muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23558, Karar No: 2014/21567, Tarih: 24.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/23558 E.  ,  2014/21567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2011

NUMARASI : 2009/751-2011/219

S.. G.. ile Hazine, İstanbul Defterdarı (kayyum sıfatıyla), Vakıflar Bölge Müdürlüğü aralarındaki mirasçılık belgesi istemi (tavzih yoluyla düzeltilmesi) davasının tahvzih tabelinin kabulüne dair İstanbul 10. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.03.2013 gün ve 751/219 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Vakıflar Bölge Müdürlüğü vekili ile davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili tavzih talep dilekçesinde; mirasçılık belgesi istemi davasında muris P.. S...'nun ... ada 29 parsel sayılı taşınmazdaki hissesi sebep gösterilerek hasımlı mirasçılık belgesi istendiğini, mahkemece talep doğrultusunda muris Pandeli Shoro'nun mirasçılarını gösterir mirasçılık belgesi verildiğini, ... ada 29 parsel sayılı taşınmazda muris P.. S..'nun ismi eski malik olarak Dimitri oğlu Pandeli olarak belirtildiğini, bu mirasçılık belgesine dayalı olarak açılan Üsküdar 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/204 esas sayılı dosyasında görülen tapu iptali ve tescil davasında karar aşamasına gelindiğini açıklayarak mirasçılık belgesi istemine ilişkin kararın hüküm fıkrasında P.. S. isminin Dimiter oğlu Pandeli olduğunun ve Shoro isminin soyisim olduğunun HMK'nun 305.maddesi gereğince tavzih yoluyla belirtilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davacının talebinin HMK'nun 305.maddesi gereğince tavzihle halledilebilecek bir husus olmayıp doğrudan tapuda isim tashihi davasının konusunu oluşturduğunu açıklayarak tavzih isteminin reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne izafeten İstanbul Bölge Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın tavzih talebini kabul etmenin mümkün olmadığını, zira bu düzeltmenin "tapu maliki ile davacının murisinin aynı kişi olduğunun" kabulü anlamına geleceğini, bunun mümkün olmadığını, bunun araştırılması gereken bir olgu olduğunu ve bu hususta Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğunu açıklayarak tavzih talebinin reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; "... 2009/751 esas 2011/219 karar sayılı ve 15.03.2011 tarihli kararında muris olarak belirtilen P.. S..'nun baba adının Dhimiter (Dimiter) ve adının Pandeli soyadını ise Shoro olduğu anlaşıldığından murisin baba adı, adı ve soyadının Dhimiter (Dimiter) oğlu P.. S.. olarak tavzihen düzeltilmesine..." karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili ile davalı Vakıflar Genel Müdürlüğüne izafeten İstanbul Bölge Müdürlüğü vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, mirasçılık belgesinin tavzih yoluyla düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dava, mirasçılık belgesinin tavzih yoluyla düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Her ne kadar Mahkemece mirasçılık belgesinin tavzih yoluyla düzeltilmesine karar verilmiş ise de; bu karara katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; miras bırakan P.. S..'nun babasının Dhimiter olup olmadığı hususu tavzih usulü içinde çözümlenecek bir husus değildir. Bu hususta davacıya HMK'nun 165/2.maddesi uyarınca miras bırakan P.. S..'nun babasının Dhimiter olup olmadığı konusunda miras bırakan P.. S..'nun diğer mirasçılarını hasım göstermek suretiyle tespit davası açmak üzere süre verilmesi, dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi ve gerçekleşecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken yabancı mahkemeden alınmış yabancı mirasçılık belgesinin tanınmadan kesin delil olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden buradaki bilgilere dayanarak tavzih yapılmış olması doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekili ile davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne izafeten İstanbul Bölge Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan ayrı ayrı kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/III-2. bendi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 11,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı Vakıflar Bölge Müdürlüğü'ne iadesine 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9569, Karar No: 2010/712, Tarih: 25.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9569 E.  ,  2010/712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.04.2008 tarih ve 2007/9 - 2008/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin öğretim görevlisi olduğunu ve "Vesikalı Yakın Dönem Tarihimiz Başbakan'a Bir Mektup: Demokratik Parti ve Sol" başlıklı bilimsel eser/makalesini 15 Mayıs 2007 den itibaren Leiden Üniversitesi, Türkiye Çalışmaları Bölümü resmi web sitesinde yayınlanmaya başladığını, davalılardan ...'in diğer davalı ....'nin sahibi olduğu Radikal Gazetesi'nde yayımladığı 01.07.2007 günlü "Demokratik Parti'nin Solla İttifakı" başlıklı yazısında müvekkili eserinden hukuka aykırı olarak iktibasta bulunduğunu ileri sürerek, 1.000,00 YTL maddi, 10.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının eser sahipliğini kanıtlaması gerektiğini, ilk kez gün ışığına çıkardığını beyan ettiği belgelerin Başbakanlık Arşivleri Genel Müdürlüğü'nün arşivlerinde yer aldığını, sözkonusu arşivin herkesin kullanımına açık olduğunu, hiç kimsenin tarihi bir belge üzerinde hak iddia edemeyeceğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve kısmen benimsenen bilirkişi raporu doğrutusunda, davacının bilimsel makalesinin eser niteliğinde olduğu ve davalı ...'in gazetede 01.07.2007 tarihinde yayınlanan yazısından önce, 14.05.2007 tarihinde değişim (düzenleme) ile web sayfasında yayınladığı, söz konusu bu iki belgeye Devlet Arşivinden ulaşılmasının mümkün olduğu, ancak, davacı yanın bu iki belgeyi ilk defa kendisinin, gün ışığına çıkardığı yönünde iddiasının bulunmadığı, söz konusu tarihi belgelerin "birlikte" ilk defa davacı yanca incelenerek bir esere konu edilerek yazıldığı sonucuna varıldığı, davacı yanın yayınlanmamış yüksek lisans tezine, 50 yıllık dergilere, TBMM Tutanaklarına, Başbakanlık Arşivine.... vs... gibi 35 kaynaktan faydalandığını belirttiği, davalının ise kendi kaynakları hakkında hiçbir açıklamasının ve delilinin mevcut olmadığı, detaylı metin karşılaştırması, davacı ve davalı yazısı, konu sıralaması, yazıların bütünsel olarak ele alınması değerlendirildiğinde her iki yazıda Demokrat Parti ve Sol ilişkisi ve sonucunun işlendiği, her iki yazıya da davacının ortaya koyduğu yorum, kompozisyon başlığının konulabileceği, 35 ayrı eseri inceleyerek,

kaynak göstererek ve daha önce bir arada incelenmeyen iki tarihi belgeyi, belli bir bakış açısı, perspektif çerçevesinde, yazarın özgünlüğünü taşıyan ve daha önce alenileşen eseri ile, davalının, bu 35 kaynaktan veya başka kaynaklardan, aynı konuları, aynı kişileri, aynı konuşmaları, aynı ve benzer yorumla yazma ihtimali karşılaştırıldığında, benzeyen ve benzemeyen kısım bilançosu gözetildiğinde, davalının eserinin, sahibinin (davalının) hususiyetini değil iktibas yapılan eserin (davacının) hususiyetini taşıdığı kanaatine varıldığı,davalının, davacının eserinden, esinlenmenin ilerisinde aynen alıntılar yaptığı ve refarans vermediği, bu suretle, davacının mali ve manevi boyutta fikri haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile FSEK'nun 68. maddesi hükümünce 900,00 YTL telif tazminatının ve FSEK.nun 70/1nci maddesi uyarınca 6.500,00 YTL manevi tazminatın davalılarada n tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, 5846 sayılı FSEK'nun 68 ve 70. maddelerine dayalı maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı gerekçelerle 6.500 YTL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Oysa, anılan yasa hükmündeki manevi tazminatın amacı bir tarafı zenginleştirme diğer tarafı ise cezalandırma olmadığı kuşkusuz olup, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacı ile davalılardan ...'in eserlerinin ve ihlalin kapsamı, tecavüzün biçimi dikkate alındığında FSEK’nun 70. maddesi uyarınca mahkemce, daha ılımlı bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekireken, somut olaya uygun düşmeyecek şekilde manevi tazminat takdiri isabetli görülmemiş ve kararın bu nedenle davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9485, Karar No: 2019/1601, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9485 E.  ,  2019/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5676, Karar No: 2010/11606, Tarih: 17.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5676 E.  ,  2010/11606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 15 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5703, Karar No: 2013/2120, Tarih: 21.03.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/5703 E.  ,  2013/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin malları üzerinde usulsüz tasarruf

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafinin yokluğunda verilen hükmün 15/12/2009 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanık müdafiinin ise öğrenme üzerine 24/12/2009 tarihli dilekçesiyle söz konusu hükmü temyiz ettiği, sanık müdafiine yapılmış herhangi bir tebligatın bulunmadığı, bu itibarla temyiz isteminin süresinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17266, Karar No: 2015/10053, Tarih: 27.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/17266 E.  ,  2015/10053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı, iş akdinin haksız feshedildiğini, sendika üyesi olduğunu ve toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalandığını, davalı iş yerinden yasaya karşı hile yolu ile mevsimlik işçi kadrosu ile çalıştırıldığını iddia ederek kıdem tazminatının toplu iş sözleşmesi gereği 75 günlük ücret üzerinden ödenmesi gerekirken mevsimlik işçi olarak değerlendirilmesi nedeni ile 45 günlük ücret üzerinden ödendiğinden kıdem tazminatı farkı ile ödenmeyen yıllık izin ücretini ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığını, taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin mevsimlik işçi olarak çalışıp çalışmadığı ve iş akdinin feshi konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, dosyaya sunulan 16.12.2008 tarihli belgede davacının el yazısı ile “iş yerinizde mevsimlik işçi olarak görev yapmaktayım. Kurumunuz dışında sürekli olarak çalışmak üzere iş bulduğumdan dolayı kıdem tazminatımın ödenmesi şartıyla hizmet akdimin feshedilmesine muvaffakat ediyorum “ şeklinde beyanı söz konusudur. İş akdinin feshi ve ihbar tazminatı yönünden bu beyanın değerlendirilmesi gerekir. Davacının el yazısı ile yazmış olduğu bu dilekçe ile ilgili davacı isticvap edilerek ayrıntılı olarak beyanı alınıp davacı tarafından bu belgenin yazılıp yazılmadığı imzalanıp imzalanmadığı hususları sorulmalı ayrıca davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığı bu dilekçede yazılı olduğu halde mahkemece sürekli çalıştığı kabul edilerek hüküm verilmiş olduğundan davacının mevsimlik işçi olarak çalışıp çalışmadığı yönünde de ayrıntılı inceleme yapıldıktan sonra davacının belgeye karşı beyanları ve inceleme sonucu elde edilen bilgi ve belgeler ve dosyadaki tüm deliller hep birlikte ayrıntılı bir şekilde değerlendirilerek karar verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme ve araştırma ile ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağı ile ilgili yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13383, Karar No: 2015/8961, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13383 E.  ,  2015/8961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11492, Karar No: 2010/13254, Tarih: 01.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/11492 E.  ,  2010/13254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Siverek Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :10.3.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerden, davalı kadının "eşini sevmediğini ve geri dönmeyeceğini" beyan etmesine karşın, davacı kocanın da eşini sürekli dövdüğü,birlik görevlerini yerine getirmediği ve çocuk olmadığı gerekçesiyle eşini ailesinin yanına bıraktığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğu, davalı kadının boşanmaya karşı çıkmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında korunmaya değer bir yarar kalmadığı ve Türk Medeni Kanununun 166/2.madde koşullarının oluştuğu anlaşılmakla,davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

4-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2, 3. ve 4. bentlerde gösterilen nedenle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer yönlerin 1.bentte belirtilen nedenle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2010 (prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/9154, Karar No: 2017/17118, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9154 E.  ,  2017/17118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.