muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2247, Karar No: 2018/18248, Tarih: 26.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2247 E.  ,  2018/18248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekili temyiz dilekçesinde, sanık hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz ettiğini beyan etmiş ise de, sanık hakkında ...'a yönelik eylem nedeniyle beraat hükmü kurulduğu, ... ile katılan vekili arasında vekalet ilişkisi bulunmadığı anlaşılmakla, hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında yüzde sabit iz oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Katılan ...'nin yaralanmasına ilişkin.... Devlet Hastanesince düzenlenen 08.12.2014 tarih, 1017 nolu raporda "Yüz sağ maxillada kızarıklık, sol ayak bileğinde sıyrık" olduğunun belirtildiği, aynı hastanenin 03.03.2015 tarih, 144 nolu raporunda " sağ yanağının üstünde skar izi" olduğu belirtilerek, plastik cerrahiye sevk edildiği, .... Devlet Hastanesinin görevli plastik cerrahi uzmanınca düzenlenen 27.10.2015 tarihli raporda ise "Sağ kaş üzerinde 6 mm çapında skar dokusu ve sağ molar bölgede 4 cm uzunluğunda horizontal skar dokusu" olduğu ve yüzde sabit iz niteliğinde olduğunun belirtilmiş olmasına göre, katılanın olay sonrası düzenlenen geçici raporu ile kati raporlarda belirtilen yara yerlerinin farklı olması, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde katılanda sabit iz olarak belirtilen dokunun olaydan öncede mevcut olduğuna ilişkin iddiası karşısında, katılanın yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrak, raporlar

ve varsa grafiler ile birlikte katılanın bizzat en yakın Adli Tıp Kurumu gönderilerek, geçici rapordaki yaralanmalar ile kati rapordaki yaralanmaların birbiri ile uyumlu olup olmadığı, olay sonrası meydana gelen yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı, yüzde sabit iz niteliğinde değil ise basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususlarında rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz ve çelişkili raporlara dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

ve varsa grafiler ile birlikte katılanın bizzat en yakın Adli Tıp Kurumu gönderilerek, geçici rapordaki yaralanmalar ile kati rapordaki yaralanmaların birbiri ile uyumlu olup olmadığı, olay sonrası meydana gelen yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı, yüzde sabit iz niteliğinde değil ise basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususlarında rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz ve çelişkili raporlara dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanık ile katılanın babası Hanifi arasında arazi ihtilafı nedeniyle husumet bulunduğu, sanığın olay günü Hanifi ile aralarında husumete neden olan araziye taş bıraktıkları, Hanifi'nin araziye gelip taşları atması üzerine taraflar arasında tartışma çıktığı ve birbirlerine küfür edip kavga etmeye başladıkları, katılanında babasının kavga ettiğini görmesi üzerine annesi ile olay yerine geldiği ve kavgaya dahil olduğu olayda, tanık ...'ın, sanık ile Hanifi'nin tartışması sırasında katılanın gelerek sanığa hakaret ettiğine ilişkin beyanı, sanığın kardeşi Harun'un katılan ile annesinin kendilerine hakaret edip, taş attıklarına ilişkin iddiası ve sanığın savunması karşısında, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinin asgari düzeyde uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 26.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13055, Karar No: 2016/15600, Tarih: 27.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/13055 E.  ,  2016/15600 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 19. İş. Mahkemesinden verilen 18.05.2016 günlü ve 2016/103 E. 2016/290 K. sayılı hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dava konusu fark prim borcuna dayanak bilgi ve belgeler ile, özellikle tahakkukun hangi dönemlere ilişkin olduğu,

2-Davacı tarafından bu borç için herhangi bir yapılandırma yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise buna ilişkin belgeler,

3- Davacının 12.01.2016 tarihli itirazına, davalı Kurumca inceleme yapıldığına dair verilen cevaptan sonra herhangi bir işlem yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise sonucuna ilişkin evrakların ikmal edilerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7771, Karar No: 2021/5421, Tarih: 29.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7771 E.  ,  2021/5421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 26/03/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 30/10/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın infaza başladıktan sonra denetimi ihlal etmesi nedeniyle infaz dosyasının kapatılarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verildiği görülmüş ise de;

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde de sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden 30/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönler incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 29.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14713, Karar No: 2025/6273, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14713 E.  ,  2025/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/632 E., 2023/155 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bayburt Ağır Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdı.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bayburt Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6953, Karar No: 2013/11478, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6953 E.  ,  2013/11478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ...Kadastro Mahkemesinde açmış olduğu davada Karapelit Köyü içinde bulunan ve dava dilekçesine ekli krokide gösterilen dere ve yolların bir bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını ve halen orman vasfını koruduğunu, kadastro çalışmaları sırasında kesinleşen orman sınırlarına uyulmadığını ileri sürerek tespitin iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 161 ada içinde yer alan ve fen bilirkişi krokisinde (A) harfiyle gösterilen 225.65 m2, (B) harfiyle gösterilen 117.45 m2 ve (C) harfiyle gösterilen 860.59 m2'lik dere bölümlerinin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1978 yılında seri bazda orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamaları yapılmış; sonuçları 14/06/1979 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Kadastro mahkemesince, uyuşmazlığın çözümünde kendisini görevli görerek işin esası hakkında hüküm kurulmuş ise de, çekişmeli yerin yörede 2005 yılında 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan genel kadastroda dere olarak tespit dışı bırakılarak paftasına işlendiği, taşınmaz hakkında tespit tutanağının düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Yörede yapılan orman kadastrosu da tespit tarihinden önce kesinleşmiş bulunmaktadır. Mahkemece, 3402 sayılı Kanununun 26/4. maddesi ve H.G.K.'nun 28.11.2007 gün ve 20-909/891 sayılı kararında kabul edilen ilke gözönünde bulundurularak davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu düşünülmemiştir. Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup, davanın her aşamasında mahkeme tarafından kendiliğinden gözetilmesi gerekir. Davanın esasına girilmeksizin görevsizlik kararı verilmesi gerekirken esas hakkında hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 12/12/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8399, Karar No: 2008/10865, Tarih: 29.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8399 E.  ,  2008/10865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/7721, Karar No: 2004/8013, Tarih: 30.06.2004

1. Hukuk Dairesi 2004/7721 E., 2004/8013 K.

**1. Hukuk Dairesi 2004/7721 E., 2004/8013 K.**

**- ELBİRLİĞİ MÜLKİYETİ

- TARAF TEŞKİU**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 701 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 702 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 715 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 73 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı hazine, tapuda davalıların miras bırakanı adına kayıtlı 2481, 2482 nolu parsellerin Akşehir Gölü kıyı kenar çizgisi İçinde kaldığını ileri sürüp, tapuların iptali ile tescil harici bırakılmasını istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı ...'nın dava tarihinden önce ölü olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın ölü kişi olması nedeniyle husumetten reddine, diğer davalı hakkındaki davanın hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; tetkik hakimi'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı Yasa hükümleri gereğince tapu iptali ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ...'nın dava tarihinde ölü olduğundan, diğer davalı yönünden hak düşürücü süre geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle Medeni Yasamızın 715. maddesi hükmüne göre "Sahipsiz yerler ile yaran kamuya ait mallar devletin hüküm ve tasarrufu altındadır." Kadastro Yasasının 16/C maddesinde de, "Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir, istisnalar saklıdır" denilmektedir.

Genel sular ve göller ile bunların kenarındaki kumluk, taşlık ve kayalık yerlerden kamunun serbestçe yararlanması; kamunun, başka bir deyişte herkesin hakkıdır. Genel sulardan ve bunların bütünleyici bölümleri olan kumluk, taşlık ve kayalık yerlerden kamunun yararlanması, genel suların sahil şeritlerinin herkese açık bulundurulması ile bu niteliklerin korunması ile mümkün olabilir.

2709 sayılı Anayasamızın Sosyal ve Ekonomik Haklar ve Ödevler başlıklı 3. bölümünün "kamu yararı" ve "kıyılardan yararlanma" başlığını taşıyan 43. maddesinde "kıyılar, devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir.

\* denilmiştir.

2709 sayılı Anayasamızın Sosyal ve Ekonomik Haklar ve Ödevler başlıklı 3. bölümünün "kamu yararı" ve "kıyılardan yararlanma" başlığını taşıyan 43. maddesinde "kıyılar, devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir.

\* denilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun 23.11.1988 gün ve 1/825-954 sayılı kararında da değinildiği gibi, "Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler, bu nitelikleri itibariyle yasama organının serbestçe düzenlenmesine açık yerlerden değildirler. Yasama organı çıkaracağı yasalarla, söz konusu taşınmazların bu niteliklerini koruyucu yönde düzenlemede bulunmak zorundadır; zira Anayasa hükümleri yasa koyucunun yetkilerini ve düzenleme alan ve sınırlarını belirleyici hükümleridir. Bu itibarla 3402 sayılı Yasanın devletle kişiler arasındaki uyuşmazlıklara ve davalara son vermek amacıyla devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin bu niteliklerini ortadan kaldıracak yönde yoruma elverişli olarak çıkarıldığını benimseme olanağı yoktur."

Devletin görevi, kıyıların niteliğini korumak ve kamunun bundan yararlanmasını olabildiği ölçüde sağlamaktır.

Yukarıda sözü edilen Genel Kurul Kararındaki hak düşürücü sürenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki, özel mülkiyete konu olmayacak yerlerde uygulanmayacağı ilkesi "3402 sayılı Yasanın 12. maddesini yorumlarken, aynı Yasanın 16. maddesinin de birlikte değerlendirilmesi gerekir. Yasanın 12. maddesi hak düşürücü süreyi tutanaklarda belertilen "haklara sınırlandırma ve tespitlere ait tutanaklar kesinleştiği tarihten itibaren" işletmeye başlamıştır. Bu itibarla 3402 sayılı Yasanın 12. maddesinde öngörülen hak düşürücü süre özel mülkiyete konu olmayan ve özel hukuk hükümlerine tabi bulunmayan üzerinde mülkiyet hakkı kurulamayacak devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlar hakkında Hazine tarafından açılacak davalara uygulanmaz" şeklinde açıklanmıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 24.3.1999 gün ve 1/170-167 sayılı kararında da "3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin, Hazinece açılan ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer iddiasına dayanan davalarda dava koşulu olarak ele alınıp değerlendirilemeyeceği, işin esasına girilip dava konusu taşınmazın gerçek niteliğini, daha açık bir anlatımla özel mülkiyete konu olup, olmayacağının tespit edilmesinden sonra bu yönde bir karar verilmesi gerektiği; yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ortaklaşa kabul edilen bir kural haline geldiği' vurgulanmıştır.

Yukarıdan beri açıklanan yerleşmiş Yargıtay Hukuk Genel Kurul Kararları özetlenecek olursa, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve bu nedenle tespit dışı bırakılması gereken taşınmazlar hakkında tespit tutanağı düzenlenmiş olsa bile, yok hükmünde sayılan işlemler, önceki 766 sayılı Yasanın 31/2 ve halen yürürlükte bulunan 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddelerinde yazılı olan 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi değildir. Kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kumluk yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu tartışmasızdır. Bu husus Yargıtay'ın istikrar kazanmış kararlan gereğidir.

Öte yandan, dosya içeriği ve toplanan delillere göre çekişmeli taşınmazın kayden davalıların miras bırakanı Hasan'a ait olduğu, ölümüyle taşınmaz mülkiyetinin irs'en davalılar ile davada yer almayan mirasçılarına geçtiği tartışmasızdır. Ayrıca kayıt maliki Hasan'ın terekesinin elbirliği mülkiyetine tabi olduğu da açıktır. Öyleyse terekeye veya terekedeki yer alan bir mala yönelik açılacak davaların tüm mirasçılarına karşı açılması elbirliği mülkiyetinin (Medeni Kanunun 701, 702 md.) zorunlu bir sonucu olup, somut olayda tüm mirasçılara davada yer verilmediği gibi terekenin temsil edildiği ve taraf teşkilinin sağlandığı da söylenemez.

Diğer taraftan, 4.5.1978 tarih ve 4/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince ölü kişi hakkında açılan davanın dinlenmesine kural olarak olanak yoktur. Ancak, davanın terekeye yönelik olarak açılması ve bir kısım mirasçıların davada yer alması halinde, terekedeki hak sahipleri arasında mecburi dava arkadaşlığı söz konusu olacağından işin esasına girilmeksizin davanın reddi doğru olmaz. Böylesi bir durumda diğer ortakların yanında davalı gösterilen ölü kişinin mirasçıları tespit edilerek davada yer almalarının sağlanması davanın görülebilirlik koşulunun yerine getirilmesi asıldır. Esasen dava ekonomisi de bunu gerektirir.

Davacı hazine, 3621 sayılı Yasa hükümleri gereğince çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını iddia etmiş ve taşınmaz kaydının sicilden terkinini istemiştir. Mahkemece iddia ve savunma doğrucusunda tüm deliller toplanarak 28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararında belirtilen ilkeler çerçevesinde uygulamalı olarak gerekli araştırma ve incelemenin yapılması sonucu; taşınmazın tamamının veya bîr bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının veya taşınmazın niteliği itibarı ile özel mülkiyete konu olamayacak ve sicile geçmesi gerekmeyen, kamu malı vasfında olduğunun anlaşılması halinde yolsuz tescil niteliği ile sicil kaydının iptal edilerek kütükten terkin edileceği kuşkusuzdur.

Bu durumda, dava dışı veya hakkındaki dava reddedilen bir kısım paydaşlara ait paylar yönünden sicil ayakta kalırken, diğer paylar yönünde dava kabul edilerek sicilin terkini ile tapu sicillerinin niteliğine ve amacına uygun düşmeyecek ve kamu malının hukuksal içeriğinden uzak bir durumun ortaya çıkacağı muhakkaktır.