muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8457, Karar No: 2023/5151, Tarih: 11.09.2023

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekilinin ceza miktarının az olduğuna, usûle, haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, katılan ...'a ve maktule yönelik eylemlerin tasarlanarak ve kan gütme saikiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, sanık müdafinin haksız tahrik indirim oranına yönelen temyiz istemlerinin incelenmesinde,

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, maktulün sanığın ağabeyini öldürmek suretiyle önceki öldürme suçuna fail olarak iştirak ettiğinin anlaşılması nedeniyle maktule yönelik gerçekleştirilen öldürme eyleminin kan gütme saikiyle işlenmiş sayılamayacağı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanığın hedef gözetme imkanının bulunması, ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi ve katılan ...'daki yaralanmanın niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 Tarihli ve 2022/41 Esas, 2022/724 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8573, Karar No: 2010/16160, Tarih: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8573 E.  ,  2010/16160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3355, Karar No: 2019/5095, Tarih: 12.11.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/3355 E.  ,  2019/5095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... aralarındaki ipoteğin fekki ve alacak davası hakkında Dinar Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 05.02.2015 gün ve 2013/410 esas, 2015/58 karar sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 19/03/2019 tarih, 2018/406 esas, 2019/1817 karar sayılı kararı ile “Heyetçe incelenmesine gerek görülen, itirazın iptaline ilişkin Dinar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/111 esas, 2013/457 karar sayılı dava dosyasının ve Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/138 esas sayılı dava dosyasının tasdikli fotokopisi eklenmek üzere ” dosya yerel mahkemesine geri çevrilmiş ise de; dosya arasına itirazın iptaline ilişkin Dinar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/111 esas, 2013/457 karar sayılı dava dosyasının alınmadığı anlaşılmıştır. O halde yargılamanın uzamasına neden olunmaması için Dairemizin geri çevirme kararları gereklerinin özen ve dikkatle yerine getirilmesi ile, anılan itirazın iptali dosyasının eklenerek, yeniden Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12798, Karar No: 2015/2295, Tarih: 20.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/12798 E.  ,  2015/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/09/2012 gün ve 2011/184-2012/797 sayılı kararı onayan Daire’nin 29.04.2014 gün ve 2013/432-2014/7953 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ...'nün davalı şirketin 7711 hisse adedine sahip 1.156.650,00 TL sermaye ortağı, B grubu hisselerini temsil eden başkan yardımcısı temsile yetkili yönetim kurulu üyesi ve aynı zamanda müdürü olduğunu, diğer müvekkilinin ise 111 hisse adedine sahip B grubu şirket yönetim kurulu üyesi olduğunu, müvekkillerinin dava dışı kardeşleri ... ile birlikte toplam % 49 pay sahibi olduklarını, şirketin %51 hissesinin yabancı ortaklara ait olup yabancı ortakların A grubu hisselerine müvekkillerinin de B grubu hisselerine sahip olduğunu, müvekkili ...'nün yabancı ortak şirkette hissedar olduğu 2007 yılından beri bu imza ve temsil yetkisinin kendisine verildiğini, ancak şirketin %51 hissesinin sahibi olan yabancı ortakların tek imza yetkisini bertaraf etmeyi sağlamaya yönelik sahte imzaları içeren yönetim kurulu kararı düzenleyip sicil nezdinde tescil ve ilanı için girişimlerde bulunduklarını bu girişimlerine de yasa aykırı surette gerçekleştirdiklerini, sahte imzaları havi 15/02/2011 tarihli üç maddeden ibaret 2011/1 nolu kararın üzerindeki imzaların müvekkillerine ait olmadığını, sahte olduğu kriminal inceleme raporu ile tespit olunduğunu ileri sürerek, dava konusu yönetim kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Müdahil vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2013/432 E, 2014/7953 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 20.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16952, Karar No: 2017/25041, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16952 E.  ,  2017/25041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18974, Karar No: 2013/11645, Tarih: 08.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/18974 E.  ,  2013/11645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kira bedelinin düşürülmesi veya yeniden tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin düşürülmesi veya yeniden tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına ve bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm verilmiş bulunmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma gereklerine uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4339, Karar No: 2012/44913, Tarih: 01.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/4339 E.  ,  2012/44913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-) Yakınan sanık ... ......’ nın, sanıklar .... ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yakınan sanık ... ......’ nın yüzüne karşı 28.10.2008 tarihinde verilen hükmü, 03.11.2008 tarihinde sanık sıfatıyla hakkında verilen hükme yönelik olarak süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği 05.12.2008 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde ise müşteki sıfatıyla sanıklar .... ... ve ... hakkındaki hükümleri temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında yüzüne karşı 28.10.2008 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’ nun 310. Maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 05.12.2008 tarihinde .... ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin aynı kanunun 317. Maddesi uyarınca REDDİNE,

2-) Sanık ... ......’ nın kendisi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Sanığın hakkında verilen beraat kararının gerekçesine yönelik bir temyiz isteği bulunmadığı ve beraat kararını temyiz de de hukuki yararı bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’ nun 317. Maddesi gereğince REDDİNE, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9681, Karar No: 2022/9579, Tarih: 27.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9681 E.  ,  2022/9579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KAYSERİ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihi, sanıktan idrar numunesi alınan 07/11/2014 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 25/10/2014 olarak yazılması,

2) Sanık hakkında 07/11/2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu 20/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa 03/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın tebliğ tarihinde Kayseri Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu, dolayısıyla ikamet adresinde yapılan tebligat usulsüz olup sanığın yükümlülüklerine uymaması eyleminin sözü edilen 20/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştiği anlaşılmakla, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği için, henüz erteleme süresi başlamadığından, sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/4. maddesindeki kamu davasının açılması şartlarının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kabule göre de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10430, Karar No: 2013/7786, Tarih: 04.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/10430 E.  ,  2013/7786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi:

O yer Cumhuriyet Savcısının, duruşmada hazır bulunan Cumhuriyet Savcısı huzurunda verilen 17/12/2009 tarihli hükmü, 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 25/01/2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince reddiyle incelemenin sanığın temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

23/07/2009 tarihli duruşmada alınan savunmasında sinir hastası olduğunu, ayakta duramadığını, sorulan soruları dahi anlayamadığını belirten, 17/12/2009 tarihli duruşmada tutanağa geçirilen gözleme göre ise "savunma yaparken ağlamaya başlayan, sürekli kendi kendine konuşan, sorulan sorulara cevap vermek istemeyen" sanığın suç tarihi itibariyle işlediği iddia edilen eylemlerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen veya kısmen kaldıracak akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti bakımından usulüne uygun rapor alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı, hakaret eylemini ise alenen işleyen sanık hakkında TCK'nın 43 ve 125/4. maddelerinin uygulanmaması,

Hapis cezalarına mahkümiyetin yasal sonucu olarak uygulanması gereken TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükümde yer verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 04/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/485, Karar No: 2017/7503, Tarih: 12.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/485 E.  ,  2017/7503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-6352 sayılı Yasa sonrası 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçları 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinden düzenlenmiştir. ''Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi halinde kişi hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.''

Suçun sübutu ve elektriğin sayaçtan geçmeden kullanıldığı bilirkişi raporu ile sabitse; mutlaka bakılması gereken husus ödeme konusudur.

Bu durumda da bakılması gereken madde 5237 sayılı TCK'nın 168/5: ''Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz.''

Bahsedilen zarar; vergili ve cezasız miktardır. Fakat ilgili maddede zararın soruşturma aşamasında ödenmesinden bahsedilmiştir. Bu durumda Cumhuriyet Savcısı tarafından keşif yapılıp alınacak rapor sonucunda sanığa ödeme bildiriminde bulunmalıdır.

Eğer zarar soruşturma aşamasında tamamen ödenmişse mutlaka düşme kararı verilip adli sicilde bunlara ilişkin mahsus bir sisteme kayıt ettirilmelidir. Sanık soruşturma aşamasında hiç ödeme yapmamış, sanığa ödeme ihtarı da yapılmamış ve sanık kovuşturma aşamasında bilirkişinin hesapladığı miktarı tamamen gidermişse yine düşme verilmelidir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; alınan bilirkişi raporu sonucunda, katılan kurumun bilirkişi tarafından tespit edilen cezalar hariç vergiler dahil belirlenen zararı ödemesi için sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

2-Katılma talebinde bulunmadığından, katılan sıfatını kazanmayan müşteki kurum adına vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.