muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6591, Karar No: 2021/10586, Tarih: 21.10.2021

Uyuşmazlığın çözümü için konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekmektedir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) 4 üncü maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın;

a) Bu Kanunda,

b) Türk Medenî Kanununun, rehin karşılığında ödünç verme işi ile uğraşanlar hakkındaki 962 ilâ 969 uncu maddelerinde,

c) 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun malvarlığının veya işletmenin devralınması ile işletmelerin birleşmesi ve şekil değiştirmesi hakkındaki 202 ve 203, rekabet yasağına ilişkin 444 ve 447, yayın sözleşmesine dair 487 ilâ 501, kredi mektubu ve kredi emrini düzenleyen 515 ilâ 519, komisyon sözleşmesine ilişkin 532 ilâ 545, ticari temsilciler, ticari vekiller ve diğer tacir yardımcıları için öngörülmüş bulunan 547 ilâ 554, havale hakkındaki 555 ilâ 560, saklama sözleşmelerini düzenleyen 561 ilâ 580 inci maddelerinde,

d) Fikrî mülkiyet hukukuna dair mevzuatta,

e) Borsa, sergi, panayır ve pazarlar ile antrepo ve ticarete özgü diğer yerlere ilişkin özel hükümlerde,

f) Bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde, öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılır. Ancak, herhangi bir ticari işletmeyi ilgilendirmeyen havale, vedia ve fikir ve sanat eserlerine ilişkin haklardan doğan davalar bundan istisnadır.” düzenlemesini içermektedir.

Anılan düzenleme ile ticarî davalar; mutlak ticarî davalar, nispi ticarî davalar ve yalnızca bir ticarî işletmeyle ilgili olmasına rağmen ticarî nitelikte kabul edilen davalar olmak üzere üç grup halinde düzenlenmiştir.

Mutlak ticari davalar, tarafların tacir olup olmadığına ve işin bir ticari işletmeyi ilgilendirip ilgilendirmediğine bakılmaksızın ticari sayılan davalardır. Mutlak ticari davalar, TTK'nın 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında bentler hâlinde sayılmıştır. Bunların yanında Kooperatifler Kanunu (m.99), İcra ve İflas Kanunu (m.154), Finansal Kiralama Kanunu (m.31), Ticari İşletme Rehni Kanunu (m.22) gibi bazı özel kanunlarda belirlenmiş ticari davalar da bulunmaktadır. Bu davalar kanun gereği ticari dava sayılan davalardır.

Nispi ticari davalar, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olması hâlinde ticari nitelikte sayılan davalardır. TTK'nın 4 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan ve iki tarafı da tacir olan hukuk davaları ticari dava sayılır.

Nispi ticari davalar, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olması hâlinde ticari nitelikte sayılan davalardır. TTK'nın 4 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan ve iki tarafı da tacir olan hukuk davaları ticari dava sayılır.

Üçüncü grup ticari davalar, yalnızca bir tarafın ticari işletmesini ilgilendiren havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davalardır. Yukarıda açıklandığı üzere bir davanın ticari dava sayılması için kural olarak ya mutlak ticari davalar arasında yer alması ya da her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili bulunması gerekirken havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davaların ticari nitelikte sayılması için yalnızca bir yanın ticari işletmesiyle ilgili olması TTK'da yeterli görülmüştür.

Aynı Kanun’un “Dava şartı olarak arabuluculuk” başlıklı 5/A maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Bu Kanunun 4 üncü maddesinde ve diğer kanunlarda belirtilen ticari davalardan, konusu bir miktar paranın ödenmesi olan alacak ve tazminat talepleri hakkında dava açılmadan önce arabulucuya başvurulmuş olması dava şartıdır.” düzenlemesi ile alacak ve tazminat taleplerini içeren ticari davaların açılmasından önce arabulucuya başvurulmuş olmasının bir dava şartı olduğu hükme bağlanmıştır.

6325 Sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu’nun 18/A maddesinde;

“(1) İlgili kanunlarda arabulucuya başvurulmuş olması dava şartı olarak kabul edilmiş ise arabuluculuk sürecine aşağıdaki hükümler uygulanır.

Davacı, arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılmadığına ilişkin son tutanağın aslını veya arabulucu tarafından onaylanmış bir örneğini dava dilekçesine eklemek zorundadır. Bu zorunluluğa uyulmaması halinde mahkemece davacıya, son tutanağın bir haftalık kesin süre içinde mahkemeye sunulması gerektiği, aksi takdirde davanın usulden reddedileceği ihtarını içeren davetiye gönderilir. İhtarın gereği yerine getirilmez ise dava dilekçesi karşı tarafa tebliğe çıkarılmaksızın davanın usulden reddine verilir. Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması halinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı şirket, 4010001150 nolu tesisatın enerjisinin, görevli tedarik şirketi ile abone Mehmet Yanmaz arasında imzalanmış olan perakende satış sözleşmesinin feshedilmesi nedeniyle 28/02/2018 tarihinde kesildiğini, 13/04/2018 tarihinde yapılan denetimde davalının mesken olarak kullandığı bu yerde perakende satış sözleşmesi imzalamadan kesilen elektriği açmak suretiyle kaçak elektrik tükettiğinin tespit edilmesi üzerine durumun tutanağa bağlandığını ve sonrasında 28/02/2018 ila 13/04/2018 tarihleri arasındaki 45 günlük dönem için 239,63 TL kaçak kullanım bedeli tahakkuk ettirildiğini, kaçak kullanım bedelini ödemeyen davalının tahsili için başlatılan takibe de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek eldeki davayı açtığı, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Bu durumda yukarıda yapılan açıklamalar ile somut olaya ilişkin maddi ve hukuki olgular bir arada değerlendirildiğinde; davalının tacir olmadığı ve davanın ticarî dava olarak kabul edilemeyeceği açık olduğuna göre, davanın açılmasından önce arabulucuya başvurulması gerektiğinden bahsedilemez.

Hal böyle olunca, mahkemece; davanın esasının incelenmesi ve ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olması usul va kanuna aykırı olduğundan, Adalet Bakanlığının yerinde görülen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile HMK'nın 363 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 21/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19284, Karar No: 2013/100, Tarih: 14.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19284 E.  ,  2013/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1989 yılında kesinleşen....ölçekli imar planında açık pazar alanı olarak ayrılan dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun benzer konudaki 15.12.2010 gün ve.... sayılı kararı da gözetilerek, imar planında açık pazar alanı olarak ayrılan taşınmaza fiilen el atılmamış olsa dahi, 3194 sayılı İmar Kanununun 10. maddesinin amir hükmü uyarınca 1/1000 ölçekli imar planının kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl içerisinde davalı belediyece ayrılma amacına uygun olarak kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikin mülkiyet hakkının süresi belirsiz şekilde kısıtlanması nedeniyle taşınmaz bedelinin ödenmesine karar verilmesi doğrudur.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının .... irad kaydedilmesine, 14.01.2013 gününde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2017/1990, Karar No: 2017/3771, Tarih: 02.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1990 E.  ,  2017/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece ıslah dilekçesi de gözetilerek davanın kabulüne dair verilen karar, davalı iş sahibi vekilince temyiz olunmuştur.

Davacı yüklenici, hakedişlerinden haksız olarak kesildiği iddiası ile gecikme cezasının iadesini, eksik ödenen fiyat farkı alacağının, hafriyat vs. ilave imalâttan kaynaklanan alacağının ve işin haksız şekilde tasfiyesi nedeniyle kar mahrumiyeti alacağının tahsilini talep etmiş, talebini 09.04.2015 günü harçlandırdığı ıslah dilekçesiyle arttırmış; davalı iş sahibi idare ise hakedişlere usulüne uygun itiraz edilmediğini, yapılan kesinti ve ödemelerin usulüne uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre davanın ıslahla arttırılan kısım da dikkate alınarak kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı iş sahibi idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 20.08.2010 tarihli "... İl Özel İdaresi, Tecde Spor Merkezi Yapım İşi"ne ait 1.099.253,26 TL + KDV anahtar teslim götürü bedelli sözleşmenin 8.2.1. maddesinde Yapım İşleri Genel Şartnamesi (YİGŞ) sözleşmenin ekleri arasında sayılmıştır. Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin 40. maddesinde; yüklenicinin geçici hakedişlere itirazı olduğu takdirde, karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunu “idareye verilen ... tarihli dilekçemde yazılı ihtirazî kayıtla” cümlesini yazarak imzalaması gerektiği, yüklenicinin itirazlarını bu şekilde bildirmediği takdirde hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılacağı düzenlenmiştir. Bu kural Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin 40/9. maddesi yollamasıyla kesin hakedişe itiraz yönünden de uygulanır.

Şartnamenin bu kuralları dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 193. maddesi uyarınca delil sözleşmesi niteliğinde olup, tarafları bağladığı gibi mahkemece de re'sen dikkate alınması gerekir. Bu hüküm uyarınca hakedişlere Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nde belirtilen şekilde itiraz edilmediği takdirde yüklenicinin o hakedişlere bağlı hakları düşer ve yüklenici, hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılır. Ayrıca davacı yüklenici, işin tasfiyesine ilişkin 26.12.2011 günlü tasfiye gerekçe raporunu tasfiyeden dolayı herhangi bir hak talep etmeyeceğini beyan ederek ihtirazî kayıt ileri sürmeksizin imzalamış; 27.12.2011 tarihinde yapılan tasfiyeden sonra tanzim edilen 30.01.2013 günlü 3 nolu son hakedişi, sadece "İtirazım kaydıyla" yazmak suretiyle imzalayarak sözleşmenin eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'ndeki yönteme uygun şekilde itirazlarını bildirmemiştir. Yüklenicinin hakedişe giren işler için alacak talebinde delil sözleşmesi niteliğindeki bu şartname hükümleri gözetilerek Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nde belirtilen yönteme uygun itirazda bulunmadığı, 26.12.2011 tarihli tutanağı tasfiyeden dolayı herhangi bir hak talep etmeyeceğini beyan ederek itirazsız imzaladığı anlaşıldığından, gecikme cezası kesintisi, fiyat farkı ve kar mahrumiyetine yönelik istemlerinin tümden reddi gerekirken, sözleşmenin eki olarak kabul edilen ve delil sözleşmesi olan Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin hükümleri nazara alınmaksızın, davanın kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan yanlar arasında imzalanan 20.08.2010 tarihli sözleşmenin 8.2.2. maddesinde sözleşmenin eki olarak benimsenen İdari Şartname'nin "İşin Yapılacağı Yerin Görülmesi" başlıklı 12. maddesindeki 12.1." işin yapılacağı yeri ve çevresini gezmek, inceleme yapmak; teklifini hazırlamak ve taahhüde girmek için gerekli olabilecek tüm bilgileri temin etmek isteklinin sorumluluğundadır. İşyeri ve çevresinin görülmesiyle ilgili bütün masraflar isteklilere aittir." 12.2. "İstekli, işin yapılacağı yeri ve çevresini gezmekle; işyerinin şekline ve mahiyetine, iklim şartlarına, işinin gerçekleştirilebilmesi için yapılması gerekli çalışmaların ve kullanılacak malzemelerin miktar ve türü ile işyerine ulaşım ve şantiye kurmak için gerekli hususlarda maliyet ve zaman bakımından bilgi edinmiş; teklifini etkileyebilecek riskler, olağanüstü durumlar ve benzeri diğer unsurlara ilişkin gerekli her türlü bilgiyi almış sayılır." 12.3. "İstekli veya temsilcilerinin, işin yapılacağı yeri görmek istemesi halinde, işin gerçekleştirileceği yapıya ve/veya araziye girilmesi için gerekli izinler İdare tarafından verilecektir." 12.4."Tekliflerin değerlendirilmesinde, isteklinin işin yapılacağı yeri incelediği ve teklifini buna göre hazırladığı kabul edilir." düzenlemeleri uyarınca davacı yüklenici, basiretli tacir gibi hareket ederek sözleşme konusu işi yapacağı yeri ve çevresini gezip, inceleme yapmak suretiyle teklifini hazırladığından, teklifini etkileyebilecek riskler, olağanüstü durumlar ve benzeri diğer unsurlara ilişkin gerekli her türlü bilgiyi almış sayılacağından; davacının, davalı iş sahibinin vaziyet planını vermeyerek ısrarla daha sert ve kayalık zeminde iş yapılmasını isteyerek maliyetin artmasına ve işin uzamasına neden olduğu, sert zemin hafriyatı yapmak zorunda kalmasına rağmen davalının hafriyata harcadığı masraf ve işçilik giderlerini ödemediği iddiası ile hafriyattan kaynaklanan ilave imalât alacağının tahsili isteminin de reddi gerekirken, sözleşmenin eki İdari Şartname'nin hükümleri göz ardı edilerek alınan bilirkişi raporu doğrultusunda kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; sözleşmenin eki olan ve delil sözleşmesi niteliğindeki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'ne uygun biçimde hakedişleri imzalamayarak hakedişleri mevcut hali ile olduğu gibi kabul etmiş sayılan, işin tasfiyesine ilişkin 26.12.2011 günlü gerekçe raporunu itirazsız imzalayıp, tasfiyeden dolayı bu işle ilgili hiçbir alacak isteminde bulunmayacağını belirten ve sözleşmenin eki İdari Şartname'nin 12. maddesine göre teklifini vererek sözleşmeyi imzalayan davacı yüklenicinin tüm istemlerinin, dolayısıyla davasının tümden reddine karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; faiz başlangıç tarihinin; davada talep edilen 10.000,00 TL'lik tutar için dava, ıslahla arttırılan kısım yönünden ise ıslahın yapıldığı 09.04.2015 tarihi olması gerekirken, hüküm altına alınan alacağın tamamına dava tarihinden faiz uygulanması doğru olmamıştır.

Kabule göre de; faiz başlangıç tarihinin; davada talep edilen 10.000,00 TL'lik tutar için dava, ıslahla arttırılan kısım yönünden ise ıslahın yapıldığı 09.04.2015 tarihi olması gerekirken, hüküm altına alınan alacağın tamamına dava tarihinden faiz uygulanması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle verilen kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı iş sahibinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10900, Karar No: 2015/2751, Tarih: 20.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10900 E.  ,  2015/2751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali, kooperatif üyeliğinin tispiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dosya davacı vekili, müvekkillerinden ...'in davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kooperatifteki hissesini 25/03/2012 tarihinde diğer müvekkili birleşen dosya davacısı ...a gayriresmi devir sözleşmesi ile 04/06/2012 tarihli noterde yapılan kooperatif hisse devir sözleşmesi ile de resmi olarak devrettiğini, devrin davalı kooperatife 05/06/2014 tarihinde noter ihtarnamesi ile bildirdiğini, müvekkillerinde ...'in ihraç kararının 11.06.2012 tarihli ihtarname ile bildirildiğini, müvekkili ... hakkında üyelikten çıkarılma kararı verilmeden evvel üyeliğin diğer müvekkili ...'a devredildiğinin sabit olduğunu ileri sürerek, ihraç kararının iptaline ve müvekkili ...'ın davalı kooperatifin A Blok 18 no'lu bağımsız bölümün kayıtlı maliki niteliğinde kooperatif üyesi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen dosya davalı vekili, müvekkili kooperatif tarafından davacı ... hakkında yapılan işlemin hukuka ve yasaya uygun olduğunu, davacı ...'in üyeliğinin 29/05/2012 tarihli toplantıda alınan karar ile sona erdirildiğini, davacı ...'e kooperetifin genel kurul gündemi, genel kurul kararı ve yönetim kurulu kararlarının tebliğ edildiğini, bu süreçte kendisinin ne genel kurula ne de yönetim kuruluna itirazının söz konusu olmadığını, davacı ...'in yönetim kurulunun çıkarma işleminden haberdar olduktan sonra noter devri ile üyeliğini devretmesinin hukuken himaye edilemeyeceğini, üyelik defterine kaydı dahi yapılmamış bir üçüncü kişinin hak sahipliğinden bahsedilmesinin olanaksız olduğunu, birleşen dosya davacısı ...'ın üyeliğine kabul edilemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki kooperatif hisse devir sözleşmesinin 04/06/2012 tarihinde yapıldığı ve davacı ... tarafından noter aracılığıyla kooperatif üyeliğine kabul ve devrin tescil edilmesi için davalı kooperatiften talepte bulunulduğu, çıkarma tarihinden önce devir işlemi ve devir sonrası yapılması gereken ortaklığa kabul başvurusu yapıldığı gözetildiğinde davacı

...'ın ortaklığa kabul edilmemesi işleminin hukuka uygun olmadığı, çıkarma kararının tebliğinden önce devir işlemi gerçekleştiğinden davacı ...'in çıkarma kararını tebliğ aldığı tarihte üyelik sıfatını yitirdiği bu nedenle alınan ihraç kararının konusuz kaldığı gerekçesiyle, asıl dava ile birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı asıl ve birleşen dosya davalı vekili temyiz etmiştir.

...'ın ortaklığa kabul edilmemesi işleminin hukuka uygun olmadığı, çıkarma kararının tebliğinden önce devir işlemi gerçekleştiğinden davacı ...'in çıkarma kararını tebliğ aldığı tarihte üyelik sıfatını yitirdiği bu nedenle alınan ihraç kararının konusuz kaldığı gerekçesiyle, asıl dava ile birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı asıl ve birleşen dosya davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21876, Karar No: 2015/7085, Tarih: 14.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/21876 E.  ,  2015/7085 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını ve IMS ile ilaç depoları tarafından iletilen ilaç satış rakamlarında oynama yaparak bu fazlalık üzerinden haksız prim aldığı isnadıyla iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.