muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2112, Karar No: 2013/8323, Tarih: 07.05.2013

3-İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda davacı lehine 24/05/2011 tarih ve 47 sayılı Bölge Çalışma Müfettişi ... tarafından hazırlanan teftiş raporu yazılı delil kabul edilerek davacı yararına haftalık 24 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesap edilmiş, bordrolarda tahakkuku yapılarak ödenen fazla mesai ücreti toplamı mahsup edilmiştir.

Dosya içinde bulunan ücret hesap pusulaları ve bordroların hemen hemen tamamında fazla mesai ücreti adı altında ücret tahakkuku bulunmakta olup imzalıdır ve ihtirazi kayıt yoktur. Bu durumda davacının bordroda yazılı olandan daha çok fazla mesai yaptığını yazılı delil ile ispat etmesi gerekmektedir.

Mahkemece yukarıda sözü edilen BÇM raporu yazılı delil kabul edilmiş ise de, BÇM raporundaki tespitler Pendik Kurtköy'deki işyerinde çalışan bazı işçilerle yapılan görüşmeye dayanmaktadır. Gerekçede belirtilenin aksine davacının 07/04/2011 tarihli şikayeti hakkında ise dava açılması nedeni ile işlem yapılmamıştır. Bu durumda dayanılan BÇM raporunun davacının çalışmasını uzun süre devam ettirdiği Gebze'deki işyerine ilişkin olmaması, davacının iş sözleşmesini feshinden sonraki tarihte hazırlanması yanında işyeri kayıtlarına değil de beyanlara istinaden hazırlanması nedeni ile yazılı delil olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu durumda fazla mesai tahakkuku bulunup davacının ihtirazi kayıtsız imzaladığı aylar dışarıda tutularak hesaplama yapılmalıdır. Nitekim aynı nedenle fazla mesai talebinin reddedildiği Gebze 2. İş Mahkemesi'nin 2008/626 Esas sayılı davasında verilen kararda bu durum bozma nedeni yapılmamıştır. (9.Hukuk Dairesi 2010/17776 Esas ve 2012/24713 Karar sayılı ilam)

4-2011 Ocak ve Şubat ayları için elden ödenen ücretler hüküm altına alınmıştır. Davacının 2011 Şubat ayında fesih tarihi dikkate alındığında 24 gün çalışması olduğu halde ayın tüm günleri çalışmış gibi hesaplama yapılması isabetsizdir.

Yapılacak iş; Yukarıda açıklanan şekilde denetime elverişli ek hesap raporu alınıp bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermektir.

O halde davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

4-2011 Ocak ve Şubat ayları için elden ödenen ücretler hüküm altına alınmıştır. Davacının 2011 Şubat ayında fesih tarihi dikkate alındığında 24 gün çalışması olduğu halde ayın tüm günleri çalışmış gibi hesaplama yapılması isabetsizdir.

Yapılacak iş; Yukarıda açıklanan şekilde denetime elverişli ek hesap raporu alınıp bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermektir.

O halde davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 990,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde davalılara iadesine, 07/05/2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6263, Karar No: 2021/10661, Tarih: 23.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6263 E.  ,  2021/10661 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 18. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya bağlı Dicle Barajı işyerinde çalıştığını ve ... Sendikası üyesi olduğunu, davalı tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesine aykırı olarak asıl işi bölmek suretiyle davacının işvereni konumunda gösterilen firmalara ihale edildiğini, ilk işe girdiği tarihten itibaren asıl işveren olan davalı şirket çalışanı olduğunun ... 4. İş Mahkemesi’nin 2014/600 esas sayılı dosyası ile tespit edildiğini ve Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi denetiminden geçerek kesinleştiğini ileri sürerek, davacının muvazaalı olarak çalıştırıldığının tespit edilmesi nedeni ile 22.05.2014 tarihinden dava tarihine kadar iş güçlüğü tazminatı, ikramiye, sosyal yardım, ilave tediye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ihale makamı olan davalı kuruma husumet yöneltilemeyeceğini, talep konusu alacaklardan davalı kurumun sorumlu olmadığını, davacının taşeron işçisi olduğunu ve geçerli asıl işveren-alt işveren ilişkisinden dolayı alt işveren işçilerinin davalı kurum işçilerine sağlanan haklardan yararlanamayacağını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasında görülen ... 4. İş Mahkemesinin 2014/600 Esas sayılı dava dosyasında mahkeme tarafından davanın reddine karar verildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından davacı tarafın istinaf talebinin kabulü ile muvazaanın kabul edildiği, davacının Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklı alacaklarından faydalanması gerektiğinin hüküm altına alındığı, anılan kararın Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği, davacının baştan beri davalının işçisi olup davalı ile davacının üyesi olduğu sendika arasında imzalanmış olan toplu iş sözleşmelerinden yararlanma hakkına sahip olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz Başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz Başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını talep etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece ve Bölge Adliye Mahkemesince davacının ... 4. İş Mahkemesinin 2014/600 esas sayılı dava dosyasında açtığı davada muvazaa tespiti yapıldığı ve kesinleştiği gerekçesiyle muvazaa olduğu kabul edilmiş ise de, davacının alacakları 22.05.2014-29.12.2017 tarihleri arası hesaplanmış olup, dosya içersindeki ihale evraklarından, 17.06.2012-31.08.2014 tarihleri arası Eltem Şirketi, 01.09.2014-31.08.2017 arası Yamanlar Turizm Madencilik Enerji İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti., 01.09.2017-30.11.2017 arası Gülkar Mühendislik Enr. Tem. Gıda İnş. ve Tic. Ltd. Şti. ile hizmet alım sözleşmelerinin imzalandığı, 01.12.2017 ile hesaplamanın yapıldığı 29.12.2017 tarihleri arası için ihale evraklarının bulunmadığı, davacıya ait işe giriş/çıkış bildirgeleri ve hizmet cetveli de bulunmadığı anlaşılmıştır.

Belli bir dönem için muvazaa tespit edilmiş olması tüm çalışma süresi için muvazaa varlığına delil olarak değerlendirilemeyecektir. Bu nedenle dava konusu edilen dönem için de muvazaa bulunup bulunmadığı yönünde araştırma yapılarak sonuca gidilmesi gerekir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçerli olarak kurulmuşsa muvazaa denetimi söz konusu olabilir.

Belli bir dönem için muvazaa tespit edilmiş olması tüm çalışma süresi için muvazaa varlığına delil olarak değerlendirilemeyecektir. Bu nedenle dava konusu edilen dönem için de muvazaa bulunup bulunmadığı yönünde araştırma yapılarak sonuca gidilmesi gerekir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçerli olarak kurulmuşsa muvazaa denetimi söz konusu olabilir.

4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 15. maddesine 09.07.2008 tarih ve 5784 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle eklenen ve 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren fıkrası; "Elektrik enerjisi üretim, iletim ve dağıtım faaliyeti gösteren kamu tüzel kişileri, gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerini tabi oldukları ihale mevzuatı çerçevesinde hizmet alınması yoluyla yaptırabilirler” şeklindedir. Bu hüküm 30.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 30. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup 6446 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile; "Lisans sahibi tüzel kişiler, lisansları kapsamındaki faaliyetlerle ilgili olarak hizmet alımı yapabilirler. Ancak, bu durum ilgili lisans sahibi tüzel kişinin lisanstan kaynaklanan yükümlülüklerinin devri anlamına gelmez. Hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceği Kurul tarafından belirlenir" şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Elektrik Üretim A.Ş'nin 27.07.2006 tarih ve 26241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ana Statüsünde, şirketin amacı aynen "kamu yararını gözeterek, karlılık ve verimlilik ilkeleri çerçevesinde, güvenli sürekli, kaliteli, verimli, düşük maliyetli, çevreyi gözetir elektrik enerjisi üretimi ve satışı faaliyetinde bulunmak" olarak belirtilmiş olup, şirketin amaç ve faaliyetleri başlığı altında ise; "İlgili mevzuat hükümleri çerçevesinde üretim tesislerinde elektrik enerjisi üretmek", "Üretim tesislerinin işletilmesi ve kurulmasında diğer gerçek ve tüzel kişilerden bu konulara ilişkin hizmet almak", "Elektrik üretimi için gereken her türlü etüt ve projeler ile inşaat ve tesisleri yapmak, yaptırmak ve söz konusu tesislerin proje, tesis ve işletme aşamalarında ülkemiz çevre mevzuatına uygun olmasını sağlamak amacıyla gerekli her türlü önlemleri almak ve kendi paylarına düşen hukuki ve mali sorumluluk, ilgili şirket veya kuruluşlarda kalmak üzere aldırmak","Üretim tesislerinin yapılması, bakımı ve onarımı, rehabilitasyonu, işletilmesi ve genişletilmesi ile ilgili her türlü mal ve hizmetleri yurt içinden ve/veya yurt dışından tedarik etmek" "Amaç ve faaliyet konuları ile ilgili olarak ve sahip olduğu imkanlar kullanılarak bedeli mukabilinde, gerektiğinde araç ve gereç kiraya vermek ya da üçüncü şahıslardan kiralamak", "Elektrik üretiminde kullanılacak maden tesislerini kurmak, kurdurmak, işletmek veya hizmet alımı yoluyla işlettirmek" "İlgili mevzuatta tanınan tüm hak ve yetkilerle faaliyette bulunmak" "Mevzuat hükümleri, çerçevesindeki diğer görevleri yapmak" olarak belirlenmiştir. 07.10.2020 tarih ve 31267 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan en son yenilenen ana statüsünde de şirket amaç ve faaliyetleri aynı şekilde düzenlenmiştir.

4628 sayılı Kanun gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerinin hizmet alımı yoluyla verilebileceğini düzenlemiş, 6446 sayılı Kanun ise bu hükmü yürürlükten kaldırmış Kurul tarafından belirlenecek işlerin hizmet alımı yoluyla verilebileceği öngörülmüştür. Bu nedenle öncelikle dava konusu dönem içindeki tüm ihale sözleşmeleri ve şartnameler getirtilerek, ihale ile verilen işin yardımcı iş olup olmadığı, asıl işin verilmesi halinde; ihale sözleşmelerinin tarihlerine göre 4628 sayılı Kanun döneminde ise "verilmesi gerekli" ve "üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işleri" ya da 6446 sayılı Kanun döneminde ise "Kurul tarafından belirlenen" işlerden olup olmadığının tespit edilmesi gerekir. Alt işverenlik sözleşmeleri bu kanunlara yani kanuni yetkiye uygun olarak yapılmış ise, İş Kanununda öngörülen “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik uzmanlık gerektiren iş” ve Alt İşverenlik Yönetmeliğinde yer alan "mal veya hizmet üretiminin zorunlu unsurlarından olan, işin niteliği gereği işletmenin kendi uzmanlığı dışında ayrı bir uzmanlık gerektiren iş" şartı sınırlandırması burada aranamayacağından bu sözleşmeler geçerli olacaktır.

Geçerli olarak yapılmış hizmet alım sözleşmelerinin varlığı halinde; gerekirse işyerinde keşif icra olunarak teknik bilirkişi marifetiyle ve gerekirse tanıklar tekrar dinlenerek, fiilen alt işverene verilen işin ne olduğu araştırılmalı, davacı işçinin ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmelidir. İşçinin alt işverene bırakılan işler dışında çalıştırılması yapılan sözleşmeleri muvazaalı hale getirmeyip, bu durum tespit edildiğinde sadece o işçi için asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu durumda diğer işçiler açısından geçersizlik veya muvazaanın varlığından söz edilemez.

Yapılacak araştırmada; verilen işin yardımcı iş niteliğinde olduğu ya da 4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edildiği, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olduğu, davacı işçinin de bu ihale ile verilen iş kapsamında çalıştırıldığı belirlendiğinde, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılarak işçilik alacakları bu tespite göre ve Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınmaksızın hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

4628 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Kanun'un hukuki çervesinde işlem tesis edilmediğinin, yapılan sözleşmelerle alt işverene fiilen verilen işin aynı olmadığı ya da davacının ihale ile verilen iş dışında çalıştırıldığının tespit edilmesi halinde ise davacı işçinin sendika üyesi olduğu dikkate alınarak Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre şimdiki gibi davaya konu alacaklarıyla ilgili hüküm kurulmalıdır.

Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1010, Karar No: 2018/2784, Tarih: 16.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1010 E.  ,  2018/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 7. Tüketici Mahkemesince verilen 28/04/2016 tarih ve 2016/1026-2016/960 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...'ın hamilelik sürecini Özel ... İmperial Hastanesi’ne bağlı olarak çalışan .....'ın takip ettiğini, hamileliğin dördüncü ayında doktorun yapmış olduğu ultrason incelemesinde fetüsün ellerinde ve ayaklarında bir bozukluk olduğunu söylediğini, ancak tam olarak emin olmadığını eklediğini, doktoruna güvenen müvekkilinin doğumu da ona yaptırdığını, küçük...'ın %95 oranında zihinsel ve fiziksel engelli olarak doğduğunu, doktorun hamileliğin dördüncü ayında görmüş olduğu göbek kordonunun bebeğin ayaklarına dolanmış olduğunun ise doğumdan sonra tespit edildiğini, kordonun dolanması sebebiyle ellerinde ve ayaklarında kırık meydana geldiğini, doğum anında oksijensiz kaldığı için zihinsel engelli olarak doğduğunu, doktorun hamileliğin dördüncü ayında fark etmesine rağmen müvekkillerini aydınlatmadığını, özen ve çaba sarf etme yükümlülüğünün ihlali nedeniyle hastanın sağlık bütünlüğüne zarar vermesi hallerinde bu zarardan davalının doktorun mesleki faaliyeti nedeniyle sorumlu olduğunu ileri sürerek, müvekkili .... için 75.000,00 TL,.... için 75.000,00 TL,.... için 75.000,00 TL olmak üzere 225.000,00 TL manevi tazminatın, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın fiilin gerçekleşmesinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının doğumunu yaptıran ve hamileliğini takip eden doktorun, davalıya Tıbbi Kötü Uygulamaya İlişkin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigortalandığı, zarara neden olduğu iddia edilen doktorun mesleki faaliyeti nedeni ile sigorta yaptırdığı, tüketici olmadığı, davacılar ile davalı arasında yapılmış bir sözleşmenin de bulunmadığı, davada Türk Ticaret Kanunu’nun sigorta hukukuna ilişkin maddelerinın uygulanması gerektiği gerekçesiyle, davanın usulden reddine, yasal sürede talep halinde ... ... Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1049, Karar No: 2023/3823, Tarih: 12.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1049 E.  ,  2023/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

KARAR : Başvurunun kısmen kabulüyle yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/13 E., 2021/306 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve tedbir nafakası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı boşanma davasının kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kararının kaldırılarak, yeniden esas hakkında karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı boşanma davalarında boşanma hükümleri kesinleştiğinden bu hususlarda karar verilmesine yer olmadığına, boşanmanın fer'îlerine, kadının birleşen tedbir nafakası davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulüyle kararın kaldırılarak kısmen yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; kadının küçük meselelelerden tartışma çıkardığını, evliliğin birinci ayından sonra sürekli boşanma isteğini dile getirdiğini, birlik görev ve sorumluluklarını yerine getirmediğini, sürekli hasta olduğunu söyleyip bayılma numaraları yaptığını, eşini aşağıladığını, başka erkeklerle karşılaştırdığını, hakaret ettiğini, kadının ailesinin erkeği tehdit, hakaret ve küfür etmelerine, darp etmelerine ve evliliğe müdahalelerine ses çıkarmadığını, habersizce eşyaları, altınları ve paraları alıp evi terk ettiğini, erkeğin ailesini istemediğini, doğumdan haberdar etmediğini, bebeğin ismini koyarken eşine fikrini sormadığını, çocuğu görmesinde zorluk çıkardığını, böylelikle evlilik birliğinin kadının kusurlu hareketleri neticesinde temelinden sarsıldığını ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babasına verilmesine, erkek yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin bağımsız konut temin etmediğini, sürekli ailesi ile vakit geçirdiğini, sadece yatmak için eve geldiğini, hamileyken çocuğu düşürmek ve aldırmak için ailesi ile birlikte baskı yaptığını, eşini ve çocuğunu istemediğini söylediğini, doğumdan haberdar olduğu halde bir ay çocuğu görmeye gelmediğini, sorumsuz davrandığını, suçlayıcı yaklaşımları olduğunu, baskı kurduğunu, hakaret ve tehdit ettiğini, küçük meselelerden tartışma çıkardığını, anne ve babasını ön planda tuttuğunuu, annesinin kadının namusuna ve iffetine yönelik olumsuz sözler söylediğini, erkeğin bu duruma müdahale etmediğini, erkeğin ve ailesinin kadına büyü yapmaya çalıştıklarını, hamileliği ile ilgilenmediğini, çocuğun düşmesi için fiziksel müdahalede bulunduğunu ileri sürerek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksuluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın birleşen nafaka davasındaki dava dilekçesinde özetle; erkeğin, kadını anne ve baba ile birlikte oturmaya zorladığını, baskı kurduğunu, bu sebeple evi terk edip babasının yanına sığınmak zorunda kaldığını, erkeğin eşi ve ortak çocukla ilgilenmediğini, maddî ihtiyaçlarını karşılamadığını belirterek, kadın ve ortak çocuk yararına aylık 300,00'er TL'den toplam 600,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı