muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1702, Karar No: 2025/1968, Tarih: 19.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1702 E.  ,  2025/1968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2063 Esas, 2023/2135 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/83 Esas, 2020/502 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Gayrimenkul Danş. Mak. San. ve Tic. A.Ş.'de bulunan 658 nama yazılı hissesini 2014 yılında davalıya 2.000.000,00 TL bedelle devrettiğini ancak davalının devir bedelini ödemediğini, davalının hisse devir bedeline karşılık 08.02.2017 keşide tarihli 200.000,00 TL bedelli iki adet çek verdiğini, çeklerin karşılıksız çıktığını, çeklere dayalı olarak takip başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini, İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2017/219 E. sayılı dosyası ile de davalının menfi tespit davası açtığını, bu davada da hisse devir bedelinin 2.000.000 TL olduğunu kabul ettiğini, davalının hisse devir bedelini ödememesinin müvekkilini zor durumda bıraktığını, müvekkilinin şimdilik 555.000,00 TL alacağı bulunduğunu ileri sürerek şimdilik 555.000,00 TL'nin devir tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, davacının dava dışı ... Gayrımenkul ... A.Ş.'deki % 47 hissesini 2.000.000,00 TL karşılığı satın aldığı hususunun doğru olduğunu, bu konuda protokol imzalandığını ancak müvekkilinin davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını, sundukları ödeme belgeleri ile bu bedelin ödendiğini, devrin 2014 yılının 7. ayında yapıldığını, hisse karşılığı 2.000.000,00 TL'sine ilişkin ödeme planı çerçevesinde bugüne kadar 1.600.000,00 TL ödendiğini, kalan 400.000,00 TL için ise 28.02.2017 ödeme tarihli iki adet çek keşide edildiğini, bu şekilde ödeme planı çerçevesi içinde ödemelerin yapıldığını, ancak davacının maddi durumunun iyi olmaması, şirketin tek taraflı olarak kendisi tarafından finanse ediliyor olması, hisse bedeli olarak ödenen 1.600.000,00 TL'nin şirket borçlarını karşılamada yeterli olmaması ve kendisinden gizlenmiş olması, karşılanması mümkün olmayan borçların açığa çıkması karşısında ortaklığın sonlandırılmasına karar verildiğini ve müvekkilinin davacıdan aldığı hisselerin davacıya geri satışının gerçekleştirildiğini, davacının 31.10.2015 tarihli geri satış işlemine ilişkin borçlarını ödemediği gibi toplam 400.000,00 TL olan çekleri de tahsil etmeye uğraştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya sunulan belgelerden davacının dava dışı ... Gayrimenkul Danışmanlık İnş. ... A.Ş.'deki hisselerini 24.07.2014 tarihli şirket hisse devir sözleşmesi uyarınca davalıya devretmeyi kabul ettiği, sözleşmenin 2. maddesinde devir bedelinin 2.000.000,00 TL olarak kararlaştırıldığı, davalı tarafın ödeme savunmasına istinaden tüm çek ve senet ödemelerine ilişkin banka kayıtlarının getirtildiği, diğer belgelerle karşılaştırılmasının yapıldığı, bir kısım ödemelerin davacının da kabulünde olduğu, buna göre davalı tarafından yapılan tüm ödemeler sonucunda davalının 1.600.000,00 TL ödeme savunmasından geriye ispatlanamayan bakiye 300.000,00 TL kaldığının kabul edildiği, davacı hisse devir tarihinden itibaren avans faizi talep etmiş ise de sözleşmede hisse devir bedelinin ödenmesi için belirlenmiş bir gün olmadığı gibi davacının dava öncesinde de davalıyı temerrüde düşüren herhangi bir ihtarnamesi de bulunmadığından hükmedilen tutara dava tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 300.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, dava dışı anonim şirket hisse devri sözleşmesi uyarınca belirlenen bedelin bakiye kısmının tahsiline ilişkin alacak istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 19.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18614, Karar No: 2013/1616, Tarih: 05.02.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/18614 E.  ,  2013/1616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, açıktan açığa fena kullanma nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece, davalıya süreli ihtar gönderilmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalı kiracının kiralananda kiracı olup fuhuşa teşvik etme, yaptırma ve aracılık etme suçlarından şüpheli durumunda bulunduğunu, davalının kiralayan ve komşulara saygı göstermeme suretiyle ağır zarar vermesi nedeniyle aynı taşınmazda oturan kişiler ve komşular bakımından sözleşmenin çekilmez hale geldiğini, komşuların şikayeti üzerine, davalı hakkında anılan suçlardan kamu davası açıldığını, bu şekilde davalıya verilecek sürenin de yararsız olduğunu belirterek, akdin feshi ile davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı duruşmalara katılmamış ve bir savunmada bulunmamıştır.

6098 Sayılı TBK.nun 316.maddesi hükmü uyarınca; kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile komşulara gerekli saygıyı göstermekle yükümlüdür.

Kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranması durumunda, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliyesine karar verilebilmesi için, kiraya verenin konut ve çatılı işyeri kirasında kiracıya en az otuz gün süre vererek aykırılığın giderilmesini, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceğini yazılı olarak bildirmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Diğer kira ilişkilerinde ise, kiraya veren, kiracıya önceden bir ihtarda bulunmaksızın, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir.

Konut ve çatılı işyeri kirasında, kiracının kiralanana kasten ağır bir zarar vermesi, kiracıya verilecek sürenin yararsız olacağının anlaşılması veya kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranışının kiraya veren veya aynı taşınmazda oturan kişiler ile komşular bakımından çekilmez olması durumlarında kiraya veren, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir.

Olayımıza gelince; davalı, taraflar arasında düzenlenen 15.4.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralananda kiracı olup, hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012 / 131 esas sayılı dosyası ile müşteki...'in şikayeti üzerine Haziran 2012 ayında fuhuşa teşvik, fuhuş yaptırmak ve aracılık etmek suçlarından

Olayımıza gelince; davalı, taraflar arasında düzenlenen 15.4.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralananda kiracı olup, hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012 / 131 esas sayılı dosyası ile müşteki...'in şikayeti üzerine Haziran 2012 ayında fuhuşa teşvik, fuhuş yaptırmak ve aracılık etmek suçlarından

kamu davası açılmıştır. Bu nedene dayalı olarak da davacı, 24.8.2012 tarihinde açtığı işbu dava ile kiralananın tahliyesini talep etmiştir. 6098 sayılı TBK.nun 316/ 3 maddesinde belirtildiği üzere kiracı, kiralananı açıktan fena kullanmak suretiyle akde aykırı davranırsa kiralayan, kiracıya ihtarname tebliği gerekmeden tahliye davası açma hakkını kazanmış olur. Yasada hangi hallerin fena kullanma olduğu açıkça belirtilmemiş olmakla birlikte Yargıtay'ın kararlılık kazanmış uygulaması ile kiralananda yangın çıkartmak, kiralananı randevu evi olarak kullanmak, kumar oynatmak, kiralayan veya ailesine hakaret etmek vb. açıktan fena kullanma hallerinden sayılır.

Dava konusu olayda da, davacı davalının Haziran 2012 tarihindeki fuhuşa teşvik, fuhuş yaptırmak ve aracılık etmek suçlarından dolayı hakkında kamu davası açılmasını gerekçe göstererek kiralanandan tahliyesini talep etmiş olmasına göre, mahkemece uyuşmazlığın 6098 sayılı TBK.nun 316/ 3 maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir. Çünkü davacının davada dayandığı maddi olgu ve hukuki sebep, akde aykırılığın giderilmesinin dışında kiralananın açıktan açığa fena kullanılmasına ilişkindir. Bu durumda, yukarıda açıklandığı üzere akde aykırılığın giderilmesi konusunda davalıya ihtar göndermeye gerek yoktur. Mahkemece, işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11280, Karar No: 2025/4856, Tarih: 19.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/11280 E.  ,  2025/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1559 E. 2022/90 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/114 E. ve 2021/452 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 314/3, 220/7 yol ile 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınarak sanığın kastı değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tokat 2.Ağır Ceza Mahkemesi, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2838, Karar No: 2010/2888, Tarih: 24.05.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2838 E.  ,  2010/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yanlar arasında yapıldığı ileri sürülen eser sözleşmesi gereğince, ödenmesi gereken iş bedelinin tahsili; karşı dava ise, yapıldığı iddia olunan fazla ödemenin iadesi istemleriyle açılmış olup; mahkemece, asıl davanın kabulü ile 10.000,00 TL’nin 11.04.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karşı davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı şirket vekili, yanlar arasında yapılan yazılı sözleşme ile yüklenilen iş, davacı tarafından yapılıp teslim edilmiş olmasına karşın; 29.09.2004 tarih ... nolu 519.200,00 TL, 04.10.2004 tarih ... nolu 127.610,00 TL, 31.12.2003 tarih ... nolu 306.800,00 TL ve 14.03.2006 tarih ... nolu 148.680,00 TL tutarlı faturaların toplamı olan 1.102.290,00 TL iş bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL alacağın fatura tarihlerinden itibaren ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Karşı davada ise; davacı-karşı davalı şirketin yaptığı işlerin karşılığı olarak kestiği geçerli faturaların toplam tutarı olan 953.610,00 TL’nin, yapılan ödeme miktarı olan 1.138.000,00 TL’den mahsubundan sonra karşı davacının 184.390,00 TL fazla ödeme yaptığının ortaya çıktığı ileri sürülerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 2.500,00 TL haksız tahsilatın davacı-karşı davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Yanlar arasında adi yazılı şekilde “Taşeron Sözleşmesi” başlıklı sözleşme yapılmıştır. Sözleşmenin konusu 2. maddesi hükmünde açıklanmıştır. Ayrıca, sözü edilen sözleşmenin konusu olan aynı işlerin yapımı ile ilgili adi yazılı şekilde “Taşeron Sözleşmesi” başlıklı sözleşme yapılmıştır. Her iki sözleşme de tarihsizdir. Ancak, davacı şirket dışında karşı davacı-davalı şirket arasında yapılan sözleşmeyi ... A.Ş. İnşaat Taahhüt Ticaret ünvanı kullanılarak yüklenici sıfatıyla imzalayan kişi davacı-karşı davalı şirketi temsilen ve yüklenici sıfatıyla diğer sözleşmeyi de imzalamıştır. Yüklenici adi şirketi ve limited şirketi temsilen sözleşmeleri imzalayan kişinin ... adlı kişi olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere; ... davacı-karşı davalı şirketin temsile yetkili ortağıdır. ... Turizm İnşaat San.Tic.Ltd.Şti. cevap ve karşı dava dilekçesinde ödeme tarihlerini de göstermek suretiyle toplam 968.000,00 TL tutarındaki ödemenin banka havalesi yoluyla ...’nin banka hesabına ödendiğini ve ayrıca 31.03.2003 keşide tarihli 50.000,00 TL, 20.05.2003 keşide tarihli 70.000,00 TL ve 26.06.2003 keşide tarihli 50.000,00 TL çeklerle de ödeme yapıldığını savunmuştur. Mahkemece, ...-A.Ş. İnş.Tic.Ltd.Şti.nin ticari ünvanının 16.12.2002 tarihinde alınmış olduğundan 20.03.2002 ilâ 10.07.2002 tarihleri arasındaki süre için de toplam 203.000,00 TL tutarındaki ödemenin davacı yüklenici şirkete yapılmış olduğunun kabulüne olanak bulunmadığı gerekçesiyle yüklenici davacı şirketin iş bedelinden mahsubu yapılmamıştır. İş sahibi karşı davacı şirket ile ... A.Ş. ünvanlı adi şirket arasında yapılan sözleşme konusu işlerle, davacı şirket arasında yapılan sözleşme konusu işler aynı ve her iki sözleşmenin de ... tarafından imzalanmış olmasına göre; mahkemece ...’ye yapılan ödemelerin, adi şirketle yapılan sözleşme ile ilgili olup olmadığı; adi şirketle yapılan sözleşmenin esasen ... ve paydaşı ...’nin davacı şirket pay satın alma yoluyla ... İnşaat Ticaret Limited Şirketinden devralma işlemlerinin yürütülmesi aşamasında yapılıp yapılmadığı; 16.12.2002 tarihinde adi şirketin ticari ünvanını alan davacı şirketin kısmen ya da tamamen işi devralıp devralmadığı araştırılmamıştır. Sözleşmelerle yüklenilen iş, davacı yüklenici şirket namına yapılmış ise; şirketi temsile yetkili ... veya ortağına yapılan tüm ödemelerin, tüm iş bedelinden mahsubu gerekir. İşlerin bir kısmının adi şirket sahibi ya da sahiplerince yapılmış ve ...’ye yapılan ödemelerin bu işlerle ilgili olduğunun tespiti durumunda ödemelerin, davacı şirket tarafından yapılmış olan işlerin bedelinden mahsubunun yapılamayacağı kuşkusuzdur.

Diğer yandan; davacı şirket devir alındıktan sonra, adi şirket tarafından düzenlenen 30.12.2002 tarihli ve 010378 numaralı 189.390,00 TL tutarındaki kapalı faturada gösterilen işler ile diğer faturalarda açıklanan işlerin, sözleşme konusu işlerden olup olmadığı mahkemece değerlendirilmediği gibi; ... tarafından düzenlenen kapalı faturadaki adres ile davacı şirketin adresinin de aynı yer olduğu gözetilmemiştir. Yine davacı şirket adına keşide olunan 31.12.2003 tarihli ve 306.800,00 TL tutarlı fatura kapalı olarak düzenlenmiş olduğu ve dolayısıyla bedelinin ödenmiş olduğunun karine olarak kabulü gerektiği halde, neden dava edildiği soruşturulmamıştır. Davacı şirketin ticari ünvanı 16.12.2002 tarihinde değiştirilmiş olduğu ve aynı tarihte şirketin ... ve ... tarafından devir alındığı mahkemece kabul edildiği halde; 31.10.2002 tarihli 70.000,00 TL tutarlı ödemenin ...’ye ödenmediğinin kabulü de kabul şekli bakımından doğru olmamıştır.

Eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilemez. Mahkemece yukarıdaki açıklamalar da gözetilerek; ... ve ortağına yapılan tüm ödemelerin nedenleri soruşturulup; tarafların tüm delilleri de toplanıp değerlendirilerek varılacak sonuca göre uyuşmazlık çözümlenmelidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın taraflar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1564, Karar No: 2021/8965, Tarih: 16.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1564 E.  ,  2021/8965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan tazminat bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan tazminat bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu taşınmaza yeniden yapılan keşif sonucunda ek dava tarihi olan Ağustos 2017 itibariyle değer belirleyen rapor esas alınarak ve bu rapora göre davacının fazlaya dair hakkı saklı tutularak davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak taraflar arasında görülüp kesinleşen ... 21.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/191E -2015/303K. sayılı dosyasında tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne ilişkin yeniden hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 16/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.