muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25894, Karar No: 2017/3079, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25894 E.  ,  2017/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16675, Karar No: 2017/9080, Tarih: 18.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/16675 E.  ,  2017/9080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı ... mirasçılarından ..., ..., ..., ...,...., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e karar ve temyiz dilekçelerinin tebliğ işlemi kalemde mirasçı ...’ye elden yapılmış olup, yasal mevzuatımızda böyle bir tebligat yöntemi bulunmamaktadır. Anılan kişilere yapılan tebligatlar usulsüz olduğundan, adı geçen ..., ..., ..., ..., ...., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Davalı ... mirasçısı ....’ye ve davalı ... mirasçılarından ....’e karar tebliğ işlemi kalemde akrabası Orhan Çelebi’ye elden yapılmış olup, yasal mevzuatımızda böyle bir tebligat yöntemi bulunmamaktadır. Anılan kişilere yapılan tebligat usulsüz olduğundan, adı geçen....’e kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3- Davalı ... mirasçılarından ..., ...., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’ye karar tebliğ işlemi kalemde mirasçı ...’ye elden yapılmış olup, yasal mevzuatımızda böyle bir tebligat yöntemi bulunmamaktadır. Anılan kişilere yapılan tebligat usulsüz olduğundan, adı geçen ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’ye kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

4- Davalı ... mirasçılarından...., davalı ... mirasçılarından ..., davalı .... mirasçısı ...., davalılar ... ve ...’a ise kararın tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belge dosya içinde bulunmamaktadır. Adı geçenlere kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/547, Karar No: 2024/4220, Tarih: 05.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/547 E.  ,  2024/4220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/86 E., 2023/210 K.

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2017 tarihli ve 2016/324 Esas, 2017/270 Karar sayılı kararı ile kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.02.2018 tarihli ve 2018/121 Esas, 2018/493 Karar sayılı kararı

ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, bu kararın Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2022/1459 Esas, 2023/791 Karar sayılı kararı ile haksız tahrik, takdiri indirim ve tekerrür hükümleri yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/86 Esas, 2023/210 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrası, sanık ... hakkında 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanıklar Reşat ve ...'ın ayrı ayrı 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...'ın 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği doğrudan temyiz mercine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleme iştirak etmediğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kavgayı ayırmaya çalıştığına ve eyleme iştirak etmediğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işlemediğine ilişkindir.

4. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklara verilen cezanın az olduğuna ilişkindir.

IV. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleme iştirak etmediğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kavgayı ayırmaya çalıştığına ve eyleme iştirak etmediğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işlemediğine ilişkindir.

4. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklara verilen cezanın az olduğuna ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıklar ..., ... ve Reşat alkol alırlarken maktul ...'ın aracının farlarının sanıkların bulunduğu bölgeye vurması üzerine sanık ...'ın sağır ve dilsiz olan maktulü uyardığı, fakat anlamaması nedeniyle tepkisiz kalan maktule sanıklar ... ve ...'ın yumrukla vurduğu, sanık ...'ın ise bu sırada maktulü sol bacak uyluk bölgesinden tek bıçak darbesi ile yaralayarak femoral arter ve ven kesisi sonucu ölümüne neden oldukları anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden kaynaklanan haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından sanıklar lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık ... bakımından takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemenin takdir yetkisinin cezanın bireysel caydırıcılığı fonksiyonu dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçe ile uygulanmasına karar verildiği, diğer sanıklar

... ve Reşat bakımından takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemenin yerinde ve yeterli gerekçe ile uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/86 Esas, 2023/210 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerine ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1161, Karar No: 2025/6384, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/1161 E.  ,  2025/6384 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/121 E., 2022/1289 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/48 E., 2021/363 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1615, Karar No: 2019/2348, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1615 E.  ,  2019/2348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17102, Karar No: 2013/10398, Tarih: 04.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/17102 E.  ,  2013/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsiz bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16192, Karar No: 2012/18351, Tarih: 15.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/16192 E.  ,  2012/18351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Aliağa Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/09/2012 tarih ve 2012/568-2012/449 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirkete ait Moldova bandıralı "Macro" isimli geminin yanaştırılmayı demirli vaziyette beklemekteyken demirli bulunduğu yerden ayrılarak davacı şirketin Aliağa'daki iskelesine 30.01.2012 tarihinde çarparak hasar verdiğini, bilirkişi raporu ve ek rapor düzenlendiğini, davalı şirketin zararın giderilmesi için bir girişimde bulunmadığını belirterek, davalı şirkete ait araç ve taşınmazların tespit edilerek ihtiyati tedbir konulmasına, zarara ilişkin haklar saklı tutularak 78.500 TL'nın kaza tarihi 30.01.2012 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın ticari işletmelerin faaliyetlerinden kaynaklanan TTK'nun 3 ve 4. maddesi gereğince ticari davalardan olduğu, göreve ilişkin hususların kamu düzenini ilgilendirdiği için re'sen değerlendirildiği, Aliağa İlçesi'nin Büyükşehir Belediye sınırlarının ve Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesi'nin yargı çevresi sınırları içinde kaldığı anlaşıldığından görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu, HSYK'nun 13.07.2012 tarihli kararıyla deniz ticaretini ilgilendiren hukuk davalarına İzmir sınırlarında İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ihtisas mahkemesi olarak belirlendiği gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Davalı vekili, temyiz isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3459, Karar No: 2012/72, Tarih: 16.01.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/3459 E.  ,  2012/72 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ...... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.03.2011 gün ve 302/231 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... dava dilekçesinde; zilyetliğinde iken kadastro çalışmaları sırasında 101 ada 247, 102 ada 934 ve 935 sayılı parsellerin ... adına tespit ve tescil edildiklerini, ... ile bir ilgilerinin bulunmadığını açıklayarak anılan parsellerin tapu kayıtlarının iptaliyle adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, 06.07.2010 tarihli cevap dilekçesinde dava konusu taşınmazların taşlık kayalık ve kıraç niteliğinde bulunan yerlerden olduğunu, % 80 oranında eğime sahip olduklarını, açılan davanın haksız ve dayanaksız bulunduğunu açıklayarak tüm parseller yönünden davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, 102 ada 934 nolu parsel içerisinde maviye taralı B harfiyle gösterilen 19.497,65 ve 101 ada 247 sayılı parsel içerisinde ......ya taralı G harfiyle işaretli 15.260,45 m2 yüzölçümlü taşınmaz bölümleri hakkındaki davanın kabulüne, fazlaya ilişkin isteklerin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, kabul edilen bölümler bakımından ... vekili, reddedilen kısımlar yönünden ise, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, reddine karar verilen 101 ada 247 sayılı parselin krokide G harfiyle gösterilen bölümüyle 102 ada 934 nolu parselin aynı krokide B harfiyle işaretlenen bölümü dışında kalan parsellerin diğer bölümleri (reddedilen bölümleri) ile 102 ada 935 nolu parsel bakımından toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde teknik ve uzman bilirkişi ... mühendisinin raporlarıyla reddedilen bölümlerin kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinilen yerlerden olmadığı, bu yerler üzerinde imar ve ihya koşullarının gerçekleşmediği tüm dosya kapsamıyla saptandığından davacı vekilinin reddedilen bu taşınmaz bölümleriyle 935 parsele yönelik temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddiyle bunlara ilişkin hüküm bölümlerinin ONANMASINA,

Davalı ... vekilinin kabul edilen bölümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;