muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1025, Karar No: 2012/7313, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1025 E.  ,  2012/7313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 3.kişi ... Hidrolik Mak. ile davalı alacaklı ... Bankası (borçlu) ... Alternatif aralarındaki dava hakkında Konya 3.İcra Mahkemesinden verilen 1.7.2010 gün ve 2010/409 2010/773 sayılı hükmün Dairenin 5.4.2011 gün ve 2011/2626-3058 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı 3.kişi vekili tarafından, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davası mahkemece red edilmiş, anılan karar dairemizin 05.04.2011 tarih 2011/2626 Esas ve 2011/3058 Karar sayılı ilamı ile davacı 3.kişi ve borçlunun temyiz itirazlarının reddine davalı alacaklı temyizi yönünden tazminat koşullarının tartışılması gerektiğinden bahisle bozulmuş, davacı 3.kişi vekili bozma kararının hatalı olduğundan bahisle karar düzeltim isteminde bulunmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonucunda:

Dosya içerisindeki belgelerden, davalı alacaklı banka adına Banka müdür ve müdür yardımcısı tarafından, karardan sonra yargıtay incelemesinden önce 03.01.2012 tarih 06.01.2012 havale tarihli dilekçe ile aleyhlerinde açılan davayı kabul ettikleri belirtilmiştir.

Davayı kabul, HUMK'nun 92-95(HMK'nun 309-312) maddelerinde düzenlenen, davaya son veren taraf işlemlerinden olup karşı tarafın kabulüne bağlı olmaksızın karar kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. Kabul vekil tarafından yapılmış ise vekaletnamesinde davayı kabule ilişkin özel yetkisinin bulunması gerekmektedir. Tüzel Kişilerde ise yetkili organları tarafından yapılması gerekir.

Somut olayda davayı kabul dilekçesi veren davalı bankanın şube müdürü ve yardımcısının, davalı ... Bankasının davaya kabule yetkili organları konumunda değillerdir. Ancak anılan bankanın genel müdürlüğünün bu kabule icazet vermesi halinde, kabul dilekçesinin sonuç doğurması mümkün olacaktır.

Mahkemece yapılacak iş, davalı ... Bankasının Genel Mürülüğünden, 03.01.2012 tarihli dilekçe içeriğindeki, davanın kabulüne ilişkin beyanına onay verip vermedikleri sorularak onay verilmesi halinde davanın kabulü nedeniyle kabul kararı vermekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin bu yönleri amaçlayan karar düzeltim isteminin kabulü ile sair yönler incelenmeksizin dairemizin 05.04.2011 tarih 2011/2626 Esas ve 2011/3058 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak belirtilen şekilde BOZULMASINA, tashihi karar red harcının karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine 5.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18639, Karar No: 2012/19544, Tarih: 18.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18639 E.  ,  2012/19544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :400-256

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine,temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 01.10.2003 ile 28.01.2008 tarihleri arasında davalıya ait kürk deri konfeksiyon işyerinde sürekli çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkemece, davacının 15.01.2003 ile 28.01.2008 tarihleri arasında sürekli çalıştığı kabul edilmiş ise de; davacının çalışmalarının mevsimlik olup olmadığı noktasında Mahkemenin kararı eksik incelemeye dayalı olduğu gibi, taleple bağlılık ilkesi ihlal edilerek istemden fazlaya hükmedildiği anlaşılmaktadır. Bu tür sigortalı saptanmasına ilişkin davaların kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu bulunduğu açıktır.

Dosya kapsamına göre, davalıya ait işyerinin kürk-deri imalatı yapılan bir işyeri olup, 19.06.2006 tarihinde kapsama alınmakla birlikte, davacının 28.01.2008 tarihli Kurum yoklama memuruna 15.01.2003 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde çalıştığını beyan ettiği, işveren sıfatıyla beyanda bulunan ...'nun ise çalışılan işin sezonluk bir iş olduğunu beyan ettiği görülmüştür.İşyeri çalışanı olarak eldeki davada tanıklığına başvurulan ... tarafından açılan hizmet tespiti davasında, davacının tanık olarak ifadesi alınmış olup, o ifadesine göre yılın 3-4 ayı sezonun kapalı olması nedeniyle işyerinin de kapalı olduğu nisan sonundan temmuzun 15 i veya ağustos başına kadar çalışmadıklarını beyan etmesi ve yapılan işin niteliğinin gözetilmesi karşısında, çalışmanın sezonluk olup, olmadığının irdelenmesi gerekmektedir.

Mahkemece, tanık ... tarafından açılan hizmet tespiti dava dosyası getirtilerek incelenmeli ve zabıta marifetiyle komşu işyeri sahip ve çalışanları tespit edilerek ve işyerinde çalışanların çalışmanın niteliği ve süresi hakkında tanık olarak beyanlarına başvurulmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Deri Gıda ve Çiçekçilik San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13283, Karar No: 2014/12874, Tarih: 01.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/13283 E.  ,  2014/12874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/07/2012

NUMARASI : 2011/436-2012/329

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin davalı kurumun Şanlıurfa İli .. İlçesi ... Mah. .. Cad.No.242 adresinde 109517 numaralı abonesi olduğunu, 21.01.2011 tarih ve 70834 sayılı kaçak tutanağı ile müvekkiline 111.943,30.Tl.lik fahiş bir borç faturası düzenlenmiş olduğunu, müvekkilinin tüm borçlarını zamanında ödediğini, abonelik sözleşmesini 14.06.2004 tarihinde yaptığını, 16.06.2004 tarihinde takdırdığı sayaç arızalanınca 29.06.2006 tarihinde bir başka sayaç ile değiştirildiğini, dava konusu sayacın fazladan tüketim bedeli hesaplaması nedeniyle müvekkilinin 28.01.2010 tarihinde sayacın değiştirilmesi hususunda davalıdan talepte bulunduğunu. ve 2009 model makel marka sayacın dava konusu sayaçla değiştirildiğini, ancak sökülen sayacın incelemeye girdiğini ve daha sonra sayacın eksik ölçüm yaptığı şeklinde rapor düzenlenerek bu rapor doğrultusunda müvekkiline borç tahakkuk ettirilmiş olduğunu, müvekkilinin abonenin bağlı olduğu ticarethaneyi sağlık nedenlerinden dolayı kiraya vermiş olduğunu ve kiracının bu iş yerine ait olan elektrik faturalarını düzenli olarak ödemekte olduğunu, bu iş yerinin Rehabilitasyon merkezi olarak faaliyetini devam ettirmekte olduğunu, davalı ekiplerinin dava konusu borcun ödenmemesi halinde elektriğin kesileceğini bildirdiklerini belirterek, müvekkilinin 111.943,30.Tl. borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; düzenlenen kaçak tutanağı ve tahakkuk ettirilen borcun mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya 21.01.2011 tarih ve 70834 seri nolu kaçak ve kaçak ek tahakkundan dolayı 665,90 TL borçlu olduğunun tespitine, 111.277,40 TL kaçak ve ek tahakkuk borcunun olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hakkında Şanlıurfa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/742 -2012/875 E.K. sayılı dosyasında yapılan yargılamada, sanığın( davacının) kurum zararını giderdiği gerekçesiyle 6352 sayılı yasanın geçici 2/2 maddesi gereğince sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına karar verilmiş, dosya kapsamında aldırılan 12.12.2011 tarihli bilirkişi raporunda kaçak elektrik bedelinin 2.045 TL olarak hesaplandığı görülmüştür.

Davacı hakkında Şanlıurfa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/742 -2012/875 E.K. sayılı dosyasında yapılan yargılamada, sanığın( davacının) kurum zararını giderdiği gerekçesiyle 6352 sayılı yasanın geçici 2/2 maddesi gereğince sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına karar verilmiş, dosya kapsamında aldırılan 12.12.2011 tarihli bilirkişi raporunda kaçak elektrik bedelinin 2.045 TL olarak hesaplandığı görülmüştür.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunda ise; davacı abonenin müdahaleli sayaçla yaptığı elektrik tüketiminden dolayı davalıya 111.943,30 TL kaçak ve ek tahakkuk borcu olmadığı, 665,90 TL kaçak elektrik borcu olacağı kanaatinin bildirildiği görülmüştür.Söz konusu bilirkişi raporuna davalı vekili gerekçelerini de belirterek itiraz etmiş, ancak sözkonusu itirazları karşılanmamıştır.

HMK.nun 266 ve devamı maddeleri uyarınca hakim; çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakim, kendisinin sahip olmadığı özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişiye başvurur. Bu nedenle, bilirkişinin kendisinden sorulan husus hakkında, özel ve teknik bir bilgiye sahip olması, başka bir deyişle o konuda uzmanlaşmış olması gerekir.

HMK’nun 281.maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hakim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hakim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi rapor ile davacının dava konusu olay hakkında yargılandığı yukarıda anılan ceza dosyası kapsamında aldırılan bilirkişi raporu arasında çelişki olduğu gibi, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kaçak ek tahakkuku konusunda herhangi bir gerekçe gösterilmeden kaçak ek tahakkuku talebinin yerinde olmadığı kanaatine varıldığı belirtildiğinden, bilirkişi raporu, bu davada uyuşmazlığı çözecek nitelikte, somut ve bilimsel veriler içermemekte ve Yargıtay denetimine de elverişli bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece; önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik konusunda uzman bilirkişi kurulundan, davalının itirazlarını da karşılayacak, dosyadaki bilirkişi raporu ve davacı hakkındaki ceza yargılamasında aldırılan bilirkişi raporları arasındaki çelişkileri giderecek, davaya konu kaçak tespit ve tahakkuk tarihlerinde yürürlükte bulunan ilgili mevzuat hükümleri dikkate alınarak, davacıdan talep edilebilecek bedelin (kaçak ve kaçak ek tahakkuku) hesaplattırılması suretiyle,denetime elverişli bir rapor alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, itiraza konu bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19639, Karar No: 2025/6280, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/19639 E.  ,  2025/6280 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1622 E., 2022/758 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/273 E., 2020/100 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31276, Karar No: 2014/32749, Tarih: 20.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31276 E.  ,  2014/32749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2013/1484-2014/881

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait Eskişehir 3. Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığı tesislerinde mühendis olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara yüzde otuz zamlı ücret ödeneceği, yine Toplu İş Sözleşmesinin 60/c. maddesinde de çalışanın yüzde onbeş verimlilik teşvik prim hakkı bulunduğu, ancak toplu iş sözleşmesi gereği zamlı ücret temel ücret olarak esas alınmadığından verimliği teşvik primi alacağının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi idarecilik primi ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı verimliliği teşvik primi, yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesinin 60. maddesinin öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının verimliliği teşvik primi alacağının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri yüzde yirmibeş Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri yüzde otuz zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca verimliliği teşvik primi hesabında zamlı ücretin dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler gözetilmeksizin davacının isteklerinin hüküm altına alınması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7650, Karar No: 2010/13730, Tarih: 08.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7650 E.  ,  2010/13730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.