muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7937, Karar No: 2016/5333, Tarih: 16.06.2016

Sahtecilik suçlarında, sahteliği iddia olunan belgenin belge niteliğini haiz olup olmadığı, belge ise resmi veya özel belge niteliğinin belirlenmesi ve bunun yanında aldatma yeteneğini taşıyıp taşımadığının da karar yerinde incelenmesi gerektiği Dairemizin istikrar bulmuş uygulamasıdır.

Yerel mahkemece davaya konu belgeler duruşmada hiç incelenmediği gibi tutanak içeriklerinin doğru olup olmadığı, özellikle sanık ... müdafii tarafından seçimde 110 kişinin oy kullanıp kullanmadığının araştırılması yönündeki açık talebinin gözardı edildiği, hatta bu yönde şikayet dilekçesi ekinde müşteki tarafından da aksi yönde tanık isimleri bildirdiği, bu tanıkların dinlenmediği, aza olan temyiz dışı sanıkların görevli mahkemede seçim sonrasında muhtarın daveti ile evine gittikleri, özellikle aza Kerim'in seçim mahallinde tutanak imzalandıktan sonra 10-15 dakika süre geçince muhtarın evinde ikinci bir tutanak imzaladıkları yönündeki açıklamaları karşısında sanığın bu kadar kısa sürede ve taraflardan ayrıldığı yönünde bir süre aralığı da belirtilmemiş olduğu durumda oy sayım cetveli ve seçim sonucuna dair tutanak düzenlemesinin nasıl mümkün olduğunun ve ne şekilde gerçekleştirildiğinin, bu işlemin bizzat sanık tarafından yapıldığı hususunun da kararda irdelenmediği, ve yine savunma tanığı ...'in lehteki beyanına belgenin kendisi lehinde düzenlenmiş olması gerekçesi ile itibar edilmezken mevzuat gereği sandık kurulu başkanı ve üyesi olan sanıklardan aza olanların anlatımına üstünlük tanıyarak ve bunlar hakkında eylemi görevi kötüye kullanmak olarak lehlerine tavsif edip sandık kurulunun üyesi ve başkanı muhtar bakımından aleyhe vasıflandırılmasının da yasal ve yeterli gerekçeye bağlanmadığı, itiraz üzerine ve oy zarflarında sandık kurulu mühürü bulunmaması nedeniyle iddianameye konu 26.12.2010 tarihli delege seçiminin kaymakamlık tarafından iptal edilmesinin sahteliği ileri sürülen belgenin hukuki niteliğinin ve geçerliliğinin bulunup bulunmadığının da kararda tartışılmadığı, ayrıca yukarıda irdelenen seçim usulüne dair mevzuat hükümlerine rağmen sandık kurulunun muhtarın başkanlığında iki aza ile teşekkül edeceğine dair kabulün hangi yasal gerekçeye dayandırıldığının anlaşılamadığı, bu hususta gerekirse ilgili odadan, idareden, ilçe seçim kurulu ya da Yüksek Seçim Kurulu'ndan görüş sorulmadığı, sandık kurulunun mevzuata aykırı teşekkül ettirilmesi halinde eksik üyelerle düzenlenen suça konu tutanakların hukuki niteliğinin değişme ihtimalinin dikkate alınıp irdelenmediği kararın eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile kurulduğu ve bozulması gerektiği kanaatindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2016/11273, Karar No: 2019/6708, Tarih: 23.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/11273 E.  ,  2019/6708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "taşınmazın bulunduğu yerde uzman ziraat ve jeoloji bilirkişileri ile yerel bilirkişi ve taraf tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılarak, taşınmazın niteliğinin, dere yatağı olup olmadığının, dere yatağı olmayan bölümleri var ise, bu bölümlerin kim tarafından ne şekilde imar-ihya edildiğinin, üzerinde imar-ihya işlemlerinin başlandığı ve bu işlemlerin tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihinin ve sürdürülüş şeklinin belirlenmesi ve taşınmazın niteliğinin tereddütsüz biçimde tayin edilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile, çekişmeli 164 ada 90 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 2.136,00 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu diğer taşınmaz bölümleri yönünden daha evvel tesis edilen onama kararının varlığı nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3899, Karar No: 2010/8947, Tarih: 13.07.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/3899 E.  ,  2010/8947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ 2.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :9.2.2010

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22394, Karar No: 2014/25836, Tarih: 29.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/22394 E.  ,  2014/25836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2014/39-2014/190

Mahkemenin 16.05.2013 tarih ve 2012/1165 esas, 2013/211 karar sayılı hükmü, Dairemizin 28.10.2013 tarih ve 2013/ 27388 esas, 2013/22470 karar sayılı ilamı ile bozulmuş ise de, mahkemenin 09.04.2014 tarihli ve 2014/39 esas, 2014/190 karar sayılı kararı ile direnme kararı vermesi ve bu kararı davalı vekilinin kanuni süresi içerisinde temyiz etmesi üzerine dosya yeniden incelendi.

Davacı vekili, davacının davalı Kurumda çalıştığını, son olarak F.. Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi'nde görev yaptığını, sendika üyesi olan davacıya yaptığı işe göre, Toplu İş Sözleşmesinin 22. maddesi uyarınca mali sorumluluk tazminatı ödenmesi gerektiği halde ödenmediğini iddia ederek mali sorumluluk tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı Kurumda, fatura kabul, inceleme ve ödeme birimlerinde büro memuru olarak görev yaptığı, görevinin gereği olarak yaptığı işlemler sebebiyle mali sorumluluğunun bulunduğu, aynı birimde görev yaptığı memur kadrosundaki kişilere ödenen mali sorumluluk tazminatının işçi statüsünde çalışan davacıya ödenmediği dikkate alındığında davacının mali sorumluluk tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından; davada dinlenen memur statüsünde olup kendilerine aynı işi yaptıkları için mali sorumluluk tazminatı ödendiğini beyan eden şahitlerin ücret bordrolarının celp edilmesi, davacının tam olarak ne iş yaptığının belirlenmesi, gerekirse davalı kurumdan buna dair bilgi ve belgelerin getirtilmesi, davacının yaptığı iş itibari ile hatalı- yanlış iş yapması halinde mali sorumluluğunun bulunup bulunmadığı, ücretinden kesinti yapılıp yapılmadığı, genel olarak hatalı işlem yapılması durumunda kimlerin sorumlu olduğunun araştırılması ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek gerekirse aynı ya da başka bir bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan mahkemece, memur statüsünde çalışan şahitler yeniden dinlenmiş, davalı Kurumdan davacının görev yaptığı servislerde yaptığı işlemler sebebi ile mali sorumluluğunun bulunup bulunmadığı sorulmuş, şahitlere ait birkaç ücret bordrosu celp edilmiş ve yine davacının mali sorumluluğu bulunduğu ve ödenmesi gereken mali sorumluluk tazminatının ödenmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin kararı temyizi üzerine, Dairemizin 28.10.2013 tarih ve 2013/ 27388 esas, 2013/22470 karar sayılı ilamı, davalı işveren işyerinde keşif de yapılarak davacının fiilen yaptığı işin tespit edilmesi ve yaptığı işe nazaran mali sorumluluk tazminatına hak kazanıp kazanmadığının belirlenmesi gerektiğine ilişkin gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı vekilinin kararı temyizi üzerine, Dairemizin 28.10.2013 tarih ve 2013/ 27388 esas, 2013/22470 karar sayılı ilamı, davalı işveren işyerinde keşif de yapılarak davacının fiilen yaptığı işin tespit edilmesi ve yaptığı işe nazaran mali sorumluluk tazminatına hak kazanıp kazanmadığının belirlenmesi gerektiğine ilişkin gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrasında yapılan yargılama sonunda, mahkemenin 09.04.2014 tarihli ve 2014/39 esas, 2014/190 karar sayılı kararı ile " ilk bozma ilamı doğrultusunda bozma gereklerinin yerine getirildiği ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gönderilen müzekkere cevabında davacının yaptığı işin mali sorumluluk gerektirdiği ve bu güne kadar bir hata yapmadığı için ücret kesintisi yapılmadığının bildirildiği, ayrıca tanık anlatımlarından da aynı iş yapan işçi statüsünde olanlara mali sorumluluk tazminatı verilmezken memur statüsündekilere verildiğinin anlaşıldığı" gerekçesiyle bozma kararına karşı direnilmiş olup, Dairemizce temyiz incelemesi sırasında maddi hata sonucu kararın bozulduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede direnme kararının kabulü ile Dairemiz kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/20854, Karar No: 2003/1152, Tarih: 24.03.2003

4. Ceza Dairesi 2002/20854 E., 2003/1152 K.

**4. Ceza Dairesi 2002/20854 E., 2003/1152 K.**

**- GÖREVLİ MEMURU TEHDİT

- GÖREVLİYE ETKİN DİRENME**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 258 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 266 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 269 ]

- 1136 S. AVUKATLIK KANUNU [ Madde 2 ]

- 1136 S. AVUKATLIK KANUNU [ Madde 57 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik,

ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde

görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, evine hacze gelen alacaklı vekili katılan avukata, haciz yapıldığı sırada, önce sövüp, silah sayılan kırık bardakla (ben burada haciz yaptırmam, eşya da götürtmem, seni öldürürüm) diyerek tehdit etmesi ve daha sonra bıçakla yaralamaya kalkışması, bu kez duruma müdahale eden icra müdürüne de silahla saldırması üzerine anılanların haczi gerçekleştiremeden kaçmaları eyleminde, katılanın Avukatlık Yasanın 57. maddesi uyarınca kendisine karşı işlenen suçlardan memur sayılması ve aynı Yasanın 2. maddesine göre avukatın esasen yargı kurumlarının yardımcısı olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.11.2002- 279/406 sayılı kararı karşısında, avukata yönelik hareketlerin ayrı bir suç oluşturmadığı, eylemin kamu yönetimine karşı ve kamu görevini engelleme amacıyla işlenmesi nedeniyle bütünüyle TCY.nın 258/2. maddesine uyan tek suç oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 266/3, 269, 258/2. maddeleriyle hükümler kurulması,

2- Kabule göre; TCY.nın 266/3. maddesiyle verilen 6 aylık hapis cezası, aynı Yasanın 269. maddesiyle bir misli artırılırken, sonuç cezanın 12 ay yerine, 1 yıl olarak fazla belirlenmesi,

Yasaya aykırı ve sanık Ramiz müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle .(HÜKÜMLERİN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,-24.3.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/991, Karar No: 2018/4680, Tarih: 04.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/991 E.  ,  2018/4680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve Maliye Hazinesi aleyhine 13/04/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... Hazinesi yönnüden kısmen kabulüne, davalı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 10/10/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Mahkeme gerekçeli kararında dava tarihinin 13/04/2010 tarihi olması gerekirken Yargıtay bozması sonrasında dosyanın UYAP sistemine kayıt tarihi olan 08/09/2017 tarihi olarak yazılması mahalde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dava, haksız el koyma nedenine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalı ... Hazinesi yönünden kısmen kabulüne, diğer davalı yönünden önceki karar kesinleştiği için karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davacıya ait atlara mazot kaçakçılığında kullanıldığı iddiası ile el konulduğunu, ceza yargılamasında ise nakil vasıtası atların iadesine karar verildiğini ancak iadenin gerçekleşmediğini belirterek, oluşan zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, olayda bir kusur ya da sorumlulukları olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dosyada mevcut bilirkişi raporu esas alınarak; davanın davalı ... Hazinesi yönünden kısmen kabulüne, diğer davalı yönünden önceki karar kesinleştiği için karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; taraflar arasında yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak "Davanın kısmen kabulü ile; 14.518,79 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine "karar verilmişken daha sonra yazılan gerekçeli kararda "Davacının, davalı ... Hazinesi aleyhine açtığı davanın kısmen kabulü ile; 14.518,79 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Hazinesinden alınarak davacıya ödenmesine, davacının, davalı ... aleyhine açmış olduğu dava Yargıtaydan geçerek, davalı ... yönünden 08/09/2017 tarihinde kesinleşmekle, davalı ... hakkında karar verilmesine yer

olmadığına," şeklinde hüküm kurulmuştur. Böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

olmadığına," şeklinde hüküm kurulmuştur. Böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz nedenlerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5956, Karar No: 2023/6024, Tarih: 07.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/5956 E.  ,  2023/6024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 17.03.2021

SAYISI : 2019/665 E., 2021/703 K.

SUÇLAR : 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'na muhalefet, nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik

SUÇ TARİHLERİ : 26.07.2007-30.05.2008 tarihleri arası

ASIL KARARLAR : Bir kısım beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi ve hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, bir kısım beraat kararlarının ise kaldırılarak; ölüm nedeniyle düşme, zamanaşımı nedeniyle düşme ve mahkûmiyet

EK KARAR : Bir kısım hükümlere yönelik temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, asıl karara yönelik temyiz istemleri yönünden ise; kısmî temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması, kısmî bozma

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ve katılan sanık hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.03.2021 tarihli asıl karar ile katılan Yapı ve Kredi Bankası vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan düşme kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararlarına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin 15.12.2021 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Aşağıda gerekçe kısmında izah edileceği üzere 10.01.2012 tarihli ve 2012/139 Esas sayılı ana iddianame ve birleşen 15.02.2012 tarihli ve 2012/296 Esas sayılı iddianameye konu eylemlerin sübutu durumunda kül halinde 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun (5411 sayılı Kanun) 160 ıncı maddesinde düzenlenen banka zimmeti suçuna vücut vereceği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 tarihli ve 2010/7-38 Esas, 2010/79 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5411 sayılı Kanunda zimmet suçu yanında sahtecilik suçundan da ayrıca cezaya hükmolunacağına ilişkin bir düzenleme bulunmaması karşısında, zimmet eylemleri gerçekleştirilirken, sahte belge tanzim edilmesi fiillerinin de zimmet suçunun unsuru olarak değerlendirilmesi gerektiği, 5411 sayılı Kanun'un 160 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereğince banka zimmeti suçunda, suçtan zarar görenlerin ilgili banka ve Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu olduğu, 5411 sayılı Kanunu'nun 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında düzenlenen zimmet suçundan belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre uyuşmazlığın 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme çerçevesinde değerlendirilmesinin mümkün olmayıp temyiz kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla; katılan Yapı ve Kredi Bankası vekilinin temyiz isteğinin kısmen reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2019/665 Esas, 2021/703 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak 17.03.2021 tarihli asıl karara yönelik katılan banka vekili ve sanık ...'ün temyiz istemlerinin incelenmesinde;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Katılan Yapı ve Kredi Bankası vekilinin Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına sunduğu, ekinde 26.01.2009 tarihli ve 57-1 sayılı Kanuni soruşturma

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Katılan Yapı ve Kredi Bankası vekilinin Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına sunduğu, ekinde 26.01.2009 tarihli ve 57-1 sayılı Kanuni soruşturma

raporunun yer aldığı şikâyet dilekçesinde; katılan sanık ... ve sanıklar ..., ..., ...(...), ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından Kuşadası Liman Şubesi nezdinde kullanılan 40 adet konut kredisinde, gerçeği yansıtmayan değerlemelerle ekspertiz raporu düzenlenerek, müşterilere teminat eksikliğine yol açacak şekilde kredi kullandırılarak bankanın zarara uğratıldığı iddiasıyla katılan bankanın Kuşadası Liman Şubesi portföy yönetmeni olan ..., aynı şubenin bir kısım suç tarihlerinde mikro, bir kısım suç tarihlerinde makro kobi portföy yönetmeni olan ... ve aynı şubenin bireysel portföy yönetmeni olan ... ile tespit edilecek diğer kişi ya da kişiler hakkında 5411 sayılı Kanun'un 160 ıncı maddesi gereğince bankacılık zimmeti ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından cezalandırılmaları talebinde bulunulduğu, 5411 sayılı Kanun'un 162 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ceza muhakemesi şartı niteliğinde olan yazılı müracaat koşulunun da böylece gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2.Bu şikâyet başvurusu üzerine Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının soruşturmayı genişleterek, şikâyete konu bir kısım ekspertiz raporlarında imzası bulunan Yapı ve Kredi Bankası Kuşadası Liman Şubesi bireysel portföy yönetmeni olan Irmak adlı personeli de soruşturmaya dahil ettiği, ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında ise ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar vererek dosyayı diğer şüpheliler yönüyle fezlekeye bağlayarak gönderdiği, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10.01.2012 tarihli ve 2012/139 Esas numaralı iddianame ile 26.07.2007-30.05.2008 tarihleri arası Yapı ve Kredi Bankası Kuşadası Liman Şubesi tarafından kullandırılan 40 adet konut kredisindeki usulsüzlüklere ilişkin olarak bankacı sanıklar ..., ..., ... ve ... ile birlikte dava konusu 40 adet konut kredisi hamilleri olan katılan sanık ... ile sanıklar ..., ..., ...(...), ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın 5411 sayılı Kanun'un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında düzenlenen bankacılık zimmeti ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmıştır.

3.Açılan kamu davasının, Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/47 Esas sırasına kaydının yapıldığı anlaşılmıştır.