muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17621, Karar No: 2015/3219, Tarih: 03.03.2015

Dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre, davanın; vekâlet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı olarak açıldığı kuşkusuzdur.

Bilindiği üzere; Borçlar Kanunu’nun temsil ve vekâlet bağıtını düzenleyen hükümlerine göre, vekâlet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

Borçlar Kanunu’nda (BK) sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 390/2. ( 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 506/2.) maddesinde "vekil, müvekkiline karşı vekaleti hüsnüniyetle ifa ile mükelleftir..." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Sözleşmede vekâletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi, ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu göz ardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin birinci fıkrası uyarınca sorumlu olur.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekâlet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekâlet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekâlet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne var ki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekâlet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, TMK’nin 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

Somut olaya gelince, yukarıdaki ilke ve esaslar uyarınca hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Somut olaya gelince, yukarıdaki ilke ve esaslar uyarınca hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Öte yandan, tapu iptali ve tescil davaları kural olarak kayıt maliki aleyhine açılır. Vekâlet görevini kötüye kullandığı ileri sürülen vekilden tazminat talep edilmediği sürece, -yine kural olarak- vekilin davada yer alma zorunluluğu bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca; gerekli araştırma ve incelemenin eksiksiz yapılması, davacı F.. Ö..'ın murisi (eşi) İ..Ö..'ın paylarının temlikinde kullanılan Rotterdam Başkonsolosluğu'nun 07.08.2001 tarihli ve 8256 sayılı vekâletnamesi ile dava konusu 47 ve 71 parsel sayılı taşınmazlara ait tapu kayıtlarının getirtilmesi, bu taşınmazların da davalılar adına kayıtlı olup olmadıklarının denetlenmesi, 249 ve 292 parsellerin devrine ilişkin resmi akitlerin getirtilerek temliklerin ne şekilde yapıldığının tespit edilmesi ve ondan sonra toplanan tüm delilerin yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde, davalı O.. Ö..'ın 19.04.2012 tarihli celsedeki beyanı ile birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ve yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3611, Karar No: 2017/15252, Tarih: 23.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/3611 E.  ,  2017/15252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen sağlık kurulu raporuna göre, sanığın " madde kullanımına bağlı psikotik bozukluk " tanısı konulduğunun, bu ruhsal hastalığın etkisinde olduğu, işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını alglayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu dolayısıyla suça yönelik ceza sorumluluğunun olmadığı, hakkında TCK'nin 32/1 maddesinin tatbiki ile TCK 57 . maddesi gereğince koruma ve tedavi amaçlı akıl hastanesinde güvenlik tedbirlerinin uygulanmasının uygun olduğu şeklinde tıbbi kanaatini bildirir rapor karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gereği,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 23.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4812, Karar No: 2022/10161, Tarih: 20.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4812 E.  ,  2022/10161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER :Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2021 gün, 2021 /249 Esas - 2021 /433 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık hakkında mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 53, 58. maddeleri uyarınca “1 yıl 6 ay” hapis cezası,

b)Sanık hakkında katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d,son 53, 58. maddeleri uyarınca “5 yıl” hapis cezası,

c)Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı TCK’nin 52/2, 53, 58. maddeleri uyarınca “1 yıl hapis, 600 TL adli para cezasına” dair

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan verilen hüküm bakımından yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış,sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye ve sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle; hükümleirn tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık hakkında katılan ... ve mağdur ...’a yönelik eylemler bakımından yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın hesap yüzünden çıkan tartışma nedeniyle mağdur ...’ın uyarısı üzerine terk ettiği işyerine bu sefer yüzünü eşarpla kapatmış şekilde gelerek tabanca ile önce mağdur ...’a üç el ateş ettiği, mağdur ...’ın aldığı tek isabetle sağ femur ön yüzden giriş, yan yüzden çıkış olacak şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek surette yaralandığı, ardından dükkanda müşteri olarak bulunan katılan ...’e doğru üç el daha ateş ettiği ve katılan ...’in aldığı üç isabetle karın ön kısmı, sağ uyluk ve sol uyluktan ve bağırsak onarımına yol açacak şekilde hayati tehlike geçirecek surette yaralandığı olayda;

Kullanılan vasıtanın elverişliliği, atış sayısı ve mesafesi, hayati önemi olan bölgelerin hedef alınması, mağdur ve katılanda meydana gelen yaralanmaların niteliği nazara alındığında ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu halde katılan ve mağdura yönelik eylemlerinden kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Kullanılan vasıtanın elverişliliği, atış sayısı ve mesafesi, hayati önemi olan bölgelerin hedef alınması, mağdur ve katılanda meydana gelen yaralanmaların niteliği nazara alındığında ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu halde katılan ve mağdura yönelik eylemlerinden kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca; tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 20/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14047, Karar No: 2010/15572, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/14047 E.  ,  2010/15572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 38. maddesine dayalı olarak, taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve dahili davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 1091 ada 1 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak Kamulaştırma Yasasının 30.maddesi uyarınca yapılmış bir işlem bulunup bulunmadığının davanın taraflarından sorulması ve yapılmış ise buna ilişkin tüm belgelerin dosyaya getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19741, Karar No: 2014/12687, Tarih: 24.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19741 E.  ,  2014/12687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Somut olayda; katılanın Tepecik SSK Hastanesinde malzeme servisinde memur olarak çalıştığı, sanıkların da katılanın çaılştığı hastanenin ekmek ihalesini aldıkları, katılan ...’la tanıştıkları, katılan ...’ın müdür yardımcısı olmak istediğini öğrenen sanıkların Sağlık Bakanı ... ’ın akrabaları olduğunu, onun vasıtasıyla katılanı Tepecik SSK Hastanesine müdür yardımcısı yapacaklarını söyleyerek, katılanın yanında Sağlık Bakanı ... ’la konuşuyormuş gibi yaptıkları ve işi halledeceklerini söyleyerek katılandan toplam 12.000 TL aldıkları alaşılmakla, nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı ve sanık ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3478, Karar No: 2014/15855, Tarih: 04.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3478 E.  ,  2014/15855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/100-2013/342

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattının şehir şebekesi kapsamında davalı idare tarafından tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalı idare tarafından taşınmaza kamulaştırma yapılmaksızın haksız olarak elatıldığı kabul edilerek işin esası hakkından bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24405, Karar No: 2013/20861, Tarih: 03.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24405 E.  ,  2013/20861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına 03/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15248, Karar No: 2014/837, Tarih: 17.01.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/15248 E.  ,  2014/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.06.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-492 Sayılı Harçlar Kanunu ve eki tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden binde 11,38 harç alınması gerekirken hüküm sonucunda binde 9,9 olarak gösterilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 4. bendindeki "% 09,9" rakamının kaldırılarak yerine "binde 11,38" rakamının eklenmesi suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33287, Karar No: 2015/20861, Tarih: 18.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/33287 E.  ,  2015/20861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suça sürüklenen çocukların kaldıkları Niğde Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinden dışarı çıkmak istedikleri, nöbetçi amir olarak görev yapan katılanın izin vermemesi üzerine kapıyı tekmeleyerek kırdıkları ve katılana sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri, bu suretle suça sürüklenen çocukların kamu malına zarar verme ve kamu görevlisine hakaret suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun ikrarı, tanık ve katılan beyanı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... Türksoy hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Katılanın 02/08/2011 tarihli celsede alınan ifadesinde, ...'ın attığı tekmeler sonucu camın kırıldığını beyan etmesi, tanık ...'ın kollukta alınan 25/05/2011 tarihli beyanında, olayı bu şekliyle doğrulaması, olay tutanağında da camın ...'ın tekmesiyle kırıldığının belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması amacına yönelik olarak; tanıkların konuya ilişkin tekrar ifadeleri alınarak, camın kırılması konusunda Kısmet Türksoy'un eylemi olup olmadığının sorulması, sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeksizin, yazılı gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;