muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3675, Karar No: 2023/2253, Tarih: 20.06.2023

3. Sanığın tali kusurlu olarak bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda kazanın oluşu, sanığın kusur durumu, mağdurdaki yaranın niteliği ve maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı nazara alındığında, mahkemece hükmedilen ceza tayini yerinde görüldüğünden, sanık müdafinin tayin edilen cezaya ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

4. 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi yeniden düzenlenmiş olan “Basit Yargılama Usulü” başlıklı 251 inci maddenin birinci fıkrasında yer alan “Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada takdiren sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmaması yönünde karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin Mahkemece uyma kararı verilmesine rağmen sanık lehine olan basit yargılama hususunda bir değerlendirme yapılmamış olduğuna ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

5. 03.09.2019 tarihli duruşmada, Dairemizin 12.06.2019 tarihli ve 2017/10864 Esas, 2019/7190 Karar sayılı bozma kararı sanığın ve müdafinin yüzüne okunduğundan, sanık müdafiinin TCK 89/3-d maddesine ilişkin olarak ek savunma hakkının tanınmadığına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

B. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2021 tarihli ve 2020/548 - 2021/114 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10006, Karar No: 2011/12530, Tarih: 18.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/10006 E.  ,  2011/12530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlenmenin Butlanı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle butlanına karar verilmesi istenilen evliliğin 20.07.1988 tarihinde ölümle sona erdiğinin anlaşılmasına, sona ermiş bir evliliğin mutlak butlanına karar verilmesini Cumhuriyet Savcısının re'sen dava etmesinin mümkün bulunmamasına (TMK.md.147/1), ret kararının sonucu itibariyle doğru bulunduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.07.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/6307, Karar No: 2010/18655, Tarih: 12.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/6307 E.  ,  2010/18655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, keşideci şirket temsilcisi D. K. aleyhinde,  aynı elden çıkmış çift imza bulunan bonolara dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatılmış, borçlu, vekili vasıtasıyla kaşedeki imzaların şirkete ait olduğunu, şahsının sorumlu olmadığını, belirterek borca  itiraz etmiş, mahkemece D.'ın imzasının şirket kaşesi üzerine atılmadığı gerekçesiyle  takibin iptaline karar verilmiştir.

TTK'nun 688/7. maddesi gereğince bonoda tanzim edenin imzasının, metni örter şekilde, yani metnin altına atılması zorunludur. Senede aynı şahıs tarafından birden fazla imza atılmış ise, bu senedin geçerliliğine etki etmez. Bonoda sorumluluğun tek imza ile doğduğu dikkate alındığında, birden fazla atılan imzaların sahiplerini, durumuna göre asıl borçlu veya aval veren olarak nitelemek mümkündür. Sadece imzadan ibaret aval de mümkündür. Muhatap veya keşideci imzaları dışında bononun ön yüzüne konan her imza aval beyanı sayılır, bu açıklamalar karşısında sorumluluğun doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön  yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunlu olmadığından aval olarak değerlendirilir.

Takip konusu bonoda keşideci şirket yetkilisinin, şirketi temsilen atacağı tek imza ile, şirket senetteki borçtan sorumlu olur, ancak zorunlu olmadığı halde şirket temsilcisinin bono üzerine attığı ikinci imza kendisini avalist konumuna sokacağından ve de sadece imza etmek yeterli olacağından (borçlu isminin yazılması zorunlu unsur olmadığından) şirket yetkilisi, bonodaki borçtan aynen keşideci gibi şahsen sorumludur. Takip konusu bonoların ön yüzünde yer alan (2) adet imza ile bono, keşideci şirket ve avalist D. K. açısından geçerli olup, bu durumda işbu senetteki imzalardan birinin şirket, diğerinin ise  şirket yetkilisi D. K. adına atıldığının kabulü gerekir. Kaldı ki bu imzalara da adı geçen karşı çıkmamıştır.

Açıklanan nedenlerle  mahkemece, borçlu D. K. isteminin bu gerekçe ile reddi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL temyiz harcının mahsubuna bakiye 1,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3262, Karar No: 2022/11343, Tarih: 03.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/3262 E.  ,  2022/11343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalılardan ...’ın yönetim kurulu başkanı olduğu davalı ....’ne ait Sözcü Gazetesinin 31/07/2014 tarihli nüshasında diğer davalı ...'ın kaleme aldığı "Gazaba Uğrasınlar" başlığı ile duyurulan ve iç sayfada "Allah'ın Gazabına Uğrasınlar" başlığı ile yer alan köşe yazısında müvekkilinin kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu, yazının bütününde İstanbul'daki devlet arazilerinin yabancı kişilere satılmasından bahsedildiğini, yazıda imar işleri ile sıkıntı yaşayan kişilerin işlerinin çözümü için TÜRGEV 'e bağış yaptığına ilişkin ifadeler kullanıldığını, davaya konu yazıda herhangi bir gerçek bilgi, belge yahut delile dayanmaksızın müvekkili vakfı zan altında bırakacak hakaret ve iftira niteliğinde ifadelere yer verildiğini, yazı nedeniyle müvekkilinin manevi zarara uğradığını belirterek 20.000,00 TL manevi tazminatın yazının yayımlandığı tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davalı tarafa ait internet sitesi olan www.sozcu.com.tr.’de halen yer alan yazının yayından kaldırılmasına, hükmün tirajı yüksek üç gazeteden birinde yayınlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu yazının hukuki sınırlar içerisinde kalınarak kaleme alındığını, iftira içerikli ve yahut kişilik haklarına saldırı mahiyetinde hiçbir itham ve ifadeye yazı içeriğinde yer verilmediğini, yazının görünürdeki gerçekliğe uygun ve güncel olaylara dayandığını, yazının yazılmasında kamu yararının olduğunu, çünkü ihtilaf konusu köşe yazısı içeriğiyle birebir bağlantılı olarak TBMM'ne sunulmuş bir çok soru önergesi bulunduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davaya konu yayında; toplumun ilgisini çeken davacı vakıfla ilgili olarak güncel bir konuda değerlendirme yapıldığı, yazının bütünü dikkate alındığında ve yazıda eleştirilen imara izin verilmesi kararının toplumda yarattığı etki göz önünde bulundurulduğunda; özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, söylemlerin sert eleştiri düzeyinde kaldığı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarında davacının konumundaki toplumda ünü olan kişilerin kendilerine yönelik sert ve ağır eleştirilere katlanması gerektiği, dava konusu haberin güncel olduğu, konunun TBMM'ne verilen soru önergelerinde milletvekilleri nezdinde, meclis gündeminde ve pek çok yazılı ve görsel medyada tartışıldığı, meclis gündeminde olmasının dahi haberin görünür gerçeğe uygun olduğunu gösterdiği, konunun gündeme getirilmesinde ve tartışılmasında kamu yararının bulunduğu, davalı yazarın kullandığı ifadelerin kaba ve sert eleştiri içeren, haber/yorum niteliğinde olduğu, yayının yazarın konu ile ilgili kişisel yargılarını ve düşüncelerini içermekte olması sebebiyle ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu nedenle hukuka aykırılık unsurunun oluşmadığı, buna göre dava konusu yayının davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 26,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 03.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30052, Karar No: 2013/24889, Tarih: 02.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/30052 E.  ,  2013/24889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesi ile 2000 yılının nisan ayında davalı şirkete ait işyerinde kaynakçı olarak çalışmaya başladığını 21.08.2004 tarihine kadar davalı şirkete ait işyerinde taşeron firmaların işçisi olarak çalıştığını, 21.08.2004 tarihinden itibaren ise taşeron uygulamasının ortadan kaldırılması üzerine davalı şirketin işçisi olarak çalışmasını sürdürdüğünü ve 07.07.2008 tarihine kadar bu işyerinde sürekli ve aralıksız çalıştığını, rahatsızlanması üzerine ...Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne başvurduğunu ve açık akciğer ameliyatı uygulandığını ve düzenlenen sağlık kurulu raporunda kaynak işi yapanlarda görülen ve ciğerde toz ve zerreciklerin toplanması sonucu oluşan bir meslek hastalığı olan siderozis hastalığına tutulmuş olduğunun tespit edildiği, 17.06.2008 tarihli bu raporda davacının metal dumanı dahil tozsuz, dumansız ortamda çalışmasının uygun olduğu kanaatine varıldığını, rapor süresinin sonunda işbaşı yapan davacının hastane sağlık kurulu raporunu işverene sunduğunu, bunun üzerine işveren tarafından kendisine işyerinde mesleğine, mesleki yetenek ve kıdem ve tecrübesine uygun ve sağlık durumunu gözeten bir başka iş verileceğinin söylendiğini, ancak davalı şirket yetkilisi ...'ın yazısı ile davacının mutfakta görevlendirildiğini, netice itibariyle davacının işten ayrılmak zorunda kaldığını iddia ederek kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının rahatsızlığı nedeniyle mutfakta görevlendirildiğini ancak davacının işi kabul etmeyerek iş akdini kendisinin feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.Somut olayda, davacı davalıya ait işyerinde kaynak ustası olarak çalışmaktayken rahatsızlanması üzerine almış olduğu "siderozis" hastası olduğuna dair 17/06/2008 tarihli sağlık kurulu raporunu davalıya sunmuştur. Davalı işveren davacıyı sağlık nedeni ile 07/07/2008 tarihinden itibaren sağlık şartlarına en uygun yer olarak gördüğü mutfakta görevlendirmiştir. Davacı iş şartlarında esaslı değişiklik yapıldığı iddiası ile iş akdini feshetmiştir. Mahkeme tarafından davacının kıdem tazminatı istemi kabul edilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir.O halde mahkemece yapılacak iş, refakate alanında uzman hekimin bulunduğu heyet ile işyerinde keşif kararı verilip davacının mutfak bölümünde çalışmasının, davacının sağlığına olumsuz bir etki doğurup doğurmayacağının bilirkişi heyetinin raporu ile belirlenmesi ve rapor sonucuna göre kıdem tazminatına hükmedilip hükmedilmeyeceğini değerlendirmektir.

F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21104, Karar No: 2013/25712, Tarih: 14.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21104 E.  ,  2013/25712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; Beraat

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... haklarında; TCK'nın 85/2, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in mahkumiyetlerine, sanık ...'ın ise beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekilleri ile mahkumiyetine karar verilen sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Katılanlar vekillerinin hükmü temyiz ettikten sonra 12.06.2012 tarihli feragat ve ibraname ile sanıklar hakkındaki şikayetlerinden vazgeçmiş olmaları nedeniyle haklarındaki katılma kararının hükümsüz kaldığı ve hükmü temyiz etme hak ve yetkilerinin ortadan kalktığı saptanarak,

sanıklar müdafinin temyizine hasren, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bursa ili Mustafa Kemal Paşa ilçesi sınırları içinde bulunan ...Madencilik Turizm ve Ticaret A.Ş.’nin uhdesinde bulunan İR 1681 (sicil 104) sayılı ruhsat ve işletme sahasında faaliyet gösteren yer altı kömür ocağında 10.02.2009 günü saat 19.30 sıralarında grizu patlaması ile birlikte oluşan göçükler sonucunda ondokuz işçinin ocakta mahsur kaldığı, 13.12.2009 günü saat 04.45'e kadar süren kurtarma çalışmaları sonucunda ondokuz işçinin de ölü olarak çıkarıldığı, yapılan otopsi sonucunda tamamında yanık yaraları olduğu, ancak onyedi işçinin karbonmonoksit zehirlenmesi, bir işçinin yanık ve karbonmonoksit zehirlenmesi ve bir işçinin ise patlamaya bağlı göçüğün travmatik etkisi ile öldüğünün tespit edildiği olayda;

Maden mühendisi olan sanık ...'ın ...Madencilik Turizm ve Ticaret A.Ş.’nin yönetim kurulu başkanı ve olayın meydana geldiği ocağın sahibi olduğu, ... ve ...’ın yönetim kurulu üyeleri oldukları, sanık ...'ın ayrıca Başkan yardımcılığı görevini de yürüttüğü, ...'ın maden mühendisi ve 20.02.2007 tarihli sözleşme uyarınca ocağı taşeron olarak çalıştırdığı, ...'in ise, maden mühendisi olup, daimi nezaretçi ve teknik nezaretçi olarak görev yaptığı ve aynı şirketin şube müdürlüğü görevini de yürüttüğü, sanık ...'ın ise ocak şefi olarak görev yaptığı,

Kazanın meydana geldiği sahada maden ocağının 1994 yılına kadar sanık ... tarafından işletildiği, sanık ...'ın ise 1985 yılından itibaren bu maden ocağında maden mühendisi olarak çalıştığı, ...'ın kendi adına işletmeye son vermesi nedeniyle de 16.01.1995 tarihinden itibaren taşeron olarak ocağı işletmeye başladığı, dosya içindeki bir kısım evrakları işletme müdürü sıfatıyla imzaladığı, 20.02.2007 tarihli taşeronluk sözleşme içeriğine göre de kömür üretiminin işletme-ruhsat sahibi ... Madencilik Turizm ve Ticaret A.Ş tarafından yapıldığı, 27.07.2007 tarihli yönetim kurulu kararıyla şirketin Mustafakemalpaşa Şubesi Müdürü olan ...'ın azledilip yerine ...'in şirket müdürü olarak atandığı, tüm bu tespitlerin taşeronluk sözleşmesinin muvazaalı olduğu izlenimini doğurduğu, gerçekte taşeronluk sözleşmesine rağmen ...Madencilik Turizm ve Ticaret A.Ş. tarafından işletilmeye devam edildiğini gösterdiği,

02.11.2006 tarihli Maden İşleri Genel Müdürlüğünün oluru ile yapılan teftiş raporunda ocakta metan gazı varlığının tespit edildiği, ayrıca olayla ilgili beyanda bulunan sanık ...'ın da 2007 yılında metan gazının yüksek olduğunu tespit ettiklerini, tanık ...'nın da beyanında ocakta metan gazı olduğunu ölçümlerde 1,5-2'nin üzerinde çıktığında havalandırma yapıldıktan sonra patlatma yapıldığını, ancak ölçüm cihazının çoğu zaman şarjı olmadığından ve yanlarında getirmeyi unuttuklarından ölçüm yapmadan patlatma yaptıklarını, bir önceki vardiyada kazmacı olarak çalışan ... ile görüştüğünde, ocakta metan gazı olduğunu ve bu hususu ...'e bildirdiklerini ancak bu konuyla ilgili bir şey yapılmadığını havalandırmanın yetersiz olduğunu beyan etmiş, tanıklardan ... havalandırma ve tahkimatın yetersiz olduğunu, ... dinamit patlatma işi olduğunda seyyar gaz ölçüm cihazı ile gaz ölçümü yaptığını ancak, şüpheli bir durum görmezse diğer patlatmalarda gaz ölçümü yapmadığını, olay günü saat 09.00 sıralarında ocağa giren ...'e kazmacı ...'un havasızlıktan yakınıp vantüp çektirme istediğini, ancak ...'in ilgilenmediğini, gaz ölçümü sırasında %1,5'un üzerinde bir değer gösterirse patlatma yapılmama konusunda talimat vermiş olduğunu, havalandırmanın yetersiz olup normalin üstünde bir sıcaklık olduğunu beyan etmişler, ateşleyici ve barutçu olarak görev yapan Fatih Uzunoğlu da beyanında; gaz ölçümünü kendisine verilen metan dedektörü ile yaptığını, eğer gaz

oranı %1.5 üzerinde çıkarsa havalandırmayı basınçlı hava ile yaptığını, ocak içinde bildiği kadarıyla üç adet gaz ölçüm cihazı bulunduğunu bir tanesinin işletme müdürü ...'de diğer ikisinin vardiya dinamitçileri olarak kendilerinde durduğunu, bu cihazlardan bir tanesinin 1-1,5 aydır olmadığını işletme görevlileri tarafından bakımda olduğunun söylendiğini, diğer cihaz ile olay günü 00.00-08.00 vardiyasında kendisinin çalıştığını ve vardiya sonunda cihazı ocak dışında dinamitçilerin odasına şarj olması için taktığını kurtarma için geldiğinde merak saikiyle gaz ölçüm cihazını bıraktığı odaya gittiğinde aletin sabah bıraktığı gibi şarjda durmaya devam ettiğini, şarjın en fazla 2 saat sürdüğünü, 07.12.2009 günü 08.00-16.00 vardiyasında olayın olduğu yerdeki gaz ölçümünü %3.5 olarak tespit ettiğini bu sırada ...'in de yanına gelerek ölçme yaptığını ve "patlatma yapmadan önce havalandır ondan sonra atım yap" talimatı verdiğini, havalandırmanın 10-15 cm çapında naylon borularla yapılıp yetersiz olduğunu ifade etmiş, kurtarma ekibindeki ... ilk geldiklerinde ocaktaki karbonmonoksit oranının 1000 PPM'nin üzerinde olduğunu tespit ettiklerini, normalinin ise 50 PPM olduğunu, yeraltında çalışan işçide baret, madenci lambası, iş elbisesi, çizme, eldiven, ferdi karbonmonoksit maskesinin bulunması gerektiğini, kurtarma ekibinden ... ise geldiklerinde henüz kurtarma çalışmalarına başlanmadığını ve belgeli tahlisiye ekiplerinin ilk müdahaleyi yapıp olay yerine 80 m. kadar yaklaştıklarında karbonmonoksit gazının yaklaşık 1500 PPM seviyelerinde ölçtüklerini, bunun üzerine vantüp bezleriyle temiz hava basıp oksijen oranını yükseltmeye çalıştıklarını beyan etmişlerdir.

Teknik bilirkişi olarak beyanları saptanan bilirkişiler Melih Duygun ve İlhan Babür Cumhuriyet Savcılığında; İşletmenin fiziki şartlarının genel olarak iyi olmadığını, üretim, nakliyat, havalandırma bakımından madencilik uygulamaları açısından emniyet tedbirlerine yeterince uyulmadığını kanaat olarak belirtmişler, madende çalışan işçiler ise genel olarak sıcaklık ve havasızlık olduğunu, sıcaklığın insanı durduğu yerde terletecek kadar olup havasızlık nedeniyle zorlukla nefes aldıklarını, yaklaşık iki ay kadar önce çalışılan bölgenin yavaş yavaş çökmeye başladığını, bu nedenle ayrı bir nefeslik yapıldığını ancak bu nefesliğin kazanın olduğu yere temiz hava vermediğini, vantüple basılan kirli havanın tekrar aynı vantüple geri geldiğini, genellikle gaz ölçümünün yapılmadığını beyan etmişlerdir.