muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5567, Karar No: 2016/5742, Tarih: 11.03.2016

Davalı işyerinde gerçekleşen ve 13 gün süreyle devam eden toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Bu nedenle davacının da işi bırakmak suretiyle destek verdiği toplu eylemin, iç hukuk ve bağlı bulunduğumuz uluslar arası mevzuat çerçevesinde hukuka uygun olduğundan söz edilemez ve işverenin haklı fesih hakkının varlığı kabul edilmelidir.

Öte yandan 3000-4000 kadar işçinin katıldığı toplu eylem sebebiyle davalı işveren eylemin başından sonuna kadar destek verdiği 550 işçiyi belirlemek suretiyle disiplin kuruluna sevk etmiş ve bunlardan davacının da aralarında olduğu 50 kadar işçinin iş sözleşmesini feshettiğini bildirmiştir. Eyleme katılan ve baştan sona destek veren işçilerin bazılarının iş sözleşmesi feshedilmezken davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca işverenin eşit davranma borcuna aykırılık oluşturur. Davalı işveren, davacı işçi ile iş sözleşmesi feshedilmeyen aynı durumdaki işçiler arasındaki ayrımı haklı kılan bir nedeni ortaya koyamamıştır.

Davalı tanığı beyanında, disiplin kurulu tarafından 550 işçiden 50 kadar işçinin iş sözleşmesinin feshine gerekçe olarak, farklı birimlerde üretimin aksamaması için dengeli bir dağılım yaparak işten çıkarılacakların tespit edildiğini bildirmiştir. Sözü edilen gerekçe işçiden kaynaklanan ayrımı haklı kılan bir neden değildir. İşveren kendi iş organizasyonu kapsamında üretimi aksatmayacak şekilde işten çıkarılacak işçilere farklı ünitelere göre belirlemiş olmakla, feshin bu gerekçeyle haklı olduğundan söz edilemez. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı hareket etmiş olması, geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından ve davacının hukuka aykırı şekilde işi bırakmak suretiyle katıldığı toplu eylem sebebiyle işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmelidir. Bu durumda davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Davacı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avanslarının davacıya, davalı tarafça yatırılan ve harcanmayan gider avansının davalıya iadesine,

6. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 11/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8385, Karar No: 2010/15290, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8385 E.  ,  2010/15290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32523, Karar No: 2014/22731, Tarih: 01.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32523 E.  ,  2014/22731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/69053

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/214 (E) ve 2013/23 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda alınan beyanlarında, suç tarihinde Erzincan'da bulunmadığını Erzurum'da olduğunu, yakınanın evinde hırsızlık yapmadığını savunduğu, kolluk göevlilerince 10.12.2011 tarihinde düzenlenen olay yeri inceleme raporunda, bir adet ayak izinin ele geçirildiğinin belirtildiği, 23.02.2012 tarihli ekspertiz raporunda ele geçirilen ayak izinin sanığın kullandığı ayakkabı ile klasik özellikleri bakımından benzer olduğu ancak karakteristik özellikler bakımından nitelikli ve yeterli teşhise uygun bulguya rastlanmadığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın soruşturma aşamasında bildirdiği cep telefonu numarası üzerinde yapılan baz istasyonu belirleme raporunda sanığın olay tarihinde Erzincan'da bulunduğundan başka sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu kararda gösterilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18608, Karar No: 2013/16650, Tarih: 26.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/18608 E.  ,  2013/16650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içinde bulunan davalı vekilinin temyize konu gerekçeli kararının tebliğine ilişkin karar birlikte çalıştığı işçisine yapılmış olduğu anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunun 17.maddesine göre iş yerinde tebligatın "muhatap orda bulunmadığı takdirde" aynı yerdeki "daimi memur veya müstahdemlerinden birisine" yapılır. Gerekçeli Kararın tebliği mücerret "birlikte çalışan şerhi ile tebliğ edilmiş olması, davalı vekili avukatın tebligat anında büroda bulunmama sebebi belirtilmeden yapılmış olması usulsüzdür. Yukarıda belirtilen şekilde davalı vekiline gerekçeli kararın tebligatı tamamlanarak dosyanın, incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35607, Karar No: 2014/2497, Tarih: 29.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/35607 E.  ,  2014/2497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/9-2013/385

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatılmış olup, borçlu borçtan şahsen sorumlu olmadığını ileri sürerek borca itiraz etmiş, mahkemece itirazın reddine karar verilmiştir.

TTK.nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. TTK.nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 589.maddesi gereğince şirket yetkilisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK.nun 690.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 613 ve 614/1.maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekli değildir.

Senedin keşideci bölümünde şirket temsilcisinin elinden çıkmış iki imzanın bulunması halinde, imzalardan şirket kaşesi üzerine atılanın şirketi, açığa atılan diğer imzanın ise imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur. Zira, senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup, birden fazla imza atılmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir(HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Somut olayda, takibe dayanak yapılan 30.06.2012, 30.07.2012 ve 30.08.2012 vadeli 3 adet bonoda iki imzanın da kaşe üzerine atıldığı görülmektedir. Bu durumda imza sahibinin, takip konusu bonoları şirket temsilcisi sıfatıyla şirketi borçlandırma iradesi ile imzalandığının, şahsi sorumluluğunun bulunmadığının kabulü gerekir. Kaldı ki alacaklı taraf da 09.08.2012 tarihli takip talebinde, bonolar üzerindeki imzaların Sinan Kaya'ya ait olduğunu belirtmiştir.

O halde mahkemece borçlu S.. K..'nın borca itirazının kabulü ile adı geçen yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece borçlu S.. K..'nın borca itirazının kabulü ile adı geçen yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22776, Karar No: 2025/6449, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/22776 E.  ,  2025/6449 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1042 E., 2022/909 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/53 E., 2021/93 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7779, Karar No: 2022/8233, Tarih: 17.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/7779 E.  ,  2022/8233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.05.1991 tarih 1991/408E-457K kararının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, kesinleşmiş ise kesinleşme şerhli karar suretinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİNE oy birliğiyle karar verildi. 17.10.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/4809, Karar No: 2024/1504, Tarih: 07.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/4809 E.  ,  2024/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İlk Derece Mahkemesinin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; " Mahkemece, ziraat bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen soyut ve yetersiz rapora dayanılarak karar verildiği, ayrıca dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıklardan her bir taşınmaz bölümü için ayrı ayrı zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığını denetlemeye elverir şekilde somut ve maddi olaylara dayalı yeterli beyan alınmadığı, yerel bilirkişi ve tanıkların soyut beyanları ile yetinildiği, ayrıca mahkemece taşınmazın öncesinin zilyetlikle iktisaba elverişli tarım arazisi olup olmadığı hususunun yeterince araştırılmadığı gibi, zirai rapora ekli fotoğrafların da, taşınmaz üzerindeki zilyetliği gösterir nitelikte olmadığı açıklanarak, taşınmaz başında yerel bilirkişiler, tüm tespit bilirkişileri, taraf tanıkları ve 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılması, keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, zilyetliğin hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği etraflıca sorulup somut ve maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmesi, gösterilen sınırların fen bilirkişisine işaretlettirilmesi, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın niteliği, kullanılıp kullanılmadığı, kullanılmıyor ise ne kadar süredir kullanılmadığı, toprak yapısı, eğimi, bitki deseni yönünde kullanılan ve kullanılmayan taşınmaz bölümlerinin ayrı ayrı değerlendirildiği ayrıntılı ve gerekçeli, kullanılan ve kullanılmayan her bir bölüm için ayrı ayrı fotoğrafları da içeren rapor alınması, fotoğraflar üzerinde çekişmeli taşınmazın ekilip sürülen ve boş kalan bölümleri ile zilyetliğe elverişli olan ve olmayan bölümleri ayrı ayrı işaretlettirilmesi, yine taşınmazın dört taraftan fotoğrafları çektirilerek parsel sınırları da fotoğraflar üzerinde gösterilmesi; fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir, zilyetliğe elverişli olan ve olmayan bölümleri haritada gösterir rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; " dava konusu 130 ada 11 parsel sayılı taşınmazın üzerinde meyve ağaçlarının bulunduğu, etrafının tel örgülü çitlerinin olduğu, arkların bulunduğu ve okunan tapulardan Köyiçi mevkinde ait bir adet tapunun dava konusu taşınmazı kapsadığı, dosyada yer alan raporlar ve fotoğraflardan anlaşılacağı üzere bahçe vasfında tarım arazisi olarak kullanıldığının gözlemlendiği, mahalli bilirkişilerin beyanlarında dava konusu 130 ada 11 parselin davacıların dedelerinden beri ekip biçildiğinin ifade edildiği, tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazın nizasız ve fasılasız olarak 20 yılı aşkın süredir bahçe olarak kullanılmak suretiyle zilyet olunduğunun ve davacılar lehine 3402 Sayılı Kanun'un 14. ve 17. maddesindeki şartların gerçekleştiğinin anlaşıldığı " gerekçesiyle, davanın kabulüne, dava konusu 130 ada 11 parsel sayılı taşınmazın eşit hisselerle davacılar ... ve ... adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulduğu halde, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir.

İlk Derece Mahkemesince, zilyetlikle kazanım koşulları gerçekleştiği ve dayanak tapu kaydının dava konusu taşınmazı kapsadığı kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; öncelikle, İlk Derece Mahkemesince tapu kaydı olduğu kabul edilen ve hükme esas alınan kroki, esasen tapu kaydı olmayıp, Milli Emlak Müdürlüğü tarafından hazırlanan ve dava konusu taşınmazın sınırlarını gösteren idari tahkikat tutanağı olduğundan, İlk Derece Mahkemesinin bu yöndeki kabulü yerinde değildir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında, yerel bilirkişi ve tanıklardan, zilyetlikle kazanım koşullarının oluşup oluşmadığını denetlemeye elverir şekilde somut ve maddi olaylara dayalı beyan alınması; ziraat bilirkişi kurulundan ise dava konusu taşınmazın niteliği, kullanılıp kullanılmadığı, kullanılmıyor ise ne kadar süredir kullanılmadığı, toprak yapısı, eğimi, bitki deseni yönünde kullanılan ve kullanılmayan taşınmaz bölümlerinin ayrı ayrı değerlendirildiği ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması istenildiği halde, bozma sonrasında yapılan keşifte dinlenilen yerel bilirkişilerden taraf yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığını denetlemeye elverir şekilde somut ve maddi olaylara dayalı yeterli beyan alınmamış, yerel bilirkişilerin somut olgulara dayalı beyanlarını almak yerine soyut ve kopyala yapıştır şeklinde alınan beyanlarla yetinilmiş ve ayrıca, ziraat bilirkişi kurulu raporu, yerel bilirkişilerden somut ve maddi olaylara dayalı bilgi alınmadığından denetlenemediği gibi, imar - ihya ve zilyetlik olgusunun değerlendirmesi bakımından da yetersizdir.

Öte yandan; dava konusu taşınmazın sınırında dere bulunduğu halde, jeolog bilirkişisinden rapor alınmamış ve böylece taşınmazın dere yatağında kalıp kalmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı ya da derenin aktif etki alanında kalıp kalmadığı da net olarak belirlenmemiştir. Bu şekilde eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak karar verilemez.