muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8040, Karar No: 2012/16875, Tarih: 14.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/8040 E.  ,  2012/16875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Başkanlığı aleyhine 23/11/2007 gününde verilen dilekçe ile sıra cetvelinin düzenlenmesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sıra cetveli yapılması istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, istemin kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, takip alacaklısı olduğunu, aynı borçlu aleyhine davalı ... tarafından da pirim alacağı nedeniyle takipler yapıldığını ve borçlu adına kayıtlı iki adet taşınmazın satışının yapıldığını ancak davalının alacak miktarı fazla gösterildiğinden ve sıra cetveli de yapılmadığından kendi başlattığı takip dosyasına herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek icra takip dosyalarındaki alacak tutarlarının belirlenerek sıra cetveli yapılmasını istemiştir.

Davalı, sosyal güvenlik pirim alacağının devlet alacağı olduğunu, öncelikle devlet alacağının tahsili gerektiğini, artan kısım olursa diğer alacaklı dosyalara gönderilmesi gerektiğini bu nedenle sıra cetveli yapılmasına gerek olmadığını belirterek istemin reddini savunmuştur.

Konuyla ilgili olarak 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 140. maddesinde “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar...”, 141. maddesinde; “Sıra cetvelinin birer sureti icra dairesi tarafından alakadarlara tebliğ edilir.”, 142. maddesinde de “Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir. Dava basit muhakeme usulüyle görülür. İtiraz alacağın esas ve miktarına taallük etmeyip yalnız sıraya dairse şikayet yoluyla icra mahkemesine arz olunur.” biçiminde düzenleye yer verilmiştir.

Buna göre, İcra ve İflas Kanunu 140. maddesinde, satış tutarının bütün alacakları ödemeye yetmemesi durumunda icra dairesinin alacaklıların bir sıra cetvelini yapacağı hükme bağlamış, aynı yasanın 142. maddesinde de yapılan bu sıra cetveline karşı hangi sürede, nereye ve kime karşı hangi yasa yolu ile müracaat edileceği düzenlenmiştir. Şu durumda icra alacaklısı olan davacı az önce açıklanan düzenlemeye uyarınca sıra cetvelinin yapılmasını icra dairesinden istemelidir. Buna göre, sıra cetveli yapmak icra dairesinin görevleri arasında olduğundan istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 14/11/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 14/11/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

-/-

-2-

2012/8040-2012/16875

KARŞI OY YAZISI

Davacının istemi; davalı ...'nun alacak miktarının tesbiti ve buna göre sıra cetveli düzenlenmesine ilişkindir. Mahkemece, davalı kurumun dava dışı borçludan 45.452,28 TL alacaklı olduğunun tesbitine ve buna göre sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmiştir. İ.İ.K. hükümlerine göre sıra cetveli düzenleme görevinin İcra Müdürlüğünün görevinde olduğu yolundaki daire bozması yerinde olmakla birlikte alacak miktarının belirlenmesine yönelik yerel mahkeme kararının dairemizce incelenip bu belirlemenin yerinde olup olmadığı yolunda karar verildikten sonra bozma yapılması gerektiği düşüncesiyle dairemiz çoğunluğunun kararına katılmıyorum.14/11/2012
Yargıtay — Esas No: 2019/470, Karar No: 2022/1, Tarih: 12.01.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/470 E.  ,  2022/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 14.03.2019 tarih ve 73-32 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istemli 04.08.2019 tarihli ve 77057 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarı yönünden yasal şartları oluşmadığından sanık ve müdafisinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 nolu protokolün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesinin "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. 2. Bu hakkın kullanılması, yasada düzenlenmiş haliyle önem derecesi düşük suçlar bakımından ya da ilgilinin birinci derece mahkemesi olarak en yüksek mahkemede yargılandığı veya beraatini müteakip bunun temyiz edilmesi üzerine verilen mahkumiyet hallerinde istisnaya tabi tutulabilir." hükmü doğrultusunda, bazı kamu görevlilerin özel yetki kuralları uyarınca Yargıtayda veya Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yargılanmaları hâlinde istisna getirebilme olanağına rağmen iç hukukumuzda, ilk derece olarak Yargıtayda yargılanacak kişiler bakımından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği öngörülerek, iki dereceli sistem benimsenmiştir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

Temyiz istemi, tutuklu bulunan sanıklar hakkında CMK'nın 263. madde hükmü saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasından itibaren eğer temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılmasının gerekliliği, temyiz sebebinin ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabileceği gözetilerek, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olduğu, başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesi gerekliliğine uyularak usulüne uygun başvuru yapıldığı anlaşılmakla işin esasına geçilmiştir.

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK'dan farklı şekilde resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür. Gerekçeli temyiz dilekçesi (ek dilekçe, temyiz layihası), temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir.

Bir muhakemede, çözümü amaçlanan iki temel sorun vardır. Bunlar, maddi sorun ve hukuki sorundur. Maddi sorun, "olgusal dünya"ya; hukuki sorun, "normatif dünya"ya aittir. Mahkemede önce maddi sorun, sonra hukuki sorun çözülür. Maddi sorunun çözümü geçmişte yaşanmış bir olayın temsili, nasıl gerçekleştiğinin tespitidir. Bu çözüm de sadece hukukun izin verdiği yöntemlerle gerçekleşecektir. Maddi olayın gerçeğe uygun temsil edilebilmesi öncelikle, eksiksiz soruşturma yapılması ve toplanan tüm delil araçlarının doğru değerlendirilmesine bağlıdır. Hâkim; delil araçlarını, akıl yürütmek ve bu arada tecrübe kurallarına başvurmak suretiyle, vicdanına göre değerlendirecektir. Yine akıl yürüterek boşlukları dolduracaktır. Dolayısıyla vicdani kanaate sezgilerle değil akıl yoluyla ulaşılacaktır.

Temyiz denetiminde, maddi olayın tespitinde ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin, sözlülük, doğrudan doğruyalık ve yüzyüzelik ilkeleri uyarınca elde edilen delilleri vicdani kanaatleri ile serbestçe takdir ederken, delillerle varılan sonucun hukuk kurallarına, akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere uygun olup olmadığının tespiti bakımından somut dosya üzerinden görüşülüp incelenebileceği gibi maddi sorunla ilgili vaka değerlendirmelerindeki hukuka aykırılıkları da gerekçe üzerinden denetlenebilecektir.

Temyiz dilekçesinde bir temyiz nedeni var olmasına rağmen muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz sebebi olarak gösterilmemesi ya da gösterilmekle birlikte hükme etki edecek nitelikte olmadığının anlaşılması durumunda usul hükümlerine uygunluk bakımından sadece 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesi kapsamındaki hukuka kesin aykırılık hâlleriyle sınırlı bir temyiz incelemesi yapılacak, inceleme sırasında tespit edilen ancak hükmü etkilemeyen muhakeme hukukuna aykırılıklar Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmayarak kararda bu aykırılıklara işaret edilmekle yetinilecektir.

Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezai yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir.

CMK'nın 289. maddesinde yazılı olan "Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır" kuralı, hiçbir temyiz nedeni içermeyen bir temyiz başvurusunda, mutlak temyiz nedenlerinin kendiliğinden gözetileceği şeklinde anlaşılamaz. Bu noktada dilekçe yalnızca bir veya birden fazla nispî temyiz nedeni içeriyorsa, bu nedenler kabul edilmese dahi 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yer alan mutlak hukuka aykırılık hâllerinden birine dayanarak hükmün bozulması mümkündür.

D) Temyiz istemlerinin süresinde ve geçerli olup olmadığının değerlendirilmesi ile süresi içinde verdikleri temyiz dilekçelerinde gerekçeli kararın tebliğini talep eden sanık ve müdafisine, 5271 sayılı CMK'nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmesinin zorunlu olup olmadığının değerlendirilmesi:

a) Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla gerçekleştirilen yargılama sonucunda 14.03.2019 tarihinde yapılan oturumda hüküm özünün, hazır bulunan sanık ve müdafisine, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercisi ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanığın 18.03.2019, müdafisinin ise 15.03.2019 tarihli ve süresi içerisinde sundukları dilekçelerle temyiz kanun yoluna başvurdukları,

b) Temyiz dilekçeleri içeriklerinden; sanık ve müdafisinin kararın usul ve yasaya aykırı olması ve suçun unsurlarının oluşmaması nedenlerine dayanmak suretiyle gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesini talep ettikleri,

c) Gerekçeli kararın sanığa 27.05.2019 ve müdafisine 22.05.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

Sanığın 07.06.2019, müdafinin ise 03.06.2019 tarihinde ve süresinden sonra ek temyiz dilekçelerini sundukları,

Anlaşılmaktadır.

b) Temyiz dilekçeleri içeriklerinden; sanık ve müdafisinin kararın usul ve yasaya aykırı olması ve suçun unsurlarının oluşmaması nedenlerine dayanmak suretiyle gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesini talep ettikleri,

c) Gerekçeli kararın sanığa 27.05.2019 ve müdafisine 22.05.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

Sanığın 07.06.2019, müdafinin ise 03.06.2019 tarihinde ve süresinden sonra ek temyiz dilekçelerini sundukları,

Anlaşılmaktadır.

Söz konusu ön sorun, Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 495-116 sayılı kararında yer verilen açıklamalar nazara alınarak değerlendirildiğinde;

Süresi içinde vermiş olduğu dilekçeyle sebep göstermeksizin hükmü temyiz eden tarafın, kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 gün içinde sunacağı dilekçeyle sebep bildirmesi gerekmektedir. Bu sürenin "hak düşürücü" veya "düzenleyici" nitelikte olduğu uygulamada ve doktrinde tartışmalıdır. Hukuki bir konuda kesin çizgilerle ayrışmış bir tartışma varsa ve yargı organları aynı konuda farklı sonuçlara varıyorlarsa taraflar açısından yasanın öngörülebilirliği ilkesinde sorun olduğu sonucuna ulaşılabilecektir. Nitekim 1412 sayılı CMUK'nın yürürlükte olduğu dönemde Yargıtay tarafından sebep içermeyen temyiz taleplerinin incelenmesine ilişkin yerleşik uygulama, sistemde değişiklik yapan ve istinaf mahkemelerini faaliyete geçiren 5271 sayılı CMK'nın uygulandığı ilk dönemlerde yanılgı hâli olarak makul görülebilecektir.

Hukuk devleti olmanın sorumluluğu bağlamında verilen kararlar ile kurulan hükümlere karşı yasa yolları, şekli, süreleri ve sonuçlarının ilgililere açıkça bildirilmemesi veya eksik bildirilmesi hâlinde, yasal sürelerin tebligat tarihinden itibaren değil ancak öğrenme tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı, öğrenme tarihi kesin olarak belirlenebilen hâller dışında taraf beyanının esas alınması gerekliliğinden hareketle, usulüne uygun sebep içeren dilekçe var ise bu kapsamda temyiz incelemesinin yapılması, aksi hâlde ilgiliye yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan dolayı temyiz talebinin reddedileceği ihtar edilmeli, sonucuna göre esasa ilişkin temyiz incelemesi yapılıp yapılmayacağına karar verilmelidir.

Bu açıklamalara göre, bahsi geçen ihtaratın yapılmamış olduğu belirlenmekle sanığın ve müdafisinin temyiz nedenlerini sunduğu 03.06.2019 ve 07.06.2019 tarihli dilekçelerinin süresinde olduğunun kabul edilmesi ve temyiz incelemesinin anılan bu dilekçelere hasren yapılması gerekmiştir.

II) İDDİA:

''... alınan ifadesinde: '...; Fetullah Gülen cemaat mensuplarının ısrarla seçilmesini istedikleri 37 bin sicillilerden biridir. Fetullah Gülen cemaati kontenjanından da Danıştay üyeliğine seçilmiştir.' (Ek: 5/82)

... alınan ifadesinde: '...; Fetullah Gülen cemaati mensubu olması nedeni ile 37 ve 38 bin sicilli olmasına rağmen HSYK tarafından 2011 yılı başında Danıştay üyeliğine seçilmiştir.' (Ek: 5/331)

II) İDDİA:

''... alınan ifadesinde: '...; Fetullah Gülen cemaat mensuplarının ısrarla seçilmesini istedikleri 37 bin sicillilerden biridir. Fetullah Gülen cemaati kontenjanından da Danıştay üyeliğine seçilmiştir.' (Ek: 5/82)

... alınan ifadesinde: '...; Fetullah Gülen cemaati mensubu olması nedeni ile 37 ve 38 bin sicilli olmasına rağmen HSYK tarafından 2011 yılı başında Danıştay üyeliğine seçilmiştir.' (Ek: 5/331)

Şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

... alınan ifadesinde: '...Eğitim Merkezinde ve Danıştay'da staj yapacağım için ... iline taşındım, Haşim Güney beni sohbetlere davet etti,...sohbetler staj dönemi bitinceye kadar mutat sürdü...bu sohbetlere ve genel toplantılara katılan idari yargı kökenli stajyerlerin sayısı 40 civarındaydı. Ayrıca o dönem bu yapıya mensup olup da adli hakim tanıdıklarımızda vardı. Bu isimler;..şüphelinin ismini de söylemiştir...' (Ek: 5/373)

... alınan ifadesinde: '...Bu örgüte müzahir, iltisaklı ve irtibatlı kişileri sayarken şüphelinin ismini de vermiştir...'(Ek: 5/364-365)

... alman ifadesinde: 2011 yılında yapılan Yargıtay ve Danıştay üyeliği seçimlerinde bu ... bir pazarlığa dönüştüğü için daha önce tanımadığım birçok mensuplarını da bu vesileyle öğrenmiş oldum. Bu kapsamda tanıdığımız veya bu seçimler nedeniyle kendi ifadeleriyle bu yapıya mensup olduğunu öğrendiğimiz Danıştay Üyeleri şunlardır;...şüphelinin de ismini...saymıştır. (Ek: 5/162)

... Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/146249 sayı ile örgüt içerisinde Yargının Sivil İmamı olduğundan bahisle hakkında soruşturma yapılan 75 kişilik şüpheli listesinden 5. sıradaki şüphelinin kullandığı O 531 660 37 66 numaralı telefon ile 24/12/2013 ve 25/12/2013 tarihlerinde şüpheliye ait 0 505 295 20 55 numaralı telefon ile üç kez görüşme yaptığı tespit edilmiştir. (Ek: 2/14-16)" ifadelerine yer verilerek sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılması talebiyle dava açıldığı anlaşılmıştır.

III) SAVUNMA:

Sanık savunmalarında özetle; silahlı terör örgütü üyesi olmadığını, 15 Temmuz'da evinde oturan bir kişi olarak faili olmadığı bir suçtan hakkında soruşturma başlatılmasının ceza sorumluluğunun şahsiliği ilkesine aykırı olduğunu, 20 Temmuz 2016 tarihinde Danıştayda makam odasına gelen polis tarafından gözaltına alındığını, işlemin yazılı gerekçesinin kendisine verilmediğini, bu suretle Başsavcılık talimatı olmadan gözaltına alındığını, neyle suçlandığının bildirilmediğini, kanuna aykırı bir şekilde gözaltına alındıktan sonra ağır koşullarda gözaltında tutulduğunu, soruşturmanın yetkisiz makam olan ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütüldüğünü, somut bir suçunun olmadığının açık olduğunu, arama işlemlerinin arama kararı olmaksızın ve kanuna aykırı bir şekilde gerçekleştirildiğini, soruşturmanın başlangıcında hakkındaki işlemlerin darbe suçunun failiymiş gibi yürütüldüğünü, somut bir gerekçe olmadan tutuklama kararı verildiğini, soruşturmayı başlatan ... Cumhuriyet Başsavcılığı gibi tutukluluk ve tutukluluğun devamı kararlarını veren sulh ceza hâkimlerinin de yetkisiz olduğunu, ağır cezalık suçüstü hâlinin kabulünün tamamen bir varsayıma dayandığını, bu suçun faili olmadığı için ağır cezalık suçüstü hâli de bulunmadığını, var olmadığı hâlde ağır cezalık suçüstü hâlini varsaymanın masumiyet karinesine aykırı olduğunu, uyuşmazlık tarihinden sonra yetkili olan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun yetkisinin kaldırıldığını, herhangi bir suç işlemediğini, dahil olmadığı bir olay nedeniyle suçüstü hâli varsayılarak hakkında soruşturma başlatılmasının hukukun temel ilkelerine açıkça aykırı olduğunu, ceza muhakemesi kavramı olan suçüstü ile ceza hukuku kavramı olan mütemadi suçun birbirleri yerine kullanılacak kavramlar olmadığını, durumunun 15 Temmuz akşamı katılmadığı bir suçtan sonra sadece gözaltı listesine adının yazılmasından ibaret olduğunu, CMK'nın 161/8. maddesinin yüksek mahkeme hâkimi hakkında uygulanamayacağını, bir Danıştay üyesinin teminatının Anayasa'nın 155. maddesi uyarınca Danıştay Kanunu'nun 4. maddesinde ifadesini bulduğunu, ancak bu teminattan yoksun bırakıldığını, Danıştay Kanunu'nun 76. maddesinde Danıştay üyelerinin soruşturmasının özel olarak düzenlendiğini, savcının bu konuda soruşturma yapma yetkisinin bulunmadığını, kovuşturma makamının ise Anayasa Mahkemesi olduğunu, yetkisiz ve görevsiz ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hakkında soruşturma başlatıldığını, dosyaya giren aleyhine gösterilen ve kabul etmediği ilk evrakın gözaltına alınmasından dört ay sonrasına ait olduğunu, gözaltı kararını dahi televizyondan duyduğunu, soruşturma dosyasında tutuklanmasını gerektirecek herhangi bir belge ve delil bulunmadığını, hangi objektif ölçü ile ismini listeye yazdıkları sorusuna dosyada bir cevap bulunmadığını, arama ve el koymanın usule aykırı şekilde gerçekleştirildiğini, 2014 yılı Mart ayında "örgütüihbaret" ve "furkan haber" sitelerinde aleyhine yayınlar çıktığını, o dönemde bununla ilgili olarak ..