muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8534, Karar No: 2019/1500, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8534 E.  ,  2019/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8043, Karar No: 2015/12019, Tarih: 25.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/8043 E.  ,  2015/12019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Tehdit suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilmez olduğu anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...’in TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; avukat olarak görev yapan katılanın, sanık aleyhine çeşitli icra takipleri gerçekleştirdiği ve boşanma davasında vekillik yaptığı, sanığın 30.01.2012 tarihinde katılana göndermiş olduğu mesajda "elini vicdanına koy, 19 yaşındaki kızı kullandın, bi de ben sana her şeyi anlattım. Allah katında rahatım, ama sen Allah katında yalan iş yapıp bundan para kazanacan" ifadelerinden dolayı kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ettiği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık savunmasında “müşteki benim boşanmakta olduğum eşimin avukatıdır daha önceden de kendisinde ticari işlerden dolayı icra takibim vardır yani ticari işlerden dolayı karşı tarafın avukatı idi eşimin teyzesinin kızı aynı zamanda müştekinin yanında stajyer avukat olarak çalışmaktadır müşteki eşimin teyzesinin kızı dolayısıyla bana karşı eşimi dolduruşa getirdi borcumu yüksek gösterdi bu da aile huzurumu bozdu boşanmama da %30-40 oranında sebep oldu” diyerek suçlamayı kabul etmemiştir.

Sanık savunmasında “müşteki benim boşanmakta olduğum eşimin avukatıdır daha önceden de kendisinde ticari işlerden dolayı icra takibim vardır yani ticari işlerden dolayı karşı tarafın avukatı idi eşimin teyzesinin kızı aynı zamanda müştekinin yanında stajyer avukat olarak çalışmaktadır müşteki eşimin teyzesinin kızı dolayısıyla bana karşı eşimi dolduruşa getirdi borcumu yüksek gösterdi bu da aile huzurumu bozdu boşanmama da %30-40 oranında sebep oldu” diyerek suçlamayı kabul etmemiştir.

Öncelikle belirtilmelidir ki, mesaj içeriğinde yer verilen ifadelerin rahatsız edici olduğu açık bir şekilde anlaşılmakla birlikte kullanılan ifadelerin, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (Sözleşme) ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatlarında özel bir önem atfedilen, ifade özgürlüğü bağlamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur. Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslararası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir ‘toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle Sözleşme'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Sonuç olarak, sanık tarafından kullanılan ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğindedir. Aksi düşünülecek olursa, suçla korunmak istenen değer ölçüsüz bir şekilde genişleyecek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22755, Karar No: 2015/7230, Tarih: 20.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/22755 E.  ,  2015/7230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlediğinin anlaşılması karşısında, yeniden hüküm kurulması ve daha önceki hükmün aynen açıklanması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde önceki hükmün aynen infazına karar verilmesi ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer konular yönünden incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 20/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6609, Karar No: 2016/3969, Tarih: 05.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/6609 E.  ,  2016/3969 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davanın tüm tarafları tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2006 yılında 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro sırasında ... ilçesi, ... köyü 101 ada 62 parsel sayılı 16.049,40 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile ... ... ve paydaşları adlarına tespit edilmiştir.

101 ada 64, 81, 82 ve 98 parsel sayılı sırasıyla 6.722,22 m², 1.924,04 m², 5.634,16 m² ve 1.771,54 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, ham toprak niteliği ile ... adına tespit edilmişlerdir.

Davacılar ... ... ve Arkadaşları; tapu kayıtları, vergi kayıtları, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak 101 ada 64, 81, 82 ve 98 parsel sayılı taşınmazların ... ... mirasçıları adlarına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Birleştirilen davada ..., 101 ada 62 parsel sayılı taşınmazın taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğunu, zilyetlik yoluyla edinilemeyeceğini ileri sürerek kadastro tespitinin iptal edilip ... adına tescil edilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece dava dosyaları birleştirildikten sonra; fen bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 07.04.2014 havale tarihli rapor ekindeki krokide 101 ada 62 sayılı parselin (62/A), (62/C), 101 ada 81 sayılı parselin (81/A) ve (81/C), 101 ada 64 sayılı parselin (64/A) ile işaretlenen kesimlerinin ve 101 ada 98 sayılı parselin tamamının ham toprak niteliği ile ... adına, 101 ada 82 sayılı parselin tamamının, 101 ada 62 sayılı parselin (62/B) ve (62/D), 101 ada 64 sayılı parselin (64/B), 101 ada 81 sayılı parselin (81/B) ile işaretlenen kesimlerinin tarla niteliği ile ... ... ve paydaşları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davanın tüm taraflarınca temyiz edilmiştir.

Dava; kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 1939 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 12.11.1992 tarihinde ilân edilerek kesinleşen evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu, tüm ormanlarda aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dava; kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 1939 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 12.11.1992 tarihinde ilân edilerek kesinleşen evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu, tüm ormanlarda aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişiler tarafından kesinleşmiş tahdit haritası, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oldukları, fen bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 07.04.2014 havale tarihli rapor ekindeki krokide 101 ada 62 sayılı parselin (62/A), (62/C), 101 ada 81 sayılı parselin (81/A) ve (81/C), 101 ada 64 sayılı parselin (64/A) ile işaretlenen kesimlerinin ve 101 ada 98 sayılı parselin tamamının imar ve ihya edilmedikleri, 101 ada 82 sayılı parselin tamamının, 101 ada 62 sayılı parselin (62/B) ve (62/D), 101 ada 64 sayılı parselin (64/B), 101 ada 81 sayılı parselin (81/B) ile işaretlenen kesimlerinin tarım arazisi niteliğinde oldukları anlaşıldığına ve adlarına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine, ...den harç alınmasına yer olmadığına 05.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6761, Karar No: 2020/1220, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/6761 E.  ,  2020/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18076, Karar No: 2006/16791, Tarih: 21.09.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/18076 E.  ,  2006/16791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 21.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/110, Karar No: 2022/62, Tarih: 27.01.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/110 E.  ,  2022/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 3064-1044

Maktul : ...

Katılanlar : 1- ..., 2- ...

Kasten öldürme suçundan sanık ...’ın TCK'nın 37/1 ve 38/1. maddeleri delaletiyle aynı Kanun’un 81/1, 62, 53, 63/1 ve 54. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin ... Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.08.2018 tarihli ve 200-328 sayılı, resen istinafa tabi olan hükme yönelik olarak sanık müdafisi ve katılan vekili tarafından da istinaf talebinde bulunulması üzerine dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince 30.04.2019 tarih ve 3064-1044 sayı ile istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararın da sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince; 19.10.2020 tarih, 2184-2382 sayı ve oy çokluğuyla;

“...Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişen ve atfı cürüm niteliğindeki ifadeleri dışında bir delil bulunmadığı, kararda anılan nedenlerin sanığın maktulün öldürülmesi olayına iştirak ettiğine dair kesin kanaate varmaya yeterli olmadığı, bu nedenle sanığın atılı suçtan CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyeleri ... ve ...; “...İlk Derece Mahkemesiyle İstinaf Mahkemesinin, sözlülük, yüz yüzelik ve doğrudan doğruyalık ilkelerini uygulayarak kabul ettiği olayın eksik, çelişkili, mantık ve deneyim kurallarına aykırı belirlendiğine dair herhangi bir tespit bulunmadığı,” düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise; 16.12.2020 tarih ve 70525 sayı ile;

“...Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ın fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek maktulü öldürmeleri nedeniyle sanık ... hakkında TCK'nın 81/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf taleplerinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince esastan reddine ilişkin kararına yönelik temyiz taleplerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi gerektiği,” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 11.02.2021 tarih, 5524-1126 sayı ve oy çokluğuyla; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü, bu hükme yönelik temyiz talebinin Özel Dairece esastan reddine karar verilmesi suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü, bu hükme yönelik temyiz talebinin Özel Dairece esastan reddine karar verilmesi suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık ...’ın, inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın kasten öldürme suçuna iştirak edip etmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

03.10.2015 tarihinde saat 11.00 sıralarında Çeltikçi Jandarma Karakol Komutanlığı ihbar hattına ... ili, Kızılcahamam ilçesi, Gölköy Mahallesinde bir kişinin intihar ettiğinin ihbar edilmesi üzerine güvenlik güçlerince olay yerine intikal edildiği, Gölköy Mahallesi’nde bulunan 7 numaralı evde 112 acil ekip görevlilerinin olduğu, evin kapısının açık, televizyonun çalışır durumda bulunduğu, ... isimli şahsın sağ baldır ve kasık üst kısmından av tüfeği ile vurulmuş hâlde görüldüğü, maktulün sol elinde 7,65 mm çaplı mermi kullanan tabanca olduğu, halının üzerinde tüfeğe ait 4 adet boş kapsül bulunduğu, kapı girişinde duvarda ve kapıda mermi girişi olduğu, tespitlerine yer verildiği,

04.10.2015 tarihli olay yeri inceleme raporunda; olayın köy merkezine 300 metre mesafedeki tek katlı, yarı betonarme, bir odası prefabrike binada gerçekleştiği, evin içerisinde 37 ekran televizyonun çalışır hâlde olduğu, evin köşe kısmında 2 sedir koltuğun birleştiği yerde maktulün cesedinin bulunduğu, maktulün soluna doğru devrilmiş oturur vaziyette olup sol elinin olduğu yerde 1 adet tabanca bulunduğu, maktulün yanında tabancaya ait olduğu düşünülen bir adet fişek bulunduğu, kapının giriş kısmında yerde tahrip olmuş hâlde bir adet mermi çekirdeği, odanın sağ köşesinde televizyon alt kısmında, sedir önünde 4 adet av tüfeği kartuşu ele geçirildiği, evin metal giriş kapısında 1 adet ve beton duvar üzerinde 2 adet delik olduğunun görüldüğü, üst kısımdaki delikten 1 adet mermi çekirdeği elde edildiği, maktulün sağ tarafında sedir üzerinde toplu hâlde çekirdek kabukları ile tabak, bir adet izmarit, bir adet sigara paketi içerisinde ilaç bulunan poşet, 7 adet tek sigara, 1 adet 0,5 litrelik pet su şişesi ile 2 adet boş mermi kovanı bulunduğunun ifade edildiği,

07.10.2015 tarihli teslim tutanağında; sanık ...'ın 07.10.2015 tarihinde kendisine ait olduğunu belirttiği Magnum Special marka 14-08037 seri numaralı pompalı tüfeği kendi rızası ile güvenlik güçlerine teslim ettiği; 08.10.2015 tarihli arama ve el koyma tutanağında ise sanığın evindeki dolabın çekmecesinde bulunan Zuber marka 22 adet 32 gr, 2,5 mm X 70 mm av fişeğine el koyulduğunun belirtildiği,