muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3308, Karar No: 2022/3134, Tarih: 31.03.2022

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 44.40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 36.30 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/100, Karar No: 2015/5234, Tarih: 03.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/100 E.  ,  2015/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili ..... Sulh Hukuk Mahkemesine sunduğu 26/06/2006 havale tarihli dava dilekçesinde, dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ....nde bulunan bir parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, müvekkilinin babası tarafından 50 yılı aşkındır kullanıldığını, rızaî taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın müvekkili ... adına tescilini talep etmiştir. Yargılama sırasında yörede genel arazi kadastrosuna başlanması ve çekişmeli yerin 2487 parsel altında tutanağı düzenlenerek iş bu dava nedeniyle malik hanesinin boş bırakılması üzerine mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosya kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

..... Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonucu çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddelerinde öngörülen mülk edinme koşullarının davacı yararına oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine, 2487 parsel sayılı taşınmazın orman vasfıyla ..... adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK’nın 713. maddesi uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tescili ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 01/3/1977 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu 16/08/1966 tarihinde kesinleşmiş olup, dava konusu taşınmaz tescil harici bırakılmıştır.

Dava, TMK’nın 713. maddesi uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tescili ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 01/3/1977 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu 16/08/1966 tarihinde kesinleşmiş olup, dava konusu taşınmaz tescil harici bırakılmıştır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve davacının zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmişse de, dosyada mevcut sulh hukuk mahkemesinin 27/04/2009 tarihli keşif sonucu düzenlenen orman, fen ve ziraat bilirkişi raporlarında taşınmazın eğiminin yaklaşık %3-4 civarında olduğu, 25-30 yıl öncesinde imar ve ihya edildiği, en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafına göre ormanlık saha dışında kaldığı belirtilmiş, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve davacı tanıkları ise taşınmazın öncesinde davacının babası tarafından ekin ekmek suretiyle kullanıldığını, 15-20 yıl önce taşınmazı davacıya verdiğini, o tarihten beri de davacı tarafından kullanıldığını beyan etmişlerdir. Kadastro mahkemesince 18/04/2014 tarihli keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarında ise taşınmazın eğiminin %17 olduğu, 5-6 yıl öncesinde imar ve ihya edildiği, 1956 yılı hava fotoğrafında ve 1961 yılı memleket haritasında çalılık simgesiyle yeşile boyalı alanda kaldığı, orman sayılan yerlerden olduğu belirtilmiş, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişiler de davacının taşınmazı 1997-1999 yılları arasında satın aldığını, öncesinde taşınmazda tarımsal faaliyet yapılmadığını, taşlık ve kayalık olduğunu beyan etmişlerdir. Mahkemece taşınmazın eğimi, imar ve ihya durumu ile öncesi itibariyle orman olup olmadığı hususlarında raporlar ve mahalli bilirkişi beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu nedenlerle; taşınmazın tüm çevresini gösterir kadastro paftasının, komşu 2486 ve 2484 sayılı parseller ile taşınmaza en yakın kadastro parselleri 331, 332, 333, 334 ve 335 sayılı parsellerin tutanak ve dayanakları, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ve dava tarihinden 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş steoroskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, ilgili yerlerden eksiksiz olarak getirtilip, bu belgeler ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir harita-kadastro (jeodezi ve fotogrametri) mühendisi ile önceki bilirkişiler dışında halen .... (....) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan üç orman yüksek mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, dava konusu taşınmazlar ile çevresine uygulanıp, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoroskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 tarih ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 tarih ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 tarih ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03/03/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, çevresi, incelenmeli, çekişmeli taşınmazın eylemli durumu incelenerek değerlendirilmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; klizimetre ile ölçülerek taşınmazın eğimi duraksamaya yer vermeyecek biçimde hesaplatılmalı, taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığı takdirde, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülen taşınmazın, Kadastro Kanununun 14

. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ve ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ve gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile tespit tarihinden 15 - 20 yıl önce çekilen hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen orijinal renkli memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, stereoskop aletiyle üç boyutlu olarak incelenip taşınmazların niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlendikten sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/149, Karar No: 2005/140, Tarih: 22.11.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/17HD-149 E., 2005/140 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/17HD-149 E., 2005/140 K.**

**- ASLİ DAVA ZAMANAŞIMI

- BİR YILLIK ZAMANAŞIMI

- BOZMAYA EYLEMLİ OLARAK UYULDUĞU

- CEZA TERTİBİNE YER OLMADIĞI

- DURUŞMA AÇILIP YAPILACAK YARGILAMA SONUNDA VERİLEBİLECEĞİ

- YÜKÜMLÜLÜKLERİN YERİNE GETİRİLMEMESİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 337 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 102 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 105 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 322 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 326 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

- 5358 S. İCRA VE İFLAS KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA ... [ Madde 7 ]

- 2797 S. YARGITAY KANUNU [ Madde 28 ]

**"İçtihat Metni"**

Mal Beyanında bulunmamak suçundan sanık ..... ..... hakkında, Üsküdar 1. İcra Ceza Mahkemesince verilen ceza tertibine yer olmadığına ilişkin 16.04.2004 gün ve 1010-1356 sayılı hüküm,

Şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 17. Hukuk Dairesince 28.2.2005 gün ve 14539-1705 sayı ile;

"Duruşma açılarak verilmesi gereken kararın duruşma açılmadan evrak üzerinde verilmesinin karara karşı temyiz yolunu kapatmadığı anlaşılmakla, yapılan temyiz incelemesinde;

Ceza tertibine yer olmadığına dair kararın duruşma açılıp yapılacak yargılama sonunda verilebileceği gözetilmeden, duruşma açılmadan evrak üzerinde yazılı şekilde karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmuş,

Yerel Mahkemece, sanık bozmadan haberdar edilmeksizin, duruşma açılarak yapılan yargılamada 10.05.2005 gün ve 396-681 sayı ile; CYUY'nın 223/son maddesi hükmü, sanığın sorgusundan dolayısıyla duruşmadan da sarfınazar edilmesini gerektirmekte, CYUY'nın 253/son maddesi hükmü de varılan bu sonucu doğrulamaktadır. İcra suçlarının kendilerine özgü yapısı ve kuralları bulunmaktadır, gerekçesiyle ilk hükümde direnilmiş,

Bu hükmün de, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığınca 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 28. maddesine 5219 sayılı Yasa ile eklenen fıkra gereğince tebliğname düzenlenmeksizin, 7.11.2005 günlü yazı ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Mal Beyanında bulunmamak suçundan sanık hakkında verilen ceza tertibine yer olmadığına ilişkin hüküm, temyiz üzerine Özel Dairece, ceza tertibine yer olmadığına dair kararın duruşma açılıp yapılacak yargılama sonunda verilebileceği gözetilmeden, duruşma açılmadan evrak üzerinde karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmuş,

Yerel Mahkemece de, sanık bozmadan haberdar edilmeksizin, duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda önceki hükümde direnilmiş, bu şekilde 1412 sayılı CYUY'nın 326. maddesine aykırı davranıldığı ve ayrıca bozma gereği eylemli olarak yerine getirildiği, dolayısıyla bozmaya eylemli olarak uyulduğu saptanmış ise de;

Yerel Mahkemece de, sanık bozmadan haberdar edilmeksizin, duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda önceki hükümde direnilmiş, bu şekilde 1412 sayılı CYUY'nın 326. maddesine aykırı davranıldığı ve ayrıca bozma gereği eylemli olarak yerine getirildiği, dolayısıyla bozmaya eylemli olarak uyulduğu saptanmış ise de;

31.5.2005 gün ve 5358 sayılı Yasanın 7. md ile İİY'nın 337. maddesinde yapılan değişiklikle "Yükümlülüklerin yerine getirilmemesi" başlığı altında, disiplin hapsini gerektiren bir eylem olarak düzenlenen mal beyanında bulunmama suçu, suç ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan İİY'nın 337. maddesinde yazılı cezanın üst sınırına göre TCY'nın 102/6 maddesi uyarınca altı aylık asli dava zamanaşımına tabidir. Aynı Yasanın 105 inci maddesinin 1 inci fıkrası gereğince, Yasanın bir seneden aşağı zamanaşımı süresi tayin ettiği hallerde her türlü usulî işlem zamanaşımını keser, yine aynı maddenin 2 nci fıkrası uyarınca bir sene içinde mahkûmiyet kararı verilmemesi halinde dava zamanaşımına uğrar. Ancak 9.3.1939 gün ve 22/31 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, suç tarihinden itibaren başlayacak bir senelik sürenin başında veya sonunda olduğuna bakılmaksızın mahkûmiyet kararı verilmekle zamanaşımı kesilir ve altı aylık aslî dava zamanaşımı süresi yeniden işlemeye başlar.

Somut olayda, suç tarihi olan 7.1.2004 gününden itibaren başlayan bir yıllık süre içinde 16.4.2004 tarihinde sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına karar verilmiş, bu hükmün, bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu 7.1.2005 tarihinden sonra 28.2.2005 tarihinde Özel Dairece yukarıdaki gerekçelerle bozulması üzerine, Yerel Mahkemece önceki hükümde direnilmiştir. Bir yıllık zamanaşımı süresi inceleme tarihinden önce 7.1.2005 günü dolduğundan, Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına, bu hususta halen yürürlükte bulunan CYUY'nın 322. maddesinin 1. fıkrası uyarınca Ceza Genel Kurulunca da karar verilmesi olanağı bulunduğundan, davanın gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CYY'nın 223. maddesi hükmü de nazara alınmak suretiyle düşürülmesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- CYUY'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak bu hususta karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle TCY'nın 102/6 ve 105/2. maddeleri ve 5271 sayılı Yasanın 223. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 22.11.2005 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/25045, Karar No: 2013/40538, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/25045 E.  ,  2013/40538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Saray (Tekirdağ) Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan talimatla sorgusunun yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Kaşıkçıoğlu'nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14116, Karar No: 2016/15506, Tarih: 07.12.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/14116 E.  ,  2016/15506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl ve birleşen davada davacı ... vek. Av. ... ile birleşen davada davalılar 1- ... 2- ... ile asıl ve birleşen davada davalı ...an Ecza Deposu Tur. Tic. San. A.Ş. vek. Av. ... aralarındaki asıl ve birleşen menfi tespit davası hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 03/06/2015 gün ve 2014/442 E. - 2015/559 K. sayılı hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Birleşen her dava bağımsızlığını korur. Bu ilkeden hareketle yargılama giderlerine ayrı ayrı hükmedilir. Bu durumda her bir dava bakımından ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ile temyiz harcının alınması gerekmektedir. Bu bağlamda; hükmü asıl ve birleşen davada temyiz eden davacı vekili tarafından asıl ve birleşen davaların reddine ilişkin karar yönünden; ayrı maktu temyiz harcı ile temyiz başvuru harcı alınmamış olup bu harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından , HUMK'un 434/3.maddesi gereği işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE; 07/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20489, Karar No: 2012/29984, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20489 E.  ,  2012/29984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının Karşıyaka 5. Noteri olduğunu, verdikleri kırtasiye malzemesi ile ilgili olarak 15.01.2009 tarihli fatura ile toplam 3.026.70.TL' lık fatura kestiklerini ve ürünleri teslim ettiklerini ancak bedelinin ödenmemesi üzerine icra takibi yaptıklarını, davalının haksız olarak takibe itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu ileri sürerek 3.026.70.TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabülü ile 2.565.00.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, bu davada faturaya dayanarak davalıya verdiği kırtasiye malzemesi bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı, Noterliğe her zaman kırtasiye malzemesi aldıkları Yusuf Göktaş' ın yönlendirmesi sonucunda davacı tarafından 15.01.2009 tarihli 2.565.00.TL asıl alacak ve 461.70.TL KDV olmak üzere toplam 3.026.70.TL bedelli kapalı fatura ile birlikte ürünleri ...' ın getirdiğini ve teslim ettiğini, bu ürünlerin bedeli olarak 2.526.70.TL' nın ödenmesi hususunda ... ile anlaştığını, getirilen faturanın arkasına ...' ın “2.526.70.TL aldım Elden Aldım” yazısı yazılarak imza atması üzerine 2.526.70.TL' yı ...' a ödediğini ancak davacının kötüniyetli olarak fatura bedelinin tahsili için icra takibi yapması üzerine ödediği para ile fatura bedeli arasında fark olan 461.70.TL' yı icra dosyasına ödeyerek bakiye yönünden itiraz ettiğini ancak davacının yine fatura bedelinin tahsili yönünde alacak davası açtığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Her ne kadar mahkemece, davalının savunmasında davaya konu 2012/20489-29989

Her ne kadar mahkemece, davalının savunmasında davaya konu 2012/20489-29989

fatura arkasında dava dışı ...' ın imzası alınmak ve “elden aldım” ibaresi yazdırmak suretiyle gerçekleştirilen işlem ile fatura bedelinin davacıya ödendiğine ilişkin delil dışında başka delil sunulmadığı ve ödemenin kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın 2.565.00.TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; Mahkemece, davalının savunması ile tarafların ibraz ettiği irsaliyeli fatura üzerinde yeterince inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Davacı şirket tarafından davalı adına kesilen 15.01.2009 tarihli irsaliyeli fatura, kapalı faturadır. Bu kapalı faturadaki davacı şirkete ait kaşenin üzerindeki imza ile fatura arkasında “2526,70 TL Aldım Elden Aldım ...” yazısı üzerindeki imzanın, çıplak gözle yapılan incelemede benzer olduğu ve bu davada davacı şirketi vekil olarak temsil eden Av. ...' un dava açarken dosyaya sunduğu Bornova 4. Noterliğinin 21 Eylül 2010 tarih ve 32049 yevmiye sayılı Genel vekaletnamede, vekil edenin davacı şirket adına münferiden... olduğu, dosya münderecatından anlaşılmaktadır.

Öyle ise mahkemece, bu davaya dayanak yapılan kapalı faturadaki davacı şirket kaşesi üzerindeki imza ile fatura arkasında “2526,70 TL Aldım Elden Aldım ...” yazısı üzerindeki imzanın kime veya kimlere ait olduğu, ayrı ayrı davacı ve davalıdan sorulup tesbit edilmeli, imza sahibi kişi veya kişilerin davacı ile olan ilişkileri saptanmalı gerektiğinde imza sahibi kişi veya kişiler dinlenip imzaların bunlara ait olup olmadığı araştırılmalı inkar halinde HMK. gereğince inceleme yapılmalı, böylece davalının fatura arkasında belirtilen miktar kadar davacıya ödeme yapıp yapmadığı belirlenerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21438, Karar No: 2010/3486, Tarih: 18.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/21438 E.  ,  2010/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00. TL onama harcın mahsubuna, bakiye 1.60 TL nin temyiz edenden alınmasına, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12719, Karar No: 2016/14647, Tarih: 06.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12719 E.  ,  2016/14647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-15.02.2008 tarihli Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre; güzellik salonlarının sağlık kuruluşu statüsünden çıkarılarak 10/08/2005 tarihli ve ... sayılı Resmî Gazetede yayımlanan İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik kapsamında belediyelerce ruhsatlandırılacağı hükme bağlanmış olup İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre de güzellik salonlarında tıp fakültesi mezunu olan biri çalışsa dahi tabip yetkisinde olan tedavi işlemlerinin yapılamayacağı, bu nitelikteki yerlerin reklamlarında... cihazının kullanıldığına dair tanımların yapılamayacağı belirtilmiş, ancak sadece...cihazının bulunmasının yasak olduğuna dair bir düzenlemenin bulunmadığı cihetle; somut olayda; sanığın güzellik salonu olan işyerinde... cihazı bulundurduğu ve kullandığının iddia olunması, yapılan denetimde anılan cihazın bulunması dışında kullanıldığına dair bir tespitin yapılmamış olması ve tutanak düzenleyicilerinin de kullanıma dair bir beyanlarının bulunmaması karşısında; sanığın bahse konu cihazı kullanarak hasta tedavi ettiğine dair delillerin neler ibaret olduğu gösterilmeksizin yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

a- Kasıtlı suçtan erteli kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmayan Sağlık İl Müdürlüğü'nün katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.