muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5330, Karar No: 2014/9037, Tarih: 19.03.2014

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E,  2012/9400 K).

Somut olayda, ilk bozma kararımızda taraflar arasında imzalanan iş akdi gereği yıllık 270 saati aşan fazla çalışmalar için fazla çalışma hesabı yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Yerel mahkeme bozmaya uymuş ancak bozma sonrası yapılan yargılama sırasında yeni bir bilirkişi raporu aldırmamıştır. Mahkemece bozmadan önce aldırılan ve hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda, yıllık 270 saati aşan fazla çalışmalar için fazla çalışma hesabı yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır. Bu nedenle, mahkemece hükme esas alınan rapor bilirkişiye bu yönde açıklattırılmalı ya da bilirkişiden ek rapor aldırılmalıdır. Kararın bu noktadan da bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5413, Karar No: 2019/3133, Tarih: 21.05.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5413 E.  ,  2019/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık... hakkındaki Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2018 tarihli ve 2017/1617 esas, 2018/297 karar sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/09/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda 17/06/2016 tarihli ve 2016/94523 soruşturma, 2016/2156 sayılı karar ile; ... sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 01/03/2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği,

2-Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca kararın gereğinin ifası için 05/06/2017 tarihinde Kırıkkale Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Kırıkkale Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 05/06/2017 tarihli çağrı yazısının şüpheliye 12/06/2017 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurmaması üzerine, 23/06/2017 tarihliyükümlülüklere aykırı davranmanın ısrar oluşturacağını içeren çağrı yazısının 06/07/2017 tarihinde tebliğ edildiği ancak şüphelinin tekrar başvuruda bulunmaması üzerine dosyanın kapatılarak savcılığa gönderildiği,

3-Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli hakkında, dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 20/10/2017 tarihli, 2016/94523 soruşturma, 2017/33755 esas ve 2017/23698 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/1-4-a ve 53.maddeleri uyarınca kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozma istemine konu Ankara 30.Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2018 tarihli, 2017/1617 esas ve 2018/297 karar sayılı kararı ile; “…… sanık hakkında ihbar doğrultusunda karar verilmesine yer olmadığına, karar kesinleştiğinde ve sanık tahliye olduğunda infazın kaldığı yerden devamı için gerekli işlemlerin yapılmasına” karar verildiği, kararın 20/03/2018 tarihinde kanun yoluna gidilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

4- Kanun yararına bozma istemine konu Ankara 30.Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2018 tarihli, 2017/1617 esas ve 2018/297 karar sayılı kararı ile; “…… sanık hakkında ihbar doğrultusunda karar verilmesine yer olmadığına, karar kesinleştiğinde ve sanık tahliye olduğunda infazın kaldığı yerden devamı için gerekli işlemlerin yapılmasına” karar verildiği, kararın 20/03/2018 tarihinde kanun yoluna gidilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

“Dosya kapsamına göre, ... sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2018 tarihli ve 20171617 esas, 2018/297 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

... sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçiminde düzenlemenin yer aldığı, yine aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçiminde düzenlemenin yer aldığı, bu düzenlemeler ile hüküm çeşitlerinin kanunda sınırlı olarak sayıldığı, somut olayda mahkemece, kamu davasında durma kararı verilerek, denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden Kanunda düzenlenmeyen “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasında durma kararı verilerek, denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden Kanunda düzenlenmeyen “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Ankara 30.Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2018 tarihli ve 2017/1617 esas, 2018/297 karar sayılı kararının ... sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 21/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9911, Karar No: 2012/12028, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9911 E.  ,  2012/12028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, el atmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; dava konusu 10 numaralı bağımsız bölümde davalı tarafından işletilen güzellik salonunda kullanılan solaryum cihazlarının insan sağlığı açısından zararlı olduğunu, elektrik tesisatına yük bindirerek yangın tehlikesine yol açtığını ileri sürerek bağımsız bölümün eski haline iadesini ve davalının tahliyesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davacıların dava konusu bağımsız bölümün güzellik salonu ve solaryum merkezi olarak kullanılmasına muvafakat vermiş olmaları nedeniyle Türk Medeni Kanununun 2. maddesi gereğince sonradan bu davanın açılmasının iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;Kat Mülkiyeti Yasasının 18.maddesi gereğince kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla, karşılıklı olarak yükümlüdürler. Davacılar dava dilekçesinde 18.maddeye dayanarak davalının bağımsız bölümde kullandığı solaryum cihazlarının insan sağlığı açısından zararlı olduğunu, elektrik tesisatına aşırı yüklenme nedeniyle yangın tehlikesi yarattığını belirterek bu davayı açtıkları dikkate alınarak mahallinde keşif yapılıp bilirkişiden sözü edilen konularda rapor alınarak bunların mevcut olduğunun anlaşılması halinde, giderilmesi için gerekli önlemlerin nelerden ibaret bulunduğunun açıklanması suretiyle bunlara hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14949, Karar No: 2009/23872, Tarih: 25.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14949 E.  ,  2009/23872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 05/03/2009 tarih, 2008/23635 Esas, 2009/4560 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,40 TL para cezası ile  32,30 TL ilam harcının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 25/11/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11475, Karar No: 2024/19086, Tarih: 09.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/11475 E.  ,  2024/19086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2008/774 E., 2010/10 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık, iftira

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, hakkındaki mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra dosyaya sunduğu 14.05.2024 ve 01.04.2024 tarihli dilekçelerindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2024 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bunun da bulunmaması halinde, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin de olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği; somut olayda sanığın yokluğunda verilen kararın, savunması sırasında bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak tebligatın parçasının sanığın bu adreste tanınmadığından bahisle tebliğ edilmeden iade olunduğu, ardından aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmış ise de, sanığın bu adresine önceden yapılmış usûlüne uygun bir tebligat olmadığı için gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu belirlenmiş ise de; sanığın mahkemeye gönderdiği 18.03.2016 tarihli dilekçesi ile mahkemenin esas ve karar numarasını da belirtmek suretiyle ''6352 Sayılı Kanun'un yeni çıkan maddelerinden lehine olan maddelerin tarafına uygulanması'' şeklinde talepte bulunduğunun anlaşılması karşısında; anılan tarih itibarîyla karardan haberdar olduğunun kabulü ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 14.05.2024 ve 01.04.2024 tarihlerinde temyiz eden sanığın yerinde görülmeyen eski hâle getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11506, Karar No: 2017/23221, Tarih: 25.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11506 E.  ,  2017/23221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kapama fındık bahçesi ... Köyü 383 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın değeri tespit edilirken tapuda mevcut önceki irtifak hakkının taşınmazda meydana getireceği değer düşüklüğü oranı belirlenip, bulunacak miktarın tespit edilen bedelden indirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın değeri belirlenirken tarla kirası, sermaye faizi ve genel idare giderlerinin üretim masraflarına dahil edilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-İrtifak hakkının karşılığı tespit edilirken, taşınmazın tamamının yüzölçümünden pilon yerinin yüzölçümünün düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29276, Karar No: 2015/16902, Tarih: 03.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/29276 E.  ,  2015/16902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/375578

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2013

NUMARASI : 2012/701 (E) ve 2013/518 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık G.. K..’ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/849, Karar No: 2013/6451, Tarih: 10.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/849 E.  ,  2013/6451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 724 parsel sayılı, 2465,83 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil davası açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, taşınmazın 1990 tarihli memleket haritasında halen çalılık olması nedeniyle davalı yararına zilyetlik koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle Hazinenin davasının kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin kabulü dosya kapsamına ve delillere uygun düşmemektedir. Hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda, 1987 tarihli hava fotoğraflarında çalılık olarak göründüğü, üzerindeki zeytin ağaçlarının hava fotoğraflarının çekildiği tarihten 1-5 yıl kadar önce aşılandığı, taşınmaz eğiminin % 4 olduğu bildirilmiş, ziraat bilirkişi raporuna göre ise, taşınmaz üzerinde 25-30 yaşlarında deliceden aşılanmış zeytin ağaçlarının bulunduğu, zeytinlik olarak kullanıldığı belirtilmiştir. Keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi, taşınmazın 1960 yılından beri kullanıldığını bildirmiştir. Davalı taşınmaz, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında çalılık olup, 6831 sayılı Kanunun 1/j bendine ile düşük eğimli çalılıklar orman sayılmamıştır. 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerine göre de çalılıkların imar ve ihya ile zilyetlikle kazanılması mümkündür. Ne varki, zilyetlik yönünden yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Ziraat bilirkişi raporunda, taşınmaz içindeki zeytin ağaçlarının sayısı, dağılımı ve aşı yaşları belirtilmediği gibi zilyetliğin başlangıcı ve süresi konusunda da tanık ve tespit bilirkişileri dinlenmemiş, yerel bilirkişiden de bu konuda yeterli bilgi alınmamıştır. Diğer taraftan; davalı temyiz aşamasında davalı yere ait olduğunu beyan ettiği tapu kaydı ibraz etmiş olup, bu kaydın da yöntemince uygulanması gerekir. Bu nedenle;

Mahkemece, davalının dayandığı Mayıs 1949 tarih 223 sayılı tapu kaydı ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra davalı tarafın kayıt maliki ya da malikleri ile akdi, irsî ilişkisi sorulup saptanmalı, bu nedenle kayıt maliki ya da maliklerinin tüm mirasçılarını gösterecek şekilde onaylı nüfus aile kayıt örnekleri ilgili Nüfus Müdürlüğünden getirtilmeli ya da bu konuda istihsal edilmiş veraset belgesi varsa ibraz ettirilmeli, bu yolla irsî ilişki sağlıklı biçimde duraksamasız belirlenmeli, akdî ilişkiye dayanıldığı takdirde, ilgiliden bu konudaki delilleri sorulup saptanmalı, göstereceği deliller toplanmalı ya da bu konuya ilişkin yazılı kayıt ve belgeleri ibraz ettirilmeli, kayda

dayanan tarafın tapu kayıt maliki ya da malikleri ile akdî ya da irsî ilişkisi saptandığı takdirde, tapu kaydının revizyon görüp görmediği sorularak görmüş ise, revizyon parsellerin kadastro tutanak örnekleri ile bu taşınmazlar ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyaları getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde, dava konusu taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada kayıtların revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazların dayanılan tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, taşınmazlar dayanılan tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı belirlenirse dava ret edilmelidir.