muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5777, Karar No: 2012/1139, Tarih: 03.02.2012

Belirli süreli iş sözleşmesinden bahsedilebilmesi için, sözleşmenin süreye bağlanmış olması ve belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması için objektif sebeplerin bulunması gerekir. Objektif sebep olsa bile, sözleşmenin akdedildiği tarihte, iş ilişkisinin sona ereceği tarih belli değil veya belirlenebilir de değil ise, belirsiz süreli iş sözleşmesi söz konusu olur. İş sözleşmesi taraflarca açık olarak belirli bir süreye bağlanmasa bile, işin amacından belirli süreli olduğu anlaşılıyorsa, sözleşmenin örtülü olarak süreye bağlanması söz konusu olur (BK, m. 338/I). Salt süreye bağlı bir iş sözleşmesinin mevcut olması hemen işe iade davasının reddi sonucuna götürmemelidir. Zira, 4857 sayılı Kanun'un 11. maddesi, belirli süreli iş sözleşmesini yapma serbestisini sınırlandırmış ve bu tür sözleşmelerin yapılabilmesi, söz konusu hükümde belirtilen objektif şartların varlığına bağlanmıştır. Dolayısıyla iş sözleşmesini belirli süreye bağladıklarında, hakim, objektif ve esaslı şartların var olup olmadığını incelemelidir. İş sözleşmelerinin belirsiz süreli olmasının asıl olmasının sonucu olarak, belirli iş sözleşmesinin varlığını ileri süren taraf bunu ispatla yükümlüdür.

Belirli iş sözleşmesinin varlığının kabulü için hangi durumların objektif neden olarak kabul edilebileceği 4857 sayılı Kanun'un 11. maddesinde örnek kabilinden sayılmıştır: İşin niteliği gereği belirli bir süre devam etmesi, belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması. Kanun’da gösterilen bu haller tahdidi olarak değil; örnek kabilinden verilmiş; benzer hallerde belirli iş sözleşmesi kurulması imkanı açık tutulmuştur. Zira, söz konusu hükümde açık olarak “..gibi objektif koşullara bağlı olarak” ifadesine yer verilmiştir.

Türk hukuk mevzuatında, belirli iş sözleşmelerinin yapılmasını zorunlu kılan veya buna imkan sağlayan düzenlemeler de bulunmaktadır. 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 14. maddesi ile 625 sayılı kanun yürürlükten kaldırılmıştır. 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 9. maddesinin 1. fıkrasına göre, kurumlarda çalışan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler ile kurucu veya kurucu temsilcisi arasında yapılacak iş sözleşmesi, en az bir takvim yılı süreli olmak üzere yönetmelikle belirtilen esaslara göre yazılı olmak üzere belirli süreli yapılır. Böylece, iş sözleşmesinin özel okul öğretmenler, müdür ve diğer yöneticileri ile yapılacak iş sözleşmelerinin belirli süreli olması ve bir yıldan az süreli olmaması zorunludur.

Somut olayımızda davacının 2001 yılından 2010 yılına kadar 5580 sayılı Kanun’un 9. maddesinin 1. fıkrasına göre, öğretmen olarak çalışan davacının iş sözleşmesi yazılı bildirim olmaksızın feshedilmiştir. Davacı 5580 sayılı Kanun kapsamında belirli süreli istihdam edilmiş ve iş sözleşmesi de bu sebeple yenilenmiş olup iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

Somut olayımızda davacının 2001 yılından 2010 yılına kadar 5580 sayılı Kanun’un 9. maddesinin 1. fıkrasına göre, öğretmen olarak çalışan davacının iş sözleşmesi yazılı bildirim olmaksızın feshedilmiştir. Davacı 5580 sayılı Kanun kapsamında belirli süreli istihdam edilmiş ve iş sözleşmesi de bu sebeple yenilenmiş olup iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 90,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 03.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16516, Karar No: 2012/7372, Tarih: 26.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/16516 E.  ,  2012/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2008/193992

MAHKEMESİ : Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2008

NUMARASI : 2006/169 (E) ve 2008/64 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, cinsel taciz, hakaret, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık S.. Ç.. müdafii Av. Ş.. K..’nun “sanık müdafii” sıfatıyla, sanık A.. T.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Avukat Ş. K.’nun sanık A.. T.. müdafii olmayıp baro tarafından sanık S.. Ç.. için müdafii olarak atandığı, sanık Adnan’ın da baro tarafından atanmış ayrı bir müdafiinin bulunduğu, dolayısıyla Avukat Ş. K.’nun sanık Adnan adına hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından adı geçen sanığa yönelik temyiz isteminin REDDİNE,

II-Yakınan S.. T.. vekilinin, sanık S.. Ç.. hakkında 31.01.2006 tarihli konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile cinsel taciz suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yakınan S.. T..’nun 04.07.2006 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olduğunu, davaya katılma talebinin olmadığını belirtmesi karşısında; 31.01.2006 tarihli konut dokunulmazlığını bozma ve cinsel taciz suçlarından açılan davada katılan sıfatını almayan yakınan Saime’nin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, yakınan vekilinin temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

III- Sanık S.. Ç.. müdafiinin “yakınan sıfatıyla” sanık A.. Ç.. hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesinden vazgeçilmesine, sanıklar A.. Ç.., O.. Ç.. ve A.. T.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yakınan sanık S.. Ç.. müdafiinin temyiz istemlerinin, sanık A.. Ç.. hakkında hakaret suçundan ceza verilmesinden vazgeçilmesine dair hüküm ile sanıklar A.. Ç.., O.. Ç.. ve A.. T.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini de kapsadığı, yakınan sanık S.. Ç..’ın duruşmalarda sanıklardan şikayetçi olduğunu söylemesine karşın 5271 Sayılı CMK’nın 238/2.maddesi gereğince kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması nedeniyle de, sanık A.. Ç.. hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesinden vazgeçilmesine dair hükmü, sanıklar A.. Ç.., O.. Ç.. ve A.. T.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini temyize hakkının olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın talimat yoluyla savunmasının alındığı Pazar Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2007 tarihli duruşmasında ve yargılamanın yapıldığı mahkemede 22.01.2008 tarihli duruşmada sanıklardan şikayetçi olduğunu söyleyen yakınan sanık S.. Ç..’a, 5271 Sayılı CMK’nın 238/2.maddesi gereğince davaya katılmak isteyip istemediği sorulup, sonucuna göre katılma konusunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Sanığın talimat yoluyla savunmasının alındığı Pazar Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2007 tarihli duruşmasında ve yargılamanın yapıldığı mahkemede 22.01.2008 tarihli duruşmada sanıklardan şikayetçi olduğunu söyleyen yakınan sanık S.. Ç..’a, 5271 Sayılı CMK’nın 238/2.maddesi gereğince davaya katılmak isteyip istemediği sorulup, sonucuna göre katılma konusunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, yakınan sanık S.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen sanık A.. Ç.. hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesinden vazgeçilmesine dair hüküm, sanıklar A.. Ç.., O.. Ç.. ve A.. T.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin, bu sebepten dolayı BOZULMASINA,

IV-Sanık S.. Ç.. müdafiinin “sanık müdafii” sıfatıyla sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemleri ile katılan S.. T.. vekilinin, sanık hakkında 15.03.2006 tarihli konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmün gerekçesinde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanamayacağının belirtilmesi ve sanığın kasıtlı suçlardan mahkumiyetlerinin bulunması karşısında, tebliğnamedeki bu konuya ilişkin bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1- Sanığın soruşturma aşamasında adli kontrol istemli sorgusu sırasında 14 yıldır bali diye bilinen maddeyi kullandığını söylemesi, katılan Saime ile diğer sanıklar Adem, Osman ve Adnan’ın soruşturma sırasındaki ifadelerinde olay gecesi sanık Servet’in bali kullanmış olduğunu, şuurunun yerinde olmadığını belirtmeleri karşısında, 31.01.2006 ve 15.03.2006 tarihlerinde işlediği konut dokunulmazlığını ihlal etme fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı, azalmış ise derecesinin ne olduğu ya da uyuşturucu ve uyarıca madde bağımlısı olup olmadığının Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 4. İhtisas Kurulundan sorularak sonucuna göre, TCK’nın 32. maddesinin 1. veya 2. fıkrası ya da 57/7.maddesi hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerekirken, eksik araştırma ve sanığın 07.02.2006 tarihli psikiyatrik muayenesi sonucu düzenlenen uzman hekim raporundaki madde bağımlısı olduğuna ilişkin saptamaya dayalı gerekçeyle karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a)- Madde bağımlılığının etkisiyle suç işlediği kabul edilen sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 32. ve 5271 Sayılı CMK'nın 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip, 5237 Sayılı TCK'nın 57/7.maddesi uyarınca güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerekirken, sanığın hapis cezası ile cezalandırılmasına ve güvenlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a)- Madde bağımlılığının etkisiyle suç işlediği kabul edilen sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 32. ve 5271 Sayılı CMK'nın 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip, 5237 Sayılı TCK'nın 57/7.maddesi uyarınca güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerekirken, sanığın hapis cezası ile cezalandırılmasına ve güvenlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

B)- Kabule göre de sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerinden en ağırı olan Rize Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2001tarihli, 1999/640 esas, 2001/368 karar sayılı ilamına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9182, Karar No: 2023/12631, Tarih: 25.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9182 E.  ,  2023/12631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/59 E., 2022/1792 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 8. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/65 E., 2021/94 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Büyükşehir Belediyesinin şehir içi toplu taşıma işini üstlenen davalı Şirket bünyesinde şoför olarak 2008 yılında çalışmaya başladığını, çalışmasına kesintisiz olarak devam ederken şehir içi toplu taşımacılık işinin ... Hiz. ve Mak. San. Tic. AŞ'ye (... Şirketi) devredildiğini, işyerinin devrinden sonra da aynı işyerinde çalışmasına devam ettiğini, ancak işyerininn ... Şirketine devrinden sonra ücretlerinin eksik ödendiğini, çalıştığı süre içinde fazla çalışma yaptığını, ... bayram ve genel tatillerde çalıştığını, bu çalışmaları için ayrıca ücret verilmediğini, yıllık ücretli izin alacağının bulunduğunu, işyerinde geçerli toplu ... sözleşmesi ile verilmesi öngörülen vardiya zammının verilmediğini ileri sürerek işyeri değişikliği sebebiyle eksik ödenen fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücreti, dinî bayramlarda çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, vardiya zammı, eksik ödenen aylık ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Hizmet Müşavirliği İnşaat Sanayi ve Ticaret AŞ (... Şirketi) vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının alacaklarından davalı Şirketin sorumlu olmadığını, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının 25.11.2015 tarih ve 745 No.lu meclis kararı ile toplu taşıma hizmetlerini işletme ve/veya işlettirme hakkının 31.12.2015 tarihine kadar davalı ... Şirketinde olduğu ancak sözleşme süresinin sona ermesi üzerine 01.01.2016 tarihinden itibaren 10 yıl süreyle yine bir belediye şirketi olan ... Şiketine devredildiğini, davacının herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işveren nezdinde 19.03.2008 - 31.12.2015 tarihleri arası belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalıştığı, dava konusu alacaklar bakımından ilgili dosya içeriği, toplu ... sözleşmesi hükümleri ile tüm delillerin birlikte değerlendirildiği ve 07.10.2020 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak davalı işverenlerin vardiya zammı alacağından sorumlu olduğu gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... Şirketi vekili istinaf dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davanın belirsiz alacak davası açamayacağını, davacının ... sözleşmesi ile bütün hak ve alacaklarının ... Şirketine devredildiğini, vardiya zammının her ay davacıya ödendiğini, davalıya karşı dava açmış olan tanık beyanları bulunduğunu, davacı tarafın 23.01.2019 tarihinde ıslah dilekçesi verdiği ancak 28.02.2019 tarihli 7 No.lu celsede; "Bilirkişi raporuna karşı itiraz dilekçemizi aynen tekrar ediyoruz, yeniden bilirkişi incelemesi yapılmasını talep ediyoruz, ISLAH DİLEKÇEMİZDEN RÜCU ediyoruz, farklı bir bilirkişinin hazırlamış olduğu aynı tür davada hazırlanan rapor arasında 50.000,00 TL’lik gibi bir fark vardır, yeni bir bilirkişi raporu geldikten sonra yeniden ıslah dilekçesi vereceğiz. " şeklinde beyanda bulunduğunu ve Mahkemece tekrar sorulması üzerine devamla "Her ne kadar ıslah dilekçesinden rücu ediyoruz demişsek de bu beyanımdan vazgeçiyorum." yönündeki beyanın bir usul işlemi olmayıp maddi hukuka taalluk eden kısmi feragat olduğunu, tam veya kısmi feragat için karşı tarafın iznine ve ayrıca bunun için ıslah yoluna başvurulmasına gerek olmadığını, davacı tarafın davada ancak 1 defa yapılabilecek olan ıslah işlemini ikinci defa yapabilmek için de olsa ıslah ile arttırdığı meblağdan açıkça feragat ettiğini, feragatten feragat etmenin mümkün olmadığını, dolayısıyla ıslah hiç yapılmamış gibi davaya devam edilmesi gerektiğini, vardiya zammı ücretinin Yargıtay yerleşik içtihatlarına göre davacının ücret bordrosuna yansıtılan vardiya zammı ücretinin dışında iddiası durumunda davacının iddiasını yazılı delillerle ispatlaması gerektiğini; ancak bu olgunun davacı tarafından ispat edilemediğini, bilirkişinin davalıya karşı davaları olan tanık beyanlarına itibar ederek kanuna aykırı şekilde vardiya zammı hesap etmesi ve Mahkemenin gerekçesiz olarak bilirkişi raporuna atıf ile yetinerek karar vermesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, bilirkişinin vardiya zammı hesabının da usul ve kanuna aykırı olduğunu, fiilen çalışılan gün üzerinden hesaplama yapılmadığını belirterek kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin 28.02.2019 tarihli celsedeki “Islah dilekçemizden rücu ediyoruz." şeklindeki beyanı ile "Her ne kadar ıslah dilekçesinden rücu ediyoruz demişsek de bu beyanımdan vazgeçiyorum." şeklindeki beyanının aynı beyan bütünlüğü içerisinde yer alması nedeniyle davalı tarafın feragatten feragat olmayacağına dair istinaf itirazının yerinde olmadığı, davacının davalı Büyükşehir Belediyesine ait işyerinde alt işveren şirketlerin işçisi olarak toplu ... sözleşmesine dayalı vardiya zammı alacağını talep ettiği dönem bakımından davalı alt işveren ... Şirketinin işçisi olarak şoför ünvanıyla çalıştığı, davalı ile dava dışı Belediye arasında 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğu, ... Şirketi ile ... Sendikası arasında imzalanan ve 01.07.2012-30.....2014 tarihleri arasında geçerli toplu ... sözleşmesinin 19 uncu maddesinde ve 01.07.2014 - 31.12.2015 tarihleri arasında geçerli toplu ... sözleşmesinin 19 uncu maddesinde "Vardiyalı çalışan işçilere aldıkları ücretin %25 fazlası ödenir." düzenlenmesi bulunduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamanın günlük ücret üzerinden yapıldığı, dosyada banka kayıtlarının bulunmadığı, dosyaya sunulan imzasız bordrolar incelendiğinde, davalının ödeme iddiasının ispatlanamadığı, hesaplama yapılan döneme ilişkin 2015 yılında yapılan ödemelerin ise hesaplamadan mahsup edildiği, hesaplama yapılan döneme ilişkin puantaj kaydı bulunmadığı gibi davacının vardiyalı çalıştığına ilişkin tanık beyanlarının yanında yine davalının taraf olduğu emsal dosyalarda şoförlerin vardiyalı olarak çalıştığının görüldüğü, dava dilekçesinde talep edilen miktarın ve ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı def'inin hükme esas bilirkişi raporunda dikkate alındığı gerekçeleri ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Şirketi vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının toplu ... sözleşmesi gereğince vardiya usulü çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı, davalı ile dava dışı ... Şirketi arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ile bu bağlamda davacının hüküm altına alınan alacağından davalı Şirketin sorumlu olup olmadığı ve sorumluluğun belirlenmesi konularındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi şu şekildedir:

Uyuşmazlık, davacının toplu ... sözleşmesi gereğince vardiya usulü çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı, davalı ile dava dışı ... Şirketi arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ile bu bağlamda davacının hüküm altına alınan alacağından davalı Şirketin sorumlu olup olmadığı ve sorumluluğun belirlenmesi konularındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi şu şekildedir:

"İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan ... sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer.

Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür.

Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır."

3. 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) "I. İşyerinin tamamının veya bir bölümünün devri" kenar başlıklı 428 inci maddesi şöyledir:

" İşyerinin tamamı veya bir bölümü hukuki bir işlemle başkasına devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan hizmet sözleşmeleri, bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer.

İşçinin hizmet süresine bağlı hakları bakımından, onun devreden işveren yanında işe başladığı tarih esas alınır.

Yukarıdaki hükümlere göre devir hâlinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan, devreden ve devralan işveren müteselsilen sorumludurlar. Ancak, devreden işverenin bu yükümlülüklerden doğan sorumluluğu, devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır."

3. 6098 sayılı Kanun'un "II. Sözleşmenin Devri" kenar başlıklı 429 uncu maddesi ise şu şekildedir:

"Hizmet sözleşmesi, ancak işçinin yazılı rızası alınmak suretiyle, sürekli olarak başka bir işverene devredilebilir.

Devir işlemiyle, devralan, bütün hak ve borçları ile birlikte, hizmet sözleşmesinin işveren tarafı olur. Bu durumda, işçinin, hizmet süresine bağlı hakları bakımından, devreden işveren yanında işe başladığı tarih esas alınır."

4. 6098 sayılı Kanun'un 205 inci maddesinde sözleşmenin devri; "sözleşmeyi devralan ile devreden ve sözleşmede kalan taraf arasında yapılan ve devredenin bu sözleşmeden doğan taraf olma sıfatı ile birlikte bütün hak ve borçlarını devralana geçiren bir anlaşma" olarak tanımlanmıştır. Kanun'a göre sözleşmeyi devralan ile devreden arasında yapılan ve sözleşmede kalan diğer tarafça önceden verilen izne dayanan veya sonradan onaylanan anlaşma da, sözleşmenin devri hükümlerine tâbidir. Sözleşmenin devrinin geçerliliği, devredilen sözleşmenin şekline bağlıdır. Ayrıca kanundan doğan halefiyet hâlleri ile diğer özel hükümler saklıdır.