Türkiye'de 24 gül türü bulunmasına rağmen gül yağı üretmek gayesiyle kullanılan ve kültürü yapılan tür Isparta Gülü, Yağ Gülü, Sakız Gülü ve Şam Gülü veya Pembe Yağ Gülü denilen Rosa damascena Mill.'dir. Bu gül türünün Rosa gallica L. ile Rosa phoenicia Boiss. türlerinin bir melezi olduğu sanılmaktadır. Isparta Gülü 1.5-3 m arasında boylanan, pembe renkli, yarım katmerli ve kuvvetli kokulu çiçekler açan, çok yıllık, dikenli ve kışa dayanıklı bir bitkidir. Gövdesi silindir biçimli, içi dolu, esmer renkli, çok dallı ve dallar çok sayıda irili ufaklı sert dikenlerle çevrilidir. Yapraklar yumuşak yapılı ve ince tüylerle kaplıdır. Çiçekleri hafifçe sarkık, az ya da çok koyu pembe renkli olup bazen tek tek bulunurlarsa da genellikle salgı tüyleri taşır. Yağ gülü; mutedil iklim isteyen, etrafı açık, havadar, bol ışıklı arazilerde ilkbahar aylarında kurak, don ve kırağı gibi iklim olayları olmayan, çiçeklenme zamanı ise çiğ düşen iklimleri sever çünkü çiğ yağ gülünde yağ verimini artırmaktadır. Kaynak