muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/507, Karar No: 2024/121, Tarih: 13.03.2024

Sanık baştan beri avluya girmediğini dışarıda ateş ettiğini savunmuş olsa da tarafsız tanık beyanları ile olay yerinde elde edilen bir çok fotoğraf ve görüntüde sanığın avlu içerisinde de havaya doğru ateş ettiği konusunda bir tereddüt yoktur. Maktülenin yakını olan tanığın talimatı ile ortamın yıkandığı bazı şahıslarca yerdeki kovanlardan bir kısmının toplandığı orada bulunan şahısların evlerine gitmeleri yönünde telkinde bulunulduğu ve düğün sahibi adına çekilen video görüntülerinin alındığı hususunda çoğunluk oluşturan üyelerle aramızda bu konuda herhangi bir görüş farklılığı bulunmamaktadır.

Olayı bu halde kabul ettikten sonra üzerinde durulması gereken husus korku ve panik yaratacak şekilde düğünde havaya doğru rastgele ateş eden sanığın atmış olduğu merminin yeğeni olan maktüleyi öldürdüğü hususunda yani illiyet bağı bulunduğu hususunda görüş farklılığımız bulunmaktadır.

Olayı bizzat gördüğü yönünde beyanda bulunan tanık beyanlarını otopsi raporunu ve keşif tutanaklarını incelediğimizde şüpheli bir durum ortaya çıktığı açıktır. Şöyle ki; tanıklardan ... kendisinin de halayda olduğunu bu sırada tanımadığı şahısların da ateş ettiğini, ...'in de kendisinden 6-7 metre ileriden ateş ettiğini, o kadar fazla ateş edildi ki kulaklarının çınladığını, vurulma anını görmediğini, başka şahıslarında ateş ettiğini beyan etmektedir. Tanık ... de aynı yönde beyanda bulunmaktadır ve ...'in ateş ederken gördükten 5-10 dk kadar sonra bu olayın gerçekleştiğini beyan etmektedir. Tarafsız tanık ... de çok kişinin silah sıktığını ... da aynı şekilde çok kişinin silah sıktığını beyan etmektedir. Ayrıca sanık beyanlarında silah sıkanlardan bir kısmının avlu duvarı üzerinde yani yerden yüksek yerde bulunduğunu beyan etmektedirler.

Buna karşın gizli tanık... sadece sanığın avluda ateş ettiğini 2-3 el sıktıktan sonra silah sesinin kesildiğini kendisinin dönüp çıkacağı sırada bir el daha geldiğini muhtemelen yine ...'in ateş etmiş olduğunu beyan etmektedir. Ayrıca ifadelerinde sanığın sırtı dönük vaziyette halay çeken maktülenin arkasında olduğunu beyan etmiştir.

Olay yeri tespit tutanakları ile yapılan balistik inceleme sonucunda avlu içerisinde 8 ayrı silahtan atıldığı tespit edilen 132 boş kovanın bulunduğu belirlenmiştir. Maktülde merminin girip çıkması nedeniyle hangi silahtan atıldığını gösteren fiziki tespit mümkün olmamıştır.

Otopsi raporuna göre ise maktülenin boyun sağ ön kısmından üst tarafından giren merminin yine ön taraftan sol koltuk altına doğru bir alandan çıkış yaptığı ve dolayısıyla yukarıdan aşağıya doğru bir seyir izlediği tespit edilmiştir.

Tanık beyanına göre sanık maktülenin arka tarafında ve 6-7 metrelik bir mesafededir. Kurşun ise yukarıdan aşağıya doğru bir açıyla girip çıkmıştır. Bu kadar uzun mesafeden bu kadar yüksek açı yapması teknik olarak mümkün değildir. Ayrıca tanık beyanlarına göre sanık maktülenin arka tarafındadır. Halbuki kurşun giriş ve çıkış yeri maktülenin ön bölgelerindedir.

Tanık beyanına göre sanık maktülenin arka tarafında ve 6-7 metrelik bir mesafededir. Kurşun ise yukarıdan aşağıya doğru bir açıyla girip çıkmıştır. Bu kadar uzun mesafeden bu kadar yüksek açı yapması teknik olarak mümkün değildir. Ayrıca tanık beyanlarına göre sanık maktülenin arka tarafındadır. Halbuki kurşun giriş ve çıkış yeri maktülenin ön bölgelerindedir.

Bazı tanık beyanlarında avlu duvarı üzerinden de bir çok kişinin ateş ettiğini söyledikleri dikkate alındığında maktüleye göre daha yukarı bir yerde bulunan şahısların açmış olduğu ateş sonucu olma ihtimali çok daha yüksektir. Gizli tanık bile sanığın 2-3 el ateş ettikten sonra durduğunu sonra bir el daha silah sesi geldiğini bu atışı 'muhtemelen' sanık tarafından yapıldığını beyan ettiği de dikkate alındığından maktülenin ölümüne neden olan atışın sanık tarafından yapıldığı hususunda şüphenin ötesinde maddi bir delil bulunmadığı en azından çok ciddi şüphe bulunduğu açıktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında istikrarla vurgulandığı üzere; "Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada 'suçsuzluk' ya da 'masumiyet karinesi' olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede 'in dubio pro reo' olarak ifade edilen 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir." Ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) anlaşılmıştır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde belirtilen tanık beyanları otopsi raporları olay yeri tespit tutanakları ile tüm dosya kapsamında sanığın atılı suçu işlediği konusunda şüphenin ötesine geçecek bir delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği kanaatinde olduğumuzdan aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz." düşüncesiyle,

Suç niteliğinin belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın eyleminin bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturduğu görüşüyle,

Suç niteliğinin belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın eyleminin bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturduğu görüşüyle,

Sanığın cezasından olası kast nedeniyle TCK’nın 21. maddesinin 2. fıkrası uyarınca indirim yapılırken cezanın 25 yıl olarak tespit edilmesinin isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Bölge adliye mahkemesinin sanık hakkında üst sınırdan ceza tayini yönündeki direnme kararı yerinde olup, sayın çoğunluğun bozmaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Dosya kapsamı ve toplanan delillere göre, 15/08/2019 günü Kırşehir ili Merkez ilçesi Çadırlıhacıyusuf Köyü muhtarı olan sanık ...’in, oğlunun sünnet düğününde saat 20.00 sıralarında havaya ateş etmesi sırasında ruhsatlı silahından çıkan merminin, sanığın ikametinin bahçesi içerisinde halay çekmekte olan maktül ...’ye isabet etmesi sonucu maktülün öldüğü anlaşılmaktadır.

Sanığın ruhsatlı iki adet tabancasının olduğu sabittir. Ayrıca dosyada bulunan fotoğraftan da anlaşılacağı üzere, siyah kabzeli olan iki adet ruhsatlı tabancası dışında, oyun oynarken belinde kahverengi kabzeli üçüncü bir ruhsatsız tabancasının da olduğu ve kolluğu teslim edilmediği anlaşılmaktadır. Olay tutanağına göre çok sayıda boş kovan ele geçirilmiş, delillerin yok edilmesi için de kanların bulunduğu bölge yıkanmış ve etrafın temizlendiği belirlenmiştir. Tanıklar, sanığın misafirlerini sabahtan itibaren silah sıkarak karşıladığını anlatmışlardır.

Öldürme olayı gerçekleşmese bile, Türk Ceza Kanunu’nun 170 inci maddesinde silahla havaya ateş etmek suç olarak düzenlenmiştir. Yine Türk Ceza Kanunu’nun 278 inci maddesinde işlenen bir suçu bildirmeme herkes için suç olarak düzenlenmiş, kamu görevlisi olan sanığın ise evveliyetle bu yükümlülüğünün bulunduğu izahtan varestedir. Ayrıca köy muhtarı olması nedeniyle de köyündeki insanlara örnek olması gerekir. Bu yükümlülüklerine rağmen misafirlerini silah sıkarak karşılayan sanığın, akşam 20.00 sıralarında maktülün ölümüyle sonuçlanan olayı gerçekleştirmesi nedeniyle, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirmesini düzenleyen Türk Ceza Kanunu’nun 61 inci maddesindeki 'suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suçun işlendiği zaman ve yer, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile failin kast ve taksire dayalı kusurunun ağırlığı' kriterleri dikkate alındığında, bölge adliye mahkemesinin teşdiden üst sınırdan ceza belirlemesi ve 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırmasına ilişkin direnme kararının onanmasına karar verilmesi kanaatiyle sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.",

Aynı uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi de; sanığın cezasından olası kast nedeniyle indirim yapılırken cezanın 25 yıl olarak tespit edilmesinin isabetli olduğu,

Düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Aynı uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi de; sanığın cezasından olası kast nedeniyle indirim yapılırken cezanın 25 yıl olarak tespit edilmesinin isabetli olduğu,

Düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 13.05.2022 tarihli ve 734-975 sayılı hükmün, sanık hakkında 20 yıldan 25 yıla kadar ceza miktarı öngören TCK'nın 21/2. maddesinin uygulanması sırasında alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek bir sebep bulunmadığı gözetilmeden en üst hadden ceza tayin edilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın gereği için kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin de bilgi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2024 tarihli müzakerede tüm uyuşmazlık konuları yönünden oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25784, Karar No: 2009/6428, Tarih: 26.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/25784 E.  ,  2009/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,60 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 26.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10399, Karar No: 2014/24916, Tarih: 04.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10399 E.  ,  2014/24916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2014

NUMARASI : 2013/98-2014/17

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya değer biçilmesinde ve taşınmazların niteliği, tamamının yüzölçümleri, geometrik durumları ve enerji nakil hattı güzergahları dikkate alınarak, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15666, Karar No: 2012/8318, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/15666 E.  ,  2012/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı banka tarafından davacının çalıştığı bölümün iş hacminde azalma olması nedeni ile organizasyon değişikliği yapıldığı, davacının çalıştığı bölümün yönetici kadrosunun kaldırılarak müdür yardımcılığı unvanına düşürüldüğü, davacıya ücreti azaltılmadan müdür yardımcısı ünvanıyla aynı birimde veya şubede görev yapması teklifinde bulunulduğu, davacının bu teklifi kabul etmediği, davacının çalıştığı bölümde fesih sonrasında yönetici ünvanında personel görevlendirilmediği, çalışan sayısının bu bölümde azaldığı, davalı banka tarafından feshin son çare olma ilkesine uyulduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran iş yerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

Yetersizlikten kaynaklanan nedenler; işçinin ortalama benzer işi görenlere göre daha az verimli çalışması, gösterdiği niteliklerden beklenenden daha düşük performansa sahip olması, işe yoğunlaşmasının giderek azalması, işe yatkın olmaması, öğrenme ve kendisini geliştirme konusunda yetersiz kalması, sık sık hastalanması, çalışamaz duruma getirmemekle birlikte işini gerektiği şekilde yapmasını devamlı olarak etkileyen hastalığa yakalanması ve uyum yeterliliğinin azalması gibi işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen sebeplerdir. 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, 02.11.1998 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği 01.04.2010 tarihine kadar davalı işverenlikte yönetici olarak görev yapan davacının iş sözleşmesi, Unvan ve şube pozisyon teklifini kabul etmemesi, başka bir görev verilmesinin eğitim durumu, yabancı dil seviyesi ve tecrübesi itibariyle mümkün olmadığı gerekçesi ile geçerli nedenle feshedilmiştir.

Her ne kadar mahkeme, davanın reddine karar vermiş ise de, davacının çalışma koşullarında esaslı tarzda değişiklik yapılmış olup davalı işverence değişikliğin geçerli nedene dayandığı kanıtlanamamıştır. Davacının aynı birimde müdür yardımcısı olarak aynı ücretle çalışma isteği karşılanamamıştır. Bu nedenle işverence yapılan feshin geçerli nedenle yapıldığı kabul edilemez. Mevcut delil durumuna göre davanın kabulü gerekirken, anılı nedenlerle davanın reddi hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 117,05 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, 30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13778, Karar No: 2017/5482, Tarih: 19.09.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/13778 E.  ,  2017/5482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 168 ada 15 parsel sayılı 71,49 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, bidayetten beri ... Çayı olarak kullanılmakta iken ... Belediyesi tarafından üzeri kapatılmak suretiyle 1976 yılında üzerine kargir dükkan inşa edilerek tescil hakkı doğduğu ve 1580 sayılı Belediye Yasası ve 2613 sayılı Kanun'un 22/E-D bentleri gereğince ... Belediyesi adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın dere vasfıyla paftasında gösterilmesi, taşınmaz üzerinde bulunan yapıların kali ve davalının dereye vaki müdahalesinin men'i istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 168 ada 15 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın tespit dışı bırakılmasına ve paftasında dere olarak gösterilmesine; davalının vaki müdahalesinin men'ine ve taşınmaz üzerindeki iki katlı kargir dükkan vasfındaki yapının ve ... Deresinin üzerini kapatan beton zeminin kaline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz, davacı ... vekili tarafından ise katılma yoluyla temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz eden ...'ndan alınmasına, 19.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17724, Karar No: 2017/25339, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17724 E.  ,  2017/25339 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.