'''Organogeneza''' je faza '''procesa''' [[embriogeneza|embrionskog razvoja]] svakog [[višećelijski organizam|višećelijskog organizma]], koja počinje na kraju [[gastrulacija|gastrulacije]] i nastavlja se do [[porođaj|rođenja]], a po nekima i sve do potpunog formiranja odraslog organizma.  Počiva na [[ćelijska proliferacija|proliferaciji]] (umnožavanju), [[ćelijska diferencijacija|diferencijacija]]  (postajanju sve različitijim) i [[ćelijska migracija|migraciji]]  (premještanju) ćelija tokom formiranja [[tkiva]] pri oblikovanju ([[morfogeneza]]) mladog organizma. Tokom organogeneze, tri [[zametni sloj|zametna sloja]] formirana gastrulacijom ([[ektoderm]], [[endoderm]] i [[mezoderm]]) formiraju sve [[anatomija|anatomske]] komponente [[organizam]]a.<ref name=":0">{{cite journal |last1=Gilbert|first1=S. F. |last2=Barresi|first2=M. J. F. |title=Developmental Biology, 11Th Edition 2016 |date=1. 5. 2017|journal=American Journal of Medical Genetics Part A|volume=173|issue=5|page=1430|doi=10.1002/ajmg.a.38166 |issn = 1552-4833 }}</ref> 
[[slika:Germ layers.jpg|thumb|600px|center|'''Glavne izvedenice [[klicin list|zametnih slojeva]]'''<br>'''[[Endoderm]]''' [[kičmenjak]]a proizvodi [[tkiva]] unutar Iz ovog sloja nastaju i ćelije koje oblažu sve žlijezde sa lučenjem u probavni sistem, uključujući jetru i gušteraču. Od njega postaju i epitel slušne cijevi i timpanske šupljine, dušnik, traheje, plućne ćelije, mokraćni mjehur i dio mokraćne cijevi, folikule štitnjače i timusa.<br> '''[[Mezoderm]]''': Iz mezoderma se kasnije nastaju [[vezivno tkivo]], kosti ihr [[hrskavica]], mišići, [[krv]] i krvni sudovi, [[limfa]], [[bubrezi]], [[spolni organi]] i njiovi dodaci. <br>'''[[Ektoderm]]a''': tokom diferencijacije od njega  nastaju [[koža]] i kožne tvorevine, [[usna šupljina]] i [[analni otvor]], [[nervni sistem]] i [[čula]]. Od njega se formiraju [[kičma]], [[PNS]] i [[CNS]] zubna [[caklina]] i [[epiderma]], [[znojne žlijezde]], [[dlake]] i [[nokti]].]]
Ćelije svakog od tri zametna sloja prolaze [[Ćelijska diferencijacija|diferencijacij]], proces u kojem manje specijalizirane ćelije postaju više specijalizirane ekspresijom specifičnog skupa gena. Diferencijacija ćelija pokreće se njihovim signalnim kaskadama.<ref>{{Cite journal|last=Rankin|first=Scott|date=2018|title=Timing is everything: Reiterative Wnt, BMP and RA signaling regulate developmental competence during endoderm organogenesis|journal=Developmental Biology|volume=434|issue=1|pages=121–132|via=NCBI|doi=10.1016/j.ydbio.2017.11.018|pmc=5785443|pmid=29217200}}</ref> Na diferencijaciju utiču vanćelijski signali kao što su [[faktori rasta]] koji se razmjenjuju sa susjednim ćelijama što se naziva [[Jukstakrina signalizacija|jukstakrinom]] signalizacijom ili sa susjednim ćelijama na kratkim udaljenostima što se naziva [[parakrina signalizacija]].<ref>{{Cite journal|last=Edlund|first=Helena|date=juli 2002|title=Organogenesis: Pancreatic organogenesis — developmental mechanisms and implications for therapy|journal=Nature Reviews Genetics|volume=3|issue=7|pages=524–532|doi=10.1038/nrg841|pmid=12094230|s2cid=2436869|issn=1471-0064}}</ref> Unutarćelijski signali koji se sastoje od same ćelijske signalizacije ([[autokrina signalizacija]]), također imaju ulogu u formiranju organa. Ovi signalni putevi omogućavaju preuređenje ćelija i osiguravaju da se organi formiraju na određenim mjestima unutar organizma.<ref name=":0"/> Proces organogeneze se može proučavati korištenjem [[embrion]]a i organoida (začetnih organa).<ref>{{Cite journal|last1=Ader|first1=Marius|last2=Tanaka|first2=Elly M|title=Modeling human development in 3D culture|journal=Current Opinion in Cell Biology|volume=31|pages=23–28|doi=10.1016/j.ceb.2014.06.013|pmid=25033469|year=2014}}</ref>