muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/694, Karar No: 2021/478, Tarih: 19.10.2021

Sanık ... kollukta; “12.05.2015 tarihinde saat 18.00 sıralarında ben, pataronum ... ve beraber çalıştığımız... isimli soy ismini bilmediğim arkadaşım Park Orman'da bulunduğumuz esnada Huzurevlerinde kuaförlük yapan ablam ... beni arayarak ... isimli bir şahsın yanlarında olduğunu, ...’ın kendisine iğne yapıldığını, parti yetkilileri tarafından zorla Şengal, Kandil ya da Kobani'ye götürülmek istendiğini, eğer gitmediği takdirde annesini veya kardeşini öldüreceklerini söylediğini bana söyledi. Daha sonra ablam ... kızın durumuna acıdığını bana söyleyince ben de Park Orman'da olduğumu ...'ı yanıma getirmesini kendisiyle görüşmek istediğimi söyledim. Bunun üzerine kardeşim ... saat 18.00 sıralarında ...'ı Park Ormana yanımıza getirdi. Ben ...’a kendisini Şengal’e ya da Kobani’ye götüremeyeceğimi 'Eğer Şengal’e gitmek istiyorsan parti yetkilileri seni götürsün' diye söyledim. Ben daha önceden partinin götürdüğünü duymuştum. Sonra ben ...'a evine gitmesini söyledim. ..., bunun üzerine erkek arkadaşı olan komşusunun çocuğu ile daha önceden ilişkiye girip bekaretini kaybettiğini babasının bu yüzden kendisine zarar vereceğini düşündüğünden eve gidemeyeceğini söyledi, daha sonra ablam ..., ...'a çok acıdığını söyledi, ben de ...'a aç olup olmadığını sordum. Aynı zamanda ...'ın ellerinin yara olduğunu birileri tarafından darbedildiğini düşündüm. Bunun üzerine ...'ı bizim evimize yemek yemek amacıyla davet ettim. Saat 18.20 sıralarında ... ile birlikte Huzurevleri Mahallesindeki İkametime gittik. Bu sırada ... kuaför dükkânına geri döndü. Mehmet Emin ve arkadanım... parkta kaldılar. ... geldiğinde bizim uzağımızda bulunuyorlardı. Eve gittikten sonra patronum ...’un ortağı aynı zamanda patronum olan soyismini bilmediğim ... isimli şahsı aradım. ...'i aramamın sebebi kızın Türkçe konuşmasından dolayı anlaşamamamızdı. Yardım etmesi için kendisini bizim eve çağırdım. Saat 19.00 sıralarında ... bizim eve geldi. ...'e ...’ın sürekli olarak Kandil'e, Kobani’ye veya Şengal'e gitmek istediğini söylediğini anlattım. Onunla konuşmasını istedim. Daha sonra ... ile ... yaklaşık olarak 5 dakika kadar Türkçe konuştuktan sonra ... evden ayrıldı. Bir süre sonra ... tekrar beni aradı ve 'O kızı gönder gitsin' dedi. Ben de kıza acıdığımızı yardım etmek istediğimizi söyledim. ... ile birlikte yemek yedikten sonra dışarı çıktık tekrar Park Orman'a geldik. Yolda yürüdüğümüz esnada ... sürekli 'Beni partiye mi götürüyorsun? Beni Şengal’e götürecek misin?’ şeklinde Türkçe soruyordu ben duymamazlıktan geldim ve cevap vermedim. ... evinin Park Orman civarında olduğunu söylediği için Park Orman'a götürdüm. Park Orman'da 5 dakika kadar oturduktan sonra ...'a tekrardan kendisini Kobani ya da Şengal'e götüremeyeceğimi tekrar ettim. Bu arada ... benden telefon numaramı istedi. Park Orman'da Dicle Kafe'de çalışan bir bayana numaramı yazdırdı. ... bana eve gidemeyeceğini ... ilinde ikamet eden büyükannesi ile büyükbabasının yanına gideceğini söyledi

. ... evinin Park Orman civarında olduğunu söylediği için Park Orman'a götürdüm. Park Orman'da 5 dakika kadar oturduktan sonra ...'a tekrardan kendisini Kobani ya da Şengal'e götüremeyeceğimi tekrar ettim. Bu arada ... benden telefon numaramı istedi. Park Orman'da Dicle Kafe'de çalışan bir bayana numaramı yazdırdı. ... bana eve gidemeyeceğini ... ilinde ikamet eden büyükannesi ile büyükbabasının yanına gideceğini söyledi. Ben de kendisine parasının olup olmadığını sordum ve kendisine 10 TL para verdim. ... bunun üzerine üst geçitten yolun karşısına geçti hatta giderken bana el salladı. Ben de daha sonra oradan ayrılarak saat 20.30 sıralarında eve döndüm. ... ve ...... kız kardeşlerimdir. ... patronumdur. Telefon numaramı da ifademin akışında belirttiğim gibi kendisi istemiştir. Numaramı kesinlikle ben vermedim. Aynı zamanda kız yanıma geldiğinde zaten elleri kan içindeydi yaralıydı. Bana sormuş olduğunuz ... numarayı ben kullanmaktayım Fakat kimin adına kayıtlı olduğunu bilmiyorum. Ben bu güne kadar Kobani ya da Şengal bölgesine hiç kimseyi götürmedim. Eğer götürmüş olsaydım ...’ı bırakmaz onu da götürürdüm. Ben sadece burada çalışıp geçimimi sağlamaya çalışıyorum. 64 plakalı koyu lacivert renkli Connect tipi anahtarlığında FİAT yazılı olan arabayı da görmedim.”,

Mahkemede; “...'da sanayide işte çalışıyorum. Sabah erken işe gidip akşam geç geliyorum. Ben kesinlikle ... isimli şahsı kaçırmadım. Kendisini yaralamadım. Kobani'ye gitmesi yönünde kendisine herhangi bir söz söylemedim. Kendisini bıçakla yaralamadım, saat 16.00'a kadar sanayide çalışıyordum. Suçlamanın tamamı asılsızdır. Suriye'deki savaş nedeniyle ...'a geldik. Evin geçimini de ben sağlıyorum. Eşim de kuaförde çalışıyor, bu tür işlere karışmamız mümkün değildir. Mağdur ...'yı daha önce tanımıyordum. Kendisini daha önce hiç görmemiştim. İddianamede geçen ... numaralı telefon eşime aittir. ... isimli şahıs kız kardeşimin yanına kuaför dükkânına gitmiş. Kız kardeşime bıçakla yaralandığını söylemiş. Sonra da kız kardeşime, beni döven kişiler zorla Şengal'e götüreceklerini söylemiş, aç olduğunu, sabahtan beri yemek yemediğini söylemiş. Ben ve diğer sanık ... pakta oturuyorduk. Kız kardeşim beni aradı, olayı anlattı, eve gidip yemek getireceğini söyledi. Ben de kız kardeşime önce parka bizim yanımıza gelmelerini söyledim. Kız kardeşim ve ... parka geldiler. Ben ...'a kendisini kimin kız kardeşimin yanına gönderdiğini sordum. Birilerinin gönderdiğini sordu. Bizim böyle işlerle alakamız olmadığını söyledim. Kendisi annemin evine gelip yemek yedi. Kendisini evine götürmeyi teklif ettim ancak o bana eve gitmeyeceğini, gitmekten korktuğunu, bu nedenle ...'e gideceğini söyledi. Bu sırada kendisi benden telefon numaramı istedi. Ben de kendisine eşimin numarasını verdim. Kendisine yol parası olarak da 10 TL para verdim. Suçlamaların tamamı asılsızdır.”,

Sanık ...; “PKK/KCK terör örgütü ili ilişki ve irtibatım yoktur. Bana sormuş olduğunuz ... isimli şahsı tanımam. Benim bu şahsı kaçırma eylemi ile ilgili herhangi bir bilgim yoktur. Müdürlüğümüze geldiğim esnada ... isimli şahsı kaçırma, alıkoyma, yaralama ve Kobani bölgesine göndermeye çalışma eylemi olduğunu burada siz görevlilerden öğrendim. Dediğim gibi benim bu konu ile ilgili herhangi bir bilgim yoktur. Bana bahsetmiş olduğunuz şahıslardan ... isimli şahıs benim çalışmış olduğum fırına gelerek iş aradığını söyledi. Sunun üzerine ortağım olan ... ... isimli şahıs ile görüşerek bizim fırıncılık yaptığımız yerde işe başladı. Burada yaklaşık olarak 5-6 aydır çalışıyor. Bu şahsı bu vesile ile tanırım. ... ve ...... isimli şahısların isimlerini daha önceden bilmiyordum. İsimlerini burada sîzlerden öğrendim. Ancak bu şahıslan sima olarak bizim iş yerimize müşteri olarak gelip gitmesinden dolayı tanırım. ... ve ...... isimli şahısların yanımızda çalışan ... isimli şahsın beyanatı doğrultusunda kardeşleri olarak bilirim. Bunun dışında herhangi bir ilişki ve irtibatım yoktur. Benim bu şahıslar ile ilgili olarak anlatacaklarım bunlardan ibarettir.”,

Mahkemede; “Olaya ilişkin önceki savunmamı tekrar ederim. Herhangi bir örgütle bağlantım yoktur. Bana sormuş olduğunuz ... isimli şahsı tanımam. ... den ben parkta saat 17.00 sıralarında ayrıldım. Ondan sonra görmedim. Bir saat spor yaptım. Akşam 19.00 sıralarında evdeydim. Sabaha kadar da dışarı çıkmadım. Buna eşim ... ve baldımız ... şahittir. Bunlar dinlenilirse o gün belirttiğim saatte evde olduğum ortaya çıkacaktır. Ayrıca şu an akşam herhangi bir telefon görüşmesi yaptığımı hatırlamıyorum. İfademde ... ...'i nasıl tanıdığımı anlattım. ... ile fırından alışveriş nedeniyle ...'in kardeşi olarak biliyorum. Bunun dışında herhangi bir irtibatım yoktur. Aleyhime olan teşhisleri kabul etmiyorum.”,

Şeklinde savunma yapmışlardır.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözümlenmesi için öncelikle Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçuna değinmekte yarar bulunmaktadır.

Devletin varlığı ya da bütünlüğü öncelikle Anayasa'da teminat altına alınan değerdir. Anayasa'nın 3. maddesinde, Türk Devleti'nin, ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütün olduğu ifade edilmiş, 14. maddesinde, Anayasa'da yer alan hak ve özgürlüklerin, Devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünü bozmak amacıyla kullanılamayacağı, üçüncü fıkrasında ise, bu amaca aykırı faaliyetlerin yaptırımlarının yasa ile belirleneceği hüküm altına almıştır.

Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak suçu ise 5237 sayılı TCK'nun 302. maddesinde;

“(1) Devlet topraklarının tamamını veya bir kısmını yabancı bir devletin egemenliği altına koymaya veya Devletin bağımsızlığını zayıflatmaya veya birliğini bozmaya veya Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmaya yönelik bir fiil işleyen kimse, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Bu suçun işlenmesi sırasında başka suçların işlenmesi hâlinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ilgili hükümlere göre cezaya hükmolunur.

(3) Bu maddede tanımlanan suçların işlenmesi dolayısıyla tüzel kişiler hakkında bunlara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur.” şeklinde düzenlenmiştir.

Madde gerekçesi ise;

“Madde, Devletin ülkesine, egemenliğine ve birliğine karşı cürümlerden en ağırını cezalandırmaktadır; korunan hukukî yarar Devletin ülkesinin bütünlüğü ve egemenliğidir. Söz konusu suç, serbest hareketli bir suçtur.

Bu suçun oluşabilmesi için belli amaca yönelik fiillerin işlenmesi gerekir.

Bu amaç, madde metninde,

1.Devletin topraklarının tamamını veya bir kısmını yabancı bir devletin egemenliği altına koymak,

2.Devletin birliğini bozmak,

3.Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmak,

4.Devletin bağımsızlığını zayıflatmak, olarak belirlenmiştir.

Bu suçun oluşabilmesi için belli amaca yönelik fiillerin işlenmesi gerekir.

Bu amaç, madde metninde,

1.Devletin topraklarının tamamını veya bir kısmını yabancı bir devletin egemenliği altına koymak,

2.Devletin birliğini bozmak,

3.Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmak,

4.Devletin bağımsızlığını zayıflatmak, olarak belirlenmiştir.

Söz konusu suçun oluşabilmesi için, işlenen fiilin bu amaçları gerçekleştirmeye elverişli olması gerekir. Bu bakımdan, fiillerin söz konusu neticeleri yaratabilecek nitelikte bulunması, suçun oluşması için şarttır. Devletin birliğini bozmak, topraklarının bir kısmını veya tamamını başka bir devletin egemenliği altına koymak, topraklarından bir kısmını Devlet egemenliğinden ayırmak, Devletin bağımsızlığını azaltmak sonuçlarını doğurması mümkün bulunmayan bir fiil suçun maddî unsurunu oluşturmayacaktır. Fiilin bu niteliği taşıyıp taşımadığı ise olayların özelliğine göre takdir edilecektir.

Bu fiillerin, cebrî nitelikli olması gerekir. Maddede ayrıca ‘yönelik cebrî fiiller’ denilmesi gereksiz (lüzumsuz, zait) sayılmıştır; zira maddede belirtilen maksatlar çerçevesinde, fiillerin kendisinin nitelikleri gereği cebrî olması icap ettiği aşikârdır.

Suçun oluşabilmesi için, maddede yazılı hedeflerin gerçekleşmiş bulunmasına ihtiyaç yoktur. Belirtilen amaçlara yönelik fiillerin işlenmiş bulunması yeterlidir.

Bu suçun işlenmesi sırasında örneğin kişiler öldürülmüş, kasten yaralanmış ya da kişilerin veya kamu mallarına zarar verilmiş olabilir. Maddenin ikinci fıkrasında, bu suçlardan dolayı da ayrıca cezaya hükmolunacağı kabul edilmiştir.

Maddenin üçüncü fıkrasına göre, bir ve ikinci fıkrada yer alan suçların işlenmesi dolayısıyla tüzel kişiler hakkında bunlara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunacaktır.” şeklinde olup, 01.06.2005 tarihinden önce bu maddenin karşılığını oluşturan 765 sayılı TCK’nın 125. maddesinden farklı olarak, suçun işlenmesi sırasında başka suçların işlenmesi hâlinde, ayrıca bu suçlardan da cezaya hükmolunması gerekeceği belirtilmiştir. Böylelikle, TCK'nın 302. maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan amaç suçun işlenmesi sırasında işlenen araç suçlardan dolayı TCK'nın 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği ayrıca cezaya hükmolunacağı kabul edilmiştir.

Her devlet siyasal fonksiyonu kapsamında, ülke, egemenlik ve millet/ulus unsurlarını, anayasal düzenini ve bu düzenin işleyişini koruma altına alır. Anayasa'nın 3. maddesine göre, Türkiye Cumhuriyeti ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütündür. Kişi hak ve hürriyetlerinden hiçbirisi Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı amaçlayan faaliyetler biçiminde kullanılamaz (Anayasa madde 14). Türk Milletinin bağımsızlığını ve bütünlüğünü, ülkenin bölünmezliğini korumak devletin/siyasal iktidarın temel amaç ve görevlerindendir (Anayasa madde 5). 5237 sayılı TCK'nın 302. maddesinde düzenlenen Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak suçu, bu temel görevin hukuki zeminini oluşturmaktadır.

Suçta korunan hukuki yarar; Devletin birliği, ülke ve ulus bütünlüğü ile egemenliği, suçun konusu; Devletin ülkesi, egemenliği ve milli birliği, suçun faili; Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olsun ya da olmasın, yöneten veya yönetilen herkes, suçun mağduru; Devletin millet/ulus unsurunu oluşturan her bir bireyi olup söz konusu suçun oluşabilmesi için, işlenen fiilin cebri nitelikte olması ve bu amaçları gerçekleştirmeye elverişli bulunması gerekirse de, maddede yazılı hedeflerin gerçekleşmesine ihtiyaç yoktur. Fiilin cebri niteliğinden, maddi cebrin anlaşılması gerekmektedir. Cezalandırılan hareket devletin hayatını tehlikeye koyan icra hareketleridir.

Devletin birliği ve ülke bütünlüğünü bozma suçu bir kalkışma suçu olarak, peşinen tamamlandığı kabul edilen suçlardandır. Kalkışma suçlarında öngörülen zarar neticelerinin gerçekleşmesine yönelik elverişli, uygun hareketlerin yapılmasıyla oluşmaktadır. Kanun koyucu, çok önemli gördüğü bazı hukuksal değerlerin zarar görmesini önlemek için bu değerlere zarar tehlikesi meydana getirilmesini dahi tamamlanmış suç gibi cezalandırmaktadır. Suçun oluşması için zarar neticesinin gerçekleşmesi aranmamakta, suçun oluşması için failin hareketinin söz konusu neticenin gerçekleşmesine yönelik olması ve hareketinin o neticeyi gerçekleştirmeye elverişli olması yeterli olacaktır (“Devletin Birliğini ve Ülke Bütünlüğünü Bozma Suçu” konulu makale, Doç Dr. Vesile Sonay Evik, s.1733.).

Araç fiilin işlenmesine yönelik icra hareketinin, hem zarar ya da tehlike suçu niteliğindeki araç suçun (TCK 302/2) hem de tehlike suçu niteliğindeki amaç suçun (TCK 302/1) “fiil” unsurunu teşkil ettiği görülmektedir. Buna göre elverişli/vahim eylemin diğer tabirle araç suçun, hazırlık hareketi aşamasından icra hareketi safhasına geçmesi, en azından teşebbüs boyutuna ulaşması amaçlanan sonucu doğurabilecek icra hareketi olarak belirginleşmesi gerekmektedir (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2010 tarihli ve 103-22 sayılı kararı). Fiilin elverişli/vahim niteliği taşıyıp taşımadığı ise her olayın özelliğine göre; örgütün amacı, faaliyet alanı, ülke genelindeki organik bütünlüğü, fiilin niteliği, işleniş biçimi, işlenme zamanı, toplumda meydana getirdiği etki, ortaya çıkan zarar ve tehlikenin ağırlığı gibi ölçütler değerlendirilerek takdir edilecektir. Toplumda kaos ve tedirginlik oluşturacak, Devlet otoritesine olan güveni sarsacak, kamu düzenini, toplum barışını bozarak amaç suçun gerçekleşmesi için elverişli tehlike ortamını hazırlayacak vahim eylemler bu suçun oluşmasında kriter olarak dikkate alınmaktadır.

Suç tamamlandığında eylemlerin cezalandırılamayacak olması ve teşebbüsün oluşumu için minimum gerekenlerin zaten suçun tamamlanması için yeterli olmasından dolayı kalkışma suçlarından olan Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçuna teşebbüs mümkün değildir. (Antolisei, 633; Fiandaca-Musco, 12; Lattanzi-Lupo, 20; Dolcini-Marinucci, 1834 ten alıntı Erem Faruk-Toroslu Nevzat, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Savaş Yayınevi, ..., 1983, s 74.).

Diğer taraftan uyuşmazlığın çözümü için ceza hukukunda “Tipiklik” ve “Nedensellik bağı” kavramlarının da ayrıca açıklanması gerekmektedir.

Suç teşkil eden haksızlığın temelini kanuni tipin gerçekleştirilmesi oluşturur. Fiilin haksızlık içeriği tipteki unsurlar içinde ifade edilmiştir. Olay hareket ve netice bakımından ifade ettiği değersizlik soyut olarak tipte gösterilmiştir. İşte bir davranışın kanuni tipteki haksızlığın tanımıyla örtüşmesi hâlinde, tipiklik gerçekleşmiş olur. Tipiklik kavramıyla suçta kanunilik ilkesi arasında çok yakın bir ilişki bulunmaktadır. Anayasa (m. 38/1) ve Ceza Kanununda (m. 2/1) yer alan “kanunsuz suç olmaz” ilkesi, cezalandırılabilirliğin bağlantı noktasının kanundaki bir suç tipi olduğunu ortaya koymaktadır. Kanunilik ilkesi gereğince kanun koyucu hangi fiillerin suç teşkil ettiğini açık bir şekilde kanunda göstermelidir. Kanunda suç olarak tanımlanmayan bir fiilden dolayı kimsenin cezalandırılması mümkün değildir. Böylece ceza hukuku bakımından önem taşıyan hareketleri, önem taşımayanlardan ayırmak, tipikliğin önde gelen görevini oluşturmaktadır. Bunun önemli sonucu olarak, ceza hukukunu ilgilendiren hareketlerin belli normlar tarafından tarif edilmesi, hukuk düzeninin değerlendirme faaliyetinin bir parçasıdır. Bir başka deyişle, her bir suç tanımının yarattığı soyut hareket tipi, hukuk düzeninin bunlar hakkında yaptığı olumsuz değerlendirmenin konusunu oluşturur. Kısacası hareket, tipiklik yargısının konusudur (Koca Mahmut – Üzülmez İlhan, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, SeçkinYayınevi, ..., 2018, s 107.).

Keza hukuka aykırılık ve normatif anlamda kusurluluk yargılarının konusu da yine harekettir. Suçun bir unsuru olarak kastedilen tipiklik ise dar anlamda tipikliktir (haksızlık tipi). Her bir suça kendi özelliğini veren ve onun haksızlık içeriğini karakterize eden tanımdaki unsurlar dar anlamda tipikliği oluşturur. Haksızlık tipinin (dar anlamda tipikliğin) fonksiyonu, yasaklanmış davranışın tipik haksızlık içeriğini belirleyen, özel suç tiplerine şekil ve biçim veren unsurları göstermektir. Kanundaki her bir suç tanımı, cezayı gerektiren haksızlığın özel bir biçimini, yani “haksızlık tipini” oluşturur. Suçun kanuni tarifi (kanuni tip), bir fiilin tipik haksızlık içeriğini somutlaştıran unsurları bir araya getirme fonksiyonuna sahiptir. Böylece suç tipleri, kanun koyucunun cezaya layık olarak gördüğü davranış şekillerini belirler. Tipiklik, burada, vatandaşların tipleştirilen emir ve yasaklara göre kendilerini yönlendirmeleri fonksiyonunu yerine getirir. Buna “tipikliğin uyarı fonksiyonu” denir (Appellfunktion des tatbestandes ten alıntı Koca Mahmut – Üzülmez İlhan, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, SeçkinYayınevi, ..., 2018, s 108.).

Tipiklik, insan hareketlerinin soyut kavramlarla tanımlanmasıdır. Şayet somut hareket, daha önce yapılan bu soyut tanıma uygunsa, bu hareketin tipe uygunluğundan bahsedilir. Hareketin suç tipindeki fiile, hareket edenin de suç tipindeki faile uygun olması gerekir. Bu itibarla tipiklik, ceza kanununun özel kısmında tanımlanan tüm suçların taşıdıkları özellikleri bu suçlardan soyutlayarak gösteren, yani her suça uyabilen soyut, çerçeve bir model olmaktadır. Tipiklik, sadece bir suç tipinin değil, tüm suçların özelliklerini taşıyan soyut bir kavramdır. Failin tipe uygun davranmasıyla tipik haksızlık da gerçekleşmiş olur. Çünkü kanunda tanımlanan her bir suç, bu somut tanımıyla, tipik haksızlığı oluşturan davranış tarzlarını ortaya koymuş olmaktadır.

Nedensellik bağı kavramına gelince;

Nedensellik bağı kavramına gelince;

Dış dünyada meydana gelen değişikliğin (neticenin) bir kimseye yüklenebilmesi ve dolayısıyla onun sorumlu olabilmesi, söz konusu neticenin o kimsenin hareketinden meydana gelmesine bağlıdır. Diğer bir deyişle, hareket ile netice arasında bir nedensellik bağı, bir sebep-sonuç ilişkisi bulunmalıdır. Şayet hareket ile netice arasında böyle bir ilişki yoksa netice hareketten meydana gelmemişse, kısaca nedensellik bağlantısı bulunmuyorsa neticenin faile yüklenebilmesi mümkün değildir. (Artuk-Gökcen, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Turhan Kitapevi, ...-2007, s 412.). Hiç kimse, kendi hareketinin neden olmadığı, kendi hareketinin sonucu olmayan bir neticeden sorumlu tutulamaz. Bir neticeden dolayı sorumlu tutulabilmenin temelini, hareket ile netice arasındaki sebep-sonuç ilişkisini ifade eden nedensellik bağı oluşturur. Sırf hareket suçlarında, suçun oluşması için hareketin yapılması yeterli olduğundan, bu suçlarda nedensellik bağı problemi ortaya çıkmaz. Nedensellik bağı, kanuni tanımında hareketin yanı sıra neticeye de yer verilen suçlarda gerekli olan bir olgudur (Koca Mahmut – Üzülmez İlhan, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, SeçkinYayınevi, ..., 2018, s 131.).

Neticeli suçlarda, tamamlanmış bir suçun kabulü, tipe uygun neticenin gerçekleşmesine bağlıdır. Ancak bu suçlarda, sadece hareketin varlığının ve neticenin gerçekleştiğinin belirlenmesi yeterli olmayıp, hareket ile netice arasında belli bir bağın bulunması da gerekir. Şayet hareketle netice arasında nedensellik bağı yoksa, o netice faile yüklenemez.

Nedensellik bağı, neticeli suçlarda, suçun kanunda tanımlanmayan unsurları arasında yer almaktadır. Nedensellik bağı konusu, ceza hukukunda çoğu zaman bir sorun olarak karşımıza çıkmaz. Bu yüzden, ceza kanunları, genelde, nedensellik bağıyla ilgili olarak bir düzenlemeye gitmezler. Esasen bu konuda bir düzenlemeye gidilmesi gerekli de değildir. Zira nedensellik bağı, her neticeli suçta mutlaka bulunması gereken doğal bir olaydır. Bir başka deyişle, hareket ile netice arasındaki bağı ifade eden nedensellik, hukuki bir konu ve kavram olmayıp, doğa kanunlanna göre belirlenecek bir husustur. Nitekim hem mülga 765 sayılı TCK’da, hem de 5237 sayılı yeni TCK’da nedensellik bağına ilişkin genel bir hükme yer verilmemiştir. Özel kısımda yer alan suçların çoğunda da nedensellik bağına vurgu yapan bir açıklamaya rastlanmaz. Bununla birlikte, bazı suçların (netice sebebiyle ağırlaşmış yaralama, kasten yaralama.) tanımında bu bağı belirten kelimelere yer verilmektedir. (Koca Mahmut – Üzülmez İlhan, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, SeçkinYayınevi, ..., 2018, s 132.). Türk Ceza Hukuku sistematiğinde nedensellik bağlantısının tespitinde, sonuca etkili olan her şart dikkate alınmalı ve bu şartlar arasında neticeyi meydana getirmeye elverişli olan, en etkili şartla nedensellik bağı (maddi nedensellik) kurulmalıdır (Artuk-Gökcen, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Turhan Kitapevi, ...-2007, s 425.).