Nëse martesa do ripërkufizohej, të gjithë do të cenohen sepse ripërkufizohet natyra baze e lidhjes martesore që është institucioni i parë shoqërizues i fëmijëve ku ata mësojnë referencat e para për realitetin njerëzor. Ripërkufizimi konceptual i martesës me futjen e lidhjeve të të njëjtit seks në të, do ta bënte martesën sikur të ishte pa lidhje me gjininë seksuale dhe fëmijët do të instruktoheshin të mendonin njerëzit e martuar pa identitet të qartë gjinor/seksual.
Ky ripërkufizim i martesës do të sugjeronte sikur ekziston një realitet i ri ndërveprimi bashkëshortësh që do të mohonte të drejtat e çifteve tradicionale të martuara për të qenë pjesë e një lidhje unike të rezervuar për një burrë dhe një grua bazuar në potencialit e tyre biologjik dhe riprodhues. Kjo gjendje e përzier me homoseksualizmin në institucionin e martesës do ti detyronte çiftet tradicionale të bëhen pjesë e një institucioni të ndryshuar radikalisht aq sa terminologjia “grua,” “burrë,” “nënë,” “baba,” do të ishin ideologjikisht të ndryshuara për të nënkuptuar diçka tjetër nga sa thotë kuptimi normal i fjalës. Kështu këto çifte tradicionale do të jenë të kërcënuara për të qënë në kundërshtim me pritjet ligjore sepse natyrshëm duhet t’u paraqesin fëmijëve “babin” si mashkull ndërkohë që sipas këtij ripërkufizimi fëmija duhet të kuptojë “babin” pa gjini.