Pierwszy czajnik elektryczny powstał w 1891 roku. Wyprodukowało go przedsiębiorstwo Carpenter Electric Company of St. Paul w stanie Minnesota. Czajnik elektryczny nie jest skomplikowanym urządzeniem, służy do gotowania wody przy użyciu energii elektrycznej.
Budowa czajnika elektrycznego jest bardzo prosta – składa się on z włącznika, grzałki, podstawki, dzbanka, pokrywki, filtru do wody oraz miarki, wskazującej, ile wody pozostało w urządzeniu. Czajnik bezprzewodowy to nowatorskie rozwiązanie, jego podstawka jest podłączona do prądu, a samym dzbankiem można dowolnie manewrować.
Prawo wymiany ciepła umożliwia czajnikowi działanie. Wymiana przebiega z cieplejszego elementu do zimniejszego. Ogrzewanie trwa do momentu aż obydwa elementy osiągną tę samą temperaturę. W czajniku bezprzewodowym energia elektryczna zamienia się w cieplną i zostaje przekazana z grzałki do wody. Gdy woda osiągnie 100°C, zaczyna wrzeć. Termostat zainstalowany w czajniku odłącza wówczas energię elektryczną.
Termostat jest bimetalicznym elementem, co oznacza, że składa się z dwóch metali – wolno oraz szybko nagrzewającego się. Gdy pierwszy z nich ulegnie odkształceniu, naciska na dźwignię odcinającą dopływ prądu. Istnieją również termostaty elektroniczne, które stosuje się w modelach czajników z regulacją temperatury.