Solunan havadaki oksijen içeriğinin azalması anlamına gelen hipoksi sırasında vücut çeşitli biyokimyasal adaptasyon süreçleri başlatır. Bu süreçler doğal olarak bireysel genetiğe, ﬁtness seviyesine ve hipoksinin süresine bağlı olarak değişir. İşte en yaygın reaksiyonlardan bazıları:
Nefes alma ritmimiz yoğunlaşır - daha hızlı ve daha derin nefes alırız. Bu, vücudun daha fazla oksijen almasını ve karbondioksiti verimli bir şekilde dışarı atmasını sağlar.
Kalp daha hızlı atmaya başlar ve vücuda daha fazla kan pompalar. Bu, beyne ve diğer hayati organlara daha fazla miktarda oksijen taşımak içindir.
Özünde vücudumuz, sanki Zugspitze'de (2.960 metre yükseklikteki zirve haçı ile) yavaşça bir kahvenin tadını çıkarıyormuşuz gibi mevcut oksijen içeriğine uyum sağlar. Hipoksi sırasında aktive edilen ve eğitilen bu doğal uyum kabiliyetidir.