muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8741, Karar No: 2010/16530, Tarih: 05.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8741 E.  ,  2010/16530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1857, Karar No: 2023/2378, Tarih: 13.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1857 E.  ,  2023/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/60 E., 2022/459 K.

...

...

...

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen meslek hastalığının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı şirkete ait iş yerinde 1986-2008 tarihleri arasında poliüretan bölümünde 22 yıl süreyle çalışan ve emekli olan müvekkillerinin eş ve babaları ...'ın 28.09.2013 tarihinde vefatı öncesinde Uludağ Üniversitesi Göğüs Cerrahi kliniğinde intersitisyel Akciğer hastalığı tanısı konularak bir ay yoğun bakımda tedavi gördüğünü, müteveffanın çalıştığı dönemlerde de öksürüğü sebebiyle iş yeri hekimine muayene olduğunda basit bir soğuk algınlığı denilerek ciddiye alınmadığını, vefatından önce yapılan tetkiklerde murisi tedavi eden doktorların söz konusu hastalığın iş yerinde zehirli maddelerin yoğun bir şekilde teneffüs edilmesinden kaynaklandığı ve meslek hastalığı olduğu konusunda hemfikir olduklarını beyanla vefat eden ...'ın ölüm sebebinin çalıştığı iş yerinden kaynaklı meslek hastalığı sebebine bağlı gerçekleştiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacılar murisinin 29.08.2008 tarihinde işten ayrılarak emekli olduğu, 28.09.2013 tarihinde vefat ettiği, işten ayrıldığı tarihten vefat ettiği tarihe kadar meslek hastalığı konusunda Kuruma yapılmış herhangi bir başvurusu ve bu hususta yapılmış bir tespit bulunmadığını, ...'ın hastalığının 5510 sayılı Kanuna göre meslek hastalığı olup olmadığının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usulle ve yönetmelik ekindeki listelere göre tespit edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacıların murisinin meslek hastalığına yakalanmasının söz konusu olmadığını, müvekkili şirketin üzerine düşen yükümlülükleri eksiksiz yerine getirdiğini, çalıştığı dönemde davacıların murisinin meslek hastalığı ile ilgili bir başvurusunun bulunmadığını, zamanaşımı itirazının olduğunu, ihbar talepleri olduğunu, gerek 506 sayılı Kanun'un ve gerekse 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri uyarınca işverenlerin meslek hastalığından sorumlu tutulabilmesi şartlarının belirlenmiş olduğunu, bu hususlardaki kurum işlemleri ve ilgili belgeler araştırıldığında davanın haksız olduğunun ortaya çıkacağını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli ve 2017/615 Esas, 2018/543 Karar sayılı kararıyla; "Davacıların davasının kabulü ile; davacılar murisi ...'ın ölümünün meslek hastalığı sonucu olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.12.2019 tarihli ve 2019/434 Esas, 2019/2469 Karar sayılı kararıyla; "Davalı şirket ve davalı kurum vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine" karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairenin 17.12.2020 tarih ve E. 2020/7385, K.2020/7369 sayılı kararında; davacılar murisi ...’ın meslek hastalığı sonucu vefat ettiğine ilişkin davacıların iddiaları doğrultusunda, sigortalının tedavi belgeleri göz önünde bulundurularak ilgili mevzuat hükümlerinde açıklanan prosedür ikmal edilerek kurumca tespit yapılamaması karşısında Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalında görev yapan bilirkişi heyetince yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 28.09.2016 tarih ve 5798 sayılı raporları irdelenerek uyuşmazlığın sona erdirilmesi amacıyla Adli Tıp 2. Üst Kurulu' ndan rapor alındıktan sonra yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın Kabulü ile: davacılar murisi ...'ın ölümünün meslek hastalığı sonucu olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın Kabulü ile: davacılar murisi ...'ın ölümünün meslek hastalığı sonucu olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket temyizi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, yerel mahkeme kararında hükme esas alınan raporun eksik inceleme ile hatalı olarak düzenlendiğini, Adli Tıp Kurumu 3. Üst Kurulu tarafından gerekçe bildirilmediğini, muris hakkında otopsi incelmesi yapılmadığını, hayatı boyunca sigara içtiğinin göz ardı edildiğini, işyeri koşulları göz önünde bulundurulmaksızın rapor düzenlendiğini, keşif yapılmadığını, murisin uzun yıllardır sigara kullandığını, müvekkili şirketteki çalışması sırasında da meslek hastalığı oluştuğuna ya da ölüm sebebinin gibi bir rahatsızlığı başladığına ilişkin hiç bir verinin mevcut olmadığını, davacının vefatına neden olan rahatsızlığın oluşumu ile müvekkil şirketteki çalışması arasında hiç bir şekilde illiyet bağı olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum temyizi; muris ...'ın vefatı öncesinde Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesine yatışı sırasında sigara içtiğinin belirtildiğini, sigaranın kanserin tetikleyicisi olduğunu, işten ayrılması ile vefatı arasında 5 yıl olduğunu, arada illiyet bağı bulunmadığını, ATK 3. Üst Kurulu raporunun gerekçeli olmadığını, hiç bir sebep ve gerekçe belirtilmeden eksik ve hatalı rapor tanzim edildiğini, meslek hastalığına tutulduğunu öğrenen veya bu durum kendisine bildirilen işveren tarafından bu durumun öğrenildiği günden başlayarak üç iş günü içinde "İş kazası ve Meslek Hastalığı" bildirim formu ile kuruma bildirilmesinin zorunlu olduğunu, ancak murisin işten ayrılması ile vefatı arasında geçen süre içerisinde Kuruma müracaat edilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacılar murisinin ölüm sebebinin meslek hastalığı kaynaklı olup olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/6068, Karar No: 2015/9186, Tarih: 21.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6068 E.  ,  2015/9186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/239-2012/300

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili 04.06.2007 tarihli dava dilekçesinde; davacı bankanın BDDK'nın 15.01.2001 tarihli kararı uyarınca bankacılık yapma ve mevduat kabul etme yetkisinin kaldırıldığını ve 09.08.2002 tarihi itibariyle tasfiye kararı alınarak 19.08.2002 tarihinden itibaren tasfiye sürecinde olduğunu, davalının TMSF Yönetim Kurulu'nun 14.04.2003 tarihli kararı ile Bankanın Yönetim Kurulu Başkanı ve Genel Müdür olarak atandığını ve 19.11.2004 tarihinde kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek görevinden ayrıldığını, ancak tasfiye işlemleri devam ederken davalının görev yaptığı döneme ilişkin mevzuata aykırı olarak, öngörülmediği halde Nisan-Temmuz ve Ekim 2004 aylarında 23.634.11 TL ikramiye bedeli ödendiğini, ihtara rağmen iade edilmediğini ileri sürerek (23.634 TL'nin) şimdilik 1.200 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; zamanaşımının geçtiğini, davalının 17.04.2003-17.11.2004 tarihlerinde genel müdürlük, yönetim kurulu başkanlığı ve tasfiye memurluğu görevinde bulunduğunu, kendisinden önce görev yapan genel müdürlere de ikramiye ödendiğini, ödemenin yönetmeliğe uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine ilişkin verilen karar Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 27.12.2010 tarih ve 2008/43389 E.-2010/40916 sayılı kararı ile "....davacı bankanın BDDK'nın 15.06.2001 tarihli kararı ile bankacılık yapma ve mevduat kabul etme izni kaldırılarak Fon'a devredildiği, davalının TMSF'nin 09.04.2003 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında tasfiye memuru olarak seçildiği, aynı zamanda yönetim kurulu başkanı ve genel müdür olduğu, işveren ve işçi sıfatının aynı kişide birleşemeyeceği için taraflar arasında iş sözleşmesi ilişkisi bulunduğundan söz edilemeyeceği, dava konusu olaya ilişkin yargılama yapma yetkisinin genel mahkeme görevine girdiği" belirtilerek bozulmuştur.

./..

Mahkemece bozma ilamına uyularak; bankanın daha önceki genel müdürlerine maaşları yanı sıra Personel Yönetmeliğinin 51.maddesi gereğince ikramiye ödendiği, davalının da yönetmelik gereğince ikramiye hakkından yararlanacağını düşünerek bu görevi kabul ettiği, yönetmelikte belirtilen ikramiyeden yararlanamayacağına ilişkin davalıya bir bildirim yapılmadığı, davalının Yönetmeliğin 8.maddesinde belirtilen üst yönetim kadrosundaki kişilerden olduğu, 51.madde gereğince ikramiye ödenmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçe gösterilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 27.12.2010 tarihli ilamından "işçi işveren sıfatının aynı kişide birleşemeyeceği için taraflar arasında iş sözleşmesi ilişkisinden söz edilemeyeceği" tespitinde bulunulmuştur. Bozma öncesi 1. İş Mahkemesinin taraflar arasında iş sözleşmesine dayalı bir ilişkinin mevcut bulunduğu, davalıya işyeri yönetmeliğine uygun ödemeler yapıldığı gerekçesiyle verdiği red kararının dayanağı bilirkişi raporunu, bozma ilamı karşısında hükümsüz hale gelmiştir.

Davacı vekili tarafından bu hususlara da değinilerek 30.11.2012 tarihli dilekçe ile yeniden bilirkişi incelemesi yapılması talep edilmiş olup, bu durum karşısında mahkemece; davacı bankanın hukuki durumu ile davalının hukuki statüsünün dikkate alınması suretiyle, dosyanın bankacılık hukuku ve iş hukuku alanında uzman(öğretim üyesi) kişilerden oluşan bilikişi heyetine tevdi edilerek mevzuat hükümleri ve ilgili yönetmelik çerçevesinde davacının itirazları da değerlendirilmek suretiyle rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26571, Karar No: 2015/33584, Tarih: 18.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/26571 E.  ,  2015/33584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2014

NUMARASI : 2010/224-2014/207

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 27.07.2009 tarihinde geçirdiği motosiklet kazası sonucunda sağ el bileğinde meydana gelen travma sonucunda, tedavi için davalı doktora başvurduğunu,sağ el bileğindeki transvaniküler perilunar kırıklı çıkık tanısı üzerine,davalı doktor tarafından 4.08.2009 tarihinde ameliyatının gerçekleştirildiğini, birkaç gün sonra bileğinde kanamanın meydana geldiğini, davalı tarafından pansuman yapıldığını, kanamanın devam etmesi üzerine ameliyatta takılan tellerden ikisini davalının çekip çıkardığını, 7-8 hafta geçmesine rağmen el bileğindeki ağrı, şişlik ve kanamanın devam ettiğini, 16.10.2009 tarihinde dava dışı hastanede yeniden ameliyat olduğunu,davalının hatalı ameliyatı sonucunda sağ bileğinde araz kaldığını, bilek haraketlerini tam yapamadığı gibi, bileğine yük veremez hale geldiğini, günlük ve iş hayatını olumsuz etkilediğini,davalının gerekli dikkat ve ihtimamı göstermeyerek, kusurlu davrandığını ileri sürerek,5334,99 TL tedavi gideri, 4665,01 TL maddi tazminat ve 20.000 TL manevi tazminatın 4.08.2009 tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda,kırık ve çıkığın toplam K teli ile tespit edilmesi ameliyat tekniğine uygun bir girişim olduğu ,gelişen lunatum avasküler nekrozun ve naviküler kırık hattında oluşan kaynamamanın komlikasyon olduğu ,yapılan ameliyatla illiyetinin olmadığı bu cihetle hekime kusur atfedilemeyeceğinin açıklanmış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının motosiklet kazası zonucunda sağ el bileğinde meydana gelen travma sonucunda davalı doktora başvurduğu,doktorun kusuru nedeniyle ameliyat sırasında ve sonrasında uygulanan yanlış tedaviler sonucunda,kırık hattında kaynama oluşmaması sonucunda sağ el bileğinin sakat kaldığının saptanması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir..Uyuşmazlık ameliyatı gerçekleştiren davalı doktorun,davacının sağ el bileğinde meydana gelen arazın oluşmasında hukuka aykırı bir eyleminin, giderek kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davadaki ileri sürülüşe ve kabule göre dava temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Eş deyişle dava, davalı doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. ( BK.386, 390 md )

Davadaki ileri sürülüşe ve kabule göre dava temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Eş deyişle dava, davalı doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. ( BK.386, 390 md )

Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır.( BK.390/11) vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. ( BK.321/1 ) o nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları ( hafifte olsa ) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor tıbbi calışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek hastanın durumuna deger vermek, tip biliminin kurallarını gözetip uygulamak tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor ufak bır tereddüt gosteren durumlarda bu tereddüdu ortadan kaldıracak arastırmalar yapmak ve orada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini gözönünde tutmalı onu gereksiz risk altına sokmamalı en emin yolu tercih etmelidir. Gerçekte de mesleki bir iş gören; doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz, özen göstermeyen bir vekil, BK. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, davacı ,sağ el bileğindeki travma nedeniyle davalı doktora baş vurduğu, davalı doktor tarafından ameliyatın gerçekleştirildiği,ameliyat sonrasında davacının sağ el bileğinde gelişen lunatum avasküler nekrozun ve naviküler kırık hattında oluşan kaynamamanın

Somut olayda, davacı ,sağ el bileğindeki travma nedeniyle davalı doktora baş vurduğu, davalı doktor tarafından ameliyatın gerçekleştirildiği,ameliyat sonrasında davacının sağ el bileğinde gelişen lunatum avasküler nekrozun ve naviküler kırık hattında oluşan kaynamamanın

saptandığı anlaşılmaktadır. Davamızda ameliyat  sırasında ve sonrasında  arızanın meydana gelmesinde davalı doktorun kusurlu olup olmadığının saptanması gerekir. Mahkemece, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan 23.12.2014  günlü raporda, ……kırık ve çıkığın toplam 4 K teli ile tespit edilmesinin ameliyat tekniğine uygun bir girişim olduğu ,gelişen kaynamamanın komlikasyon olduğu,yapılan ameliyatla illiyetinin bulunmadığı ,,hekime atfı kabil kusur tespit edilemediği mütalaa edilmiştir.Davacı,davalı doktorun yeni yöntem yerine tel montajıyla yapılan eski tedavi yöntemini seçerek hatalı tedavi yaptığını ve tellerin montajı sırasında damarları deldiğini,başka bir anlatımla Herbert vidası kullanılmayarak K teli kullanılmış olmasının ,ameliyat sonrası oluşan kanamanın bası yolu ile durdurulmuş olmasının gelişen kaynamama şeklindeki komlikasyonun oluşumuna katkısı olup olmadığı ,,iddiası ile eldeki davayı açmıştır.Davacının delil olarak dayandığı E.. Hastanesinin 17.10.2009 tarihili epikriz raporunda belirtilen ameliyat sırasında pseudoanevrizma ve radial arterin yanalanmış bölgesinin diseke edilmiş,anevrizma ve yaralı arter segmentinin eskize edilerek ucuca onarım yapılmış olduğu nazara alınarak davalı doktorun hatalı ve eksik uygulaması olup olmadığı hükme esas alınan Adli tıp raporunda bu hususlar üzerinde hiç durulmamıştır.Bu haliyle rapor inandırıcı ve tatminkar olmaktan uzaktır. Öyle olunca hükme esas alınan Adli Tıp 3.ihtisas kurulu  raporuna itibar edilip, hüküm kurulmaz.  O halde mahkemece yapılacak iş; üniversitelerin ilgili anabilim dallarından ve özellikle ortopedi uzmanlarından seçilecek konusunda uzman bilirkişilerden oluşmuş bir kurul aracılığı ile dosyadaki hastahane de tutulmuş dosya ve kayıtlar taraf savunmaları tüm deliller birlikte değerlendirilerek, yapılması gerekenle yapılan müdahale ve tedavinin ne olduğu, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda doktor hatası olup olmadığını gösteren nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak ve böylece hasıl olacak sonuca uygun karar vermektir. Eksik inceleme ve mevcut delileri değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/748, Karar No: 2014/1586, Tarih: 22.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/748 E.  ,  2014/1586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/203375

MAHKEMESİ : İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2012/1355 (E) ve 2013/143 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.