muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3547, Karar No: 2011/315, Tarih: 25.01.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/3547 E.  ,  2011/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davacı ve davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının oluşturulan hükme; davalının hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi oluşturulan hüküm de davanın niteliğine, tarafların sıfatına ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Hukukumuzda gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil nedeniyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir.

Ayrıca, tüketilmeyen elektrik, santrallerde otomatik olarak üretilmeyip ancak kullanıldığı anda üretilerek enerji nakil hatları üzerinden dağıtılan bir enerji türüdür. Kullanılan enerji miktarı günün değişik saatlerinde farklı olduğundan, kesinti(inkıta)süresi belirlenemez ve bu nedenle de satılamayan enerji bedeline hükmedilemez.

Öte yandan, 3095 sayılı Yasa’nın 2/3 üncü maddesi uyarınca gerçek veya tüzel kişi tacirler arasında haksız eylem dahil her türlü nedenden kaynaklanan alacaklarda istek halinde T.C. Merkez Bankası’nın kısa vadeli kredilere uyguladığı avans faizi oranında temerrüt faizine hükmedilmesi zorunludur.

Somut olaya gelince, davacı icra takibinde 2.716,41 TL asıl alacak, 204,15 TL işlemiş avans faizi, 36,75 TL işlemiş faizin KDV’si, 488,95 TL asıl alacağın KDV’si olmak üzere toplam 3.446,26 TL’nin takip tarihinden itibaren avans faizi yürütülerek tahsilini talep etmiştir. Dosya içeriğinden asıl alacak olarak istenilen bedelin bir bölümünün davacının kendi çalıştırdığı işçilere ödediği ücretler, bir başka deyişle genel idare giderleri olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi raporunda yukarıda açıklanan hukuksal olgular göz ardı edilerek, zarar kalemleri sıralanırken genel idare giderlerine ve satılamayan enerji bedeline de yer verilerek hesaplamaya dahil edilmiş, davacı tarafın avans faizi isteminin yerinde olduğu göz ardı edilerek yasal faiz oranına göre işlemiş faiz hesaplanmış, mahkemece de benimsenen bu rapor doğrultusunda hüküm oluşturulmuştur. Yasal düzenlemelere aykırı olarak düzenlenmiş yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgular göz önüne alınarak, hasarın giderilmesi için özel olarak işçi tutup çalıştırma veya harcama yapma söz konusu ise bunların kanıtlanması için davacı taraftan delilleri sorulup saptanmalı, bu konudaki gösterilecek deliller toplanmalı, daha sonra dosya yeniden uzman bilirkişiye verilmeli, genel idare giderlerine hükmedilemeyeceği, zarar kalemleri içerisinde satılamayan enerji bedelinin hesaplamaya dahil edilemeyeceği, davacının takip tarihi itibariyle tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarının avans faizi oranlarına göre hesaplanması gerektiği bilirkişiye hatırlatılmalı, davacının isteyebileceği gerçek zarar miktarı duraksamasız belirlendikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davacı ve davalının temyiz itirazının bu yönden kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle kararın davacı ve davalı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davacı ve davalı şirkete iadesine, 25.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21829, Karar No: 2017/1219, Tarih: 06.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/21829 E.  ,  2017/1219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen karar, temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce bozulmuş bozma kararı üzerine Mahkemece direnme kararı verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan 552 parsel sayılı taşınmazın bitişiğindeki 9000 m2’lik taşınmazın imar ihya ve 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinde olduğundan taşınmazın adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tüzel kişiliği, herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, davacı yararına kazanma koşulları gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 13.04.2010 tarihli fen bilirkişilerin raporunda C harfiyle gösterilen yere ilişkin yol kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine verilen karar, Dairemizin 07.05.2013 gün 2012/11368 Esas 2013/6659 Karar sayılı ilamı ile özetle; davacının 552 parsel sayılı taşınmazı 12.11.2001 tarihinde çaplı olarak satın aldığı, çap iktisap eden kişinin zilyetliğinin aksine bir delil ya da belge yok ise bu tarihten itibaren başlayacağı, davacı çap satın aldığından mülkiyet hakkının çap kaydı ile sınırlı olduğu kaldı ki, dava dilekçesinde, davacının, bayiinin dava hakkına ve eklemeli zilyetliğine dayanmayıp dava konusu taşınmazın 20 yılı aşkın süredir kendisinin zilyetliğinde olduğunu açıklayarak tescil talebinde bulunduğu, davacının çap satın alması karşısında babasının eklemeli zilyetliğine dayanmasının geçerli bir hukuki sonuç doğurmayacağı, dosyada mevcut ziraat mühendisinin 28.04.2010 havale tarihli raporunda dava konusu yerin 10-12 yıldır işlendiğinin açıklandığı, şu halde davacının çap satın aldığı tarihten itibaren dava konusu taşınmaza zilyet olduğunun kabulü gerektiği, dava konusu taşınmazın 1999 tarihli hava fotoğraflarında taşlık kayalık kısımlardan olduğunun açıklandığı, bilimsel verilere uygun raporlar dikkate alınması gerekirken takdiri delil olan tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarına itibar edilerek kabul kararı verilmesinin doğru olmadığı yönünde bozma kararı verilmiş, mahkemece önceki hükümde direnilmesine karar verilmesi üzerine, anılan direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 6100 sayılı HMK'nun 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile Değişik 373. maddesinin 5. bendi hükmüne göre, Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda;

Mahkemece yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; dava konusu taşınmaza ilişkin hava fotoğrafları hakkında rapor sunan bilirkişiler bu konunun uzman bilirkişiler olmadığı gibi anılan hava fotoğrafları süre bakımından yetersizdir. Bu nedenle bu hava fotoğraflarının incelenmesi sonucu verilen rapora değer verme olanağı bulunmamaktadır.

Daire ve Yargıtay uygulaması uyarınca dava konusu taşınmazın tapuya tescil tarihi olan 06.10.2003'ten geriye doğru en az 20-25 yıl öncesine ait ( 1973-1983 yılları arası ) iki ayrı zamanda çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması, 1973-1983 yılları arasında çekilmiş ölçekli stereoskopik hava fotoğraflarının olmaması halinde gönderen kurumca bunun gerekçesinin gösterilmesinin istenmesi, stereoskopik hava fotoğraflarının jeodezi ve fotogrametri uzmanı üç harita mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu tarafından uygulanıp stereoskopik alet ile üç boyutlu olarak incelemeye tabi tutulması, bilirkişilerden gerekçeli, denetime açık rapor sunulmasının istenmesi, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup davacı vekilinin temyiz itirazları bu yönde yerinde olduğundan Dairemizin 07.05.2013 gün 2012/11368 Esas 2013/6659 Karar sayılı sayılı bozma kararının kaldırılarak hükmün açıklanan değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle Dairemizin 12.11.2013 gün 2012/14892 Esas 2013/16392 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASI ile yerel mahkemenin 04.12.2014 gün 2012/115 Esas 204/386 Karar sayılı kararının 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince değişik gerekçe ile BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

06.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18640, Karar No: 2008/17324, Tarih: 18.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/18640 E.  ,  2008/17324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Gaiplik Kararının İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi davalı ...’ya Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştır. Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebliğin geçerli olabilmesi için, daha önce bu adreste usulüne uygun tebligat yapılmış olması gerekir. 29.04.2008 tarihli geri çevirme kararında yapılan tebligatın geçersiz olduğu belirtilmiş olup aynı adreste Tebligat kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligat geçersizdir. Kaldı ki adı geçene yargılama sırasında ilanen tebligat yapılmıştır. Davalı ...’ya usulüne uygun olarak karar ve temyiz dilekçesinin tebliğinin sağlanması,

2-İstenen kayıtlar eksik gönderilmekle;

İlyas kızı Hatice’nin tüm mirasçıları ile mirasçılarından ölenler var ise bunlarında mirasçılarını gösterecek şekilde vukuatlı aile nüfus kaydının eklenmesi,

SONUÇ: Eksikliklerin ikmalinden sonra dosyanın gönderilmesi için mahkemesine yeniden İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2008 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/9498, Karar No: 2014/15793, Tarih: 03.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/9498 E.  ,  2014/15793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 5. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/811-2014/159

Taraflar arasında görülen yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesinde ; , boşanma ilamı ile davalı yararına aylık 250 TL yoksulluk nafakası bağlandığını, ancak davalının Halk Eğitim merkezinde 3 yıldır düzenli olarak sözleşmeli çalıştığını, yoksulluk durumunun ortadan kalktığını, beyanla nafakanın kaldırılmasına ve geçmişe yönelik fazla ödenen çalışma tarihlerine göre hesaplanacak nafakaların tarafına iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap layihasında ; davanın reddini talep etimşitir.

Yerel Mahkemece yapılan yarğılama neticesinde davanın kabulu cihetinegidilmiş , hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

TMK.’nun 176/3.maddesi uyarınca; irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğunun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır.

Davacı, yukarıdaki yasa hükmü gereğince; davacının yoksulluğunun ortadan kalktığı iddiasıyla nafakanın kaldırılmasını istemektedir. Bu durumda, öncelikle yoksulluk kavramı üzerinde durmak gerekir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 1998/2–656–688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Hemen belirtmek gerekir ki; Hukuk Genel Kurulu'nun yerleşik kararlarında "asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması" yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmemiştir (HGK.07.10.1998 gün, 1998/2–656 E, 1998/688 K. 26.12.2001 gün 2001/2–1158–1185 sayılı ve 01.05.2002 gün 2002/2–397–339 sayılı kararları).

Kendisine aylık 250 TL yoksulluk nafakası bağlanan davacının geçinmesi günümüz ekonomik koşullarında mümkün olmadığına göre; işe girip çalışması zorunludur. Boşanmadan sonra Halk Eğitimde usta öğretici olarak kadrosuz çalışmaya başlayan davalının yoksulluk durumu ; davalının süreklilik arz etmeyen çalışma olgusu ; günün ekonomik koşulları ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yaşam tarzları birlikte değerlendirilerek takdir edilmelidir.

Kendisine aylık 250 TL yoksulluk nafakası bağlanan davacının geçinmesi günümüz ekonomik koşullarında mümkün olmadığına göre; işe girip çalışması zorunludur. Boşanmadan sonra Halk Eğitimde usta öğretici olarak kadrosuz çalışmaya başlayan davalının yoksulluk durumu ; davalının süreklilik arz etmeyen çalışma olgusu ; günün ekonomik koşulları ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yaşam tarzları birlikte değerlendirilerek takdir edilmelidir.

Mahkemece, dava tarihindeki şartlara göre; davacı kadının zorunlu ihtiyaçları, ülkedeki ekonomik yapı ve enflasyon nedeni ile paranın satın alma gücünün düşmesi ile TMK.’nun 4. Maddesindeki hakkaniyet ilkesi de nazara alınarak nafakada uygun miktarda indirim yapılması gerekirken, nafakanın tamamen kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2588, Karar No: 2014/366, Tarih: 30.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/2588 E.  ,  2014/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2012/232162

MAHKEMESİ : İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 12/06/2012, 2009/124 (E) ve 2012/160 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Müdahil vekilinin yasal süreden sonra vaki temyiz isteminin CMUK'nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. D..’nun suçunun sübutu kabul, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, tahrikin varlığına yönelen, Cumhuriyet Savcısının bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Sanığın mağdureyi bıçakla sağ alt extremiteden 6 kez basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ve hayati tehlike oluşturmayacak şekilde, sol alt extremteden en az biri femoral arter ve safen ven ve peroneal sinir yaralanmasına neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde 2 kez yaraladığı olayda, yaraların yeri ve niteliği, imkânı olduğu halde hayati öneme sahip bölgelere vurmadığı, eylemine kendiliğinden son verdiği, hususları dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığı halde, mağdureyi kasten yaralama suçundan ve yaraların sayısı ve niteliği itibariyle temel cezanın üst sınırdan tayini yerine, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

b) Kabule göre; sanığın, bıçakla mağdureyi 8 yerinden yaraladığı olayda; teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK'nun 35 maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, makul bir ceza tayin edilmesi yerine hiç yaralanma olmamış gibi 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 30.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34991, Karar No: 2015/710, Tarih: 22.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/34991 E.  ,  2015/710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 22.05.2000-15.11.2013 tarihleri arasında tıbbi tanıtım uzmanı olarak çalıştığını, müvekkilinin gerek iş sözleşmesi, gerekse çalışma yönetmeliği konusunda bilgi sahibi, alanında uzun süredir çalışan, özellikle çalışma hayatının büyük bölümünü bizzat davalı işveren nezdinde geçiren deneyimli biri olduğunu, davalı işverenin IMS çıkışlarının depo çıkışlarından daha fazla gösterilmek suretiyle haksız prim geliri temin edilmesine ilişkin bir inceleme başlattığını, bu yapılan araştırma sonucunda müvekkilinin tanıtımını yaptığı ilaçlardan iki ilacın haziran ayındaki depo satışları ile IMS çıkışlarının farklı bulunduğunun bildirildiğini, bunun üzerine de davacının, kendisinden kaynaklanma imkanı olmayan bu hatalı sonuçlara öre prim hesabı yapılmamasını bizzat davalı işverene bildirdiğini, 24.10.2013 tarihli savunmasında da konu ile ilgisinin bulunmadığını da bildirdiğini, ancak davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının işyerindeki asli görevinin hekim ve eczane düzeyinde görevlendirildiği ilaç hakkında tanıtım yapmak olduğunu, sıcak satış ile hiçbir ilgisi bulunmadığını, satış miktarları üzerinde de tasarrufunun olma ihtimali olmadığını, müvekkilinin tanıtım görevi yaparken görev gereği sadece reçete yazan hekimler ve ilaç sektörünün ilk ticari ayağı olan eczaneler ile sürekli irtibat halinde olduğunu, oysa davalı işverenin elde ettiği IMS sonuçlarının, IMS verileri sağlayan firmanın ilaç depolarından elde ettiği eczane çıkışları ile tespit edildiğini, bu anlamda IMS sonuçlarını veren firmanın direkt olarak depo çıkışlarını esas aldığını, davacının depo çıkışları üzerinde herhangi bir tasarrufunun olma ihtimali olmadığını, davacının birinci ayakta eczaneyi etki altına alması, ikinci ayakta ilaç depolarını etki altına alması ve devamında IMS sağlayıcısı firmayı etki altına alması gerekeceğini ki bu durumun gerçekleşebilmesinin imkansız olduğunu, kendisinin dışında gelişen hatalı olay sebebi ile herhangi bir şekilde menfaat temin etmediğini, öte yandan müvekkilinin iş akdinin feshi sırasında aynı gerekçe ile 350'den fazla çalışanın görevine sona verildiğini, bu çalışanlara sözleşmenin feshi sırasında öncelikle istifa baskısı yapılması, kabul edilmediği taktirde iş sözleşmelerinin bildirilen şekilde sona ermesi sebebiyle sektörde iş bulamayacakları, işsiz kalabilecekleri yönünde psikolojik ekti yapılmasının da aslında fesih sebebinin müvekkilinden kaynaklanmadığını açıkça gösterdiği gibi fesih gerekçesinin suni olarak yaratıldığı ve davalı işverenin tazminat ödeme yükümlülüğünden ve feshin yargısal denetiminden kurtulmayı amaçladığının açık olduğunu belirterek, feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davalı şirketin, IMS adlı şirketin sayısal verilerini dikkate alarak tıbbi tanıtım temsilicilerine prim ödemesi yaptığını, davacının da tabi olduğu prim sistemi çerçevesinde dönemsel bazda gerçekleştirilmesi istenilen hedeflerin üç grupta toplandığını, bu hedeflerin gerçekleşmesi halinde hak kazanılacak prim alacağı oranının da yıllık prim sistemi prosedüründe belirtildiğini, prime esas alınan IMS çıkış miktarının depo çıkış-satış miktarından fazla olmasının, depodan hiç çıkmamış, yani aslında satılmamış bir ilacın her nasılsa satılmış aslında yapılmayan bir satışın da her nasılsa yapılmış gibi gösterildiği anlamına geldiğini, müvekkili şirketin bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin sorumlu oldukları ilaçların prime esas IMS çıkışlarının depo çıkış miktarlarından fazla olduğunun 2013 yılı Ağustos ayında yapılan satış-pazarlama toplantısında fark edilmesi ve müteakiben yapılan ön araştırmalar sırasında "2013 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül aylarında bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin aracı kişilere komisyon vermek suretiyle prime esas IMS çıkışlarının depo çıkışlarından fazla gösterilmesini sağlayarak haksız prim kazancı sağladıkları" yönünde ihbar alınması üzerine konunun detaylı olarak araştırılmasını teminen bir soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, prime hak kazandıkları ilaçların, depo çıkış miktarları ile prime esas IMS çıkış miktarları arasında fark olduğunun 2013 yılı Ağustos ayında fark edildiğini, hatta bu durumun sözlü olarak bazı tıbbi tanıtım temsilcileri tarafından da itiraf edildiğini, dönemler itibarıyla ayrı ayrı inceleme yapan soruşturma komisyonu konuyla ilgili çok detaylı bir araştırma yaptığını ve davacı da dahil, prime esas IMS çıkış miktarının depo çıkış miktarından fazla olan toplam yüzlerce tıbbi tanıtım temsilcisi ile yüzyüze görüşmeler de yaparak 2013 yılı Mayıs ve Haziran dönemine ilişkin yapılan inceleme ve tespitler hakkında davacıyı da kapsayan 13.11

.11.2013 tarihli soruşturma komisyon raporunu oluşturduğunu, kendisinden istenen yazılı savunmasında aradaki farka ilişkin hiçbir mantıklı açıklama getiremeyen ve prim sistemi kitapçığının "iş akışı ve sorumluluklar" başlıklı bölümündeki açık yükümünü de ihlal ederek tespit ettiği olağandışı suni satış farklarını tanıtım müdürüne veya bölüm direktörüne bildirmeyen davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e bendi çerçevesinde feshedildiğini, ayrıca hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma, çıkar amaçlı suç örgütü kurma ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının işlenmiş olduğuna yönelik yoğun şüphe sebebiyle Cumhuriyet Savcılığı nezdinde ihbaren suç duyurusunda bulunulmasını teminen gerekli işlemleri ayrıca yürüttüğünü, asla kabul anlamına gelmemekle birlikte bir an için davacının iş sözleşmesinin altı iş günlük hak düşürücü süre içerisinde sona erdirilmediği düşünülecek olsa bile bu durumun fesih işleminin geçersizliği sonucunu doğurmayacağını belirterek haksız ve hukuka aykırı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.