muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5188, Karar No: 2013/9368, Tarih: 06.06.2013

Hükmü, davacı vekili temyiz etmektedir.

Dava, haksız olarak davalı şirket tarafından tanzim edilen faturalardaki; kayıp-kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, per.sat.hiz.bedeli, .... payı, enerji fonu, dağıtım bedeli, bunların KDV.sine ilişkin bedellerin, ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ilişkindir.

Bu durumda; dava konusunun EPDK kararlarının kanuna aykırı olduğu veya iptaline ilişkin bir istemin bulunmadığı, Kurul kararlarının dava konusu olmadığı, taraflar arasındaki özel hukuk ilişkisinden kaynaklanan ve yersiz tahsil edildiği iddia edilen birkısım bedellerin istirdadına ilişkin olduğu, bu durumda ise davaya bakmaya Adli Yargı görevli olmakla işin esası hakkında karar vermek gerekirken, davanın yanlış yargı yolunda açılması gerekçe gösterilerek usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 990 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine

ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5509, Karar No: 2023/6871, Tarih: 10.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5509 E.  ,  2023/6871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tespit ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 07.04.2021 tarihli ve 2021/334 Esas, 2021/1222 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2001 yılına kadar geçici mevsimlik işçi statüsünde Çorum Köy Hizmetleri Müdürlüğünde çalıştığını, işe başladığı tarihten itibaren ... Sendikasına üye olduğunu, 2001 yılında daimi işçi statüsüne geçirildiğini ancak kadrolu işçi statüsüne geçirilirken geçici işçilikte geçen kıdeminin dikkate alınmadığını, 2005 yılında Köy Hizmetleri Müdürlüğünün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacaklarının Çorum İl ... İdaresine devredildiğini, geçici işçilikten daimi statüye geçerken önceki hizmetleri dikkate alınarak intibak yapılması gerekirken bu şekilde uygulama yapılmaması sebebiyle emsal işçilere göre eksik ücret aldığını, bu durumun adalet ve eşit davranma ilkesine aykırı olduğunu ileri sürerek davacının kadrolu işçi statüsünde intibak işlemlerinin yanlış olduğunun ve çalıştığı süre boyunca iş makinesi operatörü olarak çalıştığının tespiti ile olması gereken derece kademesi belirlenerek ücret, yıpranma primi, ilave tediye ve akdi ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının Çorum Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünde mevsimlik işçi olarak çalışmakta iken 28.10.2000 tarihinde imzalanan protokol kapsamında kadroya geçirildiğini, protokolde mevsimlik işçilikte geçen hizmetlerin intibaklarında değerlendirileceğine ilişkin hüküm bulunmadığından değerlendirme yapılmadığını, davacının kadroya geçmeden önceki hizmetlerinin derece ve kademesinde değerlendirilerek intibak işlemi yapıldığını ve davacıya fark ücretlerinin ödendiğini, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının asıl kadrosunun düz işçi olduğunu, fiilen farklı işlerde görevlendirme suretiyle çalıştığını ve bu görevlendirmelerde kendi muvafakatinin alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının çalıştığı hizmet süresine göre mevsimlik işçi statüsünden Çorum Köy Hizmetleri Müdürlüğünde daimi/kadrolu işçi statüsüne tüm hak ve alacaklarıyla birlikte geçirilmesi sırasında fiilen çalıştığı kadro pozisyonu dikkate alınmaksızın yapılan intibakın yanlış olduğu, davacının görevlendirme belgeleri dikkate alınarak 2001-2004 yıllarında iş makineleri yağcısı, 2005 yılında asfalt usta yardımcısı, 2010 yılında iş makineleri operatörü, 2011-2019 yıllarında iş makineleri operatörü (büyük) olarak çalıştığı, diğer yıllardaki görevlendirme belgeleri de dikkate alındığında dava tarihi olan 18.02.2020 tarihi itibarıyla 13. derecenin 25. kademesinde olduğunun tespitine ve intibakının hatalı yapılması nedeniyle ... fark alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince alacakların eksik hesaplandığını, bu nedenle lehine hükmedilen vekâlet ücretinin eksik olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının asıl kadrosu ve fiilen görevlendirme evraklarına göre işçinin fiilen çalıştığı pozisyonun görevlendirme sayılmayıp kendi kadrosu gibi hesap yapılmasının hatalı olduğunu, davacının fiilen görevlendirme ile çalıştığı unvana karşılık gelen tüm ödemelerin yapıldığını, tespit hükmünün hukuki yarardan yoksun olduğunu, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının kadroya geçtiği tarihe kadar mevsimlik olarak çalıştığı dönemin tamamı ve toplu iş sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak ... derece ve kademesinin tespit edildiğini ve buna göre davacıya ödeme yapıldığını, davacının alacağının bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının derece ve kademe tespitinin davalı tarafça dosya kapsamına sunulan görevlendirme belgeleri ve fiilen yaptığı işi gösterir pozisyon cetvellerindeki farklı pozisyonlarda çalıştığı süreler gözetilerek yapılan tespitin ve buna bağlı olarak hüküm altına alınan fark alacakların usul ve kanuna uygun olduğu, kabul edilen miktar üzerinden verilen vekâlet ücretinin İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının çalıştığı süre boyunca iş makinesi operatörü olarak çalışıp çalışmadığı, davalı nezdinde daimi kadroya alınmadan önceki mevsimlik işçi statüsünde geçen sürelerin derece ve kademelerini etkileyip etkilemediği, etkilemiş olması hâlinde derece ve kademelerinin tespiti ile davaya konu ücret, yıpranma primi, ilave tediye ve akdi ilave tediye farkı alacaklarının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16421, Karar No: 2024/13081, Tarih: 04.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/16421 E.  ,  2024/13081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/976 E.- 2020/911 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2019 tarih ve 2018/310 E.- 2019/157 K. sayılı kararı

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22675, Karar No: 2022/10413, Tarih: 31.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/22675 E.  ,  2022/10413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

(Kapatılan) Askeri Yargıtay 1. Dairesinin 24.05.2016 tarihli bozma ilamı sonrasında ... ... Eğitim Hastanesinden alınan 25.05.2016 tarihli sağlık kurulu raporu, adli rapor ve 13.07.2016 tarihli Ek sağlık kurulu raporu ile "uyum bozukluğu" tanısı ile 25.05.2016 tarihinden itibaren askerliğe elverişli olmadığı, askerliğe elverişsizlik halinin suç tarihlerini kapsamadığı ve TCK'nun 32. maddesinden faydalanamayacağı tespit edilen sanığın, bozma ilamı sonrasında Talimat Mahkemesince alınan 21.02.2018 tarihli ifadesinin ekinde ... ... Prof.Dr.... ve Sinir Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesinde 15.12.2016 tarihinde "şizofreni, şizotipal ve deluzyonel bozukluklar (organik olmayan psikotik bozukluklar) tanısıyla tedavi gördüğüne dair epikriz raporu ile yine aynı Hastaneden "atipik psikoz" tanısıyla verilen 10.01.2017 tarihli engelli sağlık kurulu raporunu sunması, 25.05.2016 tarihli sağlık kurulu raporundaki tanının, sonradan sunulan raporlardaki tanıdan farklı olması ve söz konusu rahatsızlıklar yönünden bir değerlendirme içermemesi karşısında; bahse konu 15.12.2016 tarihli ve 10.01.2017 tarihli raporların aslı veya onaylı suretleri ile sanığın bu rahatsızlıklar yönünden gördüğü tüm tedavilere dair kayıtların getirtilmesini müteakip sanığın sağlık kurulu raporu vermeye yetkili sağlık kuruluşuna sevk edilerek bu raporlarda belirtilen tanılar dikkate alınarak suç tarihinde askerliğe elverişli olup olmadığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının sağlık kurulu raporu ile tespit ettirilmesinden sonra sonucuna göre hükümler kurulması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre;

Sanığın 19.08.2015-20.08.2015 tarihleri arasında gözaltında geçirdiği sürenin TCK'nun 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesine karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1554, Karar No: 2021/59, Tarih: 18.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/1554 E.  ,  2021/59 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANAVGAT 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının reddine dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; sigortalısı ...'nun hemofili hastası olan oğlu ...'na yazılan reçete uyarınca davalının eczanesine gelerek 36 kutu hemofil M 500 IU isimli ilaçtan temin ettiğini, bu ilacın kuruma fatura edildikten sonra "hastanın yüksek dozda faktör kullanması için ek raporu olmadığı" gerekçesiyle reçetenin ve kupürlerin iade edildiğini, söz konusu ilaçların sigortalı tarafından eczaneye iade edilmeyip daha sonra davalının anlaşmalı olduğu ... isimli sigortalıya aynı ilaçların reçeteye yazdırılması sağlanarak ve söz konusu ilaçların ...'a teslim edilmeksizin kuruma fatura edilmesi sebebiyle 2007 yılı protokolünün 6.3.13 maddesinin ihlal edildiğini, bu nedenle davalı hakkında reçete bedeli olan 12.718,44 TL’nin 5 katı tutarında cezai şart uygulanmasına dair işlem tesis edildiğini, söz konusu cezai şartın tahsili için başlatılan takibin davalının haksız itirazı sebebiyle durdurulduğunu ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı; reçetenin ve kupürlerin davacı kurum tarafından iade edilmesi üzerine söz konusu ilaçların sigortalı ... tarafından eczaneye getirilerek teslim edildiğini, aynı ilaçların daha sonradan reçetesi bulunan ... isimli sigortalıya verildiğini ve bu kişi tarafından kullanıldığını, protokol hükümlerinin ihlal edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; tanık olarak dinlenen ...’ın ilaçları teslim aldığını beyan etmesi karşısında 2007 yılı eczane protokolünün 6.3.13 maddesinin uygulanamayacağı, 2012 yılı eczane protokolünün 5.3.2 maddesinde de "hastanın ilacı alması halinde cezai şartın uygulanamayacağının" belirtildiği, kaldı ki davacı kurumun davalıya söz konusu reçeteler ile ilgili herhangi bir ödeme yapmamış olması nedeniyle bir zarar oluşmadığı gerekçesiyle, davanın

reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; ilk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 2012 yılı protokolünün 5.3.2 maddesine göre hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmünün uygulanamayacağı görüşüne yer verilmiş ise de 2007 protokolünün 6.3.13 maddesine tekabül eden 2012 yılı protokolü maddesinin 5.3.5 maddesi olduğu, bu maddede aynı eylem için lehe bir düzenleme öngörülmediği, yine bilirkişi raporunda, davacı kurum tarafından reçete bedellerinin ödenmemesi sebebiyle herhangi bir zararın doğmadığı rapor edilmiş ise de, ilgili protokolde kararlaştırılan hükümlerinin uygulanması için herhangi bir zarar koşulunun öngörülmediği, bu nedenlerle hükme esas alınan bilirkişi raporuna itibar edilemeyeceği, davacı kurum tarafından yapılan soruşturmada beyanı alınan sigortalı ...'nun "eczaneden aldığı ilaçların tamamını kullandıklarını" beyan ettiği, soruşturma dosyasında mevcut 03/07/2007 tarihli tutanakta ...'a ait reçeteye eklenen ilaç kupürlerinin daha önce kırmızı kalem ile çizilerek iptal edilen ve sigortalı ...'na ait reçetede kullanılan aynı kupürler olduğunun tespit edildiği, bu durumda davalının ... tarafından eczaneye iade edilen ilaçların bu kez ... isimli sigortalıya verildiği şeklindeki iddiasının yerinde olmadığının ve ilaçların sigortalı ...'a teslim edilmediğinin anlaşıldığı, temerrüt tarihi ile icra takip tarihi arasında geçen süre için resen hesaplanan işlemiş yasal faiz tutarının 9.809 TL olduğu gerekçesiyle, davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kaldırılarak davanın kısmen kabulüne, 63.592,20 TL asıl alacak, 9.809 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 73.401,20 TL alacak yönünden davalının icra takibine yapmış olduğu itirazın iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz yürütülmesine, likit olan asıl alacak üzerinden hesaplanan 25.436,88 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı tarafın nın temyiz isteminin incelenmesinde;

6763 sayılı yasa ile 6100 sayılı HMK'na eklenen ek 1. madde uyarınca, aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01/01/2019 tarihinden itibaren 58.800 TL'ye çıkartılmıştır.

İstinaf incelemesi sonucunda verilen hüküm, asıl istemin kabul edilmeyen bölümü yönünden karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nun 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin miktardan reddi gerekmektedir.

2- Davalı tarafın temyiz isteminin incelenmesinde;

İstinaf incelemesi sonucunda verilen hüküm, asıl istemin kabul edilmeyen bölümü yönünden karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nun 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin miktardan reddi gerekmektedir.

2- Davalı tarafın temyiz isteminin incelenmesinde;

Uyuşmazlık; bir başka hastaya teslim edilmiş olmaları nedeniyle, reçete sunan diğer hastaya teslim teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat kupürlerinin davalı eczacı tarafından davacı kuruma fatura edildiği gerekçesiyle, davacı kurum tarafından 2007 yılı Eczane Eczane Protokolünün 6.3.13 maddesi uyarınca davalı eczacı hakkında tesis edilen cezai işlemden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2007 yılı eczane protokolünün cezai şart ve sözleşmenin feshi başlığı altında yer alan 6.3.13. maddesi; "Hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara air fiyat kupürlerinin yer aldığı reçetelerin kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde küpür bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır." hükmünü içermektedir.

01/02/2012 tarihinde yürürlüğe giren 2012 protokolünün yukarıdaki maddeye karşılık gelen 5.3.5 maddesinde ise; "Hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır.Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 günü

geçmeyecek sürede eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz." düzenlemesi yer almaktadır.

Davalı eczacının; davacı kurumun sigortalısı olan ...'nun oğlu ...'na yazılan reçete uyarınca teslim ettiği ilaçları fatura ettiği, ancak davacı kurumun ek rapor gerektiğinden bahisle reçete ve ilaç kupürlerini iade ettiği, hasta tarafından ilaçlar kullanılmış olmasına rağmen davalı eczacının anlaşmalı olduğu sigortalı ... adına reçeteye yazdırılmasını sağlayarak davacı kuruma fatura ettiği hususu dosya kapsamı ile sabittir. Davalı eczacı sözleşme özgürlüğü kapsamında serbest iradesi ile imzaladığı sözleşme hükümlerine uymakla yükümlü olup, yapmış olduğu usulsüz işlem yukarıda açıklanan maddede öngörülen (dava konusu) yaptırımın uygulanması için yeterlidir.