muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/95, Karar No: 2019/380, Tarih: 07.05.2019

Yukarıda ayrıntılı olarak yer verilen iddianame içeriğinden de açıkça anlaşılacağı üzere sanıkların mala zarar verme suçunu oluşturan eylemlerinin başka bir olaydan bağımsız olarak anlatılmadığı, iddianamede öncelikle maddi deliller ve ifade içeriklerine yer verildikten sonra kasten öldürme suçunun anlatım kısmına yer verildiği ve devamında 'Mevcut delil durumuna göre maktul ...'ın silahla öldürülmesinin ardından olay yerine yaklaşık 6-7 metre mesafede... plakalı Dacia Logan marka aracın içerisinde oturan şüpheli ...'ın silah sesini duyması üzerine olay yerine gelerek şüphelilerin birlikte hareket edip ...'a ait cesedi aracın bagaj kısmına koydukları ve olay yerinden yaklaşık olarak 6 km uzaklıktaki Morkaya köyü beton yoluna götürdükleri, maktul ... Demican'a ait cesedi uçurum olan yol kenarına bıraktıktan sonra aynı araç ile Uzundere ilçesine doğru gittikleri, yol üzerinde bulunan Pirinkayalar Geçidinde şüphelilerin, delilleri yok etmek maksadıyla yol kenarından aracı Tortum Çayına attıkları, böylece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde şüphelilerin üzerlerine atılı suçları işledikleri anlaşıldığından' şeklindeki açıklama ile sanıkların sevk maddeleri doğrultusunda cezalandırılmalarına karar verilmesinin talep edildiği anlaşılmıştır. Bu hâli ile aracın delilleri yok etmek maksadıyla yol kenarından Tortum Çayına atıldığı açıkça iddianamede belirtilmiştir. Bu anlatım ancak sanıklardan ... üzerine atılı suç delillerini gizleme suçunun anlatımı olabilir ki Mahkememizce bu eylemden dolayı da hüküm kurulmuştur. Bu anlatım dışında iddianamede mala zarar verme suçunun unsurlarının gösterilmesine ilişkin herhangi bir anlatım bulunmamaktadır. Dolayısı ile 'Şüphelilerin, delilleri yok etmek maksadıyla yol kenarından aracı Tortum Çayına attıkları' yönündeki anlatımda açıkça bu eylemin suç delillerini yok etmek maksadıyla yapıldığı belirtilmesine rağmen ve iddianamede mala zarar verme suçuna yönelik başka bir olayın anlatımından bağımsız ve ona dayalı olmadan hiçbir tereddüde yer vermeyecek şekilde, başkaca bir anlatıma da yer verilmeden toplanan delillere atıf yapılarak sanıkların üzerlerine atılı suçtan cezalandırılması yönündeki talep de gerek yukarıda ayrıntılı olarak yer verilen 5271 sayılı CMK’nın 170/4. maddesindeki 'İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır.' şeklindeki düzenlemeye ve gerekse CMK’nın 225. maddesindeki 'Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir.' şeklindeki düzenlemeye uygun olarak mala zarar verme suçundan dolayı açılmış bir dava bulunmadığından sanıklar hakkında mala zarar verme suçu nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına dair önceki kararımızın usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle bozmaya direnerek karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Direnmeye konu bu kararların da Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2014 tarihli ve 176596 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 364-1176 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 06.02.2019 tarih ve 5744-508 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü temyiz edilmeksizin; sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan verilen mahkûmiyet kararı sanığın temyiz isteminden vazgeçmesi suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına dair kararlarla sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan usulüne uygun olarak açılmış bir kamu davası bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Artvin Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2012 tarihli ve 104-30 sayılı iddianamesiyle, sanık ... hakkında kasten öldürme ve mala zarar verme suçlarından TCK'nın 81 ve 151/1. maddeleri uyarınca; sanık ... hakkında ise suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme ve mala zarar verme suçlarından TCK'nın 281/1 ve 151/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açıldığı,

Mala zarar verme suçuyla ilgili olarak iddianamede delillerin anlatıldığı bölümde, olay yerinde far kırıkları olduğundan bahsedildiği, iddianamenin sonunda ise “...Delillerin yok edilmesi maksadıyla, yol kenarından aracı Tortum Çayına attıkları, böylece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde şüphelilerin üzerine atılı suçları işledikleri” cümlesine yer verildiği, iddianame başlığında suç kısmına “Mala Zarar Verme” yazılarak sanıkların işledikleri iddia edilen suçun ne olduğunun belirtildiği, sevk maddeleri kısmına ise “TCK’nın 151/1” ibaresine yer verilerek sanıkların cezalandırılmaları istenilen sevk maddelerinin gösterildiği,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Ceza muhakemesi hukukumuzda mahkemelerce bir yargılama faaliyetinin yapılabilmesi ve hüküm kurulabilmesi için yargılamaya konu edilecek eylemle ilgili usulüne uygun olarak açılmış bir ceza davası bulunması gerekmektedir. 5271 sayılı CMK’nın 170. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ceza davası, dava açan belge niteliğindeki icra ceza mahkemesine verilen şikâyet dilekçesi, son soruşturmanın açılması kararı gibi istisnai hükümler dışında kural olarak Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenecek bir iddianame ile açılır.

Anılan maddenin 4. fıkrası;

“İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır” şeklinde düzenlenmiştir.

CMK’nın 225. maddesinde;

“(1) Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.

(2) Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu madde gereğince hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise, ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebilecektir.

Soruşturma aşamasında elde ettiği delillerden ulaştığı sonuca göre iddianameyi hazırlamakla görevli iddia makamı, düzenlenen iddianame ile CMK’nın 225/1. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasının sınırlarını belirlemektedir. Bu bakımdan iddianamede, yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiil/fiillerin nelerden ibaret olduğunun hiçbir tereddüde yer bırakmayacak biçimde açıklanması zorunludur. İddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna açıkça aykırılık oluşturacaktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun duraksamaya yer vermeyen kararlarına göre, bir olayın açıklanması sırasında bir başka olaydan söz edilmesi, o olay hakkında dava açıldığını göstermez. İddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan, bağımsız olarak açıklanması gerekir. Böylelikle sanık; iddianameden üzerine atılı suçun ne olduğunu hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde anlamalı, buna göre savunmasını yapabilmeli ve delillerini sunabilmelidir. Öğretide “davasız yargılama olmaz” ve “yargılamanın sınırlılığı” olarak ifade edilen bu ilke uyarınca hâkim, ancak hakkında dava açılmış bir fiil ve kişi ile ilgili yargılama yapabilecek ve önüne getirilen somut uyuşmazlığı hukuki çözüme kavuşturacaktır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Artvin Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22.03.2012 tarihli ve 104-30 sayılı iddianamenin başlığında, suç kısmına “Mala Zarar Verme” yazılarak sanıkların işledikleri iddia edilen suçun ne olduğunun açıkça belirtildiği, yine sevk maddeleri kısmında da “TCK’nın 151/1” ibaresine yer verilmek suretiyle sanıkların cezalandırılmaları istenilen Kanun maddesinin gösterildiği, olayın anlatıldığı bölümde ise olay yerinde far kırıkları olduğundan bahsedildikten sonra iddianamenin sonuç bölümde “...Delillerin yok edilmesi maksadıyla, yol kenarından aracı Tortum Çayına attıkları...” şeklindeki anlatım ile yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiilin nelerden ibaret olduğunun açıklandığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun duraksamaya yer vermeyen kararlarında, bir olayın açıklanması sırasında bir başka olaydan söz edilmesinin, o olay hakkında dava açıldığı anlamına gelmeyeceği belirtilmiş olmakla birlikte, söz konusu kararlara ilişkin iddianamelerde suçun adının ve sevk maddesinin yazılı olmadığı, sadece bir olay açıklanırken başka bir olaydan bahsedildiği, uyuşmazlık konusu iddianamede ise, suçun adı ile sanıkların cezalandırılmaları istenilen sevk maddelerinin açıkça yazılı olduğu, öte yandan mala zarar verme suçunun genel kast ile işlenebilen bir suç olduğu da gözetildiğinde delillerin yok edilmesi maksadıyla yapılmış olsa dahi bir aracın uçurumdan aşağı atılmasının doğal olarak o aracın zarar görmesine neden olacağı anlaşıldığından, her iki sanık hakkında mala zarar verme suçundan usulünce açılmış bir kamu davası bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnmeye konu karar verilmesine yer olmadığına dair kararlarının, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan usulüne uygun olarak açılmış bir kamu davası bulunduğu ve bu konuda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu üyesi; "Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan usulüne uygun olarak açılmış bir kamu davası bulunmadığı" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2014 tarihli ve 13-12 sayılı direnmeye konu karar verilmesine yer olmadığına dair kararlarının, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan usulüne uygun olarak açılmış bir kamu davası bulunduğu ve bu konuda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 07.05.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6267, Karar No: 2012/5453, Tarih: 05.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6267 E.  ,  2012/5453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 131 ada 1 parsel sayılı 1891,68 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek hali arazi niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 131 ada 1 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 15.12.2011 tarihli rapor ve eki haritasında (A) harfi ile gösterilen 414,17 m2 yüzölçümündeki bölümün davacı ... adına, (B) harfi ile gösterilen 1477,51 m2 yüzölçümündeki bölümün ise tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 131 ada 1 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 15.12.2011 günlü rapor ve eki haritada (A) harfi ile işaretli 414,17 m² yüzölçümündeki bölümü üzerinde tespit tarihinde zilyet davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Dava ve temyize konu taşınmaz bölümünün bir sınırında dere bir sınırında Tortum Çayı bulunmasına rağmen mahkemece yapılan keşif sırasında jeolog bilirkişi bulundurularak dava konusu taşınmazın aktif dere yatağında kalıp kalmadığı belirlenmeksizin hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmaza sınır olan dere ve yoldan sonra gelen 114 ada 8, 7, 6 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar ile 129 ada 1, 10 ve 79 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanak kayıtları getirtilerek taşınmaz başında yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman fen, ziraat ve jeolog bilirkişileri ile tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı, özellikle taşınmazın sınırında bulunan Tortum Çayının etkisi altında olup olmadığı üzerinde durulmalı, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, dava konusu parsele ilişkin kayıt ve begelerde nizalı taşınmaz yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği üzerinde durulmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Hazine’nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3673, Karar No: 2017/7352, Tarih: 18.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3673 E.  ,  2017/7352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03/12/2015 tarih ve 2014/666-2015/897 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03/12/2015 tarih ve 2014/666-2015/897 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalının müvekkili şirketteki hissesinin %16'sını devretmek istediğini, bu amaçla müvekkili ... ile 26.05.2008 tarihli protokolün imzalandığını, bu protokolde müvekkili ... aynı zamanda kızı ...'in vekili olarak yer almış ise de protokolün 3.C maddesine göre davalıya ait hisselerin ...'in şahsına devrinin kararlaştırıldığını, anılan protokole göre davalıya 26.05.2008 tarihinde 500.000,00 USD peşin ödeme yapılması, 26.05.2009 ve 26.05.2010 vadeli her biri 250.000,00 USD'lik iki adet senet karşılığında davalı ...'nin... A.Ş'deki % 16 hissesini ...'e devretmeyi, sözleşme eki listedeki makine ve araçları müvekkili... A.Ş'ye vermeyi taahhüt ettiğini, 28.05.2008 tarihinde 500.000,00 USD'nin peşin olarak ödendiğini, yine tanzim tarihi bulunmayan 30.05.2009 ve 30.06.2010 vadeli iki adet 250.000,00 USD'lik bononun davalıya teslim edildiğini, sonra müvekkili şirket yöneticisi ... tarafından düzenlenen tutanak ile bonoların tanzim tarihlerinin 30.05.2008 olduğunun kabul edildiğini, ayrıca devir bedeline karşılık ... Ltd. Şti. tarafından keşide edilip müvekkili... A.Ş. tarafından ciro edilen toplam 100.000,00 USD bedelli dört ayrı bononun davalıya teslim edildiğini, davalının edimlerinden sadece hisse devrini gerçekleştirdiğini, emtia devrini bugüne kadar yerine getirmediğini, karşılıklı ihtarların sonuçsuz kaldığını, devrin yapılmadığını, davalının bu makine ve araçları devir borcu olduğunu kabul ettiğini, ancak bu güne kadar ne yetki verdiği finans müdürü...'ın, ne de kendisinin devri gerçekleştiremediğini, davalının bu makine ve ekipmanları devrinin mümkün olmayıp bu malların ortağı olduğu... Ltd. Şti'ne ait olduğunu, bunların da leasing ile alındığını, üzerlerine haciz konulduğunu, davalının teslim borcunu yerine getirmediği gibi icra takibi başlattığını, ifa imkansızlığı olduğunu, yerine getirilmeyen bölüm bakımından devir bedelinden tenzili zorunluluğu doğduğunu, yapılan araştırmaya göre devir tarihindeki emtia piyasa fiyatlarının 500.000,00 USD olduğunu, bu durumda verilen iki adet bono ve 4 adet müşteri bonosunun ifa imkansızlığı ve edimin yerine getirilmemesi nedeni ile bedelsiz kaldığını ileri sürerek, icra takibine konulan toplam 500.000 USD bedelli bonolar ile teminat olarak verilen toplam 100.000 USD tutarlı bonolar bakımından davacıların davalı ...'e borçlu olmadıklarının tespitine, icra takiplerinin iptaline, teminat olarak verilen bonoların iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, yanlar arasında bir hisse devir protokolü yapıldığını, malzemelerin devir borcunun yerine getirilmediği iddiasının doğru olmadığını, protokole müvekkilinin tek başına imza atmadığını, protokolde bahsi geçen araç ve makinelerin sahibi olan ve adı geçen... Ltd. Şti'nde davalı müvekkilinin diğer ortağı ... (aynı zamanda... A.Ş'nin de o zamanki tek imza yetkilisi) ile birlikte imzaladığını, dava dışı ... tarafından da rahatlıkla ve kesinlikle devredilebilecekken bu davanın açıldığını, müvekkiline bildirim yapılmadığını, bunun yanında dava dışı ...'in bazı malzemeleri de kendi imzası ile üçüncü şahıslara sattığını, geriye kalan malzemelerin devredilmemesindeki sorumluluğun ... ve kötüniyetli davacı ...'de olduğunu, malzemelerin sözleşme tarihinden itibaren davacı... A.Ş'nin emrine bırakıldığını, halen davacı tarafından kullanıldığını, 4 adet senedin de ...'e olan nakit borç karşılığında verildiğini,... A.Ş. yetkililerinin malzemeleri üçüncü şahıslara borçları sebebi ile haciz korkusu ile almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 28.05.2008 tarihli Hisse Devir Protokolü eki araç ve malzemeler listesindeki menkul malların değerinin 398.500,00 TL olduğu, dava tarihi itibari ile 398.500,00 TL'nin karşılığının 282.203,81 USD olduğu, davaya konu ... 8.İcra Müdürlüğü’nün 2009/16620 E. sayılı takip dosyası dayanağı 30.05.2008 tanzim ve 30.05.2009 vade tarihli 250.000,00 USD bedelli bonodan dolayı açılan davanın reddine, ... 27. İcra Müdürlüğünün 2010/9379 E. sayılı takip dosyası dayanağı 30.05.2009 tanzim ve 30.05.2010 vade tarihli 250.000,00 USD bedelli bonoya yönelik talebin kısmen kabul kısmen reddine, davacıların bononun 217.796,19 USD'lik kısmından dolayı borçsuzluklarının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 2010/699 E., 2012/332 karar sayılı ilamın hüküm fıkrasının diğer kısımları kesinleşmekle, kesinleşen kısımlar ile ilgili yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece uyulan bozma ilamında da belirtildiği üzere davacılar ile davalı arasında davalının davacı anonim şirkette bulunan hisselerinin davacı ...'e, listelenen makine ve ekipmanların da davacı şirkete devrine ilişkin protokol düzenlendiği, anılan protokol uyarınca davalıya 500.000 USD ödendiği, bakiye devir bedeli için kendisine bonolar verildiği, davalının şirket hisselerini davacı ...'e devir ettiği, ancak öncesinde ve dava tarihi itibariyle taahhüt ettiği makine ve ekipmanları davacı şirkete devir etmediği, kararlaştırılan devir bedelinin ne kadarının şirket hissesi ne kadarının ise makine ve ekipman karşılığı olduğunun belirlenmediği; bu durumda mahkemece, sözleşmenin düzenleme tarihi itibariyle makine ve ekipmanların değeri belirlenmiş ise de, belirlenen bu değerin aynı günkü kurdan USD karşılığı bulunmak suretiyle 2 adet senedin toplam değeri olan 500.000 USD’den bu suretle ayrıştırılması gerekirken, sözleşme tarihi itibariyle bulunan makine ve ekipmanların değerinin dava tarihindeki kurdan dövize çevrilmesi ve bu değer esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmeyip, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, aşağıda yazılı bakiye 15.756,54 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.