muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/9752, Karar No: 2007/11126, Tarih: 21.11.2007

Dosya içeriğinden ve toplanan delillere göre; davacılar S..ve S.. muris tarafından vekil aracılığı ile davalı İ... satılan otomobil ile ilgili tasarrufun iptalini, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir. Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan bu dava, Asliye Hukuk Mahkemesinde aynı amaca yönelik olarak açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı iptal tescil davası ile irtibatlı görülerek Asliye Hukuk Mahkemesinde birleştirilmiştir.

Toplanan deliller ve dinlenen tanık beyanlarına göre, dava konusu 2 nolu bağımsız bölümün resmi akitte gösterilen satış değeri ile bu tarih itibariyle gerçek satış değeri arasında aşırı oransızlık bulunduğu, murisin minnet duygusu ile yeğeni olan davalı M...ı t..ettiği, tüm olgular değerlendirildiğinde murisin muvazaalı olarak taşınmazı temlik ettiği sonucuna varıldığından davacı S...yönünden davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalıların temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Mahkemece, birleşen davada menkul eşya (otomobil) hükmündeki temliki işlemin 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamına girmediğinden anılan içtihadın olayda uygulama yeri bulunmadığı için tasarruf işleminin iptali yönündeki isteğin reddine karar verilmiş olması kural olarak doğrudur. Ne varki, davada iptal isteğinin yanında tenkis isteği de vardır. Koşulların oluşması halinde olayda tenkis hükümlerinin uygulanacağı kuşkusuzdur. Ancak, mahkemece bu yönde bir araştırma yapılmış değildir. Buna göre davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.

Ayrıca davacı S...davasında, murisin dava konusu 2 nolu bağımsız bölümü vekil aracılığı ile muvazaalı olarak davalı M...’a intikalini sağladığını ileri sürerek tüm mirasçılar adına tescil istemiştir. Mahkemece getirtilen kayıt örneklerinden davacının dışında S...ın da mirasçı olduğu tespit edilerek adı geçeninde davaya iştiraki sağlandığı vekaletnamenin dosyaya ibraz edilmiş olduğu görülmektedir.

Ancak, tüm mirasçılar adına tescil istendiği ve davada iştirakin de (taraf teşkili) sağlandığı halde bu husus gözardı edilerek mirasçı S...yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, birleşen davada tenkis isteği yönünden bir araştırma yapılması, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi, asıl davada ise 2 nolu parselle ilgili olarak mirasçı S...ın payı yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1615, Karar No: 2020/2816, Tarih: 29.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2020/1615 E.  ,  2020/2816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A) Davacı İstemi;

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının, davalıya ait iş yerinde sıvacı ustası olarak çalıştığı sırada 04/10/2011 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda çalışma gücünü kaybettiğini iddia ederek maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabı;

Davalı ... Taahhüt Turizm Sanayi Ve Dış Ticaret A.Ş.vekili dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkette çalışmadığını, kendilerine husumet tevcih edilemeyeceğini, davacı ile davalı arasında taşeron ... şirketi ile görülmekte olan davanın bekletici sorun yapılması gerektiğini, davalı ile aralarında yapılan taşeronluk sözleşmesinden dolayı, taşeron firma çalışanlarının hizmet akitlerinden kaynaklanan her türlü ihtilafın muhatabının diğer davalı olduğunu, diğer davalının her türlü iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almış olmasına karşın, önlemlere uymayan davacının olayda kusurlu olduğunu savunarak haksız açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı ... Müteahhitlik Ltd. Şti'nin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararı :

İlk derece mahkemesince davanın kabulü ile 110.948,15 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 04/10/2011'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

D) İstinaf Başvurusu

Davalı ... Taahhüt Turizm Sanayi Ve Dış Ticaret A.Ş. vekilinin 10/05/2017 tarihinde süre tutum dilekçesini sunduğu, gerekçeli kararın davalı vekiline 16/05/2017 tarihinde tebliğ edildiği, iş bu davalı vekilinin 02/06/2017 tarihinde gerekçeli istinaf dilekçesini sunduğu görülmüştür.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Bölge Adliye Mahkemesince, Dairemizce verilen bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde “süresi geçtikten sonra gelen gerekçeli bir dilekçeyi kabul etmenin iki tarafı olan bir davada karşı tarafın hakkını ihlal etmek sonucunu doğuracağı şüphesizdir. Bu durumda davalı ... Taahhüt Turizm Sanayi ve Dış Ticaret A.Ş. vekilinin kararın tebliğinden itibaren 8 günlük yasal süre geçtikten sonra sunulan 02/06/2017 tarihli gerekçeli istinaf dilekçesindeki gerekçelere itibar edilmeksizin, kamu düzeni ile sınırlı şekilde inceleme yapılmak suretiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmak” suretiyle 110.948,15 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 04/10/2011'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müteveffa davacının dosyaya sureti ibraz edilen ... 6. Noterliğinin 28/05/2019 tarih, 7005 yevmiye numaralı veraset ilamındaki payları oranında davacının mirasçılarına ödenmesine karar verilmiştir.

F) Taraf Vekillerinin Temyiz Nedenleri;Davalı ... Şirketi vekili temyiz dilekçesinde özetle: uyulan bozma kararı doğrultusunda gerekçeli istinaf dilekçesinin değerlendirilmesi gerektiğini, davacının müvekkili şirket çalışanı olmadığını, asıl - alt işverenlik ilişkisi olmadığını, müvekkiline kusur verilmesinin hatalı olduğunu, SGK raporunda davacıya %40 kusur verilmişken mahkemece alınan raporda %25 verilmesinin hatalı olduğunu, hesapta %5 artırım ve iskontolama yapılması gerektiğini, kusur oranına göre müvekkili yönünden ayrı hüküm kurulması gerektiğini, beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dava, sigortalının iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle sigortalının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dava, sigortalının iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle sigortalının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19/10/2017 tarihli bir önceki kararın Dairemizin 04/02/2019 tarih 2017/1918 – 1384 Esas ve Karar sayılı kararıyla davacının mirasçılarının ve davalı ... Müteahhitlik Ltd.Şti’nin tasfiye memurunun yerel mahkemenin gerekçeli kararından haberdar olmalarını sağlamak üzere, davacı mirasçılarına ve Davalı ... Müteahhitlik Ltd.Şti’nin tasfiye memuruna yerel mahkeme gerekçeli kararın tebliğini sağlamak, iş bu tarafların istinaf taleplerinin vaki olması halinde istinaf taleplerini değerlendirmek, aynı zamanda Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunu incelediği 19/10/2017 tarihi itibariyle dosya kapsamına girmiş ve kararın tebliği tarihinden itibaren de makul bir süre içerisinde sunulmuş bulunan, davalı ...istinaf isteminin gerekçelerini içeren dilekçesi incelenmek suretiyle, iş bu davalının istinaf talebi yönünden işin esasına geçilmek suretiyle bir karar verilmesi yönünden bozularak mahallline iade edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 15/10/2019 tarihli celsede bozma ilamına uyulmuş ise de; davalı ... Taahhüt Turizm Sanayi Ve Dış Ticaret A.Ş. tarafından verilen 02/06/2017 tarihli istinaf başvurusunun gerekçelerini içeren dilekçenin incelenemeyeceği belirtilerek kamu düzeni yönünden istinaf incelemesi yapılmak suretiyle karar verildiği anlaşılmıştır.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06/03/2002 gün ve 1/119-135 sayılı kararında da belirtildiği üzere; bozma kararına uyulması ile Mahkemenin bozma kararı doğrultusunda işlem yapma yükümlüğü doğar. Bu ilke Usul Kanunun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan Mahkemenin, bozma gereğince değerlendirme yaparak yeni hükmünü tesis etme zorunluluğu vardıru açıklamalar doğrultusunda Bölge Adliye Mahkemesince uyulan Dairemizin 04/02/2019 tarih 2017/1918 – 1384 Esas ve Karar sayılı kararında işaret olunduğu üzere davalı ... Taahhüt Turizm Sanayi Ve Dış Ticaret A.Ş. tarafından verilen 02/06/2017 tarihli istinaf başvurusunun gerekçelerini içeren dilekçenin incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın, karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, Davalı ... Taahhüt Turizm Sanayi Ve Dış Ticaret A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesi hükmü bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davalı ...'ya iadesine 29/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/260, Karar No: 2011/43, Tarih: 12.04.2011

**Ceza Genel Kurulu         2010/9-260 E.  ,  2011/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2008/141634

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Taksirle ölüme neden olma suçundan sanıklar A. Ç. ve M. Ç.’ın yapılan yargılamaları sonunda sanık A.Ç.’ın beraatına, M. Ç.’ın ise 5237 sayılı TCY’nın 85/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08.11.2007 gün ve 416-247 sayılı hükmün, sanık A.Ç. aleyhine katılan A. vekili ile sanık M.Ç. müdafiinin temyizleri üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 12.10.2010 gün ve 17797-10409 sayı ile;

“Suç tarihinin gerekçeli karar başlığına ‘19.06.2005’ yerine ‘07.07.2005’ olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık M.Ç. müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat ve mahkûmiyete ilişkin hükümlerin onanmasına” oyçokluğu ile karar verilmiş, Daire Üyesi A.D.; sanık A.nin mahkûmiyetine diğer sanık M.’in ise beraatine karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise 16.12.2010 gün ve 141634 sayı ile;

“Olay sonrası, olay yerinde bulunan A.Ç.’dan başka kimse bulunmadığından onun beyanı doğrultusunda düzenlenen olay tespit tutanağında ..... plakalı motosikleti M. Ç.’ın kullandığı belirtilmiştir.

Olay sonrası yaralılar hastaneye kaldırıldığından kimsenin ifadesi alınamamıştır.

Mağdur sanık A. Ç. kolluk, C. Savcılığı ve Ağır Ceza Mahkemesindeki beyanlarında motosikleti M. Ç.’ın kullandığını, kendisinin arkada oturduğunu ifade etmiştir.

Olayın mağdur sanığı Irmak Işık ertesi günü 20.06.2005 tarihinde kollukta alınan beyanında; ‘İstasyon Caddesinden istasyona seyir halinde idim. Motosikleti ben kulanıyordum. Amcamın oğlu A. I. ise arkamda idi. .....Yapı Kooperatifinin önüne geldiğimde ise arkamda sesli bir şekilde gelen motosikleti fark etmem üzerine arkama dönüp baktım. Bu esnada arkamdan gelen motosiklet benim kullanmış olduğum motosikletin arka yan tarafına vurdu. Ben ve A. I. yan düştük. Bize çarpan motosikletin üzerinde iki şahıs vardı. İkisi de yere düştü. Benim gördüğüm kadarı ile motosikleti şahsen tanıdığım soy ismini bilmediğim A. isimli şahıs kullanıyordu. Arkasında ise M.Ç. vardı. A. ayakta idi. M.Ç. ise yerde yatar vaziyette idi. Kaza yerinden bir araç geçiyordu. A. I.’ı ve M. Ç.’ı araca bindirip hep birlikte hastaneye gittik. Motosikleti A. isimli şahıs kullanıyordu. A.den davacı olduğunu’ söylemiş, C.Savcılığı ve Ağır Ceza Mahkemesinde alınan ve değişmeyen beyanlarında da kendilerine çarpan motosikleti A. Ç.’ın kullandığını söylemiştir.

Maruz kaldığı yaralanma nedeniyle ifadesine başvurulamayan mağdur sanık M. Ç. gördüğü tedavi sonrası iyileşerek 04.07.2005 tarihinde kollukta alınan beyanında; ‘… Arkadaşım A.Ç. ile ikametimde buluştuk. Birlikte gezmek için motosiklete bindik. Motosikleti A.Ç. kullanıyordu. Bende arkasında idim. İstasyon Caddesi üzerinden istasyona doğru gidiyorduk. Ben motosikletin arkasında cep telefonum ile oynuyordum. Kaza anını hatırlamıyorum. Motosikleti A. Ç.kullanıyordu’ şeklinde beyanda bulunmuş, Aynı tarihte C. Savcılığında ifadesini tekrarla, motosikleti A. Ç.’ın kullandığına S. K.’nın tanık olduğunu söylemiş, mahkemedeki sorgusunda da benzer şekilde beyanda bulunmuştur.

M.Ç.’ın beyanı üzerine tanık S. K.olaydan onbeş gün sonra 04.07.2005 tarihinde kollukta; ‘Toros marka aracım ile İstasyon Caddesi üzerinde seyir halinde idim. Şahsen tanıdığım I. I.’ın kulanmış olduğu kırmızı renkli motosiklet ile İstasyon Caddesinde karşılaştık. Arkasında A. I.oturuyordu. Kırmızı renkli motosikletin arkasından ise bir mavi renkli motosiklet aynı istikamete gidiyordu. Bu motosikleti ise şahsen tanıdığım ve ismini karakolda öğrendiğim A.Ç.isimli şahıs kullanıyordu. Arkasında ise eczaneden tanıdığım M.Ç.bulunuyordu’ şeklinde beyanda bulunmuş, C. Savcılığı ve Ağır Ceza Mahkemesinde de istikrarlı şekilde beyanını tekrar etmiştir.

Olay tespit tutanağını düzenleyen zabıt mümzileri M.Ü.ve C.Ş., olay yerinde A. Ç.’dan başka kimse bulunmadığını, tutanağı da onun beyanına göre düzenlediklerini ifade etmişlerdir.

Sanık A. Ç.’ın C. Savcılığında alınan ifadesinde olayı gördüklerini söylediği tanıklar T. G.ve E.A., C. Savcısı tarafından alınan beyanlarında, sanık A.’nin beyanının aksine, olayı ve motosikleti kimin kullandığını bilmediklerini söylemişlerdir.

Bunun üzerine olaydan üç ay on beş gün sonra sanık A. Ç.müdafii tarafından, o tarihe kadar olayla ilgili olarak hiçbir yerde adı geçmeyen ve sanık A. Ç.’ın kom¬şusu olan A. K. görgü tanığı olarak bildirilmiş ve adı geçen tanık 06.10.2005 tarihinde Cumhuriyet savcısına verdiği ifadesinde; ‘ saat 23.00 sularında istasyona doğru gidiyordum arkamdan motosikletle hızlı bir şekilde komşum A. Ç.ın ve arkadaşının geçtiğini gör¬düm. A. Ç.’ın arkada olduğunu gördüm, diğer arkadaşı olan ve isminin şu an M. Ç. olduğunu öğrendiğim şahıs motosikleti kullanmakta idi’ şeklinde beyanda bulunmuş.

Asliye Ceza Mahkemesinde ‘A. Ç.’ı komşum olması sebebiyle tanırım, diğer sanıkları hiç görmedim, istasyon tarafına bir motor geçti, rengi mavi idi, komşum olması sebebiyle A.’yi tanıyorum, motoru A. kullanmıyor, motorun arkasında bulunuyordu, onlar yanımdan geçtikten sonra yandan bir motor çıktı ve onların motoruna yandan çarptı… motorun önünde olduğu için duruşmada bulunan M. Ç.ın motoru kullanan kişi olduğunu tahmin ettim, olay anında gece karanlıktı’ şeklinde ifade vermiştir.

Asliye Ceza Mahkemesinde ‘A. Ç.’ı komşum olması sebebiyle tanırım, diğer sanıkları hiç görmedim, istasyon tarafına bir motor geçti, rengi mavi idi, komşum olması sebebiyle A.’yi tanıyorum, motoru A. kullanmıyor, motorun arkasında bulunuyordu, onlar yanımdan geçtikten sonra yandan bir motor çıktı ve onların motoruna yandan çarptı… motorun önünde olduğu için duruşmada bulunan M. Ç.ın motoru kullanan kişi olduğunu tahmin ettim, olay anında gece karanlıktı’ şeklinde ifade vermiştir.

Olay nedeniyle, M.Ç. ‘mandibula kırığı ve nazal kırık’ oluşacak şekilde, A. Ç. ise, ‘sağ ön kol ve el ile sol elde multipl abrazyon’ basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralanmışlardır.

Olay yerinde sanıklar ile olayın görgü tanığı S.K. hazır edilmeden ve tatbiki ve temsili olarak olay canlandırılmadan yapılan keşif sonucu, trafik bilirkişisi polis memuru M. Ö.tamamen tahmine dayalı raporunda ‘her ne kadar sokak aydınlatması olsa da karşıdan gelen aracın farının da görüşü engellediği düşünüldüğünde, S.K.’nın kendi aracının içinden karşı istikametten gelen motosiklet sürücüsünün tespit edilemeyeceği kanaatine varıldığını ifade etmiştir.

Doktor bilirkişi İ. D.’da dosya üzerinde yaptığı inceleme sonucu hazırladığı raporunda, motosikleti kullananın muhtemelen M.Ç. olacağını bildirmiştir.

Burada bir değerlendirme yapmak gerekirse; olayın oluşuna ilişkin önemli delillerden birincisi, olayın mağdur sanığı konumunda bulunan Irmak Işık’ın aşamalarda değişmeyen beyanıdır ki, bu beyanda motosikleti A. Ç.’ın kullandığı ifade edilmektedir.

İkinci önemli delil mağdur sanıkların olay nedeniyle maruz kaldıkları yaralanmalardır. M. Ç.’ın olay nedeniyle alt çenesi ve burnu kırılmıştır. Motosiklet üzerinde bu tip yaralanmalar genellikle arkada oturan kişinin çarpma anında önde oturan sürücüye arkadan çarpması sonucu meydana gelmektedir. Doktor bilirkişinin belirttiği şekilde sanıkların çarptığı mobiletin arka tarafında oturan müteveffaya çarpması uzak bir ihtimaldir. Çünkü bu tip çarpmalarda önce motosikletin ön tekeri mobilete çarpacak ve mobileti ileri fırlatacaktır. Motosiklet sürücüsü ile mobilette bulunan yolcu çarpışsalar dahi bu çarpışma motosiklet sürücüsünün alt çene kısmından değil, başın üst kısmıyla çarpması şeklinde olması gerekir. Diğer mağdur sanık A. Ç.ın kollarında oluşan abrazyonlarda, motosiklet kazalarında motosikletin devrilmesi sonucu sürücülerin kol ve bacaklarında sürtünmeye bağlı oluşan yaralanmaların tipik örneğini oluşturmaktadır.

Üçüncü önemli delil ise, M. Ç. ve I. I.’ın beyanlarını doğrulayan tanık S. K.’nın, motosiklet sürücüsünün A. Ç. olduğunu belirten ve aşamalarda değişmeyen beyanıdır.

Üçüncü önemli delil ise, M. Ç. ve I. I.’ın beyanlarını doğrulayan tanık S. K.’nın, motosiklet sürücüsünün A. Ç. olduğunu belirten ve aşamalarda değişmeyen beyanıdır.

Bu üç önemli delil haricindeki deliller, sanık A. Ç. müdafii tarafından bildirilen tanıklar olup, olaydan çok sonra kendilerini haklı çıkartmak için bildirilmişlerdir. Ki bu tanıklardan T.G.ve E.A.sanık A.’nin doğru söylemediğini ifade etmişlerdir. Tanık A.K. da sanık A.nin komşusu olup, olayın üzerinden üç buçuk ay geçtikten sonra, A.’nin müdafiinin bildirmesi üzerine olay hakkında sanık A. lehine beyanda bulunmuştur. Bu beyanın da hükme esas alınması mümkün değildir.

Mahkeme gerekçesinde, ‘şüphe sanık lehine yorumlanır’ ilkesinden söz ederek hüküm kurmuştur. Ancak bu ilkenin dosyadaki iki sanık açısından da eşit şekilde yorumlanması gerektiği gözardı edilmiştir. Sanık A.için var olan şüphe, sanık M.için de fazlasıyla mevcuttur. O halde şüphenin fazla olduğu M.’in bu ilkeden yararlanması daha adil olacaktır.

Delillerin değerlendirilmesi sonucunda, olay sırasında motosikleti A. Ç.’ın kullandığı anlaşılmakla, Sanık A. Ç.’ın mahkumiyetine, Sanık M. Ç.’ın beraatine karar verilmesi gerekirken, A.Ç.ın beraatine, Sanık M. Ç.’ın mahkumiyetine karar verilmesi yasaya aykırıdır” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Taksirle ölüme neden olma suçundan yerel mahkemece sanıklar A. Ç.’ın beraatına, M. Ç.’ın ise mahkûmiyetine karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay C. Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suç tarihinde ölenin bulunduğu motosiklete çarpan sanıkların bulunduğu.....plakalı motosikleti hangi sanığın kullanmakta olduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Olaydan hemen sonra düzenlenen trafik kazası tespit tutanağında; “....... plakalı motosiklet sürücüsü I. I. 70. Sokak üzerinde tren garı istikametinden gelip ilçe merkezi istikametine seyrederken kaza yeri krokisinde gösterilen yere geldiğinde ters istikamete dönüş yaptığı esnada karşı istikamette seyretmekte olan..... plaka sayılı motosiklet sürücüsü M. Ç. ile krokide gösterilen yerde çarpıştıkları ve sanıkların bulunduğu motora ait 36 metre fren izi olduğu ” tespitine yer verildiği,

A. I.’ın kesin ölüm sebebinin; kafa içi değişimler ve kafa içi kanama olduğu,

Hakkındaki hüküm kesinleşen ve olay sırasında ölenin bulunduğu motosikleti kullanmakta olan sanık I. I.’ın olay sırasında alkolsüz olduğu, herhangi bir yaralanmasının bulunmadığı,

Sanık M.Ç.’ın baş kısmındaki mandibula kırığı ve nazal kırık şeklinde oluşan kırıklarının yaşam fonksiyonlarını orta 2. derecede etkileyeceği, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede yaralandığı,

A. I.’ın kesin ölüm sebebinin; kafa içi değişimler ve kafa içi kanama olduğu,

Hakkındaki hüküm kesinleşen ve olay sırasında ölenin bulunduğu motosikleti kullanmakta olan sanık I. I.’ın olay sırasında alkolsüz olduğu, herhangi bir yaralanmasının bulunmadığı,

Sanık M.Ç.’ın baş kısmındaki mandibula kırığı ve nazal kırık şeklinde oluşan kırıklarının yaşam fonksiyonlarını orta 2. derecede etkileyeceği, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede yaralandığı,

Sanık A. Ç.’ın ise sağ ön kol, sağ el ve sol eldeki yaralarının basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek nitelikte olduğu,

Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesinin 01.08.2005 ve 24.04.2007 günlü raporlarına göre; sanıklardan hangisinin kullandığı tespit edilememekle birlikte motosikleti kullanan kişi ve diğer sanık I. I. ile ölenin olayda kusurlu olduğu, sanıkların bulunduğu motosikleti olay anında kimin kullandığının teknik olarak tespit edilemediği,

17.11.2006 tarihinde yapılan keşif sonucunda trafik polisi olan bilirkişi tarafından düzenlenen rapora göre; olayda sanıkların (sürücünün tespit edilemediği belirtilerek) bulunduğu motosiklet sürücüsünün 8/8 oranında tam kusurlu olduğu,

Aynı keşif sonucunda tıp doktoru bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; fren yapan kişinin motosiklet sürücüsü olduğundan ve sürücünün ayrılma işlemini motosiklet durana kadar kaybetmeyeceğinden sürücünün M.Ç.olma olasılığının yüksek olduğu, aynı zamanda diğer motosikletin arka tekerleğinin çarpması ile yine muhtemelen karşı motordan kazaya karışıp ölen şahıs ile çarpışıp kafasında kask da olmadığı için oluşan kafa travması, mandibula kırığı ve dişlerinin kırılması gibi verilerin M. Ç.’ın motosikletin sürücüsü olma olasılığını arttırdığı, yine bu tür kazalarda arkada oturan şahsın tutunacak bir yeri olmadığı için aracın kaza anında savrulma ile bu kişiyi fırlatacağından kazadan sonra motosikletin yanında yaralı olarak bulunmayan kişi olan A.Ç.ın arkada oturan kişi olabileceği şeklinde bilimsel olmayan tahmine dayalı değerlendirmelerde bulunulduğu,

İTÜ öğretim görevlisi üç bilirkişiden alınan 27.08.2007 tarihli rapora göre, sanıklardan M. Ç.(veya A. Ç.’ın) birinci derecede 6/8 oranında, sanık I. I.'ın ikinci derecede 2/8 oranında kusurlu olduğu, her iki sanığın kazada aldıkları yaralanma tariflerinden motosikleti hangisinin kullandığının tespitinin olanaklı olmadığının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.