muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12034, Karar No: 2023/11020, Tarih: 09.11.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve davalı Kurum vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf gerekçelerini tekrarla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili istinaf gerekçelerini tekrarla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

3.Değerlendirme

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekili ve davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Somut olayda, davacının 01.01.1974-01.07.1989 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespiti istenmiş olup, dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 1979/1-30.04.1979 ve 01.09.1979-30.05.1980 tarihleri arasında 81145 sicil no.lu ... Kundura isimli işyerinden, 1981/3 dönem ve 1982/1. dönem 101948 sicil no ...- ... isimli işyerinden, 01.10.1986-31.05.1987 tarihleri arasında 137481 sicil no.lu ... Kundura, 01.08.1987-31.03.1988 tarihleri arasında 117217 sicil no.lu Lütfi Yücekaya ve 01.05.1989-31.12.1989 tarihleri arasında ... sicil no ... Kundura isimli iş yerinden bildirimlerinin yapıldığı, ... sicil no.lu ... Kundura isimli iş yerinden 01.12.1974 tarihli işe giriş bildirgesi verildiği anlaşılmakla, ... sicil no.lu iş yerinin 01.12.1974 - 31.12.1978 arası dönemde ... ve ... adına olmasına rağmen Mahkemece ...'e ait ... Kundura yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup öncelikle ... sicil numaralı iş yerine ait tüm kayıtların Kurumdan getirtilerek doğru işveren yönünden hüküm kurulması gerekmektedir.

3- Ayrıca dava konusu dönemde davacının dava dışı iş yerlerinden bildirimleri olduğu da gözetilerek 01.04.1988 - 01.05.1989 arası dönemin hak düşürücü süre yönünden irdelenmesi gerekir.

4-6552 sayılı Kanun'un 11.09.2014 tarihinde yürürlüğe giren 64 üncü maddesiyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7 nci maddesine eklenen 4 üncü fıkrada, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, davanın Kuruma ...'sen ihbar edileceği, ihbar üzerine davaya davalı yanında fer'i müdahil olarak katılan Kurumun, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabileceğinin düzenlendiği, eldeki davanın ise 12.04.2016 tarihinde açılmış olması karşısında, ... Başkanlığının feri müdahil sıfatını haiz olduğu belirgin olup, gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilmesi, lehine ve aleyhine vekalet ücreti takdir edilmesi de isabetsizdir.

5- O halde yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda mahkemece bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının temyiz talebinin kabulü ile,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ..., Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla,

09.11.2023 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

1. Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık hizmet tespit davasında daha öncede kayden çalışması bulunan ve sonrasında da 01.04.1988-31.12.1989 tarihleri arasında blok çalışması olduğunu iddia eden, ancak 01.05.1989 tarihinden itibaren hizmeti kuruma bildirilen ve kısmi olarak bildirimleri yapılan davacı sigortalının bildirim tarihi 01.05.1989 öncesi hizmetinin hak düşürücü süreye uğrayıp uğramadığı noktasında toplanmaktadır.

2. Somut uyuşmazlıkta davacının 01.05.1989 tarihinden itibaren hizmeti Kurum kayıtlarına intikal etmiş, hizmeti bildirilmiştir. Mahkemece bildirim öncesi ve bildirim sonrası davacının aralıksız çalıştığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş kararın istinaf edilmesi üzerine ise Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

3. Kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine çoğunluk tarafından dava tarihine ve işyerinde son çalışma tarihine göre blok çalışmada kayıt öncesi öncesinin hak düşürücü süreye uğradığı kabul edilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine çoğunluk tarafından dava tarihine ve işyerinde son çalışma tarihine göre blok çalışmada kayıt öncesi öncesinin hak düşürücü süreye uğradığı kabul edilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Çalışmanın blok çalışma niteliğinde olması yani kesintisiz devam etmesi halinde hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği gibi, mevsimlik çalışmanın bulunması ve bu çalışmanın yıllar itibariyle kesintisiz sürdüğünün kabulü halinde de çalışılmayan dönemde hizmet akdi askıda olduğundan hükme esas alınan 5 yıllık hak düşürücü sürenin başlangıcı olarak, mevsimlik çalışmanın sona erdiği yılın sonu esas alınması gerekir(Y. HGK. 01.07.2019 tarih ve 2016/21-1238 E, 2019/834 K). Belirtmek gerekir ki “hak düşürücü süre, bildirimsiz kalan çalışmalar yönünden öngörülmüştür. Belgelerden birisinin dahi Kuruma verilmiş olması veya Kurumca, fiilen ya da kayden sigortalı çalışma olgusunun tespiti hâlinde hak düşürücü süreden söz edilemeyecektir. Sigortalının kayda dayanan çalışması bildirilmiş veya kurumca saptanan çalışması var ise bu bildirilen veya saptanan hizmeti ile blok çalışmanın da hak düşürücü süreye uğramadığı kabul edilmelidir.

5. Dairemizin 2021/10293 E, 2022/1056 Karar sayılı karşı oy gerekçelerinde ayrıntılı olarak açıklandığı gibi blok çalışmalarda kuruma bildirilen süre var ise sonraki çalışma için hak düşürücü süreye uğramaz kabulü önceki çalışma içinde kabul edilmeli ve hak düşürücü süre uygulanmamalıdır. Davacının 01.04.1988 tarihi ile sonrası kayda giren 01.05.1989 tarihini takip eden çalışmaları blok çalışmaya dayanmaktadır. Bu blok çalışma içinde kuruma intikal eden süreler olduğuna göre hak düşürücü süre önceleri içinde geçerli olmayacaktır. Blok çalışmanın bölünmezliği söz konusudur. Bu nedenle çoğunluğun hak düşürücü süre yönündeki bozma gerekçesine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/10943, Karar No: 2019/1681, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10943 E.  ,  2019/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21447, Karar No: 2015/31574, Tarih: 02.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/21447 E.  ,  2015/31574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 12/01/2015

NUMARASI : 2014/92-2015/3

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullandığı kredi nedeniyle kendisinden haksız yere kesinti yapıldığını ileri sürerek, 4.215,00-TL kesintinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında bu talebini ıslah ile 6.633,50 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 4.215,83-TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ayrıca 2.413,67 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 6.629,50 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği celsede hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda ve hüküm fıkrasında “davanın kabulü ile 4.215,83.-TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ve ayrıca 2.413,67.-TL'nin de davalıdan alınarak davacıya verilmesi” şeklinde toplam 6.629,50 TL alacağa ilişkin hüküm kurulmuş; gerekçeli kararın “gerekçe” bölümünde ise “4.145,33.-TL asıl alacak ile 2.488,17.-TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 6.633,50.-TL. alacağa ilişkin hüküm kurulduğu” şeklinde karar verilmiş olup, böylece “kısa karar ve hüküm fıkrası” ile “gerekçeli karar” arasında çelişki ve tereddüt yaratılmıştır. Bu haliyle gerekçeli karar ile kısa karardaki hükmün az yukarda açıklanan kısa karar-gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece, az yukarda açıklandığı üzere ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde, yeniden bir karar verilmesi için çelişkili olarak kurulan hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19498, Karar No: 2007/20324, Tarih: 05.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19498 E.  ,  2007/20324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında 20.05.2006 keşide tarihli çeke dayalı olarak 30.05.2006 tarihinde başlatılan takipte borçluya gönderilen ödeme emri 09.06.2006 tarihinde bila tebliğ iade edilmesi üzerine alacaklı tarafından borçluya yeniden ödeme emri tebliğine ilişkin 30.01.2007 tarihli talebine kadar dosyada herhangi bir işlem yapılmadığı görülmektedir. İİK'nun 169/a-2.maddesi uyarınca, borçlu zamanaşımı itirazını takibin kesinleşmesinden önceki devreye hasretmiştir. Bu durumda, TTK'nun 726.maddesi uyarınca takip öncesi zamanaşımını aynı Kanun'un 662. maddesi uyarınca takibin açılmasıyla zamanaşımı kesilmiş ise de, aynı Kanun'un 663/2.maddesi uyarınca kesilen zamanaşımı 30.05.2006 tarihinden itibaren yeniden işlemeye başlayacağından yeniden ödeme emri tebliğinin istendiği 30.01.2007 tarihine kadar da (6) aydan fazla zaman geçmiş bulunduğundan bu zaman içerisinde de alacaklı tarafından dosyada herhangi bir işlem yapılmadığından borçlu açısından zamanaşımı gerçekleştiğinden İİK'nun 169/a-2.maddesi gereğince takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken bu istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5911, Karar No: 2008/5226, Tarih: 15.09.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5911 E.  ,  2008/5226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 330, 336 ve 349 parsel sayılı 3129.41, 4335.82 ve 585.44 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 101 ada 330 sayılı parselin 2/3 hissesi ..., 1/3 hissesi ... adına, 101 ada 336 ve 349 sayılı parseller ise davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazların Hazine'ye ait olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile çekişme konusu 101 ada 336, 349 sayılı parsellerin ... Köyü Köy boşluğu olarak Hazine adına, 101 ada 330 sayılı parselin ise tespit gibi tespit malikleri adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile davalı Köy Tüzel Kişiliği vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre çekişme konusu 101 ada 336 ve 349 sayılı parsellere yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak köy boşluklarının mülkiyeti Hazineye ait olduğu halde taşınmazların “... Köyü köy boşluğu olarak aidiyet belirtir şekilde tescil kararı verilmesi isabetsiz ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın hüküm kısmının 2.fıkrasının 3.satırındaki "iptali" sözcüğünden sonra gelen "... Köyü köy boşluğu olarak" sözcükleri hükümden çıkartılarak yerine "ile 101 ada 336 ve 349 sayılı parsellerin köy boşluğu olarak" sözcüklerinin yazılmak suretiyle hükmün bu şekli ile düzeltilerek ONANMASINA,

2- Dava konusu 101 ada 330 sayılı parsele yönelik Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece tespit malikleri yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Kadastro tespiti sırasında taşınmazın 2/3 hissesi ..., 1/3 hissesi ... adına tarla vasfı ile tespit edilmiştir. Mahkemece taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler, dava konusu diğer parseller gibi bu taşınmazın da köy boşluğu niteliğinde ve herkesin kullandığı yer olduğunu ancak taşınmazın kime ait olduğu hususunda net bilgileri olmadığını beyan etmişler, davalı köy temsilcisi ise, taşınmazın 2/3 hissesinin tespit maliki ...’a babasından intikal ettiğini, diğer kısmının ise köy boşluğu olduğunu beyan etmiştir. Keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ziraat bilirkişisinin 10.9.2007 tarihli bilirkişi raporunda 330 sayılı parselin, üzerinde çalılar olan taşlık kayalık niteliğindeki yerlerden olduğunu, tarım arazisi olmadığını belirtmiştir. Bu durumda, davalılar yararına 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 14.maddesinde öngörülen zilyetlikle iktisap şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği yada ne suretle gerçekleştiği tam olarak anlaşılamamaktadır. Eksik inceleme ile karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tüm tespit bilirkişileri, teknik bilirkişi ve uzman üç kişilik ziraat bilirkişi kurulu huzuru ile yeniden keşif yapılmalıdır. Arazinin başında icra edilecek keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı, kullanmanın ekonomik amaca uygun olup olmadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, yargılama sırasında toplanan delillerin tutanağın edinme sebebindeki beyanlara aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek aykırılık giderilmeli, arazinin niteliği ve kullanım durumu kesin olarak belirlenerek, mahkemenin taşınmazın konumu, toprak yapısı, üzerindeki bitki örtüsü ve çevre taşınmazlara göre arz ettiği özelliklere ilişkin gözlemi keşif tutanağına geçirilmeli, beraberde götürülecek uzman üç kişilik ziraat mühendisleri kurulundan önceki ziraatçi bilirkişi raporunu irdeleyen, taşınmazın niteliği ve toprak yapısını komşu parsellerin toprak yapısı ile karşılaştırılmalı biçimde belirten ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazın mahkeme huzurunda çekilecek fotoğrafları rapora eklenmeli; teknik bilirkişiye keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir

. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 15.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/39247, Karar No: 2013/5250, Tarih: 12.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/39247 E.  ,  2013/5250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ücret ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hüküm altına alınan ücret ve ikramiye farkı istekleri yönünden hakkın doğum tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili faiz yönünden de temyiz etmiştir.

Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu ... sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmemiş, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağı belirtilmiştir. Dosya içinde önceki toplu ... sözleşmeleri bulunmamaktadır.

Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu ... sözleşmeleri getirtilmeli, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmelidir. Açık ödeme tarihinin toplu ... sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu ... sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmelidir. Ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmelidir.

İşyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu ... sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından temyize konu ek dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5630, Karar No: 2018/8059, Tarih: 10.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5630 E.  ,  2018/8059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, işyerinde kaçak elektrik kullanıldığı iddasına dayanmakta olup, davanın ticari dava niteliğinde olduğu, asliye ticaret mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 3.Asliye Ticaret Mahkemesince ise de abone tarifesinin, büro - yazıhane niteliğinde bulunduğu, dava konusunun ise; kaçak elektrik kullanıldığından bahisle, tahakkuk ettirilen gecikme cezasına ilişkin olduğu, davanın ticari nitelikte olmadığı gerekçesi ile karşı görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmış, maddenin (A) bendinde bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ile çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve çekişmesiz yargı işi sayılacağı belirtilmiştir. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda, davacının büro - yazıhane niteliğinde abonelik sözleşmesi gereğince davalı ...Ş. nezdinde elektrik aboneliğinin bulunduğu, davalı tarafından iş yerinde kaçak elektrik kullanıldığı iddiasıyla davacı aleyhinde kaçak elektrik tüketim bedeli tahakkuk ettirildiği, davacının kaçak elektrik kullanmadığından bahisle davalıya borçlu olmadığının tespitini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre; dava mutlak ticari dava olmadığı gibi davacının esnaf olup tacir sıfatının bulunmadığı, uyuşmazlık konusunun, işyerinde kaçak ve abonesiz olarak elektrik kullanıldığı iddiasına karşılık davacı tarafın borçlu olmadığının tespiti isteminden ibaret olup, davacı gerçek kişi ve davalı ... şirketi olduğundan mutlak ticari dava niteliğinde bulunmayan uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/12/2018tarihinde oy birliğiyle karar verildi.