muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14162, Karar No: 2025/1339, Tarih: 10.02.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadroya geçiş aşamasında taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde ücret ve ödeme şekline ilişkin düzenlemede davacının ücreti asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde tespit edilmediğinden davacının ücret farkı, ikramiye farkı ve ilave tediye fark alacağı taleplerinin reddi gerektiği; davalı tarafça puantaj kayıtları, vardiya çizelgeleri ve ücret bordrolarının dosyaya sunulduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının karşılığı ödenmeyen dava konusu alacaklarının dosya kapsamına uygun olarak tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının kadroya alınması ile birlikte işverenle imzalanan iş sözleşmesinde asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceği öngörülmediğinden fark ücret, ilave tediye, ikramiye taleplerinin reddinin yerinde olduğu, davacının kabule konu ücret alacakları puantaj kaydı, bordro, personel imza çizelgesi ve sair işyeri kayıtlarına göre doğru olarak tespit edildiğinden davacının istinaf isteminin isabetsiz olduğu, dosyada kabule konu miktar dikkate alındığında davalının istinaf talebinin kesinlikten reddi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun miktardan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Hesaplamaların eksik yapıldığını,

2. Davacının ücret alacaklarının ödenmediğini veya eksik ödendiğini,

3. Ödemelerin sadece ödemenin yapıldığı o ayın alacağından mahsubu gerektiğini,

4. Gece 7,5 saati aşan çalışmaların fazla çalışma hesabına dâhil edilmesi gerektiğini, hesap dönemlerinin eksik olduğunu,

5. Ücret farkı, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının reddinin hatalı olduğunu, ücrette tek taraflı indirim yapıldığını ve hâlen eksik ücret ödendiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacının, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının bulunup bulunmadığı, fazla çalışma, hafta tatili, gece zammı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispat ve hesaplanmasına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7639, Karar No: 2010/13716, Tarih: 08.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7639 E.  ,  2010/13716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaça ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7128, Karar No: 2014/21767, Tarih: 22.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7128 E.  ,  2014/21767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2012/401-2013/425

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Dahili davalı Ç.. B.. hakkındaki davada idari yargının görevli olduğundan bahisle yargı yeri yönünden reddine, diğer davalılar yönündeki davanın ise husumetten reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile dahili davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece dahili davalı Ç.. B.. hakkındaki davada idari yargının görevli olduğundan bahisle yargı yeri yönünden reddine, diğer davalılar yönündeki davanın ise husumetten reddine karar verilmiş; davacılar ile dahili davalı vekillerince temyiz itirazında bulunulmuştur.

Yapılan incelemede, dava konusu taşınmazların öncesinde 2001 onaylı Küçükçekmece-İ...Atatürk Olimpiyat Parkı Nazım İmar Planında Olimpiyat Parkı alanı olarak planlandığı, daha sonra yapılan 2011 tasdik tarihli 1/5000 ölçekli Altınşehir -Güvercintepe Nazım İmar Planında park alanı olarak ayrıldığı, mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda ise; dava konusu parsellerin batı cihetinde bulunan Hasandere deresinin yatağını genişletmesi nedeniyle taşınmazların tamamının dere yatağında kaldıklarının belirtildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, taşınmazları da kapsayan bölgede dere ıslahı çalışması yapılmamış olsa dahi dava konusu taşınmazların dere yatağında kaldıkları dikkate alındığında fiili elatma olgusunun gerçekleşmiş olduğunun kabulü ile dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgelerin 08.09.2012 tarih ve 28405 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2012/3575 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yetkilendirilmiş olan Ç.. B..nın 15.11.2012 tarih ve 17687 sayılı olurları ile "rezerv yapı alanı" olarak belirlenen bölge içerisinde kaldığı da dikkate alınarak sorumlu idare belirlenip işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın yargı yeri nedeniyle ve husumetten reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ile dahili davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24041, Karar No: 2025/6345, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/24041 E.  ,  2025/6345 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/648 E., 2022/670 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/314 E., 2021/114 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21671, Karar No: 2015/32564, Tarih: 23.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/21671 E.  ,  2015/32564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/185145

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2011

NUMARASI : 2009/106, 2011/273

SANIK : A.. T..

KATILAN : H.. Ç..

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine yönelik hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan Hüseyin'in imzaya yetkili temsilcisi olduğu .......... Tur. Sey. Yat. Tic. Ltd. Şti.nde 2005 yılılndan itibaren genel müdür olarak çalışmaya başladığı, sanığın genel müdür olarak çalışmasına rağmen, resmi olarak şirket adına kambiyo senedi tanzim etmeye yetkisinin bulunmadığı, buna rağmen sanığın şirketin zaman içerisinde borçlarını ödeyememesi üzerine Alanya Denizbank Şube Müdürlüğüne müracaat edip katılanın sahibi ve temsilcisi olduğu şirket adına çek hesabı açtırarak bu hesap üzerinden toplam 25 adet çek yaprağı ihtiva eden çek koçanını aldığı, bankadan aldığı suça konu çekleri değişik meblağlarda doldurup keşide etmek suretiyle piyasaya sürdüğü, tanzim ettiği bu çeklerle şirket hesaplarında olmayan harcamalar yaparak kendi lehine haksız menfaat elde ettiği iddia olunan olayda, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, katılanın bilgisi dışında suça konu çek hesabını açtırıp çekleri keşide ettiğini, ekonomik sıkıntılar nedeniyle alacaklıları tarafından sıkıştırılınca da şirkete ait belgeleri katılanın bilgisi dışında alıp götürdüğünü beyan etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması için, suça konu keşide edilen çeklerde lehtar olarak gösterilen tüm şirket yetkilileri ve hamiline düzenlenen çeklerde ilk cirantaların tespiti ile tanık olarak dinlenerek sanığın düzenlediği çeklerin hangi ticari ilişki içerisinde keşide edildiğinin belirlenmesi ve bu ticari ilişkiye ait kayıt ve belgelerin dosya içerisine getirtilmesi, sonrasında, .............. Tur. Sey. Yat. Tic. Ltd. Şti defter, belge ve banka hesapları da temin edilerek suça konu çeklerin katılana ait şirket faaliyetleri yönünde ve katılanın bilgisi dahilinde kullanılıp kullanılmadığının, tespiti açısından yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2221, Karar No: 2013/1899, Tarih: 28.02.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2221 E.  ,  2013/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 29.04.2002 tarihinde pazarlama müdürlüğü görevine vekaleten atandığını ve emekli olduğu 20.10.2008 tarihine kadar bu görevini sürdürdüğünü, bu görev gereği ücretinin ödenmediğini, idari uzman-şef maaşı ödendiğini, bu durumu şifaen dile getirdiğini ve ancak gereğinin yerine getirilmediğini, müvekkilinin işini kaybetme korkusu olduğu için ücret belgelerine ihtirazi kayıt koyamadığını, işverenin görevlendirme yetkisini kötüye kullandığını belirterek ücret, ilave tediye ve ikramiye alacığının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, davacıya aynı yer müdürü bulunmadığı zamanlarda kullanılmak üzere 29.04.2002 tarihi itibariyle geçici 1. dereceden imza yetkisi verildiğini, bu yetkinin özelleştirme sonunda imzalanan 1. Tip İş Sözleşmesi uyarınca da devam ettiği Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğinin 22. maddesi uyarınca, “Bir görevi personel eliyle vekaleten yürütülmesi halinde aylıksız vekalet asıldır” hükmü uyarınca asaleten atanmadığı bir görev için ücret farkı ödemesinin mümkün bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya 03.05.2002 tarihli yazı ile müdür bulunmadığı zamanlarda kullanılmak üzere geçici birinci dereceden imza yetkisinin verilmesinin uygun görüldüğünün İnsan Kaynakları Daire Başkanlığının 29.04.2002 günlü yazısı ile bildirildiği ve davacının emekli olduğu 20.10.2008 tarihine kadar pazarlama müdürlüğü görevini de vekaleten yürüttüğünün tespit edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki değerlendirme ve miktarlara göre idari uzman-şef kadrosu ile pazarlama müdürlüğü kadrosu arasındaki ücret farklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir. ../..

2013/2221-2013/1899 S.2

Kararı davalı temyiz etmiştir.

2013/2221-2013/1899 S.2

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Somut olayda davacı davalı işveren nezdinde 18 yıl 7 ay süreyle en son Pazarlama Müdürlüğü İdari Uzmanı olarak çalışmış ve İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığının 29.04.2002 tarih ve 13330 sayılı yazısı ile çalıştığı yerin müdürü bulunmadığı zamanlarda 1. Dereceden imza yetkisi verilerek Pazarlama Müdürü olarak çalışması yazısı davacıya tebliğ edilmiş , davacı bu yazıyı herhangi bir ihtirazi kayıt koymaksızın imzalamış ve emekli olduğu tarihe kadar yaklaşık 6 yıl 6 ay süre bu görevi yürütmüştür. Davacı taraf emekli olduktan 2 yıl kadar sonra pazarlama müdürü olarak çalışmasına rağmen ücretinin ve diğer haklarının idari uzman olarak eksik verildiğini belirterek bu davayı açmıştır. Davalı taraf ise özelleştirme sonunda imzalanan 1. Tip İş Sözleşmesi uyarınca Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğinin 22. maddesine göre “Bir görevin personel eliyle vekaleten yürütülmesi halinde aylıksız vekalet asıldır” hükmü uyarınca asaleten atanmadığı bir görev için maaş farkı ödemesinin mümkün bulunmadığını belirtmiştir.

... A.Ş. Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğinin “Görevlendirme” başlıklı 22. maddesinde ; “Şirkette çalışan personelin kanuni izin, geçici görev, disiplin cezası uygulaması sebepleriyle görevinden geçici olarak ayrılmaları halinde veya açık olup da sürekli bir personel atanamayan pozisyonlara atamaya yetkili makamın onayı ile vekil personel görevlendirilebilir. Vekil, asıl görevin yetki sorumluluklarına aynen sahiptir. Bir görevin personel eliyle vekaleten yürütülmesi halinde aylıksız vekalet asıldır” hükmü yer almaktadır.

Bu açıklama ışığında, davacının vekaleten yaptığı Pazarlama Müdürlüğü görevinde bu işi aylıksız olarak yaptığının kabulü ve davacıyı görevlendirme yazısı tebliğ edilirken herhangi bir ihtirazi kayıt koymadan bunu kabul etmesi sonucunda bu durumun iş şartı haline gelmiş olması nedeniyle de davacıya idari uzman pozisyonu üzerinden yapılan ödemelerin doğru olduğu , davacının ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacağına hak kazanmadığından davanın reddedilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 28.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19517, Karar No: 2014/26073, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19517 E.  ,  2014/26073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı belediye işçisi olarak çalışırken, ...ne devredildiğini, davalı belediye işyerinde çalıştığı dönemde yapılan fazla çalışmaların karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı belediye vekili, davacının fazla çalışma yapmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin devir tarihinden önce doğmuş işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hesaplamaya esas alınan dönemde davacının toplu iş sözleşmesinden yararlandığı ve toplu iş sözleşmesi hükmü gereğince fazla çalışma saat ücretinin, normal çalışma saat ücretinin yüzde yüz fazlası olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosya kapsamında, hesaba esas alınan sürede, işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmeleri bulunmadığı gibi, davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadığı da belirli değildir. Anılan sebeple, hesaba esas alınan dönemde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinin celp edilerek incelenmesi ve davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadığının araştırılması gerekirken, bu yönde bir araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Diğer taraftan, hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda, ıslaha karşı zamanaşımı savunması karşısında dava dilekçesinde talep edilen 10.000,00 TL haricindeki talep kısmının zamanaşımına uğradığı mütalaa edilmiştir. Mahkemece, karar gerekçesinde, söz konusu ek bilirkişi raporunun hükme esas alındığı ve yüzde otuz oranında takdiri indirim uygulandığı açıklanmış olmasına rağmen, hüküm sonucunda alacak miktarı, brüt 10.000,00 TL tutarında hüküm altına alınmıştır. Bu suretle, karar gerekçesiyle hüküm sonucu arasında çelişki oluşturulması ve şahit anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacaktan, neticeten takdiri indirim uygulanmaması hatalı olmuştur. Ayrıca, uygulanması gereken takdiri indirim oranı yüzde otuz olarak açıklanmış ise de, şahitlerin ifadelerinin kapsamı, hesaba esas alınan çalışma süresi, bu süre boyunca hastalık, izin veya mazeret izni gibi sebeplerle çalışma yapılmadığı günler olabileceği de dikkate alındığında, yüzde kırk oranından az olmamak üzere takdiri indirim uygulanması gerektiğinin kabul edilmesi dosya kapsamına uygun düşecektir.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.