muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/632, Karar No: 2022/3677, Tarih: 09.05.2022

. Sınıfta yer alan emtialar için coğrafi kaynak belirtme işlevi bulunmadığı, markanın “üretim yeri” ya da “coğrafi kaynağı” konusunda tüketicileri yanıltmayacağı, Fransa’nın CHAMPAGNE adlı yerleşim yerinin 03. Sınıftaki ürünlere dair bir tanınmışlığı olmadığı, ortalama bir tüketicinin “CHAMPAGNE ANTONIO LORENZO şekil” markası sebebiyle ürünün menşei konusunda yanılgıya kapılmayacağı, markanın coğrafi işarete konu CHAMPANGE ürünü ile ilişkilendirilmesi ve bu ürünün menşeinden dolayı bir yanılgıya yol açmasının da hayatın olağan akışı içinde mümkün bulunmadığı, “CHAMPAGNE ANTONIO LORENZO şekil” ibareli markanın tescilinin 556 sayılı KHK’nın 7/1-f bendine aykırılık teşkil etmediği, markanın davacıların “coğrafi işaret”ten kaynaklı sınai mülkiyet haklarını ihlal etmediği, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. 555 sayılı KHK’nın 18. maddesinde, “Bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre tescil için başvurusu yapılmış bir coğrafi işaret, 15 inci madde hükümlerine giren biçimde veya aynı ürünle ilgili olarak kullanılmak üzere marka olarak tescil edilmez. Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin 15'inci maddesinde belirtilen taleplerin herhangi bir markanın tescil başvurusu için ileri sürülmesi, korunan coğrafi işaretin haksız kullanımının Türkiye'de genel olarak bilinmesinden itibaren beş yıl içinde mümkündür. Aynı taleplerin tescil edilmiş bir markaya karşı ileri sürülebilmesi korunan coğrafi işaretin haksız kullanımının genel olarak bilinmesi tarihinin, markanın yayın tarihinden önce olması koşuluyla tescilinden itibaren beş yıl içinde mümkündür. Bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen talepler, ancak tescilinde kötü niyet olmayan geçerli bir coğrafi işaret için ileri sürülebilir. Birinci fıkra hükmüne aykırı olarak tescili yapılmış markalar hükümsüzdür. Bir markanın tescili için iyi niyetle başvuru yapılmış ve tescil edilmiş ise veya iyi niyetli kullanım hakkı kazanılmış ise ve tüm bunlar bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten önce veya coğrafi işaretin kendi menşe ülkesinde korunmasından önce olmuş ise coğrafi işaretin hak sahibine verdiği yetkiler, marka başvurusunun tesciline ve iyi niyetli kullanımına zarar vermez. Ürünün gerçek niteliği konusunda tüketicide kuşku uyandırabilecek özellikler taşıyan ve daha önce tescili yapılmış bir ticari markanın menşe adı veya mahreç işareti olarak tesciline izin verilmez.” düzenlemesine yer verilmiş olup ayrıca KHK’nın 15. maddesinde, “Coğrafi işaret başvurusu yapma hakkına sahip kişiler ile tescil edilmiş coğrafi işareti kullanım hakkına sahip kişiler, üçüncü kişiler tarafından aşağıda sayılanların yapılmasını önleme hakkına sahiptir. a) Tescilli adın ününden herhangi bir biçimde yarar sağlayacak kullanımlar veya tescil kapsamındaki ürünleri andıran yada çağrıştırabilen ürünlerle ilgili olarak tescilli adın dolaylı veya dolaysız olarak ticari amaçlı kullanımı, b) Sözcük olarak gerçek coğrafi yeri ifade etmekle birlikte halkta haksız biçimde ürünün başka yer kaynaklı olduğu izlenimini bırakan kullanımı veya korunan adın tercümesinin kullanımı veya "stilinde", "tarzında", "tipinde", "türünde", "yöntemiyle", "orada üretildiği biçimde" veya benzeri diğer açıklama veya terimlerle birlikte kullanımı, c) Ürünün iç veya dış ambalajında, tanıtım ve reklamında veya ürünle ilgili herhangi bir yazılı belgede doğal veya esas nitelik ve özellikleri ile menşei konusunda yanlış veya yanıltıcı herhangi bir açıklama veya belirtiye yer verilmesi, d) Ürünün menşei konusunda haklı yanıltabilecek biçimde ambalajlanması veya yanılgı yaratabilecek diğer herhangi bir biçimde sunulması” hususları “Korumanın Kapsamı” başlığı altında düzenlenmiştir. Buna göre 15

. Buna göre 15. maddede gösterilen kullanımların coğrafi işaretlerden doğan hakka tecavüz teşkil edeceği ve ayrıca coğrafi işaretin ününden haksız şekilde yarar sağlayacak markaların tescil edilemeyeceği belirtilmiştir. Her ne kadar davalı adına tescil edilen 2011/21623 sayılı ve “Champagne Antonio Lorenzo + şekil ibareli markanın tescil kapsamının farklı olduğu gerekçesiyle mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de davacı şirket adına tescilli coğrafi işaretin tanınmışlık düzeyi ve ünü dikkate alındığında, davalının davaya konu bu markayı tescil kapsamındaki, 3. sınıf, “Ağartma ve temizlik amaçlı maddeler. Parfümeri ; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler. Sabunlar. Diş bakımı ürünleri. Aşındırıcı ürünler (Zımpara bezleri, zımpara kağıtları, pomza taşlarıi pastalar dahil). Parlatma ve bakım ürünleri (deri, vinil, metal, ahşap v.b. için) ürünler yönünden tescil ettirmiş olmasının, davacının üzerinden haksız faydalanma olduğu kabul edilerek, tescil başvurusuna itirazın reddine dair YİDK kararının iptaline ve markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmamış hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacılar vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 09/05/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFE ŞERHİ

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle davacının coğrafi işarete konu şarap emtiası ile davalının markasına konu temizlik emtiasının birbirinden ilgisiz olması, davacının coğrafi işarete konu emtiasının şarap ve içecek sınıfında tanınmış bulunması karşısında usul ve yasaya uygun mahkeme kararının onanmasına hükmetmek gerekirken aksi yöndeki çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/1580, Karar No: 2010/8119, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1580 E.  ,  2010/8119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 10 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1590, Karar No: 2016/3203, Tarih: 31.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/1590 E.  ,  2016/3203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

....7. İcra Müdürlüğü ve 1. İcra Müdürlüğünde müdür yardımcısı olarak görev yapan müştekinin avukat olan sanığa isnat edilen görevi kötüye kullanma suçundan gerçek anlamda, doğrudan doğruya zarar gördüğünün kabul edilemeyeceği ve katılma hakkı olmadığından, usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyize hak ve yetki sağlamayacağından, vaki temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 31/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14753, Karar No: 2014/16484, Tarih: 22.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/14753 E.  ,  2014/16484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2012/651-2013/940

DAVA : Davacı, Bakanlığın 30.12.2010 tarih ve 27801 sayılı Resmi Gazete yayımlanan 2010/ 96 sayılı işkolu tespit kararı ile işyerlerinin "Genel işler” işkoluna girdiğine ilişkin tespitinin iptaline, anılan işyerlerinde tespit yapılarak bu işyerlerinin “Sağlık” işkoluna girdiğinin belirlenmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Bakanlığın 30.12.2010 tarih ve 27801 sayılı Resmi Gazete yayımlanan 2010/ 96 sayılı işkolu tespit kararı ile işyerlerinin "Genel işler” işkoluna girdiğine ilişkin tespitinin iptaline, anılan işyerlerinde tespit yapılarak bu işyerlerinin “Sağlık” işkoluna girdiğinin belirlenmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Ç.. B..’nın 30.12.2010 gün ve 27801 sayılı Resmi Gazetede İ.. Yemekhane Personel Hizmet İnşaat turizm Tic. Ltd. Şti.'nin hizmet sunduğu işyerlerinde yürüttüğü işlerin niteliği itibariyle İşkolları Tüzüğünün 28 sıra nolu genel işler iş koluna girdiğinin tespit edildiğini, şirketin Ticaret Siciline kayıtlı esas sözleşmesinde de esas iştigal konusunun ağırlıklı olarak temizlik işi olduğunun anlaşıldığını, yapılan işin yardımcı iş niteliğinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dahili Davalı Sağlık Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı idare hastanenin temizlik, yemek, güvenlik vs. işinin yerine getirilmesini kanunlar uyarınca ihale yoluyla ihaleyi kazanan gerçek /tüzel kişiler yoluyla sağlandığını, İ.. Yemekhane Per. Hiz. Tur. Ltd. Şti. ile Haçkalı Baba Devlet Hastanesi 2010 yılı için 25 kişi ile bilgisayar kullanıcı hizmet alımı ve 42 kişi ile hastane komple temizlik alım sözleşmesi yapıldığını, İş Kolları Tüzüğü 24 sıra nolu Sağlık İşkolu tanımlamasında; '' Hastaneler, sanatoryumlar, bakım ve dinlenme evleri, doğum ve çocuk bakım evleri, kreşler doktor muayenehaneleri klinikler gibi sağlık kuruluşları, diş klinikleri, röntgen muayenehaneleri ve benzeri ile hayvan bakım evlerinde yapılan her türlü sağlık işleri '' dendiğini, adı geçen şirket elemanlarının yaptığı işin niteliği göz önünde bulundurulduğunda iş kolları tüzüğü 28 sıra nolu genel işler ESAS NO : 2014/14753

KARAR NO : 2014/16484

İşkoluna girdiğine şüphe duyulmaması gerektiğini beyanla, usul ve yasaya aykırı, hukuki dayanaktan yoksun olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

KARAR NO : 2014/16484

İşkoluna girdiğine şüphe duyulmaması gerektiğini beyanla, usul ve yasaya aykırı, hukuki dayanaktan yoksun olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dahili Davalı Hizmet İş Sendikası cevap dilekçesinde özetle; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, iş kolu tespitine konu iş yerleri için ayrı ayrı dava açılması gerektiğini, Ç.. B../ Çalışma Genel Müdürlüğünün, dava konusu İ.. Temizlik Hizmetleri şirketine bağlı iş yererinde yapılan işlerin girdiği işkolunun tespitine ilişkin işkolu tespit kararının 30.12.2010 tarihli ve 27801 sayılı Resmi Gazetede yayımlandığını, 6356 sayılı Sendikalar Yasasına göre işçi olan kişiler tarafından yapılan bir işin hangi işkoluna gireceği hususu belirlenirken, genel olarak işyerinde fiilen yürütülen işin niteliği ''asıl iş'' ve ''yardımcı iş'' ayrımı yapılması gerektiğini, yeni İş Kolları Yönetmeliğinin 3. maddesi gereği işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerde, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayıldığını beyanla, 30.12.2010 tarihli ve 27801 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2010/96 Karar nolu iş kolu tespit kararının '' Genel İşler'' iş koluna girdiğine dair kısmının iptalini de talep etmiş bulunduğundan, yetki itirazında bulunduklarını, iş kolu tespitinde yer alan Akçaabat Devlet Hastanesi işyeri için Akçaabat İş Mahkemesi'nin yetkili olduğundan mahkemenin dışında kalan işyerleri yönünden davanın tefrik edilmesini, 6356 sayılı Sendikalar Kanunu'na 19.12.2012 tarih 28502 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan yeni İş Kolları Yönetmeliğine ve Yargıtay Yerleşik kararlarına uygun olmayan haksız davanın reddini savunmuştur.

Dahili Davalı Belediye İş Sendikası vekili cevap dilekçesinde özetle; İ..Tem. yemekhane Per. Hiz....Şti'nin yaptığı işin belli ve genel işler işkoluna girdiğini, bu hususun ihale şartnamesinde açıkça belirlendiğini, İş Müfettişleri tarafından iş kolu tespitinde; şirkette ayrıntılı incelemede bulunulduğunu ve ihale alan şirketin yapmakta olduğu işin '' Genel İşler İşkolu'' kapsamında kaldığı rapor edildiği, iş ve şirket ile yapılan ihale şartnamelerinin kapsamının belli olduğunu, davalı şirketin faaliyet alanı genel işler işkoluna girdiği tereddüde yer vermeyecek kadar açık olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Mahkemenin ilk kararı dairemizin 2012/16632 esas 2012/20456 karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak “Somut olayda, belirtilen ilkeler doğrultusunda inceleme yapılmadan, İ.. Temizlik Yemekhane Personel Hizmet İnşaat turizm Tic. Ltd. Şti.'nin hizmet sunduğu işyerlerinde kaç işçinin hizmet alım sözleşmeleri uyarınca çalıştığı, işçilerin isimleri ve sorumlu oldukları birimler ile fiilen yaptıkları işlerin neler olduğu, işyerlerinde ihale sözleşmesi kapsamı dışında çalışan temizlik personelinin kaç kişi olduğu, hangi birimlerde çalıştıkları, hangi işleri yaptıkları görev tanımlarının ne olduğu tespit edilmeden, her bir işyerinde temizlik işlerinin kaç çalışan ile ne kadar sürede yapılabileceği, işyerlerinin kendi çalışanları ile ihale sözleşmesi kapsamında çalışanların yapılması gerekli olan temizlik vs. işleri yetiştirebilecek sayıda olup olmadıkları, bu noktada mahkemece bu işçilerce yapıldığı kabul edilen sağlık işkoluna giren işlerin yapılmasına zaman kalıp kalmadığı, sağlık işkoluna giren işlere dair yaptıkları çalışmaların neler olduğu, ne kadar süre ayırdıkları, dolayısı ile ağırlıklı olarak zaman ayırdıkları işlerin neler olduğu, ihale sözleşmesi kapsamında çalışan işçilerin tamamının mı, yoksa bir kısmının mı bu işlere çalıştıkları, yani toplam çalışan işçilerin ağırlıklı olarak temizlik işi mi yoksa sağlık işkoluna giren işleri mi yaptıkları, sağlık işkoluna giren işlerle ilgili verilen eğitimler olup olmadığı veya bu işlerin temizlik işçileri tarafından yapılabilecek nitelikte olup olmadığı, bu işlerin yapılabilmesi için alınması gereken eğitimlerin neler olduğu tam olarak tespit edilemeden eksik inceleme ile yazı şekilde karar verilmesi isabetsizdir

Bundan başka 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 4. maddesindeki "Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Ç.. B..nca yapılır. Çalışma Bakanlığı tespit ile ilgili kararını Resmi Gazetede yayınlar. Kararın yayınına müteakip ilgililer iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede 15 gün içinde dava açabilirler." ifadesinde "ilgililer"sözcüğünden işveren ve o işkolunda kurulu bulunan sendikaların anlaşılması gerekir

Açılan dava ile işyerinin işkolu tespitinin değişmesi söz konusu olduğundan işveren ve işkolunda kurulu sendikalar itiraz hakkını kaybedecektir.

Somut olayda olduğu gibi yapılan yargılama sonunda verilen karar aynı işkolunda faaliyet gösteren diğer sendikaları da ilgilendirdiğinden davaya bu sendikalarında dahil edilmesi gerekir. Davanın sadece Bakanlık aleyhine yürütülüp sonuçlandırılması hatalıdır.

Açılan dava ile işyerinin işkolu tespitinin değişmesi söz konusu olduğundan işveren ve işkolunda kurulu sendikalar itiraz hakkını kaybedecektir.

Somut olayda olduğu gibi yapılan yargılama sonunda verilen karar aynı işkolunda faaliyet gösteren diğer sendikaları da ilgilendirdiğinden davaya bu sendikalarında dahil edilmesi gerekir. Davanın sadece Bakanlık aleyhine yürütülüp sonuçlandırılması hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, tespit kararından etkilenecek işyerlerinde örgütlenmiş veya işkolu tespit kararında işyerinin girdiği işkolu olarak gösterilen işkolunda faaliyet gösteren sendikaların ve işverenin davaya dahil edilerek göstereceği deliller ve karşı deliller toplanıp birlikte bir değerlendirme yapılmalıdır. Dairemizin istikrar kazanan görüşü de bu doğrultudadır. (Y.9.H.D.’nin 16.6.2005 tarih ve 2005/16985E., 2005/21462 K.,Y.9.H.D.’nin 9.7.1997 tarih ve1997/12370E., 1997/14286 K.,)” gerekçesiyle bozulmuştur.

D) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozma ilamına uyularak, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, Trabzon Çocuk Yuvası Müdürlüğü Özel Hizmet alım işi, Fatih Çocuk Yuvası Müdürlüğü, Birim Fiyat Temizlik, Ziyaretçi Danışma ve Yönlendirme Hizmet alım işi özel hizmet alım işi, Trabzon Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü Özel Hizmet alım işi, Trabzon Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğü ile Toplum Merkezi Müdürlüğü temizlik işi, Akçaabat Devlet Hastanesi Komple temizlik işi, il Sosyal Hizmetler Müdürlüğü temizlik işine ilişkin ihalelere ilişkin işlerin temizlik işi niteliğinde olduğu, sözleşme kapsamında çalışan işçilerin görev dağılımı, kurumun kapasitesi, ihale veren kurumun kendi personeli içerisinde temizlik görevinde personel bulunmaması, iş yerinde görülen asıl işe ilişkin ayrı bir sözleşme ile personel alındığı, dava konusu ihale sözleşme konu işyerinde ağırlık yapılan işin temizlik faaliyeti olduğu ve işkolları tüzüğünün 28 numaralı ''Genel İşler '' Trabzon Yetiştirme Yurdu Müdürlüğü Temizlik Ziyaretçi Danışma ve Yönlendirme Hizmet alımı işi ise 13 ve 18 yaş arası muhtaç çocukları korumak ve bakmak, bir iş ve meslek sahibi edinmeleri topluma yararlı bireyler olarak yetişmelerini sağlamayı amaçlayan, yatılı bir kuruluş olan işyerinde de temizlik işi için kendi personelinin bulunmadığı ayrıca yurtta kalan iş bu çocukların yaşları itibari ile kendi kişisel gereksinimlerini bir bakıcıya muhtaç duyulmaksızın karşılayacak yaşta oluşu, esas iş olan bu çocukların topluma kazandırılmalarına ilişkin yapılacak işlerde ihale ile alınan işçilerin uzmanlıkları ve diğer vasıfları bu işe uygun olmadığından ve yapılan işin temizlik işi olduğundan bu işçilerin de İş Kolları Tüzüğü'nün 28 numaralı ''Genel İşler'' iş kolunda yer alması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

E) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

Somut olayda Dairemizce bozma ilamında işverenin davaya dahil edilerek göstereceği deliller ve karşı deliller toplanıp birlikte bir değerlendirme yapılması gerektiği açıklanmasına rağmen ; davacı tarafından 28.09.2012 havale tarihli dilekçede tespite konu işveren İ.. T.. Yemekhane Personel Hizmetleri İnş.Tur.Tic.Ltd.Ştd. nin davaya dahil edilmesi istenmişse de 08.05.2013 havale tarihli davacı dilekçesinde davayla ve itiraza konu tespitle ilgisi olmayan G.. Ş.. ‘nin davaya dahil edilmesinin istendiği; bu sebeple mahkemece tespite konu işverenin G.. Ş.. olduğu hususunda yanılgıya düşülerek bu firmaya tebligat yapıldığı ; ancak firmaya gönderilen dahili davalı dilekçesi ve bilirkişi raporunu içerir tebligatların iade edildiği hususu da gözönüne alındığında, gerekçeli kararın tebliğinin de Tebligat Kanununun 35. Maddesine aykırı şekilde tebliğ edilmesi karşısında, ilk derece mahkemesi tarafından Dairemiz bozma ilamı yerine getirilmeksizin hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bunun yanı sıra; Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın da davaya dahil edilmesine yönelik herhangi bir işlem yapılmadığı görülmekle, Bakanlığın davaya dahil edilmesine yönelik usuli işlemlerin tamamlanması açısından kararın bozulması gerekmiştir.

G) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10341, Karar No: 2017/48, Tarih: 16.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10341 E.  ,  2017/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

Taraflar arasındaki yardım nafakasının artırılması (Asıl Dava), yardım nafakasının kaldırılması (Karşı Dava) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkilinin dedesi olduğunu,müvekkilin babasının 2004 yılında vefat ettiğini, . 2013/397 karar sayılı ilamı ile müvekkili lehine aylık 400 TL nafaka hükmedildiğini, müvekkilinin . bölümünden mezun olduğunu, iş bulamadığını, davacının.öğrenci olduğunu, bu nedenle müvekkili lehine 2010 yılında hükmolunan 400 TL yardım nafakasının değişen sosyal ekonomik koşullar, artan ihtiyaçlar nedeniyle 600 TL'ye çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacının ihtiyari olarak yeniden üniversiteye başladığını,çalışabilecek durumda olduğunu beyanla asıl davanın reddini, karşı davanın kabulü ile eğitimini tamamlayan davacı lehine 2013 yılında hükmolunan 400 TL yardım nafakasının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulü ile . sayılı kararı ile davacı-karşı davalı lehine bağlanan aylık 400,00-TL yardım nafakasının karşı dava tarihi olan 11/01/2016 tarihinden itibaren kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının yerinde bulunmadığından reddi gerekir.

2-)TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

./..

-2-

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.