muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/170, Karar No: 2020/183, Tarih: 22.01.2020

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin 19.11.2018 tarih, 2018/448 Esas, 2018/473 karar sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun

kabulü ile davanın reddine karar verilmiş, verilen karar davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK geçici 3/2. maddede; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği düzenlenmiştir. Bu düzenleme nedeniyle bir dosyada 20.07.2016 tarihinden önce HUMK hükümlerine göre temyize tabi nihai bir karar verilmiş ise bu karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiş olsa bile o dosyada kesinleşinceye kadar verilecek tüm kararlar HMK hükümlerine göre istinafa tabi olmayıp doğrudan HUMK hükümlerine göre temyize tabidir. Bu nedenle daha önce HUMK hükümlerine göre temyize tabi olarak görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmiş ise bu karar temyiz edilmemiş olsa bile sonrasında dosyanın gönderildiği mahkemece verilen karar dahi HUMK hükümlerine göre temyize tabi olacaktır. HMK geçici 3/2. maddedeki ilk düzenlemede “aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan” ibaresi değiştirilerek “kararlar” ibaresi getirildiğinden bu değişiklik açıkça bu sonucu gerektirmektedir.

Somut olayda, kanun yoluna başvurulan yerel mahkemenin davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verdiği karar 08.05.2018 tarihli olup kural olarak istinaf kanun yoluna tabi ise de, öncesinde 13.10.2014 tarihinde ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/763 Esasına kayıtlı olarak açılan davada 07.07.2015 gün 2015/372 sayılı kararla mahkemenin görevsizliğine, dosyanın ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, bu karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Bu haliyle Bölge Adliye Mahkemeleri'nin göreve başlama tarihlerinden önce ilk derece mahkemesince niteliği ne olursa olsun nihai karar verilmiş olmakla, dosyada, esas hakkında verilecek kararlara karşı kesinleşinceye kadar başvurulacak kanun yolunun istinaf değil temyiz kanun yolu olduğu anlaşıldığından, Dairemizin temyiz incelemesi yapmakla görevli ve yetkili olduğu kabul edilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 19.11.2018 tarih, 2018/448 Esas, 2018/473 karar sayılı kararı yok hükmünde sayılarak her iki tarafın istinaf başvuru talebi temyiz niteliğinde kabul edilerek temyiz incelemesi yapılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama aşamasında 12.04.2015 tarihli diş hekimi bilirkişilerden oluşan teknik rapor alınmış; belirlenen şekilde sterilizasyon yapılan bir klinikte hepatit virüsü bulaşma ihtimalinin olmadığı rapor edilmiş, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı Enfeksiyon Hastalıkları Ana Bilim Dalı Başkanlığına sevk edilen davacı ile eşinin yapılan muayene ve tetkikleri sonucunda düzenlenen 15.06.2016 tarihli rapor içeriğine göre; "Davacının diş çekimi ile ... Hepatit B kliniğinin ortaya çıkma süresi, Hepatit B enfeksiyonunun kuluçka süresi ile uyumludur. Cinsel yolla bulaşma ihtimali nedeniyle hastanın eşinin Hepatit B Serolojisine bakılmış, eşinde Hepatit B enfeksiyonuna rastlanmamıştır. Hastada ... Hepatit B enfeksiyonu geçişi ile ilgili başka bir risk faktörü olmadığından bu durum diş çekimi ile ilgili olabilir kanaatine varılmıştır. ..." şeklinde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır. ... Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulundan aldırılan 31/10/2016 tarihli kurul raporu içeriğine göre; " ...inkübasyon süresi 45-120 gün arasında değişmekte olup 35 günden az, 150 günden fazla bir kuluçka dönemi olağan dışı kabul edildiği, hastanın diş çekimi ile ... Hepatit B kliniğinin ortaya çıkma süresi, Hepatit B enfeksiyonun kuluçka süresi ile uyumlu olduğu... " şeklinde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır. Op. Dr. ... tarafından düzenlenen 29.03.2018 tarihli bilirkişi raporunda hastanın tamamen iyileştiği tanı konduktan 6 ay sonra kan

testi yapılması halinde hastalığın kronik olup olmadığının belirlenebileceği rapor edilmiştir.

Davacı iş sahibi diş tedavisinin ayıplı yapıldığını iddia ettiğine göre uyuşmazlığın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun ayıba ilişkin hükümlerine göre değerlendirilip çözüme kavuşturulması zorunludur.

Alınan bilirkişi raporlarında ve adli tıp raporunda davacıya bulaşan hepatit virüsünün diş çekiminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı açık, net, hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklanamamıştır. Bu raporlara dayanılarak hüküm kurmak ve esasa ilişkin sonuca varmak mümkün değildir. Alınan raporlara teknik ve esaslı itirazlarda bulunulduğuna göre HMK 281/3. maddesi gereğince maddi gerçeğin ortaya çıkarılması açısından yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılarak hüküm verilmesi gerekir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı madde hükümlerine uygun olarak üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek akademik kariyere sahip aralarında diş hekimi ve enfeksiyon hastalıkları uzmanının da bulunduğu öğretim üyelerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli rapor alınarak, davacıya hepatit virüsünün bulaşmasının diş çekiminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı ve varsa zararın kapsamı ve niteliği belirlenmeli ve buna göre değerlendirme yapılarak hüküm kurmaktan ibaret olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden taraflar yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya, 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalılara iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1532, Karar No: 2019/2317, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1532 E.  ,  2019/2317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14736, Karar No: 2014/15343, Tarih: 23.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/14736 E.  ,  2014/15343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Otobüs durağında beklemekte olan katılanın yanında kiralamış olduğu araçla yaklaşan sanığın Ulus Numune Hastanesine nasıl gideceğini sorarak katılanı araca bindirdiği, yolculuk sırasında sanığın telefon görüşmesi yaptığı, görüşme sırasında "Yenişehir’de birinin parasını verdim, rapor almaya gidiyorum, oradan havaalanına gidip bilet alacağım, bu adak parasını kime vereyim, camiye olmaz, bir şahsa vermek lazım" şeklinde konuşmalar yaptığı, katılanın bir yakını olduğunu, isterse yardım parasını ona verebileceğini söylemesi üzerine sanığın ülkemizde herhangi bir maddi değeri bulunmayan parayı katılana vererek bu paranın 2.200 TL ettiğini, ancak adak için 1.000 TL düşündüğünü söyleyip para üstünü istediğinde katılanın sanığın konuşmaları ile üzerinde oluşturduğu güvenin de etkisi ile kredi kartından çekmiş olduğu 1.000 TL'yi para üstü olarak sanığa verdiği, katılanın parayı bozdurmak için döviz bürosuna gittiğinde sanığın verdiği paranın peru parası olduğunu ve maddi değerinin olmadığını anladığı somut olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26169, Karar No: 2013/22263, Tarih: 16.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/26169 E.  ,  2013/22263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Av....

vekili Av...

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 2013/26168 Esas sayılı dosyaya sunulmuş olan işe yeni alınan işçilere ait listeden yazılım analisti kadrosu ile işe eleman alındığının davacının feshe 1 ay kala yazılım analisti olarak çalışmakta iken bilgisayar işletmeni olarak görevlendirildiği de dikkate alınarak davalı işverene feshin son çare olması ilkesine uyulmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4684, Karar No: 2018/7866, Tarih: 12.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/4684 E.  ,  2018/7866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm; o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın akrabası olan mağdur ... adına ona ait gerçek nüfus cüzdanı, ikametgah belgesi ve maaş bordrosu ile Muharrem’in rızası dışında katılan bankadan 7.000 TL kredi çektiği bu şekilde atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın, mağdura ait nüfus cüzdanı ile krediyi çektiği, nüfus cüzdanında her hangi bir fotoğraf değişikliği yapılmadığı, cüzdan fotokopisinde açıkça krediyi talep eden kişinin cüzdan fotokopisinde resmi olan kişi olmadığının anlaşılmasına rağmen, banka görevlilerinin gerekli dikkat ve özeni göstermemesinden söz konusu kredinin çekilmiş olması nedeniyle mahkemece sanığa atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması gerekçeleriyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olup bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; o yer Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin suçun oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11236, Karar No: 2009/328, Tarih: 15.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/11236 E.  ,  2009/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YAVUZELİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 8.10.1984 tarih ve 1 sıra no ile adına kayıtlı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında kısmen 153 ada 7 sayılı parsele revizyon gördüğünü, kalan kısmının ise dere yatağı olarak tespit harici bırakıldığını, acnak bu kısmın dere yatağı vasfında olmadığı gibi 20 yılı aşkın süredir zilyetliği altında bulunduğunu ileri sürüp, 4300 m2 alanın adına tescilini istemiş, bilahare dava konusu yerin aktif dere vasfını kaybetmiş olduğundan zilyetlikle iktisabının mümkün olduğunu beyan etmiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, dava konusu yerin dere yatağı olup,zilyetlikle iktisap edilemeyeceği gibi zilyetlik süresinin de dolmadığını, ayrıca davacının dayandığı tapu kaydına göre, kadastrodan sonra 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini belirtip, davanın reddini savunmuş, diğer davalı ise davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair önceden verilen kararın Dairece " dava dayanağı tapu kaydının ilk tesisinin tescil ilamına dayalı bulunduğu, anılan ilamda Hazinenin taraf olduğu ve kaydın dava sırasında krokiye bağlandığının görüldüğünü, eldeki iddia bakımından öncelikle dava dayanağı tapu kaydı ve krokisinin yerine sağlıklı bir biçimde uygulanmasının zorunlu olduğu" belirtilerek bozulması üzerine bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda 2800 m2 lik alan üzerinde davacı yararına Türk Medeni Kanununun 713. maddesinde öngörülen zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, Türk Medeni Kanununun 713. maddesi gereğince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının kadastroca tescil harici bırakılan çekişme konusu 4300 m2 lik yerin 8.10.1984 tarih ve 1 sıra nolu olup, 153 ada 7 sayılı parsele revizyon gören tapu kaydı kapsamında kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açtığı, mahkemece davanın kabulüne dair önceden verilen kararın Dairenin 28.12.2006 tarih 11429-13210 sayılı ilamıyla " davacının dayandığı tapu kaydının ilk tesisinin tescil ilamına dayalı bulunduğu, anılan ilamda Hazinenin taraf olduğu ve tescil krokisinin düzenlendiği,eldeki iddia bakımından tapu kaydı ve krokisinin yerine sağlıklı bir biçimde uygulanması gerektiği" gerekçesiyle bozulduğu ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ne var ki, mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen tapu kaydı ve tescil krokisi yerinde sağlıklı bir şekilde uygulanmamıştır.

Bilindiği üzere, bozma ilamına uyulmuş olmakla, tarafları bakımından usulü kazanılmış hak oluşturacağı ve orada belirtilen hususların aynen yerine getirilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Ne var ki, mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen tapu kaydı ve tescil krokisi yerinde sağlıklı bir şekilde uygulanmamıştır.

Bilindiği üzere, bozma ilamına uyulmuş olmakla, tarafları bakımından usulü kazanılmış hak oluşturacağı ve orada belirtilen hususların aynen yerine getirilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Kaldı ki, kabule göre de, çekişmeli yerin tescil harici bırakıldığı tarihten dava tarihine kadar 3402 sayılı Yasanın 17. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleştiği de söylenemez.

Hal böyle olunca, önceki bozma kararında değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle bozma gerekleri yerine getirilerek tapu kaydı ve tescil krokisinin yerinde sağlıklı bir biçimde uygulanması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı Hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428. Maddesi uyarınca BOZULMASINA,15.01.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13613, Karar No: 2013/3573, Tarih: 01.04.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/13613 E.  ,  2013/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 25.06.2012 gün ve 2012/3649 - 9465 sayılı ilâmıyla temyiz isteminin süreden reddine karar verilmiş, süresi içinde davacı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2006 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli .... Köyü, 539 ada 4 parsel sayılı 2678,22 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 25.06.2012 gün ve 2012/3649-9465 sayılı ilamıyla [''Mahkeme hükmü, davacı Hazineye 05.11.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi göndermesiyle H.M.U.K.'nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük kanunî süre geçirildikten sonra ... vekili tarafından 08.12.2011 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE,''] karar verilmiştir.

Davacı, ... vekili, karar düzeltme istemli dilekçesinde; mahkeme kararının dairenin çalışanı Zahide Korkmaz'a 05.12.2011 tarihinde tabliğ edildiğini, buna ilişkin Alanya PTT İşletme Müdürlüğünden alınan resmî yazı ve belgelerin ekte olduğunu, kararın ise, 08.12.2011 tarihinde kanunî süresi içerisinde temyiz edildiğini ileri sürerek süreden ret kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

Davacı, ... vekili, karar düzeltme istemli dilekçesinde; mahkeme kararının dairenin çalışanı Zahide Korkmaz'a 05.12.2011 tarihinde tabliğ edildiğini, buna ilişkin Alanya PTT İşletme Müdürlüğünden alınan resmî yazı ve belgelerin ekte olduğunu, kararın ise, 08.12.2011 tarihinde kanunî süresi içerisinde temyiz edildiğini ileri sürerek süreden ret kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

Mahkemece gerekçeli kararın davacı Hazineye tebliğine ilişkin belgenin yeniden yapılan incelemesinde, tebligatın, maliyenin daimi çalışanı olan ...'a 05.11.2011 tarihinde tebliğ edildiğine dair posta memurunun el yazısı olduğu, ancak mührün 05.12.2011 tarihli olarak vurulduğu, davacı ... vekilinin sunduğu karar düzeltme istemli dilekçesine eklenen .... İşletme Müdürlüğünden alınan resmî yazı ve belgelerin incelenmesinde ise, tebliğat parçasının ... tarafında kalan yüzünde, iddia edildiği gibi 05.12.2011 tarihinde tebliğ edildiğine dair el yazısı olduğu, ayrıca alınan resmî yazıda da tebliğ tarihinin 05.12.2011 tarihli olduğunun açıklandığı anlaşılmakla, 7201 sayılı Tebligat Kanununa göre düzenlenen tebliğat parçası üzerine düşülen çelişkili tebliğ tarihinin görevli memurdan kaynaklandığı, bu nedenle, davacı ... vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından, bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 25.06.2012 gün ve 2012/3649 - 9465 sayılı temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine ilişkin kararının kaldırılarak işin esasının incelenmesine karar verildi.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 21.05.1992 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşen orman kadastrosu haritası ile eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama, inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanununa uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 01.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19824, Karar No: 2017/24748, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19824 E.  ,  2017/24748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.