muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13503, Karar No: 2014/4460, Tarih: 18.03.2014

2- Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2015/28555, Karar No: 2018/6789, Tarih: 15.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/28555 E.  ,  2018/6789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Enerji Elektrik Üretimi ve Madencilik A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenlerden ... şirketi İle Algon şirketlerinin birlikte işletikleri Koyunağılı Kömür İşletmesinde çalıştığını, söz konusu işletmeyi 15.01.2009 tarihinde davalı ... şirketinin devraldığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, ücret ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalı ... şirketi vekili,diğer davalılar ile arasında işyeri devri olmadığını, dava dışı... A.Ş. ile davalı ... şirketi arasındaki kira sözleşmesinin sona ermesi sonrası aynı sahayı müvekkilinin kiraladığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... şirketi temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri ile birlikte iş sözleşmesinin de devrinden söz edebilmek için, devir tarihi itibariyle işçi veya devreden işveren tarafından fesih bildiriminde bulunulmamış olması, kısaca devir tarihi itibariyle sözleşmenin devam ediyor olması gerekir. Açık bir fesih bildirimini müteakip isçinin ara vermeden yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmesi yeni bir iş sözleşmesi olarak nitelendirilmelidir. Bir fesih bildirimi söz konusu değilse ve işçinin kesintisiz veya makul sayılabilecek bir süre sonra çalışmaya devam etmesi halinde işyeri devri kurallarına göre hareket etmek gerekir.Belirtmek gerekir ki, 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi hükmü uyarınca işyeri devri sırasında iş sözleşmeleri devam eden işçilerin iş sözleşmeleri devralana geçmektedir. Bu aşamada iş sözleşmesi feshedilen işçi yönünden aynı sonuca ulaşılması mümkün olmaz ve devir aşamasında iş sözleşmesi feshedilen işçinin devralan işveren yanındaki çalışması önceki hizmet sürelerinden bağımsız olarak değerlendirilmelidir

Somut olayda mahkemece emsal işçinin dosyasında yapılan keşif ve bilirkişi raporuna atfen davalı ... şirketi ile diğer davalı ... şirketi arasında 15.01.2009 tarihinde işyeri devri gerçekleştiği kabulü ile dava konusu alacaklar hesaplanmış ise de davacının iş sözleşmesinin işyeri devri tarihi itibari ile feshedildiği anlaşılmış olup davacı işçinin devralan işveren yanındaki çalışması önceki hizmet sürelerinden bağımsız olarak değerlendirilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21322, Karar No: 2013/18792, Tarih: 13.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21322 E.  ,  2013/18792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce incelenmesine gerek görülmesi sebebi ile davacının hizmet döküm cetvelinin 2010 yılını tümü ile gösterir şekilde gönderilmesi, hizmet döküm cetvelinde 31.03.2010 tarihinden sonra davacının işe girişi yapılmış ise işyerine ilişkin tescil bilgileri ve bu işyeri ile Adana Büyükşehir Belediyesi arasında hizmet alım sözleşmesi yapılmış ise sözleşmelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş ise de mahkemece karar gereği yerine getirilmemiş dosyaya sadece hizmet döküm cetveli eklenmiş, hizmet döküm cetveli de 31.03.2010 tarih sonrasını gösterir şekilde gönderilmemiştir.

Bu kez daha titiz ve dikkatli davranılarak karar gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10520, Karar No: 2017/17215, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10520 E.  ,  2017/17215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13705, Karar No: 2024/6621, Tarih: 19.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/13705 E.  ,  2024/6621 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2014/5 E., 2019/5 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar Hazine ve ... vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

1963 yılında yapılan kadastro sırasında Bölmepınar köyü, 45 parsel sayılı, 4.650 m2 yüzölçümlü taşınmaz, Şubat 1935 tarihli ve 104 ile Ağustos 1957 tarihli ve 49 sayılı tapu kayıtları uygulanarak tarla niteliği ile ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Orman İdaresinin yaptığı itiraz üzerine, tapulama komisyonunun 06.05.1970 tarihli kararı ile taşınmazın tespiti iptal edilerek orman niteliği ile tapulama harici bırakılmıştır.

Davacı ..., 08.06.1970 tarihli dilekçesi ile dava konusu taşınmazı 06.09.1967 tarihli noter senedi ile önceki maliki ...’den satın aldığını açıklayarak, dava konusu taşınmazın adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asli müdahil ... 22.05.1972 tarihli dilekçesi ile, taşınmazda 1/3 hisse sahibi olduğunu açıklayarak hissesi oranında adına tescil kararı verilmesini istemiştir.

Davacı ..., 08.06.1970 tarihli dilekçesi ile dava konusu taşınmazı 06.09.1967 tarihli noter senedi ile önceki maliki ...’den satın aldığını açıklayarak, dava konusu taşınmazın adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asli müdahil ... 22.05.1972 tarihli dilekçesi ile, taşınmazda 1/3 hisse sahibi olduğunu açıklayarak hissesi oranında adına tescil kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemenin, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapulama tutanağında olduğu gibi tarla niteliği ile ... adına tapuya tesciline dair verilen kararının, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.6.2012 tarihli ve 2012/2565 Esas, 2012/9324 Karar sayılı kararı ile, çekişmeli taşınmazın, 1963 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında Şubat 1935 tarihli ve 104 ile Ağustos 1957 tarihli ve 49 sayılı tapu kayıtları uygulanarak tarla niteliği ile ... ve ... adlarına tespit edildiği, Orman Yönetiminin yaptığı itiraz üzerine tapulama komisyonunun 06.05.1970 tarihli kararı ile taşınmazın tespiti iptal edilerek orman niteliği ile tapulama harici bırakıldığı, komisyon kararına karşı davacı ... tarafından açılan davaya, ...’nun 22.05.1972 tarihli dilekçe ile müdahil olduğu ve taşınmazda 1/3 hisse sahibi olduğunu belirterek adına tescil istediği, müdahilin dayanak tapu kaydında 1/3 pay sahibi olduğu halde, müdahil olarak karar başlığında gösterilmediği gibi talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar da verilmediği, diğer taraftan, orman olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın mülk sahibi olan Hazineye husumet tevcih edilerek taraf teşkili de sağlanmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, taşınmazın ormanla ilgisinin bulunmadığı, kadim kültür arazisi olduğu ve tatbik edilen tapunun dava konusu yeri kapsadığı, tespite esas tapu kaydında 1/3 pay oranında asli müdahilin malik olduğu, kadastro müdürlüğü tarafından dava konusu taşınmazın 2/B uygulaması sonucu 113 ada 1 parsel olarak tescil edildiği bildirilmiş ise de bu değişikliğin geçersiz olduğu, zira bu işlemin, taşınmazın davalı olduğu gözetilmeksizin orman vasfında kabul edilip 2/B kapsamına alınarak yapıldığı gerekçesiyle, davacının davasının kısmen kabulüne ve asli müdahilin davasının kabulüne, dava konusu Samsun ili Çarşamba ilçesi Bölmepınar köyü Ordular Mevkii 45 nolu parselin tamamı 3 pay kabul edilerek; 1 payının ... mirasçıları adına, 2 payının ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davalılar Hazine ve ... vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar Hazine ve ... vekilleri ayrı ayrı temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4762, Karar No: 2022/9362, Tarih: 22.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4762 E.  ,  2022/9362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12.12.2017 tarih ve 2015/201 E.- 2017/220 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince verilen 26.04.2021 tarih ve 2018/2589 E.- 2021/918 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl birleşen davada sektöründe uzun yıllardır faaliyet gösteren beş ayrı şubesi bulunan Türkiye'nin büyük markalarına hizmet veren ciddi itibarı olan davacının TPMK nezdinde 29.01.1999 tarihinde 208969 sayılı markayı tescil ettirdiğini, bu markanın yenilemesinin de 29.01.2009 tarihi itibarı ile gerçekleştirdiğini, davalının davacının markasının piyasada edindiği itibardan faydalanmak istediğini, davacınınki ile karıştırılma ihtimali yaratan bir marka kullandığı ve haksız kazanç sağladığını ileri sürerek davalının haksız rekabet teşkil eden mevcut kullanımın tespiti ve meni ile tescilli bir markası var ise bunun hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiş yargılama sırasında asıl ve birleşen davaların aynı tüzel kişiliğe haiz şirketin farklı şubelerine karşı açılmış olduğu gerekçesiyle davaları birleştirme kararı verilmiştir.

Davalı vekili ticaret unvanlarının ve faaliyet sahalarının farklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere göre; davacı şirketin ticaret sicil kayıtlarından 08.10.2013 tarihinde tescil edildiği, davalı şirketin unvanının ise İlkadım Spastik Çocuklar Özel Rehabilitasyon Hizmetleri Tic. Ltd. Şti olarak tescil edildiği, 26.07.2012 tarihinde unvan değişikliği yapılarak A+Ortak Sağlık Güvenlik Birimi Lab. Hizmetleri Eğ. Tic. Ltd. Şti. olarak tescil edildiği, şirket unvanlarının tescil tarihi itibariyle "artı" ibaresi üzerinde davalı şirketin önceye dayalı hak sahibi olduğu, davalının iddianın genişletilmesi yasağı dışında sunduğu delillerden ticaret unvanının "artı" ibaresini markasal kullanarak ön plana çıkarmak suretiyle davacının markasından kaynaklanan haklarına asıl dava ve birleşen dava yönünden tecavüz ettiğine dair kanaat verici delil bulunmadığı, haksız rekabetin ispatlanamadığı gerekçesiyle markanın hükümsüzlüğüne ilişkin dava mevsimsiz açıldığından reddine, haksız rekabetin tespiti ve önlenmesine ilişkin davanında esastan reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının unvanının davacıdan sonraki tarihte tescil edildiği sabit olmakla mahkemenin davalının önceye dayalı hak sahibi olduğuna ilişkin kabulü yerinde görülmemiş davacı vekilinin bu husustaki gerekçeye itirazında haklı olduğu ancak davalının tescilli unvanını kullanmanın haksız rekabet teşkil etmeyeceği, marka hakkına tecavüz yönünden ise iddianın ispat edilememesi nedeniyle neticeten davanın reddinin doğru olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kararın gerekçesi kısmen düzeltildiğinden yeniden hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

1- İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Hem asıl hem de birleşen dava, markaya tecavüz ile haksız rekabetin tespiti, meni ve refi ile markanın hükümsüzlüğü istemlerine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince hükümsüzlük davasının açıldığı tarihte davalı markasının tescilli olmadığı ve dolayısıyla davanın zamansız açıldığı, haksız rekabetin ise ispatlanamadığı gerekçesi ile asıl davanın reddine, Bölge Adliye Mahkemesince ise ilk derece mahkemesinin gerekçesini değiştirerek mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Bir davada birleşen dosyanın varlığı halinde birleşen dava yönünden mutlaka olumlu veya olumsuz ayrı bir karar verilmelidir. Mahkemece birleşen davada olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Asıl davada, hükümsüzlüğü istenen davalı markası davadan önce başvuru konusu yapılmış ve dava sonuçlanmadan tescil edilmiştir. Hükümsüzlük davası için markanın tescil edilmiş olması 556 sayılı KHK 42. maddesi ile dava şartı olarak belirtilmiş ise de markanın karar verilmeden önce tescil edildiği ve dolayısıyla HMK 115. maddesi gereğince dava şartının yerine gelmiş olduğu gözetilerek esas hakkında karar verilmesi gerekirken mevsimsiz açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

4- Davacı tescilli markalarına tecavüz ve haksız rekabetin olduğunu, bu yönde ihtar da gönderdiğini belirtip “ARTI” ve “TEHLİKE AVCILARI” ibareli her iki markanın tescil belgelerini dosyaya ibraz etmiş ayrıca davacının markalarına tecavüz oluşturacak şekilde davalının ticarette kullandığını ileri sürmüş, delil listesinde keşif ve tanık deliline de dayanmıştır. Davalı taraf ise ihtara verdiği cevapta sadece ticari unvanlarının aynı olmadığı ve unvanı değiştirmeyeceklerini beyan etmiş olup marka yönünden bir cevap vermemiştir. Bu durumda markaya tecavüz ve haksız rekabete ilişkin talepler yönünden tarafların iddia ve savunmaları, dayanılan deliller ve gerektiğinde HMK 31. madde hükmü uyarınca davanın aydınlatılması yönünden taraflar dinlenerek davalının kullandığı iddia edilen işaretin ticarette tanıtım vasıtalarında da yani markasal olarak kullanıp kullanılmadığı yönünde araştırma yapılarak, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle markaya tecavüz ve haksız rekabete ilişkin talepler yönünden karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2, 3 ve 4 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.