Detyrimi për të caktuar një zyrtar për mbrojtjen e të dhënave personale është subjekt i kushteve të dhëna në nenin 41, paragrafi (1) të Ligjit për Mbrojtjen e të Dhënave Personale.
Kontrolluesi dhe përpunuesi duhet të caktojnë një zyrtar për mbrojtjen e të dhënave personale në rastet kur:
(a) përpunimi kryhet nga një autoritet shtetëror, me përjashtim të gjykatave që veprojnë brenda juridiksionit të tyre;
(b) aktivitetet kryesore të kontrolluesit ose përpunuesit përfshijnë operacionet e përpunimit të cilat, sipas natyrës, qëllimit dhe/ose qëllimeve të tyre, kërkojnë monitorim të rregullt dhe sistematik të subjekteve të të dhënave personale në një shkallë të gjerë;
Aktivitetet kryesore të kontrolluesit ose përpunuesit përfshijnë përpunimin e gjerë të kategorive të veçanta të të dhënave personale sipas nenit 13 të ZZLP ose të dhënave personale që lidhen me dënimet penale dhe veprat penale sipas nenit 14 të ZZLP.
Prandaj, detyrimi nuk varet nga madhësia e organizatës apo kategoria e kontrollorëve.
Nëse kontrolluesi bën pjesë në ndonjë kategori të caktuar, nuk është e rëndësishme për çështjen e emërimit të detyrueshëm të një zyrtari.
Për sa i përket interpretimit të formulimit “veprimtaritë kryesore të kontrolluesit ose përpunuesit përfshijnë përpunimin e gjerë të kategorive të veçanta të të dhënave personale”, një përpunim i tillë i gjerë mund të kryhet nga spitalet në cilësinë e kontrolluesve, në krahasim me mjekët individualë.
Prandaj, mjekët apo avokatët si praktikues të pavarur nuk janë të detyruar të caktojnë një zyrtar për mbrojtjen e të dhënave personale.