muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4234, Karar No: 2020/1196, Tarih: 11.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4234 E.  ,  2020/1196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12/02/2015 tarih ve 2013/431-2015/57 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 11.02.2020 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. ..., davalılar ... vekili Av. ..., davalı TMSF vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 23/09/2002 tarihinde ortak yatırım hesabı açtırdığını, söz konusu hesaba ait tasarruf yetkisinin müvekkili ...'e ait olduğunu, banka çalışanlarınca müvekkiline bilgi verilmeden parasının KKTC'de bulunan... Bankası Off-Shore Ltd. Şti.'ne yatırıldığını, müvekkilinden ...Bankası T.A.Ş ismi ve logosu kullanılarak para tahsil edilip, yapılan işlemlerde... Bank A.Ş ismi ve logosunu taşıyan belgelerin kullanıldığını, müvekkilince Türkiye Devletinin güvencesinde olan ...Bankası T.A.Ş'ye yatırım yaptığının düşünüldüğünü, yönetim ve denetimin TMSF’ye intikal etmiş olan ...Bankası T.A.Ş nezdinde mevduat hesabı olanlar için mevduat sigortası kapsamında T.C. ...Bankası aracılığıyla ödeme yapılmaya başlanıldığını, tasarruf sahiplerinin haklarını korumayan davalı BDDK'nın ve yönetim ve denetimi TMSF’ye intikal etmiş olması nedeniyle TMSF'nin sorumlu olduğunu ileri sürerek mevduatının 23/09/2002 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TMSF vekili davalı BDDK vekili, davanın idari yargıda görülmesini savunmuştur.

Davalı müflis ...Bankası T.A.Ş iflas idaresi vekili, müflisin iflastan önceki hukuki ilişkilerinden kaynaklanan borçları, alacakları tarafından iflas masasına kaydedilerek alacaklıların tahkiki sürecinden geçtikten sonra sıra cetveline geçirildiğini, masanın aktifinin paraya çevrilmesinden sonra da alacaklılara pay cetveli uyarınca tasfiyeden isabet eden paylarının ödendiğini, alacaklarının tamamını tahsil edemeyen alacaklılara aciz belgesi verilebileceğini, davacı vekilinin sıra cetveline kayıt talebinin alacak banka nezdinde bulunmadığından dolayı reddedildiğini, işbu davanın kayıt kabul davası olduğunu, İİK'nun 235 maddesi uyarınca, sıra cetveline itiraz edenlerin cetvelinin ilanından itibaren 15 gün içinde dava açmaya mecbur olduklarını, mevcut davanın 24/06/2013 tarihinde açılması nedeniyle usulden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; TMSF ile BDDK aleyhine açılan davada, dava dilekçesinin yargı yolu (görev) yönünden reddine, Müflis... Bankası TAŞ aleyhine açılan dava kayıt kabul davası olup 15 günlük hak düşürücü sürede açılmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı iflas idaresine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 18,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6634, Karar No: 2011/5828, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6634 E.  ,  2011/5828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ceza koşulu alacağı ile maddi tazminatın tahsili istemi ile açılmış; mahkemece davanın kısmen kabulü ile 43.013,29 TL ceza koşulu alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş ve karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında 24.09.2007 tarihli ve “Soğan-yumru ve köklerin çiçeklendirilmesi sözleşmesi” başlıklı adi yazılı sözleşme yapılmıştır. Bu sözleşme, Borçlar Kanunu'nun 355. maddesinde tanımı yapılan bir “eser” sözleşmesidir. Davacı eser sahibi; davalı ise yüklenicidir. Sözleşmenin II. maddesi hükmünde yazılı olduğu üzere; davalı, davacı tarafından kendisine teslim edildiği ileri sürülen 33.300 adet soğan, yumru ve köklerin saksılara dikilerek çiçeklendirilmesi işini yüklenmiştir. Davacı şirketin ise, üretilip satışa sunulacak her çiçek için 0,22 kuruş bedel ödemesi, sözleşmenin 6. maddesinde kararlaştırılmıştır.

Davalı yüklenici, fotokopileri dosyada bulunan 24.09.2007 tarihli ve çiçeklendirilecek soğan, yumru ve köklerin çeşit ve sayılarını gösteren listedeki imzasını kabul etmediği gibi; tüm sevk irsaliyelerindeki imzalarını da inkâr etmiştir. Bu kapsamda; davalı, kendi edimini ifa edebilmesi için eser sahibi davacının, öncelikli edimi kapsamında olan soğan, yumru ve kökleri teslim etmediğini savunmaktadır. Sözleşmenin 6. maddesinde, sözleşme tarihi itibariyle davalıya 5.000,00 TL ödendiği yazılı olduğu halde ödemeye ilişkin “tediye makbuzu” belge ise sözleşme tarihinden sonra 25.09.2007 tarihinde düzenlenmiştir. Davalı, bu belgedeki imzasını da inkâr etmiştir. Ancak; mahkemece, sözü edilen belgelerin asılları istenerek belgelerdeki “Koru Sera” ticari ünvanı üzerine atılan imzaların davalıya ait olup olmadığı usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenmemiştir. Oysa, yanlar arasındaki sözleşme uyarınca, davacı eser sahibi soğan, yumru ve kökleri davalı-yükleniciye teslim ettiğini öncelikli edimi kapsamında yasal delillerle kanıtlamakla

ödevlidir. Çünkü, Borçlar Kanunu'nun 81. maddesi hükmü gereğince, karşılıklı borçları içeren bir sözleşmenin yerine getirilmesini isteyen tarafın, sözleşmenin kurallarına veya niteliğine göre bir süreden yararlanma hakkı olmadıkça, kendi borcunu ödemiş veya ödemeyi önermiş olması gerekir. O halde, öncelikle sözü edilen sevk irsaliyeleri ile 24.09.2007 tarihli teslim belgesi ve ayrıca 25.09.2007 tarihli makbuzdaki imzaların davalıya ait olup olmadığının HUMK'nın 211 ve izleyen maddesi hükümlerine uygun şekilde yaptırılacak inceleme sonucu saptanması gerekir.

Davacı eser sahibi tarafından soğan, yumru ve köklerin davalıya teslim edilmiş olduğunun kantlanması durumunda ise; yanlar arasındaki sözleşmenin, davacı yanca fesih olunup olunmadığının mahkemece belirlenmesi ve fesih olunmuşsa ayrıca sözleşmenin 9. maddesinde kararlaştırılan ceza koşulunun nitelendirilmesi yapılarak istenebilir olup olmadığının saptanması zorunludur.

Diğer yandan, davada istenen 2.000,00 TL maddi tazminata ilişkin dava, red edildiği halde; davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderlerinin tümünden davalının sorumlu tutulması kabul şekli bakımından doğru olmamıştır.

Ayrıca dava dilekçesinde temerrüt faizinin tahsili istenmediği ve 16.09.2009 tarihli ıslah dilekçesinde de, ıslah tarihinden itibaren temerrüt faizi istenmiş olduğu halde; davası kabul edilen tüm ceza koşulu alacağına dava tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanması da doğru değildir.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16138, Karar No: 2020/8690, Tarih: 14.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16138 E.  ,  2020/8690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.03.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 16.05.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 07.08.2006 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7240, Karar No: 2013/5200, Tarih: 16.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7240 E.  ,  2013/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Güvenlik görevlisi olarak çalışan ...'ın "açık çıkan parayı sanığın ailevi ihtiyaçları nedeni ile aldığını söylediğini müdür ... ve ...'den ayrı ayrı duyduğunu" 28/01/2009 günlü hazırlık beyanında belirtmesine rağmen, ..., ... ile ...'nin tanık sıfatı ile dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3101, Karar No: 2014/86, Tarih: 07.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/3101 E.  ,  2014/86 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanığa daha önce usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmamasına göre; temyizin süresinde olduğunun kabulüne, temyiz isteminin reddine ilişkin 05/10/2012 günlü Ek Kararın kaldırılmasına ve 26/05/2011 günlü hükmün esastan incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla kişi birlikte olacak şekilde işlediği kabul edilen sanık hakkında TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15661, Karar No: 2015/21045, Tarih: 18.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/15661 E.  ,  2015/21045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde onbirin ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı ... İl Özel İdaresi kanuni düzenlemelerle kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı ... yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen ... kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ..., valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... onayına bağlı olduğu, 5. fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ... devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı ... özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ..., bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi “borçlarının” hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın ... yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,18.6.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4858, Karar No: 2015/3215, Tarih: 20.10.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/4858 E.  ,  2015/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2015 tarih ve 2015/33663 sayılı yazısı ile;

Muhtelif suçlardan almış olduğu cezalarının, Asliye Ceza Mahkemesinin 27.08.2013 tarihli ve 2013/113 değişik iş sayılı içtima kararıyla, 2 yıl 11 ay hapis cezasına hükümlü ...'in cezasının infazı sırasında, firar eyleminden dolayı kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair, Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 07.08.2014 tarihli ve 2014/2032 sayılı kararına hükümlünün itirazı üzerine, söz konusu kararın iptaline ilişkin, 2. İnfaz Hâkimliğinin 19.09.2014 tarihli ve 2014/1243 esas, 2014/1399 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2014 tarihli ve 2014/1603 değişik iş sayılı kararını kapsayan infaz dosyası incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Kanunun 44/3-1. maddesinde firar fiiline hücreye koyma disiplin cezasını öngören düzenleme ile aynı Kanunun 14/4. maddesinde yer alan "Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar.......kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur." şeklindeki düzenleme ve yine Açık Ceza infaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde yer alan "Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden............b) firar edenlerin.......kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, bu hükümlerin infazı devam etmekte olan (infazı sırasında firar edilen) ilâm ya da ilamların yanı sıra sair ilamları da kapsadığı, firar eylemine konu ilam ile sınırlı tutulmaması gerektiği, sonraki tarihlerde infazına başlanılan veya başlanılacak olan diğer ilamların infazı için de açık infaz kurumuna ayrılmaya engel teşkil ettiği cihetle, merciince belirtilen sebeplere istinaden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 22.01.2015 gün ve 94660652-105-59-11680-2014-1973/5258 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Ceza Dairesine tevdi edildiği, anılan Dairenin 07.05.2015 tarih ve 2015/2536- 2015/1286 sayılı kararı ile işin incelenmesinin Dairemize ait olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilip dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR:

Kanun yararına bozma isteminin 5275 sayılı Kanun uyarınca verilen disiplin cezasına ilişkin olması karşısında, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.01.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı ve Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 21.05.2015 gün, 2015/Bşk-119 Esas 2015/430 karar sayılı kararı uyarınca, kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yargıtay Yüksek 19. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli dairenin belirlenmesi için Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.