Badania nad fotowoltaiką rozpoczęły się już w XIX wieku. Prowadził je Philipp Eduard Anton von Lenard, niemiecki fizyk. Za efekty swoich badań nad zjawiskiem fotoelektrycznym otrzymał on w 1905 roku Nagrodę Nobla. Również Albert Einstein badał to zjawisko z sukcesem, za co też otrzymał Nagrodę Nobla w 1921 roku. Kolejnym badaczem PV był polski profesor Jan Czochralski, który opracował metodę produkcji kryształów krzemu, niezbędnych do produkcji ogniw fotowoltaicznych. Jan Czochralski zmarł w 1953 roku. Zaledwie rok później powstały pierwsze panele fotowoltaiczne, które w ekspresowym tempie były udoskonalane. Po panele fotowoltaiczne szybko sięgnęła NASA, która wykorzystała je do zasilania w energię elektryczną sztucznych satelitów. Musiały jednak minąć kolejne lata, aby PV stały się bardziej popularne. W latach 70. ogniwa zaczęły być montowane m.in. na platformach wiertniczych, a później także w indiańskiej wiosce w Arizonie. Panele stawały się coraz bardziej wydajne, a ich produkcja coraz tańsza. Zaś wynalazcy zaczęli wykorzystywać je do zasilania samochodów i samolotów. W 1986 roku w Kalifornii powstała wielka elektrownia słoneczna. Natomiast w 1999 roku w Nowym Jorku zbudowano wieżowiec, na którego południowej i zachodniej elewacji od piętra 37 do 43 zostały zamontowane panele fotowoltaiczne. Produkowały one prąd na potrzeby całego budynku.