Mahalli olarak hazırlanış ve servis farklılıkları ile beraber bu “Üçgen Mantı” veya “Muska Mantısı”nın tespit edilebilmiş farklı isimleri: “Piruhi” Safranbolu'da yukarıdaki tarifte anlatıldığı gibi hazırlanan, serilip kurutulup sertleştiğinde buzlukta saklanabilen bir yemektir. Üstüne salçasız bol tereyağ dökülerek sunulur. Bartın’da “Kulaklı Makarna”dır. Amasya, Yozgat ve Samsunda adı “Kaypak”tır. Hamuru yumurtasızdır. “Kaypak Makarna” isteğe göre corba gibi suyuyla naneli salça soslu servis edilir. Yozgat’ta içi boş olarak yapılır. Kütahya’da bu mantıya “Kulak Aşı” denir ve iç malzeme olarak haşlanmış patates de kullanılırken ezilmiş sarımsak bol tere yağında çevrilerek pişmiş hamurların üzerine dökülür. Çankırı’da kaymak, tereyağı ve cevizle yapılır ve “Fırışka” denir. Kastamonu Eflani yöresinde “Pörüşke” adını alır. Fırışka ve Pörüşke adı Karabük'te de kullanılır. Fırışka, “Kulaklı Mantı” (İnebolu), “Çene Çarpan”, “Haluçka” adları ile Kastamonu’da bilinir. Çerkez mutfağının “Çerkez Mantısı” veya “Pisihalive”idir. Sinop’ta “Sinop Mantısı”,“Kulaklı” veya “Kulak Aşı”dır. Rumeli göçmen mutfağında “Pabuç Topu”, “Papuç Topuğu”, “Pabuç Ökçesi”, “Kundurma” denir. Balıkesir yöresinde “Kulak Hamuru” adını alır ve içine maydanoz karabiberle karıştırılmış ezilmiş haşlanmış nohut eklenir. Gönen yöresinde “Kocakulak”, “Koca Kulak Hamuru”, “Hamur aşı” isimleri ile tanınır. Kırklareli mutfağının üzeri ekşimikle tatlandırılan “Kulak” veya “Kulaklı Mantı”sıdır. Sivas'ta yapılan patateslisi “Hingel”dir. Giresun’da “Kulak”tır. Tatar mutfağında, İzmir ve İç Anadolu'nun bazı yörelerinde “Kaşık Börek Çorbası”dır. Tokat’ta “Hıngalı”dır.