muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7523, Karar No: 2020/2910, Tarih: 03.06.2020

İkametinin balkonunda temizlik yaptığı sırada elindeki demir fırça sapını aşağı doğru sarkıtan katılanın, binanın yakınından geçmekte olan orta gerilim ve alçak gerilim müşterek direkli enerji nakil hattının iletkenlerine temas etmesi veya gerilimin atlama yapması sebebiyle akıma kapılarak hayati tehlike geçirecek ve 6 haftalık olan çocuğunun düşmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda;

Dosya içerisinde bulunan birisi elektrik mühendisi olmak üzere 3 kişilik iş güvenliği uzmanlarından oluşan 07.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine göre kuvvetli akım tesislerinin her türlü işletme durumunda, mala, cana herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmasının sağlanması ve 36 kv’a kadar gerilimli yüksek gerilim hava hattı iletkenleri ile yanından geçtikleri yapıların en çıkıntılı bölümleri arasında en büyük salınım konumunda en küçük yatay uzaklığın 2 metre olmasından gerektiğinden bahisle söz konusu 1990 yılında inşa edilen yapının, elektrik sözleşmesini ve kabulünü yapan elektrik proje sorumlusuna kusur atfedilmesi üzerine atfedilen kusurun binanın tesisat kontrolünü yapan kişinin sanık olması nedeniyle hakkında kamu davası açıldığı ve yargılama sonucunda atfedilen kusurun binanın yalnızca iç tesisatının projeye uygunluğunu denetleyen sanığa ait olamayacağından bahisle beraatine karar verilmiş ise de,

1998 yılından bu yana Aras Elektrik A.Ş Oltu işletme şefliği görevinde bulunan sanığın, kazanın meydana geldiği binanın oldukça yakınından geçmekte olan yüksek gerilim hattının kazadan sonra yer altına alındığı da dikkate alındığında, yüksek gerilim hava hatlarının kişilerin can ve mal güvenliği bakımından tehlike yaratmayacak uygun şekilde olmasını sağlayacak mesafede bulundurulmasını ve buna uygun yapılmadığı tespit edilen hatların sonradan buna uygun hale getirmesini sağlaması gerekirken üzerine düşen denetim ve gözetim görevini yerine getirmemesi nedeniyle meydana gelen kazada tali kusurlu olduğunu kabulle mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7298, Karar No: 2022/7627, Tarih: 13.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/7298 E.  ,  2022/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz süresinin bitmesi beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda; Adana Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının, şüpheliye tebliğ edilmekle birlikte kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdı yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9182, Karar No: 2017/59, Tarih: 18.01.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9182 E.  ,  2017/59 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sözleşmenin feshi, menfi zararın tazmini ve elatmanın önlenmesi davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 04.06.2014 gün ve 3596 Esas, 4311 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi birleşen davada davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili ile birleşen davada davalı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici ... arasında 1997 yılında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri imzalandığını, sözleşmelerde kararlaştırılan süre sona erdiği halde binaların halen teslim edilmediğini, 1999 depremi sonrasında yapılması gereken bir takım güçlendirme işleri için gerekli olan bazı ruhsat değişikliklerinin ve sair işlemlerin davalı tarafından bugüne kadar yapılmadığını ve harçların ödenmediğini, bloklardan birinin temel seviyesinde, birinin kaba inşaat seviyesinde ve diğer bir bloğun ise tamamlanmış vaziyette olduğunu, dairelerin üçüncü şahıslara satıldığını ileri sürerek, müvekkileri ile davalı arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin geriye etkili olarak feshini, parsel üzerindeki yapının yasal hale getirilmesi için gerekli giderlerden, davalının yaptığı imalatların bedelinin mahsubu ile bakiye kısım için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ....000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı ...'in sonradan istifa eden vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, davalıların yüklenici ...'den bağımsız bölüm satın aldıklarını ve B bloktaki binada oturduklarını, yüklenici, müvekkillerine karşı edimlerini yerine getirmemiş olduğundan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshedildiğini, davalıların dairelerde işgalci konumunda olduklarını ileri sürerek, davalıların müdahalelerinin men'ini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı ... vekili, müvekkilinin iyiniyetli olarak kooperatiften daire satın aldığını, dairenin içini tamamen kendisinin yaptırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada diğer davalılar vekilleri, müvekkillerinin ... .... Konut Yapı Kooperatifi'nin üyesi sıfatıyla dava konusu dairelerde oturduklarını, inşaatların kooperatif tarafından yapıldığını, müvekkillerinin daire içlerini kendilerinin yaptırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Birleşen davada diğer davalılar vekilleri, müvekkillerinin ... .... Konut Yapı Kooperatifi'nin üyesi sıfatıyla dava konusu dairelerde oturduklarını, inşaatların kooperatif tarafından yapıldığını, müvekkillerinin daire içlerini kendilerinin yaptırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; taraflar arasındaki sözleşmelere göre parsel üzerinde yapılması kararlaştırılan A bloğun %35, B bloğun %47 ve C bloğun ise %0,75 düzeyinde tamamlandığı, inşaatın bu haliyle yükleniciye tapu verilecek bir seviyeye ulaşmadığı, 1999 depremi sonrası yüklenicinin proje tadilatı ve ruhsat işlemlerini yerine getirmediği, hali hazırda parsel üzerindeki inşaatın ruhsatsız olduğu, yine sözleşmelere göre teslimin en geç 2002 yılının ikinci yarısında yapılması gerekirken, keşfin yapıldığı ....04.2012 tarihi itibariyle de inşaatın belirtilen seviyelerde olduğu, teslimin halen gerçekleşmediği, işin gecikmesinde kusurun davalı yükleniciye ait olduğu, sözleşmenin geriye etkili feshinin koşullarının oluştuğu, davacıların asıl davada tazminat istemlerinden feragat ettikleri, yüklenici tapuya hak kazanamadığından, yükleniciden bağımsız bölüm satın alan birleşen davanın davalılarının da bağımsız bölümler üzerinde hak sahibi olmadıkları, bu konuda iyiniyetli oldukları yönündeki savunmalarının dinlenemeyeceği gerekçesiyle, asıl davada, davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında 1997 yılında yapılan dört adet arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine, menfi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine, birleşen davada, davalılar ...'in ..., ...'un ..., ...'in ..., ...'ün ..., ...'in ..., ...'in ..., ...'ın ..., ...'ın ... numaralı dava konusu bağımsız bölümlere yönelik el atmalarının önlenmesine, .... kat ... numaralı bağımsız bölümü kullandığı ileri sürülen ... hakkında usulünce açılmış bir dava bulunmadığından ve sonradan davaya ithal suretiyle husumet tevcih edilemeyeceğinden bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, birleşen davada davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili ile birleşen davada davalı ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 04.06.2014 tarih ve 2014/3596 Esas, 4311 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, birleşen davada davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili ile birleşen davada davalı ... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, birleşen davada davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili ile birleşen davada davalı ... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili ile birleşen davada davalı ...'in karar düzeltme isteminin REDDİNE, ...,00 ve 470,80 TL harçların ve takdiren 275,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23594, Karar No: 2013/286, Tarih: 09.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/23594 E.  ,  2013/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03/08/2012 gün ve 2012/12874/45859 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17/08/2012 gün ve KYB. 2012/218547 sayılı ihbarnamesiyle;

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 2004 sayılı icra ve İflas Kanunu'nun 337/a maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 12/03/2009 tarihli ve 2008/1599 esas, 2009/268 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Ticaret şirketlerinin müdürleri veya yetkililerinin, 2004 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün bulunmadığı, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 136. maddesinde sayılan kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinin müdür veya yetkilileri yönünden anılan Kanun'un 337/a. maddesindeki suçun işlenmesinin mümkün olmadığı cihetle, sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istemiyle dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğunun anlaşılması karşısında, Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 12.03.2009 gün ve 2008/1599 esas, 2009/268 sayılı kararının, CMK’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE, Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin sanıkların terk ettiği ileri sürülen adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağından bu konuda kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği husununda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8735, Karar No: 2023/7004, Tarih: 01.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/8735 E.  ,  2023/7004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/772 E., 2023/622 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2023 tarihli, 2022/235 Esas, 2023/84 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun

(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesi uyarınca 36 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/772 Esas, 2023/622 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.06.2023 tarihli ve 9-2023/56694 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İstemi

Mağdurenin kendisine iftira attığına, cinsel organında bulunan izlerin mağdure tarafından görülmemesinin imkansız olduğuna, bu nedenle mağdurenin iddialarının doğru olmadığına, meni ve kan tespit edilen eşyalarda mağdureye ait DNA profilinin tespit edilmediğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdure beyanı dışında delil bulunmadığına, mağdurenin yaşı itibarıyla yalan söyleme eğilimi içerisinde olduğuna, alt sınırdan uzaklaşma ve takdiri indirim yapmama gerekçesinin bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın savunması, mağdurenin, katılanın ve tanık beyanları ile dosyaya ibraz olunan adli tıp raporları ile diğer tüm deliller Mahkemece birlikte değerlendirilmiştir. Sanık hakkındaki suçlamaları tümden inkar etmişse de mağdurenin ilk aşamadan itibaren değişmeyen, istikrarlı beyanlarında amcası olan sanığın kendisini, 2021 yılı Haziran ayından itibaren organ sokmak suretiyle istismar ettiğini beyan ettiği, gerek mahkemedeki anlatımlarında gerekse önceki aşamalardaki beyanlarında mağdurenin iddianameye konu olayları, ayrıntılı, değişmeyen ve çelişmeyen ifadelerle anlattığı, sanığın mağdure ve ailesi ile birlikte aynı ikamette yaşadıkları cihetle sanık ile mağdure ve ailesi arasında herhangi bir ihtilaf ve geçimsizlik durumunun bulunmadığı, hatta katılan ...'in soruşturmanın ilk aşamasında kolluktaki ilk ifadesinde mağdurenin anlattığı tecavüz olaylarına inanmadığını beyan ettiği dikkate alındığında, mağdurenin annesinin de sanığa böyle bir suçlamayı yakıştıramadığı, bu itibarla mağdurenin sanığa karşı böylesine ağır bir suçlamada bulunmasını gerektirecek bir olayın veya durumun bulunmadığı, bu itibarla mağdurenin böylesine vahim ve ağır sonuçları olan bir suçla ilgili sanığa ithamda bulunmasını gerektirecek bir sebebin bulunmadığı kanaatin varıldığı, her ne kadar sanık tarafından mağdureye sınav zamanı derslerine çalışması için kızdığını ve ona zaman zaman ufak cezalar verdiğini, bu yüzden kendisine iftira atmış olabileceği beyan edilmişse de, sanığın mağdureye ceza olarak evde şınav çektirdiği gibi eylemlerde bulunduğu dikkate alındığında, bu davranışların mağdureyi böylesine ağır suçlamada bulunmasına sebep olacak derecede kendisinde acı, elem, üzüntü meydana getirecek cezalar olmadığı, bu sebeple sanığın bu yöndeki savunmalarına itibar edilmediği, sanık eylemlerini mağdurenin anne ve babasının evde bulunduğu zamanlarda gerçekleştirmişse de, kendi kullandığı odada mağdurenin anne veya babasının odaya girip kendisini rahatsız edemeyeceğine dair hissettiği güvenle eylemlerini gerçekleştirdiği, mağdurenin annesi mağdurenin iç çamaşırında gördüğü kan lekesi üzerine bu konuda mağdureyle konuşmuşsa da, mağdurenin adet kanaması olduğu yönündeki yalanına daha fazla üstelemeden inandığı, sanığın evin içerisinde kendisine oluşturduğu güvenli ortamı gösterir şekilde mağdurenin anne ve babasının olayın okul yönetimi ve kolluğa yansıdığı aşamaya kadar durumdan haberdar olmadıkları, Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Ana Bilim Dalınca düzenlenmiş 16.03

.03.2022 tarihli raporda mağdurenin genital muayenesinde, himenin anuler yapıda olduğu, ince kenarlı, saat kadranına göre 7 hizasında kaideye uzanan eski yırtık ve saat 4 hizasında doğal çentik bulunduğundan bahisle düzenlenmiş rapor dikkate alındığında mağdurenin başka birisiyle de cinsel ilişki yaşadığına ilişkin herhangi bir iddia, beyan ve emare olmadığı dikkate alındığında, sanığın mağdureye karşı cinsel organını yalatma, cinsel organını sokma, mağdurenin cinsel organını elleme şeklindeki cinsel istismar eylemleri gerçekleştirdiği, bununla birlikte hüküm tarihinden önce sanığın cinsel organının çevresinde tespit edilen vitiligo lezyonlarının hastalığın niteliği itibarıyla olaydan sonra -bilhassa tutukluluk sürecindeki stresin etkisiyle- ortaya çıkmış olabileceğinin ve mağdurenin yaşadığı olayın korku ve heyecanı içerisinde deride beyazlaşma şeklindeki belli-belirsiz bu lezyonları fark edememiş olmasının mümkün ve anlaşılabilir olduğu kanaati ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı kanaatine varılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması ve sanığın genital bölgesinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 07.12.2022 tarihli doktor raporu içeriği nazara alındığında, sanığın genital bölgesinde bulunan lekelerin doğuştan olup olmadığı, herhangi bir nedene bağlı olarak büyüklüğünde ve görünümünde (renginde) değişiklik gösterip göstermeyeceği, zaman içerisinde kaybolup tekrar ortaya çıkıp çıkmayacağı ve ilk bakışta fark edilip edilmediği hususlarında sanığın dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilip rapor alındıktan sonra mağdurenin yaşı da göz önünde bulundurularak hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/772 Esas, 2023/622 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2482, Karar No: 2015/5082, Tarih: 11.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/2482 E.  ,  2015/5082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/276650

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2012

NUMARASI : 2009/436 (E) ve 2012/332 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.