muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9962, Karar No: 2014/25635, Tarih: 16.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9962 E.  ,  2014/25635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/196686

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2013

NUMARASI : 2011/514 (E) ve 2013/361 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar F.. O.. ve Ü.. T.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Ancak;

1-Müştekinin evinin eklentisi sayılan etrafı briket duvarla çevrili ve ayrı bir barınak durumunda olmayan ahırından büyükbaş hayvan çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık ve TCK'nın 116. ve 119. maddelerindeki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanında ayrıca konut dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturmayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık S.. T.. hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Temyize gelen sanıklar F.. O.. ve Ü.. T.. ile yaş küçüklüğü nedeniyle dosyası tefrik edilen suça sürüklenen çocuk S.. T..'ın suçlarını ikrar ettikleri, beyanları hükme esas alınan tanıklardan M.. E..'nin, olay günü müştekinin evinin önündeki yol kenarında bulunan aracın yanında 3-4 kişi gördüğünü, bu kişilerden bir kişinin baş örtüsünün olduğunu, ancak bayan ya da erkek olduğunu bilmediğini beyan ettiği, yine tanık R.. T..'nın da beyanında, sanık Seda ile temyize gelmeyen sanık S.. Ö.. ile karakolda konuştuğunda kendisine “biz o malı çalmayız, 20.0000 TL'lik arabamız gitti, bir dana kaç kuruş ki öderiz” dediklerini söylediği, öte yandan; her ne kadar 28.02.2011 tarihli tutanak içeriği ile kamera görüntülerine ait fotoğraflardan olay günü tedavi için hastaneye gittikleri anlaşılan sanıklar F.. O.., Ü.. T.. ile suça sürüklenen çocuk S. T..'ın yanında sanık S.. T..'ın da bulunduğu anlaşılmasına rağmen, sanık Seda kollukta alınan 28.02.2011 tarihli ifadesinde, sanık Ünal'ın hastanede olmadığını, olaydan 20 gün önce İstanbul'a çalışmaya gittiğini beyan etmiş ise de, sanığın atılı suçu işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli somut deliller bulunmamasına rağmen hakkında beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar F.. O.., Ü.. T.. ile S.. T..'ın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 16.09.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6662, Karar No: 2020/3566, Tarih: 16.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6662 E.  ,  2020/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin süre tutum dilekçesinde sadece sanık ... hakkındaki beraat kararını temyiz ettiğini belirttiği anlaşılmakla, sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz talebine hasren yapılan incelemede,

Katılanın, sanık ...'nın işlettiği, temyiz dışı sanık ... Genç'in ise çalışanı olduğu güzellik salonuna lazer epilasyon işlemi yaptırmak amacıyla gittiği, sanık ...'nin katılanın uyarısına rağmen ayak bileğindeki dövme üzerine de uygulama yaptığı, bu suretle katılanın ayağında basit tıbbi müdahale giderilebilecek nitelikte ikinci derece yanık oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, suç tarihinde yürürlükte bulunan 10/08/2005 tarih ve 25902 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik hükümleri ile güzellik salonlarındaki sorumlu müdür ve çalışan personelin gerekli ustalık, kalfalık belgeleri veya diplomalarının olması, kullanılan cihazların yönetmelik gereği ilgili idareye bildirilmeleri, cihazın gerekli denetiminin yapılması gerektiğinin düzenlendiği, sanık ...'ın "... benim iş yerimde çalışanımdı, ... bana tıp fakültesinde 4. sınıf öğrencisi olduğunu, maddi anlamda zor durumda olduğunu söyleyerek kandırdı, ben de Melike'yi işe aldım" şeklindeki savunması ve sanıkların yaptıkları işe ilişkin eğitim, uzmanlık ve benzeri hiçbir belge sunmadıkları dikkate alındığında, sanık ...'nin uygulanmaması gerektiği halde ve katılanın bu konuda uyarıda da bulunmasına karşın katılanın ayağındaki dövmeye lazer epilasyon işlemi uygulamak suretiyle meydana gelen yaralanma açısından kusurlu olduğu, sanık ...'ın ise işlettiği salonda yapılan iş ve kullanılan cihazlar için gerekli uzmanlığa sahip olup olmadığını dahi bilmediği Melike'yi istihdam ederek katılana işlem yapılmasına izin verdiği, bu itibarla kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10592, Karar No: 2012/660, Tarih: 26.01.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/10592 E.  ,  2012/660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı ... tarafından davalı ... hakkında 6183 sayılı Yasa uyarınca davaya konu vergi alacağına ilişkin olarak takip yapılmış olup olmadığının belirlenerek, takip yapılmış olduğunun anlaşılması halinde, tasarruf tarihi itibariyle vergi borcu miktarının ne kadar olduğunun belirlenmesi ve aleyhine vergi borcunun tahsili için yapılan takip evraklarının, ödeme emirlerinin, haciz varakalarının ve vergi borçlarının ödeme müddetinin başladığı tarihleri gösteren belgelerin ilgili yerlerden getirtilip evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10107, Karar No: 2022/855, Tarih: 22.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10107 E.  ,  2022/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Malatya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2018 tarih ve 2017/318 - 2018/156 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm :Sanığın TCK'nın 220/7 delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1, 2, 3 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5.maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden ilk derece ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanığın yardım mahiyetindeki son eylem tarihi olan “06/02/2015” yerine “06/02/2015 ve öncesi” yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Ayrıntıları Dairemizin 2015/3 E. sayılı kararında ve dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf.28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Türk Ceza Hukukunda silahlı terör örgütlerine yardım suçu ise, aşağıdaki sistematik içinde düzenlenmiştir;

-01.06.2005 tarihinden itibaren yürürlükte olan TCK'nın 314/3, 220/7, 314/2. maddelerinde düzenlenen silahlı terör örgütüne genel nitelikte yardım suçu,

-01.06.2005 tarihinden itibaren yürürlükte olan TCK'nın 315. maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütüne silah sağlama suçu,

-18.07.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5532 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen ve 16.02.2013 tarihine kadar yürürlükte kalan 3713 sayılı Kanunun 8. maddesinde yer alan ve 16.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6415 sayılı Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkında Kanunun 4. maddesinde düzenlenen terörizmin finansmanı suçu.

Silahlı terör örgütlerine yardım suçunda yardım fiili, örgütün bizzat kendisi veya mensupları lehine gerçekleştirilebilir. Ceza Genel Kurulunun 31.10.2012 tarih ve 2012/1234 Esas, 2012/1825 sayılı kararında da belirtildiği gibi, yardımın mutlaka örgüte ulaşması, sonuç vermesi gerekmez ve her bir fail, örgütçe verilen veya kendiliğinden üstlenilen görev kapsamında kendi fiilinin gerçekleştirilmesinden sorumlu olacaktır.

Örgüte yardım suçunda kast unsuru yönünden öğretideki görüşler incelendiğinde;

Bir suçun kanuni tanımında "bilerek", "bildiği halde", "bilmesine rağmen" gibi ifadelere açıkça yer veren suçlar olası kastla işlenemez (Prof.Dr. İzzet ÖZGENÇ, TCK Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 241).

Örgüte yardım suçunda kast unsuru yönünden öğretideki görüşler incelendiğinde;

Bir suçun kanuni tanımında "bilerek", "bildiği halde", "bilmesine rağmen" gibi ifadelere açıkça yer veren suçlar olası kastla işlenemez (Prof.Dr. İzzet ÖZGENÇ, TCK Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 241).

Kişi, örgütün işlediği somut fiili bilmese de terör örgütü olduğunu, sağladığı yardımın örgütün yararına kullanılacağını bilmeli ve bu irade ile hareket etmelidir. İnsani mülahazalarla yapılan yardımlar örgüte yardım suçunu oluşturmaz. Yapılacak her türlü yardımın suç olarak değerlendirilmemesi gerekir (Prof.Dr. A. Caner Yenidünya - Arşt.Görv. Zafer İçer, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, 1. Baskı, s. 56).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd.Doç.Dr. Namık Kemal TOPÇU, Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte bilerek ve isteyerek yardım edilmiş olması gerekir. Başka bir ifadeyle, yardım fiilinin örgütün suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt olduğu bilinerek gerçekleştirilmiş olması gerekir. Fıkra metninde geçen "bilerek" ibaresi doğrudan kastı ifade eder. Doğrudan örgüte değil de örgüt mensuplarına yardım edilmesi halinde, yardım edilen kişilerin suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt mensubu olduklarının da bilinmesi gerekmektedir. Örgüt mensuplarına yapılan yardım, aynı zamanda örgüte yapılan yardım olarak değerlendirmek gerekir. Ancak, bu yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden bir yardım olması gerekmektedir (Prof.Dr.İzzet ÖZGENÇ, Suç Örgütleri, 7. Baskı, s. 38-39).

Silahlı örgüte üye olmadığı anlaşılan sanığın, örgütün amacını ve faaliyetlerinde kullanılacağını bilerek ve bu amaçla patlayıcı madde bulundurma eylemi, silahlı örgüte yardım suçunun özel bir şeklini düzenleyen TCK'nın 315. maddesinde tanımlanan suçu oluşturur (Yargıtay 9. Ceza Dairesi, 05.11.2009 tarih ve 2009/10374 E- 2009/11111 K.).

Yukarıda yer verilen öğretideki görüşler ve Yargıtay yüksek 9. Ceza Dairesinin geçmişteki uygulamaları göz önüne alındığında; suç örgütleri veya silahlı terör örgütlerine yardım suçunun ancak doğrudan kastla işlenebileceği, yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet etmesi gerektiği, örgüt üyelerine yapılan yardımın da örgüte yapılmış gibi kabul edilmekle birlikte örgüt üyesinin mensup olduğu örgütün bilinmesi ve bu yardımın da insani mülahazalarla değil örgütün amaçlarını gerçekleştirme gayesiyle yapılması hususunda ortak bir kanaat mevcuttur.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın örgütle organik ilişki içine girip süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren örgütsel eylem ve faaliyetlerde bulunduğuna ilişkin her türlü kuşkudan uzak kesin ve yeterli delil bulunmadığı, dosyaya yansıyan mevcut deliller dikkate alındığında örgüt talimatıyla ve örgüte yardım kastıyla da hareket ettiğine dair somut delil bulunmayan sanığın eylemlerinin örgüte sempati düzeyinde olduğu gözetilmeden atılı silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan beraati yerine, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 22.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17787, Karar No: 2013/12154, Tarih: 24.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/17787 E.  ,  2013/12154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 15.05.2009 tarihinde ücretsiz izne çıkartılmak sureti ile iş sözleşmesinin feshedildiğini, ücretsiz izinden sonra tekrar işe çağrıldığını, sonrasında da tekrar ücretsiz izne çıkartıldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 26.03.2009 tarihinde kısa çalışma ödeneği başvurusunda bulunduklarını, 17.06.2009 tarihinde talebin kabul edildiğini ve davacının da aralarında bulunduğu kişilerin ücretsiz izne gönderildiklerini, 31.10.2009 tarihinde süresi biten kısa çalışma ödeneğinin 16.05.2010 tarihine kadar uzatıldığını, işçilere işe başlamaları için ihtar gönderildiğini, davacının da ihtar üzerine işe başlaması gerektiğini, ancak başlamadığını, bunun üzerine davacının iş sözleşmesi hemen feshedilmeyip yıllık izninin devreye sokulduğunu, yıllık izni bittikten sonra işbaşı yapması gereken davacının işe gelmeyerek devamsızlık yaptığını ve bu nedenle iş sözleşmesinin disiplin kurulu kararı ile feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kısa çalışma ödeneğinden yararlandığı, bu nedenle sözleşmenin 15.05.2009 tarihinde sona ermediği, devam ettiği, dolayısıyla sözleşmenin son ödeme tarihi olan Mayıs 2010 tarihine kadar devam ettiği anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Kısa çalışma uygulaması genel ekonomik, sektörel, bölgesel kriz veya zorlayıcı sebeplerle işyerindeki haftalık çalışma sürelerinin geçici olarak en az üçte bir oranında azaltılması veya süreklilik koşulu aranmaksızın işyerinde faaliyetin tamamen veya kısmen en az dört hafta süreyle durdurulması hallerinde, işyerinde üç ayı aşmamak üzere (Bakanlar Kurulu kararı ile 6 aya kadar uzatılabilir.) sigortalılara çalışamadıkları dönem için gelir desteği sağlayan bir uygulamadır.

Gerekçe:

Kısa çalışma uygulaması genel ekonomik, sektörel, bölgesel kriz veya zorlayıcı sebeplerle işyerindeki haftalık çalışma sürelerinin geçici olarak en az üçte bir oranında azaltılması veya süreklilik koşulu aranmaksızın işyerinde faaliyetin tamamen veya kısmen en az dört hafta süreyle durdurulması hallerinde, işyerinde üç ayı aşmamak üzere (Bakanlar Kurulu kararı ile 6 aya kadar uzatılabilir.) sigortalılara çalışamadıkları dönem için gelir desteği sağlayan bir uygulamadır.

Dosya içeriğine göre; davalı işverence 16.03.2009 tarihinde kısa çalışma ödeneği için başvuruda bulunulduğu, 17.06.2009 tarihinde talebin kabul edildiği, davacının ise 15.05.2009 tarihinde kısa çalışma ödeneğinden yararlanmak üzere ücretsiz izne gönderildiği, kısa çalışma ödeneğinin 15.05.2010 tarihine kadar uzatıldığı, uzatma yazısının işyerinde ilanen tebliğ edildiği, ancak o sırada davacının işyerinde çalışmadığı anlaşılmaktadır. Davalı işveren kısa çalışma ödeneği sona erdikten sonra davacının işe davet edildiğini, ancak işe başlamadığını, bunun üzerine kullanmadığı yıllık izinlerinin devreye sokulduğunu, bunlar da bitince devamsızlık nedeni ile iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini savunmaktadır. Dosyadaki yıllık izin talep formlarının incelenmesinde, kısa çalışma ödeneği sona erdikten sonra davacının yıllık izin talebinde bulunmadığı, işverence tek taraflı olarak yıllık izin kullandırıldığı sonucuna ulaşılmaktadır. Davacıya ücretli izin verildiği dönemde ücret ödenip ödenmediği dosya kapsamında denetlenememektedir. Mahkemece, ücretli izinde olunan dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği araştırılmalı, eğer ödenmemişse işverenin tek taraflı ücretsiz izin uygulaması fesih mahiyetinde olduğundan davacının kıdem ve ihbar tazminatı hüküm altına alınmalıdır. Davacıya bu dönemde ücret ödenmişse, ne kadar süre için ücretli izne çıkartıldığı belirlenmeli, süre sonunda davacının işyerine gelip gelmediği ve işverence kendisine iş verilip verilmediği, o tarihte işyerinin açık olup olmadığı, davacının çalışabileceği bir işyeri bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra davacının kıdem ve ihbar tazminatı talepleri hakkında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5846, Karar No: 2010/11617, Tarih: 17.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5846 E.  ,  2010/11617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7339, Karar No: 2019/20001, Tarih: 14.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7339 E.  ,  2019/20001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının emeklilik nedeni ile kıdem tazminatı için davalı ... Sosyal Hizmetler Ltd. Şti.'ne başvurduğunu ama ödenmediğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ... Tem. Sos. Hizm. Ltd. Şti. (Eski Ünvan: ... Sosyal Hizmetler Ltd. Şti.) vekili, kurumun ihale makamı olup husumet itirazında bulunduklarını, davacının çalıştığı yerler bakımından davacıya ödeme olup olmadığının araştırılması gerektiğini, Vakıf tarafından davacıya ödeme yapıldığı duyumları olduğunu, taleplerin zamanaşımına uğradığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, söz konusu davada kendilerinin taraf ehliyeti olmadığını, geçmiş yıllarda anılan işyerinde 3 vardiya sisteminin uygulandığını, sabah vardiyasının 07:00 - 15:00 - akşam vardiyasının 15:00 - 23:00 gece vardiyasının ise; 23:00 07:00 saatleri arasında olduğunu, daha sonraki yıllarda 07:00 - 19:00 - 19:00 - 17:00 saatleri olarak düzenlendiğini, vardiya sisteminde çalışan personele 3 gün izin verildiğini, söz konusu firmaların çalıştırıldığı personellerin sözleşmelerinin 2 yada 3 aylık süreçler olması nedeniyle çalışma sürelerinin 1 yılı doldurması sebebi ile yıllık izin kullandırılmadığını, resmi ve dini bayramlarda çalışma olması halinde ücretlerinin ödendiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacı taleplerinin zamanaşımı uğradığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti: