muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/3073, Karar No: 2025/5822, Tarih: 14.04.2025

.1.2023 tarihli hayat raporu), ...Yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemi olan kemoterapiye eklenmesinin şifa ya da uzun süreli sağ kalım elde edildiğine dair bir bilgi bulunmadığı için daha etkin, daha güvenli ve daha yararlı olduğunu söylemek mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbı Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı 19.10.2023 tarihli heyet raporu.)... Davacının tıbbi durumundaki hastalarda ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresi elde edildiği bilimsel olarak ispatlanmış olup tamamen iyileşmenin mümkün olmadığı, bu kanserde dava konusu ilaç ile elde edilebilecek ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresinin ... öneme haiz olup olmadığı konusunun mahkemenin takdirine sunulduğu(Prof.Dr.... , Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... tarafından düzenlenen bila tarihli heyet raporu), ...Opdivo isimli ilaç 2. Basamak tedavide kullanıldığında standart kemoterapiye göre sağ kalımı ortalama 2 ay uzadığını, bu tür tedaviler şifa sağlayıcı değil, hastanın şikayetlerini azaltmaya, yaşam kalitesini artırmaya ve yaşamı uzatmaya yönelik palyatif tedaviler olduğu, bu nedenle nivolumab ... öneme haiz ve kullanılması zorunlu olmadığı.(Tıbbı Onkoloji Uzmanları Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... ... tarafından düzenlenen 29.01.2023 tarihli rapor), ....Checkmate 141 çalışmasında opdivo kolunda sağ kalım 7,5 ay iken standart tedavi kolunda 5,1 ay olarak bulunduğunu (Pamukkale Üniversitesi Tıbbi Onkolaji Anabilim Dalı Başkanlığı heyet raporu),...Checmate 057 çalışmasında kemoterapi ilacına göre ortanca sağ kalımda 2,7 ay sağ kalımı uzattığı, hastalığın iyileşmesi hususu göz önünde tutulduğunda bilinen tedavi yöntemi olan kemoterapiden daha etkin ve yararlı olduğunu söylemenin mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbı Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı'nın 18.8.2023 tarihli heyet raporu.)" belirtilmiş olup bu bağlamda, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığın tedavisinde ... öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen hastanın iyileşmesine (tam iyileşme aranmaksızın mevcut durumdan sürekli olarak daha iyi ... gelmesi) katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin tıbbı onkoloji anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H)Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mevcut tedavi yöntemlerine göre ilacın yan etkilerinin az olması, kısa süreli fayda sağlaması, mevcudun kontrol altında tutulması, yaşam kalitesinin artırılması gibi vs. şeklinde faydasının bulunması durumunda idarenin, kendisine tanınan yasal sınırlar dahilinde her zaman ilaçları SUT kapsamına alabileceği gözetilerek, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için, ilacın tıbben ve fennen zorunlu, ... öneme haiz ve özellikle kısa süreli etkinliğin ötesinde sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbı otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4701, Karar No: 2020/2597, Tarih: 24.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/4701 E.  ,  2020/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2834, Karar No: 2021/4158, Tarih: 05.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/2834 E.  ,  2021/4158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Kayseri 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 29.06.2021 Çarşamba günü davacı ile davalı taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R-

Davacı vekili, Kalaba-Boğazlıyan enerji iletim hattının ... Kasabasından Boğazlıyan istikametine 5.km'de 151-152 nolu direkler arasındaki kısımda, davacı şirket tarafından yapılan ... Kasabası mevcut karayolunu genişletme çalışması yapımı sebebiyle, zemine göre yolun yükselmesi nedeniyle Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği çizelge 8'de belirtilen iletim hatları hat düşey uzaklık mesafelerinin ihlal edildiğini, herhangi bir can ve mal mal kaybına sebebiyet vermeden ihlalin giderilmesi için davalı idareden talepte bulunulduğunu, ardından ihtarat gönderildiğini, ancak gereğinin yerine getirilmediğini, bunun üzerine karayolunu genişletme çalışması yapımı nedeniyle oluşan düşey uzaklık ihlalinin giderilmesi ve mesafenin mevzuata uygun düşey uzaklığını sağlayacak hale getirilmesi için, gerekli deplase çalışmalarının müvekkili tarafından yapıldığını belirterek, uğranılan zararın davalı idareden tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı idare vekili; davanın görevli mahkemede açılmadığını, davaya konu alacağın zaman aşımına uğradığını, ...’nün bir kamu kuruluşu olduğunu kesintisiz kamu hizmeti vermekte mevzuatlara uygun olarak kuruluş kanununun kendilerine yüklediği görevleri yerine getirmekte olduğunu bu kapsamda kanunların Karayolları Genel Müdürlüğüne ülke genelinde otoyol, Devlet yolu ve il yollarının yapım görevini vermiş olduğunu, bu görevler haricinde idarelerinin elektrik iletim tesisi deplase işi yapmasının kanunen mümkün gözükmediğini gerekli tadilatın yapılmasının davacının sorumluluğunda bulunduğunu belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davalı İdare tarafından karayolu genişletme çalışması yapılması nedeni ile yolun zemine oranla yükseltilmiş olmasına, bu suretle Elektrik Kuvvetli

Akım Tesisleri Yönetmeliği’nde gösterilen en küçük düşey uzaklığı mesafesinin ihlal edildiğine, davacı şirketin bu durumun düzeltilmesine yönelik olarak davalı idareye yapmış olduğu başvuruların sonuçsuz kalması üzerine söz konusu ihlalin davacı şirket tarafından giderilmesi nedeniyle, yapılan masrafların tahsilini talep etme hakkı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı istinafa başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına, özellikle halkın can ve mal güvenliği için hattın deplase edilmesinin zorunlu olmasına ve davacının yapmış olduğu giderleri zarara sebebiyet veren davalıdan talep etmesinde bir aykırılık olmamasına, hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 05/07/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3594, Karar No: 2023/4905, Tarih: 09.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/3594 E.  ,  2023/4905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/54 E., 2015/444 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2015/54 Esas, 2015/444 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrası, 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.08.2020 tarihli ve 2016/76970 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz isteği;

Kararı temyiz ettiğine,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. " İddia, sanık savunmaları, 01.04.2014 tarihli Jandarma ekibi tarafından tutulan ve sanıkların da altında imzaları bulunan Olay Yeri Tespit Tutanağı, keşif, 02.06.2015tarihli Bilirkişi Raporu ve tüm dosya kapsamından, olay tarihinde sanıkların birlikte hareket ederek Bademli Köyü'nde Yarımdam Mevkiinde kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yaptıkları, köylülerin ihabrı üzerine kolluk görevlilerince olay yerinde sanıkların yakalandıkları, yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuyla kazının gerçekleştiği noktanın ve çevresinin sit alanı olarak belirlenen sınırlar içinde yer almadığı, kazı çukuru içinde ve çevresinde herhangi bir tarihi unsura (kabartma, duvar kalıntısı vb.) ve herhangi bir küçük bulguya (antik çanak çömlek kırığı, yontulmuş taş veya kaya parçası vb.) rastlanılmadığı, büyük ebatlarda ve yeterince derin olarak kazılmış olan izinsiz kazı faaliyetinde ulaşılan derinliğin define elde etmek için yeterli olduğu, sanıkların söz konsus kazıyı kendilerinin yaptıklarının ikrar ettikleri, dolayısıyla sanıkların üzerlerine atılı kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı yaparak 2863 Sayılı Yasaya Muhalefet suçunu işledikleri sabit olduğu anlaşılmakla sanıkların eylemlerine uyan 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 74/1-1. cümlesi uyarınca cezalandırılmalarına, kazı yapılan yerin, sit alanı veya 2863 Sayılı Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olmadığı anlaşıldığından, 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 74/1-2. cümlesi hükmü uyarınca verilen cezanın üçte biri oranında indirim yapılmasına, verilen cezanın sanıkların gelecekleri üzerindeki olası etkileri lehlerine takdiri hafifletici neden kabul edilerek cezalarından 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılmasına, Sanıklardan ...'nın sabit görülen eylemine uyan suç için hükmolunan hapis cezasının iki yıldan az olması, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, olayın somut zarar meydana getirmemesi, dosyaya yansıyan kişiliği ve geçmişi nazarı dikkate alındığında sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizce olumlu kanaate varılması nedeniyle CMK'nın 231/6-a-c maddelerinde belirtilen şartlar gerçekleştiğinden, takdiren CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca sanık hakkında bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına, Sanık ...'ın ise tekerrüre esas olmayan sabıkalı geçmişi dikkate alındığında mahkememizce sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu bir kanaat oluşmadığından, CMK-231/6-b maddesinde belirtilen şartlar gerçekleşmediğinden, sanık hakkında CMK-231/5. ve devamı maddelerinin tatbikine yer olmadığına, sanığa verilen hapis cezasının, kısa süreli hapis cezası olmaması nedeniyle TCK'nın 50. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına, yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizce olumlu bir kanaat oluşmadığından TCK'nın 51

. ve devamı maddelerinin tatbikine yer olmadığına, sanığa verilen hapis cezasının, kısa süreli hapis cezası olmaması nedeniyle TCK'nın 50. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına, yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizce olumlu bir kanaat oluşmadığından TCK'nın 51. maddesindeki ertelenmesine yer olmadığına, Suçta kullanılan Adli Emanetin 2014/59 sırasında kayıtlı eşyaların TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine dair aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir." denilmektedir.

2. Sanık ... savunmasında; "Olay arkadaşımın anlattığı ve iddianamede belirtildiği gibi olmuştur, olay nedeniyle pişmanım, o çevrede eskiden kalma para çıkabileceği söyleniyordu, o duyumlara göre o umutla gidip kazı yapmıştık ve yakalandık, pişmanım dedi. Talimata ekli ifadesi okundu, benzer mahiyette olduğu anlaşıldı, sanıktan soruldu:Doğrudur, tekrar ederim. " demiştir.

3. Temyiz dışı sanık ... savunmasında; "Olay iddianamede anlatıldığı gibi olmuştur, diğer sanık arkadaşım olur, onun telkini üzerine oraya gittik, belli bir derinliğe kadar kazdık, daha sonra jandarma geldi, bizi yakaladı, sanık ... birşeyler duydum büyüklerden gidip bakalım demişti, o umutla gitmiştik, pişmanım dedi. Talimata ekli ifadesi okundu, benzer mahiyette olduğu anlaşıldı, sanıktan soruldu: Doğrudur, tekrar ederim." demiştir.

4. Mahkemece mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınana arkeolog bilirkişi raporunda, dava konusu yerin sit alanı ya da 2863 sayılı Kanun kapsamındaki yerlerden olmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Olay günü saat 14.30 sıralarında Emirdağ ... köyü ... mevkiinde siyah renkli ... ile gelen şahısların kaçak kazı yaptığı yönünde gelen ihbar üzerine kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, arazide ... plakalı siyah renkli Tofaş marka aracın bulunduğu, aracın 220 m uzaklığında 190 cm derinliğinde, 240 cm uzunluğunda kazı çukuru tespit edildiği, olay yerinde kazıya yarar aletlerin ele geçirildiği, çevre güzergah ve yolların araştırılmasına geçildiğinde sanıkların araziden yaya olarak geldikleri dosya kapsamında, sanık ... temyiz dışı sanığın aşamalardaki beyanlarında kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yaptıklarını ikrar ettikleri anlaşılmakla, mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. "01.04.2014" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

3. T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2015/54 Esas, 2015/444 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3613, Karar No: 2014/4942, Tarih: 18.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/3613 E.  ,  2014/4942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yaşı nedeniyle oturumların gizli yerine açık yapılması ve hükmün de açık olarak tefhimi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması, telafi olanağı olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13227, Karar No: 2011/13439, Tarih: 13.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/13227 E.  ,  2011/13439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı Tasfiye halinde T. ... Bankası AŞ. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 03/11/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde dosyanın Eskişehir İş Mahkemesine gönderilmesine dair verilen 18/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davacı bankada görev yapan davalıların haksız eylemi nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, taraflar arasındaki ilişkinin hizmet sözleşmesinden kaynaklandığı, 4857 sayılı İş Yasası ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Yasası'nın 1. maddesi gereğince hizmet sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklara ilişkin davaların iş mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiş; karar, davacı banka tarafından temyiz olunmuştur.

Davacının zarara uğramasına yol açan davalılardan ... şube müdürü, ... müdür yardımcısı, ... müdür yardımcısı, ... ile ... ise şube şefi olarak, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında kadro karşılığı sözleşmeli personel olarak görev yapmaktadırlar. Davalıların olay gününde sözleşmeli personel olarak görev yaptıkları bir olgu ise de, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında kadro karşılığı görev yapan personelin memur niteliğini koruduğu, yürürlükten kaldırılan 1475 sayılı İş Yasası ile sonradan yürürlüğe giren 4857 sayılı İş Yasası kapsamında hizmetli veya işçi sayılmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, adı geçen davalıların haksız eylemi nedeniyle meydana gelen zararın ödetilmesi amacıyla açılan davaya iş mahkemesinde değil genel hukuk mahkemelerinde bakılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, uyuşmazlığın çözümünde görevli olduğu benimsenmek suretiyle işin esası incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın çözüm yerinin iş mahkemesi görevine girdiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.