ประเทศออสเตรเลีย
ออสเตรเลีย (English: Australia) หรือชื่อทางการคือ เครือรัฐออสเตรเลีย (Commonwealth of Australia)[1] เป็นประเทศซึ่งประกอบด้วยแผ่นดินหลักของทวีปออสเตรเลีย, เกาะแทสเมเนีย และเกาะอื่น ๆ ในมหาสมุทรอินเดีย แปซิฟิก และมหาสมุทรใต้ มันเป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับหกของโลกเมื่อนับพื้นที่ทั้งหมด ประเทศเพื่อนบ้านของออสเตรเลียประกอบด้วย อินโดนีเซีย ปาปัวนิวกินีและติมอร์-เลสเตทางเหนือ หมู่เกาะโซโลมอน วานูอาตู และนิวแคลิโดเนียทางตะวันออกเฉียงเหนือ และนิวซีแลนด์ทางตะวันออกเฉียงใต้
เป็นเวลาอย่างน้อย 40,000 ปี[2] ก่อนที่จะตั้งถิ่นฐานครั้งแรกของอังกฤษในศตวรรษที่ 18,[3][4] ประเทศออสเตรเลียเป็นที่อยู่อาศัยของชาวออสเตรเลียพื้นเมือง[5] ที่พูดภาษาที่แบ่งออกได้เป็นกลุ่มประมาณ 250 ภาษา.[6][7] หลังจากการค้นพบของทวีปโดยนักสำรวจชาวดัตช์ในปี ค.ศ. 1606, ครึ่งหนึ่งของฝั่งตะวันออกของออสเตรเลียถูกอ้างว่าเป็นของสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1770 และตั้งรกรากในขั้นต้นโดยการขนส่งนักโทษมายังอาณานิคมของนิวเซาธ์เวลส์จากวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1788 จำนวนประชากรเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในทศวรรษที่ผ่านมา ทวีปถูกสำรวจ และอีกห้าอาณานิคมปกครองตนเองของพระมหากษัตริย์ถูกจัดตั้งขึ้น
เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1901 หกอาณานิคมถูกตั้งขึ้นเป็นสหพันธ์, รวมตัวกันเป็นเครือรัฐออสเตรเลีย. ตั้งแต่นั้นมา ออสเตรเลียยังคงรักษาระบบการเมืองเสรีนิยมประชาธิปไตยที่มั่นคง ที่ ทำหน้าที่เป็นรัฐสภาประชาธิปไตยของรัฐบาลกลางและพระมหากษัตริย์ตามรัฐธรรมนูญ สหพันธ์ประกอบด้วยหกรัฐ และอีกหลายพื้นที่ ประชากร 23.1 ล้านคน[8] อยู่ในเมืองเป็นส่วนใหญ่และมีความหนาแน่นอย่างมากในรัฐทางตะวันออก[9]
ออสเตรเลียเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว และเป็นหนึ่งในประเทศที่ร่ำรวยที่สุดในโลกที่มีเศรษฐกิจ ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 12 ของโลก ในปี ค.ศ. 2012 ออสเตรเลียมีรายได้ต่อหัวที่สูงที่สุดอันดับห้าของโลก[10] ค่าใช้จ่ายทางทหารของออสเตรเลียมากที่สุดเป็นอันดับที่ 13 ของโลก ด้วยดัชนีการพัฒนามนุษย์ที่สูงที่สุดอันดับที่สองทั่วโลก, ออสเตรเลียถูกจัดอันดับที่สูงในการเปรียบเทียบระหว่างประเทศจำนวนมากของประสิทธิภาพการทำงานในระดับชาติ เช่น คุณภาพชีวิต, สุขภาพ, การศึกษา, เสรีภาพทางเศรษฐกิจ, และการปกป้องเสรีภาพของพลเมืองและสิทธิทางการเมือง.[11] ออสเตรเลียเป็นสมาชิกของสหประชาชาติ, G20, เครือจักรภพแห่งชาติ, ANZUS, องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD), องค์การการค้าโลก, ความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชียแปซิฟิกและหมู่เกาะแปซิฟิกฟอรั่ม
บทความหลัก: ภูมิศาสตร์ของออสเตรเลีย, สภาพภูมิอากาศของออสเตรเลียและ ธรณีวิทยาของ ออสเตรเลีย
ประเทศออสเตรเลียขนาด 7,617,930 ตารางกิโลเมตร (2,941,300 ตารางไมล์)[12] ตั้งอยู่บนแผ่นเปลือกโลก อินโด-ออสเตรเลีย ล้อมรอบด้วยมหาสมุทรอินเดียทางทิศตะวันตก และมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันออก[N 1] มัน ถูกแยกออกจากเอเชียโดยทะเลอาราฟูรา และทะเลติมอร์ ที่มีแนวปะการังทะเล นอนอยู่นอกชายฝั่งรัฐควีนส์แลนด์, และทะเลแทสมันนอนอยู่ระหว่างประเทศออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ จัดเป็นทวีปเล็กที่สุดในโลก[14] และอันดับหกของประเทศที่ใหญ่ที่สุดโดยพื้นที่ทั้งหมด,[15] ออสเตรเลีย เนื่องจากขนาดและโดดเดี่ยว มักจะถูกขนานนามว่า "ทวีปเกาะ"[16] และบางครั้งถือว่าเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในโลก[17] ประเทศออสเตรเลียมีชายฝั่งยาว 34,218 กิโลเมตร (21,262 ไมล์) (ไม่รวมเกาะนอกชายฝั่งทั้งหมด)[18] และอ้างสิทธิเหนือเขตเศรษฐกิจพิเศษขนาด 8,148,250 ตารางกิโลเมตร (3,146,060 ตารางไมล์) เขตเศรษฐกิจพิเศษนี้ ไม่รวมถึงดินแดนขั้วโลกใต้ของออสเตรเลีย[19] และไม่รวม Macquarie Island ออสเตรเลียอยู่ระหว่างละติจูด 9° และ 44°S, และ ลองจิจูด 112° และ 154°E
Great Barrier Reef แนวปะการังที่ใหญ่ที่สุดในโลก[20] อยู่ห่างออกไปจากชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงเหนือและขยายไปยาวกว่า 2,000 กิโลเมตร (1,240 ไมล์). ภูเขาออกัสตัส, อ้างว่าเป็นหินใหญ่ก้อนเดียวที่ใหญ่ที่สุดในโลก[21] ตั้งอยู่ในออสเตรเลียตะวันตก. ที่ความสูง 2,228 เมตร (7,310 ฟุต) ภูเขา Kosciuszko บน Great Dividing Range เป็นภูเขาที่สูงที่สุดบนแผ่นดินใหญ่ของออสเตรเลีย แม้ว่าที่สูงกว่าคือ Mawson Peak (ที่ 2,745 เมตรหรือ 9,006 ฟุต), บนดินแดนที่ห่างไกลของออสเตรเลียที่เรียกว่า Heard Island, และใน Australian Antarctic Territory, ภูเขา McClintock และภูเขา Menzies ที่ความสูง 3,492 เมตร (11,457 ฟุต) และ 3,355 เมตร (11,007 ฟุต) ตามลำดับ.[22]
เนื่องด้วยขนาดที่กว้างขวางของประเทศออสเตรเลียส่งผลให้เกิดความหลากหลายทางภูมิประเทศ, ที่มีป่าฝนเขตร้อนทางตะวันออกเฉียงเหนือ, ภูเขาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้, ตะวันตกเฉียงใต้ และทิศตะวันออก และทะเลทรายแห้งในภาคกลาง.[23] มันเป็นทวีปที่ราบเรียบ[24] ที่มีผืนดินที่เก่าแก่ที่สุดและดินอุดมสมบูรณ์นัอยที่สุด[25][26] ทะเลทรายหรือที่ดินกึ่งแห้งแล้งที่รู้จักกันทั่วไปว่าเป็นชนบททำให้เป็นส่วนที่ใหญ่ที่สุดของที่ดิน[27] ทวีปที่มีอาศัยอยู่ที่แห้งที่สุด เฉพาะทางตะวันออกเฉียงใต้และมุมทางตะวันตกเฉียงใต้เท่านั้นที่มีอากาศเย็น.[28] ความหนาแน่นของประชากร, ที่ 2.8 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร, อยู่ในกลุ่มที่ต่ำที่สุดในโลก[29] ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่ของประชากรจะอาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเลตะวันออกเฉียงใต้ที่มีอุณหภูมิดีพอสมควร[30]
ภาคตะวันออกของออสเตรเลียถูกทำเครื่องหมายโดย Great Dividing Range ที่วิ่งขนานไปกับ ชายฝั่งของรัฐควีนส์แลนด์, นิวเซาธ์เวลส์และบริเวณกว้างใหญ่ของวิกตอเรีย ชื่อ Great Dividing Range นี้ไม่ถูกต้องเท่าไร เพราะหลายส่วนของแนวเขา ประกอบด้วยเนินเขาเตี้ย ๆ และที่ราบสูงมักจะสูงไม่เกิน 1,600 เมตร (5,249 ฟุต).[31] บริเวณที่สูงชายฝั่งและเข็มขัดของทุ่งหญ้า Brigalow อยู่ระหว่างชายฝั่งและภูเขา ในขณะที่แผ่นดินด้านในของ dividing range เป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ของทุ่งหญ้า.[31][32] เหล่านี้รวมถึงที่ราบทางตะวันตกของนิวเซาธ์เวลส์ และ Einasleigh Uplands, Barkly Tableland และ Mulga Lands ของรัฐควีนส์แลนด์ จุด เหนือสุดของชายฝั่งตะวันออกเป็นคาบสมุทร Cape York ที่เป็นเขตป่าฝนเขตร้อน.[33][34][35][36]
ภูมิทัศน์ทางตอนเหนือของประเทศที่เรียกว่า the Top End และ the Gulf Country ด้านหลัง the Gulf of Carpentaria ที่มีภูมิอากาศเขตร้อน ประกอบด้วย ป่าไม้, ทุ่งหญ้า และทะเลทราย.[37][38][39] ที่มุมทิศตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปมีหน้าผาหินทราย และ ซอกเขา ของ คิมเบอร์ลีและ ด้านล่างเป็น Pilbara ไปทางใต้ของบริเวณเหล่านี้และเข้าไปในแผ่นดิน จะมีพื้นที่ที่เป็นทุ่งหญ้ามากขึ้น ที่มีชื่อว่า the Ord Victoria Plain และ the Western Australian Mulga shrublands.[40][41][42] ที่ใจกลางของประเทศ มี พื้นที่สูงของภาคกลางออสเตรเลีย; ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่โดดเด่นของภาคกลาง และภาคใต้ของประเทศรวมถึงในแผ่นดินซิมป์สัน, Tirari และ Sturt Stony, กิบสัน, Great Sandy, Tanami และทะเลทราย Great Victoria ที่มีที่ราบ Nullarbor ที่มีชื่อเสียงบนชายฝั่งตอนใต้.[43][44][45][46]
สภาพภูมิอากาศของออสเตรเลียได้รับอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญจากกระแสน้ำในมหาสมุทร รวมทั้ง Dipole และ El Niño–Southern Oscillation จากมหาสมุทรอินเดีย ซึ่งมีความสัมพันธ์กับ ความแห้งแล้งตามฤดู และ ระบบความดันต่ำในเขตร้อนตามฤดูกาลที่ผลิตพายุไซโคลนในภาคเหนือของออสเตรเลีย.[47][48] ปัจจัยเหล่านี้ทำให้เกิดปริมาณน้ำฝนที่จะแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดจากปีต่อปี พื้นที่จำนวนมากทางตอนเหนือของประเทศมีสภาพภูมิอากาศเขตร้อน, ส่วนใหญ่เป็นฝนฤดูร้อน (มรสุม).[49] มุมตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศมีภูมิอากาศเมดิเตอร์เรเนียน.[50] พื้นที่จำนวนมากของตะวันออกเฉียงใต้(รวมทั้ง แทสเมเนีย) เป็นเมืองหนาว.[49]
ชนพื้นเมืองในออสเตรเลียก่อนการตั้งถิ่นฐานของชาวยุโรป คือชาวอะบอริจิน และชาวเกาะทอร์เรสสเทรต ซึ่งชนเหล่านี้มีภาษาแตกต่างกันนับร้อยภาษา[51] ประมาณการว่า มีชาวอะบอริจินมากกว่า 780,000 คนอยู่ในออสเตรเลียในปีพ.ศ. 2331[52]
การค้นพบออสเตรเลียของชาวยุโรปครั้งแรกที่มีการบันทึกไว้ เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1606 เป็นเรือของชาวดัตช์ โดยกัปตัน Willem Janszoon ทำแผนที่ชายฝั่งส่วนหนึ่งของออสเตรเลีย ระหว่างปี ค.ศ. 1606 และ ค.ศ. 1770 มีเรือของชาวยุโรปประมาณ 54 ลำจากหลายชาติเดินทางมาที่ออสเตรเลีย ซึ่งรู้จักในขณะนั้นว่านิวฮอลแลนด์[53] ในปีค.ศ. 1770 เจมส์ คุก เดินทางมาสำรวจออสเตรเลียและทำแผนที่ชายฝั่งตะวันออกของออสเตรเลีย และได้ประกาศให้เป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร ให้ชื่อว่านิวเซาท์เวลส์ ต่อมาสหราชอาณาจักรใช้ออสเตรเลียเป็นทัณฑนิคม[53] กองเรือชุดแรกเดินทางมาถึงออสเตรเลียที่อ่าวซิดนีย์ในปี ค.ศ. 1787 ในวันที่ 26 มกราคม (ค.ศ. 1788) ซึ่งต่อมาเป็นวันออสเตรเลีย ผู้ตั้งถิ่นฐานยุคแรกส่วนใหญ่เป็นนักโทษและครอบครัวของทหาร โดยมีผู้อพยพเสรีเริ่มเข้ามาในปี ค.ศ. 1793 มีการตั้งถิ่นฐานบนเกาะแทสเมเนีย หรือชื่อในขณะนั้นคือฟานไดเมนส์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1803 และตั้งเป็นอาณานิคมแยกอีกแห่งหนึ่งในปี ค.ศ. 1825 สหราชอาณาจักรประกาศสิทธิในฝั่งตะวันตกในปี ค.ศ. 1829 และเริ่มมีการตั้งอาณานิคมแยกขึ้นมาอีกหลายแห่ง ได้แก่เซาท์ออสเตรเลีย วิกตอเรีย และควีนส์แลนด์ โดยแยกออกมาจากนิวเซาท์เวลส์ เซาท์ออสเตรเลียไม่เคยเป็นอาณานิคมนักโทษ[53] ในขณะที่วิกตอเรียและเวสเทิร์นออสเตรเลียยอมรับการขนส่งนักโทษภายหลัง[54][55] เรือนักโทษลำสุดท้ายมาถึงนิวเซาท์เวลส์ในปี 1848 หลังจากการรณรงค์ยกเลิกโดยกลุ่มผู้ตั้งถิ่นฐาน[56] การขนส่งนักโทษยุติอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2396 ในนิวเซาท์เวลส์และแทสเมเนีย และปี ค.ศ. 1868 ในเวสเทิร์นออสเตรเลีย[54]
ปี ค.ศ. 1851 เอดเวิร์ด ฮาร์กรีฟส์ ค้นพบสายแร่ทอง ในที่ ๆ เขาตั้งชื่อว่าโอฟีร์ (Ophir) ในนิวเซาท์เวลส์ ทำให้เกิดยุคตื่นทอง นำคนจำนวนมากเดินทางมาออสเตรเลีย[57] ในปีค.ศ. 1901 หกอาณานิคมในออสเตรเลียรวมตัวกันเป็นสหพันธรัฐ ในชื่อ<i data-parsoid='{"dsr":[30393,30415,2,2]}'>เครือรัฐออสเตรเลีย (Commonwealth of Australia) ประกอบด้วยรัฐนิวเซาท์เวลส์ รัฐวิกตอเรีย รัฐควีนส์แลนด์ รัฐเซาท์ออสเตรเลีย รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย และรัฐแทสเมเนีย รวมหกรัฐเข้าอยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญหนึ่งเดียว เฟเดอรัลแคพิทัลเทร์ริทอรีก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1911 เป็นเมืองหลวงของสหพันธรัฐ จากส่วนหนึ่งของรัฐนิวเซาท์เวลส์ บริเวณแยส-แคนเบอร์รา และเริ่มดำเนินงานรัฐสภาในแคนเบอร์ราในปี ค.ศ. 1927[58] ในปี ค.ศ. 1911 นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี แยกตัวออกมาจากเซาท์ออสเตรเลีย และเข้าเป็นดินแดนในกำกับของสหพันธ์ ออสเตรเลียสมัครใจเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยมีอาสาสมัครเข้าร่วมถึง 60,000 คนจากประชากรชายน้อยกว่าสามล้านคน[51]
ออสเตรเลียประกาศใช้บทกฎหมายเวสต์มินสเตอร์ ค.ศ. 1931 ในปี ค.ศ. 1942 โดยมีผลบังคับใช้ย้อนไปตั้งแต่ 3 กันยายน ค.ศ. 1939[59] ซึ่งเป็นการยุติบทบาทนิติบัญญัติของสหราชอาณาจักรในออสเตรเลียเกือบทั้งหมด ในสงครามโลกครั้งที่สอง ออสเตรเลียประกาศสงครามกับเยอรมนีพร้อมกับสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส หลังจากเยอรมนีบุกโปแลนด์[60] ออสเตรเลียส่งทหารเข้าร่วมสมรภูมิในยุโรป เมดิเตอร์เรเนียน และแอฟริกาเหนือ แผ่นดินออสเตรเลียโดนโจมตีโดยตรงครั้งแรกจากการเข้าตีโฉบฉวยทางอากาศของญี่ปุ่นที่ดาร์วิน[61] ออสเตรเลียยุตินโยบายออสเตรเลียขาว โดยดำเนินการขั้นสุดท้ายในปีค.ศ. 1973[62] พระราชบัญญัติออสเตรเลีย ค.ศ. 1986 (พ.ศ. 2529) ยกเลิกบทบาทของสหราชอาณาจักรในอำนาจนิติบัญญัติและตุลาการของออสเตรเลียโดยสิ้นเชิง ในปี ค.ศ. 1999 ออสเตรเลียจัดการลงประชามติ ว่าจะให้ประเทศเป็นสาธารณรัฐ มีประธานาธิบดีแต่งตั้งจากรัฐสภาหรือไม่ ซึ่งคะแนนเสียงเกือบ 55% ลงคะแนนปฏิเสธ[63]
ออสเตรเลียมีการปกครองในระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา มีรูปแบบรัฐบาลเป็นสหพันธรัฐ และระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ประมุขแห่งรัฐของออสเตรเลียคือพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร ซึ่งพระองค์ปัจจุบันคือสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 พระอิสริยยศในออสเตรเลียคือ Elizabeth the Second, by the Grace of God Queen of Australia and Her other Realms and Territories, Head of the Commonwealth[64]
ผู้สำเร็จราชการเครือรัฐออสเตรเลียเป็นผู้แทนพระองค์ในออสเตรเลียของพระประมุขซึ่งประทับอยู่ในสหราชอาณาจักร รัฐธรรมนูญของออสเตรเลียระบุว่า "อำนาจบริหารเป็นของสมเด็จพระราชินีนาถ และทรงใช้อำนาจนั้นผ่านผู้สำเร็จราชการในฐานะผู้แทนพระองค์ของสมเด็จพระราชินีนาถ"[65] อำนาจของผู้สำเร็จราชการนั้นรวมถึงการแต่งตั้งรัฐมนตรีและผู้พิพากษา การยุบสภา และการลงนามบังคับใช้กฎหมาย นอกจากนี้ ผู้สำเร็จราชการยังดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดด้วย[65] ในทางธรรมเนียมปฏิบัตินั้น ผู้สำเร็จราชการจะใช้อำนาจตามคำแนะนำของรัฐมนตรี[66] สภาบริหารสหพันธรัฐ (Federal Executive Council) เป็นองค์กรที่ทำหน้าที่ให้คำแนะนำแก่ผู้สำเร็จราชการ โดยมีผู้สำเร็จราชการเป็นประธานการประชุม และรัฐมนตรีทุกคนมีสมาชิกภาพตลอดชีพ แต่ในทางปฏิบัติจะเรียกประชุมเฉพาะรัฐมนตรีคณะปัจจุบัน[67] รัฐบาลจะมาจากพรรคที่ได้เสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎร
ออสเตรเลียมีรัฐสภาเก้าแห่ง หนึ่งสภาของสหพันธ์ หกสภาของแต่ละรัฐ และสองสภาของแต่ละดินแดน รัฐสภาของสหพันธ์ ใช้ระบบสองสภา ประกอบด้วยสภาผู้แทนราษฎร (House of Representative) และวุฒิสภา (Senate) สภาผู้แทนราษฎรประกอบด้วยสมาชิก 150 คน มาจากการเลือกตั้ง โดยแบ่งเป็นเขตเลือกตั้ง มีผู้แทนเขตละหนึ่งคน วุฒิสภามีสมาชิก 76 คน มาจากแต่ละรัฐ รัฐละ 12 คน และจากดินแดน (เขตเมืองหลวงและนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี) ละสองคน[68] ทั้งสองสภาจัดการเลือกตั้งทุกสามปี สมาชิกวุฒิสภามีวาระ 6 ปี โดยการเลือกตั้งแต่ละครั้งจะเป็นเพียงครึ่งหนึ่งของสมาชิกทั้งหมด
ออสเตรเลียมีพรรคการเมืองหลักสามพรรค ได้แก่พรรคแรงงานออสเตรเลีย พรรคเสรีนิยม และพรรคชาติ ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2465 รัฐบาลของสหพันธ์มาจากพรรคแรงงานหรือเป็นรัฐบาลผสมของพรรคเสรีนิยมและพรรคชาติ[69] ปัจจุบันนายกรัฐมนตรีแมลคัม เทิร์นบุลล์ มาจากพรรคเสรีนิยม พรรคอื่น ๆ ที่มีบทบาทได้แก่ออสเตรเลียนเดโมแครต และออสเตรเลียนกรีนส์ โดยมักได้ที่นั่งในวุฒิสภา
ออสเตรเลียแบ่งออกเป็น 6 รัฐ ได้แก่
รัฐนิวเซาท์เวลส์ รัฐควีนส์แลนด์ รัฐเซาท์ออสเตรเลีย รัฐแทสเมเนีย รัฐวิกตอเรีย และ รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย
นอกจากนี้ยังมีดินแดนหลัก ๆ บนแผ่นดินใหญ่ 2 แห่ง ได้แก่ นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี และออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี (เขตเมืองหลวง) และดินแดนเล็กน้อยอื่น ๆ โดยส่วนใหญ่แล้ว ดินแดนนั้นมีลักษณะเดียวกับรัฐ แต่รัฐสภากลางสามารถค้านกฎหมายใดก็ได้จากสภาของดินแดน [70]ในขณะที่ในระดับรัฐ กฎหมายสหพันธ์จะค้านกับกฎหมายรัฐได้เพียงในบางด้านตามมาตรา 51 ของรัฐธรรมนูญ อำนาจนิติบัญญัติอื่น ๆ นั้นเป็นของรัฐสภาของแต่ละรัฐ
แต่ละรัฐและดินแดนมีสภานิติบัญญัติของตัวเอง โดยในควีนสแลนด์และดินแดนทั้งสองแห่งเป็นลักษณะสภาเดี่ยว ในขณะที่ในรัฐที่เหลือเป็นแบบสภาคู่ สมเด็จพระราชินีมีผู้แทนพระองค์ในแต่ละรัฐ เรียกว่า "governor" และในนอร์เทิร์นเทอร์ริทอรี administrator ส่วนในเขตเมืองหลวง ใช้ผู้แทนพระองค์ของเครือรัฐ (governor-general)
กว่าทศวรรษที่ผ่านมา, ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของออสเตรเลียได้รับการผลักดันจากการใกล้ชิดกับสหรัฐอเมริกาผ่านข้อตกลง ANZUS, และความปรารถนาที่จะพัฒนาความสัมพันธ์กับ เอเชียและแปซิฟิก โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่าน ASEAN และ หมู่เกาะแปซิฟิกฟอรั่ม. ในปี ค.ศ. 2005 ออสเตรเลียมีนั่งในการเปิดประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออก ต่อจากการเข้าร่วมกับ สนธิสัญญาไมตรีและความร่วมมือในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, และในปี ค.ศ. 2011 เข้าร่วมการประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออกครั้งที่หกในอินโดนีเซีย. ออสเตรเลียเป็นสมาชิกของเครือจักรภพแห่งชาติในที่ซึ่งการประชุมของห้วหน้ารัฐบาลของกลุ่มเครือจักรภพได้กำหนดฟอรั่มหลักสำหรับการทำงานร่วมกัน.[71]
ออสเตรเลียได้ติดตามสาเหตุของการเปิดเสรีการค้าระหว่างประเทศ.[72][73][74] มันได้นำการก่อตัวของกลุ่มแครนส์ และ ความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชียแปซิฟิก.[75][76] ออสเตรเลียเป็นสมาชิกขององค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา และองค์การการค้าโลก[77][78] และมีการดำเนินการที่สำคัญหลายอย่างตาม ข้อตกลงการค้าเสรีทวิภาคี, ได้แก่ออสเตรเลีย กับ ข้อตกลงการค้าเสรีของสหรัฐ[79] และ ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจใกล้ชิดกับนิวซีแลนด์[80] ข้อตกลงการค้าเสรีอื่น ๆ ที่กำลังเจรจาต่อรองกับจีน ได้แก่ข้อตกลงเขตการค้าเสรีออสเตรเลีย-จีน และ กับญี่ปุ่น[81] กับเกาหลีใต้ในปี ค.ศ. 2011[82][83] ข้อตกลงเขตการค้าเสรีออสเตรเลีย-ชิลี, เขตการค้าเสรีอาเซียน-ออสเตรเลีย-นิวซีแลนด์, และหุ้นส่วนยุทธศาสตร์ทางเศรษฐกิจทรานส์-แปซิฟิก
พร้อมกับนิวซีแลนด์, สหราชอาณาจักร, มาเลเซียและสิงคโปร์, ออสเตรเลียเป็นภาคี การเตรียมการห้ากำลังป้องกัน ซึ่งเป็นข้อตกลงในระดับภูมิภาค ประเทศสมาชิกที่จัดตั้งของสหประชาชาติ, ออสเตรเลียมีความมุ่งมั่นอย่างยิ่งที่จะเป็นพหุภาคี[84] และรักษาโปรแกรมความช่วยเหลือระหว่างประเทศ ภายใต้โปรแกรมซึ่งมี 60 ประเทศได้รับความช่วยเหลือ งบประมาณปี ค.ศ. 2005-06 จัดให้ 2.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อความช่วยเหลือการพัฒนา[85]. ออสเตรเลียอยู่ในอันดับเจ็ดโดยรวมด้านดัชนีความมุ่งมั่นในการพัฒนาปี 2008ของศูนย์การพัฒนาทั่วโลก.[86]
กองกำลังติดอาวุธของออสเตรเลียชื่อ the Australian Defence Force (ADF) ประกอบด้วยราชนาวีออสเตรเลีย (RAN), กองทัพออสเตรเลียและกองทัพอากาศออสเตรเลีย (RAAF), รวม จำนวน 80,561 นาย (รวม 55,068 ประจำการ และ 25,493 กองหนุน).[87] บทบาทในตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดตกเป็นของข้าหลวงใหญ่, ผู้แต่งตั้งหัวหน้ากองกำลังป้องกัน จากหนึ่งในบริการที่ติดอาวุธ ตามคำแนะนำของรัฐบาล.[88] การดำเนินการของกองกำลังวันต่อวันอยู่ภายใต้คำสั่งของผู้บัญชากสรทหารสูงสุด ในขณะที่ การบริหารงานในวงกว้าง และการกำหนดนโยบายการป้องกันมีการดำเนินการโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงและกรมกลาโหม
ในงบประมาณปี ค.ศ. 2010-11, การใช้จ่ายด้านการป้องกันมีจำนวน A$ 25.7 พันล้าน[89] เป็นอันดับที่ 13 ของงบประมาณกลาโหมที่ใหญ่ที่สุด[90] ออสเตรเลียได้มีส่วนร่วมในการรักษาสันติภาพ, การบรรเทาภัยพิบัติและความขัดแย้งที่ใช้อาวุธของสหประชาชาติและของภูมิภาค ปัจจุบันได้มีการวางกำลังประมาณ 3,330 บุคลากรกองกำลังการป้องกันที่แตกต่างกันในด้านความจุไปที่ 12 การดำเนินงานระหว่างประเทศในพื้นที่รวมทั้งติมอร์-เลสเต, หมู่เกาะโซโลมอน และอัฟกานิสถาน[91]
บทความหลัก: สิ่งแวดล้อมของออสเตรเลีย
ดูเพิ่มเติม: สัตว์ของออสเตรเลีย, ฟลอราของออสเตรเลียและ เชื้อราของออสเตรเลีย
แม้ว่าส่วนใหญ่ของออสเตรเลียเป็นกึ่งแห้งแล้ง หรือทะเลทราย, มันจะมีความหลากหลายของ แหล่งที่อยู่อาศัยตั้งแต่ต้นไม้เตี้ยเป็นพุ่มที่ขึ้นตามทุ่งแบบอัลไพน์จนถึงป่าฝนเขตร้อน และได้รับการยอมรับในฐานะที่เป็นประเทศ megadiverse. เชื้อราเป็นสัญลักษณ์ความหลากหลายนั้น จำนวนทั้งหมดที่เกิดขึ้นในประเทศออสเตรเลีย รวมถึงพวกที่ยังไม่ได้ถูกค้นพบ มีการคาดการณ์ ที่ประมาณ 250,000 ชนิด, ในจำนวนนั้นมีประมาณ 5% ที่สามารถอธิบายได้.[92] เพราะความเก่าแก่ของทวีป รูปแบบสภาพอากาศแปรเปลี่ยนอย่างสุดขั้วและการอยู่โดดเดียวทางภูมิศาสตร์ในระยะยาว, สิ่งมีชีวิตในออสเตรเลียจำนวนมากจึงเป็นเอกลักษณ์และมีความหลากหลาย. ประมาณ 85% ของพืชดอก, 84% ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม, กว่า 45% ของนกและ 89% ของสัตว์บก, ปลาโซนเย็น เป็นของประจำถิ่น.[93] ออสเตรเลียมีสัตว์เลื้อยคลานจำนวนมากที่สุดของประเทศใด ๆ, มีถึง 755 สายพันธุ์.[94]
ป่าออสเตรเลียส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นจากสายพันธุ์ที่เขียวชอุ่มตลอดปี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ต้นยูคาลิปตัสในดินแดนแห้งแล้งน้อย ไม้สานต่าง ๆ จะแทนที่พวกเขาในพื้นที่แห้งและทะเลทรายในฐานะที่เป็นสายพันธุ์ที่โดดเด่นมากที่สุด.[95] ท่ามกลางสัตว์ในออสเตรเลียที่รู้จักกันดี คือสัตว์ประเภท monotremes (ตัวตุ่นและตุ่นปากเป็ด); สัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องเลี้ยงลูก รวมถึง จิงโจ้, โคอาล่า และ wombat และนก เช่น นกอีมูและ Kookaburra.[95] ออสเตรเลียเป็นบ้านของสัตว์ที่เป็นอันตรายจำนวนมากรวมทั้งบางส่วนของงูที่มีพิษรุนแรงที่สุดในโลก.[96] ดิงโกได้รับการแนะน โดยคน Austronesian ที่ค้าขายกับชาวออสเตรเลียพื้นเมืองประมาณ 3000 ปีก่อนคริสต์ศักราช[97] พืชและสัตว์หลายสายพันธุ์ได้สูญพันธุ์ไปในไม่ช้าหลังจาก การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์คนแรก[98] รวมทั้งพันธ์สัตว์ท้องถิ่นออสเตรเลีย, พวกอื่น ๆ ได้หายไปตั้งแต่การตั้งถิ่นฐานชาวยุโรป, ในหมู่พวกมันคือ Thylacine.[99][100]
หลายภูมิภาคนิเวศน์ของออสเตรเลียและสายพันธุ์ทั้งหลายภายในภูมิภาคเหล่านั้น กำลังถูกคุกคามจากกิจกรรมของมนุษย์และสัตว์ที่มนุษย์นำมาด้วย, chromistan, เชื้อราและพันธุ์พืช.[101] พระราชบัญญัติการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมและการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพของรัฐบาลกลางปี ค.ศ. 1999 เป็นกรอบกฎหมายสำหรับการป้องกันภัยคุกคามของพืชพันธ์.[102] พื้นที่ทั่ได้รับการป้องกันจำนวนมากถูกจัดทำขึ้นภายใต้ยุทธศาสตร์แห่งชาติเพื่อการอนุรักษ์ของความหลากหลายทางชีวภาพของออสเตรเลียเพื่อป้องกันและอนุรักษ์ระบบนิเวศที่เป็นหนึ่งเดียว[103][104] 65 พื้นที่ชุ่มน้ำอยู่ภายใต้อนุสัญญาแรมซาร์,[105] และ 16 แหล่งมรดกโลกธรรมชาติได้รับการจัดตั้งขึ้น.[106] ออสเตรเลียเป็นอันดับที่ 51 จาก 163 ประเทศทั่วโลกในดัชนีการดำเนินงานด้านสิ่งแวดล้อมปี ค.ศ. 2010.[107]
การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศได้กลายเป็นความกังวลที่เพิ่มขึ้นในประเทศออสเตรเลียในปีที่ผ่านมา และการป้องกันสิ่งแวดล้อมเป็นประเด็นปัญหาทางการเมืองที่สำคัญ.[108][109] ในปี ค.ศ. 2007 รัฐบาลนายรัดด์ครั้งแรกได้ลงนามในตราสาร ของการให้สัตยาบันในพิธีสารเกียวโต อย่างไรก็ตาม การปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของออสเตรเลียต่อหัวอยู่ในกลุ่มที่สูงที่สุดในโลกที่ ต่ำกว่าเพียงไม่กี่ประเทศอุตสาหกรรมอื่น ๆ.[110] ปริมาณฝนที่ตกในประเทศออสเตรเลียได้เพิ่มขึ้นเล็กน้อยในช่วงศตวรรษที่ผ่านมา, ทั้งทั่วประเทศและสำหรับสองในสี่ส่วนของประเทศ[111] อ้างอิงถึงข้อความสภาพภูมิอากาศออสเตรเลียปี ค.ศ. 2011 ของสำนักอุตุนิยมวิทยา, ออสเตรเลีย มีอุณหภูมิในปี ค.ศ. 2011 ต่ำกว่าค่าเฉลี่ย เป็นผลมาจากรูปแบบของสภาพอากาศ La Niña อย่างไรก็ตาม " ค่าเฉลี่ย 10 ปีของประเทศยังคงแสดงให้เห็นถึง แนวโน้มที่เพิ่มขึ้นของอุณหภูมิ, ที่ในปี ค.ศ. 2002-2011 มีแนวโน้มที่จะมีอันดับในยอดสูงสุดของสองรอบ 10 ปีที่อบอุ่นที่สุดในบันทึกของ ออสเตรเลีย, ที่ 0.52°C สูงกว่าค่าเฉลี่ยระยะยาว ".[112] การจำกัดเรื่องน้ำมักจะมีในหลายภูมิภาคและหลายเมืองของออสเตรเลียในการตอบสนองต่อการขาดแคลนเรื้อรัง เนื่องจากการเพิ่มขึ้นของประชากรในเมืองและภัยแล้งในท้องถิ่น.[113][114] ทั่วพื้นที่ส่วนใหญ่ของทวีป น้ำท่วมใหญ่ เกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ ตามระยะเวลาที่ขยายออกไปของฤดูแล้ง, ไหลบ่าลงสู่ระบบแม่น้ำในแผ่นดิน, ล้นเขื่อนและรวบรวมจนท่วมบนที่ราบขนาดใหญ่, อย่างที่เกิดขึ้นทั่วภาคตะวันออกของออสเตรเลียในปี ค.ศ. 2010, 2011 และ 2012 หลังจากยุคภัยแล้ง 2000s ของออสเตรเลีย
ดูเพิ่มเติม: ประวัติศาสตร์ทางเศรษฐกิจของออสเตรเลีย รายได้ของครัวเรือนเฉลี่ยในประเทศออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ และ การขนส่งในประเทศออสเตรเลีย
ออสเตรเลียเป็นประเทศที่ร่ำรวยประเทศหนึ่ง[116][117][118] ที่มีเศรษฐกิจแบบตลาด, จีดีพีต่อหัวของประชากรที่ค่อนข้างสูง และอัตราของความยากจนที่ค่อนข้างต่ำ ในแง่ของความมั่งคั่งเฉลี่ย, ออสเตรเลียเป็นอันดับสองในโลกตามหลังสวิตเซอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 2013, ถึงแม้ว่า อัตราความยากจนของประเทศได้เพิ่มขึ้นจาก 10.2 เปอร์เซนต์ในปี 2000 เป็น 11.8 เปอร์เซนต์ในปี ค.ศ. 2013.[119][120] มันได้รับการระบุโดย สถาบันวิจัยเครดิตสวิส ว่าเป็นประเทศที่มีความมั่งคั่งเฉลี่ยสูงที่สุดในโลก และความมั่งคั่งเฉลี่ยสูงสุดต่อผู้ใหญ่เป็นอันดับสองใน ค.ศ. 2013.[119]
เงินดอลลาร์ออสเตรเลียเป็นสกุลเงินของประเทศ, รวมทั้งของเกาะคริสมาสต์, หมู่เกาะโคโคส (คีลิง) และ เกาะนอร์โฟล์ค เช่นเดียวกับรัฐอิสระเกาะแปซิฟิกของประเทศคิริบาติ, นาอูรู และ ตูวาลู. ด้วยการควบรวมกิจการของ ตลาดหลักทรัพย์ออสเตรเลียและตลาดอนาคตซิดนีย์ในปี ค.ศ. 2006, ตลาดหลักทรัพย์ออสเตรเลียได้กลายเป็นอันดับเก้าที่ใหญ่ที่สุดในโลก.[121]
อันดับสามในดัชนีเสรีภาพทางเศรษฐกิจ (ค.ศ. 2010),[122] ออสเตรเลียเป็น เศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดอันดับที่สิบสองของโลกและ มี GDP ต่อหัว(ประมาณ)ที่สูงที่สุดเป็นอันดับห้า ที่ $ 66,984. ประเทศเป็นอันดับที่สองใน ดัชนีการพัฒนามนุษย์ของสหประชาชาติปี ค.ศ. 2011 และเป็นที่หนึ่ง ใน ดัชนีเจริญรุ่งเรืองของ Legatum ปี ค.ศ. 2008[123] เมืองใหญ่ทั้งหมดของออสเตรเลียมีอันดับที่ดีใน การสำรวจความน่าอยู่เปรียบเทียบระดับโลก.[124] เมลเบิร์นเป็นเมืองอันดับหนึ่งในหนังสือ The Economist ในปี ค.ศ. 2011,[125] 2012[126] และ 2013 ของรายชื่อเมืองที่น่าอยู่ที่สุดของโลก ตามด้วย แอดิเลด, ซิดนีย์ และ เพิร์ธ ในอันดับที่ห้า, เจ็ด และเก้าตามลำดับ[127] หนี้ภาครัฐรวมในประเทศออสเตรเลียอยู่ที่ประมาณ $190 พันล้าน[128] - 20% ของ GDP ในปี ค.ศ. 2010.[129] ออสเตรเลียอยู่ในกลุ่มประเทศที่มีราคาบ้านสูงที่สุด และบางส่วนของระดับหนี้ในครัวเรือนสูงสุดในโลก.[130]
การให้ความสำคัญกับการส่งออกสินค้า มากกว่าสินค้าที่ผลิตได้ ได้รับการสนับสนุนเพิ่มขึ้นอย่างมาก ในแง่ของการค้าของออสเตรเลีย ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของศตวรรษที่ 21 เนื่องจากการเพิ่มขึ้นของราคาสินค้าโภคภัณฑ์ ออสเตรเลียมีความสมดุลของการชำระเงิน ที่มีมากขึ้นกว่า 7% ของ GDP ลบและ มีการขาดดุลบัญชีเดินสะพัดที่มีขนาดใหญ่เสมอนานกว่า 50 ปี.[132] ออสเตรเลียมีการเติบโตในอัตราเฉลี่ย 3.6% ต่อปีนานกว่า 15 ปีที่ผ่านมา, ในการเปรียบเทียบกับ ค่าเฉลี่ยประจำปีของ OECD ที่ 2.5%.[132] ออสเตรเลียเป็นประเทศเศรษฐกิจขั้นสูงประเทศเดียวที่ไม่ได้มีประสพการณ์กับภาวะถดถอยเนื่องจากการชะลอตัวทางการเงินระดับโลกในปี 2008-2009.[133] อย่างไรก็ตาม เศรษฐกิจของหกประเทศคู่ค้าที่สำคัญ ของออสเตรเลียอยู่ในภาวะถดถอย ซึ่งมีผลกระทบต่อประเทศออสเตรเลียอย่างมีนัยสำคัญที่ขัดขวางการเติบโตทางเศรษฐกิจในปีที่ผ่านมา.[134][135] จาก ปี ค.ศ. 2012 ถึงต้นปี ค.ศ. 2013 เศรษฐกิจของประเทศออสเตรเลียเติบโต แต่บางรัฐที่ไม่ได้ทำเหมืองแร่และ เศรษฐกิจที่ไม่ใช่การทำเหมืองแร่ของออสเตรเลียประสบกับภาวะถดถอย.[136][137][138]
รัฐบาลของนายกฯ Hawke ได้ลอยค่าเงินดอลลาร์ออสเตรเลียในปี ค.ศ.1983 และ deregulated ระบบการเงินบางส่วน.[139] รัฐบาลของนายกฯ ฮาวเวิร์ด ทำตามด้วยการ deregulated บางส่วนของตลาดแรงงานและตามด้วยการแปรรูปธุรกิจที่รัฐเป็นเจ้าของอย่างยอดเยี่ยมที่สุดในอุตสาหกรรมโทรคมนาคม.[140] ระบบภาษีทางอ้อมที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญในเดือนกรกฎาคม ปี ค.ศ. 2000 ที่มีการเปิดตัวของภาษีสินค้าและบริการ (GST) ที่ 10%.[141] ในระบบภาษีของออสเตรเลีย ภาษี รายได้ส่วนบุคคลและบริษัทเป็นแหล่งที่มาหลักของรายได้ของรัฐบาล.[142]
ในเดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ. 2012 มีลูกจ้าง 11,537,900 คน (ทั้งแบบเต็มเวลาและไม่เต็มเวลา) และมี อัตราการว่างงานที่ 5.1%.[143] การว่างงานเยาวชน (อายุ 15-24) อยู่ที่ 11.2%.[143] ข้อมูลที่ปล่อยออกมาในช่วงกลางเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013 แสดงให้เห็นว่า จำนวนผู้รับสวัสดิการได้เติบโตขึ้นถึง 55%. ในปี ค.ศ. 2007, 228,621 ผู้รับค่าเผื่อการว่างงานของ Newstart ได้รับการจดทะเบียน ทำให้ยอดรวมเพิ่มขึ้นเป็น 646,414 คน ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013.[144]
กว่าทศวรรษที่ผ่านมา อัตราเงินเฟ้อมักจะอยู่ที่ 2-3% และอัตราดอกเบี้ยฐานที่ 5-6% ภาคบริการของเศรษฐกิจรวมทั้ง การท่องเที่ยว, การศึกษาและการบริการทางการเงิน มีประมาณ 70% ของ จีดีพี.[145] อุดมไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ, ออสเตรเลียเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่ของผลิตภัณฑ์ ทางการเกษตร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ข้าวสาลีและขนสัตว์, แร่ธาตุ เช่นเหล็กและทอง และพลังงานในรูปแบบของก๊าซธรรมชาติเหลว และถ่านหิน แม้ว่า การเกษตรและทรัพยากรธรรมชาติมีมูลค่า 3% และ 5% ของ GDP ตามลำดับ พวกมันมีส่วนร่วมอย่างมากกับประสิทธิภาพการส่งออก ตลาดส่งออกที่ใหญ่ที่สุดของออสเตรเลีย ได้แก่ ญี่ปุ่น, จีน, สหรัฐ, เกาหลีใต้และ นิวซีแลนด์.[146] ออสเตรเลียเป็นผู้ส่งออกไวน์และอุตสาหกรรมไวน์ที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ของโลก สร้างรายได้ 5.5 พันล้านเหรียญต่อปีให้กับเศรษฐกิจของประเทศ.[147]
เป็นเวลาเกือบสองศตวรรษ ส่วนใหญ่ของผู้ตั้งถิ่นฐาน, และผู้อพยพเข้ามาภายหลัง, ได้มาจากเกาะอังกฤษ เป็นผลให้ ผู้คนในประเทศออสเตรเลียเป็นชาวอังกฤษและ/หรือชาติกำเนิดไอริชเป็นหลัก การสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2011 ได้ถามผู้ตอบแบบสอบถามที่จะให้สองบรรพบุรุษของพวกเขาสามารถระบุตัวตนของตัวเองได้ใกล้ที่สุด บรรพบุรุษส่วนใหญ่จะเป็นชาวอังกฤษ (36.1%) ตามด้วยออสเตรเลีย (35.4%),[149] ไอริช (10.4%), สก็อต (8.9%), อิตาลี (4.6%), เยอรมัน (4.5%), จีน (4.3%), อินเดีย (2.0%), กรีก (1.9%) และ เนเธอร์แลนด์ (1.7%).[150] ชาวออสเตรเลียเชื้อสายเอเซียจะเป็น 12% ของประชากรทั้งหมด.[151]
ประชากรของออสเตรเลีย ได้เพิ่มเป็นสี่เท่าตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง[152] แต่อย่างไรก็ตาม ความหนาแน่นของประชากร, ที่ 2.8 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร, ยังคงอยู่ในกลุ่มที่ต่ำที่สุดในโลก.[29] ประชากรที่เพิ่มขึ้นจำนวนมาก มาจากการอพยพเข้าเมือง หลังสงครามโลกครั้งที่สองจนถึงปี ค.ศ. 2000 เกือบ 5.9 ล้านคนเข้ามาตั้งรกรากอยู่ในประเทศโดยเป็น ผู้อพยพใหม่ ซึ่งหมายความว่า เกือบสองในเจ็ดของชาวออสเตรเลียได้เกิดในประเทศอื่น.[153] ผู้อพยพส่วนใหญ่เป็นแรงงานมีฝีมือ[154] แต่โควต้าคนเข้าเมืองรวมถึง หมวดหมู่สำหรับสมาชิกในครอบครัวและผู้ลี้ภัย.[154] ในปี ค.ศ. 2050 ประชากรของออสเตรเลีย เป็นที่คาดการณ์ว่าจะมีถึงประมาณ 42 ล้านคน.[155]
ในปี ค.ศ. 2011, 24.6% ของชาวออสเตรเลียเกิดจากที่อื่น และ 43.1% ของประชาชนมีอย่างน้อย หนึ่งผู้ปกครองเกิดในต่างประเทศ,[156] กลุ่มผู้อพยพที่ใหญ่ที่สุดเป็นผู้ที่มาจากสหราชอาณาจักร, นิวซีแลนด์, จีน, อินเดีย, อิตาลี, เวียดนามและฟิลิปปินส์.[157]
กว่า 80 เปอร์เซ็นต์ของประชากรของออสเตรเลียมีเชื้อสายยุโรป และส่วนใหญ่ของส่วนที่เหลือเป็นคนเอเชียเก่าแก่ ที่มีชนกลุ่มน้อยขนาดเล็กของพื้นหลังของชนพื้นเมือง หลังจากการยกเลิกนโยบายออสเตรเลียขาวในปี ค.ศ. 1973, โครงการของรัฐบาลจำนวนมากได้รับการจัดตั้งขึ้น เพื่อสนับสนุนและส่งเสริมความสามัคคีเชื้อชาติที่ขึ้นอยู่กับนโยบายของวัฒนธรรมหลากหลาย.[158] ในปี ค.ศ. 2005-2006 มากกว่า 131,000 คน อพยพไปอยู่ออสเตรเลีย ส่วนใหญ่มาจากเอเชียและโอเชียเนีย.[159] เป้าหมายสำหรับการย้ายถิ่นปี ค.ศ. 2012-13 อยู่ที่ 190,000[160] เมื่อเทียบกับ 67,900 ในปี ค.ศ. 1998-99.[161]
ประชากรในชนบทของออสเตรเลียในปี ค.ศ. 2012 มีอยู่ 2,420,731 คน (10.66% ของประชากรทั้งหมด)[162] ประชากรชาวพื้นเมือง ได้แก่พวกอะบอริจินส์ และชาวเกาะช่องแคบทอร์เร ถูกนับได้ที่ 548,370 คน (2.5% ของประชากรทั้งหมด) ในปี ค.ศ. 2011,[163] เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญจาก 115,953 คนในการสำรวจสำมะโนประชากร 1976.[164] การเพิ่มขึ้นส่วนหนึ่งเนื่องจาก หลายคนที่มีมรดกทางวัฒนธรรมพื้นเมืองก่อนหน้านี้ได้ถูกมองข้ามโดยการสำรวจสำมะโนประชากร เนื่องจากมีการนับขาดไปและหลายกรณีที่สถานะทางพื้นเมืองของพวกเขาไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในแบบฟอร์ม
ชาวออสเตรเลียพื้นเมืองมีประสบการณ์การถูกจำคุกและการว่างงาน สูงกว่าอัตราเฉลี่ย, การศึกษาอยู่ในระดับต่ำ, และอายุขัยต่ำกว่า 11-17 ปีเทียบกับผู้ที่ไม่ใช่ชนพื้นเมือง.[146][165][166] ชุมชนท้องถิ่นที่ห่างไกลบางแห่งได้รับการอธิบายว่ามีสภาพเหมือน "รัฐล้มเหลว"[167][168][169][170][171]
ในการมีสิ่งเหมือนกันกับหลายประเทศที่พัฒนาแล้วอื่น ๆ, ออสเตรเลียกำลังประสบการเปลี่ยนแปลงประชากรไปเป็นสังคมผู้สูงอายุ, ที่มีผู้เกษียณอายุมากขึ้นและคนในวัยทำงานน้อยลง ในปี ค.ศ. 2004 อายุเฉลี่ยของประชากรพลเรือนอยู่ที่ 38.8 ปี[172] ชาวออสเตรเลียจำนวนมาก (759,849 คนระหว่างปี ค.ศ. 2002-03;[173] 1 ล้านคนหรือ 5% ของประชากรทั้งหมดในปี ค.ศ. 2005[174]) อาศัยอยู่นอกประเทศบ้านเกิดของพวกเขา
ออสเตรเลียไม่มีศาสนาประจำชาติ จากการสำรวจสำมะโนครัวในปี พ.ศ. 2549 ประชากรประมาณ 12.6 ล้านคน (64%) ประกาศตัวเป็นคริสเตียน ในจำนวนนี้ 5.1 ล้านคน (26%) เป็นคาทอลิก และ 3.7 ล้านคน (19%) เป็นแองกลิกัน ประชากร 3.7 ล้านคนถูกจัดอยู่ในกลุ่มไม่นับถือศาสนา ซึ่งรวมถึงแนวความเชื่อแบบมนุษยนิยม อเทวนิยม อไญยนิยม และ เหตุผลนิยม ประชากรเกือบหนึ่งล้านคน (5%) นับถือศาสนาอื่น ๆ ซึ่งรวมศาสนาพุทธ ศาสนาอิสลาม ศาสนาฮินดู และศาสนาเชน[175] อย่างไรก็ตาม มีประชากรเพียง 1.5 ล้านคน (7.5%) ที่เข้าโบสถ์เป็นประจำทุกสัปดาห์[176]
แม้ว่าออสเตรเลียจะไม่มีภาษาราชการ แต่ภาษาอังกฤษได้ยึดที่มั่นเป็นภาษาประจำชาติโดย พฤตินัยเสมอ.[177] ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียเป็นความหลากหลายหลักของภาษาด้วยสำเนียงและคำศัพท์ที่โดดเด่น,[178] และ แตกต่างเล็กน้อยจากความหลากหลายอื่น ๆ ของภาษาอังกฤษด้านไวยากรณ์และการสะกดคำ.[179] ภาษาออสเตรเลียทั่วไปทำหน้าที่เป็นภาษามาตรฐาน จากผลของการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2011, ภาษาอังกฤษเป็นภาษาเดียวที่พูดในบ้านเกือบ 81% ของประชากร ภาษาที่พบพูดที่บ้านมากที่สุดต่อไปเป็น ภาษาจีนกลาง (1.7%), อิตาลี (1.5%), อาหรับ (1.4%), กวางตุ้ง (1.3%), กรีก (1.3%) และ เวียดนาม (1.2%);[157] สัดส่วนของผู้อพยพรุ่นที่หนึ่งและรุ่นที่สองใช้สองภาษา การศึกษาระหว่างปี ค.ศ. 2010-2011 โดย Australia Early Development Index พบว่า ภาษาที่พูดโดยเด็กพบมากที่สุดหลังจากอังกฤษ เป็นภาษาอาหรับ ตามด้วยเวียดนาม, กรีก, จีนและภาษาฮินดี.[180][181]
ระหว่าง 200 ถึง 300 ภาษาออสเตรเลียพื้นเมืองถูกคิดว่าน่าจะมีชีวิตอยู่ในช่วงเวลาของการติดต่อกับยุโรปครั้งแรก, ซึ่งมีเพียงประมาณ 70 ภาษาเท่านั้นที่มีชีวิตรอด หลายภาษาเหล่านี้จะถูกพูดเฉพาะผู้สูงอายุ; มีเพียง 18 ภาษาพื้นเมืองเท่านั้นที่ยังคงถูกพูดโดยทุกกลุ่มอายุ.[182] ในช่วงเวลาของการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2006, 52,000 ชาวพื้นเมืองออสเตรเลีย, คิดเป็น 12% ของประชากรพื้นเมือง, ที่รายงานว่าพวกเขาพูดภาษาพื้นเมืองที่บ้าน.[183] ออสเตรเลียมีภาษามือที่เป็นที่รู้จักกันคือ Auslan, ซึ่งเป็นภาษาหลักของคนหูหนวกประมาณ 5,500 คน.[184]
บทความหลัก: ศาสนาในประเทศออสเตรเลีย
ออสเตรเลียไม่มีศาสนาแห่งรัฐ; มาตรา 116 ของรัฐธรรมนูญของออสเตรเลีย ห้ามไม่ให้รัฐบาลกลางออกกฎหมายใด ๆ ที่จะสร้างศาสนาใด ๆ, กำหนดพิธีทางศาสนาใด ๆ, หรือห้ามกิจกรรมอิสระ ของศาสนาใด ๆ.[185] ในการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2011, 61.1% ของชาวออสเตรเลียถูกนับเป็นคริสเตียน, รวมทั้ง 25.3% เป็นโรมันคาทอลิก และ 17.1% เป็นแองกลิกัน; 22.3% ของประชากรมีการรายงานว่า "ไม่มีศาสนา"; 7.2% ระบุศาสนาที่ไม่ใช่คริสเตียน, ที่ใหญ่ที่สุดของกลุ่มเหล่านี้ เป็นอิสลาม (2.6%) ตามด้วย พุทธ (2.5%), ศาสนาฮินดู (1.3%) และ ยูดาย (0.5%) ส่วนที่เหลืออีก 9.4 % ของประชากรไม่ได้ให้คำตอบที่เพียงพอ.[157]
ก่อนที่จะมีการตั้งถิ่นฐานของชาวยุโรปในออสเตรเลีย, ความเชื่อของนักวิญญาณนิยมในคนพื้นเมืองของออสเตรเลียได้รับการปฏิบัติมานานนับพันปี ในกรณีของชาวออสเตรเลียอะบอริจินแผ่นดินใหญ่, จิตวิญญาณของพวกเขาเป็นที่รู้จักกันว่าเป็น ดรีมไทม์และมันเน้นหนักในการเป็นเจ้าของแผ่นดิน คอลเลกชันของเรื่องราวต่าง ๆ ที่มันเก็บไว้เป็นตัวสร้างรูปแบบของกฎหมายและประเพณีแบบอะบอริจิน ศิลปะ, เรื่องราวและการเต้นรำแบบอะบอริจิน ยังคงวาดลงในประเพณีทางจิตวิญญาณเหล่านี้ ในกรณีของชาวเกาะช่องแคบทอร์เรส ที่อาศัยอยู่ในหมู่เกาะระหว่าง ออสเตรเลียและนิวกินี, จิตวิญญาณและประเพณีได้สะท้อนให้เห็นต้นกำเนิดของ Melanesian และการพึ่งพาทะเลของพวกเขา การสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 1996 ออสเตรเลีย นับผู้ตอบแบบสอบถามได้มากกว่า 7,000 คนที่เป็นสาวกของศาสนาอะบอริจินแบบดั้งเดิม.[186]
ตั้งแต่การมาถึงของกองเรือแรกของกองทัพเรืออังกฤษในปี ค.ศ. 1788, ศาสนาคริสต์ได้เติบโตขึ้นเป็นศาสนาหลัก ผลตามมาก็คือ เทศกาลของศาสนาคริสต์เข่น คริสมาสต์ และวันอีสเตอร์จึงเป็น วันหยุดราชการ, ขอบฟ้าของเมืองใหญ่และเมืองเล็กของออสเตรเลียถูกประดับด้วยยอดแหลมของโบสถ์และวิหาร, และโบสถ์คริสต์มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาการศึกษา, สุขภาพและ บริการสวัสดิการในประเทศออสเตรเลีย ระบบการศึกษาคาทอลิกดำเนินการเป็นผู้ให้การศึกษาที่ไม่ใช่รัฐบาลที่ใหญ่ที่สุด, ประมาณ 21% ของการสมัครเรียนขั้นมัธยมเมิ่อปี ค.ศ. 2010, กับ คาทอลิก สุขภาพออสเตรเลียก็คล้ายกันที่เป็นผู้ให้บริการที่ใช่รัฐบาลที่ใหญ่ที่สุด. องค์กรสวัสดิการคริสเตียนยังมีบทบาทที่โดดเด่นในชีวิตของชาติ, กับองค์กรเช่นหน่วยบรรเทาทุกข์ทหารบก, สมาคมวินเซนต์ เดอพอล และ Anglicare มีการสนับสนุนอย่างกว้างขวาง การมีส่วนร่วมดังกล่าวได้รับการยอมรับกับธนบัตรของออสเตรเลีย ที่มีการปรากฏตัวของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคริสเตียน เช่นนักเขียนอะบอริจิน เดวิด Unaipon ($50); ผู้ก่อตั้งบริการหมอกองบิน จอห์น ฟลินน์ ($ 20 ); และ แคทเธอรี เฮเลน Spence ($5) ผู้สมัครหญิงคนแรกของออสเตรเลียสำหรับสำนักงานทางการเมือง บุคคลสำคัญทางศาสนาชาวออสเตรเลียอื่น ๆ อย่างมีนัยสำคัญได้รวมถึง แมรี่ MacKillop ผู้ที่ในปี ค.ศ. 2010 กลายเป็นชาวออสเตรเลียคนแรกที่ได้รับการยอมรับเป็นนักบุญโดยคริสตจักรโรมันคาทอลิก และบาทหลวงเซอร์ ดักลาส คอลส์แห่งคริสตจักรของพระคริสต์, ผู้ซึ่งเหมือน มาร์ติน ลูเธอร์คิง จูเนียร์ในสหรัฐอเมริกา, นำการเคลื่อนไหวต่อต้านความไม่เท่าเทียมทางเชื้อชาติในประเทศออสเตรเลียและยังเป็นชาวออสเตรเลียพื้นเมืองคนแรกที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการรัฐ
สำหรับบทบาทอย่างมากในประวัติศาสตร์ออสเตรเลีย, คริสตจักรแห่งอังกฤษ (ตอนนี้เป็นที่รู้จัก ว่าเป็นคริสตจักรแองกลิกันของออสเตรเลีย) เป็นศาสนาที่ใหญ่ที่สุด แต่ ความหลากหลายทางวัฒนธรรมของคนอพยพเข้าเมืองได้มีส่วนร่วมที่ทำให้ตำแหน่งที่สัมพันธ์ของมันลดลง ทำให้ คริสตจักรโรมันคาทอลิคได้รับประโยชน์จากการเปิดประเทศหลังสงครามให้กับการเข้าเมืองที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม และกลายเป็นกลุ่มที่ใหญ่ที่สุด ในทำนองเดียวกัน อิสลาม, พุทธ, ศาสนาฮินดู, และศาสนายิว ทุกคนได้รับการขยายตัวในทศวรรษที่ผ่านมาหลังสงคราม.[187] เป็นขอบเขตน้อย, ศาสนาขนาดเล็ก รวมทั้งศรัทธาบาไฮ, ศาสนาซิกข์, Wicca และ Paganism ยังได้เห็นการเพิ่มขึ้นในจำนวนอย่างมาก ในการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2001 มี, 17,381 ซิกข์, 11,037 บาไฮ, 10,632 Pagans และ 8,755 Wiccans ในประเทศออสเตรเลีย.[188]
การสำรวจระหว่างประเทศที่ดำเนินการโดยภาคเอกชน และนักวิชาการเยอรมันที่ไม่แสวงหาผลกำไร, มูลนิธิ Bertelsmann, พบว่า " ออสเตรเลียเป็นหนึ่งในประเทศเคร่งศาสนาน้อย ในโลกตะวันตก, เข้ามาอันดับที่ 17 ใน 21 ประเทศที่สำรวจ " และว่า "เกือบสามในสี่ของออสเตรเลีย กล่าวว่าพวกเขามีทั้งที่ไม่ได้เคร่งศาสนาเลยหรือศาสนาไม่ได้มีบทบาทสำคัญในชีวิตของพวกเขา."[189] ในขณะที่ การเข้าร่วมปฏิบัติศาสนกิจประจำสัปดาห์ในปี ค.ศ. 2001 มีประมาณ 1.5 ล้าน[190] (ประมาณ 7.8% ของประชากร),[191] การสำรวจความคิดเห็นของชาวออสเตรเลีย 1,718 คนโดย สมาคมวิจัยคริสเตียน ตอนปลายปี ค.ศ. 2009 ชี้ให้เห็นว่า จำนวนของคนที่เข้าร่วมบริการทางศาสนาต่อเดือนในประเทศออสเตรเลีย ได้ลดลงจาก 23% ในปี ค.ศ. 1993 เป็น 16% ในปี ค.ศ. 2009 และในขณะที่ 60% ของผู้ตอบแบบสอบถามอายุ 15 ถึง 29 ปี ในปี ค.ศ. 1993 ระบุว่าเป็นคริสเตียน, 33% ได้เข้าร่วมในปี ค.ศ. 2009.[192]
บทความหลัก: การศึกษาในประเทศออสเตรเลีย
การเข้าเรียนที่โรงเรียนหรือการลงทะเบียนการศึกษาที่บ้าน[193][194] เป็นภาคบังคับทั่วประเทศออสเตรเลีย การศึกษาเป็นความรับผิดชอบของแต่ละรัฐและดินแดน[195] ดังนั้น กฎระเบียบจึงแตกต่างกันในแต่ละรัฐ, แต่โดยทั่วไป เด็กจะต้องเข้าโรงเรียนตั้งแต่อายุประมาณ 5 ขึ้นไปจนถึงอายุ 16.[196][197] ในบางรัฐ (เช่น WA}[198] NT,[199] และ NS,[200][201]) เด็กอายุ 16-17 จะต้องไปโรงเรียน หรือมีส่วนร่วมในการฝึกอบรมวิชาชีพ เช่นการฝึกงาน
ออสเตรเลียมีอัตราการรู้หนังสือสำหรับผู้ใหญ่ที่เป็นที่คาดกันว่าจะเป็น 99% ในปี 2003.[202] อย่างไรก็ตามการ รายงานสำหรับสำนักงานสถิติออสเตรเลียของปี 2011-12 รายงานว่า ทัสมาเนีย มีอัตราการรู้หนังสือและการคำนวณเพียง 50%.[203] ในโปรแกรมสำหรับการประเมินผลนักเรียนนานาชาติ, ออสเตรเลียได้คะแนนอย่างสม่ำเสมออยู่ในกลุ่มสูงสุดห้าในสามสิบประเทศที่พัฒนาแล้วที่สำคัญ (ประเทศสมาชิกขององค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา) การศึกษาคาทอลิกนับว่าเป็นภาคที่ไม่ใช่รัฐบาลที่ใหญ่ที่สุด
ออสเตรเลียมี 37 มหาวิทยาลัยได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล และสองมหาวิทยาลัยเอกชน เช่น เดียวกับสถาบันผู้เชี่ยวชาญอื่น ๆ จำนวนมาก ที่จัดให้หลักสูตรที่ได้รับการอนุมัติในระดับการศึกษา ที่สูงขึ้น.[204] มหาวิทยาลัยซิดนีย์เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของออสเตรเลีย ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1850 ตามมาด้วยมหาวิทยาลัยเมลเบิร์นในสามปีต่อมา มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ รวมถึงบรรดาของกลุ่มแปดสถาบันอุดมศึกษาชั้นนำ รวมทั้งมหาวิทยาลัยแอดิเลด (ซึ่งมีความสัมพันธ์กับห้ารางวัลโนเบล), มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย ตั้งอยู่ในเมืองหลวงของ Canberra, มหาวิทยาลัย Monash และมหาวิทยาลัยแห่งนิวเซาเวลส์
OECD ได้วางตำแหน่งออสเตรเลียอยู่ระหว่างกลุ่มประเทศที่มีราคาแพงที่สุดในการเข้ามหาวิทยาลัย.[205] มีระบบของรัฐที่ใช้ในการฝึกอบรมวิชาชีพ หรือที่เรียกว่า TAFE, และธุรกิจการค้าจำนวนมากได้ ดำเนินการฝึกอบรมและฝึกงานให้กับพ่อค้าใหม่.[206] ประมาณ 58% ของชาวออสเตรเลียวัย 25-64 มีคุณสมบัติทางอาชีวศึกษาหรืออุดมศึกษา[146] และอัตราการสำเร็จการศึกษาในระดับอุดมศึกษาอยู่ที่ 49%, สูงที่สุดในกลุ่มประเทศโออีซีดี อัตราส่วนของนักศึกษาต่างประเทศต่อนักศึกษาท้องถิ่น ในการศึกษาระดับอุดมศึกษาในประเทศออสเตรเลีย สูงที่สุดในกลุ่มประเทศ OECD.[207]
ดูเพิ่มเติม: การดูแลสุขภาพในประเทศออสเตรเลีย
ออสเตรเลียมีอายุขัยเป็นที่สี่ที่สูงที่สุดในโลกรองจาก ไอซ์แลนด์, ญี่ปุ่น และฮ่องกง.[208] อายุขัยในประเทศออสเตรเลียในปี ค.ศ. 2010 อยู่ที่ 79.5 ปีสำหรับผู้ชาย และ 84.0 ปีสำหรับผู้หญิง.[209] ออสเตรเลียมีอัตราโรคมะเร็งผิวหนังที่สูงที่สุดในโลก[210] ในขณะที่ การสูบบุหรี่เป็นสาเหตุของการตายและโรคที่ป้องกันได้ที่ใหญ่ที่สุด, รับผิดชอบได้ 7.8% ของการเสียชีวิตและโรคโดยรวม. อยู่ในอันดับที่สองในสาเหตุที่ป้องกันได้คือความดันโลหิตสูงที่ 7.6% กับโรคอ้วนที่สามที่ 7.5%.[211][212] ออสเตรเลียอยู่ในอันดับ 35 ในโลก[213] และอยู่ใกล้กับอันดับสูงสุดของประเทศพัฒนาแล้วสำหรับสัดส่วนของผู้ใหญ่อ้วน.[214]
ค่าใช้จ่ายรวมสำหรับสุขภาพ (รวมถึงการใช้จ่ายภาคเอกชน) อยู่ที่ประมาณ 9.8% ของ GDP.[215] ออสเตรเลียแนะนำการดูแลสุขภาพถ้วนหน้าในปี ค.ศ. 1975.[216] รู้จักกันในชื่อ เมดิแคร์, ตอนนี้ได้รับทุนสนับสนุนโดยคิดค่าใช้จ่ายภาษีรายได้ หรือที่เรียกว่า การจัดเก็บเมดิแคร์ ปัจจุบันคิดที่ 1.5%.[217] รัฐเป็นฝ่ายจัดการด้านโรงพยาบาลและบริการผู้ป่วยนอก ในขณะที่รัฐบาลกลางจ่ายเงินอุดหนุนแผนสวัสดิการเภสัชกรรม (อุดหนุนค่าใช้จ่ายของยา) และการปฏิบัติทั่วไป.[216]
วัฒนธรรมของออสเตรเลียมีลักษณะเป็นวัฒนธรรมตะวันตก โดยเฉพาะแบบอังกฤษหรือแองโกล-เคลติก แต่ก็ยังมีเอกลักษณ์เฉพาะซึ่งพัฒนามาจากสภาพแวดล้อมและชนพื้นเมือง ในระยะหลัง วัฒนธรรมของออสเตรเลียยังได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมอเมริกัน
วันชาติออสเตรเลีย วันอังคารที่ 28 มกราคม วัน Good Friday วันศุกร์ที่ 29 มีนาคม วัน Easter Sunday วันอาทิตย์ที่ 31 มีนาคม วัน Easter Monday วันจันทร์ที่ 1 เมษายน วัน ANZAC Day วันพฤหัสบดีที่ 25 เมษายน
จากกระทรวงการต่างประเทศและการค้า ประเทศออสเตรเลีย Transclusion error: {{En}} is only for use in File namespace. Use {{lang-en}} or {{en icon}} instead. Transclusion error: {{En}} is only for use in File namespace. Use {{lang-en}} or {{en icon}} instead. Transclusion error: {{En}} is only for use in File namespace. Use {{lang-en}} or {{en icon}} instead. จากเว็บไซต์กระทรวงต่างประเทศ จากเดอะเวิลด์แฟกต์บุก Transclusion error: {{En}} is only for use in File namespace. Use {{lang-en}} or {{en icon}} instead. Wikimedia Atlas of Australia Transclusion error: {{En}} is only for use in File namespace. Use {{lang-en}} or {{en icon}} instead.
อ หมวดหมู่:เขตโอเชียเนีย หมวดหมู่:ประเทศในเขตโอเชียเนีย หมวดหมู่:ประเทศในเครือจักรภพ หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของอังกฤษ หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2444