muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/979, Karar No: 2025/498, Tarih: 23.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/979 E.  ,  2025/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/477 E., 2023/811 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinden Ilgaz'ın 08.02.2011 tarihinde ikamet ettiği Beykoz Konakları Sitesinin önünde köpeğini gezdirirken davalıya ait ve davalının arkadaşı olduğu tahmin edilen ...'e ait işyerinin bahçesinde koruma amaçlı olarak beslendiği öğrenilen iki adet Rottweiler cinsi köpeğin saldırısına uğradığını, köpeklerin yardım etmek isteyen diğer müvekkili ...'e de saldırdığını, Ilgaz'ın 7 gün hastanede tedavi gördüğünü, sağ uyluğunda yaralarının bulunduğunu, sol elindeki ağır yaralanma sonucunda sinir ve doku kaybı gerçekleştiğini, ...'in ise 14 gün hastanede tedavi gördüğünü, yaralarına onlarca dikiş atıldığını, sol baldırında ve uyluğunda derin yaralar açıldığını, halen yürümekte zorluk çektiğini, davalının köpekleri bağlamadığını, serbestçe dolaşmasına izin verdiğini, basit önlemlerden hiçbirini almadığını, olay anında müdahale edecek mesafede bile bulunmadığını, hem cezai hem hukuki sorumluluğunun bulunduğunu, müvekkillerinin olay sonrasında cismani ızdırap, korku ve acı yaşayarak derinden etkilendiklerini ileri sürerek; müvekkillerinden Ilgaz için 15.000,00 TL manevi ve 6,575,34 TL maddi ... için 20.000,00 TL manevi ve 1.205,15 TL maddi tazminat ile müvekkili ... 'in saldırı nedeniyle yapmış olduğu özel sağlık sigortası primlerinde meydana gelen 6.849,23 TL prim farkının munzam zarar olarak davalıdan tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; ceza dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, müvekkilinin köpeklerini bağlandığını ancak birileri tarafından zincirlerinin çözüldüğünü, davacı ...'ın köpeğinin mezkur köpeklerin yanına getirerek tahrik etmesi sonucunda olayın gerçekleştiğini, müvekkilinin dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığından söz edilemeyeceğini, köpeklerin tüm aşılarının ve muayenelerinin yapıldığını, talep edilen tazminat bedellerinin fahiş olduğunu, müvekkilinin kusuru olmasa da olay sonucunda davacıların masraflarını gidermek istediğini, ancak davacıların önce Haydarpaşa Numune Hastanesine gittiklerini ancak daha sonra İstanbul'un en pahalı hastanesi olarak bilinen Özel Maslak ... Hastanesi ve sonra da Özel ... Hastanesine giderek tedavi olduklarını, davacıların özel sağlık sigortasının bağlı olduğu ... Sigorta A.Ş. tarafından müvekkili aleyhine Üsküdar 2.İcra Müdürlüğü'nün 2012/1381 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davacıların zararının sigorta şirketi tarafından karşılanmış olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.01.2026 tarihli kararıyla; davalıya ait rotweiller cinsi köpeklerin davacılara saldırarak yaralanmalarına sebep olduğu, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 56. maddesi gereğince davacıların bedensel bütünlüğü zedelenmiş olması nedeniyle manevi tazminat isteyebilecekleri, tedavi giderlerinin özel sigortalarından karşılanıp olay nedeni ile özel sağlık sigorta prim farkı sigorta şirketince davacılardan talep edilmediği, davacıların maddi tazminat davasının ispatlanamadığı gerekçesiyle; maddi tazminat taleplerinin reddine, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüyle ile davacılardan ... için 4.000,00 TL, ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin 21.01.2016 tarihli kararına karşı taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulması üzerine, Dairenin 12.09.2018 tarihli ilamıyla; davalı vekili ile davacı ...'in temyiz itirazlarının reddine, davacı ... yönünden hükmedilecek manevi tazminat miktarının belirlenmesinde, davacının yaralanma derecesi ve maluliyet durumuna ilişkin (geçici ya da sürekli maluliyetin oluşup oluşmadığı, sabit iz kalıp kalmadığı, sinir doku kaybı oluşup oluşmadığı, operasyon geçirip geçirmediği...vb.) Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulundan rapor alınarak, davacının yaralanma derecesi, olayın oluş şekli ve tarafların sosyal-ekonomik durumları değerlendirilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2. Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ...'ın bozma ilamı doğrultusunda yapılacak muayenesine ihtara rağmen gitmediği, manevi zararının tespiti için üzerine düşen ispat külfetini yerine getirmediği için yaralanmanın bozma kararından önce verilen tazminat miktarından daha fazla tazminat gerektirecek ağırlıkta olduğunu ispatlayamadığı, ancak ilk verilen karara karşı davalının temyiz talebinin reddedilmiş olması nedeniyle hükmedilen miktar kadar davacı lehine usuli müktesep hak oluştuğu gerekçesiyle; davalılardan ... hakkında verilen 21.01.2016 tarihli temyiz talebi reddedilerek kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, ...’ın davasının kısmen kabulüyle 2.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; doku kayıplarının yaşandığı yaralanmaların boyutunun dosya içindeki belgelere göre takdir edilmesini istediklerini, tazminatların anlaşılamayacak şekilde az takdir edildiğini, maddi zararın ise araştırma yapılmadan reddedildiğini, müvekkili ...'a 100 kiloluk iki köpeğin defalarca saldırdığını, bunun sonucunda yara ve doku kaybı meydana geldiğini aylarca fizik tedavi gördüğünü, 2.000,00 TL manevi tazminatın çok az olduğunu, yine müvekkili Halitin de bacağından parça koptuğunu ve iki kez ameliyat olmak zorunda kaldığını, buna karşılık verilen 4.000,00 TL manevi tazminatın çok az olduğunu, müvekkillerinin ödediği harç ve dava masraflarının davalının ödediği tüm cezalardan ve diğer giderlerin toplamından daha az olduğunu, pandemi sırasında yeni doğan bebeği olan müvekkilinin bebeğinin sağlık sorunlarının olması nedeniyle hastaneye gitmekten imtina ettiğini, İstanbul'a yoğun iş hayatı nedeniyle gidemediğini belirterek, kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hayvan bulundurmanın sorumluluğundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapıldığı, davacı ...'ın Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalında yapılan 03.03.2021 tarihli muayenesinde; olay sonucu yaralanan sol elde kavrama ve nesne taşımada güçlük, 2. ve 3 . parmakların iç yüzeyinde hissizlik şikayetinin bulunduğu, 10 cm uzunluğunda iz kaldığı, 2. ve 3. parmakların fleksiyonda durduğu ancak istemli olarak ekstansiyona getirilebildiği, parmak hareketlerinde hafif kısıtlılık bulunduğunun tespit edildiği, davacının Ortapedi ve Travmatoloji ile Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dallarında yapılacak muayeneye ve yine ihtara rağmen Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından verilen randevuya gitmediği, bu nedenle bozma doğrultusunda yeni bir rapor düzenlenmesinin mümkün olmadığı, olay tarihi, tarafların sosyo-ekonomik durumları ve olayın oluşuna ve zarara ilişkin mevcut dosya kapsamına göre hükmedilen manevi tazminatın hakkaniyete uygun olduğu bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen kısımlara yönelik itirazlarının incelenemeyecek olduğu anlaşılmakla, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı fazladan alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19591, Karar No: 2025/6454, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/19591 E.  ,  2025/6454 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/507 E., 2022/454 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/525 E., 2020/131 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1781, Karar No: 2012/13098, Tarih: 18.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1781 E.  ,  2012/13098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı İ. E. K. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3347, Karar No: 2019/8994, Tarih: 27.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/3347 E.  ,  2019/8994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava konusu aracının park halinde iken yanması nedeni ile daha önce aracın misli ile değişimi, olay tarihinden dava tarihine kadar hesaplanacak yol masraflarının tahsili ve aracın oto parkta kalması nedeni ile dava tarihine kadar hesalancak park ücretinin tahsili için açtığı davanın kabul edildiğini ve onanarak kesinleştiğini ileri sürerek iş bu dava ile ilk dava tarihinden ilamlı icra dosyasında ki tahsil tarihine kadar işeleyecek yol masrafı ve park ücretinin davalıdan tahsilini istemiş, ıslah ile dava değerini 17.105,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince, mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, mahkemece, kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında; davanın reddine, şeklinde hüküm kurulmuş, gerekçeli kararda ise; “davacının bakiye muhafaza gideri 650,00 TL yönünden davanın kabulüne karar vermek gerekirken hükümde sehven bu husus belirtilmemiştir.” şeklinde gerekçe oluşturularak, kısa karar (hüküm) ile gerekçeli karar arasında çelişki ve tereddüt yaratılmıştır. Bu haliyle gerekçeli karar ile kısa karardaki hükmün az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece, az yukarıda açıklandığı üzere ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde, yeniden bir karar verilmesi için çelişkili olarak kurulan hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2494, Karar No: 2010/5355, Tarih: 08.11.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2494 E.  ,  2010/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

Servet Toprak ile Hazine ve Büyükbey Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Kahta Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.09.2008 gün ve 170/304 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Servet Toprak vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak kadastro çalışmalarında tesbit dışı bırakılan ve dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı bulunan taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, kumluk ve kayalık olması nedeniyle tesbit dışı bırakıldığını, imar-ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuş ve dava konusu taşınmazın TMK.nun 713/6 maddesi uyarınca Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı ... tüzel kişiliği, yargılama oturumlarına katılmadığı gibi davaya karşı bir cevap da vermemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüyle teknik bilirkişi krokisinde A harfiyle gösterilen 34.200,32 m2 ve B harfiyle gösterilen 18.242,03 m2 yüzölçümündeki kısımların davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı krokide D harfiyle gösterilen 18.137 m2 kısmın 65 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığından reddine ve C harfiyle gösterilen 4058,50 m2 yüzölçümündeki kısmın ise TMK.nun 713/6 maddesi uyarınca ham toprak niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hükmün, kabule ilişkin bölümü davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil davasıdır.

Mahkemece; yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Kadastro Müdürlüğünün mahkemeye hitaben yazdığı karşılık yazıya göre; dava konusu taşınmazın 09.06.1977 tarihinde yapılan tapulama çalışmalarında TKM.nin 641 ve 766 sayılı Kanunun 2. maddesi uyarınca Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan taşlık-kumluk olması nedeniyle tapulama harici bırakıldığı anlaşılmaktadır.Böyle bir yerin emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesini müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre kazanılması mümkündür.

Bir arazinin kullanım süresi ve niteliği ile üzerinde imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihin en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının tapulamadan sonraki geçmiş yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için tesbit dışı bırakılma tarihi olan 1977 yılından sonra dava tarihine göre en az 20-25 yıl öncesine ait (1982-1987 yılları arası) 1/20.000 veya 1/25.000 ölçekli iki ayrı zamanda çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının dosyada yer almış olması ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerekir. Ayrıca, stereoskopik çift hava fotografı, bir stereoskop altında incelenirse arazinin üç boyutlu görüleceği, taşınmazın sınırlarının belirlenebileceği ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tesbitinin yapılabileceği bilinmelidir. Mahkemece uyuşmazlığın net bir biçimde çözüme kavuşturulabilmesi için gerekli bulunan hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi veya fotogrametri mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle kadastro tesbit tarihine göre 20–25 yıl öncesine ait ve iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının getirtilip stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliğinin ve kullanım süresinin, kullanıma ne zaman başlandığının belirlenmesine çalışılması gerekir. Şahit ve bilirkişi sözlerinin ilmi esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmesi, taşınmaz üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetlik başlangıç tarihi ayrı ayrı belirlendikten sonra iddia ve savunma çerçevesinde değerlendirme yapılarak karar verilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilemez.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulüyle eksik incelemeye dayalı, usul ve yasaya aykırı olan hükmün kabule ilişkin bölümünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9869, Karar No: 2015/11031, Tarih: 04.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/9869 E.  ,  2015/11031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 30/12/2014

Numarası : 2013/542-2014/948

YARGITAY İLAMI

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 12.11.2012 tarihli, 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan B.. İ..'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte Bursa Valiliğinden;

2-B.. İ..'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin Bursa Valiliği'nden sorulup alınacak yazı cevaplarının eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.