muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7855, Karar No: 2023/11529, Tarih: 27.12.2023

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosyadaki mevcut tüm deliller itibariyle ilişiği kesilmeden edilmeden önce polis koleji öğrencisi olan sanığın, gizli tanık Garson'dan elde edilen dijital verilerin incelenmesi sonucu düzenlenen veri inceleme raporunda okuldaki son derecesinin "5" olarak kodlanması, ''5'' kodunun mahrem yapı ile üst seviyede ilişkisi bulunan kişileri ifade etmesi karşısında, veri inceleme raporunda genel müdür olarak kodlanan ''NAİM'', genel müdür yardımcısı olarak kodlanan "...", müdür olarak kodlanan "...", öğretmen olarak kodlanan "..." ve menşe olarak kodlanan ''...' isimli kişilerin açık kimlik bilgilerinin tespiti ile, haklarında soruşturma bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa dosyaların onaylı örneğinin iş bu dosyaya getirtilerek incelenmesi ile adı geçenlerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılıp dinlenmesi, sanığa ait HTS kayıtları alınarak bu kişilerle irtibatı bulunup bulunmadığının, bu kişilere ait bylcok tespit ve değerlendirme tutanağı bulunup bulunmadığı araştırılarak, bulunması halinde içeriklerinde sanık ile ilgili bilgi bulunup bulunmadığının tespiti, ayrıca eylem ve faaliyetlerinin yoğunluk, süreklilik ve çeşitlilik gösterdiğinin her türlü kuşkudan uzak olarak tespiti bakımından UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda araştırma yapılarak, sanık hakkında başkaca bir beyan yahut ifade bulunup bulunmadığı da araştırılıp, varsa bu beyan yahut ifadelerin aslı veya onaylı suretlerinin duruşmada CMK'nın 217.maddesi uyarınca sanık ve müdafine okunarak diyeceklerinin sorulması, gerekirse ifade yahut beyan sahiplerinin tanık sıfatıyla bilgisine başvurulduktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.01.2022 tarihli ve 2020/618 Esas, 2022/105 ... Kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11568, Karar No: 2020/8069, Tarih: 08.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11568 E.  ,  2020/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.11.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 13.03.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 163/3 maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 20.10.2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanığın hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6240, Karar No: 2024/2660, Tarih: 01.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6240 E.  ,  2024/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/389 E., 2023/443 K.

DAVA TARİHİ : 24.07.2020

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/270 E., 2021/542 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi sebebe dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Antalya ili, Alanya ilçesi, ... Mahallesinde kain 406 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında ham toprak vasfıyla büyük kısmının davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, kadastro tespitinin hatalı olduğunu, davacının 20 yıla yakın süredir dava konusu taşınmazı ekip biçmek suretiyle malik sıfatıyla kullandığını, taşınmazı imar-ihya ettiğini, küçük bir bölümünde bulunan ağaçların 15-20 yıl önce dikildiğini, taşınmazın orman olmadığını, ifraz işlemi nedeniyle tarla vasfıyla davacı adına tespit ve tescili gerekirken 2.568,74 m2'lik bölümünün davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, davacıya ait taşınmazın eksik yüz ölçümüyle davacı adına tespit edildiğini ileri sürerek 6 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına kayıtlı 2.568,74 m2 kısmının tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu edilen taşınmaza ilişkin olarak davacı ve Hazinenin taraf olduğu Kadastro Mahkemesinin kesin hükmünün olduğunu, bu kesin hükme istinaden davaya konu edilen 6 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kadastro tespitinin iptali ve taşınmaz ifraz edilerek Fen Bilirkişisi ...'ün 22.01.2009 tarihli rapor ve ekli krokide (A) ve (B) harfleriyle gösterilen toplam 2.568,78 m2 yüz ölçümlü taşınmazların Hazine adına, (C) harfiyle gösterilen taşınmazın ise davacı adına tespit ve tesciline karar verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli ve 2020/270 Esas, 2021/542 Karar sayılı kararı ile; Alanya Kadastro Mahkemesinin 2007/708 Esas sayılı kadastro tespitine itiraz davasının konusu, sebebi ve taraflarının eldeki dava dosyası ile aynı olduğu, davacısının Hüseyin Sakallı ve arkadaşları ile Hazine olduğu, davalısının ... ve arkadaşları olduğu, Kadastro Mahkemesinin 12.05.2009 tarihli ve 2007/708 Esas, 2009/243 Kararı ile 1.117,14 m2 yüz ölçümlü kısmın davalı (eldeki davada davacı) ... adına, kalan yerin ise davacı Hazine adına (eldeki davada davalı) tesciline karar verildiği, tarafları, konusu ve sebebinin eldeki davayla aynı olduğu ve kararın temyiz incelemesinden geçerek 04.10.2011 tarihinde kesinleştiği, davacının, Hazine adına hükmen tescil edilen yerleri tekrar dava konusu ettiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 303 üncü maddesi uyarınca kesin hüküm olduğu gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kadastro Mahkemesinin 2007/708 Esas sayılı kadastro tespitine itiraz davası ile eldeki davanın sebeplerinin farklı olduğunu, Kadastro Mahkemesindeki davada davacı Hazinenin, davaya konu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu sebebine, eldeki davada ise davacının olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı sebebine dayandığını, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği farklı sebeplere dayanan davalarda verilen hükümlerin birbirleri için maddi anlamda kesin hüküm oluşturmayacağını, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 2020/335 Esas, 2020/1160 Karar sayılı kararıyla da sebepleri farklı olan davalarda kesin hükmün varlığından söz edilemeyeceğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.04.2023 tarihli ve 2022/389 Esas, 2023/443 Karar sayılı kararı ile; davaya konu 406 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ilk olarak davacı ... adına tespit edildiği, Alanya Kadastro Mahkemesinin 2007/708 Esas sayılı dosyasında davacı Hazine tarafından, 406 ada 6 parsel sayılı taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiasıyla ... aleyhine kadastro tespitine itiraz davası açıldığı, Kadastro Mahkemesinin 12.05.2019 tarihli ve 2007/708 Esas, 2009/243 Kararı ile davaya konu taşınmaz üçe bölünerek (C) harfli 1.117,14 m2'lik kısmının ... adına, (A) ve (B) harfleriyle gösterilen toplam 2.568,78 m2 yüz ölçümlü kısımların özel mülkiyete konu olmayan, kayalık, ham toprak oldukları gerekçesiyle Hazine adına tesciline karar verildiği, kadastro tespitine itiraz davasının eldeki davayla tarafları ve konusunun aynı olduğu, kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesini tekrar etmekle, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi sebebe dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 114. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi ile aynı Kanun'un 303 üncü maddesi.

3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 34 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Bilindiği üzere; dava şartları, mahkemenin davanın esası hakkında yargılama yapabilmesi için gerekli olan unsurlardır. Diğer bir anlatımla, dava şartları dava açılabilmesi için değil, mahkemenin davanın esasına girebilmesi için aranan kamu düzeni ile ilgili zorunlu koşullardır. Mahkeme, hem davanın açıldığı tarihte hem de yargılamanın her aşamasında dava şartlarının bulunup bulunmadığını kendiliğinden araştırıp inceler ve bu konuda tarafların istem ve beyanları ile bağlı değildir. Dava şartlarının davanın açıldığı tarih itibariyle bulunmaması ya da bu şartlardan birinin yargılama aşamasında ortadan kalktığının öğrenilmesi durumunda, mahkemece mesmu (dinlenebilir) olmadığı gerekçesiyle davanın reddedilmesi gerekir.

3. 6100 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinde dava şartları düzenlenmiş olup bu maddenin birinci fıkrasının (i) bendinde "Aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması." dava şartları arasında sayılmıştır.

3. 6100 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinde dava şartları düzenlenmiş olup bu maddenin birinci fıkrasının (i) bendinde "Aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması." dava şartları arasında sayılmıştır.

4. Somut olaya gelince; Antalya ili, Alanya ilçesi, ... Mahallesinde kain, 406 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 10.06.2007 tarihinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak senetsizden, davacı adına, 3.685,88 m2 yüz ölçümüyle tarla vasfıyla tespitinin yapıldığı, 29.02.2007 ilâ 30.04.2007 tarihleri arasında askı ilân süresi içerisinde Hazine tarafından bahse konu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla eldeki davanın davacısı ... aleyhine Alanya Kadastro Mahkemesinin 2007/909 Esas sayılı davanın açılarak aynı Mahkemenin 2007/708 Esas sayılı dosyasıyla birleştirildiği, kadastro tespitine itiraz davası sonunda 12.05.2009 tarihli ve 2007/708 Esas, 2009/243 Karar sayılı karar ile Hazinenin davasının, fen bilirkişisi ...'ün raporu ve ekli krokisindeki (A) harfli 2.362,67 m2 ve (B) harfli 206,11 m2 yüz ölçümlü kısımlar yönünden kabulü ile (C) harfli, 1.117,14 m2 yüz ölçümlü kısım yönünden reddine, dava konusu 406 ada 6 parsel sayılı taşınmaz ifraz edilerek, (C) harfli kısmın ... adına, (A) ve (B) harfleriyle gösterilen toplam 2.568,78 m2 yüz ölçümlü kısımların özel mülkiyete konu olmayan kayalık, ham toprak oldukları gerekçesiyle Hazine adına tesciline karar verildiği, Hazinenin temyiz itirazlarının Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 08.04.2011 tarihli ve 2011/2864 Esas, 2011/1756 Karar sayılı kararı ile reddedilerek, Kadastro Mahkemesinin bahse konu hükmünde yer alan 406 ada 6 parsel sayılı taşınmaza konu kısmın onandığı ve karar düzeltme başvurusunun da reddedilerek 04.10.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

5. Dava konusu taşınmazın hükmen tesciline esas Alanya Kadastro Mahkemesinin 2007/708 Esas sayılı dava dosyasının tarafları, dava konusu ve dava sebebinin eldeki dava dosyası ile aynı olduğu, şu hâlde, şeklî anlamda kesinleşmiş olan yukarıda bahsi geçen hükmün, eldeki dava yönünden maddi anlamda kesin hüküm teşkil edeceği kuşkusuzdur. Nitekim, eldeki davada davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının dayanağı olarak dilekçesi ekinde ibraz ettiği Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 2020/335 Esas, 2020/1160 Karar sayılı bozma ilâmına konu olan ve mahkemesince birbirleri açısından maddi anlamda kesin hüküm oluşturduğuna karar verilen davalarda tarafların farklı olduğu ve eldeki davaya emsal teşkil etmeyeceği açıktır.

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9375, Karar No: 2018/1370, Tarih: 26.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/9375 E.  ,  2018/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.09.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin paydaşı olduğu 455 ada 46 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı kurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 455 ada 46 parsel sayılı taşınmazda davacının hissesi lehine 455 ada 47 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; mahkemece, 455 ada 46 parsel sayılı taşınmaz lehine, 455 ada 47 parsel sayılı taşınmazın 26.04.2013 tarihli bilirkişisi raporunda kırmızı renkle gösterilen toplam 40.33 m2 lik kısmından geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş ise de kurulan geçitin kadastral yola değil paftasında kuru dere olarak gözüken yere bağlandığı anlaşılmaktadır. Dere yatakları kural olarak Türk Medeni Kanununun 715. maddesi kapsamına giren devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Bu özelliği itibariyle de kamu malıdır. Kamu malı niteliğinde olan bir yerin, kişinin özel istifadesine terki olanaklı değildir. Kısaca belirtmek gerekirse, dere yatağı üzerinden geçit kurulamaz. Kaldı ki geçit davalarındaki amaç, yol ihtiyacı içinde bulunan bir taşınmazın, kesintisiz olarak genel yola ulaşımını sağlamaktır. Dere yatağı tapuya tescil edilmiş bir yer olmadığından bu şekilde kurulan geçitle kesintisizlik ilkesi de ihlal edilmiş olur.

Bu durumda mahkemece, dava konusu 455 ada 46 parsel sayılı taşınmaza komşu taşınmazları ve yolları gösterir geniş paftanın dosya arasına alınarak, geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesi de göz önünde bulundurularak bilirkişiden ek rapor alınması, gerekirse mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılmak suretiyle davacının paydaşı olduğu taşınmazdan genel yola kadar kesintisiz bağlantı sağlanacak şekilde alternatifler oluşturularak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11533, Karar No: 2021/3154, Tarih: 10.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11533 E.  ,  2021/3154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri ve enerji nakil hattı nedeniyle zararının tazmini ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılar ... ve BEDAŞ vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmazın bulunduğu bölgede benzer taşınmazların ve dava konusu taşınmazın el atmadan önce ne şekilde kullanıldığı, kira gelirine ilişkin var ise emsal kira sözleşmeleri de getirtilerek elde edilecek kiranın somut bulgularla tespit edilmesi gerektiğinden, davacı tarafa, emsal kira sözleşmelerini ibraz etmesi için süre verilerek, yada re'sen Belediye, Maliye gibi kurumlardan kira sözleşmesi olup olmadığı araştırılmalı bu sözleşmelere göre ecrimisil belirlenmesi, gerektiği gözetilmeden, belirtilen esaslara uygun şekilde inceleme ve araştırma yapılmaması,

2-Hali hazırda mermer deposu olarak kullanılan taşınmazdan enerji nakil hattı geçirilmesi ile kullanımına engel bir durum olmadığı gözetilerek, sadece pilon yeri olarak el atılan 69,32 m²’lik bölüm için ecrimisil belirlenmesi gerekirken, enerji nakil hattı geçirilen bölüm için de ecrimisile hükmedilmesi,

Kabule göre de,

3-Bozma öncesi davalı BEDAŞ yönünden açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilerek ecrimisil bedelinin davalı ...’tan tahsiline hükmedilmiş olup bu husus bozma konusu yapılmadığı halde bozma sonrası yapılan yargılamada davalı BEDAŞ lehine oluşan usuli kazanılmış hak ihlal edilerek ecrimisil bedelinin davalılar ... ve BEDAŞ’tan tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar ... ve BEDAŞ vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğinc BOZULMASINA, davalı idarelerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3587, Karar No: 2022/5789, Tarih: 13.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3587 E.  ,  2022/5789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.11.2020 tarih ve 2020/164 E. - 2020/777 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Yaşam Televizyon Yayın Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: