muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7501, Karar No: 2014/883, Tarih: 20.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/7501 E.  ,  2014/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/94110

MAHKEMESİ : Pülümür Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2012

NUMARASI : 2010/14 (E) ve 2012/2 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre, otobüs muavini olarak görev yapan katılanın otobüsle seyahat halinde iken Pülümür ilçesindeki lokantada mola verdikleri, burada cep telefonunu şarja taktığı ancak telefonu almayı unutarak yola çıktıkları, kısa bir süre sonra cep telefonunu unuttuğunu anladığı, mola yerini aradığında telefonun orada olduğunu öğrendiği ve arkadan gelen otobüsün şöförü olan sanığı arayarak telefonu getirmesini istediği, daha sonra sanığın katılanı arayarak telefonun mola yerinde olmadığını söylediği ve cep telefonunun İMEİ numarasından yapılan araştırmada cep telefonunun suç tarihinden sonra ilk olarak sanık tarafından kullanıldığının belirlendiği olayda, sanığın savunmasında adı geçen ve lokantada çalışan Sinan Taşdemir ile katılanın beyanında adı geçen lokanta sahibi Demir adlı kişinin beyanları alınarak cep telefonunun lokantada unutulup unutulmadığı ve sanığa teslim edilip edilmediği hususları sorulup açıklattırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Suça konu cep telefonunun restaurant içinden çalındığının anlaşılması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde düzenlenen bina içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası yapılacak yargılamada 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8287, Karar No: 2011/1244, Tarih: 07.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8287 E.  ,  2011/1244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.09.2008 tarih ve 2008/17-2008/427 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, Sakarya ili Pamukova mevkiinde meydana gelen hızlandırılmış tren kazasında yaralandığını, kaza nedeniyle davacının korku içinde yaşadığını ve halen kabuslar gördüğünü, ileri sürerek, 30.000 TL manevi tazminatın, kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kaza sonucunda yaralanması ile ruh ve sinir bütünlüğünün bozulduğu bu nedenle davacının manevi tazminat isteme hakkının olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.000 TL'nın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalının katılma yolu ile yaptığı temyiz itirazlarının tümü ile davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece, davacının manevi tazminat istemine ilişkin olarak kısmen kabul kararı verildikten sonra reddedilen miktar yönünden davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/2 maddesi gereğince, davacı vekili lehine belirlenen vekalet ücretini geçemeyeceği gözetilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 16,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5433, Karar No: 2016/3631, Tarih: 04.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/5433 E.  ,  2016/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... çalışma alanında bulunan ve tapuda Mehmet Ümit Erol adına kayıtlı bulunan eski 108 parsel sayılı 3.400 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 140 ada 14 parsel numarasıyla ve 2.554,06 metrekare yüzölçümlü olarak; İbrahim ve ... adlarına tapuda kayıtlı bulunan eski 1122 parsel sayılı 4.040 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 140 ada 15 parsel numarasıyla ve 3.842,9 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ... (Erol) Hekimoğlu, uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalılara ait 140 ada 15 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... (Erol) Hekimoğlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosuna itiraz davaları, zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, taşınmaz sınırlarının tek tek değerlendirmeye tabi tutulup ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmesi faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Uygulama kadastrosunun amacı, mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı gibi, mülkiyet uyuşmazlıkları da uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamaz. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir

. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Somut olayda; mahkemece yapılan uygulama yetersiz ve alınan rapor denetime elverişsiz olup çekişmeli eski 108 (yeni 140 ada 14) ve eski 1122 (yeni 140 ada 15) parsel sayılı taşınmazlara ait arazi kadastrosu sırasında düzenlenen hesap cetveli, ölçü krokisi, tesis paftası ile tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, uygulama kadastrosuna ait ada raporu getirtilmemiş, fen bilirkişisinden yukarıda açıklanan şekilde rapor ve harita alınmamıştır. Ayrıca tesis hesap cetveli, ölçü krokisi getirtilmeden rapor düzenlendiğinden tesis yüzölçüm hesabında hata olup olmadığı da denetlenemediği gibi, bilirkişilerin 28.10.2014 tarihli raporuna ekli krokide ada bazında kayma ve simetri hatası olduğu görülmesine rağmen uyumsuzluğun nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı raporda tartışılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm verilemez. Hal böyle olunca; mahkemece harita mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm verilemez. Hal böyle olunca; mahkemece harita mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13387, Karar No: 2012/12978, Tarih: 15.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/13387 E.  ,  2012/12978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Pendik 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 24.11.2011 gün ve 2010/411 esas 2011/514 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 3.7.2012 gün ve 5539-8328 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacıdan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00.-TL para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9874, Karar No: 2021/10248, Tarih: 18.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/9874 E.  ,  2021/10248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2021/9223 esasında kayıtlı ... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 - 2016/381 esas ve 2016/445 karar, 2021/11084 esasında kayıtlı ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 - 2016/409 esas ve 2016/426 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

1-Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığından, 17.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, 23.01.2015 eylemini, 17.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirmesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından,

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- (1) numaralı bozmaya göre verilecek hükmün Dairemizin 2021/9223 esasında kayıtlı ... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 gün-2016/381 esas ve 2016/445 karar, 2020/9874 esasında kayıtlı ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2015 - 2015/338 esas ve 2015/498 karar sayılı dosyalarında verilecek hükümleri etkileyeceği dikkate alınarak sanığın 18.03.2016 ve 07.04.2016 tarihli eylemlerine ilişkin dosyaların bu dosya ile birleştirilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12786, Karar No: 2022/5045, Tarih: 21.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12786 E.  ,  2022/5045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davalılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırılan taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 17. maddesine göre tescil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş; bu karar, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün tescil, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin tebligat tapu maliklerinden ...'e değil, sakin amcası....'a yapılmış olup, dosyada bulunan araştırma tutanağında ...'in Abdullah isminde bir amcası olmadığı belirtildiğinden, buna göre tapu maliki ... yönünden geçerli bir tebligat ve buna bağlı olarak da geçerli bir kamulaştırma yoktur.

Bu nedenle tebligatın geçersiz olduğu kabul edilerek, bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin hükmünün HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 21/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7823, Karar No: 2011/11164, Tarih: 29.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/7823 E.  ,  2011/11164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankra 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2009 gün ve 2007/49-2009/18 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.02.2011 gün ve 2009/8454-2011/1636 sayılı kararı aleyhinde davalı Porser Porselen ve Seramik San ve Tic Ltd Şti vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Porland” markasının sahibi olduğunu, davalı tarafından tescil ettirilen “Serland” markasına yapılan itirazın önce Türk Patent Enstitüsü Markalar Dairesi, ardından, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini ileri sürerek, itirazın reddine dair Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali ile davalı şirkete ait markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun itirazın reddine dair kararının iptali ile davalı şirket adına tescilli “Serland” markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiş, davalılar vekillerince temyiz edilen karar Dairemizin 14.02.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı Porser Porselen ve Seramik San ve Tic Ltd Şti vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Porser Porselen ve Seramik San ve Tic Ltd Şti vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Porser Porselen ve Seramik San ve Tic Ltd Şti vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 29.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11615, Karar No: 2012/14318, Tarih: 04.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11615 E.  ,  2012/14318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... Gaz. A.Ş ve diğeri aleyhine 07/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece dava kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu haberler Taraf Gazetesi'nin 23.07.2009-04.12.2009-30.12.2009 06.01.2010-07.02.2010-12.02.2010-25.02.2010 günlü sayılarında “Suikast emri albaydan”, “Suikastte 8. tutuklama”, “Suikast kafese bağlanıyor”, “Deniz albaya suikast sorgusu” , “Allah Allah devrimci karargah, operasyon için haber bekleyin”, “Poyrazköy muhimmatından ... sorumlu” , ”Süikast yapacak örgüte üyeler” , ”İşte suikast notu” başlıklarıyla okuyucuya sunulmuş olup, devam eden bir soruşturma ile ilgili bilgilere yer verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden, davacının kurmay kıdemli albay olup, Güney Deniz Saha Komutanlığı Kurmay Başkanlığı ar-ge kurul başkanı olarak görev yaptığı, bazı amirallere suikast planlandığına yönelik başlatılan soruşturma kapsamında şüpheli olduğu, 28.12.2009 günü ... Cumhuriyet Başsavcılığında sorgulandığı, davacının da içinde bulunduğu 19 şüpheli hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 28.01.2010 günü iddianame tanzim edildiği, halen yargılamanın ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/34 esas sayılı dosyasında devam ettiği anlaşılmaktadır.

Basının haber verme hakkı, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ile anlatım arasında düşünsel bağlılık temel kuralları ile sınırlıdır. Gerçeklik ise, somut gerçeklik değil, olayın haberin verildiği andaki beliriş biçimine uygunluk olarak anlaşılması gereken gerçekliktir. Maddi gerçekliğin saptanmasından sonra yayın yapılabileceği kabul edilecek olursa haber verme hakkı sınırlandırılmış olur. Basın, maddi gerçeği araştırma ve ortaya çıkarma göreviyle sorumlu değildir. Önemli olan ortaya çıkan bir olayın iddiaya uygun biçimde yayımlanmasıdır.