Romanın sonunda kullanılan bu cümle aristokrasinin ikiyüzlülüğüyle alay etmektedir. Bu, herkes için eşitlik ilk hedef olmasına rağmen domuzların kendi ayrıcalıklarını ve güçlerini sürdürmek için sistemi bozduklarını ima ediyor. Bu cümle ironi unsurunu ortaya çıkarıyor ve toplumumuzda buna benzer pek çok örneğe yansıyor.