muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2585, Karar No: 2023/1203, Tarih: 06.03.2023

...'ın ifadesinde, İstanbul Aydın Üniversitesi Bilgisayar Programcılığı bölümünde öğrenim gördüğü sırada, aynı sınıfta bulunan Nijeryalı Kelvin Oriji Ukoh ile tanıştığını, bu kişinin banka hesabı açamadığını, kendisine yurtdışından para geleceğini ve bir banka hesabına ihtiyacı olduğunu belirtmesi üzerine, bu kişinin isteği ile QNB Finansbank'tan hesap açtığını söylemesine rağmen, ifadesinde bahsi geçen şüphelinin araştırılmaması; QNB Finansbank’ın 08.01.2020 tarihli cevabi yazısında, MASAK'a şüpheli işlem bildiriminde bulunulduğu belirtildiği halde, bu yönde bir araştırma yapılmaması ile Tayland'daki soruşturmaya ilişkin bir kısım belgeler ile iddianamenin bir suretinin dosyaya ibraz edilmesi karşısında; gerekirse usulüne uygun yazışma yapılmak suretiyle şikâyetçinin beyanına başvurulması, Kalbe Tekstil Dış Ticaret Sanayi Limited Şirketi ve RML Mobilya İthalat İhracat Dış Ticaret Sanayi Limited Şirketi yetkililerinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile ifadelerine başvurulması, bu doğrultuda Türkiye Finans Katılım Bankası A.Ş ve Kuveyt ... Bankası A.Ş'ye müzekkere yazılarak para transferine ilişkin bilgi ve belge olup olmadığının yeniden araştırılması, Kelvin Oriji Ukoh'un açık kimlik bilgilerinin tespiti ile temin edilmesi durumunda ifadesinin alınması, tüm şüphelilerin ekonomik durumunun tespiti için Maliye Bakanlığı Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığından (MASAK) rapor aldırılması, şüpheliler arasında irtibat olup olmadığı, benzer suçlardan haklarında ihbar, soruşturma ya da kovuşturma bulunup bulunmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde düzenlenen "Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının tespit edilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 19.02.2021 tarihli ve 2020/5591 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2513, Karar No: 2007/5757, Tarih: 18.06.2007

4. Hukuk Dairesi 2006/2513 E., 2007/5757 K.

**4. Hukuk Dairesi 2006/2513 E., 2007/5757 K.**

**- GÖREVLİYE ETKİN DİRENME

- GÖREVLİYE SÖVME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 265 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 125 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 258 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 273 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 482 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık Tahir'in kullandığı mobilette şasi numarasının olmaması nedeniyle şüphelenen yakınanların, merkezden bilgi gelinceye kadar kaçmasını engellemek için adı geçene kelepçe takmak istediklerinde, onun ağabeyi sanık Ramazan'ı telefonla arayıp "şerefsiz polisler beni yakaladı, gelin" demesi üzerine olay yerine arkadaşı Mustafa ile gelen Ramazan'ın da "buradan adam da,

motor da alamazsınız" dediğinin kabul edilmesi karşısında, sanıkların ne suretle silahla şiddet ve tehdit göstererek direndiklerine ya da sanık Mustafa'nın silahla direnme eylemine katıldığına ilişkin kanıtlar gösterilip açıklanmadan ve sanık Tahir'in eyleminin de görevliye sövme suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, 5237 sayılı TCY'nin 265/1, 3, 4. maddeleriyle hükümlülük kararı verilmesi,

2- Kabule göre;

a- 5237 sayılı TCY'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının seçenekli olmayıp tümüne, 2 ve 3. fıkraları da gözetilmek suretiyle hükmoluna-cağının düşünülmemesi,

b- 5237 sayılı TCY'nin 265/4. maddesiyle özgürlüğü bağlayıcı ceza arttırılırken 12 ay yerine, 1 yıl olarak fazla belirlenmesi,

Yasaya aykırı ve sanıklar Tahir ve Ramazan müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.06.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9989, Karar No: 2018/4423, Tarih: 16.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/9989 E.  ,  2018/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1,22/3, 62, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hakkında takdiri indirim nedenleri, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı uygulanmadığına dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık sevk ve idaresindeki minibüs ile seyir halinde iken araçta yolcu olarak bulunan katılan ...’ün inmek istediğini söylemesi üzerine kapıyı açtığı, yolcu indirmek için yol içerisinde durup yolcunun inmesini tamamlamadan kapısı açık halde hareket ettiği sırada inmek üzere kapı önünde bulunan katılan ...'ün açık olan kapıdan kaplama içerisine düşmesi neticesi yaralandığı olayda;

Her ne kadar dairemizin 31.03.2014 tarih 2013/12737 E. 2014/7843 K. sayılı ilamının emsal alınarak meydana gelen olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğu kabul edilmiş ise de;

İlama konu olayda aracın kapısının sürekli açık vaziyette seyrettiği söz konusu olup dosyamızda ise olan anlık yolcunun inmesi için açılan kapıdan düşmesiyle gerçekleştiğinden sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6098, Karar No: 2017/8224, Tarih: 11.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6098 E.  ,  2017/8224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı Karşıyaka .... Huzurevi Rehabilitasyon Merkezinde Haziran 2007-Haziran 2012 Tarihleri arasında çalıştığını, 2008 yılı Mayıs-Ağustos döneminde askerlik görevini ifa ettiğini, bunun haricinde çalışmasının kesintisiz olarak sürdüğünü, çalışmasını ihale sözleşmesi temelinde faaliyet gösteren alt işveren durumundaki davalı şirket nezdinde sürdürdüğünü, iş akdine haklı sebebe dayanılmaksızın ve bildirimsiz olarak son verildiğini, işçilik hak ve alacaklarından her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerektiğini belirterek kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak, davacı ile arasında hizmet ilişkisi bulunmadığını, davacının işvereni durumunda olan şirket ile Kamu İhale Kanunu temelinde hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, bu nedenle kendisinin asıl işveren sıfatı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davacının iş akdinin 03.07.2012 tarihinde sona erdiğini, Bakanlık tarafından bildirilen ve iş hukuku yönünden haklı neden teşkil eden sebeplere istinaden yıllık izninin sona erdiği 02.07.2012 tarihi itibari ile iş akdine son verildiğini, zira davacının Huzurevinde bakımı üstlenilen yaşlıların siparişleri için kendilerinden para aldığı, siparişleri ilgililerine teslim ettiği ancak aldığı paraların medikalcilere ödemediğinin ortaya çıktığını, bu durumun medikalcilerin başvurusu üzerine tespit edildiğini ve rapor düzenlendiğini, bu nedenle iş akdinin feshinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının eyleminin işveren yönünden 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2-e maddesi anlamında akdin haklı nedenle feshi sebebi teşkil ettiği, ancak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 26. maddesine göre iş akdinin haklı nedenle feshini gerektirecek nedenlerin ortaya çıkması halinde durumun ortaya çıktığı tarihten itibaren en geç 6 iş günlük hak düşürücü süre içerisinde fesih bildiriminin yapılması gerektiği, somut olayda, durumun 21.06.2012 tarihinde tespit altına alındığı ve gerekli tutanakların tutulduğu ve yazışmaların yapıldığı, ancak söz konusu tutanakların düzenlendiği tarihten itibaren 6 iş günlük hak düşürücü süre içerisinde bir fesih bildirimi yapılmadığı, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalılar vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Hüküm davalılar vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin hak düşürücü süre içinde feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçi veya işveren bakımından haklı fesih sebeplerinin ortaya çıkması halinde, iş sözleşmesinin diğer tarafının sözleşmeyi haklı sebeple fesih yetkisinin kullanılma süresi sınırsız değildir. Bu bakımdan 4857 sayılı Kanun’un 26. maddesinde, fesih sebebinin öğrenildiği tarih ile olayın gerçekleştiği tarih başlangıç esas alınmak üzere iki ayrı süre öngörülmüştür. Bu süreler içinde fesih yoluna gitmeyen işçi ya da işverenin feshi, haklı bir feshin sonuçlarını doğurmaz. Bu süre, feshe sebep olan olayın diğer tarafça öğretilmesinden itibaren altı işgünü ve herhalde fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren bir yıl olarak belirlenmiştir.

4857 sayılı Kanunda, işçinin maddi çıkar sağlamış olması halinde bir yıllık sürenin işlemeyeceği öngörülmüştür. O halde, haklı feshe sebep olan olayda işçinin maddi bir menfaati olmuşsa, altı işgününe riayet etmek şartıyla olayın üzerinden ne kadar süre geçerse geçsin işverenin haklı fesih imkanı vardır.

Altı iş günlük süre işçi ya da işverenin haklı feshe sebep olan olayı öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar. Olayı öğrenme günü hesaba katılmaksızın, takip eden iş günleri sayılarak altıncı günün bitiminde haklı fesih yetkisi sona erer.

İşverenin tüzel kişi olması durumunda altı işgünlük süre feshe yetkili merciin öğrendiği günden başlar. Bu konuda müfettiş soruşturması yapılması, olayın disiplin kurulunca görüşülmesi süreyi başlatmaz. Olayın feshe yetkili kişi ya da kurula intikal ettirildiği gün altı iş günlük sürenin başlangıcını oluşturur. Bir yıllık süre ise her durumda olayın gerçekleştiği günden başlar.

4857 sayılı Kanun'un 26. maddesinde öngörülen altı işgünlük ve bir yıllık süreler ayrı ayrı hak düşürücü niteliktedir. Bir başka anlatımla fesih hakkının öğrenmeden itibaren altı iş günü ve olayın gerçekleşmesinden itibaren bir yıl içinde kullanılması şarttır. Sürelerden birinin dahi geçmiş olması haklı fesih imkanını ortadan kaldırır. Hak düşürücü sürenin niteliğinden dolayı taraflar ileri sürmese dahi, hakim re’sen dikkate almak zorundadır.

Bu maddede belirtilen süreler geçtikten sonra bildirimsiz fesih hakkını kullanan taraf, haksız olarak sözleşmeyi bozmuş sayılacağından ihbar tazminatı ile şartları oluşmuşsa kıdem tazminatından sorumlu olur.

Bu maddede belirtilen süreler geçtikten sonra bildirimsiz fesih hakkını kullanan taraf, haksız olarak sözleşmeyi bozmuş sayılacağından ihbar tazminatı ile şartları oluşmuşsa kıdem tazminatından sorumlu olur.

Somut olayda, dosya kapsamından davacının Personel Çalışma Talimatının 31. Maddesine aykırı biçimde huzurevi bünyesinde bakımı yapılan bir yaşlının medikal ihtiyaçları için alışveriş yaptığı, alışveriş için yaşlıdan almış olduğu parayı ilgili medikal firmasına vermediği ve bu suretle yaklaşık 5-6 aylık bir dönem boyunca uhdesinde tuttuğu anlaşılmaktadır. Davacının söz konusu bu eylemlerinin iyi niyetle bağdaşmadığı, görevinin gereklerine, personel çalışma talimatı hükümlerine aykırı olduğu bu anlamda somut olayda davacının eyleminin işveren yönünden haklı nedenle feshi sebebi teşkil ettiği mahkemenin de kabulündedir. Ancak her ne kadar mahkemece 4857 Sayılı İş Kanununun 26. Maddesi hükmü karşısında fesih bildiriminin en geç durumun ortaya çıktığı 21.06.2012 gününü izleyen altıncı iş günü yani 27.06.2012 tarihi itibari ile yapılmış olması gerektiği, oysa dosya kapsamındaki yazışmalar ve davacıya ait 03.07.2012 Tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı işten çıkış bildirgesinde iş akdinin feshedildiği tarihin 03.07.2012 olduğu ,dolayısı ile feshin kanuni süre olan altı gün içinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, feshe yetkili makam alt işveren olup, altı iş günlük sürenin başlangıcı feshe yetkili kişi veya organın davacının davranışını öğrendiği tarihe göre belirlenmelidir. Somut olayda alt işverene davacının feshe konu eylemlerinin asıl işveren tarafından 03.07.2012 tarihinde fakslandığının anlaşılmasına göre feshe yetkili makamın davacının feshe konu davranışını öğrendiği tarih itibariyle altı iş günlük süre geçmemiştir. Bu sebeple mahkemece feshin haklı olduğu gerekçesi ile davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11243, Karar No: 2011/4686, Tarih: 15.11.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/11243 E.  ,  2011/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2010

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı Sağlık Bakanlığı vekili;açık ihale usulü ile ihale edilen eleman çalıştırma işine ilişkin ihaleyi kazanan ve davacıyı da işe alan asıl işverenin diğer davalı olduğunu, her türlü yetkinin bu firmada olduğunu beyanla  davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini,davalı Ltd.Şti. ve ... Ltd.Şti.  vekili ise; müvekkillerinin Vakfıkebir Devlet Hastanesinin 01/01/2010 ile 31/12/2010 tarihleri arasındaki bilgi işlem ve temizlik ihalesini kazandığını, davacının temizlik elemanı olması nedeniyle müvekkili şirket ile hiçbir iş ilişkisinin bulunmadığını,arada iş akdi bulunmadığını belirterek husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar Sağlık Bakanlığı ile ....Ltd.Şti. arasındaki hizmet alım sözleşmenin  muvazaalı olmadığı, fesih tarihinde temizlik işi ile ilgisi bulunmayan ... Ltd Şti yönünden davanın reddine, işe iade yönünden asıl işveren Sağlık Bakanlığı yönünden davanın reddine, ...Ltd Şti yönünden davanın kabulüne, tazminat yönünden ise her iki davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılardan Sağlık Bakanlığı ve ....Ltd.Şti. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının davalılardan Sağlık Bakanlığına bağlı hastanede alt işveren işçisi olarak çalışmakta iken hizmet sözleşmesinin sona erdirildiği

anlaşılmaktadır.

Davacı işverence yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığını iddia ederek feshin geçersizliği ile işe başlatılmaması durumunda buna bağlı haklara karar verilmesi   istemiyle asıl işveren Sağlık Bakanlığı ile alt işveren  ... Ltd.Şti açmış yapılan yargılama aşamasında  husumete yanılmadan söz edilerek  bir başka alt işveren olan ...Ltd.Şti. davalı safında davaya dahil ederek yargılama sürdürülüp .... Ltd Şti yönünden davanın reddine, işe iade yönünden asıl işveren Sağlık Bakanlığı yönünden davanın reddine, ....Ltd Şti yönünden davanın kabulüne, tazminat yönünden ise her iki davalı yönünden davanın kabulüne şeklinde hüküm kurulmuştur.

Davacının iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte alt işveren davalılardan hangi şirket olduğu açıklığa kavuşturulmadığı gibi dava dilekçesinde davalı gösterilen ..Ltd.Şti ile yargılama sırasında kapsama alınan şirket arasında işyeri devri olup olmadığı belirlenmiş değildir.

Davacının iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte alt işveren davalılardan hangi şirket olduğu açıklığa kavuşturulmadığı gibi dava dilekçesinde davalı gösterilen ..Ltd.Şti ile yargılama sırasında kapsama alınan şirket arasında işyeri devri olup olmadığı belirlenmiş değildir.

Öncelikle davalı alt işverenler ile asıl işveren davalı arasında bağıtlanmış olan hizmet alım sözleşmeleri ile son ihale belgeleri getirtilmeli davacının son ihaleden önceki  alt işverenin hangi şirket olduğu ve bu şirketin hizmet alım sözleşmesinin hangi tarihte sona erdiği,son ihalenin hangi tarihte yapıldığı ve son ihaleye dayanan hizmet   alım sözleşmesinin hangi tarihte bağıtlandığı tespit edilmelidir.

Davacının çalıştığı son alt işveren ile ihaleyi alan sonraki alt işveren arasında işyeri devrinin bulunup bulunmadığı yönü üzerinde durulmalı, bunun için davacının son alt işveren nezdinde çalışan işçilerin  sonraki alt işveren yanında çalışmalarına devam edip etmediği, bunların çoğunluk oluşturup oluşturmadığı saptanarak şayet  yeni ihaleyi alan şirkette önceki alt işverenin işçilerinin çoğu çalıştırılmakta ise bu durum işyeri devri olgusunun kabulünü gerektirdiği dikkate alınmalıdır.

Belirtilen hususlar açıklığa kavuşturulduktan sonra alt işveren şirket ile ihaleyi alan şirket arasında  işyeri devri gerçekleşmiş ise davacının en son ihaleyi kazanan ... Ltd.Şti.'ne ait işyerine, işyeri devri olamamış ise bu durumda  davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle  davasını gerçek işvereni olan ....AŞ alt işverene yöneltmesi için süre verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra ihaleyi kaybetmiş olan alt işveren ... AŞ.'ye iadesine karar verilmeli ve işe başlatmamadan doğacak haklardan alt işveren ile birlikte asıl işveren Sağlık Bakanlığının birlikte müteselsilen sorumluluğuna karar verilmelidir.

Yukarıda yazılı hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Kabule göre ise, dava konusu olayda asıl ve alt işveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı belirtilmesine rağmen davalı Bakanlık aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi,ayrıca  işe başlatmamadan doğacak haklardan alt işveren ile birlikte asıl işveren Sağlık Bakanlığının birlikte müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken  sadece iş güvencesi tazminatı yönünden davalı Bakanlığın birlikte sorumluluğuna karar verilmiş olması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6727, Karar No: 2009/6478, Tarih: 02.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6727 E.  ,  2009/6478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı TC ... Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı, sözleşme dışı yaptırılan imalât bedelinin tahsili istemi ile açılmış, davalılar husumet itirazında bulunmuş, ayrıca işin bedelsiz yapılmasının kabul edildiğini, kaldı ki çok kalitesiz iş yapıldığından bedele hak kazanılamadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın BK'nın 366, 43, 44. maddeleri uyarınca kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı Bakanlık vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, çatı eternit örtüsünün boyanması konusunda yazılı sözleşme yoktur. Davacı, sözleşme dışı olarak bu imalâtı gerçekleştirdiğini belirterek bedelinin ödenmesini istemiştir. Borçlar Kanunu’nun 413. maddesinde, iş sahibinin menfaatine yapılan işte, faydalı veya zorunlu masrafların, iş sahibince ödeneceği hükmüne yer verilmiştir. Görülüyor ki, sözleşme dışı yapılan imalâtın iş sahibinin yararına olması durumunda bedel ödeme yükümlülüğü vardır. Oysa gerek davacı tarafından yaptırılan tespitte, gerekse mahkemece alınan bilirkişi asıl ve ek raporlarında, yapılan beyanın kalitesinin ve işçiliğinin iyi olmadığı, bu hali ile imalâtın amaca uygun bulunmadığından yeniden boya yapılması gerektiği belirtilmiştir. Bu durumda, davacının faydalı bir imalât gerçekleştirmediği anlaşıldığından iş sahibi bedeli ödemekle yükümlü tutulamaz. O halde davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü usul ve yasaya aykırı olmuştur. Kabul şekli yönünden de, imalâtın Aralık 2002 tarihinde yapıldığı gözetilmeden, dava tarihi itibariyle saptanan bedele göre hüküm kurulması da doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı iare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı İdare yararına BOZULMASINA, 02.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14112, Karar No: 2012/16991, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14112 E.  ,  2012/16991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 2001 tarihinden itibaren sigortalı olduğunun tespitine, 6111 sayılı Yasadan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 2926 sayılı Yasa kapsamında ... ... sigortalılığının ve 6111 sayılı Yasa'dan yararlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

6270 sayılı Yasa'nın 13.maddesi ile 5510 sayılı Kanunun geçici 7 nci maddesine "24/7/2003 tarihli ve 4956 sayılı Kanunun 48 inci maddesi ile değişik, mülga 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanunun 2 nci maddesi hükmü 2/8/2003 tarihi öncesi için de uygulanır." fıkrası eklenmiştir.

5510 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci madde ile kadın sigortalılara ilişkin uyuşmazlıkların çözümü amaçlanmış ise de düzenlemenin yürürlüğe girmesi ile birlikte mevcut uyuşmazlıkların kendiliğinden çözüldüğü söylenemez. Mahkemece, davacı tarafa yasal düzenleme doğrultusunda Kuruma başvurmak üzere uygun bir süre verilerek Kurumca idari aşamada yapılacak işlemlerin sonucu beklenmeden yasal düzenlemenin yürürlüğe girmesi ile birlikte uyuşmazlığın çözüme kavuştuğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davacı tarafa Kuruma başvurmak üzere süre vererek Kurumca idari aşamada yapılacak işlemlerin sonucunu beklemek ve davacının 6111 sayılı Yasa'dan yararlanma hakkı bulunup bulunmadığını değerlendirerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.