ఎర్నెస్ట్ హెమింగ్‌వే
ఎర్నెస్ట్ మిల్లర్ హెమింగ్‌వే (జననం 1899 జూలై 21 – మరణం 1961 జూలై 2) ఒక అమెరికా రచయిత మరియు పాత్రికేయుడు. క్లుప్తత మరియు సాధారణ వర్ణన ద్వారా వివరించబడిన అతని విలక్షణమైన రచనా శైలి, అతని జీవిత వృత్తాంతం మరియు పేరుప్రఖ్యాతులు చేసిన విధంగా, 20వ శతాబ్దపు కల్పనా సాహిత్యాన్ని ప్రభావితం చేశాయి. అతను 1920ల మరియు 1950ల మధ్యకాలాల్లో ఎక్కువగా రచనలు చేశాడు. 1954లో అతను సాహిత్యంలో నోబెల్ బహుమతి గెలుచుకున్నాడు. హెమింగ్‌వే కల్పనా సాహిత్యం విజయవంతమైంది. ఎందుకంటే, అతను కల్పించిన పాత్రలు వాస్తవికతకు అద్దం పట్టాయి. అది అతని ప్రేక్షకుల్లో ప్రతిధ్వనించింది. అతని పలు రచనలు అమెరికా సాహిత్యానికి సంబంధించిన సనాతన గ్రంథాలే. తన జీవితకాలంలో ఏడు నవలలు, ఆరు లఘు కథా సమాహారాలు మరియు రెండు కల్పనయేతర రచనలను అతను ముద్రించాడు. తర్వాత మరో మూడు నవలలు, నాలుగు లఘు కథల సమాహారాలు మరియు మూడు కల్పనయేతర రచనలు అతని మరణానంతరం ముద్రించబడ్డాయి.
హెమింగ్‌వే ఓక్ పార్క్, ఇల్లినాయిస్‌లో పుట్టి, పెరిగాడు. ఉన్నత పాఠశాల చదువు పూర్తయ్యాక, మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం అంబులెన్స్ డ్రైవర్‌గా మారడానికి ఇటలీ ఉద్యమంలో చేరే ముందు, కొద్దినెలల పాటు అతను విలేఖరిగా పనిచేశాడు. ఈ అనుభవం అతని నవల ఎ ఫేర్‌వెల్ టు ఆర్మ్స్‌ కు పునాదిగా మారింది. అయితే ఏడాది కాలంలోనే అతను తీవ్ర గాయాలపాలవడం మరియు ఇంటిముఖం పట్టడం జరిగింది. 1922లో హ్యాడ్లీ రిచర్డ్‌సన్‌ను హెమింగ్‌వే వివాహం చేసుకున్నాడు. అతని నలుగురు భార్యల్లో ఆమె మొదటిది. ఈ జంట ప్యారిస్ వెళ్లింది. అక్కడ అతను విదేశీ ప్రతినిధిగా పనిచేశాడు. అక్కడ పనిచేస్తున్నప్పుడు నవ్యతావాది రచయితలు మరియు "లాస్ట్ జనరేషన్" (ఆఖరి తరం) గా పిలవబడే 1920లకు చెందిన బహిష్కృత వర్గానికి చెందిన కళాకారులను కలవడం చేత అతను ప్రభావితమయ్యాడు. అతని మొదటి నవల ది సన్ ఆల్సో రైజెస్ 1924లో రాయబడింది.
1927లో హ్యాడ్లీ రిచర్డ్‌సన్ నుంచి విడిపోయిన తర్వాత పౌలిన్ పీఫర్‌ను అతను వివాహం చేసుకున్నాడు. అయితే స్పెయిన్ పౌర యుద్ధం ముగించుకుని, తిరిగొచ్చిన తర్వాత వారు విడిపోయారు. తర్వాత ఫర్ హూమ్ ది బెల్ టోల్స్‌ అనే నవల రాశాడు. 1940లో మార్థా జెల్‌హార్న్‌ అతని మూడో భార్యగా వచ్చింది. అయితే రెండో ప్రపంచయుద్ధం తర్వాత మేరీ వెల్ష్ హెమింగ్‌వే కోసం ఆమెను వదిలేశాడు. ఈ సమయంలో అతను D-Day మరియు ప్యారిస్ విమోచన ఉద్యమాల్లో పాల్గొన్నాడు.
1952లో ది ఓల్డ్ మ్యాన్ అండ్ ది సీ ముద్రించబడిన తర్వాత హెమింగ్‌వే ఆఫ్రికా గగనతల యాత్రకు బయలుదేరాడు. అక్కడ జరిగిన ఒక విమాన ప్రమాదంలో దాదాపుగా అతను చచ్చేంత పరిస్థితి ఎదురైంది. ప్రాణాలతో బయటపటినప్పటికీ, శేష జీవితమంతా నొప్పి లేదా అనారోగ్యంతో బాధపడ్డాడు. హెమింగ్‌వేకి 1930లు మరియు 40ల్లో కీ వెస్ట్, ఫ్లోరిడా మరియు క్యూబాల్లో శాశ్వత నివాసాలు ఉండేవి. అయితే 1959లో అతను క్యూబా నుంచి కెట్చుమ్, ఇదాహోకి మకాం మార్చాడు. అక్కడ 1961 వసంతంలో అతను ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు.
ఎర్నెస్ట్ హెమింగ్‌వే 1899 జూలై 21లో చికాగో శివారు ప్రాంతమైన ఓక్ పార్క్, ఇల్లినాయిస్‌లో జన్మించాడు.[1] అతని తండ్రి క్లారెన్స్ ఎడ్మాండ్స్ హెమింగ్‌వే ఒక వైద్యుడు. అతని తల్లి గ్రేస్ హాల్-హెమింగ్‌వే ఒక సంగీత విద్వాంసురాలు. ఇద్దరూ విద్యావంతులు మరియు ఓక్ పార్క్ సంప్రదాయవాది వర్గంలో గౌరవం ఉన్నవారు.[2] ఓక్ పార్క్ నివాసి ఫ్రాంక్ లాయిడ్ రైట్ తమ గ్రామం గురించి ఈ విధంగా చెప్పాడు, "అనేక మంది ఉత్తములు వెళ్లడానికి పలు చర్చిలు ఉన్నాయి".[3] 1896లో క్లారెన్స్ మరియు గ్రేస్ హెమింగ్‌వే వివాహం చేసుకున్న సందర్భంలో వారు గ్రేస్ తండ్రి ఎర్నెస్ట్ హాల్, [4]తో కలిసి వెళ్లారు. వారు తమ మొదటి కుమారుడికి అతని పేరు పెట్టుకున్నారు.[note 1] అయితే అతని పేరు నచ్చలేదని హెమింగ్‌వే స్పష్టం చేశాడు. "అది సరళంగా ఉందని మరియు ఆస్కార్ వైల్డ్ ప్రదర్శన ది ఇంపార్టెన్స్ ఆఫ్ బియింగ్ ఎర్నెస్ట్ యొక్క అమాయక కథానాయకుడితో పోల్చాడు".[5] గౌరవమైన పొరుగు ప్రాంతంలో ఉన్న తమ కుటుంబం యొక్క ఏడు-పడకగదుల ఇంటిలో గ్రేస్‌కు ఒక మ్యూజిక్ స్టూడియో, క్లారెన్స్‌కు ఒక వైద్య కార్యాలయం ఉన్నాయి.[6]
హెమింగ్‌వే తల్లి తమ గ్రామం చుట్టుపక్కల ప్రదర్శించే కచేరీల్లో తరచూ పాల్గొనేది. హెమింగ్‌వేలో అతని తల్లి శక్తి మరియు ఉత్సుకత కన్పిస్తున్నాయని జీవితచరిత్ర రచయిత మైఖేల్ రీనాల్డ్స్ పేర్కొన్నప్పటికీ, ఒక వయోజన హెమింగ్‌వేగా తన తల్లిని అసహ్యించుకుంటానని అతను చెప్పడం గమనార్హం.[7] సెల్లోని వాయించడం అతను తప్పక నేర్చుకోవాలని ఆమె పట్టుబట్టడం "సంఘర్షణకు నాంది" పలికింది. తర్వాత సంగీత పాఠాలకు హాజరవడం ఫర్ హూమ్ ది బెల్ టోల్స్‌ యొక్క "పరిచ్ఛేద నిర్మాణం"లో మాదిరిగా అతని రచనలకు ఉపయోగకరంగా మారింది.[8] హెమింగ్‌వే కుటుంబానికి పిటోస్కీ, మిచిగాన్ సమీపంలోని వాలూన్ లేక్ వద్ద విండీమెర్ అని పిలవబడే ఒక సొంత వేసవి గృహం ఉంది. అక్కడే వేటాడటం, చేపలు పట్టడం నేర్చుకున్నాడు. అలాగే ఉత్తర మిచిగాన్‌‌లోని అడవులు మరియు సరస్సుల వద్ద మకాం వేశాడు. బాల్యంలో పొందిన ప్రకృతి అనుభవాలు అవుట్‌డోర్ సాహసాలు చేసే విధంగా మరియు మారుమూల లేదా దూరంగా విసిరివేయబడిన ప్రాంతాల్లో నివసించే విధంగా అతనిలో ఉత్సాహాన్ని నింపాయి.[9] హెమింగ్‌వే 1913 నుంచి 1917 వరకు ఓక్ పార్క్ అండ్ రివర్ ఫారెస్ట్ ఉన్నత పాఠశాల‌కు వెళ్లాడు. బాక్సింగ్, ట్రాక్ అండ్ ఫీల్డ్, వాటర్ పోలో మరియు ఫుట్‌బాల్ వంటి అనేక క్రీడల్లో అతను పాల్గొన్నాడు. అంతేకాక ఇంగ్లీష్ తరగతుల్లో అతను ఉత్తమ గ్రేడ్‌లు పొందాడు.[10] అతను మరియు అతని సోదరి మార్సిలీన్ సుమారు రెండేళ్ల పాటు స్కూల్ కచ్చేరిల్లో పాల్గొన్నారు.[7] హెమింగ్‌వే ట్రాపీజ్ మరియు తబులా (స్కూల్ వార్తాపత్రిక మరియు వార్షికపుస్తకం) రాయడం మరియు వాటిని సరిదిద్దాడు. ఇందుకోసం అతను క్రీడారచయితల భాషను అనుకరించడం మరియు రింగ్ లార్డ్‌నర్ Jr. అనే కల నామంను వాడాడు. ఈ పేరు చికాగో ట్రిబ్యూన్‌ కు చెందిన రింగ్ లార్డ్‌నర్‌‌కు సమ్మతిపూర్వకంగా ఇచ్చినది. అతని బైలైన్ (కథనానికి దిగువ భాగంలో సూచించబడే విలేఖరి లేదా రచయిత పేరు) "లైన్ O'టైప్".[11] మార్క్ టివైన్, స్టీఫెన్ క్రేన్, థియోడర్ డ్రీజర్ మరియు సింక్లెయిర్ లెవిస్ మాదిరిగా హెమింగ్‌వే కూడా నవలా రచయితగా మారడానికి ముందు పాత్రికేయుడు. ఉన్నత పాఠశాల పూర్తయిన తర్వాత అతను ది కన్సాస్ సిటీ స్టార్ పత్రిక కోసం క్లబ్ రిపోర్టర్‌గా పనిచేశాడు.[12] అక్కడ ఆరు నెలలే పనిచేసినప్పటికీ, అతను తన రచనలకు పునాదిగా స్టార్ యొక్క శైలి మార్గదర్శిని ఆశ్రయించాడు: తన రచనలకు అతను "లఘు వాక్యాలను వాడటం. లఘు ప్రారంభ పేరాలను వాడటం. ఓజోమయ ఆంగ్లాన్ని వాడటం. నిరాశతో కాక ఆశావహంగా ఉండటం" వంటి వాటిని అనుసరించాడు.[13]
1918 మొదట్లో హెమింగ్‌వే రెడ్ క్రాస్ నియామకాలకు స్పందించాడు. ఇటలీలో అంబులెన్స్ డ్రైవర్‌గా పనిచేయడానికి సంతకాలు చేశాడు.[14] మే నెలలో న్యూయార్క్‌ను వీడి, జర్మనీ ఫిరంగిదళాలతో దద్దరిల్లిపోతున్న ప్యారిస్ నగరంలో అడుగుపెట్టాడు.[15] జూన్ నాటికి, ఇటలీ ఉద్యమంలో చేరాడు. మొదటిరోజు మిలాన్‌లో ఆయుధ కర్మాగార పేలుడు సంఘటన జరిగిన ప్రదేశానికి అతన్ని పంపారు. అక్కడ తునాతునకలైన మహిళా కార్యకర్తల అవశేషాలను సంరక్షక సిబ్బంది స్వాధీనం చేసుకుంది. ఈ సంఘటనను అతను తన కల్పన-యేతర పుస్తకం డెత్ ఇన్ ది ఆఫ్టర్‌నూన్‌ లో ఈ విధంగా అభివర్ణించాడు: "పూర్తిగా చనిపోయిన వారి కోసం మేము గాలించిన తర్వాత, చెల్లాచెదురైన శరీర భాగాలను స్వాధీనం చేసుకున్న విషయం నాకు గుర్తుంది".[16] కొద్దిరోజుల తర్వాత అతను ఫోసల్టా డి పియావిలో ఉన్నాడు. జూలై 8న ముందు వరుసలో ఉన్న సైన్యానికి చాక్లెట్లు మరియు సిగరెట్లు ఇవ్వడానికి క్యాంటీన్ నుంచి తిరిగొస్తుండగా జరిగిన ఫిరంగి దాడిలో అతను తీవ్రంగా గాయపడ్డాడు.[17] గాయాలైనప్పటికీ, హెమింగ్‌వే ఒక ఇటలీ సైనికుడిని రక్షించాడు. అందుకు అతను ఇటాలియన్ సిల్వర్ మెడల్ ఆఫ్ బ్రేవరీ (సాహసానికి మెచ్చి, ఇటలీ ఇచ్చిన రజత పతకం) ని అందుకున్నాడు.[18] అప్పటికి పద్దెనిమిదేళ్ల ప్రాయంలో ఉన్న హెమింగ్‌‍వే సంఘటన గురించి ఇలా వివరించాడు: "బాలుడిగా నువ్వు యుద్ధానికి వెళ్లినప్పుడు, అతిగొప్ప అమరత్వ భ్రాంతిని పొందుతావు. ఇతరులు హతమార్చబడతారు. కానీ నువ్వు కాదు..... ఒకవేళ తొలిసారి నువ్వు తీవ్రంగా గాయపడితే, ఆ భ్రాంతిని కోల్పోతావు. తద్వారా అది (మరణం) నీకు కూడా సంభవిస్తుందని గ్రహిస్తావు."[19] రెండు కాళ్లకు తీవ్ర గాయాలవడంతో డిస్ట్రిబ్యూషన్ కేంద్రంలో అతనికి ఆపరేషన్ చేశారు. యుద్ధ క్షేత్ర ఆసుపత్రిలో ఐదు రోజులు గడిపిన తర్వాత, పూర్తిగా కోలుకోవడానికి అతన్ని మిలాన్‌లోని రెడ్ క్రాస్ ఆసుపత్రికి బదిలీ చేశారు.[20] హెమింగ్‌వే అక్కడ ఆరు నెలల గడిపాడు. అక్కడ అతని కంటే ఏడేళ్లు పెద్దయిన రెడ్ క్రాస్ నర్సు ఆగ్నెస్ వన్ కురోస్కీతో ప్రేమలో పడ్డాడు.[21] ఆగ్నెస్ మరియు హెమింగ్‌వే వివాహం చేసుకోవాలని అనుకున్నారు. అయితే మార్చి, 1919లో ఒక ఇటలీ అధికారితో ఆమెకు నిశ్చితార్థమవుయింది. ఈ సంఘటన లఘు మరియు విషాద రచన "ఎ వెరీ షార్ట్ స్టరీ"ని రాయడానికి అతనికి ఉపయోగపడింది.[22] ఆగ్నెస్ తిరస్కృతి వల్ల హెమింగ్‌వే నాశనమయ్యాడని మరియు ఆ కారణం వల్లే భవిష్యత్ సంబంధాల్లో భార్య అతన్ని వదిలివేయడానికి ముందే అతనే ఆమెను పక్కనపెట్టే విధంగా ఒక పంథాను అనుసరించాడని జీవితచరిత్ర రచయిత జెఫ్రీ మేయర్స్ వ్యాఖ్యానించాడు. స్వస్థత పొందుతున్న ఆరు నెలల కాలంలో "చింక్" డోర్‌మన్ స్మిత్‌తో హెమింగ్‌వే ఏర్పరుచుకున్న దృఢమైన స్నేహబంధం కొన్ని దశాబ్దాల పాటు కొనసాగింది.[23]
గత చేదు పరిస్థితుల నుంచి కోలుకునే విధంగా హెమింగ్‌వే 1919 ప్రారంభంలో తిరిగి ఇంటికి చేరుకున్నాడు. అప్పటికి అతనికి 20 ఏళ్లు కూడా నిండలేదు. ఉద్యోగం లేకుండా ఇంట్లో నివశిస్తే తలెత్తే విషయ పరిస్థితులు మరియు పునరారోగ్యప్రాప్తి ఆవశ్యకతపై యుద్ధం అతనిలో పరిపక్వతను కలిగించింది.[24] రీనాల్డ్స్ వివరించిన విధంగా, "రక్తం కారుతున్న తన మోకాలిని చూసుకున్నప్పుడు హెమింగ్‌వే తన ఆలోచనను తన తల్లిదండ్రులకు నిజంగా చెప్పలేకపోయాడు. వేరే దేశంలో అతని కాలును వేరుచేయాలా లేక వద్దా అన్న దానిని అక్కడి వైద్యులు ఆంగ్లంలో అతనికి చెప్పలేనప్పుడు ఏ విధంగా భయపడ్డాడో ఆ విషయాన్ని అతను చెప్పలేకపోయాడు."[25] అప్పటి వేసవిలో అతను మిచిగాన్‌లో తన ఉన్నత పాఠశాల స్నేహితులతో గడపడం, చేపలుపట్టడం మరియు యాత్రలు[19] చేస్తూ గడిపాడు. సెప్టెంబరులో అభివృద్ధికి నోచుకోని ఒక మారుమూల ప్రాంతంలో వారం రోజులు గడిపాడు. ఈ మొత్తం ప్రయాణ అనుభవం అతని లఘు కథ "బిగ్ టు-హార్టెడ్ రివర్" రాయడానికి ప్రేరణ కలిగించింది. అందులో అర్ధ-స్వీయచరిత్ర సంబంధిత పాత్ర నిక్ ఆడమ్స్ యుద్ధం నుంచి తిరిగొచ్చిన తర్వాత ఏకాంతాన్ని వెతుక్కుంటూ దేశానికి వెళ్లినట్లు చూపబడింది.[26] కుటుంబ సన్నిహితుడొకరు అతనికి టోరంటోలో ఒక ఉద్యోగాన్ని ప్రతిపాదిస్తాడు. దాంతో గత్యంతరం లేక దానికి అతను ఒప్పుకుంటాడు. ఆ ఏడాది తర్వాత అతను ఫ్రీలాన్సర్‌, స్టాఫ్ రైటర్ మరియు టోరంటో స్టార్ వీక్లీ యొక్క విదేశీ ప్రతినిధిగా మారతాడు.[27] తదుపరి జూన్‌, [27] లో అతను తిరిగి మిచిగాన్ చేరుకుంటాడు. తర్వాత సెప్టంబరు, 1920లో తన స్నేహితులతో గడపడానికి చికాగో వెళ్లాడు. అయితే టోరంటో స్టార్‌ కి కథనాలు అందించడం మాత్రం ఆపలేదు.
చికాగోలో కోఆపరేటివ్ కామన్‌వెల్త్ అనే మాస పత్రికకు అతను అసోసియేట్ ఎడిటర్‌గా పనిచేశాడు. అక్కడ షెర్‌వుడ్ అండర్సన్‌ను కలుసుకున్నాడు.[28] హెమింగ్‌వే రూమ్‌మేట్ సోదరిని చూడటానికి St.లూయిస్ నివాశి హ్యాడ్లీ రిచర్డ్‌సన్ చికాగో వచ్చినప్పుడు, పరవశంతో ఉన్న అతను (హెమింగ్‌వే) తర్వాత ఈ విధంగా అన్నాడు, "నేను పెళ్లి చేసుకోబోయే అమ్మాయి ఆమేనని నాకు తెలుసు". హ్యాడ్లీ సహజంగా పెరిగే స్వభావం కలిగిన ఎరుపు వర్ణం శిరోజాలను కలిగి ఉంది. ఆమె హెమింగ్‌వే కంటే ఎనిమిదేళ్లు పెద్ద.[29] వయసులో తేడా ఉన్నప్పటికీ, తన పట్ల అత్యంత జాగ్రత్త తీసుకునే తల్లిని కలిగిన హ్యాడ్లీ, తన వయసులో ఉన్న యువతుల కంటే సాధారణంగా తక్కువ పరిపక్వతను కలిగి ఉన్నట్లు అనిపించింది.[30] ది హెమింగ్‌వే విమెన్ రచయిత బెర్నైస్ కెర్ట్ ఈ విధంగా పేర్కొన్నాడు, ఆగ్నెస్‌ను హ్యాడ్లీ "గుర్తుకు తెచ్చే" విధంగా ఉంటుంది. అయితే ఆగ్నెస్‌కు లేని చంటితనం హ్యాడ్లీకి ఉంది. వీరిద్దరూ ఒక నెల రోజుల పాటు ప్రేమాయణం సాగించిన తర్వాత, వివాహం చేసుకుని ఐరోపా వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నారు. వారిద్దరూ రోమ్ సందర్శించాలని అనుకున్నారు. అయితే దానికి బదులు ప్యారిస్‌ను సందర్శించమని షెర్‌వుడ్ అండర్సన్ వారిని ఒప్పించాడు.[31] 1921 సెప్టెంబరు 3న వారిద్దరూ వివాహం చేసుకున్నారు. రెండు నెలల తర్వాత హెమింగ్‌వే టోరంటో స్టార్‌ యొక్క విదేశీ ప్రతినిధిగా నియమితుడయ్యాడు. దాంతో ఈ జంట ప్యారిస్ వెళ్లింది. హ్యాడ్లీతో హెమింగ్‌వే వివాహానికి సంబంధించి, మేయర్స్ ఈ విధంగా అన్నాడు: "ఆగ్నెస్‌తో కలిసి చేయాలనుకున్న ప్రతి దానిని, అంటే ఒక అందమైన యువతి ప్రేమ, మంచి ఆదాయం, యూరప్‌లో జీవితం వంటివి హ్యాడ్లీతో కలిసి హెమింగ్‌వే సాధించాడు."[32]
హెమింగ్‌వే అంతకుముందు జీవితచరిత్ర రచయిత కార్లోస్ బేకర్ ఈ విధంగా అభిప్రాయపడ్డాడు, అండర్సన్ ప్యారిస్‌ను సూచించడానికి కారణం "ద్రవ్య వినిమయ రేటు" నివాసానికి అనుకూలమైన విధంగా ప్యారిస్‌ను ఒర చౌక ప్రదేశంగా మార్చడం. అతి ప్రధానమైన విషయం, "ప్రపంచంలోని అత్యంత ఆసక్తికరమైన ప్రజలు" అక్కడ నివసిస్తుండటం. అక్కడ "ఒక యువ రచయిత తన వృత్తి పరంగా ఉన్నత శిఖరాలను అధిరోహించే విధంగా చేయగల" రచయితలు జెర్‌ట్రూడ్ స్టెయిన్, జేమ్స్ జాయ్‌సీ మరియు ఎజ్రా పౌండ్ వంటి వారిని హెమింగ్‌వే కలుసుకుని ఉంటాడు.[31] ప్యారిస్‌లో తొలినాళ్లలోని హెమింగ్‌వే "పొడవైన, అందమైన, కండలుతిరిన, విశాల-భుజాలు కలిగిన, గోధుమ రంగు నేత్రాలు కలిగిన, మందార చెక్కిళ్లు ఉన్న, చతురస్ర-దవడలు కలిగిన, మృదుల స్వరమన్న ఒక యువకుడు."[33] అతను మరియు హ్యాడ్లీ ఇద్దరూ లాటిన్ క్వార్టర్లోని 74 డు కార్డినల్ లెమోనీలో ఉన్న ఒక చిన్న భవనంలో నివసించేవారు. అదే భవనానికి సమీపంలో ఒక గదిని అద్దెకు తీసుకుని, అక్కడ నుంచి అతను పనిచేసేవాడు.[31] ప్యారిస్‌లోని జెర్‌ట్రూడ్ స్టెయిన్ మరియు ఇతర రచయితలకు సంబంధించిన ఉపోద్ఘాత లేఖలను అండర్సన్ రాశాడు.[34] కొంతకాలం పాటు హెమింగ్‌వే గురువుగా వ్యవహరించిన ప్యారిస్‌, [35] లో నవ్యతకు బురుజుయైన స్టెయిన్ అతన్ని మాంట్‌పార్నసీ క్వార్టర్‌కు చెందిన బహిష్కృత కళాకారులు మరియు రచయితలకు పరిచయం చేశాడు. కళాకారులను "ఆఖరి తరం"గా ఆమె అభివర్ణించింది. ఆ పదానికి ది సన్ ఆల్సో రైజెస్ ముద్రణ ద్వారా హెమింగ్‌వే విపరీతమైన గుర్తింపు తీసుకొచ్చాడు.[36] స్టెయిన్ యొక్క క్షౌరశాలకు తరచూ వస్తుండే హెమింగ్‌వే పబ్లో పికాసో, జాన్ మిరో మరియు జుయాన్ గ్రిస్ వంటి ప్రభావవంత చిత్రకారులను కలుసుకున్నాడు.[37] అయితే స్టెయిన్ ప్రభావం నుంచి హెమింగ్‌వే చివరకు తప్పుకున్నాడు. వారిద్దరి మధ్య సంబంధం క్షీణించి, చివరకు సాహిత్య సంబంధమైన కలహానికి దారితీసింది. అది కొన్ని దశాబ్దాల పాటు కొనసాగింది.[38] వయసులో హెమింగ్‌వే కంటే 14 ఏళ్లు పెద్దయిన అమెరికా కవి ఎజ్రా పౌండ్ 1922లో సిల్వియా బీచ్‌ యొక్క షేక్స్పియర్ అండ్ కంపెనీ వద్ద అతన్ని అనుకోకుండా కలిశాడు. 1923లో ఇటలీ పర్యటించిన వీరిద్దరూ 1924లో ఒకే వీధిలో నివశించారు.[33] ఈ జంట దృఢమైన స్నేహబంధాన్ని ఏర్పరుచుకుంది. హెమింగ్‌వేలోని యువ ప్రతిభను పౌండ్ గుర్తించడం మరియు దానిని మరింత అభివృద్ధి చేశాడు.[37] T. S. ఎలియట్ యొక్క ది వేస్ట్ ల్యాండ్‌ మార్పులుచేర్పులను ఇటీవలే ముగించిన పౌండ్ ఐర్లాండ్ రచయిత జేమ్స్ జాయ్‌సీ,[33] కి హెమింగ్‌వేని పరిచయం చేశాడు. హెమింగ్‌వే అతనితో కలిసి తరచూ "మద్యపానం" చేసేవాడు.[39]
ప్యారిస్‌లో హెమింగ్‌వే మొదటి 20 నెలల్లో టోరంటో స్టార్ కోసం 88 కథలు సిద్ధం చేశాడు.[40] గ్రీస్-టర్కీ యుద్ధం మరియు అక్కడ తాను కళ్లారా చూసిన స్మిర్నా దహనం గురించి అతను వివరించాడు. "టునా ఫిషింగ్ ఇన్ స్పెయిన్" మరియు "ట్రాట్ ఫిషింగ్ ఆల్ ఎక్రాస్ యూరప్: స్పెయిన్ హ్యస్ ది బెస్ట్", దెన్ జర్మనీ" వంటి ప్రయాణ కథలు మరియు ఎద్దులపోటీపై సవివరంగా రాసిన పంప్లోనా ఇన్ జులై; వరల్డ్స్ సిరీస్ ఆఫ్ బుల్ ఫైటింగ్ ఎ మ్యాడ్, విర్లింగ్ కార్నివాల్" అనే కథనాన్ని రాశాడు.[41] గారె డి లియాన్ వద్ద తన లిఖిత ప్రతులు ఉన్న సూటుకేసును హ్యాడ్లీ దారబోసిందనే వార్త తెలియడంతో హెమింగ్‌వే ఆందోళన చెందాడు. డిసెంబరు, 1922లో అతన్ని కలుసుకోవడానికి ఆమె జెనీవాకి వెళుతున్నప్పుడు ఈ సంఘటన చోటుచేసుకుంది.[42] హ్యాడ్లీ గర్భవతిగా ఉండటం వల్ల మరుసటి సెప్టెంబరులో ఈ జంట టోరంటోకి తిరిగి వచ్చింది. అక్కడ 1923 అక్టోబరు 10న తమ పుత్రుడు జాన్ హ్యాడ్లీ నికానర్ పుట్టాడు. వారి పరధ్యాన సమయంలో హెమింగ్‌వే మొదటి పుస్తకం త్రీ స్టోరీస్ అండ్ టెన్ పొయమ్స్ ముద్రించబడింది. అందులోని రెండు కథలు సూటుకేసు పోగొట్టుకున్న తర్వాత మిగిలిన అతని రచనలకు సంబంధించినవి కాగా మూడోది ఇటలీలో అంతకుముందు వసంతం గురించి రాసింది. కొద్ది నెలల్లోనే రెండో వాల్యూమ్ ఇన్ అవర్ టైమ్ (పెద్ద అక్షరాలు లేకుండా) ముద్రించబడింది. తొలిసారి స్పెయిన్‌ను సందర్శించినప్పుడు, హెమింగ్‌వే ఆరు శబ్దచిత్రాలు మరియు ఒక డజను కథలతో అంతకుముందు వసంతం గురించి వివరించాడు. ఈ పర్యటన సందర్భంగా, అతను కోరిడా (ఎద్దులపోటీ) ని కళ్లారా చూసి, ఉద్వేగభరితుడయ్యాడు. ప్యారిస్‌కు దూరమవడం, టోరంటోపై ఆసక్తి సన్నగిల్లడంతో అతను పాత్రకేయుడిగా జీవించడం కంటే రచయితగా తిరిగి జీవితాన్ని మొదలుపెట్టాలని భావించాడు.[43]
దాంతో హెమింగ్‌వే, హ్యాడ్లీ మరియు వారి తనయుడు (మారుపేరు బంబీ) జనవరి, 1924లో తిరిగి ప్యారిస్ చేరుకుని, అక్కడ ర్యూ నాట్రీ డామ్ డెస్ చాంప్స్‌ వద్ద కొత్త అపార్ట్‌మెంట్‌లో అడుగుపెట్టారు.[43] ట్రాన్స్‌అట్లాంటిక్ రివ్యూ కి మార్పులుచేర్పులు చేయడంలో ఫోర్డ్ మేడక్స్ ఫోర్డ్‌కు హెమింగ్‌వే తోడ్పడ్డాడు. ఇందులో పౌండ్, జాన్ డాస్ పసోస్ మరియు జెర్‌ట్రూడ్ స్టెయిన్ అదే విధంగా "ఇండియన్ క్యాంప్" వంటి హెమింగ్‌వే యొక్క కొన్ని సొంత ఆరంభ కథలు ముద్రించబడ్డాయి.[44] 1925లో ఇన్ అవర్ టైమ్స్ (పెద్ద అక్షరాలతో) ముద్రించబడినప్పుడు, ప్రచార సమాచారం ముద్రించబడే పేపర్ జాకెట్ (డస్ట్ జాకెట్) పై ఫోర్డ్ వ్యాఖ్యానాలు ఉన్నాయి.[45][46] "ఇండియన్ క్యాంప్‌"కు చక్కటి ఆదరణ లభించింది. ఇది ఒక యువ రచయిత,[47] రాసిన అతి ముఖ్యమైన ప్రారంభ కథగా ఫోర్డ్ పరిగణించింది. అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల్లోని విమర్శకులు మాత్రం హెమింగ్‌‍వే తన నిర్దేశాత్మక వాక్యాలు మరియు సంక్షిప్త శైలిని ఉపయోగించి, ఈ లఘు కథకు మెరుగులుదిద్దాడని వ్యాఖ్యానించారు.[48] ఆరు నెలల ముందు F. స్కాట్ ఫిట్జ్‌గెరాల్డ్‌ను హెమింగ్‌వే కలుసుకున్నాడు. వీరిద్దరి జంట "ప్రశంస మరియు శత్రుభావ" స్నేహబంధాన్ని ఏర్పరుచుకున్నారు.[49] ఫిట్జ్‌గెరాల్డ్ యొక్క ది గ్రేట్ గ్యాట్స్‌బీ అదే ఏడాది ముద్రించబడింది. దానిని చదివిన హెమింగ్‌వేకి అది నచ్చింది. దాంతో తన తదుపరి రచన ఒక నవలగా ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.[50]
1923లో పంప్లోనాలో శాన్ ఫెర్మిన్ ఉత్సవం సందర్భంగా ఎద్దులపోటీని తొలిసారి తిలకించినప్పటి నుంచి హెమింగ్‌వేకి దాని పట్ల ఆకర్షితుడయ్యాడు. అందులో ఒక క్రూరత్వ అందంపై జరిపే యుద్ధ పశుత్వాన్ని అతను గమనించాడు. జూన్, 1925లో పంప్లోనా వార్షిక సందర్శన కోసం హెమింగ్‌వే మరియు హ్యాడ్లీ జంట అమెరికా మరియు బ్రిటన్ బహిష్కృతుల బృందంతో కలిసి ప్యారిస్ వెళ్లింది.[51] ఈ పర్యటన హెమింగ్‌వే తన తొలి నవల ది సన్ ఆల్సో రైజెస్‌ రాయడానికి ప్రేరణ కలిగించింది. పండగ సంబరం ముగిసిన వెంటనే ప్రారంభించిన ఆ నవల సెప్టెంబరులో ముగిసింది.[50] ఈ నవల ఎద్దులపోటీ సంస్కృతిని సరదా భావనతో సమర్పించడం ద్వారా ఇది అధికారిక జీవన శైలిగా వర్ణించబడింది. తద్వారా దీనికి విరుద్ధమైన విధంగా పర్ష్యన్ బొహీమియన్ల శైలి అనధికారికమైనదిగా పేర్కొనబడింది.[52] హెమింగ్‌వే తన వేగం చూపించాలని అనుకున్నాడు. ఈ నవలను తిరిగి రాయడానికి ఆరు నెలలు అంకింతం చేశాడు.[50] దీనికి సంబంధించిన లిఖిత ప్రతి ఏప్రిల్‌, [53] లో న్యూయార్క్ చేరుకుంది. ఆగస్టు, 1926లో దానికి అతను తుది మెరుగులు దిద్దాడు.[54] స్క్రిబ్నర్స్ సంస్థ దీనిని అక్టోబరులో ముద్రించింది.[55] ది సన్ ఆల్సో రైజెస్ నవల యుద్ధానంతర బహిష్కృత తరం, [56] గురించి సంగ్రహముగా వివరించింది. ఉత్తమ సమీక్షలు పొందిన ఈ నవల "హెమింగ్‌వే యొక్క అత్యుత్తమ రచనగా గుర్తింపు పొందింది".[57] అయితే, దీని గురించి హెమింగ్‌వే అతని సంపాదకుడు మ్యాక్స్ పెర్కిన్స్‌కు ఈ విధంగా తెలిపాడు, "ఈ రచన యొక్క అంశం" ఎక్కువగా నష్టపోతున్న తరం గురించి కాదు, అయితే "ఈ భూమి ఎప్పటికీ శాశ్వతంగా ఉంటుంది" అనే దాని గురించి. ది సన్ ఆల్సో రైజెస్ నవలలోని పాత్రలు "దెబ్బతిని" ఉండొచ్చు, అయితే అవి నశించిపోలేదని అతను విశ్వసించాడు.[58]
ది సన్ ఆల్సో రైజెస్‌ రచనలో నిమగ్నమవ్వడంతో హ్యాడ్లీతో హెమింగ్‌వే వివాహం దెబ్బతినింది.[54] జూలైలో పంప్లోనాలో పౌలిన్ ఉనికిని భరించినప్పటికీ, 1926 వసంతంలో పౌలిన్ పీఫర్, [59]తో అతనికి సంబంధం ఉందనే విషయం హ్యాడ్లీకి తెలుస్తుంది.[60] ప్యారిస్‌కు తిరిగొచ్చేటప్పుడు, హ్యాడ్లీ మరియు హెమింగ్‌వే విడిపోవాలని నిశ్చయించుకున్నారు. నవంబరులో లాంఛనప్రాయ విడాకులకు ఆమె విజ్ఞప్తి చేస్తుంది. వారిద్దరూ ఆస్తులను పంచుకున్నారు. హెమింగ్‌వే చేసిన ది సన్ ఆల్సో రైజెస్ నవల లాభాల ప్రతిపాదనకు హ్యాడ్లీ సమ్మతించింది.[61] జనవరి, 1927లో వీరిద్దరూ విడిపోయారు. మేలో పౌలిన్ పీఫర్‌ను హెమింగ్‌వే వివాహం చేసుకుంటాడు.[62]
పీఫర్ అర్కాన్సాస్‌కు చెందినది. ఆమెది సంపన్న కుటుంబం మరియు కేథలిక్కులు. వివాహానికి ముందు హెమింగ్‌వే కేథలిక్ మతానికి మారాడు.[63][64] ప్యారిస్‌లో వోగ్ పత్రిక తరపున ఆమె పనిచేసింది.[63] హెమింగ్‌వే ఆంథ్రాక్స్ బారిన పడిన లి గ్రా-డు-రోయిలో హనీమూన్ తర్వాత అతను తదుపరి లఘు కథల, [65] సేకరణకు వ్యూహం సిద్ధం చేశాడు. అందులో భాగంగా మెన్ వితవుట్ విమెన్ అనే కథను అక్టోబరు, 1927లో ముద్రించాడు.[66] ఏడాది ముగింపు నాటికి గర్భవతియైన పౌలిన్ తిరిగి అమెరికా వెళ్లాలని కోరుతుంది. అయితే జాన్ డాస్ పాసోస్ కీ వెస్ట్ ప్రాంతాన్ని సిఫారసు చేస్తాడు. మార్చి, 1928లో వారు ప్యారిస్‌ను వీడారు. ఆ వసంతంలో ఒకసారి హెమింగ్‌వే తమ ప్యారిస్ బాత్‌రూమ్‌లో తీవ్రంగా గాయపడతాడు. టాయిలెట్ చైన్ లాగుతున్నానని భావించి, అతను తన తలపై ఉన్న స్కైలైట్‌ను కిందికి లాగేటప్పుడు ఈ ప్రమాదం జరుగుతుంది. గాయం కారణంగా అతని నుదుటిపై ఒక బలమైన గుర్తు ఏర్పడుతుంది. ఇతర అసంఖ్యాక దిగ్గజాల మాదిరిగానే ఆ గుర్తు అతని శేష జీవితమంతా అలాగే ఉండిపోయింది. ఆ గుర్తు గురించి, హెమింగ్‌వేని అడిగితే, సమాధానం చెప్పడానికి అతను విముఖత వ్యక్తం చేశాడు.[67] ప్యారిస్‌ను వీడిన తర్వాత హెమింగ్‌వే "మళ్లెప్పుడూ ఒక పెద్ద నగరంలో నివశించలేదు".[68]
వసంతం ఆఖర్లో హెమింగ్‌వే మరియు పౌలిన్ కన్సాస్ నగరానికి వెళ్లారు. అక్కడ 1928 జూన్ 28న తమ పుత్రుడు ప్యాట్రిక్ హెమింగ్‌వే జన్మిస్తాడు. పౌలిన్ డెలివరీ కష్టమవుతుంది. ఈ సందర్భాన్ని హెమింగ్‌వే తన ఎ ఫేర్‌వెల్ టు ఆర్మ్స్‌ లో కల్పన చేస్తాడు.[69] ప్యాట్రిక్ జననం తర్వాత పౌలిన్ మరియు హెమింగ్‌వే వోమింగ్‌, మస్సాచుసెట్స్ మరియు న్యూయార్క్ వెళతారు.[69] ఆకు రాలు కాలంలో అతను బంబీతో కలిసి న్యూయార్క్‌లో ఉంటాడు. ఫ్లోరిడా రైలు ఎక్కుతుండగా, తన తండ్రి ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడన్న వార్త అతనికి తెలుస్తుంది.[note 2][70] హెమింగ్‌వే కుప్పకూలిపోయాడు. అందుకు కారణం, ఆర్థిక ఇబ్బందుల గురించి బాధపడవద్దంటూ అతను తన తండ్రికి ఒక లేఖ రాస్తాడు. అయితే అది అతను ఆత్మహత్య చేసుకున్న కొద్ది నిమిషాలకు చేరుతుంది. 1903లో తన తండ్రి చనిపోయినప్పుడు హ్యాడ్లీ ఏ విధంగా బాధపడి ఉంటుందో అతను గ్రహించాడు. ఈ నేపథ్యంలో అతను ఈ విధంగా అన్నాడు, "బహుశా, నేను కూడా అదే మార్గంలో పయణించవచ్చు".[71]
డిసెంబరులో తిరిగి కీ వెస్ట్ వస్తుండగా, అంటే జనవరిలో ఫ్రాన్స్ వెళ్లడానికి ముందు ఎ ఫేర్‌వెల్ టు ఆర్మ్స్‌ ముసాయిదా (నమూనా) రూపకల్పనపై హెమింగ్‌వే పనిచేశాడు. ముసాయిదా ఆగస్టులో పూర్తవుతుంది అయితే సవరణను అతను ఆలస్యం చేస్తాడు. స్క్రిబ్నర్స్ మేగజైన్‌ లో దీని రూపకల్పన ప్రక్రియను మేలో ప్రారంభించాలని నిర్ణయించుకుంటాడు. అయితే ఏప్రిల్ కల్లా హెమింగ్‌‍వే ముగింపు అంశాలపై పనిచేస్తుంటాడు. దానిని అతను సుమారు పదిహేడు సార్లు రాసి ఉండొచ్చు. ఎట్టకేలకు ఎ ఫేర్‌వెల్ టు ఆర్మ్స్ సెప్టెంబరు 27న ముద్రించబడింది.[72] ఎ ఫేర్‌వెల్ టు ఆర్మ్స్ ముద్రణ ద్వారా ఒక అమెరికా రచయితగా హెమింగ్‌వే స్థానం సుస్థిరమైందని జీవితచరిత్ర రచయిత జేమ్స్ మెల్లో అభిప్రాయపడ్డాడు. ది సన్ ఆల్సో రైజెస్‌ లో స్పష్టంగా కనిపించని సంక్లిష్టత ఇందులో ఇంది.[73] 1929 వేసవిలో స్పెయిన్‌లో ఉండగా, హెమింగ్‌వే తన తదుపరి రచన, డెత్ ఇన్ ది ఆఫ్టర్‌నూన్‌ పై పరిశోధన చేశాడు. ఎద్దులపోటీపై సమగ్ర ప్రబంధం రాయాలని, ఎద్దుతో పోరాడే వీరులు మరియు ఎద్దులపోటీల ను వివరించాలని, ఈ మొత్తాన్ని పదకోశాలు మరియు అనుబంధ విషయాలతో పూర్తి చేయాలని అతను భావించాడు. ఎందుకంటే, ఎద్దులపోటీ అనేది "అక్షరాలా, జీవన్మరణాల పరంగా, ఒక గొప్ప విషాదభరిత ఆసక్తి" అని అతను విశ్వసించాడు.[74]
1930ల ప్రారంభంలో హెమింగ్‌వే శీతాకాలాలనుకూ వెస్ట్‌లోనూ మరియు వేసవికాలాలను వోమింగ్‌లోనూ గడిపేవాడు. ఇక్కడ (వోమింగ్) "పశ్చిమ అమెరికాలో తాను చూసిన అత్యంత సుందరమైన దేశాన్ని" అతను గుర్తించాడు. అలాగే జింక, కణిత, బూడిద రంగు ఎలుగుబంట్లను వేటాడాడు.[75] అతని మూడో కుమారుడు గ్రెగరీ హన్‌కాక్ హెమింగ్‌వే కన్సాస్ నగరంలో 1931 నవంబరు 12న జన్మించాడు.[76][note 3] పౌలిన్ మామ వారి జంటకుకూ వెస్ట్‌లో ఒక ఇల్లు కొనిచ్చాడు. అందులోని రెండో అంతస్తు రచనలకు అనువుగా మార్చడింది.[77] కీ వెస్ట్‌లో ఉండగా, అతను సరదాగా చేపలు పట్టడానికి హెమింగ్‌వే తన స్నేహితులను ఊరించాడు. స్నేహితులు వాల్డో పియర్స్, జాన్ డాస్ పసోస్ మరియు మ్యాక్స్ పెర్కిన్స్[78] ను ఆహ్వానించాడు. మగవారి యాత్రగా అందరూ కలిసి డ్రై టార్టుగాస్[78] వెళ్లారు. అక్కడి స్థానిక బార్ స్లోపీ జోస్‌కు అతను తరచూ వెళ్లేవాడు.[79] ఐరోపా‌ మరియు క్యూబా వెళ్లడం అతను కొనసాగించాడు. 1933లో కీ వెస్ట్ గురించి అతను రాసినప్పటికీ, "మాకు ఇక్కడ ఒక చక్కటి ఇల్లు ఉంది, పిల్లలు అందరూ చక్కగా ఉన్నారు, "తాను "విశ్రాంతిలేకుండా ఉండానని" మెల్లో భావించాడు."[80]
1933లో హెమింగ్‌వే మరియు పౌలిన్ తూర్పు ఆఫ్రికా గగనతల యాత్ర (సఫారీ)కి బయలుదేరారు. ఈ 10-వారాల ప్రయాణం గ్రీన్ హిల్స్ ఆఫ్ ఆఫ్రికా మరియు "ది స్నోస్ ఆఫ్ కిలిమంజారో" మరియు "ది షార్ట్ హ్యాపీ లైఫ్ ఆఫ్ ఫ్రాన్సిస్ మాకోంబర్" వంటి లఘు కథలు రాయడానికి అవసరమైన అంశాలను సమకూర్చింది.[81] వారు మొంబాసా, నైరోబి మరియు కెన్యాలోని మచాకోస్, ఆ తర్వాత తంగన్యికాలను సందర్శించారు. అక్కడ సెరెన్‌గేటి, లేక్ మన్యారా చుట్టుపక్కల మరియు ప్రస్తుత తరంగిర్ నేషనల్ పార్క్‌ యొక్క పశ్చిమ మరియు ఆగ్నేయ ప్రాంతాల్లో వేటాడారు. ఆ సమయంలో హెమింగ్‌వే జిగట విరేచనాలకు గురయ్యాడు. అది పేగు కిందకు జారడానికి కారణమైంది. దాంతో అతన్ని విమానం ద్వారా నైరోబికి తరలించారు. ఈ అనుభవం "ది స్నోస్ ఆఫ్ కిలిమంజారో"లో కన్పిస్తుంది. వారి మార్గనిర్దేశకుడు (గైడ్), ప్రముఖ "దిగ్గజ వేటగాడు" ఫిలిప్ హోప్ పర్సివల్ 1909లో థియోడర్ రూసీవెల్ట్ చేపట్టిన గగనతల యాత్రకు మార్గనిర్దేశకుడుగా వ్యవహరించాడు. 1934 ప్రారంభంలో కీ వెస్ట్‌కు తిరిగు ప్రయాణంలో హెమింగ్‌వే గ్రీన్ హిల్స్ ఆఫ్ ఆఫ్రికా పై కసరత్తు మొదలుపెట్టాడు. 1935లో ముద్రించబడిన దీనికి మిశ్రమ స్పందనలు వచ్చాయి.[82]
హెమింగ్‌వే 1934లో పైలర్ పేరు గల ఒక బోటును కొన్నాడు. తద్వారా కరీబియన్‌ దీవుల్లో ప్రయాణంచాడు.[83] 1935లో అతను మొదట బిమిని చేరుకున్నాడు. అక్కడ ఎక్కువ కాలం గడిపాడు.[81] ఆ సమయంలో అతను స్పెయిన్‌లో ఉండగా, 1937లో ముద్రించిన టు హ్యవ్ అండ్ హ్యవ్ నాట్‌ రచనకు కూడా శ్రమించాడు. 1930ల సమయంలో అతను రచించిన ఏకైక నవల ఇదే.[84]
1937లో స్పెయిన్ పౌర యుద్ధం యొక్క వివరాలు నార్త్ అమెరికన్ న్యూస్‌పేపర్ అలయన్స్ (NANA) కు అందించడానికి హెమింగ్‌వే ఒప్పుకున్నాడు.[85] మార్చిలో అతను డచ్ (నెదర్లాండ్స్) దర్శకుడు జోరిస్ ఐవెన్స్‌తో కలిసి స్పెయిన్ వచ్చాడు.[86] ది స్పానిష్ ఎర్త్‌ చిత్రాన్ని రూపొందిస్తున్న ఐవెన్స్ స్క్రీన్‌రైటర్‌గా జాన్ డాస్ పసోస్ స్థానంలో పనిచేయడానికి హెమింగ్‌వేతో పనిపడింది. అయితే అతని స్నేహితుడు జోస్ రోబల్స్ అరెస్టవడం తర్వాత ఉరితీయబడటంతో ఆ ప్రాజెక్టును త్యజించాడు.[87] ఈ సంఘటన వామపక్ష రిపబ్లికన్ల పట్ల డాస్ పసోస్ అభిప్రాయాన్ని మార్చివేసింది. తద్వారా అతనికి మరియు హెమింగ్‌వేకి మధ్య అంతరం ఏర్పడింది. స్పెయిన్ వీడిన డాస్ పసోస్ పిరికివాడు అంటూ హెమింగ్‌వే ఒక పుకారు వ్యాపించే విధంగా చేశాడు.[88]
అంతకుముందు క్రిస్మస్ (1936) సందర్భంగా కీ వెస్ట్‌లో హెమింగ్‌వే కలిసిన పాత్రికేయురాలు మరియు రచయిత్రి మార్థా జెల్‌హార్న్ స్పెయిన్‌లో అతనితో జతకట్టాడు. హ్యాడ్లీ మాదిరిగా, మార్థా కూడా St.లూయిస్ నివాశి. అదే విధంగా పౌలిన్ మాదిరిగా ఆమె ప్యారిస్‌లో వోగ్ సంచిక కోసం పనిచేసింది. మార్థా గురించి కెర్ట్ ఈ విధంగా వివరించాడు, "ఇతర మహిళలు చేసిన విధంగా ఆమె ఎప్పుడు కూడా అతనికి భోజన సౌకర్యం కల్పించలేదు."[89] 1937 ఆఖర్లో మార్థాతో కలిసి మ్యాడ్రిడ్‌లో ఉండగా, హెమింగ్‌వే ఒక్క ప్రదర్శన ది ఫిఫ్త్ కాలమ్ మాత్రమే రాశాడు. అప్పట్లో నగరం బాంబులతో దద్దరిల్లిపోతోంది.[90] కొద్ది వారాలపాటు గడపడానికి అతను తిరిగి కీ వెస్ట్ చేరుకున్నాడు. తర్వాత 1938లో తిరిగి స్పెయిన్ వెళ్లాడు. రిపబ్లికన్ యొక్క ఆఖరి రక్షణాత్మక ప్రయత్నమైన ఎబ్రో యుద్ధంలో అతను పాల్గొన్నాడు. సహ బ్రిటన్ మరియు అమెరికా పాత్రికేయుల్లో అతను ఒకడు. నదిని దాటిన నేపథ్యంలో యుద్ధాన్ని వీడిన కొందరిలో వారు కూడా ఉన్నారు.[91][92]
1939 వసంతంలో హవానాలోని హోటల్ ఆంబోస్ ముండాస్‌లో గడపడానికి హెమింగ్‌వే తన బోటు సాయంతో క్యూబా చేరుకున్నాడు. ఇది పౌలిన్ నుంచి నిదానమైన మరియు బాధాకరమైన ఎడబాటుకు సంబంధించిన వేర్పాటు దశ. మార్థాను హెమింగ్‌వే కలవడం ఇందుకు కారణం.[93] క్యూబాలో మార్థా అతన్ని కలిసింది. ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, హవానాకి 15 మైళ్ల దూరంలో ఉన్న 15-ఎకరాల ఆస్తి "ఫింకా విజియా" ("లుక్అవుట్ ఫార్మ్") ను వారిద్దరూ తక్షణం అద్దెకు తీసుకున్నారు. అదే ఏడాది వసంతంలో పౌలిన్ మరియ పిల్లలు హెమింగ్‌వేని విడిచిపెట్టారు. తర్వాత వోమింగ్ సందర్శన సందర్భంగా వారి కుటుంబం తిరిగి ఒకటైంది. పౌలిన్ నుంచి హెమింగ్‌వే విడాకుల ప్రక్రియ పూర్తయిన తర్వాత అతను మరియు మార్థా 1940 నవంబరు 20న చియెన్ని, వోమింగ్‌లో వివాహం చేసుకున్నారు.[94] హ్యాడ్లీతో విడాకులు తీసుకున్న తర్వాత చేసిన విధంగా అతను ప్రదేశాలను మార్చాడు. అతని ప్రాథమిక వేసవి నివాసమైన కొత్తగా నిర్మించిన సన్ వ్యాలీ రిసార్ట్ వెలుపల ఉన్న కెట్చమ్ ఇదాహోలోకి ఆ తర్వాత క్యుబాలోని శీతాకాల విడిదిలోకి అతను ప్రవేశించాడు.[95] ఒక ప్యారిస్ మిత్రుడు తన పిల్లులు బల్లపై కూర్చుని, తినేందుకు అనుమతించుకున్న హెమింగ్‌వే, క్యూబాలో "పిల్లుల పెంపకం పట్ల అమితాసక్తి పెంచుకున్నాడు", తద్వారా వాటిని తన నివాసంలో డజన్ల కొద్దీ పెంచుకున్నాడు.[96]
మార్చి, 1939లో అతను మొదలుపెట్టిన ఫర్ హూమ్ ది బెల్ టోల్స్‌ రచన జూలై, 1940లో పూర్తి చేసుకుని, అక్టోబరు, 1940లో ముద్రించబడింది.[97] ఏదైనా లిఖిత ప్రతిని తయారు చేస్తున్నప్పుడు ఇతర ప్రాంతాలకు పర్యటించే అతని అలవాటుకు తగ్గట్టుగా, క్యూబా, వోమింగ్ మరియు సన్ వ్యాలీలను సందర్శించడం ద్వారా ఫర్ హూమ్ ది బెల్ టోల్స్‌‌ ని రూపొందించాడు.[93] ఫర్ హూమ్ ది బెల్ టోల్స్‌ ఒక మాసపు ఉత్తమ ఎంపిక పుస్తకంగా అవతరించింది. కొద్ది నెలల్లోనే అర్ధ మిలియన్ కాపీలు అమ్ముడయ్యాయి. తద్వారా పుల్టైజర్ ప్రైజ్‌కు ఎంపికైంది. మేయర్స్ వివరించిన విధంగా, "విజయవంతంగా హెమింగ్‌వే యొక్క సాహిత్య కీర్తి పునఃప్రతిష్టించబడింది".[98]
జనవరి, 1941లో కొలియర్స్ సంచిక పనిపై చైనాకు పంపబడింది. ఆమెతో పాటు హెమింగ్‌వే వెళ్లాడు. హెమింగ్‌వే PM కోసం అధికారిక నివేదికలు రాసినప్పటికీ, చైనాతో అతనిది స్వల్ప బాంధవ్యమే.[99] డిసెంబరులో అమెరికా యుద్ధ ప్రకటనకు ముందు వారు తిరిగి క్యూబా చేరుకున్నారు. జర్మనీ సబ్‌మెరైన్లపై దాడి చేసే విధంగా తన పైలర్ బోటును తిరిగి అమర్చుకునేందుకు తనకు సాయపడేలా అతను క్యూబా ప్రభుత్వాన్ని ఒప్పించగలిగాడు.[19]
రెండో ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో, 1944లో జూన్ నుంచి డిసెంబరు వరకు అతను ఐరోపా‌లో ఉన్నాడు. D-Day రావడంతో హెమింగ్‌వేని ఒక "అసాధారణ ఓడ"గా పరిగణించిన సైనిక అధికారులు అతన్ని ఒక ల్యాండింగ్ క్రాఫ్ట్,[100] (దళాలు మరియు సరకులను ఒడ్డుకు చేర్చేందుకు ఉద్దేశించిన నావికాదళ ఓడ) వద్ద ఉంచారు. అయితే జీవితచరిత్ర రచయిత కెన్నెత్ లిన్ మాత్రం దిగుమతుల (ల్యాండింగ్స్) సమయంలో తాను ఒడ్డుకు వెళ్లానని హెమింగ్‌వే కట్టుకథ అల్లినట్లు వ్యాఖ్యానించాడు.[101] జులై ఆఖర్లో అతను ప్యారిస్ వైపు కదిలిన Col. చార్లెస్ 'బక్' లనాహమ్" నేతృత్వంలోని 22nd ఇన్‌ఫాంట్రి రెజిమెంట్‌" (22వ పదాతి దళం)లో స్వచ్ఛందంగా ప్రవేశించాడు. ప్యారిస్ వెలుపల రంబౌలెట్‌లో ఒక చిన్న గ్రామ దళానికి నాయకత్వం వహించాడు.[100] హెమింగ్‌వే యొక్క సాహసకృత్యాల గురించి, రెండో ప్రపంచ యుద్ధ చరిత్రకారుడు పాల్ ఫుస్సెల్ ఈ విధంగా వ్యాఖ్యానించాడు, "హెమింగ్‌వే అతను సమీకరించిన నిరోధక దళ బృందానికి ముప్పుతిప్పలు పెట్టించగలిగే దళ నాయకుడి మాదిరిగా ప్రవేశించాడు. ఎందుకంటే, ఒక ప్రతినిధి దళాలకు నాయకత్వం వహించగలడని, అతను ఆ పనిని సక్రమంగా నిర్వర్తించగలిగినా, భావించలేం".[19] వాస్తవానికి ఇది జెనీవా సదస్సును విరుద్ధమే. లాంఛనప్రాయ అభియోగాల ద్వారా హెమింగ్‌వేని తీసుకెళ్లారు. తన సంపూర్ణ భాగస్వామ్యం సలహా ఇవ్వడానికి మాత్రమే అని అతను పేర్కొంటూ, అతను "తప్పించుకున్నట్లు" చెప్పాడు.[102] ఆగస్టు 25న ప్యారిస్ విమోచన ఉద్యమంలో హెమింగ్‌వే పాల్గొన్నాడు. నగరంలో తానే ప్రథముడినని అతను నొక్కిచెప్పినా లేదా రిట్జ్‌కు తాను విముక్తి కల్పించానని అతను చెప్పుకున్నా, ఇది అతని కట్టుకథలో భాగంగా పరిగణించబడింది.[103][104] ప్యారిస్‌లో ఉండగా, సిల్వియా బీచ్ ఆతిథ్యం వహించిన ఒక పునఃసంయోగానికి హెమింగ్‌వే హాజరయ్యాడు. ఈ సందర్భంగా జెర్‌ట్రూడ్ స్టెయిన్‌తో "సంధి" చేసుకున్నాడు.[105] 1944 ముగింపు సమయంలో హర్ట్‌జెన్‌వాల్డ్‌లో జరిగిన భీకర పోరులో హెమింగ్‌వే పాల్గొన్నాడు.[106] డిసెంబరు 17న జ్వరం మరియు అనారోగ్యంతో బాధపడుతున్న హెమింగ్‌వే ది బ్యాటిల్ ఆఫ్ ది బల్జ్‌గా తర్వాత పిలవబడిన రచనను పూర్తి చేయడానికి తానే స్వయంగా వాహనం నడుపుకుంటూ లగ్జంబర్గ్ వెళ్లాడు. అయితే అక్కడకు చేరుకున్న వెంటనే అతన్ని లన్‌హమ్ వైద్యులకు అప్పజెప్పాడు. నిమోనియాతో ఆసుపత్రిలో చేరిన అతను వారం రోజులకు కోలుకున్నాడు. అప్పటికి ప్రధాన పోరు ముగిసిపోయింది.[102]
రెండో ప్రపంచ యుద్ధంలో కనబరిచిన ధైర్యసాహసాలకు గుర్తుగా హెమింగ్‌వేకి 1947లో కాంస్య పతకం బహుకరించారు. "పరిస్థితుల యొక్క స్పష్టమైన సమాచారాన్ని సేకరించే దిశగా శత్రువుల దాడి జరుగుతున్న యుద్ధ ప్రాంతాల్లో" ప్రదర్శించిన పరాక్రమానికి అతను గుర్తింపు పొందాడు. అంతేకాక "అతని తెలివైన వ్యక్తీకరణ ద్వారా పోరాటంలో పాల్గొన్న అతని సంస్థ మరియు పదాతిదళ విజయాలు, సమస్యల యొక్క వాస్తవిక సమాచారాన్ని పాఠకులు తెలుసుకునే విధంగా చేశాడని Mr. హెమింగ్‌వే ప్రశంసలందుకున్నాడు".[19]
హెమింగ్‌వే తొలుత ఇంగ్లాండ్ వచ్చాడు. అక్కడ టైమ్ సంచిక ప్రతినిధి మేరీ వెల్ష్‌ను లండన్‌లో కలుసుకున్నాడు. తొలిచూపులోనే అతను ఆమె ప్రేమలో పడ్డాడు. పేలుడు పదార్థాలతో నింపిన ఓడలో మార్థా బలవంతంగా అట్లాంటిక్‌ దాటించబడింది. అందుకు కారణం విమానంలో ఆమెకు ప్రెస్ పాస్ ఇప్పించడానికి అతను నిరాకరించడమే. మరోవైపు కారు ప్రమాదానికి గురై, ఆసుపత్రిలో అపస్మారక స్థితిలో ఉన్న హెమింగ్‌వేను చూడటానికి ఆమె లండన్ చేరుకుంది. అతని దురవస్థను చూసి, ఆమె సానుభూతి చూపకుండా, అల్లరిచిల్లరిగా వ్యవహరించావంటూ అతన్ని దూషించింది. "నేను ఇక లేను" అని అతనికి చెప్పింది.[107] మార్చి, 1945లో క్యూబాకు తిరిగిరావడానికి సమాయత్తమవుతున్నప్పుడు చివరిసారిగా ఆమెను చూశాడు.[108] ఇదిలా ఉంటే, తమ మూడో కలయికలో తనను పెళ్ళిచేసుకోమంటూ మేరీ వెల్ష్‌ను హెమింగ్‌వే అడిగాడు.[107]
హెమింగ్‌‍వే ఈ విధంగా అన్నాడు, 1942 నుంచి 1945 వరకు అతను "ఒక రచయితగా ఎలాంటి రచనలు చేయలేదు".[109] 1946లో అతను మేరీని వివాహం చేసుకున్నాడు. ఐదు నెలల తర్వాత ఆమెకు గర్భసంచికి వెలుపల పిండధారణ ఏర్పడింది. యుద్ధానంతరం హెమింగ్‌వే మరియు మేరీ వరుస ప్రమాదాలు మరియు ఆరోగ్య సమస్యలకు గురయ్యారు. 1945లో జరిగిన ఒక కారు ప్రమాదంలో, అతను "తన మోకాలు పోగొట్టుకున్నాడు". అదే విధంగా "అతని నుదిటికి బలమైన గాయం తగిలింది". వరుసగా జరిగిన ప్రమాదాల్లో మేరీ కుడి చీలమండ తర్వాత ఎడమ చీలమండ విరిగిపోయాయి. 1947లో అతని కుమారులు ప్యాట్రిక్ మరియు గ్రెగరీ కారు ప్రమాదానికి గురయ్యారు. ప్యాట్రిక్ తలకు బలమైన గాయం కావడంతో అతను తీవ్ర అనారోగ్యానికి గురయ్యాడు.[110] మరోవైపు తన సాహిత్య మిత్రులు మరణించడంతో హెమింగ్‌వే మరింత కుంగిపోయాడు. 1939లో యీట్స్ మరియు ఫోర్డ్ మేడాక్స్ పోర్డ్, 1940లో స్కాట్ ఫిట్జరాల్డ్, 1941లో షెర్‌వుడ్ అండర్సన్ మరియు జేమ్స్ జాయ్‌సీ, 1946లో జెర్‌ట్రూడ్ స్టెయిన్, తర్వాత 1947లో మ్యాక్స్ పెర్కిన్స్ మరణించారు. ఇతను హెమింగ్‌వే పనిచేసిన స్క్రైబ్నర్స్ సంస్థకు సుదీర్ఘకాల సంపాదకుడు మరియు అతని మిత్రుడు.[111] ఆ సమయంలో అతను తీవ్రమైన తలనొప్పులు, అధిక రక్తపోటు, బరువు సమస్యలు మరియు చివరకి మధుమేహం బారిన పడ్డాడు. ఇవంతా ఎక్కువగా అంతకుముందు జరిగిన ప్రమాదాలు మరియు విపరీతమైన తాగుడు ఫలితమే.[112] ఆరోగ్య పరిస్థితులు ఇలా ఉన్నప్పటికీ, 1946 ప్రారంభంలో అతను ది గార్డెన్ ఆఫ్ ఈడెన్‌ రచన మొదలుపెట్టాడు. మొత్తం 800 పేజీలు కలిగిన ఇది జూన్ కల్లా పూర్తయింది.[113][note 4] యుద్ధానంతర సంవత్సరాల్లో "ది ల్యాండ్", "ది సీ" మరియు "ది ఎయిర్‌"గా పిలవబడే పరస్పర సంబంధం కలిగిన మూడు రచనల సేకరణకు కూడా అతను ఉపక్రమించాడు. వాటిని ది సీ బుక్' పేరుత ఒకే నవలగా రూపొందించాలని అతను భావించాడు. అయితే రెండు ప్రాజెక్టులూ నిలిచిపోయాయి. ఆయా సంవత్సరాల్లో రచనలను కొనసాగించలేకపోవడం "అతని ఇబ్బందులకు ఒక సూచన"గా అతను భావించాడు.[114][note 5]
1948లో హెమింగ్‌వే మరియు మేరీ యూరప్ వెళ్లారు. ఇటలీలో మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో చోటు చేసుకున్న ప్రమాదస్థలికి అతను తిరిగి వెళ్లాడు. తర్వాత కొద్దికాలానికే ఎక్రాస్ ది రివర్ అండ్ ఇన్‌టు ది ట్రీస్ రచన ప్రారంభించాడు. దానిని 1949 వరకు కొనసాగించి, 1950లో ముద్రించాడు. అయితే దీనికి నిరాశాజనక సమీక్షలు వచ్చాయి.[115] మరుసటి ఏడాది ఓల్డ్ మ్యాన్ అండ్ ది సీ ముసాయిదాను ఎనిమిది వారాల్లో రాశాడు. దానిని "నా పూర్తి జీవితంలో ఎప్పటికీ నేను రాయగలిగిన అత్యుత్తమ రచన"గా అతను అభివర్ణించాడు.[112] ది ఓల్డ్ మ్యాన్ అండ్ ది సీ మాసపు ఎంపిక పుస్తకంగా అవతరించింది. తద్వారా హెమింగ్‌వే ఒక అంతర్జాతీయ సెలబ్రిటీగా మారాడు. రెండోసారి ఆఫ్రికా పర్యటనకు వెళ్లడానికి నెల రోజుల ముందు అంటే మే, 1952లో అతను పుల్టిజర్ ప్రైజ్ గెలుచుకున్నాడు.[116][117]
ఆఫ్రికాలో జరిగిన రెండు వరుస విమాన ప్రమాదాల్లో అతను తీవ్రంగా గాయపడ్డాడు. మేరీకి క్రిస్మస్ కానుకగా హెమింగ్‌వే బెల్జియన్ కాంగోకి చెందిన సందర్శనలకు వాడే విమానాన్ని అద్దెకు తీసుకున్నాడు. గగనతలం నుంచి మర్చిసన్ ఫాల్స్‌ను చిత్రీకరించే ప్రయత్నం చేస్తుండగా, ఒక నిరుపయోగ స్తంభాన్ని విమానం ఢీకొంది. దాంతో అది "బలమైన రాపిడి ద్వారా క్రాష్ ల్యాండైంది". తలపై తగిలిన గాయం సహా హెమింగ్‌వే తీవ్రంగా గాయపడ్డాడు. మరోవైపు మేరీ పక్కటెముకలు విరిగిపోయాయి.[118] మరుసటి రోజు ఎంటెబ్బిలో వైద్య సంరక్షణ కోసం వారు మరో విమానాన్ని ఆశ్రయించారు. అయితే టేకాఫ్ సమయంలో అది పేలిపోయింది. దాంతో హెమింగ్‌వే కాలిన గాయాలతోనూ మరియు అతనికి మరో బలమైన దెబ్బ తగిలింది. మస్తిష్క ద్రవం కారడానికి ఇది ప్రధాన కారణమైంది.[119] హెమింగ్‌వే మరణ వివరాలను సేకరిస్తున్న విలేకఖర్లను చూడటానికి వారు ఎట్టకేలకు ఎంటెబ్బి చేరుకున్నారు. జరిగిన ప్రమాదం గురించి అతను విలేఖర్లకు క్లుప్తంగా వివరించాడు. తర్వాత కొద్దివారాల పాటు స్వస్థత పొందుతూ మరియు తన గురించి వార్తాపత్రికల్లో వచ్చిన మరణవార్తలను చదువుతూ గడిపాడు.[120] గాయాలైనప్పటికీ, హెమింగ్‌వే తన భార్య మరియు ప్యాట్రిక్‌తో కలిసి సరదాగా చేపలుపట్టడానికి ఫిబ్రవరిలో ప్రణాళిక వేసుకున్నాడు. అయితే నొప్పి అతన్ని విపరీతంగా చికాకు పడే విధంగా చేయడం తద్వారా వారితో కలిసి వెళ్లడం కష్టమైంది.[121] బస్సుదహన ప్రమాదం జరిగినప్పుడు అతను మళ్లీ గాయపడ్డాడు. అతని కాళ్లు, మొండెం ముందు భాగం, పెదవులు, ఎడమ చేయి మరియు కుడి ముంజేయికి తీవ్ర గాయాలయ్యాయి.[122] కొద్దినెలల తర్వాత వెనీస్‌లో "మేరీ చెప్పిన ప్రకారం, హెమింగ్‌వే గాయాల పూర్తి పరిస్థితిని వారు తెలుసుకున్నారు". అతను రెండు విరిగిన బింబాలు (కశేరుకాల మధ్యనుండే మృదులాస్థ బిళ్ళలు), దెబ్బతిన్న ఒక మూత్రపిండం మరియు కాలేయం, స్థానభ్రంశమైన భుజం మరియు విరిగిన కపాలాన్ని కలిగి ఉన్నాడని ఆమె తన మిత్రులకు తెలిపింది.[121] అతనికి జరిగిన ఈ ప్రమాదాలు అనుభవించే విధంగా శారీరం క్షీణించేలా చేసి ఉండొచ్చు. విమాన ప్రమాదాల తర్వాత హెమింగ్‌వే "తన జీవితకాలంలో ఎక్కువగా స్వల్ప నియంత్రిత మధ్యపాన వ్యసనపరుడైన అతను తన గాయాల నొప్పిని అధిగమించడానికి మునుపటి కంటే అమితంగా తాగాడు".[123] అక్టోబరు, 1954లో హెమింగ్‌వే సాహిత్యంలో నోబెల్ బహుమతిని అందుకున్నాడు. విలేఖరులకు అతను విధేయతతో ఈ విధంగా చెప్పాడు, ఈ బహుమతికి కార్ల్ శాండ్‌బర్గ్, ఇసాక్ డైన్‌సెన్ మరియు బెర్నార్డ్ బెరెన్సన్ అర్హులు. అయితే నగదు మాత్రం తీసుకోగలను.[124] హెమింగ్‌వే "నోబెల్ బహుమతిపై ఆశపడ్డాడు" అయితే అతని విమాన ప్రమాదాలు మరియు దానికి సంబంధించిన వివరాలు ప్రపంచవ్యాప్తంగా వార్తాపత్రికల్లో వచ్చిన కొద్దినెలలకు బహుమతిని గెలవడంతో "హెమింగ్‌వే బుర్రలో ఏదో "ఆలస్యంతో కూడిన సంశయం తప్పక ఉండి, ఉంటుంది. మరోవైపు అకాడమీ నిర్ణయంలో అతని మరణవార్తకు సంబంధించిన నోటీసులు కూడా పాత్ర పోషించాయి" అని మెల్లో స్పష్టం చేశాడు.[125] ఎందుకంటే, ఆఫ్రికాలో జరిగిన ప్రమాదాలతో అతను తీవ్రంగా బాధపడుతుండేవాడు. అందువల్ల స్టాక్హోమ్‌కు వెళ్లకూడదని అతను నిర్ణయించుకున్నాడు.[126] అందుకు బదులు, రచయిత జీవితాన్ని నిర్వచించడానికి ఒక ప్రసంగపాఠాన్ని పంపాడు. "రచన, అనే మాటను ఖచ్చితంగా చెప్పాలంటే, ఒక ఒంటరి జీవితం. రచయితల సంస్థలు రచయిత యొక్క ఒంటరితనం తీవ్రతను తగ్గించాయి. అయితే అతని రచనా నైపుణ్యాన్ని అవి మెరుగుపరుస్తాయా అనేది నాకు సందేహమే. అతను తన ఒంటరితనాన్ని పక్కనపెట్టడంతో అతను సమాజంలో ఉన్నతస్థాయిని పొందాడు. అయితే అతని రచన తరచూ క్షీణిస్తుంటుంది. అతని కోసం అతను ఒంటరిగా రచనలు చేసేవాడు. ఒకవేళ అతను ఒక మంచి రచయితయైతే, అతను తప్పక ప్రతిరోజూ శాశ్వతత్వం పొందుతాడు లేదా అది దక్కదు."[127][note 6]
1955 ముగింపు మొదలుకుని 1956 ఆరంభం వరకు హెమింగ్‌వే మంచానికే పరిమితమైపోయాడు.[128] కాలేయం దెబ్బతినడాన్ని తగ్గించడానికి తాగుడు నిలిపివేయమని అతనికి వైద్యులు సూచించారు. తొలుత వారి సలహాను పాటించినా, ఆ తర్వాత విస్మరించాడు.[129] అక్టోబరు, 1956లో ఐరోపా‌కు తిరిగొచ్చిన హెమింగ్‌వే బాస్క్యూ రచయిత పియో బరోజాను కలిశాడు. అయితే కొద్దివారాలకే అతను తీవ్ర అనారోగ్యంతో, మరణించాడు. ఈ ప్రయాణంలో హెమింగ్‌వే మళ్లీ అనారోగ్యంపాలయ్యాడు. "అధిక రక్తపోటు, కాలేయ వ్యాధి మరియు ధమనులు గట్టిపడే వ్యాధికి చికిత్స పొందాడు".[128] అదే నవంబరులో, ప్యారిస్‌లో ఉండగా రాసిన నోటు పుస్తకాలు మరియు రచనలను అతను వెంటబెట్టుకుని, "1928లో కీ వెస్ట్‌కు వెళ్లినప్పుడు, ప్యారిస్‌లోని రిట్జ్ హోటల్ దిగువ అంతస్తులో" అతను కోలుకున్నాడు. 1957లో తిరిగి క్యూబా చేరగానే, అతను తన స్వస్థతకు సంబంధించిన వృత్తాంత రచన ఎ మూవబుల్ ఫీస్ట్‌ కి మెరుగులుదిద్దడం ప్రారంభించాడు.[130] 1959 కల్లా తీవ్రంగా శ్రమించి, ఎ మూవబుల్ ఫీస్ట్‌ ముగించాడు (మరుసటి ఏడాది దానిని విడుదల చేయాలని అనుకున్నారు). అలాగే ట్రూ ఎట్ ఫస్ట్ లైట్ నవలను సుమారు 200,000 పదాలు పూర్తి చేశాడు. ది గార్డెన్ ఆఫ్ ఈడెన్‌ కు అదనపు ఛాప్టర్లు జోడించడం మరియు ఐలాండ్స్ ఇన్ ది స్ట్రీమ్‌ రచనపై కూడా కసరత్తు చేశాడు. ఎ మూవబుల్ ఫీస్ట్‌ కు తుదిమెరుగులు దిద్దడంపై అతను దృష్టి సారించడంతో చివరి మూడింటిని హవానాలోని ఒక సురక్షిత డిపాజిట్ బాక్సులో భద్రపరిచారు. రీనాల్డ్స్ ఈ విధంగా వివరించాడు, ఆ సమయంలో హెమింగ్‌వే కోలుకోలేని విధంగా వ్యాకులత చెందాడు.[131] ఫింకా విజియాలో జీవితం అసంతృప్తికరంగా ఉందని, ఇదాహోకి శాశ్వతంగా వెళ్లిపోవాలని హెమింగ్‌వే భావించడంతో అక్కడకి అతిథులు మరియు పర్యాటకులు భారీగా గుమిగూడారు. 1959లో కెట్చుమ్‌కి వెలుపల, బిగ్ వుడ్ రివర్‌కి అభిముఖంగా ఉండే ఒక ఇంటిని హెమింగ్‌వే కొని, క్యూబాను విడిచిపెట్టాడు. క్యాస్ట్రో ప్రభుత్వంతో హెమింగ్‌వే సులభ షరతుల ద్వారా కొనసాగినప్పటికీ, క్యాస్ట్రోని హవానా గద్దెదింపడం పట్ల అతను "సంతోష పడినట్లు" న్యూయార్క్ టైమ్స్ పత్రిక వెల్లడించింది.[132][133] 1960లో బే ఆఫ్ పిగ్స్ దాడి తర్వాత (హెమింగ్‌వే మరణానికి రెండు నెలల ముందు), ఫింకా విజియాను హెమింగ్‌వేకి సంబంధించిన మొత్తం "నాలుగు నుంచి ఆరు వేల పుస్తకాల"ను కూడా క్యూబా ప్రభుత్వం బలవంతంగా కొనుగోలు చేసింది. అంతేకాక హెమింగ్‌వే కుటుంబసభ్యులు అతని కళ మరియు లిఖిత ప్రతులను హవానాలోని ఒక బ్యాంకు ఖజానాలోనే విడిచిపెట్టాల్సిన పరిస్థితి ఏర్పడింది.[134]
1950ల,[130][135] ఆఖరి వరకు ఎ మూవబుల్ ఫీస్ట్‌ పై పనిచేయడం అతను కొనసాగించాడు. లైఫ్ మేగజైన్‌ కు ఎద్దులపోటీకి సంబంధించిన వరుస కథనాలపై పరిశోధన కోసం 1959 వసంతంలో అతను స్పెయిన్‌ సందర్శించాడు.[136] క్రిస్మస్ కోసం కెట్చుమ్‌కి తిరిగొచ్చిన అతను మృత్యుభయం (మానసిక రుగ్మత)తో బాధపడుతున్నట్లు కన్పించాడు. ఒకానొక రెస్టారెంట్‌లో ఒక రాత్రి తన మిత్రులతో అతను ఇలా అన్నాడు, ఆనుకుని ఉన్న బ్యాంకు భవంతిలో లైట్లు వెలుగుతున్నాయి. ఎందుకంటే, FBI "మా లెక్కలను తనిఖీ చేస్తోంది". జనవరి కల్లా అతను తిరిగి క్యూబా చేరుకున్నాడు. లైఫ్ సంచిక వరుస కథనాలపై పనిచేయడం కొనసాగించాడు. ఈ లిఖిత ప్రతి సుమారు 63,000 పదాలకు చేరుకుంది. అయితే లైఫ్ 10,000 పదాలు మాత్రమే కోరింది. అందువల్ల ది డేంజరస్ సమ్మర్‌</i>గా అవతరించే విధంగా ఈ రచన నిర్వహణకు సాయం చేయమని A. E. హాట్చ్‌నర్‌ను అతను అడిగాడు. హెమింగ్‌వే "అసాధారణమైన రీతిలో సంశయించే విధంగా, నిర్వహణ సామర్థ్యం లేని వ్యక్తిగా మరియు అయోమయం చెందినట్లుగా" హాట్చ్‌నర్ గుర్తించాడు.[137][138]
హెమింగ్‌వే యొక్క మానసిక క్షీణత 1960 వసంతంలో గుర్తించబడినప్పటికీ, సదరు లిఖిత ప్రతికి ఫోటోల కోసం అతను మళ్లీ స్పెయిన్ వెళ్లాడు. మేరీ లేకుండా, కొద్దిరోజుల పాటు తన పనులు తానే ఒంటరిగా చేసుకుపోయాడు. ఏకాంతంగా ఉండిపోయాడు. ది డేంజరస్ సమ్మర్ యొక్క మొదటి భాగాలు సెప్టెంబరు, 1960లో లైఫ్‌ లో ముద్రించబడ్డాయి. వీటికి చక్కటి స్పందన వచ్చింది. స్పెయిన్ వీడిన తర్వాత, అతను నేరుగా ఇదాహో, [139] చేరుకున్నాడు. అయితే డబ్బులు మరియు తన భద్రత పరంగా అతను ఆందోళన చెందాడు.[137] అతని మృత్యుభయం మరింత పెరగడంతో, తన కదలికలను FBI క్షుణ్ణంగా పరిశీలిస్తోందని అతను విశ్వసించాడు.[140][note 7] మరోవైపు హెమింగ్‌వేని శారీరక సమస్యలు చుట్టుముట్టాయి. అతని ఆరోగ్యం దెబ్బతినడం మరియు కంటిచూపు మందగించింది.[141] నవంబరులో మిన్నెసోటా, [139] లోని మాయో క్లినిక్‌లో అతన్ని చేర్పించారు. అక్కడ తనకు రక్తపోటు చికిత్స చేస్తున్నట్లు బహుశా అతను భావించి ఉండొచ్చు.[142] మేయర్స్ ఈ విధంగా రాశాడు, "మాయోలో హెమింగ్‌వే యొక్క చికిత్స చుట్టూ ఒక ప్రత్యేక గోపన పరిస్థితి ఆవరించింది", అయితే అతను ఎలక్ట్రోకన్వల్సివ్ థెరపీకి సుమారు 15 పర్యాయాలకుపైగా హాజరైనట్లు డిసెంబరు, 1960లో స్పష్టీకరించబడింది. తర్వాత జనవరి, 1961లో అతను "తీవ్రంగా నష్టపోయి, బయటకు వచ్చాడు".[143]
మూడు నెలల తర్వాత అతను తిరిగి కెట్చుమ్ చేరుకున్నాడు. "హెమింగ్‌వే తుపాకి చేతపట్టుకుని ఉండటం" మేరీ గుర్తించింది. అతని వ్యక్తిగత వైద్యుడు Dr.సావియర్స్ వచ్చి, అతన్ని ప్రశాంతపరిచాడు. తర్వాత అతన్ని సన్ వ్యాలీ ఆసుపత్రిలో చేర్పించారు. మరింత షాక్ ట్రీట్‌మెంట్ కోసం అతను అక్కడ నుంచి తిరిగి మాయోకి వచ్చాడు.[144] జూన్ ఆఖర్లో అతను ఆసుపత్రి నుంచి బయటకు వచ్చి, జూన్ 30న కెట్చుమ్‌లోని తమ ఇల్లు చేరుకున్నాడు. రెండు రోజుల తర్వాత, 1961 జూలై 2న తెల్లవారుజాము గంటల్లో, హెమింగ్‌వే "అత్యంత ఉద్దేశపూర్వకంగా" తన తుపాకితో కాల్చుకున్నాడు.[145] తుపాకులు ఉంచే స్టోర్‌రూమ్‌ను అతను మూయలేదు. మెట్లెక్కి, తమ కెట్చుమ్ ఇంటి యొక్క ముందు భాగంలో ఉన్న ప్రవేశ హాలులోకి వెళ్లాడు. తర్వాత "పన్నెండు-గేజ్" బాస్ షాట్‌గన్ (తక్కువ దూరం నుంచి కాల్చే తుపాకి) లోకి రెండు గుళ్లను ఎక్కించాడు. బ్యారల్ చివరి భాగాన్ని తన నోట్లో పెట్టుకున్నాడు. ఒక్కసారిగా ట్రిగ్గర్ నొక్కగానే, అతని మెదడు చెల్లాచెదరైపోయింది." హెమింగ్‌వే గడ్డం, నోరు మరియు దిగువ చెక్కిళ్లు చెల్లాచెదురుగా పడగా, అతని తల యొక్క పై సగం పూర్తిగా కాలిపోయింది.[146] ఈ సంఘటన జరిగిన వెంటనే సన్ వ్యాలీ హాస్పిటల్‌కు మరియు Dr.స్కాట్ ఎర్లీకి మేరీ కబురు పెట్టింది. వారు "పదిహేను నిమిషాల్లో" అక్కడికి చేరుకున్నారు. హెమింగ్‌వే "తలకు చేసుకున్న స్వయంకృతం గాయం వల్ల మరణించాడు" అని అతను (వైద్యుడు) గుర్తించినప్పటికీ, ఈ ప్రమాదం "ప్రమాదవశాత్తు" జరిగిందని వార్తాపత్రికలకు భిన్న కథనం చెప్పడం జరిగింది.[147]
అతని చివరి సంవత్సరాల్లో, హెమింగ్‌వే ప్రవర్తన ఆత్మహత్య, [148] చేసుకోవడానికి ముందు అతని తండ్రి ఎలా ప్రవర్తించాడో అలాగే ఉంది. అతని తండ్రికి జన్యుపరమైన వ్యాధి హిమోక్రోమాటోసిస్ (శరీరంలో ఇనుము నిల్వలు అధికమవడం వల్ల కలిగే వ్యాధి) ఉండి ఉండొచ్చు. ఈ వ్యాధి వస్తే, ఇనుమును జీర్ణింపజేసే అసమర్థత వల్ల మానసిక మరియు శారీరక క్షీణత ఎక్కువవుతుంది.[149] హెమింగ్‌వే యొక్క హిమోక్రోమాటోసిస్‌ను 1961 మొదట్లోనే నిర్ధారణ చేసినట్లు ధ్రువీకరించే వైద్యు నివేదికలు 1991లో లభించాయి.[150] అతని సోదరి ఉర్సులా మరియు సోదరుడు లీసెస్టర్ కూడా ఆత్మహత్య చేసుకున్నారు.[151] హెమింగ్‌వే శారీరక రోగాలకు కారణమైన అదనపు సమస్య అతను తన జీవితంలో ఎక్కువ భాగం మద్యం సేవించడం.[112] "ఎర్నెస్ట్ హెమింగ్‌వే: ఎ సైకలాజికల్ అటాప్సీ ఆఫ్ ఎ సూసైడ్‌"లో క్రిస్టోఫర్ మార్టిన్ ఆత్మహత్య వెనుక కారణాలను ఇలా వివరించాడు, "హెమింగ్‌వే ప్రధాన జీవితచరిత్రలు, అతని వ్యక్తిగత మరియు బహిరంగ రచనలను జాగ్రత్తగా చదవడం ద్వారా అతని జీవితకాలంలో దిగువ తెలిపిన పరిస్థితులు కీలక పాత్ర పోషించాయి: బైపోలార్ డిసార్డర్ (ఒక రకమైన మానసిక రుగ్మత), మధ్యానికి బానిసవడం, బాధాకరమైన మెదడు గాయం, సంభావ్య బార్డర్‌లైన్ (అసలు రోగ లక్షణం తెలియని వ్యాధి) మరియు అహంకార వ్యక్తిత్వ లక్షణాలు".[152] ఆత్మహత్య అనేది అనివార్యమని మార్టిన్ స్పష్టం చేశాడు. హెమింగ్‌వే "అపరిమితమైన మనో రుగ్మతలు మరియు ఇబ్బందికర అంశాలతో వేధనకు గురికావడం ఆత్మహత్యకు దారితీసింది", రోగి చికిత్స సంబంధిత అంచనాలు లేకుండా, రోగ నిర్ధారణ కష్టమని మార్టిన్ అంగీకరించాడు.[152]
హెమింగ్‌వే కుటుంబం మరియు మిత్రులు అతని అంత్యక్రియల కోసం కెట్చుమ్ వెళ్లారు. హెమింగ్‌వే మరణం ప్రమాదవశాత్తు సంభవించిందని భావించిన స్థానిక కేథలిక్ పూజారి అతని అంత్యక్రియలను అధికారికంగా నిర్వహించాడు.[147] అంత్యక్రియలకు సంబంధించి (భౌతికదేహాన్ని మోసుకెళ్లే పెట్టె శిఖర భాగంపై ప్రధాన పూజారి శిష్యుడు మూర్చిల్లాడు), అతని సోదరుడు లీసెస్టర్ ఈ విధంగా రాశాడు: "ఇదంతూ చూస్తుంటే, ఎర్నెస్ట్ ముందుగానే అన్నింటికి సమ్మతించి ఉన్నట్లు అనిపిస్తోంది."[153]
ఐదేళ్ల తర్వాత నిర్వహించిన ప్రెస్ ఇంటర్వూలో తన భర్త ఆత్మహత్య చేసుకున్నట్లు మేరీ హెమింగ్‌వే అంగీకరించింది.[154]
హెమింగ్‌వే మొదటి నవల గురించి న్యూయార్క్ టైమ్స్ పత్రిక 1926లో ఈ విధంగా రాసింది, "ఎంతటి విశ్లేషణయైనా ది సన్ ఆల్సో రైజెస్ యొక్క నాణ్యతను వెల్లడించలేదు". ఇది నిజంగా పట్టున్న కథ. అత్యంత సాహితీ ఆంగ్లం తలదించుకునేలా ఇది సరళమైన, కఠినమైన, చురుకైన కథనాత్మక వచనంగా చెప్పబడింది."[155] ది సన్ ఆల్సో రైజెస్‌ అనేది ఎక్కువగా రాయబడింది మరియు బిగువుగా రాయబడిన వచనం. అందువల్లే హెమింగ్‌వే ఖ్యాతిగాంచాడు. ఈ విధమైన శైలి లెక్కలేనన్ని నేర మరియు చౌకబారు కాల్పనిక నవలలను ప్రభావితం చేసింది.[156] 1954లో, హెమింగ్‌వేకి సాహిత్యంలో నోబెల్ బహుమతిని ప్రదానం చేయడం "అతని వర్ణణాత్మక కళ యొక్క ప్రవీణతకు, అది ఇటీవలి ది ఓల్డ్ మ్యాన్ అండ్ ది సీ లో ప్రదర్శించబడింది మరియు సమకాలీన శైలిని అనుసరిస్తున్న వారిపై చూపిన ప్రభావానికి దక్కిన గుర్తింపు."[157]
హెన్రీ లూయిస్ గేట్స్ ఈ విధంగా అభిప్రాయపడ్డాడు, హెమింగ్‌వే యొక్క శైలి ప్రాథమికంగా "ప్రపంచ యుద్ధంపై [అతని] ప్రతిస్పందన" ద్వారా రూపుదిద్దుకుంది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తర్వాత, అతను మరియు ఇతర నవ్యతావాదులు 19వ శతాబ్దపు రచయితల "విస్తృత శైలి"కి వ్యతిరేకంగా స్పందించడం ద్వారా మరియు "సంభాషణ ద్వారా, చర్య ద్వారా మరియు నిశ్శబ్దాలతో అర్థాన్ని వివరించే విధంగా" ఒక శైలిని ఆవిష్కరించడం ద్వారా "పశ్చిమ నాగరికత యొక్క కేంద్రీయ సంస్థలపై విశ్వాసం కోల్పోయారు". ఇలాంటి ప్రధానమైనదేదీ లేని లేదా కనీసం కొద్దిగా కూడా విషయం లేని ఈ విధమైన సృజనాత్మక రచన స్పష్టంగా చెప్పబడింది.[19]
గద్య (వచన) రచయిత తాను దేని గురించి రాస్తున్నాడో తెలిస్తే, తనకు తెలిసిన వాటిని అతను పక్కనపెడతాడు. ఒకవేళ రచయిత తగినంత వాస్తవికంగా రాస్తుంటే, పాఠకుడికి వాటిని రచయిత ఏ విధంగా స్పష్టీకరించాడో అంత బలమైన అనుభూతి కలుగుతుంది. ఒక మంచుపర్వతం యొక్క చలన గొప్పదనం అనేది దాని ఎనిమిదో వంతు నీటిపై ఉండటమే. తెలియని కారణంగా ఒక రచయిత కొన్ని విషయాలను విడిచిపెడతాడు. అవి అతని రచనలో ఖాళీ ప్రదేశాలను మాత్రమే సృష్టిస్తాయి.—డెత్ ఇన్ ది ఆఫ్టర్‌నూన్‌ లో ఎర్నెస్ట్ హెమింగ్‌వే పేర్కొన్నాడు[158]
ఎందుకంటే, అతను లఘు కథల రచయితగా ప్రారంభించాడు. బాకర్ ఈ విధంగా అభిప్రాయపడ్డాడు, తక్కువ నుంచి ఎక్కువ రాబట్టడం, భాషను ఎలా కుదించాలి, తీవ్రతలను ఎలా పెంచాలి మరియు వాస్తవం కంటే ఎక్కువగా చెప్పే అవకాశాన్ని అనుమతించే విధంగా వాస్తవాన్ని ఏ విధంగా చెప్పాలి" అనే విషయాలను హెమింగ్‌వే బాగా నేర్చుకున్నాడు.[159] హెమింగ్‌వే రచనా శైలిని మంచుకొండ సిద్ధాంతంగా పేర్కొనబడింది. అతని రచనలో, వాస్తవాలు నీటి పైభాగాన తేలియాడుతాయి. ఆధార నిర్మాణం మరియు ప్రతీకవాదం అంతర్లీనంగా పనిచేస్తాయి.[159] "ది ఆర్ట్ ఆఫ్ ది షార్ట్ స్టోరీ"లో అతను ఈ విధంగా వివరించాడు: "కొన్ని విషయాలు మాత్రమే వాస్తవంగా ఉంటాయని నేను గుర్తించాను. నీకు తెలిసిన ముఖ్యమైన విషయాలను లేదా సంఘటనలను వదిలేస్తే, కథ బలంగా ఉంటుంది. ఒకవేళ ఏదైనా విషయాన్ని వదిలేయడం లేదా దాటడం చేస్తే, అంటే నీకు తెలియని వాటిని, అప్పుడు కథ బలహీనమవుతుంది. ఏదైనా కథ పరీక్ష అనేది ఎడిటర్లు కాకుండా, నువ్వు వదిలేసిన విషయం ఎంత గొప్పది అనే దానిపై ఆధారపడుతుంది."[160]
హెమింగ్‌వే సాధారణంగా అతని జీవితం గురించి మాత్రమే కాక ఆత్మకథ సంబంధిత వివరాలను జీవితానికి సంబంధించిన రూపకల్పనా వస్తువులుగా ఉపయోగించాడని జాక్సన్ బెన్సన్ అభిప్రాయపడ్డాడు. ఉదాహరణకు, హెమింగ్‌వే తన అనుభవాలను ఉపయోగించి, వాటిని "అయితే ఏం" దృష్టాంతాల ద్వారా వాటిని తొలగించాడని బెన్సన్ ప్రతిపాదించాడు: "నేను ఆ విధంగా గాయపడి ఉంటే మాత్రం ఆ రాత్రి నిద్రపోయిండలేనా?" నేను గాయపడి, పిచ్చివాడినై ఉంటే మాత్రం ఏమి, ఒకవేళ నన్ను తిరిగి ముందుకు పంపి ఉంటే ఏమి జరిగి ఉంటుంది?"[161] మంచుకొండ సిద్ధాంతం యొక్క భావన కొన్ని సందర్భాల్లో "మినహాయింపు సిద్ధాంతం"గా పేర్కొనబడింది. ఏదైనా ఒక పూర్తి భిన్నమైన విషయం ఉపరితలానికి దిగువ సంభవించినప్పటికీ (మరో విషయం గురించి ఆలోచించలేనంతగా నిక్ ఆడమ్స్ చేపలుపట్టడంపై దృష్టి సారించినట్లు) రచయిత ఒక విషయాన్ని ("ది బిగ్ టు-హార్టెడ్ రివర్"లో నిక్స్ ఆడమ్స్ చేపలుపట్టడం వంటిది) రచయిత వివరించగలడని హెమింగ్‌వే అభిప్రాయపడ్డాడు.[162]
వచనం యొక్క సరళత అనేది వంచనాత్మకమైనది. జో ట్రాడ్ ఈ విధంగా విశ్వసించాడు, మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం "అధికంగా పదాలను వినియోగించిందన్న" హెన్రీ జేమ్స్ యొక్క పరిశీలనకు ప్రతిస్పందనగా హెమింగ్‌వే బలహీన వాక్యాలను రూపొందించాడు. ఒక "బహుళ-కేంద్ర సంబంధమైన" ఛాయాచిత్ర వాస్తవికతను హెమింగ్‌వే ప్రతిపాదించాడు. అతని మినహాయింపు మంచుకొండ సిద్ధాంతం అతని ప్రతి రచనకు ఒక పునాది వలే పనిచేసింది. సహాయక సముచ్ఛయాలు లేని వాక్యనిర్మాణం స్థిర వాక్యాలను సృష్టించింది. "మెరుపు వేగంతో తీసిన చిత్రం" యొక్క ఛాయాచిత్ర శైలి చిత్రాల దృశ్య రూపకల్పనను సృష్టించింది. పలు రకాల అంతర్గత విరామచిహ్నాలు (కోలన్లు, సెమికోలన్లు, అడ్డుగీతలు, కుండలీకరణాలు) లఘు నిర్దేశాత్మక వాక్యాల కోసం విడిచిపెట్టబడ్డాయి. మొత్తం భావాన్ని తెలియజేయడానికి సంఘటనలను రూపొందించడంతో వాక్యాలు ఒకదానిపై మరొకటి నిర్మితమయ్యాయి. ఒక్క కథలో బహుళ పాయలు ఉంటాయి. ఒక "గర్భ వాచకం" భిన్నమైన కోణం దిశగా క్లుప్తీకరించబడుతుంది. "కుదింపు"కు సంబంధించి, అతను ఇతర సినిమా టెక్నిక్‌లను ఒక సన్నివేశం నుంచి తదుపరి దానికి వెనువెంటనే ఉపయోగించడం లేదా ఒక సన్నివేశాన్ని మరొక దానిలోకి చేర్చడం కూడా చేశాడు. రచయిత సూచనలకు ప్రతిస్పందించినప్పటికీ, ఉద్దేశపూర్వక మినహాయింపులు అంతరాన్ని భర్తీ చేసే విధంగా మరియు త్రిమితీయ వచనాలను రూపొందించేలా పాఠకుడికి అవకాశం కల్పించేవి.[163]
ఆ ఏడాది వేసవికాలం చివర్లో మేము ఒక గ్రామంలోని ఇంటిలో నివసించాం. అది ఒక నదికి అభిముఖంగానూ మరియు కొండలకు సమంగా ఉండేది. నది మట్టంలో గులకరాళ్లు మరియు బండరాళ్లు, సూర్యుడిలోని అనార్ద్ర మరియు తెలుపు ఉండేవి. నీరు స్వచ్ఛంగా ఉండి, వేగంగా కదిలేది మరియు కాలువల్లో నీలి వర్ణంలో ఉండేది. దళాలు ఇంటి పక్కగా వెళ్లి, రోడ్డు దిగేవారు. వారు విడిచిన దుమ్ము చెట్లపై నిండిపోయేది.—ఎ ఫేర్‌వెల్ టు ఆర్మ్స్ నవల యొక్క మొదటి భాగం హెమింగ్‌వే పదాలను ఉపయోగించే తీరును తెలుపుతుంది.మరియు [164]
అతని సాహిత్యంలో, అతని వ్యక్తిగత రచనల్లో హెమింగ్‌వే "మరియు" అనే పదాన్ని కామాల స్థానంలో అలవాటుగా ఉపయోగించేవాడు. తక్షణ వ్యక్తీకరణకు పునరావృత సముచ్ఛయాలు ఉపయోగపడేవి. హెమింగ్‌వే యొక్క పునరావృత సముచ్ఛయ వాక్యం-లేదా తర్వాత రచనల్లో అతను సహాయక ఉపవాక్యాలను వాడటం, వింతైన దృష్టాంతాలు మరియు దృశ్యాలను పక్కపక్కన పెట్టడానికి సముచ్ఛయాలను వాడటాన్ని జాక్సన్ బెన్సన్ ముక్తకాలతో పోల్చాడు.[165][166] హెమింగ్‌వే యొక్క పలువురు అనుచరులు అతని ఆధిక్యతను తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నారు. అంతేకాక అన్నిరకాల ఉద్వేగ వ్యక్తీకరణలపై కోపగించుకున్నారు. ఈ శైలిని సాల్ బెల్లో ఈ విధంగా ఎగతాళి చేశాడు, "నీకు భావోద్వేగాలున్నాయా? వాటిని చంపేయ్."[167] అయితే హెమింగ్‌వే యొక్క ఉద్దేశం ఉద్వేగాన్ని విడిచిపెట్టడం కాదు. దానిని మరింత శాస్త్రీయంగా వర్ణించడం. అదృష్టంతో మరియు తగినంత స్వచ్ఛంగా చెప్పగలిగితే ఉద్వేగాలను వర్ణించడం సులభమని హెమింగ్‌వే భావించాడు. "వాస్తవిక విషయం, ఉద్వేగ క్రమం, ఉద్వేగ కారణం వెనుక వాస్తవం మరియు ఏది ఒక ఏడాది లేదా పదేళ్లు లేదా ఎల్లప్పుడూ అంగీకారయోగ్యంగా ఉంటుంది" అనే విషయాను రాబట్టే విధంగా ఇందుకు అతను చిత్రాల దృశ్య రూపకల్పనలను రూపొందించాడు.[168] బాహ్య సమాంతరతగా ఒక దృశ్యాన్ని ఉపయోగించడం ఎజ్రా పౌండ్, T. S. ఎలియట్, జేమ్స్ జాయ్‌సీ మరియు ప్రౌస్ట్ యొక్క ప్రత్యేకలక్షణం.[169] ప్రౌస్ట్ యొక్క రిమంబరెన్స్ ఆఫ్ థింగ్స్ పాస్ట్‌ గురించి హెమింగ్‌వే కొన్నేళ్లుగా అనేక పర్యాయాలు లేఖలు రాశాడు. ఆ పుస్తకాన్ని తాను కనీసం రెండు సార్లు చదివానని చెప్పాడు.[170] అతని రచనలు జపాన్ కవిత్వ సాధికారిక సాహిత్యం ద్వారా కూడా ప్రభావితమై ఉండొచ్చు.[171][note 8]
హెమింగ్‌వే రచనలో స్పష్టత వల్ల అమెరికా సాహిత్యంలో పునరావృత ఇతివృత్తాలు చోటుచేసుకున్నాయి. ఇతివృత్తాన్ని లెస్లీ ఫీడ్లర్ ఈ విధంగా వివరించాడు, "స్పెయిన్, స్విట్జర్లాండ్, మరియు ఆఫ్రికాల్లోని పర్వతాలు మరియు మిచిగాన్ నదులను చేర్చే విధంగా హెమింగ్‌వే రచనలో ది సాక్రెడ్ ల్యాండ్"—ది అమెరికన్ వెస్ట్ విస్తరించబడ్డాయి. ది సన్ ఆల్సో రైజెస్ మరియు ఫర్ హూమ్ ది బెల్ టోల్స్‌ రచనల్లో "హోటల్ మోంటనా" పేరును పెట్టడం ద్వారా ది అమెరికన్ వెస్ట్ లాంఛనప్రాయ అనుమతి పొందింది. హెమింగ్‌వే క్రీడల గురించి రాసినప్పటికీ, సదరు వివవణ క్రీడ కంటే అథ్లెటిక్‌పైనే ఎక్కువగా ఉందని కార్లోస్ బాకర్ భావించాడు.[172] స్టాల్ట్జ్‌ఫజ్ మరియు ఫీడ్లర్ ప్రకారం, హెమింగ్‌వే ప్రకృతి అనేది పునర్జన్మ, థెరపీలకు శ్రేష్ఠమైన ప్రదేశం మరియు ప్రార్థన ఫలించనప్పుడు, వేటగాడు లేదా మశ్చ్యకారుడు తారక క్షణాన్ని పొందుతాడు.[173] మహిళలు లేకుండా పురుషులు ఉండేదే ప్రకృతి. ప్రకృతిలో పురుషులు చేపలు పట్టడం, పురుషులు వేటాడటం, పురుషులు విముక్తిని గుర్తిస్తారు.[174]
దుష్ట "అజ్ఞాన మహిళ" వర్సెస్ మంచి "జ్ఞాన మహిళ" అనే అమెరికా సాహిత్య ఇతివృత్తాన్ని హెమింగ్‌వే తలకిందులుగా చెప్పాడన ఫీడ్లర్ అభిప్రాయపడ్డాడు. ది సన్ ఆల్సో రైజెస్‌ లో అజ్ఞాన మహిళయైన బ్రెట్ ఆష్లీ ఒక దేవత. అదే "ది షార్ట్ హ్యపీ లైఫ్ ఆఫ్ ఫ్రాన్సిస్ మాకోంబర్"లో అజ్ఞాన మహిళయైన మార్గట్ మాకోంబర్ ఒక హంతకి.[174] "ఎ వెరీ షార్ట్ స్టోరీ" వంటి హెమింగ్‌వే యొక్క గత కథలు "పురుష పాత్రను అనుకూలంగానూ మహిళ పాత్రను ప్రతికూలంగానూ పేర్కొన్నాయని" రాబర్ట్ షోల్స్ అంగీకరించాడు.[175] రీనా సాండర్సన్ ప్రకారం, హెమింగ్‌వే ప్రారంభ విమర్శకులు అతని పుంభావ అనుసరణల పురుష కేంద్రక ప్రపంచాన్ని శ్లాఘించారు. అంతేకాక అతని కల్పనా సాహిత్యం మహిళలను "వృషణ తొలగింపుదారులు లేదా ప్రేమ-బానిసలు"గా విడగొట్టింది. హెమింగ్‌వే రచన ఇటీవలి మదింపులు అతను రూపొందించిన స్త్రీ పాత్రలకు (మరియు వారి బలాలకు) కొత్త దృగ్గోచరతను కలిగించినప్పటికీ, స్త్రీవాద విమర్శకులు అతను "తొలి ప్రజా విరోధి" అని ధ్వజమెత్తారు. అదే విధంగా లింగ సమస్యల పట్ల అతని స్వీయ మృదులత్వాన్ని కూడా మదింపులు బహిర్గతం చేశాయి. తద్వారా అంతకుముందు అతని కల్పనపై సందేహాలు రావడం మరియు అతని రచనలు ఏకపక్ష పుంభావం కలిగినవి అని పేర్కొనడం జరిగింది."[176] హెమింగ్‌వే యొక్క 'శీలరహిత మహిళ<i data-parsoid='{"autoInsertedEnd":true,"dsr":[69952,70125,2,0]}'>కు బ్రెట్ ఆష్లీ మరియు మార్గట్ మాకోంబర్ ఇద్దరూ రెండు అత్యుత్తమ ఉదాహరణలని నినా బేమ్ అభిప్రాయపడ్డాడు.'"[177][177]
మహిళలు మరియు మృత్యువు వృత్తాంతం "ఇండియన్ క్యాంప్" ముందు కథల్లో కన్పించేది. మృత్యు వృత్తాంతం హెమింగ్‌వే రచనల్లో వ్యాపించింది. "ఇండియన్ క్యాంప్‌"లో జన్మనిచ్చిన మహిళ లేదా ఆత్మహత్య చేసుకున్న తండ్రిపై పెద్దగా ఉద్ఘాటించలేదని, అయితే చిన్న వయసులో ఉండగా, ఈ సంఘటనలను కళ్లారా చూసి, "తీవ్ర దిగ్భ్రాంతికి లోనైన మరియు భయాందోళన చెందే యువకుడి"గా మారిన నిక్ ఆడమ్స్‌ గురించి మాత్రం ఎక్కువగా ఉద్ఘాటించడం జరిగిందని యంగ్ అభిప్రాయపడ్డాడు. "ఇండియన్ క్యాంప్‌"లో హెమింగ్‌వే రూపొందించిన సంఘటనలు ఆడమ్స్ పాత్ర రూపకల్పనకు దోహదం చేశాయి. సుమరు 35 ఏళ్ల తన రచనా జీవితంలో రచయిత స్థాయి ఏంటన్న" విషయానికి "ఇండియన్ క్యాంప్" "కీలకాంశం"గా మారిందని యంగ్ అభిప్రాయపడ్డాడు.[178] అస్తిత్వవాదంలోని ప్రాకృతిక వాస్తవాన్ని తెలియజేయడం ద్వారా హెమింగ్‌వే యొక్క రచన మరింత క్లిష్టమైనదని స్టోల్ట్జ్‌ఫస్ భావించాడు. "శూన్యత"ను స్వీకరిస్తే, మృత్యు సమయంలో విముక్తి పొందవచ్చు. మృత్యువును హుందాతనం మరియు ధైర్యంతో ఎదుర్కొనే వారు అధికారిక జీవితాన్ని గడుపుతారు. ఫ్రాన్సిస్ మాకోంబర్ సంతోషంగా కన్నుమూశాడు. ఎందుకంటే, అతని జీవితంలో చివరి గంటలు అధికారికమైనవి. ఎద్దులపోటీ సంబరంలోని ఎద్దుపోరాటవీరుడు వాస్తవికతతో జీవించే జీవిత పర్వతాగ్రాన్ని తెలుపుతాడు.[173] టిమో ముల్లర్ తన పత్రిక ది యూజెస్ ఆఫ్ అథెంటిసిటీ: హెమింగ్‌వే అండ్ ది లిటరరీ ఫీల్డ్‌ లో ఈ విధంగా రాశాడు, హెమింగ్‌వే కల్పనా సాహిత్యం విజయవంతమైంది. ఎందుకంటే, పాత్రలు "అధికారిక జీవితం" గడిపాయి. "సైనికులు, మశ్చ్యకారులు, బాక్సర్లు, కోయవాళ్లు ఆధునిక సాహిత్యంలోని అధికారికమైన పురారూపాల"కు సంబంధించిన వారిలో ఉన్నారు.[52]
పుంసత్వమును పోగొట్టడానికి సంబంధించిన వృత్తాంతం హెమింగ్‌వే రచనల్లో ప్రబలమైనది. ముఖ్యంగా ది సన్ ఆల్సో రైజెస్‌ లో అది స్పష్టంగా కన్పిస్తుంది. పుంసత్వమును పోగొట్టడం గురించి ఫీడ్లర్ ఈ విధంగా అన్నాడు, ఇది గాయపడిన సైనికల తరం మరియు దాస్య విమోచనం పొందిన బ్రెట్ వంటి మహిళల తరం ఫలితమే.[174] హెమింగ్‌వే రచనలు "సహజ" వర్సెస్ "అసహజ" విషయాలను స్పష్టం చేస్తాయని బాకర్ అభిప్రాయపడ్డాడు. "ఆల్ఫైన్ ఇడిల్‌"లో పర్వతపాద ప్రాంతంలో వసంతం చివర్లోని మంచు యొక్క "అసహజత్వ" స్కైయింగ్, చలికాలంలో తన భార్య మృతదేహాన్ని షెడ్డులో అవసరమైన దాని కంటే ఎక్కువ సేపు ఉంచే అవకాశం పొందిన రైతు "అసహజత్వానికి" వ్యతిరేకంగా ఏర్పడింది. స్కైయర్లు (మంచుపై జారీ వాళ్లు) మరియు రైతు విముక్తి కోసం "సహజ" వసంతంలో వ్యాలీ (లోయప్రాంతం) కి మరలుతారు.[172]
హెమింగ్‌వే రచనలు స్త్రీద్వేష మరియు స్వలింగ వ్యతిరేకమైనవిగా వివరించబడ్డాయి. హెమింగ్‌వే నాలుగు దశాబ్దాల విమర్శను విశ్లేషించిన సుసాన్ బీగల్ దానిని తన "క్రిటికల్ రిసెప్షన్" వ్యాసంలో ముద్రించింది. ఆమె ప్రత్యేకించి, 1980ల్లో ఈ విధంగా గుర్తించింది, కొన్ని "క్షమార్హ" రచనలు రాసినప్పటికీ, "విమర్శకులు హెమింగ్‌వేని విస్మరించి, బహుళసంస్కృతిపై ఆసక్తి కనబరిచారు". ది సన్ ఆల్సో రైజెస్ విశ్లేషణ సంక్లిష్టమైనది. "కోన్ ఒక యూదుడు అనే విషయాన్ని పాఠకుడు మరిచిపోకుండా హెమింగ్‌వే చేశాడు, యూదుడు కావాలనుకునే అతడిది ఆకర్షణణీయం కాని పాత్ర కాదు. అయితే ఆకర్షణీయంగా లేని ఒక పాత్ర, ఎందుకంటే, అతను ఒక యూదుడు." అదే దశాబ్దంలో బీగల్ ప్రకారం, హెమింగ్‌వే యొక్క కల్పనా సాహిత్యంలోని "స్వలింగసంపర్క భయానక తీరు" మరియు జాత్యహంకారంపై పరిశోధన తర్వాత విమర్శ ముద్రణ జరిగింది.[179]
అమెరికా సాహిత్యానికి హెమింగ్‌వే ఉత్తరదాయిత్వం ఆయన శైలి. అతని తర్వాత వచ్చిన రచయితలు దానిని అనుకరించడం లేదా దూరం చేశారు.[180] ది సన్ ఆల్సో రైజెస్ ముద్రణ ద్వారా అతను ప్రసిద్ధికెక్కడంతో, మొదటి ప్రపంచ యుద్ధానంతర తరానికి అతను ప్రతినిధిగా అవతరించాడు. అప్పటి నుంచి అతని శైలి అనుసరించదగినదిగా సుస్థిరమైంది.[156] "ఆధునిక దిగజారుడుతనానికి ఒక స్మారకస్తంభం" మాదిరిగా ఉందంటూ, 1933లో బెర్లిన్‌లో అతని పుస్తకాల గుట్టను తగులబెట్టారు. అయితే అవి "రోతపుట్టించే మలినం" మాదిరిగా ఉన్నాయని చెప్పడాన్ని అతని తల్లిదండ్రులు ఖండించారు.[181] అతని ఉత్తరదాయిత్వాన్ని రీనాల్డ్స్ ఈ విధంగా పేర్కొన్నాడు, "అతను విడిచిపెట్టిన కఠినమైన నడకతీరు కలిగిన కథలు మరియు నవలల్లో కొన్ని మన సంస్కృతి వారసత్వ సంపదలో భాగమయ్యాయి."[182] 2004లో జాన్ F. కెన్నెడీ లైబ్రరీలో రస్సెల్ బ్యాంక్స్‌ ప్రసంగిస్తూ, తన తరానికి చెందిన పలువురు పురుష రచయితల మాదిరిగా, హెమింగ్‌వే యొక్క రచనా తత్వం, శైలి మరియు పేరుప్రఖ్యాతుల ద్వారా తాను కూడా ప్రభావితం చెందినట్లు చెప్పాడు.[183] ఇందుకు విరుద్ధంగా, 1930ల ప్రారంభంలో హెమింగ్‌వే శైలి ఎగతాళి చేయబడింది. అంతేకాక "అమెరికా సాహిత్య సంబంధి సంప్రదాయ" యొక్క ఘట్టం పరిధిలో ఇది ఒక "బద్ధకమైన" శైలిగా విమర్శించబడింది.[184]
హెమింగ్‌వే జీవిత వివరాలు "దోపిడికి ప్రధాన వాహనం"గా మారాయని, ఫలితంగా ఒక హెమింగ్‌వే పరిశ్రమ ఏర్పడిందని బెన్సన్ అభిప్రాయపడ్డాడు.[185] హెమింగ్‌వే శిష్యుడు హాలెన్‌గ్రెన్ ఈ విధంగా భావించాడు, "కఠిన తప్త శైలి" మరియు పురుష లక్షణాలను తప్పకుండా రచయితే స్వయంగా తొలగించాలి.[181] హెమింగ్‌వే జంభాల ఖోరుగా తన స్వభావాన్ని కప్పేసుకున్నాడని అంగీకరించినప్పటికీ, J. D. శాలింజర్‌ మాదిరిగా అతను అంతర్ముఖుడు మరియు ఆంతరంగికమైన వ్యక్తి అని బెన్సన్ అభివర్ణించాడు.[186] వాస్తవంగా, రెండో ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో హెమింగ్‌వేని కలిసిన శాలింజర్ అతనితో సంబంధాలు కొనసాగించాడు. హెమింగ్‌వేని అతను ఒక ప్రేరణగా గుర్తించాడు.[187] హెమింగ్‌వేకి రాసిన ఒక లేఖలో, శాలింజర్ ఈ విధంగా పేర్కొన్నాడు, వారి మధ్య సంభాషణలు "మొత్తం యుద్ధంలో ఆశావహ క్షణాలను అతను ఆస్వాదించేలా చేశాయి". మరోవైపు తమాషాగా "హెమింగ్‌వే ఫ్యాన్ క్లబ్స్‌కు తాను నేషనల్ ఛైర్మన్‌‌ అని అతను స్వయంగా ప్రకటించుకున్నాడు."[188]
హెమింగ్‌వే ప్రేరణ వ్యాప్తి పాప్ సంస్కృతిలోని అతని కల్పనా సాహిత్య ప్రతిధ్వనులు మరియు నివాళుల ద్వారా తెలుస్తుంది. 1978లో సోవియట్ నక్షత్ర శాస్త్రజ్ఞుడు నికోలై స్టెపానోవిచ్ చెర్నిక్ కనిపెట్టిన ఒక చిన్న గ్రహానికి అతని పేరు (3656 హెమింగ్‌వే) పెట్టారు.[189] రే బ్రాడ్‌బరీ ది కిలిమంజారో డివైజ్‌‌ రాశాడు. హెమింగ్‌వే మౌంట్ కిలిమంజారో శిఖరానికి చేరుతాడు. 1993లో రెజ్లింగ్ ఎర్నెస్ట్ హెమింగ్‌వే అనే చలనచిత్రం రూపుదిద్దుకుంది. ఇది ఐర్లాండ్ మరియు క్యూబాకు చెందిన ఫ్లోరిడాలోని సముద్రతీర పట్టణంలో నివసించే ఇద్దరు విశ్రాంత ఉద్యోగుల గురించి. ఇందులో ‍రాబర్ట్ దువాల్, రిచర్డ్ హ్యారిస్, షిర్లీ మ్యాక్‌లైనీ, సాండ్రా బుల్లక్ మరియు పైపర్ లారీ నటించారు.[190] "హెమింగ్‌వే" ప్రేరణకు నిలువెత్తు నిదర్శనం పలు రెస్టారెంట్లకు అతని పేరు పెట్టడమే. బార్ల విస్తరణను "హ్యారిస్‌" (ఎక్రాస్ ది రివర్ అండ్ ఇన్‌టు ది ట్రీస్‌ లో బార్‌కు ఆమోదం) అని పిలుస్తారు.[191] హెమింగ్‌వే తనయుడు జాక్ (బంబీ) ప్రచారం చేస్తున్న హెమింగ్‌వే ఫర్నిచర్ శ్రేణిలో మంచం పక్క బల్ల, "కిలిమంజారో" మరియు స్లిప్ కవర్డ్ సోఫా, "కేథరీన్" వంటి వస్తువులు ఉన్నాయి. ఒక హెమింగ్‌వే ఫౌంటెయిన్ కలాన్ని మాంట్‌బ్లాంక్ అందిస్తోంది. అలాగే హెమింగ్‌వే సఫారీ దుస్తుల శ్రేణి రూపొందించబడింది.[192] హెమింగ్‌వే ప్రభావాన్ని మరియు అతని శైలిని అనుకరించడానికి అతికొద్ది మంది రచయితలు చేసిన హాస్యభరిత తప్పుడు ప్రయత్నాలను బహిరంగంగా గుర్తించడానికి అంతర్జాతీయ హెమింగ్‌వే అనుకరణ పోటీని 1977లో ఏర్పాటు చేయడం జరిగింది. "నిజంగా దుష్ట హెమింగ్‌వేకి సంబంధించిన ఒక నిజమైన ఉత్తమ పేజీ"ని సమర్పించే విధంగా ప్రవేశకులను ప్రోత్సహించడం జరుగుతోంది. ఇందులో గెలిచిన వారు ఇటలీలోని హ్యారిస్ బార్‌ వెళుతారు.[193]
1965లో మేరీ హెమింగ్‌వే హెమింగ్‌వే ఫౌండేషన్‌ను స్థాపించింది. అలాగే 1970ల్లో ఆమె తన భర్త యొక్క రచనలను జాన్ F.కెన్నెడీ లైబ్రరీకి అందించింది. ఆమె సమర్పించిన రచనలను మదింపు వేయడానికి 1980లో హెమింగ్‌వే శిష్యుల బృందం సమీకరించబడింది. అదే సమయంలో హెమింగ్‌వే సొసైటీ ఏర్పడింది. "హెమింగ్‌వే ఉపకారవేతన మద్దతు మరియు సంరక్షణ" ఈ సొసైటీ యొక్క ప్రధాన లక్ష్యం.[194]
హెమింగ్‌వే మరణించిన దాదాపు 35 ఏళ్ల తర్వాత అంటే 1996 జూలై 1న అతని మనవరాలు మార్గాక్స్ హెమింగ్‌వే కాలిఫోర్నియాలోని శాంటా మోనికాలో మరణించింది. మార్గాక్స్ ఒక సూపర్‌మోడల్ మరియు నటి. ఆమె తన సోదరి మేరియల్‌తో కలిసి 1976లో రూపొందించిన లిప్‌స్టిక్ చిత్రంలో నటించింది.[195] ఆమె మరణం తర్వాత ఆత్మహత్యగా పేర్కొనబడింది. తద్వారా "ఆమె కుటుంబానికి చెందిన నాలుగు తరాల్లో ఆత్మహత్యకు పాల్పడిన ఐదో వ్యక్తి"గా ఆమె నిలిచింది.[196] మార్గాక్స్ సోదరి మేరియల్ ఒక నటి, మోడల్, రచయిత్రి మరియు చలనచిత్ర నిర్మాత.[197]
"ఇండియన్ క్యాంప్ " (1926) ద సన్ ఆల్సో రైజెస్ (1927) ఏ ఫేర్ వెల్ టు అర్మ్స్ (1929) " ద షార్ట్ హ్యాపీ లైఫ్ అఫ్ మకంబెర్ " (1935) ఫర్ హూం ది బెల్ టోల్స్ (1940) ది ఓల్డ్ మాన్ అండ్ ది సీ (1951) ఏ మూవబుల్ ఫీస్ట్ (1964, పోస్తుమాస్) ట్రూ ఏట్ ఫస్ట్ లైట్ (1999)
ఆస్టిన్, టెక్షాస్ విశ్వవిద్యాలయం లో డేలావర్ విశ్వవిద్యాలయ గ్రంథాలయంలో in libraries (WorldCat catalog)
|PLACE OF BIRTH= Oak Park, Illinois |DATE OF DEATH= (1961-07-02)July 2, 1961 |PLACE OF DEATH= Ketchum, Idaho }}
వర్గం:1899 జననాలు వర్గం:1961 మరణాలు వర్గం:ఇల్లినోయిస్, ఓక్ పార్క్ నుంచి ప్రజలు వర్గం:అమెరికన్ వ్యాసకర్తలు వర్గం:కెనడాలో అమెరికా ప్రవాసులు వర్గం:క్యుబాలో అమెరికా ప్రవాసులు వర్గం:ఫ్రాన్స్ లో అమెరికన్ ప్రవాసులు వర్గం:ఇటలీలో అమెరికన్ ప్రవాసులు వర్గం:స్పైన్ లో అమెరికన్ ప్రవాసులు వర్గం:అమెరికన్ వేటగాళ్ళు వర్గం:అమెరికన్ విలేకర్లు వర్గం:అమెరికా నోబెల్ గ్రహీతలు వర్గం:అమెరికన్ చరిత్రకారులు వర్గం:మొదటి ప్రపంచ యుద్దంలో జర్మన్ సైనిక సముదాయం వర్గం:అమెరికన్ నవలారచయితలు వర్గం:స్పానిష్ నాగరిక యుద్దం లో అమెరికన్ ప్రజలు వర్గం:అమెరికన్ షార్ట్ స్టొరీ రచయితలు వర్గం:అమెరికన్ ప్రజాస్వామ్యవాదులు వర్గం:వ్యతిరేక నియంత్రుత్వం వర్గం:ఆంగ్ల సంతతికి చెందిన అమెరికా ప్రజలు వర్గం:ఎర్నెస్ట్ హెమింగ్వే వర్గం:హెమింగ్వే కుటుంబం వర్గం:ఫ్లోరిడా, కీ వెస్ట్ చరిత్ర వర్గం:సాహిత్యంలో నోబెల్ బహుమతి గ్రహీతలు వర్గం:అభేద్యమైన దైవత్వం కలిగిన ప్రజలు వర్గం:కల్పనకథాల్లో గెలుపొందినవారికి పులిట్జేర్ బహుమతి వర్గం:మిలిటరీ యుదంలో వెండి పతాకం సంపాదించుకొన్న ధీరులు వర్గం:ఇడాహులో ఆయుధాలతో ఆత్మాహత్య వర్గం:యుద్ధ కరెస్పాండంట్స్ వర్గం:ఇల్లినాయిస్, చికాగోకు చెందిన రచయితలు వర్గం:ఆత్మాహత్య చేసుకున్న రచయితలు వర్గం:టొరోంటో ప్రముఖమైన ప్రజలు