muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16448, Karar No: 2017/6458, Tarih: 09.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/16448 E.  ,  2017/6458 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, sigortalı davacının davalı işyerinde 05.02.1990 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu davalı Kurum tarafından iş göremezlik oranının % 21 olarak belirlendiği, 26.06.2004 tarihinde geçirdiği ikinci iş kazası sonucunda ise davalı Kurum tarafından sürekli iş göremezlik oranının % 25,2 olarak tespit edildiği, yapılan birleştirme işlemleri sonucunda iş göremezlik oranının % 24,3 olarak belirlendiği, buna göre sigortalının davalı işyerinde 26.06.2004 tarinde geçirdiği ikinci iş kazası sonucunda oluşan iş göremezlik oranının tespiti isteminde bulunmuş, Mahkemece davacının sürekli iş göremezlik oranının % 15 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 109 ve Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğünün 5 ve devamı maddeleridir.

506 sayılı Yasanın 109. maddesinde, Kurumca verilen kararlara ilgililerce itiraz edilebileceği belirtilmiş ve bu itiraz herhangi bir süre ile sınırlandırılmamıştır. Anılan tüzüğün 7. maddesinde "A cetveli listelerinde yazılı arızalardan birkaçının bir arada bulunması veya eski bir arızaya yenisinin eklenmesi halinde meslekte kazanma gücünün ne oranda azalacağı, Balthazard formülüne göre aşağıdaki biçimde hesaplanır":

a)Sigortalıdaki arızaların meslekte kazanma gücünü azaltma oranları 6 ncı maddeye göre ayrı ayrı tespit edilir.

b)Bu oranlar, en yükseğinden başlanarak sıraya konur.

c)En yüksek oran, sigortalının çalışma gücünün tümünü gösteren % 100'den çıkarılır.

d)Bu çıkarmada kalan miktar, sırada ikinci gelen meslekte kazanma gücü azalma oranı ile çarpılır. Çarpıma, en yüksek meslekte kazanma gücü azalma oranı eklenir, böylece birinci ve ikinci arızaların meslekte kazanma gücü toplam azalma oranı bulunmuş olur.

e)Sigortalının arızası 2 den fazla ise birinci ve ikinci arızaların meslekte kazanma gücü toplam azalma oranı birinci sıraya ve üçüncü sıradaki arızanın meslekte kazanma gücü azalma oranı ikinci sıraya alınarak yukardaki işlem tekrarlanır.” hükmü öngörülmüş, 8. maddede ise “A cetveli listelerinde ayrı ayrı gösterilen çeşitli arızalar, bu listelerde yer alan bir hastalık veya arızanın tabii sonucu iseler, bunlar, ayrı sebeplere bağlı arızalar gibi ele alınarak haklarında 7 nci madde hükümlerine göre işlem yapılmaz.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Genel Kurulunun 04.09.2014 tarihli raporu esas alınarak, hüküm kurulmuş ise de, olan Kurumun yetkili organı tarafından sigortalıdaki sürekli iş göremezlik oranının birleştirme kaydıyla % 24,3 olarak belirlenmesi (ilk kaza sonucu E cetveline göre % 21 ve 2. kazadan sonra % 25,2 olmak üzere), Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun birleştirme kaydıyla sürekli iş göremezlik oranının % 24,5 olarak tespit etmesi, (ilk kaza sonrası E cetveline göre % 22,2 ikinci kaza sonrası% 25,2 olmak üzere), ........ 16.03.2012 tarihli raporunda ise ilk kaza sonrası E cetveline göre % 24,92, 2. kaza sonrası % 51 oranında olduğu, ikinci kazanın sebebiyet verdiği meslekten kazanma gücü kaybının ise % 26,08 olduğunu belirtmeleri karşısında, anılan Adli Tıp Genel Kurulu raporunda 05.02.1990 tarihli iş kazası sonucu E cetveline göre % 12,2 ve sigortalının hali hazırda E cetveline göre % 27,2 oranında meslekten kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, buna göre 26.06.2004 tarihli iş kazası nedeniyle E cetveline göre, % 15 oranında meslekten kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı tespit edilmiş ise de söz konusu tespitler arasında çelişki bulunmaktadır.

Davalı Kurumun ilk iş kazası nedeniyle sigortalının meslekten kazanma gücü kaybı oranı olarak belirlediği % 21 oranı kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, ikinci iş kazasının söz konusu meslekten kazanma gücü kaybı oranına etkisinin ne oranda olduğunun Balthazard formülü uygulanmak suretiyle belirlenerek istemin buna göre değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2021/3426, Karar No: 2022/8786, Tarih: 07.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3426 E.  ,  2022/8786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16.05.2019 tarih ve 2018/774 E. - 2019/375 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 04.03.2021 tarih ve 2019/1231 E. - 2021/326 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 06.12.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 24.07.2006 tarihinde taraflar arasında İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin imzalandığını, 30.10.2009 tarihinde imzalanan hisse satış sözleşmesi ile davacının özelleştirildiğini, davacı hisselerinin Alcen Enerji Dağ. A.Ş.’ye satışına ilişkin 30.10.2009 tarihli sözleşmede 24.07.2006 tarihli sözleşmenin yürürlükte ve geçerli olduğunun kararlaştırıldığını, TEDAŞ’ın 26.10.2010 tarihli yazısında her ne kadar İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi 24.07.2006 tarihinde imzalanmışsa da fiili devir tarihi olan 30.10.2009 tarihine kadar TEDAŞ ile şirketlerin ayrılmaz bir bütün olduğunu, şirketlerin sermayelerinin tamamının TEDAŞ’a ait olduğundan bu dönemde yapılan işlem ve faaliyetlerden doğan hakların TEDAŞ’a ait olduğunun değerlendirildiğini, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin imza tarihinden sonra dahi fiili devir tarihine kadar sorumluluğun da TEDAŞ’a ait olmasının gerektiğini, 12.08.2007 tarihinde meydana gelen bir iş kazası nedeniyle Kayseri 2. İş Mahkemesinin 2010/421 sayılı kararı uyarınca davacının 171.817.-TL ödediğini ileri sürerek şimdilik 20.000 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek en yüksek avans faizi ile birlikte, ilgili dosya için yapılan yargılama giderleri için de şimdilik 100.-TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesi uyarınca imza tarihinden sonra meydana gelecek zararlara ilişkin sorumluluğun dağıtım faaliyetini yürüten davacı üzerinde olduğunu, bu tarihten sonra dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütülmediğini, talep edilen alacağın 12.08.2007 tarihli bir kazadan kaynaklandığını, müvekkilinin sorumluluğundan söz edilemeyeceğini, davacının dayandığı yazıya yanlış anlam verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesi uyarınca imza tarihinden sonra meydana gelecek zararlara ilişkin sorumluluğun dağıtım faaliyetini yürüten davacı üzerinde olduğunu, bu tarihten sonra dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütülmediğini, talep edilen alacağın 12.08.2007 tarihli bir kazadan kaynaklandığını, müvekkilinin sorumluluğundan söz edilemeyeceğini, davacının dayandığı yazıya yanlış anlam verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 7.4. maddesi uyarınca TEDAŞ'ın sorumlu olduğu dönemde gerçekleşen eylemler ve hukuki işlemlerden dolayı davalının sorumlu olduğu, rücuya konu davadaki iş kazasının işletme hakkı devir sözleşmesinin akdedilmesinden sonraki bir döneme tekabül eden 19.06.2007 tarihinde meydana geldiği, taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi hükümleri nazara alındığında sözleşme tarihinden sonra meydana gelen olaylarda davalının sorumluluğunun bulunmadığı, davacının yaptığı ödemeleri davalıdan isteyemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine,

aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2370, Karar No: 2019/2703, Tarih: 17.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/2370 E.  ,  2019/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ ... HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN İADESİ

Taraflar arasında görülen yargılamanın iadesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin verilen karara karşı davalı ve feri müdahilin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan, feri müdahilin istinaf başvurusunun ise uselden reddine ilişkin olarak verilen karar davalı ve feri müdahil vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Murat Ataker'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

Davacı ..., ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 06/04/2011 tarih 2008/515 Esas 2011/183 Karar sayılı tapu iptal ve tescil davasında yapılan yargılama sonucu aleyhine hüküm kurulduğunu, beyanları hükme esas alınan tanıklar ... ve ... hakkında ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/324 Esas ve 2014/314 Karar sayılı kararı ile yalancı tanıklık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğini ileri sürerek yargılamanın iadesini istemiştir.

Davalı ..., hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmiş bir ceza hükmü olmadığını, hukuk hakimini bağlamayacağını, yargılamanın iadesi koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karara karşı davalı ile feri müdahilin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan, feri müdahilin istinaf başvurusunun ise usulden reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalı ... tarafından ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde davacı ... ile dava dışı ... aleyhine açılan yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davasının kabulüne karar verildiği ve kararın 18.12.2012 tarihinde kesinleştiği, bu davada, dava kendisine ihbar edilen ...’nın davacı ... ile dava dışı ... (yargılamanın iadesi istenen davada davalılar) yanında davaya feri müdahil olarak katıldığı, davacı ...’in, beyanları hükme esas alınan tanıklar ... ile ...’ın yalan tanıklık suçundan haklarında kesinleşmiş mahkumiyet hükmü verildiğini belirterek yargılamanın iadesi talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, hukukumuzda davaya müdahale (katılma) iki türlü olup; bunlar asli müdahale ve fer’i müdahale olarak adlandırılmaktadır.

6100 sayılı HMK’nın 65. maddesinde “Asli Müdahale” başlığı altında; “Bir yargılamanın konusu olan hak veya şey üzerinde kısmen ya da tamamen hak iddia eden üçüncü kişi, hüküm verilinceye kadar bu durumu ileri sürerek, yargılamanın taraflarına karşı aynı mahkemede dava açabilir. Asli müdahale davası ile asıl yargılama birlikte yürütülür ve karara bağlanır.” hükmü yer almakta;

6100 sayılı HMK’nın 65. maddesinde “Asli Müdahale” başlığı altında; “Bir yargılamanın konusu olan hak veya şey üzerinde kısmen ya da tamamen hak iddia eden üçüncü kişi, hüküm verilinceye kadar bu durumu ileri sürerek, yargılamanın taraflarına karşı aynı mahkemede dava açabilir. Asli müdahale davası ile asıl yargılama birlikte yürütülür ve karara bağlanır.” hükmü yer almakta;

Aynı Kanunun “Fer’i Müdahale” başlıklı 66. maddesinde ise; “Üçüncü kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı bulunan taraf yanında ve ona yardımcı olmak amacıyla, tahkikat sona erinceye kadar, fer'î müdahil olarak davada yer alabilir.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Belirtilen müdahale şekillerinin davadaki konumu ve sonuçları farklıdır.

Fer’i müdahalede üçüncü kişi, hukuki yararı olduğu gerekçesiyle görülmekte olan davaya ancak taraflardan birinin yanında ve onun yardımcısı olarak katılır. Bu nedenle fer’i müdahale, bir davanın davalılar aleyhine sonuçlanması halinde, kendi hukuksal durumu dolaylı şekilde etkilenecek olan üçüncü kişinin başvuracağı bir yoldur ve genellikle amaç, açılmış davanın davalı yararına sonuçlanmasını (reddedilmesini) sağlamaktır.

Müdahale talebinin kabulü halinde fer’i müdahil, lehine katıldığı tarafla birlikte hareket ederek davayı ancak bulunduğu noktadan itibaren takip eder. Hüküm, lehine müdahale edilen taraf hakkında verilir. Müdahil hakkında karar verilemez. Müdahil hükmü ancak, lehine katıldığı tarafla birlikte temyiz edilebilir. Lehine müdahale edilen taraf temyiz yoluna başvurmazsa, HMK’nın 68. maddesi uyarınca, yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek zorunda olan fer’i müdahil, yalnız başına kararı temyiz edemez. Müdahile husumet tevcih edilmediği gibi müdahil aleyhine bir karar da verilmemiş bulunan hallerde müdahilin tek başına temyiz isteğinde bulunmaya hakkı yoktur.

Somut olaya gelince; davacı ...’in temyiz isteminde bulunmaması ve temyize konu kararda feri müdahil hakkında bir hüküm kurulmamış olması nedeniyle, feri müdahilin tek başına temyiz hakkı bulunmamaktadır. Fer’i müdahil ...’nın temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nun 374 vd. maddelerinde düzenlenen yargılamanın iadesi talebi ayrı bir dava olup harca tabi olduğu kuşkusuzdur. Yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı olarak önceden görülüp kesinleşen karara karşı yargılamanın iadesi yoluna başvurulduğuna göre uyuşmazlığın, taşınmaz malın aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün olduğu ve davanın nispi harca tabi tutulması zorunludur. Ayrıca, Harçlar Yasası harcın alınmasını veya tamamlattırılmasını yanların isteklerine bırakmamış, bu yönün mahkemece kendiliğinden gözetileceğini hükme bağlamıştır. Harçlar Yasası’nın buyurucu nitelikteki 32. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı öngörülmüştür.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ilkeler çerçevesinde somut olay incelendiğinde; yargılamanın iadesini isteyen davacı ... tarafından herhangi bir harç yatırılmadığı, mahkemece bu hususun gözardı edildiği açıktır.

Hâl böyle olunca, dava konusu taşınmazın değeri üzerinden harç alınmasından sonra işin esasına girilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yasal gereklilikler yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9709, Karar No: 2022/13242, Tarih: 27.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9709 E.  ,  2022/13242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No :

Dava, iş kazasının ve neticesinde oluşan maluliyetin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili tarafından sunulan dava dilekçesi ile davacının, davalı işyerinde geçirdiği iş kazasının ve neticesinde oluşan maluliyetinin tespitine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

II-CEVAP

Davalı şirket vekili tarafından sunulan cevap dilekçesi ile belirtilen tarihte veya başka bir tarihte davacının belinin kırılmasına sebep olacak iş kazasının yaşanmadığı, ağır ve tehlikeli işler sınıfında yer alan şirkette bel ve eklem rahatsızlığı bulunan ve bu husustan dolayı daha önceki süreçte ameliyat geçirmiş olan kişinin üretim sahasında çalışabilmesini mümkün olmadığı, davalı şirkette, davacının belinin kırılmasına yol açacak bir iş kazasının meydana gelmediği, davanın haksız olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı Kurum vekili tarafından sunulan cevap dilekçesi ile davalı Kurum kayıtlarında yapılan araştırmada dava konusu kazaya ilişkin herhangi bir kayıt bulunmadığı, davacının bu konuda Kuruma herhangi bir başvurusunun bulunmadığı, dava açılmasına Kurumun sebebiyet vermediği belirtilerek davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulüne, davacının davalı şirkette çalışırken 14/09/2017 tarihinde omurga kemiklerinden yaralanma şeklinde sonuçlanan iş kazası geçirdiğinin tespitine, maluliyet tespitine ilişkin talebin usulden reddine, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulüne, davacının davalı şirkette çalışırken 14/09/2017 tarihinde omurga kemiklerinden yaralanma şeklinde sonuçlanan iş kazası geçirdiğinin tespitine, maluliyet tespitine ilişkin talebin usulden reddine, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı şirket vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile özet olarak davacının bel ağrıları konusundaki geçmişi, bu konuda sağlık kuruluşlarına müracaatları ve bu müracaatların içeriğinin ve tarihlerinin dikkate alınmadığı, adeta tümden gelim prensibi uyarınca hükmün kurulduğu, kurulan kararda davacının çalışma koşulları ve mesai saatleri içerisinde bel ağrısı nedeniyle hastahaneye gitmiş olması ihtimaline dayanıldığı, davacının 2015 yılında yine bu şikayetleri sebebiyle ameliyat olduğu, bu ameliyat sonrasında aynı şikayetlerinin devam ettiği dosya içeriği ile sabit olduğu, meydana geldiği iddia olunan kaza ile davacının daha önce geçirmiş olduğu omurga rahatsızlığı arasında bir illiyet bağının bulunmadığı yönündeki tespitin herhangi bir somut bir dayanağının olmadığı, davacının meydana geldiği iddia olunan kazadan kısa bir süre önce 17.07.2017 tarihinde yine bel ağrısı sebebiyle hastahaneye gittiği, yine aynı tanının konulduğu ve 10 gün rapor verildiği, bilirkişi raporunda davacının meydana geldiği iddia olunan kazadan kısa bir süre önce yine bel ağrısı sebebiyle sağlık kuruluşuna gittiğine dair bir tespitte ve incelemede bulunulmadığı belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile davanın açılmasına Kurum’un sebebiyet vermediği, bu nedenlşe Kurum aleyhine yargılama gider ve masrafları ile vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği özet olarak belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davaya konu olan ve tespiti istenen "iş kazası" mevzuatımızda 506 sayılı Kanunun 11-A ve 5510 sayılı Kanunun 13. maddesi ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, her iki kanunda da iş kazası tanımlanmamış, kazanın hangi hal ve durumlarda iş kazası sayılacağı yer ve zaman koşulları ile sınırlandırılarak belirlenmiştir.

Eldeki davaya konu olayın meydana geldiği tarih itibari ile davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 13.maddesidir. Anılan maddeye göre eldeki davayla ilgili olarak iş kazası;

a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle veya görevi nedeniyle, sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş veya çalışma konusu nedeniyle işyeri dışında,