muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1130, Karar No: 2019/162, Tarih: 05.03.2019

29.11.2007 tarihinde TC-AKM tescil işaretli uçakla İstanbul-Ankara, Ankara-İstanbul, İstanbul-İzmir ve İzmir-İstanbul seferlerinde pilot olarak görev yapan sanık ...'ın, 22.09.2010 tarihinde istinabe suretiyle tanık sıfatıyla alınan ifadesinde, uçağın pistlerden birisine alçaktan indirilmesi nedeniyle EGPWS cihazının sesli olarak uyarı verdiğini, dolayısıyla söz konusu cihazın çalıştığını, uçakta bildirmesi gereken herhangi bir arızanın olmadığını beyan etmesine karşın, hava aracı nihai kaza raporunda ve bu rapor ekinde bulunan CVR, UFDR ve EGPWS cihazlarının üreticileri tarafından gerçekleştirilen teknik incelemeler sonucu düzenlenen raporlarda söz konusu cihazların arızalı olduklarının, CVR için cihazın, 21-25 Kasım 2007 ve 25 Kasım 2007 tarihinden kaza tarihine kadar kaza yapan hava aracında bulunduğunun, UFDR’de 25 saat 20 dakika kayıt olduğunun, başlangıç tırmanma sürecinden sonra uçuşa ait bilgilerin kayıtlanmasında büyük oranda boşlukların oluştuğunun, Dünyaya Bakış Hava Taşımacılığı A.Ş.'ye ait onaylı MEL dokümanında UFDR için CVR operasyonu normal durumda olduğunda üç uçuş gününde onarımının yapılması gerektiğinin, CVR'nin 21.11.2007 tarihinden itibaren arızalı olduğunun, UFDR cihazının üç gün olan onarım süre limitinin aşıldığının, EGPWS cihazının yapılan son self testinin kaza uçuşundan 15 uçuş sektörü öncesinde yerde yapıldığının ve bir çoğunda self testlerinin başarıyla geçilmesine engel olacak arıza bilgisi bulunduğunun, EGPWS cihazının uçuş ekibine uyarı veren ses üreticisi donanımının çalışmadığına ilişkin arıza kaydı olduğunun, bu arızanın aralıklarla yer aldığının, cihazın hava aracına tesis edilmesi anından itibaren bütün uçuşlarda arıza modunda olduğunun, arıza şartları olmasına rağmen birçok defa self test yapıldığına dair kayıt bulunduğunun, hava aracının son uçuşta arazi uyarı ikazı ve arazi uyarı alarmı kayıtlamasına rağmen ses üretecindeki arıza nedeniyle uçuş ekibine uyarı sağlayamadığının, cihazın hava aracı tipinde 234 uçuş gerçekleştirdiğinin, 85 uçuşta arıza durumunun yer aldığının, son EGPWS cihazı self testinin 15 uçuş önce yerde yapıldığının, cihazın sırasıyla TC-AKL ve TC-AKN tescil işaretli uçaklarda kullanıldığının, TC-AKN tescil işaretli uçak bakıma girdiğinde arızalı olması nedeniyle cihazın bu uçaktan çıkartılıp düşen uçağa takıldığının, arıza durumunun giderildiğine yönelik 20.11.2007 tarihinden kaza tarihine kadar hava aracı uçuş ve bakım defterlerinde bir bilgi bulunmadığının, son self testinin kaza uçuşundan 15 uçuş önce yerde yapılması ve EGPWS cihazının bu testte de arızalı olması nedeniyle düşen uçağa takıldığında da arızalı olduğunun tespit edilmesi, EGPWS cihazının üreticisi olan Honeywell firmasınca düzenlenen rapora belirtilen ve cihazın hızlı alçalma alarmı verdiği uçuşlar ile yaklaşma hattının altında kalma alarmı verdiği uçuşların, sanık ...'ın 29.11.2007 tarihinde gerçekleştirdiği uçuşlardan herhangi birisine ait olmadığının anlaşılması birlikte değerlendirildiğinde; sanık ..

...'ın 29.11.2007 tarihinde gerçekleştirdiği uçuşlardan herhangi birisine ait olmadığının anlaşılması birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'ın, EGPWS cihazının çalıştığına ve uçakta teknik bir arıza bulunmadığına ilişkin İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2010 tarihli oturumunda alınan ifadesinin, söz konusu cihazların arızalı olduğuna ilişkin teknik raporlarlar ile çeliştiği, bu hâliyle sanık ...'ın, gerçeğe aykırı beyanda bulunarak maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasını engellemeye ve adli makamlarca adaletin tesis edilmesini önlemeye çalıştığının bilimsel raporlar ile ispatlandığı anlaşıldığından, sanığa atılı yalan tanıklık suçunun sabit olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a- Ceza Genel Kurulunun 2018/341 esas sayılı dosyasında Tarhan Kule Havayolları Anonim Şirketinin veya kazada ölenlerin yakınlarının sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davalarına katılma hak ve yetkisinin bulunmadığı sonucuna ulaşılması hâlinde; Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2014 tarihli ve 232-489 sayılı birleştirme; Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.01.2015 tarihli ve 117-1 sayılı sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ve Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 07.03.2016 tarihli 14323-3470 sayılı sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen düzeltilerek onama kararlarının hukuki değerden yoksun sayılıp sayılamayacağına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından değişik gerekçe ile KABULÜNE; 05.03.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle,

b- Elli yedi kişinin ölümü ile neticelenen olayda sanıklar ..., ... ve ...'in kusurlarının bulunup bulunmadığına, sanık ... hakkında hava aracı kazası nihai raporunda ve diğer raporlarda belirtilen pilotlara verilen eğitimlerin yeterli olmadığına ilişkin bulguların, denetime imkân verecek şekilde doğru belirlenip belirlenmediğinin tespiti bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığına ve sanık ...'e atılı yalan tanıklık suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık konuları bakımından REDDİNE; 21.02.2019 tarihinde yapılan müzakerede sanık ...'nin kusurunun bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımında oy çokluğuyla, sanıklar ... ve ...'in kusurlarının bulunup bulunmadığına, sanık ... hakkında hava aracı kazası nihai raporunda ve diğer raporlarda belirtilen pilotlara verilen eğitimlerin yeterli olmadığına ilişkin bulguların, denetime imkân verecek şekilde doğru belirlenip belirlenmediğinin tespiti bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığına ve sanık ...'e atılı yalan tanıklık suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık konuları bakımından ise oy birliğiyle,

c- Sanık ...'ya atılı taksirle birden fazla kişinin ölümüne sebebiyet verme suçunun sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından KABULÜNE; 21.02.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında hukuki değerden yoksun bulunan Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2014 tarihli ve 232-489 sayılı birleştirme kararının; Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.01.2015 tarihli ve 117-1 sayılı sanıklar ... ve ... hakkındaki görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin ve Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 07.03.2016 tarihli 14323-3470 sayılı sanıklar ... ve ... hakkındaki görevi kötüye kullanma suçundan verilen düzeltilerek onama kararlarının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3- Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 07.03.2016 tarihli ve 14323-3470 sayılı, sanık ... hakkında taksirle birden fazla kişinin ölümüme neden olma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik onama kararının KALDIRILMASINA,

4- Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.01.2015 tarihli ve 117-1 sayılı sanık ... hakkında taksirle birden fazla kişinin ölümüme neden olma suçundan kurulan beraat hükmünün, sanığın elli yedi kişinin ölümü ile neticelenen olayda kusurlu olduğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

5- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE karar verildi.

21.02.2019 Tarihli Oturum;
Yargıtay — Esas No: 2024/1363, Karar No: 2024/1967, Tarih: 04.04.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/1363 E.  ,  2024/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/962 E., 2022/1047 K.

DAVA TARİHİ : 08.04.2019

KARAR : İstinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/140 E., 2021/74 K.

Taraflar arasındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 1470 parsel sayılı taşınmazda bulunan ev ve eklentisi ile ağaçların davacı tarafından meydana getirildiğini, dava konusu taşınmaz ile ilgili ortaklığın giderilmesi davasının derdest olduğunu belirterek anılan muhdesatların müvekkiline ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili 16.03.2021 tarihli oturumdaki beyanında; davayı kabul ettiklerini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.10.2021 tarihli ve 2021/140 Esas, 2021/74 sayılı kararında; "...dava konusu muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin anlaşıldığı" gerekçesiyle bir kısım davalılar yönünden davanın kabulü ile dava konusu muhdesatların davacıya ait olduğunun tespitine, davalı ... yönünden ise "dava konusu taşınmazda paydaş olmadığı" gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalıların davayı kabul ettiğini, müvekkillerinin arsa için ortaklığın giderilmesi davası açtığını, ortaklığın giderilmesi davasında dava konusu taşınmazdaki muhdesatların kendilerine ait olmadığını belirttiklerini, eldeki davanın süresinde açılıp açılmadığının incelenmediğini ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalıların davayı kabul ettiğini, müvekkillerinin arsa için ortaklığın giderilmesi davası açtığını, ortaklığın giderilmesi davasında dava konusu taşınmazdaki muhdesatların kendilerine ait olmadığını belirttiklerini, eldeki davanın süresinde açılıp açılmadığının incelenmediğini ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli ve 2022/962 Esas, 2022/1047 Karar sayılı kararı ile; "davalılardan ..., ...'ın ön inceleme duruşmasından sonra davayı kabul ettiği, adı geçen davalılar yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 312/2 nci maddesinin uygulanamayacağı, hüküm altına alınan harç ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin dava değeri esas alınarak hesaplanması ve hesaplanan bu miktarlardan da davalıların tapudaki hisseleri ile veraset ilamındaki pay oranları göz önünde bulundurulmak suretiyle sorumlu tutulmaları gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı, muhdesatların davacı tarafından yapıldığının tespitine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken muhdesatların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın davalı ... yönünden husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kabulü ile 1470 parsel sayılı taşınmazda bulunan muhdesatların davacı tarafından yapıldığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde dayandığı sebeplere ilaveten davacının eldeki davayı açmadan önce müvekillerine bildirim yapması gerektiğini, taraf teşkilinden önce davayı kabul ettiğini, yargılama giderlerinden sorumluluklarının bulunmadığını, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 312/2 nci maddesinin uygulanması gerektiğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci ve 114/2 nci maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 684, 718 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci ve 114/2 nci maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 684, 718 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4012, Karar No: 2020/5642, Tarih: 07.10.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/4012 E.  ,  2020/5642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan son bozma ilamımızda, hesap raporunun usulüne uygun düzenlenmediği, teselsül hükümlerinin uygulanması gerektiği ile davalı ... Sigorta A.Ş. yönünden faiz başlangıcında dikkat edilmesi gereken tarihler belirtilmiş ise de; bozma gereklerinin kısmen yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Öncelikle, müteveffa sigortalının gerçek zarar hesabına esas alınan ücretinin asgari ücret olarak nazara alınması yerinde görülmemiştir. Zira, sigortalı her ne kadar pasif dönemde (61 yaşında) vefat ettiği kabul edilmiş ise de; sigortalının 61 yaşında çalışırken vefat ettiği belirgin olduğundan, kaza tarihindeki ücreti dikkate alınarak bir hesaplama yapılması gerekmektedir.

Öte yandan, tedavi giderleri yönünden, mahkeme kararı gerekçesinde %90 kusur karşılığı 974,16 TL’den her iki davalının sorumlu olması gerektiği belirtildiği halde, “Davacının fazlaya ilişkin talebin reddine” denilmek suretiyle bu talebin reddedilmesi ile davalı Güneş Sigorta A.Ş. yönünden faiz başlangıcının infaza elverişli olacak şekilde belirtilmemesi yerinde görülmemiştir.

O halde, davacı vekili ile davalılardan ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'ne iadesine, 07.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/18266, Karar No: 2017/7218, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18266 E.  ,  2017/7218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4969, Karar No: 2022/7826, Tarih: 19.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/4969 E.  ,  2022/7826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine asıl davada 11.06.2014, birleştirilen davada 05.10.2021 günlerinde verilen dilekçeler ile geçit ... tesisi talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; asıl ve birleştirilen davaların kabulüne dair verilen 21.03.2022 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit ... kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı; maliki olduğu 3288 parsel sayılı taşınmazın yola bağlantısının bulunmadığını, bu nedenle taşınmazı lehine davalılara ait 2016, 2017, 2024, 3275, 3276 ve 3287 parsel sayılı taşınmazlardan geçit ... tesis edilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ... ve ... yargılama aşamasındaki beyanlarında davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece ilk hükümde, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmü davalılar ..., ..., ... ve ... ortak vekili temyiz etmiş, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 07.11.2019 tarih ve 2019/910 Esas, 2019/7474 Karar sayılı ilamıyla; "... somut olaya gelince, mahkemece en uygun alternatif olarak değerlendirilen güzergah üzerinde dere yatağının olduğu anlaşılmaktadır. Dere yatakları kural olarak devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir ve bu özelliği itibariyle de kamu malı niteliğini taşımaktadır. Kamu malı olan bir yerin kişilerin özel kullanımına terki olanaklı değildir. Dere yatakları tescil harici yerler arasında bulunduğundan Türk Medeni Kanununun 748/3. madde hükmü uyarınca tapu kaydının beyanlar hanesine şerh edilmesi mümkün değildir. Aynı zamanda geçit güzergahının dere yatağından geçirilerek kurulmuş olması geçit yerlerinin kesintisiz olarak genel yola bağlanmasını amaçlayan “Kesintisizlik ilkesine” de aykırılık oluşturmaktadır. Geçit davalarında amaç yol ihtiyacı bulunan bir taşınmazın genel yola ulaşımını kesintisiz olarak sağlamaktır. Davacı parselinden ana yola ulaşmak için başka alternatifler değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.'' şeklindeki gerekçeyle bozulmuştur.

Bozma sonrası birleştirilen dosyada davacı vekili; 4697 parsel sayılı taşınmaz lehine davalılara ait 3725, 4665 ve 4659 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit ... kurulmasını talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, 4665 ve 4659 parsel maliki davalılar ..., ... ve ... ortak vekili temyiz etmiştir.

6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanununun "Erişme kontrolü uygulanan karayollarına bağlantı, şehir geçişleri ve yerleşim" başlıklı 17. maddesine göre;