muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/550, Karar No: 2019/574, Tarih: 01.10.2019

TALEP : Bu nedenle şüphelilerin yargılamalarının yapılarak eylemlerine

uyan yukarıda yazılı maddeler gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi kamu adına iddia olunur.' açıklamalarına yer verilerek kamu davası açılmıştır.

İddianamenin birinci paragrafında ilk derece mahkemesince sanığın yağma olarak nitelendirilen eylemi ile ilgili katılan ifadelerinde 'ev içerisinde telefon olup olmadığını müştekilere sorduğu, müşteki ...'nm evde bulunan telefonlardan birisini pencereden fırlattığı, şüphelinin müşteki ...'yı olay sonrası zorla banyoya sokup yıkadıktan sonra evden çıkıp müştekinin fırlatmış olduğu telefonu da alarak olay yerinden ayrıldığı' nın iddia edildiği belirtilmiş, sanığın eylemlerinin hukuki niteliklerinin belirtildiği altıncı paragrafta ise 'şüpheli Hacı ...'in diğer şüpheli ... evi terkettikten sonra müştekilere karşı yaralama, tehdit ve yağma suçlarını işlediği tüm evrak kapsamından anlaşılmıştır.' açıklamalarına yer verilmiştir.

İddianame, sanık ... için katılan ...'a yönelik eylemleri nedeniyle TCK'nun 106/2-a; 86/1, 87/1-d, 87/3, 53.maddeleri uyarınca, yine katılan ... ve ...'ya karşı eylemleri nedeniyle de TCK'nun 116/4, 119/1-a-c; 109/2-3-a-b, 109/5; 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edilmiştir.

İddianame metni incelendiğinde, sanık ...'in katılan ...'a ait olduğu beyan edilen cep telefonunu katılanların müşterek konutunda oda içerisinde bulunan sehpanın üzerinden aldığına ilişkin hiç bir anlatım bulunmamaktadır. İddianamede, alındığı beyan edilen tek bir telefon bulunmaktadır. Bu telefonda katılan ...'nın evin pencere camından bahçeye attığı ve katılan ...'ya ait cep telefonudur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16/01/2018 tarih ve 2015/9-97 Esas, 2018/7 Karar sayılı ilamında ve anılan tarihe kadar verilen pek çok kararında vurgulandığı üzere; 'Ceza muhakemesi hukukumuzda mahkemelerce bir yargılama faaliyetinin yapılabilmesi ve hüküm kurulabilmesi için yargılamaya konu edilecek eylemle ilgili, usulüne uygun olarak açılmış bir ceza davası bulunması gerekmektedir. 5271 sayılı CMK’nun 170/1. maddesi uyarınca ceza davası, dava açan belge niteliğindeki icra ceza mahkemesine verilen şikâyet dilekçesi, son soruşturmanın açılması kararı gibi istisnai hükümler dışında kural olarak Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenecek bir iddianame ile açılır. Anılan kanunun 170. maddesinin 4. fıkrasında da; 'iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır' düzenlemesine yer verilmiştir.

CMK’nun 225. maddesi uyarınca ise; 'Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir.' Bu madde gereğince hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise, ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebilecektir.

CMK’nun 225. maddesi uyarınca ise; 'Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir.' Bu madde gereğince hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise, ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebilecektir.

Anılan kanuni düzenlemelere göre, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna açıkça aykırılık oluşturacaktır. Öğretide 'davasız yargılama olmaz' ve ‘yargılamanın sınırlılığı' olarak ifade edilen bu ilke uyarınca hâkim, ancak hakkında dava açılmış bir fiil ve kişi ile ilgili yargılama yapabilecek ve önüne getirilen somut uyuşmazlığı hukuki çözüme kavuşturacaktır.

Soruşturma aşamasında elde ettiği delillerden ulaştığı sonuca göre iddianameyi hazırlamakla görevli iddia makamı, düzenlenen iddianame ile CMK’nun 225/1. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasının sınırlarını belirlemektedir. Bu bakımdan iddianamede, yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiil/fiillerin nelerden ibaret olduğunun hiçbir tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıklanması zorunludur. Böylelikle sanık; iddianameden üzerine atılı suçun ne olduğunu hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde anlamalı, buna göre savunmasını yapabilmeli ve delillerini sunabilmelidir. CMK'nun 226. maddesindeki düzenlemeyle iddianamede anlatılan eylem değişmemiş olduğunda, kanun koyucu o eylemin hukuki niteliğinde değişiklik olmasını 'yargılamanın sınırlılığı' ilkesine aykırı görmemiş, bu gibi hallerde sanığa ek savunma hakkı verilerek değişen suç niteliğine göre bir hüküm kurulmasına imkân sağlamıştır. Bu düzenlemenin bir sonucu olarak mahkeme, eylemin hangi suçu oluşturacağına ilişkin nitelendirmede iddia ve savunmayla bağlı değildir. Örneğin, iddianamede kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilen eylemin kasten yaralama suçunu oluşturacağı görüşünde olan mahkemece, sanığa ek savunma hakkı da verilmek suretiyle bahse konu suçtan hüküm kurulabilecektir. İddianamede anlatılan ve kapsamı belirlenen olayın dışında bir fail ve fiilin yargılanması söz konusu olduğunda ise, suç duyurusunda bulunulması ve iddianame ile dava açılması halinde gerekli görülürse her iki iddianame ile açılan davaların birleştirilmesi yoluna gidilebilecektir.'

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlığa konu somut olay değerlendirildiğinde; temel şekli TCK'nın 148/1. maddesinde düzenlenen yağma suçunun maddi unsurunu oluşturan bir malın teslimi veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakmak için cebir veya tehdit kullanma fiiline iddianamede yer verilmemiştir. İddianamede sanık ...'nın katılan ...'a yönelik tethdit ve kasten yaralama eylemlerine yer verilmiş ve bu eylemleri nedeniyle tehdit ve kasten yaralama suçlarının düzenlendiği TCK'nın 106/2 ve 86, 87. maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edilmiştir. Ancak iddianamenin hiç bir yerinde bu tehdit ve cebirin katılan ...'e ait cep telefonunun alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakmaya yönelik olduğundan bahsedilmediği gibi, katılan ...'in cep telefonunun bu tehdit veya cebirin etkisi ile mağdurun karşı koyamamasının sonucu olarak alındığı beyan edilmemiş, daha da çarpıcı olanı eylemin fiil unsurunun bir bölümünü oluşturan katılan ...'in cep telefonunun rızası hilafına konuttan alındığına hiç değinilmemiştir.

Bu bakımdan Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun istikrar kazanan ve yukarıda yer verilen 'İddianamede, yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiil/fiillerin nelerden ibaret olduğunun hiçbir tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıklanması zorunludur. Böylelikle sanık; iddianameden üzerine atılı suçun ne olduğunu hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde anlamalı, buna göre savunmasını yapabilmeli ve delillerini sunabilmelidir.' şeklindeki içihadı uyarınca sanık hakkında nitelikli yağma suçundan açılmış bir kamu davası mevcut değildir, bu nedenle ilk derece mahkemesi direnme hükmü bozulmalıdır kanati ile sayın çoğunluk görüşüne muhalifim." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan diğer beş Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

Varılan bu sonuca göre sanığın katılan ...’a karşı gerçekleştirildiği iddia olunan nitelikli yağma suçunun sabit olup olmadığı konusuna gelince;

5237 sayılı TCK’nın hazırlanmasında "Kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır" ilkesi esas alınmış, dolayısıyla da gerçek içtima kuralı benimsenmiştir. Nitekim Adalet Komisyonu raporunda bu husus; “Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır’ şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır” şeklinde ifade edilmiştir. (TBMM Adalet Komisyonunun 03.08.2004 tarih ve 1/593-60 sayılı raporu.) Bu kuralın istisnalarına ise, 5237 sayılı TCK’nın “suçların içtimaı” bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

765 sayılı TCK’da, aynı neviden fikri içtima ile farklı neviden fikri içtima tek madde halinde 79. madde de düzenlenmiş iken, 5237 sayılı TCK’da bu iki hâl birbirinden ayrılarak, aynı neviden fikri içtima, zincirleme suçun düzenlendiği 43. maddenin 2. fıkrasında, farklı neviden fikri içtima ise Kanun'un 44. maddesinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK’nın “Zincirleme Suç” başlıklı 43. maddesinin 2. fıkrasında; “Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır” denilmek suretiyle zincirleme suçtan farklı bir müessese olan aynı neviden fikri içtima düzenlenmiş, tek fiil (hareket) ile aynı suçun birden fazla kişiye karşı işlenmesi durumunda, hareketin sayısı nedeniyle, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın TCK’nın 43/1. maddesine göre artırılacağı öngörülmüştür.

TCK’nın 43. maddesinin 3. fıkrasında ise; “Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz” hükmüne yer verilmek suretiyle, bu suçlarda zincirleme suç hükümleri ile aynı neviden fikri içtima kuralının uygulanmayacağı, dolayısıyla sayılan bu suçlarda, failin mağdur sayısınca ayrı ayrı cezalandırılacağı kabul edilmiştir. Buna göre TCK'nın 43/3. maddesinde sayılan suçlar aynı fiille birden çok kişiye karşı işlendiği takdirde gerçek içtima kuralı uygulanacak, her bir suçtan dolayı fail ayrı ayrı cezalandırılacaktır.

Bu aşamada uyuşmazlık konusunun sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi için “yağma” suçu üzerinde durulmasında da fayda bulunmaktadır.

5237 sayılı TCK'nın "Yağma" başlıklı 148. maddesinde; "Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır" şeklinde düzenlenmeye yer verilmiştir.

Madde gerekçesinde; "Madde metninde yağma suçunun temel şekli tanımlanmıştır. Hırsızlık suçunda olduğu gibi, yağma suçunda da, taşınır malın alınmasıyla ilgili olarak zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir. Ancak, hırsızlık suçundan farklı olarak, bu suçun oluşabilmesi için, mağdurun rızasının, cebir veya tehdit kullanılarak ortadan kaldırılması gerekir. Yağma suçu açısından tehdidin, kişiyi, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle yapılması gerekir. Yağma suçu, cebir kullanılarak da işlenebilir. Ancak bu cebrin, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama boyutuna ulaşmaması gerekir.

Yağma suçunun tamamlanabilmesi için, kullanılan cebir veya tehdidin etkisiyle mağdur malı teslim etmeli veya malın alınmasına karşı koymamalıdır. Bu bakımdan, kullanılan cebir veya tehdidin, kişiyi malı teslim etmeye veya alınmasına ses çıkarmamaya yöneltmeye elverişli olması gerekir. Bu nitelikte olmayan bir cebir veya tehdit, sırf mağdurun normalden fazla ürkek olması nedeniyle, malı teslim etmeye veya alınmasına yöneltmişse, yağma suçundan söz edilemez ve fiilin hırsızlık olarak nitelendirilmesi gerekir." açıklamasına yer verilmiştir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 149. maddesinde de yağma suçunun; "Silâhla, kişinin kendisini tanınmayacak bir hâle koyması suretiyle, birden fazla kişi tarafından birlikte, yol kesmek suretiyle ya da konut veya işyerinde, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı, gece vakti, var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak, suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla" işlenmesi nitelikli hâl olarak kabul edilmiş, aynı maddenin ikinci fıkrasında yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, kasten yaralama suçuna ilişkin hükümlerin de uygulanacağı belirtilmiştir.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan, birden çok hukuki değeri korumaktadır. Kendisini oluşturan suçların korudukları hukuki değerler olan kişi özgürlüğü, vücut dokunulmazlığı, zilyetlik ve mülkiyet yağma suçunun da koruduğu hukuksal değerlerdir.

Yağma suçunun oluşabilmesi için, suça konu malın, elinde bulunduran kişiden cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle alınması veya mağdurun malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur kılınması gerekir. Cebir ya da tehdit, bir kişiyi malını teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur kılmak amacıyla yapılmalıdır. Cebir ya da tehdidin belirtilen amaçla ve bu şekilde gerçekleştirilmesi, yağmayı mal varlığına karşı işlenen diğer suçlardan ayırmaktadır.

Failin mağdura yönelttiği cebir veya tehdidi, kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya zorlamak amacıyla gerçekleştirmiş olması gerekir. Cebir veya tehdit ile malın alınması veya verilmesi arasında nedensellik bağı bulunmalıdır. Yağma suçunun oluşabilmesi için, baştan beri yağma amacıyla hareket eden failin, eylemin başında veya ortasında cebir veya tehdit kullanmasının bir önemi bulunmamaktadır. Önemli olan cebir veya tehdidi kullanmasıdır.

Failin mağdura yönelttiği cebir veya tehdidi, kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya zorlamak amacıyla gerçekleştirmiş olması gerekir. Cebir veya tehdit ile malın alınması veya verilmesi arasında nedensellik bağı bulunmalıdır. Yağma suçunun oluşabilmesi için, baştan beri yağma amacıyla hareket eden failin, eylemin başında veya ortasında cebir veya tehdit kullanmasının bir önemi bulunmamaktadır. Önemli olan cebir veya tehdidi kullanmasıdır.

Yağma suçu, bir kişinin malını cebir veya tehdit kullanarak almak suretiyle işlenmiş sayılacağından, unsurları itibarıyla hem zilyetliğe, hem de kişi hürriyetine yönelik bir suçtur. Ancak kişi hürriyetine yönelen saldırı, mal aleyhine işlenen suçun gerçekleşmesi bakımından bir araç niteliğinde bulunduğundan, bu suç sonuç itibariyle "mal aleyhine" karşı işlenen bir suçtur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yağma suçu, bir kişinin malını cebir veya tehdit kullanarak almak suretiyle işlenmiş sayılacağından, unsurları itibarıyla hem zilyetliğe, hem de kişi hürriyetine yönelik bir suçtur. Ancak kişi hürriyetine yönelen saldırı, mal aleyhine işlenen suçun gerçekleşmesi bakımından bir araç niteliğinde bulunduğundan, bu suç sonuç itibariyle "mal aleyhine" karşı işlenen bir suçtur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...’in, 12.09.2010 tarihinde saat 03:00 sıralarında karı koca olan katılanların yaşadığı eve giderek kendisini polis olarak tanıtıp arama yapacağını söyleyerek içeri girdiği, mutfaktan bıçak alıp inceleme dışı hükmün katılanı ...’yi yatak odasına götürerek zorla üstünü çıkarmaya çalıştığı, bu sırada odaya gelen katılan ...'in kendisine engel olmaması için el ve ayaklarını şarj cihazı ve vantilatör kablosu ile bağladıktan sonra ...'ya karşı nitelikli cinsel saldırı eylemini gerçekleştirdiği, ardından boynundaki altın kolyeyi çekerek aldığı, daha sonra elinde bıçak bulunduğu hâlde katılanları tehdit ederek cep telefonlarının nerede olduğunu sorduğu ve evde yaptığı arama sonucunda masa üzerindeki katılan ...’e ait cep telefonunu aldığı olayda; “Kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır.” ilkesi ve TCK’nın 43. maddesinin 3. fıkrasındaki yağma suçlarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı düzenlemesi göz önünde bulundurulduğunda sanığın mağdur sayısınca ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği, her ne kadar sanık atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de katılan ...'in, sanığın odayı karıştırarak telefonların nerede olduğunu sorduğunu ve kendisine ait cep telefonunu aldığını, daha sonra eşine de cep telefonunun nerede olduğunu sorduğunu, şikâyet etmeyeceklerine yönelik Kur'an-ı Kerim'e el basmalarını ve yemin etmelerini istediğini beyan etmesi, ...’nın da sanığın yatak odasını karıştırarak evde cep telefonu olup olmadığını sorduğunu, olmadığını söylemeleri üzerine elindeki bıçak ile kendilerini öldürmekle ve evi yakmakla tehdit ettiğini, daha sonra katılan ...’e ait cep telefonunu alarak kendisine "Senin de cep telefonun yok mu?" diye sorduğunu beyan etmesi, katılan ...'in hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığına yönelik rapor bulunması, ...'nın sanığı teşhis etmesi, suça konu telefonun sanığın annesinde bulunup ondan rızaen teslim alınması ve sanığın katılanların kendisini şikâyet etmesini engellemek amacıyla her iki katılanın da telefonlarını alma amacının bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde; elinde bıçak olan sanığın, katılanları tehdit ederek evde telefon olup olmadığını sorduktan sonra yaptığı arama sonucunda masa üstündeki katılan ...’e ait olduğunu bildiği cep telefonunu alarak üzerine atılı nitelikli yağma suçunu işlediğinin sabit olduğu ve sanık hakkında TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek bir durumun bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme hükmündeki direnme gerekçesi isabetli olduğundan uygulamanın denetlenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

"Sanık ...'nın yanında bulunan inceleme dışı sanık ... Solak ile birlikte kendisine polis süsü vererek evli olan katılanların evine gittikten sonra katılan ...'nın boynundaki kolyeyi aldıktan sonra sehpa üzerinde bulunan diğer katılan ...'a ait telefonu almaktan ibaret eyleminin kül halinde tek yağma suçunu mu? Yoksa iki ayrı yağma suçunu mu? Oluşturacağı hususunda Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun; katılan ...'a ait sehpa üzerinde bulunan telefonun alınmasından ibaret eylemin ayrı yağma suçunu oluşturduğuna ilişkin kararına aşağıda arz ve izah edilecek sebeplerle iştirak edilmemiştir.

Uyuşmazlığın çözümü için 5237 ...nun 148 maddesinde tanımlanan yağma suçunun unsurlarının irdelenerek, resmen evli olan katılanların direncinin kırılmasından sonra katılanlardan birisine ait boynundan alınan eşya ile diğer katılana ait sehpa üzerinde duran eşyanın yağma suçu açısından aynı malvarlığına dahil olup olmadığının benzer olaylardaki yerleşik yargısal kararlar ışığında belirlenmesi gerekmektedir.

Yağma suçları, 5237 sayılı Türk Ceza Yasası’nda Özel Hükümler Kitabında, Kişilere Karşı Suçlara ilişkin ikinci kısmın Malvarlığına Karşı Suçlar başlıklı onuncu bölümünde 148 ila 150. maddelerinde düzenlenmiştir.

Yasanın 148. maddenin 1. fıkrasında yağma suçunun temel şekli, 2. fıkrasında senedin yağması, 3. fıkrasında cebir karinesine yer verilmiş, 149. maddesinde nitelikli yağma, 150. maddede ise kişinin hukuki bir ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla yağma ile yağmada değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Yağmanın temel şekli 5237 sayılı Yasanın 148. maddesinin 1. fıkrasında tanımlanmıştır.

237 sayılı Yasanın 148/1. maddesi uyarınca; kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da malvarlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malı, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle almaktır. Bu itibarla 'zor yoluyla hırsızlık' bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek, şeklinde de tanımlanmıştır.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malı, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle almaktır. Bu itibarla 'zor yoluyla hırsızlık' bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek, şeklinde de tanımlanmıştır.

765 sayılı TCK'da 'gasp' olarak tanımlanan yağma, esasında cebir veya tehdit kullanmak suretiyle yapılan hırsızlıktan ibarettir. Yani cebri hırsızlıktır. Şu hale göre yağma; bir kimsenin menkul malını cebir, tehdit kullanarak almaktır. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara malik olup ayrıldıkları tek nokta ya da başka bir deyişle yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır. Failin malı almak için mağdura karşı cebir veya tehdit kullanması yağma suçunu hırsızlıktan ayırır.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suçtur. Bu itibarla, birden çok hukuki değeri korumaktadır. Kendisini oluşturan suçların korudukları hukuki değerler olan kişi özgürlüğü, zilyetlik ve mülkiyet yağma suçunun da koruduğu hukuksal değerlerdir. Yağma suçu birden çok suçun bir araya gelmesiyle oluşmuş olsa da onlardan ayrı ve bağımsız bir suçtur. Bu nedenle hırsızlık suçu için öngörülen suçu etkileyen nedenler yağma suçunda uygulama alanı bulamayacağı gibi, iki farklı suç olmaları nedeniyle yağma ve hırsızlık suçları arasında zincirleme suç ilişkisinden de bahsedilemez.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, akabinde bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.

Yağma suçunun gerek öğretide gerekse uygulamada; yukarıda açıklandığı üzere genel tanımının yapılmasından sonra; somut olayımızın benzer olaylarda uygulamada nasıl karşılık bulduğunun açıklanması gerekmektedir.

Y.6. C.D (2013/25484 K) Sayılı ilamı;

'Sanıkların fikir ve eylem birlikteliği içerisinde yakınan...'ya tehditle 5.000,00 TL ve 20.000,00 TL tutarında iki ayrı senet imzalattıktan sonra,aynı borcun tahsil kabiliyetini güçlendirmek amacıyla katılan ... ... ...'ya da aynı senetlere kefil sıfatıyla imzalatmaya çalışmalarından ibaret eylemlerinin tek malvarlığına yönelik olduğu ve kül halinde tek yağma suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde ayrı ayrı yakınanlara karşı yağma ve yağmaya kalkışma suçlarından mahkumiyet hükmü kurulması',

Y.6.C.D (2014/11361 K ) Sayılı İlamı;

'Mağdurlar ...’nin borçlu ve ...’nın kefil kılınıp, zorla alınan 15 bin TL’lik senette her iki mağdurun aynı bedelin borçlusu ve kefili olduğu dikkate alındığında, bu mağdurlara yönelik eylem tek yağma suçunu oluşturduğu halde, iki ayrı yağma suçundan hüküm kurulması',

Y.6.C.D-(2014/3666 K) Sayılı İlamı;