muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3525, Karar No: 2015/6795, Tarih: 18.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3525 E.  ,  2015/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/224399

MAHKEMESİ : Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2011

NUMARASI : 2010/92 (E) ve 2011/13 (K)

SUÇ : Nitelikil dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 25/03/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık S.. N..'un, galericilik yapan katılanın işyerine giderek galeride bulunan .. plakalı araç ile kendisine ait olan .. plakalı aracı takas etmek istediğini söylemesi üzerine taraflar arasında sözleşme düzenlenerek, .. plakalı aracın satışının sanık S.. N..'un kızı olan L.. U..'ya yapıldığı ancak, sanık S.. N..'un ruhsatta eski adı olan H.. isminin kayıtlı olması nedeniyle .. plakalı aracının devrinin gerçekleştirilemediği, sanığın bu sorunu halledeceğini söylemesine rağmen katılanı oyalamaya devam ettiği, bu süre zarfında sanık S.. N..'un önceden tanıdığı diğer sanık K.. Y..'ya muvazaalı biçimde borçlanarak .. İcra Müdürlüğü aracılığıyla kendi aleyhine icra takibi gerçekleştirilmesini sağladığı ve fiilen katılanda bulunan ancak devri gerçekleşmeyen .. plakalı aracı haczettirerek katılandan teslim aldıkları, aracın haczinden sonra sanık K..'in araç üzerindeki tedbiri kaldırarak sanık S.. N..'a teslimini sağladığı, sanık S.. N..'un da aracı üçüncü bir şahsa sattığı, bu şekilde sanıkların iştirak halinde kamu kurumunu aracı kılarak dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Sanık S.. N.. B.. (K..) yönünden yapılan incelemede; sanığın kendi aracıyla katılanda bulunan aracın takası konusunda anlaşıp katılana ait galerideki aracın devrini kızının üzerine almasına rağmen, ismindeki değişiklikten kaynaklanan idari sorunları kullanarak kendisine ait aracı devretmemek suretiyle hileli hareketlerle menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın dolandırıcılık eyleminin aracın devredilmemesi suretiyle gerçekleştirildiği, hileli hareketlerin bu sırada kullanılıp haksız menfaatin bu esnada temin edildiği, icra müdürlüğünün ise haksız menfaatin temin edilmesinden sonra aracı kılınmış olması nedeniyle, sanık S.. N..'un 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık K.. Y.. yönünden yapılan incelemede; dolandırıcılık eyleminin aracın devredilmemesi suretiyle gerçekleştirilmesi, hileli hareketlerin bu sırada kullanılıp haksız menfaatin bu esnada temin edilmesi, icra müdürlüğünün ise haksız menfaatin temin edilmesinden sonra aracı kılınmış olması nedeniyle, sanık K.. Y..'nın diğer sanığın bu şekilde gerçekleştirilen dolandırıcılık eylemine iştirakinin bulunmaması nedeniyle, sanık K.. Y..'nın üzerine atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Kabule göre de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmasa da, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15268, Karar No: 2023/8768, Tarih: 21.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15268 E.  ,  2023/8768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/106 E., 2016/165 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2010 tarihli ve 2010/592 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarına teşebbüsten kamu davası açılmıştır.

2. Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin, 16.03.2011 tarihli ve 2010/59 Esas, 2011/81 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun'un 23 üncü maddesi uyarınca Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl süreyle denetimli serbestlik süresine tabi tutulmasına karar verilmiş ve 11.04.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık denetim süresi içinde 08.05.2012 tarihinde nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlemiş ve Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2016/106 Esas, 2016/165 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilerek suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.09.2020 tarihli ve 14-2016/198750 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Tebliğnamede bozma isteyen görüşe suçun niteliği gereği zamanaşımına uğraması sebebiyle iştirak edilmemiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.09.2020 tarihli ve 14-2016/198750 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Tebliğnamede bozma isteyen görüşe suçun niteliği gereği zamanaşımına uğraması sebebiyle iştirak edilmemiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin ikinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü bendinde belirtilen 11 yıl 3 aylık olağanüstü zamanaşımına tâbi olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından dolayı oluşan 1 yıl 27 günlük durma süresi eklendiğinde dahi suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün aynı Kanun'un 322 ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2016/106 Esas, 2016/165 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2689, Karar No: 2024/3331, Tarih: 09.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2689 E.  ,  2024/3331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2781 E., 2024/94 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/347 Esas.,2023/453 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kesinleşen boşanma davaları hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen kaldırılmasına, kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle, davalı erkeğin yaşını gizlediğini, çalışmadığını, birlik görevlerini yerine getirmediğini, alkol ve uyuşturucu kullandığını, davacı kadına ve çocuğuna hakaret, küfür ettiğini, şiddet uyguladığını, kredi kartlarını elinden aldığını, şu an başka bir kadınla ilişki sürdürdüğünü belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ile faizi ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı karşı davalı kadın vekili erkeğin birleşen davasındaki karşı dava dilekçesinde özetle, davalı karşı davacı erkeğin başka bir kadınla yaşadığını, çocuk sahibi olduğunu belirterek tarafların zina nedeni ile boşanmalarına, faizi ile 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminatın ve 2.500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2.Davacı karşı davalı kadın vekili erkeğin birleşen davasındaki karşı dava dilekçesinde özetle, davalı karşı davacı erkeğin başka bir kadınla yaşadığını, çocuk sahibi olduğunu belirterek tarafların zina nedeni ile boşanmalarına, faizi ile 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminatın ve 2.500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı karşı davacı erkek vekili karşı dava dilekçesinde özetle; davacı karşı davalı kadının iddialarının doğru olmadığını, davacı karşı davalı kadının çocuğu olduğunu sakladığını, birlik görevlerini yerine getirmediğini, hakaret ettiğini, kıskançlık yaptığını, annesi ile tartıştığını, küfürler edip evi terk ettiğini, şiddet uyguladığını, müvekkili hakkında asılsız şikayetlerde bulunduğunu, psikolojik rahatsızlığı olduğunu, kıskandırmak için başka erkeklerle samimi olduğunu belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, faizi ile 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminatın davacı karşı davalı kadından alınarak davalı karşı davacı erkeğe verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı karşı davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle davacı karşı davalı kadının evlilik devam ederken başka bir erkekle tatile gittiğini, sevgilisi ile birlikte yaşadığını belirterek tarafların zina nedeni ile boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın davacı karşı davalı kadından alınarak davalı karşı davacı erkeğe verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı karşı davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle davacı karşı davalı kadının evlilik devam ederken başka bir erkekle tatile gittiğini, sevgilisi ile birlikte yaşadığını belirterek tarafların zina nedeni ile boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın davacı karşı davalı kadından alınarak davalı karşı davacı erkeğe verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.01.2020 tarihli ve 2018/1067 Esas, 2020/73 Karar sayılı kararıyla; davalı karşı davacı erkeğin evli olduğu halde bir kadın ile görüştüğü, bu konuda duyumlarının olduğu ve Facebook Sosyal Paylaşım Sitesinde samimi sevgili havası veren resim ve görüntülerinin olduğu, bir kafede karşılaştıklarında izinleri olmadan fotoğrafları çekilmesi nedeniyle aralarında problem olduğu, davalı karşı davacı erkeğin uyuşturucu kullandığı, küfür ve olumsuz davranışlarıyla misafirlerinin yanında karısını aşağılayıp hakaret ettiği, eşine karşı "mal" kelimesini kullandığı, zaman zaman "kadın değilsin" şeklinde aşağıladığı, fiziki şiddet ile boğazını tutuğu, şiddetten dolayı Almanya'da polis tarafından uzaklaştırma kararı verildiği, böylelikle davalı karşı davacı erkeğin eşine karşı hakaret, aşağılama ve şiddet kullanma ve uyuşturucu kullanarak evlilik yükümlerini gereği gibi yapmama kusurlarının bulunduğu, davalı karşı davacı tanıklarının anlatımına göre davacı karşı davalı kadının "aptalsın, aptal mısın ne yapıyorsun?" gibi sözlerinin olduğu, dengesiz davranışlarının olduğu ve sosyal olarak problemli bir kişi olduğu yönünde tanık anlatımları bulunduğundan davacı karşı davalı kadının da evlilik birliğinin temelinden sarsılmasın kusurlu olduğu ancak daha ağır kusurlu olan tarafın davalı karşı davacı erkeğin olduğu gerekçesi ile her iki davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, dava tarihinden itibaren 500,00 TL tedbir nafakasının davalı karşı davacı erkekten alınarak davacı karşı davalı kadına verilmesine, karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak sürdürülmesine, 15.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminatın davalı karşı davacı erkekten alınarak davacı karşı davalı kadına verilmesine, davalı karşı davacı erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı karşı davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden, davacı karşı davalı kadın vekili; kusur belirlemesi, tazminat miktarları, nafaka miktarları, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı karşı davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden, davacı karşı davalı kadın vekili; kusur belirlemesi, tazminat miktarları, nafaka miktarları, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.10.2021 tarihli ve 2020/1208 Esas, 2021/2301 Karar sayılı kararıyla; kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı karşı davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve tazminat taleplerinin reddi yönünden, davacı karşı davalı kadın vekili; kusur belirlemesi, tazminat miktarları, nafaka miktarları, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 10.02.2022 tarihli 2021/10643 Esas 2022/1143 Karar sayılı ilamı ile; boşanma hükmü istinaf edilmediğinden kesinleşmesine karşın, taraflar arasında boşanma sebebi sayılabilecek kusurlara ilişkin uyuşmazlığın henüz kesinleşmediği, Antalya 4. Aile Mahkemesinde davacı karşı davalı kadın tarafından açılan eldeki boşanma davasının yargılaması sonucunda verilmiş olan hüküm temyiz incelemesinde iken, davalı karşı davacı erkek Antalya 9. Aile Mahkemesinde 2021/862 Esas sayılı dosya ile kadının sadakatsiz olduğunu belirterek boşanma davası açmış olduğunu, her iki davanın birleştirilmesi gerektiğini beyan ettiği, ve davalar arasında bağlantı bulunduğuna göre; eldeki dava ile kadın tarafından açılmış olan davanın birleştirilerek, delillerin birlikte değerlendirilip her iki dosyada kesin hükme bağlanmayan tüm istemler hakkında ortak hüküm kurulması gerektiği gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı karşı davalı kadının dinlenen tanıkları yeminli anlatımlarıyla davalı karşı davacı erkeğin evli olduğu halde bir kadın ile görüştüğü bu konuda duyumlarının olduğu, Facebook Sosyal Paylaşım Sitesinde samimi sevgili havası veren resim ve görüntülerinin olduğu, bir kafede karşılaştıklarında izinleri olmadan fotoğrafları çekilmesi nedeniyle aralarında problem olduğu, davalı karşı davacı erkeğin uyuşturucu kullandığı, küfür ve olumsuz davranışlarıyla misafirlerinin yanında karısını aşağılayıp hakaret ettiği, eşine karşı "mal" kelimesini kullandığı, zaman zaman "kadın değilsin" şeklinde aşağıladığı, fiziki şiddet ile boğazını tutuğu, şiddetten dolayı Almanya'da polis tarafından uzaklaştırma kararı verildiği, böylelikle davalı karşı davacı erkeğin eşine karşı hakaret, aşağılama ve şiddet kullanma ve uyuşturucu kullanarak evlilik yükümlerini gereği gibi yapmama kusurlarının bulunduğu, davalı karşı davacı tanıklarının anlatımına göre davacı karşı davalı kadının "aptalsın, aptal mısın ne yapıyorsun?" gibi sözlerinin olduğu, dengesiz davranışlarının olduğu ve sosyal olarak problemli bir kişi olduğu yönünde tanık anlatımları bulunduğundan davacı karşı davalı kadının da evlilik birliğinin temelinden sarsılmasın kusurlu olduğu ancak daha ağır kusurlu olan tarafın davalı karşı davacı erkek olduğu, birleşen tarafların karşılıklı zina iddialarının değerlendirilmesinde ise, her ne kadar davalı karşı davacı erkek tarafından davacı karşı davalı kadının evlilik birliği devam ederken başka bir erkekle ilişkisinin bulunduğu ve bu erkekle otele tatile gittiği iddia edilmiş ve birtakım fotoğraflar sunularak zina iddiasında bulunulmuş ise de, emniyete yazılan müzekkere cevabında kadının başka bir erkekle otelde kaldığına ilişkin bir hususun tespit edilemediği, sunulan fotoğrafların incelenmesinde davacı karşı davalı kadının belirtilen erkek şahısla ilişkisi olup olmadığı ve aynı otelde aynı odada kaldığının tespitinin mümkün olmadığı, dinlenilen tanık anlatımlarının görgüye dayalı olmadığı, bu haliyle davacı karşı davalı kadının zina yaptığının ispatlanamadığı, davacı karşı davalı kadının erkeğin zinasına ilişkin davası doğrultusunda yapılan değerlendirmede ise, davacı karşı davalı kadın tarafından davalı karşı davacı erkeğin başka bir kadınla imam nikahlı evlilik yaptığı, kız isteme, nişan gibi merasimlerin yapıldığı, bu kadınla beraber yaşadığı ve bu kadından çocuk sahibi olduğunun iddia edildiği, davalı karşı davacı erkeğin annesinin ve kardeşinin tanık olarak anlatımlarında bu hususun açıkça doğrulandığı, yine bu hususa ilişkin dosyaya birtakım fotoğraflar sunulmuş olmakla fotoğraflarla da desteklendiği, davalı karşı davacı erkeğin evlilik birliği içerisinde imam nikahlı olarak başkasıyla evlendiği, beraber yaşadığı ve çocuk sahibi olduğu sabit olmakla zina eylemi gerçekleştiğinden davacı karşı davalı kadının zinaya yönelik davasının ispatlandığı, tarafların boşanma durumları

edildiği, davalı karşı davacı erkeğin annesinin ve kardeşinin tanık olarak anlatımlarında bu hususun açıkça doğrulandığı, yine bu hususa ilişkin dosyaya birtakım fotoğraflar sunulmuş olmakla fotoğraflarla da desteklendiği, davalı karşı davacı erkeğin evlilik birliği içerisinde imam nikahlı olarak başkasıyla evlendiği, beraber yaşadığı ve çocuk sahibi olduğu sabit olmakla zina eylemi gerçekleştiğinden davacı karşı davalı kadının zinaya yönelik davasının ispatlandığı, tarafların boşanma durumları kesinleştiğinden sadece kusur tespiti yapıldığı, davalı karşı davacı erkeğin önceki yargılamada belirtilen kusur durumuna göre ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile davacı karşı davalı birleşen karşı davalı kadının ve davalı karşı davacı birleşen davacı erkeğin karşılıklı evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ilişkin boşanma davalarının boşanma yönünden kabulüne ilişkin hüküm istinaf edilmemekle kesinleşmiş olduğundan bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, tarafların boşanmalarına ilişkin hüküm kesinleşmiş olmakla ayrıca zina nedeniyle boşanma davalarındaki boşanma taleplerine ilişkin karar verilmesine yer olmadığına, davacı karşı davalı kadının bir mesleği ve düzenli bir gelirinin olmadığı ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile ilk dava tarihinden itibaren davacı karşı davalı kadın için hükmedilen aylık 500,00 TL tedbir nafakasının iş bu karar tarihinden itibaren aylık 1

.000,00 TL’ye arttırılmasına, tedbir nafakasının davalı karşı davacı birleşen davacıdan alınarak davacı karşı davalı birleşen karşı davalıya verilmesine, hükmün kesinleşmesinden itibaren yoksulluk nafakası olarak sürdürülmesine, davacı karşı davalı kadın yararına maddî ve manevî tazminat koşulları gerçekleştiği gerekçesi ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın davalı karşı davacı erkekten alınarak davacı karşı davalı kadına verilmesine, davalı karşı davacı erkeğin asıl ve birleşen davalarda maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.