muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4120, Karar No: 2012/8137, Tarih: 20.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4120 E.  ,  2012/8137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ASKİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, abonelik tesisine karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 Sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; 26.07.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 25.maddesi'yle 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11. madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb. gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz“ hükmü getirilmiştir.

Dosyada 24.06.2005 tarihli 321 sayılı yapı ruhsatının bulunduğu, ayrıca davacının abonelik tesisini talep ettiği Ankara İli Mamak İlçesi ... ... ... Caddesi 373.sokak 36/15'e ait doğalgaz hizmetinden yararlandığına ilişkin faturanın mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, dava konusu abonelik tesisinin talep edildiği taşınmazın 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.maddesindeki şartları taşıdığı sabit olmakla davanın kabulünde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28523, Karar No: 2014/16923, Tarih: 30.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/28523 E.  ,  2014/16923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2012/167712

MAHKEMESİ : Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2012

NUMARASI : 2011/307 (E) ve 2012/174 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nin 196/2 maddesine göre alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince talebe aykırı olarak BOZULMASINA, 30.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6540, Karar No: 2019/19764, Tarih: 23.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6540 E.  ,  2019/19764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 1989 yılında mevsimlik işçi olarak davalı işyerinde çalışmaya başlayıp 02.02.2001 tarihinde daimi işçi kadrosuna geçirildiğini, iş makinesi operatörü olarak çalıştığını, 21.11.2011 tarihinde 6111 sayılı Kanun kapsamında ...'ne naklinin yapıldığını, daimi kadroya geçirilirken 01.03.1999-28.02.2001 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre intibak ücret skalasının yanlış tespit edildiğini, bu nedenle ücret zamlarının yevmiyesine eksik uygulanarak ücret ve ikramiye fark alacağının doğduğunu, müvekkilinin yeni işe giren işçi statüsünde değerlendirildiğini, Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlanması nedeniyle kademe ilerlemesi ve derece terfilerinin ilk işe girdiği tarihten itibaren Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre yapılarak, daimi kadroya geçtiği tarihteki yevmiyesinin belirlenmesi ve bu yevmiyeye takip eden Toplu İş Sözleşmesi ücret zamlarının uygulanması gerektiğini, yanlış uygulama ile ücret ve ikramiye farkı alacağı doğduğunu, ilave tediye alacağından sigorta primi kesilmemesi gerektiği yönünde yargı kararları bulunmasına rağmen kesinti yapıldığını, bu kesintilerin ödenmesi gerektiğini, Vakıfbank ile imzalanan promosyon anlaşmasına göre işçi maaşlarına 2011 yılında yansıtılması gereken 1.200,00 TL promosyon ödemesinin ne davalı kurum ne de nakledilen Karayolları tarafından ödenmediğini, kurumun çeşitli şantiye ve birimlerinde geçici görevlendirilmeleri nedeniyle geçici görev yolluğu ve Karayollarına nakil nedeniyle daimi görev yolluğunun 6245 Sayılı Harcırah Kanunu hükümlerine göre ödenmediğini, 6111 sayılı Kanun hükümlerine göre dava konusu edilen alacaklardan davalı işverenliğin sorumlu olduğunu belirterek ücret, akdi ikramiye, ilave tediye, ağır hizmet primi alacağı, banka promosyon alacağı, sürekli görev yolluğu ve geçici görev yolluğu alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Dairemizin 2017/44932 esas ve 2017/30322 karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamada toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık davacının alacaklarından hangi kurumun sorumlu olduğu noktasındadır.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Dairemizin 2017/44932 esas ve 2017/30322 karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamada toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık davacının alacaklarından hangi kurumun sorumlu olduğu noktasındadır.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesinin “(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindeki hükmü uyarınca "devirden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken kıdem tazminatı dışındaki borçlardan devralan kurum değil devreden kurum sorumludur" denilmektedir.

Dosya içerisinde mevcut evrak kapsamının incelenmesinde, davacının ilk önce... İl Özel İdaresinde çalıştığı anlaşılmakta olup daha sonra ise davaya bozma ilamından sonra HMK 124. maddeye göre dahil edilen davalının da kabulünde olduğu üzere ihtiyaç fazlası personel olarak Karayolları Genel Müdürlüğüne 16/11/2011 tarininde devredildiği ve 22/11/2011 tarihinde ...’nün 4.(...) Bölge Müdürlüğünde iş makinesi operatörü olarak göreve başladığı anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamında somut olay değerlendirildiğinde: davacının en son çalıştığı kurum olan ... 4. Bölge Müdürlüğü’ne 6111 sayılı Kanun'un 166. maddesine binaen ihtiyaç fazlası olması sebebi ile atamasının yapıldığı anlaşıldığından; davalı ...’nün 6111 sayı Kanun'un 166/6 maddesi ğereğince devirden önce doğan alacaklardan sorumlu olmayacaktır. Davacının bir kısım taleplerinin geçici işçilikte geçirilen sürenin kademe ve derecesinin belirlenmesinde dikkate alınmaması sebebine dayalı fark alacak taleplerine ilişkin olması sebebi ile davalının ancak devir tarihi olan 16.11.2011 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için bu alacak taleplerinden sorumlu olacağı, davacının geçici görev yolluğu alacağı talebi hususunda ise bu alacağın devir tarihinden önce doğmuş olması sebebi ile davalının sorumluluğuna gidilemeyeceği gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 23.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1839, Karar No: 2021/645, Tarih: 26.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/1839 E.  ,  2021/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenlemediğini, kapanış işlemleri için muhasebecisine vermiş olduğu defter ve belgelerinin başkaları tarafından bu şekilde kullanılmış olabileceğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından:

1-Dosyada mevcut faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; ... ön isimli muhasebecinin açık adres ve kimlik bilgilerinin tespit edilmesi, bu kişinin çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturaların gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-Muhasebecinin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişiye ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da muhasebeciye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması, yasaya aykırı,

4-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 26.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10271, Karar No: 2019/8657, Tarih: 30.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10271 E.  ,  2019/8657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, asıl davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine ve birleşen davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, birleşen dava davalısı ... ve Emeklilik A.Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada, davacılar; murisleri tarafından banka kredisi kullanılırken yapılan hayat sigorta poliçesinin verilmediğini, ölüm gerçekleştiğinden kredi borcundan davalının sorumlu olduğunu belirterek kalan kredi borcunun sigorta poliçesi kapsamında ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada, davacılar vekili, davacılar murisi tarafından kullanılan banka kredisine teminat amacıyla davalı tarafından hayat sigorta poliçesi düzenlendiğini, poliçe süresi içinde ölümün gerçekleştiğini, poliçeden önce mevcut olan hastalık bildirilmeyip beyan yükümlülüğüne aykırı davranıldığı gerekçesiyle ödeme yapılmadığını, murisin ölüme neden olan hastalığını bilmediğini ve sigortalının beyanının alınmadığını belirterek 15.000,00 TL'nin ölüm tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, husumet, aktif dava ehliyeti itirazında bulunup beyan yükümlülüğüne aykırılık nedeniyle zarardan sorumluluklarının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; asıl davada davalı banka aleyhine açılan davanın, HMK'nın 114/1-d maddesi yollamasıyla 115/1-2. maddeleri gereği husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine; birleşen davanın kabulüne, davacılar murisi ile banka arasında imzalanan kredi sözleşmesinden kaynaklanan kredi borcunun 24.000,00 TL'ye kadar olan kısmının davalıdan alınarak dain-i mürtehin olan Halkbank A.Ş'ye ödenmesine karar verilmiş; hüküm, birleşen dava davalısı ... ve Emeklilik A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davaya konu edilen hayat sigortası sözleşmesinin tarafı olmayıp sadece davalı sigorta şirketi adına poliçenin düzenlenmesine acente sıfatıyla aracılık eden bankanın poliçeden dolayı sorumluluğu bulunmadığına ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ... Hayat ve Emeklilik A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisi ... ile davalı sigorta şirketi arasında 01.08.2013-01.08.2018 tarihleri için hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 13.03.2014 tarihinde davacılar yakını sigortalı vefat etmiştir.

2-Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisi ... ile davalı sigorta şirketi arasında 01.08.2013-01.08.2018 tarihleri için hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 13.03.2014 tarihinde davacılar yakını sigortalı vefat etmiştir.

Davalı sigorta şirketi, davacılar murisinin poliçe tanziminden önce mevcut olan hepatik siroz hastalığını bildirmeyip sözleşmenin kurulması sırasında beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı, bu aykırılık nedeniyle de zararın teminat dışı kaldığı savunmasında bulunmuştur. Mahkeme ise; sigortalı muris tarafından imzalanan sağlık durumuna ilişkin beyan formunun matbu olduğu ve sigortalının el yazısı ile yazdığı cevapları içermediği, soruların sorulup sorulmadığının dahi belli olmadığı, davalı sigortacı tarafından bilgilendirme yapılıp soru sorulmadan ve gerekli görülüyorsa sağlık raporu alınmadan poliçenin düzenlenip, risk oluşunca bu form gereği ödemeden kaçınma ve poliçenin geçersizliğini ileri sürmenin kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, davalının tazminattan sorumluluğuna karar vermiştir.

Poliçenin tanzim edildiği ve rizikonun gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesi ile, sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki sigortalının doğru bilgi verme (beyan) yükümlülüğü düzenlenmiştir. Sigorta hukukuna ilişkin genel düzenleme mahiyetinde olan bu hüküm, hayat sigortalarında da uygulanmaktadır.

6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesinde "Sigorta ettiren, sözleşmenin yapılması sırasında bildiği veya bilmesi gereken tüm önemli hususları sigortacıya bildirmekle yükümlüdür. Sigortacıya bildirilmeyen, eksik veya yanlış bildirilen hususlar, sözleşmenin yapılmamasını veya değişik şartlarda yapılmasını gerektirecek nitelikte ise, önemli kabul edilir. Sigortacı tarafından yazılı veya sözlü olarak sorulan hususlar, aksi ispat edilinceye kadar önemli sayılır" denilmek suretiyle; sigorta ettirenin, sözleşmenin kurulması sırasındaki doğru beyan yükümlülüğünün kapsamı düzenlenmiştir.

Gerek TTK'nun 1435. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya herhangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Gerek TTK'nun 1435. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya herhangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Yargılama sırasında adli tıp uzmanı bilirkişiden alınan 04.08.2015 tarihli raporda; sigortalı muristeki Kronik Hepatit B ve karaciğer sirozu ile ilgili teşhisin 2008-2009 yıllarında (poliçe tanziminden önce) konulduğu; yine 2012 yılında (poliçe tanziminden önce) karaciğerde kitle tespiti yapıldığı; anılan hastalıklarla ilgili değişik hastanelere birçok başvurusu olan sigortalı murisin hastalıklarını bildiği; ölümün ise, bu hastalıklara bağlı olarak gelişen hepatik ensefalopati sonucu gerçekleştiği net biçimde saptanmıştır. Dosya kapsamından, davalı sigorta şirketi tarafından davacılar murisinin cevaplaması istemiyle yazılı soru formu verildiği; bu form ile murise sağlık durumu hakkında detaylı sorular sorulduğu; sigortalı murisin bu sorulara olumsuz cevap verdiği ve poliçeden önce mevcut olup kendisinin de bildiği karaciğer rahatsızlığını bildirmediği anlaşılmaktadır. Tüm bu sebeplerle, mahkemenin davayı kabul gerekçesi yerinde değildir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; sigorta sözleşmelerinin karşılıklı iyiniyet ve güven esasına dayalı olarak kurulan sözleşmeler olduğu; güven ve iyiniyet ilkesi ile yasal düzenlemeler (TTK 1435) gereği, sigorta

yaptıranın önemli tüm hususları poliçenin tanzimi sırasında sigortacıya bildirmekle yükümlü olduğu; davacılar murisi sigortalının poliçe tanziminden önce teşhisi konulmuş ve yaklaşık 3 yıldır bilgisi dahilinde olan karaciğer rahatsızlığını sigortacıya bildirmeyerek beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı hususları dikkate alınmak suretiyle, bu durumun yaptırımını düzenleyen TTK'nun 1439/2. maddesine göre değerlendirme yapılıp davanın reddine karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve hatalı gerekçeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Hayat ve Emeklilik A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Hayat ve Emeklilik A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Hayat ve Emeklilik A.Ş.'ye geri verilmesine, 30/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4681, Karar No: 2008/12410, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4681 E.  ,  2008/12410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan 2000 yılı Ekim ayında 10.000 YTL bedelle traricen traktör satın aldığını,bedelini 2001 yılının sonbaharında ödeneceğinin kararlaştırıldığını, o tarihe kadar güvence olarak açık senet ile 1394 ve 875 parsel sayılı taşınmazları devrettiğini, 2001 yılında 10.000 YTL’yi ödemeyeceğini, traktörü olmasını, açık senet ile tapuları geri vermesini talep ettiğini, davalının açık senedi 52.000 DM olarak doldurup icra koyduğunu, tapuları da geri devretmediğini belirterek borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı asil yemin sırasında 875 ve 2234 parsel sayılı taşınmazları devir etmeyi kabul ettiğini, davacıdan sadece 17.800 YTL alacağı olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, yemin metni dikkate alınarak 52.000 DM’lik senetten dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine, 1394 parsel sayılı taşınmazın davacı adına tapuya tesciline 875 parsel açısından aktif husumet ehliyeti bulunmadığından talebin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına,25.12 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13623, Karar No: 2016/6704, Tarih: 01.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/13623 E.  ,  2016/6704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.11.2013 gün ve 221-830 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dairenin 27.05.2015 tarih, 2014/7413 Esas, 2015/7718 Karar sayılı geri çevirme kararı ile; ''Dava konusu 6, 30, 31, 41, 42, 48, 87, 170, 173, 4557, 4558, 4565, 4566, 4697, 4763, 4787, 4788, 4794 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir tapu kaydı ile taşınmazların kadastro tespit tutanağı ve kadastro tespitine dayanak belgelerinin merciinden temini,'' istendiği halde, sadece 6 sayılı parselin kadastro tespitine dayanak belgelerin dosya arasına alındığı ve mahkemece, geri çevirme kararının eksik yerine getirildiği anlaşılmaktadır.

Yargılamanın sürüncemede bırakılmamasına yönelik gerekli dikkat ve özen gösterilerek bu defa talep bizzat mahkeme hakimi tarafından ele alınarak,

1- 30, 31, 41, 42, 48, 87, 170, 173, 4557, 4558, 4565, 4566, 4697, 4763, 4787, 4788, 4794 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanağı ve kadastro tespitine dayanak belgelerinin,

2- ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1987/508 E – 1987/572 K sayılı ve ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/242 E sayılı dava dosyalarının,

İlgili merciilerinden getirtilerek evrakına eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.