muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/351, Karar No: 2021/151, Tarih: 30.03.2021

İnsanın dış dünyaya yansıyan davranışlarını esas alan ceza hukuku, onun davranışlarında iç dünyasının, o anki ruh hâlinin ve genel psikolojik özelliklerinin önemi bulunduğunu kabul ederek bu psikolojik durumlara belli bir hukuki değer vermektedir. Bu itibarla modern ceza hukuku sadece işlenen suçu değil, suçun işlenmesinde etkili olan nedenleri göz önünde bulundurarak cezalandırma yoluna gitmektedir. (Devrim ..., Yeni Türk Ceza Kanunu'nda Haksız Tahrik, AÜHFD, 2004, C. 54, s.225.)

Haksız hareketin kişi üzerinde ve onun psikolojik aleminde bir tepki doğuracağını kabul eden modern ceza hukuku, failin bu durumunu değerlendirmekte, cezai sorumluluğunu azaltan bir sebep olarak görmektedir. Failin bu subjektif durumuna önem veren çeşitli ülkelerin ceza kanunlarında, failin cezasında belli oranlarda indirim yapılması esası kabul edilmiştir. (M. Muhtar Çağlayan, Yargıtay İçtihatları Işığında Haksız Tahrik üzerine Bir İzah Denemesi, Adalet Dergisi, Ocak –Şubat, 1982, S.1, s.14.)

Bu düşünceden hareketle 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde de haksız tahrik;

"Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alınmıştır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet ya da şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu hâlde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeden, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısı üzerinde meydana getirdiği karışıklığın neticesi olarak bir suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan nedenlerden biridir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sâdır olmalıdır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sâdır olmalıdır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda, 765 sayılı Kanun'da yer alan "ağır – hafif tahrik" ayırımına son verilerek; tahriki oluşturan eylem, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilip, sanığın iradesine etkisi göz önünde bulundurulmak suretiyle, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda cezasından makul bir indirim yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlememesi önemlidir. Mağdur ya da ölenden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hâllerde, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere, gerek fail, gerekse mağdurun karşılıklı haksız davranışlarda bulunması hâlinde, tahrik uygulamasında kural olarak, haksız bir eylem ile mağduru tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak maruz kaldığı tepki, kendi gerçekleştirdiği eylemle karşılaştırıldığında aşırı bir hâl almışsa, başka bir deyişle tepkide açık bir oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması nedeniyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir.

Karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerin varlığı hâlinde, fail ve mağdurun yek diğeri yönünden tahrik oluşturan bu haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik-sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmediği göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması hâlinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

Uyuşmazlık konusu bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Uyuşmazlık konusu bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Sanık ... ve inceleme dışı sanık ...'nın resmî nikâhla evli oldukları, inceleme dışı sanık ...'nın ise tarafların müşterek çocukları olduğu, sanığın olay tarihinde 63 yaşında, eşi inceleme dışı sanık ...'nin 41 yaşında olduğu, maktul ...'ın 53 yaşında, nakliye işi ile uğraştığı ve şoförlük yaptığı, sanığın olay tarihinden 5 yıl önce maktulün yaşadığı Derik ilçesine bağlı ... köyünde yaklaşık bir yıl süre ile geçici imam olarak çalıştığı, tarafların bu süre içerisinde tanıştıkları, sonrasında sanık ve ailesinin köyden taşınarak Kızıltepe ilçesine yerleştikleri, maktulün şoför olması sebebiyle zaman zaman Kızıltepe ilçesinde sanık ve ailesinin ikametini ziyaret için geldiği, sanığın doğuştan sol ayağından engelli olması nedeniyle sürekli çalışamadığı ve ekonomik sıkıntı içerisinde bulunduğu, maktulün zaman zaman kendisinin ve çevreden topladığı yardımları sanık ve ailesine verdiği, maktulün 21.12.2014 tarihinde Kızıltepe ilçesinde oğlu ...'ın evinden misafirlikten ayrılarak aynı gün akşam saat 18.00 sıralarında sanık ve ailesinin ikametine geldiği, bir süre oturdukları, sonrasında inceleme dışı sanık ...'nin maktulün yatması için yere yatak serdiği, sanığın da maktulün yanında aynı odada başka bir yatakta yattığı, inceleme dışı sanık ... ve çocukların ise evin başka bir odasında yattıkları, maktulün bir süre sonra uyuduğu, 22.12.2014 tarihinde gece saat 03.00-04.00 sıralarında maktul ile eşi arasında gayriresmî ilişki bulunduğunu düşünen sanığın uyumakta olan maktulün başına çekiçle çok sayıda vurduğu, sonrasında da ekmek bıçağıyla 9 kez vurduğu, her bir bıçak yarasının ayrı ayrı müstakilen öldürücü nitelikte olduğu, maktulün kesici delici alet yaralanmaları ile küt kafa tramvasına bağlı olarak gelişen beyin kanaması, harabiyet ve iç organ harabiyeti neticesinde öldüğü, maktulü öldüren sanığın diğer odada yatan inceleme dışı sanıklar ..., ... ve oğlu tanık ...'ı kaldırdığı, hep birlikte maktulün cesedini ... katına indirdikleri, cesedin üzerini yün ve yatak ile örttükleri, sanığın olayda kullandığı çekici ve maktulün kıyafetlerini çöpe atması için oğlu tanık ...'a verdiği, tanık ...'ın söz konusu eşyaları çöp torbası içerisinde evlerinin üç sokak ötesinde bulunan çöp tenekesine attığı, sonrasında maktulün üzerinde öldürüldüğü halıyı birlikte evin damına çıkarttıkları, sanık ve ailesinin maktulün ailesinin kendilerine zarar verebileceği düşüncesiyle Mazıdağı ilçesine gittikleri, iki gün sonra hep birlikte 23.12.2014 tarihinde saat 09.30 sıralarında Mazıdağı Cumhuriyet Başsavcılığına gelerek teslim oldukları ve olayı anlattıkları, sonrasında Kolluk tarafından yapılan aramada sanığın ikametinin ... katında maktulün cesedinin bulunduğu olayda;

Yerel Mahkemenin olaydan iki gün sonra gelip teslim olan ve suçunu ikrar eden sanığın aşamalarda geliştirmiş olduğu kendi içinde çelişkili savunmalarına itibar etmediğini gerekçeleriyle açıkladığı, öte yandan sanığın kendi içinde çelişkiler barındırsa da baştan beri bir tahrik savunması yaptığı, sanığın yaşadığı bölgenin sosyal kültürel yapısı, eğitimi ve kendisini ifade etme durumu göz önüne alındığında eşi inceleme dışı sanık ... ile maktul arasındaki ilişkiyi söyleyememesinin ve bu yönde savunma geliştirememiş olmasının beklenebilir olduğu, katılan ...'ın babası maktulü kendilerinin yanlarından ayrıldıktan sonra aradığında maktulün nerede olduğunu oğlu katılana söylememesi, sanık ve ailesinin evinin yanında iş yeri bulunan tarafsız tanık ...'ın maktulün sanığın evine geldiğinde çocukların evden çıktıklarını duyduğu şeklindeki anlatımı, telefon inceleme tutanağı ve HTS kayıtlarından maktulün kullandığı ... numaralı GSM hattı ile sanığın eşi inceleme dışı sanık ...'nin kullandığı ... numaralı GSM hattını sık sık aradığı ve görüşmeler yaptığı, inceleme dışı sanık ...'ye maktulün kendisini sık sık neden aradığı sorulduğunda, maktul aradığında kendisini bırakması için onu ikna etmek amacıyla görüştüğü yönündeki anlatımı ve sanığın bozmadan sonraki savunmaları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulama koşullarının oluştuğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme hükmündeki direnme gerekçesinin isabetli olduğuna ve uygulamanın denetlenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2018 tarih ve 267-428 sayılı, sanığın maktul ...'ı kasten öldürme suçundan kurulan hükmünde 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinin uygulanması koşullarının oluştuğuna ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Dosyanın, uygulamanın diğer yönlerden denetlenmesi için Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 30.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6620, Karar No: 2010/4703, Tarih: 19.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6620 E.  ,  2010/4703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan kumaş satın almakta olduğunu, taraflar arasında alışverişe ilişkin 09.12.2006 faks satış sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin 7.maddesinde kur farkı hususunun düzenlendiğini, müvekkilinin davalıdan aldığı kumaş bedelini Euro olarak ödediğini, ancak kurdaki değişiklik sonucunda davalının 2.645.76.-YTL. haksız kazancı olduğunu, davalının bu rakamı teyit ettiğinin müvekkiline fakslanan muavin defter kaydından da anlaşıldığını, öte yandan davalıdan alınan 120 metre gömleklik kumaşın ayıplı çıkması nedeniyle iade faturası düzenlediklerini, gerek kur farkı faturası gerekse iade faturası nedeniyle oluşan alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacı kur farkı alacağını sözleşmeye dayandırmış ise de, dosyaya sözleşme sunulmadığı gibi iade faturasına konu malların davalıya iade edilerek teslim edildiği ve TTK'nun 25/3. maddesi uyarınca ayıp ihbarında bulunulduğu hususlarının ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/208, Karar No: 2019/666, Tarih: 26.11.2019

**Ceza Genel Kurulu         2015/208 E.  ,  2019/666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 242-159

Sanık ... hakkında cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sırasında eylemin cinsel saldırı suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle Dikili Sulh Ceza Mahkemesince 16.11.2009 tarih ve 233-234 sayı ile verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Dikili Asliye Ceza Mahkemesince 17.05.2011 tarih ve 242-159 sayı ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

Hükmün katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesince 11.09.2014 tarih ve 15513-9800 sayı ile;

"Mağdurenin özde tutarlı anlatımları, taraflar arasında iftira atılmasını gerektirir aktif bir husumetin bulunmaması, mağdurenin ağabeyinin olayı öğrenmesinin akabinde sanığı darp etmesi üzerine başlatılan soruşturmada, sanığın çalışanı olan mağdureye farklı zamanlarda birden fazla kez 'Canım, cicim, benimle yat, oturmak istiyorsan gel kucağıma otur' şeklinde sözler söyleyerek mağdurenin bacaklarına ve göğüslerine dokunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eylemlerinin zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarını oluşturduğu gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 18.11.2014 tarih ve 282484 sayı ile;

"İtirazlarımız sanık ...'nın eylemlerinin iki ayrı suç mu yoksa teselsül eden tek suç mu oluştuğuna ilişkindir.

5237 sayılı TCK'nın 'Zincirleme Suç' başlığını taşıyan 43. maddesinin birinci fıkrası 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılır...' şeklindedir. Bu fıkrada yazılı zincirleme suç koşullarının gerçekleşmesi için öncelikle bir suç işleme kararının bulunması ve suçun aynı kişiye karşı değişik zamanlarda birden çok işlenmesi gerekmektedir. Bu itibarla öncelikli koşul birden fazla suçun mevcut olmasıdır. Diğer bir deyişle her biri ayrı ayrı suç teşkil eden birden fazla eylemin bulunması zorunludur. İkinci olarak da aynı mağdura karşı, farklı zamanlarda, aynı suçun işlenmesi gerekir. Aynı zamanda işlenirse zincirleme suçtan değil, tek suçtan sözedilebilir. Suçlar arasında araya zaman aralığı girmediği sürece, aynı mağdura karşı zincirleme suçtan sözedilemez. Ancak kanundaki 'değişik zaman' kavramının ne anlama geldiği üzerinde durulmalıdır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 08.06.2010 tarih ve 2010/98-143 sayılı kararında konuyu tartışmış ve her somut olayın özelliği göz önüne alınarak, eylemin değişik zamanlarda işlenip işlenmediğinin belirlenmesi gerektiğini, çok kısa zaman aralıklarının aynı zaman dilimi olarak kabul edilmesi gerektiğini belirtmiştir. Böylelikle, nitelikli cinsel saldırı suçunun oluşmasına elverişli, seçimlik hareketlerden birinin bir kez yapılması veya ardı ardına birden çok gerçekleştirilmesi durumunda, belli bir amaca yönelik olarak gerçekleştirilen fiilin hukuki tekliği bakımından fark bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yargıtay önceki kararlarında mağdurun farklı şekilde (anal, oral, vajinal), nitelikli cinsel saldırı eylemlerine maruz kaldığı durumlarda, birden fazla suçun oluştuğu ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği görüşünde iken, anılan Ceza Genel Kurulu kararı sonrasında bu görüşünden dönerek, aralıksız olarak gerçekleştirilen bu şekildeki eylemlerin tek suç oluşturacağını, belli bir zaman aralığından sonra bu hareketlerden birinin ya da bir kaçının tekrarlanması durumunda ise zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağını haklı olarak kabul etmiştir.

Esas itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 43/3. maddesinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı suçlar arasında basit cinsel saldırı suçuna yer vermemesi nedeniyle şartlarının bulunması durumunda bu suç yönünden TCK'nın 43. maddesinin birinci veya ikinci fıkrasının uygulanabileceği hususunda bir tereddüt yoktur.

Bu açıklamalar ışığında somut olayımız incelendiğinde; sanık ...'nün işlettiği ekmek fırınında çalışan mağdure, çalıştığı 10-12 gün süre içerisinde sanığın cinsel taciz ve basit cinsel saldırı eylemlerine maruz kaldığı hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Ancak mağdure olaya ilişkin bir kez açık şekilde beyanda bulunmuş olup, 26.04.2009 tarihli hazırlık beyanında eylemlerin gerçekleşme şekli ve zamanı konusunda net bilgiler vermediği görülmektedir. Bu itibarla sanığın gerçekleştirdiği kabul edilen cinsel taciz suçunun hemen ardından çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlemiş olabileceği gözetildiğinde, sanığın yenilenmiş bir kast veya ayrı bir kast ile hareket ettiğinin kabulü dosya kapsamına göre mümkün değildir. Suç kastının çokluğu veya yenilendiğine ilişkin bir delil bulunmaması veyahut eylemin kesintisiz bir şekilde gerçekleşmesi ve bu durumda kanunun farklı maddelerinin ihlali hâlinde eylemlerin çokluğu söz konusu olsa da suçların çokluğundan bahsedilemez. Bu hâlde temel cezanın TCK'nın 3 ve 61. maddelerindeki esaslar doğrultusunda alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle bireyselleştirilmesi ile de suç ve ceza orantısı sağlanabilir. Buna göre araya zaman fasılası girmeden eylemlerin gerçekleştirilmesi ya da yenilenmiş bir kasttan sözedilememesi karşısında yalnızca zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması gerekeceği" görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Dairesince 22.01.2015 tarih ve 11149-472 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanığın eylemlerinin zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ile zincirleme şekilde cinsel taciz suçlarını mı yoksa sadece zincirleme biçimde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu mu oluşturduğunun,

2- Zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ile zincirleme şekilde cinsel taciz suçlarını oluşturduğunun kabulü hâlinde zincirleme biçimde cinsel taciz suçu yönünden dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Suç tarihinde 52 yaşının içerisinde ve evli olan sanık ...'nın... isimli iş yerinin işletmecisi olduğu,

Katılan mağdure ...'ün suç tarihinde 17 yaşında olduğu ve sanığın iş yerinde işçi olarak çalıştığı,

26.04.2009 tarihli adli rapora göre; sol göz üst kapağında şişlik ve morluk, sol yanağının üzerinde 3 cm'lik yatay kızarıklık ile ekimotik alan, sağ göz altında hafif kızarıklık, alt dudağında şişlik, morluk ve ekimoz bulunan sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı,

Kolluk görevlilerince düzenlenen 26.04.2009 tarihli tutanağa göre; yapılan araştırmalara rağmen olay sırasında iş yerinde bulunduğu bildirilen müşterilerin kimlik bilgilerinin tespit edilemediği, sanığa sorulduğunda müşterileri tanımadığını ve tanıklıklarını istemediğini belirttiği,

Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen 06.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda; bahse konu iş yerinin üç katlı bir binanın zemin katında bulunduğu, metrekare olarak küçük bir iş yeri olduğu, iç duvarlarında komple ekmek raflarının bulunduğu, kasanın hemen yanında bir kapının olduğu, bu kapının bir metrekare boyutunda oldukça küçük bir odacığa açıldığı, bu odacığın içinde duvara monteli bir lavabo olduğu, yerlerde temizlik malzemelerinin ve birkaç kovanın bulunduğu, ayrıca bu odacığın sağ kısmında yine küçük bir kapı olduğu, bu kapının da bir klozetin sığabileceğinden biraz daha büyük ve yetişkin bir insanın ancak eğilerek girebileceği bir tuvalete açıldığı, bu tuvaletin içinde sadece bir klozetin olduğu, bahse konu iş yerinin ana giriş kapısının Namık Kemal Caddesine baktığı, bu caddenin kamunun kullanımına ve trafiğe açık olduğu, bahsedilen odacık ile bu odacıktan geçilerek girilen tuvaletin hijyenik olmadığı ve bir insanın istirahat edebileceği ya da hayatını idame ettirebileceği yerler olamayacağı kanaatinde olduğunun belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Katılan mağdure ... 26.04.2009 tarihinde kollukta; yaklaşık 12 günden beri Çandarlı Beldesi... isimli iş yerinde çalıştığını, işe başladığından beri sanığın "Fıstığım, cicim, bir tanem, yazın dükkânın arkasında kalacağım, benim yanıma gelir misin? Benimle kal, benimle yat." şeklinde sözlerle sürekli kendisini taciz ettiğini, para üstü verdiği zamanlarda elini tutarak bırakmayıp sıktığını, arkasına geçip dokunmaya çalıştığını, hatta bazen bacaklarına ve göğüslerine dokunduğunu görmediği zamanlarda arkasına geçerek vurduğunu, korktuğundan dolayı kimseye bir şey söyleyemediğini, 25.04.2009 tarihinde müşteri gelmesi üzerine ekmek kesmek için yerinden kalkınca kendisinin kalktığı yere sanığın oturduğunu, ekmeği kesip müşteriyi gönderdikten sonra oturmak için yerine baktığı sırada sanığın kendisine "Ne bakıyorsun? Oturmak istiyorsan gel kucağıma otur." dediğini, daha fazla dayanamadığından ağlayarak iş yerinden çıkıp eve gittiğini, annesi olan tanık...'ın ısrarı üzerine olanları anlattığını, daha sonra eve ağabeyisi tanık ...'ın geldiğini, üzgün hâlini görünce kendisine ne olduğunu sorduğunu, ağlayarak başından geçenleri anlattığını, sanıktan şikâyetçi olduğunu,

Mahkemede; sanığın iddianameye konu hareketleri yaptığı esnada yanlarında kimsenin bulunmadığını, kendisini işten sanığın çıkarmadığını, onun eylemleri nedeniyle işi kendisinin bıraktığını, dükkânın sürekli müşteri gelen bir yer olmadığını, ekmek bittiği zaman iş yerinden çıktıklarını, soruşturma sırasında alınan ifadelerinin doğru olduğunu, şikâyetinin devam ettiğini,

Tanık ... şüpheli sıfatıyla 26.04.2009 tarihinde kollukta; kız kardeşi olan katılan mağdurenin yaklaşık 10 günden beri sanığın işlettiği... isimli iş yerinde çalıştığını, 25.04.2009 tarihinde akşam eve gittiğinde annesi olan tanık...'ın kendisine kız kardeşinin işten çıkarıldığını söylediğini, "Neden çıkarmışlar?" diye sorması üzerine, annesinin "Ekmeği yere düşürdüğü için iş yeri sahibi kızmış ve işten kovalamış." diyerek cevap verdiğini, annesi bunları anlatırken katılan mağdurenin "Anne lafı dolandırma, doğruyu söyle." dediğini, annesine "Bana doğruyu söyle" demesi üzerine annesinin sanığın katılan mağdureye "Canım, cicim, fıstığım dizlerime otursana, yazın ben dükkânın arkasında kalacağım benim yanıma gelsene beraber kalalım." dediğini söylediğini, bunları duyunca sinirlenip hemen sanığın iş yerine gittiğini, ancak iş yerinin kapalı olduğunu, 26.04.2009 tarihinde sabah saat 09.45 sıralarında tekrar sanığın iş yerine gittiğini, içeriye girdiğinde sanıktan başka kimsenin bulunmadığını, sanığa "Sen benim kız kardeşime ne dedin?" diye sorduğunu, sanığın da "Ne söylemişim?" diyerek cevap verdiğini, tartışma başlayınca kendisine hâkim olamayıp sanığa iki yumruk attığını, daha sonra oradan ayrıldığını,