralarında imzalanan sözleşme ve sair evraklar istenilmeli, davacı işçi tarafından şirkete karşı işçilik alacaklarının tahsili istemli dava açılıp açılmadığı, davacının çalışmasının ne suretle sonlandığı, varsa ödenmiş işçilik alacağı bulunup bulunmadığı sorulmalıdır. Sosyal Güvenlik Kurumundan, her iki şirkete ait 2009 yılının ilk üç ayına ilişkin işyeri dönem bordroları celp edilerek karşılaştırılmalı; tanık beyanlarına yeniden başvurularak konu hakkındaki bilgi ve görgüleri tespit edilmelidir. Belirtilen yönlerden yapılacak araştırma neticesinde tüm dosya kapsamı bir değerlendirmeye tabi tutularak, işyeri devri ilişkinin bulunup bulunmadığı hususu aydınlatılmalı, neticeye göre de işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri ve devreden işverenin işçilik alacaklarından sorumluluğu ve sorumluluğunun sınırı bakımından yukarıda açıklanan ilkeler nazara alınarak bir karar verilmelidir.

Yazılı şekilde eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/842, Karar No: 2014/6604, Tarih: 17.11.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/842 E.  ,  2014/6604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Orman Genel Müdürlüğüne İzafeten ... Orman İşletme Müdürlüğü ile davalılar 1-... Köyü Tarımsal Kal. Koop. Başk. 2-... 3-... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 01.11.2013 gün ve 2012/94-2013/404 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılar ... Köyü Tarımsal Kal. Koop. Başk., ... ve ... tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesinden ve haksız eylemden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davada, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 113. maddesine göre 9.245,00 TL tazminat, 114. maddesine göre de 559,00 TL ağaçlandırma gideri olmak üzere toplam 9.804,00 maddi tazminatın davalılardan tahsili istenmiştir.

Mahkemece, davalılardan ..., ... ve ... Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 9.674,92 TL maddi tazminatın 19.06.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte bu davalılardan tahsiline, diğer davalılar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı idare vekili, davalı kooperatif vekili, davalılar ... ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davalılar ... ve ... mahkemeye verdikleri 05.12.2013 tarihli dilekçeleri ile adli yardım talebinde bulunarak temyiz harcından muaf tutulmalarını istemişler, bu nedenle de temyiz dilekçesini verirken gerekli harç ve giderleri yatırmamışlardır.

Adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 Sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca davalıların adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay’a aittir.

Adli yardım 6100 Sayılı HMK'nın 336 vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “haklı olma” dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir. Somut olayda adli

yardım talebinde bulunan davalılar, temyiz harcını ödeme gücünden yoksun olduklarına dair bir delil ibraz etmemişler, bu yöndeki iddialarını ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayamamışlardır. Bu nedenle davalıların adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.

yardım talebinde bulunan davalılar, temyiz harcını ödeme gücünden yoksun olduklarına dair bir delil ibraz etmemişler, bu yöndeki iddialarını ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayamamışlardır. Bu nedenle davalıların adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği düzenlenmiştir. Adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay kararının kesinleşmesi halinde adı geçen davalıların temyiz itirazlarının incelenebilmesi için HUMK'nın 434/III. maddesine göre işlem yapılarak temyiz harç ve masraflarının tamamlatılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1- Davalılar ... ve ...'ın adli yardım talebinin reddine,

2- Kararın adı geçen davalılara tebliğine,

3- HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2 maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

4- İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2 maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine,

5- Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

Yukarıdaki bentler uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3018, Karar No: 2015/6551, Tarih: 21.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3018 E.  ,  2015/6551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarihi :13.11.2014

Numarası :2009/154-2014/327

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı A.. S.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi uyarınca ayıplı imalât sonucu iş bedeli karşılığı yapılan ödemenin ve ayıptan kaynaklanan zararın tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmıştır. Davalı, hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair kararı davalı A.. S.. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı A.. S..'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı iş sahibi, davalı yüklenicidir. Davada, eserin ayıplı yapıldığı, bu nedenle ödenen iş bedeli ile uğranılan zararın ve yeniden yapım bedelinin ödenmesine karar verilmesi istenmektedir. Kural olarak eserin ayıplı imâli durumunda iş sahibinin hakları, anılan Yasa'nın 360. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre iş sahibinin hakları, eserin kabule icbar edilemeyecek derecede ayıplı olması halinde eserin reddi ile ödenenin iadesi ve ayıptan doğan zararın tahsili yönündedir. Davada, ödenenin iadesi ile birlikte yeniden yapım bedeli de istenmiş ve mahkemece de kabul edilmiştir. Oysa, eseri reddederek ödediği bedeli isteyen iş sahibi sözleşmeden döndüğünden yeniden yapım bedelini isteyemez. Bu nedenle davacının yeniden yapım bedeline ilişkin 14.237,46 TL isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabul yönünde hüküm kurulması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalı A.. S..'in sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte belirtilen nedenlerle hükmün davalı A.. S.. yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı A.. S..'e geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/404, Karar No: 2021/184, Tarih: 29.04.2021

**Ceza Genel Kurulu         2018/404 E.  ,  2021/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Hukuki alacağını tahsil amacıyla tehdit suçundan sanık ...’ın TCK’nın 150/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 106/1-1, 62/1, 53, 50/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluğuna ilişkin Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.04.2016 tarihli ve 54-156 sayılı hükmün, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 30.05.2018 tarih ve 2251-4191 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 28.06.2018 tarih ve 208355 sayı ile;

"Sanığın eyleminin, TCK 150/1. maddesi delaletiyle, TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturması ve 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile CMK'nun 253. maddesinde yapılan değişiklik sonucu TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, Mahkemece CMK'nun 253 ve 254. maddelerinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 05.07.2018 tarih ve 2447-5052 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; TCK’nın 150. maddesinin 1. fıkrası delaletiyle aynı Kanun’un 106/1-1. cümlesine göre hüküm kurulan sanık hakkında 5271 sayılı CMK’da düzenlenen uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesine ilişkindir.