เจสัน เดวิด แฟรงก์
เจสัน เดวิด แฟรงก์ (English: Jason David Frank; 4 กันยายน ค.ศ. 1973 — ) เป็นทั้งนักแสดง, นักต่อสู้แบบผสม และนักมวยไทยชาวอเมริกัน ผู้มีผลงานโดดเด่นสำหรับบททอมมี โอลิเวอร์ ในซีรีส์พาวเวอร์เรนเจอร์ [1][2][3]
นอกจากนี้ เจสัน เดวิด แฟรงก์ ยังได้รับประกาศนียบัตรรับรองการเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยในระดับอาจารย์ จากสมาคมมวยไทยนานาชาติ ที่ได้รับการรับรองและดูแลโดยกระทรวงศึกษาธิการ[1]
เดิมที ได้มีการคัดเลือกให้แฟรงก์รับบทเป็นเรด เรนเจอร์ ในไมตี้ มอร์ฟฟิน พาวเวอร์เรนเจอร์ หลังจากนั้นเขาก็ได้พยายามลองอีกครั้งเมื่ออายุ 19 ปี โดยได้รับบททอมมี โอลิเวอร์ ซึ่งเป็นกรีน เรนเจอร์ ซึ่งตัวละครของเขาต่อมากลายเป็นไวท์ เรนเจอร์
แฟรงก์ยังได้รับการคาดหมายในการรับบทนำเป็นอดัม สตีล ใน VR ทรูปเปอร์ (แต่เดิมเรียกในชื่อ "ไซเบอร์ตรอน") และได้รับการถ่ายทำในบทของเมทัลเดอร์ตอนที่ยังไม่ได้แปลงกาย ก่อนจะมีการเรียกตัวกลับไปร่วมงานในซีรีส์พาวเวอร์เรนเจอร์ โดยจากที่มีการคัดเลือกทั้งแฟรงก์ และแบรด ฮอว์กิน ได้เคยมีแผนให้ฮอว์กินเข้าไปรับบทแทนแฟรงก์ ผู้มีบทเป็นไวท์ เรนเจอร์ ในพาวเวอร์เรนเจอร์อยู่แต่ก่อน[4][5] อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความนิยมของแฟรงก์ที่มีต่อแฟน ๆ พาวเวอร์เรนเจอร์ ทำให้เขาต้องมารับบทเป็นไวท์ เรนเจอร์ อีกครั้ง[6] ส่วนฮอว์กินก็ได้เข้ารับช่วงต่อใน VR ทรูปเปอร์ โดยตัวละครดังกล่าว ได้มีการเปลี่ยนชื่อจาก อดัม สตีล ไปเป็น ไรอัน สตีล
ภายหลังจากผลงานลำดับที่สามของ<i data-parsoid='{"dsr":[4428,4463,2,2]}'>ไมตี้ มอร์ฟฟิน พาวเวอร์เรนเจอร์ ในชุดพาวเวอร์เรนเจอร์ ซีโอ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งการเปลี่ยนชุดเรนเจอร์ประจำปี เพื่อให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของซีรีส์ขบวนการนักสู้ แฟรงก์ได้กลายเป็นเรดซีโอเรนเจอร์ ส่วนปีต่อมาในพาวเวอร์เรนเจอร์ เทอร์โบ เขาก็ได้รับบทเป็นเรดเทอร์โบเรนเจอร์คนแรก กระทั่งช่วงกลางฤดูกาล แฟรงก์และเพื่อนสมาชิก จอห์นนี ยัง บอสช์, นาเกีย เบอร์ริส และแคทเธอรีน ซัทเธอร์แลนด์ ต่างได้รับการตกลงที่จะออกจากทีมและมีคนเข้ามารับช่วงต่อ
ภายหลังจากที่เขาออกไปจากซีรีส์ในปี ค.ศ. 1997 แฟรงก์ได้กลับมาแสดงใน<i data-parsoid='{"dsr":[4969,4989,2,2]}'>พาวเวอร์เรนเจอร์ ในบทของซีโอเรนเจอร์วีเรดในปี ค.ศ. 2002 สำหรับตอนพิเศษครบรอบ 10 ปี ในชื่อตอน"ฟอร์เอเวอร์เรด" ในพาวเวอร์เรนเจอร์ ไวลด์ฟอร์ซ (ในการรวมตัวกันใหม่กับออสติน เซนต์ จอห์น) จากนั้นเขาก็กลับมารับบทในปี ค.ศ. 2004 ในพาวเวอร์เรนเจอร์ ไดโนธันเดอร์ ในบทแบล็คไดโนเรนเจอร์ ในช่วงของการรับบทดังกล่าว เขามักสวมเสื้อแขนยาวเพื่อปกปิดรอยสักที่แขน ซึ่งเป็นกรณีเดียวกันกับตอน"ฟอร์เอเวอร์เรด" ของภาคไวลด์ฟอร์ซ โดยบทแบล็คไดโนเรนเจอร์เป็นที่โปรดปรานสำหรับดักลาส สโลน[7] เขาได้พูดติดตลกว่าบริษัทซาบันและดิสนีย์ "ทั้งสองด้อยเหมือนกัน" แต่เขารู้สึกประทับใจต่อการผลิตบุคลากรสำหรับภาคไดโนธันเดอร์[8] และแฟรงก์ยังได้บรรเลงบทของเขาเป็นทอมมี โอลิเวอร์ ในฤดูกาลสุดท้ายของพาวเวอร์เรนเจอร์ ซูเปอร์เมกะฟอร์ซ
แฟรงก์ได้แสดงความสนใจในการพัฒนากรีนเรนเจอร์ซีรีส์เดี่ยวหรือภาพยนตร์สารคดีพิเศษหลังพบกับสแตน ลี ในการประชุมหนังสือการ์ตูน[9]
ในปี ค.ศ. 2013 แฟรงก์ได้มีส่วนร่วมในผลงานชุด "ซูเปอร์พาวเวอร์บีตดาวน์" ที่เป็นการนำสองนักสู้ผู้ทรงพลังจากซีรีส์ต่าง ๆ มาต่อสู้กัน โดยผลการตัดสินขึ้นอยู่กับการโหวตของแฟน ๆ ซึ่งในตอนที่ 10 เขาได้ปรากฏตัวในบทของไวท์ เรนเจอร์ ที่ได้กำจัดสกอร์เปียน ผู้เป็นตัวละครจากมอร์ทัล คอมแบท ด้วยผลการโหวตจากแฟน ๆ ที่ห่างกันไม่มากนัก (51 เปอร์เซ็นต์สำหรับไวท์ เรนเจอร์ และ 49 เปอร์เซ็นต์สำหรับสกอร์เปียน) ซึ่งตามประวัติของ "ซูเปอร์พาวเวอร์บีตดาวน์" ยังมีการแสดงฉากจบอีกแบบด้วยชัยชนะของสกอร์เปียน แฟรงก์ได้ปรากฏตัวอีกครั้งในตอนที่ 15 โดยในคราวนี้เขาได้รับบทเป็นกรีน เรนเจอร์ ที่เขาทำการเปิดศึก และมีชัยเหนือริว แห่งสตรีทไฟท์เตอร์[10]
ภายหลังจากประสบความสำเร็จกับซีรีส์"ซูเปอร์ฮีโรบีตดาวน์" ก็ได้มีการเริ่มผลงาน"แบทอินเดอะซัน" ซึ่งเป็นซีรีส์เรียลลิตีของเจสัน เดวิด แฟรงก์ ในชื่อ "มายมอร์ฟีนไลฟ์"[11] ส่วนในปี ค.ศ. 2015 ได้มีการเริ่มจัดฉายออกอากาศในฤดูกาลที่ 2 [12]
ด้วยความรู้ของเขาในศิลปะการต่อสู้หลากแขนง แฟรงก์ได้สั่งสมวิชาไว้เป็นจำนวนมาก โดยมีการปรับเปลี่ยนให้เข้ากับหลักปรัชญาของเขา และคิดค้นการผสานเข้ากับรูปแบบของอเมริกันคาราเต้ของตัวเอง โดยมีชื่อเรียกรูปแบบดังกล่าวคือ ถูซูฉวนเต้า (屠蘇拳道)[13][14] เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2003 เขาได้รับการจารึกชื่อในหอเกียรติยศของสหภาพคาราเต้โลก[15] และแฟรงก์ได้ปรากฏตัวในรายการอาร์โนลด์คลาสสิกเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 ในโคลัมบัส รัฐโอไฮโอ
แฟรงก์ยังมีความสนใจในศิลปะการต่อสู้แบบผสม ซึ่งเขามีกำหนดที่จะต่อสู้กับรอน 'เดอะแบดเจอร์' แมคมาสเตอร์ เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ที่วิลเลียมสันเคาน์ตีพาวิลเลียน ในแมเรียน รัฐอิลลินอยส์[16] อย่างไรก็ตาม ก็ได้มีการให้เขาออกจากกการต่อสู้ เพราะเขาไม่ได้ชื่นชมในกรณีที่เปลี่ยนจากศิลปะการต่อสู้แบบผสมไปเป็นมวยสากล เนื่องจากคู่แข่งของเขาฝึกเฉพาะในมวยสากลมาเท่านั้น และเขารู้สึกว่าผู้แข่งขันทั้งสองต่างก็คงได้รับชัยชนะที่"ไม่มีความหมาย"[17]
เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2009 แฟรงก์ได้ประกาศการลงนามของเขาร่วมกับซัคเกอร์พันช์เอนเตอร์เทนเมนต์อย่างเป็นทางการ[18][19][20] ซึ่งเป็นตลาดด้านการกีฬาและบริษัทบริหารจัดการที่มีความเชี่ยวชาญในด้านศิลปะการต่อสู้แบบผสม เขาเริ่มการฝึกฝนร่วมกับนักสู้รายการยูเอฟซีรุ่นไลท์เวทที่ชื่อเมลวิน กิลลาร์ด มีการคาดการณ์ไว้มากถึงแฟรงก์ในการเปิดตัวสำหรับรายการศิลปะการต่อสู้แบบผสมของสมาคมการต่อสู้แห่งสหรัฐอเมริกา ในศึกครั้งแรกของบริษัทที่ชื่อ "โลนสตาร์บีทดาวน์: ฮิวสตัน" เมื่อวันที่ 30 มกราคมที่ฮิวสตันอารีนาเธียเตอร์ ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะโจนาธอน "เดอะแม็คทรัค" แม็ค โดยการทำให้ยอมด้วยท่าโอโมปลาตา[21][22][23][24] และแฟรงก์ทำศึกครั้งที่สองของเขาที่โลนสตาร์บีทดาวน์: แดลลัส เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ในอาร์ลิงตัน รัฐเทกซัส โดยคู่แข่งของเขาที่ชื่อคริส โรส ได้เข้าสู่สังเวียนด้วยเสื้อคลุมลายเต่านินจา แล้วแฟรงก์ก็เป็นฝ่ายชนะโรสในยกที่ 1 จากการชนะน็อกโดยเทคนิคด้วยการรัวหมัด[25][26][27] เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 เขาได้สู้ในศึกลูกกรงเหล็กของรัฐเทกซัสในรายการ "เคจเรจ 7" ของสมาคมศึกลูกกรงเหล็กสมัครเล่น ในสเตทฟาร์มอารีนา ที่ฮิดาลโก รัฐเทกซัส ซึ่งเขาได้พบกับเจมส์ วิลลิส และแฟรงก์ก็เป็นฝ่ายชนะน็อกได้ภายใน 23 วินาทีของยกแรก ด้วยเข่าเสย[28]
แฟรงก์มีกำหนดที่จะเปิดตัวในรายการอัลติเมตวอร์ริเออร์ชาลเลนจ์ที่จะจัดขึ้นในวันที่ 22 พฤษภาคม โดยจะพบกับเจมส์ “เรย์” แฮนดี จูเนียร์ ในรุ่นไลท์เฮฟวีเวท[29] กระนั้น เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม แฟรงก์ได้ประกาศในหน้าเฟซบุ๊กแฟนเพจอย่างเป็นทางการว่าเจมส์ แฮนดี ได้รับบาดเจ็บ และคาร์ลอส ฮอร์น จะเข้ามาแข่งแทน โดยเปลี่ยนไปอยู่ในรุ่นเฮฟวีเวท ซึ่งแฟรงก์เป็นฝ่ายชนะฮอร์นในยกแรก จากการทำให้ยอมจำนนด้วยท่าอาร์มบาร์[30] นับตั้งแต่การเทิร์นโปร แฟรงก์ก็ได้ให้ความสนใจต่อการลงนามข้อตกลงร่วมกับรายการสไตรก์ฟอร์ซ และอาจจะได้สู้กับเฮอร์เชล วอล์คเกอร์[31]
แฟรงก์ได้ประกาศในหน้าเฟซบุ๊กแฟนเพจว่าเขาจะได้รับการเปิดตัวในระดับอาชีพครั้งแรก ณ วันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ที่ฮิวสตัน ในรายการ "ปูโรโกมบาเต #1" ของรุ่นเฮฟวีเวท ที่เขาได้พบกับโคเซ โรเบร์โต บัสเกซ ซึ่งแหรงก์ชนะการแข่งศิลปะการต่อสู้แบบผสมนัดเปิดตัว ในระดับอาชีพอย่างรวดเร็วในเวลา 0:46 วินาทีในยกแรก ด้วยการให้อีกฝ่ายยอมจำนนโดยการรัดคอจากด้านหลัง[32][33] แฟรงก์ยังได้รับการกำหนดไว้สำหรับการแข่งรุ่นไลท์เฮฟวีเวท ณ วันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2010 ในรายการปูโรโกมบาเต 3 แต่แล้วก็ได้มีการยกเลิกไปตั้งวันที่ 8 ธันวาคม เนื่องจากคู่ต่อสู้ของเขาไม่ได้รับการรับรองทางการแพทย์
แล้วเขาก็ได้รับการกำหนดให้พบกับชอว์น มาชาโด ณ วันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ในศึกเลกาซี เอฟซี 7 อย่างไรก็ตาม จากอาการกล้ามเนื้อลูกหนูที่โคนแขนฉีกขาด จึงได้มีการยกเลิกไป[34]
หนึ่งวันหลังจากที่ซีเอ็ม พังก์ ประกาศถึงการมาเยือนสมาคมยูเอฟซีนั้น ดานา ไวต์ ผู้เป็นประธานได้ให้เหตุผลว่า จำเป็นต้องมีคู่แข่งที่เปิดตัวด้วยสถิติที่ใกล้เคียงกัน แฟรงก์ก็ได้เสนอผ่านทางอินสตาแกรมและเฟซบุ๊ก[35]
from Sherdog on IMDb on YouTube on Instagram on Twitter on Facebook
{{subst:#if:|}} [[Category:{{subst:#switch:{{subst:uc:1973}}
}}]] [[Category:{{subst:#switch:{{subst:uc:}}
}}]] หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21 หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวอเมริกัน หมวดหมู่:ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ชาวอเมริกัน หมวดหมู่:นักต่อสู้แบบผสมชาวอเมริกัน หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยไทย