muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/147, Karar No: 2024/1929, Tarih: 22.02.2024

Kabule göre de;

5237 sayılı Kanun'un 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğinde olan aynı Kanun'un 204/2. madde ve fıkrasında düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçuna iştirak eden diğer kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri dikkate alındığında; kamu görevlisi olmadıkları, taşeron şirket çalışanı oldukları iddia olunan sanıklar ... ve ... (...)'nın detaylı görev belgelerinin temini ile suç tarihleri itibarıyla kamu görevlisi olup olmadıkları, ... Ortadoğu Özel Rehabilitasyon merkezi çalışanı olduğu belirtilen ...'ın da 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında görevli olup olmadığı araştırılmak suretiyle bu suçun faili mi yoksa iştirak edeni olarak mı cezalandırılmaları gerektiği açıklığa kavuşturulmadan fail olarak cezalandırılmalarına hükmolunması,

5237 sayılı Kanun'un, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan şekli ile; 158/1. madde ve fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde, suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli olduğu takdirde tespit olunacak ... gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca 20-100 Türk Lirası arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Sanıklardan ... ve ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği halde nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümler yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının ne şekilde gerçekleşmediği karar yerinde tartışılıp değerlendirilmeden "yasal nedenlerle..." şeklindeki soyut gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına hükmedilmesi,

Sanıklardan ... ve ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılması sırasında hesap hatası sonucu, sonuç cezaların ''1 yıl 14 ay 7 gün'' yerine ''26 ay 7 gün'' olarak belirlenmesi,

Sanık ... Demirel hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde, yasal nedenlerle 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği halde bir alt bentte bu kez aynı madde uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmek suretiyle karışıklığa yol açılması,

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Yüklenen suçları 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar ... (... ...) ve ... hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanması sırasında, bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanmalarına karar verilmesi yerine, sadece memuriyet hak ve yetkisinin kullanılmasından yasaklanmalarına karar verilerek sınırlı uygulama yapılması,

Kamu görevlisi olmayan sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin nazara alınmaması,

Özel eğitim öğretmeni ve aynı zamanda ... Rehabilitasyon merkezinin fiili sahibi olduğu iddia olunan sanık ...'in, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında görevli olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanması,

Sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin bende iki kez yer verilerek karışıklığa neden olunması,

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanıklardan tahsili gereken yargılama gideri miktarının ve ayrıntılı dökümünün gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 324/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafiin, diğer sanıklar müdafiilerinin, katılanlar ... Başkanlığı ile ... vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA 22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1975, Karar No: 2018/5162, Tarih: 13.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/1975 E.  ,  2018/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 24.07.2009-01.02.2014 tarihleri arasında hafta sonu dahil haftanın 6 günü sabah saat 10:00 akşam 23:00 saatleri arasında davalı işverene ait iş yerinde garson olarak 1.150,00 TL net ücret ile aralıksız biçimde çalıştığını, bu süre içinde yıllık izin haklarını kullanmadığını, resmi ve dini bayramlarda da çalıştığını,bu çalışma sürelerine ilişkin alacaklarını talep ettiğinde davalı işveren tarafından işten çıkartıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ücretli izin , dini ve milli bayramlarda çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davaya cevap vermemiş, katıldığı duruşmalarda davanın reddini istemiştir.

C) Bozma ilamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının eylemli fesih ile iş akdini haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatı alacağının oluştuğu ancak ihbar tazminatı alacağının oluşmadığı, çalışma çizelgeleri ile uyumlu tanık anlatımlarına göre fazla mesai ücret alacağının , tanık anlatımları ve yapılan işin niteliğine göre ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının, davalı tarafca yıllık izin kullanıldığı ispat edilemediğinden yıllık izin alacağının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 12/04/2016 tarih ve 2016/8326 E., 2016/9106 K. sayılı ilamı ile; “....Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının çalıştığı işyerinin T.C. İçişleri Bakanlığı davalı olarak göstermek isterken işvereni olduğu düşüncesiyle kamu tüzel kişiliğine haiz olmayan ... Emniyet Müdürlüğü Polis Evi Şube Müdürlüğü hakkında dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu durum husumet tevcihinde yanılgı kabul edilmeli ve davacıya davayı HMK.nun 124. maddesi uyarınca gerçek hasıma yöneltmesi için mehil verilmeli ve taraf teşkili sağlanmalıdır...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda dava T.C. İçişleri Bakanlığına yöneltilmiş toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yeniden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. İçişleri Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bozmaya uyulmuş, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda dava T.C. İçişleri Bakanlığına yöneltilmiş toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yeniden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. İçişleri Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı yıllık ücretli izin haklarını kullanmadığını iddia etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda da; davalı işveren tarafından davacıya yıllık izin kullandırıldığına dair yıllık izin formu vb. yazılı belge sunulmadığından yıllık izin ücreti tüm hizmet süresi için hesap edilmiştir. Ancak davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi ile birlikte “senelik izin formu” başlıklı davacının imzasını taşıyan yıllık izin kullanımını gösterir belgeler sunulmuştur. Mahkemece bu yıllık izin formları konusunda davacı asilin beyanı alındıktan sonra bu izinlerin mahsubunun gerekip gerekmediği değerlendirilerek sonucuna göre yıllık izin ücreti hakkında bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Mahkemece davalı T.C. İçişleri Bakanlığı’nın 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı Bakanlığa harç yükletilmesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5179, Karar No: 2020/9420, Tarih: 13.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/5179 E.  ,  2020/9420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suç tarihinde... Ruh ve Sinir hastalıkları Hastanesinde “Demans ve Şizofreni” hastası olarak yatılı tedavi gören mağdurun, suç tarihinde yemek verilirken zorluk çıkarması üzerine nöbetçi hemşire olan sanık tarafından ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 03.11.2014 tarihli, 17926 sayılı adli raporunda belirtildiği üzere vücudunda hayat fonksiyonlarını 3(orta) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, mağdurun bu tarihten 13 gün sonra 20.06.2014 tarihinde vefat ettiği,... Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 20.06.2014 tarihli ölüm belgesinde ölümün “Akut Pulmonar Emboli” sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği nazara alınarak, mağdura ait ölüm belgesi, tıbbi dosyası ve yaralanmasına ait tüm tedavi evrakının Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'ne gönderilerek mağdurun ölümü ile sanığın eylemi arasında nedensellik bağı bulunup bulunmadığının tespiti bakımından rapor alındıktan sonra, sanığın eyleminin “Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama” suçunun unsurlarını oluşturması ihtimali nedeniyle görev hususu da düşünülerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16107, Karar No: 2022/11392, Tarih: 14.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16107 E.  ,  2022/11392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Beraat ve mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığının ihali suçu nedeniyle zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılmasının mümkün olduğu görülmüştür.

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Dosyada mevcut kamera çözümleme tutanağı, katılan ile tanıkların beyanlarının içeriğine hırsızlık suçunun suç tarihinde saat 21.14’de işlendiği tespit edilmiş ve suç tarihinde Aliağa’da geceden sayılan zaman diliminin 19.52’de başlamış olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnemede yer alan suçun gündüz işlendiğine dair bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk ...’in suç tarihinde geceden sayılan zaman diliminde kardeşi olan suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte halası olan katılanın üçüncü katta bulunan evinin bulunduğu apartmana girdikleri, ...’in apatmanın girişinde beklemek suretiyle gözcülük yaptığı, ...’ın ise yukarı çıkarak katılanın dairesinin kapı girişinde bulunan çantanın içinden cüzdanı almak suretiyle iştirak halinde hırsızlık suçunu işlediklerinin gerek katılanın, tanıkların beyanları gerekse suça sürüklenen çocukların birbiriyle çelişen savunmaları ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğunun anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk ...’ın nitelikli hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19598, Karar No: 2024/359, Tarih: 15.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/19598 E.  ,  2024/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1048 E., 2023/3599 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 14. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/48 E., 2022/644 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalışmaya başladığını, akabinde Mühendislik Fakültesini bitirerek mühendis olduğunu, Sendika ile işveren arasındaki toplu ... sözleşmesi hükümleri uyarınca mühendislik kadrosuna geçirilmesi için işverenliğe yazılı talepte bulunduğunu, uygun kadro bulunmaması durumunda mühendis kadrosuna geçirilmeyi talep ettiğini, bu başvurusunun Komutanlık tarafından uygun görüldüğünü; ancak işyerinde boş mühendis kadrosu olmasına rağmen Onay Makamı tarafından müvekkilinin başvurusunun hukuka aykırı olarak reddedildiğini, müvekkilinin işyerine başvuru tarihi itibarıyla toplu ... sözleşmesinin EK-3 Mühendis ve Mimar Saat Ücretleri Cetveline intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile buna bağlı olarak fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı işçinin toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesine göre boş mühendis kadrosuna intibakının yapılması istemli dilekçesi ve diplomasının Millî Savunma Bakanlığına gönderildiğini, yürürlükteki toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinde de belirtildiği üzere onay makamının Millî Savunma Bakanlığı olduğunu, konu hakkında yapılan koordinasyonlar sonucunda ... yükü, ... gücü dengelerinin korunması amacıyla ve ayrıca mühendis kadrosu bulunmaması sebebiyle davacı personelin hâlen mevcut görevine devam etmesinin uygun olacağının değerlendirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının talebinin bitirdiği okul ile ilgili mühendislik kadro cetveline intibakının yapılmasına ilişkin tespit hükmüyle bu yapıldıktan sonra oluşan fark alacaklara ilişkin olduğu, taraflar arasında imzalanan toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinde; intibakın işveren vekilinin teklifi, kuvvet komutanının onayı ile bu madde esaslarına göre yapılabileceğinin düzenlendiği, kadro ve intibak yapılmasının idari bir işlem olduğu ve toplu ... sözleşmesinde belirtildiği üzere komutan onayı ile yapılabileceği, Mahkemenin İdare yerine geçip İdarenin iradesini kullanarak kadroya geçiş tespiti yapma ve atama yapma görev ve yetkisi olmadığı, bu nedenle davacının mühendislik kadrosuna intibakının tespit talebi ile intibak sonrası oluşacak fark alacak taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalı Bakanlık nezdinde elektrikçi-teknisyen olarak çalışan davacı asılın, mühendislik fakültesini bitirerek mühendislik kadrosuna atanma talebiyle başvuruda bulunduğunu, başvuru uygun görülmekle birlikte boş kadro olmadığı için intibakının yapılmadığını, işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin 21 inci maddesinin (b) bendinin (3) üncü alt bendinin “...işyerlerinde çalışmakta iken yukarıda belirtilen mühendislik fakültesini bitirenler, işyerinin aynı alandan işçi statüsünde boş mühendis kadrosu bulunması halinde, işveren vekilinin teklifi ve kuvvet komutanlığının onayı ile bu madde esaslarına göre mühendisliğe intibak ettirilebilirler. Şu kadar ki, intibak ettirilecekleri ücret derecesinin karşılığı olan saat ücreti, eski saat ücretlerinin altında olamaz.” hükmünü içerdiğini, toplu ... sözleşmesinin yukarıda belirtilen hükümlerine göre davalı İdarenin söz konusu işlem hakkında takdir yetkisi bulunmadığını, toplu ... sözleşmesi uyarınca mühendislik kadrosuna intibak ettirilmesi gerekirken davalı işverenliğin keyfi tutumunun kabul edilemeyeceğini, toplu ... sözleşmesi bütünsel olarak ele alındığında “kuvvet komutanlığının onayı” işleminin terfiye hak kazanabilmek için gerekli olan şekli bir şarttan ziyade hak kazanılmış bir terfi işleminin tespitinden ibaret olduğunu, davacıdan önce ve davacıyla aynı durumda olan diğer işçilerin intibakı yapılmışken davacının intibak işleminin yapılmamasını eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, fabrikada hâlen boş mühendis kadrosu da bulunduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fark ücret taleplerinde asıl değerlendirilmesi gereken durumun fiilen yapılan ... olup işçinin bu işe ödenmesi gereken ücreti alıp almadığının değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda davacının fiilen yaptığı işin karşılığını aldığı, işverenin işçiyi, intibakına ve diplomasına uygun işe geçirmesi konusundaki inisiyatifinin Mahkemece kullanılması mümkün olmadığından, İlk Derece Mahkemesinin toplu ... sözleşmesinin ilgili hükmü gereği intibakın işveren vekilinin teklifi, kuvvet komutanının onayı ile bu madde esaslarına göre yapılabileceği, kadro ve intibakın idari bir işlem olduğu ve komutan onayı ile yapılabileceği, Mahkemenin İdare yerine geçip İdarenin iradesini kullanarak kadroya geçiş tespiti yapma ve atama yapma görev ve yetkisi olmadığından, davacının mühendislik kadrosuna intibakının tespit talebi ile intibak sonrası oluşacak fark alacak taleplerinin reddine dair kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, işyerinde çalışırken sonradan mühendislik fakültesini bitirerek mühendislik diploması alan davacının, işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre mühendis cetveline intibakının yapılıp yapılamayacağı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.