พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน
พระเจ้าซ็องจง ( ค.ศ. 1457 - ค.ศ. 1494) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 9 ของราชวงศ์โจซ็อน (ค.ศ. 1469 - 1494)
พระเจ้าซ็องจง มีพระนามเดิมคือ องค์ชายจาซาน (자산군, 者山君) ประสูติเมื่อค.ศ. 1457 เป็นพระโอรสขององค์ชายรัชทายาทอีกยอง (의경세자, 懿敬世子) และพระชายาซูบิน ตระกูลฮัน แต่ทว่าพระราชบิดาก็ได้สิ้นพระชนม์ไปในปีเดียวกัน องค์ชายแฮยางพระอนุชาขององค์ชายรัชทายาทอีกยองจึงได้เป็นองค์ชายรัชทายาทแทน และขึ้นครองบัลลังก์เมื่อค.ศ. 1468 เป็นพระเจ้าเยจง (예종, 睿宗) ในค.ศ. 1467 องค์ชายจาซานทรงเปลี่ยนพระนามเป็น องค์ชายจัลซาน (잘산군, 乽山君) และอภิเษกกับธิดาของฮันมยองฮี (한명회, 韓明澮) คือ พระชายาชอนฮัน ตระกูลฮัน (천안군부인, 天安郡夫人 ภายหลังเป็น พระมเหสีคงฮเย (공혜왕후, 恭惠王后))
แต่พระเจ้าเยจงก็ทรงอยู่ในราชสมบัติได้ไม่นานสวรรคตไปเสียก่อนในค.ศ. 1469 โดยที่ทรงเหลือพระโอรสพระชนมายุสี่ชันษาไว้ คือ องค์ชายเจอัน (제안대군, 齋安大君) พระมเหสีจองฮี หรือ พระพันปีจาซ็อง ร่วมกับชินซุกจู (신숙주, 申淑舟) และฮันมยองฮี ได้ตัดสินพระทัยว่าองค์ชายเจอันนั้นพระชนมายุน้อยเกินกว่าจะเป็นกษัตริย์ และยกราชบัลลังก์ให้กับพระโอรสองค์โตขององค์ชายรัชทายาทอีกยอง คือองค์ชายโวลซาน (월산군, 月山君) แต่พระองค์นั้นมีพระพลานามัยไม่สู้ดีนัก จึงมอบราชบัลลังก์ให้แก่พระอนุชาขององค์ชายโวลซาน คือ องค์ชายจัลซาน
องค์ชายจัลซานจึงขึ้นครองราชสมบัติด้วยพระชนมายุเพียงสิบสามพระชันษา และมีพระอัยยิกาจาซ็อง (자성대왕대비, 慈聖大王大妃 เป็นผู้ว่าราชการแทนหลังม่าน (수렴청정, 垂簾聽政) พระเจ้าซ็องจงในต้นรัชกาลนั้นทรงเป็นเพียงกษัตริย์หุ่นเชิด อำนาจทั้งหมดตกแก่ชินซุกจู และฮันมยองฮี ซึ่งเป็นขุนนางที่มีอำนาจมาตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าเซโจพระอัยกาของพระเจ้าซ็องจง และเป็นผู้ผลักดันให้พระเจ้าซ็องจงได้เป็นกษัตริย์ในที่สุด พระเจ้าซ็องจงทรงสถาปนาพระราชบิดาองค์ชายรัชทายาทอีกยอง เป็น พระเจ้าทอกจง (덕종, 德宗) และพระชายาซูบินพระราชมารดาเป็น พระพันปีอินซู (인수대비, 仁粹大妃) ในค.ศ. 1474 กฎหมายประจำอาณาจักรหรือ<i data-parsoid='{"dsr":[2757,2773,2,2]}'>คยองกุกแดจอน (경국대전, 經國大典) ที่ชำระมาตั้งแต่สมัยของพระเจ้าเซโจก็ได้เสร็จสิ้นลง
เมื่อพระเจ้าซ็องจงขึ้นครองราชย์ได้มีการปูนบำเน็จขุนนางผู้มีความดีความชอบ (공신, 功臣) ซึ่งขุนนางกลุ่มนี้มีอภิสิทธิ์หลายอย่างและมีทรัพย์สินร่ำรวย[1] รวมทั้งดำรงตำแหน่งสำคัญระดับสูงของระบอบการปกครอง เรียกว่า กลุ่มขุนนางเก่า (훈구파, 勳舊派) ซึ่งมีอำนาจมาตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าเซโจ เหตุการณ์ที่พระเจ้าเซโจทรงแย่งราชบัลลังก์มาจากพระเจ้าทันจงและกวาดล้างขุนนางที่ต่อต้านทำให้เกิดนักปราชญ์ขึ้นกลุ่มใหม่ ที่ต้องลี้ภัยการเมืองไปอาศัยอยู่ตามป่าเขาถูกกีดกันจากวงราชการ เรียกว่า กลุ่มซาริม (사림파, 士林派) เมื่อพระเจ้าซ็องจงมีพระชนมายุครบยี่สิบชันษาเมื่อค.ศ. 1476 ทรงว่าราชการด้วยพระองค์เองและทรงดึงขุนนางกลุ่มซาริม นำโดยคิมจงจิก (김종직, 金宗直) เข้ามารับราชการในสามกรม (삼사, 司) เพื่อคานอำนาจกับกลุ่มขุนนางเก่า
พระเจ้าซ็องจงทรงได้รับการยกย่องว่าทรงเป็นกษัตริย์ตามแบบของลัทธิขงจื้อพระองค์แรกของราชวงศ์โจซ็อน ในรัชสมัยของพระองค์เกาหลีได้กลายเป็นสังคมขงจื้ออย่างเต็มตัว ในค.ศ. 1478 ทรงตั้ง<i data-parsoid='{"dsr":[3761,3774,2,2]}'>ฮงมุนกวาน (홍문관, 弘文館) [2] ไว้เป็นสถานศึกษาและห้องสมุดคล้ายกับจีพยอนจอนของพระเจ้าเซจงมหาราช ฮงมุนกวานเมื่อรวมกับ<i data-parsoid='{"dsr":[3924,3936,2,2]}'>ซากันวอน (사간원, 司諫院) และ<i data-parsoid='{"dsr":[3951,3962,2,2]}'>ซาฮอนบู (사헌부, 司憲府) แล้วเรียกว่า สามกรม[3] เป็นหน่วยงานที่คอยตรวจสอบการทำงานของขุนนางผู้ใหญ่กลุ่มขุนนางเก่า หรือแม้แต่องค์กษัตริย์เอง และเป็นที่สำหรับขุนนางกลุ่มซาริมที่จะเข้ามามีบทบาทในราชสำนัก[4] พระเจ้าซ็องจงยังทรงดำเนินนโยบายกดขี่พระพุทธศาสนาโดยการห้ามสร้างวัดและห้ามมิให้พระภิกษุเข้าเมืองฮันซ็อง พระเจ้าซ็องจงทรงเป็นกษัตริย์ที่อ่อนแอและไร้ความเด็ดขาด ในราชบัลลังก์ของพระองค์เอง และอำนาจของพระองค์ ทรงถูกบั่นทอนลงอย่างมาก จากเหล่าขุนนางของพระองค์เอง และยังทรงถูกแทรกแซงจาก พระพันปีอินซู อีกด้วย
พระมเหสีจากตระกูลยุน ในอดีตเคยเล่นผูกพันและรักกับพระเจ้าซ็อนจงแต่เด็ก ทว่าถูกกำแพงชนชั้นปิดกั้นด้วยเหตุผลทางชนชั้นและครอบครัวกล่าวคือบิดาของพระมหสีถูกใส่ร้ายว่าเป็นกบฏ ตำแหน่งของบิดาพระมเหสีในตอนนั้นคือเจ้ากรมการศึกษาซึ่งเทียบเท่ารัฐมนตรีในปัจจุบัน ครอบครัวของพระมเหสีจึงแทบถูกเนรเทศ ส่วนทางครอบครัวพระเจ้าซ็อนจงตอนนั้นแม้เป็นเพียงองค์ชายและยังไม่ได้อยู่ในวังแต่พระราชมารดาไม่โปรดที่พระเจ้าซ็อนจงออกไปเล่นและพบปะเช่นนั้น
ต่อมาพระมเหสียุนเข้าวังโดยการถวายตัวเป็นนางในแต่พระเจ้าซ็อนจงทรงลืมไปแล้วด้วยผ่านมาหลายสิบปี แต่ฟื้นความจำได้เพราะเคยหักตราหยกมอบให้พระมเหสีครึ่งนึงและเก็บไว้อีกครึ่งหนึ่ง พระมเหสีจึงได้เป็นพระสนมและเป็นพระมเหสีเพราะได้ให้ประสูติพระโอรสเมื่อ ค.ศ. 1476 ซึ่งพระเจ้าซ็องจงทรงสถาปนาขึ้นเป็นองค์ชายรัชทายาท พระมเหสียุน เป็นพระมเหสีที่มีอุปนิสัยอ่อนโยนและเป็นมิตรกับทุกๆคนเช่นเดียวกับมเหสีซุกยอน แต่เนื่องด้วยพระองค์ทรงเป็นมเหสีที่เคร่งครัดในกฎระเบียบและมีความตรงไปตรงมาเป็นอย่างมาก จึงเป็นที่ไม่พอใจของเหล่าพระสนมเท่าไรนัก เนื่องจากพระสนมหลายคนไม่ปฏิบัติตัวอยู่ในกฎระเบียบของฝ่ายในจึงมักถูกลงโทษจากพระมเหสีอยู่บ่อยครั้ง ทำให้เหล่าสนมไม่พอใจและร่วมมือกันใส่ร้ายพระมเหสียุนต่างๆ นานา ประกอบกับพระมเหสียุนทรงมีเรื่องบาดหมางพระทัยกับพระเจ้าซ็องจงในเรื่องชู้สาวและการเสด็จออกเที่ยวกลางคืน รวมถึงเรื่องกับพระพันปีอินซู พระราชมารดาพระเจ้าซ็อนจง จนถึงขั้นทำให้พระพักตร์ของพระเจ้าซ็องจงได้รับบาดเจ็บเนื่องด้วยความหึงหวง เหตุเกิดจากระหว่างที่พระนางท้องพระเจ้าซ็องจงทรงทำตัวเหลวไหลออกเสพกามโลกีย์นอกวังกับนางโลมชื่อ "ออลูตง" พระมเหสียุนผู้เคร่งครัดกฎระเบียบยอมแหกกฎปลอมตัวออกนอกวังเพื่อไปขอร้องออลูตงให้เลิกยุ่งเกี่ยวกับพระเจ้าซ็องจงถึงขึ้นลดตัวลงไปคำนับ เมื่อพระเจ้าซ็อนจงกลับเข้าวัง พระมเหสีผู้ทรงพระครรภ์จำเอามือพยายามจะเข้ากอดพระเจ้าซ็องจงที่ทรงเดินหนีแต่พระเจ้าซ็อนจงทรงผลักพระมเหสีที่ทรงพระครรภ์ พระมเหสีพยายามใช้มือที่ถือตราหยกเกาะเพื่อไม่ให้ล้มลงและกระทบกระเทือนถึงลูกที่อยู่ในท้อง จึงเอื้อมมือไปเกาะสิ่งที่อยู่ใกล้ที่สุดจึงทำให้พระพักตร์ของพระเจ้าซ็องจงมีบาดแผลเล็กน้อย แต่ทว่าเหตุการ์ณนี้นำมาซึ่งเหตุให้พระนางถูกปลดออกจากตำแหน่งและเนรเทศออกนอกวัง และเมื่อเสด็จออกไปอยู่นอกวังแล้ว พระนางก็ยังทรงถูกใส่ร้ายเช่นเดิมและด้วยความเข้าใจผิดของพระพันปีอินซู จึงได้มีพระเสาวนีย์ให้ประทานยาพิษแก่อดีตพระมเหสียุนจนสิ้นพระชนม์ไปในที่สุด โดยที่พระเจ้าซ็อนจงมิได้ช่วยอะไรเลยนอกจากนี้ยังเป็นผู้ลงตราในราชโองการะประหารพระมเหสียุนด้วยยาพิษที่ทำให้ทรมานและกระอักเลือดตายอย่างช้าๆในที่สุด พระเจ้าซ็องจงสวรรคตเมื่อค.ศ. 1494 มีพระสุสานชื่อว่า ซ็อนรึง (선릉, 宣陵)
สมเด็จพระราชา ซ็องจง คังจอง อินมุน โฮนมู ฮุมซ็อง คงฮโย แห่งเกาหลี
พระราชบิดา: องค์ชายรัชทายาทอึยคยอง (이장 의경세자, 1438-September 2, 1457) ภายหลังได้รับการแต่งตั้งเป็น พระเจ้าท็อกจง (덕종) พระราชมารดา : พระนางโซฮเย สกุลฮัน แห่งช็องจู (안순왕후 한씨 ,1437(?)-December 23, 1504) ภายหลังได้รับการแต่งตั้งเป็น สมเด็จพระพันปีหลวงอินซู (인수대비 ,仁粹大妃)
พระมเหสีคงฮเย สกุลฮัน แห่งชองจู (공혜왕후 한씨 ,恭惠王后 韓氏 October 11, 1456-April 15, 1474) พระมเหสีพเย-บี สกุลยุน แห่งฮัมอัน (제헌왕후 ,廢妃 尹氏 1445-August 16, 1482) พระนามเดิมว่า ยุน โซฮวา พระมเหสีจ็องฮย็อน สกุลยุน แห่งพาพยอง (정현왕후 ,貞顯王后 尹氏 1462-1530) พระนามเดิมว่า ยุน ชางนยอน (尹昌年)
พระสนมเอกมย็องบิน สกุลคิม แห่งอันดง (명빈 김씨 , 明嬪 金氏) พระสนมควีอิน สกุลจอง แห่งโจคเย (귀인 정씨 , 貴人 鄭氏 ,貴人 鄭氏) พระนามเดิมว่า จอง กึมอี พระสนมควีอิน ตระกูลควอน แห่งอันดง (귀인 권씨 ,貴人 權氏) พระสนมควีอิน สกุลออม แห่งยองวอล (귀인 엄은소사, 貴人嚴氏 ?-March 20, 1504) พระนามเดิมว่า ออม อึนโซซา พระสนมซุกอึย สกุลคิม (숙의 김씨 ,淑儀 金氏) พระสนมซุกอึย สกุลฮา (숙의 하씨 ,淑儀 河氏) พระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง (숙의 홍씨 ,淑儀 洪氏) พระสนมซุกอึย สกุลนัม แห่งอึยนยอง (숙의 남씨淑儀 南氏) พระสนมซุกยง สกุลซิม แห่งช็องซง (숙용 심씨 ,淑容 沈氏) พระสนมซุกยง สกุลควอน (숙용 권씨 ,淑容 權氏) พระสนมซุกวอน สกุลยุน (숙원 윤씨 ,淑媛 尹氏)
องค์ชายไม่ทราบพระนาม พระราชโอรสของพระมเหสีพเย-บี สกุลยุน ลี รยุง,องค์ชายยอนซาน มกุฎราชกุมารแห่งโชซ็อน (연산군 ,燕山君 ,1476 - 1506) พระราชโอรสของพระมเหสีพเย-บี สกุลยุน องค์ชายไม่ทราบพระนาม พระราชโอรสของพระมเหสีพเย-บี สกุลยุน ลี ย๊อก,องค์ชายจินซ็อง (진성대군 ,晉城大君 ,1488 - 1544) พระราชโอรสของพระมเหสีจ็องฮย็อน สกุลยุน แห่งพาพยอง ลี จง,องค์ชายมูซาน (무산군 ,茂山君 ,1490 - 1525) พระราชโอรสของพระสนมเอกมย็องบิน สกุลคิม แห่งอันดง ลี ฮัง,องค์ชายอันยาง (안양군 ,安陽君 ,1481 - 1505) พระราชโอรสของพระสนมควีอิน สกุลช็อง แห่งโจคเย ลี บง,องค์ชายบงอัน (봉안군 ,鳳安君 ,1482 - 1505) พระราชโอรสของพระสนมควีอิน สกุลช็อง แห่งโจคเย ลี บยอน,องค์ชายจอนซ็อง (전성군 ,全城君 ,1490 - 1505) พระราชโอรสของพระสนมควีอิน สกุลควอน ลี ซุน,องค์ชายคเยซ็อง ( 계성군 ,桂城君 ,1478 - 1504) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮา ลี ซู,องค์ชายวานวอน (완원군 ,完原君 ,1480 - 1509) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง ลี ยอม,องค์ชายฮเวซาน (회산군 ,檜山君 ,1481 - 1512) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง ลี ทน,องค์ชายคยอนซ็อง (견성군 ,甄城君 ,1482 - 1507) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง ลี ฮเว,องค์ชายอิกยาง (익양군 ,益陽君 ,1488 - 1552) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง ลี ชิม,องค์ชายคยองมยอง (경명군 ,景明君 ,1489 - 1526) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง ลี อิน,องค์ชายอุนชอน (운천군 ,雲川君 ,1490 - 1524) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง ลี ฮี,องค์ชายยางวอน (양원군 ,楊原君 ,1492 - 1551) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง ลี ควาน,องค์ชายลีซ็อง (이성군 ,利城君 ,1489 - 1552) พระราชโอรสของพระสนมซุกยอง สกุลซิม ลี จอน,องค์ชายยองอัน (영산군 ,寧山君 ,1490 - 1538)พระราชโอรสของพระสนมซุกยอง สกุลซิม
องค์หญิงซุนซุก (순숙공주 ,順淑公主 ,1478 - 1488) พระราชธิดาของพระมเหสีจ็องฮย็อน สกุลยุน แห่งพาพยอง องค์หญิงชินซุก (신숙공주 ,愼淑公主 ,1481 - 1486) พระราชธิดาของพระมเหสีจ็องฮย็อน สกุลยุน แห่งพาพยอง องค์หญิงไม่ปรากฏพระนาม พระราชธิดาของพระมเหสีจ็องฮย็อน สกุลยุน แห่งพาพยอง องค์หญิงไม่ปรากฏพระนาม พระราชธิดาของพระมเหสีจ็องฮย็อน สกุลยุน แห่งพาพยอง องค์หญิงฮวีซุก (휘숙옹주 ,徽淑翁主) พระราชธิดาของพระสนมซุกอึย สกุลคิม องค์หญิงกย็องซุก (경숙옹주 ,敬淑翁主 ,1483 - ?) พระราชธิดาของพระสนมซุกอึย สกุลคิม องค์หญิงฮวีจอง (휘정옹주 ,徽靜翁主) พระราชธิดาของพระสนมซุกอึย สกุลคิม องค์หญิงจองฮเย (정혜옹주 ,靜惠翁主 ,? - 1507) พระราชธิดาของพระสนมควีอิน สกุลช็อง แห่งโจคเย องค์หญิงคงชิน (공신옹주 ,恭愼翁主 ,1481 - 1549) พระราชธิดาของพระสนมควีอิน สกุลออม แห่งยองวอล องค์หญิงฮเยซุก (혜숙옹주 ,惠淑翁主) พระราชธิดาของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง องค์หญิงจองซุน (정순옹주 ,靜順翁主) พระราชธิดาของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง องค์หญิงจองซุก (정숙옹주 ,靜淑翁主 ,1492 - ?) พระราชธิดาของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง องค์หญิงกย็องซุน (경순옹주 ,慶順翁主 ,1482 - ?) พระราชธิดาของพระสนมซุกยอง สกุลซิม องค์หญิงซุกฮเย (숙혜옹주 ,淑惠翁主 ,1486 - 1525) พระราชธิดาของพระสนมซุกยอง สกุลซิม องค์หญิงกย็องฮวี (경휘옹주 ,慶徽翁主)พระราชธิดาของพระสนมซุกยอง สกุลควอน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2000 หมวดหมู่:ราชวงศ์โชซ็อน หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์