muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4080, Karar No: 2024/5411, Tarih: 03.10.2024

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve 2021/407 Esas, 2021/376 Karar sayılı kararıyla; eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğu, tescilli taşınmazın tespit tarihinden, tescil harici taşınmazın dava tarihinden geriye 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının getirilerek jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi tarafından incelenerek taşınmazların geçmişteki niteliği, sınırları, kullanım şekilleri ve süresinin belirlenmesi, 1980 ve 2005 tarihleri arasındaki hava fotoğraflarının incelenmesi gerekirken harita mühendisi bilirkişi tarafından 1958, 1960 ve 1971 tarihli hava fotoğraflarının incelendiği, jeoloji bilirkişi raporunda tescil harici (B) harfli taşınmazın ne zaman aktif dere yatağından çıktığı, derenin taşkın sahası içinde olup olmadığının belirtilmediği, inşaat mühendisi bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz bölümleri üzerindeki yapıların yaşları ve kadastro sırasında zeminde bulunup bulunmadıklarının belirtilmediği, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarının uyuşmazlığı çözmeye elverişli ve yeterli olmadığı, dava konusu (B) harfli tapusuz taşınmazın tescili bakımından davalı ... yasal hasım olduğu hâlde Belediye aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddinin ve yargılama sırasında davalı Hazine kendisini vekille temsil ettirmediği hâlde vekâlet ücretinin davalılara ödenmesine karar verilmesinin isabetsiz olduğu, ilgili ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/483 Esas, 2019/520 Karar sayılı dava dosyasının bulunduğu belirtildiği hâlde dosyaya getirtilmeyerek dava konusu taşınmazlara ilişkin olup olmadığının belirlenmediği ve derdestlik, birleştirme ve bekletici mesele açısından değerlendirilmediği, mahalli bilirkişi ve tanıklara taşınmazların önceki niteliklerinin ne olduğu, aktif/pasif dere yatağı olup olmadıkları, sonradan dere yatağından çıkmış ise ne zaman çıktığı, taşınmazın kimden kime ne zaman ne şekilde intikâl ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne şekilde hangi sıfatla kullanıldığı, kullanımla ilgili ihtilâf olup olmadığı, kullanım şekli ve süresi, imar ihya faaliyeti yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise kim tarafından ne zaman ve ne şekilde yapıldığı, imar ihyanın ne zaman tamamlandığı, taşınmazın geri kalan bölümleri ile doğal/yapay ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı, ekonomik amaca uygun zilyetliğin ne şekilde gerçekleştiği, üzerindeki binaların kim tarafından ne zaman ne şekilde yapıldığı, ağaçların dikme mi kendiliğinden yetişme mi olduğu, dikme ise kim tarafından ne zaman dikildiği, satış senedinin dava konusu taşınmazları kapsayıp kapsamadığı, senet sınırlarının tek tek neresi olduğunun etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı açıklattırılması, varsa çelişkilerin yüzleştirme yapılarak giderilmesi, gösterilen sınırların harita bilirkişisi tarafından kroki üzerinde işaretlenerek senedin kapsadığı alanın belirlenmesi, harita, inşaat, ziraat bilirkişilerinden belirtilen hususları karşılar şekilde bilimsel veriye dayalı rapor alınması, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/4 - 5

. maddesinde belirtilen ilânların yapılarak 3 aylık sürenin dolmasının beklenmesi, sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 10.12.2020 tarihli kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Ç.Kaldırma Kararı Sonrası İlk Derece Mahkemesince Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; harita ve kadastro mühendisi bilirkişinin 28.11.2022 tarihli ek raporunda 1983, 1989, 2002 ve 2004 tarihli hava fotoğraflarının incelenmesi sonucunda dava konusu (A) ve (B) harfli taşınmaz alanlarının kültür arazisi niteliğinde olduğu ve tarımsal faaliyet yapılmadığının bildirildiği, jeoloji mühendisi bilirkişi ek raporunda 1958, 1960, 1971 tarihli hava fotoğrafları incelendiğinde (B) harfli taşınmazın aktif dere yatağı olmadığının anlaşıldığının, dere yatağı niteliğini ne zaman kaybettiğinin belirlenemediği, 1958 yılında dere yatağı olmadığının kesin olarak söylenebildiğinin, dava konusu taşınmazların olası taşkından etkilenmesinin olası olmadığının, sadece dereye bitişik olan ve suyla temas hâlindeki kısmın taşkın suyunun hızı ve basıncından etkileneceğinin bildirildiği, bilirkişi kurulunun 18.11.2022 tarihli ek raporunda dava konusu kısımlar üzerinde yer alan yapıların değeri, idari bina olarak kullanılan iki katlı yapının taban alanının 59,71 m2 ve sıvalı boyalı olduğunun, kumanda odası olarak kullanılan tek katlı yapının taban alanının 6,93 m2, basit inşaat sınıfında olduğunun, değerinin 148.654,35 TL olduğunun bildirildiği, dosya kapsamında mahalli bilirkişi, taraf tanıkları, senet tanıkları beyanlarına göre dava konusu taşınmazda imar-ihya yapılmadığı, yaklaşık 20 yıldır beton santrali ve kum ocağı olarak bulunduğu, önceki vasıflarının genel olarak bilinmediği, davacı tanığının dahi imar ihyadan haber olmadığı, tarım arazisi olarak söyleyebildiği en eski tarihin 1990 yılı olduğu, davacının taşınmazı kum ocağı yapmak ve ticari faaliyette bulunmak için satın aldığının anlaşıldığı, jeoloji raporunda (A) harfli taşınmazın dere yatağıyla ilişkisi olmadığı, (B) harfli tapusuz taşınmazın ise dere yatağı olmasına rağmen bu özelliğini kaybettiğinin bildirildiği, ancak 13.04.2022 tarihli raporda imar ihyanın yapılmadığının bildirildiği, 28.11.2022 tarihli fen bilirkişisi ek raporunda da tarım yapılmadığının bildirildiği, kaldırma kararında belirtilen 2014/483 Esas sayılı dosya incelendiğinde aynı davacı tarafından 464 ada 1 ve 459 ada 1 parsel sayılı taşınmazların dava edildiği, bir kısım alan için karar verilmesine yer olmadığına, bir kısım için davanın esastan reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, 2019/520 Esas sayılı dosyada ise başka davacı tarafından 452 ada 2 ve 461 ada 1 parsel için dava açıldığı ve davanın esastan reddedildiği, dolayısıyla davanın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddi ile yargılama giderinin davacı üzerine bırakılmasına, 67.824,40 TL vekâlet ücretinin davacıdan tahsili ile kendisini vekille temsil ettiren davalılara verilmesine karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kaldırma kararında taşınmazın münhasıran tarım alanı olup olmadığı hususuna değinilmediğini, zilyetlikle iktisap için tarımsal kullanımının gerekmediğini, Yargıtay kararlarına göre nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla 20 yıl zilyetliğin yeterli olduğunu, dava konusu taşınmazın tarım alanı olarak kullanılmaması nedeniyle reddinin hukuka aykırı olduğunu, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre dava konusu taşınmazın önceki zilyet... tarafından 1980'li yıllardan beri tarımsal olarak kullanıldığını, satın aldıktan sonra davacı tarafından kum çakıl ocağı olarak kullanıldığını, Mahkemece zilyetlik süresinin kabul edildiğini ancak tarım alanı olarak kullanılmaması nedeniyle davanın reddedildiğini, bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazın dere yatağı olmadığının bildirildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kaldırma kararında taşınmazın münhasıran tarım alanı olup olmadığı hususuna değinilmediğini, zilyetlikle iktisap için tarımsal kullanımının gerekmediğini, Yargıtay kararlarına göre nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla 20 yıl zilyetliğin yeterli olduğunu, dava konusu taşınmazın tarım alanı olarak kullanılmaması nedeniyle reddinin hukuka aykırı olduğunu, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre dava konusu taşınmazın önceki zilyet... tarafından 1980'li yıllardan beri tarımsal olarak kullanıldığını, satın aldıktan sonra davacı tarafından kum çakıl ocağı olarak kullanıldığını, Mahkemece zilyetlik süresinin kabul edildiğini ancak tarım alanı olarak kullanılmaması nedeniyle davanın reddedildiğini, bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazın dere yatağı olmadığının bildirildiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının ortadan kaldırılmasını ve İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi sebebe dayalı tapu iptali ve tescil ve tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1. ile 370. ve 371. maddeleri,

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713. maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi sebebe dayalı tapu iptali ve tescil ve tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1. ile 370. ve 371. maddeleri,

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Artvin ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde kain olup, fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfiyle belirtilen dava konusu taşınmaz bölümünün içinde bulunduğu 465 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 28.03.2011 tarihinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında ve tarım alanına dönüştürülmesi mümkün olan yerlerden olduğu gerekçesiyle 132.764,09 m2 yüz ölçümüyle hali arazi vasfıyla davalı Hazine adına tespit edildiği, kadastro tutanağının 09.05.2011 ilâ 08.06.2011 tarihleri arasında askı ilâna çıkarılarak tespitin 09.06.2011 tarihinde kesinleştiği, fen bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfiyle gösterilen taşınmazın ise tespit harici bırakıldığı, davacının dava konusu taşınmazları tarla olarak kullandığını iddia ettiği dava dışı ...'dan 03.08.2009 yılında haricen satın aldığını ileri sürerek (A) harfli taşınmazın tapu kaydının iptali ve adına tescilini, (B) harfli tapusuz taşınmazın adına tescilini talep etmek suretiyle 18.02.2019 tarihinde eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1294, Karar No: 2015/1472, Tarih: 12.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/1294 E.  ,  2015/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle davacı (kadın)'ın yoksulluk nafakası ve manevi tazminat isteğinin reddi ile, davalı (koca) lehine hükmolunan manevi tazminat yönünden mahkemece verilen ilk karar kesinleşmiş olmakla, bu yönlerden yeniden hüküm kurulmasının sonucu etkili olmadığının anlaşılmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hükümde davalı koca lehine vekalet ücreti takdir edilmiş, bu yön temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Bozmadan sonra, davalı koca lehine yeniden vekalet ücreti takdir edilmesi doğru değil ise de; bu yanlışlık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 9. bendin tamamen çıkartılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.02.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/15042, Karar No: 2019/12809, Tarih: 13.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/15042 E.  ,  2019/12809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacıya 14.11.2013 tarihinde 1 yıl süreyle ayakta durmayı gerektiren işlerde çalışmasının sakıncalı olduğuna dair rapor verildiğini, buna rağmen davacının 1 yıl süreyle ve dava açılana kadar sürekli ayakta çalıştırıldığını, bu durumun davacının sağlığını tehlikeye soktuğundan iş sözleşmesinin 4857 Sayılı İş Kanununun 24/I-a maddesi uyarınca sağlık sebepleri nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı vekili, dava dilekçesinde davacıya 14.11.2013 tarihinde 1 yıl süreyle ayakta durmayı gerektiren işlerde çalışmasının sakıncalı olduğuna dair rapor verildiğini buna rağmen davacının 1 yıl süreyle ve dava açılana kadar sürekli ayakta çalıştırıldığını, bu durumun davacının sağlığını tehlikeye soktuğundan iş sözleşmesinin 4857 Sayılı İş Kanununun 24/I-a maddesi uyarınca sağlık sebepleri nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini belirtmiştir. Mahkemece sağlık nedenleriyle yapılan feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda herhangi bir araştırma yapılmadan davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/I.a maddesinde, “İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olursa”, işçi süresi belirli olsun veya olmasın iş sözleşmesini sürenin bitiminden önce veya bildirim süresini beklemeksizin feshedebileceği belirtilmiştir. Anılan normatif düzenlemede işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshi “iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılmasının işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması” olgusuna bağlanmıştır. Bu nedenle fesih hakkının doğması için tehlikenin işin niteliğinden kaynaklanması ve bu tehlike işçinin sağlığını veya yaşayışını etkilemelidir. Fesih hakkının doğması için tehlikenin işin niteliğinden kaynaklanması ve bu tehlikenin işçinin sağlığını veya yaşayışını etkilemesi gerekmektedir.

Mahkemece, davacının rahatsızlığının çalışmasına engel olup olmadığının tespiti bakımından işyerinde aralarında sağlıkçıların da bulunduğu ve işten anlayan uzman bilirkişiler marifeti ile keşif yapılmalı, davacının mevcut rahatsızlığı ile işyerinde çalışmasının sağlığı veya yaşayışı için tehlike yaratıp yaratmadığı yönünde tam teşekküllü bir devlet hastanesinden rapor alınmalı ve sonucuna göre feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı değerlendirilmelidir.

Eksik inceleme ile feshin haklı nedene dayanmadığının kabulü ile kıdem tazminatının reddine karar verilmesi hatalıdır. O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3863, Karar No: 2014/3674, Tarih: 17.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3863 E.  ,  2014/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ....Tur.Sey.A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortacısı, maliki, işleteni ve sürücüsü olduğu otobüsün 26.06.2009 tarihinde yaptığı kazada yolcu olan müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını ileri sürerek, şimdilik 500 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminatın 26.06.2009 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebinden ve davalı Müflis Tekirdağ .... Tur.Ltd.Şti. hakkındaki davadan vazgeçmiştir.

Davalı....Turizm A.Ş. vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, kusuru kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı sürücünün kazada tam kusurlu olduğu, davacının kaza nedeniyle meslekte %3.3 oranında kazanma gücünü kaybettiği gerekçesiyle Müflis Tekirdağ ... Turizm Ltd Şti aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat istemli davanın vazgeçme nedeniyle reddine, diğer davalılar aleyhine açılan maddi tazminat istemli davanın vazgeçme nedeniyle reddine, davalı ... aleyhine açılan manevi tazminat istemli davanın reddine, 12.500,00 TL manevi tazminatın 26/06/2009 tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile davalılar ... Tur.Sey. A.Ş. ile Ömer Bayğar’dan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Tur.Sey. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Tur.Sey. A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 668,23 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Tur.Sey. A.Ş.'den alınmasına 17.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6613, Karar No: 2025/768, Tarih: 05.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/6613 E.  ,  2025/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2629 E., 2023/2719 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/80 E., 2022/87 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacının davasının kabulüne, müdahil Hazinenin davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın müdahil-davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı müdahil-davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sonucunda, Şile ilçesi Bucaklı mahallesi çalışma alanında bulunan 151 ada 33 parsel sayılı 2.156,61 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, komisyon kararı ile Hazine adına tespit edilmiş, beyanlar hanesine taşınmazın ... oğlu ...'in zilyetliğinde olduğu şerhi yazılmıştır.

Davacılar vekili, dava konusu Şile ilçesi Bucaklı mahallesi 151 ada 33 parsel sayılı taşınmazın müvekkillerine atadan intikal ettiğini, ancak kadastro tespitinde taşınmazın Hazine adına tespit edildiğini, müvekkillerinin murisi ... ve kardeşi ... evlatları tarafından yarı yarıya arpa, buğday, yulaf v.s ekilmek sureti ile halen kullanıldığını, taşınmaz üzerinde imar-ihyanın 30-40 yıl önce tamamlanmış olduğunu, sonrasında da sürdürüldüğünü belirterek, yapılan kadastro tespitinin iptali ile müvekkilleri adına veraset ilâmına göre tespit ve tescilini istemiştir.