muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14081, Karar No: 2014/829, Tarih: 07.02.2014

Mahkemece; fen bilirkişisinin 04.12.2012 tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde davacı yararına, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde düzenlenen zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu, (B) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazın imar planı kapsamında kalıp kalmadığı hususu araştırılmamış, zilyetliğin başlangıcı ve sürdürülüş şekli üzerinde yeterince durulmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, tescile konu yer, Meram Belediyesi sınırları içerisinde olduğundan, Belediye imar planı içerisinde kalan ve imar-ihyaya muhtaç olan bir taşınmazın, imar ve ihyasının tamamlandığı tarihten imar planının onaylandığı tarihe kadar kazanmayı sağlayan yirmi yıllık süre dolmamış ise, böyle bir yerin ihya yoluyla kazanılması mümkün olmadığından, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinin son fıkrası hükmü göz önünde tutularak bu yerin hangi tarihte Belediye imar planı içerisine alındığı, o tarihe kadar imar-ihya ve zilyetlikle kazanma koşulları oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Ayrıca dosya kapsamından imar-ihyanın ne şekilde yapıldığı, hangi tarihte arsa ve bahçe haline dönüştürüldüğü anlaşılamamıştır. O halde, doğru sonuca ulaşılabilmesi için bölgeye ait en eski tarihli 1/25.000 ve 1/5000 ölçekli memleket haritası ile imar planının onaylandığı tarihin tespit tarihinden önce olması halinde onay tarihinden, imar planının onay tarihinin tespit tarihinden sonra olması durumunda ise tespit tarihinden geriye doğru 15- 20-25 yıl öncesine ait beşer yıllık üç ayrı evreye ait stereoskopik çift hava fotoğrafları getirtilip, en eski hava fotoğrafından başlanılmak suretiyle harita mühendisi ya da jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye stereoskopla incelettirilerek, imar planının onaylandığı veya duruma göre tespit günü itibariyle taşınmazın ne kadar süreden beri ve hangi nitelikte kullanıldığının kesin olarak belirlenmesi, yeniden yapılacak keşifte uzman bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi, daha önce götürülmeyen 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu, teknik ve yerel bilirkişi ile tanıklar aracılığıyla uygulanması, hava fotoğraflarının çekildikleri tarihlere göre, imar-ihyasının tamamlanıp tamamlanmadığı veya hangi nitelikte bulunduğu belirlenecek şekilde, memleket haritası ve hava fotoğrafları ile kadastro paftasını çakıştırmalı şekilde gösteren tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık gerekçeli rapor alınması, taraflara varsa delillerini bildirmek üzere süre ve imkan tanınması, ondan sonra HMK'nın 243, 244, 259 ve 290/2

. maddeleri uyarınca yerel bilirkişi, davacı ve bildirildiği takdirde davalı tanıklarının davetiye ile çağrılmaları suretiyle mahallinde yeniden keşif yapılması, uyuşmazlık konusu taşınmazda zilyetliğin kim tarafından ve ne şekilde sürdürüldüğü, davacının hangi tarihte taşınmazın imar-ihyasına başladığı, ne şekilde sürdürdüğü ve hangi tarihte tamamladığı konularında yerel bilirkişi ve tanıkların bilgilerine başvurulması, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten imar planının onaylandığı veya duruma göre tespit tarihine kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolup dolmadığının hesaplanması, ziraatçi bilirkişiler aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı incelenerek gerekçeli, denetime açık, karşılaştırmalı rapor istenmesi, yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu takdirde HMK'nın 261. maddesi uyarınca yüzleştirilmek suretiyle aykırılığın giderilmesi gerekir. Dava tescile ilişkin bulunduğundan TMK'nın 713. maddesindeki yasal ilanlar yaptırılıp, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden Belediyeye iadesine, 07.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25482, Karar No: 2025/8155, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/25482 E.  ,  2025/8155 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/294 E., 2023/1967 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/391 E., 2021/554 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2214, Karar No: 2021/879, Tarih: 01.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2214 E.  ,  2021/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 ve 62. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2019 tarihli ve 2017/487 esas, 2019/138 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; kısa kararda, sanık ... ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet kararı verilmesine karşın, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, incelemeye esas dosya ile ilgisi bulunmayan sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması ve gerekçeli kararda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 ve 62. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesine rağmen, kısa kararda 5237 sayılı Kanunun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmesinde isabet görülmemiş olup, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24/06/2020 gün ve 94660652-105-38-5718-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Kısa kararda, sanık ... ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet kararı verilmesine karşın, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, incelemeye esas dosya ile ilgisi bulunmayan sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

2- Gerekçeli kararda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 ve 62. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesine rağmen, kısa kararda 5237 sayılı Kanun'un 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmesinde isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2019 tarihli ve 2017/487 esas, 2019/138 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7658, Karar No: 2019/12460, Tarih: 18.12.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7658 E.  ,  2019/12460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, bozma öncesi verilen kararda davacı kadın yararına takdir edilen aylık 250 TL tedbir nafakası Dairemizin 2016/20879 esas ve 2018/8113 karar sayılı bozma ilamı ile onanarak kesinleştiği halde, mahkemece bozma sonrası verilen kararda davacı kadın yararına yeniden aylık 400 TL tedbir nafakasına hükmedilmiştir. Kesinleşen yönler hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değildir. Açıklanan sebeple tedbir nafakasına yönelik hüküm kesinleştiği halde bu taleple ilgili yeniden artırılarak hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/21880, Karar No: 2015/42499, Tarih: 08.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/21880 E.  ,  2015/42499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/4949

MAHKEMESİ : Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2011

NUMARASI : 2011/207 (E) ve 2011/330 (K)

SUÇ : Yağma, tehdit, konut dokunulmazlığını bozma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : TCK.32/1. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına,TCK.57/1.maddesi gereğince sanık hakkında koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirinin uygulanmasına ve yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına, sanık hakkında sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikenin kalktığına ve önemli derecede azaldığının belirtilmesi halinde TCK.57/2. maddesi gereğince serbest bırakılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçundan açılan kamu davasında doğrudan zarar görmediği ve görme olasılığı da bulunmadığı halde, katılanın davaya katılmasına ilişkin karar hukuksal dayanaktan yoksun olup temyiz hakkı sağlamayacağından, katılan S.. S.. vekilinin temyiz talebinin 5320 Sayılı Yasanın 81/1 ve CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan S.. S.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3742, Karar No: 2022/2566, Tarih: 15.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/3742 E.  ,  2022/2566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı vekili tarafından talep edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 23/11/2021 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... Genel Başkanı ...’nun 21/11/2017 tarihindeki grup toplantısında, bir takım belgeler açıklayacağını belirterek; Cumhurbaşkanı ... ve yakınlarının yurt dışına milyonlarca dolar para transfer ettiğini, 28/11/2017 tarihinde ise "....Yurt dışına milyonlarca dolar para aktarıldığını ispat ediyorum." şeklinde elinde salladığı lâkin göstermediği ve basına da dağıtmadığı belgeler ile; Cumhurbaşkanı ... ve yakınları hakkında suç isnadında bulunduğunu, akabinde aynı gün maddi gerçeklikten uzak olan bu iddialar için müvekkilinin avukatlık görevi gereği basın açıklaması yaparak; "Türkiye Cumhuriyeti Devleti sınırları içerisinde mukim bir banka şubesinden, müvekkillerim adına kayıtlı bir hesap numarasından, yurt dışındaki herhangi bir şahsa veya herhangi bir şirkete tek kuruş para gönderilmediğini, gösterilen belgelerin bunu ispat eden belgeler olmadığını, biz yargı önünde ...'ndan hesabını soracağız ve 'hodri meydan’ diyoruz, belgeleri yayınlasın.” şeklinde açıklamada bulunduğunu, yapılan açıklamanın iddia edilen böyle bir belge olmaması sebebiyle uğranılan haksızlığı savunma amacı taşıdığını, yine davalı tarafından, "5 Aralık Eşitlik ve Adalet Kadın Buluşması”nda yapılan konuşmada; "..Daha belgeyi görmeden sahte ilan ettiler; daha belgeyi görmeden. Ya bir görün kardeşim. Bir de o Cumhurbaşkanlığı koltuğunu işgal eden zatın avukatı da aynı, "sahtedir..." ya daha konuşmaya başlamadık ya bir konuşalım önce, bir belgeyi eline al bakalım sahte midir değil midir? sahtekarlığı siz çok iyi bilirsiniz sahtekarlığın ne olduğunu da siz çok iyi bilirsiniz ben bunu gayet iyi biliyorum, sahtekarlar sizin elinize su dökemez her türlü dümen var sizde, her

türlü numara var sizde, her türlü üçkağıt var sizde, vergi ödememek için bir daha söylüyorum, bu memlekette vergi ödememek için her türlü sahtekarlığı yapıyorsunuz, her türlü numarayı çekiyorsunuz. ben bunları bilmez miyim, ya ben eski maliyeciyim, eski hesap uzmanıyım, malı götüreni senden çok daha iyi bilirim, senin hırsızlığını ben çok daha iyi ortaya çıkarırım sen hiç merak etme." şeklinde hakaret edildiğini, davalının bu hakaretlerini pekiştirerek canlı olarak katıldığı 19/12/2017 tarihinde ... televizyonundan yayınlanan ‘... Özel röportaj’ programında da konuyla ilgili açıklamalarda bulunarak; “…Daha belgeleri açıklamadan önce "Belgeler sahtedir" dediler. Belgeyi görmeden nasıl bir avukat sahtedir der? Önce bir görmesi lazım. Önce inkar etmediler, yani bu şirket satışıdır dediler. Peki kardeşim hangi şirket? Niye cevap vermiyorlar?” şeklinde beyanda bulunduğu, 20/12/2017 tarihinde gazetecilerle kahvaltı organizasyonu yapıldığını ve davalının bu organizasyondaki açıklamalarında; “Belgeler gerçek. Savcılık istiyorsa belgeleri oradan alır. Sadece Halk Bankın dekontları olsa, dekontları yok edebilirlerdi. Bu iktidardan her şey beklenir. Ama swift kaydı olunca o kayıtları kimse silemiyor. Beni asıl üzen Saray'ın avukatı daha belgeleri açıklamadan 'onlar sahte' dedi. Eminim onun avukatlığı sahtedir. O avukatı da baroya şikayet ettik. Biz bunun arkasını bırakmayacağız, artı suç duyurusunda bulunacağız.” şeklinde beyanda bulunarak müvekkilini kastederek birçok kez kullandığı "sahte" ve "sahtekar" ifadelerinde müvekkilinin kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ...’nun 21/11/2017 tarihli TBMM Grup toplantısında ... ve yakınları tarafından yurt dışına milyonlarca dolar para aktarıldığını iddia ettiğini, 28/11/2017 tarihli TBMM Grup toplantısında ise bu iddialarını yansıtan belgeleri kamuoyu ile paylaşarak tüm iddialarını ispat ettiğini, 28/11/2017 tarihinde ... ve yakınları adına basın açıklaması yapan davacı Av. ...’in, mesleği ile bağdaşmayacak şekilde bu açıklamayı yaptığını, önceden hazırlanmış olan “Basın Açıklaması” başlıklı metni de basın mensuplarına vererek yayımlanmasını sağladığını, davacı avukat tarafından ifade edilen basın açıklaması içerikli metnin, basını bilgilendirmek için hazırlanmadığını, tamamen hakaret ve iftira kastıyla yazıldığını, davacı avukatın Avukatlık Meslek İlkelerinden uzaklaşarak müvekkili hakkında kamuoyunda olumsuz algı oluşturmaya yönelik bu metni basın ile paylaşması karşısında müvekkili tarafından ağır şekilde eleştirilebileceğinin kabulü gerektiğini, konuşmada geçen olguların görünür gerçeklik kapsamında kaldığını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini beyan ve savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince; kamuoyuna davaya konu belgeleri ilk defa açıklama yaparak sunan davalı ... Genel Başkanı ...'nun Anayasanın 26. maddesi AİHM 10/2.maddesi uyarınca insanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi amaçlı siyasal riskte alınarak yapmış olduğu bu açıklamaların kamuoyu önünde araştırma ve tartışılmasını istediği, kamuoyunda da bu konuda görsel ve yazılı basında haber konusu yapıldığı ve tartışıldığı sırada, davacı tarafın müvekkilinin haklarını savunmak, söz konusu belgelerin gerçek olmadığı ve sahte olarak üretildiği savı ile kamuoyuna açıklama yapması sonrasında, kamuoyunda bu belgelerin sahte veya gerçek olup olmadığı yönündeki tartışma sırasında, davalı ... Genel Başkanı ...'nun da belgelerin gerçek

olduğu, sahte olmadığı, araştırılması gerektiği, maddi gerçeğin ortaya çıkartılması amaçlı olarak düşüncelerini kamuoyu ile paylaşırken, davacı aleyhine sarfettiği "Sahte" kelimesinde herhangi bir kasıt bulunmadığı, kamuoyundaki sahte ve gerçek araştırmasını ve soru cevap ikilemesine dayalı olarak yapıldığı, davalı tarafından yapılan açıklamalarda kullanılan sahte kelimesinin davacı avukatın sahte olduğu ve onu toplum önünde gerçek bir avukat olmadığı anlamında kullanılan bir kelime olarak algılanmasının doğru olmadığı, aslında Man Adası ile ilgili evrakların sahte olmadığı anlamında kullanıldığı, davacı açısından kullanılan sahte ibaresinin hukuka uygunluk ölçütü içerisinde, görünürdeki gerçeğe uygun, eleştirisel boyutta olduğu, kişisel bir eleştiri ve küçük düşürmeyi hedef alacak şekilde ve bu nedenle davacıya zarar verici bir üslup ve cümleler bütünlüğü içerisinde sarf edilmeyen bu sözler nedeniyle, atılı TBK 58.maddesinde belirtilen haksız fiilin oluşmadığı ve bu anlamda da TMK 24 ve 25.maddesi ve TBK 58.maddesi uyarınca davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesini gerektirir koşullar oluşmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.