యుద్ధము, శాంతి
వార్ అండ్ పీస్ (Russian: Война и мир, పూర్వ-సంస్కరణ రష్యన్: «Война и миръ»), అనేది లియో టాల్‌స్టాయ్ రచించిన ఒక రష్యన్ నవల, దీనిని ప్రముఖ సృజనాత్మక రచనలలో ఒకటిగా భావిస్తారు.[1] అన్నా కరెనీనా (1873-1877)తో సహా దీనిని టాల్‌స్టాయ్ యొక్క అద్భుతమైన సాహిత్య రచనగా చెబుతారు.
ఇతిహాసం వలె వార్ అండ్ పీస్ నెపోలీయన్ యొక్క రష్యా దండయాత్రకు దారితీసిన వివరణాత్మక అంశాలను మరియు ఐదుగురు రష్యా కులీన కుటుంబాల దృష్టిలో ట్సారిస్ట్ సమాజంలోని నెపోలియన్ యుగ ప్రభావాన్ని చిత్రాలరూపంలో వర్ణిస్తుంది.
ది రష్యన్ మెసెంజర్ మ్యాగజైన్ ఒక ప్రారంభ సంస్కరణ యొక్క భాగాలను 1865 మరియు 1867 మధ్య సీరియల్ వలె ప్రచురించింది, ఈ నవల పూర్తిగా 1869లో ప్రచురించబడింది.[2] 2009లో న్యూస్‌వీక్ దీనిని దాని టాప్ 100 బుక్స్ జాబితాలో అగ్ర స్థానంలో ఉంచింది.[3]
టాల్‌స్టాయ్ కొంచెం నిగూఢంగా ఇలా చెప్పాడు, వార్ అండ్ పీస్ అనేది "ఒక నవల కాదు, ఇది ఒక పద్యం కంటే చిన్నది మరియు ఒక చారిత్రాత్మక కథనం కంటే చిన్నది."[4]
వార్ అండ్ పీస్ అనేది ఒక ప్రముఖ పెద్ద నవల (అయితే ఏ విధంగాను అతి పెద్దది కాదు). ఇది నాలుగు పుస్తకాలు లేదా వాల్యూమ్‌లు వలె విభజించబడింది, ప్రతి ఒక్కటి మళ్లీ పలు భాగాలను ఉపభాగాలు వలె కలిగి ఉంది.
టాల్‌స్టాయ్ ఈ శీర్షిక మరియు అతని నేపథ్యాల్లో కొన్నింటిని ప్రౌడాన్ యొక్క ఒక 1861 రచన: La Guerre et la Paix నుండి తీసుకున్నాడు. టాల్‌స్టాయ్ క్రెమియన్ యుద్ధంలో సేవలు అందించాడు మరియు యుద్ధ దృశ్యాలను వివరిస్తూ కొన్ని లఘుకథలు మరియు నవలలను రచించాడు. అతను పెళ్లి చేసుకుని, అతని దేశ భూసంపత్తిలో స్థిరపడిన సంవత్సరంలో వార్ అండ్ పీస్ రాయడం ప్రారంభించాడు. మొదటి సగాన్ని "1805" అనే పేరుతో రాయడం ముగించిన తర్వాత, పుస్తకంలోని రెండవ భాగాన్ని రాస్తున్నప్పుడు, అతను తన ప్రధాన ప్రేరణల్లో ఒకరు వలె స్కోఫెన్హార్ రచనలను విస్తృతంగా చదివేవాడు మరియు అతని పేరును పేర్కొనేవాడు, అయితే అతను చరిత్రలో తన స్వంత అభిప్రాయాలను మరియు దానిలో వ్యక్తుల పాత్రలను అభివృద్ధి చేసుకున్నాడు.[5]
నవలను సాధారణంగా చారిత్రాత్మక సృజనాత్మక రచన వలె వర్గీకరిస్తారు. దీనిలో ప్రముఖ 18వ మరియు 19వ శతాబ్దపు సాహిత్యంలోని ప్రత్యేకంగా శృంగార నవలలలోని పలు రకాల అంశాలు ఉంటాయి. వార్ అండ్ పీస్ అతీంద్రియ సాహిత్య ప్రక్రియచే దాని సాహిత్య స్థాయిని పొందింది. టాల్‌స్టాయ్ నవలకు ఒక కొత్త రకం చైతన్యాన్ని తీసుకుని రావడంలో విజయం సాధించాడు. అతని కథనాత్మక నిర్మాణం అంశాలుపైన మరియు వాటి చుట్టుతిరగడానికి దాని "భగవంతుని-వంటి" సామర్థ్యానికి పేరు గాంచింది, కాని నిర్దిష్ట పాత్ర దృష్టిలో తీసుకోవడానికి త్వరగా మరియు సజావుగా కూడా సాగుతుంది.[6] అతని ఉపయోగించే దృశ్యమాన వివరాలు తరచూ వాటిలో పరిధిలో చలన చిత్ర తరహాలో ఉంటాయి, యుద్ధాలు మరియు నృత్యప్రదేశాలు ఒకేలా ఉంటాయని నాటక ఆసక్తిని కల్పించడానికి, సాహిత్యానికి సమానమైన అంశాలు, సుదూర చిత్రాలు మరియు సమీప చిత్రాలను ఉపయోగించేవాడు. టాల్‌స్టాయ్‌కు మాత్రమే ప్రత్యేకం కాని ఈ అంశాలు మధ్య-19వ శతాబ్దంలో రూపొందిన నూతన నవలలో భాగంగా చెప్పవచ్చు మరియు వాటిలో టాల్‌స్టాయ్ ఉత్తమ కథకుడిగా నిరూపించుకున్నాడు.[7]
టాల్‌స్టాయ్ విస్తృత చారిత్రాత్మక పరిశోధనను జోడించాడు మరియు అలాగే అతను పలు ఇతర నవలలచే ప్రభావితమయ్యాడు.[8] క్రెమియన్ యుద్ధంలో ఒక సైనికుడు అయిన టాల్‌స్టాయ్ ప్రాథమిక చరిత్రలో, ప్రత్యేకంగా వార్ అండ్ పీస్‌ లో సైనిక చరిత్ర ప్రమాణాల్లో చాలా స్పష్టంగా ఉండేవాడు. టాల్‌స్టాయ్ నెపోలీయన్ యుద్ధాలు గురించి రష్యా మరియు ఫ్రెంచ్ భాషల్లో లభించే అన్ని ప్రమాణ చరిత్రలను చదివాడు మరియు నవల రూపంతో మరింత సాంప్రదాయిక చారిత్రాత్మక రచనను జోడించాడు - అతను నవలలోని మూడవ వాల్యూమ్ ప్రారంభంలో చరిత్రను ఎలా రాయాలి అనే అంశంపై తన అభిప్రాయాలను తెలియజేశాడు. అతను లక్ష్యంగా నిజాన్ని మరింత స్పష్టంగా తెలియజేయడానికి సృజనాత్మక రచన మరియు చరిత్రల మధ్య సరిహద్దును అస్పష్టం చేయాలని భావించనట్లు వాల్యూమ్ IIలో అతను పేర్కొన్నాడు.
ఈ నవల టాల్‌స్టాయ్ రాసే సమయానికి 60 సంవత్సరాలు ముందు కాలంలో ప్రారంభమవుతుంది, అతను దానిని "మన తాతల కాలంలో" అని పేర్కొన్నాడు. అతను 1812లోని యుద్ధం సమయంలో జీవించిన వ్యక్తులతో మాట్లాడాడు (రష్యాలో), కనుక ఈ పుస్తకం మానవజాతి శాస్త్రంలో భాగంగా కూడా ఖచ్చితమైన సృజనాత్మక రచన. అతను నెపోలియన్‌కు సంబంధించిన లేఖలు, జర్నల్‌లు, స్వీయజీవితచరిత్రలు మరియు జీవిత చరిత్ర అంశాలను మరియు నవలలోని కొన్ని ఇతర చారిత్రాత్మక పాత్రలను చదివాడు. వార్ అండ్ పీస్‌ లో సుమారు 160 మంది యదార్ధ వ్యక్తుల పేర్లను ఉపయోగించాడు లేదా సూచించాడు.[9]
వార్ అండ్ పీస్ యొక్క మొట్టమొదటి చిత్తుప్రతి 1863లో పూర్తి అయ్యింది. 1865లో, ఆవర్తక రుస్కీయే వెస్టింక్ ఈ ప్రారంభ సంస్కరణ మొదటి భాగాన్ని 1805 శీర్షికతో ప్రచురించింది మరియు తర్వాత సంవత్సరంలో అదే ప్రారంభ సంస్కరణ యొక్క ఎక్కువ ప్రతులను ప్రచురించింది. టాల్‌స్టాయ్ ఈ సంస్కరణతో ఎక్కువ అసంతృప్తి చెందాడు, అయితే అతను "1805" శీర్షికతో 1867 వరకు పలు భాగాలు ప్రచురించబడటానికి (వేరొక ముగింపుతో) అనుమతించాడు. అతను ఎక్కువ భాగాన్ని 1866 మరియు 1869 మధ్య మొత్తం నవలను మళ్లీ రాశాడు.[10] ఇది ప్రచురణకు మళ్లీ సిద్ధమైందని టాల్‌స్టాయ్ భావించడానికి ముందు టాల్‌స్టాయ్ యొక్క భార్య సోఫియా టాల్‌స్టాయ్ 8 లేదా 9 వేర్వేరు సంపూర్ణ చిత్తుప్రతులను చేతితో రాసింది.[11] రుస్కీయ్ వెస్ట్నిక్‌ లో ప్రచురించబడిన సంస్కరణ ముగింపు 1869లో వార్ అండ్ పీస్ శీర్షికతో చివరికి ప్రచురించబడిన సంస్కరణలో ముగింపుకు వేరుగా ఉంటుంది.
పూర్తి అయిన నవలను తర్వాత Voyna i mir (నూతన శైలి లేఖనశాస్త్రం; ఆంగ్లంలో వార్ అండ్ పీస్ ) అని పిలిచారు.
టాల్‌స్టాయ్ 1805 చిత్తుప్రతిని నాశనం చేయలేదు (కొన్నిసార్లు దానిని "యదార్థ వార్ అండ్ పీస్" అని సూచించాడు), ఇది పునః-సవరించబడింది మరియు 1983లో రష్యాలో వివరించబడింది మరియు ఇది "తెలిసిన" సంస్కరణ నుండి వేర్వేరుగా ఆంగ్లం, జర్మన్, ఫ్రెంచ్, స్పానిష్, డచ్, స్వీడిష్, ఫిన్నీష్ మరియు కొరియన్‌ ల్లోకి అనువదించబడింది. వార్ అండ్ పీస్ యొక్క పలు ఉనికిలో ఉన్న సంస్కరణలు ఒక అద్భుతమైన నవలా రచయిత మానసిక విధానాల్లో ఉత్తమ మార్పులకు ఒక ఉదాహరణగా మిగిలి ఉండటానికి దోహదపడ్డాయి.
సీరియల్ సంస్కరణను చదివిన రష్యా ప్రజలు మొట్టమొదటి సంపూర్ణ సంపుటిని సొంతం చేసుకోవడానికి చాలా ఉత్సాహపడ్డారు, ఇది చివరిమాటను కలిగి ఉంది మరియు మొత్తం అన్ని తక్షణమే విక్రయించబడ్డాయి. ప్రచురణ తర్వాత కొద్దికాలంలోనే ఈ నవల పలు ఇతర భాషల్లోకి అనువదించబడింది.
వార్ అండ్ పీస్ చదివిన తర్వాత ఇలార్ బాబెల్ ఇలా పేర్కొన్నాడు, "ప్రపంచానికి రాయగలిగే సామర్థ్యం ఉంటే, అది టాల్‌స్టాయ్ వలె రాస్తుంది."[12] టాల్‌స్టాయ్ "వివరణాత్మక వాస్తవికతలో ఆసక్తితో మౌఖిక కథకుడి యొక్క 'సరళ నిష్పాక్షిక దృక్పథం' కలయికను మనకు అందిస్తాడు. అతని సమర్పణలో మన నమ్మకానికి అదే కారణం."[13]
అయితే మొత్తం కథనంతో పాటు పుస్తకంలోని అధిక భాగాన్ని టాల్‌స్టాయ్ రష్యాలో రాసినప్పటికీ, సంభాషణల్లో ముఖ్యమైన భాగాలు (దాని ప్రారంభ పేరాగ్రాఫ్‌తో సహా) ఫ్రెంచ్‌లో రాయబడ్డాయి మరియు పాత్రలు తరచూ భాషలను మార్చేవారు. ప్రారంభ పంతొమ్మిది శతాబ్దంలో రష్యా కులీనపాలనలో ఫ్రెంచ్ అర్ధం చేసుకోవడం వలన ఇది 19వ శతాబ్దపు వాస్తవికతను ప్రతిబింబిస్తుంది, తరచూ దీనిని రష్యన్ కంటే ఎక్కువ స్పష్టమైనదిగా భావిస్తారు-రష్యన్‌లో పోటీ పడేవారు చాలా తక్కువగా ఉండేవారు. నవలలో ఒక ఉదాహరణగా రాకుమార్తె మార్యా యొక్క స్నేహితురాలు జూలియే కరగినా తన స్థానిక భాషలో ప్రజ్ఞను సాధించడానికి రష్యన్ పాఠాలను నేర్చుకుంటుంది.
థియేటర్‌లో భాష మరియు కుయుక్తి వలె సమర్థత మరియు అపనమ్మకాన్ని వర్ణించడానికి ఫ్రెంచ్‌ను ఉపయోగించి, నమ్మకం, నిజాయితీ మరియు తీవ్రత యొక్క ఒక భాష వలె రష్యా భాషను ఉపయోగించడం టాల్‌స్టాయ్ యొక్క ఒక బుద్ధిపూర్వక విధానంగా[14] సూచించబడింది. పైరే హెలెన్‌కు తన ప్రేమను చెప్పినప్పుడు, అతను ఆమెతో ఫ్రెంచ్‌లో మాట్లాడతాడు-Je vous aime —మరియు ఒక మోసం వలె వివాహం జరగడం వలన, అతను ఈ మాటలను చెబుతాడు.
కథా రచన జరుగుతున్నప్పుడు మరియు ఫ్రెంచ్ తీవ్రతతో యుద్ధాలు మాస్కోను ఆక్రమించి, చివరికి దానిని కాల్చివేయడంతో ముగిశాయి, ఫ్రెంచ్ ప్రజలు క్షీణించారు. కథలో ఫ్రెంచ్ తొలగింపు కొనసాగడమంటే రష్యా విదేశీ సంస్కృతి ఆధిపత్యం నుండి స్వేచ్ఛను పొందుతున్నట్లు వివరించాడు. కథాంశాన్ని అభివృద్ధి చేస్తున్నప్పుడు, ఒకానొక సమయంలో ప్రశంసించిన మరియు స్నేహపూర్వక దేశం ఫ్రాన్స్ ఒక శత్రుదేశంగా మారినట్లు పేర్కొన్నాడు. పుస్తకం మధ్యభాగంలో, రష్యన్‌పై ఉన్న ఆధిపత్యం కంటే ఫ్రెంచ్‌పై మంచి ఆధిపత్యాన్ని కలిగి ఉన్న పలు రష్యన్ ఉన్నతవర్గాలు వారికోసం రష్యన్ ఉపాధ్యాయురాలను నియమించుకునేందుకు చాలా ఉత్సుకతను చూపించారు.
వార్ అండ్ పీస్ పలు సందర్భాల్లో ఆంగ్లంలోకి అనువదించబడింది, దీనిని ఒక ఫ్రెంచ్ అనువాదం నుండి పనిచేసిన క్లారా బెల్ ప్రారంభించాడు. అనువాదకులు కాంస్టాన్స్ గార్నెట్ మరియు లూయిస్ అండ్ ఐల్మెర్ మౌడ్ అనువాదకులకు వ్యక్తిగతంగా టాల్‌స్టాయ్ గురించి తెలుసు. అనువాదాలు టాల్‌స్టాయ్ యొక్క అసాధారణమైన వాక్యనిర్మాణం మరియు అతని అనురాగాల పునరుక్తిని కలిగి ఉన్నాయి. దాదాపు 2% వార్ అండ్ పీస్ ఫ్రెంచ్‌లో ఉంటుంది; టాల్‌స్టాయ్ ఒక సవరించిన 1873 ఎడిషన్‌లో ఫ్రెంచ్‌ను తొలగించాడు, దానిని తర్వాత మళ్లీ పునరుద్ధరించదలిచాడు.[15] గార్నెట్ కొంతవరకు ఫ్రెంచ్‌ను విడిచిపెట్టగా, బ్రిగ్స్ ఫ్రెంచ్ లేకుండా ఉన్న పలు అనువాదాలు విడుదలయ్యాయి, పీవెర్-వోలోకోన్స్కే ఫ్రెంచ్‌ను పూర్తిగా వదిలిపెట్టాడు.[15] (అనువాదాల జాబితా కోసం, దిగువన చూడండి)
ఈ నవల 1805 సంవత్సరంలో ప్రారంభమవుతుంది మరియు 1812 మాతృదేశాభిమాన యుద్ధానికి దారి తీసింది. క్యాథరైన్ ది గ్రేట్ శకం పురాతన ప్రజల మనస్సుల్లో అప్పటికీ స్మృతిలో ఉంది. మాస్కోలో కంటే పీటర్స్‌బర్గ్‌లో పటిష్ఠంగా ఉన్న ఒక ఆచారం అయిన ఫ్రెంచ్ మాట్లాడాలని రష్యన్ న్యాయస్థానానికి క్యాథరైన్ ఆదేశించాడు. క్యాథరైన్ కుమారుడు మరియు వారసుడు పాల్ I ప్రస్తుత ట్సార్, అలెగ్జాండర్ Iకు తండ్రి. అలెగ్జాండర్ I 24 వయస్సులో 1801లో సింహాసానాన్ని అధిష్టించాడు. అతని తల్లి మార్యా ఫెయోడోరోవ్నా ఆస్థానంలో చాలా శక్తివంతమైన మహిళ.
ఈ నవల ఐదు కులీన కుటుంబాలు-బెజుకోవ్స్, బోల్కోన్‌స్క్సే, రోస్టోవ్స్, కురాగిన్స్ మరియు డ్రూబెట్స్‌కాయ్స్-యొక్క మరియు 1805-1813 యొక్క చరిత్రతో వారి వ్యక్తిగత జీవితాల్లో సమస్యలు, ప్రధానంగా 1812లో రష్యా యొక్క నెపోలియన్ దండయాత్ర కథను వివరిస్తుంది. పాత కౌంట్ కిరిల్ వాల్డిమిరోవిచ్ డజన్ల కొద్ది అక్రమమైన సంతానానికి తండ్రి కావడం వలన బెజుకోవ్స్ ధనవంతులైనప్పటికీ విచ్ఛిన్నమైన కుటుంబాన్ని కలిగి ఉంది. బోల్కోన్‌స్కేస్ బాల్డ్ హిల్స్‌లో స్థిరపడిన ఒక పాత స్థాపిత మరియు ధనవంతులైన కుటుంబంగా టెప్పవచ్చు. పాత రాకుమారుడు బోల్కోన్‌స్కే, నికోలాయి అడ్రీవిచ్ ప్రారంభ యుద్ధాల్లో క్యాథరైన్ ది గ్రేట్ ఆధ్వర్యంలో ఒక జనరల్‌గా పనిచేశాడు. మాస్కో రోస్టోవ్స్ పలు ఎస్టేట్‌లను కలిగి ఉన్నారు, కాని తగినంత ధనాన్ని కలిగి లేరు. వారు వారి ఆర్థిక పరిస్థితులతో సంబంధం లేకుండా ఒక సన్నిహిత కుటుంబం వలె ఉండేవారు. కురాగిన్ కుటుంబంలో ముగ్గురు పిల్లలు ఉన్నారు, అందరూ సందేహాస్పద పాత్రను కలిగి ఉన్నారు. డ్రుబెట్సాకాయ్ కుటుంబం అనేది అధిక కులీనత కలిగినది మరియు ఈ కుటుంబంలో ఒక వయస్సు మళ్లిన తల్లి మరియు ఆమె కుమారుడు బోరిస్ ఉన్నారు, ఇతను తల్లి అతను జీవితంలో స్థిరపడేందుకు ప్రయత్నిస్తుంది.
టాల్‌స్టాయ్ సంవత్సరాలపాటు పరిశోధించి, పుస్తకాన్ని మళ్లీ రాశాడు. అతను ప్రాథమిక అంశం (ఇంటర్వ్యూలు మరియు ఇతర పత్రాలు) నుండి అలాగే చరిత్ర పుస్తకాలు, తత్త్వశాస్త్ర రచనలు మరియు ఇతర చారిత్రాత్మక నవలల నుండి ప్రారంభించాడు.[16] టాల్‌స్టాయ్ రష్యా సైన్యం ఏ విధంగా నిర్మించబడిందనే ప్రత్యేకమైన వివరాలు మరియు ప్రారంభ-స్థాయి వృత్తాంతాన్ని తెలియజేయడానికి క్రెమియన్ యుద్ధంలో అతని స్వీయ అనుభవనాన్ని కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు.[17]
'వార్ అండ్ పీస్' యొక్క ప్రాథమిక రష్యా రచన నాలుగు పుస్తకాలు (పదిహేను భాగాలు) మరియు రెండు చివరిమాటలు వలె విభజించబడింది - ఒకటి ప్రధానంగా కథనాత్మకం, మరొకటి నేపథ్యం. నవలలోని మొదటి సగాన్ని పూర్తిగా సృజనాత్మక పాత్రలతో కూడిన కథగా భావిస్తారు, తదుపరి భాగాలు అలాగే రచన యొక్క రెండు చివరిమాటల్లో యుద్ధం, అధికారం, చరిత్ర మరియు చరిత్రసాహిత్యం గురించి భాగాలు ఉంటాయి. టాల్‌స్టాయ్ మునుపటి సృజనాత్మక అలవాటుకు విరుద్ధంగా ఈ భాగాలను కథలోకి చొప్పించాడు. నిర్దిష్ట కుదించబడిన సంస్కరణల్లో ఈ భాగాలను పూర్తిగా తొలగించారు, టాల్‌స్టాయ్ యొక్క జీవన సమయంలోనే ప్రచురించిన మరికొన్ని ఇతర వాటిలో ఈ భాగాలను ఒక అనుబంధంలో చేర్చారు.
వార్ అండ్ పీస్‌</i>లో భారీ సంఖ్యలో పాత్రలు ఉన్నాయి, కొంతమంది చారిత్రాత్మక యథార్థ పాత్రల్లో (నెపోలియన్ మరియు అలెగ్జాండర్ I వంటి పాత్రలు) ఎక్కువమంది మొదటి పుస్తకంలోనే పరిచయం చేయబడ్డారు. నవల యొక్క పరిధి చాలా విస్తృతమైనది, కాని ఇది ప్రధానంగా ఐదు కులీన కుటుంబాలు మరియు వారి జీవితానుభవాలపై దృష్టి సారించింది. ఈ పాత్రల మధ్య సంభాషణలు నెపోలియన్ యుద్ధాల సమయంలో రష్యాను ఫ్రెంచ్ ముట్టడికి కారణమైన, ఆ సమయంలో మరియు తర్వాత జరిగిన అంశాలను సూచిస్తాయి.[18]
ఈ నవల మహారాణి మారియా ఫెయోడోరోవ్నాకు మెయిడ్ ఆఫ్ హానర్ మరియు అంతరంగికురాలు అన్నా పావ్లోవ్న్ షెరెర్‌చే జూలై 1805లో సెయింట్ పీటర్స్‌బర్గ్, ఒక పార్టీలో ప్రారంభమవుతుంది. నవలలోని ప్రధాన పాత్రలు మరియు కులీన కుటుంబాల్లో పలు పాత్రలు అన్నా పావ్లోవ్నా యొక్క క్షౌరశాలలో ప్రవేశించినట్లు పరిచయం చేయబడతాయి. పియర్ (ప్యోటర్ కిరిలోవిచ్) బిజుకోవ్ ఒక సంపన్న జమీందారు కుమారుడు. వయసు మీద పడిన ఇతను వరుస గుండెపోట్ల ద్వారా మరణిస్తాడు. దాంతో అతను (పియర్) తన వారసత్వం గురించి మదనపడుతుంటాడు. అతని తల్లి మరణం తర్వాత, తండ్రి సొమ్ముతో విదేశాల్లో చదువుకుంటాడు. పియర్ మామూలుగా దయాగుణం కలవాడు. అయితే సామాజికంగా తన యొక్క నిర్మొహమాట, ఔదార్యపూరిత వైఖరితో ఉంటాడు. అందువల్ల పీటర్స్‌బర్గ్ సమాజంలో ఇమడటం కష్టమని భావిస్తాడు. అతను అతని తండ్రి యొక్క పాత జమీందారుల అక్రమ పిల్లల్లో నచ్చిన వాడు. ఈ విషయం అన్నా పావ్లోవ్నా యొక్క క్షౌరశాలలో పనిచేసే ప్రతి ఒక్కరికి తెలుసు.
పియేర్ యొక్క స్నేహితుడు, అందమైన ప్రముఖ లీసే యొక్క భర్త, తెలివైన మరియు కుటిలమైన రాకుమారుడు ఆండ్రేయి నికోలాయేవిచ్ బోల్కోన్‌స్కై కూడా సోయిరీలో పాల్గొంటాడు. అతని భార్య ఖాళీ మరియు అసాధారణమని తెలుసుకున్న తర్వాత వివాహ జీవితంతో పీటర్స్‌బర్గ్ సమాజం మృదుల మరియు భ్రమలుతొలగిపోయినట్లు భావించిన రాకుమారుడు ఆండ్రెయి నెపోలీయన్‌కు వ్యతిరేకంగా రాబోయే యుద్ధంలో రాకుమారుడు మైకేల్ ఇలారినోవిచ్ కుటుజోవ్‌కు ఒక aide-de-camp వలె వ్యవహరించేందుకు మంచి నిర్ణయాన్ని తీసుకున్నాడు.
కథ రష్యా యొక్క పురాతన నగరం మరియు మాజీ రాజధాని మాస్కోకు ప్రవేశించగానే, దాని ప్రాంతీయాలకు విరుద్ధంగా, ఎక్కువమంది రష్యన్లు అసహజ పీటర్స్‌బర్గ్ సమాజానికి ఆకర్షించబడతారు. రోస్టోవ్ కుటుంబం పరిచయం చేయబడుతుంది. కౌంట్ ఇల్యా ఆండ్రూయెవిచ్ రోస్టోవ్ నలుగురు శిశువులను కలిగి ఉంటాడు. పదమూడు సంవత్సరాల నటాషా (నటాలియా ఇలేయినిచ్నా) ఒక అధికారి వలె సైన్యంలో చేరబోయే ఒక క్రమశిక్షణ కలిగిన యువకుడు బోరిస్ డ్రూబెట్స్‌కాయ్‌తో ప్రేమలో పడుతుంది. ఇరవై సంవత్సరాల నికోలాయి ఇలేయిచ్ రోస్టోవ్స్‌చే పెంచబడిన ఒక అనాథ, అతని పదిహేను సంవత్సరాల వయస్సు గల సోన్యా (సోఫియా అలెగ్జాండ్రోవ్నా) తో ప్రేమలో పడతాడు. రోస్టోవ్ కుటుంబంలోని పెద్ద పిల్ల వీరా ఇలేయినిచ్నా చాలా నెమ్మదస్థురాలు మరియు కొంతవరకు ఆధిపత్యాన్ని చెలాయించేవాడు, కాని రష్యన్-జర్మన్ అధికారి అడల్ఫ్ కార్లోవిచ్ బెర్గ్‌తో వివాహానికి అంగీకరించింది. పెత్యా (పెయోట్రో ఇలైయిచ్) తొమ్మిది సంవత్సరాలు వయస్సు కలిగి ఉన్నవాడు మరియు రోస్టోవ్ కుటుంబం అతి చిన్న వయస్కుడు; అతని సోదరుడు వలె, అతను వయస్సు వచ్చిన వెంటనే సైన్యంలో చేరాలనే అనాలోచిత ఉత్సుకతను కలిగి ఉన్నాడు. కుటుంబంలోని పెద్దలు కౌంట్ ఇలేయా రోస్టోవ్ మరియు కాంటెస్ నాటాల్యా రోస్టోవ్‌లు ఒక అనురాగం గల దంపతులు కాని వారి ఆర్థిక పరిస్థితి గురించి ఎల్లప్పుడూ చింతించేవారు.
బాల్డ్ హిల్స్‌లోని బోల్కోన్‌స్కై యొక్క కౌంటీ ఎస్టేట్‌లో రాకుమారుడు ఆండ్రూయిను అతని భీతిగొన్న, గర్భవతి అయిన భార్య లీసేను అతని విపరీత తండ్రి రాకుమారుడు నికోలాయి ఆండ్రూయేవిచ్ బోల్కోన్‌స్కై మరియు అతని పవిత్రమైన మతపరమైన సోదరి మారియా నికోలాయేవ్నా బోల్కోన్స్‌కాయాలతో విడిచిపెట్టి, యుద్ధానికి వెళ్లిపోతాడు.
రెండవ భాగం ఆసన్న రష్యన్-ఫ్రెంచ్ యుద్ధ సన్నాహాల వివరణలతో ప్రారంభమవుతుంది. షోంగ్రాబెర్న్ యుద్ధంలో, ప్రస్తుతం హుషార్‌లో ఒక స్కాడ్రన్‌లో ఎన్‌సైన్ వలె నిర్బంధించబడిన నికోలాయి రోస్టోవ్ మొట్టమొదటిసారిగా యుద్ధంలో పాల్గొన్నాడు. అతను అనాలోచితంగా ఒక ఉపయుక్తలో అవమానించిన రాకుమారుడు ఆండ్రూతో యుద్ధం చేస్తాడు. అత్యధిక యువ సైనికుల కంటే, అతను ఎక్కువగా ట్సార్ అలెగ్జాండర్ యొక్క ప్రతిభకు ఆకర్షితుడయ్యాడు. నికోలాయి అతని అధికారి వాసిలే డ్మిట్రిచ్ డెనిసోవ్‌చే జూదమాడతాడు మరియు సన్నిహితంగా ఉంటాడు మరియు క్రూరమైన మరియు వికలోద్వేగ రోగి ఫైయోడోర్ ఇవానోవిచ్ డోలోకోవ్‌తో స్నేహం చేస్తాడు.
పుస్తకం రెండు ప్రారంభ 1806లో నికోలాయి రోస్టోవ్ కొంతకాలంపాటు సెలవుపై మాస్కోలోని ఇంటికి తిరిగి చేరుకోవడంతో ప్రారంభమవుతుంది. నికోలాయి బలహీనమైన ఎస్టేట్ నిర్వహణ కారణంగా రోస్టోవ్ కుటుంబం ఆర్థిక ఇబ్బందులను ఎదుర్కొంటుందని గుర్తిస్తాడు. అతను తను పనిచేసిన పావ్లోగ్రాడ్ సైనిక దళం నుండి అతని అధికారి, స్నేహితుడు డెనిసోవ్‌చే కలిసి సంఘటనలతో కూడిన ఒక శీతాకాలాన్ని ఇంటిలో గడుపుతాడు. నటాషా ఒక అందమైన యువతిగా పెద్దదవుతుంది. డెనిసోవ్ ఆమెతో ప్రేమలో పడతాడు, పెళ్ళి చేసుకుంటానని ప్రతిపాదిస్తాడు, దానికి ఆమె తిరస్కరిస్తుంది. అయితే నికోలాయితో కలిసి ఆమె తల్లి అతనికి ఒక మంచి ధనవంతురాలైన అమ్మాయితో వివాహం చేయడానికి నిర్ణయిస్తుంది, నికోలాయి అతని తల్లి అభ్యర్థనను సమ్మతించడానికి నిరాకరిస్తాడు. అతను తన చిన్ననాటి ప్రేయసి సోన్యాను కట్నం లేకుండా వివాహం చేసుకుంటానని మాట ఇస్తాడు.
చివరికి అతని భారీ వారసత్వ సొత్తును అందుకున్న తర్వాత పియేరే బెజుకోవ్ అకస్మాత్తుగా ఒక గందరగోళ యువకుడి స్థాయి నుండి రష్యన్ సామ్రాజ్యంలో విలాసవంతమైన మరియు మంచి అర్హత గల బ్రహ్మచారిగా పేరు పొందుతాడు. సహేతుకంగా తప్పని తెలిసినప్పటికీ, అతను లైంగికంగా ఆకర్షించబడిన ప్రిన్స్ కురాగిన్ యొక్క అందమైన మరియు నీతిబాహ్యత కుమార్తె హెలెన్ (ఎలెనా వాసిలేయివ్నే కురాగినా) తో వివాహానికి ప్రతిపాదిస్తాడు. ఆమె సోదరుడు, అందమైన మరియు నీతిబాహ్యత అనాటోల్‌తో ఒక వరుసకాని స్త్రీ పురుష సంగమంలో పాల్గొన్నట్లు వదంతుల్లో చిక్కుకున్న హెలెన్ అతనితో పిల్లలకు జన్మనివ్వని పియేర్‌తో చెబుతుంది. హెలెన్ డోలోకోవ్‌తో సంబంధాన్ని కలిగి ఉంటుంది, అతను పియేర్‌ను ప్రజల ముందు ఎగతాళి చేస్తాడు. పియేర్ అతని సహనాన్ని కోల్పోతాడు మరియు ఒక ప్రముఖ ద్వంద్వ యుద్ధవీరుడు మరియు క్రూరమైన హంతకుడు డోలోకోవ్‌తో ఒక ద్వంద్వ యుద్ధానికి ఆహ్వానిస్తాడు. ఊహించని విధంగా, పియేర్ డోలోకోవ్‌ను గాయపరుస్తాడు. హెలెన్ ఆమె అతనితో సంబంధం కలిగి లేనని చెబుతుంది, కాని పియేర్ ఆమె నేరాన్ని గుర్తిస్తాడు మరియు ఆమెపై దౌర్జన్యపూరితంగా వ్యవహరించి, చివరికి విడిచిపెడతాడు. అతని నైతిక మరియు ఆధ్యాత్మిక గందరగోళంలో, అతను ఫ్రీమాసన్స్‌లో చేరతాడు మరియు మాసోనిక్ అంతర్గత రాజకీయాల్లో చిక్కుకుంటాడు. పుస్తకం రెండులో ఎక్కువ భాగం అతను ఒక మంచి మనిషిగా ఉండటానికి అతని ఆవేశాలు మరియు అతని ఆధ్యాత్మిక వివాదాలతో అతని కష్టాలు గురించి పేర్కొనబడింది. ఒక ధనిక కులీనుడు వలె, అతను తన గత బాధ్యతరహిత ప్రవర్తనను విడిచిపెడతాడు మరియు ప్రత్యేకంగా టాల్‌స్టాయ్ దృష్టిలో ఒక తాత్విక అన్వేషణలోకి ప్రవేశిస్తాడు: ఒక నైతికంగా అపరిపూర్ణ ప్రపంచంలో ఒక నైతిక జీవనాన్ని ఎలా గడపాలి? ఈ ప్రశ్న నిరంతరంగా పియేర్‌ను చికాకు పెడుతుంది మరియు గందరగోళానికి గురి చేస్తుంది. అతను తన సేవకులకు విముక్తి కలిగించేందుకు ప్రయత్నిస్తాడు, కాని చివరికి దేనిని సాధించలేడు.
పియేర్ తెలివైన మరియు గాఢవాంఛగల ప్రిన్స్ ఆండ్రూయి బోల్కోన్‌స్కైతో స్పష్టంగా విరుద్ధమైన స్వభావాన్ని కలిగి ఉండేవాడు. ఆస్టెర్లిట్జ్ యుద్ధంలో, ఆండ్రూయి ఒక చెల్లాచెదరైపోతున్న సైన్యానికి ఒక నాయకునిగా విజయం సాధించి ప్రోత్సహించబడతాడు. అతను ఒక సన్నిహిత ప్రాణాంతక ఫిరంగి గాయానికి గురవుతాడు. మరణాన్ని తృటిలో తప్పించుకున్న సమయంలో, ఆండ్రూయి అతని గత లక్ష్యాలు అన్ని అనాలోచిత అంశాలుగా గుర్తిస్తాడు మరియు అతని మాజీ నాయకుడు నెపోలియన్‌ను (యుద్ధభూమికి ఒక అశ్వ విజ్ఞాన పర్యటనలో అతన్ని రక్షించే వ్యక్తి) కూడా అతని వలె ఒక వ్యర్థపురుషుని వలె భావిస్తాడు.
ప్రిన్స్ ఆండ్రూయి ఒక సైనిక ఆస్పత్రిలో అతని గాయాల నుండి కోలుకుంటాడు మరియు తన బిడ్డకు ప్రాణాలు పోయడానికి మరణించిన అతని భార్య లీసాను చూడటానికి ఇంటికి తిరిగి చేరుకుంటాడు. అతను లీసా బ్రతికి ఉన్నప్పుడు ఆమెను సరిగా చూడలేకపోయానని అపరాధ భావనతో కృంగిపోతాడు మరియు అతని మరణించిన భార్య మోములో దీనమైన వ్యక్తీకరణలచే వేధించబడతాడు. అతని బిడ్డ నికోలెంకో ప్రాణాలతో బయటపడతాడు.
శూన్యవాద భ్రమలుతొలగిపోవడంతో, ప్రిన్స్ ఆండ్రూయి సైన్యానికి తిరిగి వెళ్లడు కాని అతని ఎస్టేట్‌లో ఉండిపోయి, సైనిక ప్రవర్తన క్రోడీకరించే మరియు రష్యన్ తరపున యుద్ధంలో ప్రాణాలను కోల్పోతున్న వారికి కారణంగా అతను విశ్వసించిన రష్యన్ అవ్యవస్థలో కొన్ని సమస్యలను పరిష్కరించడంలో సహాయంగా ఒక ప్రాజెక్ట్‌లో పనిచేయడానికి నిర్ణయించుకుంటాడు. పియేర్ అతన్ని సందర్శించడానికి వస్తాడు మరియు నూతన ప్రశ్నలకు కారణమవుతాడు: ఈ నీతిబాహ్య ప్రపంచంలో దేవుడు ఎక్కడ ఉన్నాడు? పియేర్ పానెన్‌థిజమ్‌లో ఆసక్తి కలిగి ఉంటాడు మరియు ఒక మరణాంతర జీవితం ఉందని నమ్మేవాడు.
పియేర్ యొక్క విముఖత భార్య హెలెన్ ఆమెను మళ్లీ ఆదరించాలని అభ్యర్థిస్తుంది మరియు అతను చేసిన అతని ఉత్తమ తీర్పును వ్యతిరేకిస్తుంది. ఆమె నిస్సార ప్రవర్తన మినహా, హెలెన్ పీటర్స్‌బర్గ్ సమాజంలో ఒక ప్రభావంతమైన అతిధేయు వలె తననుతాను పరిచయం చేసుకునేది.
ప్రిన్స్ ఆండ్రూయి అతను కొత్తగా రాసిన సైనిక ఉద్దేశ్యాలను పీటర్స్‌బర్గ్‌కు తీసుకుని వెళ్లడానికి ప్రేరిపించేబడినట్లు భావిస్తాడు, అమయాకంగా అవి చక్రవర్తిని లేదా అతనికి సన్నిహితంగా ఉండేవారిని ప్రభావితం చేస్తాయని ఊహిస్తాడు. పీటర్స్‌బర్గ్‌లోని యువ నటాషా కూడా ఆమె మొట్టమొదటి గ్రాండ్ బాల్ కోసం వస్త్రాలంకరణలో చాలా ఉత్సాహంగా ఉంటుంది, ఈ సందర్భంలో ఆమె ప్రిన్స్ ఆండ్రూయిను కలుసుకుంటుంది మరియు ఆమె అసాధారణ అందంతో అతనికి మళ్లీ ఉత్తేజాన్ని కలిగిస్తుంది. ఆండ్రూయి మళ్లీ తాను జీవితానికి ఒక అర్థం ఏర్పడిందని భావిస్తాడు మరియు రోస్టోవ్స్‌కు పలు సందర్శనలు చేసిన తర్వాత, నటాషాకు వివాహం చేసుకోదలచినట్లు పేర్కొంటాడు. అయితే, ఆండ్రూయి తండ్రి పాత ప్రిన్స్ బోల్కోన్‌స్కై రోస్టోవ్స్‌ను ఇష్టపడడు, వివాహాన్ని వ్యతిరేకిస్తాడు మరియు ఒక సంవత్సరంపాటు ఆగాలని చెబుతాడు. ప్రిన్స్ ఆండ్రూయి అతని గాయాల నుండి తేరుకునేందుకు విదేశాలకు వెళ్లిపోతాడు, నటాషాను ప్రారంభంలో విషాదంలో వదిలివేస్తాడు. అయితే ఆమె కొద్దికాలంలోనే తన స్ఫూర్తిని పునరుద్ధరించుకుంటుంది మరియు కౌంట్ రోస్టోవ్ మాస్కోలోని ఒక స్నేహితునితో కొంతకాలం గడిపేందుకు ఆమెను మరియు సోన్యాను తీసుకుని వెళుతుంది.
నటాషా మాస్కో ఒపెరాను సందర్శిస్తుంది, అక్కడ ఆమె హెలెన్ మరియు ఆమె సోదరుడు అనాటోల్‌ను కలుసుకుంటుంది. అనాటల్ ఒక పోలిష్ మహిళను పెళ్ళి చేసుకుని, పోలాండ్‌లో విడిచిపెడతాడు. అతను నటాషాకు ఆకర్షించబడతాడు మరియు ఆమెను చెరిచేందుకు ప్రయత్నిస్తాడు. హెలెన్ మరియు అనాటోల్ ఈ ప్రణాళికను సాధించడానికి కలిసి కుట్రచేస్తారు. అనాటోల్ నటాషాను ముద్దుపెట్టుకుంటాడు మరియు ఆమెకు ఉద్రేకపూరిత లేఖలను రాస్తాడు, చివరికి లేచిపోవడానికి ప్రణాళికలను సిద్ధం చేస్తాడు. నటాషా ఆమె అనాటోల్‌ను ప్రేమిస్తున్నట్లు నిర్ణయించుకుంటుంది మరియు ఆమె ప్రిన్స్ మారియా, ఆండ్రూయి సోదరికి ఆమె నిశ్చితార్ధాన్ని రద్దు చేయాలని లేఖ రాస్తుంది. ఆఖరి సమయంలో, సోన్యా పారిపోవాలనే ఆమె ప్రణాళికలను గుర్తిస్తుంది మరియు వాటిని నాశనం చేస్తుంది. పియేర్ ప్రారంభంలో నటాషా యొక్క ప్రవర్తనకు ఆశ్చర్యపోతాడు మరియు భయపడతాడు, కాని అతను కూడా ఆమె ప్రేమలో పడినట్లు గుర్తిస్తాడు. 1811-12లో భారీ తోకచుక్క ఆకాశంలో జారినప్పుడు, పియేర్‌కు నూతన జీవితం ప్రారంభమైనట్లు అనిపించింది.
ప్రిన్స్ ఆండ్రూయి నటాషా యొక్క నిశ్చితార్థ రద్దును సౌమ్యంగా అంగీకరిస్తాడు. అతను పియేర్‌తో, తన గర్వం అతని వివాహ ప్రతిపాదనను పునరుద్ధరించుకునేందుకు అనుమతించడం లేదని చెబుతాడు. ఆమె సన్నిహిత-దుర్బుద్ధిచే సిగ్గుపడిన మరియు ఆండ్రూయి ఆమెను క్షమించడని తెలుసుకున్న నటాషా ఆత్మహత్య చేసుకునేందుకు ప్రయత్నిస్తుంది మరియు తీవ్ర అనారోగ్యం పాలవుతుంది.
ఆమె కుటుంబం, ప్రత్యేకంగా సోన్యా సహాయంతో మరియు మతపరమైన నమ్మకం యొక్క ప్రోత్సాహకాలతో, నటాషా ఈ అంధకార సమయంలో మాస్కోలో కాలం వెళ్లబుచ్చింది. ఈ సమయంలో, మొత్తం రష్యా నెపోలీయన్ దళాలు మరియు రష్యన్ సైన్యాల మధ్య ఆసన్న యుద్ధాలచే ప్రభావితమైంది. పియేర్ తనను తాను నెపోలియన్ బుక్ ఆఫ్ రివల్యూషన్‌</i>లో యాంటీక్రిస్టీ వలె జిమాట్రియా ద్వారా సమాధానపర్చుకున్నాడు. ఫ్రెంచ్ దుర్మార్గుల నుండి అతని ఎస్టేట్‌ను రక్షించే ప్రయత్నంలో ఒక పోటు కారణంగా వృద్ధ ప్రిన్స్ బోల్కోన్‌స్కై మరణిస్తాడు. ఏదైనా రష్యన్ సైన్యం నుండి ఎటువంటి వ్యవస్థీకృత సహాయం బోల్కోన్‌స్కైకు లభించినట్లు కనిపించలేదు, కాని నికోలాయి రోస్టోవ్ ఒక తొలి రైతుల తిరుగుబాటును అణిచివేయడంలో సహాయం చేయడానికి వారి ఎస్టేట్‌లో రంగం సిద్ధం చేశాడు. అతను ప్రిన్స్ మారియాకు ఆకర్షించబడ్డాడు, కాని సోన్యాకు అతని మాటను గుర్తు చేసుకున్నాడు.
మాస్కోలో, యుద్ధం పట్టి పీడిస్తున్న పెట్యా క్యాథెడ్రల్ ఆఫ్ ది ఎజంప్షన్ వెలుపల ట్సార్ యొక్క బిస్కెట్‌లో కొంతభాగాన్ని సాధించగలిగాడు; అతను చివరికి జాబితాలో చేర్చడానికి అతని తల్లిదండ్రులను అంగీకరింపచేశాడు.
నవలలోని ఈ భాగంలో నెపోలీయన్‌ను ప్రధాన పాత్రగా చెప్పవచ్చు మరియు ఇతన్ని ఒక ఆలోచనాపరుడు మరియు ఒక వ్యూహాత్మక రచయిత వలె స్పష్టమైన వివరాలు అందించబడ్డాయి. అతని వస్త్రాలంకరణ మరియు అతని అనుకూల ధోరణులు మరియు ఆలోచనా విశిష్టగుణాలను వివరంగా వర్ణించబడ్డాయి. అలాగే 400,000 కంటే ఎక్కువ మంది ఫ్రెంచ్ సైన్యం గల వ్యవస్థీకృత దళం గురించి వివరించబడింది (వారిలో 140,000 మంది మాత్రమే ఫ్రెంచ్ మాట్లాడేవారు), ఇది వేసవి కాలం చివరిలో రష్యన్ దేశంలో వేగంగా ప్రయాణించి, స్మోలెంస్క్ నగరం చివర్లకు చేరుకుంటుంది. పియేర్ మాస్కోను విడిచిపెట్టాలని నిర్ణయించుకుంటాడు మరియు ఒక రష్యన్ ఫిరంగదళానికి పక్కన ఉన్న ఒక మైదాన స్థలం నుండి బోరోడినో యుద్ధాన్ని చూడటానికి వెళతాడు. కొంత సమయం చూసిన తర్వాత, అతను మందుగుండు సామగ్రిని తరలించడంలో చేరతాడు. గందరగోళం మధ్యలో, అతను మరణం యొక్క మొదటి దశను మరియు యుద్ధ నాశనాన్ని తెలుసుకుంటాడు. రెండు సైన్యాలకు యుద్ధం ఒక దుస్సహ వధగా మారుతుంది మరియు ఒక సమాన స్థాయిలో ముగుస్తుంది. అయితే రష్యన్లు నెపోలియన్ యొక్క ప్రముఖ దుర్జయ సైన్యంతో పోరాడి ఒక నైతిక విజయాన్ని సాధిస్తారు. వ్యూహాత్మక కారణాలు కోసం మరియు దారుణ నష్టాలతో బాధపడటం వలన, రష్యన్ సైన్యం తర్వాత రోజు వెనక్కి తగ్గి, నెపోలియన్‌ను మాస్కోకు వెళ్లడానికి అనుమతిస్తాయి. గాయపడిన వారిలో అనాటోల్ కురాగిన్ మరియు ప్రిన్స్ ఆండ్రూయిలు ఉన్నారు. అలాటోల్ ఒక కాలును కోల్పోతాడు మరియు ఆండ్రూయి ఉదర భాగంలో ఒక ఫిరంగి గాయంతో బాధపడతాడు. ఇద్దరు చనిపోయినట్లు వార్తలు వస్తాయి, కాని వారి కుటుంబాలు ఎవరు ఈ విషయాన్ని గమనించలేని అవ్యవస్థ పరిస్థితుల్లో ఉంటాయి.
కుటుజోవ్ మాస్కో నుండి దళాలను వెనక్కి రప్పించినట్లు స్పష్టమైనప్పటికీ రోస్టోవ్స్ మాస్కోను త్యజించడానికి ఆఖరి నిమిషం వరకు వేచి చూస్తారు మరియు ముస్కోవైట్స్‌కు ఏ విధంగా పారిపోవాలి లేదా పోరాడాలి అనే అంశం విరుద్ధ, తరచూ ప్రచార సూచనలు అందించబడేవి. కౌంట్ రోస్టోప్చిన్ ప్రచార కాగితాలను ప్రచురించేవాడు, మతపరమైన చిహ్నాల్లో వారి నమ్మకాన్ని పెంచడానికి పౌరులను ప్రేరేపించేవాడు, అదే సమయంలో అవసరమైతే పిచ్‌ఫోర్క్‌తో వారితో పోరాడాలని సూచిస్తాడు. అతను పారిపోవడానికి ముందు, నగరాన్ని బూడిద చేయమని ఆదేశాలు జారీ చేస్తాడు. రోస్టోవ్స్‌లు వారితో ఏమి తీసుకుని వెళ్లాలో నిర్థారించడానికి చాలా కష్టపడతారు మరియు ముగింపులో, వారు బళ్లను బోరోడినో యుద్ధంలో గాయపడిన మరియు మరణిస్తున్న వారితో నింపుతారు. నటాషా తెలియకుండా, గాయపడిన వారిలో ప్రిన్స్ ఆండ్రూయి కూడా ఉంటాడు.
నెపోలియన్ యొక్క భారీ సైన్యం చివరికి పరత్యజించిన మరియు కాలుతున్న మాస్కోను ఆక్రమిస్తాయి, పియేర్ నెపోలియన్‌ను హతమార్చడానికి ఒక ఆచరణశూన్య పన్నాగాన్ని పన్నుతాడు. అతను మొత్తం గందరగోళంలో ఒక అనామకుడిగా మారతాడు, కుటుంబ దుస్తులను ధరించడం ద్వారా అతని బాధ్యతలను త్యజిస్తాడు మరియు అతని విధులు మరియు జీవనశైలిని విస్మరిస్తాడు. ఈ ముసుగు వేషంలో అతన్ని నటాషా మరియు ఆమె కుటుంబ సభ్యులు మాత్రమే చూశారు, ఎందుకుంటే వారు కూడా మాస్కోను విడిచిపెడతారు. నటాషా అతన్ని చూసి గుర్తించి, నవ్వుతుంది మరియు దానికి అతను ఆమెపై తన సంపూర్ణ ప్రేమను గుర్తిస్తాడు.
పియేర్ బోరోడినోలో పోరాడిన ఒక ఫ్రెంచ్ అధికారి యొక్క ప్రాణాన్ని కాపాడతాడు, అయినా నెపోలియన్‌ను హత్య చేయాలని ప్రయత్నించిన సమయంలో, ఫ్రెంచ్ సైన్యంలోని సైనికులచే మానభంగానికి గురైన మహిళను రక్షించిన తర్వాత, తిరిగి వెళుతున్న ఫ్రెంచ్ సైన్యం అతన్ని ఖైదు చేస్తుంది. అతను సహచర ఖైదీ ఒక సన్యాసి ప్రవర్తనతో ఒక సామాన్యుడు ప్లాటోన్ కారాటావ్‌తో స్నేహం చేస్తాడు, ఇతను చెడ్డమనిషి కాదు. కరాటీవ్‌లో, పియేర్ చివరికి అతనికి కావల్సిన దానిని గుర్తిస్తాడు: నటించడం తెలియని ఒక నిజాయితీ గల వ్యక్తి యొక్క చిత్తుశుద్ధిని (పీటర్స్‌బర్గ్ సమాజంలోని కులీనప్రజలు వలె కాకుండా) అర్థం చేసుకుంటాడు. పియేర్ అతనితో జీవించడం మరియు సంభాషించడం ద్వారా జీవిత పరమార్ధాన్ని గుర్తిస్తాడు. ఫ్రెంచ్ సైనికులు మాస్కోను కూలగొట్టడం మరియు రష్యన్ పౌరులను అహేతుకంగా కాల్చడం వంటి వాటిని కళ్లారా చూసిన తర్వాత, పియేర్ కఠినమైన రష్యన్ శీతాకాలంలో మాస్కో నుండి దాని విషాదకర పలాయనంలో గ్రాండ్ ఆర్మీతో బలవంతంగా తీసుకుని వెళ్లబడతాడు. కొన్ని నెలలపాటు విచారణ మరియు దుఃఖం తర్వాత-ఆ సమయంలో జ్వరం-వ్యాపించిన కరాటీవ్ ఫ్రెంచ్‌చే దాడికి గురైంది-పియేర్ చివరికి యువ పెట్యా రోస్టోవ్ ఒక యుద్ధంలో మరణించినట్లు తెలుసుకున్న ఫ్రెంచ్‌తో ఒక చిన్న వాగ్వివాదం తర్వాత ఒక రష్యన్ అధికార పార్టీచే విముక్తి పొందుతాడు.
ఈ సమయంలో, నెపోలియన్ ముట్టడిలో గాయపడిన ఆండ్రూయి పారిపోయిన రోస్టోవ్స్‌చే తీసుకుని వెళ్లబడతాడు మరియు ఒక గాయపడిన వ్యక్తి వలె చికిత్స పొందుతాడు. అతను యుద్థం ముగియడానికి ముందు నటాషా మరియు ఆమె సోదరి మారియాతో మళ్లీ కలుస్తాడు. జీవించాలనే ఆశను కోల్పోయిన అతను మరణించడానికి ముందు చివరి నిమిషంలో నటాషాను క్షమిస్తాడు.
నవల ముగింపుకు చేరుకుంటుండగా, పియేర్ యొక్క భార్య హెలెన్ ఒక ఉష్ణతాకిడి వలన మరణిస్తుంది (ఆంటోనీ బ్రిగ్స్ అనువాదం పెంగ్విన్ క్లాసిక్స్, 2005లో పేర్కొన్నట్లు). పియేర్ నటాషాతో మళ్లీ కలుస్తాడు, విజయం సాధించిన రష్యన్లు మాస్కోను పునఃనిర్మిస్తారు. నటాషా ప్రిన్స్ ఆండ్రూయి యొక్క మరణం మరియు కరాటీవ్‌లోని పియేర్ గురించి మాట్లాడుతుంది. వారి బంధువియోగంలో వారి మధ్య ఒక బలమైన బంధం ఏర్పడటాన్ని ఇద్దరూ గుర్తిస్తారు. ప్రిన్స్ మారియా సహాయంతో, పియేర్ ఆఖరి నిమిషంలో ప్రేమను గుర్తిస్తాడు మరియు అతని మాజీ భార్య యొక్క మరణం తర్వాత స్వేచ్ఛ పొందిన అతని ప్రేమను వెల్లడిస్తాడు, నటాషాను వివాహమాడతాడు.
మొదటి ఉపసంహారం 1813లో జరిగే పియర్ మరియు నటాషా వివాహం ద్వారా మొదలవుతుంది. అవస్థాంతరం పొందుతున్నరోత్సావ్ కుటుంబానికి ఇదే చివరి సంతోషకరమైన ఘట్టం. జమీందారు రోత్సావ్ చనిపోయిన తర్వాత అతని పెద్ద కుమారుడు నికోలై అప్పుల ఊబిలో కూరుకుపోయిన ఎస్టేట్ బాధ్యతలు స్వీకరిస్తాడు.
నికోలై దివాలా తీయడానికి సిద్ధంగా ఉన్న తమ కుటుంబాన్ని నడిపించే బాధ్యతను చేపడుతాడు. సొమ్ము కోసం పెళ్ళి చేసుకునే ఆలోచనపై అతనికి చీదరింపు కలుగుతుంది. అయితే చివరకు అతని తల్లి కోరిక మేరకు, సంపన్నురాలైన మేరియా బాల్కాన్‌స్కాయాను వివాహం చేసుకుంటాడు. తద్వారా ఆర్థిక ఇబ్బందుల నుంచి తమ కుటుంబాన్ని రక్షించుకుంటాడు.
తర్వాత నికోలై మరియు మేరియా అతని తల్లి మరియు తమ జీవితాంతం అతను సమర్థించిన సోన్యాతో కలిసి అందరూ బాల్డ్ హిల్స్‌కు వెళతారు. అతని భార్య యొక్క అదృష్టంతో నికోలై తన కుటుంబం యొక్క అప్పులు మొత్తాన్ని తీర్చేస్తాడు. అంతేకాక ప్రిన్స్ ఆండ్రీ యొక్క అనాథ కుమారుడు నికోలై ఆండ్రీయేవిచ్ (నికోలెంకా) బోల్కాన్‌స్కీని కూడా వారు పెంచుకుంటారు.
అన్ని మంచి వివాహాల్లో సాధారణంగా అపార్ధాలు చోటుచేసుకుంటుంటాయి. అయితే పియర్ మరియు నటాషా, నికోలై మరియు మేరియా జంటలు మాత్రం తమ భాగస్వాముల పట్ల అంకితభావంతో వ్యవహరించారు. పియర్ మరియు నటాషా బాల్డ్ హిల్స్‌ను 1820లో సందర్శించారు. అక్కడ తమ సంబంధీకులందరితోనూ సంతోషంగా గడిపారు. ముగింపు చాప్టర్లలో ఆదర్శపూర్వక, బాల్యపు చేష్టలు కలిగిన నికోలెంకా మరియు పియర్ ఇద్దరూ డిసెంబ్రిస్ట్ తిరుగుబాటులో భాగమయ్యారనే సూచన ఉంది. నికోలెంకా తన దివంగత తండ్రి సైతం "సంతృప్తిపడేలా..." (బహుశా డిసెంబ్రిస్ట్ తిరుగుబాటులో విప్లవమద్దతుదారుడుగా కావొచ్చు) ఏదో ఒకటి చేస్తానని అతను స్పష్టం చేశాడని తొలి ఉపసంహారం తీర్మానించింది.
ప్రధాన స్రవంతి చరిత్ర యొక్క ఉనికిలోని అన్ని రూపాలను టాల్‌స్టాయ్ విమర్శించాడని రెండో ఉపసంహారం పేర్కొంది. అతను తొలుత దివ్యమైనదిగా వర్ణించిన చరిత్ర వెనుక బలమైన శక్తి ఒకటి ఉందని చూపే ప్రయత్నం చేశాడు. మొత్తం పుస్తకం ఆ శక్తికి రుజువుగా అతను ప్రతిపాదించాడు మరియు తన సొంత రచనను విమర్శించాడు. అందువల్ల దేవుడు అనే మాటను టాల్‌స్టాయ్ చరిత్రను సృష్టించే అన్ని శక్తులను సూచించడానికి ఉపయోగించాడు. దీనిని సంయుక్తంగా తీసుకుని, సన్నివేశాల వెనుక ప్రయోగించాడు.
కౌంట్ ప్యోటర్ కిరిలోవిచ్ (పియర్) బెజుకోవ్ — ప్రధాన పాత్ర మరియు తరచూ టాల్‌స్టాయ్ యొక్క సొంత విశ్వాసాలు లేదా ఇబ్బందుల యొక్క వాణి. కౌంట్ బెజుకోవ్ యొక్క పలువురు అక్రమ సంతానంలో అతను ఒకడు. అతను అతని తండ్రి యొక్క ముద్దుల కుమారుడు. యువరాజు ఆండ్రీ నికోలాయెవిచ్ బోల్కాన్‌స్కీ — దృఢమైన మరియు కుక్కబుద్ధి గల వాడు, వివేకవంతుడు మరియు నెపోలియన్ యుద్ధాల తాత్విక సైనికాధికారి . యువరాణి మేరియా నికోలాయెవ్నా బోల్కాన్‌స్కాయా — భక్తి గల మహిళ. ఆమె మతిస్థిమితం లేని తండ్రి ఆమెకు మంచి చదువును ఇవ్వడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. ఆమెలోని విశాలమైన సంరక్షక మరియు దయాళు గుణం కలిగిన నేత్రాలు తరచూ పలచని మరియు సమతలమైన ముఖంగా పేర్కొనబడ్డాయి. జమీందారు ఇల్యా ఆండ్రీయేవిచ్ రోత్సావ్ — రోత్సావ్ కుటుంబానికి వంశ మూలపురుషుడు. డబ్బు పట్ల అనాసక్తి మరియు క్షమాగుణం కలిగి ఉంటాడు. దొరసాని నటాల్యా రోత్సావా — జమీందారు ఇల్యా రోత్సావ్ భార్య మరియు రోత్సావ్ నలుగురు పిల్లలకు తల్లి. దొరసాని నటాలియా ఇలినిచ్నా (నటాషా) రోత్సావా — అందమైన మరియు శృంగార యువతిగా పరిచయం చేయబడుతుంది. పలు పరీక్షలు మరియు ఇబ్బందులను ఎదుర్కొన్నాక, ఎట్టకేలకు సంతోషం పొందుతుంది. ఆమె గాయని మరియు నర్తకి. జమీందారు నికోలై ఇలిచ్ రోత్సావ్ — ఒక గుర్రపు రౌతు, రోత్సావ్ కుటుంబం ఇష్టపడే పెద్ద కుమారుడు. సోఫియా అలెగ్జాండ్రోవ్నా (సోన్యా) రోత్సావా — వెరా, నికోలై, నటాషా మరియు పెట్యా రోత్సావ్ యొక్క అనాథ బంధువు. దొరసాని వెరా ఇలినిచ్నా రోత్సావా — రోత్సావ్ పిల్లల్లో పెద్దది. ఆమె జర్మనీ సైనికుడు బెర్గ్‌ను వివాహం చేసుకుంటుంది. ప్యోటర్ ఇలిచ్ (పెట్యా) రోత్సావ్ — రోత్సావ్ పిల్లల్లో ఆఖరిది. యువరాజు వాసిలీ సెర్జియేవిచ్ కురాగిన్ — ఒక క్రూరుడు. అతను తన పిల్లల్లో కొందరి వ్యక్తిత్వంపై సందేహాలు ఉన్నప్పటికీ, వారిని సైతం పెళ్ళి చేసుకోవాలని అనుకుంటాడు. యువరాణి ఎలీనా వాసిల్యేవ్నా (హెలీన్) కురాగిన్ — ఒక అందమైన మరియు శృంగారం పరంగా ఆకర్షణీయమైన మహిళ. ఆమెకు పలువురితో సంబంధాలు ఉంటాయి. ఆమె సోదరుడు అనాటోల్‌తో సహా (ఇది పుకారు). యువరాజు అనాటోల్ వాసిల్యేవిచ్ కురాగిన్ — హెలీన్ యొక్క సోదరుడు మరియు ఒక అందగాడు, దయలేని వాడు, నీతిబాహ్య సంతోషాన్ని కోరుకునేవాడు. రహస్య వివాహం చేసుకున్న అతను నటాషా రోత్సావాతో లేచిపోవాలని ప్రయత్నిస్తాడు. యువరాజు ఇపోలిట్ వాసిల్యేవిచ్ — కురాగిన్ పిల్లల్లో ఆఖరి వాడు మరియు తరచూ పెద్దగా మానసిక పరిణతి చెందని వాడు. యువరాజు బోరిస్ డ్రూబెట్స్‌కోయ్ — ఒక పేద మరియు కులీన వర్గానికి చెందిన యువకుడు. అత్యాశతో ముందుకెళుతుంటాడు. అతని మిత్రులు మరియు దాతల సొమ్ముతో జల్సా చేస్తుంటాడు. ప్రేమ కంటే డబ్బు కోసమే కుబేరుడి కూతురు జూలీ కరాగినాను పెళ్ళి చేసుకుంటాడు. యువరాణి అన్నా మిఖైలోవ్నా డ్రూబెట్స్‌కోయా — బోరిస్ తల్లి. ఫ్యోడర్ ఇవానోవిచ్ డోలోకోవ్ — ఒక ప్రశాంతమైన, దాదాపు నిర్ధారణ కాని మానసిక రుగ్మతతో బాధపడే ఒక అధికారి, సోన్యా అతని ప్రతిపాదనను తిరస్కరించిన తర్వాత అతనునికోలై రోత్సావ్‌ను నాశనం చేస్తాడు. కేవలం మూర్ఖపు తల్లి పట్ల మాత్రమే ప్రేమ చూపుతుంటాడు. అడాల్ఫ్ కార్లోవిచ్ బెర్గ్ — ఒక యువ రష్యా అధికారి, అతను అందరి మాదిరిగానే ఉండాలని కోరుకుంటాడు. అన్నా పావ్లోవ్నా షెరెర్ — అన్నెట్టి అని కూడా పిలుస్తారు. ఆమె క్షౌరశాలలో సహాయకురాలు. అది పీటర్స్‌బర్గ్‌లోని నవల యొక్క అత్యధిక భాగం ఆక్రమించిన చోటు. మేరియా డిమిట్రియేవ్నా అక్రోసిమోవా — ఒక వృద్ధ మాస్కో సమాజ మహిళ. వయసు మరియు ఆకారం ఉన్నప్పటికీ, ఆమె గొప్ప నర్తకి మరియు ట్రెండ్-సెట్టర్. అమాలియా ఎవ్‌జెన్యేవ్నా బౌరీనీ — ఒక ఫ్రెంచ్ మహిళ. ఆమె బోల్కాన్‌స్కీ‌తో కలిసి ఉండేది. తొలుత యువరాజు మార్యాతో కలిసి ఉండేది వాసిలీ డిమిట్రిచ్ డెనిసోవ్ — నికోలై రోత్సావ్ యొక్క మిత్రుడు మరియు సోదర అధికారి, అతను నటాషాకి ప్రేమ ప్రతిపాదన చేస్తాడు. ప్లాటన్ క్రాటాయేవ్ - ఆదర్శవంతమైన ఉత్తమ రష్యా రైతు. యుద్ధ శిబిరంలో ఖైదీగా ఉన్నప్పుడు పియర్ అతన్ని కలుస్తాడు. ఫ్రాన్స్‌కు చెందిన నెపోలియన్ I — గొప్ప వ్యక్తి. అతని తలరాత పుస్తకంలో సవివరంగా పొందుపరచబడింది. జనరల్ మిఖాయిల్ ఇలారియోనోవిచ్ కుటుజోవ్ — ఈ పుస్తకమంతా రష్యా కమాండర్-ఇన్-చీఫ్‌ ప్రస్తావించబడ్డాడు. అతని శ్రద్థ మరియు విధేయత ఎట్టకేలకు నెపోలియన్ నుంచి రష్యాను కాపాడింది. ఓసిప్ బాజ్డేయేవ్ — ఒక మతస్తుడు. ఒక సుదీర్ఘ ఉప కథాంశాన్ని ప్రారంభించడం ద్వారా అతని రహస్య గ్రూపులోకి పియర్‌ను చేర్చుకోవాలని ఆసక్తి చూపుతుంటాడు. టిసర్ రష్యా యొక్క అలెగ్జాండర్ I — అతను 1807లో నెపోలియన్‌తో ఒక శాంతి ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నాడు. తర్వాత అతనితో యుద్ధానికి దిగాడు.
వార్ అండ్ పీస్‌ లోని టాల్‌స్టాయ్ యొక్క పలు పాత్రలు నిజజీవితంలో అతనికి తెలిసిన వ్యక్తుల నుంచి పుట్టినవే. అతని ముత్తాతలు మరియు వారి మిత్రులు ఈ నవలలోని పలు ప్రధాన పాత్రలకు ప్రతీకలు. అలాగే అతని తాతముత్తాతలు యువరాజు వాసిల్లీ లేదా జమీందారు ఇల్యా రోత్సావ్ తరం కావొచ్చు. కొన్ని పాత్రలు సహజంగా, వాస్తవిక చారిత్రక వ్యక్తులే.
వార్ అండ్ పీస్ యొక్క తొలి రష్యా చలనచిత్ర అనువర్తనం 1915లో రూపొందించిన Война и мир (వోయ్నా ఐ మిక్ ) చిత్రం. దీనికి వ్లాడిమిర్ గార్డిన్ దర్శకుడు. ఇందులో గార్డిన్ మరియు రష్యా మహిళా బ్యాలెట్ నర్తకి వెరా కరాల్లి నటించారు. తర్వాత 1968లో రూపొందించిన నాలుగు భాగాల చలనచిత్ర అనువాదం వార్ అండ్ పీస్ విమర్శకుల ప్రశంసలు సైతం అందుకుంది. దీనికి సోవియట్ దర్శకుడు సెర్గీ బండార్‌చుక్ దర్శకత్వం వహించాడు. ఇది 1965-1967 మధ్యకాలంలో స్వతంత్రంగా విడుదలయింది. 1968లో మొత్తం రీ-ఎడిట్ చేయబడింది. ఈ చిత్రంలో లియుడ్‌మిలా సావెల్యేవా (నటాషా రోత్సావా పాత్ర) మరియు వ్యాచెస్లావ్ టికోనోవ్ (ఆండ్రీ బాల్కోన్‌స్కీ పాత్ర) నటించారు. బండార్‌చుక్ ఇందులో పియర్ బెజుకోవ్ పాత్రను పోషించాడు. దీని నిడివి సుమారు ఏడు గంటలు. ఇందులో వేలాది మంది నటీనటులు, 120,000 ఎక్స్‌ట్రాలు ఉన్నాయి. ఈ చిత్రం షూటింగ్ పూర్తవడానికి సుమారు ఏడేళ్లు పట్టింది. ఫలితంగా సన్నివేశాల మధ్య నటీనటుల వయసు నాటకీయంగా మారిపోయింది. వాస్తవికత మరియు భారీ నిడివి పరంగా ఇది అత్యుత్తమ విదేశీ భాషా చలనచిత్రంగా ఆస్కార్ అవార్డు గెలుచుకుంది.[19]
ఈ నవల రష్యా వెలుపల రెండు సార్లు అన్వయించబడింది. ఇందులో మొదటి దానిని జపాన్‌లో (1947) F.కామీ నిర్మించాడు. 208 నిమిషాల నిడివి కలిగిన రెండో వార్ అండ్ పీస్‌</i>కి అమెరకా దేశస్థుడు కింగ్ విడోర్ 1956లో దర్శకత్వం వహించాడు. ఇందులో ఆడ్రే హెప్‌బర్న్ (నటాషా), హెన్రీ ఫోండా (పియర్) మరియు మెల్ ఫెరర్ (ఆండ్రీ) నటించారు. ఆడ్రే హెప్‌బర్న్ ఉత్తమ బ్రిటీష్ నటిగా BAFTA అవార్డుకు మరియు నాటకంలో ఉత్తమ నటిగా గోల్డెన్ గ్లోబ్ అవార్డుకు ఎంపికైంది.
జర్మనీ దర్శకుడు ఎర్విన్ పిస్కేటర్ 1938లో చేసిన ప్రతిపాదన మేరకు, రష్యా స్వరకర్త సెర్గీ ప్రోకోఫీవ్ అతని సంగీత నాటకం వార్ అండ్ పీస్‌</i>కు (Op. 91, సంగీత పదాలను మీరా మెండల్సన్ కూర్చారు) స్వరాలు సమకూర్చాడు. 1940ల్లోని ఈ ఇతిహాసం ఆధారంగా దీనిని రూపొందించారు. సంపూర్ణ సంగీత నాటకాన్ని 1955లో లెనిన్‌గ్రాడ్ వద్ద తొలుత ప్రదర్శించారు. సిడ్నీ ఒపెరా హౌస్‌ (1973) లో బహిరంగ ప్రదర్శన ఇచ్చిన తొలి సంగీత నాటకం ఇదే.[20]
నినో రోటా స్వరాలు అందించాడు [21] ఆల్బమ్ సూచనలకు సంబంధించి, రిలేయర్ ఆల్బమ్‌లోని మొదటి పాట "ది గేట్స్ ఆఫ్ డెలిరియమ్"ను ప్రోగ్రెసివ్ రాక్ గ్రూపు యస్ ఆలపించింది. ఇది కొంతవరకు నవల ఆధారంగా రూపొందించబడినట్లు భావిస్తున్నారు.[22]
వార్ అండ్ పీస్ యొక్క తొలి రంగస్థల అనువర్తనాన్ని అల్ఫ్రెడ్ న్యూమన్, ఎర్విన్ పిస్కేటర్ మరియు R.లూకాస్ (1943) నిర్మించారు (1942, 1955లో సవరించబడింది, లండన్‌లోని మ్యాక్‌గిబ్బాన్ &కీ 1963లో ముద్రించింది, అప్పటినుంచి 16 దేశాల్లో ప్రదర్శించబడింది).
హెలెన్ ఎడ్మండ్సన్ యొక్క రంగస్థల అనువర్తనం తొలుత రాయల్ నేషనల్ థియేటర్‌లో నిర్మించబడింది. దీనిని ఆ ఏడాది లండన్‌లోని నిక్ హెర్న్ బుక్స్ ముద్రించింది. 2008 నిర్మాణం కోసం ఎడ్మండ్సన్ ఈ ప్రదర్శన[23]కు మార్పులు చేర్పులు చేశాడు. షేర్డ్ ఎక్స్‌పీరియన్స్ సంస్థ దీనిని రెండు 3-గంటల భాగాలుగా విడగొట్టింది. వీటికి నాన్సీ మెక్లర్ మరియు పాలీ టీలీ దర్శకులు.[24] దీనిని తొలుత నాటింగ్‌హామ్ ప్లేహౌస్‌లో ప్రదర్శించారు. తర్వాత UK నుంచి లివర్‌పూల్, డార్లింగ్టన్, బాత్, వార్విక్, ఆక్స్‌ఫర్డ్, ట్రూరో, లండన్ (హ్యాంప్‌స్టెడ్ థియేటర్) మరియు చెల్టన్‌హామ్ ప్రాంతాల్లో పర్యటించారు.
జులై, 15-18 తేదిల మధ్య బర్మింగ్‌హామ్ థియేటర్ స్కూల్ ఈ ఏడు గంటల ఇతిహాస ప్రదర్శనను బ్రిండ్‌లేప్లేస్‌లోని క్రిసెంట్ థియేటర్‌లో ప్రదర్శించింది. ఇది అప్పట్లో విజయవంతమైంది. వార్ అండ్ పీస్ యొక్క కొత్త అనువర్తనను ప్రదర్శించిన ప్రపంచంలోనే తొలి నాటక పాఠశాలగా బర్మింగ్‌హామ్ థియేటర్ స్కూల్ గుర్తింపు పొందింది. క్రిస్ రోజాన్‌స్కి దీనికి దర్శకత్వం వహించాడు. అతని సహాయకుడుగా రాయల్ నేషనల్ థియేటర్ కళాకారుడు ఆంటోని మార్క్ బారో పనిచేశాడు. డాక్టర్ రియా కీన్ గాత్రాన్ని అందించగా, కొలిన్ ల్యాంగ్ నృత్యాలు సమకూర్చాడు.
డిసెంబరు, 1970లో పసిఫికా రేడియో కేంద్రం WBAI ఈ పూర్తి నవలను సుమారు 140 మందికి పైగా ప్రముఖులు మరియు సాధారణ ప్రజల ద్వారా ప్రసారం చేసింది (1968 దున్నిగన్ అనువాదం).[25] వార్ అండ్ పీస్ (1972): BBC (బ్రిటీష్ బ్రాడ్‌కేస్టింగ్ కార్పొరేషన్) ఈ నవల ఆధారంగా ఒక బుల్లితెర ధారావాహికాన్ని రూపొందించింది. దానిని 1972-73 మధ్యకాలంలో ప్రసారం చేసింది. పియర్ పాత్రను ఆంథోని హాప్కిన్స్ పోషించాడు. ఇతర ప్రధాన పాత్రలను రూపెర్ట్ డేవీస్, ఫెయిత్ బ్రూక్, మోరగ్ హూడ్, అలాన్ డాబీ, ఏంజెలా డౌన్ మరియు సిల్వెస్టర్ మోరాండ్ పోషించారు. ఈ అనువాదం వాస్తవంగా ప్లాటాన్ కరాటావ్ (హ్యారీ లాక్) సహా టాల్‌స్టాయ్ యొక్క పలు చిన్న పాత్రలను కలిగి ఉంది.[26], [27] దీనికి సంబంధించిన పది భాగాల నాటకీకరించిన పరిపూర్ణ-తారాగణ అనువర్తనాన్ని BBC రేడియో 4 కోసం 1997లో మేర్సీ కహన్ మరియు మైక్ వాకర్ రాశారు. ఇది అత్యుత్తమ నాటకంగా 1998 టాకీ అవార్డును గెలుచుకుంది. దీని నిడివి సుమారు 9.5 గంటలు. జానెట్ వైటేకర్ దర్శకత్వం వహించిన ఇందులో సైమన్ రస్సెల్ బీల్, గెరాల్డ్ మర్ఫీ, రిచర్డ్ జాన్సన్ మరియు తదితరులు నటించారు.[28] La Guerre et la paix (TV) (2000) కు ఫ్రాంకోయిస్ రోసిల్లన్ దర్శకత్వం వహించాడు. పియర్ పాత్రను రాబర్ట్ బ్రూబాకర్ పోషించాడు.[29] వార్ అండ్ పీస్ (2007): దీనిని ఇటాలియన్ లక్స్ వైడ్ నిర్మించాడు. అలాగే ఇది రష్యా, ఫ్రాన్స్, జర్మనీ, పోలాండ్ మరియు ఇటలీ దేశాల్లో రష్యన్ మరియు ఆంగ్ల భాషల్లో రూపొందించిన ఒక TV మిని-సిరీస్. దీనికి రాబర్ట్ డార్న్‌హెమ్ దర్శకత్వం వహించగా, కథనాన్ని లోరెంజో ఫావెల్లా, ఎన్రికో మెడియోలి మరియు గావిన్ స్కాట్ అందించారు. ఇందులో అంతర్జాతీయ తారాగణం నటించింది. పియర్ పాత్రను అలెగ్జాండర్ బేయర్ పోషించాడు. సహాయక పాత్రలను మాల్కోమ్ మెక్‌డోవెల్, క్లిమాన్స్ పోసీ, అలెస్సియో బోనీ, పిలార్ అబెల్లా, J.కిమో అర్బాస్, కెన్ డ్యూకెన్, జువాజాపాస్ బాగ్దోనస్ మరియు టోనీ బెర్టోరెల్లి పోషించారు.[30]
క్లార బెల్ (ఫ్రెంచ్ అధ్యయనం నుంచి) 1885-86 నాథన్ హస్కేల్ డోలే 1898 లియో వీనర్ 1904 కోన్స్టాన్స్ గార్నేట్ (1904) లూయిస్ మరియు అలిమార్ మాడ్ (1922-3) రోజ్మేరీ ఎడ్మొన్డ్స్ (1957, సవరణ 1978) అన్న దున్నిగన్ (1968) ఆంటోనీ బ్రిగ్స్ (2005) Andrew Bromfield (2007), మొదట పూర్తి చేసిన అనువాదం, ఆంగ్ల అనువాదాలు కన్నా సుమారు 400 పేజీలు చిన్నది. రిచర్డ్ పీవార్మరియులరిస్సా వోలోఖోన్స్కి (2007)
వార్ అండ్ పీస్</i>లో పాత్రల యొక్క జాబితా చారిత్రాత్మక నవలల యొక్క జాబితా ఓర్లాండో ఫిగ్గేస్ చే, నతషాస్ డాన్స్ , ముఖ్యమైన స్త్రీ పాత్ర పేరు ఆధారంతో రష్యా సాంస్కృతిక చరిత్ర[31]
SiSu, కలిగిన గుటెన్బర్గ్ ప్రవచనం యొక్క లభ్యమయ్యే అధ్యయనం. , శబ్దం జతకలపబడిన పూర్తి ప్రవచనం. (ఇతర పుస్తకాలు లింక్స్ ద్వారా లభ్యమౌతాయి). "వార్ అండ్ పీస్" కై ఓర్లాండో ఫిగ్గేస్చే . కొత్త అనువాదమైన వార్ అండ్ పీస్ (2005) కు చెందిన పెంగ్విన్ క్లాస్సిక్స్ లో మార్చబడిన అధ్యాయనం యొక్క వ్యాసం. టాల్స్టోయ్స్ నోవెల్ (2008) లోని చెప్పబడిన ప్రదేశాల పేర్లను శోధించుటకు నికోలస్ జెంకిన్స్చే తాయారుచేయబడిన పఠం. , పసిఫికా రేడియో ఆర్చివ్స్ సైట్ నుంచి at the Internet Book List , దేమోక్రచి నౌ నుంచి
! కార్యక్రమం, డిసెంబర్ 6, 2005
వర్గం:1869 నవలలు వర్గం:లియో టాల్స్టోయ్ చే నవలలు వర్గం:ధారావాహిక రూపంలో మొదటగా ప్రచురించబడిన నవలలు వర్గం:శాస్త్రీయమైన నవలలు వర్గం:నేపోలినిక్ వార్ నవలలు వర్గం:చారిత్రాత్మక నవలలు వర్గం:ప్రబంధ నవలలు