muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12207, Karar No: 2023/1891, Tarih: 22.02.2023

4.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği, sanığa talimat mahkemesince gönderilen duruşma davetiyesinde gümrüklenmiş değerin iki katının bildirilmediği gibi ihtarat içeren bir metnin de bulunmadığı cihetle, soruşturma aşamasında kendisine ihtaratta bulunulmayan sanığa gümrüklenmiş değerin iki katı olan bedelin açıkça bildirilerek ödemesi halinde indirim oranının 1/2 olacağının ihtar edilmesi gerekirken etkin pişmanlık bedeli bildirilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

5.Suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları ile 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının ilgili tüm hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle, lehe kanunun denetime imkân sağlayacak şekilde belirlenerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte olan ve sonradan yürürlüğe giren kanun maddeleri somut olaya ayrı ayrı uygulanmadan lehe kanun belirlenmek suretiyle 6545 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları gereği sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

6.5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi gereği hakkındaki hapis cezası ertelenen sanığın denetim süresine tâbi tutulması yerine denetimli serbestliğe tâbi tutulması isabetli görülmemiştir.

6.5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi gereği hakkındaki hapis cezası ertelenen sanığın denetim süresine tâbi tutulması yerine denetimli serbestliğe tâbi tutulması isabetli görülmemiştir.

7.Bozma sebepleri haricinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, 26.07.2013 tarihli eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2022 tarihli ve 2020/453 Esas, 2022/439 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4457, Karar No: 2015/5444, Tarih: 24.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4457 E.  ,  2015/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/163305

MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

NUMARASI : 2007/794 (E) ve 2012/230 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1-Sanığın suça konu bonoyu katılanın imzasını atmak suretiyle sahte olarak tanzim ettiği, bu suretle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada; 25.07.2007 tarihli bilirkişi raporunda borçlu imzasının katılanın eli ürünü olmadığının, 22.04.2011 tarihli bilirkişi raporunda, bonodaki yazı ve rakamlar ile sağ taraftaki imzanın sanığa ait olduğunun, katılanın huzurda alınan ve temin edilen imza örneklerinin kendi aralarında çok değişken ve istikrarsız bir yapıya sahip olduğunun, özellikle 19.03.2007 tarihli ifade tutanağındaki imza ile bono üzerindeki borçlu imzasının katılanın elinden çıkmış olmasının mümkün görüldüğünün ancak katılanın örnek imzalarındaki önemli derecedeki istikrarsızlık ve değişkenlikler sebebiyle daha ileri derecede kesin bir sonuç beyanına imkan bulunmadığının, son olarak alınan 19.10.2011 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda ise; katılana ait imzaların önemli materyal ve yazı unsuru içermeyen, karalama tarzında çizgilerden ibaret basit tersimli, polimorf imzalar olmaları nedeniyle aidiyetinin tespit edilemediğinin belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu bono üzerindeki yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olduğunun kabul edildiği somut olayda, suça konu bonodaki imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı hususu araştırılıp, katılanın hangi hukuki ilişki nedeniyle sanığa borcu olduğu tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması

2-Kabule göre de;

a- "Yük yerine hasarsız ve eksiksiz zamanında teslim edildikten sonra hükümsüzdür" ibaresi yer alan suça konu bononun TTK'nun 688/2. maddesi gereğince kayıtsız ve şartsız muayyen bir bedeli ödeme vaadini taşımadığı için kambiyo senedi vasfında bulunmaması nedeniyle sanığın eyleminin özel belgede sahtecilik suçuna uygun bulunduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

b- Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, katılanın, sanığın sahibi olduğu nakliye şirketinde şoför olarak çalıştığı, suça konu bononun, nakliyesini gerçekleştirdiği pompanın nakliye sırasında zarar gördüğünden bahisle düzenlendiğini belirtmesi karşısında, eyleminin TCK.nun 211. maddesi kapsamında bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı amacıyla resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/667, Karar No: 2013/1571, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/667 E.  ,  2013/1571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 10.03.2011 tarihli kat malikleri kurulunda asansör bakımı ve işletme giderleri ile ilgili alınan kararın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-İptali istenen 10.03.2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısına katılanları gösterir hazırun cetveli, vekaletname, çağrı belgeleri vs. ile anataşınmaza ait karar defterinin ilgili yönetimden,

2-Anataşınmazın 10.03.2011 tarihli kat malikleri kurulu tarihi itibariyle tüm kat maliklerini gösterir tapu kaydının ve yönetim planının tapu müdürlüğünden,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/74, Karar No: 2020/1964, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/74 E.  ,  2020/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27246, Karar No: 2016/7832, Tarih: 30.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/27246 E.  ,  2016/7832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı üniversitede diğer davalı alt işvenler işçisi olarak 02/12/2011-21/1/2014 tarihleri arasında temizlik görevlisi olarak çalıştığını, feshin tek taraflı ve geçersiz olduğunu iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... şirketinin vekili; Müvekkili yönünden davada sıfat yokluğundan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ...; davacı ile husumet itirazlarının olduğunu, dava şartı eksikliği olduğunu davanın haksız , hukuka aykırı açıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı ... Araştırma Hastanesinin hizmet üretimi işinin niteliği gereği ayrı bir organizasyonu gerektiren yardımcı işlerden güvenlik ve temizlik hizmetlerini her sene gerçekledirdiği ihale yoluyla alt işverene devretmekte olduğu, bu kapsamda davacının diğer davalı nezdinde çalışmakta iken sözleşmesinin feshedildiği, fesih bildiriminin yazılı olarak yapılmak ve fesih sebebinin açıkça belirtilmesinin gerektiği, yazılı fesih olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve davacının işine iadesin karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.”

Feshin geçersizliği ve işe iade davasının alt ve asıl işveren ilişkisinde, her iki işverene birlikte açılması ve muvazaa bulunmaması halinde ise, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü alt işverenindir. Asıl işverenin iş ilişkisinde sözleşmenin taraf sıfat bulunmadığından, asıl işverenin işe iade yönünde bir yükümlülüğünden sözedilemez. Asıl işverenin işe iade kararı sonrası işçinin işe başlamak için başvurması ve alt işverenin işe almamasından kaynaklanan işe başlatmama tazminatı ile dört aya kadar boşta geçen süre ücretinden yukarda belirtilen hüküm nedeni ile alt işverenle birlikte sorumluluğu vardır(Ek. 2. Dairemizin 09.06.2008 gün ve 2007/40942 Esas, 2008/14420 Karar sayılı ilamı).

Diğer taraftan, HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yükümlülüklerin gerekçeye uygun olarak açıkça belirtilmesi, birden fazla davalı var ise sorumluluklarının belirlenmesi gerekir. Aksi durum infazda tereddüte yol açacaktır.

Keza Davanın sadece asıl işverene veya son alt işveren yerine başka bir işverene karşı açılması halinde ise, husumetten yanılmaya göre durum değerlendirilmelidir. Asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı, kısaca asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu iddia edildiğinde, husumetin tevcihinde hata kabul edilerek, alt işverene dava dilekçesi tebliğ edilerek, davalı taraf olarak davaya kabul edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece yazılı fesih olmadığı için davanın kabulüne karar verilmiş ise de davacının hangi işveren nezdinde işe iadesine karar verildiğinin gösterilmemesi hatalı olmuştur. Ayrıca davalı Üniversite, davalılardan ... şirketi ile bir ihale sözleşmesi imzalamadığını savunmuş, davalı ... şirketi de bu savunmayı doğrular şekilde davaya cevap vermiştir. Davalı Peltem şirketi ile davalı Üniversite arasında hizmet alım sözleşmesinin başlangıç tarihi ise 15/01/2014 tarihidir. Dosya arasında bulunan davacıya ait işe giriş ve işten çıkış belgelerine göre davacının, davalı şirketler ... ve Peltem'de herhangi bir çalışması yoktur. Davacının işe giriş ve çıkış bildirgeleri dava dışı ...isimli firma tarafından yapılmış, 15/01/2014 tarihinde bu firma tarafından davacının işten çıkışı yapılmş, 16/01/2014 tarihinde yine aynı firma tarafından işyeri adresi olarak bu firmanın adresi gösterilerek davacı işçinin işe girişi yapılmıştır. Mahkemece davacının iddia ettiği fesih tarihine göre gerçek işvereni tespit edilmeden karar verilmesi ve işe iadenin birden fazla davalı bulunmasına rağmen hangi işveren nezdinde yapıldığının gösterilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7854, Karar No: 2016/6712, Tarih: 16.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7854 E.  ,  2016/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.10.2013 gün ve 2012/40-2013/392 sayılı kararı onayan Daire’nin 19.02.2015 gün ve 2014/4249-2015/2216 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... İnşaat Ltd. Şti. ortaklarından olan diğer davalı ... arasında 03/02/2011 tarihli noterden düzenlenen Hisse Devri Sözleşmesi uyarınca ...'ün şirketteki 500 hissesini 50.000 TL karşılığında müvekkiline devir ettiğini, devir bedelinin nakden ve tamamen ödendiğini, ancak davalı tarafından devir yükümlülüğünün yerine getirilmediğinden, hissenin müvekkili adına kayıt ve tescilinin gerçekleştirilemediğini, müvekkilinin 16.03.2011 tarihli ortaklıktan vazgeçmeye ilişkin bir ihtarname keşide ettiğini, davalı ... Seramik A.Ş.'nin de müvekkilinin taşınmazı üzerindeki ipoteklerini kaldırması gerektiğini ileri sürerek, hisse devir sözleşmesinin iptalini, buna bağlı olarak 3. kişi ... A.Ş. lehine tesis edilen ipoteklerin kaldırılmasını, müvekkili tarafından davalılara ödenen 50.000 TL'nin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, taraflar arasındaki 03/02/2011 tarihli Hisse Devir Sözleşmesinin iptaline, 50.000 TL.'nin davalılar ... ve ... Ltd. Şti.’den tahsiline, ipoteğin fekki talebinin reddine, davalı ... yönünden usulüne uygun taraf teşkili sağlanmadığından bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak ...'ye gelir kaydedilmesine, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15030, Karar No: 2012/6703, Tarih: 24.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15030 E.  ,  2012/6703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/05/2010 tarih ve 2007/260-2010/300 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye'de Grup şirketi tarafından Gebze'deki fabrikada üretilen transformatörün davalıya ait ağır nakliye kamyonu ile fabrikadan Derince limanına taşınması sırasında kamyonun üzerinden kayarak su dolu çukura düştüğünü ve kullanılmayacak derecede hasar gördüğünü, transformatörün ilk önce ağır nakliye aracı ile karayolundan Derince limanına buradan da deniz yolu ile Rusya'ya taşınması hususunda müvekkili ile dava dışı Geologistics GmbH ünvanlı Alman şirketi arasında ana sözleşme yapıldığını, davalının karayolu taşıması kısmını üstlenen alt taşıyıcı olup, hasardan sorumlu olduğunu belirterek 1.127.920 Euro nun dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu taşımayı alt nakliyeci olarak dava dışı Dilkon Dilovası Konteyner Taşımacılık İnş İth İhr San ve Tic Ltd. Şti' ne yaptırdığını, hasarın bu taşıma sırasında meydana geldiğini, davanın ancak birinci taşımacı, sonuncu taşımacı veya hasar gerçekleştiği sırada taşıma işini yapan taşıyıcının aleyhine açılabilecek olup, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın öncelikle husumet yönünden, aksi durumda esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı Geologistics GmbH'nin Gebze'den Derince'ye yapılacak taşıma işini alt taşıma sözleşmesi ile davalıya, davalının da başka bir alt taşıma sözleşmesi ile dava dışı Dilkon Dilovası Ltd. Şti. ne verdiği, hasarın bu taşıma sırasında meydana gelmiş olup, taşıma sözleşmesinin Türk hukukuna tabi olduğu, davacı ile davalı arasında akdedilmiş bir sözleşme bulunmadığı, davalının ilk veya son taşımacı olmayıp, hasarın davalının taşıması sırasında da meydana gelmediği gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10466, Karar No: 2013/24095, Tarih: 24.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/10466 E.  ,  2013/24095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.10.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı koca tarafından açılan boşanma davası reddedildiği halde davalı kadın yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.10.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2017/15291, Karar No: 2018/10648, Tarih: 25.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/15291 E.  ,  2018/10648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı asıl dava ile, 01.06.2000-01.06.2001 dönem kirası 43.650 TL ile ıslah sonucu 01.06.2002-01.06.2003 dönem kirası 109.700 TL'nin, birleşen dava ile de 01.06.2001-01.06.2002 dönem kira parası 95.674.50 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 2.631 TL kira alacağının tahsiline, birleşen davanın ise reddine dair verilen hükmün davacı tarafça temyizi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 06.03.2012 tarih ve 2012/2672 Esas, 2012/3486 karar sayılı ilamı ile, davacının sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı belirtilerek davalı lehine 12.443.14 TL ücreti takdir edilmesi gerekirken Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3. maddesine göre herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin fahiş olarak 18.183.61 TL vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.Bozma üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 2.631,00 TL nin davalıdan tahsiline , fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen davayla ilgili 11/12/2009 tarihli karar kesinleşmiş bulunduğundan bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.