muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/157, Karar No: 2013/1813, Tarih: 07.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/157 E.  ,  2013/1813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; davacı reşit evlat üniversite eğitimini devam ettirebilmek için davalı babasından aylık 1.000,00 TL yardım nafakası talep etmiş; mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek aylık 300,00 TL yardım nafakasının davalı babadan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365. maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2 maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca sözkonusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması gerekmez.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların baba kız oldukları; davacının .... Bölümü birinci sınıf öğrencisi olduğu, okulun yıllık ücretinin 14.697 TL olduğu, aylık 240 TL öğrenim kredisi aldığı, annesiyle beraber kalıp aylık 700 TL kira verdikleri, davalı babanın ise muhasebeci olup aylık 1.500 TL civarında gelirinin olduğu, yeniden evlendiği ve eşine ait evde oturduğu, adına kayıtlı taşınmazlarının bulunduğu, davacının dava dışı annesinin de memur olup, aylık 1.700 TL maaşı ve aylık 700 TL kira gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları yardım nafakasının niteliği, davalının gelir durumu, davacının özel bir üniversitede öğrenim gördüğü nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiştir. Bu itibarla davacı tarafın temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davacının giderleriyle, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10473, Karar No: 2013/2541, Tarih: 11.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/10473 E.  ,  2013/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerde 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, .... Beldesi, 3147 parsel sayılı 890,41 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, tutanağın beyanlar hanesine 2/B madde ve davalı ... lehine kullanım şerhi ile birlikte “taşınmazın (A) ile gösterilen 11,13 m²’lik kısmı eylemli orman haline dönüşmüştür” şeklinde eylemli orman şerhi de verilerek, Hazine adına tarla niteliğiyle tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmaz üzerinde tarımsal amaçlı faaliyet ya da kazanç getirici herhangi bir kullanım bulunmadığı ve taşınmazın çamlık ve kayalık görünümünde olduğu iddialarıyla, tutanağın beyanlar hanesinde davalı lehine verilen kullanım şerhinin iptali istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu .... Beldesi, 3147 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın kullanım şerhi verilmeksizin orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek - 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 28.05.1945 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1744 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 03.03.1978 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile 16.12.1988 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkemece davacı Hazinenin davasının kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına karar veremez (Mülga 1086 Sayılı HUMK madde 74; 6100 sayılı HMK madde 26). Buna göre, davacı Hazine, dava konusu taşınmazın beyanlar hanesinde davalı Belediye lehine verilen kullanım şerhinin iptali ve taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi niteliğiyle tapuya

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkemece davacı Hazinenin davasının kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına karar veremez (Mülga 1086 Sayılı HUMK madde 74; 6100 sayılı HMK madde 26). Buna göre, davacı Hazine, dava konusu taşınmazın beyanlar hanesinde davalı Belediye lehine verilen kullanım şerhinin iptali ve taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi niteliğiyle tapuya

kayıt ve tescilini istediğine ve Hazine veya Orman Yönetimi tarafından taşınmazların eylemli orman olduğu iddiasıyla da açılan bir dava da bulunmadığına göre, davası kabul edilen Hazinenin talebine bağlı kalınarak hüküm kurulması gerekirken, H.M.K.'nın 26. maddesine aykırı bir şekilde talep aşılarak karar verilmesi isabetsizdir. Ancak, belirtilen bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının (B) bendi hükümden tamamen çıkartılarak, yerine “Dava konusu .... Beldesi, 3147 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde yer alan kullanım şerhinin iptali ile beyanlar hanesine kullanım şerhi verilmeksizin, diğer yönlerden tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 11/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2673, Karar No: 2020/1941, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2673 E.  ,  2020/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/681, Karar No: 2019/7955, Tarih: 11.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/681 E.  ,  2019/7955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında, müştekiler Satı ve Aşkın'ı kasten yaralama ile mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sanığın, müşteki ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Müşteki ... hakkında Karadeniz Ereğli Devlet Hastanesince düzenlenen 18.11.2014 tarihli raporda, ''sağ göz altında 2 cm sütüre kesi, periorbitalde ödem, nazal kemikte parçalı fraktür mevcut, yüzde sabit iz açısından 6 ay sonra değerlendirilmesinin uygun olduğu'' bildirildiği halde, bu hususta kati rapor aldırılmadığı anlaşılmakla; müştekinin tüm tedavi belgeleri ve raporları varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek müştekinin yüzünde sabit iz bulunup bulunmadığına ilişkin raporunun alınarak neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre, de;

b) Sanığın, müştekiyi, hem yüzde sabit iz oluşturacak hem de ve orta (2.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığının kabulü karşısında; birden fazla nitelikli halin birleşmesi halinde sanığa verilecek cezanın TCK'nin 87. maddesinden ancak bir kez arttırılabileceği, bu durumun TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesi dikkate alınarak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık hakkında yalnızca daha ağır neticesi olan yüzde sabit iz oluşturacak şekilde yaralama nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-c, 87/1-son maddeleri uyarınca uygulama yapılması gerekli ve yeterli iken, kemik kırığının da meydana geldiğinden bahisle ayrıca TCK'nin 87/3. maddesi gereğince arttırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

c) Sanık hakkında yalnızca daha ağır neticesi olan yüzde sabit iz oluşturacak şekilde yaralama nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-c, 87/1-son maddeleri uyarınca uygulama yapılması gerekli ve yeterli iken, kemik kırığının da meydana geldiğinden bahisle ayrıca TCK'nin 87/3. maddesi gereğince arttırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

d) 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca tayin edilen temel hapis cezasının, TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca bir kat oranında arttırılması gerekirken, hatalı olarak 1/2 oranında uygulama yapılması, bulunacak cezanın 3 yıldan az olması halinde, TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca cezanın 3 yıla çıkartılması ve indirimlerin bu ceza miktarı üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21453, Karar No: 2019/19684, Tarih: 23.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/21453 E.  ,  2019/19684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 16.10.2009 tarihinden itibaren davalılardan Polimatik şirketi bünyesinde...75. Yıl Rehabilitasyon Merkezinde çalışmaya başladığını, 01.11.2011 tarihinde yine davalı ... şirketi bünyesinde...Huzurevinde temizlik elemanı olarak çalışmaya devam ettiğini, 31.12.2011 tarihinde ihale süresinin bitimi ile davalı ... şirketine devredildiğini, 31.12.2012 tarihinde davalı ... şirketi tarafından iş sözleşmesinin haksız ve usulsüz olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Ltd. Şti. vekili; müvekkili şirketin, Erzincan Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğünün temizlik işini 17.01.2012 tarihinde üstlendiğini ve bir yıl süreyle bu işi yürüttüğünü, yeni ihaleyi alamaması nedeni ile davacının çalıştırılması imkanının kalmadığını, davacıyı ihaleyi alan yeni şirketin çalıştırmak istemediğini, iş sözleşmesinin müvekkili şirket tarafından değil, davacının iş disiplinine aykırı davranışları nedeni ile Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü tarafından feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .... Tic. Ltd. Şti. vekili; davacının 16.10.2009 tarihinde müvekkili şirkete bağlı Polican 24 Özel Bakım Merkezinde bakım elemanı olarak çalışmaya başladığını, 04.01.2011 tarihinde istifa suretiyle ayrıldığını, daha sonra 2011 yılında Huzurevinde temizlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 2012 yılında diğer davalı ... şirketi tarafından iş sözleşmesinin feshedildiğini, istifa suretiyle ayrılmış olması nedeni İle Polican bakım merkezinde çalıştığı süre bakımından kıdem tazminatına hak kazanamadığını, davacının sadece 2011 yılındaki çalışmasından kaynaklanan kıdem tazminatından devir esnasındaki ücretle sınırlı olmak üzere sorumluluklarının bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile kıdem tazminatından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile kıdem tazminatından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının önce...İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğüne bağlı ... 24 Bakım Merkezinde bakım elemanı olarak davalı .... Tic. Ltd. Şti. bünyesinde 16.10.2009-31.12.2010 tarihleri arasında, daha sonra Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne bağlı 100. yıl Atatürk Huzurevinde temizlik görevlisi olarak davalı .... Tic. Ltd. Şti. ile en son davalı ... Ltd. Şti. bünyesinde 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Buna göre, işyeri devri hükümleri gereğince kıdem tazminatı alacağından davalı .... Tic.Ltd.Şti.'nin devreden alt işveren olarak yalnızca kendi dönemi (16.10.2009-31.12.2011) ve devir tarihindeki son ücretle sorumlu tutulması doğru ise de, davalı ... Ltd. Şti.'nin devralan son alt işveren olarak davacının huzurevinde çalıştığı tüm dönem yönünden (01.01.2011-31.12.2012 ) ve son ücret miktarı ile sorumlu olduğu gözetilerek müştereken ve müteselsilen sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Diğer yandan dava konusu ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden ise, devralan son alt işveren olarak davalı ... Ltd. Şti.'nin sorumlu tutulması isabetli ise de, işyeri devir olgusu dikkate alınmak suretiyle davacının huzurevinde çalıştığı dönem yönünden (01.01.2011-31.12.2012) sorumluluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4116, Karar No: 2010/4907, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/4116 E.  ,  2010/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 06.11.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup; hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

Şöyle ki; 15.12.2009 günlü kısa kararda dava konusu edilen 102 parselde "davalı adına kayıtlı bulunan tapunun 776/18732 hissesinin iptali ile davacılardan her biri için iptal edilen kısmın 1/5'i oranında adlarına kayıt ve tesciline" denmiş iken gerekçeli kararda iptal olunan oran farklı yazılarak "1126/18732 hissenin iptali ile davacılar adına kayıt ve tesciline" denilmiştir.

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA,bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 29.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.