muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30087, Karar No: 2015/2379, Tarih: 03.02.2015

Mahkemece, icra takibinde talep edilen, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının (toplam 54.284,08 TL) dava tarihinden sonra ödenmesi nazara alınarak, sadece net 52.695,60 TL kıdem tazminatı alacağının işlemiş faizi olan 672,75 TL'lik miktar yönünden itirazın iptaliyle takibin devamına ve 54.284,08 TL'nin yüzde yirmisi oranında hesaplanan 10.856,81 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Öncelikle, icra takibinde talep edilen net 52.695,60 TL kıdem tazminatı ve net 1.588,48 TL yıllık izin ücreti alacakları toplamı olan 54.284,08 TL, dava tarihinden sonra ödenmekle, asıl alacak miktarı yönünden dava konusuz kalmış ise de, 54.284,08 TL'lik tutara ilişkin icra vekalet ücreti ve icra masrafları yönünden dava konusuz kalmamıştır. Dosya kapsamına göre, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, borçlu itirazında haksızdır. Anılan sebeple, 54.284,08 TL'lik tutara isabet eden icra vekalet ücreti ve icra masrafları yönünden de takibin devamına karar verilmesi gerekirken bu yönde bir karar tesis edilmemesi hatalı olmuştur. Diğer taraftan, mahkemece, icra ve inkar tazminatı, asıl alacağın ( 54.284,08 TL) yüzde yirmisi oranında hüküm altına alınmış ise de, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67/2. maddesindeki yüzde kırk oranı, 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'la değiştirilmiştir. Davaya konu, icra takip tarihi ise 19.06.2012'dir. Bu halde, söz konusu değişiklik eldeki dava bakımından nazara alınamayacağından, likit olan asıl alacağın yüzde kırkı oranında icra ve inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde oranın yüzde yirmi olarak belirlenmesi hatalı olmuştur.

Düzenlenen bilirkişi raporunda yer alan kıdem tazminatı hesaplamasına esas alınan giydirilmiş ücretin belirlenmesine yönelik davalı vekilinin itirazlarının nazara alınmaması ve hesaplamada tavan sınırının gözetilmemesi hatalı ise de, söz konusu hataların hüküm sonucuna etkisi yoktur. Çünkü, eldeki dava itirazın iptali davası olup, davacı taraf, işverenlikçe düzenlenen bordrodaki hesaba göre, kıdem tazminatı talep etmiş ve işverenlikçe de bahsi geçen tutar dava tarihinden sonra ödenmiştir. Bu yön nazara alınarak, hüküm sonucuna etkisi olmayan söz konusu hatalar, bozma sebebi yapılmamıştır.

Anılan sebeplerle, yukarıda ayrıntılarıyla açıklandığı üzere, dava tarihinden sonra ödenen 54.284,08 TL'lik tutara isabet eden icra vekalet ücreti ve icra masrafları yönünden takibin devamına karar verilmemesi ile asıl alacağın yüzde kırkı oranında icra ve inkar tazminatına hükmedilmesi gerekliliğinin nazara alınmaması hatalı olup, bu hususlar bozma sebebi ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

./..

-3-

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebeplerden;

./..

-3-

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebeplerden;

1-Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun (1) numaralı bendine, bentte yazılı cümlelerden sonra gelmek üzere, "Dava tarihinden sonra ödenen 54.284,08 TL'lik tutara isabet eden icra vekalet ücreti ve icra masrafları yönünden de itirazın iptaliyle takibin devamına" şeklindeki ifadeyi içerir cümlenin eklenmesine,

2-Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun (2) numaralı bendinin tamamen silinerek, yerine "Asıl alacağın (54.284,08 TL) yüzde kırkı oranında hesaplanan 21.713,63 TL icra ve inkar tazminatının davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine" şeklindeki ifadeyi içerir bendin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinden 3,40 TL'nin davacıya, arta kalanın davalıya yükletilmesine, 03.02.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.

.
Yargıtay — Esas No: 2024/1131, Karar No: 2025/6388, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/1131 E.  ,  2025/6388 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1441 E., 2022/1459 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/79 E., 2020/208 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır ;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18092, Karar No: 2011/7679, Tarih: 05.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2010/18092 E.  ,  2011/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ                  :8.5.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalılardan N. ve N. hükmü temyize cevap dilekçesiyle temyiz etmişlerse de harcı ve kaydı bulunmadığından temyiz dilekçesinin incelenmesine yer olmadığına,

2-Davacı vekili dava dilekçesinde şirketlerde hayat sigortası yaptıran Irak Devleti  vatandaşı E.S.H.‘in ölmediğini sağ olduğunu ileri sürerek, mirasçıları olan davalılar tarafından ibraz edilen mirasçılık belgesinin iptalini istemiştir.Dava kişinin sağ olduğunun tespiti (TMK. md.29) ile bu kişi hakkında Bağdat Şahsi İşler mahkemesince verilen mirasçılık belgesinin iptaline ilişkindir.Kişinin sağ olduğunun tespiti davalarında görevli mahkeme Asliye Hukuk Mahkemeleri olmakla birlikte, mirasçılık belgesinin iptali Sulh Hukuk Mahkemesinin görevi dahilindedir. O halde mahkemece yapılacak işlem kişinin sağ olduğunun tespitine yönelik istek ile ilgili davayı tefrik ederek Asliye Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı vermek ve mirasçılık belgesinin iptali yönünden de Asliye Hukuk Mahkemesince verilecek karar sonucunu beklemekten ibarettir.Mahkemece açıklanan husus üzerinde  durulmadan dosyadaki tüm isteklerle ilgili görevsizlik kararı verilerek yazılı şekilde hüküm tesisi  bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, davalıların temyiz dilekçesinin yukarıda l. bentte açıklanan nedenlerle incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,  aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran davalıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.05.2011 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2015/14457, Karar No: 2017/4676, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14457 E.  ,  2017/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10757, Karar No: 2013/7245, Tarih: 22.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10757 E.  ,  2013/7245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsiz bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22.04.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16617, Karar No: 2016/428, Tarih: 18.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16617 E.  ,  2016/428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 20.07.2007 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği, ... köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, önceki malik ...'dan kaldığını, onun tarafından imar ve ihya edilerek 10 yıl önce davacıya satıldığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi gereğince davacı adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında, 2013 yılında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında çekişmeli taşınmaza 2073 parsel numarası verilerek, 1247 m2 yüzölçümü ve arsa niteliğiyle kadastro tutanağı düzenlenmesi üzerine, mahkemece görevsizlik kararı verilerek, 3402 sayılı Kanunun 5 ve 27. maddeleri gereğince, tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine gönderilmiş, mahkemece, davacının davasının reddine, taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 22.04.1986 tarihinde kesinleşmiş, taşınmaz 766 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince çalılık niteliğiyle tapulama harici bırakılmış, kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Yörede 10.06.2005 tarihinde ilân edilerek kesinleşen  orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, dava sırasında 2013 yılında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince evvelce tapulama harici bırakılan yerlerde yapılan kadastro çalışması bulunmaktadır.

Dosya içinde bulunan uzman bilirkişi rapor ve ek raporlarında; dava konusu taşınmazın 1956 yılına ait hava fotoğrafı ve 1961 yılı memleket haritasında yeşil renkli çalılık alanda; 1978 ve 1987 yılı hava fotoğrafında da taşlık, kayalık, çalılık alanda kaldığı, eğiminin % 18-20 civarında olduğu, 1995 yıllarından sonra, taşlık çalılık alanların arasında kalan "kelete" tabir edilen düzlüklerde tarım yapılmak ve ev yapmak suretiyle kullanıldığının açıklanması nedeniyle dava tarihi olan 2007 yılına kadar ekonomik amaca uygun kullanım bulunmadığından zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Dava başlangıçta tescil davası olarak açılmış, daha sonra yargılama sırasında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince tutanak düzenlenmesi nedeniyle, maliki belirlenmek üzere kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Çekişmeli taşınmaz, 2005 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmış, ancak dava tarihi olan 2007 yılına kadar zilyedlikle kazanma koşulları davacı yararına gerçekleşmemiştir, 1987 yılı hava fotoğraflarında taşınmazın durumu taşlık, çalılık halde görünmektedir. Bu hali ile taşınmazlar zilyedlikle kazanılacak yerlerden değil ise de; orman sınırı dışında kalmış olması nedeniyle orman niteliği ile tescillerine karar verilmesi de doğru değildir. Nitekim komşu 1600, 1599, 1598 ve 1597 sayılı parseller de gerçek kişiler adına tapuya tescil edilerek tespitleri kesinleşmiştir. Bu durumda, davanın reddine ve taşınmazın hali hazır niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilerek, 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi gereğince, malik hanesi açık olan taşınmazda sicil oluşturulması, 3402 sayılı Kanunun 19. maddesi gereğince üzerlerindeki muhdesatların beyanlar hanesinde gösterilip gösterilmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, kesinleşen orman sınırı dışında bırakıldığı halde, orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş olması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/01/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13336, Karar No: 2015/8914, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13336 E.  ,  2015/8914 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2015/13336

KARAR NO : 2015/8914

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9931, Karar No: 2014/8835, Tarih: 19.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9931 E.  ,  2014/8835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞİRAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/06/2013

NUMARASI : 2012/154-2013/92

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında S.Köyü çalışma alanında bulunan davaya konu taşınmaz yol olarak tescil harici bırakılmıştır. Davacı M.. Ş.. kadastro tespiti öncesi satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında Ş.. Y.. davaya konu taşınmazın yol olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne fen bilirkişi raporunda yeşil renk ile gösterilen 84,74 metrekarelik bölümün . ada . sayılı parsele dahil edilerek bu taşınmaz malikleri adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi ile müdahil Ş.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın kadastro çalışmaları öncesinde davacının harman yerine gidiş geliş yolu olarak kullanıldığı, kadastro sırasında gerçek duruma aykırı olarak yol olarak tespit ve tescil edildiği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama yeterli değildir. Dava; çekişmeli taşınmazın zilyetlikle iktisaba elverişli yerlerden olup olmadığı ve davacı taraf yararına tespit öncesinde 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesi koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi ile çözüme kavuşturulacak nitelikteki tapu iptali ve tescil davası olduğu halde fen ve inşaatçı bilirkişilerden alınan raporlar ile yetinilmiştir. Yerel bilirkişiler ile bir kısım davacı tanıkları davaya konu taşınmazı davacının . ada. parsel sayılı dava dışı mülküne ait olarak bildiklerini burada önceden beri kullanılan bir yol olmadığını, eskiden yukarıdan gelen sel sularının aktığı dere yatağı ve ark olduğunu belirttikleri ve kadastro krokisine göre davalı taşınmazın kuzeyinde arkın bulunduğu anlaşıldığı halde jeolog ve ziraatçı bilirkişinin bilgisine başvurulmaksızın, taşınmazın niteliği ile zilyetlikle iktisap süresinin belirlenmesi yönünden yetersiz inceleme ile karar verilmiştir. Hal böyle olunca; çekişmeli taşınmazın ark ya da dere yatağı olup olmadığı ve taşınmaz üzerinde zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğü önem arzetmektedir. Doğru sonuca varılabilmesi için yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, uzman jeolog, ziraat fakültesi toprak bölümü öğretim üyelerinden seçilecek üç kişilik bilirkişi ve fen bilirkişisi refakate