muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20965, Karar No: 2021/8640, Tarih: 25.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/20965 E.  ,  2021/8640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 27.05.2016 günlü, heyet raporunda kendisinde ''Bipolar Affektif Bozukluk'' denilen akıl hastalığının halen remisyonda (iyileşme döneminde) olduğu tespit edilen mağdurenin ifadelerine ana hatlarıyla ve kuvvetli delillerle birlikte itibar edilebileceğinin belirtilmesi, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurenin yan delillerle desteklenmeyen soyut iddiası dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 31.03.2021 gün ve 2021/97 Esas, 2021/532 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre atılı suçtan tutuklu bulunan sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini hususunda en seri vasıtayla mahalline bilgi verilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2422, Karar No: 2024/751, Tarih: 21.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2422 E.  ,  2024/751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 07.11.2022

SAYISI : 2022/96 E., 2022/229 K.

Taraflar arasındaki araç mülkiyetinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece Hukuk Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2017/4-1835 E., 2021/1238 K. sayılı bozma ilamı sonrası davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı tarafından karara ilişkin tavzih talebinde bulunulması üzerine Mahkemece 07.11.2022 tarihli ek kararla tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkeme ek kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin...plakalı aracı Ankara 48. Noterliğinin 15.05.1998 tarihli ve 08070 yevmiye numaralı satış sözleşmesine istinaden dava dışı Ali Kansız'dan satın alıp, adına tescil ettirdiğini, aracın kimliği belirsiz kişilerce çalındığı ve sahte nüfus cüzdanı ile satıldığı iddiasıyla davalı tarafından Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatta bulunulduğunu, aracın önce Savcılık tarafından müvekkiline yediemin olarak verildiğini, daha sonra ise zapt edilerek Ankara Emniyet Müdürlüğü'nün otoparkında muhafaza altına alındığını, ayrıca Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde araç sahibinin tespitine yönelik dava açıldığını, dava sonuçlanıncaya kadar araç üzerine ihtiyati tedbir konularak aracın tedbir isteyene teslimine ilişkin karar verildiğini ve dava konusu aracın icra kanalıyla davalı vekiline teslim edildiğini ileri sürerek, araç mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunun tespiti ile aracın müvekkiline teslimine, Mahkeme aksi kanaatte ise aracın davalıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin imzasının sahte olarak kullanıldığını, bu durumun Ankara 48. Noterliğindeki evraktan anlaşılabileceğini belirterek, aracın mülkiyetinin müvekkili adına tespit ve tescil edilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece; trafik sicilinde davacı adına kayıtlı olan aracın davacıya ait olmadığına ilişkin herhangi bir çekişmenin bulunmadığı, araç üzerindeki tedbirin kalkmasına binaen mülkiyet konusunda herhangi bir ihtilafın kalmayacağı, öte yandan ihtiyati tedbir kararı infaz edilip uygulanmış ise de süresi içinde esas hakkında dava açılmadığından ihtiyati tedbir kararının verildiği tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 109 uncu maddesi uyarınca kendiliğinden ortadan kalktığı ancak bunun için Mahkemeden yazı alınıp trafik kayıtlarındaki şerhin sildirilmesi gerektiğinden davacının tespit davasını açmakta hukukî yararı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir..

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 05.10.2015 tarihli ve 2015/9272 E., 2015/10771 K. sayılı kararıyla; dosya kapsamından ve Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2006 tarih ve 2005/1615 E., 2006/815 K. sayılı ilamından davaya konu aracın sahte vekaletname ile satılmak suretiyle davacı adına tescil edildiğinin ve araç fiilen gerçek malik davalı ... Biğiş elinde bulunmasına rağmen vergi vs. giderlerinin davacı tarafından ödendiğinin anlaşılmasına göre, davacının böyle bir dava açmakta hukuki yararının olduğundan davanın bu yönden reddinin doğru olmadığı, bu durumda, işin esası incelenerek dosya kapsamına ve taleplere göre bir hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemesince Bozma Sonrası Verilen Karar

1. Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2016/4 E., 2016/147 K. sayılı ilamıyla; önceki karardaki gerekçe tekrar edilerek önceki kararda direnilmesine, davacının tespit davasını açmakta hukukî yararı bulunmadığından davanın usulden reddine karar vermiştir.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 22.02.2017 tarihli, 2016/16913 E., 2017/945 K. sayılı ilamıyla; Mahkemece verilen direnme kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle, dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmesine karar verilmiştir.

V. DİRENME KARARININ HUKUK GENEL KURULUNCA İNCELENMESİ

1. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2017/4-1835 E., 2021/1238 K. sayılı ilamıyla; dava konusu aracın sahte vekâletname ile davacı adına tescil edildiği, aracın fiilen davalının elinde bulunduğu, ancak araç üzerindeki mali yükümlülüklerin (ör; vergi vs.) davacı tarafından yerine getirildiğinin anlaşıldığı, dava konusu araç davacı adına kayıtlı olup, davacının araç üzerindeki hukukî ve mali yükümlülükleri devam ettiğinden eldeki tespit davasını açmakta güncel ve korunmaya değer bir hukukî yararının bulunduğu kabul edilerek işin esasının incelenmesinin gerektiği gerekçesiyle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429 uncu maddesi gereğince bozulmasına karar verilmiştir.

2. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut olayda, dava konusu aracın sahte vekaletname ile davacı adına tescil edildiği ve aracın fiilen davalının elinde bulunduğu hususları gözetilerek davacının terditli taleplerinden...plakalı 1997 model beyaz renkli Toyota Corolla marka aracın mülkiyetinin davalı ...'e ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

2. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut olayda, dava konusu aracın sahte vekaletname ile davacı adına tescil edildiği ve aracın fiilen davalının elinde bulunduğu hususları gözetilerek davacının terditli taleplerinden...plakalı 1997 model beyaz renkli Toyota Corolla marka aracın mülkiyetinin davalı ...'e ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

3. Davalının verdiği 10.10.2022 tarihli tavzih dilekçesiyle; 10.05.2022 tarihli gerekçeli kararın 2, 3 ve 4 nolu fıkralarının tavzih yolu ile düzeltilmesi istenmiştir. Mahkemece, hüküm davada haklı çıkan davacı talebine uygun kurulduğundan vekalet ücreti, harç ve masrafların da davacı yararına karar altına alındığı, kararda tavzihi gerektirir bir durum olmadığı gibi, HMK'nın 305 inci maddesinin 2 nci fıkrasındaki koşullara aykırı tavzih de yapılamayacağından davalının tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin tavzih talebinin reddine ilişkin kararına karşı, süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Ek kararı temyiz eden davalı; Mahkemenin kendisine ait olan aracın yine kendisine ait olduğuna karar verdiğini, davacının ilk talebinin reddedildiğini, kendi açmadığı işbu davada lehine karar verilmiş olmasına rağmen davadaki karşı vekalet ücretinin aleyhine hükmedildiğini belirterek, Yerel Mahkemenin tavzih isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılarak, gerekçeli kararın hüküm kısmının 2, 3 ve 4 nolu fıkralarında yapılan hatanın giderilerek, yargılama giderleri, harç ve vekalet ücretinden davacı tarafın sorumlu olduğuna dair karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; araç mülkiyetinin tespiti ve teslimi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Terditli dava" başlıklı 111 inci maddesi.

2. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesinde; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü düzenlenmiştir.

3. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesinde; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü düzenlenmiştir.

2. Tavzihi istenilen kararda, açık yazı ve hesap hatası olmadığı gibi, davada haklı çıkan davacı talebine uygun hüküm kurulmuş olup, vekalet ücreti, harç ve masraflar da davacı yararına karar altına alındığından tavzihi gerektiren bir durum da bulunmamaktadır. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar yüklenen borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Mahkemece verilen tavzih talebinin reddine ilişkin verilen ek kararın yerinde olduğu anlaşıldığından, ek kararın usul ve yasaya uygun olması nedeniyle, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan ek kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

21.02.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4627, Karar No: 2024/9297, Tarih: 23.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4627 E.  ,  2024/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2021/390 Esas, 2023/721 Karar

DAVA TARİHİ :14.10.2014 (asıl dava), 08.06.2012 (birleşen dava)

HÜKÜM :Asıl ve birleşen davaların reddine

Taraflar arasındaki yöneticinin sorumluluğundan kaynaklı tazminat talepli asıl dava ile itirazın iptali istemli birleşen davanın bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda mahkemece asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, asıl ve birleşen davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Asıl davada davacı banka vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın müvekkili bankanın Bursa şube müdürü, davalı ...'nun ise ikinci müdür yardımcısı olduğunu, yapılan teftişte davalıların ağır kusurlu ve suç teşkil eden işlemleri sonucu kasa açığının çıkması üzerine görevlerine son verildiğini, davalıların müşteri hesaplarındaki paraların usulsüz işlemlerle çekilmesi ve devri nedeniyle bankayı zarara uğratıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2.500.000,00 TL'nin ödeme/zarar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen davada davacı ... Gökayadınoğlu vekili dava dilekçesinde; iş akdinin sona ermesinden sonra davalı banka nezdindeki hesabında bulunan para için davalı bankaya müracaat ettiğinde hesabının bloke edildiğini öğrendiğini, bunun üzerine müvekkilince başlatılan icra takibine davalı banka tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde; davanın reddini istemişlerdir.

III.MAHKEME KARARI

2.Birleşen davada davacı ... Gökayadınoğlu vekili dava dilekçesinde; iş akdinin sona ermesinden sonra davalı banka nezdindeki hesabında bulunan para için davalı bankaya müracaat ettiğinde hesabının bloke edildiğini öğrendiğini, bunun üzerine müvekkilince başlatılan icra takibine davalı banka tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde; davanın reddini istemişlerdir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak davalılardan Mahmut'un bankadaki statüsü, çalışma biçimi, buna ilişkin olarak bankanın almış olduğu tüm kararlar ile görevlendirme yazıları ve çalışma ilişkisine esas belgelerin bilirkişice yerinde yapılan incelemesine göre, adı geçenin çalıştığı banka şubesinde icracı personel konumunda olduğu, bankayı temsil ve ilzama da yetkili bulunduğu, her iki davalının da icracı müdür sıfatına haiz oldukları, yönetici sorumluluğundan kaynaklı tazminat davalarında şirketin dava açabilmesi için öncelikle genel kurulda karar alınması gerektiği, belirtilen dava şartının tamamlanabilir nitelikte olması nedeni ile davacı tarafa sorumluluk davası açılması hususunda genel kurul kararını sunmak üzere makul sayılabilecek kesin süre verildiği, davacı banka tarafından genel kurul yapılmasına ve verilen kesin süreye rağmen gündeme bu yönde bir madde ilave edilmeyerek genel kurulda da bu yönde bir karar alınmadığı gerekçesi ile asıl davanın reddine; bilirkişi raporunda da belirlendiği üzere davalıların görevine son verildiği tarihte kasa açığı tespit edilmekle, davalının hesabına bloke konulması bankacılık yasasına ve ilgili yönetmeliklere uygun olduğundan, birleşen dava yönünden davalı-davacı ...'nun herhangi bir alacak hakkı bulunmadığından, itirazın iptali davasının reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava yönetici sorumluluğundan kaynaklı tazminat, birleşen dava icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve gerekçe

1.Davacı banka vekilinin asıl davanın reddine yönelik yapmış olduğu temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Birleşen dava davacısının birleşen davanın reddine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

birleşen davadaki uyuşmazlık, ... Katılım Bankası A.Ş'de şube müdür yardımcısı olarak görev yapan davacı ...'un, aynı bankadaki kişisel mevduat hesabında bulunan paranın kendisine bankaca hapis hakkı kapsamında ödenmemesinin haklı olup olmadığı, noktasında toplanmaktadır.

2.Birleşen dava davacısının birleşen davanın reddine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

birleşen davadaki uyuşmazlık, ... Katılım Bankası A.Ş'de şube müdür yardımcısı olarak görev yapan davacı ...'un, aynı bankadaki kişisel mevduat hesabında bulunan paranın kendisine bankaca hapis hakkı kapsamında ödenmemesinin haklı olup olmadığı, noktasında toplanmaktadır.

Birleşen davada davacı ...'un, davalı bankada şube müdür yardımcısı olarak çalıştığı sırada yapılan teftişte kasa açığı çıkmasında kusurlu bulunması nedeniyle işine son verilmesinden sonra bankada açtırdığı kişisel hesabındaki parasına kasa açığından kaynaklı sorumluluğunun bulunduğundan bahisle birleşen dava davalısı banka tarafından bloke konulduğu, davacının kişisel hesabındaki parasını alamaması üzerine başlattığı takibe bankaca hapis hakkının kullanıldığı gerekçesi ile itiraz edilmesi üzerine takibin durduğu, bu sebeple davacı tarafından itirazın iptali davası açıldığı, davalı bankaca, davacıya ait mevduat hesabındaki paranın davacıya ait olduğuna dair açıkça karşı konulmamış davacının bankayı zarara uğratması nedeni ile hesabındaki paranın da tazmini gereken paralardan olduğu ve hapis hakkının kullanıldığı yönünde savunmada bulunulduğu, belirtilen savunma kapsamında banka tarafından adı geçenin sorumluluğunun bulunduğu ileri sürülerek zararın tazmini amacıyla temyiz incelemesine konu olan asıl davanın açıldığı, banka tarafından açılan sorumluluk davasının mahkemece dava şartı yokluğundan reddedilmiştir. Bu durumda birleşen dava davacısının hesabındaki kişisel parasının, ödenmemesinde haklı bir sebebin bulunmadığı, bu itibarla birleşen dava davalısı banka tarafından konulan blokenin haksızlığı nedeni ile davacı ... tarafından açılan itirazın iptali davasının kabulü gerekirken yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş birleşen dava davacısı lehine kararın bozulması gerekmiştir.

V.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bend uyarınca Mahkeme kararının birleşen dava yönünden BOZULMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı asıl dava yönünden davacı Albaraka Türk Katılım Bankasından peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24349, Karar No: 2017/3326, Tarih: 27.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/24349 E.  ,  2017/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; her iki davaya yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir (HMK m.33). Davalı-karşı davacı erkeğin karşı davası Türk Medeni Kanununun 172/2 maddesine dayanmaktadır. Bu maddeye göre ayrılık süresinin bitiminde eşler arasında ortak hayat yeniden kurulamamışsa, eşlerden her biri boşanma davası açabilir., 2011/1148 karar sayılı ilamı ile taraflar için hükmedilen bir yıllık ayrılık kararının bitiminden itibaren tarafların ortak hayatı yeniden kuramadıkları sabit olup her iki taraf da TMK m.172/2'ye göre dava açma hakkına sahiptir. Mahkece davalı-karşı davacı erkeğin davası da kabul edilmeli ve boşanmanın sonuçlarını düzenlerken ilk davada ispatlanmış olan olaylar ve ayrılık süresinde ortaya çıkan durumlar göz önünde tutulmalıdır (TMK m.172/3). O halde, mahkemece davalı-karşı davacı erkeğin davasının da kabulü gerekirken reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen, davacı-karşı davalı kadının davasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/5914, Karar No: 2010/11275, Tarih: 14.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5914 E.  ,  2010/11275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 17 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.