muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8126, Karar No: 2017/17069, Tarih: 27.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2946, Karar No: 2017/1643, Tarih: 13.03.2017

**20. Ceza Dairesi         2016/2946 E.  ,  2017/1643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkında Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 07.06.2016 tarihinde verilen 2016/535 D.İş sayılı itirazın reddine ilişkin kararın kanun yararına bozulması talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 24.11.2016 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

İncelenen dosyadan

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 12.01.2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 01.03.2016 tarihinde 2016/907 soruşturma ve 2016/86 karar no ile, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca "kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" karar verildiği ve kararın Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyanınca şüphelinin mernis adresi olan Cumhuriyet Mahallesi 85. Sokak No: 26 İç Kapı No: 1 Ergene/Tekirdağ adresine 17.03.2016 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın 12.01.2016 tarihinde kolluk ifadesinde belirttiği Hıdırağa .../Tekirdağ adresine herhangi bir tebliğat yapılmadığı,

2-Şüpheli hakkında Çorlu Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce düzenlenen 01.04.2016 tarihli ihtarlı çağrı yazısının, 15.04.2016 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca şüphelinin mernis adresine yine 15.04.2016 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre son bildirdiği adrese tebliğ edilmesine rağmen belirtilen 10 günlük süre içerisinde müdürlüğe başvurmadığından, Çorlu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 27.04.2016 tarihli uyarılı davetnamesinin 06.05.2016 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca şüphelinin mernis adresine tebliğ edildiği halde şüphelinin başvurmaması üzerine denetimli serbestlik kaydının kapatılarak Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığına iade edildiği,

3-Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 31.05.2016 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, 31/05/2016 tarihli, 2016/907 soruşturma sayısı ile TCK'nın 191/1, 53/1, 54. 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile iddianame düzenlendiği,

3-Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 31.05.2016 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, 31/05/2016 tarihli, 2016/907 soruşturma sayısı ile TCK'nın 191/1, 53/1, 54. 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile iddianame düzenlendiği,

4-Çorlu 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.06.2016 tarihli, 2015/286 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile "şüphelinin karakolda beyanı alınırken Hıdırağa ... Çorlu Tekirdağ adresini verdiği, şüpheliye çıkarılacak tebligatların ilk olarak bu adrese yapılması gerektiği ancak savcılık tarafından erteleme kararının doğrudan şüphelinin mernis adresine çıkartıldığı, bildirdiği adrese hiçbir tebligatın çıkarılmadığı, aynı şekilde denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından da şüpheliye çıkarılan tebligatların doğrudan bildirilen adrese değil mernis adresine çıkartıldığı savcılık tarafından çıkartılan ve denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından çıkartılan bu tebligatların Tebligat Kanunu' na göre geçersiz olduğu geçersiz bir tebligat ile de kesinleşmiş bir erteleme kararından söz edilemeyeceği anlaşılmış, erteleme kararının tebliği ve kesinleşmesinin suçun sübutuna etki edecek mutlak delil olduğu ve bu nedenlede söz konusu şüpheliye usulüne uygun şekilde tebligatlar yapıldıktan sonra davanın açılması gerektiği anlaşılmıştır" gerekçe gösterilerek, şüpheli hakkında düzenlenen iddianamenin CMK'nın 174. maddesi uyarınca iadesine karar verildiği,

5-Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığınca, iddianamenin iadesi kararına yönelik 10.06.2016 tarihli itiraz üzerine, itiraz mercii olan Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.07.2016 tarihli, 2016/535 değişik iş sayılı kararı ile "incelenen soruşturma evrakı içeriği ve itiraz edilen kararda gösterilen gerektirici nedenler gözetilerek itirazın reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanısına varılmıştır." gerekçesi itirazın reddi kararı verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

5-Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığınca, iddianamenin iadesi kararına yönelik 10.06.2016 tarihli itiraz üzerine, itiraz mercii olan Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.07.2016 tarihli, 2016/535 değişik iş sayılı kararı ile "incelenen soruşturma evrakı içeriği ve itiraz edilen kararda gösterilen gerektirici nedenler gözetilerek itirazın reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanısına varılmıştır." gerekçesi itirazın reddi kararı verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında ’’Dosya kapsamına göre, her ne kadar şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildikten sonra, denetimli serbestlik müdürlüğünce kendisine yüklenen yükümlülüklere uyması için gönderilen tebligatların, şüphelinin bilinen son adresi yerine doğrudan mernis adresine Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği ve bu şekilde yapılan tebligatlar geçerli olmadığından şüphelinin yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmiş sayılmayacağı gerekçesi ile iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, şüpheli hakkındaki denetimli serbestlik dosyasının incelenmesinde, ilk tebligatın hem bilinen son adresine ve hem de mernis adresine tebliğ edildiği, ancak şüphelinin çağrıya uymadığı, bunun üzerine şüpheliye ikinci kez uyarılı tebligat gönderildiği, bu ikinci tebligatın da hem bilinen son adresine ve hem de mernis adresine gönderildiği, bilinen son adresine gönderilen ikinci tebliğin adresten taşınma nedeniyle bila tebliğ döndüğü, mernis adresine ise Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği cihetle, şüpheliye usulüne uygun olarak her iki adresine de iki kez tebligat gönderildiği, ancak şüphelinin bu iki tebligata da uymadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/4-a maddesi uyarınca şüphelinin denetimli serbestlik tedbirine ilişkin olarak kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği ve kamu davası açılma koşulu oluştuğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.’’ denilerek, Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.2016 tarihli ve 2016/535 sayılı kararın bozulması istenmiştir.

C) Karar :

C) Karar :

Şüpheli hakkında Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01.03.2016 tarihli 2016/907 soruşturma ve 2016/86 karar numaralı ‘’Kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi denetimli serbestlik uygulanmasına’’ dair kararının, şüphelinin 12.01.2016 tarihinde kolluk ifadesinde belirttiği ... Çorlu/Tekirdağ adresine tebliğ edilmeden, adres kayıt sistemindeki adresi olan Cumhuriyet Mahallesi 85. Sokak No: 26 İç Kapı No: 1 Ergene/Tekirdağ adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden başlatılan Çorlu Denetimli Serbestlik Hizmetleri Müdürlüğünce yapılan diğer işlemler hukuki değerden yoksun olduğundan, Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.07.2016 tarihli, 2016/535 değişik iş sayılı iddianamenin iadesi hakkındaki itirazın reddine ilişkin kararında kanuna aykırılık bulunmadığından, kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20972, Karar No: 2009/1325, Tarih: 03.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/20972 E.  ,  2009/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 03.10.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* davalının başka erkekle ilişkisi olduğu ve güven sarsıcı davranışları kanıtlanamamış ise de; toplanan delillerle, eşini istemediğini söylediği ve tehdit ettiğinin gerçekleşmesine, boşanmaya sebep olan olaylarda, eşine hakaret eden, fiziki şiddet uygulayan ve başka bir kadınla ilişkisi sabit olan davacının daha ziyade kusurlu olmasına davalının davaya itirazının da, hakkın suistimali niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış bulunmasına göre davalının aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak \* davalı yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen \* davalının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak \* davalı yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir. 4-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda 2.,3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.03.02.2009 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/11548, Karar No: 2015/20321, Tarih: 11.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/11548 E.  ,  2015/20321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, prim alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının ... ile ilgili sendika arasında yapılan toplu iş sözleşmeleri gereği otobüs bilet hasılatının %10'unun otobüs işletme şube müdürlüğünde fiilen çalışan işçilere hakkaniyet ölçüsünde bölünmek suretiyle teşvik primi olarak ödeneceğini ileri sürerek bilet prim alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar süresinde temyiz etmiştir.

Taraflar arasında davacının çalıştığı birim ve yaptığı iş itibariyle işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri gereğince bilet prim alacağına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davalı iş yerinde uygulanan 01.03.2008-28.02.2010 dönemine ilişkin Toplu İş Sözleşmesi'nin 70. maddesi "otobüs bilet hasılatının aylık toplamı üzerinden satılan biletin %10'u otobüs işlerinde fiilen görev yapanlara hakkaniyet ölçüleri içerisinde bölünmek suretiyle teşvik primi olarak ücretleri ile birlikte ödenir. Kadrosu başka servislerde olup fiilen otobüs işletmesinde çalışanlar bu haktan aynen yararlanır. Yalnız ödenen prim Disiplin Kurulu kararı ile kesilebilir", 01.03.2010-29.02.2012 dönemine ilişkin Toplu İş Sözleşmesi'nin 69. maddesi ise "otobüs bilet hasılatının aylık toplamı üzerinden satılan biletin %10'u otobüs işletme müdürlüğünde fiilen çalışan şoförlere, hareket memuru ve amirlerine hakkaniyet ölçüleri içerisinde bölünmek suretiyle teşvik primi olarak ücretleri ile birlikte ödenir. Kadrosu başka servislerde olup fiilen otobüs işletmesinde şoförlük, hareket memurluğu ve amirliği görevi yapanlar bu haktan aynen yararlanır. Bu haktan yukarıda belirtilen vasıflar haricinde kesinlikle bilet priminden yararlanamazlar. Yalnız ödenen prim Disiplin Kurulu kararı ile kesilebilir" düzenlemelerini içermektedir. Dolayısıyla, bilet prim alacağına hak kazanmak için ancak otobüs işlerinde fiilen görev yapılması gerekmektedir. ./..

Dosya kapsamından davacının şoförlük, hareket memurluğu ve amirliği görevlerinde fiilen çalışmadığı, farklı görev icra ettiği anlaşıldığından davanın reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1978, Karar No: 2018/1174, Tarih: 27.03.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1978 E.  ,  2018/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... Müh. Elek. Mak. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vs. ile davalı ...Ş. arasındaki davadan dolayı ... . Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.12.2015 gün ve 2014/318-2015/889 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 19.02.2018 tarihli geri çevirme kararı üzerine davalı vekilince 01.03.2018 tarihinde noksan harç tamamlanmış ise de, noksan harcın tamamlatılması için çıkartılan muhtıranın davalı vekiline tebliğine ilişkin belge bulunmadığı ve bu halde harcın süresinde tamamlanıp tamamlanmadığı konusunda tereddüt hasıl olduğundan, davalı vekili adresine çıkartılan muhtıranın tebliğine ilişkin belgenin kalemce araştırılarak dosyasına konulduktan, bulunamaması halinde kayıtlara göre araştırılarak tebliğ tarihi tespit edildikten sonra, mahkeme hakimince geri çevirme kararlarının yerine getirilmesinde gerekli özenin gösterilerek ve kalem personelinin dikkati çekilerek dosyanın Dairemize gönderilmesi için, ikinci kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10567, Karar No: 2007/314, Tarih: 24.01.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/10567 E.  ,  2007/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...1.A.H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Babalık

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Vekil vasitasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. (Teb.K.11.m.) Davacı vekiline mahkeme kararının tebliğine dair dosyada bilgi belge bulunmamaktadır. Tebligat yapıldı ise eklenmesi, yapılmadı ise usulüne uygun tebliğinin sağlanması,

2-Davalı temyiz dilekçesinin kayyıma tebliğ edildiği hakkında dosyada bilgi belge bulunmamaktadır. Tebligat yapıldı ise eklenmesi, yapıması ise usulüne uygun tebliğnin sağlanması, eksikliklerin ikmalinden sonra dosyanın gönderilmesi için mahalli mahkemesine GERİÇEVRİLMESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 24.01.2007 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/22625, Karar No: 2014/2122, Tarih: 10.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22625 E.  ,  2014/2122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/100082

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 26. (Ümraniye 4.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2009

NUMARASI : 2008/434 (E) ve 2009/896 (K)

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

1- Sanığın 01.03.2006 tarihinde E.. Ç..'dan bir kısım hisselerini devir aldığı Ümraniye Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün mükellefi olan İ. Bilg. Yaz. Org. Reklam Tan. Matbaa Şirketi'nin ortağı, şirket müdürünün ise temyiz dışı sanık E.. Ç.. olduğu, sanığın N. A. ile birlikte ortağı olduğu şirketin faaliyetleri kapsamında gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul olunması, İ.. B..nın 26.02.2007 tarih ve VDENR-2007-345/10 sayılı vergi tekniği raporunda şirketin 03.03.2005 tarihinde E.. Ç.. ve K. Ç. tarafından kurulduğu, 5 yıl süre ile şirket müdürü olarak E.. Ç..'ın atandığı, 01.03.2006 tarihli hisse devir sözleşmeleri ile K. Ç.'ın hisselerini N. A.'a, E.. Ç..'ın ise sanığa devir ettikleri, ancak bu hisse devirlerinin vergi dairesine ve ticaret sicil memurluğuna bildirilmediği, şirkete ait fatura basım bilgilerinin olmadığı, şirketin bilinen adreslerinde yapılan yoklamalarda adreslerin boş ve şirketin tanınmadığının tespit edildiği, sanığın 2005 ve 2006 yıllarında düzenlediği tüm faturaların sahte kabul edilmesi gerektiğinin belirtilmesi, sanığın, arkadaşının tavsiyesi ile E.. Ç..'dan hisseleri devir aldığını ancak şirket ile ilgisinin bulunmadığını bu şirkette hiç çalışmadığını ve düzenlenen faturalardan bilgisinin olmadığını savunması, temyiz dışı sanık E.. Ç..'ın ise düzenlenen faturaların sahte olmadığını, suç tarihlerinde dükkanının yağmalandığını ancak resmi makamlara bildirmediğini savunması, N. A. vergi denetmenine verdiği ifadesinde iş vaadi ile K. Ç.'dan hisseleri devir aldığını sanığında kendisi ile birlikte devir işlemini yaptığını, şirket ile bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, sanığın sahte düzenlediği iddia olunan faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içinde bulunmadığı gibi faturaları kullanan kişi veya şirketler ile düzenlenen faturaların bilgilerinin de yer almadığı anlaşılmakla; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; sahte düzenlendiği iddia olunan faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içine celp edilip, 2005 yılında düzenlenen en son faturanın tarihi tespit edilip, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan kişi veya şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler ile N. A

. A. dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları saptanıp, şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, düzenlenen faturalar ile şirkete ait belgeler temin edilip gerektiğinde yazı ve imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerektiği gözetilmeden ve sanığın, Üsküdar 13. Noterliğinin 01/03/2006 tarih ve 1412 yevmiye nolu hisse devir senedi ile şirket hisselerini E.. Ç..'tan devraldığı anlaşıldığı halde, hisse devir tarihinden önce 2005 yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçuna ne şekilde iştirak ettiği açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme sonucu yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a ) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte faturanın düzenlendiğinin tespiti halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b ) Suç tarihi itibariyle adli sicil kaydı bulunmayan, hakkında takdiri indirim hükümleri uygulanan ve hükmolunan cezası ertelenen sanık hakkında yüklenen "sahte fatura düzenlemek" fiili nedeniyle bir zararın bulunup bulunmadığı ve bu zararın ödenip ödenmediği katılan kurumdan sorulup araştırılmadan ve hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.