muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16862, Karar No: 2017/24856, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16862 E.  ,  2017/24856 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5092, Karar No: 2018/9758, Tarih: 15.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/5092 E.  ,  2018/9758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından 2 adet çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte borçlunun imzaya itiraz ederek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu; ... 5. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 6/12/2016 tarih ve 2015/972 E. 2016/1599 K. sayılı kararı ile "1-Davanın kabulü ile, ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2015/11930 sayılı takip dosyasında takibin davacı yönünden durdurulmasına, karar kesinleştiğinde takibin davacı yönünden iptaline, 2-Asıl alacak olan 44.200,00-TL'nin %20'si oranında 8.800,00-TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak; davacıya verilmesine" karar verildiği, alacaklı tarafından, ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nin 15/02/2017 tarih ve 2017/44 E. 2017/169 K. sayılı kararının hüküm bölümünün “1” nolu bendinde alacaklının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilip, hükmün “2” nolu bendinde ilk derece mahkemesi kararının 2 nolu hüküm fıkrasının alacaklı aleyhine para cezası eklenmek suretiyle düzeltilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde, davanın esasıyla ilgili olarak; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, hükmü yer almaktadır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesi gereğince, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, istinaf isteminin kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, yeniden esas hakkında karar verilmeden ilk derece mahkemesince alacaklı aleyhine hükmedilmeyen para cezasının, ... 5. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 6/12/2016 tarih ve 2015/972 E. 2016/1599 K. sayılı kararının hüküm fıkrasına eklenmek suretiyle düzeltilmesine şeklinde verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nin 15/02/2017 tarih ve 2017/44 E. 2017/169 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5791, Karar No: 2019/1071, Tarih: 25.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5791 E.  ,  2019/1071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

TCK.nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına ilişkin istinaf isteminin reddine,

S.S.Çocuklar ... ve ... hakkında;

TCK.nin 81/1, 31/3, 62, 63. maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezalarına ilişkin istinaf taleplerinin 12 yıl 6 ay olarak düzeltilerek esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminde, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

İstinaf mahkemesince verilen 20/02/2018 gün 2018/61 Esas ve 2018/143 sayılı hüküm suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından yasal süresinde temyiz

edilmişse de suça sürüklenen çocuk...'in 28.11.2018 tarihli dilekçe ile kararın onanması talebinde bulunduğu dilekçe tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal etmiş olduğu anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE,

Temyizin kapsamına göre sanık... ve suça sürüklenen çocuk...'ın maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 20/02/2018 gün ve 2018/61 E. 2018/143 sayılı Kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık... ve suça sürüklenen çocuk... müdafiinin TCK 37. madde kapsamında yapılan değerlendirmenin ve tahrik hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 25.02.2019 gününde Başkan... ve Üye ...'ın sanık... ve suça sürüklenen çocuk... hakkında atılı suçların TCK 39 kapsamında kaldığına dair karşı oyları ve oy çokluğuyla 25/02/2019 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık savunmalarından tanık anlatımlarından ve tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere;

KARŞI OY:

Sanık savunmalarından tanık anlatımlarından ve tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere;

Olay tarihinde maktul ve arkadaşlarının bir parkta birlikte alkol aldıkları sırada kendi aralarında yüksek sesle konuşup tartışmaya başladıkları, maktulün bağırarak “ben burada yetiştim, burada büyüğüm.” diye sinkaflı sözler söylemesi üzerine aynı parkta suça sürüklenen çocuklarla birlikte vakit geçiren sanık...’in maktulün bu davranışlarından rahatsız olup, maktule hitaben “buranın erkeği sen misin?” diyerek sinkaflı küfürler ederek maktulü uyardığı, daha sonra maktulün yanma gelerek yumruk ve tokatla maktulü darp ettiği, suça sürüklenen çocuklar... ve...’ın da sanığın peşinden gelerek sanıkla birlikte maktulü darp ettikleri, suça sürüklenen çocuk...’in bu sırada suça sürüklenen çocuk...’ın belinde bulunan sustalı çakı bıçağını alarak maktulün kamına bir kere vurduğu, maktulün kavga ortamından 10-15 metre uzaklaşarak yere yıkıldığı, maktulün ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar kesilmesinden gelişen iç kanama sonucu meydana geldiği, daha sonra suça sürüklenen çocuk...’in olayda kullandığı bıçağı tekrar...’a verdiği ve bıçağın olaydan sonra suça sürüklenen çocuk...’da ele geçirildiği olayda;

Sanık... ve suça sürüklenen çocuk...’ın ve suça sürüklenen çocuk...’in eylemine TCK 37 maddesi kapsamında müşterek fail olarak katıldığına dair Kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.

Şöyle ki;

Olayın kabulü ve gelişim tarzı dikkate alındığında olayın ani gelişen bir olay olduğu, sanık ve suça sürüklenen çocuklar arasında maktulü öldürme konusunda önceden alınmış bir karar ve irade birliği bulunmadığı, ani gelişen kavga ortamında sanık ve suça sürüklenen çocukların arkadaş olmaları itibariyle dayanışma içinde hareket ettikleri, suça sürüklenen çocuk...’in olay sırasında ani bir karar ve refleksle suça sürüklenen çocuk...’ın belinde bulunan bıçağı alarak maktulü bıçaklayıp öldüreceğinin sanık... ve suça sürüklenen çocuk... tarafından bilinmesinin mümkün olmadığı, sanık ve suça sürüklenen çocuk...’ın olay sırasında ve olayın sonrasında suça sürüklenen çocuk...’in yanında olmaları, birlikte hareket etmelerinin ancak TCK 39 maddesi kapsamında yardım etme olarak değerlendirilebileceği, bu nedenlerle sanık... ve suça sürüklenen çocuk...’ın cezalarından TCK 39 maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyoruz. 25/02/2019
Yargıtay — Esas No: 2001/16437, Karar No: 2002/568, Tarih: 28.01.2002

4. Ceza Dairesi 2001/16437 E., 2002/568 K.

**4. Ceza Dairesi 2001/16437 E., 2002/568 K.**

**- GÖREVLİYE ETKİN DİRENME**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 258 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 271 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 456 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 463 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların görevliye etkin direnmeleri sırasında işledikleri faili belirsiz olarak on beş gün iş ve güce engel olacak biçimde yaralama eylemlerinin, ayrıca TCY.nın 456/1, 463, 271. maddelerine uyacağının gözetilmemesi,

2-Saldırgan sarhoşluk suçunda yalnızca özgürlüğü bağlayıcı ceza öngörüldüğü gözetilmeden, ayrıca hafif para cezasına da hükmolunması,

3-Cezaların toplamı üzerinden değil de her suça verilen ceza için ayrı ayrı ertelemeye karar verilmesi,

4-Cezaların ertelenmiş olması karşısında, " güvence parasının hükmün kesinleştiğinde iadesi..." yerine, infaza başlandığında iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve O yer ve Üst C.Savcılarıyla sanıklar Tuncer Koçar ve Mustafa Erdinç'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.1.2002 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/957, Karar No: 2010/640, Tarih: 08.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/957 E.  ,  2010/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan beraetine dair, İzmir 7. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 21.04.2005 gün ve 2004/1370 Esas, 2005/537 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Saldırgan sarhoşluk suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Sanığa yüklenen saldırgan sarhoşluk suçuna 765 sayılı Yasanın 572/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı kanunun 102/5 ve 104/2. maddelerinde belirlenen üç yıllık asli ve ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sarkıntılık suçundan kurulan beraet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanığa suç atması için bir neden bulunmayan mağdurenin beyanına, doktor raporuna ve dosya içeriğine göre alkollü olan sanığın otobüs durağında arkadaşını beklemekte olan mağdureye önce edep ve iffetini rencide eden sözler söyledikten sonra kalçasını tutup sıktığı ve elini omuzuna koyduğu anlaşıldığı halde oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle beraet kararı verilmesinde isabet bulunmadığı gibi sabit olan eyleminin 765 sayılı Yasanın 421/2. maddesindeki sarkıntılık ve bedensel temas içermesi nedeniyle de sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 102/1. maddesine uyan basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu, 5560 sayılı Yasadan önce suçun işlenmesi sebebiyle uzlaşmaya tabi ve öngörülen cezanın tür ve miktarı ile 5235 sayılı Yasanın 11. maddesi hükmüne nazaran yargılama görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek aynı Yasanın geçici 1. maddesi gereğince görevsizlik kararı verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5756, Karar No: 2014/21551, Tarih: 18.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5756 E.  ,  2014/21551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/122011

MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2010

NUMARASI : 2009/412 (E) ve 2010/396 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi

kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi

kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten süjelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın, kendisini H. G.. olarak tanıtarak, katılandan satın almış olduğu tekstil ürünü karşılığında, bir şekilde elde ettiği 20.10.2007 tarihli 11.250 TL bedelli suça konu çeki, H. G.. ismi ile imzalayıp ciro etmek suretiyle katılana verdiği, böylece atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda; suça konu çekin sahte olduğu iddia edilmiş ise de, buna dair bir banka yazısı, bilirkişi raporu ya da keşideci beyanı bulunmadığı ayrıca suça konu çekle ilgili Ankara Nöbetçi ağır ceza mahkemesi aracılığı ile aldırılan 26.10.2010 tarihli raporda, çekin arka yüzünde H. G.. adına atılı bulunan ciranta imzanın sanığın elinden çıkmış olmasının kuvvetle mümkün ve muhtemel olduğu, çekin ön yüzündeki keşideci imzasının, arka yüzündeki diğer ciranta imzaların ve çekin arka yüzündeki yazıların sanığın elinden çıktıklarının tespit edilemediği yine çekin ön yüzündeki yazıların sanığın elinden çıkmadığının mütalaa edildiği anlaşılmakla,

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; keşideci şirket yetkililerinin açık kimlik bilgileri ve adreslerinin tespit edilip usulüne uygun olarak duruşmaya çağrılarak şikayet ve delillerinin sorulması, şirketi temsile kimin yetkili olduğuna dair kayıtların getirtilmesi, çekteki keşideci imzası ile diğer yazıların kendilerine ait olup olmadığı, çekin sahte olup olmadığı, suça konu çekte 1. ciranta olarak görünen ve imzası bulunan A. D.. yada sanıkla herhangi bir ticari ilişkilerinin bulunup bulunmadığının sorulması, A. D..’ın adresinin tespiti halinde bu kişinin de tanık sıfatıyla dinlenerek çekteki yazı ve imzaların dinlenilen tanık, keşideci şirket yetkilileri yada sanığa ait olup olmadığı hususunun kesin olarak belirlenmesi maksadıyla bilirkişi incelemesi yapıldıktan sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiren, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.