muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/4945, Karar No: 2025/7914, Tarih: 12.05.2025

H)Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mevcut tedavi yöntemlerine göre ilacın yan etkilerinin az olması, kısa süreli fayda sağlaması, mevcudun kontrol altında tutulması, yaşam kalitesinin artırılması gibi vs. şeklinde faydasının bulunması durumunda idarenin, kendisine tanınan yasal sınırlar dahilinde her zaman ilaçları SUT kapsamına alabileceği gözetilerek, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için ilacın tıbben ve fennen zorunlu, hayati öneme haiz ve özellikle kısa süreli etkinliğin ötesinde sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu gözönünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5582, Karar No: 2008/6172, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5582 E.  ,  2008/6172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.07.2007 gününde verilen dilekçe ile ferağa icbar istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Unal tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 28.12.2005 tarihli biçimine uygun düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı 1283 ve 2519 parsellerdeki davalılardan ...’ya ait 1/4 payın iptal ve tesciline ilişkindir.

Davalılar, davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, 5578 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 8.maddesi bu tür satış vaatlerine izin vermediğinden, kaldı ki istemin kabulüne 3194 sayılı İmar Kanununun 18/son maddesi de engel olduğundan bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

03.07.2005 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Hakkındaki Kanunun 1.maddesinde yasanın amacı “bu kanunun amacı; toprağın doğal veya yapay yollarla kaybını ve niteliklerini yitirmesini engelleyerek korunmasını, geliştirilmesini ve çevre öncelikli sürdürebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı arazi kullanımını sağlayacak unsur ve esasları belirlemektir” şeklinde açıklanmıştır.

Anılan yasanın kabul edildiği tarihteki 8.maddesi ise “tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri Bakanlık tarafından belirlenen mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılır. Ayrıca, Bakanlık tarım

arazilerinin korunması, geliştirilmesi ve kullanımı ile ilgili farklı sınıflandırmalar yapabilir. Tarımsal faaliyetin ekonomik olarak yapılabildiği en küçük alana sahip ve daha fazla küçülmemesi gereken ... büyüklükteki tarımsal arazi parsel büyüklüğü, bölge ve yörelerin toplumsal, ekonomik, ekolojik ve teknik özellikleri gözetilerek, Bakanlık tarafından belirlenir. Kamu yatırımları için ihtiyaç duyulan yerler hariç olmak üzere tarım arazileri, belirlenen ... büyüklükteki tarımsal arazi parsellerinden daha küçük parçalara bölünemez. Miras yolu ile intikallerde ... büyüklükteki parseller oluşturulamıyorsa ifraz yapılmaz; ortak kullanım, kiralama veya satış yoluna gidilir” şeklindedir.

Yasanın 8.maddesinde 09.02.2007 tarihinde yayınlanarak yürürlüğü giren 5578 Sayılı Kanunun 2.maddesi ile değişiklik yapılmış, yapılan bu değişiklikle tarım arazilerinde uygulanacak “bölünemez büyüklük” kavramı getirilmiştir. Buna göre, belirlenen parsel büyüklüğü; mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarım arazilerinde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamaz. Tarım arazileri bu büyüklüklerin altında ifraz edilemez, bölünemez veya küçük parsellere ayrılamaz. Ancak, çay, fındık, zeytin gibi özel iklim ve toprak istekleri olan bitkilerin yetiştiği yerler ile seraların bulunduğu alanlarda yörenin arazi özellikleri daha küçük parsellerin oluşmasını gerekli kıldığı taktirde Bakanlığın uygun görüşü ile daha küçük parseller oluşturulabilir. Bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda bu araziler ifraz edilemez, payları üçüncü şahıslara satılamaz, devredilemez veya rehnedilemez. Ancak, hiç kuşkusuz bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin olduğu tarım arazilerinde paydaşların veya iştirakçilerin tamamının birlikte katılımı ile üçüncü kişiye satışlarının yapılması, devredilmesi veya bölünmez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin olduğu tarım arazisinin tümünün rehni olanaklıdır. Keza, birlikte mülkiyet olarak tasarruf edilen bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinde paydaşların veya iştirakçilerin tamamının birlikte katılımı ile hisselerini üçüncü bir kişiye satmaları ve devretmeleri de mümkündür. Buna ilave olarak paydaşlar, kendi aralarında paylarını birbirlerine satış yapabilir ve devredebilir.

Somut olayda; çekişme konusu yapılan 1283 parsel 4400 m2, 2519 parsel ise 4316 m2 dir. Tarım taşınmazları olan parseller birlikte mülkiyet rejimine tabi olup, yüzölçümlerine göre bölünemez büyüklüktedir. Yukarıda yazılanlara göre, taşınmazların üçüncü kişilere satış veya satış vaadi işleminin, her iki parselin paydaşlarının tamamının katılmaları suretiyle yapılabileceği açıktır.

Somut olayda; çekişme konusu yapılan 1283 parsel 4400 m2, 2519 parsel ise 4316 m2 dir. Tarım taşınmazları olan parseller birlikte mülkiyet rejimine tabi olup, yüzölçümlerine göre bölünemez büyüklüktedir. Yukarıda yazılanlara göre, taşınmazların üçüncü kişilere satış veya satış vaadi işleminin, her iki parselin paydaşlarının tamamının katılmaları suretiyle yapılabileceği açıktır.

Burada üzerinde durulması gereken diğer bir sorun da, 28.12.2005 tarihinde yapılan satış vaadi işleminin hüküm ve sonuç meydana getirip getirmeyeceğidir. Gerçekten, 19.07.2005 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8.maddesinde bölünemez büyüklük kavramına yer verilmemiş, bu kavram daha sonra anılan yasanın değişiklik yapan 09.02.2007 tarihli 5578 Sayılı Yasanın 2.maddesiyle getirilmiştir. Davada dayanılan 28.12.2005 tarihli sözleşme, 5578 Sayılı Kanunun yürürlüğünden önceki bir tarihi taşıdığından ve bu tarihte bölünmez büyüklük miktarı yasada öngörülmediğinden, davacı 28.12.2005 günlü sözleşmeye dayanarak tescil isteminde bulunabilir. Zira, 9.3.1988 tarih ve 1987/2-860 esas, 1988/232 karar sayalı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangi bir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma yasaların geriye yürümemesi (makabline şamil olmaması) ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklarda tamamlanmamış hukuki durumlara yasanın derhal yürürlüğe girme niteliğinden dolayı uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum sözkonusu ise, kanun koyucu iradesini yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylara da uygulanması doğrultusunda gösterdiğinden yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır. Dolayısı ile, eldeki uyuşmazlıkta dayanılan satış vaadi sözleşmesinin 28.12.2005 tarihini taşıması nedeniyle 5578 Sayılı Yasanın getirdiği bölünülemez miktar uygulaması mümkün değildir.

Diğer taraftan, 3194 Sayılı İmar Kanununun 18/son maddesi ile imar planı olmayan yerlerde her türlü yapılaşma amacıyla arsa ve parselleri hisselere ayıracak şekilde satış vaadi sözleşmesi yapılmayacağı hükme bağlanmış ise de, eldeki davada arsa ifrazı yapılmaksızın doğrudan davalı üzerindeki 1/4 payın devri talep konusu yapıldığından hisselendirmeden de bahsedilemez. Bu yüzden de olaya 3194 Sayılı İmar Kanunun 18/Son maddesi uygulanamaz.

Mahkemece, yapılan bu saptamalar doğrultusunda bir hükme varılması yerine yazılanlar bir yana bırakılarak dava reddolunduğundan karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.05.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5831, Karar No: 2020/2482, Tarih: 16.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5831 E.  ,  2020/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğu, anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeni ile yapılan yargılamada, karar tarihinde Gaziantep E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunan sanığın, hükmün verildiği duruşmada bizzat veya SEGBİS ile hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak yokluğunda mahkûmiyetine karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15476, Karar No: 2015/1144, Tarih: 28.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/15476 E.  ,  2015/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-..., 2-... vek. Av. ... ile davalılar 1-...., 2-...vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 04.06.2013 gün ve 2011/593 E. - 2013/114 K. sayılı hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dairemizin 2014/2327 E. - 2014/6468 K. sayılı 02.04.2014 tarihli ilamıyla davaya dayanak oluşturan ... 3. İcra Müdürlüğünün 2010/20688 takip sayılı dosyası ile bu dosyaya dayanak yapılan bononun aslı ya da önlü arkalı tasdikli suretinin gönderilmesi istenmiş ise de gereğinin ifa edilmeden dosyanın iade edildiği görülmüştür.

Bu durum karşısında yerel mahkemece gerekli dikkat ve özenin gösterilerek anılan eksikliğin gecikmeye mahal verilmeden ikmal edilerek en kısa sürede dosyanın Dairemize gönderilmesi ve ayrıca geri çevirme kararı sonucunda temyiz aşamasında olduğu bildirilen Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/153 E. - 2012/3019 K. Sayılı kararının aradan geçen süre zarfında kesinleşmesi halinde de tasdikli suretinin eklendikden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/216, Karar No: 2021/510, Tarih: 27.10.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/216 E.  ,  2021/510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçuna yardımdan açılan kamu davasında da yapılan yargılama sonucunda, eyleminin TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 82/1-a, 62/1, 53 ve 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2018 tarihli ve 318-232 sayılı resen istinafa tabi hükme yönelik sanık müdafisi, Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekili tarafından da istinaf başvurusunda bulunulması üzerine dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 16.01.2019 tarih ve 2979-100 sayı ile duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde Yerel Mahkemenin kararı kaldırılarak sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK'nın 81/1, 62, 53 ve 63 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 18.12.2019 tarih 3492-5628 sayı ve oy çokluğuyla temyiz nedenlerinin esastan reddine karar verilmiş,

Daire Üyeleri

"...Olay sabahı 07.50'den sonra av tüfeği ile öldürülmüş hâlde bulunan maktul, olay gecesi görüştüğü kız arkadaşı ...'e alacaklısı olduğu şahısla görüşüp alacağını tahsil edeceğini anlatmış. Sanıklardan... ile birlikte gece nöbetçisi olarak çalıştığı sırada en son saat 07.25-07.30 arası kız arkadaşı ile konuşurken bir kişiyle tartışmış ve küfürleşmiş olup, bu maktulün son görüşmesidir. Dosya kapsamından sanıklardan...'in yüz svabı ile mont ve gömleğinde, sanık ...'nün de ceketi üzerinde atış artıkları yani antimon bulunmuştur.

Maktule ait cep telefonu mesajları incelendiğinde maktulün sanık ...'ten alacağını istediği alamadığı bu nedenle aralarında tartışmaların yaşandığı ve sanık ...'in bir miktar borcu olduğu sabit olup sanık ...'in bu nedenle olay gecesi maktulü çalıştığı otelde av tüfeği ile vurarak öldürdüğü sübuta ermiştir. Sanıklardan her ikisi de müsnet suçu inkar etmiş olup her iki sanık da kendilerinde tespit edilen atış artıklarını izah edemediklerinden sanıklardan...'in kendisi gibi aynı otelde gece görevlisi olan maktulün öldürülmesi olayına diğer sanık ...'le birlikte karar verdikleri veya öldürülme olayının işlenmesinde TCK'nın 37. maddede düzenlenen boyutta bir katkısı olduğuna dair aleyhe hiçbir delil olmayıp olayda kullanılan silahı eline aldığına dair ellerinde ve kıyafetlerinde atış artığı çıkması nedeniyle sanık ...'in asli fail ...'in maktulü öldüreceğinden veya en geç öldürdüğünden haberdar olduğu hâlde suç aletini gizlediği bu şekilde öldürme suçunun işlenmesini kolaylaştırdığı ve suç delilini de gizlediği kanaatinde olduğumuzdan sanık ...'in maktulün öldürülmesinde asli fail olarak sorumlu tutan Dairemiz çoğunluğunun görüşüne katılmıyoruz." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 07.02.2020 tarih ve 42258 sayı ile;

"...Sanık ...'nün maktule olan borcu ödeyecek durumunun bulunmaması, bankadan ve tanıdıklarından para temin edememesi, maktulün sanık ...'yü sıkıştırıp olay günü bankaya gitmeleri hususunda ısrarcı davranması, sanık ...'nün olay günü sabah saat 07.00 sıralarında, yanına cep telefonunu almadan evinden ayrılıp, gizli güzergâhları kullanarak çevrede bulunan kameralara gözükmeden çalıştığı otelin sahil kısmına gelmesi, otelin sahil kısmında bulunan elektrik ışıklarının sabahleyin maktul tarafından söndürüleceğini bilmesi, maktulün ışıkları söndürmek üzere elektrik panosunun yanına gidip tanık ...'le telefonla konuştukları sırada gördüğü kişinin sanık ... olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...'nün ele geçirilemeyen av tüfeğiyle, yakın mesafeden maktulün göğüs bölgesine bir el ateş ederek öldürdüğü kabul edilmesine göre olayın asli faili sanık ...'dür.

Sanık ...'nün, diğer sanıkla birlikte 'fail' olarak suça iştirak ettiği konusundaki şüphe tam olarak giderilememiştir.

TCK'nın 37/1. maddesine göre 'Suçun kanunî tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.' Sanık hakkında bu maddenin uygulanabilmesi için, eylemi gerçekleştiren kişi ile fikir ve irade birliği içinde bulunulması ve eylem üzerinde hâkimiyet kurulması gerekmektedir.

Sanık ...'nün, diğer sanıkla birlikte 'fail' olarak suça iştirak ettiği konusundaki şüphe tam olarak giderilememiştir.

TCK'nın 37/1. maddesine göre 'Suçun kanunî tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.' Sanık hakkında bu maddenin uygulanabilmesi için, eylemi gerçekleştiren kişi ile fikir ve irade birliği içinde bulunulması ve eylem üzerinde hâkimiyet kurulması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nin 39.maddesinde suça 'yardım etme' düzenlemiş olup, bu maddenin 2.fıkrasında kişinin hangi hâllerde 'yardım eden' sıfatıyla sorumlu olacağı sayılmıştır. Bu hâller; 'a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek. b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak. c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak.' şeklindedir.

Dosyada, sanık ...'in, diğer sanıkla fikir ve irade birliği içinde olduğunu, maktulün öldürülmesi konusunda önceden birlikte alınmış bir karar olduğunu gösteren kesin ve inandırıcı bir delil mevcut değildir. Tanık ...'in maktulle yaptığı telefon görüşmesi sırasında, orada gördüğü kimseye 'Ne yapıyorsun lan sen orada' diye bağırmasından da anlaşılacağı üzere, sanığın öldürülmesi sırasında tek kişi vardır, o da sanık ...'dür. Bu durumda diğer sanık ...'in eylem üzerinde hakimiyeti de söz konusu olamayacaktır.

Ancak sanık ...'in, yüz, mont ve gömleğinde atış artıklarına rastlanması nedeniyle sanığın olaydan sonra bir şekilde olayda kullanılan silaha dokunmuş olması, maktulle aynı zaman dilimlerinde aynı otelde birlikte nöbet tuttukları hâlde tüfek sesini duymadığını söylemesi, otel içinde maktulü ilk bulan kişinin sanık ... olup, otelin muhasebe müdürünü telefonla arayarak 'Çabuk gelin, bu adam kendisine bir şey yapmış' demesi, maktulün kamera görüş açısında bulunmayan bir yerde öldürülüp üstünün örtülmüş olması dikkate alındığında, sanık ...'in asli fail ... ...nün maktulü öldüreceğinden veya öldürdüğünden bilgisinin bulunduğu, suçun işlenmesine göz yumarak öldürme suçunun işlenmesini kolaylaştırdığı, olaydan sonra suç delilini gizlediği anlaşıldığından TCK'nın 39. maddesi kapsamında 'yardım eden' olarak öldürme suçuna iştirak ettiğinin kabulü, maddenin konuluş amacına ve ceza adaletine uygun düşecektir," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 03.03.2020 tarih, 806-880 sayı ve oy çokluğuyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 03.03.2020 tarih, 806-880 sayı ve oy çokluğuyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme dışı sanık ... hakkındaki kasten öldürme suçundan verilen mahkûmiyet hükmü Yargıtay 1. Ceza Dairesinin esastan reddi kararı ile kesinleşmiş olup inceleme itirazın kapsamına göre sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık ...'nün kasten öldürme suçuna iştirakinin TCK'nın 37. maddesi kapsamında "müşterek faillik" mi yoksa TCK'nın 39. maddesi kapsamında "yardım eden" niteliğinde mi olduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yargıtay 1. Ceza Dairesi çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık ...'nün kasten öldürme suçuna iştirakinin TCK'nın 37. maddesi kapsamında "müşterek faillik" mi yoksa TCK'nın 39. maddesi kapsamında "yardım eden" niteliğinde mi olduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

14.12.2016 tarihli olay yeri inceleme ve tespit tutanağında; aynı tarihte saat 11.30 sıralarında ... İncekum Jandarma görevlilerinin Cumhuriyet Başsavcılığı nöbet telefonunu arayarak; ...Mahallesi'nde bulunan '... de bir şahsın ateşli silahla vurularak öldürüldüğünü bildirmesi üzerine, arayan görevliye; cesedin bulunduğu bölgenin güvenlik çemberi altına alınması, otelde bulunan kamera kayıtları ile komşu işletmelere ait kamera kayıtlarının temin edilmesi, otelde bulunan şahısların tespit edilmesi, olay yeri inceleme ekibine haber verilerek olay yerine gelmesinin sağlanması talimatlarının verildiği, olay mahalline gidildiği, olay yerinin ...Mahallesi, D-400 kara yolu ile sahil arasında bulunan '... olduğu, cesedin otelin giriş kapısına göre arka tarafta, sahil tarafında bulunan otelin restoran salonunun olduğu, restorana giriş kapısından girildiğinde ortada dikdörtgen şeklinde yaklaşık 4-5 metre uzunluğunda 1-1,5 metre yükseklikte yemek standı olduğu, yemek standının hemen yanında kan izlerinin başladığı, cesedin taşındığı yere kadar devam ettiği, kan izlerinin bulunduğu ilk noktadan cesedin sürüklenmesine bağlı bulunduğu yere kadar olan mesafenin 11 metre olduğu, cesedin taşındıktan sonra üzerinin kahverengi mont ve yemek standının üzerine serilen çarşaflardan 2 tanesi ile örtülmüş olduğu, cesedin üzerindeki mont ve çarşaf kaldırıldığında yaklaşık 50 yaşlarında erkek bir şahıs olduğu, sırtüstü yatar vaziyette bulunduğu, göğüs üst kısmında yoğun kan lekeleri ile ateşli silah yarasının görünür vaziyette olduğu, cesedin her iki kolunun başının üst tarafına doğru uzanmış olduğu, sağ kolunun altında siyah renkli eski tip bir telefon bulunduğu, restoran içerisinde bulunan sahil tarafındaki camın yanındaki yemek masasının üzerinde yaklaşık 1 metre uzunluğunda, 4 cm çapında ağaç bir sopanın bulunduğu, yemek standının üzerine serilmiş çarşafların birisinin üzerinde av tüfeği kartuşuna ait olduğu görülerek cesedin ... Belediyesi morguna kaldırılması talimatı verilip olay yerinde yapılacak bir işlem kalmadığından belediye morguna hareket edildiğine dair bilgilere yer verildiği,

15.12.2016 tarihinde saat 14.00' te düzenlenen olay yeri inceleme raporunda; "... ili, ... ilçesi, ...Mahallesinde, 14 Aralık 2016 tarihinde Top Hotel Yemek Salonunda 'Kasten Öldürme' olayı olduğunun bildirilmesi üzerine olay yerine gelinerek yapılan incelemede;