muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/260, Karar No: 2021/490, Tarih: 21.10.2021

Sanık ... aşamalarda benzer şekilde; 17.01.2010 tarihinde 6234 kod numaralı ekipte sanık ... ile birlikte görevli olduğunu, aynı gün saat 00.20 sıralarında 64 AE ... plakalı aracın çevreyi rahatsız ettiği ve trafik güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde seyrettiğinin anons edildiğini, aynı aracın 1,5-2 saat önce de aynı mahallede çevreyi rahatsız ettiğine dair anons yapıldığını, ikinci anonstan sonra söz konusu aracı Fatih Caddesi'nden gelerek İsmet Paşa Caddesi istikametine döndüğü sırada görüp takibe başladıklarını, takip edildiği fark eden aracın hızla kaçmaya başladığını, kovalamaca sırasında bahse konu aracın ters yollara girerek dönüşlerde de kaldırımlara çarparak tehlikeli bir şekilde seyrettiğini, anonslar üzerine takibe başka ekiplerin de katıldığını, bu şekilde yaklaşık yarım saatlik bir takip sonucu aracın Mehmet Akif Ersoy Mahallesi'nde bir takım ara sokaklardan geçtikten sonra 5. Bağ Sokak, No:10 önünde durduğunu, araçtan inen katılanın bahçelere doğru kaçtığını gördüklerini, ekip arkadaşı olan sanık ...'ın kendisinden önce katılanın peşinden gittiğini, kendisinin de takip ettiğini, bu sırada olay yerine diğer ekiplerin de geldiğini, bir bahçenin tel örgüsüne takılması üzerine katılanın sanık ... tarafından yakalamış olduğunu gördüğünü, sanık ...'ın "Tamam ben aldım." demesi üzerine bu durumu takipteki diğer ekiplere bildirdiğini, bu arada kendilerine hafif bir şekilde direnen katılana kelepçe takıp polis otosuna götürdüklerini, kendi araçlarının lastiğinin patlamış olduğunu fark etmeleri üzerine katılanı 6240 kod numaralı ekip otosuyla adli raporu alınması için hastaneye gönderdiklerini, olay sırasında kesinlikle katılana vurmadığını sanık ...'ın da vurduğunu görmediğini, diğer ekiplerde yer alan polis memurlarının da katılana vurmadığını, katılanın kaçışı sırasında aracıyla kaldırımlara vurduğu gibi eski tabakhane bölgesi olarak bilinen yerde yıkımdan meydana gelmiş olan molozların üzerinden de aracı ile sert ve hızlı bir şekilde geçtiğini, bu geçişleri sırasında aracının şiddetli bir şekilde sarsıldığını, ayrıca katılanın aracından inip bahçelere doğru kaçarken tel örgüye takılarak düştüğünü, kendi kusurlu hareketiyle bu şekilde sarsıntılar sonucu yaralanmış olabileceğini,

Savunmuşlardır.

Savunmuşlardır.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan ...'ın 17.10.2010 tarihinde saat 01.00 sıralarında alkol almış olduğu birahaneden çıkarak ... plaka sayılı aracıyla şehir içinde trafik güvenliğini tehlikeye sokacak şekilde seyrettiği sırada durumun polis telsizinden anons edilmesi üzerine 6234 kod numaralı ekipte görevli olan sanıklar ... ve ...'ın bahse konu aracı takip etmeye başladıkları, polis tarafından takip edildiğini fark edip hızla kaçmaya başlayan katılanın ters yollara girerek ve aracını kaldırımlara çarparak daha da tehlikeli bir şekilde araç kullanmaya devam ettiği, yaklaşık yarım saatlik bir kovalamaca sonucu aracını ... Mahallesi, 5. Bağ Sokak'ta durdurup bu defa söz konusu mevkide bulunan bahçelere doğru yaya olarak kaçmaya başladığı, bir bahçe çitinden atlarken de yere düştüğü, bu sırada yanına gelen sanıklar ... ile ...'ın "Kaçabileceğini mi sanıyordun!" dedikten sonra katılanın ellerini kelepçeledikleri ve katılan yerde bulunduğu sırada karın bölgesine doğru tekme ile vurdukları, sanıkların bu eylemleri sonucunda katılanın yırtılan dalağının ameliyatla alındığı iddia edilen olayda; katılan ...'ın kendisini rapora götüren 6240 numaralı ekipte görevli tanıklar ... ve ...'e, hakkında 343 ve 346 sayılı genel adli muayene raporlarını düzenleyen ve olay tarihinde Uşak Devlet Hastanesi Adli Tıp bölümünde görevli olan inceleme dışı sanık ...'ye ve ihbar içeriği dikkate alındığında kendisini Uşak Devlet Hastanesi acil servisine götüren ağabeyi...'a sanık polis memurları tarafından darp edildiğini ifade etmediği gibi trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokma suçundan yapılan soruşturma sırasında şüpheli sıfatıyla müdafisinin katılımı ile verdiği 17.01.2010 tarihli ilk ifadesinde de bu yönde bir beyanda bulunmaması, katılanı takip eden 6240 kod numaralı ekipte görevli olup katılan yakalandıktan sonra olay yerine ilk giden tanık ...'un olay sırasında katılanın aracı terk ettiğini, çite çıktığını, yere yatırıldığını ve kelepçelenme anını gördüğünü, tekmeleme gibi bir şey olmadığını ifade etmesi, katılanı yakaladıktan sonra darbettikleri iddia edilen sanıkların doktor raporunun alınması ve diğer soruşturma işlemlerinin yapılması için katılana eşlik etmek yerine katılanı 6240 kod numaralı ekipte görevli polis memurlarına teslim etmeleri, Uşak Devlet Hastanesince 17.01.2010 tarihinde saat 01.07'de düzenlenen 343 sayılı rapor ile aynı gün saat 04.15'te düzenlenen 346 sayılı genel adli muayene raporlarında katılanın üzerinde darp ve cebir izi bulunmadığının belirtilmesi, katılanın acil servisinde muayenesini yapan tanık Satık Buğra Han Bozatlı tarafından "Benim çalıştığım acil servise geldiğinde kişinin ilk bakışta darp cebiri görünmüyordu." şeklinde beyanda bulunulması, katılanın 17.01.2010 tarihli kolluk ifadesinde aracından inip yaya olarak yaklaşık 100 m kaçtıktan sonra bahçe teline takılması üzerine yere düştüğünü ve düştükten sonra kaçmayı bırakıp kendisini takip eden ekiplerin yanına giderek teslim olduğunu belirtmesine karşın Mahkeme aşamasında, tanık ..

." şeklinde beyanda bulunulması, katılanın 17.01.2010 tarihli kolluk ifadesinde aracından inip yaya olarak yaklaşık 100 m kaçtıktan sonra bahçe teline takılması üzerine yere düştüğünü ve düştükten sonra kaçmayı bırakıp kendisini takip eden ekiplerin yanına giderek teslim olduğunu belirtmesine karşın Mahkeme aşamasında, tanık ...'ın Savcılık ifadesi ile de çelişecek şekilde olay sırasında çitten atlamadığını ve çitten düşmediğini ifade etmesi, sanıklar tarafından düzenlenen olay tutanağı, Uşak İl Emniyet Müdürlüğünün 23.03.2010 tarihli müzekkere cevabı ekinde yer alan 12.02.2010 tarihli tutanak ile tanıklar ..., ..., ... ve ...'ün ifadelerine göre olay sırasında 8 ayrı ekip tarafından takip edilen katılanın yaklaşık yarım saat süren kaçışı esnasında ara sokaklarda ters istikamette hızla seyrettiği, tümsekli yollara girdiği, kaldırım köşelerine vurması sonucunda aracının savrulduğu ve moloz yığınlarının üzerinden geçtiğinin anlaşılması, Adli Tıp Kurumu Başkanlığınca düzenlenen raporlarda katılandaki lezyonların düşerek, sert ve uygun bir zemine çarparak meydana gelebileceği gibi tekme, yumruk vb. ile veya künt bir cismin bu vücut bölgelerine vurulması sonucu da oluşabileceğinin, bu konuda bir ayırım yapılamayacağının belirtmesi hususları bir bütün olarak dikkate alındığında katılanın yakalandıktan sonra sanıklar tarafından tekmelenmesi sonucunda mı ya da polis ekiplerine yakalanmamak için hızla kaçtığı sırada tümsekli yollara girdiği, kaldırım köşelerine vurduğu veya moloz yığınlarının üzerinden geçtiği esnada direksiyon ya da kapı gibi araç içi aksamlarına çarpması nedeniyle mi yoksa aracından inip yaya olarak kaçtığı sırada bahçe teline takılarak düşmesi sonucunda mı yaralandığı konusunda şüphe oluştuğu ve bu şüphenin de sanıklar lehine yorumlanması gerektiğinin anlaşılması karşısında sanıklara atılı eylemin sabit olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin bozma kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün onamasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.11.2017 tarihli ve 12186-12375 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Usul ve kanuna uygun olan Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2014 tarihli ve 217-194 sayılı beraat hükümlerinin ONANMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 21.10.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14387, Karar No: 2017/4771, Tarih: 28.09.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/14387 E.  ,  2017/4771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehirli madde katma veya bozma

Hüküm : Beraat- idari para cezası

2-Cumhuriyet savcısı(beraat hükmü yönünden aleyhe; idari para cezası yönünden lehe)

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27/7. maddesi gereğince idari yaptırım ve beraat kararları birlikte değerlendirilerek yapılan incelemede;

A- Sanık hakkında "dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehirli madde katma veya bozma" suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Hüküm : Beraat- idari para cezası

2-Cumhuriyet savcısı(beraat hükmü yönünden aleyhe; idari para cezası yönünden lehe)

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27/7. maddesi gereğince idari yaptırım ve beraat kararları birlikte değerlendirilerek yapılan incelemede;

A- Sanık hakkında "dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehirli madde katma veya bozma" suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın serasında yetiştirdiği ve Beymelek sebze haline satmak için getirdiği biberlerden, 02/03/2010 tarihinde alınan numuneler üzerinde yapılan incelemede, "Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddelerinde Bulunmasına İzin Verilen Pestisitlerin Maksimum Kalıntı Limitleri Tebliğine" göre azami 0,02 mg/kg olması gereken "oxamyl" isimli pestisit miktarının, limitin üzerinde 0,04 mg/kg; biber mahsulünde hiç bulunmaması gereken "pyrimethanil" isimli pestisit miktarının ise 0,035 mg/kg olarak tespit edilmesi üzerine, ... tarafından, sanığın 5179 sayılı Kanun'un 18. maddesindeki emredici hükümleri ihlal ettiği gerekçesi ile hakkında aynı Kanun'un 29/I maddesi uyarınca adli işlem yapılması için suç duyurusunda bulunulması üzerine, sanığın, 5179 sayılı Kanun'un 18. maddesinin c fıkrasında yer alan, " Gıda maddelerini ve gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten ve/veya satan işyerleri, insan sağlığına zarar verecek muhteviyatta gıda maddeleri üretemez, içerisine zararlı bir madde katamaz, böyle bir maddenin kalıntısını bulunduramaz ve gıdaya zararlı özelliğe yol açacak herhangi bir işlem uygulayamaz." hükmünü ihlal ettiği iddiası ile, aynı Kanun'un 29/I maddesinde yer alan "Bu Kanun'un 18'inci maddesinde belirtilen sağlığın korunması ile ilgili yasakları ihlâl eden kişiler, Türk Ceza Kanunu'nun "Kamunun Sağlığına Karşı Suçlar" başlıklı Bölümünde yer alan hükümlere göre cezalandırılır." düzenlemesi gereği, hakkında eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 185/2. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı olayda; kovuşturma aşamasında Farmakoloji uzmanı bilirkişi Mehmet İsbir'in 09/10/2010 tarihli raporunda, "limitüstü çıkan oxamyl isimli ilaç kalıntısının insan sağlığına zarar verebileceği" tespitine yer vermesi ve Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu'nun 07/03/2011 tarihli raporunda ise; "numunede tespit edilen oxamyl ve pyrimethanil isimli pestisit kalıntı miktarlarının tebliğe aykırı olduğuna, bu haliyle sağlığa az veya çok zarar verecek derecede bozulmuş sayılacağına, 5179 sayılı Kanunun 18. maddesinin ihlali niteliğinde olduğuna," ilişkin görüş bildirilmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 185/2. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, "eylemin kabahat niteliğinde olduğu, kanunda suç olarak tanımlanmadığı" gerekçeleri ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

B-Sanık hakkında "gıda kodeksine uygun faaliyet göstermeme" kabahatinden verilen idari para cezası kararının incelenmesinde;

Sanığın eyleminin 5179 sayılı Kanun'un 29/d maddesi kapsamında olduğu ve bu eylemin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviinden olup, kabahatin işlendiği 02/03/2010 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu anlaşıldığından; kararın 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 28/09/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30167, Karar No: 2011/11872, Tarih: 07.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/30167 E.  ,  2011/11872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5178, Karar No: 2017/11286, Tarih: 04.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/5178 E.  ,  2017/11286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleten ve sürücüsü bulunan aracın seyir halinde iken yol kenarında portakal işçisi olarak çalışan ve öğle yemeği arasında oturmakta olan davacıya çarptığını ve davacının bacağında ve vücudunun çeşitli yerlerinde kırıklar meydana geldiğini, uzun süre tedavi gördüğünü ve tedavisinin halen devam ettiğini, davalı sürücünün ehliyetsiz olduğunu belirterek 40.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 23/02/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, taksirle meydana gelen olayda manevi tazminat istenilemeyeceğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu ve faiz başlangıç tarihini kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 7.500,00.-TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. 23.02.2014 tarihinde meydana gelen kaza ile ilgili dosyada mevcut hastane kayıtlarından, davacının 12.03.2014 tarihinde özel hastanede bilek veya ayak düşmesi (kazanılmış), lomber omurga ve pelvis kırığı, ayak bileği ve ayak düzeyinde derin pereneal sinir yaralanması, femur boyun kırığı, asatabulum kırığı tanısı ile ameliyat edildiği, sağ kalçada ileride kireçlenme ihtimali olduğu ve kalçasına protez konulabileceğinin belirtildiği, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi ... Hastanesi yazısına göre ise, solda 3 adet kot fraktörü, sol kalça hareketlerinde hassasiyet krepitasyon, kalça abduksiyon ve iç rotasyonda solda paraneal aroz, sağ acetabulum iç fraktör, sol acetabulum içinde kanaldan kırılmış, sağ iskihum kırığı + pupis fraktörü + sol si ayrışma, büyük eklem çıkığı kapalı redüksiyon yapıldığı ve 18 ay sonra değerlendirme yapılması gerektiğinin belirtildiği, yine yargılama aşamasında duruşmaya gelen davacının iki eliyle tuttuğu metal cisimler vasıtasıyla yürüyebildiğinin gözlemlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak herhangi bir maluliyet raporu alınmadığı görülmekle, Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak maluliyet oranının belirlenmesi neticesinde bir değerlendirme yapılması ve buna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 04/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22379, Karar No: 2017/24598, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22379 E.  ,  2017/24598 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.