muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1473, Karar No: 2010/5062, Tarih: 01.03.2010

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı ... tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Kaldı ki, dava konusu ihale sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve 2008/704–730 Dairemizin 2008/28734-–2009/14096 sayılı kararları ile belirlenmiş bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır. Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine Seyhan Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin Seyhan Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan Çukurova Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

DY
Yargıtay — Esas No: 2020/16561, Karar No: 2022/12188, Tarih: 23.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16561 E.  ,  2022/12188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihi olan 28/11/2014 tarihinden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik ile ceza miktarı “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlenmiş olup, 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı CMK'nın 251. maddesinin 1. fıkrasına göre "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." hükmü uygulanamayacağından, tebliğnamede belirtilen bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

30/03/2015 tarihli Kamu davasının ertelenmesi kararının sanığa, Samsun (Kapatılan) E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda, 13/04/2015 tarihinde tebliğ edildiği, tebligat metninin '01/04/2015 tarih ve 2014/28054 soruşturma sayılı yazıları ekinde gönderilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını okumak/almak suretiyle tebellüğ ettim' şeklinde olduğu, kamu davasının ertelenmesi kararının, başka bir suçtan hükümlü bulunan sanığa cezaevinde tebliğ edilmesinde, 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi gereğince 'ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır' düzenlemesi karşısında, kararın sanığa okunup anlatılmadığı, bu nedenle tebligatın CMK'nın 35/3. maddesi uyarınca yöntemince yapılmadığı, bu husus gözetilmeksizin yapılan tebligat usulsüz olduğundan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 23/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11252, Karar No: 2008/731, Tarih: 23.01.2008

**13. Hukuk Dairesi         2007/11252 E.  ,  2008/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 503250 m2.lik orman alanını enerji nakil hattı yapımı için 40 yıllığına tahsis ettiğini tahsis işleminden sonra orman arazilerinin tahsisi hakkında yönetmelik çıkarıldığını kullanım bedellerinin bu yönetmeliğine göre alınması gerektiğini, kullanım bedeli farkı ve gecikme zammı olarak belirlenen miktarın ödenmediğini ileri sürerek 35.331.30 YTL.nın faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hakem sıfatıyla bakılan davada davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bir uyuşmazlığın 3533 Sayılı “Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdari Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya belediye ve Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki ihtilafların Tahkim yolu ile "Halli Hakkında Kanun” çerçevesinde çözülebilmesi için uyuşmazlığın aynı yasanın 1. maddesinde belirtilen, Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin tamamı Devlete veya Belediye veya hususi İdarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkmış olmak ve adli yargının görev alını içinde olmalıdır. Keza uyuşmazlığın iki tarafında bu yasada öngörülen müesseselerden olması gereklidir.

Davacı ... bakanlığının bu yasa kapsamında kaldığı konusunda duraksama yoktur. Ancak davalı bir Kamu İktisadi teşebbüsüdür. Kam İktisadi Teşebbüsleri ticari işletme kurup işlettikleri için tacirdir. Bu kurumun sermayesinin devlete

ait olması ve yönetim organlarının tayin usulünün değişik olması bu kurumlara kamu hukuki müessesi vasfını vermez. Bu kurumlar özel hukuk tüzel kişisi olup tacirdir. Hakkında hususi hukuk hükümleri uygulanır. Bu durumda uyuşmazlığın 3533 sayılı yasa kapsamında çözümlenmemesi gerekir. Davaya bakmak genel mahkemenin görevi içinde kaldığı gözetilmeksizin hakem sıfatıyla bakılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, 23.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8182, Karar No: 2015/4665, Tarih: 17.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8182 E.  ,  2015/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili tarafından,,, 4. İcra Müdürlüğünün 2012/10819 sayılı dosyasıyla Borçlu ,,,'nin mirasçıları aleyhine başlatılan takipte borçluların iştirak halinde malik oldukları taşınmazın tapu kaydına 06.06.2012 tarihinde ihtiyati haciz şerhi işlendiğini ve borçlulara gönderilen ödeme emri ve eklerinin 05.07.2012 tarihinde tebliğ edildiğini ve takibin 16.07.2012 tarihinde kesinleştiğini ve aynı tarihte haczinde kesin hacze dönüştüğünü, sıra cetveli düzenlenen ...1. İcra Müdürlüğünün 2012/2006 E sayılı dosyasında tanzim edilen sıra cetvelinde ihtiyati hacizlerin kesinleşme tarihlerinde yanılgıya düşüldüğünü, sıra cetvelinin 2. sırasında yer alana... 8. İcra Müdürlüğü'nün 20012/4463 sayılı dosyasında takibin ölü borçluya karşı başlatıldığı ve bu sebeble takipteki haczin geçersiz olduğu halde kendisinden önce sıra cetvelinde yer verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve yeni yapılacak sıra cetveli hususunda,,, 4. İcra Müdürlüğü'ne yetki verilmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, Usulüne uygun düzenlenmeyen sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; Muris borçlunun mirasçılarına yapılan tebliğe göre ilk kesinleşen takibin,,, 4. İcra Müdürlüğünün 2012/10819 sayılı dosyası olduğu ve sıra cetvelinin bu dosya üzerinden yapılması gerekmesine rağmen bu husus gözden kaçırılarak 2. sırada kesinleşen takip dosyası olan...1. İcra Müdürlüğünün 2012/2006 sayılı dosyasında sıra cetvelinin yapılmasının usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne sıra cetvelinin iptaline ve usulüne uygun sıra cetvelinin yapılması için paylaşıma konu paranın,,, 4. İcra Müdürlüğünün 2012/10819 sayılı dosyasına gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32496, Karar No: 2023/12626, Tarih: 22.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/32496 E.  ,  2023/12626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 43, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

B. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 43, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, eşi olan katılan ile barıştığı, katılanın şikayetini geri çektiği, hatasını anladığı ve bu sebeple pişmanlığı da göz önüne alınarak cezasının düşürülmesi, paraya çevrilmesi veya başkaca bir adli kontrol yöntemi ile denetime alınmasına vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, eşi olan katılan ile barıştığı, katılanın şikayetini geri çektiği, hatasını anladığı ve bu sebeple pişmanlığı da göz önüne alınarak cezasının düşürülmesi, paraya çevrilmesi veya başkaca bir adli kontrol yöntemi ile denetime alınmasına vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Tarafların suç tarihinde resmi nikahlı eş olup aralarında geçimsizlik bulunduğu, katılanın bu sebeple annesinin yanına yerleştiği, sanığın eşinin yanından ayrılmasından itibaren şikayet tarihi olan 31/10/2015 tarihine kadar katılanın kullandığı ... numaralı telefona ... ve ... numaralı telefonlardan "Seni öldürürüm,", "O...u", "Seni sinkaf ettiğim.", "Görüşeceğiz" vb. mesajlar atarak tehdit ve hakaretlerde bulunduğu, farklı tarihlerde aralarında geçen ve ses kayıtları katılan tarafından CD içerisinde dosyaya sunulan telefon görüşmelerinde ''Vallahi bak keserim seni, lime lime elaleme ibret olsun diye keser balkondan aşağıya sarkıtırım, avradını sinkaf ettiğimin kızı, senin gibi avradın ta anasını avradını sinkaf ettim, bacısını avradını sinkaf ettiğimin kızı, kitabını sinkaf edeceğim bu ortalığın ben, bunlar hep senin gibi o... yüzünden, senin Allah'ını kitabını sinkaf ettiğim, senin doğuran Allah'ın a... koyayım ben peygamberin a... koyayım, dinini sinkaf ettiğim, yani niye biliyormusun gireyim yatayım şöyle bir sene aklım başıma gelsin alışkanlık olsun bir daha girdiğim zaman 15 yıl zoruma gitmesin bir sene iki sene alışmış olayım anladın mı, keşke satsaydım seni, anasını sinkaf ettiğim seni gelir delik deşik ederim bak." şeklinde ve daha buna benzer çok sayıda ağır küfür ve tehdit içeren sözlerle tehdit ve dinen kutsal sayılan değerlerden bahisle hakaret sözlerinin sanık tarafından katılana söylendiği hususlarının mesaj dökümü, bilirkişi konuşma kayıt raporu ve taraf beyanları ile tüm dosya kapsamı neticesinde sübut bulduğu Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın temyiz sebebinin aksine katılan ...'nin 30.03.2016 tarihli beyanıyla sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirttiği ve dosya kapsamında şikayetten vazgeçtiğine ilişkin bir beyanı bulunmadığı anlaşılmış, ayrıca sabıkalı ve suça eğilimli kişiliği, savunmasının yakalama emri ile alınması ve olumsuz kişilik özellikleri nedeniyle cezasında takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına; adli sicil kaydından anlaşılan sabıkalı ve suça eğilimli kişiliği ve mükerrir olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 50, 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinde düzenlenen hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

B. Sair Sebepler Yönünden

1. 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu uzlaştırma kapsamına alınmış, yine sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde düzenlenen hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 saıylı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/399, Karar No: 2023/476, Tarih: 27.09.2023

**Ceza Genel Kurulu         2021/399 E.  ,  2023/476 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2021/94751

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 7. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 19-44

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bankacılık zimmeti suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 22/3-ilk cümlesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 80, 59, 31, 33 ve 40. maddeleri uyarınca 10 yıl 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, amme hizmetlerinden yasaklanmasına ve mahsuba ilişkin İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01.06.2009 tarihli ve 20-20 sayılı hükmün, katılanlar Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu ve Birleşik Fon Bankası vekilleri ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 28.10.2010 tarih ve 2049-15663 sayı ile; “...Mahkemece İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 19.3.2002 tarih ve 1251/75 sayılı İddianamesine konu eylemler hakkında sanıklar ..., ..., ... ve ...’un savunmasının alınmadığı, 5.12.2005 tarihli duruşmada birleştirilen 2001/187 Esas sayılı dosyada sanıkların savunmasının alındığı belirtilmişse de 17.8.2001, 11.10.2001 tarihinde alınan savunmaların anılan iddianameye ait bulunmadığı gibi 5.4.2004 günü alınan savunmaların da 6.11.2003 tarih ve 1912/390-1536 sayılı iddianame konusu (birleştirilen 2004/20 Esas) dosyaya ait olduğu gözetilmeyerek savunma haklarının kısıtlanması,

b- Hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporlarında 18.6.2003 tarih ve 7332/5795 sayılı iddianame konusu eylemler hakkında görüş bildirilmediği de gözetilerek alınacak savunmalar doğrultusunda gerektiğinde oluşa dair yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi, “ isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesince 05.11.2012 tarih ve 9-50 sayı ile; sanığın basit banka zimmeti suçundan 4389 sayılı Kanun'un 22/3-ilk cümlesi ve 765 sayılı TCK’nın 80, 59, 31, 33 ve 40. maddeleri uyarınca 10 yıl 8 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, amme hizmetlerinden yasaklanmasına ve mahsuba karar verilmiş, bu hükmün de sanık müdafii ve katılanlar Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu ve Birleşik Fon Bankası vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 26.03.2014 tarih ve 17552-5718 sayı ile; düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.