muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13932, Karar No: 2011/14049, Tarih: 06.12.2011

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapuda kayıtlı olmayan taşınmazı medeni yasanın 713. Maddesine göre tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1982 yılında yapılıp 11.06.1982 tarihinde ilan edilerek 11.06.1983 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2. madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1953 yılında yapılıp kesinleşmiş, çekişmeli taşınmaz devlet ormanı olarak tapulama dışı bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro tutanakları ve haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi, ziraatçi bilirkişi ve fen bilirkişi raporlarıyla çekişme taşınmazın kısmen kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeki devlet ormanı kısmen de, etrafı orman ile çevrili orman içi açıklığı olduğu belirlenip, Devlet ormanlarındaki zilyetliğin hukuk ça korunmadığı gibi suç teşkil ettiği, davacı tarafın 3573 sayılı Yasa hükümlerine göre oluşturulmuş bir tapu kaydı bulunmadığı bu nedenle delicelerin aşılanması suretiyle imar ihya ve zilyetliğin hukuki değerinin bulunmadığı, orman içi açıklıkların ise 15.07.2007 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu bulunduğu, H.G.K.'nun 10.12.1997 gün 1997/20-830-1034, 17.12.1997 gün 1997/20-808-1039, 22.10.2003 gün 2003/20-665-614 ve 11.10.2004 gün 2004/7-531-581 sayılı kararlarında da açıklandığı gibi bu tür yerler kesinleşen orman kadastro sınırları dışında bulunsa bile devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle zilyetlikle kazanılamayacağından özel mülk olarak kişiler adına tescil edilemeyeceği, gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, Yargıtaydaki duruşma gününde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre taktir edilen 825,00.- TL avukatlık ücretinin, duruşma isteyen davacı ... alınarak, kendini avukat ile temsil ettiren Orman Yönetimine ve Hazineye verilmesine 06.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25343, Karar No: 2013/21620, Tarih: 10.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25343 E.  ,  2013/21620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/435, Karar No: 2015/11468, Tarih: 28.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/435 E.  ,  2015/11468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlular yasal sürede icra mahkemesine başvurarak senetteki lehtar imzasının ...'a ait olmadığını ileri sürerek imza itirazında bulundukları, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.Takip tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 677. maddesi hükmü gereğince; “Bir poliçe, poliçe ile borçlanmaya ehil olmayan kişilerin imzasını, sahte imzaları, hayali kişilerin imzalarını veya imzalayan ya da adlarına imzalanmış olan kişileri herhangi bir sebeple bağlamayan imzaları içerirse, diğer imzaların geçerliliği bundan etkilenmez.”Anılan hükme göre, ticari senetteki geçersiz imza sadece kendisi yönünden hükümsüzlük sonucu doğurur. Senetteki her imza diğerlerinden bağımsız olarak sadece imza sahibini bağlar. İmzaların bağımsızlığı ilkesi, poliçeye atılı her geçerli imzanın (keşidecinin, cirantanın, avalistin, kabul eden muhatabın imzası gibi) sahibini bağladığını, geçersiz imzaların sahiplerinin sorumlu tutulmamasına rağmen poliçenin geçerliliğini ortadan kaldırmadığını ifade eder. Geçerli imzaların sahipleri, başkasının imzasının geçersiz olduğunu ileri sürerek kambiyo sorumluluğundan kurtulamazlar. Geçersiz bir imza sahibini bağlamaz ise de, ciro zincirini de koparmaz.Poliçeler bakımından getirilmiş olan bu ilke 6762 sayılı TTK'nun 818/1-c maddesi yollamasıyla çekler hakkında da uygulanır.Keşideci borçlu ... iyiniyetli hamil olan takip alacaklısına borcu ödediğini İİK. 169/a maddesi kapsamında bir belge ile ispatlayamadığı gibi imzaların istiklali prensibi gereği lehtarın ciro imzasının lehtara ait olmamasının keşideci borçluyu sorumluluktan kurtarmayacağından mahkemece, adı geçen borçlunun itirazının reddi yerine kabulü doğru değil ise de bu husus temyize konu edilmediğinden bozma nedeni yapılamamıştır.İİK.nun 170/son maddesinde; borçlunun imzaya itirazının kabulü halinde senedi takibe koymada kötüniyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklının alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminatla sorumlu olacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, çeki, ciranta ...'den ciro ile teslim alan ... Mal.Tic.A.Ş. tarafından takibin başlatıldığı görülmüştür. Lehtar ...'nın imzaya itirazı üzerine yapılan inceleme sonunda imzanın lehtara ait olmadığı tespit edilmiştir. Takip alacaklısı, lehtar ile doğrudan ilişki içerisinde olmadığından lehtar adına atılan imzanın lehtara ait olup olmadığını bilebilecek durumda değildir. Bu durumda ciranta olan alacaklının kötüniyetli ya da ağır kusurlu olduğundan söz edilemez.

Mahkemece, yukarıda belirtilen yasa maddesi uyarınca alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmemesi gerekirken, alacaklının kötü niyetli olduğundan bahisle tazminata mahkum edilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 09.07.2014 tarih ve 2013/235 E.-2014/171 K. sayılı kararının hüküm bölümünde yer alan ''tazminata'' ve ''para cezasına'' ilişkin (2) ve (3) nolu maddelerinin karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15547, Karar No: 2022/15928, Tarih: 22.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/15547 E.  ,  2022/15928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dairemizce de benimsenen, Ceza Genel Kurulu’nun 14/10/2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Öncelikle belirtilmelidir ki, haber içeriğinde yer verilen ifadelerin rahatsız edici olduğu anlaşılsa bile haberde yer alan ifadelerin ve haber başlığının, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (Sözleşme) ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (...) içtihatlarında özel bir önem atfedilen, ifade özgürlüğü bağlamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur. Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği ..., Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. ...'e göre ifade özgürlüğü yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir ‘toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykarı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde ..., kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle Sözleşme'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira ... açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

..., birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, ... içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir.

...’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı ... tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı ... tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, ..., iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, ..., iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Basında yayınlanan bilginin tüm yönleri ile doğruluğunun ortaya koyulması gerekmez. ... ... /... davasında başvuranın mahkûmiyeti, polis şiddetine ilişkin iddiaların gerçekliğini ortaya koyamamasına dayanmaktadır. ..., başvurucuyu sert bir dille dile getirdiği bazı iddiaların doğruluğunu ortaya koyma yükünden muaf tutmuştur. ...’e göre, başvurucu başkaları tarafından söylenenleri haberleştirmiştir. Bu nedenle, iddiaların içeriği ile ilgili olarak sorumlu görülmemiştir. Ayrıca iddiaların tamamen asılsız olduğu da ortaya koyulamamıştır. Ayrıca, başvurucunun amacı polisin itibarına zarar vermek değil, Adalet Bakanlığını polis şiddetine ilişkin iddialarla ilgili bir soruşturma başlatmaya sevk etmektir (... ... v/..., 13778/88, 25/06/1992)

Gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından ..., başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Tüm bu açıklamalar ışığında, editör olan sanığın suça konu köşe yazısında bahsi geçen ihalelerin yapılıp yapılmadığı ve iptal edilen ihale olup olmadığına ilişkin bilgiler ilgili birimlerden sorulmadan sanığın yazdığı konular ile ilgili olgusal bir dayanağının olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın eyleminin ifade özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığı tartışılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Hakaret suçunun aleni olan ... isimli internet sitesinde herkese açık şekilde işlenmesine rağmen TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4309, Karar No: 2018/9021, Tarih: 06.12.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/4309 E.  ,  2018/9021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... .... Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

A)Davacı İstemi :

Davacı, 16/09/1999 tarihinde .... ....den ve 17.07.2011 tarihinde .......sından dolayı .... aylığı aldığını, 31/01/2014 tarihinde ....si üzerine...sından aldığı aylığın kesildiğini, 23/02/2015 tarihinde ikinci ....den boşandığını ve tekrar...sından .... bağlanması için Kuruma başvurduğunu ancak Kurumun .... bağlamadığını belirterek, haksız ve hukuka aykırı işlemin iptali ile,.... tarihi olan 23/02/2015 tarihinden itibaren yeniden...sından .... aylığı bağlanmasını talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı :

Davalı Kurum vekili; davacının 10.02.2016 tarihinde kayıtlara giren talebinde 17.07.2011 tarihinde .... eden...sından yetim aylığı talebinde bulunması üzerine adı geçenin .... bağlanıp bağlanmayacağının tespiti amacıyla ....lük denetmenlerince tutulan 29.03.2016 tarihli dilekçe ekinde raporda, davacının gelirinin asgari ücretin brüt tutarından fazla olması sebebiyle...sından dolayı .... aylığı reddedilmesi gerektiği belirtildiğinden davacıya...sından dolayı .... bağlanmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve kararı :

Mahkemece, 5510 sayılı Yasa'nın 54. maddesi uyarınca,...nın .... tarihinin 01.10.2008 tarihinden sonra olduğu, bu nedenle davacının iki .... almasının mümkün olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

.... başvurusu :

Davacı dava dilekçesini tekrarlayarak, usul ve yasaya aykırı ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

D).... Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

.... Mahkemesi tarafından, ilk derece mahkemesi tarafından verilen karar 5510 sayılı Yasa'nın 54. maddesi uyarınca yapılan değerlendirme usul ve yasaya aykırılık teşkil etmediği gerekçesiyle .... başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

E)Temyiz :

Davacı; .... başvuru gerekçelerini tekrarlayarak kararının bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olan eşi .... Körpe'nin 16/09/1999 tarihinde .... ettiği, ve 01/10/1999 tarihinden itibaren davacıya ....den .... aylığı tahsis edildiği, davacının...sının 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı iken 17/07/2011 tarihinde .... ettiği, davacıya...sından 01/08/2011 tarihi itibariyle .... aylığı tahsis edildiği, davacı 31/01/2014 tarihinde ikinci kez evlendiği ve...sından aldığı .... aylığının kesildiği ve 23/02/2015 tarihinde ikinci ....den....sı üzerine Kuruma başvurduğu ve Kurumca yeniden .... bağlanmadığı ve eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

1479 sayılı Yasa'nın 45. maddesine 24.07.2003 tarih 4956 sayılı Yasa'nın 23. Maddesi ile eklenen (c) fıkrası uyarınca; “onsekiz ...., orta öğrenim yapması halinde yirmi ...., yüksek öğrenim yapması halinde yirmibeş .... doldurmayan ve (18 .... doldurmayanlar hariç) bu Kanun ile diğer .... kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya .... almayan veya yaşları ne olursa olsun çalışamayacak durumda malul olan çocuklarla, yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan ve veya dul kalan ve bu Kanun ile diğer .... kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya .... almayan kız çocuklarının her birine %25'inden az .... bağlanamaz”.

4956 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen Ek madde 3'e göre 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olanlar bakımından 1479 sayılı Yasa hükümleri uygulanacaktır.

Hak sahiplerine yönelik .... aylığı tahsisinde .... hukuku ilkelerine göre sigortalının yaşamını yitirdiği tarih itibari ile yürürlükte olan yasal düzenlemenin uygulanması zorunlu bulunmaktadır.

Somut olayda, her ne kadar 5510 sayılı Yasa uyarınca davacının...sından dolayı .... aylığına hak kazanamayacağına karar verilmişse de 5510 sayılı Yasa'nın 54.maddesinin somut olayda uygulanabilmesi için hak sahibi sıfatı ile .... aylığı talep edilebilecek her iki sigortalının .... tarihinin de 01.10.2008 tarihinden sonra olması gerektiği açıktır. Dolayısıyla, somut olayda uygulanması gereken 1479 sayılı Yasa’nın 4956 sayılı Yasa ile değişik 45.maddesi önceki düzenlemelere göre lehe olup davacının aylığa hak kazandığı açıktır.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz olunan .... Mahkemesinin kararının bozulması gerekmektedir.

Davacı vekilinin .... başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, .... başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan .... Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı ORTADAN KALDIRILMASI, İLK DERECE MAHKEME KARARININ BOZULMASI gerekmiştir.

H)SONUÇ :

Temyiz olunan .... Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de .... Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1907, Karar No: 2020/1207, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1907 E.  ,  2020/1207 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.