muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/391, Karar No: 2019/722, Tarih: 26.12.2019

Sanığın, 16.07.2011 tarihinde FETÖ'nün yargı yapılanması içerisinde sivil alanda faaliyet gösteren ve örgütün sivil imamı olduğu belirtilen.... ile birlikte günübirlik Bosna-Hersek'e gittikleri,

Öte yandan, sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün kriptolu haberleşme programı olan ve münhasıran bu örgüt mensupları tarafından kullanılan ByLock'u, kendi adına kayıtlı ve bizzat kendisinin kullandığı 505 .... numaralı GSM hattı ve 0134..... IMEI no’lu telefon üzerinden kullandığı, bu cihazın sanığın evinde yapılan arama sonucunda el konulan APPLE marka Iphone 5 model cep telefonu olduğu, 25.08.2014 tarihinde sanığın Didim Polis Moral Eğitim Merkezi Müdürlüğüne giriş kaydı olup aynı GSM hattı ve cep telefonunun aynı yerde ByLock baz verilerine ulaşıldığı, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağına göre sanığın kullanımındaki GSM numarası aboneliğinin “97250” ByLock User-ID numarasıyla eşleştirilmiş olması karşısında; sanığın ByLock User-ID numarası almak suretiyle sisteme dahil olduğu ve böylelikle ancak bir örgüt üyesinin sahip olabileceği gizli haberleşme imkânına kavuştuğu,

ByLock kullanıcıları olduğu anlaşılan .....’a ait ByLock mesaj içeriklerinden sanığın aidat, himmet ve sadaka adı altında örgüte maddi menfaat sağladığının ve sanığın, ByLock yazışmaları yapan şahıslar tarafından örgütün bir mensubu olarak kabul edildiğinin anlaşıldığı,

Örgüt lideri Fetullah Gülen’in 31.12.2013 tarihinde örgütün finans kaynaklarından olan Bank Asya’ya para yatırılması talimatı üzerine birikimlerini bu bankaya yatırmak ve talimatın gereğini yerine getirmek istediği, ancak örgütün "tedbir stratejisine" uygun olarak eşi veya kendisi adına hesap açmayıp kayınvalidesinden ve babasından aldığı vekaletler yoluyla Asya Katılım Bankasında bulunan kayınvalidesinin hesabına 18.06.2014 tarihinden itibaren para yatırdığı, babası adına 05.12.2014 tarihinde aynı bankada hesap açarak bu tarihten itibaren para yatırdığı, son işlemlerin ise 08.12.2015 tarihinde yapıldığı, FETÖ/PDY üyeliğinden haklarında işlem yapılan şahıslar tarafından yatırılan paralar ile kendisinin yatırdığı paraları çeşitli işlemlere tabi tutarak eşi ve kendi hesabına aktarıp nakit çektiği, böylece parayı farklı kişilere aktarmak ve çeşitli işlemlere tabi tutmak suretiyle paranın kaynağını ve sahibini gizlemek kastıyla hareket ettiği, ayrıca örgütle iltisaklı kişi, kurum ve kuruluşlarla çok sayıda para transferinin bulunduğu, banka kayıtlarının incelendiği MASAK raporuyla da sanığın örgüte olan sadakat ve bağlılığı ile diğer örgüt mensuplarıyla irtibatının belirlendiği,

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; sanığın örgüt üyesi sıfatıyla ve örgüt üyeliğinden kaynaklanan hiyerarşi içerisinde hareket ettiği, örgütün Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin tüm Anayasal kurumlarını ele geçirmeye yönelik herhangi bir kamu göreviyle bağdaşmayan nihâi amacına ulaşmak için bir süreç ve basamak olarak gördüğü yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında Yargıtay Üyeliğine yerleştirildiği, örgütsel amaçların gerçekleştirilmesine yönelik örgütsel saikle hareket ederek örgüt adına çalışmalar yaptığı, bu suretle sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve böylelikle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği anlaşılmaktadır.

Özel Dairece mahkûmiyet hükmüne esas alınan deliller karşısında; Sinop ve Murat kod isimli gizli tanık ifadeleri, ..... isimli şahısların ifadeleri veya dilekçelerinin tartışılmayarak, ortak baz istasyonu kullanımına ve HTS kayıtlarında yer alan arama, aranma, mesaj alma ve gönderme işlemlerine ilişkin iletişimin tespitine ilişkin kayıtların tartışılarak hükme esas alınmamasının, sanık hakkındaki görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin dava dosyasının ise tartışılarak hükme esas alınmasının sonuca etkili olmadığı değerlendirilmiş olup temyiz incelemesinde dikkate alınmamıştır.

Suç tarihi itibarıyla FETÖ/PDY'nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmaması, neticeyi bilerek ve isteyerek tipik hareketi gerçekleştiren sanığın kanuni yönden sorumlu tutulmasına engel teşkil etmeyecektir. Ayrıca örgüt piramidi içindeki konumu itibarıyla "mahrem alan" kapsamında yer alması ve sanığın eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi ve tecrübeleri ile örgütteki konumu itibarıyla bu oluşumun bir silahlı terör örgütü olduğunu bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında TCK’nın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hata hükmünün uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bu sebeplerle, sanık ... yönünden TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen silahlı terör örgütüne üye olma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bununla birlikte, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da hem ilk derece mahkemeleri hem de Yargıtay gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağır olması birlikte değerlendirildiğinde; alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren bu suçta temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak sekiz yıl olarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK’nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen “orantılılık” ilkesine de aykırılık oluşturmamaktadır.

Bu itibarla, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanık ve müdafisinin maddi hukuka ilişkin temyiz itirazıyla sınırlı olarak incelenmesi sonucunda, Özel Daire kararı isabetli olup sanık ve müdafisinin maddi hukuka ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 17.04.2019 tarihli ve 58-61 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

2- Onama kararı ve sanığın tutuklukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme isteklerinin REDDİNE,

3- Dosyanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 26.12.2019 tarihinde yapılan müzakerede sanık ve müdafisinin 24.04.2019 tarihli temyiz dilekçesinin geçerli bir temyiz nedeni içerip içermediğine ve içerdiğinin kabul edilmesi hâlinde de temyiz denetiminin ne şekilde yapılacağına ve Özel Dairece yapılan yargılama sırasında heyetteki en kıdemli üye yerine kıdemsiz üyenin heyet başkanlığı yapmasının usul ve yasaya aykırı olup olmadığına ilişkin incelemeler bakımından oy çokluğuyla, mahkûmiyet hükmünün isabetli olup olmadığına ilişkin inceleme ile sanık hakkındaki salıverilme istekleri bakımından oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/605, Karar No: 2022/172, Tarih: 15.03.2022

**Ceza Genel Kurulu         2018/605 E.  ,  2022/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 3. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 392-157

Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 86/3-e ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-d-son ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan 13/1 ve TCK'nın 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ve 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... 26. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12.03.2015 tarihli ve 392-157 sayılı hükümlerin sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyası inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesince 20.09.2018 tarih, 18848-13403 sayı ve oy çokluğu ile kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına; 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş,

Daire üyeleri ... ve ...;

" 1-Sanık ...'ın yurt dışından yabancı uyruklu kişileri getirip çalıştırılmasına aracılık ettiği, olay tarihinde işçilerin çalıştırılması konusunda müştekilerle anlaşmazlığa düştüğü, sanığın müştekileri telefonla arayarak havuzlar Çiftehavuzlar Parkı'na çağırdığı, tartışmanın büyümesi üzerine sanığın; kaçmakta olan müştekilere arkadan silahla ateş ederek mağdur müşteki ...'i tabanca ile Adlı Tıp Kurumu'ndan alınan rapora göre, belinden 'L-5 vertebra kırığı ve buna bağlı olarak gelişen nörolojik tabloya neden olan yaralama nedeni ile hayati tehlikeye neden olacak' şekilde ve belinde tabanca yaralanmasına bağlı olarak L-5 vertebrada ağır (4) derecede kırık olacak şekilde yaraladığı,

Yine Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin raporuna göre, 'nörolojik tablonun organlardan birinin sürekli zayıflamasına' sebep olduğunun belirlendiği,

Olayda sanığın kullandığı silah, mağdurun hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması, organların birinin sürekli zayıflaması, ateş edilen bölge, silahın öldürmeye elverişli 7,65 silah olması, mağdur müştekinin kaçarak kurtulması da dikkate alındığında;

Olayın adam öldürmeye teşebbüs suçu olup olmadığının belirlenmesi açısından CMK'nın 5. maddesi gereği, dosyanın Ağır Ceza Mahkemesi'ne 'Görevsizlik Kararı' verilerek gönderilmesi gerekirken, bu değerlendirme yapılmadan görevsiz olan Asliye Ceza Mahkemesince karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan,

Olayın adam öldürmeye teşebbüs suçu olup olmadığının belirlenmesi açısından CMK'nın 5. maddesi gereği, dosyanın Ağır Ceza Mahkemesi'ne 'Görevsizlik Kararı' verilerek gönderilmesi gerekirken, bu değerlendirme yapılmadan görevsiz olan Asliye Ceza Mahkemesince karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.04.2013 tarih ve 1386 Esas 129 sayılı kararında ' Yerel Mahkemenin serbest değerlendirme hak ve yetkisinin bulunduğu durumlarda, bu hak ve yetki yerel mahkemeye kullandırılmadan, hükmün temyiz makamınca düzeltilmek suretiyle onanması CMUK'nun 326/3. maddesine aykırı ve mahkemenin direnme hakkının ortadan kaldırılması niteliğinde olup, hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiği' belirtilmektedir.

Olayımızda mahkemece sanık ... hakkında ruhsatsız silah taşımak suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca 1 yıl ve 30 gün adli para cezasına karar verildiği,

Ancak 30 gün adli para cezası TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca sanığın sosya-ekonomik durumu dikkate alınarak 20 TL ile 100 TL bir miktar seçilerek sonuç adli para cezasının belirlenmediği,

Olayda aleyhe temyiz olmadığı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın sonuç ceza açısından söz konusu olabileceği, mahkemenin kararında 30 gün adli para cezası denilerek, TCK'nın 52/2. maddesi uygulanarak (20 TL-100 TL) arasında belirli bir miktar seçilerek sonuç adli para cezası belirlenmediğinden, burada kazanmış hakkın söz konusu olamayacağı,

Kararın bozularak yerel mahkemeye gönderilmesi ve mahkemenin TCK'nın 52/2. maddesi gereği kişinin sosyo-ekonomik durumunu dikkate alarak sonuç cezayı belirlemesi gerektiği, ayrıca TCK'nın 52/4. maddesi gereği 4 taksit ile 24 taksit arasında bir taksiti de belirleyebileceğinden, bu konuda Yargıtayca 'Düzeltilerek Onama' yapılamayacağı bozma kararı verilmesi gerektiği nedeniyle,

Sayın çoğunluğun onama ve düzelterek onama kararına muhalifiz." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise; 12.10.2018 tarih ve 234096 sayı ile;

"Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 3. Ceza Dairesinin ve Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanan içtihatlarına göre bir eylemin kasten öldürme olarak vasıflandırılabilmesi için, esasen failin iç dünyasını ilgilendiren kastı belirlenmeli, bunun için de failin dış dünyaya yansıyan davranışlarından hareketle sonuç çıkarılmalıdır. Başka bir ifadeyle, failin olay öncesi, sırası ve sonrasındaki davranışları kastının belirlenmesinde ölçü olarak alınmalıdır.

Buna göre;

- Fail ile ölen arasında olay öncesine dayalı, ciddi bir husumet bulunup bulunmadığı,

- Failin olayda kullandığı aracın öldürmeye elverişli olup olmadığı,

- Ölendeki darbe sayısı ve şiddeti,

- Darbelerin vurulduğu bölgelerin hayati bakımdan önemi,

- Failin davranışlarına kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenin etkisiyle mi son verdiği,

- Failin suç aletini kullanış biçimi,

Buna göre;

- Fail ile ölen arasında olay öncesine dayalı, ciddi bir husumet bulunup bulunmadığı,

- Failin olayda kullandığı aracın öldürmeye elverişli olup olmadığı,

- Ölendeki darbe sayısı ve şiddeti,

- Darbelerin vurulduğu bölgelerin hayati bakımdan önemi,

- Failin davranışlarına kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenin etkisiyle mi son verdiği,

- Failin suç aletini kullanış biçimi,

- Olay öncesi, esnası ve sonrasında failin mağdura yönelik davranışları ve sarfettiği sözler gözetilmeli, tüm bu kıstaslar birlikte değerlendirilerek sanığın kastı ortaya çıkarılmalıdır. Kastının öldürme olduğunun tespiti hâlinde TCK'nın 81/1. maddesine göre 'müebbet hapis cezası' ile cezalandırılmalı, eylem teşebbüs aşamasında kalmış ise aynı Kanun'un 35. maddesine göre indirim yapılmalıdır. Ancak suç vasfının kesin olarak tayininden önce bu tartışmanın hangi mahkemece yapılacağının tespiti de çok önemlidir. Çünkü görevsiz mahkemece suç vasfının tartışılması kanaatimizce mümkün değildir. 5235 sayılı Kanun'un 12. maddesine göre müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda ağır ceza mahkemesi görevlidir. Bu nedenlerle eylemin kasten öldürmeye teşebbüs veya kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağının takdiri üst dereceli mahkeme olan ağır ceza mahkemesine aittir.

Dosya kapsamına göre; sanık ...'ın olay tarihinde yaşanan tartışmanın akabinde mağdurlar ... ve ...'yi parka çağırdığı, yanında getirdiği ruhsatsız tabanca ile ateş etmeye başlayınca mağdurların kaçmaya başladıkları, atışlar sonucunda mağdur ...'ün sağ uyluk ve bel, mağdur ...'nin ise sağ baldır bölgelerinden yaralandıkları, bel bölgesinden giren ve kemik kırığına yol açarak L5-S1 düzeyinde omurilik kanalı içinde kalan kurşun parçası nedeniyle mağdur ...'ün hayati tehlike geçirdiği ve yaralanmanın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu olayda; suçta kullanılan alet, kullanılış şekli, ateş edilen vücut bölgesi ve mağdurların kaçarak kurtulmaları birlikte göz önüne alınarak, eylemin kasten öldürme suçuna teşebbüs niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi açısından görevsizlik kararı verilerek dosyanın ağır ceza mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlık konusu olayda;

1-) Kasten silahla yaralama suçundan hüküm kurulmadan önce Yerel Mahkemece delillerin takdirinin üst dereceli mahkemeye ait olduğu vurgulanarak 5271 sayılı CMK'nın 5. maddesi gereğince görevsizlik kararı verilerek, dosyanın ağır ceza mahkemesine gönderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Uyuşmazlık konusu olayda;

1-) Kasten silahla yaralama suçundan hüküm kurulmadan önce Yerel Mahkemece delillerin takdirinin üst dereceli mahkemeye ait olduğu vurgulanarak 5271 sayılı CMK'nın 5. maddesi gereğince görevsizlik kararı verilerek, dosyanın ağır ceza mahkemesine gönderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

2-) 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan kurulan hükümde Yerel Mahkemenin direnme hakkını elinden alacak ve sanık lehine olarak TCK'nın 52/4. maddesine göre adli para cezasınını taksitlendirilmesine ilişkin imkânı ortadan kaldıracak mahiyette hükmün düzeltilerek onanması olduğundan hükümlerin bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin onanmasına, 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan kurulan hükmün ise düzeltilerek onanmasına karar verilmesi Yasaya aykırıdır..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesince 01.11.2018 tarih ve 6652-16429 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesi çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanık ...'ün katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama eylemlerinin, teşebbüs aşamasında kalan kasten adam öldürme suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekip gerekmediğinin,

2- Aleyhe temyiz bulunmayan ve 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca hükmolunan gün para cezasının TCK'nın 52/2. maddesine göre Türk Lirasına çevrilmesinin unutulduğu karara ilişkin olarak; sanığın ekonomik ve diğer şahsi hâlleri dikkate alınarak ve günlüğü 20 ile 100 TL arasında takdir edilmek suretiyle gün para cezasının özel Dairece belirlenmesinin mümkün olup olmadığının,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

2- Aleyhe temyiz bulunmayan ve 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca hükmolunan gün para cezasının TCK'nın 52/2. maddesine göre Türk Lirasına çevrilmesinin unutulduğu karara ilişkin olarak; sanığın ekonomik ve diğer şahsi hâlleri dikkate alınarak ve günlüğü 20 ile 100 TL arasında takdir edilmek suretiyle gün para cezasının özel Dairece belirlenmesinin mümkün olup olmadığının,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

17.01.2012 tarihli olay yeri inceleme raporunda; Çiftehavuzlar Parkı'nda ateşli silahla yaralanma olayının olduğu, yaralı şahısların Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tedavi altında olduklarının bildirilmesi üzerine olay yerine intikal edildiği, olay yerinin ekipler tarafından muhafaza altına alındığı, olayın Çiftehavuzlar Parkı'nın Sebil ve Han Sokakların kesişiminde bulunan giriş kapısının sol tarafındaki oturma bankları önünde gerçekleştiği, bankların önünde yerde 2 adet "MKE 7,65 04" ibareli kovanın olduğu, merdivenlerin önünde bulunan bankın oturma yeri üzerinde kana benzer kırmızı lekelerin olduğu, olay yerinden elde edilen bulguların usulüne uygun olarak paketlendiği, olay yerinin fotoğraflarının çekildiği, gerekli ölçümlerin yapıldığı, başkaca iz ve bulguya rastlanmadığı, olay yerinden yaralı şahısların bulunduğu Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesine geçildiği, yaralı şahısların ellerinden usulüne uygun olarak svap örneği alındığı, yaralı şahıslarda ...'in sağ bacak diz üstünden, ...'in sağ bacak baldırdan ve sol arka karın boşluğundan tahminen ateşli silah mermisi ile yaralandıkları, tedavi altında olduklarının görüldüğünün belirtildiği,

Katılan ... hakkında ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 10.02.2012 tarihli raporda; katılanın Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 18.01.2012-27.01.2012 yatış çıkış tarihli ve 12461 protokol sayılı Beyin Cerrahi Servisinin epikriz raporunda; ateşli silah yaralanması nedeniyle acile başvuran hastanın değerlendirildiği, ayrıca sağ uyluk orta kısmında muhtemel giriş deliği, sağ arka baldırda muhtemel çıkış deliği mevcut hastanın spinal BT de L5 seviyesinde kanal içerisinde 1 adet kurşun görüldüğü, ayrıca L1 ve L2 seviyesinde kanal içinde görülen şüpheli kemik fragmanların kurşunun kanal içerisinde ilerleyip alt segmentlere indiğini düşündürdüğü, bu hâliyle nörolojik defisitin primer yaralanmaya bağlı olduğu, L5 seviyesindeki kurşunun bası etkisinin olmadığı görüldüğünden acil dekompressif cerrahi düşünülmediği, sağ bacakta femoral ve siyatik sinir yaralanması düşünülmediği, dorsal bölgedeki giriş deliğinin primer sütüre edilmesi, bu hâliyle takip ve tedavi amaçlı servise yatırıldığı, hastanın genel durumunun orta-iyi, bilinç açık koopere, oryante, kranial sinirler intakt üst ekstremitede motor defisit olmadığı, sağ bacak 3/5, sol bacak 2/5 kas kuvvetinde sağ EHL 2/5, sağ DF:2/5 kas kuvvetinde, sağ T10-L3 arasında hipoestezi tariflendiği, anal sfinkter tonus kaybı, sondalı idrarını hissetmediğini ifade ettiği, hastanın yaklaşık L1 hizasında 15 cm sol lateralde kurşun giriş deliğinin mevcut olduğu, hastanın servise alındığı, yakın nörolojik muayene yapıldığı, hasta opere olduğu intramedüler kurşun çıkarıldığı, hastanın şiddetli olan ağrılarının geçtiği ve nörolojik muayenede defisitinin düzelmeye başladığının izlendiği, mesane jimnastiği yapıldığı, idrarını hissetmediği, kabızlık probleminin devam ettiği ve anal tonus olmadığı, hastanın fizik tedavi rehabilitasyon merkezine gitmesi önerisiyle taburcu edildiği, katılanın mevcut tıbbi evrakta tarif edilen bulgulara göre L5 vertebra kırığı ile buna bağlı olarak gelişen nörolojik tabloya neden olan yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (1), orta (2-3), ağır (4,5,6) olarak sınıflandırıldığında; katılanda saptanan kırığın hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte olduğu,1 yıl geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kuruluna sevk edilerek yaralanmasının duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığının tespiti için rapor alınmasının uygun olacağının mütalaa edildiğinin belirtildiği,