muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/37321, Karar No: 2024/4038, Tarih: 25.03.2024

2. Sanığın yasal unsurları haiz bonoya borçlu olarak kendisi adına ve kefil olarak da arkadaşı mağdur ...'ün yerine imza atarak ev sahibine verdiği, sanığın kira borcunun bir kısmını ödememesi üzerine ev sahibinin icra takibi yaptığı, sanığın ödeme gücünün olmaması üzerine arkadaşı kefil Davut üzerinden icra takibinin devam ettiği belirlenmiştir.

3. Mağdur ...'un sanığın kendisini arayarak olayı anlattığını ancak şehir dışında olduğunu belirtip kimlik numarasını istediği için verdiğini, bonodaki imzanın kendisine ait olmadığını ve arkadaşı olan sanığa da yerine imza atmasını söylemediğini belirttiği, sanığın da mağdur ...'un icra takibi ile yerine imza attığını öğrendiğini doğruladığı anlaşılmıştır.

4. Mahkemece sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Her ne kadar tebliğnamede belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine bu rızaya istinaden rıza sahibi adına atılan imzada zarar verme bilinç ve iradesiyle hareket edilmediğinden suç işleme kastından söz edilemeyeceği, sanığın arkadaşının bilgisi ve izni ile kefil yerine imza attığı bu sebeple suçun unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiş ise de; sanığın yasal unsurları haiz bonoyu borçlu olarak kendisi, kefil olarak da arkadaşı ...'ün yerine imza atarak suça konu bonoyu ev sahibine teminat olarak verdiği, Olay ve Olgular bölümünün 5 numaralı paragrafında izah edildiği üzere mağdur ...'un sanığın kendisini aradığını ancak kefil sıfatıyla kendisi namına imza atılmasına önceden rıza göstermediğini belirtmesi, sanığın ise kefil yerine de kendi imzasını atması, bu hususun hem ikrarıyla hem de ekspertiz raporuyla tespit edilmesi, sanığın da Davut'un adına attığı imzayı mağdurun icra takibiyle birlikte öğrendiğini doğrulaması karşısında yasal unsurları haiz bono sebebiyle resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın Temyizi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5316, Karar No: 2009/13247, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5316 E.  ,  2009/13247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni, fazla ödenen bedelin iadesine davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, Hazineye ait olan 0.40 lt/sn debili ... Kaynak Suyunu, davalı Mal Müdürlüğünden 19.12.1997 tarihli beş yıllık kira sözleşmesi ile kiraladıklarını, son olarak ödemiş oldukları 3. yıl kira bedelinin 4.257.000.000 TL olup, 4. yıl kira bedelinin ise sözleşmenin “özel şartlar” bölümünün 8. maddesi gereğince günün rayicine göre yeniden belirlenmesi gerektiğini, davalı tarafından 4. yıl kira bedeli olarak bildirilen 12.409.416.000 TL’nin ise fazla olması nedeniyle itiraz ettiklerini, bu arada kira bedelinin ilk taksiti olan 3.176.000.000 TL’yi her türlü yasal hakları saklı kalmak üzere ödediklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, fazladan ödemiş oldukları 2.038.104.000 TL’nin, birleştirilen aynı mahkemeye ait 2001/375 E. sayılı dava ile, aynı yılın bir başka taksiti için fazladan ödedikleri 6.114.312.000 TL’nin, 2002/323 E. sayılı dava ile de, aynı nedenlerle 5. yıl kira bedelinin, fazladan ödenen 12.489.000.000 TL’lik kısmının, ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleştirilen davaların kısmen kabulüne, 30.6.2008 tarihli bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınmak suretiyle, anılan raporda belirlenen kira bedellerine göre tespit edilen ve ilamda her bir dava için ayrı ayrı yazılı bulunan fazla ödeme miktarlarının, dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan

2009/5316-13247

tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2009/5316-13247

tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 19.12.1997 tarihli (5) yıllık kira sözleşmesinin 8. maddesinde, “İlk yıl kirası ihale bedeli üzerinden, 2., 3., ve 5. yıllar kira bedelleri ise, Bakanlığımızca her yıl yayınlanan yeniden değerleme oranının bir önceki yıl kira bedeli ile çarpımı suretiyle bulunacak miktarın önceki yıl kira bedeline ilavesi suretiyle belirlenecek bedel üzerinden tahsil edilecektir. 4. yıl kira bedeli ise, günün rayicine göre yeniden tespit ve takdir edilecektir.” Hükmü yazılı olup, taraflar arasında öncelikle 4. yıl, daha sonra ise buna bağlı olarak 4. yıl kira bedeli üzerinden yeniden değerleme oranına göre artırılması gereken 5. yıl kira bedeli konusunda uyuşmazlık çikmıştır. Sözleşmede 4. yıl kira bedelinin, günün rayicine göre yeniden belirleneceği yazılı olmakla birlikte, her hakkın kullanımında olduğu gibi, davalıya verilen bu hakkın kullanılmasında da Medeni Kanunun 2.maddesinde hükme bağlanan dürüstlük kurallarına aykırı davranılmaması gereklidir. Davalının sözleşmeden kaynaklanan haklarını dürüstlük kuralları içerisinde kullanması asıldır ve kendisinden beklenen de bu olmalıdır. Bu nedenle eldeki davada davacının talebi, davalının kira bedelinin tespitine ilişkin söz konusu bu hakkını kötüye kullanmak suretiyle fahiş olarak tespit ettiği kira parasının indirilmesi, başka bir ifade ile davalının bu davranışına hakimin müdahalesi istemini de kapsadığından, davada öncelikle davalının bu konudaki takdir hakkının üst sınırının belirlenmesi gerekli olup, belirlenecek bu miktara göre de, hakkın kötüye kullanılıp kullanılmadığının değerlendirilmesi gereklidir. Olayın özelliği itibariyle, davalının takdir hakkının üst sınırının, kira bedelinin yeniden belirleneceği 4. yıl kira bedelinin, dava konusu kiralananın boş olması halinde emsal ve rayice göre olması gereken kira bedeli olduğu konusunda duraksamaya yer olmamalıdır. Öyle ise, mahkemece dava konusu dönem başında, dava konusu kaynak suyunun ilk defa kiraya verilmesi halinde emsal ve rayice uygun olarak getirebileceği kira parası, bu konuda uzman bilirkişi marifetiyle, gerektiğinde emsaller de dikkate alınmak suretiyle belirlenmeli ve davalının takdir hakkının üst sınırının bu yolla belirlenecek miktar olduğu kabul edilmelidir. Bu belirlemeden sonra ise, hak ve nesafet kuralları ve davacının bu yerde eski kiracı olması durumu göz önüne alınarak, belli bir miktarda indirim yapılmalı ve bu şekilde 4. yıl kira bedeli ve buna bağlı olarak da 4. yıl kira bedeli üzerinden yeniden değerleme oranına göre artırılması gereken 5. yıl kira bedeli belirlenmeli, sonucuna göre de, davacının her bir dava için belirlenecek olan fazla ödeme miktarının tahsiline

20069/5316-13247

20069/5316-13247

karar verilmelidir. Hükme esasa alınan bilirkişi raporunda ise, yukarda belirtildiği gibi bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan, 4. yıl kira bedeli, 3. yıl kira bedeline “tefe” oranı uygulanmak suretiyle tespit edilmiş ve bu şekilde sonuca varılmış olup, mahkemece yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13626, Karar No: 2013/11026, Tarih: 12.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13626 E.  ,  2013/11026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, alınan karar gereği şirketin Tüm bölge müdürlükleri nezdindeki bölge yönetmenliği pozisyonlarının kaldırıldığını, davacının çalıştığı tahsilat bölge yönetmenliğinin de bu kapsamda kaldırıldığını, davacı yerine yeni işçi alınmadığını, bölgede olup merkezde çalışması teklif edilen personelin uzman yardımcısı kadrosu olduğunu, bölge yönetmenliği pozisyonu kaldırılarak bölgede değil doğrudan merkeze bağlı yeni bir yöneticilik anlayışı getirildiği, feshin davacının çalıştığı pozisyonun iptaline dayandığını ve böyle bir pozisyon sonradan ihya edilerek davacı yerine yeni personel istihdam edilmediğini, hasar biriminin merkeze bağlanmasıyla merkezde bu konuda uzman yardımcısı ihtiyacı ortaya çıktığından davacının dava dilekçesinde isimlerini bildirdiği kişilere teklif götürülmesinin bu sebeple olduğunu, fakat davacının uzman yardımcısı değil yönetmen olarak çalıştığı için kendisine İstanbul'da iş teklif etmenin mümkün olmadığını, feshin geçerli nedene dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan feshin geçerli nedene dayandığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı işverence 08.03.2010 tarihli toplantı sonucunda " Bölgelerinde aynı hızı yakayabilmesi için Bölge Müdürleri ve Acente temsilcilerinin motive edilmesine, bunun dışında bölgelerde yeni bir yapılanma çerçevesinde eleman azaltılmasına karar verildiği, öncelikle bölgelerde Bölge Yönetmeni kadrolarının azaltılarak 2011 de tamamen kaldırılmasına ve diğer bölge birimlerinde de kademeli olarak eleman azaltılmasına karar verildiği" belirtilmiş olup ibraz edilen organizasyon şemalarından da ... Bölge Müdürlüğü bünyesinde Hasar Bölge Müdürü unvanının kaldırıldığı görülmüştür.

Davacı ile akdedilen hizmet sözleşmesi hükümleri gereğince grup şirketleri bünyesinde nakle ilişkin açık hükümlerin bulunduğu, yine davacının astı konumunda çalışan bir işçiye İstanbul'da çalışması teklif edildiği ve bu işçinin fesihten sonra Mayıs ayında ... Genel Müdürlüğünde çalışmaya başladığı görülmüş olmakla, davalı işverenin de kabulünde olduğu üzere davacıya eş değer ya da daha alt bir görev teklifinde bulunulmadığı, bilirkişi raporunda 2011 yılında işten ayrılan 7 yönetmenin yerine 5 yönetmen alındığı ancak davalı şirketin sigorta şirketi olup yönetmen kadrosu dışında uzman ve uzman yardımcısı gibi kadrolara işçi alımlarının olduğu dosyaya sunulan bir kısım kesinleşen işe iade kararlarından da anlaşıldığı, ayrıca fesih tarihinden 4 ay kadar sonra ... Bölge Müdürlüğü bünyesinde ... Hukuk ve Rücu bölümüne uzman yardımcısı alındığı görülmesi karşısında davacının unvanının kaldırılmış olmasına ve davacının görev ve sorumluluklarının astı konumunda olan yönetmen unvanlı kişilerce yerine getirilmesine rağmen davalı işverence özellikle feshin son çare olarak uygulandığı ispat edilemediği görülmüştür. Bu nedenle gerek iş sözleşmesindeki nakle ilişkin açık düzenlemeler ve gerekse davacıya bir başka görevde çalışmasının teklif edilmemiş olduğunun açık olması karşısında işveren tarafından feshin son çare olarak uygulandığı ispat edilemediğinden yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Buna rağmen mahkemece, eksik değerlendirme ile yapılan feshin geçerli nedene dayandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davalı tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının adı geçen işverenin işyerine İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı alt işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubu ile kalan 3,15 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6.Davacının yapmış olduğu 751,10 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacı vekiline iadesine,12.06.2013 oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28978, Karar No: 2014/16049, Tarih: 01.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28978 E.  ,  2014/16049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

I-Yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi ... adına vekilinin, kamu davasına 5271 sayılı Yasanın 238. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup bu sıfatı kazanmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın beraatine dair hükme yönelik katılan ... vekilinin temyizine gelince:

Suça konu bononun ön yüzündeki yazılar ile arka yüzündeki ciro yazılarının sanığın ve katılan ...'ün eli ürünü olup olmadığı bilirkişi aracılığıyla tespit ettirilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde sanığın beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5969, Karar No: 2007/7066, Tarih: 08.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5969 E.  ,  2007/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ödenmeyen imalât bedelinin tahsiline ilişkin olup, mahkemece BİGŞ.nin sözleşmenin eki olarak kabul edildiği, davacının düzenlenen 20 nolu hakediş raporuna usulüne uygun biçimde itiraz etmediği ve böylece hakedişi olduğu gibi kabul ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerçekten de sözleşmelerin eki olarak kabul edilmesi halinde Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin (BİGŞ.) 39 ve 40. maddeleri uyarınca düzenlenen hakedişlere itirazları varsa bunu usulüne uygun biçimde hakediş raporuna yazmaları ve ekli dilekçede gösterilen sebeplerle itiraz edildiğini açıklamaları gerekmekte ise de eğer müteahhidin hakediş raporunun imzalanmasından sonra tahakkuk işlemi yapılıncaya kadar yetkililer tarafından hakediş raporunda düzeltme yapılmış ise bu düzeltmelere bir itirazı olursa hakedişin kendisine ödendiği tarihten başlamak üzere en çok 10 gün içinde bu itirazını dilekçe ile idareye bildirmeleri gerekmektedir. Dava konusu olayda dava konusu kesintinin ödeme sırasında mı yoksa davacının hakedişi imzaladığı tarihten önce mi yapıldığı anlaşılamadığından mahkemece bu husus araştırılarak, düzeltme önceden yapılmış ise davanın şimdiki gibi reddine karar verilmeli, ödeme sırasında yapılmış ise itirazın süresinde yapıldığı kabul edilerek davanın esasına girilip oluşacak sonuç dairesinde hüküm tesis olunmalıdır.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle davanın reddi doğru görülmemiş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 08.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23912, Karar No: 2016/2184, Tarih: 18.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/23912 E.  ,  2016/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yurtdışında Türk vatandaşlığında geçen süreleri başvuru tarihinde Türk vatandaşı olma şartı aranmaksızın 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanabileceğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 2007/13-848 Esas 2007/840 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir. Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir.

Somut olayda; davacı yurtdışında Türk vatandaşlığında geçen süreleri başvuru tarihinde Türk vatandaşı olma şartı aranmaksızın 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davacının Türk vatandaşlığından çıktığı 12.12.1997 tarihine kadarki sürede yurtdışında 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanmaya esas sigortalılık, işsizlik ya da ev kadınlığı süresi bulunup bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Bu nedenle; Mahkemece yapılacak araştırmayla; davalı Kurum vasıtasıyla ya da davacı tarafından temin edilecek belgelerle davacının söz konusu 12.12.1997 tarihinden önce yurtdışında 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanmaya esas süreleri bulunup bulunmadığı belirlenmelidir. Böyle bir sürenin bulunmadığının anlaşılması halinde hukuki yarar bulunmadığından davanın reddine, bulunduğunun tespiti halinde ise davanın şimdiki gibi kabulüne karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9893, Karar No: 2015/14111, Tarih: 23.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9893 E.  ,  2015/14111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; 10.09.2012 tarihli Aydınlık gazetesinde sanıkların katılana hakaret ettiği iddiasıyla dava açılmıştır. Sanıklar bu gazetenin sorumlu müdürü ve bu sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili olarak görev yapmaktadır. Söz konusu haber, gazetenin haber merkezi tarafından yapılmış olup sanıkların beyanlarına göre bilgileri dahilindedir. Yazı içeriğinde 30 ilin emniyet müdürünün yerinin değiştirildiği ve doğu illerine emniyet müdürü olarak atandığı, bu atamaların “Güneydoğu emniyeti F tipi tarikata emanet” değerlendirmesi yapıldığını, bu kişilerden bir bölümünün de Ergenekon ve Balyoz tertiplerinde rol almış kişiler olmasının dikkat çektiği” şeklinde yorumlarda bulunulduğu, mahkemenin bu yazı sebebiyle, “küçültücü değer yargısında bulunularak müştekinin içsel değere ve kamuoyu nezdindeki şeref ve saygınlığına saldırıda bulunarak hukuka uygunluk sınırının aşıldığı” gerekçesiyle sanıkların cezalandırılmasına karar verdiği, anlaşılmaktadır.

Öncelikle belirtilmelidir ki, yazıda kullanılan ifadelerin Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (Sözleşme) ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatlarında özel bir önem atfedilen, ifade özgürlüğü bağlamında değerlendirilmesi gerekmektedir.