muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8282, Karar No: 2011/3673, Tarih: 20.06.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8282 E.  ,  2011/3673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AĞIR CEZA MAHKEMESİ

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...’in beraatine dair ... 3.İcra Ceza Mahkemesinin 07.05.2010 tarih ve 2010/174 esas, 2010/225 karar sayılı kararına karşı, yapılan itirazın reddine ilişkin ... 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2010 tarih, 2010/530 değişik ... sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine ... Bakanlığından verilen 07.10.2010 gün ve 61744 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 01.11.2010 gün ve K.Y.B.2010/270454 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi,

Tebliğnamede, ... 1.İcra Müdürlüğünün 2009/11905 sayılı takip dosyasında, takip kesinleşmeden alacaklı vekili ve borçlunun 7/10/2009 tarihinde icra müdür yardımcısı huzurunda yaptıkları taahhüt sırasında takipten haberdar olduklarından söz ettikleri ve İİK'nun 20.maddesine göre süresinde yapılacak itirazlardan feragat edildiği yolunda açıklamada bulundukları ve bu sebeple takip kesinleşmeden yapılan tahhüdün hukuken geçerli olduğu gözetilerek itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsiz olduğundan anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, borçlu sanık hakkında ... 1.İcra Müdürlüğünün 2009/11905 sayılı dosyasında yürütülen takip sırasında, 7/10/2009 tarihinde icra müdür yardımcısı huzurunda düzenlenen taahhütnamede; borçlunun “ödeme emrini tebellüğ ettiğini, borca ve ödeme emrine itirazdan feragat ettiğini, fer’ileriyle birlikte hesap özetini ve dosya borcunu kabul ettiğini” beyan etmesi ve alacaklı vekilinin de kabulde bulunması karşısında, bu beyanının İİK’nun 20. maddesi uyarınca süresinde yapılacak itirazlardan feragat anlamına geldiğinin kabul edilmesinin gerekmesi karşısında borçlunun 7/10/2009 tarihli ödeme taahhüdü usul ve yasaya uygun olduğundan, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğname yerinde görülmekle ... 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2010 tarih, 2010/530 değişik ... sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, tekriri muhakeme yasağı nedeniyle bozma ilamı doğrultusunda yeniden yargılama yapılmasının gerekmediğine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9792, Karar No: 2020/1027, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9792 E.  ,  2020/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10517, Karar No: 2017/17212, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10517 E.  ,  2017/17212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16704, Karar No: 2025/3892, Tarih: 03.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/16704 E.  ,  2025/3892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1774 E., 2023/2220 K.

SUÇLAR : Hakaret, Halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; her müşteki için ayrı ayrı hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, karikatürlerin başkaları tarafından çizilmiş paylaşımlar olduğuna, adil yargılama yapılmadığına, siyasi eleştiri niteliğinde olduğuna, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın bozularak sanığın beraatine karar verilmesi talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın 29.12.2013, 13.12.2013, 12.12.2013, 01.01.2014, 21.02.2014, 11.02.2016, 12.01.2016, 19.05.2016 ve 06.04.2019 tarihlerinde facebookta yaptığı paylaşımların tüm içerikleri gözetildiğinde muhatapların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, bu eylemler yönünden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Sanığın 18.12.2013 ve 14.08.2015 tarihlerinde mağdurlar ... ve ...'na yönelik paylaşımlarında hakaret suçunun unsurlarının oluştuğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması,

3. Kabule göre de;

a) 11.02.2016 tarihinde ...’ın Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı olduğunun anlaşılması karşısında; oluşa göre, sanığın bu tarihli eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 299. maddesinde düzenlenen Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kovuşturma yapılabilmesinin 299/3. madde ve fıkrasına göre Adalet Bakanının iznine tabi olduğu halde, dava şartı olan izin koşulunun yerine getirilmeden kamu davası açılması ve yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanığın, birden fazla mağdura yönelik, birden fazla ve farklı zamanlarda eylemlerini gerçekleştirmesi durumunda, sanığın bu eylemleri aynı suç işleme kararı altında işlediği kabul edilerek hakaret suçundan belirlenen temel ceza, suçun birden fazla kişiye karşı işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca artırıldıktan sonra, suçun değişik zamanlarda işlenmesi nedeniyle artırılmış ceza miktarı üzerinden aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca yeniden artırım yapılarak sonuç cezaların saptanması gerektiği gözetilmeden ikinci artırımın temel ceza üzerinden yapılması suretiyle eksik ceza tayinleri,

B. Halkı Kin Ve Düşmanlığa Tahrik Veya Aşağılama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,

5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan düzenleme ile kamu barışını korumak amacıyla halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge bakımından farklı bir kesiminin alenen aşağılanması suç sayılmıştır.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere; suçun oluşabilmesi için halkın bir kesimini oluşturan gayrimuayyen sayıdaki kişilerin sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge farklılığına dayanarak aşağılanması, tahkir edilmesi gerekir.

5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan düzenleme ile kamu barışını korumak amacıyla halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge bakımından farklı bir kesiminin alenen aşağılanması suç sayılmıştır.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere; suçun oluşabilmesi için halkın bir kesimini oluşturan gayrimuayyen sayıdaki kişilerin sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge farklılığına dayanarak aşağılanması, tahkir edilmesi gerekir.

Somut olayda; sanık tarafından yapılan paylaşımlardaki sözlerin eleştiri niteliğinde olduğu ve siyasi görüş farklılıklarının madde kapsamında olmadığı gözetilmeden sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37428, Karar No: 2014/5765, Tarih: 24.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/37428 E.  ,  2014/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-...'in açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle temyize yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Katılan sanıklar ... ve ... ile şikayetçi sanık ... müdafilerinin temyizlerine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, ....'in açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan doğrudan zarar görmesine rağmen, CMK'nın 234 vd. maddelerinde düzenlenen hakları hatırlatılmamış ve kendisine davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, aynı Kanunun 260. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören konumunda olup hükmü temyiz etme hakkının bulunduğu anlaşıldığından, kanun yolu başvurusundaki istemi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca sanık ...'in kamu davasına katılan sanık, müdafiinin de katılan sanık müdafii olarak kabul edilerek yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan sanıklar ..., ... ... ve ... müdafilerinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12295, Karar No: 2019/1743, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/12295 E.  ,  2019/1743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1818, Karar No: 2016/1460, Tarih: 18.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1818 E.  ,  2016/1460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, .... Köyü çalışma alanında bulunan, 102 ada 13 parsel sayılı 38.549,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle ham toprak niteliğinde Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... çekişmeli taşınmazın bir bölümünün muris babası tarafından sağlığında kendisi ve kardeşi ...'a bağışlandığını, müştereken zilyet oldukları ve lehlerine zilyetlikle iktisap şartlarının oluştuğunu ileri sürerek 1/2 payının tapu iptal ve adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacının çekişmeli taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetliğinin bulunmadığı kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Dava ham toprak niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilen taşınmazın doğu tarafında bir bölümüne ilişkindir. Mahkemece taşınmaz başında yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ziraat bilirkişi raporu taşınmazın tamamına yönelik olup taşınmazın uzun yıllardır kullanılmadığı, ancak bir bölümü üzerinde 25-30 yaşlarında meyve ağaçlarının bulunduğu belirtilmiş olmasına rağmen bu bölüm üzerinde davacı lehine zilyetlikle mülk edinmeye ilişkin şartların gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmamış, meyve ağaçlarının kapsadığı alan ile dava konusu edilen bölümün niteliği ve zilyetlik hususlarında yapılan araştırmada hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Dosyada dava konusu bölüme ilişkin olduğu belirtilen fotoğraf fen bilirkişisi raporunda dava konusu olarak gösterilen (A) bölümüne değil, taşınmazın dava konusu edilmeyen 102 ada 9 parsel sayılı taşınmaza komşu bölümlerine ait olup, üzerinde de herhangi bir ağaç gözükmemektedir. Hal böyle olunca, dosya kapsamından dava konusu edilen bölümün niteliği denetlenememektedir. O halde doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle; tespit tarihi olan 2004 yılından geriye doğru 15, 20 ve 25 yıl öncesine ilişkin üç ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları getirtilmeli; bundan sonra mahallinde harita, jeodezi ve fotogrametri uzmanı fen bilirkişi, önceki bilirkişi dışında üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır

. O halde doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle; tespit tarihi olan 2004 yılından geriye doğru 15, 20 ve 25 yıl öncesine ilişkin üç ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları getirtilmeli; bundan sonra mahallinde harita, jeodezi ve fotogrametri uzmanı fen bilirkişi, önceki bilirkişi dışında üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, ilk kez hangi tarihte kullanılmaya başlandığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, kim ya da kimler tarafından ne şekilde kullanılageldiği, dava konusu bölüm üzerindeki meyve ağaçlarının kim tarafından dikildiği, bakım ve gözetimlerinin yapılıp yapılmadığı, hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; ziraat bilirkişisi kurulundan çekişmeli bölümün öncesinin ve hali hazır durumunun ne olduğu, içerisindeki kayalık, tepe, çukur ve ekilmeyen bölümler ile ekilen bölümlerin nereler olduğu tek tek tespit edilmeli, çekişmeli taşınmaz bölümü ile dava dışı bölümler ve komşu taşınmazların toprak yapısı, bitki örtüsü ve niteliği hususlarında karşılaştırmalı olarak bilimsel verilerle desteklenmiş, denetime elverişli rapor istenmeli, yine çekişmeli taşınmazın dava konusu edilen bölümü ile dava konusu edilmeyen bölümünün denetime elverecek şekilde farklı yön ve açılardan fotoğrafları çektirilerek, tescili istenen kısmın sınırları işaretlenmeli; uzman fen bilirkişisinden keşfi izlemeye elverişli harita ve rapor alınmalı, dosyaya getirtilen hava fotoğraflardaki niteliğinin ne olduğu hususunda ayrıntılı rapor vermesi istenmeli; bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmadan, eksik incelemeyle hüküm tesisi isabetsizdir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.