มิว (โปเกมอน)
มิว (Mew(ミュウ,Myū)) เป็นสายพันธุ์สิ่งมีชีวิตสมมุติสายพันธุ์หนึ่งจากแฟรนไชส์สื่อโปเกมอนของนินเท็นโด และเกมฟรีก สร้างโดยซะโตะชิ ทะจิริ มิวเป็นโปเกมอนในตำนาน รูปแบบพลังจิต สีชมพู ตัวเล็ก ร่างคล้ายแมว ชิเงะกิ โมะริโมะโตะ โปรแกรมเมอร์ของเกมฟรีกและเป็นผู้สร้างได้ใส่มิวไว้ในเกมโปเกมอนภาคเรด</i>และ<i data-parsoid='{"dsr":[988,996,2,2]}'>กรีน ให้เป็นตัวละครลับ ด้วยเหตุนี้ การปรากฏตัวของมิวจึงกลายเป็นทั้งข่าวลือและตำนาน ส่งผลให้แฟรนไชส์<i data-parsoid='{"dsr":[1093,1104,2,2]}'>โปเกมอน</i>ประสบความสำเร็จ มิวเป็นโปเกมอนที่ผู้เล่นไม่สามารถครอบครองได้ด้วยวิธีปกติทั่วไป นอกจากได้รับจากการแจกจำหน่ายในเหตุการณ์พิเศษต่าง ๆ
มิวปรากฏในภาพยนตร์เรื่องแรกคือ โปเกมอน มูฟวี ตอน ความแค้นของมิวทู เป็นตัวละครหลักร่วมกับมิวทู ภาพยนตร์เปิดเผยว่าฟอสซิลเส้นขนของมิวปรากฏในป่าแห่งหนึ่งในประเทศกายอานา ค้นพบโดยนักวิทยาศาสตร์ชุดหนึ่งถูกนำไปสร้างมิวทู โคลนของมิวที่ถูกปรับแต่งทางพันธุกรรม ต่อมามิวปรากฏในภาพยนตร์ โปเกมอน มูฟวี ตอน มิวและอัศวินคลื่นพลัง เป็นตัวละครหลักร่วมกับลูคาริโอ เนื้อเรื่องภูมิหลังเกี่ยวพันกับประวัติศาสตร์ลึกลับของมิวและต้นเหตุของความทรงพลัง ภาพยนตร์ โปเกมอน มูฟวี ตอน สุดยอดโปเกมอนโคลนนิง ปรากฏมิวเป็นสิ่งลวงตาเป็นตัวละครหลักที่คอยช่วยเหลือซาโตชิและเพื่อน ๆ ต่อสู้กับมิราจมาสเตอร์ (Mirage Master)
มิว ไม่เหมือนกับตัวละครอื่น ๆ ในแฟรนไชส์<i data-parsoid='{"dsr":[1918,1929,2,2]}'>โปเกมอน การพัฒนาของตัวมิวไม่ได้ผ่านการตรวจสอบจากเคน ซุงิโมะริ แต่ผ่านตรวจสอบโดยโปรแกรมเมอร์ของเกมฟรีก ชิเงะกิ โมะริโมะโตะ โมะริโมะโตะนำมิวใส่ในเกมอย่างลับ ๆ เป็นเรื่องล้อเล่นในหมู่พนักงานก่อนเกมจำหน่ายในญี่ปุ่น โดยตั้งใจจะให้เป็นโปเกมอนตัวเดียวที่พนักงานบริษัทเกมฟรีกรู้จักและได้ครอบครอง[1] มิวถูกใส่ในตอนท้ายของการพัฒนาเกมโปเกมอนภาคเรด</i>และ<i data-parsoid='{"dsr":[2486,2493,2,2]}'>บลูหลังจากการลบส่วนดีบักของเกม โดยเตรียมพื้นที่ให้เพียงพอที่จะเพิ่มตัวละครดังกล่าวเข้าไป ทั้ง ๆ ที่ตกลงกันไว้ว่าไม่ให้เปลี่ยนแปลงใด ๆ ในเกมมากไปกว่านั้น แม้ว่านักพัฒนาไม่ได้ตั้งใจจะให้ใครครอบครอง แต่เนื่องจากความผิดพลาดของเกม ผู้เล่นยังสามารถเผชิญหน้ากับมันได้[2]
ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1996 ประธานบริษัทเกมฟรีก ซะโตะชิ ทะจิริ ใช้วารสารมังงะญี่ปุ่น โคโระโคโระคอมิก ทดลองแสดงภาพมิวและแจกจ่ายการ์ดมิวชุดแรกในรูปการ์ดเกมให้เป็นสินค้าของแถม[3] ซึ่งสร้างความประหลาดใจให้คนมากมายที่บริษัทเกมฟรีก รวมถึงโมะริโมะโตะด้วย[1] เนื่องจากการทดลองประสบความสำเร็จในวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1996 เกมฟรีกประกาศการประกวดครั้งหนึ่งเพื่อมอบมิวให้กับผู้ชนะ 151 คน[4] ทะจิริใช้มิวอุปโลกน์ "ตัวละครล่องหน" ในเกมและพยายามสร้างความสนใจให้ชื่อเกม และสร้างข่าวลือและตำนานของเกมผ่านการบอกเล่าด้วยปากต่อปาก[5] ซึ่งเป็นผลให้ยอดขายเกมเพิ่มขึ้น[6]
มิวเป็นโปเกมอนรูปแบบพลังจิต มีค่าพลัง (stats) สูงเช่นเดียวกับมิวทู[7] โมะริโมะโตะออกแบบมิวให้มีตัวสีชมพู ร่างคล้ายแมว มีตาขนาดใหญ่และยาว หางเรียวแต่ปลายหางขยายกว้าง[8] แต่สามารถพบตัวอย่างมิวสีฟ้าได้ในเกม ผิวหนังของมิวปกคลุมด้วยชั้นขนสั้น ๆ และบางจนมองเห็นได้ด้วยกล้องจุลทรรศน์เท่านั้น[9] ดีเอ็นเอรวมสารพันธุกรรมของโปเกมอนทุกสายพันธุ์[10] ในเกมมีกล่าวว่านักวิทยาศาสตร์ในเกมมองมิวเป็นบรรพบุรุษหนึ่งเดียวของโปเกมอนตัวอื่น ๆ[11] มิวมีนิสัยขี้อายและมนุษย์หาตัวได้ยาก[8][10] มิวเป็นโปเกมอนในตำนาน[12][13] จากเจนเนอเรชันที่ 1 ร่วมกับฟรีเซอร์[14] ธันเดอร์[15] ไฟร์[16] และมิวทู[17] หมายเลขของมิวในเนชันแนลโปเกเดกซ์คือ 151 โปเกมอนตัวสุดท้ายของเจนเนอเรชันที่ 1[7] โดยตัวที่ 150 คือมิวทู[18] และตัวที่ 152 คือชิโกริตา ในเกมโปเกมอนเจนเนอเรชันแรกและภาคทำใหม่ ผู้เล่นสามารถพบบันทึกข้อมูลต่าง ๆ ในคฤหาสน์โปเกมอนบนเกาะซินนาบาร์ที่กล่าวว่า มิวถูกพบครั้งแรกในป่าลึกในประเทศกายอานา ทวีปอเมริกาใต้ ในวันที่ 5 กรกฎาคม (ไม่ระบุปี)[19] และถูกตั้งชื่อในวันที่ 10 กรกฎาคม[20] และกล่าวว่ามิว "ให้กำเนิด" มิวทูในวันที่ 6 กุมภาพันธ์[21] ชื่อ<i data-parsoid='{"dsr":[8880,8887,2,2]}'>มิว (Mew) ตั้งจากสัทพจน์ของเสียงร้องของแมว เมียว[7]
ในวิดีโอเกม มิวสามารถเรียนรู้ท่าต่อสู้ทั้งหมดที่สอนได้[22] มิวเป็นโปเกมอนตัวเดียวที่สามารถเปลี่ยนร่างเป็นโปเกมอนตัวอื่นด้วยท่า "Transform" หากไม่นับเมตามอนและโดเบิล (ซึ่งเรียนรู้ด้วยท่า Sketch)[7][8] ในอะนิเมะ มิวสามารถบิน หายตัว เปลี่ยนรูปร่าง เรียกฟองพลังจิตสีชมพูขนาดใหญ่ได้ (ทำด้วยจุดประสงค์หลายอย่าง เช่น ป้องกันตนเอง กระทำเสมือนเบาะรองกระแทก หรือใช้กระเด้งให้ตนเองเกิดอารมณ์ขัน)[23] และล่องหน[10]
ในช่วงเวลาหนึ่ง ผู้เล่นสามารถครอบครองมิวในวิดีโอเกม<i data-parsoid='{"dsr":[9959,9970,2,2]}'>โปเกมอนได้อย่างถูกวิธีผ่านกิจกรรมส่งเสริมแจกโปเกมอนที่จัดโดยนินเท็นโด[7] มีการเปิดเผยมิวสู่สาธารณชนครั้งแรกในนิตยสารโคโระโคโระคอมิก ฉบับประจำเดือนเมษายน ค.ศ. 1996 นิตยสารฉบับนี้เสนอการส่งเสริมเรียกว่า "ข้อเสนอโปเกมอนในตำนาน" ซึ่งผู้เข้าร่วมแบบสุ่ม 20 คนจะสามารถส่งตลับเกมของพวกเขามาที่นินเท็นโดเพื่อรับมิวเข้าไปในเกม ในกิจกรรมของนินเท็นโดไม่นานหลังจากออกจำหน่ายเกม<i data-parsoid='{"dsr":[10353,10370,2,2]}'>โปเกมอนภาคเรด</i>และ<i data-parsoid='{"dsr":[10373,10380,2,2]}'>บลู ผู้เล่นสามารถดาวน์โหลดมิวใส่ในเกมได้[24] กิจกรรมนี้จบลงเมื่อเกม มายโปเกมอนแรนช์ ออกจำหน่าย ซึ่งสามารถครอบครองมิวได้อย่างถูกวิธีโดยไม่ต้องมีกิจกรรมแจกโปเกมอน[7] มิวยังเป็นหนึ่งในโปเกมอนที่สามารถออกจากมอนสเตอร์บอลในเกมชุดซูเปอร์สแมชบราเธอส์ด้วย เมื่อมิวออกมา มันจะบินหนีไปจากสนาม และมักจะทิ้งไอเทมหายากไว้
มิวยังสามารถเข้าถึงได้โดยใช้กลิตช์ (ความบกพร่องของเกม) หรืออุปกรณ์ช่วยโกง[2] หนึ่งในความบกพร่องพบในโปเกมอนภาคเรด บลู และเยลโลว์ จะใช้ประโยชน์จากกิจกรรมที่ถูกโปรแกรมไว้ วิธีการคือ เดินไปที่โปเกมอนเทรนเนอร์คนหนึ่ง จากนั้นใช้ท่า "บิน" (Fly) หรือ "หายตัว" (Teleport) (หรือท่า "ขุดดิน" (Dig) หรือไอเทม "เชือกหลบหนี" (Escape Rope) ในถ้ำ) เพื่อหนีออกจากบริเวณนั้นก่อนที่โปเกมอนเทรนเนอร์จะมองเห็นผู้เล่น จากนั้นต่อสู้กับโปเกมอนตัวหนึ่งที่มีค่าพลังพิเศษ (Special) ถูกต้องอีกบริเวณหนึ่ง จากนั้นให้กลับมาที่บริเวณเดิมทันทีเพื่อเริ่มต่อสู้กับมิวป่า[25]
การปรากฏตัวหลัก ๆ ของมิวในอะนิเมะโปเกมอนคือในภาพยนตร์เรื่องโปเกมอน มูฟวี ตอน ความแค้นของมิวทู ซึ่งมิวรับบทเป็นหนึ่งในตัวละครหลัก เชื่อกันว่ามิวเป็นโปเกมอนในตำนานที่หายสาบสูญไปนาน และเป็นโปเกมอนหายากที่แข็งแกร่งที่สุด[12] หลังจากการวิจัยหลายปี นักวิทยาศาสตร์ใช้ดีเอ็นเอของมิวมาผสมกันเพื่อสร้างมิวทู[17] ซึ่งเป็นมิวในร่างโคลนที่ถูกปรับแต่งทางพันธุกรรมและกลายเป็นตัวเอกของภาพยนตร์[12] ภูมิหลังของภาพยนตร์เรื่องโปเกมอน มูฟวี่ ตอน มิวและอัศวินคลื่นพลัง เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ลึกลับและที่มาของความแข็งแกร่งของมิว[26] ในภาพยนตร์ แสดง "แผนภูมิลำดับเครือญาติ" ของโปเกมอน[27] โดยโปเกมอนตัวแรกในแผนภูมิคือมิว และตัวสุดท้ายคือโฮโอ[26]
มิวปรากฏในมังงะ<i data-parsoid='{"dsr":[12900,12911,2,2]}'>โปเกมอนชุดโปเกมอนสเปเชียล มิวมีชื่อว่าเป็น "โปเกมอนลวงตา" (Phantom Pokémon) ในมังงะ ปรากฏในบทแรกเมื่อแก๊งร็อกเก็ต องค์กรอาชญากรรม พยายามจับมิว โปเกมอนเทรนเนอร์ชื่อเรดก็พยายามจับมิว แต่ถูกมิวเอาชนะอย่างง่ายดาย[28] ในบทต่อมา มีการเปิดเผยว่าแก๊งร็อกเก็ตต้องการดีเอ็นเอของมิวเพื่อสร้างมิวทูให้สำเร็จ ส่วนเรดและโปเกมอนเทรนเนอร์ชื่อกรีน ร่วมมือกันปกป้องไม่ให้มิวถูกจับตัว[29][30]
การส่งเสริมครั้งหนึ่ง นิตยสารโคโระโคโระคอมิกฉบับเดือนเมษายน ค.ศ. 1996 เรียกว่า "ข้อเสนอโปเกมอนในตำนาน" เสนอให้ผู้ชนะในกิจกรรมดังกล่าว 20 คนส่งตลับเกมของพวกเขามาให้นินเท็นโดเพื่อเพิ่มมิวเข้าไปในเกม และเพื่อส่งเสริมแฟรนไชส์<i data-parsoid='{"dsr":[14230,14241,2,2]}'>โปเกมอน สายการบินออล นิปปอน แอร์เวย์วาดภาพตัวละครมิวบนเครื่องบินโบอิง 747-400เมื่อ ค.ศ. 1998[31]
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 ในการฉลองการออกฉายภาพยนตร์ตอน มิวและอัศวินคลื่นพลัง และออกจำหน่ายเกมโปเกมอนมิสเตอรีดันเจียน: บลูเรสคิวทีม และ<i data-parsoid='{"dsr":[14722,14738,2,2]}'>เรดเรสคิวทีม ผู้เล่นที่มีเกมภาค<i data-parsoid='{"dsr":[14759,14794,2,2]}'>รูบี แซฟไฟร์ เอเมอรัลด์ ไฟร์เรด และ<i data-parsoid='{"dsr":[14798,14809,2,2]}'>ลีฟกรีน สามารถไปที่ร้านทอย "อาร์" อัส เพื่อดาวน์โหลดมิวมาเล่นได้ฟรี[32] ในดีวีดีภาพยนตร์ตอน มิวและอัศวินคลื่นพลัง มีการ์ดเกมรูปมิวแถมให้ด้วย[27]
การเปิดเผยและแจกจ่ายมิวผ่านกิจกรรมต่าง ๆ ที่จัดขึ้นกลายเป็นสาเหตุสำคัญของความสำเร็จในญี่ปุ่น[3][6] โดย "ข้อเสนอโปเกมอนในตำนาน" ในญี่ปุ่นมีผู้เข้างาน 78,000 คน เกินความคาดหมายที่ตั้งไว้ที่ 3000 คน[4][33] ซะโตะรุ อิวะตะ กรรมการบริษัทนินเท็นโดแจงว่าความสำเร็จของเกมอยู่ที่ "ข้อเสนอโปเกมอนในตำนาน" ดังกล่าว จากนั้นมา ยอดขายรายสัปดาห์ของเกมภาค<i data-parsoid='{"dsr":[15864,15871,2,2]}'>เรด และ<i data-parsoid='{"dsr":[15875,15883,2,2]}'>กรีน</i>เริ่มเท่ากับยอดขายในเดือนก่อนหน้า และจากนั้นทำยอดขายได้มากกว่าเดิม 3-4 เท่า[2] อย่างไรก็ตาม นิตยสารคอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์วิจารณ์การจำกัดการเข้าถึงมิวผ่านกิจกรรมของนินเท็นโดว่าเป็นหนึ่งในมุมมองที่แย่ที่สุดของ<i data-parsoid='{"dsr":[16393,16404,2,2]}'>โปเกมอน กล่าวว่าวิธีการดังกล่าวถือเป็นวิธีการที่โบราณ[34] เนื่องจากมีการใช้อุปกรณ์โกงเช่น โปรแอ็กชันรีเพลย์ เพื่อให้ได้มิวมา ผู้เล่นเกมซื้ออุปกรณ์โกงเกมเพียงเพื่อให้ได้มิวมา[8] เว็บไซต์ยูจีโอดอตคอมจัดให้มิวอยู่อันดับที่หกในรายชื่อ "ตัวละครลับที่ยอดเยี่ยมที่สุด 25 ตัว"[35] นักเขียนชื่อเทรซีย์ เวสต์ และแคเทอรีน โนลล์ เรียกมิวว่าเป็นโปเกมอนในตำนานที่ดีที่สุด และเป็นโปเกมอนที่ดีที่สุดอันดับที่ห้า[36]
เนื่องจากค่าสถิติและความสามารถในการเรียนรู้ทุกท่าโจมตีที่มาจากไอเทมสอนท่าเทคนิค (TM) หรือท่าลับ (HM) มิวถือเป็นหนึ่งในโปเกมอนที่ดีที่สุดในภาค<i data-parsoid='{"dsr":[17840,17847,2,2]}'>เรด บลู และ<i data-parsoid='{"dsr":[17859,17870,2,2]}'>เยลโลว์[37] การศึกษาผลกระทบจากตัวละครในบันเทิงคดีในเด็ก เช่นในหัวข้อ Pikachu's Global Adventure: The Rise and Fall of Pokémon พบว่ามิวเป็นที่นิยมในเด็กเล็กเพศหญิงที่มักหลงใหลในตัวละครที่ "น่ารัก" ในเชิงเปรียบเทียบ มิวทูถือว่าตรงกันข้ามอย่างสุดขั้ว โดยเป็นที่นิยมในเด็กโตเพศชายที่หลงใหลในตัวละครที่ "แข็งแกร่งหรือน่ากลัว"[38] หนังสือเรื่อง Media and the Make-believe Worlds of Children ชี้แจงข้อเปรียบเทียบที่คล้ายกัน โดยบรรยายถึงมิวว่ามี "ลักษณะพิเศษของอำนาจและความน่ารักคล้ายเด็กและใจเย็น" และเน้นความสำคัญในเรื่องข้อแตกต่างในเด็กเกี่ยวกับมิวและมิวทู และชี้แจงถึงบทบาทเกี่ยวกับความน่าสนใจที่มาจากตัวละคร[39] ไอจีเอ็นจัดอันดับมิวให้เป็นหนึ่งในโปเกมอนรูปแบบพลังจิตที่ดีที่สุด ร่วมกับมิวทู ฟูดีน และสตาร์มี พวกเขามองว่ามิวเป็นคู่แข่งที่ดีของมิวทู และเป็นโปเกมอนที่คาดเดาไม่ได้เนื่องจากมันสามารถใช้ TM หรือ HM (ไอเทมที่ใช้สอนท่าโจมตีให้โปเกมอน) ได้ทั้งหมด[40]
หมวดหมู่:ตัวละครภาพยนตร์ หมวดหมู่:สายพันธุ์โปเกมอน หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่มีพลังจิต