లంబోర్ఘిని
ఆటోమోబిలి లంబోర్ఘిని S.p. A., [Notes 1] సాధారణంగా లంబోర్ఘిని [4] అని సంబోధించబడే ఈ సంస్థ, సంట్'అగాటా బోలోనీస్ అనే ఒక చిన్న నగరములో ఉన్న ఇటలి దేశానికి చెందిన ఒక వాహన తయారి సంస్థ. ఈ సంస్థని 1963లో ఉత్పత్తి రంగములో అగ్రగణ్యుడైన ఫెర్రుక్కియో లంబోర్ఘిని స్థాపించారు. అప్పటినుండి ఈ సంస్థ యొక్క ఆధిపత్యము అనేక సార్లు మార్పు చెంది, 1998లో జర్మనీకి చెందిన కారు తయారి సంస్థయిన ఆడీ AGకి సంక్రమించి దానికి ఉపసంస్థగా మారింది. (ఆడీ, వోల్క్స్ వాగన్ వర్గానికి చెందిన ఒక ఉపసంస్థ).[1][2] లంబోర్ఘిని సంస్థ సొగసైన మరియు అసాధారణమైన కార్ల రూపకల్పనలో విస్తృతమైన గుర్తింపు పొందింది. ఈ సంస్థ యొక్క కార్లు సిరిసంపదలకు మంచి పనితీరుకు చిహ్నాలుగా నిలిచాయి.
ఫెర్రుక్కియో లంబోర్ఘిని, స్థానిక ప్రత్యర్థి సంస్థైన ఫెర్రారి S.p.A యొక్క వాహనాలని మించిన సామర్ధ్యము, మంచి నాణ్యత కూడా కలిగిన ఒక గ్రాండ్ టూరెర్ తయారు చేయాలనే ఉద్దేశముతో వాహన ఉత్పత్తి రంగంలో అడుగు పెట్టారు. సంస్థ యొక్క మొదటి కారు రకాలు నిరాసక్తి కలిగించే రూపకల్పన మరియు సరైన ఉత్పత్తి నాణ్యత లేక ఉన్నాయి. అందువల్ల ఈ కార్లు వాటిని పోలిన ఫెరారీ కార్లకంటే తక్కువగా అమ్ముడు పోయాయి. లంబోర్ఘిని, 1966 సంవత్సరము మధ్య భాగములో ఇంజన్ కలిగి ఉన్న మియుర క్రీడా కూపే అనే వాహనాన్ని మరియు 1968 సంవత్సరములో ఎస్పాడ GT అనే వాహనాన్న్నివిడుదల చేయడంతో విజయం సాధించారు. ఎస్పాడ GT నిర్మాణములో ఉన్న పది సంవత్సరాలలో 1200 కంటే ఎక్కువ వాహనాలు అమ్ముడు పోయాయి. సుమారు పది సంవత్సరాల త్వరితగతిలో పెరుగుదల అనంతరం 1974 సంవత్సరములో కోంటాక్ వంటి అధ్బుతమైన నమూనా విడుదల చేసింది.అనంతరము 1973 సంవత్సరములో సంభవించిన ఇంధన సంక్షోభం వలన 1970 దశకపు ఆఖరిలో అమ్మకాలు దిగజారిపోయి ఈ సంస్థకి కష్టకాలం మొదలయింది. దానితో ఈ వాహన తయారి సంస్థ దివాళా పరిస్థితిని ఎదుర్కొంది. స్విట్జర్లాండ్ కు చెందిన పలు వ్యాపారవెత్తల చేతులు మారిన లంబోర్ఘిని సంస్థ వాహన తయారి పరిశ్రమలలో అగ్రగామియైన క్రిస్లర్సంస్థ యొక్క వాణిజ్య సామ్రాజ్యం క్రింద వచ్చింది. ఈ అమెరికా సంస్థ ఇటలి సంస్థని లాభాల బాటలో నడిపించలేక పోవడంతో, 1994లో ఆ సంస్థని ఇండోనేషియా సంస్థలకి అమ్మటం జరిగింది. 1990 దశాబ్దములోని మిగిలిన సంవత్సరాలలో లంబోర్ఘిని సంస్థ జీవనాధారము మీద ఉండి కూడా 1990 కాలానికి చెందిన డయబ్లొ కారుని నిరంతరాయంగా మెరుగు చేస్తూ ఉంది. కాని అనుకున్న విధముగా కార్ల రకాలను విస్తరించటములో ముఖ్యంగా అమెరికా వాసులని ఆకర్షించే చిన్న రకము కారుని రూపొందించటములో శ్రద్ధ చూపించలేదు. ఆ ముందు సంవత్సరములో ఆసియాలో నెలకొన్నవిషమ ఆర్ధిక పరిస్థితి వల్ల నష్టపోయి లంబోర్ఘిని యొక్క యజమానులు కష్టాల్లో ఉన్న వాహన ఉత్పత్తి సంస్థని జర్మనీకి చెందిన వాహనతయారి కూటమి వోల్క్స్వాగన్ AG యొక్క విలాసవంతమైన కారు తయారీ ఉపసంస్థ అయిన ఆడీ AGకి అమ్మివేశారు. జర్మనీ యజమాన్యం క్రిందకు రావడంతో లంబోర్ఘిని సంస్థకు స్థిరత్వం మొదలయి, ఉత్పత్తికూడా పెరిగి, తరువాయి దశాబ్దములో అమ్మకాలు సుమారు 10 రెట్లు కావటం జరిగింది.
లంబోర్ఘిని కార్ల విడి భాగాలను జత పరచటం సంట్'అగార బోలోగ్నేసేలో ఉన్న సంస్థ యొక్క పూర్వీక నివాసములో ఇప్పటికీ జరుగుతూనే ఉంది. ఇంజన్ మరియు వాహన ఉత్పత్తి శ్రేణులు సంస్థలోని ఒకే కర్మాగారములో ప్రక్కప్రక్కనే జరుగుతూ ఉన్నాయి. ప్రతి ఏడాది ఈ కర్మాగారం 3,000 కంటే తక్కువ సంఖ్యలో 4 రకాల కార్లను అమ్మకానికి ఉత్పత్తి చేస్తుంది. V10-శక్తితో నడిచే గల్లర్దో కూపే మరియు రోడ్సటర్, అగ్రస్థానములో ఉన్న V12-శక్తితో నడిచే ముర్సిఇలాగోకూపే మరియు రోడ్సటర్ కార్లు ఈ నాలుగు రకాలు. ఈ శ్రేణితో పాటు అప్పుడప్పుడు పరిమిత సంఖ్యలో రేవెంటన్లాంటి నాలుగు ముఖ్య రకాల కార్లని స్వల్ప మార్పులతో తయారు చేయడం జరిగింధి. దీనితో పాటు పరిమిత లక్షణాలు కలిగినఅనేక సూపర్ లెగ్గేరా కార్లను తయారు చేశారు.
ఈ వాహన తయారీదారుడి కథ ఫెర్రుక్కియొ లంబోర్ఘిని అనేద్రాక్ష రైతులకు చెందిన ఒక చిన్నారితో ఆరంభమయింది. ఆ చిన్నారి ఉత్తర ఇటలీలోని ఏమిలియా-రోమాగ్న ప్రాంతములోనిఫెర్రర పరగణాలో ఉన్నటువంటి రేనజ్జో డి సేంటో అనే సమాజానికి చెందినవాడు.[1][3] బోలోగ్నవద్ద ఉన్న ఫ్రాటెల్లి టడ్డియా సాంకేతిక విద్యాసంస్థలో చదువుకున్న లాంబోర్ఘినికి వ్యవసాయపు జీవన విధానాల కన్న వ్యవసాయపు యంత్రాలంటేనే ఎక్కువ మక్కువ కలిగి ఉండేవారు.[Notes 2] 1940 సంవత్సరములో ఆయన ఇటలి వాయుసేన[4][5]లో చేరి రోడ్స్ ద్వీపములోని ఇటలీ యొక్క రక్షణా సైన్యములో యంత్రసూరి వలె కొన్నాళ్ళు పనిచేశారు. తరువాత వాహన సంరక్షణా విభాగములో పర్యవేక్షణ అధికారిగా నియమితులయ్యారు.[1][Notes 3] యుద్ధము నుండి తిరిగి వచ్చాక, లంబోర్ఘిని పీవ్ డి సెంటోలోని ఒక వాహనా మరమత్తుల గ్యారేజ్ని తెరిచారు. యంత్రాలకు సంబంధించిన విషయాలలో తనకున్న మెళకువలు వినియోగించి ఆయన విడి భాగాలనుండి మరియు సైన్యం వదిలివేసిన వాహనాలనుండి ట్రాక్టర్లను తయారు చేసే వ్యాపారాన్ని ఆరంభించారు. యుద్ధానంతరం ఇటలి యొక్క ఆర్ధిక పురోగతికి వ్యవసాయ యంత్రాల అవసరము విపరీతముగా ఉండేది.[6] 1948వ సంవత్సరములో లంబోర్ఘిని, లంబోర్ఘిని ట్రాటోరి S.p.A. అను సంస్థను స్థాపించారు.[7] 1950 దశాబ్ధము మధ్యలో ఆయన యొక్క కర్మాగారం సంవత్సరానికి 1000 ట్రాక్టర్లను[5] ఉత్పత్తి చేసే స్థాయికి చేరి దేశములోని అతి పెద్ద వ్యవసాయ యంత్రాల ఉత్పాదక పరిశ్రమగా అవతరించింది.[8] యునైటడ్ స్టేట్స్ను దర్శించిన లంబోర్ఘిని వాయువు వేడి చేయు యంత్రాన్ని తయారు చేసే పరిశ్రమ స్థాపించుటకు అవసరమైన సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని సమకూర్చుకుని, లంబోర్ఘిని బ్రూసియేటోరి S.p.A. అనబడు కర్మాగారానని స్థాపించారు.ఈ పరిశ్రమ తదుపరి దశలో గాలి ఉష్ణోగ్రతా నియంత్రీకరణ యంత్రాల ఉత్పాదన ప్రారంభించింది.[4][8][9]
లంబోర్ఘిని యొక్క సంపద అధికమవుతున్న కొలది ఆయన ఖాళీ సమయములో తమ గ్యారేజీలో మరమత్తు చేసిన చిన్నఫియట్ టోపోలినో కార్ల కంటే ఏంతో విలక్షణమైన కార్లపై మక్కువ పెంచుకున్నారు.[9] 1950 దశకం మొదట్లోనే ఆయన ఆల్ఫా రోమియో మరియు లాన్సియా కార్లను కొని యున్నారు. వీటితోపాటు ఒక మేర్సిడెంజ్-బెంజ్ 300SL, ఒక జాగ్వార్ E-టైప్ కూపే, రెండు మేసరటి 3500GT కార్లను కూడా స్వంతం చేసుకున్న ఆయన ఒక స్థితిలో వారంలో రోజుకొక కారు వాడే స్తోమతు కలిగి ఉండేవారు.[9] 1958వ సంవత్సరములో లమోర్ఘిని రెండు సీట్ల కలిగిన కుపే, పినిన్ఫారినఅను శకట నిర్మాణకర్తచే రూపకల్పన చేయబడిన ఫెర్రరి 250GT కారును కొనుటకు మారేనేల్లో ప్రయాణించారు. తదుపరి సంవత్సరాలలో ఆయన అదే పోకడలో స్కాగ్లియేట్టిచే రూపకల్పన చేయబడిన 250 SWB బేర్లినెట్టని మరియు 2+2 నాలుగు సేట్లు కల 250GT 2+2 వంటి అనేక కార్లను స్వంతం చేసుకున్నారు.[9] ఫెర్రారి కార్లు మంచివయినా[9] కూడా ఎక్కువ శబ్దం చేస్తూ ఉంటాయని, లోపలి భాగాలు అధ్వానంగా నిర్మితమైన ఉంటాయని కాబట్టి అవి మామూలు రోడ్లకి కాకుండా కారు పందాల మైదానాల్లో మాత్రమే వాడదగినవిగా లంబోర్ఘిని భావించారు.[8] లంబోర్ఘినిని ఫెర్రరి కార్ల యొక్క తక్కువరకపు క్లచ్చులు చాల విసిగించెవి. వాటిని మార్చటానికి ఆయన పదే పదే మారేనెల్లో కు వెళ్ళవలసి వచ్చేది. ఫెర్రారి సాంకేతిక నిపుణులు మరమత్తుల కోసం కారును గంటల కొలది వారి వద్దే ఉంచుకొనటముతో ఎంతో ఆసక్తితో ఉన్న లంబోర్ఘినికి వారి పని తీరును గమనించే అవకాశం లభించేదికాదు. దానితో ఆయన ఫెర్రారి యొక్క అమ్మకము తరువాతి సేవలు తక్కువ ప్రమాణంతో కూడినవని అసంతృప్తి వ్యక్తపరిచారు.[8] పదే పదే ఇటువంటి ఇబ్బందులు రావటంతో విసుగు చెంది ఒక సందర్భములో ఆయన విషయాన్ని ఫెర్రారి స్థాపకుడయిన "1l కొమ్మేన్డేటూర్ " ఎంజో ఫెరారీ వద్దకు తీసుకువెళ్ళారు.[1]
తరువాత జరిగిన విషయము ఒక కథ: 1991వ సంవత్సరములో థరొబ్రెడ్ & క్లాసిక్ కార్స్ పత్రికలో ప్రచురితమైన ఒక ముఖాముఖి సంభాషణలో లంబోర్ఘిని ఎంజోతో కొంత వాదనగా మాట్లాడి ఆయన కార్లు చెత్తవని అన్నారని, అందుకు మహా అహంకారిగా పేరొందిన మోడేనా కోపంతో లంబోర్ఘినిని ఉద్దేశించి "లంబోర్ఘిని, మీరు ట్రాక్టరునైతే నడపగలరేమోకాని ఎప్పటికీ ఒక ఫెర్రారిని సరిగా నడపలేరు" అని అన్నారని వ్రాశారు.[9] లంబోర్ఘిని పై ఎంజో ఫెర్రారి ప్రదర్శించిన నిష్టూరము ఏన్నో పర్యవసానాలకు దారితీసింది. తరువాత లంబోర్ఘిని ఆ సమయంలో తనకి, ఎంజో ఫెర్రారి కాని వేరొకరు కాని ఒక లోపరహితమైన కారు తయారు చేయలేనప్పుడు, తానే ఎందుకు అ పని చేయకూడదు అని ఆలోచన వచ్చిందని అన్నారు.[8][10] ట్రాక్టర్ రంగంలో అగ్రగణ్యుడైన ఆయన, ఫెర్రారి కారులకు ఒక ఉన్నత ప్రమాణాలు కలిగిన గ్రాండ్లే టూరెర్కి ఉండవలిసిన లక్షణాలు లేవని భావించారు. "అటువంటి కారు ఉత్తమ పనితీరు ప్రదర్శించటమేకాక నడుపుటలో సౌలభ్యము కలిగి, సౌకర్యవంతమైన ప్రయాణ అనుభవము, విశిష్టమైన అంతర్భాగాలు కలిగి ఉండాలి" అని లంబోర్ఘిని నమ్మారు. ప్రసిద్ధమైన ఫెర్రారి సామర్ధ్యాన్ని అధిగమించగలమనే ధీమాతో పీవ్ డి సెంటో నుంచి తిరిగి వచ్చాక ఆయన తన ట్రాక్టరు ఉత్పత్తి కేంద్రములోని ఉద్యోగస్తులతో కలసి 250GTలలో ఒకదానిని తెరిచి దానిపై పనిచేయటం మొదలుపెట్టారు. సులభమైన ఒక్క పైభాగపు కామ్షాఫ్ట్ సిలిండర్ హెడ్లని తొలగించి వాటి స్థానాల్లో కావలసిన విధముగా తయారు చేసిన వాటిని అమర్చటమేకాక V12 ఇంజనులో ఆరు ద్వివిధ కార్బరేటర్లు అడ్డముగా అమర్చారు. లంబోర్ఘిని, తాను మార్పులు చేసిన కారును మోడేనా ధగ్గరలోని రహదారి ముఖద్వారం వద్దకు తీసుకువెళ్ళి ఫెర్రారి కారు పరీక్ష సారధుల రాక కోసం ఎదురుచూసేవారు. లంబోర్ఘిని అబిప్రాయం ప్రకారం, అభివృద్ధి చేయబడిన ఆయన కారు కనీస సామర్ధ్యముగా [37] ఫెర్రారి కార్ల కంటే వేగంగా నడపగల శక్తి కలిగి వారి స్టాక్ యంత్రాలలో పరీక్ష వాహనాలను సులభముగా మించిపోతుంది.[9]
లంబోర్ఘిని ఫెర్రారి మీద ఉన్న ద్వేషం వలనే ఈ వాహనాల తయారి వ్యాపారములో ప్రవేశించారని కొందరు అంటుంటారు. ఆయన మరేనేల్లో శిబిరమువారి కార్ల కంటే వేగంలో, అందములో, దూకుడులో, నాజూకుతనములో మెరుగైన విలువైన గుర్రాలవంటి కార్లను తయారు చేసి వారికి తన ఆధిక్యతను నిరూపించ తలచారని అనుకొంటారు. మరి కొందరు ఆయన కార్ల తయారీని ఒక మంచి ఆర్ధిక అవకాశముగా భావించారని అంటారు;[4] లంబోర్ఘిని ఆయన ట్రాక్టర్లలో వినియోగించిన విడి భాగాలని మంచి సామర్ధ్యముగల వైవిధ్యమైన కార్లలో ఉపయోగిస్తే లాభాలు మూడింతలు ఆర్జించవచ్చని గ్రహించారు.[11] ఇక్కడినుండే ఫెర్రుకియోకి ఎంజోకి మధ్య చారిత్రిక వైరం మొదలయింది: ఆ పైన వారి మధ్య మాటలు పూర్తిగా ఆగిపోయినాయి.[9]
జూలై 1963లో సెంటో నుండి 30 కిలోమీటర్ల కంటే తక్కువ దూరములో 12, (మొడేనా మీదగా) సంట్'అగాటా బోలోగ్నేసే పరిసరాలలో ఒక ప్రకటన ఏర్పాటు చేశారు. ఈ ప్రకటనను "క్యుయి స్టేబిలిమేన్టో లంబోర్ఘిని ఆటోమోబిల్ " ([43]), అని వ్రాసి 46,000 చదరపు కిలోమీటర్ల పరిధిలో గొప్పగా ప్రదర్శించారు. 1963 అక్టోబరు 30వ సంవత్సరములో వాహనతయారి సంస్థ స్థాపించబడి ఆటోమోబిలి లంబోర్ఘిని సోసైటా పర్ అజియోని అనే సంస్థ పుట్టింది.[4] ఫెర్రుక్కియో లంబోర్ఘిని తన వాహన తయారి కర్మాగారాన్ని సంట్'అగాటాలో స్థాపించడానికి అనేక కారణాలు ఉన్నాయి. నగర కమ్యూనిస్టు నేతలతో ఏర్పడిన అనుకూలమైన ఆర్థిక ఒప్పందం ప్రకారం సంస్థ మొదటి 10 సంవత్సరాల లాభాలకి పన్ను చెల్లించాల్సిన అవసరం లేదు. మరియు లాభాలని బ్యాంకులో జమ చేసినప్పుడు 19% వడ్డీ రేటు పొందటానికి కూడా అంగీకారం కుదిరింది. ఈ ఒప్పందంలో భాగముగా కార్మికులు కార్మిక సంఘం ఏర్పాటు చేసుకోవడానికి అంగీకారం ఏర్పడింది. ఈ కమ్యూన్ ఉన్న ప్రాంతము ఇటలీ యొక్క వాహన తయారి పరిశ్రమ నడుమ ఉన్నందువలన లంబోర్ఘినికి ఉపకరణ విక్రయ కేంద్రాలు, శకట చట్రము నిర్మాణకారులు మరియు వాహన ఉత్పత్తిలో అనుభవం ఉన్న కార్మికులు అందుబాటులో ఉండటం జరిగింది.[12]
ఆటోమోబిలి సంస్థ ప్రారంభించక ముందే గయోట్టో బిజ్జార్రిని అనే ఇంజనీరును నియమించుకున్నారు. బిజ్జార్రిని, 1961వ సంవత్సరములో ప్రసిద్ధి చెందిన 250 GTOని రూపొందించడములో సహాయపడి తరువాత ఫెర్రారినుండి సామూహికంగా బైటకు వచ్చిన వారిలో భాగమైన "ఐదుగురి ముఠా" అని పిలవబడే వారిలో ఒకరు.[13] లంబోర్ఘిని అతనిని స్వచ్ఛంద ఉద్యోగిగా నియమించి ఫెర్రారీ యొక్క 3-లీటర్ల శక్తి కేంద్రమంత పెద్దదైన ఒక V12 ఇంజిన్ని రూపొందించే పనిని అప్పగించారు. అయితే ముందునుండే ఈ ఇంజను ఫెర్రారి యొక్క శృతి చేయని పందెం కారు ఇంజనులాగ కాకుండా రహదారిలో నడిపే కార్లలో వినియోగించటానికి వీలుపడే ఉద్దేశముతో రూపొందించబడింది. బిజ్జార్రినికి L4.5 మిలియన్లు చెల్లిస్తామని మరియు ఫెర్రరి ఇంజన్లకంటే అదనంగా పనిచేయగలిగే ఒక్కొక్క బ్రేక్ హార్స్ పవర్కి బహుమానంగా నగదు చెల్లిస్తామని చెప్పారు.[14] ఇంజన్ రూపకర్త ఒక 3.5-లీటర్, 9.5:1 వత్తిడి నిష్పత్తి కల 360bhp ఇంజనుని సృష్టించారు. ఈ ఇంజన్ మొదటి సారిగా 1963వ సంవత్సరము మే నెల 15వ తారీఖు లంబోర్ఘిని ట్రాక్టర్ కర్మాగారములో ఒక మూలలో తయారయింది.[14] బిజ్జార్రిని రూపొందించిన ఇంజను ఒరిపిడిని తగ్గించడానికి పొడి తొట్టివిధానాన్ని పాటించటముతో అది అత్యధికముగా 9800 rpm ఉత్పాదనా శక్తి కలిగి రహదారిలో నడిపే కార్లకి సరిపడనట్లు ఉంది.[15] హుందాగా ఉండే గొప్ప కారులో వాడటానికి కావలిసినట్లు పనిచేసే ఇంజిన్ని కోరుకున్న లంబోర్ఘినికి ఆగ్రహం కలిగి దానిలో గణనీయమైన మార్పులు చేయమని కోరారు. ఈ కారణముగా మొదలైన తగాదా వలన లంబోర్ఘిని, బిజ్జార్రిని మధ్య సంబంధాలు దెబ్బ తిన్నాయి. బిజ్జార్రినికి రావలిసిన పారతోషికం కూడా న్యాయస్థానం ఆదేశించేవరకు లంబోర్ఘిని చెల్లించలేదు.[15]
లంబోర్ఘినికి ఇప్పుడు ఒక ఇంజిన్ ఉంది కాని దాన్ని అమర్చడానికి ఒక వాహనం అవసరమయింది. 1963వ సంవత్సరానికి ఆయన కార్యాచరణకు ఒక బృందాన్ని ఏర్పరుచుకున్నారు. ఈ బృందంలో ముందుగా యుద్ధం తరువాత కాలములో ఇటలీ యొక్క అతి ఉత్తమమైన చట్ర రూపకర్తగా పేరొందిన గియాన్ పావోలో డల్లార ఉన్నారు.[15] ఫెర్రరి మరియు మసేరటి సంస్థలలో పూర్వం పనిచేసిన డల్లారాని అధిపతిగా నియమించి తన కారుని రహదారిలో నడిపించాలని లంబోర్ఘిని ప్రయత్నము చేశారు. డల్లార ఒక సామర్థ్యముగల బృందాన్ని ఏర్పాటు చేశారు. దీనిలో అప్పుడే చదువు పూర్తిచేసి కళాశాలనుండి బయటకు వచ్చిన పావోలో స్టాంజాని మరియు అప్పుడు మసేరటి సంస్థలో పనిచేస్తున్న న్యూజీలాండుకు చెందిన బాబ్ వాలస్ ఉన్నారు. బాబ్ వాలస్ వాహన చట్రమును జాగ్రత్త చేయటములో అతి నిశితమైన తెలివి కలిగి, పునర్నివేశం మరియు అభివృద్ధి చేయటం వంటి అంశాలలో మంచి నైపుణ్యం కలిగినవారు.[15][16] ఫెర్రుక్కియో, పేరు ప్రఖ్యాతిగల విగ్నెల్, ఘియా, బేర్టోన్, పినిన్ఫారిన వంటి వాళ్ళని కాదని అంత ఎక్కువగా ఎవరికీ తెలియని ఫ్రాంకో స్కాగ్లియోన్ అనే రూపకర్తని ఈ కారు యొక్క ఆకారాన్ని రూపొందించడానికి నియమించారు. ఈ కారును కేవలం నాలుగు నెలల్లోనే, అనగా 1963 సంవత్సరపు టురిన్ మోటారు ప్రదర్శన సమయానికి తయారు చేశారు.[14] 350GTV మాదిరికి పాత్రికేయలనుండి అనుకూలమైన స్పందన లభించింది.[14] ఇంజన్ రూపకల్పన గురించి బిజ్జార్రినితో ఏర్పడిన గొడవవల్ల ప్రారంభోత్సవ సమయానికి ఇంజిన్ను బిగించటానికి ఒక శక్తి కేంద్రం లేకుండా పోయింది. ఆనాటి కథనం ప్రకారం, కారు సరైన ఎత్తులో ఉండటానికోసం ఏర్పరిచిన ఇటుకరాళ్ళు కనబడకుండా500lb (230kg) ఫెర్రుక్కియో, కారు యొక్క పైకప్పు మూసి ఉండే విధముగా జాగ్రత్తలు తీసుకున్నారని చెపుతారు.[15]
కారుకి మంచి విమర్శలు వచ్చినప్పటికీ లంబోర్ఘినికి అ నమూనా యొక్క నిర్మాణ నాణ్యత నచ్చక దాన్ని అ ఒక్క సారికే పరిమితం చేశారు. తరువాత అ కారు ఇరవై సంవత్సరాల పాటు భాండాగారములో పెట్టబడింది. ఒక స్థానిక కార్లు సేకరించే వ్యక్తి దానిని కొని పునరుద్ధరించారు.[17] 350 GTVని తొలి మెట్టుగా తీసుకొని మిలాన్ కు చెందిన కార్రోజేరియ టూరింగ్ కారు చట్రం యొక్క రూపాన్ని మార్చారు. ఒక కొత్త చట్రాన్ని సంస్థలోనే తయారు చేశారు. బిజ్జార్రిని అభీష్టానికి విరుద్ధంగా ఇంజను యొక్క శృతి తగ్గించబడింది. 350GT అని పిలవబడ్డ అ కొత్త కారును 1984 సంవత్సరములోని జెనీవా మోటార్ ప్రదర్శనలో ప్రదర్శించారు. ఫెర్రుక్కియో యుబల్దో స్గార్జిని తన వ్యాపార నిర్వాహకుడిగా నియమించారు; స్గార్జి పూర్వం ఇదే పాత్రని ఉత్పాదనా సంస్థైన టెక్నో S.p.A.లో పోషించారు.లంబోర్ఘిని మరియు స్గార్జి ఇద్దరూ కర్మాగారాల మధ్య పందెమును సమర్ధించలేదు. ఈ విషయములో వీళ్ళకు కార్లని రూపొందించిన ఇంజనీరులకు మధ్య అభిప్రాయభేదాలు కొనసాగాయి.[18] 1964 సంవత్సరము చివరిలో 13 మంది వాడుకదార్ల కోసం కార్లని తయారు చేసి, ఫెర్రారీతో పోటీ కోసం వాటిని నష్టాలకు అమ్మారు. 350GT అ తరువాత రెండు సంవత్సరాలు తయారీలో ఉండి, మొత్తం 120 కార్లని అమ్మడం జరిగింది.[18]
గియన్ పోలో డల్లర బిజ్జారిని యొక్క V12 ఆకృతిని మెరుగు పరచటాన్ని సవాలుగా స్వీకరించి దాని చలనాన్ని 3.9-లీటర్లకు పెంచటమేకాక 6,500 rpm వంతున 320bhp వచ్చునట్లు దాని శక్తిని అధికము చేశారు.[18] ఆ యంత్రాన్ని మొదటగా ఒక 350GT కారు చట్రములో అమర్చారు. "ఇంటెరిం 400GT"గా పిలువబడిన ఈ కారుకు 23 నమూనాలు తయారుచేయబడినవి. 1966వ సంవత్సరము నాటికి సాగలాగినట్లు ఉన్న 350GT లాంటి ఒక 2+2 రకము కారు మరియు ఒక విశాలమైన 400GT కారు జెనీవా వాహన ప్రదర్శనలో ఆవిష్కరించారు. ఆ కారు ఎంతో సఫలీకృతమై అటువంటి 250 కార్లు అమ్మకం జరగడంతో లంబోర్ఘిని, ఆయన ఉత్పత్తి కేంద్రములో పనివారి సంఖ్యను 170 కు పెంచారు.[18] ట్యురిన్లోని జాగోట శకటనిర్మాణ కేంద్రంలో 400GT ఆధారంగా రెండు మాదిరి కార్లు తయారుచేశారు. ఆ నమూనాలు జనాదరణ పొందినా కూడా ఫెర్రుసియో తన కర్మాగారములోని ఉద్యోగస్తులు, పనివారిని మాత్రమే వినియోగించ ప్రయత్నించారు కాని బైటనుంచి సాంకేతిక పద్ధతులని, రూపకల్పనని వినియోగించలేదు.[16] లంబోర్ఘిని వాహన యజమానులకు అవసరమైన సేవలను అందించటముపై దృష్టి పెట్టారు. అందుకోసం ఆయన లంబోర్ఘిని యొక్క చిన్న పెద్ద అన్ని రకాల కార్లకు అవసరమైన సేవలు సమకూర్చటానికి ఒక సదుపాయాన్ని నిర్మించారు.
1965వ సంవత్సరములో డల్లారా, స్టేన్జాని మరియు వాల్లస్ వారి సమయాన్ని కేటాయించి P400 అను ఒక నమూనా కారును అబివృధ్ది చేశారు. సాంకేతిక నిపుణులు పందెపు కార్ల వారసత్వము కలిగి పందెపు మైదానములోనే కాక రహదారులపైన కూడా సులభంగా నడపగలిగే ఒక కారును రూపొందించటముఫై దృష్టి సారించారు.[16] లంబోర్ఘినిని ఆ కారును తయారుచేయటం అధిక ఖర్చుతో కూడినదని మరియు తమ వ్యాపార ఉద్దేశానికి విరుద్ధముగా ఉంటుందని భావించకుండా చేయటానికి, వారు ముగ్గురూ కారును రూపొందించటానికి రాత్రి పూట శ్రమించేవారు. చివరకు ఆ కారును బయటకు తీసుకు వచ్చినాక ఆయన P400ను ఒక సమర్ధ వ్యాపార వస్తువుగా భావించి తన సాంకేతిక నిపుణులను దాన్ని అభివృద్ధి చేయటానికి అనుమతించారు. ఆ కారు అడ్డముగా అమర్చబడిన మధ్య-ఇంజను కలిగి మిగిలిన లంబోర్ఘిని కార్లకు భిన్నముగా ఉంది. V12లో స్థలము తక్కువ ఉండటంవలన దానిని ప్రేషణం మరియు అవకరణ సమీకరణముతో అనుసంధానము చేసి ఒక వైవిధ్యమైన బిగుతైన రూపము ఇచ్చారు. 1965వ సంవత్సరములో టూరిన్ శాలోన్ లో ఈ దొర్లించే చట్రాన్ని ప్రదర్శించారు. ప్రదర్శనను చూసిన ఎందరో దానిని ఇష్టపడి చట్రముపై దేహభాగం లేకున్నా కూడా ఆ కారు కొనటానికి ముందుకొచ్చారు. దాని మాదిరిని తయారు చేయడానికి బెర్టోన్ను నియమించారు. ఆయన 1966 జెనీవా వాహన ప్రదర్శనలో రంగప్రవేశానికి కొద్ది రోజుల ముందు మాత్రమే ఆ కారుని పూర్తి చేయగలిగారు. ఆసక్తికరంగా, సాంకేతిక నిపుణులు ఎవరికీకూడా ఆ ఇంజను అరలో ఇమడగలదో లేదో అని పరీక్ష చేసుకునే సమయము లేకపోయింది. ఎలాగయినా ఆ కారు ప్రదర్శించాలనే ఉద్దేశముతో వారు మూడు సంవత్సరాల క్రితం 350GTVని రంగప్రవేశం చేయించినప్పుడు చేసినట్లు ఈ ప్రదర్శన ఆద్యంతము ఇంజను అరను బల్లస్ట్తో నింపి పై మూతని మూసివేసి ఉంచారు.[19] అమ్మకాల విభాగ అధిపతి అయిన స్గార్జికి వాహన అనుబంధ పత్రికల వారిని P400 యొక్క ఉత్పాదనా కేంద్రం సందర్శించనీయకుండా తిప్పి పంపించటం తప్పనిసరి అయింది. ఇన్ని అవాంతరాలున్నా కూడా ఆ కారు ప్రదర్శనకే తలమానికంగా నిలిచింది. దానితో రూపకర్త మర్సెల్లో గాండిని కూడా ఒక వెలుగు వెలిగారు. జెనీవాలో సానుకూల స్పందన రావటంతో P400 మియుర అనే వేరే పేరుతో ఆ మరుసటి సంవత్సరము నుండి ఉత్పాదన ప్రారంభించ తలచింది. లంబోర్ఘినికి రెండు ధ్యేయాలతో ముందుకు సాగారు; అప్పుడే వాహన ఉత్పత్తి వ్యాపారంలో ఎదుగుతున్న ఆయన మియుర ద్వారా గొప్పకార్లు తయారు చేయటంలో ప్రపంచ నాయకుడిగా మారారు. అదే కాక 400GT కారు ఎంతో అధునాతనంగా లాంబోర్ఘిని ఆది నుండి కోరుకున్న తీరులో ఉంది. వాహన మరియు ఇతర వ్యాపారాలు వృధ్ది చెందటంతో ఫేర్యుసియో లంబోర్ఘిని జీవితము అత్యున్నత స్థితికి చేరింది.
1966వ సంవత్సరము చివరలో శాంట్'అగాటా కర్మాగారములోని పనివారి సంఖ్య 300కు పెరిగింది. ఔత్సాహిక మియుర కొనుగోలుదార్లు జమ చేసిన డబ్బు సరిపోవటంతో 1967వ సంవత్సరములో ఒక పెరుగుదల ప్రణాళిక ప్రారంభించారు. ఫెర్రుకియో తన సాంకేతిక నిపుణుల బృందముతో విభెదించటం కొనసాగించారు. మొదటి నాలుగు కార్లు కర్మాగారములోనే ఉంచి బాబ్ వాల్లస్ వాటికి మార్పులు చేసి మరింత వృధ్ది పరచటము కొనసాగించారు. డిసెంబరు ఆఖరుకి, 108 కార్లు విడుదల చేయబడ్డాయి.[20] రెండు సీట్ల కలిగి ఇంజను మధ్య భాగములో ఉన్నటువంటి ఉత్తమ-ప్రదర్శన సామర్ధ్యం కలిగిన క్రీడా కార్ల సృష్టికి మియుర దోహదపరచింది.[21] ఆ ఉత్పత్తి కేంద్రము 400GT నమూనాలను, టూరింగ్చే తయారు చేయబడి మార్చుకొనుటకు అనువైన అనేక 350GT రోడ్సటర్లను ఉత్పతి చేయటం కొనసాగించింది. అదే చట్రముతో 400GTకి ప్రత్యామ్నముగా ఉండగలిగే కారు కోసం ఫెర్రుకియో ఒక శకటనిర్మాణ వ్యవస్థను కోరారు. టూరింగ్ తయారుచేసిన 400GT ఫ్లయింగ్ స్టార్ II ఒక అసంపూర్ణ లాభార్జన లేని శకటము. మోడేనా వారైన గియోర్గియో నేరి, లూసియానో బోనాసిని అను శకటనిర్మాణకర్తలు తమకు వచ్చిన ఆదేశాలను అనుసరించి 400GT మొన్జాకు రూపకల్పన చేశారు. కాని లాంబోర్ఘిని శకటనిర్మాతల శక్తిఫై నమ్మకము లేక వారి కార్లను తిరస్కరించారు.[22] పెరుగుతున్న ఆర్ధిక ఇబ్బందులు తట్టుకోలేక ఆ సంవత్సరమే టూరింగ్ సంస్థ మూసివేయబడింది.
ఫెర్రుక్కియో, ఇంకా 400GTకి ప్రత్యామ్నాయం కొరకు అన్వేషిస్తూ ఉన్నారు. ఈ దశలో పూర్వం టూరింగ్లో పనిచేసిన బేర్టోన్ యొక్క రూపకర్తైన మారియో మరజ్జిని ఆశ్రయించారు. లంబోర్ఘినికి చెందిన ఇంజనీర్లతో కలిసి ఈ శకట నిర్మాత మార్జాల్ అనే ఒక 4-సీట్లుగల శకటాన్ని రూపొందించారు. ఆ శకట చట్రము మియుర కార్లకి ఉండే చట్రముకు పొడవు రూపములాగ ఉంది. ఇంజన్ లోపల వరసలోనే ఆరు సిలిండర్లు కలిగి లంబోర్ఘిని యొక్క V12 రూపములో సగమే ఉంది.[23] ఈ కారు తలుపులు గల్వింగ్ తలుపులు మరియు బ్రహ్మాండమైన గాజు కిటికీలు కలిగి ఉన్నాయి. విన్నూత్నమైన రూపం కలిగి ఉన్నప్పటికి, ఫెర్రుక్కియో మరోసారి ఈ కారుని 400GTకి ప్రత్యామ్నముగా భావించలేదు. మరజ్జి కారు రూపాన్ని, లంబోర్ఘిని చెప్పిన విధముగా శృతి తగ్గించారు. ఫలితంగా తయారైన ఇస్లేరో 400GTకారు, 400GT కారుని పైపై మార్పులతో తయారు చేసినట్లుగా ఉన్నది కాని ఫెర్రుక్కియో కోరుకున్నట్లు నాలుగు సీట్లు కలిగి ఉన్న పూర్తి స్థాయి బండిలాగా లేదు. అయినప్పటికీ ఫెర్రుక్కియోకి ఈ కారు నచ్చింది, ఎందుకంటే ఇది అయన ఇష్టంగా నడిపే గ్రం టురిస్మో లాగ ఉండటంవల్ల. మరియు ఈ కారు నమ్మదగియుందుటంతో పాటు చక్కగా రూపొందిచబడింది కనుక.[24] ఇస్లేరో వ్యాపార సంతలో అంత గొప్ప ప్రభావం చూపించలేదు. 1968-1969 సంవత్సరాల మధ్యకాలములో కేవలం 125 కార్లే తయారుచేయబడ్డాయి.[25]
మియుర యొక్క కొత్త రకాలు 1968 సంవత్సరములో వచ్చాయి. మియుర P400 S (ఎక్కువగా మియుర S అని చెప్పబడుంది) యొక్క దృఢమైన చట్రము ఎక్కువ కటినత్వము మరియు ఎక్కువ శక్తి కలిగి ఉంది. V12, 7000 rpmలో 370bhp శక్తిని ఇవ్వగలిగింది. 1968 బ్రుస్సేల్స్ వాహన ప్రదర్శనలో ఈ వాహనతయారి సంస్థ, పైకప్పు తెరిచి ఉండే కూపే రకమైన మియుర P400 రోడ్స్తేర్ (ఎక్కువగ మియుర స్పైడర్ అని పిలవబడే) ని ఆవిష్కరించారు. అప్పటికి బేర్టోన్ సంస్థలో రూపకల్పన విభాగ అధిపతిగా ఉన్న గండిని, అన్ని అంశాలమీద శ్రద్ధ చూపించారు. ముఖ్యంగా రోడ్స్తేర్ వాహనాలకి స్వభావికమైన శబ్ద నిరోధన మరియు గాలిని ఎదురుకోవడం వంటి సమస్యల మీద శ్రద్ధ పెట్టారు.[26] గండిని ఎంతో శ్రమించినప్పటికిని, స్గార్జి భావి కొనుగోలుదారులని నిరాకరించాల్సి వచ్చింది. ఎందుకంటే లంబోర్ఘిని మరియు బేర్టోన్ ఇద్దరి మధ్య రోడ్స్తేర్ ఎన్ని ఉత్పత్తి చెయ్యాలి అనే విషయంలో ఏకాభిప్రాయము కుదరలేదు. మియుర స్పైడర్ ఒక అమెరికాకి చెందిన మిశ్రమ లోహాల సరఫరా చేసే సంస్థకి అమ్మడం జరిగింది. అ సంస్థ ఈ కారుని ఒక విక్రయానికి ఉపయోగపడే సాధనం లాగ వాడాలని అనుకున్నది.1968 సంవత్సరం ఫెర్రుక్కియో యొక్క అన్ని వ్యాపారాలకి ఒక మంచి సమయముగా ఉంది. ఈ సంవత్సరములో ఆటోమోబిలి 353 కార్లని అందించింది.[26]
బేర్టోన్ నలుగురు కూర్చునేవిధముగా ఒక సరికొత్త కారుని రూపొందించడానకి లంబోర్ఘినిని ఒప్పించి అనుమతి పొందారు. ఈ కారు యొక్క రూపాన్ని మార్సుల్లో గండిని రచించగా, ఆకారాన్ని ఫెర్రుక్కియో తనిఖీ కోసం అందించబడింది. అ కారులో గండిని రూపొందించిన బ్రహ్మాండమైన గల్వింగ్ తలుపులును చూసి అ వ్యాపారవేత్తకి అంతగా తృప్తి కలగలేదు. ఆయన ఆ తలుపులు కాకుండా సాంప్రదాయకరమైన తలుపులు పెట్టాలని పట్టుబట్టారు.[23] ఈ సహకారంతో తయారైన కారుని, ఎస్పడ అనే పేరుతో 1969 సంవత్సరపు జేనీవా ప్రదర్శనలో మొదటి సారి ప్రదర్శించారు. ఈ కారు, 325bhp శక్తిని కలిగిన 3.9-లీటర్ల V12 ఇంజన్ని ముందు భాగములో ఉండే విధముగా ఏర్పాటుచేయబడి కలిగి ఉంది. ఎస్పడ అధ్బుత విజయాన్ని సాధించటంతో, పది సంవత్సరాల్లో మొత్తం 1,217 కార్లు ఉత్పత్తి సాధ్యమయ్యింది.[24]
1968 సంవత్సరము ఆగస్టు నెలలో జియాన్ పోలో డల్లారా, కార్ల పందెంలో పాల్గొనడానికి నిరాకరిస్తున్న ఫెర్రుక్కియో లంబోర్ఘిని వైఖరితో విసుగు చెంది, సంట్'ఆగత నుండి వెలుపలకి వచ్చి మోడేనాలో ఉండే డే టోమాసో అనే ప్రత్యర్థి వాహన ఉత్పత్తి సంస్థ యొక్క ఫార్ములా వన్ కార్యక్రమానికి అధిపతిగా నియమించబడ్డారు. లాభాలు పెరగడంతో ఒక పందెం కార్యక్రమం పెట్టుకునే అవకాశం ఉన్నప్పటికీ, లంబోర్ఘిని కనీసం నమూనా తయారు చేయడానికి కూడా వ్యతిరేకతతో ఉన్నారు. తన లక్ష్యాన్ని ఆయన ఈ విధంగా చెప్పేవారు: "నేను ఏ లోపాలు లేని సామాన్యమైన, సంప్రదాయబద్ధమైన, దోషములేని GT కారులని తయారు చేయాలన్నదే నా కోరిక - ఒక సాంకేతిక మందుగుండుని కాదు"[27] ఇస్లేరో, ఎస్పడా వంటి కార్లతో, ఎంజో ఫెర్రారి కార్లకి సమానంగా లేదా వాటికంటే ఉన్నతంగా, తన కార్లు ఉండాలనే అతని లక్ష్యం నెరవేరింది. డల్లారా యొక్క సహాయకుడైన పౌలో స్టాన్జాని, తన పాత అధికారి పాత్రలో సాంకేతిక దర్శకుడులా వ్యవహరించారు. కాని డల్లారాకి దురదృష్టం ఏమంటే డి టొమాసో F1 కార్యక్రమానికి తగినంత నిధిని సమకూర్చలేదు. వాహన ఉత్పత్తి సంస్థ అతి కష్టం మీద ఈ అనుభవం నుండి భయిట పడింది; త్వరలోనే ఇంజనీర్ కూడా సంస్థని విడిచి పెట్టి వెళ్ళిపోయారు.[28]
1969లో ఆటోమోబిలి లంబోర్ఘినికి కార్మిక సంఘాలతో సమస్యలు వచ్చాయి. యంత్రాలలో పని చేసేవాళ్ళు మరియు యంత్రాలు తయారు చేసేవాళ్ళు నామమాత్రంగా ఒక గంట సేపు పనిని ఆపడం ప్రారంభించారు. ఎందుకంటే లోహాల రంగంలో పని చేసే కార్మికుల సంఘానికి ఇటలీ పరిశ్రమకి మధ్య సంబంధాలు చెడిపోవడానికి నిరసనగా జరిగే జాతీయ ఉద్యమంలో భాగంగా కార్మికులు ఈ విధముగా వ్యవహరించారు.[28] ఫెర్రుక్కియో లంబోర్ఘిని తరుచు చొక్కా చేతులని పైకి చుట్టుకొని, కర్మాగారంలో కార్మికులతో కలిసి పని చేసేవారు. కాబట్టి అయన కార్మికులని పనిని ఆపకుండా కొనసాగించడానికి, అందరు ఒక ఉమ్మడి లక్ష్యాన్ని సాధించుటకొరకు ప్రేరేపించ కలిగారు.
అ సంవత్సరం అంతటా, లంబోర్ఘిని ఉత్పత్తి చేసే కార్లని, అంటే ఇస్లేరో, ఎస్పడ మరియు మియుర S, అన్నిటికి వర్తించే విధముగా మెరుగు పరిచిన కార్లు విడుదల అవుతూనే ఉన్నాయి. మియురకి శక్తి పెంచడం, ఇస్లేరోకి "S" అలంకరింపు మరియు ఎస్పడాకి ఎక్కువ వేగాన్ని చేరుకోటానికి అనుకూలంగా పనితీరు మరియు సౌకర్యాలలో మెరుగుదల వంటి మార్పులు జరిగాయి.100mph (160km/h) ఇస్లేరోని తొలగించి దాని స్థానంలో ఎస్పడ యొక్క తగ్గించబడిన అదే సమయములో ఎక్కువ పనితీరు కలిగిన రకమైన జరమ 400GTని తీసుకురావాలని అనుకున్నారు. ఈ కారులో 3.9-లీటర్ల V12 ఇంజిన్ని అట్టి పెట్టారు. అయితే అది 10.5:1 కి పెంచబడిన అణుకువ నిష్పత్తి కలిగి ఉంది.[29]
జరమ 1970 జేనేవా ప్రదర్శనలో ప్రదర్శించబడిన సమయానికి పాలో స్టాంజాని ఒక సరికొత్త కారుకి రూపకల్పన చేసే పనిని ప్రారంభించారు.ఈ కొత్త కారు పాత లంబోర్ఘిని కార్ల ఏ భాగాన్ని వాడకుండా పూర్తిగా కొత్త రూపకల్పన కలిగి ఉంటుంది. పన్నుల చట్టాలలో మార్పులు మరియు కర్మాగారం యొక్క ఉత్పత్తి సామర్ధ్యాన్ని పూర్తిగా వినియోగంచికోవాలనే ఆకాంక్ష వంటి కారణాల వల్ల ఇటలీకి చెందిన ఈ వాహన తయారి సంస్థ ఫెరారీ వెళ్ళిన భాటలోనే వెళ్ళడానికి మార్గం ఏర్పడింది. ఫెరారీ డినో 246 మరియు పోర్ష్ కార్లకి, 911 కారుకి ఎలా మార్పులు చేసిందో అదే విధముగా ఈ సంస్థ కూడా ఉర్రకో అనే పేరుతో ఒక చిన్న V8-శక్తితో నడిచే 2+2 కారుని రూపొందించింది. వాడుకలో పెట్టగలుగటానికి వీలుగా ఉండటానికి 2+2 రూపాన్ని ఎన్నుకున్నారు. ఉర్రకో కారు యజమానులు సంతానము కలిగి ఉండవచ్చని ఫెర్రుక్కియో అంగీకరించారు.[29] స్టాన్జాన్ని రూపొందించి పైన అమర్చబడిన ఒక కామ్ V8, 5000 rpmలో 220 bhpని ఇస్తుంది. బొబ్ వాలస్ వెంటనే అ కారుని రాస్తాలో నడిపి పరీక్షించడం మరియు అభివృద్ధి చేయడం ప్రారంభించారు. అ కారుని 1970 టురిన్ మోటర్ ప్రదర్శనలో ప్రదర్శించాల్సి ఉంది.[29]
1970 సంవత్సరములో లంబోర్ఘిని మియురకి ప్రత్యామ్నము తయారు చేసే పని ప్రారంభించారు.మియుర, అంతకిముందు ఎప్పుడు లేని ఒక కొత్త మోడల్ అయినప్పటికీ, లోపలి శబ్దం ఆమోదయోగ్యం కాదని, అది తన వ్యాపార తత్వానికి అనుగుణంగా లేదని ఫెర్రుక్కియో లంబోర్ఘిని అభిప్రాయపడ్డారు.[30] ఇంజనీర్లు ఒక కొత్త పొడవు ఎక్కువగా ఉండే కారు అడుగు చట్రాన్ని రూపొందించి, ఇంజిన్ని నిలువుగా కారు సారథి స్థానానికి ఇంకా దూరంగా అమర్చారు. V12 యొక్క 4.97-లీటర్ రకం ఇంజిన్ కలిగి ఉండటంవల్ల LP500 అని పేరు పెట్టబడిన ఈ కారుయొక్క మాదిరిని బేర్టోన్లో మార్సెల్లో గాన్డిని చేత రూపొందించబడింది. ఈ కారుని జేనేవా మోటర్ ప్రదర్శనలో, మియుర యొక్క చివరి రకమైన P400 సూపర్వేలోస్</i>తో పాటు, మొదటి సారి ప్రదర్శించబడింది. ఎస్పడ 2, ఉరాకో P250 మరియు జరమా GT కార్లు లంబోర్ఘిని వరుసని పూర్తి చేసే ఇతర రకాలు.[31]
ప్రపంచ ఆర్ధిక సంక్షోభం పెరుగుతుండడంతో ఫెర్రుసియో లంబోర్ఘిని యొక్క వ్యాపార సంస్థలు ఆర్ధిక ఇబ్బందుల పాలయ్యాయి. 1971వ సంవత్సరములో ఉత్పత్తులలో సగానికి పైగా ఎగుమతి చేసే లంబోర్ఘిని యొక్క ట్రాక్టరు వ్యాపార సంస్థ కష్టాలలో పడింది. దక్షిణ ఆఫ్రికాలో ట్రాట్టోరి యొక్క దిగుమతిదారుడైన సెన్టొ అన్ని కొనుగోలు ఉత్తర్వులు రద్దు చేశారు. విజయవంతమైన సైనిక తిరుగుబాటు అనంతరం బొలీవియాలో ఏర్పడిన క్రొత్త సైనిక ప్రభుత్వము జినోవ నుండి తరలించటానికి దాదాపుగా పంపిణీకి సిద్ధంగా ఉన్న ఒక పెద్ద ట్రాక్టర్ల ఒప్పందాన్ని రద్దు చేశారు. ఆటోమోబిలి వలెనే ట్రట్టోరి ఉద్యోగులు కూడా కార్మిక సంఘాలుగా ఏర్పడటంతో వారిని ఉద్యోగం నుండి తొలగించుట సాధ్యం కాని స్థితి ఏర్పడింది. 1972వ సంవత్సరములో లంబోర్ఘిని ట్రట్టోరిలో ఆయనకున్న మొత్తం ఆస్తిని SAME అనబడే ట్రాక్టరు నిర్మాణకారుడికి అమ్మారు.[7][32]
లంబోర్ఘిని సంస్థ మొత్తం ఆర్ధిక ఇబ్బందులలో పడటం జరిగింది. వాహనతయారీదారుడి పురోగతి మందగించింది. LP500 రకము నమూనాను 1972 జేనీవ ప్రదర్శనలో ప్రధర్శించటానికి వీలుపడలేదు. జరమా యొక్క P400 GTS రకాన్ని మాత్రమే ప్రదర్శించారు. ఆర్ధిక వ్యయాన్ని తగ్గించే ఉద్దేశముతో పాలో స్టాన్జాని LP500 ఉత్పత్తి కేంద్రాన్ని బదులుగా చిన్నపాటి 4-లీటరు ఇంజను ఉత్పాదనకు ఉపక్రమించారు.[33] ఫెర్రుసియో లంబోర్ఘిని ఆటోమోబిలి మరియు ట్రాట్టోరి కై కొనుగోలుదార్లను కలిశారు. ఇస్లేరో మరియు ఒక ఎస్పాడ స్వంతదారు, తన స్నేహితుడు, ధనవంతుడు అయిన స్విట్జర్లాండు వ్యాపారస్తుడు జార్జి హెన్రి రోసెట్టితో ఆయన వ్యాపార మంతనాలు జరిపారు.[33] ఫెర్రుసియో తన వాహనతయారి సంస్థలోని 51% వాటాని US $600,000కు రోసెట్టికి విక్రయించి తన సంస్థ ఫై అధికారాన్ని వదులుకున్నారు. ఆయన సంట్'అగాట కర్మాగారములో పనిలో కొనసాగితూ ఉన్నారు; రోసేట్టి ఆటోమోబిలి వ్యవహారాలలో చాల అరుదుగా పట్టించుకునేవారు.[32]
1973వ సంవత్సరములో చమరు సంక్షోభం కారణాన ప్రపంచం లోని ఉత్తమ పనితీరు కల కార్ల అమ్మకాలు తగ్గి తయారీదారులు ఇబ్బంది పాలయ్యారు. చమురు ధరలు పెరగటంతో ప్రభుత్వాలు చమురు వాడకము కట్టడి చేసి, వాడకందారులను సులభమైన చిన్న వాహనాలను ఉపయోగించునట్లు చేసే క్రొత్త ఇంధన శాసనాలు అమలులోకి తెచ్చాయి. లంబోర్ఘిని యొక్క విలాసవంతమైన క్రీడా కార్లు చమురు వాడకాన్ని నియంత్రించని శక్తిమంతమైన ఇంజను కలిగివుండి కూడా, (1986 కౌన్టాక్ కారు V12 ఇంజను నుండి తయారు చేసిన 5.2-లీటరు ఇంజను కలిగి ఉండటమేకాక 6 mpg నగరంలో మరియు 10 mpg రహదారిలో EPA గణ్యత[93] కలది) అమ్మకాలలో విపరీతముగా దెబ్బతిన్నాయి.
1974వ సంవత్సరములో ఫెర్రుసియో లంబోర్ఘిని సంస్థలో తనకు మిగిలిన 49% వాటాని కూడా జార్గేస్-హెన్రి రోస్సెట్టి మిత్రుడైన రెనే లీమెర్కు విక్రయించారు.[1] తన పేరు కలిగి అన్ని కార్లతోను సంబంధాలు త్రుంచుకున్నాక లంబోర్ఘిని, మధ్య ఇటలి లోని ఉమ్బ్రియా ప్రాంతంలోపెరుగియా పరగణా లోని కాస్టిగ్లియోన్ డెల్ లాగో పట్టణములో పానికరోల లోని ఫ్రాజియోన్ వద్ద ఉన్న ట్రాసిమెనో సరస్సు ఒడ్డున ఆయన తన ఎస్టేట్లో ఆఖరి రోజులవరకు విశ్రాంతితో గడిపారు.[5]
1974వ సంవత్సరములో LP500 యొక్క ఉత్పత్తి చివరకి మొదలైంది. ఈ కారు చిన్న 4.0-లీటర్ల V12తో నడపబడి, కౌన్టాక్ అనే పేరుతో పిలవబడింది. మొట్ట మొదటి ఉత్పత్తి నమూనా 1974వ సంవత్సరములో విడుదల చేయబడింది. 1976వ సంవత్సరములో యురకో P300, టార్గా పైకప్పుతో 3-లీటర్ల V8తో, సిల్హౌట్ అనే కారుగా సవరించబడింది. ఈ కారు యొక్క నిస్సారమైన నిర్మాణ నాణ్యత, భరోసా లేనితనము మరియు ఏర్గోనోమిక్స్ యేకాక అది U.S.కి "నల్ల బజార్" ద్వారానే దిగుమతి చేసుకోవలసి రావటం కూడా దానిపై వ్యతిరేకతకు కారణం అయింది. కేవలం 54 కార్లు మాత్రమే ఉత్పత్తి చేయబడ్డాయి.[34] అమెరికా మార్కెట్టులో నేరుగా పాలుపంచుకోక పోవడం కౌన్టాక్ను ఇబ్బంది పెట్టింది. LP500 నమూనా తయారయి 1982వ సంవత్సరములో విడుదల అయేదాకా కౌన్టాక్ కు పరిస్థితిలో మార్పు లేదు.
సంవత్సారాలు గడిచేకొలదీ లంబోర్ఘిని యొక్క పరిస్థితి విషమించి 1978వ సంవత్సరములో సంస్థ పూర్తిగా దివాళా తీసింది. దానితో ఇటలి యొక్క న్యాయస్థానాలు సంస్థను తమ ఆధీనములోకి తెచ్చుకున్నాయి. 1980వ సంవత్సరములో స్విట్జర్లాండుకు చెందిన మిమ్రాన్ సోదరులు దివాళా తీసిన కార్ల సంస్థ దివాళా సమయుములో ఆర్ధిక వ్యవహారాలను నిర్వహించటానికి నియమించబడ్డారు. వారు క్రీడా కార్ల యందు అమిత ఆసక్తికల ప్రసిద్ధ ఆహార సంబంధ వ్యాపారస్తులు. వాహన నిర్మాణకారుడైన లామ్బోర్ఘిని సంస్థ తన ఆధ్వర్యములో నడుస్తున్నప్పుడు పరాజయము పాలైన సిల్హౌట్టేను జల్ప అను పేరుతో గతములో పేరుపొందిన మాసేరటి అయిన గైయులియొచే మార్పులు చేయబడిన 3.5-లీటరు V8 ఇంజను అమర్చి పని చేయించారు. సిల్హౌట్టే కంటే ఎక్కువ విజయం సాధించిన జల్ప, కౌన్టాక్ యొక్క మరింత సరసమైన ధరతో, సుఖాన్ని ఇచ్చునటువంటి క్రొత్త రూపానికి చేరువలో నిలిచింది.[35] కౌన్టాక్ను మరింత మెరుగు పరచి U.S.లో అమ్మకానికి సిద్ధం చేయటం తోపాటు LP500 మాదిరిని 1982వ సంవత్సరములో విడుదల చేశారు.[36] 1984వ సంవత్సరము నాటికి ఆ సంస్థ స్విట్జర్లాండ్ వారి ఆధీనములోనికి మారింది. మిమ్రాన్స్ ఒక సమగ్రమైన పునర్నిర్మాణ పధకము మొదలుపెట్టి పెడదారి పట్టిన వాహన నిర్మాణ సంస్థకు ఎక్కువ నిధులు సమర్పించారు. శాంట్'అగాట వ్యవస్థని పునర్నిర్మించి ప్రపంచవ్యాప్తంగా క్రొత్త సాంకేతిక మరియు రూపకల్పనలో నిపుణులను కనుగొని వారి సేవలను వినియోగించుకోనటంఫై నిశితమైన దృష్టి పెట్టారు.[1]
ఈ పెట్టుబడి యొక్క సత్వర ఫలితాలు బాగున్నాయి. 1984వ సంవత్సరములో విడుదలయిన కౌన్టాక్ యొక్క "క్వాట్ట్రోవాల్వ్ " ఒక శక్తివంతమైన 455bhp ఇంజను కలది. ఒడిదుడుకులకు లోనయిన ఛీటా పధకము ద్వారా లంబిర్ఘిని LM002 క్రీడా వినియోగ వాహనము 1986వ సంవత్సరములో విడుదల అయింది. ఎంత ప్రయత్నించినాకూడా మిమ్రాన్ల యొక్క పెట్టుబడులు సంస్థ పుంజు కొనటానికి దోహదపడలేదు. దానితో ఒక భారీ పెట్టుబడిదారుడితో కలవడాని కోసం ఆ సోదరులు అమెరికాకు చెందిన క్రిస్లర్ కార్పొరేషన్ సంస్థలోని "బిగ్ త్రీ" వాహన నిర్మాణకారుల ప్రతినిధులతో భేటీ అయ్యారు.[1] ఏప్రిల్ 1987న క్రిస్లర్ అధినేత లీ ఇయకొక్క ఆధ్వర్యాన ఆ అమెరికా సంస్థ, $33 మిలియను[Notes 4] మిమ్రాన్లకు ఇచ్చి ఇటలి వాహన నిర్మాణ సంస్థను కొనుగోలు చేసింది.[37] జోలిఫ్ ప్రకారం, లంబోర్ఘిని సంస్థ అధినేతలలో ఆరు సంవత్సరాల క్రితం వారి పెట్టుబడిని మించి ఎన్నో రెట్లు డాలర్లకు సంస్థను అమ్మిన మిమ్రాన్ సోదరులు మాత్రమే లాభము పొందగలిగారు.[37]
పూర్వం క్ర్యస్లేర్ దివాళా అంచు వరకి వెళ్ళినప్పుడు దాదాపుగా ఒక ఆశ్చర్యజనకమైన మలుపు తిప్పి మళ్ళీ సంస్థకి మంచి మార్పు తెచ్చిన అయాకొక్క, లంబోర్ఘిని సంస్థని కొనుగోలు చేయాలనే తన నిర్ణయాన్ని పాలక మండలినుండి ఎటువంటి వ్యతిరేకేత లేకుండానే నెరవేర్చగలిగారు. క్రిస్లేర్కి చెందిన వ్యక్తులు లంబోర్ఘిని యొక్క పాలక మండలిలో నియమించబడ్డారు కాని అల్ఫియరి, మర్మిరోలి, వెంటురేల్లి మరియు సెస్సారని వంటి సంస్థయొక్క కీలక సభ్యులు నిర్వహణ స్థానంలోనే కొనసాగారు. ఉబల్దో స్గార్జి అమ్మకం విభాగానాకి అధిపతిగా కొనసాగారు.[38] సంస్థయొక్క పునరుద్ధరణని ప్రారంభించడానికి లంబోర్ఘినికి $50 మిల్లియన్ మేరకు నగదు నిధిని స్వీకరించారు.[1] ఈ వాహనతయారి సంస్థ యొక్క క్రొత్త యజమానులు "అదనపు విలువ"తో కూడిన క్రీడా కార్ల బజార్లో ప్రవేశించడానికి ఆసక్తి చూపించారు. ఈ రకమైన కార్ల బజార్లో ప్రపంచవ్యాప్తంగా సంవత్సరానికి సుమారు 5000 కార్లు వస్తాయని అంచనా ఉంది. 1991 లోపల ఫెర్రారి 328కి పోటీగా ఒక కారుని తయారు చేయాలనదే క్రిస్లేర్ యొక్క లక్ష్యం. మరియు, ఇటలీకి వారు అమెరికా మార్కెట్ కోసం ఒక క్రిస్లేర్ కారులో వాడదగిన ఒక ఇంజిన్ని తయారు చేయాలని కూడా క్రిస్లేర్ అనుకున్నది.[38] చివరుగా సంస్థని మోటర్ క్రీడా రంగంలోకి తీసుకువెళ్లాలని నిర్ణయం తీసుకున్నారు. ఈ ప్రయత్నం లంబోర్ఘిని ఇంజనీరింగ్ S.p.A అనే పేరుతో పిలవబడింది. ఈ క్రొత్త విభాగం గ్రాండ్ ప్రి జట్టులకి ఇంజిన్ని తయారు చేస్తుంది. ఈ క్రొత్త విభాగం మోడేనాని కేంద్రంగా పెట్టుకొని వ్యవహరిస్తుంది. $5 మిలియన్ తొలి నిధిగా ఇవ్వబడింది.[39] డేనియల్లె ఆడేట్టో నిర్వాహకుడుగా వ్యవహరిస్తారు, ఎమిలే నోవరో అధ్యక్షత వహిస్తారు; వాళ్ళు మొదటిగా మోటార్ క్రీడా ప్రపంచంలో అధ్బుతమైన ప్రఖ్యాతిని పొందిన మావూరో ఫొర్ఘియెరిని నియమించుకున్నారు. ఆయన గతములో ఫెర్రారి యొక్క F1 జట్టుని నిర్వహించేవారు. ఫోర్ఘేయరే, సంట్'అగాటలో జరుగుతున్న రహదారి-కారు ఇంజిన్ రూపకల్పనకి భిన్నంగా, ఒక 3.5-లీటర్ V12 ఇంజిన్ని రూపొందించడం ప్రారంభించారు.[40]
అ సమయములో లంబోర్ఘిని కౌన్టాకేకి తరువాత రకమైన డయాబ్లో తయారి కోసం పనిచేస్తూ ఉన్నారు. బేర్టోన్ శకట నిర్మాణ సంస్థలో పనిచేస్తున్నప్పుడు మియుర మరియు కౌన్టాకే కార్ల యొక్క బాహ్యరూపాన్ని రూపొందించిన మార్సేల్లో గండినిఅ కారు యొక్క అసలు రూపకల్పన చేశారు. అయితే క్రిస్లేర్ నిర్వాహణాధికారులకి గండిని పని నచ్చక, అమెరికా వాహనతయారి సంస్థ యొక్క సొంత రూపకల్పన చేసే బృందాన్నికారుని మూడో సారి పూర్తిస్థాయి పునర్రూపకల్పన చెయ్యమని కోరింది. గండిని యోొక్క అసలు రూపలక్పన లక్ష్ణాలైన పదునైన అంచులు మరియు కోణాలని నునుపు చేశారు.ఇటలీకి చెందిన అ వ్యక్తికి చివరగా తయారైన అ కారుని చూస్తే మంచి అభిప్రాయం కలగలేదు.[41][42] లంబోర్ఘిని యొక్క 25వ వార్షికోత్సవమైన సెప్టెంబరు 1988వ సంవత్సర సమయానికి డయాబ్లోని విడుదల చేయాలని అనుకున్నారు. అయితే ఆది సాధ్యం కాదని గ్రహించినాక, దానికి బదులుగా కౌన్టక్ యొక్క చివరు రకాన్ని హడావుడిగా ఉత్పత్తిలోకి తీసుకొచ్చారు.[43] ఈ వార్షికోత్సవ కౌన్టాక్ కారు, తరువాతి రోజుల్లో అతి చక్కనైన రకముగా ప్రశంసించబడింది.[44]
1987 సంవత్సరము చివరిలో, చిరకాలం తరువాత పునరారోగ్యప్రాప్తి పొంది ఎమిలి నోవరో తిరిగి వచ్చారు. అయన తన అధికారము ఉపయోగించి డయాబ్లో పురోగతిలో క్రిస్లేర్ యొక్క ప్రభావాన్ని ఆపారు. ఫైటింగ్ బుల్కి ఏ మాత్రం నచ్చని ఒక నాలుగు-తలుపుల కారుని ఫ్రాంక్ఫర్ట్ వాహన ప్రదర్శనలో, 'లంబోర్ఘిని శక్తితో క్రిస్లేర్' అనే గుర్తుతో క్రిస్లేర్ ప్రదర్శించింది. వాహన రంగ పత్రికలవారు మరియు లంబోర్ఘిని ఉద్యోగులు పోర్టోఫినోని బాగా స్వీకరించలేదు. అయితే అ కారు డాడ్జ్ ఇన్ట్రేపిడ్ సుడాన్ కారుకి ప్రేరణగా నిలిచింది.[45]
ఏప్రిల్ 1988లో బేర్టోన్ జేనేసిస్ అనే క్వట్ట్రోవల్వోల్ V12-శక్తితో నడిచే, ఒక చిన్న వాన్ని పోలి ఉండే లంబోర్ఘిని-గుర్తుతో ఉన్న వాహనాన్ని టురిన్ మోటర్ ప్రదర్శనలో ప్రవేశపెట్టారు. ప్రజల స్పందనలు తెలుసుకోవడానికోసం రూపొందించిన ఈ అసాధారణమైన కారుని వదిలి వేశారు. ఈ కారు లంబోర్ఘిని ఉత్పాదనలలోగాని క్రైస్లేర్ ఉత్పాదనలలోగాని ఇమిడేలాగా లేదు.[45] జేనేసిస్ ని జల్ప స్థానములో రాబోయే క్రొత్త "చిన్నపాటి లమ్బో"తో పాటు అభివృద్ధి చేయాలని నిర్ణయించారు. ఈ కారు లంబోర్ఘిని యొక్క ఉత్పాదనల శ్రేణిలో అప్పుడు ఖాళీగా ఉన్న డయబ్లోకి క్రింద స్థానంలో ఉంటుంది. ఈ కారు అభివృద్ధికి $25 మిలియన్లు నిధిని కేటాయించారు. ఈ కారు సాలీనా 2,000 కంటే ఎక్కువ అమ్ముడు పోతాయని భావించారు.[45]
డయాబ్లోని ప్రజలకు 1960 జనవరి 21 నాడు మోంటే కార్లోలో ఉన్న హోటల్ డి పారిస్లో ఒక కార్యక్రమములో విడుదల చేశారు. డయాబ్లో అప్పట్లో ప్రపంచంలోనే ఎక్కువ వేగంగా నడిచే కారుగా ఉండేది. అమ్మకాలు ఎంత చరుకుగా ఉన్నాయంటే, లంబోర్ఘినికి లాభం కూడా వచ్చింది. అంతకిముందు సంస్థ అమెరికాలో విడివిడిగా ఉన్న అనుబంధ సంస్థలు మరియు అస్తవ్యస్తంగా ఉన్న వ్యక్తిగత వ్యాపార వ్యవస్థల ద్వారా కార్యకలాపాలు నిర్వహించేది. క్రైస్లేర్ ఒక సమర్ధమైన హక్కుదారుల సమితిని (ఫ్రాంచైస్) ని నెలకొల్పి పూర్తి స్థాయి సేవలు మరియు విడి భాగాలు అందుబాటులో ఉండే విధముగా సహకారం ఇవ్వడానికి ఏర్పాటు చేసింది. ఈ సంస్థ, విధ్యుత్ శక్తితో నడిచే పడవ పందెములో వాడడానికి అవసరమైన V12 ఇంజిన్ని అభివృద్ధి చేయడం ప్రారంభించింది. లాభాలు పెరిగి, $1 మిలియన్ దాటాయి. లంబోర్ఘినికి అది ఒక మంచి అనుకూలమైన సమయంగా ఉంది.[1]
కొంత కాలం లాభాల అనంతరం 1992వ సంవత్సరములో $239,000 విలువ కలిగిన డయాబ్లో అమెరికా కొనుగోలుదారులకు అందుబాటులోలేక అమ్మకాలు విపరీతముగా పడిపోయాయి. లంబోర్ఘిని సంస్థ వలన జరిగే విపరీతపు ఖర్చుల దృష్ట్యా క్రిస్లర్ ఆ వాహన నిర్మాణ సంస్థ నుండి తయారయ్యే కార్ల సంఖ్యతో పోలిస్తే పెట్టే పెట్టుబడి ఎక్కువని భావించారు. ఆ అమెరికా సంస్థ లామ్బోర్ఘినిని వదిలించుకుందామని భావించి మెగాటెక్ అనబడు సంస్థను సరైనదిగా భావించింది. మెగాటెక్ బెర్ముడాలో నమోదు చేయబడి, అప్పటి ఇండోనేషియా రాష్ట్రపతి సుహార్తో ఆఖరి కొడుకైన టామీ సుహార్తో మరియు వ్యాపారవేత్త సేటియావాన్ డ్ జోడి ఆదిపత్యములో నడుస్తున్న ఇండోనేసియా కి చెందిన వ్యాపార సముదాయం SEDTCO Pty., ఆధ్వర్యములో నడచు సంస్థ. ఫిబ్రవరి 1994 నాటికి $40 మిలియన్లు చేతులు మారాక, లంబోర్ఘిని సంస్థ, దాని మోడేనా పందెం ఇంజనుల కర్మాగారము మరియు ఆమెరికాలోని మారుబేరపు వ్యాపార సంస్థ అయిన లామోర్ఘిని U.S.A. యొక్క ఆధిపత్యం ఇటలి వారి నుండి మెగాటెక్ కు బదలీ అయింది.[1] వెక్టార్ మోటార్స్ అను ఇబ్బందులలో ఉన్న అమెరికా అధ్బుతకార్ల నిర్మాణ సంస్థకు అధిపతి అయిన ద్జోడి, ఆ సంస్థలోని తన 35% వాటాను లామ్బోర్ఘినితో విలీనం చేసి వాని ఉత్పత్తిని పెంచుదామని భావించారు. గతములో లోటస్ మరియు జాగ్వార్ సంస్థలలో పనిచేసి జనరల్ మోటార్స్లో నిర్వాహణా ఉపాధ్యక్షుడుగా విధులు నిర్వర్తించిన మైఖేల్ జే. కిమ్బేర్లేను అధ్యక్షుడు మరియు నిర్వాహణా మార్గ దర్శకుడుగా నియమించబడ్డారు. మొత్తం లంబోర్ఘిని వ్యవహారాలను ఆకళింపు చేసుకున్నాక కిమ్బర్లె ఆ సంస్థ ఏదో ఒకటో రెండో నమూనాలు తయారు చేసే స్థితిలో కాక ఔత్సాహిక అమెరికా కొనుగోలుదార్లకు అందుబాటులో ఉండే క్రొత్త కారు తయారు చేయాలని ఆలోచన చేశారు. ఆయన ఒక విక్రయ పధకాన్ని ఆచరించి లంబోర్ఘిని యొక్క ఘన చరిత్రను అంతుచిక్కని అధ్బుతంగా చిత్రీకరించారు. 1995వ సంవత్సరములో లామ్బోర్ఘిని డయాబ్లోని అధునాతన సూపర్ వెలోస్</i>గా ఆధునీకరించి విజయం సాధించారు. 1995 సంవత్సరము నాటికి అమ్మకాలు పెరుగుతున్నా కూడా సంస్థ వ్యవస్థలో మార్పులు చేసి టోమి సుహార్తో యొక్క V'Power మండలికి 60% వాటా మరియు జేఫ్ఫ్ యాప్ ఆధ్వర్యములో నడుస్తున్న మైకాం Bhd., అనే మలేషియా సంస్థకు 40% వాటా కలిగే విధముగా సర్దుబాటు చేసుకున్నారు.[1]
అమ్మకాలు పెరిగినాకూడా నష్టాలలోనే నడుస్తున్న లామ్బోర్ఘిని సంస్థ నవంబరు 1996 సంవత్సరములో 40 సంవత్సరాలు అతిరధ వాహన నిర్మాణ సంస్థయిన ఫియట్ S.p.A.లో అనుభవముగడించిన విట్టోరియో డి కాపువాను అధ్యక్షుడు మరియు CEOగా నియమించి ఎలాగైనా ఈ క్రీడా కారు ద్వారా లాభాలు గడించాలని ఆశించారు. డి కాపుయా సత్వరముగా ఖర్చు తగ్గించేందుకు కొంతమంది కార్య నిర్వాహ ణాధికారులను సలహాదారులను ఉద్యోగాలనుండి తీసివేసి, నిర్మాణ సామర్ధ్యాన్ని 50 శాతం పెంచుటకు యత్నించారు. చివరకు 1997 సంవత్సరములో లంబోర్ఘిని లాభ నష్టాలు సమము చేసి 209 డయాబ్లోలు విక్రయించింది. లాభాలు గడించే స్థాయి కన్నా ఇంకా 13 కార్లు ఎక్కువ అమ్మటం జరిగింది. డి కాపువా లామ్బోర్ఘిని యొక్క పేరు, గుర్తింపునును పెంచుతూ అనేక విక్రయ మరియు హక్కు కల్పించే ఒప్పందాలను ఆచరణలో పెట్టారు. $100 మిలియను నిధులతో "బేబీ లాంబో"ని అభివృద్ది చేయటము మొదలు పెట్టారు.[1]
ఆ సంవత్సరము జూన్లో ఆసియాలోని ఆర్ధిక సంక్షోభం మళ్ళీ నాయకత్వ మార్పుకు దారి తీసింది. వోల్క్స్వాగన్ స్థాపకుడైన ఫెర్డినాండ్ పోర్షే మనుమడు వోల్క్స్వాగాన్ AG క్రొత్త అధిపతి అయిన ఫెర్డినాండ్ పియెక్ 1998 సంవత్సరము లో అనేక కొనుగోళ్ళు చేస్తూ లామ్బోర్ఘిని ని $110 మిలియను కొన్నారు. లామ్బోర్ఘిని వోల్క్స్వాగన్ యొక్క విలాసవంతమైన కార్ల విభాగం ఆడీ AG ద్వారా కొనుగోలు చేయబడింది. ఆడీ ప్రతినిధి అయిన జువేర్గాన్ డి గ్రేవ్ వాల్ స్ట్రీట్ జర్నల్ కు చెప్పినదాని ప్రకారం "లంబోర్ఘిని ఆడీ యొక్క క్రీడా వైఖరిని మెరుగు పరిస్తే ఆడీ లంబోర్ఘిని ఆడీ యొక్క సాంకేతిక సామర్ధ్యం వలన లాభిస్తుంది."[1]
అమెరికా వారి యాజమాన్యము పోయిన ఐదు సంవత్సరాలలోనే లామ్బోర్ఘిని జర్మనీ వారి ఆధీనములోకి వచ్చింది. మళ్ళీ ఇబ్బందులలో ఉన్న ఆ ఇటలీ వాహన నిర్మాణ సంస్థ పునర్నిర్మించబడి లామ్బోర్ఘిని హోల్దింగ్ S.p.A. అను పేరు గల ఒక యాజమాన్య సంస్థగా ఏర్పడింది. ఈ క్రొత్త సంస్థ యొక్క అధిపతి ఆడీ అధినేత ఫ్రాంజ్-జోసెఫ్ పేఫ్జేన్.ఈ క్రొత్త సంస్థ యొక్క అధిపతి ఆడీ అధినేత ఫ్రాంజ్-జోసెఫ్ పేఫ్జేన్. ఆటోమోబిలి లామ్బోర్ఘిని S.p.A., ఆ యాజమాన్య సంస్థకి ఉపసంస్థగా మారి, కార్ల రూపకల్పన మరియు నిర్మాణమందు శ్రద్ధ వహిస్తుంది. అంతేకాక తన ప్రతేక ఆసక్తులైన సముద్రములో ఉపయోగించే ఇంజనుల ఉత్పత్తి మరియు హక్కుల ఒప్పందాల మీద కూడా ధ్యాస నిలిపింది. తొలి రోజులలో అధినేతగా ఉన్న విట్టోరియో డి కాపువా జూన్ 1999లో రాజీనామా చేశారు. ఫియట్, ఆల్ఫా రొమియో మరియు ఫెరారీ సంస్థలలో అనుభవమున్న గియుసెప్పి గ్రీసో ఈయనకు బదులుగా వచ్చారు. డయబ్లో యొక్క అంతిమ రూపమైన GT విడుదలైనా కూడా స్వల్ప ఉత్పత్తి కారణాన పొగ విడుదల మరియు గ్రుద్దుకొనునప్పుడు తట్టుకునే శక్తికి సంబంధించిన ఆమోదాన్ని సంపాదించటం వ్యయముతో కూదినదిగా భావించి U.S.కు ఎగుమతి చేయటం మానింది.
అమెరికా యాజమాన్యం ఎలాగయితే డయాబ్లో రూపం ఫై తన ప్రభావం చూపినదో, అలాగే లామ్బోర్ఘిని యొక్క క్రొత్త జర్మన్ యాజమాన్యం డయాబ్లోకు ప్రత్యామ్నమును కనిపెట్టడంలో దృష్టి పెట్టింది. ప్రాజెక్ట్ L140 అని పిలవబడే దశాబ్ధములో విడుదలైన మొదటి క్రొత్త లామ్బోర్ఘిని పాత లామ్బోర్ఘినికి మరో జన్మ వంటిది. 40 సంవత్సరాల క్రితం ఫేర్రుకియో లామ్బోర్ఘినిని ప్రేరేపించిన మియురా క్రమముకు మూలమైనటువంటి ఈ కారుకు ముర్సిఇలాగో అనే ఆ యెద్దు పేరు కచ్చితమైనది. రూపకల్పనా విభాగానికి క్రొత్త అధిపతి అయిన బెల్జియన్ దేశపు లూక్ డాన్కర్వాల్క్ ప్రసిద్ధి చెందిన ఆ క్రొత్త కారుకు రూపకల్పన చేశారు.
జర్మనుల ఆధ్వర్యములో లామ్బోర్ఘినికి ఎన్నో సంవత్సరాలుగా కలగని స్థిరత్వము కలిగింది. భరోసా లేనివిగా భావించబడే ఆ వాహన నిర్మాణ సంస్థ యొక్క కార్లు ప్రసిద్ధి చెందిన జర్మనీ సాంకేతిక పరిజ్ఞానము వలన లాభించి, జర్మను సామర్ధ్యాన్ని బయల్పరచుచూ ఇటలి యొక్క అసాధారణ తత్వాన్ని పొందుపరచుకున్నాయి. 2003వ సంవత్సరములో లామ్బోర్ఘిని మ్యుర్సియేలాగో తదుపరి సుఖవంతమై మరింత అందుబాటులో ఉండే ఒక చిన్న V10-కలిగిన గల్లార్దోను తయారు చేశారు. 2007 సంవత్సరములో వాల్టర్ డి'సిల్వాను తొలగించి వోల్ఫ్ గాంగ్ ఎగ్గర్ను ఆడీ మరియు లామ్బోర్ఘిని యొక్క రూపకల్పనా విభాగానికి అధిపతిగా నియమించారు. వాల్టర్ డి'సిల్వా తన హయాములో ఒకే ఒక్క రూపకల్పనకు అనగా 2006 సంవత్సరము నాటి మియుర ఆలోచనకు మాత్రమే దోహదపడ్డారు. 2008 సంవత్సరములో ముర్సియలాగో నుండి ఆధునీకరించబడి రహస్య-పోరాట మెళకువల వలన ప్రేరేపితమై అతి కొద్ది నమూనాలు మాత్రమే కలిగిన రివెంటాన్ అధ్బుత కారు ఆవిష్కరించబడింది. లామ్బోర్ఘిని కార్లలో అన్నిటిలోనూ రివెంటాన్ కారు అత్యంత శక్తిమంతమైనది. 2009 సంవత్సరపు ముర్సియలాగో LP 670-4 SV, అనే ఒక సూపర్ వేలోస్ రకములోని లామ్బోర్ఘిని హాలో అధ్బుతకారు మరియు 2009 సంవత్సరపు రివెంటాన్ రోడ్స్టర్ కార్లు మూడు లామ్బోర్ఘిని కార్లలో అత్యంత ఆధునికమైనవి.
లామ్బోర్ఘిని తయారి వాహనాలు వాహనము పేరు నిర్మాణ కాల పరిమితి తయారుచేయబడిన సంఖ్యా [46]ఇంజను అత్యధిక వేగము చిత్రము 350GTV 1963 (నిర్మాణము చేయలేదు ) 1 నమూనాV12 3.464-లీటరు (211.4 cid) 280km/h (170mph)ప్రొడక్షన్ లామ్బోర్ఘిని పేరుతో వచ్చిన కార్లలో మొదటిధైనా కూడా 350GTV పూర్తి స్థాయిలో ఉత్పత్తి చేయబడ లేదు. 350GT 1964–1969120 '4.0 ': 23V12 3.464-లీటరు (211.4 cid) V12 3.929-లీటరు (239.8 cid) 249km/h (155mph)400GT 1966–1968[250] మాట్ట్ బస్బిV12 3.929-లీటరు (239.8 cid) 250km/h (160mph)మియురా 1966–1974475 S: 140 SV: 150V12 3.929-లీటరు (239.8 cid) 290km/h (180mph)ఎస్పాడ 1968–19781217V12 3.929-లీటరు (239.8 cid) 245km/h (152mph)ఇస్లేరో 1968–1970[235] ^ కొనార్డ్ (2006), p.125. కొనార్డ్ (2006) పుట 125. S: 100V12 3.929-లీటరు (239.8 cid) 248km/h (154mph)జరమ 1970–1978177 S: 150V12 3.929-లీటరు (239.8 cid) 240km/h (150mph)ఉర్రాకో 1970–1979P250: 520 P300: 190 P200: 66V8 2.463-లీటరు (150 cid) V8 2.996-లీటరు (180 cid) V8 1.994-లీటరు (120 cid) 230km/h (140mph)కౌన్టాక్ 1974–19902042V12 3.93-లీటరు (240 cid) V12 4.75-లీటరు (290 cid) V12 5.17-లీటరు (320 cid) 306km/h (190mph)సిల్హోట్టే 1976–1977[54] ఆండీ రామ్V8 3.0-లీటర్ (180 cid) 260km/h (160mph)File:Lamborghini silhouette.jpgజల్ప 1982–1990410V8 3.49-లీటరు (213 cid) 240km/h (150mph)LM002 1986–1992301V12 5.17-లీటరు (315 cid) 210km/h (130mph)దియబ్లో 1990–20012884V12 5.71-లీటరు (350 cid) V12 6.0-లీటరు (370 cid) 340km/h (210mph)ముర్సియలాగో ఆఫ్ఘనిస్తాన్ లో యుద్ధము (2001 నుండి ప్రస్తుతము వరకు) ఇంకా నిర్మాణములో వున్నV12 6.19-లీటరు (380 cid) V12 6.5-లీటరు (400 cid) 353km/h (219mph)గల్లర్దో 1994–ఇప్పటివరకుఇంకా నిర్మాణములో వున్నది V10 4.96-లీటరు (303 cid) 325km/h (202mph)రివెంటన్ 2008| 21 జంప్ స్ట్రీట్V12 6.5-లీటరు (396 cid) 356km/h (221mph)
2009 నాటి సమయానికి ప్రస్తుత శ్రేణిలో పూర్తిగా మధ్య భాగములో ఇంజిన్ మరియు రెండు ఆసనాలు కలిగిన క్రీడా కారులే ఉన్నాయి. V12 శక్తితో నడిచే ముర్సియిలాగో LP640 మరియు రోడ్స్తర్ మరియు V10 శక్తితో నడిచే చిన్న కారులైన గల్లర్దో LP560-4 మరియు స్ప్య్డర్ పరిమిత సంఖ్యలో ఈ నాలుగు కార్ల రకాలు సమయానుకూలంగా ఉత్పత్తి చేయబడుతున్నాయి.
సంస్థయొక్క చరిత్ర అంతటా లంబోర్ఘిని అనేక రకాల కాన్సెప్ట్ నమూనాలని తయారు చేయటముపై దృష్టి సారించి ప్రవేశపెట్టింది, 1963 సంవత్సరములో మొట్ట మొదటి లంబోర్ఘిని మాదిరియిన 350GTVతో మొదలుకొని. ఇతర లంబోర్ఘిని ప్రసిద్ధి చెందిన నమూనాలు ఏమనగా బేర్టొన్ యొక్క 1967 మర్జాల్, 1974 బ్రావో, మరియు 1980 అతోన్, క్రిస్లర్ యొక్క 1987 పోర్టొఫినో, ఇటాల్డిసైన్-రూపొందించిన కాలా 1995 నుండి, మరియు జాగాటో నిర్మించిన రాప్టార్ 1996 వగైరాలు.
ప్రధాన రూపకర్తైన వాల్టర్ డి'సిల్వ యొక్క మొదటి సృష్టి అయిన రెట్రో-పద్ధతిలో తయారైన లంబోర్ఘిని మియుర కాన్సెప్ట్ కారు 2006వ సంవత్సరములో ప్రవేశపెట్టబడింది. అధ్యక్షుడు మరియు CEO అయిన స్టీఫన్ విన్కేల్మాన్ ఈ భావన ఉత్పత్తి చేయబడుతుందని అనే మాటని నిరాకరించారు. "మియుర భావన మా చరిత్రని కొనియాడి వేడుక చేసుకోవడం కోసం. కాని లంబోర్ఘిని భవిష్యత్తు కోసము. మేము రెట్రో రూపకల్పన కోసం మేము ఇక్కడ లేము. అందువల్ల మేము [కొత్త]మియురని ఉత్పత్తి చేయము' అని ఆయన అన్నారు.[47]
2008 పారిస్ మోటర్ ప్రదర్శనలో లంబోర్ఘిని ఎస్టొక్యు, ఒక నాలుగు-తలుపులు ఉన్న సెడాన్ లాంటిది. ఎస్టొక్యు చివరికి ఉత్పత్తి చేయబడుతందా అనే విషయము గురించి అనేక ఊహాగానాలు వెల్లడయ్యాయి.[48][49] అయితే లంబోర్ఘిని యాజమాన్యము ఈ మేరకు ఏ నిర్ణయము తీసుకోలేదు. ఉత్పత్తి గనక చేపట్టితే, ఈ కారు సంట్'అగాటా కర్మాగారంలో తయారయిన మొట్ట మొదటి నాలుగు-తలుపుల సెడాన్ అవుతుంది.[50]
తన ప్రత్యర్ధైన ఎన్జో ఫెరారీకి విరుద్ధంగా ఫెర్రుక్కియో లంబోర్ఘిని ముందుగానే కర్మాగారం మీద ఆధారపడి లంబోర్ఘిని కార్ల పందేలలో పాల్గొనడం కూడదని నిర్ణయించారు. ఆయన మోటారు క్రీడా అతి ఎక్కువ ఖరీధైనదని మరియు అది సంస్థ యొక్క వనరులకి తీవ్రమైన లోటు కలిగిస్తుందని భావించారు. ఇది అప్పట్లో అసాధారణమైనది ఎందుకంటే అనేక క్రీడా కార్ల ఉత్పత్తిదారులు వారి వారి కార్ల యొక్క వేగము, విశ్వాననీయత మరియు సాంకేతిక శ్రేష్టత వంటి అంశాలను మోటర్ క్రీడలో పాల్గొనడం ద్వారా ప్రదర్శించడానికి మక్కువ చూపించేవారు. ముఖ్యంగా వీధిలో నడుపే కార్ల వ్యాపారం కేవలం మోటర్ పందాలలో పాల్గొనడానికి కావాల్సిన నిధులని సమకూర్చడానికి ఒక మూలం మాత్రమేనని ఎంజో ఫెర్రారి అభిప్రాయం. ఫెరుక్కియో యొక్క పద్ధతుల వల్ల అతనికి కార్ల పందాలు మీద ఉత్సాహంగా ఉన్న అతని ఇంజనీర్లకి మధ్య ఉద్రిక్తత వాతావరణం నెలకొంది. వాళ్ళలో కొంత మంది పూర్వం ఫెర్రారిలో పనిచేసినవారు డల్లర, స్టాన్జాని మరియు వాలస్ వాళ్ళ మిగిలిన సమయములో P400 మాదిరిని అభివృద్ధి చేయడం ప్రారంభించారు. ఇదే తరువాత మియురాగా తయారయింది. వాళ్ళు దీన్ని కార్ల పందాలు వారసత్వం కూడిన వీధిలో నడిపే కారు లాగ రూపకల్పన చేశారు. అంటే ఈ కారు, పందాల్లోనూ గెలవగలదు. అదే సమయములో వీధిలోనూ నడపగలిగే విధముగా ఉంటుంది.[16] ఫెర్రుక్కియోకి ఈ పధకం గురించి తెలిసినప్పుడు, ఆయన వాళ్ళకి ఆ పధకాన్ని కొనసాగటానికి ఒప్పుకుని ఈ పధకాన్ని భవిష్యత్తులో విక్రయానికి సంస్థకి ఒక మంచి సాధనముగా భావించారు. అదే సమయములో ఈ కారుని పందానికి వాడుకోకూదదని పట్టుపట్టారు.
లంబోర్ఘిని పర్యవేక్షణలో సంస్థ కొన్ని రూపు సవరించిన మాదిరిలు తయారు చేసి ఒక నిజమైన పందెం కారు రూపొందించడానికి అతి దగ్గరలోకి వచ్చింది. వీటిలో కర్మాగారంలో ఉన్న పరీక్ష సారథి బొబ్ వాలస్ రూపొందించిన మియుర SV-ఆధారిత "జోటా" మరియు జరమ S-ఆధారిత "బొబ్ వాలస్ స్పెషల్" ఉన్నాయి. జార్జెస్-హెన్రి రోసేటి ఆధ్బర్యంలో లంబోర్ఘిని BMWతో అధికార అనుమతి కోసం కావాల్సిన సంఖ్యలో ఒక ఉత్పత్తి పందెం కారుని తయారు చేయడానికి ఒక ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నారు. అయితే, లంబోర్ఘిని ఒప్పందంలో తన పాత్రని నిలబెట్టుకోలేక పోయారు. ఈ కారుని చివరిలో BMW మోటర్ క్రీడా విభాగం సంస్థలోనే అభివృద్ధి చేసి BMW M1 అనే పేరుతో ఉత్పత్తి చేశారు.[51][52]
1980 సంవత్సరములో లంబోర్ఘిని QVXని 1986 గ్రూప్ C చాంపియన్ షిప్ జరుగు సమయానికి అభివృద్ధి చేశారు. ఒక కారుని తయారు చేశారు కాని ప్రయోజకరముగా సమర్పించేవాళ్ళు లేక ఆ సారి పోటీలో పాల్గొనలేక పోయింది. QVX కేవలం ఒకే ఒక పందెం లోనే పోటీ చేసింది. అది ఏదంటే దక్షిణ ఆఫ్రికాలో ఉన్న క్యాలమిలో జరిగిన 1986 చాంపియన్షిప్. కాని సదరన్ 500km పందెం. టిఫ్ నీడిల్ ఆ కారుని నడిపారు. కారు ఆరంభంలోకంటే మెరుగుగా ముగించింది కాని మరల స్పాన్సర్ చేసేవాళ్ళు లేకపోవడంతో ఈ కార్యక్రమం రద్దయింది.[53]
1989 నుండి 1993 ఫార్ములా వన్ సమయాల్లో లంబోర్ఘిని ఇంజిన్ని సరఫరా చేసేవారు. ఈ సంస్థ ఇంజిన్లని లరౌసేకి (1989-1990, 1992-1993), లోటస్కి (1990), లిగియర్ (1991), మినర్డి (1992), మరియు మోడేన జట్టుకి 1991వ సంవత్సరములో సరఫరా చేసేది. చివరిలో చెప్పబడిన దానిని కర్మాగారము యొక్క జట్టుగా సూచించబడినా, అ సంస్థ తమని సరఫరా చేసేవాళ్ళలాగా భావించారు కాని బలపరుచేవాళ్ళలాగా కాదు. 1992 లారౌస్–లంబోర్ఘిని పోటీని తట్టుకునేలాగా లేదు కాని అది వాయువు బయటకి వెళ్ళే వ్యవస్థనుండి చమరుని బయటికి వేగంగా పంపించే గుణం కలిగి ఉంది. లారౌస్ కారు వెనక దగ్గిరగా వచ్చే కారులన్ని పందెం ముగిసే సరికి పసుపు-గోధుమరంగు వర్ణంగా మారిపోయేవి.
1991 సంవత్సరము చివరులో ఒక లంబోర్ఘిని ఫార్ములా ఒనె మోటర్ ని కొన్రాడ్ KM-011 గ్రూప్ C క్రీడా కారులో వాడారు కాని అ కారు కొన్ని పందాల్లో మాత్రమే పాల్గొన కలిగింది. తరువాత ఈ కార్యక్రమం రద్దుచేయబడింది. అదే ఇంజిన్ని లంబోర్ఘిని యొక్క మాతృ సంస్థైన క్రిస్లేర్ అని గుర్తు మార్చబడి, 1994 పందెం కాలంలో వాడే ఉద్దేశంతో, 1989 సంవత్సరపు పందెం కాలం చివరలో మక్లారెన్ చేత పరీక్షించబడింది. కారు సారథి ఐర్టన్ సెన్నాకి అ ఇంజిన్ పనితీరు నచ్చినప్పడటికి మచ్లరెన్ బేరసారాల నుండి వైదొలిగి ప్యుగాట్ ఇంజిన్ని ఎన్నుకోవడంతో క్రిస్లేర్ అ కార్యక్రమాన్ని ముగించించింది.
డయాబ్లో యొక్క రెండు పందెం రకాలని 1996 నుండి 1999 సంవత్సరాల వరకు ప్రతి ఏడాది జరుగే ఒక ఒకే-రకం పందెం శ్రేణి అయిన సూపర్ ట్రోఫి కోసం తయారు చేయటం జరిగింది. మొదటి సంవత్సరంలో డయాబ్లో SVR రకాన్ని ఈ శ్రేణిలో వాడారు అయితే డయాబ్లో 6.0 GTR రకాన్ని మిగిలిన మూడు సంవత్సరాలు వాడారు.[54][55] లంబోర్ఘిని ముర్సయిలాగో R-GTని ఉత్పత్తి మరియు పందెం కారులాగా రూపొందించారు. ఈ కారుని 2004లో FIA GT చాంపియన్షిప్, సూపర్ GT చాంపియన్షిప్ మరియు అమెరికన్ లి మానస్ సిరీస్లో పోటీ చేయడానికి రూపొందించారు. ఏ పందెంలోగాని ఈ కారు సాధించిన అత్యధిక స్థానం ఏమంటే వలెన్శియాలో జరిగిన FIA GT చాంపియన్షిప్లో మొదటి చుట్టులో అరంభంలో అయిదో స్థానంలో ఉంది చివరకి మూడవ స్థానములో ముగించింది. ఈ కారుని రీటర్ ఇంజనీరింగ్ ప్రవేశపెట్టింది.[56][57] 2006లో సుజుకలో జరిగిన సూపర్ GT చాంపియన్షిప్ తొలి చుట్టులో, జపాన్ లంబోర్ఘిని ఒనేర్స్ క్లబ్ నడిపిన ఒక కారు, R-GT యొక్క మొదటి విజయాన్ని (వర్గంలో) సాధించింది. రీటర్ ఇంజనీరింగ్ రూపొందించిన గల్లర్దో యొక్క GT3 రకం.[58] క్రిస్తోఫే బౌచుట్ మరియు స్టీఫన్ ముక్కే సారధులుగా ఉండి All-Inkl.com ప్రవేశ పెట్టిన ఒక ముర్సియెలాగో R-GT, జుహై ఇంటర్ నేషనల్ సిర్క్యూట్లో జరిగిన FIA GT చాంపియన్షిప్లో తొలి చుట్టులో గెలిచి లంబోర్ఘినికి ప్రధాన అంతర్జాతీయ కారు పందాల్లో మొదటి విజయం అందించింది.[59]
లంబోర్ఘిని యొక్క గుర్తింపుకి ఎద్దులతో యుద్ధం చేసే లోకం ఒక ముఖ్యమైన పాత్ర వహిస్తుంది.[60][61][62] 1962 సంవత్సరములోలో ఫెర్రుక్కియో లంబోర్ఘిని సేవిల్లెలో ఉన్న స్పానిష్ యుద్ధం చేసే ఎద్దులని పెంచడంలో ప్రసిద్ధి చెందిన డాన్ ఎదువర్దో మియుర యొక్క ప్రదేశాన్ని దర్శించారు. వృషభరాశికి చెందిన లంబోర్ఘిని, గంభీరమైన మియుర జంతువులని చూసి చాల నచ్చి, తాను త్వరలో ప్రారంబించబోయే వాహన తయారిసంస్థకి ఒక ఉక్రోషంగా ఉండే ఎద్దుని చిహ్నంగా పెట్టాలని నిర్ణయం తీసుకున్నారు.[13]
రెండు కార్లకి అక్షరములు, అంకెలు ఉన్న పేరు పెట్టిన తరువాత, లంబోర్ఘిని మళ్ళీ ఎద్దులని పెంచే వ్యక్తి వైపు స్ఫూర్తికోసం తిరిగారు. ఫెర్రుక్కియో ఒక కారుకి తన కుటుంబపు మరియు వాళ్ళ ఎద్దుల జాతి పేరుని పెట్టడంతో డాన్ ఎడ్వర్డోకి గర్వంగా ఉండేది. నాలుగో మియుర కారుని సేవిల్లెలో ఉన్న అయన పశువులనున్ప్రదేశములో ప్రారంభోత్సవం చేశారు.[13][19]
తన తరువాత కాలములో కూడా ఈ వాహన తయారి సంస్థకి ఎద్దుల యుద్ధంతో సంబంధం కొనసాగుతూనే ఉంది. ఇస్లేరో కారు పేరు 1947 సంవత్సత్రములో ప్రసిద్ధి చెందిన ఎద్దులతో యుద్ధం చేసే వీరుడు మనోలేటేని చంపిన మియుర ఎద్దుకు గుర్తుగా పెట్టబడింది. ఎస్పడ కత్తికి స్పానిష్ భాషలోనిపదం. కొన్నిసార్లు ఈ పదాన్ని ఎద్దులతో యుద్ధం చేసే వీరుడుని సూచించడానికి వాడుతారు. జరమ అనే పేరుకి విశేషమైన రెండు అర్ధాలు ఉన్నాయి. ఈ పేరు స్పెయిన్లో ఉన్న చారిత్రాత్మికంగా ప్రసిద్ధి చెందిన ఎద్దుల యుద్ధం జరిగే ప్రదేశాన్ని మాత్రమే సూచిస్తుంది. అయితే ఇంకొక చారిత్రాత్మకంగా ప్రసిద్ధి చెందిన జమర మోటర్ పందాల మైదానాన్ని పోలి ఉండటంతో ఫెర్రుక్కియో కలత చెందారు.[29]
ఉర్రాకో కారుకి ఒక ఎద్దు రకాన్ని గుర్తించే విధముగా పేరు పెట్టారు. అయితే 1974 సంవత్సరములో లంబోర్ఘిని ఈ సంప్రదాయానికి విరుద్ధంగా, కౌన్టాక్ కారుకి ఒక ఎద్దు రకం పేరు పెట్టకుండా కౌన్టాక్! Ipa-countach.ogg[kunˈtɑtʃ] అని పైడ్మొంతేసే పురుషులు ఒక అందమైన స్త్రీ కనిపిస్తే చెప్పే ఒక ఆశ్చర్య భావ వ్యక్తీకరణని పెట్టారు.[63] ఆనాటి కథల ప్రకారం ఏమంటారంటే, రూపకర్త నుక్కియో బేర్టోనే మొదటి సారి కౌన్టాక్ మాదిరి, 'ప్రాజెక్ట్ 112'ని చూసినప్పుడు ఈ పదాన్నిఆశ్చర్యంగా చెప్పారట.[36] LM002 క్రీడా ఉపయుక్తి వాహనము మరియు సిల్హౌట్ పేర్లు సంప్రదాయానికి విరుద్ధంగా పెట్టారు.
1982కి చెందిన జల్ప కారుకి ఒక ఎద్దు జాతి పేరుని పెట్టారు; డయబ్లో కారుకి వేర్గాగువ రాజు యొక్క ఉక్రోషమైన ఎద్దు పేరు పెట్టారు; ఈ ఎద్దు 1869లో మాడ్రిడ్లో "ఎల్ చికోరో"తో ఒక వీర యుద్ధం చేసి ప్రసిద్ధి పొందింది;[40][41] ముర్సియిలాగో, ఒక చరిత్ర సృష్టించిన గొప్ప ఎద్దు. 1879 సంవత్సరములో ఆ ఎద్దు యొక్క అధ్బుతమైన ప్రదర్శనకి మెచ్చి "ఎల్ లగార్తిజో" దాన్ని ప్రాణాలతో విడిచి పెట్టారు; గల్లర్డో, స్పెయిన్కి చెందిన ఇదు పూర్వికమైన యుద్ధ ఎద్దు జాతులలో ఒకటి;[64] రేవెంటన్, మెక్సికో దేశస్థుడైన ఒక యువ టోరేరో, ఫెలిక్స్ గుజ్మన్ ని 1943 సంవత్సరములో ఓడించిన ఎద్దు. 2008లో రూపొందించిన ఎస్తోక్ భావస్ఫూర్తి కారుని ఎస్టోక్, అనగా మేటడార్లు ఎద్దు యుద్దమప్పుడు సాంప్రదాయంగా వాడే ఒక కత్తిని సూచించే విధముగా పెట్టారు.[65]
లంబోర్ఘిని, లంబోర్ఘిని సమూహం లో ఒక భాగంగా నిర్మించబడింది. ఈ సమూహానికి ఆటోమోబిలి లంబోర్ఘిని హోల్డింగ్ S.p.A అనే ఒక యాజమాన్య సంస్థ, మూడు వేరువేరు సంస్థలు, ఆటోమోబిలి లంబోర్ఘిని S.p.A, వాహన తయారి చేసే సంస్థ; మోటారి మరిని లంబోర్ఘిని S.p.A, సముద్రంలో నడపగల ఇంజిన్లు తయారు చేసే సంస్థ; మరియు ఆటోమోబిలి లంబోర్ఘిని ఆర్టిమర్కా S.p.A., వాణిజ్య ప్రమాణాలు మరియు సరుకులు సమకూర్చేసంస్థ.[1]
మోటారి మరిని లంబోర్ఘిని ఒక అతిపెద్ద V12 సముద్రములో వాడగలిగే ఇంజిన్ మొద్దుని తయారు చేస్తుంది. దీన్ని విద్యుత్ శక్తితో నడిచే పడవా పందాల్లో, ముఖ్యంగా వరల్డ్ ఆఫ్శోరే సెరీస్ క్లాస్ 1లో వాడుతారు. ఇంజిన్ సుమారుగా 8,171cc (499cuin)స్థాన కదిలిక చేస్తుంది మరియు సుమారుగా ఉత్పాదనగావిస్తుంది.940hp (700kW)[66]
ఆటోమోబిలి లంబోర్ఘిని ఆర్టిమర్కా ఆటోమోబిలి లంబోర్ఘిని యొక్క పేరు మరియు ప్రతిమని ఇతర సంస్థల ఉత్పాదితాలలో మరియు ఇతర సహాయ వస్తువలలో వాడటానికి అనుమతి ఇచ్చే పనిచేస్తుంది. ఉదాహరణకి, అనేక రకమైన దుస్తులుకి సంబంధించిన వస్తువులు, అనేక మోడల్ కార్ శ్రేణిలు మరియు ASUS లంబోర్ఘిని VX శ్రేణి నోటేబుక్ కంప్యూటర్లు.
ఆటోమోవైల్స్ లంబోర్ఘిని లాటినోఅమెరికా S.A. English: Lamborghini Automobiles of Latin America S.A., ఒక మెక్సికోకి చెందిన సంస్థ. ఈ సంస్థ, ఇటలీ సంస్థనుండి హక్కు పొంది, లంబోర్ఘిని అనే పేరుతో కార్లు తయారు చేస్తుంది. హక్కు కల్పించే ఒప్పందం 1995 సంవత్సరములో కుదుర్చుకున్నారు. అప్పుడు ఆటోమోబిలి లంబోర్ఘిని మెగాటెక్ అనే ఇండోనేషియా సంస్థ అధ్బర్యంలో మైకేల్ కిమ్బెర్లీ సారథ్యంలో ఉండేది. ఈ మెక్సికో సంస్థకి లంబోర్ఘినికి సంబంధించిన సామాగ్రిని అమ్ముకోవడానికి అనుమతి ఇచ్చారు. ఒప్పందం ప్రకారం, సంస్థ యొక్క మెక్సికన్ యునైటడ్ స్టేట్స్ మరియు/లేదా లాటిన్ అమెరికా పరిధిలో వాళ్ళ సొంత రూపాలుతో తయారు చేయబడిన లేదా సమీకరించబడిన వాహనాలని ప్రపంచవ్యాప్తంగా వృద్ది చేయడం మరియు అమ్మడానికి అనుమతి ఇచ్చారు.[78][79] ఈ హక్కు కల్పించే ఒప్పందం ప్రకారం, ఆటోమోవిలేస్ లంబోర్ఘిని, ఈరాస్ మరియు కోట్ల్ అనే పేర్లతో రెండు రూపం మార్చబడిన డయాబ్లో రకాలని తయారు చేశారు. జార్జ్ అంటోనియో ఫెర్నాండేజ్ గార్సియా ప్రస్తుతం ఈ సంస్థకి నాయకత్వం వహిస్తున్నారు.[80]
vtLamborghini road car timeline, 1963–1989 next »1960s1970s1980s345678901234567890123456789Owner Ferruccio Lamborghini Georges-Henri Rossetti (51%) / René Leimer (49%)Receivership Jean Claude Mimran / Patrick Mimran ChryslerFront/RWDV12350 GT400 GTIsleroJaramaEspadaMid/RWDV8SilhouetteJalpaUrracoV12MiuraCountachFront/4WDV12LM002
vt« previous Lamborghini road car timeline, 1990 to date1990s2000s2010s012345678901234567890123456789Owner Chrysler Corp. Megatech V'Power Audi AGMid-engineV10GallardoHuracánSEV12DiabloMurciélagoAventadorReventónVenenoCentenarioFront/4WDLM002Urus
వర్గం:లంబోర్ఘిని వర్గం:ఆడి వర్గం:వొల్స్ వాగెన్ వర్గం:బోలోగ్నలో నెలకొల్పిన సంస్థలు వర్గం:1865లో స్థాపించబడిన సంస్థలు వర్గం:కారు ఉత్పత్తిదారులు వర్గం:క్రీడా కారులు ఉత్పత్తిదారులు వర్గం:ఫార్ములా ఒనె ఇంజిన్ ఉత్పత్తిదారులు వర్గం:సముద్రపు ఇంజిన్ ఉత్పత్తిదారులు వర్గం:ఇటలీ కి చెందిన మోటర్ వాహన ఉత్పత్తిదారులు వర్గం:ఇటలీకి చెందిన వ్యాపార గుర్తులు