muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/13511, Karar No: 2006/1140, Tarih: 23.02.2006

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Şehir kadastrosu sırasında 132 ada 1, 2, 3 ve 4 parsel sayılı 1.390.500, 150.147, 2000 ve 39345 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 132 ada 1 nolu parsel taşlık ve kayalık yerlerden olması nedeniyle Hazine adına, 2 nolu parsel Temmuz 1310 tarih 3 nolu tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... oğlu ..., 3 ve 4 nolu parseller vergi kaydı, irsen intikal, harici satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... adına tesbit edilmiştir. Davalı ... Başkanlığının itirazı Kadastro Komisyonunda kabul edilerek 2, 3 ve 4 nolu parseller birleştirilmek suretiyle Temmuz 1310 tarih 3 nolu tapu kaydına dayanılarak ve miktarı 150 dönümün metrekare karşılığı 137850 metrekare olarak adanın en son parsel numarasıyla ... oğlu ... adına tesciline, 132 ada 1 nolu parselin cinsi mer'a ve miktarı (2, 3 ve 4 parselden kesilen miktarın ilavesiyle) 1.444.142 metrekare olarak Sultandağı Belediyesi adına tesciline karar verilmiştir. Davacılar ... ve ... ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, ... ... 1, 2, 3 ve 4 nolu parseller içinde 55000 metrekare yerin kendisine ait olduğu, ..., 15 dekarlık kısmının kendisine ait olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; Davacı ...’un 132 ada 2 nolu parsel yönünden yaptığı itirazının kısmen kabulüne, teknik bilirkişilerin 16.9.2003 tarihli rapor ve krokisinde “C” harfi ile gösterilen 25.315 metrekarelik, “D” harfi ile gösterilen 14551 ve “E” harfi ile gösterilen 5.521 metrekarelik miktarında tarla vasıflı yerlerin 132 adanın ayrı ayrı en son parsel numaraları verilerek ölü davacı ... adına tesciline, davacı ... ...’in 132 ada 3 nolu parsele yaptığı itirazın kabulüne, rapor ve krokide “H” harfi ile gösterilen ve sarı renk ile boyalı 2000 metrekare yerin 132 ada 3 parsel olarak ölü davacı ... ... adına tesciline, 132 ada 4 nolu parsel yönünden yaptığı itirazın kısmen kabulüne, krokide “A” harfi ile gösterilen sarı renk ile boyalı 36307 metrekarelik kısmın 132 ada 4 parsel olarak davacı ölü ... ... adına tesciline, fazlaya ilişkin istemlerinin reddine, rapor ve krokide “B” harfi ile gösterilen 27177 metrekarelik kısmın tarla vasfı ile davalı ... ... adına, “F” harfi ile gösterilen 44127 metrekarelik kısmın ölü ... ... adına, 132 adanın en son parsel numaraları verilerek tesciline, krokide “G” harfi ile gösterilen 33298 metrekarelik kısmın 132 ada 2 nolu parsel olarak ölü ... ... adına tesciline, dava dışı 132 ada 1 nolu parselin bilirkişi raporunda sınırları belirtildiği şekilde 1.391700 metrekare olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... ... mirasçısı ... ... ve davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

./...

2005/13511-2006/1140 SH.2

1-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan ... ... mirasçısı ... ...’in temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Sultandağı Belediye Başkanlığının temyizine gelince;

Mahkemece davaya konu parsellerin kısmen tarım arazisi, kısmen mer’a olduğundan bahisle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama yeterli olmadığı gibi değerlendirmede dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Tespite esas olan ve taraflarca dayanılan Temmuz 1310 tarih 3 numaralı tapu kaydı 1938 tahrir yıllı 1465 tahrir numaralı, 1938 tahrir yıllı 1462 tahrir numaralı vergi kayıtlarının davaya konu parsellere ait olduğu kabul edilip miktarı fazla olan vergi kayıtlarına ve zilyetliğe değer verilmek sureti ile hüküm kurulmuştur. Dayanılan tapu kaydı mülkiyet belgesi olup Temmuz 1310 tarihinde ihdas edilmiştir. Tapu kaydının bir hududu mer’a okumaktadır. Mer’a hududu genişletilmeye müsait hudutlardan olup mer’aların zilyetlikle iktisabı mümkün değildir. Tapu kaydı miktarı ile geçerlidir. 1938 yılında oluşturulan vergi kayıtları mülkiyet belgesi niteliğinde bulunmamaktadır. Tapu kaydındaki miktar ile aynı arazi bölümü için oluşturulan vergi kayıtları miktarı arasındaki fark tapu kaydından mer’a olarak gösterilen arazi bölümünün bilahare sürülüp tarla haline getirildiğini göstermektedir. Mer’alar üzerindeki zilyetlik ne kadar süreye ulaşırsa ulaşsın bu zilyetliğe değer verilemez. Bu nedenle tapu kaydının mahalline uygulanıp kapsamının kesin olarak belirlenmesi ve kayıt miktar fazlasının mer’adan elde edildiğinin kabulü zorunludur. Eski tarihli mülkiyet belgesinin hudut ve miktarına itibar edilmesi gerekirken, sonradan ihdas olunan ve mülkiyet belgesi niteliği taşımayan vergi kayıtlarına ve bu kayıtlardaki miktarlara itibar edilmesi doğru bulunmamaktadır. Ayrıca mer’aların mülkiyeti Hazineye intifa hakkı Köy yada Belediye Tüzel Kişiliğine ait olup mer’aya ilişkin uyuşmazlıklarda Hazinenin davaya katılmasının sağlanması gerekir. Mahkemece bu gereğe riayet edilmemiş bulunması da isabetli değildir. Bütün bunlardan ayrı olarak yargılama süresince

Belediye Başkanlığı kendisini vekille temsil ettirmiş olup davada haklı çıktığı halde Belediye Başkanlığı lehine ücreti vekalete hükmedilmemesi, 1 numaralı parselin mer’a olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken sadece sınırlandırılması ile yetinilmesi de usul ve yasaya aykırı Belediye Başkanlığının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/1037, Karar No: 2023/3584, Tarih: 07.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1037 E.  ,  2023/3584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/785 Esas, 2021/1808 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/836 E., 2018/1033 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit ve istirdat davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davalarda davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak asıl ve birleşen davalarda davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 06.06.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ve Av....... ile davalı vekili Av. ...... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; davalı sıfatıyla davalılar ... ve Türkiye Elektrik Ticaret ve Taahhüt Anonim Şirketi aleyhine açtığı davada, müvekkili ile T.C. ... arasında Çayırhan Termik Santralinin işletme hakkının devri için yapılan ihale sonunda Bakanlar Kurulu kararına dayanılarak Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı ile davacı şirket arasında 07.01.1999 tarihinde imtiyaz sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme ile ayrıca 4 üniteden oluşan Çayırhan Termik Santrali ile santralin 1 inci ve 2 nci ünitelerinin ana yakıt ihtiyacını karşılayan kömür (maden) sahalarını işletme hakkının 20 yıl süre ile müvekkiline devir edildiğini, aynı sözleşme ile santralin işletilmesi ile üretilen elektrik enerjisinin Türkiye Elektrik Üretim ve İletim A.Ş.’ye (TEAŞ) satılmasının kararlaştırıldığını, bu kapsamda TEAŞ ile müvekkili arasında Elektrik Satış Anlaşması (ESA), Yakıt Anlaşması, Fon Anlaşması ve Devir Anlaşması imzalandığını, sözleşme imzalandıktan sonra 01.10.2001 tarihinden itibaren TEAŞ'ın Türkiye Elektrik İletim A.Ş. (TEİAŞ), Elektrik Üretim A.Ş.(EÜAŞ), Türkiye Elektrik Ticaret ve Taahhüt A.Ş. (TETAŞ) olarak üç ayrı tüzel kişiliği bölündüğü, elektrik satış sözleşmesinin TETAŞ ile santralin mülkiyeti ve santralin ana yakıtı olan kömürü sağlayan maden sahalarının ruhsat hukukunun ise davalı EÜAŞ ile yürütüldüğünü, TEAŞ ile yapılan sözleşmenin yeni oluşan diğer tüzel kişilikleri de bağlayacağını, 1 ve 2 nci ünitelerin fiilen devrin gerçekleştirildiği 30.06.2000 tarihinden 3 ve 4 üncü tevzi ünitelerinin ise yine fiili devrin gerçekleştirildiği 04.10.2001 tarihinden itibaren müvekkil şirketçe işletildiğini, santralden üretilen elektrik imtiyaz sözleşmesinin eki ESA uyarınca davalı TETAŞ'a satıldığını, 04.06.2011 tarihli ek protokol ile santralin 3 ve 4. ünitelerine enerji sağlayan maden sahalarının da imtiyaz sözleşmesi kapsamına alındığını, 17.08.2011 tarihinde yapılan ek protokol ile protokol ekindeki maden sahalarının davacı şirkete devredildiğinı, protokol ekinde yer alan maden sahaları koordinatları ve rezerv raporunda tasarım değerleri, sahalardaki rezerv bilgileri, kömürün ortalama analiz değerleri, 3 ve 4 üncü ünitelerin yıllar içinde kömür ihtiyaçlarının yer aldığını, belirtildiği şekilde kabul ve taahhüt edildiğini, ek protokol uyarınca imtiyaz sözleşmesi kapsamında işletmesi müvekkile devredilen sahaların ve sahalardan üretilen kömürün kalori özelliklerinin 17.08

.08.2011 tarihli ek koordinatları ve rezerv raporuna ve santralin dizaynına uygun olmadığını, özellikle (E) sahasında kömürün kalorisinin öngörülen düzeyde bulunmadığını, eksik kalorili kömürler ve çalıma aralığı nedeniyle 80-120 MW aralığından fazla güç elde edilemediğini, üretilen kömürün kül oranlarının dizayn değerlerini aşması nedeniyle, kazanın küllerle tıkandığını, değirmen aşınmaları nedeniyle kazan borularının aşırı erezyona maruz kaldığını, kazanda curuflanmalar ve kazan basıncında dengesizlikler olduğunu, E ve H sahasında davalı EÜAŞ’ın (mülga TEAŞ) kabul ve taahhüdünün aksine kömürün kalorifik (ısıl) değerinin çok düşük olması, damarının inceliği, killiliği, zenginleştirme imkanından yoksunluk sebebiyle santralin ihtiyacını karşılamak amacıyla elde edilen ana yakıtın santralin mevcut ünitelerinde dizayn yüklerini karşılayamaz ve üretim yapılamaz hale gelindiğini, defalarca bu hususta yazışmalar yapıldığını, yeni saha tahsisleri istendiğini, taleplerin yerine getirilmediğini, bunun sonucu olarak müvekkil şirketin davalı tarafından kabul edildiği gibi, kendinden kaynaklanmayan nedenlerle aylık programa ve yıllık garanti edilen elektrik üretim miktarına göre eksik elektrik üretmek zorunda kaldığını, müvekkilin TETAŞ’a sattığı elektrik enerjisi karşılığı olarak imtiyaz sözleşmesinin 18 inci maddesi gereğince TETAŞ'ın müvekkiline ödeyeceği enerji bedelinin kapasite bedeli ve üretim bedeli olmak üzere iki kısımdan oluştuğunu, ESA'nın 4.3.1. maddesi gereğince diğer taraftan müvekkil şirketin üretmediği emre amade kılmadığı elektrik bedellerinin kapasite bedelinden düşüleceğini, ancak aynı maddede TEAŞ’tan kaynaklanan nedenlerle aylık programa göre üretilemeyen enerji için aylık kapasite bedelinden düşme yapılamayacağının düzenlendiğini, bu hususun TEAŞ'ın haleflerini bağlayacağını, eksik üretim için kapasite bedeli ödenmeyeceği halde, davalı TETAŞ'ın sözleşmeye aykırı biçimde kapasite bedeli ve eksik üretim cezaları uygulayarak müvekkilin eksik elektrik enerjisi alacaklarından tek taraflı kesinti yaptığını, müvekkilinin alacaklarının eksik ödendiğini, eksik üretimin önlenmesi için yeni üretim sahalarının tahsisi istendiği halde bunun yerine getirilmediğini, gecikme cezası uygulandığını, davalının ESA ya aykırı olarak kapasite bedeli için muhtelif fatura düzenleyip istihkaktan kesildiğini, davalının bir de haksız ve hukuka aykırı olarak yıllık eksik üretim cezası adı altında tahakkuk yapıp kesinti yaptığını, imtiyaz sözleşmesinin 16 ncı ve ESA'nın 2.5 4.4.1 maddelerinde TEAŞ’tan kaynaklanan nedenler dışında, müvekkil şirketin garanti ettiği elektrik üretim miktarının gerçekleştirilememesi halinde yılın son gününde geçerli olan birim fiyatı üzerinden TEAŞ’a ödeme yapacağının hükme bağlandığını, davalının 30.07.2015 günlü 642.021,94 USD tutarındaki faturayı müvekkilin Haziran 2015 dönemi enerji alacağından, 31.07.2015 tarihinde kesinti yapmak suretiyle ve 25.08.2015 günlü fatura bedeli olarak 3.593

.5 4.4.1 maddelerinde TEAŞ’tan kaynaklanan nedenler dışında, müvekkil şirketin garanti ettiği elektrik üretim miktarının gerçekleştirilememesi halinde yılın son gününde geçerli olan birim fiyatı üzerinden TEAŞ’a ödeme yapacağının hükme bağlandığını, davalının 30.07.2015 günlü 642.021,94 USD tutarındaki faturayı müvekkilin Haziran 2015 dönemi enerji alacağından, 31.07.2015 tarihinde kesinti yapmak suretiyle ve 25.08.2015 günlü fatura bedeli olarak 3.593.757,26 TL tutarındaki faturayı ise müvekkilinin temmuz 2015 elektrik enerjisi alacağından 02.09.2015 tarihinde kestiğini, TEAŞ’tan kaynaklı sebeplere dayalı bu kesintinin imtiyaz sözleşmesi ve ESA’ya aykırılık taşıdığını, yine eksik üretim cezasını Haziran 2015 dönemine ait enerji alacağından 31.07.2015 tarihinde değil 02.09.2015 tarihinde, Temmuz 2015 dönemi enerji alacağından kesmesi nedeniyle düzenlediği 25.08.2015 tarihli 57.020,95 TL tutarındaki gecikme faizi faturasının müvekkilinin Temmuz 2015 dönemi enerji alacağından 02.09.2015 tarihinde kesinti yapılmasının da yasaya aykırı olduğunu, ihtar çekilmeden temerrüde düşülmeden faiz yürütülemeyeceğini, bu yönden de yapılan kesintinin yasaya aykırılık taşıdığını, EÜAŞ tarafından T.C. Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığına gönderilen 02.11.2015 gün ve 399-51950 sayılı yazı ve ekindeki 28.10.2015 tarihli kömür üretim ve kalori sorunlarının incelenmesi ile ilgili raporda bile müvekkil şirketin termik santralin tasarım değerlerine uygun şekilde kömür üretebilmek için elinden geleni yaptığının, gerekli dikkati ve özeni gösterdiğinin, kusurunun bulunmadığının ifade edildiğini, bunların müvekkili tarafından TETAŞ’a 01.09.2015 günlü ve 08.09.2015 tarihli yazılarla bildirilmesine rağmen davalının ABD doları ve TL bazında kesintilere devam ettiğini, ileri sürerek haksız olarak kapasite bedeli ve eksik üretim cezası olarak yapılan kesintiler ile bunların gecikme cezası olarak yapılan kesintiler nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, eksik üretim cezası ve kapasite bedeli olarak kesilen 5.410.129,80 USD'nin, KDV dahil 179.357,09 USD kısmının 01.04.2015 tarihinden; 1.380.870,64 USD + 642.021,94 USD olmak üzere toplam 2.022.892,59 USD kısmının 31.07.2015 tarihinden; 950.989,02 USD'nin 02.09.2015 tarihinden; 2.082.129,60 USD'nin 01.10.2015 tarihinden; 174.761,50 USD'nin 02.11.2015 tarihinden, Kamu Bankalarının ABD doları cinsinden bir yıl vadeli dövize uyguladıkları en yüksek deviz faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, döviz olarak tahsilin mümkün olmaması halinde 469.574,79 TL'nin kesintinin yapıldığı 01.04.2015 tarihinden, 5.622.629,94 TL'nin kesintinin yapıldığı 31.07.2015 tarihinden, 2.776.887,94 TL'nin kesintinin yapıldığı 02.09.2015 tarihinden itibaren, 6.310.101,97 TL'nin kesintinin yapıldığı 01.10.2015 tarihinden itibaren, 510.338,55 TL'nin (Toplam 15.689.533,19 TL) kesintinin yapıldığı 02.11.2015 tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar, ESA'nın 4.3

.574,79 TL'nin kesintinin yapıldığı 01.04.2015 tarihinden, 5.622.629,94 TL'nin kesintinin yapıldığı 31.07.2015 tarihinden, 2.776.887,94 TL'nin kesintinin yapıldığı 02.09.2015 tarihinden itibaren, 6.310.101,97 TL'nin kesintinin yapıldığı 01.10.2015 tarihinden itibaren, 510.338,55 TL'nin (Toplam 15.689.533,19 TL) kesintinin yapıldığı 02.11.2015 tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar, ESA'nın 4.3.7 maddesine göre 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Hakkındaki Kanun’un (6183 sayılı Kanun) 51 inci maddesinde öngörülen gecikme zammı ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini, eksik üretim cezası olarak kesilen KDV dahil 3.593.757,26 TL ve gecikme faizi olarak kesilen 57.020,95 TL olmak üzere toplam 3.650.778,21 TL'nin kesintinin yapıldığı 02.09.2015 tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar işleyecek kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsil olarak tahsilini talep etmiştir.

2.Davacı vekili birleşen Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/318 E. sayılı dosyasının dava dilekçesinde; müvekkili şirket ile T.C. ... arasında imzalanan imtiyaz sözleşmesi ile 4 üniteden oluşan Çayırhan Termik Santrali ile santralin 1 inci ve 2 nci ünitelerinin ana yakıt ihtiyacını karşılayan kömür (maden) sahalarını işletme hakkını 20 yıl süre ile müvekkili şirkete devir edildiğini, aynı sözleşme ile santralin işletilmesi ile üretilen elektrik enerjisini TEAŞ'a satılmasının kararlaştırıldığını, TEAŞ ile müvekkili arasında devir sözlemesi imzalandığını, müvekkilinin kusuru olmadığı halde davalı tarafından kapasite bedeli kesintisi, eksik üretim cezası, gecikme faizi uygulandığını, müvekkilinin üretimi durdurma noktasına gelecek derecede maddi güçlüğe düştüğünü, imtiyaz sözleşmesi ve ekleri uyarınca, müvekkili tarafından üretilecek elektriğe ilişkin yıllık üretim taahhütleri ve aylık elektrik üretim programı bulunduğunu, tahsil edilen sahaların yetersiz olması nedeniyle yeni sahaların tahsis edilmesinin talep edildiğini, bu taleplerin yerine getirilmediğini, garanti ve taahhüt edilen kömür değerleri ve rezervin hatalı bildirimi sebebiyle santralin hesaplanan kapasitede çalışamadığını, bu nedenle, üretim taahhütlerinin yerine getirilemediğini, yapılan yazılı başvurulara rağmen sonuç alınamadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalının sözleşmeden kaynaklanan edim yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle elektrik enerjisi üretim bedeline dayanan istihkaklardan Şubat 2016 dönemi itibariyle (E) sahasında üretim yapılmasının fiilen mümkün olmaması nedeniyle, davalılar tarafından eksik üretim cezası ve kapasite bedeli kesintisi yapılmasının ihtiyati tedbir yolu ile durdurulmasını, davalının, sözleşmesel yükümlülüklerini yerine getirmemesi ve bu nedenle eksik elektrik üretimi yapılmasında ağır kusurunun bulunması nedeniyle ve Şubat 2016 dönemi için kapasite bedeli olarak kesilen 545.573,57 USD kesinti tarihi, 31.03.2016 tarihinden itibaren kamu bankalarının USD cinsinden 1 yıl vadeli dövize uyguladıkları en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, döviz olarak tahsile hükmolunmaması halinde KDV hariç toplam 1.548.610,00 TL'nin kesinti tarihi, 31.03.2016 tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinde öngörülen gecikme zammı (faizi), olmadığı takdirde kesinti tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, eksik üretim cezaları ve kapasite bedel kesintileri ve bunlara uygulanan gecikme faizleri nedeniyle davacının, borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

3.Davacı vekili birleşen Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/38 E. sayılı dosyasının dava dilekçesinde; TETAŞ ve EÜAŞ aleyhine açtığı davada müvekkili şirket ile T.C. ... arasında imzalanan imtiyaz sözleşmesi ile 4 üniteden oluşan Çayırhan Termik Santrali ile santralin 1 inci ve 2 nci ünitelerinin ana yakıt ihtiyacını karşılayan kömür (maden) sahalarını işletme hakkının 20 yıl süre ile müvekkiline devredildiğini, aynı sözleşme ile santralin işletilmesi ile üretilen elektrik enerjisini TETAŞ'a satılmasının kararlaştırıldığını, TETAŞ ile müvekkili arasında devir sözleşmesi imzalandığını, 17.08.2011 tarihinde EÜAŞ ile ek protokol düzenlendiğini, protokolün ekinde Maden Sahaları Koordinatları ve Rezerv Raporu’nun bulunduğunu, rezerv raporunda E ve H Maden sahalarında kalori alt ısıl değeri ve sahadaki kömür rezervinin oranı ve yeterlilik hususunda müvekkiline garanti ve taahhüt verdiğini, söz konusu sahalarda taahhüt edilen miktar ve kaloride kömür bulunmadığını, bu konuda bir çok rapor alındığını, rezervin ve kalorinin düşük olduğunun raporlarda belirtildiğini, kömürün kalori değerlerinin ve rezervin düşük olması nedeniyle enerji santralinin taahhüt edilen miktarda elektrik üretimi gerçekleştiremediğini, müvekkilinin kusuru olmadığı halde davalı tarafından kapasite bedeli kesintisi, eksik üretim cezası, gecikme faizi uygulandığını, yeni sahaların tahsisi taleplerin yerine getirilmediğini, garanti ve taahhüt edilen kömür değerleri ve rezervin hatalı bildirimi sebebiyle santralin hesaplanan kapasitede çalışamadığını, bu nedenle, üretim taahhütlerinin yerine getirilemediğini, yapılan yazılı başvurulara rağmen sonuç alınamadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalının sözleşmeden kaynaklanan edim yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle elektrik enerjisi üretim bedeline dayanan istihkaklardan şubat 2016 dönemi itibariyle (E) sahasında üretim yapılmasının fiilen mümkün olmaması nedeniyle, davalılar tarafından eksik üretim cezası ve kapasite bedeli kesintisi yapılmasının ihtiyati tedbir yolu ile durdurulmasını, davalı tarafların, sözleşmesel yükümlülüklerini yerine getirmemesi ve bu nedenle eksik elektrik üretim yapılmasında ağır kusurunun bulunması nedeniyle ve kapasite bedeli olarak haksız ve hukuksuz olarak kesilen KDV dahil; Mayıs 2015 dönemine ilişkin olarak 19.06.2015 tarihli fatura ile 872.051,31 ABD dolarını 01.07.2015 tarihinde, Ekim 2015 dönemine ilişkin olarak 20.11.2015 tarihli fatura ile 3.044.523,12 ABD dolarını 02.12.2015 tarihinde, Kasım 2015 dönemine ilişkin olarak 22.12.2015 tarihli fatura ile 2.152.761,33 ABD dolarını 31.12.2015 tarihinde, Aralık 2015 dönemine ilişkin olarak 20.01.2016 tarihli fatura ile 1.458.681,31 ABD dolarını 03.02.2016 tarihinde, Ocak 2016 dönemine ilişkin olarak 19.02.2016li fatura ile 1.080.451,44 ABD dolarını 02.03.2016 tarihinde, Mart 2016 dönemine ilişkin olarak 20.04.2016 tarihli fatura ile 392.517,44 ABD dolarını 02.05

.2015 tarihli fatura ile 3.044.523,12 ABD dolarını 02.12.2015 tarihinde, Kasım 2015 dönemine ilişkin olarak 22.12.2015 tarihli fatura ile 2.152.761,33 ABD dolarını 31.12.2015 tarihinde, Aralık 2015 dönemine ilişkin olarak 20.01.2016 tarihli fatura ile 1.458.681,31 ABD dolarını 03.02.2016 tarihinde, Ocak 2016 dönemine ilişkin olarak 19.02.2016li fatura ile 1.080.451,44 ABD dolarını 02.03.2016 tarihinde, Mart 2016 dönemine ilişkin olarak 20.04.2016 tarihli fatura ile 392.517,44 ABD dolarını 02.05.2016 tarihinde; Nisan 2016 dönemine ilişkin olarak, 20.05.2016 tarihli fatura ile 301.251,95 ABD dolarını 01.06.2016 tarihinde yaptığı kesintilerin toplamı olan 9.302.237,90 KDV dahil ABD dolarına, kamu bankalarının ABD doları döviz cinsinden bir yıllık vadeli mevduata uyguladığı en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen istirdadını, döviz olarak ödemenin kabul edilmemesi halinde Türk Lirası olarak ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden belirlenecek meblağa tahsil tarihinden itibaren uygulanacak avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, TETAŞ'ın keseceğini bildirdiği 01.07.2015 - 30.06.2016 tarihlerini kapsayan 16 ncı işletme yılına ilişkin eksik üretim cezası olarak, 7.037.899,26 ABD doları (KDV hariç) ile 44.334.751,34 TL(KDV hariç) Mayıs 2016 - aralık 2017 dönemine ilişkin kapasite bedeli kesintisi ile 01.07.2016- 30.06.2017 dönemine ilişkin eksik üretim cezası ve bunların faizi ve her türlü ferileri nedeniyle çıkarılan muaraza niteliğindeki uyuşmazlıktan dolayı borçlu bulunmadığının tespitini talep etmiştir.