การจำนอง หมายถึง สัญญาที่บุคคลคนหนึ่ง (ผู้จำนอง) ตกลงกับบุคคลอีกคนหนึ่ง (ผู้รับจำนอง) ว่า ทรัพย์สินของตน (ที่ดิน อาคาร ยานพาหนะ ฯลฯ) เป็นประกันหนี้ โดยผู้จำนองยังคงครอบครองและใช้ประโยชน์จากทรัพย์สินนั้นต่อไป ในปี 2567 ความหมายของการจำนองยังคงเหมือนเดิมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 453 - 484 องค์ประกอบสำคัญของการจำนอง: มีสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร มีทรัพย์สินเป็นประกันหนี้ มีหนี้ที่จะต้องชำระ ประเภทของการจำนอง: จำนองที่ดิน จำนองอาคาร จำนองยานพาหนะ จำนองอสังหาริมทรัพย์อื่นๆ สิทธิและหน้าที่ของผู้จำนอง: มีสิทธิครอบครองและใช้ประโยชน์จากทรัพย์สิน มีสิทธิไถ่ถอนทรัพย์สินคืน มีหน้าที่ชำระหนี้และดอกเบี้ย สิทธิและหน้าที่ของผู้รับจำนอง: มีสิทธิยึดทรัพย์สินไว้เป็นประกันหนี้ มีสิทธิขายทอดตลาดทรัพย์สิน มีหน้าที่คืนทรัพย์สินให้ผู้จำนอง เมื่อได้รับชำระหนี้ครบถ้วน ข้อดีของการจำนอง: ผู้จำนองได้รับเงินทุน ผู้จำนองยังคงครอบครองและใช้ประโยชน์จากทรัพย์สิน ผู้รับจำนองมีหลักประกันหนี้ ข้อเสียของการจำนอง: ผู้จำนองอาจสูญเสียกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สิน ผู้จำนองต้องจ่ายดอกเบี้ยเงินกู้ แหล่งข้อมูล: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 453 - 484 เว็บไซต์กรมที่ดิน: https://dol.go.th/