muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10742, Karar No: 2014/4628, Tarih: 12.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10742 E.  ,  2014/4628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Emlakçılık yapan müştekinin işyerine gelen sanığın, kendisini ... olarak tanıttıktan sonra 80.000 TL civarında ev satın almak istediğini söylediği, müştekinin sanığa üç adet ev gösterdiği, bir tanesinin satımı hususunda anlaştıkları, sanığın müştekiye kapora vereceğini söyleyerek bir binanın önüne götürdüğü, içeri girip 5 dakika sonra dışarıda beklemekte olan müştekinin yanına gelerek bu kez kontörünün bittiğini, telefon etmesi gerektiğini söyleyerek müştekiye ait cep telefonunu alıp tekrar apartmanın içerisine girdiği, apartmanın diğer kapısından çıkarak olay yerinden kaçtığının anlaşıldığı olayda, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden, dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7591, Karar No: 2011/13944, Tarih: 14.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7591 E.  ,  2011/13944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/45563, Karar No: 2016/7716, Tarih: 31.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/45563 E.  ,  2016/7716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, fesih bildiriminde belirtilen olayların gerçekleştiğine dair somut delillerin bulunmadığı, fesih nedenini oluşturan olayların davacıya bağlı çalışan bir kısım elemanların davacıdan şikayetçi olmasından kaynaklandığı, yapılan şikayetlerin davacının kendi görev alanındaki işveren tarafından verilen yetkilerin kullanılmasından kaynaklı olduğu, zaten söz konusu şahısların davacıdan önce iş akdinin feshedildiği, dolayısıyla davacının davranışının davalı şirketi zarara uğrattığının davalı tarafından kanıtlanmadığı, davalı tarafın üzerine düşen ispat külfetini yerine getiremediği, feshin son çare olduğu ilkesinin gözetilmediği, davacının iş sözleşmesinin davalı tarafça geçerli ve haklı bir sebep olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütünü sevk ve idare edenlerin 18'nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisine haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu'nun 18'nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacının, davalı işyerinin ... Bölge Müdürü olarak çalıştığı, davacının işveren vekili olup olmadığı hususunda gerek mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda gerekse mahkemenin gerekçeli kararında bir tespite yer verilmediği, davacının işveren vekili olup olmadığının dosyadan da anlaşılamadığı, hizmet sözlşemesi ibraz edilmesine rağmen, davacı “satış temsilcisi” olarak işe başladığından sözleşmenin “bölge müdürlüğü”ne ilişkin olmadığı, davalı işverence bölge müdürünün yetki ve sorumluluklarının neler olduğunun yazılı olarak sunulmadığı, davacı tanıkları dinlenilmiş ise de tanıklara da bu hususta soru sorulmadığı, davacının ise, “işe alıp işten çıkarmaya yetkili olmadığını” iddia ettiği görülmektedir.

O halde, yukarıda belirtilen Kanun hükmü gereğince işe iade davası açan davacının işveren vekili konumunda olmaması bir dava şartı olduğundan mahkemece öncelikle, davacının işveren vekili konumunda olup olmadığı araştırılmalı, bu hususta tereddüde yer vermeyecek şekilde gerekli tüm deliller toplandıktan sonra çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, belirtilen hususlar değerlendirilmeden eksik inceleme neticesinde hüküm tesis edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/67, Karar No: 2006/162, Tarih: 23.01.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/67 E.  ,  2006/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 31.10.2005 tarih, 22146/21174 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), 23.01.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/544, Karar No: 2010/3663, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/544 E.  ,  2010/3663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... İlçesi ... Köyü 109 ada 3, 116 ada 2, 131 ada 1, 171 ada 6 ve 221 ada 28 parsel sayılı, sırasıyla 63,77-758,99 m2, 200,77 m2, 3698,42 m2 ve 172,81 m2 yüzölçümlü taşınmazlardan 3 ve 6 sayılı parseller belgesizden arsa niteliği ile davalı köy adına, 28 parsel çalılık ve kayalık niteliği ile Hazine adına, 2 sayılı parsel arsa niteliği ile davalı ... adına, 1 sayılı parsel de davacı adına tespit edilmiştir. Davacı, adına tesbit edilen 131 ada 1 sayılı parselin bitişiğinde yol olarak gösterilip tesbit harici bırakılan yer ile diğer parsellerin zilyetliğinde olduğunu bildirerek adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 109 ada 3, 171 ada 6 ve 221 ada 28 sayılı parsellerin kadastro tespitinin iptaline ve davacı adına, 116 ada 2 parselin davalı köy adına tapuya tesciline, 131 ada 1 sayılı parselin bitişiğinde yol olarak gösterilen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından 221 ada 28 sayılı parsele yönelik olarak, davacı tarafından ise 116 ada 2 ve 131 ada 1 sayılı parseller yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1972 yılında yapılmış ve 02.06.1974 tarihinde kesinleşmiştir. 2005 yılında 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması yapılarak 12.07.2007 tarihinde kesinleşmiştir.

1) Davacı ...’ın dava konusu 116 ada 2 parsele ilişkin temyiz itirazları Yönünden;

Dava konusu 116 ada 2 sayılı parsel belgesizden ... adına tespit edilmiş, davacı ... adına tescili için dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı ..., 116 ada 2 sayılı parselle bir ilişkisinin olmadığını, adına yapılan tesbitin yanlış olduğunu bildirmesi üzerine mahkemece bu parselin ... adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Ne var ki, adına tescile karar verilen Köy Tüzelkişiliğinin bir davası bulunmadığı gibi 3402 Sayılı Yasanın 26/D maddesi gereğince davaya da katılmamış, somut olayda aynı yasanın 30/2 maddesi koşulları da bulunmamaktadır. Öyleyse, ... Köy Tüzelkişiliği davaya katıldığı takdirde iddiasının incelenmesi, katılmaz ise tarafların iddiaları değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

2) Davacı ...’ın 131 ada 1 sayılı parselin bitişiğinde paftasında yol olarak gösterilen yere ilişkin temyiz itirazları Yönünden;

2) Davacı ...’ın 131 ada 1 sayılı parselin bitişiğinde paftasında yol olarak gösterilen yere ilişkin temyiz itirazları Yönünden;

Kadastro Mahkemesi, uyuşmazlığın çözümünde kendisini görevli görerek işin esası hakkında hüküm kurmuşsa da çekişmeli yerin, yörede 2007 yılında 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan genel kadastroda dere olarak tespit dışı bırakılarak paftasında gösterildiği, taşınmaz hakkında tespit tutanağının düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesi ve H.G.K.'nun 28.11.2007 gün ve 20-909/891 sayılı kararında kabul edilen ilke gözönünde bulundurularak davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu düşünülmemiştir. Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup, davanın her aşamasında mahkemece de kendiliğinden gözetilmesi gerekir. O halde, bu yere ilişkin davanın esası incelenmeksizin görevsizlik kararı verilmesi gerekirken esas hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3) Davalı Hazine’nin 221 ada 28 parsele ilişkin temyiz itirazları Yönünden;

Dava konusu 221 ada 28 nolu parsel çalılık ve kayalık niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiş, mahkemece davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı koşullarının oluştuğu Kabul edilerek adına tescile karar verilmiş ise de, yapılan araştırma yetersizdir. Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarından çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1972-1973 yıllarında orman kadastrosu 2007 yılında 2/B madde uygulamasının yapıldığı anlaşılmaktadır. Orman kadastrosuna ve 2/B madde uygulamasına ilişkin tutanak ve haritalar getirtilip uygulanmamış, davalı taşınmazın bitişiğindeki 26 ve 31 parseller çalılık niteliği ile Hazine adına, 4 ve 29 nolu parseller ise belgesizden kişiler adına tespit edildiği ve toplanan deliller ve mahkemenin kabulü tutanak bilirkişilerinin beyanları ile çeliştiği halde 3402 Sayılı Yasanın 30/1 maddesi gereğince tutanak bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek çelişki giderilmemiştir. Yine, yöreye ait eski tarihli ve 1980’li yıllara ait memleket haritası ve hava fotoğrafları getirtilerek taşınmazın bu haritalardaki niteliği belirlenmediği gibi, fotogometri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftası örneği de getirtilerek taşınmazın kullanılıp kullanılmadığı, tasarruf çizgilerinin bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır.

Bu nedenlerle; mahkemece öncelikle, 1972-1973 yıllarında yapılan orman kadastrosu ile 2007 yılında yapılan 2/B uygulamasına ilişkin tutanak ve haritalar getirtildikten sonra halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi, Ziraat Fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi ve bir Harita-Kadastro (Jeodezi ve Fotogrametri) mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte kesinleşmiş tahdit haritası ve kadastro paftası ölçekleri denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli taşınmazın tahdit hattına göre konumu duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; taşınmazın eylemli durumu ve aşağıda yazılı eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğraflarına göre 6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi gereğince "... herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılan orman" olup olmadığı belirlenmeli, bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmelidir.

Dava konusu taşınmazın kesinleşen orman sınırları dışında olduğunun belirlenmesi halinde, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile, yine en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar-ihya ve zilyetliğin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası ve dava konusu taşınmazın 23/06/2005 gün ve 9070 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan BÖHHBÜY (Büyük Ölçekli Haritalar ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği) hükümlerine göre koordinatlı olarak düzenlenecek haritası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazın eski tarihli belgelerdeki bitki örtüsünün gerçek eğim durumunu gösterir rapor alınmalı,

Yukarıda yazılı biçimde yapılan araştırma ve uygulama sonucu dava konusu taşınmazların kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulama haritası ve tutanaklarının dışında kalması tesbit tutanağının düzenlendiği tarihten 20 yıl önce düzenlenen hava fotoğrafları ile memleket haritasında ve fotoğometri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftasında zilyet olunan ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde, taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar-ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu yukarıda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmeli, gerektiğinde tespit bilirkişileri dinlenilmeli, ziraatçı bilirkişiden taşınmazların ziraat arazisi olup olmadığı yönünden ayrıntılı rapor alınmalı; 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacı kişi yanında, murisler yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerde davacı ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile 116 ada 2 sayılı parsele ilişkin hükmün BOZULMASINA,

2) Yukarıda ikinci bendde belirtilen nedenlerle Davacı ...’ın adına tescilini istediği 131 ada 1 sayılı parselin yanındaki yere ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile bu bölüm yönünden hükmün BOZULMASINA,

3) Yukarıda üçüncü bendde belirtilen nedenlerle Hazinenin 221 ada 28 parsele ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile bu parsel yönünden hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ...’a iadesine 23.03.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4213, Karar No: 2014/7034, Tarih: 04.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/4213 E.  ,  2014/7034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2011/188-2012/401

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde etib mesul teknisyeni olarak çalıştığını, işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 99. maddesinde düzenlenen bakım tazminatının kendisine ödenmediğini ileri sürerek, bakım tazminatı ile işlemiş faiz alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının fiili olarak tesis kontrol teknisyeni olarak çalıştığı ve bakım işinde çalışmadığından bakım tazminatına hak kazanmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının etib başteknisyeni unvanına sahip olduğundan bakım tazminatına hak kazanacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık davalı işyerinde fiilen bakım işinde çalışmayan davacının toplu iş sözleşmesinde düzenlenen bakım tazminatından yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Doysa içindeki bordrolara göre davacının kadro unvanının etib mesul teknisyeni olduğu sabittir. Davalı işveren davacının bakım ve arıza işlerinde çalışmayıp Şanlıurfa İşletme Müdürlüğünde Ar-Ge Plan ve Etüd Proje tesis müdürlüğünde proje etüd kontrol mühendisi görevinde çalıştığını belirtmiştir. Doysa içindeki işçi tarafından sunulan görev kağıdında da bu görevde çalıştığı açıkça belirtilmiştir. Yine davacı tanığıda davacının proje etüd kontrol mesul teknisyeni olarak çalıştığını açıkça beyan etmiştir.

Davalı işyerinde uygulanan İTİS’in 99. maddesinde %14 bakım tazminatına hak kazanacaklar arasında ETİB Başteknisyeni kadrosu açıkça belirtilmiş olup bakım onarım işinde fiilen çalışma şartı aranmaktadır. Aynı İTİS’in uygulandığı Menderes EDAŞ da çalışan işçiler tarafından açılan davalarda davacının Etib teknisyeni olmasına karşın fiilen bakım işinde çalışmadığından ödenmeyen bakım tazminatı alacağı için açılan davada mahkemece talebi reddedilmiş olup bu karar dairemizce onanmıştır (Dairemizin 12.3.2013 gün ve 2010/50180 E. 2013/8653 K.).

Davacının kadro unvanının etib mesul teknisyeni olmasına karşın fiilen arıza, onarım ve bakım işinde çalışmadığından mahkemece davacının bakım tazminatı alacağının reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.