muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2456, Karar No: 2006/4976, Tarih: 04.04.2006

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK. 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 3.bendinde yazılı olan “605.787.384” rakamının silinerek yerine “3.248.000.000 “ 4.bendinde yazılı olan “3.248.000.000 “ Tl. rakamının silinerek yerine “605.787.384” yazılmasına, 5.bentte yazılı sözlerin tamamen silinerek yerine, “davacı tarafından sarfedilen 702.630.000 TL. yargılama giderinden kabul ve red oranı ile davacının temyiz dilekçesinde talep ettiği %80,23 oranına göre 563.720.000 TL. ile 272.604.323 TL. harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye masrafın davacı üzerinde bırakılmasına” sözlerinin yazılarak hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, 450. YTL. duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 4.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1674, Karar No: 2019/6722, Tarih: 30.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1674 E.  ,  2019/6722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12/11/2015 gün ve 2014/194 - 2015/193 sayılı kararı onayan Daire'nin 07/02/2018 gün ve 2016/6933 - 2018/852 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin T.C Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü denetiminde faaliyet gösteren özerk bir spor federasyonu olduğunu, Wushu’nun Çin savunma sanatlarının genel adı olduğunu, Wushu sporunun altında 2500'e yakın stil olduğunu, davalının "WİNG CHUN" ibareli markayı tescil ettirdiğini, müvekkili federasyonun kuruluş tarihinin davalının "WİNG CHUN" isimli markayı tescilinden önce olduğunu, davalının markasının müvekkilinin haklarına tecavüz teşkil ettiğini, WİNG CHUN ya da WİNG TSUN'nin WUSHU sporunun bir alt kolu ve müvekkilinin faaliyetleri arasında olduğunu, bu spor dalının dünya kültür mirasının bir parçası ve topluma mal olduğunu, marka olarak tescilinin mutlak ret sebebi olduğunu, 556 sayılı KHK'nin 7/h ve d bendi kapsamında olan marka tescilinin mutlak reddinin gerektiğini ileri sürerek davalı adına tescilli 2011/59869 başvuru numaralı "WİNG CHUN" ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, "WİNG CHUN" kelimesinin bir meslek, sanat veya ticaret grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan bir isim olmadığı, bir spor dalının adı olarak tasviri bir niteliğinin bulunduğu, davalının marka tescilinde "WİNG CHUN" ibaresinin tasvir ettiği mal veya hizmetlere yönelik bir tescilinin bulunmadığı, 7/1-d anlamında hükümsüzlük şartlarının bulunmadığı, 7/1-h maddesi uyarınca ülkemizde maddi anlamda tarihi kültürel bir anlam ifade etmediği, davalının tescil kapsamında bulunan 45. ve 41. sınıfın söz konusu hizmetler bakımından tasviri nitelikte olmadığı, söz konusu "WİNG CHUN" işaretinin marka olarak davacı tarafından daha önce kullanıldığına ilişkin bir delil sunulmadığı, üstün hakkın ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Mahkemece verilen karar ile hükmün Dairemizce onanmasına ilişkin ilamın, usul ve yasaya uygun olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair sebepler yönünden karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, mutlak ret nedenleriyle markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Mahkemece verilen karar ile hükmün Dairemizce onanmasına ilişkin ilamın, usul ve yasaya uygun olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair sebepler yönünden karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, mutlak ret nedenleriyle markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Olaya uygulanacak mülga 556 sayılı KHK’nın 7/1-d maddesi uyarınca “Ticaret alanında herkes tarafından kullanılan veya belirli bir meslek sanat veya ticaret grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan işaret ve adları münhasıran veya esas unsur olarak içeren” marka başvurularının TPMK tarafından mutlak ret nedeniyle reddi gerekmektedir. Bununla birlikte bir şekilde marka tescil edilmiş ise KHK’nın 42/1.maddesi uyarınca bu husus hükümsüzlük davasına da konu edilebilecektir.

Somut olayda, davacı ..., marka başvurusuna konu “WİNG CHUN” ibaresinin Wushu sporunun bir alt kolu ve bir savunma spor sanatının adı olduğunu, bu itibarla marka olarak kimsenin tekeline verilemeyeceğini ileri sürdüğü, Mahkemece yapılan yargılama sırasında alınan ve hükme de esas kılınan bilirkişi heyeti raporunda da başvuru konusu ibarenin bir spor dalının adı olduğu belirlenmiş, ancak belirli bir meslek, ticaret veya sanat grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan bir isim olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bununla birlikte, özgün bir spor dalı olan “WİNG CHUN” ibaresini, davalının marka tescil kapsamında yer alan 41.sınıftaki “ Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri. Dergi, kitap, gazete vb. gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil). Film, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri” yönünden KHK’nın 7/1-d maddesinde ifade edildiği gibi “ticaret alanında herkes tarafından kullanılabilecek olan” işaretlerden olduğu, diğer bir anlatımla bu spor dalını konu alan sempozyum, seminer vs. düzenleme, dergi, kitap vs. yayınlama, film, radyo-tv yapımlarına konu edebilme imkanının kimsenin tekeline bırakılamayacak işaretlerden olduğunun kabulü ile anılan hizmetler yönünden davanın kısmen kabulü gerekirken hatalı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından, davacı tarafın karar düzeltme istemlerinin kabulü ile, Dairemizin 07.02.2018 tarih, 2016/6933 E-2018/852 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak asıl davada verilen kararın yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 07.02.2018 tarih, 2016/6933 E-2018/852 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak, davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyene iadesine, 30/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15475, Karar No: 2025/6405, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15475 E.  ,  2025/6405 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1010 E., 2023/557 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/203 E., 2021/239 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7216, Karar No: 2022/15714, Tarih: 07.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/7216 E.  ,  2022/15714 K.**

**"İçtihat Metni"**

5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'na muhalefet eyleminden dolayı kabahatli Özel Akademik Gelişim Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi hakkında Eskişehir Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğünün 25/01/2021 tarihli ve E-74956111-410.07-19617849 sayılı idari yaptırım karar tutanağı ile uygulanan 17.887,50 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Eskişehir 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/04/2021 tarihli ve 2021/963 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Eskişehir 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/04/2021 tarihli ve 2021/2123 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25/06/2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/07/2022 tarihli ve KYB. 2022/95408 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 7/2-d maddesinde yer alan, "Özel öğretim kurumunun;...Bu Kanun ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe konulan yönetmelik ve yönergelerde belirtilen hükümlere aykırı fiillerde bulunması, hallerinde... idari para cezası uygulanır." şeklindeki,

Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 67/A maddesinde yer alan, "(1) Kanunun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b), (e) ve (f) bentlerinde belirtilen fiiller hariç olmak üzere kurumlarda, yapılan denetlemeler esnasında ilgili mevzuata aykırı hususların tespiti halinde denetlemeye yetkili olanlar tarafından söz konusu aykırılığın denetleme sonuna kadar giderilmesi istenir. Gerekli düzenlemelerin denetleme sonuna kadar yapılmaması halinde işlenen fiilin gerektirdiği, Kanunun 7 nci maddesinde belirtilen idari para cezasının uygulanmasına ilişkin teklif, idari para cezasını vermeye yetkili makama bildirilir. (5) İdari para cezasına neden olan hususun giderilmesi için kuruma en fazla üç ay süre verilir.Bu süre sonunda idari para cezasına neden olan hususların devam ettiğinin tespiti hâlinde yeni yasal işlem yapılır. " biçimindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde,

Dosya kapsamına göre,

Dosya kapsamına göre,

1-Kabahatli tarafından, personelin çalışma izinlerinin kendilerine tebliğ edilmediğini, idari para cezası uygulanmasına esas kabul edilen personel İlknur Yenigün’ün çalışma izninin çıkması ve fiilen çalışabileceği tarihin belli olması üzerine bu tarihe uygun olarak Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildiriminin yapıldığını ileri sürdüğü, Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 26/3. maddesinde “…müracaattan itibaren 10 gün içinde çalışma izni valilikçe düzenlenir. Valilikten çalışma izni alınmadan personel işe başlatılamaz.” şeklinde düzenleme yer aldığı, dosyanın tetkikinde ise kabahatli ile personel arasındaki iş sözleşmesinin süre başlıklı 3. maddesinde işe başlama tarihinin, yukarıdaki mevzuat ile uyumlu şekilde, çalışma izninin düzenlendiği tarih olarak belirlendiği, dosya içeriğine göre de Odunpazarı Kaymakamlığı tarafından çalışma izninin 14/09/2020 tarihinde verildiğinin anlaşıldığı, dosya kapsamında adı geçen personelin Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirilen 25/09/2020 tarihinden önce çalıştığına dair somut bir delil bulunmadığı, adı geçen öğretmen tarafından, kabahatliye idari para cezası uygulanmadan önce 28/12/2020 tarihinde Sosyal Güvenli Kurumu denetmenine verilen ifadede, 25/09/2020 tarihinde çalışmaya başladığının beyan edildiği anlaşılmakla, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre kabahatin oluşmayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-19/02/2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik gereğince Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 67/A maddesinin 1. fıkrasının yürürlükten kaldırıldığı, somut olayda idari yaptırım karar tutanağının tarihinin 25/01/2021 olduğu nazara alındığında, muteriz kuruma söz konusu aykırılığın denetleme sonrasına kadar giderilmesi için kanunda öngörülen süre verilmeksizin idari yaptırım kararı uygulandığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

A) Kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) numaralı maddesine yönelik olarak;

A) Kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) numaralı maddesine yönelik olarak;

Her ne kadar, 19.02.2020 tarihine kadar yürürlükte bulunan Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 67/A maddesinin birinci fıkrası uyarınca, kabahatliye söz konusu aykırılığın denetleme sonuna kadar giderilmesi için süre verilmesi gerektiği görüşüyle kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş ise de ihbarnamede de değinildiği üzere Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim kurumları Yönetmeliğinin 67/A maddesinin birinci fıkrasının 19.02.2020 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı cihetle, kabahat tarihi itibariyle de tespit edilen aykırılıkların giderilmesi için öncelikle süre verilmesini gerektiren yukarıda değinilen mevzuat hükmünün yürürlükten kalkmış olduğu anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına kararın bozulmasına dair talebinin REDDİNE,

B) Kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) numaralı maddesine yönelik olarak;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, Eskişehir 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/04/2021 tarih, 2021/2123 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında Eskişehir Milli Eğitim Müdürlüğünün 25/01/2021 tarih, 19617849 sayılı işlemi ile uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına, 07/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17621, Karar No: 2015/3219, Tarih: 03.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2013/17621 E.  ,  2015/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLBAŞI(ANKARA) 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2011/615-2013/518

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 03.03.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı S.. B.., davacı F.. B.. ve vekili Avukat U.. N.. ile temyiz edilen davalı O.. Ö.. vekili Avukat E.. K.. geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı H.. Ö.., davalı M.. Ö.. gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava; vekâlet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar; mirasbırakan (babaları) A..Ö..'dan kalan taşınmazlardaki paylarının intikal ve satış işlemlerinin yapılabilmesi için davalı O.. Ö.. ile dava dışı H.. Ö.. vekil tayin ettiklerini, vekilin görevini kötüye kullanacağı duyumunu aldıktan sonra vekâletten azletmelerine karşın azilden sonra taşınmazlardaki paylarının hileli satışlarla davalılar adına tescil edildiğini ileri sürerek; 37, 47, 48, 53, 71, 444, 254, 288, 289, 299, 301, 422, 249, 277 ve 292 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tescili isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar Hayri ve Osman, iddianın doğru olmadığını, azilden sonra yapılan bir temlik bulunmadığını, ortak muristen intikal eden bütün taşınmazların kardeşler arasında taksim edildiğini, payları karşılığında davacılara para ödendiğini, ancak yazılı bir belge alınmadığını, aradan oniki yıl geçtikten sonra dava açılmasının iyiniyetli olmadığını, zamanaşımının da dolduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlar, davalı Mustafa ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tapudaki işlemlerin dava dışı vekil H.. Ö.. tarafından intikal ve pay temliki şeklinde yapıldığı, adı geçen aleyhine açılmış bir dava bulunmadığı, dava konusu 301 parsel sayılı taşınmazın ise Hazine'den satın alındığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, tapudaki işlemlerin dava dışı vekil H.. Ö.. tarafından intikal ve pay temliki şeklinde yapıldığı, adı geçen aleyhine açılmış bir dava bulunmadığı, dava konusu 301 parsel sayılı taşınmazın ise Hazine'den satın alındığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, tarafların ortak murisi A.. Ö..'ın 24.05.1977 tarihinde öldüğü, geride davanın tarafları ile dava dışı çok sayıda mirasçısının kaldığı, davacılardan Sevim, Fatma ve Fatoş'un diğer bir çok mirasçı ile birlikte Ankara 2. Noterliği’nin 15.05.2000 tarihli ve 17186 yevmiye numaralı vekâletnamesi ile murislerinden kalan tüm taşınmazların intikal işlemlerini yapmak ve miras paylarını dilediği bedel ve koşullarla eşit olarak davalılar H.. Ö.. ve O.. Ö..'a satmak üzere dava dışı H.. Ö..'ı vekil kıldıkları, vekilin de anılan vekâletname ile işlem yaparak muristen gelen dava konusu 37, 47, 48, 53, 71, 254, 277, 288, 289, 299 ve 444 parsellerdeki davacılara ait miras paylarını başka bir çok mirasçının payları ile birlikte davalılar Hayri ve Osman'a 30.11.2000 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği, 422 parsel sayılı taşınmazdaki paylarını ise aynı tarihte davalı Hayri'ye satarak devrettiği, davacı F.. Ö..'ın ise murisin gelini olup temlik tarihlerinde eşi İ.. Ö..'ın sağ olduğu ve çekişme konusu 277 parsel dışındaki taşınmazlardaki paylarının Rotterdam Başkonsolosluğu'nun 07.08.2001 tarihli ve 8256 sayılı vekâletnamesi uyarınca işlem yapan vekil H.. Ö.. tarafından davalılara temlik edildiği, öte yandan dava konusu 301 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına kayıtlı iken davalı Osman'ın satın alarak malik olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, 301 parsel sayılı taşınmazın davacılar ve muris ile bir ilgisinin bulunmadığı, davalı Osman tarafından Hazine'den satın alındığı saptanmak suretiyle bu taşınmaz bakımından davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacıların öteki temyiz itirazlarına gelince;

Dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre, davanın; vekâlet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı olarak açıldığı kuşkusuzdur.

Bilindiği üzere; Borçlar Kanunu’nun temsil ve vekâlet bağıtını düzenleyen hükümlerine göre, vekâlet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.