muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6613, Karar No: 2025/768, Tarih: 05.02.2025

İlk Derece Mahkemesince; "çekişmeli taşınmazın tamamının, bulunabilen en eski ve tüm hava fotografları ve memleket haritasından anlaşıldığı üzere öncesinde orman olmayan, zilyetlik kazanılabilen imar ihya gerektirmeyen yerlerden olduğu ve davacıların eklemeli olarak 80 yılı aşkın uzun süreli davasız aralıksız eklemeli zilyetliği ve kullanımının ispat edilerek 3402 sayılı Kanunun 14 ve devamındaki maddelerde belirtilen koşulların sağlandığı" belirtilmek suretiyle açılan davanın kabulüne; müdahil Hazinenin davasının reddine, dava konusu İstanbul İli Şile İlçesi, Bucaklı Mahallesi, 151 ada 33 nolu parselin davalı Hazine adına yapılan tespitinin iptali ile, tespitteki vasıf ve miktarla, taşınmazın tamamının 320 pay belirlenerek: muris ... 320 pay kabul edilerek mirasçıları adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş olup; hüküm, müdahil-davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince; "bilirkişi raporunun eksik ve objektif olmadığı belirtilerek istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşıldığından, dosyaya sunulan bilirkişi raporunun hüküm vermeye uygun olduğu, bir eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla müdahil- davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun reddinin gerektiği ancak, kamu düzenine aykırılık yönünden yapılan incelemede; mahkemenin infaza elverişli doğru sicil oluşturması gerekmektedir. Bu kamu düzenine ilişkin bir düzenlemedir. Verilen karar incelendiğinde, hüküm kısmında mirasçı ...'in ölü olduğunun belirtildiği, ancak ...'in sağ olduğu, yine ölü ... adına önce 80 pay verildiği, daha sonra ise mirasçıları belirtilerek mirasçılarının paylarının belirlendiği, bu şekildeki hükmün infaz aşamasında karışıklığa neden olabileceği anlaşıldığından hüküm kısmının resen infaza elverişli şekilde düzeltilmesi gerektiği" belirtilmek suretiyle müdahil-davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 355/1-2. cümlesi gereğince kaldırılmasına, davanın yeniden esasıyla ilgili olarak; davacıların davasının kabulüne, müdahil Hazinenin davasının reddine karar verilmiş olup; hüküm, müdahil-davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 21.02.1991 tarihinde ilan edilen Orman Kadastrosu ve 2/b uygulaması vardır. Arazi kadastro çalışmaları ise 1972-1973 yıllarında yapılmıştır.

Bilindiği üzere, öncesi boş (hali) ya da ham toprak olan taşınmazların 20 yılı aşkın süre ile ekonomik amaca uygun şekilde ve malik sıfatı ile kullanılması halinde zilyedince iktisabı mümkün olmakla beraber evveliyatı taşlık, kayalık, çalılık gibi yerlerin imar ve ihya edilmeksizin iktisabı olanaksızdır. Bu nedenle de, tescili istenilen yerlerin önceki niteliğinin belirlenmesi zorunludur. Somut olayda çekişmeli taşınmazın taşlık, kayalık, çalılık gibi imar-ihya gerektiren yerlerden mi, yoksa hali veya ham toprak mı olduğu hususunun açıklığa kavuşturulmadığı anlaşılmaktadır.

3402 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi gereğince, imar-ihyaya muhtaç olan taşınmazların onaylanmış imar planı kapsamında kalması halinde onay tarihine kadar imar-ihyasının tamamlanmış ve devamında 20 yıllık zilyetlik süresinin doldurulmuş olması halinde kişiler adına tesciline karar verilebileceği tartışmasızdır. Esasen bu yön İlk Derece Mahkemesinin de kabulünde bulunmakta olup eldeki dosyada çözümlenmesi gereken husus, taşınmazın öncesinin imar-ihyaya muhtaç olup olmadığı ve tarımsal üretimin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Zira aynı madde kapsamı uyarınca, öncesinde imar-ihyaya muhtaç bulunmayan, boş (hali) arazilerin zilyetlikle tasarruf edilmeye başlanması ve sürdürülmesi halinde 20 yıllık zilyetlik süresinin imar planının onaylandığı tarihe göre değil, duruma göre ihdas, dava, tespit tarihine göre belirlenmesi gerekecektir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar yazılı şekilde karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyle ki; dosya kapsamından, 3402 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi kapsamında imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmediği, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1/50.000 ölçekli İstanbul Metropolitan Alan Nazım İmar Planı bulunduğu halde, taşınmazın bu imar planı kapsamında kalıp kalmadığı hususunun araştırılmadığı, ayrıca raporlardaki çelişkinin giderilmesi amacıyla fen ve ziraat bilirkişilerince hazırlanan 17.03.2022 tarihli ek raporda tüm hava fotoğraflarının incelenmesinde "tarımsal amaçlı kullanılmış olabileceği" şeklinde muğlak bir ifadeye yer verildiği ve taşınmazın keşifte sürülerek tarıma uygun ... getirildiği, üzerinde 25 yaşlarında 1 adet çam ağacı bulunduğu ve bundan başka ekili dikili bir ürün bulunmadığı anlaşılmış olup, zilyetlikle kazanım şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında tereddüt hasıl olmuştur.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmazın tespit dışı bırakılma nedeni Kadastro Müdürlüğünden sorularak, yöreye ait en eskisinden itibaren tüm memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ile varsa amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ve 1/50.000 ölçekli İstanbul Metropolitan Alan Nazım İmar Planı ilgili yerlerden getirtilmelidir.

Bundan sonra mahallinde, elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman bir ziraat mühendisi bilirkişi, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalı, bu keşif sırasında, dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazın öncesi itibariyle kime ait olduğu, kimden kime, ne zaman ve ne şekilde intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ve hangi tasarruflarla zilyet edildiği, özellikle imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle oluşan çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı; bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsellerin tespit tutanakları ve dayanaklarıyla denetlenmelidir.

Ziraat mühendisi bilirkişiden, nizalı taşınmazın toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, değerlendirme tarihi açıkça yazılmak suretiyle üzerinde bulunan ağaç türü ve yaşlarını belirten, imar-ihya gerektiren yerlerden olması halinde imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığını ve üzerindeki zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan, önceki tarihli ziraatçi bilirkişi raporunu da irdeler şekilde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmaz ile çevresinin yakın plan ve panaromik fotoğrafları çektirilip, üzerine taşınmazın sınırlarının işaretlenilmesi istenilmeli; Mahkeme hakiminin, taşınmazın konumuna, niteliğine ve çevre parsellerle karşılaştırılmalı olarak fiziksel özelliklerine ilişkin gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalıdır.

Jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden, taşınmazın kadastro paftasındaki konumunun bilgisayar programı aracılığıyla uydu ve hava fotoğraflarına aktarılması suretiyle, hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle ve temin edilebilecek tüm hava ve uydu fotoğrafları ile memleket haritaları üzerinde de inceleme yaptırılarak, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, taşınmazın taşlık-çalılık gibi imar ihyaya muhtaç olan yerlerden mi yoksa boş (hali) nitelikte mi bulunduğu, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olması halinde imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı, ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren başladığı hususlarında ayrıntılı rapor düzenlemesi istenilmelidir.

Fen bilirkişisine, keşfi takibe, bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verir krokili rapor düzenlettirilmeli, bundan sonra dava konusu taşınmazın öncesine ait niteliği doğru şekilde belirlenerek imar-ihya gerektiren yerlerden olması ve 1980 yılında onaylanmış 1/50.000 ölçekli İstanbul Metropolitan Alan Nazım İmar Planı kapsamında kalması halinde onay tarihine kadar imar-ihyasının tamamlanmış ve devamında 20 yıllık zilyetlik süresinin doldurulmuş olması; imar-ihya gerektirmeyen yerlerden olması halinde ise 20 yıllık zilyetlik süresinin tespit tarihine kadar gerçekleşmesi gerektiği dikkate alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1745, Karar No: 2023/4728, Tarih: 07.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/1745 E.  ,  2023/4728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/55 Esas, 2020/215 Karar

HÜKÜM : Asıl davanın reddi, karşı dava hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına

Taraflar arasındaki asıl haksız rekabetin tespiti, maddi ve manevi tazminat, karşı markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece asıl davanın reddine, karşı dava hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı-karşı davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde; “ERGO ERGONMİK YATAKLARI” markasının müvekkili adına tescilli olduğunu, müvekkilinin 1992 tarihinden itibaren yatak ve mobilya üretimi yaptığını, davalı şirketin aynı alanda faaliyet gösterdiğini, davalının “DRERGOBED ŞEKİL” markasının tescili için 2009 yılında yaptığı başvuruya müvekkilinin markaların benzer olduğu gerekçesiyle itiraz ettiğini ve itiraz üzerine benzerliğin tespiti ve davalının tescil talebinin reddi ile davalı şirketin yatak şilteleri, yastıklar, tıbbi amaçlı olmayan havalı yataklar ve yastıklar, uyku tulumları ve deniz yataklarının reddedilen mal ve hizmetler olarak tespit edildiğini, müvekkili adına tescilli markanın davalı şirket tarafından üretilen ürünlerde, internet ortamında, ilân ve reklamlarda, tabela, faturalarda kullanıldığının tespit edildiğini, davalıya ihtarname gönderilmesine rağmen kullanıma devam ettiğini, davalının eyleminin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, 10.000,00 TL maddi, 400.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini 200.000,00 TL’ye yükseltmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin marka kullanımının tescile dayalı olduğundan haksız bir kullanım olmadığını, zira yapılan başvurunun kısmen reddedildiğini, müvekkilinin Almanya’da bulunan bir firma ile lisans sözleşmesi imzaladığını, lisans konusunun “ERGOCHECK” olduğunu, bu nedenle dava konusu markanın tercih edildiğini, müvekkilinin kişiye özel üretimde bulunduğunu, markalar arasında bir benzerlik bulunmadığını savunarak asıl davanın reddini istemiş, karşı davasında ise karşı davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak, davalı-karşı davacı adına tescilli 2009/18407 tescil numaralı "DRERGOMET" markasının davacı-karşı davalının markasının tescilli olduğu "yatak" emtiası için tescilli olmadığı, ancak davalı-karşı davacı tarafça bu dava açılmadan önce 16.08.2010 tarihinde başvurusu yapılan 2010/53181 tescil numaralı "DR EGOBED+Şekil" markasının “tıbbi amaçlı yastıklar, elektrikle ısınan yastıklar ve örtüler, su yatakları, tıbbi amaçlı yataklar ve havalı yastıklar" emtiası için 10. sınıfta ve “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri, tıbbi amaçlı olan olmayan her türlü yatak, yastık, uyku tulumu, satış hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende satış toptan mağazaları, elektronik ortamda katolog ve benzer diğer yöntemler ile sağlanabilir)" hizmetleri için 35. sınıfta tescilli olduğu, alınan bilirkişi raporu ve toplanan delillerle davalı-karşı davacının markayı bu emtia ve hizmetler için kullandığının tespit edildiği, her ne kadar daha sonra açılan 2013/108 E. sayılı dava ile bu mal ve hizmetler için davalı-karşı davacının markasının kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmişse de dava tarihinde yürürlükte olan 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (556 sayılı KHK) uyarınca markadan kaynaklanan hakların korumasının marka başvuru tarihinden itibaren başlayacağı, davalı-karşı davacının marka kullanımının da bu markadan kaynaklanan yasal hakkının kapsamında kaldığı, davalı-karşı davacının dava dışı Alman şirketi ile yaptığı distribütörlük sözleşmesi uyarınca bu markayı kullandığı, kötü niyetli olduğunun ispat edilemediği, bu nedenle marka hakkına dayanarak marka kullanımının davacı-karşı davalının marka haklarına tecavüz teşkil etmeyeceği gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davayla ilgili karar onanarak kesinleşmiş olduğundan karşı dava hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 13.10.2022 tarih, 2021/5059 E., 2022/6975 K. sayılı kararıyla Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 13.10.2022 tarih, 2021/5059 E., 2022/6975 K. sayılı kararıyla Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı-karşı davalı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; tecavüz davası açıldığı sırada ya da dava açıldıktan sonra, henüz bir hükümsüzlük kararı alınamamış ancak bu yönde bir dava açılmamışsa, hükümsüzlük davasının tecavüz davasına etkisi bakımından bekletici mesele yapılması ve hükümsüzlük davasında verilen karar kesinleştikten sonra, bu kararın sonucuna göre tecavüz davasının da neticelendirilmesinin isabetli olacağını, kesinleşen kısmi hükümsüzlük davasının geçmişe etkili olması nedeniyle haksız rekabetin önlenmesi ve tazminat talepli davalarının kabulü yerine reddi yönündeki kararın anlaşılabilir olmadığını, keza davalı-karşı davacının kötü niyetli hareket ettiğini, daha evvel ihtarname çekilmesine ve durumdan haberdar olmasına rağmen haksız fiilini devam ettirdiğini, hukuk şemsiyesi altında bu eyleminin korunmasının müvekkil şirketin mağduriyetini daha da arttırdığını, hükümsüzlük kararının geçmişe etkili olmasının sonucu olarak marka üzerinde tescille kazanılan hakların geçmişe etkili şekilde son bulacağını, diğer bir ifade ile hükümsüzlük kararının kesinleşmesi ile birlikte tescil işleminin tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kalkacağını, dolayısıyla davalı-karşı davacının kullandığı markasının 556 sayılı KHK uyarınca markadan kaynaklanan hakların korunmasının marka başvuru tarihinden itibaren başladığı yönündeki kabulün mevcut düzenlemeye açıkça aykırılık teşkil ettiğini, müvekkiline ait markanın, tüketici kitlesi arasında oldukça tercih edilen ve tanınırlık düzeyine ulaşmış bir marka olduğunu, 26.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda da müvekkiline ait markanın tanınmışlığı hususunda “marka ile ilgili yazılı ve görsel basında çok sayıda haber ve reklamların yayınlanmış olduğu 2012 yılına ait yıllık gelirin 10 milyon lira olduğu, yurt içinde çok sayıda otelin yatak ihtiyacının karşılandığı, bilirkişice re'sen internette yapılan aramalardan hareketle müvekkiline ait markanın tüketici kitlesine kolayca ulaşabilir olduğu ve sektörel bazda tanınmışlık sağladığına” kanaat getirildiğini, bilirkişi raporunda müvekkiline ait markanın tanınırlık kazandığının belirtildiğini belirterek yerel Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, markaya tecavüz ve haksız rekabetin önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemine, karşı dava, markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, markaya tecavüz ve haksız rekabetin önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemine, karşı dava, markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı-karşı davalı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hâllerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı-karşı davalı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 394,35 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

07.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8897, Karar No: 2014/12643, Tarih: 25.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8897 E.  ,  2014/12643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, yediemin ücretinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, vedia sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığın TTK.nin 4. maddesi uyarınca mutlak ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, taraflar arasında BK.561 ve devamı maddelerinde düzenlenen vedia sözleşmesinden kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunmadığı, taraflar arasında sözleşme ilişkisinin kurulmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinde mutlak ticari davalar “(1)Her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; .... 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun .... saklama sözleşmelerini düzenleyen 561 ilâ 580 inci maddelerinde öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Ancak, herhangi bir ticari işletmeyi ilgilendirmeyen havale, vedia ve fikir ve sanat eserlerine ilişkin haklardan doğan davalar bundan istisnadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Bunun yanında TTK'nın 21. maddesi gereğince her iki tarafın tacir olması ve tarafların ticari işletmesi ile ilgili olan davalar, taraflardan birinin ticari işletmesiyle ilgili olması kaydıyla Borçlar Kanunu'nun havale hakkındaki

457-462 ve vedia hakkındaki 463-482. maddelerinde düzenlenen hususlardan doğan nispi nitelikteki ticari davalar yönünden de ticaret mahkemesi görevlidir.

Borçlar Yasasının 561 ve devamı maddelerinde düzenlenen saklama sözleşmesi (vedia akdi), saklayanın, saklatanın kendisine bıraktığı bir taşınırı güvenli bir yerde koruma altına almayı üstlendiği bir sözleşme olarak tanımlanmıştır.

Somut olayda, uyuşmazlık, davacının sahibi olduğu yediemin deposunda, davalının haczettirdiği ısıtıcının uzun süre kalmasına rağmen ücretinin ödenmediği belirtilerek yedieminlik ücret alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.Dosya kapsamından, davacı ile davalı vekili arasında 30.07.2009 tarihli yediemin sözleşmesi imzalandığı anlaşılmaktadır. Ancak her iki taraf tacir olmadığı gibi, olaydaki vedia aktinin tarflardan herhangi birinin ticari işletmesiyle ilgili olmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK 21. ve 22 maddeleri gereğince... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.