muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21915, Karar No: 2014/36216, Tarih: 01.12.2014

verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz aşamasında davalı tarafından sunulan iddianameye göre davacının da aralarında bulunduğu 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı IMS İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içerinden mevcut 3 ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarında da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu nedenle sadece tanıtım görevi olan davacının IMS verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de sonuçta davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacı hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi neden ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından en azından fesih tarihi itibari ile geçerli nedenleri bulunduğu anlaşılmaktadır. Geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının veya davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasının sonucunda ortaya çıkacaktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 1.033.00 yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,- TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 01.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5221, Karar No: 2015/7789, Tarih: 30.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5221 E.  ,  2015/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Gerekçeli karar davacı vekiline tebliğe çıkarılmış ve birlikte çalışan avukata tebligat yapılmış, aynı şekilde yine gerekçeli karar ve müddeabihi kısmen temlik alanlar ...ve ... vekilinin temyiz dilekçesi davalı ... A.Ş. vekiline tebliğe çıkarılmış ve birlikte çalışan daimi işçisine tebligat yapılmış ise de, tebliğ belgelerinde muhatabın tevziat saatinde işyerinde bulunmadığına ve aynı gün döneceğine ilişkin bir tespite yer verilmediği görülmüştür. Tebligat Kanunu'nun tevziat saatinde o yerde bulunmayıp, aynı gün tevziat saatinden sonra dönmeyeceği belirlenen muhataplar için düzenleme içeren 20. ve Yönetmeliğin 29. maddesinde aranan, anılan belirlemeye ilişkin bir açıklama da tebliğ belgesinde bulunmamaktadır. Bu tebligatlar, Tebligat Kanunu'nun 17 ve 20; tebliğ tarihinde yürürlükte olan Yönetmeliğin 26 ve 29. madde hükümlerine uygun yapılmış değildir.

Bu durumda, gerekçeli karar davacı vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, temyiz süresinin beklenmesi ve hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin davalı tarafa tebliği ile katılma yoluyla temyiz süresinin beklenmesi, hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dosyaya eklenmesi, gerekçeli karar ve müddeabihi kısmen temlik alanlar ....ve .... vekilinin temyiz dilekçesi davalı .... A.Ş. vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, temyiz süresinin beklenmesi ve hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesi,

2-Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Somut olayda, asıl ve birleşen dava alacak istemine ilişkindir. Ayrıca asıl ve birleşen davadaki müddeabihi kısmen temlik alanlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı da bulunmamaktadır. Aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayan müddeabihi kısmen temlik alanlar yönünden verilen hüküm, bağımsız bir hüküm niteliğinde olup, temyiz edilmesi durumunda ayrı temyiz başvuru ve temyiz karar harcına tabi olacaktır. Asıl ve birleşen davalarda müddeabihi kısmen temlik alanlar ....ve ... vekili temyiz dilekçesinde her iki temlik alan yönünden temyiz itirazlarını ileri sürerek hem asıl dava hem de birleşen davada verilen hükmü temyiz ettiği halde tek bir temyiz başvuru ve temyiz karar harcı yatırmıştır.

Oysa, temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca süresinde temyiz kaydı yapılmış ise de, asıl ve birleşen davada müddeabihi kısmen temlik alanlar tarafından her bir dava için ve her bir temlik alan davacı yönünden ayrı(toplam 4 adet)temyiz başvuru ve temyiz karar harcının yatırılması gerekmektedir. Hükmü temyiz eden asıl ve birleşen davada müddeabihi kısmen temlik alan davacılar ... ve ...vekili tarafından her dava ve hükmü temyiz eden temlik alan davacı yönünden anılan harçlar yatırılmışsa, buna ilişkin belgenin eklenmesi, yatırılmamışsa hangi dava ve temlik alan davacı yönünden anılan harçları yatırdığına ilişkin yazılı açıklama alındıktan sonra yatırılmayan temlik alan davacı ve dava yönünden üç ayrı temyiz başvuru ve temyiz karar harcını yatırması için asıl ve birleşen davada temlik alan davacılar ... ve .... vekiline HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi, harçları yatan dava ve temlik alan davacılar yönünden dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15679, Karar No: 2015/21063, Tarih: 18.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/15679 E.  ,  2015/21063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde onbirin ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı ... İl Özel İdaresi kanuni düzenlemelerle kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı ... yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen ... kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ..., valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... onayına bağlı olduğu, 5. fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ... devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı ... özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ..., bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi “borçlarının” hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın... yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,18.6.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19643, Karar No: 2012/4650, Tarih: 21.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/19643 E.  ,  2012/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi hakkında yapılmış bir takip bulunmamasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 21/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8661, Karar No: 2019/24581, Tarih: 26.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8661 E.  ,  2019/24581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti :

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının Köy Hizmetleri Müdürlüğü'nde işe başladığı tarihten kadrolu işçi statüsüne geçirildiği tarihe kadar geçici işçi statüsünde çalıştırıldığını, 02.02.2001 tarihinde sürekli işçi kadrosu statüsü alarak bu tarihten itibaren iş makinesi operatörü olarak çalışmaya devam ettiğini, mülga Köy Hizmetleri Müdürlüğü'nde işe başladığı tarihten itibaren Türkiye... sendikasına üye olduğunu, 6111 sayılı Kanun kapsamında ise 21.11.2011 tarihinde Karayolları Genel Müdürlüğüne naklinin yapıldığını, mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönemin kanun ve içtihatlar gereğince belirsiz süreli iş sözleşmesi niteliği kazandığını, sürekli işçi kadrosuna geçirildiği tarihte yürürlükte bulanan Toplu İş Sözleşmesinde, çalıştırıldığı pozisyona tabi olduğu ücret skalasının yanlış tespit edildiğini, Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uygulanırken mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönemin dikkate alınmadığını, sanki ilk defa işe girmiş gibi değerlendirilerek ücretinin tespit edildiğini, mevsimlik işçi olarak işe başladığı tarihten daimi statüye geçtiği tarihe kadaki hizmet süresinin toplamına göre belirlenecek derece ve kademesine göre ücret intibakının yapılması gerektiğini belirterek fark yıllık izin ücreti, fark ücret, fark akdi ikramiye, fark ilave tediye ve ağır hizmet, tehlike sorumluluk primi alacağı ile seyyar görev tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti :

Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde özetle, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının kullanmadığı yıllık izin ücretlerinin kendisine ödendiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti :

Davalı Cevabının Özeti :

Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde özetle, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının kullanmadığı yıllık izin ücretlerinin kendisine ödendiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece davanın kabulü hakkındaki 17.10.2014 tarihli ilk karar, Dairemizin 2015/2618 esas 2015/4861 karar sayılı 16.02.2015 tarihli bozma ilamı ile “ Devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan İl Özel İdaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan borç olması dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yöneltilerek sonuçlandırılması gerekir.” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacı tarafından husumetin ...’na yöneltilmesi üzerine davalı olarak adı geçen Bakanlığın hasım sıfatının bulunduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Taraflar arasında dava konusu alacaklardan davalı ... Bakanlığın sorumlu olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz :

Kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Taraflar arasında dava konusu alacaklardan davalı ... Bakanlığın sorumlu olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı, mülga ... İl Özel İdaresi aleyhine dava açmıştır. Yargılama sırasında yürürlüğe gire 6360 sayılı yasa uyarınca davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiş olup, uyuşmazlık davanın bundan sonra hangi kuruma husumet yöneltileceği noktasında toplanmaktadır. Dairemizin 2015/2618 esas 2015/4861 karar sayılı bozma ilamında yazılı gerekçelerle davada hasım olarak hangi kurumun yer alması gerektiği konusunda yapılması icap eden araştırmaların tamamlanmasından sonra husumetin ilgili kuruma tevcihi gerektiği belirtilmiş, Mahkemece ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na bu hususta yazılan müzekkere cevapları uyarınca dava ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na yöneltilmiştir. Ancak davacı vekilinin davanın ...’na yöneltilmesi konusundaki talebi üzerine Mahkemece talep gibi davalı Belediye’nin hasım olmaktan çıkartılmasına karar verilerek, husumet bu kez İç İşleri Bakanlığına yöneltilmiş ve uyuşmazlık konusu alacakların davalı Bakanlık’tan tahsili yönünde hüküm kurulmuştur. Ne var ki mahkemece yapılan değerlendirme ve varılan sonuç tarafların iddia ve savunmaları ile örtüşmediği gibi dosya kapsamına da uygun düşmemektedir. Zira dosya içerisinde yer alan 12.11.2014 tarihli Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu toplantı karar tutanağı örneğinden, ... Valiliği İl Mahalli İdareler Müdürlüğü’nün 18.11.2014 tarihli 20653795-349 sayılı yazısından, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nın dosya içerisinde yer alan yazı cevapları ile belgelerden ve tüm dosya içeriğinden, dava konusu uyuşmazlık hakkında yapılan devir işlemlerine göre tüzel kişiliği kaldırılan İl Özel İdaresinin davacının dosyası itibarıyla ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na devredildiği ve sorumluluğun da anılan Belediyeye ait olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle yargılamaya Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkında devam edilerek bir karar verilmesi gerekirken ... hakkında hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Taraflar arasındaki başka bir uyuşmazlık konusu da, davacının ücret farkı, akdi ikramiye farkı, ilave tediye farkı, ağır hizmet tehlike sorumluluk prim alacağı ve seyyar görev tazminatı alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; eldeki davayla benzer mahiyetteki uyuşmazlık hakkında, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.11.2015 tarihli ve 2015/7-1115 esas, 2015/2541 karar sayılı kararında, geçici işçilikte geçen sürelerin daimi kadroya geçişte kademe ve derece intibakında dikkate alınması gerektiği kabul edilmiştir. Uygulama birliği, hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ilkeleri nazara alınarak, Dairemizce de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun bahsi geçen kararı benimsenmiştir.

Somut olayda; eldeki davayla benzer mahiyetteki uyuşmazlık hakkında, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.11.2015 tarihli ve 2015/7-1115 esas, 2015/2541 karar sayılı kararında, geçici işçilikte geçen sürelerin daimi kadroya geçişte kademe ve derece intibakında dikkate alınması gerektiği kabul edilmiştir. Uygulama birliği, hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ilkeleri nazara alınarak, Dairemizce de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun bahsi geçen kararı benimsenmiştir.

Anılan sebeple, emsal nitelikteki, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 11.11.2015 tarihli ve 2015/7-1115 esas, 2015/2541 karar sayılı kararı gereğince işin esasına girilerek dava konusu taleplerin değerlendirilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi hatalı görülmüştür.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.