muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6237, Karar No: 2017/16438, Tarih: 23.10.2017

6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK 297. Maddesi uyarınca gerekçe ile hüküm fıkrasının çelişmemesi, 298. Maddesine göre ise, gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna (kısa karara) aykırı olmaması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece tefhim edilen hüküm özetinde (kısa kararda) aynen “1-Davacı vekilinin davasının kısmen kabulü ile genel tatil ulusal bayram alacağı 400,00 TL'sinin dava tarihi, 71,72 TL’sine ıslah tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanacak en yüksek faizi ile birlikte, gece zammı alacağının 400,00 TL'lik kısmını dava tarihi, 4.430,66 TL'sini ıslah tarihinden itibaren bankalarca işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, 2-Fazla mesai ve hafta tatiline ilişkin talebin REDDİNE,” denilmesine rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “1-Davacı vekilinin davasının kısmen kabulü ile genel tatil, ulusal bayram alacağının 400,00 TL'sinin dava tarihi, 1.417,60 TL'sini ıslah tarihinden itibaren, fazla mesai ücreti 107,23 TL'nin dava tarihinden itibaren, bankalarca mevduata uygulanacak en yüksek faizi ile birlikte, gece zammı alacağının 400,00 TL'lik kısmını dava tarihi, 34.097,90 TL'sini ıslah tarihinden itibaren bankalarca işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” denilerek kısa kararda 471,72-TL olarak hüküm altına alınan ulusal bayram ve genel tatil alacağı gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 1.817,60-TL olarak, yine kısa kararda gece zammı 4.830,66-TL olarak hüküm altına alınmasına rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 34.497,90-TL olarak ve kısa kararda tamamen reddedilen fazla mesai alacağı, gerekçeli kararda 107.23-TL olarak hüküm altına alınarak hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında açık çelişki oluşturulmuştur. Hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında oluşan çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, işin esası incelenmeksizin hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre, işin esasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15838, Karar No: 2014/35065, Tarih: 10.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/15838 E.  ,  2014/35065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2013

NUMARASI : 2009/488-2013/314

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin eşi olan A... Ç..'nun davalı klinikte doğum yaptığını ve kızı Rumeysa'nın dünyaya geldiğini, doğumu davalı doktor A.. Ö.. ile ebe H.. F..'nın gerçekleştirdiklerini,ancak doğum raporuna davalı doktor M.. T..'ın kaşesinin vurulduğunu, doğumdan sonra çocuğun sürekli ağlaması ve kolunu oynatamaması üzerine sağlık kuruluşlarına başvurduklarını ve "sağ brakial plektus doğumsal yaralanması" teşhisinin konulduğunu ve özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının %50 olarak belirlendiğini,doğum sırasında sağ kolda sinir zedelenmesi oluşmasına davalıların neden olduğunu belirterek; çocuğun tedavisi ve hayatı boyunca sağ kolunu kullanamayacak olması nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere , 10.000TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalılardan Başaran Klinik yönünden davalının tüzel kişiliği olmadığından davanın sıfat yokluğundan reddine,diğer davalılar yönünden Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulunun raporuna dayanılarak subüt bulmaması nedeniyle davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının eşi A.. Ç..'nun davalı klinikte davalıların gerçekleştirmiş olduğu normal doğum sırasında gerekli özen ve ihtimamı göstermemeleri nedeniyle bebekte "sağ brakial plektus doğumsal yaralanmasına" neden oldukları iddiasıyla maddi ve manevi tazminat istemine yöneliktir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle vekil konumunda olan ve ameliyatı gerçekleştiren/tedaviyi yapan doktorun bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmesi gerekir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu raporuna itibar edilerek, bu yaralanmanın normal doğumun komplikasyonu olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, bu olgular karşısında, Adli Tıp Kurumu raporunun olayda davalıların kusurlu olup olmadığının tespitine yeterli olmayıp davacıların iddialarını karşılamaktan uzak olduğu ve hükme esas alınamayacağı anlaşılmaktadır.Dosyada mevcut kadın doğum uzmanından alınan bilirkişi raporunda da doğumun tam teşekküllü bir doğum kliniğinde,kadın hastalıkları ve doğum uzmanı bir hekimin gözetimi ve sorumluluğu altında yaptırılmamış olmasına zemin hazırlayanların kusurlu olduğunun belirtilmiş olduğu anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, davacının davalı klinikteki doğumuna ilişkin tüm belgeler, raporlar ve bütün kayıtlar getirtilerek,davalı kliniğin olay tarihi itibariyle hangi tür hastalara bakacağı,hangi branşlarda faaliyet izni olduğu,kaç doktor çalıştırdığı,kadın doğum uzmanı çalıştırıp çalıştırmadığı,kadın doğum branşında faaliyet gösterme izni olup olmadığı hususları araştırılarak, tüm dosya birlikte gönderilip, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, Öğretim Üyelerinden oluşturulacak aralarında iki Kadın Hastalıkları ve Doğum uzmanın da yer alacağı akademik kariyere sahip bilirkişi kurulundan, yapılan normal doğum işleminin tıp bilimi açısından yeterliliği hususunda, davalılara atfı kabil bir kusur olup olmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, davalıların kusurlu olup olmadığı belirlenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemenin bu yönleri göz ardı ederek, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13243, Karar No: 2012/5007, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13243 E.  ,  2012/5007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Kestel kasabası Narlık mevkiinde bulunan toplam iki parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece fenni bilirkişi raporunda gösterilen (A) harfli 13.723,50 m2 ve (B) harfli 618,76 m2 yüzölçümündeki taşınmazların davacı adına tapuya tesciline dair verilen karar Hazine ve Orman Yönetiminin temyizi üzerine Yargıtay... Hukuk Dairesinin 28.02.2008 gün 2008/1705-3184 sayılı kararı ile “Mahkemece çekişmeli taşınmazların yörede 1988 tarihinde kesinleşen orman kadastro çalışmasında orman sınırları dışında kaldığı, orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı yararına 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerindeki imar - ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; dava konusu taşınmazın tesciline karar verilebilmesi için yalnızca kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında kalması yeterli olmayıp taşınmazın tescile tabi yerlerden olması ve zilyetlik koşullarının oluşması; ayrıca, 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılmış orman olup olmadığının da araştırılması gerekir. Bundan ayrı olarak; davalı Hazine dava konusu taşınmazlara kuzey ve batı yönde bitişik komşu olan ve kadastro paftasında çalılık olarak tescil harici bırakılan taşınmazlar hakkında 1995 yılında Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/594 sayılı ve bunu takip eden numaralarda davacının da içinde bulunduğu 24 kişi aleyhine elatmanın önlenmesi ve tescil isteği ile açtığı davalarda, taşınmazların taş ve kayalık olduğu belirlenerek, davacının da içinde bulunduğu 24 kişinin bu yerlere elatmalarının önlenmesine ve taşınmazların Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş ve bu hükümlerin kesinleştikleri anlaşılmaktadır.

O halde, çekişmeli taşınmazların kadastro paftasında taşlık ve çalılık olarak bırakılması ve bitişiğindeki taşınmazlar hakkında davacı ve arkadaşları aleyhine Hazine tarafından açılan davalar imar - ihyanın ve zilyetlik bulunmadığından Hazine lehine karara bağlandığı anlaşılmakla dava konusu taşınmazların 1980 - 1990'lı yıllardaki hava fotoğrafları ve memleket haritasındaki konumları incelenerek o tarihler itibariyle kullanılıp kullanılmadığının da araştırılması; çekişmeli taşınmaza komşu olan 127 ve 128 sayılı parsellerin dayanakları olan 58 ve 59 tahrir nolu vergi kayıtları sınırında cebel okuduğundan bu kayıtlar uygulanarak çekişmeli

taşınmazlar yönünü ne şekilde sınır gösterdiğinin belirlenmesi ve yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin de denetlenmesi gerekir.” denilerek bozulmuştur. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın KABULÜNE ve fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 30.05.2005 tarihli rapor ekinde sunulan krokide (A) ve (B) işaretli sırasıyla 13.723,50 m² ve 618,76 m²'lik taşınmazların davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fen bilirkişisi rapor ve krokisinin kararın eki sayılmasına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 24.11.1988 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1960 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında temyiz eden Orman Yönetiminin sıfatı gözönüne alınarak bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı H.Y.U.Y.nın 438. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 02/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14043, Karar No: 2014/5389, Tarih: 24.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/14043 E.  ,  2014/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın olay tarihinden önce, kısa bir müddet mutfak ve banyo dolapları imalatı ve satışı yapan katılanın işyerinde çalıştığı ve daha sonra ayrıldığı, ayrıldıktan sonra 25/08/2007 tarihinde katılanın işyerine gelen sanığın, amcasının oğlunun ...’dan geldiğini, sekiz adet dairesi olduğunu ve hilton banyo taktıracağını söylediği ve katılanla bu iş için 1440 TL’ye anlaştığı, 27/08/2007 tarihinde tekrar işyerine gelen sanığın amcasının oğlunun dolapları istediğini beyan ettiği, bunun üzerine katılan ile birlikte eşyaları katılanın aracına yükledikleri, sanığın amcasının oğlunun geleceği yere geldiklerinde, sanığın, amcasının oğlunun bir saat içinde geleceğini beyan ettiği, birlikte beklemek için orada bulunan bir kafeteryada oyalandıkları, daha sonra aracın yanına geldiklerinde araçta bulunan malzemelerin tamamının yerinde olmadığının anlaşıldığı ve sanığın amcasının oğlu olduğunu beyan eden ...isimli kişinin de malzemeleri almaya gelmediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun, sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçeye dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22389, Karar No: 2011/6839, Tarih: 18.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22389 E.  ,  2011/6839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5423, Karar No: 2018/3169, Tarih: 09.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/5423 E.  ,  2018/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu, 6183 sayılı Kanunun 35, mükerrer 35, mülga 506 sayılı Kanunun 80. ve bazı maddeleri dışında 01.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinde düzenlenmiştir.

506 Sayılı Kanunun 80/12 maddesi, "Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur." hükmünü öngörmüş, 5510 Sayılı Kanunun 88/20 maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup, "Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. " hükmünü öngörmüştür.

İnceleme konusu davada; dava dışı .... şubesinin yetkilisi olması nedeniyle davacıya 2012/4,4,6,7,8,9 dönemini ait prim borcunu içeren ödeme emrinin tebliğ edildiği, mahkemece davacının prim borçlarından şirket tüzelkişiliği ile birlikte sorumlu olduğu tespit edildiğinden davanın reddine karar verildiği, şirket ortaklarının ....olduğu, şirketin 18.03.2012 tarihli ortaklar kurulu kararı ile .... şube açılmasına ve şubeyi temsil etmek üzere davacının on yıl süre ile müdür olarak atanmasına ,şubeyi idare ve her konuda temsil hususunda yetkili kılınmasına karar verildiği, söz konusu kararın 05.04.2012 tarihli ticaret sicili gazetesinde ilan edildiği, daha sonra 30.10.2012 tarihli karar ile de şubenin kapatılmasına karar verildiği, kararın 22.11.2012 tarihli ticaret sicili gazetesinde ilan edildiği, ödeme emrinde şubeye ait işyeri sicil nosunun belirtildiği, Kurum tarafından borç şirket tüzelkişiliğinden tahsil edilemediğinden şirket ortaklarına da ödeme emri gönderildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Ticaret Kanunu’nun 371/1. maddesinde; “Temsile yetkili olanlar şirketin amacına ve işletme konusuna giren her türlü işleri ve hukuki işlemleri, şirket adına yapabilir ve bunun için şirket ünvanını kullanabilirler. Kanuna ve esas sözleşmeye aykırı işlemler dolaysıyla şirketin rücu hakkı saklıdır.” hükmü bulunmaktadır.

TTK 623. maddede ise " (1) şirketin yönetimi ve temsili şirket sözleşmesi ile düzenlenir. Şirketin sözleşmesi ile yönetimi ve temsili, müdür sıfatını taşıyan bir veya birden fazla ortağa veya tüm ortaklara ya da üçüncü kişilere verilebilir. En azından bir ortağın, şirketi yönetim hakkının ve temsil yetkisinin bulunması gerekir.

(2) Şirketin müdürlerinden biri bir tüzel kişi olduğu takdirde, bu kişi bu görevi tüzel kişi adına yerine getirecek bir gerçek kişiyi belirler.

(3) Müdürler, kanunla veya şirket sözleşmesi ile genel kurula bırakılmamış bulunan yönetime ilişkin tüm konularda karar almaya ve bu kararları yürütmeye yetkilidirler " hükmü düzenlenmiştir.

Davacı ortaklar kurulu kararı ile şubenin müdürü olarak atanmış ve şubeyi idare ve her konuda temsil hususunda yetkili kılınmıştır. Buna göre davacının şube işlerinin idaresinde, şubenin 3. kişilere karşı temsilinde yetkili ve sorumlu olduğunda şüphe yoktur. Davacının yetki ve sorumluluğu şube işleri ile sınırlıdır. Ancak bu şekilde yapılan yetkilendirme daha ziyade şubenin idari konuları ve yönetimi ile ilgili olup, mali konularda ayrıca yetki verilmesi gerektiği düşünülmektedir. Dolayısıyla şube müdürünün, kurumun prim borçlarından sorumlu tutulabilmesi için şubeyi hem mali hem de idari konularda temsil ve ilzama yetkili kılınmış olması gerekmektedir.

5510 sayılı yasanın 88/20 maddesinde, Kurumun sigorta primleri ve alacakları yönünden, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcilerinin Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı düzenlenmiş ise de madde metninde sorumluluğu düzenlenen kişiler şirketin ana yönetiminde yetkili ve görevli olan kişilerdir. Söz konusu maddede ifade edilen sorumluluk şartları şube müdürlerini kapsamaz. Ancak borcun şubeye ait olması, şube müdürüne şirketi idare ve temsil yanında genel merkez tarafından harcama yetkisi verilmiş olması halinde şube müdürleri de üst düzeyde yönetici kabul edilerek sorumluluğuna gidilebilir.

Somut davada; ticaret sicil kayıtları, şirket kayıtları, vekaletnameler, takip dosyası, müdür ataması ile ilgili bütün bilgi ve belgeler celp edilmek suretiyle ödeme emrine konu borcun şubeye ait olup olmadığı, davacıya prim ödemeyi de kapsayacak şekilde mali konularda yetki verilip verilmediği, şube veya davacı emrine belli miktarda paranın harcanmak üzere tahsis edilip edilmediği, muhasebe işlemlerinin şirket merkezince mi yürütüldüğü yoksa şubenin ayrı muhasebesinin mi olduğu davacının imza yetkisinin olup olmadığı hususları detaylı araştırılarak, şirket merkezi tarafından davacıya mali konularda harcama yetkisi verilip verilmediği ve 5510 sayılı Yasanın 88/20 kapsamında üst düzey yönetici veya yetkilisi ile kanuni temsilci olarak sorumlu olup olmadığı tespit edilmeli, davacının mali konularda yetkisinin olmadığının tespiti halinde bu durumun davacı yönünden haklı sebep kabul edilmesi gerektiği bilinmeli, elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...