muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13521, Karar No: 2024/15630, Tarih: 02.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13521 E.  ,  2024/15630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 46. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Somut uyuşmazlıkta 696  sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçen davacının ücretinin eksik ödendiği iddiasına bağlı fark alacak taleplerinin reddine karar verildiği, hüküm altına alınan alacağın ise davalı bakımından kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen miktarın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince karar tarihi itibarıyla bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı yükleniciler nezdinde asgari ücretin % fazlası ücretle çalışırken 02.04.2018 tarihinden itibaren asgari ücretin % fazlası ücretle daimi kadroya geçtiğini, davalı Bakanlığa bağlı Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde bakım personeli olarak çalıştığını, 01.01.2019 tarihinden itibaren her yıl belirlenen asgari ücretin % fazlası üzerine Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesine göre %4 oranında zam uygulanması gerektiğini, kadroya geçiş sonrasında davacının 2018 yılı Aralık ayındaki ücretinin rızası dışında tek yanlı düşürüldüğünü ve hâlen düşük ücretin ödendiğini, müvekkilinin 7, 10 ve 15'er günlük çalışma esasına göre çalıştığını, Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğunu ileri sürerek ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacakları ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; görev, husumet ve diğer usuli itirazlarda bulunduklarını, pandemi nedeniyle davalı İdare tarafından çeşitli tedbirler alındığını, bu kapsamda 02.04.2020 tarihinde 7 günlük sabit vardiya sistemine geçildiğini, sonra sabit vardiya sisteminin 14 gün olarak uygulanmaya başladığını, daha sonra 10 günlük ve devamında 7 günlük sabit vardiya sistemine geçildiğini, sabit vardiya sisteminde çalışma saatlerinin 24 saatte 2 posta olarak düzenlendiğini, işyerinde denkleştirme uygulaması bulunduğunu, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, sağlık hizmeti yürütülen işyerinde işçilerin yazılı onayı alınarak gece 7,5 saati aşan çalışma yaptırılabileceğini, sürekli işçi kadrosuna geçtiği tarihte temel ücreti belirlenen davacıya toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince ücret zamlarının uygulandığını ve davacının ücret farkı talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının sürekli işçi kadrosuna geçiş sürecinde imzalanan sözleşmede ücretin, ilgili mevzuat hükümlerine göre belirlenen toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanacağı şeklinde düzenlendiği gerekçesiyle dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; davalı Kurumun eksik bilgi ve belge gönderdiğini, bu nedenle davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile gece çalışması ücretlerinin eksik hesaplandığını, eksik ödendiğini, mahsubun sadece o ayın alacağından yapılması gerektiğini, gece 7,5 saati aşan çalışmaların fazla çalışma ücreti hesabına dâhil edilmesi gerektiğini, sadece pandemi değil pandemi dönemi öncesinde de alacakların hesaplanması gerektiğini, 02.04.2018 tarihinden son tutanak tarihine kadar hesaplama yapılması gerektiğini, davacının ücretinin tek taraflı olarak düşürüldüğünü, ücretlerinin hâlâ eksik ödendiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; denkleştirme esası uygulandığından davacının fazla çalışma alacağı bulunmadığını, işçilere ücretlerinin tam ve zamanında ödendiğini, faiz başlangıcına, faiz türüne itiraz ettiklerini, alacaklardan indirim yapılmamasının hatalı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili; denkleştirme esası uygulandığından davacının fazla çalışma alacağı bulunmadığını, işçilere ücretlerinin tam ve zamanında ödendiğini, faiz başlangıcına, faiz türüne itiraz ettiklerini, alacaklardan indirim yapılmamasının hatalı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının kadroya alınması ile birlikte işverenle imzalanan iş sözleşmesinde asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceği açıkça öngörülmediğinden davalı Bakanlık uygulaması yerinde olup fark ücret, ilave tediye, ikramiye alacağı taleplerinin reddinin isabetli olduğu; kabule konu fazla çalışma alacağının yazılı delil olan puantaj kayıtlarına göre tespit edildiği, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekilinin temyiz dilekçesi miktardan reddedildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve gece zammı ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanması hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32, 34, 41, 42, 44, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri.

3. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile bireysel iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı ilâmında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32, 34, 41, 42, 44, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri.

3. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile bireysel iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı ilâmında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde çerçevesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçiler ile işveren arasında imzalanan iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerinin doğru değerlendirilmesi son derece önemlidir. Dairemiz uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen iş sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (temel) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığı kabul edilmektedir. Diğer taraftan iş sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümler ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmeli, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağı kabul edilmelidir.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7347, Karar No: 2011/7786, Tarih: 11.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/7347 E.  ,  2011/7786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ 2.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 11.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2259, Karar No: 2017/5451, Tarih: 29.11.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/2259 E.  ,  2017/5451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 54, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın kendisine ait facebook hesabında kendisini "Fetullah Gülen akademisinde çalışıyor" şeklindeki tanımlaması, sosyal medya hesaplarından yapmış olduğu silahlı terör örgütü lehine propaganda içeren yoğun paylaşımları, aramada ele geçen örgütsel doküman ve yayınlar ile örgüt liderinin 15.01.2014 tarihli Bank Asya'yı kurtarmaya yönelik çağrısından sonraki süreçte Bank Asya'daki hesap hareketliliği, söz konusu bankaya atanan kayyumun bankayı batırdığına dair imaj oluşturmak için örgütsel tavırla parasını çekip hesabını kapatması gibi süreklilik, yoğunluk ve çeşitlilik gösteren faaliyetleri ile tüm dosya kapsamına göre mahkemenin sanığın silahlı terör örgütü üyesi olduğuna dair kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı gözetilerek;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Aramada ele geçen Fetullah Gülen tarafından yazılan kitaplar ile Bugün Gazetesinin 28.04.2017 tarihli küpürü ve flash belleğin dosyada delil olarak saklanmasına, adli emanetteki diğer kitap ve yayınların ise sanığa iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Aramada ele geçen Fetullah Gülen tarafından yazılan kitaplar ile Bugün Gazetesinin 28.04.2017 tarihli küpürü ve flash belleğin dosyada delil olarak saklanmasına, adli emanetteki diğer kitap ve yayınların ise sanığa iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün 2. maddesinin 1. fıkrasında TCK'nın 54. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılarak yerine " Adli emanetin 2016/2196 sırasına kayıtlı Fetullah Gülen tarafından yazılan kitaplar ile ....Gazetesinin 28.04.2017 tarihli küpürü ve flash belleğin dosyada delil olarak saklanmasına, diğer kitap ve yayınların ise sanığa iadesine" ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3115, Karar No: 2024/9519, Tarih: 03.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3115 E.  ,  2024/9519 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/999 Esas, 2023/2292 Karar

DAVA TARİHİ : 30.01.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/36 Esas, 2022/26 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu İstanbul ili, Büyükçekmece ilçesi, Tepecik Mahallesi, 1312 ve 2823 parsel sayılı taşınmazların davalı idare tarafından İSKİ yasası ve yönetmeliği hükümlerine göre oluşturulan Büyükçekmece Barajı mutlak koruma alanı sahasında kaldığını, İSKİ mutlak koruma alanında kalan 2823 nolu parselin 2/9 hissesini, 1312 nolu parselin de 504/768 hissesini kamulaştırma yoluyla İSKİ adına tescili sağlandığını, dolayısıyla davalı idarenin fiilen taşınmaza el attığının kabulü ile taşınmazların bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle davaya konu taşınmazların malikleri tarafından kullanılmasına engel olacak şekilde tel, çit vb. şeylerle çevrilmesi ya da herhangi bir şekilde inşai bir faaliyette bulunulmasının söz konusu olmadığını, dolayısıyla hiçbir surette fiili bir el atmadan söz edilemeyeceğini, yerleşik yargı içtihatları gereğince kamulaştırmasız el atılan taşınmazlarda el atma olgusu hukuki ise idari yargının, fiili ise adli yargının görevli olduğunu, davaya konu taşınmazlar yönünden görevli mahkemenin idare mahkemelerinin olduğunu, zira bu taşınmazlara İdare tarafından herhangi bir suretle fiili el atmanın söz konusu olmadığını, yargı yolu farklılığı nedeniyle görevsizlik kararı verilmesini, davaya konu taşınmazlardan 1312 nolu parselin 5.679,86 m²lik kısmı ile 2823 parselin ise 1.454,15 m²lik kısmının Büyüçekmece baraj havzasının ... kuşaklama alanı "2" de kaldığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne taşınmazlar bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bedeline hükmedilen taşınmazların tapusunun iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazların malikleri tarafından kullanılmasına engel olacak şekilde tel, çit vb. şeylerle çevrilmesi ya da herhangi bir şekilde inşai bir faaliyette bulunulmasının söz konusu olmadığını, dolayısıyla hiçbir surette fiili bir el atmadan söz edilemeyeceğini, yerleşik yargı içtihatları gereğince kamulaştırmasız el atılan taşınmazlarda el atma olgusu hukuki ise idari yargının, fiili ise adli yargının görevli olduğunu, davaya konu taşınmazlar yönünden görevli mahkemenin idare mahkemelerinin olduğunu, davaya konu taşınmazlardan 1312 nolu parselin 5.679,86 m²lik kısmı ile 2823 parselin 1.454,15 m²lik kısmının Büyüçekmece Baraj havzasının ... kuşaklama alanı -2 sınırları içinde kalması nedeniyle idarenin sorumluluğunda olduğunu, bu alanlar dışında idarenin kamulaştırma sorumluluğu olmadığını, öncesinde dere mutlak koruma alanında kalmaları nedeniyle taşınmazların kamulaştırıldığını oysa dava tarihi itibarıyla dere mutlak koruma alanı diye bir sınırlama olmadığını, 24.01.2013 tarihli gazetede yayımlanan değişikle dere ıslahı ve işletme bandı esasının getirildiğini, dava konusu taşınmazlarının tamamının dere bandı ve işletme bandı dışında kaldığını, ... kuşaklama alanı -2 dışında kalan kısımlara fiilen de el atılmadığını, imar mevzuatı dışında getirilmiş bir kısıtlma da bulunmadığı gözetildiğinde 1312 parsel yönünden sadece ... Kuşaklama Alanı-2 sınırları içerisinde kalan ve bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 5.667,72 m² ile 2823 parsel yönünden de ... Kuşaklama Alanı-2 sınırları içerisinde kalan ve bilirkişi raporunda C harfi ile gösterilen 1.448,30 m² yönünden hüküm kurulması gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı inceleme ile yüksek metrekare birim fiyatının belirlendiğini, gerekçeli kararda aleyhe hükmolunun vekâlet ücretinin hatalı hesaplandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmazlara mahallinde yapılan keşif sonucu emsal karşılaştırması yapılarak değer biçen, usul ve kanuna uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporuna göre el atma bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 20.02.2017 tarihli ve 2016/529 Esas, 2017/16 Karar sayılı emsal nitelikte ilamı göz önünde bulundurularak dava konusu taşınmazın mutlak koruma alanında kalması nedeniyle davacı tarafından fiilen kullanma imkanı bulunmadığından bu durumun kamulaştırmasız el atma niteliğinde olduğu ve davanın adli yargının görevi içinde bulunduğu, dosya içinde bulunan belediye başkanlığı yazı cevaplarına göre taşınmazların hem mutlak koruma alanında hem de imar planında "Taşkına Maruz Alanda" bulunmaları nedeniyle taşınmazların tamamı için sorumluluğun davalı idarede olduğu, her ne kadar karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davacı taraf yararına hükmedilmesi gereken vekâlet ücreti 55.457,47TL ise de bu nedenle karar kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verildiğinde yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına göre işbu karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplama yapılması gerektiği ve bu halde anılan vekâlet ücretinin 113.540,90 TL'ye yükseleceği ve bu durumun istinaf eden tarafın aleyhine olacağı anlaşıldığından davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idare arasında kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”