muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6545, Karar No: 2016/5555, Tarih: 01.11.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/6545 E.  ,  2016/5555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2-b-3, TCK'nın 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- 10.11.2012 tarihli olay tutanağı ile 13.11.2012 tarihli kaset çözüm tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanığın içeriğinde cebir, şiddet veya tehdit bulunmayan basın açıklamasını okuduğu sırada bir başkası tarafından tutulan megafona konuşmasından ibaret eyleminin atılı suçu oluşturmayacağı gözetilmeden, beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise;

TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, gerekçe yönünden üye ...'un muhalefeti ile 01.11.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1-Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

1-Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözlerle (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma ya da kullanılan ses cihazı ile yapılan yayından bağımsız olarak) verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Suç tarihinde ... İlçe Yönetim Kurulu üyesi olan sanığın cezaevlerinde devam etmekte olan açlık grevleri ile ilgili olarak yapılan yürüyüş sırasında yaptığı basın açıklamasında "cezaevlerinde siyasi suçlardan yatmakta olan tutsakların ölümü göze alarak hayatlarından vazgeçtiklerini, bundan dolayı açlık grevinde bulunduklarını açlık grevinin 60. gününe geldiğini, açlık grevinde olanların ölüm sınırına geldiklerini bu meyanda hükümetin bunu görmezden geldiği" şeklinde sözler sarf ederek konuşma sonrasında toplanan kalabalığa Şakran Cezaevi önünde açlık grevinde olanlara destek vermek amacıyla yapılacak olan basın açıklaması için araç kaldıracaklarını, kendilerinden katılımda bulunmalarını talep etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminde, eylemin gerçekleştirildiği yer, koşullar ve muhatapları, dinleyici kitlesi, bu kitleyi harekete geçirme potansiyeli bulunup bulunmadığı da nazara alındığında, eylemin propaganda suçunu oluşturmaya elverişli olmadığı gözetilmeden yüklenen suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararında belirttiği gerekçeye muhalif kalmış bulunmaktayım,
Yargıtay — Esas No: 2014/21543, Karar No: 2016/1014, Tarih: 21.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/21543 E.  ,  2016/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289.maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23038, Karar No: 2023/8242, Tarih: 04.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/23038 E.  ,  2023/8242 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/673 E., 2023/108 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Karar tarihinde cezaevinde bulunan sanığın SEGBİS sistemi ile 28.02.2023 tarihinde yüzüne karşı kararın tefhim edildiği, karardaki yasa yolu bildiriminde temyiz isteminin “sanık tutuklu veya hükümlü ise hükme karşı cezaevi müdürlüğüne bir dilekçe ile veya bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutuk evi müdürüne beyanda bulunarak sözlü beyanlarının tutanağa bağlanmak suretiyle mümkün ve geçerli olacağına,” ilişkin bildirimi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine uygun olarak cezaevi idaresi aracılığıyla kararın temyiz edilebileceğinin de bildirildiği anlaşıldığından yüze karşı 28.02.2023 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 18.04.2023 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1523, Karar No: 2021/10177, Tarih: 23.11.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/1523 E.  ,  2021/10177 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... Ağır Ceza Mahkemesinin 06.04.2018 tarih ve 2017/167 - 2018/175 sayılı kararı

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapmak( ... ve ...), Silahlı terör örgütüne üye olma (diğer sanıklar)

... için; 18.12.2016

..., ..., ...,...., ..., ...,..., ..., ..., ....,...., ... ve ... için; 17.12.2016,

... için; 21.12.2016

Hüküm : 1-Sanıklar ..., ..., ..., ......., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 62 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

2-Sanık ... hakkında 3713 sayılı Kanunun 7/2 ve 7/2-2, TCK'nın 43/1, 53/1,2,3 ve 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

3-Sanık ... hakkında 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 53/1-2-3 ve 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanıklar ..., ... ve sanıklar müdafileri

Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin yasal şartları oluşmadığından, sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin ise İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve sanık ... hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve sanık ... hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Propaganda suçuna ilişkin olarak; Kolluk tarafından düzenlenmiş görüntü tespit tutanağı ve olay tutanağı ile yetinilmeyip 29.05.2015 tarihli olaya ilişkin fotoğraf ve video görüntüleri içeren CD'nin dosyaya getirtilip, söz konusu görüntülerin Adli Tıp, TÜBİTAK veya TRT gibi uzman kuruluşlara mensup bilirkişilere gönderilip görüntü ve fotoğraf analizleri yaptırılarak; sanığın gösteri sırasında slogan atıp atmadığının kuşkuya yer vermeyecek biçimde kesin olarak saptanmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-5271 sayılı Kanunun 210. maddesinin (1) numaralı fıkrasına göre de olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez. Yargılama konusu olayla ilgili sadece bir tanığın beyanından başka bir delilin bulunmadığı hallerde bu tanığın duruşmada mutlaka dinlenilmesi gerektiği ifade edilerek doğrudan doğruyalık ilkesine açık bir vurgu yapılmıştır. Dolayısıyla, olayın tek delilinin bir tanığın açıklamalarından ibaret olması halinde, 5271 sayılı Kanunun 211. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca, bu tanığın duruşmada dinlenmesi yerine önceki beyanlarının okunması ile yetinilebilmesi mümkün değildir.

Yine aynı Kanunun 181/1 maddesinde; “tanık veya bilirkişilerin dinlenmesi için belirlenen günün, Cumhuriyet savcısına, suçtan zarar görene, vekiline, sanığa ve müdafiine bildirileceği” açıkça düzenlenmiştir.

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde;

Sanıkların PKK/KCK silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan mahkumiyetine esas alınan Mehmet Ali Bağlı ile sanık ... yönünden ise ayrıca Özgür Savci'nin beyanlarının tek ve belirleyici delil satüsünde olması karşısında tanıkların beyanlarının kovuşturma aşamasında okunması ile yetinilmesi nazara alındığında; CMK'nın 210. maddesinin 1. fıkrasında olayın delilinin bir tanığın açıklamalarından ibaret olması durumunda bu tanığın duruşmada mutlaka dinlenmesi gerektiğinin, aynı Kanunun 188. maddesinin 1. fıkrasında ise tanık dinlenmesi için belirlenen günün, sanık veya müdafiine bildirileceğinin belirtilmesi karşısında; her aşamada suçlamaları reddeden sanıkların beyanlarına karşılık, tek ve belirleyici delil statüsünde bulunan tanıkların, duruşmada SEGBİS aracılığıyla mutlaka dinlenilmesi ayrıca sanık olarak yargılandığı kendi dosyasındaki tüm aşama beyanlarının dosya içerisine getirtilerek sanıkların hukuki durumunun buna göre taktir ve tayininin gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık ... ...'in yakalandığı tarih olan "18.12.2016" yerine "17.12.2016", sanık ...'in yakalandığı tarih olan "21.12.2016" yerine "17.12.2016" olarak yazılması,

2-Sanık ... hakkında kurulan hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP ortamından alınıp dosya içine konulan nüfus kaydına göre samığın hükümden sonra, temyiz aşamasında 28.08.2021 tarihinde öldüğüne ilişkin kayıt araştırılarak TCK'nın 64/1. Maddesi gereğince hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... ve ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, sanıklar ..., ... ve ...'in üzerilerine atılı suçun vasıf ve mahiyeti, verilen ceza miktarı, bozma nedenleri ve tutuklulukta geçirdikleri süreler dikkate alındığında tahliye taleplerinin reddi ile tutukluluk hallerinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 23.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12511, Karar No: 2015/20357, Tarih: 12.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/12511 E.  ,  2015/20357 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI :

DAVACI : O.. B..

DAVALI : T.. Y..

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

Dairemize ait 16.04.2015 gün, 2014/... Esas, 2015/... Karar sayılı geri çevirme kararının gereğinin kısmen yerine getirilmediği, Ankara 3. İcra Müdürlüğü’nün 2013/... Esas sayılı takip dosyasının gönderilen suretlerinde, özellikle haciz tutanaklarının eksik gönderildiği bu sebeple anılan dosyanın aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak gönderilmesi istendiği halde anılan takip dosyasındaki haciz tutanaklarının önlü ve arkalı tanzim edilmiş olmasına rağmen sadece ön sayfalarının fotokopisinin gönderildiği, arka sayfalarının fotokopisinin gönderilmediği anlaşıldığından bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

Ankara 3. İcra Müdürlüğü’nün 2013/... Esas sayılı takip dosyasında bulunan tüm haciz tutanaklarının gönderilmesini teminen anılan dosyanın aslının ya da haciz tutanaklarının arkalı önlü fotokopilerinin eksiksiz çekilerek okunaklı onaylı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16878, Karar No: 2023/20215, Tarih: 20.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/16878 E.  ,  2023/20215 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1382 E., 2023/1396 K.

DAVA TARİHİ : 18.02.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/70 E., 2022/83 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2001 yılına kadar geçici mevsimlik işçi statüsünde Çorum Köy Hizmetleri Müdürlüğünde çalıştığını, işe başladığı tarihten itibaren Yol-İş Sendikasına üye olduğunu, 2001 yılında daimi işçi statüsüne geçirildiğini ancak kadrolu işçi statüsüne geçirilirken geçici işçilikte geçen kıdeminin dikkate alınmadığını, 2005 yılında Köy Hizmetleri Müdürlüğünün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacaklarının Çorum İl Özel İdaresine devredildiğini, geçici işçilikten daimi statüye geçerken önceki hizmetleri dikkate alınarak intibak yapılması gerekirken bu şekilde uygulama yapılmaması sebebiyle emsal işçilere göre eksik ücret aldığını, bu durumun adalet ve eşit davranma ilkesine aykırı olduğunu ileri sürerek davacının kadrolu işçi statüsünde intibak işlemlerinin yanlış olduğunun ve çalıştığı süre boyunca atölye ustası olarak çalıştığının tespiti ile olması gereken derece kademesi belirlenerek ücret, yıpranma primi, ilave tediye ve akdi ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının Çorum Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünde mevsimlik işçi olarak çalışmakta iken 28.10.2000 tarihinde imzalanan protokol kapsamında kadroya geçirildiğini, protokolde mevsimlik işçilikte geçen hizmetlerin intibaklarında değerlendirileceğine ilişkin hüküm bulunmadığından değerlendirme yapılmadığını, davacının kadroya geçmeden önceki hizmetlerinin derece ve kademesinde değerlendirilerek intibak işlemi yapıldığını ve davacıya fark ücretlerinin ödendiğini, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının asıl kadrosunun düz işçi olduğunu, fîilen farklı işlerde görevlendirme suretiyle çalıştığını ve bu görevlendirmelerde kendi muvafakatinin alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının çalıştığı hizmet süresine göre mevsimlik işçi statüsünden Çorum Köy Hizmetleri Müdürlüğünde daimi/kadrolu işçi statüsüne tüm hak ve alacaklarıyla birlikte geçirilmesi sırasında fîilen çalıştığı kadro pozisyonu dikkate alınmaksızın yapılan intibakın yanlış olduğu gerekçeleriyle davacının çalıştığı süre boyunca fîilen atölye ustası olarak çalıştığının tespitine, dava tarihi itibarıyla 16. derecenin 30. kademesinde olduğunun tespitine ve intibakının hatalı yapılması nedeniyle doğan fark alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının asıl kadrosu ve fîilen görevlendirme evrakına göre işçinin fîilen çalıştığı pozisyonun görevlendirme sayılmayıp kendi kadrosu gibi hesap yapılmasının hatalı olduğunu, davacının fîilen görevlendirme ile çalıştığı ünvana karşılık gelen tüm ödemelerin yapıldığını, tespit hükmünün hukuki yarardan yoksun olduğunu, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının kadroya geçtiği tarihe kadar mevsimlik olarak çalıştığı dönemin tamamı ve toplu iş sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak yeni derece ve kademesinin tespit edildiğini ve buna göre davacıya ödeme yapıldığını, davacının alacağının bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının derece ve kademe tespitinin, davalı tarafça dosya kapsamına sunulan görevlendirme belgeleri ve fîilen yaptığı işi gösterir pozisyon cetvellerindeki farklı pozisyonlarda çalıştığı süreler gözetilerek yapılan tespitin ve buna bağlı olarak hüküm altına alınan fark alacakların usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının çalıştığı süre boyunca atölye ustası olarak çalışıp çalışmadığı, davalı nezdinde daimi kadroya alınmadan önceki mevsimlik işçi statüsünde geçen sürelerin derece ve kademesini etkileyip etkilemediği, etkilemiş olması hâlinde derece ve kademesinin tespiti ile davaya konu ücret, yıpranma primi, ilave tediye ve akdi ilave tediye farkı alacaklarının bulunup bulunmadığı ve bu alacakların hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk