muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9914, Karar No: 2013/4123, Tarih: 21.03.2013

Ayrıca 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17/son maddesi gereğince imar planı kapsamında kalan taşınmazların imar-ihya ve zilyetlikle edinilmesi mümkün bulunmadığından keşif sonucu elde edilen teknik bilirkişi raporu ve krokisi de eklenerek taşınmazın bulunduğu yerin Belediye Başkanlığından imar planı kapsamında bulunup bulunmadığı, imar planı kapsamında ise imar planının hangi tarihte kesinleştiğinin sorulmamış olması da doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4., HMK m.297/ç) ve 440/I.

maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21.03 2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12285, Karar No: 2008/12540, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12285 E.  ,  2008/12540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü ... mevki 438 ada 30 parsel sayılı 14475,52 m2 yüzölçümündeki zeytinlik nitelikli taşınmaz, ... Köyü Tüzelkişiliğinin zilyetliğinde bulunmaktaysa da, sit alanı içinde kaldığından söz edilerek 2863 Sayılı Yasanın 11 ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... yapılan idari ve teknik incelemede taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığından tesbitinin iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, tesbitin iptaline ve çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.5.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 sayılı yasanın, 1744 sayılı yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı yasanın 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarıyla eski tarihli haritaların uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin, 1966 yılında yapılıp 1969 yalında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılmışsa da, taşınmazların eğiminin %12 den fazla, taşlık, kayalık olduğu, erozyon nedeniyle yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, maki florası ile kaplı bulunduğu, orman kadastrosunda devlet ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazlara bitişik olduğu belirlenmiştir.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Orman Yasasının 1. Maddesinin 2. fıkrasının İ bendi “Sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel yasası gereğince Devlet Ormanından tefrik edilmiş ve imar ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07.1956 tarih ve 6777 Sayılı Kanunda tasrih edilen yabani ve aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar” ın orman sayılmayacağı, kabul edilmişse de, çekişmeli taşınmazlara ait her hangi bir tapu kaydına dayanılmadığı gibi, 3573 Sayılı Yasa gereği tahsis de bulunmamaktadır.

Bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi %12 yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılır.

Çekişmeli parselin bulunduğu yörede ilk orman kadastrosu 1966 yılında seri usulüne göre, her hangi bir köy yada belde sınırı esas alınmadan ve isimleri belirlenen orman bazında yapılıp 1969 yalında kesinleşmiştir. Daha sonra 1981 ve 1991 yılında çalışan orman kadastro Komisyonlarınca, her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmayıp, sadece aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B Madde uygulaması yapılmıştır. Başka bir deyişle çekişmeli taşınmazların orman niteliğini belirleyen bir çalışma bu güne kadar yapılmamıştır. 02.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. Madde 1. fıkrası “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2 nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fenni hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” Hükmü getirilmiş ve bu hükümle daha önce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini vermiş ve 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin a bendinde orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/h Maddesinde “Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,” ın devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı öngörülmüştür.

O halde, eğimi %12 den fazla olan tamamen maki cinci ağaççıklarla kaplı, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 2. fıkrasının J bendi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1 maddesi gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı Hazinenin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/50, Karar No: 2007/3062, Tarih: 22.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/50 E.  ,  2007/3062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/08/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu İSKİ Genel Müdürlüğü genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerden bulunmadığından 1.1.2004 ile 31.12.2004 arası 2004 yılı bütçe kanundaki ve 1.1.2005 ile 1.5.2005 arası 2005 yılı bütçe kanununda öngörülen faiz oranlarının uygulanmak suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7038, Karar No: 2019/1043, Tarih: 23.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/7038 E.  ,  2019/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

1-) Sanık hakkındaki önceki hükmün Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 11.12.2013 günlü ilamı ile, sanığın kendisine yediemin sıfatıyla haczedilen mahcuzların kardeşinin yeni adresinde olduğuna ilişkin savunmasının doğruluğunun araştırılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği, mahkemece bu bozmaya uyulduğu halde bozma gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde eksik araştırmayla karar verilmesi,

2-) Sübutun kabulü halinde;

Kardeşinin borcundan dolayı kendisine yediemin olarak teslim edilen mahcuzların tesliminden sonra çalışmak için il dışına giden ve kardeşinin taşındığını İcra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK.nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7146, Karar No: 2011/8172, Tarih: 28.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7146 E.  ,  2011/8172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil ve el atmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... beldesi ... mahallesinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre davacılar adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 08.06.2009 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (C) işaretli 2500,30 m2’lik bölümün davacı adına tapuya tesciline, (A) ve (B) işaretli kısımlara ilişkin davanın reddine karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili ve el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1976 yılında orman kadastrosu ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması yapılmış ve kesinleşmiştir. Daha sonra 1985 yılında 2896 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasa hükümlerine göre orman kadastrosunu tamamlama ve 2/B madde uygulaması yapılıp, 17.04.1986 günü ilan edilerek kesinleşmiştir. 1987 yılında 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması yapılmış, bu çalışmada 25.01.1989 günü ilan edilerek kesinleşmiştir. Genel arazi kadastrosu 1966 yılında yapılmış, çekişmeli taşınmaz tespit dışı bırakılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın (C) işaretli 2500,30 m2’lik bölümü yönünden 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerinde belirtilen imar ihyanın tamamlandığı ve davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu kabulü, dosyadaki bilgi ve belgelere uygun düşmemektedir. 08/05/2009 tarihli keşifte beyanlarına başvurulan yerel bilirkişi ve tanıklar, taşınmazın davacıya dedesinden kaldığı, dedesinin bu yeri hayvan otlatmak suretiyle kullandığı, dedesinin 1985 yılında ölümü ile taşınmazın davacının babasına kaldığı, babasının da 2000 veya 2001 yılında öldüğünü, babasının bu yeri yaklaşık 9 yıl kadar ekim yapmak suretiyle kullandığını, ondan sonra da dava tarihine kadar 3-4 yıl davacının ekim yaptığını belirtmişlerdir. Bu beyanlara göre, davacının dedesi tarafından bu yerde uzun yıllar hayvan otlatılmak suretiyle zilyet edilmiş ise de, Yargıtayın yerleşmiş içtihatlarına göre, hayvan otlatmak şeklindeki zilyetliğin taşınmazın ekonomik amacına uygun bir zilyetlik olmadığı, bu nedenle davacının dedesinin hayvan otlatmak suretiyle sürdürdüğü zilyetliğin, imar ihya kapsamında değerlendirilemeyeceği, dedesinin ölümünden sonra babası tarafından 1990 yılından sonra yaklaşık 9 yıl ekim yapılmış ise de, dava tarihi olan 2005 yılına kadar da zilyetlik süresinin dolmadığı, esasen dosya arasında bulunan fotoğraflardan da taşınmazın imar-ihyasının tamamlanmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, davacı yararına 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlikle kazanma koşulları oluşmadığından davasının reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 18.06.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9055, Karar No: 2019/652, Tarih: 10.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/9055 E.  ,  2019/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 16.01.2012-7.07.2012 tarihleri arasında davalı firmada klima montaj ustası olarak çalıştığını, son ücretinin net 1.300 TL olduğunu, ücretin bir kısmının elden ödenip bir kısmının banka hesabına yatırıldığını, davalı tarafından sigorta primlerinin eksik yatırılıp vaat edilen primlerin ödenmediğini, işveren tarafından kötü muamele gördüğünü bu sebeplerle işveren ile arasında sorun yaşanması üzerine 27.07.2012 tarihinde iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, hafta tatilleri ve tüm resmi tatillerde çalıştığını, fazla mesai yaptığını, çalışma saatlerinin sabah 08.00 ile akşam 21.00-22.00 arasında olduğunu, bu ücretlerin kendisine ödenmediğini, 2012 yılının temmuz ayında çalıştığı 27 günlük sürede ücretinin bir kısmının ödenip 619 TL’sinin ödenmediğini iddia ederek; ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının asgari ücret ile 16.01.2012 tarihinde işyerlerinde çalışmaya başladığını, sigorta priminin eksik yatmadığını, kendisine prim vaadinde bulunulmadığını iş akdini kendilerinin feshetmediğini, davacının kendisinin iş akdini feshettiğini, davacının işten ayrıldığı gün habersiz olarak bir işçiyi işe başlattığını, işyerinin tulumunu giydirerek o gün içerisinde çalıştırdıktan sonra işveren şirket yetkilisinin kendisini uyarması üzerine işyerinden işi bıraktığını bildirmeksizin ayrıldığını, işin en yoğun olduğu temmuz ayında iş akdini feshettiğini, davacının fazla mesai yapmadığını zaten çalıştığı kış aylarında klima montaj işinin yok denecek kadar az olduğunu, fazla mesai yaptığında da parasının ödendiğini, iş akdini fesheden tarafın davacı olması sebebi ile taleplerini kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını, karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiş, iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Davacının bu iddiaları tanık beyanlarıyla ispatlanmış ve dosyada mübrez bilirkişi raporunda, davacının kış döneminde haftada 15 saat, yaz döneminde haftada 21 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapıldıktan sonra, bilirkişi ayrıca Yargıtay İçtihatları gerekçesiyle, yaz dönemindeki çalışmaları haftalık 18 saat üzerinden tekrar hesaplamış ve sonuç tabloya, yaz dönemindeki çalışmaları 18 saat üzerinden hesaplayarak bulduğu tutarı yazmıştır.

Gerekçeli kararda ise, davacının yaz döneminde haftalık 21 saat, kış döneminde de 15 saat fazla çalışma yaptığı kabul edildikten sonra, bilirkişinin yaz çalışmasını 18 saat üzerinden hesaplayarak bulduğu miktarın (bilirkişinin sonuç tabloya bu tutarı yazması nedeniyle) nete çevrilmesi sırasında hata yapıldığı belirtilerek, bu tutar mahkemece re’sen nete çevrilerek fazla mesai ücreti kışın 15 saat, yazın 18 saat üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınmıştır.

Karar gerekçesinde yaz aylarında haftalık 21 saat çalışma yapıldığı kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında, kış ayları için hesaplanan fazla mesai ücreti tutarına, yaz aylarında haftalık 18 saat üzerinden calışma yapıldığı kabul edilerek hesaplanan tutar eklenerek fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması, gerekçe ile hüküm arasında da çelişkiye yol açmıştır.

Bu nedenlerle, yaz aylarında davacının haftalık 21 saat çalıştığı kabul edilerek hesaplanan tutar üzerinden (ve yine kış aylarında haftalık 15 saat çalışma kabul edilerek hesaplanan tutara eklenmek suretiyle) fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması gerekirken, gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılarak, ve Dairemizin "fazla mesai 18 saati aşamaz" sonucunu doğuracak hiç bir içtihadı olmadığı halde yaz ayı çalışmalarının haftalık 18 saat üzerinden hesaplanması ve hüküm kurulması hatalıdır. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25325, Karar No: 2012/31404, Tarih: 24.09.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/25325 E.  ,  2012/31404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, emekli olan davacı işçinin ödenmeyen kıdem tazminatı ile kullanmadığı yıllık ücretli izin karşılığı alacağın davalı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine,

yıllık ücretli izin isteminin kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... nezdinde çalışmakta iken 30/09/2011 tarihli dilekçesi ile emeklilik nedeni ile iş akdine son verildiğini davalı kuruma verdiğini, davalı kurum yetkililerinin davacının dilekçesini havale edip işleme koymadığını, bu konuda zorluk çıkarttıklarını, daha sonra dilekçesini işleme koyduklarını, davalı kurumun iş akdinin emeklilik nedeniyle son bulduğu gerekçesi ile ...'ya bildirim yapıp aynı zamanda davacıya kıdem tazminatının ödenmesi gerekirken bundan kaçındığını, aynı şekilde bir kısım yıllık izin hakkının da kullandırılmadığını, emekliliği nedeniyle ödenmesi gereken kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının çalıştığı sürelerde geçerli olan TİS'e göre hesaplanacağını belirterek, kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının feragatine muvafakatlerinin olduğunu, yıllık izin yönünde davacı tarafın 6111 sayılı yasanın 166/1-6 maddeleri uyarınca ...Milli Eğitim Müdürlüğüne geçtiğini ve oradan emekli olduğunu, yıllık izin alacağının doğmadığını, bu alacağın Milli Eğitim Müdürlüğünden alınması gerektiğini, kurumun bir sorumluluğunun olmadığını, yıllık izin alacağının reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının kendi isteği ile Milli Eğitim Müdürlüğüne atandığı, ataması yapıldığı zaman kıdem tazminatını aldığı, bu alacak yönünden feragat ettiği, davacının kullanmadığı yıllık izinleri bulunduğu gerekçesi ile feragat nedeni ile kıdem tazminatı isteminin reddine, yıllık ücretli izin isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe: