muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15826, Karar No: 2015/17275, Tarih: 30.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15826 E.  ,  2015/17275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde emekli olana kadar çalıştığını, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 6360 sayılı Yasa kapsamında il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin son bulduğu, aynı yasa kapsamında ..nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dosyasının dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini savunmak suretiyle husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının emekli olması, davacının başka bir kuruma yerleştirilemeyeceği, keza 6360 sayılı Yasa gereği davacının genel bütçeli bir kurumda çalıştığı yerel kurumlarda hiç çalışmasının olmadığı 6360 sayılı Yasanın 3/2 maddesi dikkate alınarak, davacının alacak davasını ...ne yöneltebileceği, aynı yasanın 1. maddesine göre komisyonun davacının davasının özel hukuka ilişkin alacak talebi olması ve emekli olması sebebiyle tasarruf da bulunamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ... İdaresine karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ... İdaresi'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan ... İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan ... İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Tüm dosya kapsamında 6360 sayılı Yasadaki bu düzenlemelere binaen ... tarafından kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun kararı ile kararda belirtilen listedeki davalar ile listede yazmasa dahi ... İdaresi'nden emekli olan işçilere ait davaların ... Büyükşehir Belediyesine devredilmesi yönünde idari bir işlemin yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre açılan dava tüzel kişiliği sona ermiş olan ... İdaresinin borcuna ilişkin olup, bu borcun 6360 sayılı Yasaya uygun olarak ...nce kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği ve husumetin ... Büyükşehir Belediyesine yöneltilmesi gerektiği açıktır. Yapılacak iş, dava dilekçesi gerçek hasım olan ... Büyükşehir Belediyesi'ne tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili sağladıktan sonra yargılamaya devam edilmeli ve çıkacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile husumetin ....'ne yöneltilmesi gerektiğinin kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20001, Karar No: 2008/5465, Tarih: 07.04.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/20001 E.  ,  2008/5465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vs. ile davalı Massentech Mobilya ve Dek. San. ve Tic. Ltd. Şti. aralarındaki tazminat davası hakkında Üsküdar 1İş Mahkemesinden verilen 4.6.2007 gün ve 99/476 sayılı hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davalı Massentech Mobilya ve Dekorasyon ve Tic Ltd. Şti. nin ... Yukarıdudullu Ümraniye/İstanbul” adresinde dava dilekçesi ve davetiye daimi müdürü adına tebliğ olunmuştur. Mahkeme ilâmının adı geçen şirkete Organize Deri Sanayi Bölgesi L4/1 parsel Aydınlı Tuzla/İstanbul adresine tebliğ edilmek istenmiş tebligatın bile tebliğ iadesi üzerine, Tebligat Yasa’sının 35. maddesine göre Tuzla adresinde tebliğ olunmuştur. Tebligat Yasa’sının 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için kendisine veya adresine yasanın gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kişinin adresini değiştirmesine karşın yeni adresini bildirmemesi, daha önce tebligat yapılmamış olsa bile taraflar arasında imzası resmi merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adres veya kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicilleri ve esnaf ve sanatkâr sicillerine verilmiş adresin bulunması gereklidir. Olayda Organize Deri Sanayi Bölgesi L4/1 parsel Aydınlı Tuzla/İstanbul adresinde davalı şirkete yöntemine uygun şekilde dava dilekçesi ve davetiye tebliğ edilmediğine ve diğer yasa koşulları da bulunmadığına göre 35. maddeye göre yapılan tebligat geçersizdir.

Bu nedenlerle davalı Massentech Mobilya ve Dekorasyon ve Tic Ltd. Şti. nin ... Yukarıdudullu Ümraniye/İstanbul adresine tebligat yasasının hükümlerine göre ilâmın tebliğinin sağlanması ve yasal temyiz süresi beklenilmesi, gerektiğinde HUMK. 432. maddesi hükümlerinin uygulanması ve ondan sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6190, Karar No: 2015/22228, Tarih: 10.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/6190 E.  ,  2015/22228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir 1. Asliye Hukuk( İş) Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2012/187-2014/442

K A R A R

16/10/2014 tarihli hüküm, İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Somut olayda, gerekçeli kararın yine davacı vekiline 31/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği, davacı temyizinin ise 14/01/2015 tarihinde vuku bulduğu anlaşılmıştır. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi hükmü temyiz eden davacı bakımından geçmiştir.

O halde, 01/06/1990 Tarih ve 1989/3 E. 1190/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.

Davalı S.. A.. vekilinin katılma yoluyla temyizi üzerinde yapılan incelemede ise; işbu temyiz talebine dayanak oluşturan davacılar vekilinin temyizi, az önce açıklandığı gibi, süresinde olmadığından davalı S.. A.. vekilinin katılma yoluyla temyiz talebine dair dilekçesinin de reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı S.. A.. vekilinin temyiz dilekçelerinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya ve davalılardan S.. A..'a iadesine

10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1112, Karar No: 2022/9971, Tarih: 13.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/1112 E.  ,  2022/9971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’ın, 15.01.2015 tarihinde, kendisine ait eczaneye gelen diğer sanık ...’ye, katılan ... tarafından geçmiş tarihlerde kullanılan ilaçları gösterir Medula sisteminde kayıtlı belge örneğini vermesi nedeniyle verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu işlediği iddia edilerek, TCK’nın 136/1, 137/1-b maddeleri gereğince cezalandırılmasının talep edildiği olayda; Sanık ...’nin savunmasına, eczane çalışanı tanık Hakan’ın anlatımına ve dosyada mevcut diğer delillere göre, sanık ...’ın, iddiaya konu olay esnasında eczanede olmayıp, eczanesinde çalışan bir personelin hasta yakını zannederek, öncesinde tanımadığı diğer sanık ...’ye, katılan ... tarafından geçmiş tarihlerde kullanılan ilaçları gösterir Medula sisteminde kayıtlı belge örneğini vermiş olabileceğine dair savunmasının aksine, mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanık ... tarafından ele geçirilen katılana ait kişisel verilerin sanık ...’ın eczanesinden alınmasından dolayı sanık ...’ın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerinin reddiyle, sanık ... hakkındaki beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

İncelenen dosya kapsamına göre; sanık ...’nin, katılan ...’e yönelik 21-23.11.2012 tarihli eyleminden dolayı “…katılanın arkadaşı tanık . . ile birlikte belediye ... otobüsü ile Üniversite kampüsüne gitmekte iken tanığın otobüsün pencere kenarına, katılanın ise koridor tarafına oturduğu, sanığın ise katılanın yanında ayakta gittiği sırada sanığın katılanın bacağını okşadığı, rahatsız olarak geri çekilen katılana cinsel organını göstermek suretiyle kısık sesle ‘dokun’ dediği, katılanın telefona bu durumu yazarak arkadaşı tanık .e gösterdiği, . Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalının 16/10/2014 tarihli raporuna göre katılanın maruz kaldığı iddia edilen olayla ilgili travma sonrası stres bozukluğu tanısının konduğu, ruh sağlığının bozulduğu…” biçimindeki gerekçeye dayalı olarak, sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2014 tarihli, 2013/65-2014/500 sayılı kararının temyiz edildiği dönemde ve olay nedeniyle katılan tarafından sanık aleyhine 12.12.2014 tarihli dilekçeyle açılan manevi tazminat davasının ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/367 esasına kayden görülmekte olduğu 15.01.2015 tarihinde, katılanın psikolojisinin başka nedenlerle bozulmuş olabileceğini delillendirerek, tazminat davasında kendi lehine avantaj sağlamak için eczaneye giden sanığın, eczane çalışanına, dava dosyalarından edindiği katılanın T.C. kimlik numarasını göstermesi üzerine, hasta yakını zannedilerek, kendisine, 04.03.2014, 04.09.2014 ve 24.10.2014 tarihlerinde reçeteleri düzenlenen ve katılan tarafından geçmiş tarihlerde kullanılan ilaçları gösteren Medula sisteminde kayıtlı belge örneğinin verildiği ve sanığın bu yöntemle elde edip vekiline verdiği belge örneğinin, vekili tarafından, ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/367 esas sayılı dosyasına, “…İddia edilen olay sebebiyle davacı tarafın psikolojisinin bozulduğu doğru değildir. Davacının psiklojisi başka nedenlerle de bozulmuş olabilir. Ekte sunduğumuz eczane kayıt bilgilerinden görüleceği üzere davacı taraf bozulduğunu iddia ettiği psikolojisi ile ilgili hiçbir ilaç kullanmamıştır…” biçimindeki cevap dilekçesinde yer alan açıklamaları desteklemek amacıyla sunulduğu anlaşılmakla, Katılanın geçmiş tarihlerde kullandığı ilaçları gösteren ve üzerinde T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum tarihi gibi nüfus bilgilerinin de yazılı olduğu 15.01.2015 tarihli belgenin, tazminat davasına konu edilen ve 2012 yılında gerçekleşen olayla doğrudan bir bağlantısı bulunmayıp, tazminat davasının görüldüğü mahkemeden katılanın ..

.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum tarihi gibi nüfus bilgilerinin de yazılı olduğu 15.01.2015 tarihli belgenin, tazminat davasına konu edilen ve 2012 yılında gerçekleşen olayla doğrudan bir bağlantısı bulunmayıp, tazminat davasının görüldüğü mahkemeden katılanın ... durumuna ilişkin araştırma yapılmasının talep edilebileceği ve tazminat davasındaki uyuşmazlığın çözümüyle ilgili belgelerin hukuka uygun yöntemlerle gerekli görüldüğü ölçüde mahkemece temin edilebileceği de gözetildiğinde, katılanın kişisel verilerini rızasına aykırı ve sürekli olarak muhafaza edecek şekilde ele geçiren sanık hakkında üzerine atılı verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, suçun unsurlarının oluşmadığına ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına dair gerekçeden yoksun ibarelere dayalı olarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkındaki hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6401, Karar No: 2024/14771, Tarih: 16.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6401 E.  ,  2024/14771 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/611 E., 2023/424 K.

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2024 tarihli ve KYB-2024/39217 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 16/09/2020 tarihli ve 2020/596 esas, 2020/9590 karar sayılı ilamında yer alan, "Bozma öncesindeki hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi karşısında, bozma sonrası verilen kararda sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilmeyerek fazla cezaya hükmolunması suretiyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması" şeklindeki açıklamalar ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri" başlıklı 307/5. maddesinde yer alan, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme uyarınca, Ankara 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2021 tarihli ilk kararının sadece sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile bozulduğu nazara alındığında, bozma öncesi tayin olunan cezanın sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceğinin anlaşılması karşısında, yeniden kurulan hükümde netice cezanın 10 ay hapis olarak belirlenmesi gerekirken, 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Ankara 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2019/645 Esas, 2021/242 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 10.06.2022 tarihli ve 2021/1046 Esas, 2022/1659 Karar sayılı kararı ile tanık ve katılanın dinlenmediğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının olmadığı anlaşılmıştır.

2. İnceleme konusu hüküm hakkında belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2410, Karar No: 2015/3834, Tarih: 13.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2410 E.  ,  2015/3834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/355344

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2011

NUMARASI : 2010/91 (E) ve 2011/234 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

İncelenen dosya içeriğine göre, adli emanetin 2009/971 sırasında kayıtlı bulunan resmi belgede sahtecilik suçuna konu nüfus cüzdanı aslının denetime olanak verecek şekilde dosya içinde bulundurulmadığı görülmekle; belge aslının dosyaya eklenmesi amacıyla iadesi için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12076, Karar No: 2014/19928, Tarih: 31.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/12076 E.  ,  2014/19928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 08/05/2014

Numarası : 2013/114-2014/329

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde istifçi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından fabrika bakıma alındığı gerekçesi ile askıya alınıp, daha sonra diğer işçiler işe çağrıldığı halde kendisinin çağrılmaması suretiyle sonlandırıldığını ve götürü usulü çalıştığını bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının fabrikadaki tadilat bittikten sonra işe çağrılmasına rağmen Zam yapılmadığı gerekçesi ile işe başlamadığını ve başka bir alacağının da bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir

Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Taraflar arasında davacının fazla mesai ücretinin doğru şekilde hesaplanıp hesaplanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nisbi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli ünvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırkbeş (45) saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş (45) saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırkbeş (45) saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş (45) saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut olayda davacı parça başı sistemi ile götürü usulle çalışmaktadır. Bunun anlamı işçinin ücretinin çalıştığı süre esas alınarak değil, yapmış olduğu iş miktarı esas alınarak hesaplandığıdır. Yani işçiye, İş Kanununda belirtilen sürenin üzerinde yaptığı çalışmalar için normal mesai ücreti ödenmekte, fazla çalışmalarının karşılığı ödenmesi gereken %50 zamlı ücret ödenmemektir. Dosyada bulunan bilirkişi raporunda, davacının fazla çalışma ücreti hesaplanırken bu hususa dikkat edilmeksizin davacının saat ücreti bulunarak buna %50 zam yapılmak suretiyle, yani normal ücretin %150' si fazla çalışma saati ile çarpılarak hesaplama yapılmıştır. Oysa işçi parça başı çalıştığından fazla çalışmalarının karşılığını normal mesai ücreti olarak zaten almıştır. Yapılacak iş, yukarıda açıklandığı şekilde hesaplanan fazla çalışma saatinin alınan normal ücretin

%50'si ile çarpılmak suretiyle hesaplama yapmaktır. Mahkemece bu husus gözetilmeden, hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınarak fazla miktarda mesai ücretine hükmedilmiş olması doğru olmayıp bu husus bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.