muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7701, Karar No: 2023/8706, Tarih: 06.06.2023

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada bilirkişiden ek rapor aldırılmış ve zamanaşımı def'i dikkate alınarak talep doğrultusunda 29.12.2015 tarihine kadar hesaplama yapılmak suretiyle 7,5 saati aşan fazla çalışma alacağı için kısa çalışma primi hesaplanmayarak ve kısa çalışma prim alacağı için temerrüt tarihi olan 29.05.2019 tarihinden itibaren faiz başlatılarak davanın kıısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçirildiğini, Mahkemece bozma ilâmı üzerine dosya bilirkişiye tevdi edilmiş ise de yapılan itirazların dikkate alınmadığını ve bozma ilâmı gereklerinin karşılanmadığını, dosyaya sunulan rapor ile fiilî durumun tespitinin yapılmadığını, davacının kişisel durumuna yönelik bir değerlendirme yapılmadığını, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeler sonucu rapor hazırlandığını, davacının fazladan çalıştığı sürenin ücretini normal mesai ücreti üzerinden zaten aldığını, mükerrer hesaplama olduğunu, davacının fazla çalışmasının söz konusu olmadığını, davacının kısa çalışma primine hak kazanmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere bilirkişinin kısa çalışma primine dair hesaplarının da hatalı olduğunu, hükmedilen alacak miktarı ve faiz türü ile başlangıç tarihlerine de itiraz ettiklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasında davacının kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücreti alacaklarının hesabı ve kısa çalışma prim alacağının faiz başlangıcı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 ... maddesi.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, Yönetmelik hükümleri.

2. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, bozma ilâmına uyularak İlk Derece Mahkemesince aldırılan ve hükme esas alındığı belirtilen bilirkişi raporunda kısa çalışma prim alacağının bozmaya uygun şekilde hesaplanarak 5.579,59 TL olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki Mahkemece hüküm yerinde bozmadan önce hüküm altına alınan miktar olan 6.594,30 TL'nin kısa çalışma prim alacağı olarak hüküm altına alınmış olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

....2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2748, Karar No: 2019/2698, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2748 E.  ,  2019/2698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5731, Karar No: 2012/15810, Tarih: 11.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/5731 E.  ,  2012/15810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kastamonu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/06/2009 tarih ve 2006/1280-2009/285 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... mirasçıları vekili ile Ak Sigorta A.Ş., Güven Sigorta A.Ş., ... ve Erçevikler Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/10/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların malik, işleten, sürücü, sigortacısı olduğu aracın kaza yapması nedeniyle müvekkili...'nin eşi ve diğer müvekkillerinin babası ...'nin vefat ettiğini, müteveffanın ölümü nedeniyle müvekkili...’nin ekonomik desteğini yitirdiğini, davalı ...'in tam kusurlu hareketi ile kazaya sebebiyet verdiğini, müvekkili...’nin desteğinden yoksun kaldığını, müvekkillerinin derin acılar yaşadığını ileri sürerek ... için 100 TL maddi ve 15.000TL manevi tazminatın, ... için 8.000TL, ... için 8.000 TL, ... için 8.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faiz ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...' a çıkartılan tebligatın ölü olduğundan iadesi üzerine mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

Dahili davalılar davanın reddini talep etmişlerdir.

Davalı Güven Sigorta A.Ş vekili, davaya konu aracın müvekkiline Zorunlu Kara Taşımacılık Sigorta Poliçesi ile müvekkili şirkete sigortalı olduğunu, poliçe gereği ölüm teminatı 40.000TL olduğunu, poliçe limiti ile gerçek zarardan sorumlu olduklarını, davadan önce müracaat bulunmadığını savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davaya konu aracın müvekkiline Zorunlu Taşımacılık ve Trafik sigortası ile sigortalı olduğunu, müvekkili şirketin sorumluluğunun poliçede yazılı limitle sınırlı olduğunu, manevi tazminat taleplerinden sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Bu dosya ile birleştirilen mahkemenin 2008/778-2009/101 karar sayılı dosyasında davacılar vekili, müvekkili ...’nin babasının ölümüne duyduğu üzüntü nedeniyle 8.000 TL manevi tazminatın sigorta şirketi haricindeki davalılardan olay tarihi 22.06.2005 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline, davacı ... için bilirkişice belirlenen fark 28.300 TL maddi tazminatın davalılardın tümünden olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 100 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ...ve Güven Sigorta A.Ş.yönünden poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere davalılardan tahsili ile davacı ...'ye verilmesine, davacılar ... için 5.000 TL, ..., ..., ... için 3.000'er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 22/06/200 5 tarihinden itibaren işleyecekyasal faizi ile birlikte davalı ...ve Güven Sigorta A.Ş. dışındaki davalılardan tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine, birleşen 2008/778 esas sayılı davanın kısmen kabulü ile davacı ...'nin maddi tazminat talebinin kabulü ile 28.300 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ...ve Güven Sigorta A.Ş. yönünden poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere davalılardan tasili ile davacı ...'ye verilmesine, davacı ...'nin manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 3.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalı ...ve Güven Sigorta A.Ş.dışındaki davalılardan tahsili ile davacı ...'ye verilmesine, davacının fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... mirasçıları vekili, Aksigorta A.Ş. vekili, Güven (Groupama) Sigorta A.Ş. vekili ve ...- Erçevikler Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar Güven Sigorta A.Ş. vekili ile ... ve Erçevikler Ltd. Şti ‘nin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalılar ... mirasçıları vekili, Aksigorta A.Ş. vekili, Güven (Groupama) Sigorta A.Ş. vekili ve ...- Erçevikler Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar Güven Sigorta A.Ş. vekili ile ... ve Erçevikler Ltd. Şti ‘nin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davalı ...Ş.’nin davacının yolcu olarak bulunduğu ticari otobüsün zorunlu trafik sigortacısı olduğu hususu çekişmesizdir. Davalı ...Ş. vekili, müvekkilinin sorumluluğunun aracın zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigorta poliçesi ile karşılanamayan miktarla sınırlı olduğunu savunmuştur. Bu sigorta türü ile sigortacı, poliçede belirtilen motorlu taşıtta seyahat eden yolcuların, duraklamalar da dahil olmak üzere, kalkış noktasından varış noktasına kadar geçecek süre içinde meydana gelebilecek bir kaza sonucu bedeni zarara uğraması halinde, sigortalının 10.07.2003 tarih ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Yasası’ndan doğan sorumluluğunu, poliçede yazılı limitlere kadar sigorta örtüsüne almaktadır. 4925 sayılı Kanun’un 18. maddesi uyarınca taşımacılar, yolcuya gelebilecek bedeni zararlar için bu Yasa’nın 17. maddesinde düzenlenen sorumluluklarını sigorta ettirmek zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 19/son ve Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.8. maddeleri hükümlerine göre meydana gelen zarar öncelikle taşımacının sorumluluk sigortasından karşılanır. Ancak bu sigortanın hiç yapılmamış olması, yapılmış fakat geçersiz hale gelmiş olması, süresinin bitmiş olması veya meydana gelen zararın bu sigorta teminatlarının üzerinde bulunması halinde teminatların üzerinde kalan kısım için, sırasıyla zorunlu mali sorumluluk sigortasına ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortasına başvurulur. Bahse konu düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, yasa koyucu yolcuların uğradığı bedeni zararlar bakımından taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısı, trafik sigortacısı ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı bakımından müştereken ve müteselsilen bir sorumluluk öngörmemiş, sıralı bir sorumluluk düzenlemiştir. Başka bir anlatımla yolcunun uğradığı bedeni zararlar, taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortası kapsamında ise bu aracın trafik veya ihtiyari mali mesuliyet sigortacısının sorumluluğu doğmayacaktır. Ancak limit aşımında sırasıyla zorunlu ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacılarının sorumluluğu söz konusu olacaktır. O halde yukarıdaki açıklanan düzenlemeler çerçevesinde aracın trafik sigortacısı olan davalı ...Ş.’nin sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

3- Dava, yolcu taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Dosyaya sunulan veraset ilamına göre, davalı olarak gösterilen ...’ın davanın açıldığı 11.10.2006 tarihinden önce 21.07.2005 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. 29.05.2007 tarihli dilekçe ile ...’ın mirasçıları davaya dahil edilmesi istenmiş ve mirasçılara tebligat çıkarılarak mahkemece aleyhlerinde hüküm kurulmuştur. Türk Hukuk Sisteminde “dahili davalı” diye bir müessese bulunmamaktadır. Ölü kişi aleyhinde dava açılması halinde ise, ölenin mirasçılarının sonradan davaya dahil edilmesi de mümkün değildir. Davaya ithal suretiyle husumet tevcih edilemeyeceğine göre, ölü Özgür Kanmaz mirasçılarının kararda davalı olarak gösterilmesi ve aleyhinde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle hükmü temyiz eden ... mirasçıları yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar Güven Sigorta A.Ş. vekili ile ... ve Erçevikler Ltd. Şti ‘nin tüm temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalı ... şirketi yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... mirasçıları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ... mirasçıları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.267,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Güven Sigorta A.Ş.'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2.854,20 TL temyiz ilam harcının davalı ... ve Erçevikler Gıda San ve Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenler davalı ...Ş. ve davalı ... mirasçılarına iadesine, 11/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3287, Karar No: 2009/4256, Tarih: 08.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3287 E.  ,  2009/4256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜNYAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 16/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,  davalılarla  birlikte paydaşı  olduğu 8 parça  taşınmazı davalıların  kiraya vermek suretiyle  ektirip kira  bedelini  aldıklarını,  taşınmazları  kullanmasına engel  olduklarını ileri sürüp payına  vaki  elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı M., çekişmeli  taşınmazları  kendisinin  icara  verdiğini, diğer  davalıların  icara  verme   olayıyla ilgileri olmadığını bildirip davanın reddini savunmuş, diğer  davalılar da davanın reddini savunmuşlar, davalı F. ise yanıt  vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların  paydaş  olmayan davalı  M.tarafından  kullanıldığının  sabit  olduğu gerekçesi ile bu davalı hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalılar aleyhine açılan davanın  müdahalelerinin  saptanamadığı gerekçesiyle   reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı M.Ç.  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 8  parça çaplı taşınmaza  elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı M. hakkındaki davanın  kabulüne, diğer davalılar  hakkındaki  davanın  reddine karar verilmiştir.

Toplanan  delillerden ve  tüm dosya  içeriğinden; çekişmeli 243 ada 47, 237 ada 71, 246 ada 161 ve 231 parsel  sayılı  taşınmazların davacı ve davalılardan K., E., O. ,A.ve F.  ile dava dışı  kişiler adına  kayıtlı olduğu, davalı M.'in  taşınmazlarda  kayda dayalı  bir hakkının  bulunmadığı ve taşınmazları haklı ve  geçerli  bir neden  olmaksızın  kullandığı  saptanarak, bu parseller  bakımından mutlak  olarak  elatmanın önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.Davalı M.'in bu parsellere yönelik  temyiz  itirazları  yerinde değildir. Reddine.

Davalının diğer parsellere yönelik temyiz  itirazlarına gelince; 198 ada 29 ve 133, 215 ada 39 ve 235 ada 3 sayılı parsellerin davacı H.,dava dışı kişiler ve davalıların  murisi  H. adlarına  1/5'er  oranda kayıtlı  olduğu,  bunlardan 1/5 pay sahibi  H.'in  davalı  M.'in  de  mirasbırakanı  olup M.'in  taşınmazlarda  irsen  paydaş durumuna  geldiği, ancak bu  4 parça  taşınmazın  tümünün  davalı M. tarafından  kullanıldığı, fiili  kullanma  biçiminin oluşmadığı ve davacı bakımından  intifadan  men olgusunun  gerçekleştiği sabittir.

Bu durumda, anılan parseller bakımından  1944 tarih 13/24 sayılı İçtihadı Birleştirme  kararı  uyarınca  davacının payına  elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken mutlak olarak  elatmanın önlenmesine karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları değinilen yön  itibariyle  yerindedir. Kabulüyle  hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince  BOZULMASINA,  alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 8.4.2009  tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9332, Karar No: 2025/10852, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/9332 E.  ,  2025/10852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1322 E., 2023/322 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/194 E., 2022/380 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36953, Karar No: 2018/2946, Tarih: 12.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/36953 E.  ,  2018/2946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali (muarazanın men'i) davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı kurum görevlileri tarafından düzenlenen 28.10.2011 tarihli rapor ile kurumla eczane arasında imzalanan sözleşmenin 6.3.19. maddesi gereğince sözleşmenin 2 yıl süre ile feshedilmesi, sözleşmenin 6.3.10. maddesi gereğince 6 ay süre ile sözleşmenin feshedilmesi, 6.3.24. maddesi gereğince 1 yıl süre ile sözleşmenin feshedilmesi öngörülmüş olup, birden fazla feshin söz konusu olduğu durumlarda en uzun süreli feshin uygulanması gerektiğinden bahisle sözleşmesinin 2 yıl süre ile feshedildiğini ve toplam 706.548,79-TL cezai şart bedelinin yasal faizi ile birlikte davalı kurumdaki alacağından tahsil edilmek üzere SGK Bütçe Muhasebe sistemine kaydedildiğinin bildirildiğini, sözleşmenin feshi için yeterli ve gerekli araştırma ve inceleme yapılmadığını, objektjf olmayan değerlendirme sonucu düzenlenen rapora istinaden yapılan bu işlemin tamamen hukuka aykırı olduğunu, iptale konu işlemde belirtilen ve yaptırım gerektiren hiçbir fiilin kendisi veya çalışanları tarafından gerçekleştirilmediğini, müfettiş raporunda sahte reçete, sahte rapor ve sahte küpürden bahsedilmiş ise de yapılan incelemede adı geçen hastaların tamamının gerçekten hasta olduğunu, bahse konu recetelerdeki ilaçların da tamamını teslim aldıklarının sabit olduğunu, dolayısıyla iddia edildiği gibi ortada sahte reçete, küpür veya raporun olmasının mümkün olmadığını belirterek, ... Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü'nce tesis edilen 29.02.2012 tarih B.13.2.SGK.4.38.20.01.21/4.050.628 sayılı sözleşmenin feshi ve toplam 706.548,79-TL cezai şartın tahsiline ilişkin işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalı kurumca tesis edilen 29/09/2012 tarihli ve B.13.2. SGK.4.38.20.01.21/4.050.628 sayılı ve sözleşmenin feshi ve cezai şarta ilişkin işlemin, davacı eczane ile kurum arasında imzalanmış olan 2011 yılı eczane protokolünün 6.3.19 maddesine göre taraflar arasındaki sözleşmenin iki yıl süreyle feshi ve 603.234,00-TL tutarındaki cezai şart bedelinin tahsiline yönelik kısmın iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine, (sözleşmenin 6.3.10 maddesine göre 21.745,30-TL cezai şart ile 6.3.24 maddesine göre bir yıl süreli feshe ilişkin işlemin geçerli olduğuna) karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafca temyiz edilmiştir.