Öğrenilmiş çaresizliğin etkileri, kişinin sağlığını, iş hayatını ve çevresiyle olan ilişkilerini önemli ölçüde etkileyebilir. Ayrıca bu durum kişide stres ve depresyon riskini de arttırır. Kişiler, kötümser bir bakış açısına ya da istismar geçmişine sahipse öğrenilmiş çaresizliğe diğer insanlardan daha yatkındırlar. Ancak yaşam tarzında yapılacak değişiklikler ve terapilerle bu durumun üstesinden gelmek mümkündür.
Öğrenilmiş çaresizliği deneyimlediğini düşünen herkes öncelikle durum daha fazla ilerlemeden ve kontrolden çıkmadan önce mutlaka bir akıl sağlığı uzmanıyla görüşmelidirler. Görüşmedikleri durumda kişilerin günlük hayatlarında deneyimleyecekleri stresli olaylar her geçen gün artacağından durum ciddileşecektir.
Bu kişileri sosyal hayattan kaçmaya ve hatta sosyal fobi geliştirmelerine kadar gidebilir. Kişilerin çevrelerinin de bu aşamada onları yaklaşımları çok önemlidir. Zaten bu kişiler öğrenilmiş çaresizliği çevrelerinden gördükleri tutumunlar sonucunda geliştirirler.
Bu yüzden yakın çevrelerinde bulunan insanlar bazı cümleleri söylemekten kaçınmalıdırlar. Özellikle onları suçlayıcı eleştiriler yapmamalılar ve onlara baş edemeyeceği yükler vermemelidirler. Eğer kişi bu yüklerin altından kalkamazlarsa çaresizlik hisleri büyüyecek ve başarısız olduklarına dair inançları daha da pekişecektir. Bunun yerine onları motive etmek ve onların başarılı hissetmelerini sağlamak gereklidir.
Eğer bir başarı sağladılarsa bu göz ardı edilmemeli, bu başarı küçük bile olsa kişi mutlaka takdir edilmeli ve cesaretlendirilmelidir. Kişi yaptığı işte hata bile yapsa, ‘’Yine olmadı, yapamadın.’’ gibi cümlelerden kaçınılmalı onun yerine ‘’Çaban için teşekkür ederim, ancak bu şekilde yapsak daha iyi olabilirdi.’’ gibi destekleyici cümleler kullanılmalıdır. Bu sayede kişi motivasyonunu tamamen yitirmeyecek ve yaptığı iş için çabalamaya başlayacaktır.