โทเคน AAVE ถือเป็นจุดศูนย์กลางของการกำกับดูแลของโปรโตคอล Aave โดยสามารถใช้เพื่อลงคะแนนเสียงและตัดสินใจเกี่ยวกับผลลัพธ์ของข้อเสนอการปรับปรุงของ Aave (Aave Improvement Proposals: AIPs) นอกจากนี้โทเคน AAVE สามารถใช้การ Staking ภายใน Safety Module เพื่อจุดประสงค์ในการรักษาความปลอดภัย รวมไปถึงเป็นหลักประกันแก่โปรโตคอลและผู้ฝาก ซึ่งผู้ใช้ก็จะสามารถรับรางวัลได้จากการ Staking และได้รับค่าธรรมเนียมจากโปรโตคอลได้อีกด้วย
เป้าหมายหลักของ Aave Tokenomics หรือระบบเศรษฐศาสตร์ของโทเคน AAVE (Aavenomics) ที่นำเสนอผ่านแรงจูงใจและนโยบายคือ การสร้าง Shelling Point ที่เป็นการเติบโต ความยั่งยืน และความปลอดภัยของโปรโตคอล แน่นอนว่ามีความสำคัญเหนือตัวบุคคลที่มีวัตุประสงค์ในการรับผลตอบแทนเพียงอย่างเดียว
ความขัดแย้งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นบนเครือข่ายไม่ว่าจะในระบบการกำกับดูแลแบบใดก็ตาม ต่างสามารถทำให้เป้าหมายที่วางไว้ไม่ชัดเจนและอาจนำไปสู่การตัดสินใจที่ไม่เหมาะสมได้ ซึ่งการกำกับดูแลแบบหลายระดับ (Multi-level Governance) นั้นจะทำให้เครือข่ายมีประสิทธิภาพมากขึ้น เนื่องจากผู้เข้าร่วมในเครือข่ายจะต้องดำเนินงานภายใต้ขอบเขตของมาตรฐานความเสี่ยงและนโยบายระดังสูงที่ตกลงร่วมกัน หมายความว่าผู้ที่ถือโทเคน AAVE ทุกคนต่างก็มีโอกาสที่จะเป็นความเสี่ยงต่อโปรโตคอล เนื่องจากหากทำการ Staking โทเคนแล้วก็จะสามารถมีส่วนร่วมในการเปลี่ยนแปลงโปรโตคอลได้ โดยปกติแล้วการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวจะอยู่ในรูปแบบของการบูรณาการทางเทคนิค หรือการมีส่วนร่วมทางการเงิน ซึ่งทั้งสองตัวอย่างดังกล่าวต่างก็มีความคาดหวังที่จะเปลี่ยนแปลงทั้งในเรื่องของพฤติกรรม ความปลอดภัย และฟังก์ชันการทำงาน
โปรโตคอลของ Aave ได้รวบรวมความไว้วางใจไว้ระหว่างผู้ที่เรียกว่า “Stakeholder” หรือ “ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย” เช่น ผู้ถือโทเคน, ผู้ได้รับมอบหมายจากการโหวต, ผู้จัดการตลาด, ผู้ให้บริการสภาพคล่อง และผู้รวมระบบ เป็นต้น และถึงแม้ว่าการดำเนินการกำกับดูแลแบบหลายชั้นจะไม่สามารถแก้ไขกับความเพิกเฉยต่อสิทธิ์ที่ผู้ใช้ได้รับได้ในทางปฏิบัติ (เช่น ลงคะแนนเสียง) แต่การกำกับดูแลแบบตามสภาพคล่อง (Liquidity-Based Governance) ของเครือข่ายได้สร้างแรงจูงใจทางเศรษฐกิจที่ทำให้กลุ่มการลงคะแนนมีความกระตือรือร้นมากขึ้น และด้วยการออกแบบสิ่งจูงใจที่เกิดจากระบบการกำกับดูแลแบบหลายระดับนั้นได้กระตุ้นให้ผู้เข้าร่วมต่างตระหนักถึงความเสี่ยงร่วมกัน เนื่องจากต้องพึ่งพาอาศัยกันและกันทั้งในแง่ของเศรษฐกิจและโปรโตคอล ในขณะเดียวกันก็สามารถเพิ่มความยืดหยุ่นระหว่างผู้จัดการตลาดได้มากขึ้นอีกด้วย