ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (หลัง ค.ศ. 1991)
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐอเมริกา (หลัง ค.ศ. 1991) ครอบคลุมความเป็นช่างประดิษฐ์และความก้าวหน้าทางนวัตกรรมของประเทศสหรัฐอเมริกาภายในบริบททางประวัติศาสตร์, ย้อนไปตั้งแต่ยุคร่วมสมัยถึงยุคปัจจุบัน, ซึ่งได้บรรลุความสำเร็จโดยนักประดิษฐ์ทั้งหลาย ผู้เป็นทั้งประชากรโดยกำเนิดหรือได้รับเป็นพลเมืองของประเทศสหรัฐอเมริกา. การคุ้มครองลิขสิทธิ์ยึดถือสิทธิของบุคคลในการเรียกร้องความคิด ของเขาหรือของเธอเป็นคนแรกที่ได้คิดค้นสิ่งประดิษฐ์ที่เป็นต้นฉบับในคำถาม, ตามที่ได้ไฮไลต์ ใน หัวข้อที่หนึ่ง มาตรา 8, ข้อ 8 ของรัฐธรรมนูญของสหรัฐอเมริกาที่ให้อำนาจการแจกแจงต่อไปนี้ให้กับรัฐสภาคองเกรสแห่งสหรัฐอเมริกา:
“เพื่อส่งเสริมความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์และศิลปะที่มีประโยชน์, โดยการยึดถือเวลาที่จำกัดให้กับนักเขียนและนักประดิษฐ์ในสิทธิของการเขียนและการค้นพบของพวกเขาตามลำดับแต่เพียงผู้เดียว”
ใน ค.ศ. 1641, สิทธิบัตรแรกในอเมริกาเหนือออกให้กับ ซามูเอล วินสโลว โดยศาลทั่วไปของแมสซาชูเซตสำหรับวิธีการใหม่ของการทำเกลือ.[1][2][3] วันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1790 ประธานาธิบดีจอร์จ วอชิงตัน ลงนามใน กฎหมายสิทธิบัตร 1790 (1 Stat. 109) เพื่อใช้เป็นกฎหมายที่ประกาศว่า สิทธิบัตรจะออกให้กับ "ศิลปะที่มีประโยชน์ใดๆ, การผลิต, เครื่องยนต์, เครื่องจักร, หรืออุปกรณ์, หรือ การปรับปรุงใดๆ ที่ไม่เป็นที่รู้จักหรือถูกใช้มาก่อน.""[4] วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1790, ซามูเอล ฮอปกินส์ แห่งพิตต์สฟอร์ด, รัฐเวอร์มอนต์ กลายเป็นคนแรกในประเทศสหรัฐอเมริกาในการยื่นแบบและได้รับสิทธิบัตรสำหรับวิธีการที่ดีขึ้นของ " การทำหม้อ และขี้เถ้าไข่มุก."[5] กฎหมายสิทธิบัตร 1836 (Ch. 357, 5 Stat. 117) ชี้แจงเพิ่มเติมกฎหมายสิทธิบัตรประเทศสหรัฐอเมริกา ที่มีขอบเขตของการจัดตั้งสำนักงานสิทธิบัตรเพื่อใช้เป็นที่ยื่นขอจดสิทธิบัตร, ทำการประมวลผล, และอนุญาต, ขึ้นอยู่กับภาษาและขอบเขตของการประดิษฐ์ของผู้ร้อง, สำหรับ ระยะคุ้มครองสิทธิบัตรจาก 14 ปีที่มีส่วนขยายเพิ่มขึ้นไปอีกถึง 7 ปี.[4] อย่างไรก็ตาม ข้อตกลงรอบอุรุกวัยของกฎหมายปี 1994 (English: Uruguay Round Agreements Act of 1994 (URAA)) เปลี่ยนระยะคุ้มครองสิทธิบัตรในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นรวม 20 ปี, มีผลสำหรับการยื่นแบบขอสิทธิบัตรในหรือหลังวันที่ 8 มิถุนายน 1995, จึงเป็นการนำกฎหมายสิทธิบัตรของประเทศสหรัฐอเมริกาให้สอดคล้องกับกฎหมายสิทธิบัตรระหว่างประเทศ.[6] บทบัญญัติสมัยใหม่ของกฎหมายที่ใช้กับสิ่งประดิษฐ์ถูกนำออกมาใช้ ใน หัวเรื่องที่ 35 ของรหัสสหรัฐอเมริกา (Ch. 950, ตอน 1, 66 Stat 792)
จากปี 1836-2011, สำนักงานสิทธิบัตรและเครื่องหมายการค้าสหรัฐอเมริกา(USPTO) ได้อนุญาตจำนวน 7,861,317 สิทธิบัตร [7] เกี่ยวกับสิ่งประดิษฐ์ที่รู้จักกันดีหลายอย่างตามที่ปรากฏตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้านล่าง
1992 สปินเนอร์ (ล้อ)
สปินเนอร์เป็นฝาครอบล้อชนิด hubcap ที่หมุนได้อย่างอิสระภายในล้อตัวเองเมื่อรถยนต์เคลื่อนที่, และยังคงหมุนเมื่อรถยนต์หยุดเคลื่อนที่. มันเป็นสิ่งที่ติดมากับล้อรถ, สปินเนอร์ทำงานโดยใช้แบริ่งลูกกลิ้งหนึ่งชุดหรือมากกว่าเพื่อแยกสปินเนอร์ออกจากล้อ, ปล่อยให้มันหมุนในขณะที่ล้ออยู่กับที่. การประดิษฐ์สปินเนอร์เป็นเครดิตของ James JD Gragg แห่งทัลสา, รัฐโอกลาโฮมาที่ยื่นจดสิทธิบัตรเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1992 และได้รับสิทธิบัตรสหรัฐอเมริกา # 5290094 เมื่อ 4 มีนาคม ค.ศ. 1994.[8]
เซ็นเซอร์รูปภาพ CMOS (complimentary metal-oxide semiconductor) เป็น เซ็นเซอร์รับภาพที่ประกอบด้วยวงจรรวมที่มีอาร์เรย์ของพิกเซลเซ็นเซอร์, แต่ละพิกเซลมี ตัวตรวจจับแสง(English: photodetector)และตัวขยายสัญญาณ. เริ่มต้นที่จุดเดียวกัน, พวกมันมีการแปลงแสงให้เป็นอิเล็กตรอนหลายตัวโดยใช้กระบวนการ CMOS. เซ็นเซอร์รับภาพ CMOS สามารถพบได้ในกล้องดิจิตอล SLR, เว็บแคมฝังตัว, กล้องวิดีโอ, ระบบความปลอดภัย ยานยนต์, กล้องในยาที่กลืนได้, ของเล่นและวิดีโอเกม, และเครือข่ายวิดีโอรักษาความปลอดภัย แบบไร้สาย. เซ็นเซอร์รับภาพ CMOS ถูกคิดค้นโดยนักฟิสิกส์ชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงและ วิศวกร Eric Fossum ขณะทำงานที่ห้องทดลองเครื่องยนต์ไอพ่นของนาซา ในพาซาดีนา, แคลิฟอเนีย.[9] เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1994, Fossum ยื่นขอสิทธิบัตร สหรัฐอเมริกา # 5471515 ซึ่งได้รับการอนุมัติให้เขาเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995.[10]
คอมพิวเตอร์ดีเอ็นเอ เป็นรูปแบบของการใช้คอมพิวเตอร์ที่ใช้ดีเอ็นเอ, ชีวเคมี และชีวโมเลกุล, แทนที่จะใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ที่ใช้ซิลิกอนแบบดั้งเดิม. คอมพิวเตอร์ดีเอ็นเอ, หรือโดยทั่วไป, คอมพิวเตอร์โมเลกุล, เป็นสาขาสหวิทยาการที่กำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว. การวิจัยและพัฒนาในสาขานี้เกี่ยวข้องกับทฤษฎี, การทดลอง, และการนำคอมพิวเตอร์ดีเอ็นเอไปประยุกต์ใช้งาน. คอมพิวเตอร์ดีเอ็นเอโดยพื้นฐานแล้วคล้ายกับการใช้คอมพิวเตอร์แบบขนาน (English: parallel computing) ในแง่ที่ว่าการใช้ข้อได้เปรียบจากโมเลกุลที่แตกต่างกันมากของ ดีเอ็นเอที่จะลองความเป็นไปได้หลายๆอย่างที่แตกต่างกันในครั้งเดียว. สาขานี้ถูกคิดค้นเป็นครั้งแรกโดย Leonard Adleman แห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียภาคใต้ในปี 1994. Adleman ได้แสดงการพิสูจน์ในหลักการ(English: proof-of-concept)การใช้ดีเอ็นเอในรูปแบบของ การคำนวณด้วยคอมพิวเตอร์ซึ่งแก้ไขปัญหาเส้นทางของ Hamilton เจ็ดจุด(English: seven-point Hamiltonian path).[11]
Segway PTเป็นยานพาหนะไฟฟ้าสองล้อ, สมดุลด้วยตนเอง, ปล่อยสารพิษเป็นศุนย์, ที่ใช้สำหรับ "การขนส่งส่วนบุคคล"(English: private transportation). Segways มีความสำเร็จในตลาดเฉพาะ(English: niche market) เช่นการขนส่งสำหรับหน่วยงานตำรวจ, ฐานทัพทหาร, โกดัง, วิทยาเขตหรือโรงงานอุตสาหกรรม, รวมทั้งการท่องเที่ยว. สิทธิบัตรที่เก่าแก่ที่สุดที่คล้ายกับ Segway PT สมัยใหม่, สิทธิบัตรสหรัฐอเมริกา # 6357544, ยื่นเอกสารในวันที่ 27 พฤษภาคม ปี 1994 และออกมาให้กับ Dean Kamen วันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1997.[12] อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้ปรากฏจนกระทั่ง ปี 2001 เมื่อในที่สุดครอบครัวของคาเมนแนะนำสิ่งประดิษฐ์ของเขาให้กับประชาชน.[13]
เลเซอร์ที่ลดหลั่นแบบควอนตัมเป็นเศษไม้ของวัสดุกึ่งตัวนำที่มีขนาดเท่าเห็บ. ภายใน, อิเล็กตรอนถูกจำกัดภายในชั้นของสารประกอบแกลเลียมและอะลูมิเนียม, เรียกว่าบ่อควอนตัมหนาเป็นนาโนเมตร, เล็กกว่าความหนาของเส้นผมมาก. อิเล็กตรอนกระโดดจากระดับพลังงาน หนึ่งไปยังอีกระดับพลังงานหนึ่ง, มากกว่าจะย้ายอย่างราบรื่นระหว่างระดับและอุโมงค์จากเลเยอร์หนึ่งไปยังอีกเลเยอร์หนึ่งข้างหน้า โดยการวิ่ง "ผ่าน" มากกว่า "ข้าม" แนวกั้นพลังงานที่แยกแต่ละบ่อ. เมื่ออิเล็กตรอนกระโดด, พวกมันปล่อยโฟตอนของแสง. เลเซอร์ลดหลั่นแบบควอนตัมได้รับการร่วมคิดค้นโดย Alfred Y. Cho, Claire F. Gmachl, Federico Capasso, Deborah Sivco, Albert Hutchinson, และ Alessandro Tredicucci ที่ Bell Laboratories ในปี 1994.[14] วันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1994 ทีมเบลล์แล็บยื่น สิทธิบัตร สหรัฐอเมริกา # 5457709 ทีได้รับการอนุมัติ เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1995.[15]
1995 Bose–Einstein condensate
Bose–Einstein condensate (BEC) เป็นสถานะหนึ่งของbosonsที่ถูกคุมขัง ในศักย์ภายนอกและถูกทำให้เย็นที่อุณหภูมิใกล้มากกับศูนย์สมบูรณ์ (0 K , หรือ -273.15°C หรือ -459.67°F) มันเป็นแนวความคิดครั้งแรกโดย Satyendra Nath Bose และ Albert Einstein ในปี 1924-25 และได้รับการผลิตในปี 1995 โดย Wolfgang Ketterle ที่เอ็มไอที และ Eric Cornell และ Carl Wieman ที่มหาวิทยาลัยโคโลราโด ที่ห้องปฏิบัติการเทคโนโลยีและสถาบันมาตรฐานแห่งชาติที่โบลเดอร์.[16]
โรงสีแบบค้อนที่ไม่ต้องคัดแยก, เหมือนโรงสีค้อนปกติ, ถูกใช้ในการตำเมล็ดพืช. โรงสีแบบนี้ ใช้การไหลของอากาศเพื่อแยกอนุภาคขนาดเล็กออกจากอนุภาคที่ใหญ่กว่า, มากกว่าจะใช้การคัดแยกทั่วไป, จึงมีความน่าเชื่อถือมากกว่าซึ่งส่งผลให้ประสิทธิภาพการใช้พลังงานดีขึ้น. โรงสี ค้อนที่ไม่ต้องคัดแยกถูกคิดค้นในปี 1995 โดยอาจารย์เอ็มไอทีและวิศวกร Amy B. Smith.[17]
Xtracycle เป็นจักรยานบรรทุกของ, อาจถูกสร้างขึ้นโดยการปรับเปลี่ยนจักรยานที่มีอยู่แล้วด้วยส่วนขยายที่เรียกว่ารากเง่าอิสระ(English: free radical)หรือโดยการสร้างตามสั่งให้เป็นเฟรมจักรยานหางยาว. ในขณะที่ในประเทศนิการากัวกับทุนวิจัย, ชาวอเมริกันชื่อ รอสส์ อีแวนส์ เริ่มพูดคุยกับคนงาน, ผู้โดยสาร, เกษตรกร, และวิศวกร เกี่ยวกับความต้องการการขนส่งของพวกเขาและการบรรทุกโหลดขนาดใหญ่ให้ได้ถึง 200 ปอนด์บนจักรยานของพวกเขา. ดังนั้น ในปี ค.ศ. 1995 รอสส์ อีแวนส์ ได้ความคิดและสร้าง Xtracycle ตัวแรก. กับเพื่อนของเขา Kipchoge สเปนเซอร์, อีแวนส์ก่อตั้ง Xtracycle นานาชาติ. เขาจบการศึกษาจาก Stanford University และตั้งแต่นั้นได้แนะนำ Xtracycle ในชุมชนทั่วโลกในประเทศกำลังพัฒนาและประเทศยากจน เช่น กานา, เซเนกัล, และแอฟริกาใต้ ที่พึ่งพาการขนส่งราคาถูกและมีประสิทธิภาพ.[18] [18]
ล้อเลื่อนหรือล้อเมาส์ เป็นพลาสติกแข็งหรือแผ่นยางบนเมาส์คอมพิวเตอร์ที่ถูกใช้สำหรับการเลื่อนตัวชี้(English: pointer) ขึ้นหรือลงบนหน้าเว็บ. มันวางเป็นแนวตั้งฉากกับพื้นผิวของเมาส์และโดยปกติจะอยู่ระหว่างปุ่มเมาส์ซ้ายและปุ่มเมาส์ขวา. ล้อเลื่อนถูกคิดค้นที่ไมโครซอฟท์ โดย Eric Michelman ในปี 1995.[19] วันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1998 Michelman ยื่นสิทธิบัตรที่เช้าที่สุดสำหรับล้อเลื่อน, สหรัฐอเมริกา # 6940488 ซึ่งได้รับอนุมัติต่อมาให้กับเขาในวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2005.[20]
JavaScript เป็นภาษาที่ใช้เขียนบทพูดที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในการพัฒนาเว็บฝั่งผู้ใช้. มันเป็นภาษาเฉพาะกลุ่มดั้งเดิมของมาตรฐาน ECMAScript. มันเป็นภาษาที่เป็นไดนามิก, ชนิดอ่อนแอ, มีพื้นฐานมาจากต้นแบบที่มีฟังชั่นระดับ first-class. JavaScript ได้รับอิทธิพลจาก หลายภาษา และได้รับการออกแบบให้ดูเหมือน Java, แต่ง่ายกว่าสำหรับคนที่ไม่ใช่โปรแกรมเมอร์ที่จะทำงานกับมัน. ในปี 1995, JavaScript ถูกคิดค้นโดย Brendan Eich ภายใต้ชื่อว่า Mocha, ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น LiveScript, และสุดท้ายเป็น JavaScript.[21]
Adobe Flash เป็นแพลตฟอร์มมัลติมีเดียที่สร้างขึ้นโดย Macromedia และในปัจจุบันถูกพัฒนาและจัดจำหน่ายโดย Adobe Systems. ตั้งแต่การออกตัวในปี 1996, แฟลชได้กลายเป็น วิธีที่นิยมใช้ในการเพิ่มแอนิเมชันและการติดต่อสื่อสารในหน้าเว็บ. แฟลชโปรแกรมที่ถูก คิดค้นในปี 1996 โดย Jonathan Gay ในขณะที่เรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยและขยายมันในขณะที่ ทำงานให้กับซิลิกอน บีช ซอฟแวร์ และผู้สืบทอดของมัน.[22]
รถเหยื่อเป็นยานพาหนะที่ใช้โดยหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายในการจับโจรขโมยรถ. ยานพาหนะจะได้รับการแก้ไขเป็นพิเศษให้มีคุณสมบัติที่รวมถึง การติดตามจีพีเอสและกล้องซ่อนที่ ใช้บันทึกวิดีโอ, เสียง, เวลาและวันที่ซึ่งทั้งหมดจะสามารถตรวจสอบจากระยะไกลโดยตำรวจได้. ตัวหยุดการเคลื่อนที่ควบคุมระยะไกลจะถูกติดตั้งในรถที่ช่วยให้ตำรวจปิดการทำงานของเครื่องยนต์และล็อกประตูทั้งหมด. แนวคิดและเทคโนโลยีถูกคิดค้นโดย Jason Cecchettini ในปี ค.ศ. 1996
1997 การบำบัดจริงด้วยเสมือนจริง
การบำบัดด้วยการจุ่มศีรษะจริงเสมือนจริง (English: Virtual Reality Immersion Therapy หรือ VRIT) เป็นวิธีการที่ใช้สภาพแวดล้อมเสมือนและคอมพิวเตอร์ที่ถูกเข้ารหัสเป็นพิเศษ ในการประเมินและรักษาความผิดปกติของความวิตกกังวล เช่น Acrophobia หรือ PTSD. ถูกคิดขึ้นมาในช่วงปี 1990 โดย ดร. Ralph Lamson, VRIT ได้รับการพิสูจน์ทางการแพทย์ และสิทธิบัตรที่สำคัญ 6,425,764 ถูกยื่นเอกสารให้ในปี 1997 สำหรับผลงานที่สำคัญนี้ในการรักษาสภาวะทางการแพทย์ที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติที่เกิดจากประสาทสัมผัสโดยการสร้าง ความรู้สึกดังกล่าวในลักษณะที่ถูกควบคุมในสภาพแวดล้อมเสมือนจริงที่ดื่มด่ำกับความคิดเห็น ป้อนกลับเพื่อให้เกิดการเรียนรู้ผ่านความรู้สึกที่เป็นสาเหตุ.[23]
พัดลม HVLS, ซึ่งเป็นตัวย่อสำหรับความเร็วต่ำปริมาณลมสูง(English: High-Volume-Low-Speed), เป็นชนิดของพัดลมธรรมดาที่หมุนเวียนอากาศจำนวนมาก. นอกจากนี้ พัดลมดังกล่าวพบว่ามีประโยชน์มากกว่าพัดลมทั่วไป HVAC แบบดั้งเดิมเพราะมีประสิทธิภาพด้านค่าใช้จ่ายที่ดีกว่า รวมทั้งมีผลในการระบายความร้อนที่ดีกว่า ในขณะที่ช่วยรักษาอุณหภูมิและความชื้นให้คงที่. การใช้ใบมีด airfoil เหนือหัว 10 ใบในโรงนา, พัดลม HVLS ถูกคิดค้นในปี 1998 โดย วอลเตอร์ บอยด์ ผู้ถูกท้าทายในการหาวิธีการที่ดีกว่าในการลดความเครียดจากความร้อนของโคนม ซึ่งในทางกลับกันจะเพิ่มการผลิตนม.[24]
โตริโน่สเกล, ประดิษฐ์คิดค้นโดย ริชาร์ด พี Binzel ในปี 1999, เป็นวิธีการจัดหมวดหมู่ผลกระทบอันตรายที่เกี่ยวข้องกับวัตถุใกล้โลก (English: near-Earth objects (NEOs)) เช่น ดาวเคราะห์น้อยและดาวหาง" มันเป็นเจตนาจะใช้เป็นเครื่องมือสำหรับนักดาราศาสตร์และประชาชนที่จะประเมินความร้ายแรงของการคาดการณ์การชน, โดยการรวมสถิติความน่าจะเป็น และศักยภาพของความเสียหายแบบการเคลื่อนไหวที่รู้จักให้เป็นค่าภัยคุกคามค่าเดียว.[25]
1999 Phase-change incubator
ตู้อบเฟสเปลี่ยนแปลง เป็นตู้อบต้นทุนต่ำ, การบำรุงรักษาต่ำ ที่จะช่วยในการทดสอบจุลินทรีย์ใน แหล่งน้ำ. มันใช้ลูกกลมขนาดเล็กที่มีสารประกอบเคมีอยู่ข้างในที่เมื่อถูกความร้อนแล้วเก็บความร้อนไว้ด้วยฉนวนกันความร้อน, มันจะมีอุณหภูมิที่ 37°C (ประมาณ 99°F) เป็นเวลา 24 ชั่วโมง. ตู้อบเฟสเปลี่ยนแปลงถูกคิดค้นในปี 1999 โดย อาจารย์เอ็มไอทีและวิศวกร Amy B. Smith.[26]
เข็มกลัดรูปหูกระต่ายแบบผ่าเป็นตัวรัดทำด้วยลวดดัดคล้าย R-clip, ยกเว้นว่ามันจะล็อกเมื่อถูกใช้งาน, เป็นสิทธิบัตรครั้งแรกในปี 1999 โดย Rue S. Leitzke และ โรมัน เจ Baus. สิทธิบัตร สหรัฐอเมริกา # 6135693 ถูกยื่นเอกสารเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ปี 1999 และอนุมัติให้ Leitzke และ Baus วันที่ 24 ตุลาคม 2000.[27][28]
IBOT เป็นรถเข็นที่มั่นคงและขับเคลื่อนให้เคลื่อนที่ที่สมดุลอยู่บนล้อสองล้อที่มีทั้งหมดหกล้อ, มีความสามารถในการปีนบันได เช่นเดียวกับที่ผู้ใช้มีความสามารถที่จะสบตากับบุคคลอื่นที่ยืนอยู่. IBOT ถูกคิดค้นโดย Dean Kamen ในปี 1999.[29] Kamen ยื่นจดสิทธิบัตร สหรัฐอเมริกา # 6311794 เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ปี 1999 และ ต่อมาได้รับการอนุมัติในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2001.[30]
เครื่องวัดอำนาจแม่เหล็กแบบไม่มีการแลกเปลี่ยนแรงปั่นแบบผ่อนคลายแลก (English: spin-exchange relaxation-free (SERF) magnetometer) ประสบความสำเร็จในความไวสนามแม่เหล็กที่สูงมากโดยการตรวจสอบไอความหนาแน่นสูงของอะตอมโลหะด่างที่อยู่ในขบวนการสนามแม่เหล็กที่อยู่ใกล้ศูนย์. เครื่องวัดนี้อยู่ในกลุ่มที่มีเซ็นเซอร์สนามแม่เหล็กที่มีความไวมากที่สุด และในบางกรณี เกินกว่าประสิทธิภาพการทำงานของเครื่องตรวจจับแบบ SQUID ในขนาดที่เทียบเท่ากัน. เครื่องนี้ถูกคิดค้นโดย ไมเคิล โวลต์ Romalis ที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ในปี ค.ศ. 2002.[31]
Doggles เป็นแว่นตากันแดดสำหรับสุนัขในรูปแบบของแว่นตาสีกันแสง, ได้รับการออกแบบ เพื่อให้พอดีกับรูปร่างของหัวสุนัข. ในขณะที่ถูกทำการตลาดเป็นรายการของแฟชั่น, มีรายงานเข้ามาว่ามีการใช้ในทางปฏิบัติและทางการแพทย์หลากหลาย และ เลนส์ตามใบสั่งแพทย์สำหรับสุนัขที่มีสายตาจำกัดก็มีวางจำหน่าย. Doggles ได้ถูกร่วมคิดค้นโดย เคนเนธ และ เวโรนิก้า Di Lullo.[32] พวกเขายื่นขอสิทธิบัตร สหรัฐอเมริกา # 6863032 สำหรับ "แว่นตาสัตว์" เมื่อวันที่ 23 มกราคม 2003 ซึ่งได้รับอนุมัติออกมา เมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2005.[33]
Fermionic condensate เป็น สถาณะของเหลวยิ่งยวด (English: superfluid) ที่รวมตัวกันขึ้นมาจากอนุภาค fermionic ที่อุณหภูมิต่ำ ครั้งแรกของatomic fermionic condensate ถูกคิดค้นโดย เดบอราห์ เอส จิน ในปี 2003.[34]
2003 Slingshot (ระบบการกลั่นไอน้ำ)
Slingshot เป็นอุปกรณ์กรองน้ำแบบพกพาที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์แบบสเตอร์ลิงที่ทำงาน ด้วยน้ำมันเชื้อเพลิงที่เผาไหม้ได้. ขนาดเท่าช่องฟรีสของตู้เย็น, Slingshot อ้างว่าสามารถเปลี่ยนน้ำจากแหล่งใดๆก็ได้ เช่น ปัสสาวะ, น้ำเค็ม, และสารหนู ในเป็นน้ำดื่ม. Dean Kamen คิดค้น Slingshot,[35] และยื่นขอสิทธิบัตร สหรัฐอเมริกา # 7340879 เมื่อวัน13 พฤศจิกายน 2003 ซึ่งได้รับอนุมัติ เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2008.[36]
แบตเตอรี่ nanowire เป็นแบตเตอรี่ลิเธียมไอออน ที่ประกอบด้วยขั้วบวกทำด้วยเหล็กสเตนเลสครอบอยู่ใน nanowires ของซิลิกอน. ซิลิกอน, ซึ่งสามารถเก็บลิเธียมได้มากกว่าแกรไฟท์ถึงสิบเท่า, ช่วยให้มีความหนาแน่นของพลังงานมากขึ้นบนขั้วบวกเหล็ก, ซึ่งเป็นการช่วยลดขนาดของแบตเตอรี่. พื้นที่ผิวที่มากยังช่วยให้การชาร์จประจุและการปล่อยประจุได้อย่างรวดเร็ว. การปฏิบัติจริงของแบตเตอรี่ nanowire เป็นเหตุผลที่ว่า คอมพิวเตอร์แล็ปท็อปที่ทำงานด้วยแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนปกติเป็นเวลาสองชั่วโมง อาจจะทำงานได้ถึง 20 ชั่วโมงโดยใช้แบตเตอรี่ nanowire โดยไม่ต้องชาร์จประจุใหม่, ซึ่งจะเป็นประโยชน์มากสำหรับคนจำนวนมากที่จะมีผลในการอนุรักษ์พลังงานและประหยัดค่าใช้จ่าย, แบตเตอรี่ nanowire ร่วม คิดค้นในปี 2007 โดยชาวจีนอเมริกัน ดร. Yi Cui, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ด้านวัสดุศาสตร์และวิศวกรรม พร้อมกับเพื่อนร่วมงานของเขาที่ Stanford University.[37][38]
2008 คอนแทคเลนส์ ไบโอนิค
คอนแทคเลนส์ไบโอนิค เป็นคอนแทคเลนส์แบบดิจิตอลสวมใส่โดยตรงในตาของคน, ซึ่งในอนาคต, นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าวันหนึ่งมันจะทำหน้าที่เป็นแพลตฟอร์มเสมือนที่มีประโยชน์ในกิจกรรม เช่นการท่องเวิลด์ไวด์เว็บ, ซ้อนภาพบนวัตถุจริง, เล่นวิดีโอเกมเพื่อความบันเทิง และ สำหรับการตรวจสอบสภาวะทางการแพทย์ของผู้ป่วย. คอนแทคเลนส์ไบโอนิคเป็นรูปแบบนาโนเทคโนโลยีและการผลิตแบบ microfabrication ของการสร้างไดโอดเปล่งแสง, เสาอากาศ, และการเดินสายไฟในวงจรอิเล็กทรอนิกส์.[39] คอนแทคเลนส์ไบโอนิคเป็นงานสร้างในปี 2008 ของชาวอิหร่านอเมริกัน Babak Parviz, วิศวกรไฟฟ้าที่มหาวิทยาลัยวอชิงตัน (UW) ในซีแอตเติล.[40][41]
Trongs เป็นเครื่องมือใช้จับและยก ที่ถูกสร้างขึ้นสามแฉกหรือง่ามนิ้วมือ, แต่ละแฉกมีฟันที่ปลายของมัน. พวกเขาจะถูกทำโดยทั่วไปจากโพรพิลีนและไม่มีอันตรายต่อเครื่องล้างจาน. Trongs ได้รับการออกแบบสำหรับการรับประทานอาหารที่ต้องใช้นิ้ว เช่นปีกไก่, สี่โครงวัวย่างบาร์บีคิว, เพื่อให้ผู้ใช้ไม่ต้องทำนิ้วมือของเขาสกปรก. พวกมันจะถูกใช้เป็นคู่ เพื่อให้ผู้ใช้มีมือละหนึ่งข้าง. Trongs ได้ถูกร่วมคิดค้นในปี 2007 โดย สองชาวนิวยอร์ก, เอริค ซิมเมอแมน และแดน เฟอร์รารา จูเนียร์[42] ซิมเมอแมน และ เฟอร์รารา ยื่นจดสิทธิบัตร สหรัฐอเมริกา # 12682890 เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2008 ซึ่งได้รับอนุมัติเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011.[43]