Kısa ve Uzun Ünlüler: Arapçada üç temel kısa ünlü (fatha, kasra, damma) ve bunların uzun halleri vardır. Kısa ünlülerin uzun halleri genellikle bir harfle (alef, ya, vav) yazılır.
Şedde: Bir harfin üzerine konan bu işaret, harfin çift olarak telaffuz edilmesi gerektiğini gösterir.
Sakin ve hareke: Harflerin üzerine veya altına konan harekeler (fatha, kasra, damma), ünlü seslerini temsil eder ve kelimenin nasıl okunacağını belirler. Sakin ise, bir harfin sessiz olduğunu gösterir.
Gırtlak Harfleri: Arapçada, boğazdan çıkarılan bazı özel sesler vardır (‘Ayn, Haa, Khaa gibi).
Makam: Arapça'nın bazı lehçelerinde, özellikle Kuran okumalarında, belirli melodik tonlar ve vurgular kullanılır.
Lehçe Farklılıkları: Arapça, farklı bölgelerde farklı şekillerde konuşulur ve her lehçenin kendine özgü telaffuz kuralları vardır.
Bu sadece bazı temel noktalar ve Arapça'nın telaffuz kuralları çok daha geniş ve derin bir konudur. Dilin tam anlamıyla kavranması için pratik yapmak ve dilin özelliklerini detaylı olarak öğrenmek gerekir.