muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25170, Karar No: 2019/12904, Tarih: 19.12.2019

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, davacı/borçlunun hakkındaki 16/11/2015 gün, ....5766021 sayılı işlemden dolayı 59.195,46 TL'sinden borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Somut uyuşmazlıkta, davacının 890 adet reçetenin katılım payını atlatma eylemini gerçekleştirdiği dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sadece 2012 eczane ptorokolü hükümleri değerlendirilerek bir görüş bildirilmiştir. Ancak 2016 protokolünün yürürlüğe girdiği 01.04.2016 tarihinden itibaren 2012 protokolünün yürürlükten kaldırıldığı sabit olmakla beraber, 2016 protokolünün 6.12 maddesinde “Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez. Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz. Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu Protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır." hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Ayrıca 04.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 5510 Sayılı Yasa’nın geçici 62. maddesi nedeniyle uygulanacak cezai şart bedelinden indirim yapılmış ve her fatura dönemi için brüt asgari ücretin beş katı tutarını geçemeyeceği belirlenmiştir. O halde, açıklanan ilgili madde ve 2016 eczane protokolünün değerlendirilmesi suretiyle gerekirse tekrar bilirkişi raporu alınarak davalı kurumca bu madde hükmü gereği uygulanabilecek cezai işlem miktarının hesaplanması 2016 protokolü ile 5510 Sayılı Yasa’nın hangisi daha lehe ise onun uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, mahkemece açıklanan hususlar gözetilmeden, eksik değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bent gereğince davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL. harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3477, Karar No: 2014/6608, Tarih: 24.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3477 E.  ,  2014/6608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2013/104-2013/314

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 19.12.2013 gün ve 6367 Esas, 8208 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilinin istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçluya ait ticari plakalı aracın, (S) plakasının satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkiline yer verilmediğini, oysa müvekkilinin araç üzerinde bulunan rehin hakkı nedeniyle Bursa 10. İcra Müdürlüğü'nün 2012/371 E sayılı dosyası ile, rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatıldığını, rehnin (S) plaka ve aracı birlikte kapsadığını, müvekkil alacağının öncelikli bulunduğunu ileri sürerek, satış parasının müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, rehin sözleşmesinin, ticari plakayı kapsamadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizin 19.12.2013 gün ve 6367 E., 8208 K. sayılı ilamıyla değişik gerekçe ile onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Ticari plakalar özel satış şekillerine tâbi olsalar ve ayrıca kayıt altına alınsalar da esasen trafik sicilinde kayıtlıdırlar. Bu nedenle bunların rehni de tıpkı diğer taşınırlar gibi Türk Medeni Kanunu’nun 942/II. maddesi uyarınca trafik siciline şerh verilmek suretiyle mümkündür. Taşınır üzerine konulan rehinler, onun bütünleyici parçalarını (mütemmim cüzlerini) ve eklentilerini (teferruatını) kapsar (TMK.m.947/I). Bunların rehin kapsamına alınması için ayrıca anlaşmaya veya açıkça belirlemeye gerek olmayıp, bunların rehin kapsamından çıkartılması açık anlaşma ile mümkündür (Ayrıntılı bilgi için bkz., Wieland, C., Kanunu Medenîde Ayni Haklar, Ankara 1946, çev.: İ.H. Karafakı, s.728 vd., Cansel, E.: Türk Menkul Rehni Hukuku, C.I, Teslim Şartlı Menkul Rehni, Ankara 1967, s.158 vd., Oğuzman, M.K./Seliçi, Ö.: Eşya Hukuku, 5.b., İstanbul 1988, s.823).

Somut olayda taşıma işinde kullanıldığı için ticari sayılan ve bu vasfının bir uzantısı olarak (S) plakası bulunan otobüs, kasko değerinin 41.800,00 TL. olarak belirtilmesi suretiyle ve 100.000,00 TL bedelle sigorta edilmiştir. Nitekim sıra cetveline esas plaka satışına ilişkin muhammen bedel 130.000,00 TL olarak hesaplanmış ve ihale 86.000,00 TL üzerinden gerçekleşmiştir.

Gerek yukarıda açıklanan ilkeler ve gerek taraflarca ve icra müdürlüğünce belirlenen değerler hem yasal olarak ve hem de tarafların iradelerinin yorumlanması bakımından rehnin plakayı da kapsadığını göstermektedir.

Gerek yukarıda açıklanan ilkeler ve gerek taraflarca ve icra müdürlüğünce belirlenen değerler hem yasal olarak ve hem de tarafların iradelerinin yorumlanması bakımından rehnin plakayı da kapsadığını göstermektedir.

Açıklanan nedenle yerel mahkemenin hem rehnin plakayı kapsadığına dair bir açıklık bulunmadığı ve hem de plakanın tesliminin gerçekleşmemesi nedeniyle rehnin tesis edilmediği yolundaki kararı hatalı olup, bunun onanmasına ilişkin Dairemizin 19.12.2013 gün ve 6367 E., 8208 K. sayılı kararı da yanılgıya dayalı olmuştur. Öte yandan yine Dairemiz kararında dar yetkili icra mahkemesinin rehnin geçerliğine ilişkin inceleme yapamayacağı belirtilmiş ise de rehin, alacağa değil sıralamaya ilişkin bir özellik olup, icra mahkemesince değerlendirme konusu yapılabileceğinden (bkz., Deynekli, A./Kısa, S.: Hacizde ve İflasta Sıra Cetveli, 3.b., s.163 ve Dairemizin 04.10.2013 gün ve 6192 E., 6102 K. sayılı kararı), Dairemizin bu yöndeki görüşünün de doğru olmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenlerle şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin yukarıda belirtilen onama kararının ve karar içinde vurgulanan eleştirisinin kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 19.12.2013 gün ve 6367 E., 8208 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme peşin harcının istek halinde şikayetçiye iadesine, 24.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17, Karar No: 2023/439, Tarih: 14.09.2023

**Ceza Genel Kurulu         2020/17 E.  ,  2023/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 42-132

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 19.09.2019 tarih ve 42-132 sayı ile; sanığın 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafii ile katılma talebi reddedilen ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama istemli 05.01.2020 tarihli ve 1206 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarı yönünden yasal şartları oluşmadığından sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, bu suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılmıştır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 nolu protokolün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesinin "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. 2. Bu hakkın kullanılması, yasada düzenlenmiş haliyle önem derecesi düşük suçlar bakımından ya da ilgilinin birinci derece mahkemesi olarak en yüksek mahkemede yargılandığı veya beraatini müteakip bunun temyiz edilmesi üzerine verilen mahkumiyet hallerinde istisnaya tabi tutulabilir." hükmü doğrultusunda, bazı kamu görevlilerin özel yetki kuralları uyarınca Yargıtayda veya Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yargılanmaları hâlinde istisna getirebilme olanağına rağmen iç hukukumuzda, ilk derece olarak Yargıtayda yargılanacak kişiler bakımından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği öngörülerek, iki dereceli sistem benimsenmiştir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

Temyiz istemi, tutuklu bulunan sanıklar hakkında CMK'nın 263. madde hükmü saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasından itibaren eğer temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılmasının gerekliliği, temyiz sebebinin ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabileceği gözetilerek, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olup başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK'dan farklı şekilde resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür. Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir.

Bir muhakemede, çözümü amaçlanan iki temel sorun vardır. Bunlar, maddi sorun ve hukuki sorundur. Maddi sorun, "olgusal dünya"ya; hukuki sorun, "normatif dünya"ya aittir. Mahkemede önce maddi sorun, sonra hukuki sorun çözülür. Maddi sorunun çözümü geçmişte yaşanmış bir olayın temsili, nasıl gerçekleştiğinin tespitidir. Bu çözüm de sadece hukukun izin verdiği yöntemlerle gerçekleşecektir. Maddi olayın gerçeğe uygun temsil edilebilmesi öncelikle, eksiksiz soruşturma yapılması ve toplanan tüm delil araçlarının doğru değerlendirilmesine bağlıdır. Hâkim; delil araçlarını, akıl yürütmek ve bu arada tecrübe kurallarına başvurmak suretiyle, vicdanına göre değerlendirecektir. Yine akıl yürüterek boşlukları dolduracaktır. Dolayısıyla vicdani kanaate sezgilerle değil akıl yoluyla ulaşılacaktır.

Temyiz denetiminde, maddi olayın tespitinde ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin, sözlülük, doğrudan doğruyalık ve yüzyüzelik ilkeleri uyarınca elde edilen delilleri vicdani kanaatleri ile serbestçe takdir ederken, delillerle varılan sonucun hukuk kurallarına, akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere uygun olup olmadığının tespiti bakımından somut dosya üzerinden görüşülüp incelenebileceği gibi maddi sorunla ilgili vaka değerlendirmelerindeki hukuka aykırılıkları da gerekçe üzerinden denetlenebilecektir.

Temyiz dilekçesinde bir temyiz nedeni var olmasına rağmen muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz sebebi olarak gösterilmemesi ya da gösterilmekle birlikte hükme etki edecek nitelikte olmadığının anlaşılması durumunda usul hükümlerine uygunluk bakımından sadece 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesi kapsamındaki hukuka kesin aykırılık hâlleriyle sınırlı bir temyiz incelemesi yapılacak, inceleme sırasında tespit edilen ancak hükmü etkilemeyen muhakeme hukukuna aykırılıklar Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmayarak kararda bu aykırılıklara işaret edilmekle yetinilecektir.

Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezai yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir.

CMK'nın 289. maddesinde yazılı olan "Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır" kuralı, hiçbir temyiz nedeni içermeyen bir temyiz başvurusunda, mutlak temyiz nedenlerinin kendiliğinden gözetileceği şeklinde anlaşılamaz. Bu noktada dilekçe yalnızca bir veya birden fazla nispî temyiz nedeni içeriyorsa, bu nedenler kabul edilmese dahi 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yer alan mutlak hukuka aykırılık hâllerinden birine dayanarak hükmün bozulması mümkündür.

D) Temyiz istemlerinin süresinde ve geçerli olup olmadığının değerlendirilmesi:

a) Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla gerçekleştirilen yargılama sonucunda 19.09.2019 tarihinde yapılan oturumda hüküm özünün, hazır bulunan sanık ve müdafiine, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafiinin 20.09.2019 tarihli ve süresi içerisinde sunduğu dilekçeyle temyiz kanun yoluna başvurduğu,

b) Temyiz dilekçesi içeriğinden; sanık müdafiinin nedenlerini göstermek suretiyle gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesini talep ettiği,

c) Gerekçeli kararın sanık müdafiine 11.11.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

Sanık müdafiinin 14.11.2019 tarihinde ve süresi içinde ek temyiz dilekçesini sunduğu,

Gerekçeli kararın sanığa 15.11.2019 tarihinde tebliğ edildiği, gerekçeli temyiz dilekçesini 22.11.2019 tarihinde ve süresi içinde sunduğu,

Gerekçeli kararın katılma talebi reddedilen ...'a 11.11.2019 tarihinde tebliğ edildiği, gerekçeli temyiz dilekçesini 25.11.2019 tarihinde ve süresi içinde sunduğu,

Görülmekle sanık, sanık müdafii ve katılma talebi reddedilen ...'ın temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmıştır.

E) Katılma talebi reddedilen ...'ın katılma ve bu bağlamda hükmü temyiz etme hakkının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi:

Gerekçeli kararın katılma talebi reddedilen ...'a 11.11.2019 tarihinde tebliğ edildiği, gerekçeli temyiz dilekçesini 25.11.2019 tarihinde ve süresi içinde sunduğu,

Görülmekle sanık, sanık müdafii ve katılma talebi reddedilen ...'ın temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmıştır.

E) Katılma talebi reddedilen ...'ın katılma ve bu bağlamda hükmü temyiz etme hakkının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi:

Kovuşturma aşamasında sunduğu dilekçeyle sanık hakkındaki kamu davasına katılma talebinde bulunup Özel Dairece bu talebi reddedilen ...'ın, CMK'nın 260/1. maddesindeki düzenleme uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunmakta ise de kamu barışına karşı işlenen suçlardan olup dolaylı mağdurunun toplumu oluşturan bütün bireylerin olduğu silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmaması karşısında temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

II) İDDİA:

''...Şüphelinin, 33571 sicil numarası ile Susuz, Pazarlar, Amasra, Kozan, Antalya Hâkimliği görevlerinde bulunduğu, 24.02.2011 tarihinde Yargıtay üyesi olarak seçildiği,

23.07.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un Geçici 15. maddesi ile Yargıtay Üyeliğinin sonlandırılarak Yargıtay Tetkik Hâkimi olarak görevlendirildiği,

Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Genel Kurulunun 24.08.2016 tarih ve 2016/426 sayılı kararı ile FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibatı ve iltisakı bulunduğu değerlendirilerek meslekten çıkarılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

Şüpheli Savunması:

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığında 22.07.2016 tarihli müdafii huzurundaki savunmasında: Örgüt ile herhangi bir ilişkisinin olmadığını belirtmiştir. (Ek 6/18-21)

Ankara 9. Sulh Ceza Hâkimliğindeki 23.07.2016 tarihli sorgusunda: Herhangi bir örgütün üyesi olmadığını, suçlamaları kesinlikle kabul etmediğini (Ek 6/22-27)

İfade etmiştir.

Deliller:

... alınan ifadesinde: 'Fetullah ... cemaat mensubu olmadığını biliyordum. Ancak Fetullah ... cemaat mensuplarının kontenjanından seçilen bir kişidir.' (Ek 5/90)

... alınan ifadesinde: 'Kendisiyle Kozan'da birlikte çalışmıştık. Bu yapıya müzahir olduğunu biliyorum.

Ankara 9. Sulh Ceza Hâkimliğindeki 23.07.2016 tarihli sorgusunda: Herhangi bir örgütün üyesi olmadığını, suçlamaları kesinlikle kabul etmediğini (Ek 6/22-27)

İfade etmiştir.

Deliller:

... alınan ifadesinde: 'Fetullah ... cemaat mensubu olmadığını biliyordum. Ancak Fetullah ... cemaat mensuplarının kontenjanından seçilen bir kişidir.' (Ek 5/90)

... alınan ifadesinde: 'Kendisiyle Kozan'da birlikte çalışmıştık. Bu yapıya müzahir olduğunu biliyorum.

...2000 yılı yaz kararnamesiyle Kozan Ağır Ceza Reisi olarak Adana Kozan'a atandım. Sanırım aynı kararnameyle ... da Kozan'a savcı olarak atanmıştı. Ben ...'yla akademiden aynı dönemde mezun olduğumuz için ...'yu tanıyordum. Kozan'da ayrıca bu yapıya mensup olduğunu bildiğim ... da çalışmaktaydı. Ben, ... ve ...zaman zaman sohbet amaçlı bir araya geliyorduk. Ancak tekrar söylemek istiyorum ki, o dönem taşrada toplantılar iş durumumuza göre ayda 1 veya daha seyrek yapılmaktaydı. Bu sohbetlerde Risale ve Fetullah ...'e ait kitaplar okunmakta, namaz kılınmakta, yemek yenilmekte veya çay içilmekteydi. Bu sohbetlerde tedbir konusu zaman zaman gündeme gelmekteydi. Buna göre 'kendimize dikkat etmemiz, açık vermememiz' salık verilmekteydi. Daha sonradan anladığım ve öğrendiğime göre bu tedbirlerin içeriği kişiden kişiye değişmekteymiş. Mesela bana Yargıtaya üye olarak seçilinceye kadar; açıkta namaz kılmamam yahut oruç tutmamam yönünde bir telkinde bulunulmadı. Kozan'da görev yaparken birkaç kişi daha bu yapıya mensuptu. Ancak şu anda isimlerini hatırlayamadım. Hatırlamam hâlinde tarafınıza tekrar bilgi vermek istiyorum. Ben sohbetlerde bir araya geldikçe aidatı ...'ya veriyordum. ... ise Adana ile irtibatı kuran fakat kim olduğunu bilmediğim bir hakime aidatları teslim ediyormuş.' (Ek 5/326)

... Başsavcılığımızca alınan 18.02.2018 tarihli ifadesinde: 'Dördüncü görev yerim Kozan Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığı'dır. Kozan'a gittiğimde ..., ... vardı. ... beni Bayram Demirci ile tanıştırdı. Bu grup benim sohbet grubumdu. Sırasıyla kendi evlerimizde toplanarak sohbetler yaptık. Herkes aidat veriyordu. Aidatları Bayram Demirci alıyordu. Bayram Demirci'nin Adana'da görüştüğü birisi vardı. Aldığı paraları ona götürdüğünü tahmin ediyorum.

...Burada cep telefonları da yaygınlaşmaya başlamıştı. Bize toplantılarda cep telefonunuyanımızda götürmememiz, araçta seyahat ederken aracın bagajında bulundurmamız söyleniyordu. Toplantıları cep telefonu ile konuşmamamız tedbir olarak isteniyordu. Yüz yüze görüşme tavsiye ediliyordu.