muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6390, Karar No: 2016/3589, Tarih: 13.06.2016

Öte yandan, davalı gerçek kişi olup, mahkemece tacir olup olmadığı hususunda herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmamıştır.

.../...

S.4

26.06.2012 tarih ve 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değiştirilen 6102 sayılı TTK'nın 5. maddesinde, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın Asliye Ticaret Mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevli olup, Asliye Ticaret Mahkemeleri ile Asliye Hukuk Mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu düzenlenmiştir. Bir yerde asliye ticaret mahkemesi bulunduğu takdirde, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi içinde bulunan ve anılan yasanın 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalara ve özel hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı da hüküm altına alınmıştır. Somut olayda uyuşmazlık, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nun 470. vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Anılan bu tür uyuşmazlıklar 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesinde tahdidi olarak sayılan mutlak ticari davalardan değildir.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 22.09.2008 tarih ve .... sayılı ilamında da açıklandığı üzere;

TTK'nın 11. madde (6102 sayılı TTK 11.madde) hükmüne göre, ticarethane veya fabrika (md.12), yahut ticari şekilde işletilen diğer müesseseler (md.13) ticari işletme sayılır. Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa kendi adına işleten kimseye tacir denir (md.14) (6102 sayılı TTK 12.m). Esnaf’ın tanımı 17. maddede yapılmış ve bunların tacir olmadıkları vurgulanmıştır. Esnaf’ın yaptığı işin hacim ve ehemmiyeti, ticari muhasebeyi gerektirdiği ve ona ticari veya sınai bir müessese şekil ve mahiyeti verdiği taktirde, bu müessesenin de ticari işletme sayılacağı 13. maddede hüküm altına alınmıştır. Bir kimsenin Vergi Usul Kanunu’na göre esnaf sayılması, TTK yönünden de esnaf kabul edilmesini gerektirmez. Ticari işletmenin, ticaret siciline kayıtlı olmaması, diğer anlatımla esnaf odasına kayıtlı olması, bu işletme sahibinin tacir sayılmamasını gerektirmez ve tacir olmamanın kesin bir kanıtı da değildir. Vergi mükellefi olup olmamak da tacir-esnaf ayrımında kesin bir ölçüt olarak değerlendirilmez.

TTK'nın 17. maddesi (6102 sayılı TTK 15. madde) uyarınca, iktisadi faaliyeti, nakdi sermayesinden ziyade, bedeni çalışmasına dayanan ve kazancı ancak geçimini sağlamaya yetecek derecede az olan sanat ve ticaret sahipleri esnaftır. 11.06.2002 tarih ve 24782 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan.... Kanunu'nun 3. maddesindeki “Sanayici” tanımının kapsamına girenler ile TTK'nın 17. maddesi (6102 sayılı TTK 15. madde) dışında kalanların esnaf ve sanatkar sayılmayacağı belirtilmiştir.

TTK'nın 17. maddesi (6102 sayılı TTK 15. madde) uyarınca, iktisadi faaliyeti, nakdi sermayesinden ziyade, bedeni çalışmasına dayanan ve kazancı ancak geçimini sağlamaya yetecek derecede az olan sanat ve ticaret sahipleri esnaftır. 11.06.2002 tarih ve 24782 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan.... Kanunu'nun 3. maddesindeki “Sanayici” tanımının kapsamına girenler ile TTK'nın 17. maddesi (6102 sayılı TTK 15. madde) dışında kalanların esnaf ve sanatkar sayılmayacağı belirtilmiştir.

Diğer yandan, TTK'nın 1463. maddesinde de (6102 sayılı TTK 11/2. madde), önce 17. maddeye gönderme yapılarak, 507 S.K. hükümlerinin saklı tutulduğu belirtildikten sonra "Bakanlar Kurulu'nun bu konuda kararname çıkarması halinde onlarda gösterilen miktardan aşağı gayrisafi geliri bulunan sanat ve ticaret erbabından başka hiç kimse kanunun 17. maddesinde tarif edilen esnaftan sayılamaz" denmek suretiyle tacir veya esnafın hangi kriterlere göre saptanacağı açık bir biçimde gösterilmiştir. Gerçekten, 19.02.1986 tarih ve 19024 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 25.01.1986 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile

.../...

S.5

TTK'nın 1463. maddesine göre esnaf ve küçük sanatkar ile tacir ve sanayicinin ayrımına dair esaslar tespit edilmiştir. (21.07.2007 tarih ve 26589 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 18.06.2007 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile TTK'nın 1463. maddesine göre esnaf ve küçük sanatkar ile tacir ve sanayicinin ayrımına dair esaslar tespit edilmiştir.) Buna göre;

1-Koordinasyon kurulunca tespit ve yayınlanacak esnaf ve küçük sanatkar kollarına dahil olup da gelir vergisinden muaf olanlar ile kazançları götürü usulde vergilendirilenler ve işletme hesabına göre defter tutanlardan iktisadi faaliyetleri nakdi sermayesinden ziyade, bedeni çalışmalarına dayanan ve kazançları ancak geçimlerini sağlamaya yetecek derecede az olan ve Vergi Usul Kanunu'nun 177. maddesinin 1. fıkrasının 1 ve 3 no'lu bentlerinde yer alan limitlerin yarısını, iki numaralı bendinde yazılı nakdi limitin tamamını aşmayanların esnaf ve küçük sanatkar,

2-Vergi Usul Kanunu’na istinaden birinci sınıf tacir sayılan ve bilanço esasına göre defter tutanlar ile işletme hesabına göre defter tutan ve birinci maddede belirtilenlerin dışında kalanların tacir ve sanayici sayılmaları kararlaştırılmıştır.

2-Vergi Usul Kanunu’na istinaden birinci sınıf tacir sayılan ve bilanço esasına göre defter tutanlar ile işletme hesabına göre defter tutan ve birinci maddede belirtilenlerin dışında kalanların tacir ve sanayici sayılmaları kararlaştırılmıştır.

Bu durumda mahkemece, 6102 sayılı TTK'nın 11/2. maddesi uyarınca çıkarılan en son tarihli Bakanlar kurulu kararı araştırıldıktan sonra, davalının tacir sıfatının bulunmadığının tespiti durumunda, uyuşmazlık her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili hukuk davası (nispi ticari dava) niteliğinde bulunmadığı ve Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu ve davanın, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6562 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un yürürlük tarihinden önce açıldığı gözetilerek, HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca, davanın usulden reddine, davalının tacir sıfatının bulunduğunun belirlenmesi halinde ise davanın nispi ticari dava niteliğinde bulunduğu gözetilerek uyuşmazlığın esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21163, Karar No: 2024/8234, Tarih: 26.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/21163 E.  ,  2024/8234 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/923 E., 2021/1079 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/655 E., 2021/140 K.

Taraflar arasındaki yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve kararın yayınlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin New York Başkonsolosluğu'nda sözleşmeli sekreter olarak görev yaparken haksız olarak iş akdinin sona erdirildiğini, buna ilişkin idari yargı sürecinin akabinde idari işlemin iptali ile görevine iadesine karar verildiğini, mahkeme kararı ile görevine iade edilmesine rağmen www.yenişafak.com internet haber sitesinde ve www.haber7.com'da 15.10.2018 tarihinde hukuka aykırı haberlerin yayınlandığını, bu yayınlar ile müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını; imtiyaz sahibi, eser sahibi ve yazı işleri müdürü olan davalıların zarardan sorumlu olduğunu belirterek 30.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili, kararın yayınlanması, saldırıya son verilmesi, yayınlara erişimin engellenmesi isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar ..., ... ve Yeni Şafak Gazetecilik A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; sorumlu yazı işleri müdürü olan müvekkili ...'e husumet yöneltilemeyeceğini, basının somut gerçekliği araştırma görevinin olmadığını, haberin güncel ve görünür gerçeğe uygun olduğunu, yayının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve Nokta Elektronik Medya A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacının talebi üzerine haberin yayından kaldırıldığını ve tekzip metni yayınlandığını, gazetecinin maddi gerçeği araştırma sorumluluğunun bulunmadığını, haber vermek hakkı kapsamımda güncel bir konu ile ilgili yayın yapıldığını, haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalılar ... ve Nokta Elektronik Medya A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacının talebi üzerine haberin yayından kaldırıldığını ve tekzip metni yayınlandığını, gazetecinin maddi gerçeği araştırma sorumluluğunun bulunmadığını, haber vermek hakkı kapsamımda güncel bir konu ile ilgili yayın yapıldığını, haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu yayınların basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kamu yararı gözetilerek hukuka uygun olarak yapıldığı, kişilik haklarına saldırı teşkil edecek söz ve ifadenin bulunmadığı, bir kısım davalılar hakkında davacıya yönelik hakaret ve iftira suçlarından yürütülen ceza soruşturması neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; idari yargı süreci devam eden bir konu üzerinden mahkeme kararına rağmen dava konusu hukuka aykırı yapılan yayınlar ile müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, haber ile illiyet bulunmayacak şekilde fotoğrafının da yayınlandığını, "uygunsuz kişisel münasebette" bulunduğu iddiasının şahsiyet hakkını ihlal ettiğini, özlük haklarının iadesinin de haberin aksine ödüllendirme olmadığını, idare mahkemesi kararına dayandığını, haberlerin bu nedenle tamamen gerçek dışı ve hukuka aykırı olmasına rağmen davanın reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş sözleşmesinin feshi yönündeki işlemin iptaline dair idare mahkemesi kararında davacının atılı eylemleri işlemediği yönünde bir sübut bulunmadığı, davacı hakkındaki iddiaların kamuoyu ile paylaşıldığı ve yeniden göreve iade edilmesine dikkat çekildiği, dava konusu haberlerin bütünü itibarıyla görünür gerçekliğe uygun olduğu, özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, basının maddi gerçekliği araştırmak ve kanıtlamak yükümlülüğünün bulunmadığı, davaya konu haberlerde kullanılan başlık ve ifadelerin gazetecilik üslubu gereği okuyucunun dikkatini çekmeyi amaçladığından hukuka uygun olduğu, ifade ve basın özgürlüğü sınırlarının aşılmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; idari yargı süreci devam eden bir konu üzerinden mahkeme kararına rağmen dava konusu hukuka aykırı yapılan yayınlar ile müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, haber ile illiyet bulunmayacak şekilde fotoğrafının da yayınlandığını, "uygunsuz kişisel münasebette" bulunduğu iddiasının şahsiyet hakkını ihlal ettiğini, özlük haklarının iadesinin de haberin aksine ödüllendirme olmadığını, idare mahkemesi kararına dayandığını, kamuoyu önünde aşağılanmasına sebep olduğunu, haberlerin tamamen gerçek dışı ve hukuka aykırı olmasına rağmen davanın reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 15.10.2018 tarihinde www.yenişafak.com ve www.haber7.com'da yapılan yayınlar nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat, kararın yayınlanması, saldırının önlenmesi ve erişimin engellenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 26 ve 28 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1 ve 3 üncü maddeleri, 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi Ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun,

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davacı New York Başkonsolosluğu'nda sözleşmeli sekreter "olarak görev yaparken yürütülen disiplin soruşturması neticesinde "yurt dışında Devletin itibarını düşürecek veya görev haysiyetini zedeleyecek tutum ve davranışlarda bulunduğu" gerekçesi ile iş akdinin feshedildiği; idari işlemin iptaline ilişkin açılan davada, Danıştay tarafından davacıya atfedilen eylemlerin sabit olmadığına yönelik bir tespit yapılmadığı, sözleşmenin feshi suretiyle göreve son verme işleminin atamaya yetkili amir tarafından tesis edilmesi gerektiğinden bahisle işlemin iptal edildiği, görevine iade edilmesinin akabinde de dava konusu haberlerin kaleme alındığı; haberlerin bu yönü ile görünür gerçeğe uygun olduğu, o anda var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağı, yayınların toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, ifade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu, sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olmasının gözetilmesi gerektiği; basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğu, haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiği...” ifade edildiği; tüm bu açıklamalar ışığında dava konusu yayınlarda geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı anlaşıldığından, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3842, Karar No: 2023/1258, Tarih: 07.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/3842 E.  ,  2023/1258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/973 E., 2022/358 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü, sair itirazların reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Salihli Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüne, sair istinaf itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kullanım kadastrosu sırasında; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 115 ada 4 parsel sayılı 3857,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'ın fiili kullanımında bulunduğu ve üzerindeki ev ve zeytin ağaçlarının ...'a ait olduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla; 115 ada 6 parsel sayılı 486,01 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'ın fiili kullanımında olduğu, üzerindeki kargir ev ve zeytin ağaçlarının ...'a ait olduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... dava dilekçesinde özetle; kendisi adına fiili kullanım şerhi verilen 115 ada 6 parsel sayılı taşınmaz ile dere yatağı sınırının hatalı belirlendiğini, dere yatağı olarak gösterilen kısmı kadimden beri kendisinin kullandığını, bu kısım üzerinde ağaçlarının bulunduğunu belirterek 115 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kullanım kadastrosu sınırlarının düzeltilerek derede bırakılan kısmın 115 ada 6 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine; 115 ada 6 parseldeki evinin anayola bağlantısı sağlanmadan yapılan tespitin iptal edilerek evinin anayola bağlantısının sağlanmasına; 115 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kullanıcısının derenin hemen önüne yaptırdığı havuzun yıkılmasına ve kullanıcı gösterilen davalı ... tarafından dereye dökülen kiremitlerin kaldırılmasına karar verilmesini dava ve talep etmiş; yargılama sırasında 115 ada 4 parsel kullanıcısı ..., davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmıştır.

3. 28.04.2021 tarihli celsede, davacının "115 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kullanıcısının derenin hemen önüne yaptırdığı havuzun yıkılmasına ve kullanıcı gösterilen davalı ... tarafından dereye dökülen kiremitlerin kaldırılmasına" ilişkin taleplerinin iş bu davadan tefrik edilerek ayrı esasa kaydedilmesine karar verilmiştir.

II. CEVAP

3. 28.04.2021 tarihli celsede, davacının "115 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kullanıcısının derenin hemen önüne yaptırdığı havuzun yıkılmasına ve kullanıcı gösterilen davalı ... tarafından dereye dökülen kiremitlerin kaldırılmasına" ilişkin taleplerinin iş bu davadan tefrik edilerek ayrı esasa kaydedilmesine karar verilmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine; davaya cevap vermemiş, ancak aşamalardaki beyanlarında davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davacının, kendi parseline dahil edilmesini talep ettiği dere yatağının önceden dava konusu 115 ada 6 parselin daha da iç kısımlarından geçtiği, 29.03.2021 tarihli bilirkişi raporuna ekli 2009 tarihli ortofotodan, mahalli bilirkişiler ve tanık anlatımlarından anlaşıldığı, davacının zaten hali hazırda dere yatağını genişletmek suretiyle dere yatağından kazanım yaptığı, davacının talebinin kabul edilmesinin daha fazla yer kazanımı uğruna doğal akarsu ve yapıların tahribatının kabulü anlamına geleceği" gerekçeleriyle davanın reddine, çekişmeli 115 ada 6 parsel sayılı taşınmazın, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 4 üncü maddesi gereği yapılan kullanım kadastrosu tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı, istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu ettiği bölümün dere yatağı olmadığını, kullanıcısı olduğu 115 ada 6 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksik tespit edildiği, dava konusu edilen yerin yaklaşık 60 yıldan bu tarafa öncesinde babası, sonrasında babasının vefatı ile de taksim sonucunda kendisi tarafından kullanıldığını, davalı ...'ın kullanımında olan taşınmazın dışında kalan ve 2/B uygulaması kapsamında olan ancak kullanıcısı belirlenmemiş durumdaki 265 metrekarelik kısma ağaç dikilmesi ve havuz yapılması suretiyle müdahale ettiğini belirterek, kararın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç