Zanim rozpoczniemy prace spawalnicze musimy określić rodzaj materiału przekazany przez klienta, co nie zawsze jest oczywiste. Ponieważ w naszym zespole mamy wykwalifikowanych spawaczy z wieloletnim doświadczeniem potrafią oni wzrokowo ocenić, czy dany metal to stal, żelazo czy aluminium. Najlżejszym metalem jest aluminium, więc biorąc pod uwagę test wagi - jego identyfikacja nie jest zbyt skomplikowana.W razie wątpliwości z rozpoznaniem metalu możemy skorzystać również z metody magnesu, czyli po prostu przykładamy jego kawałek do opracowywanego metalu. Jedynie stal, nikiel i kobalt mają właściwości magnetyczne w temperaturze pokojowej. Ponieważ rzadko pracujemy na innych metalach niż stal, to tak naprawdę rozróżniamy ją bez problemu. Jeśli metal mocno przyciąga magnes to oznacza, że mamy do czynienia ze stalą niskostopową, jeśli przyciąganie nie jest zbyt silne to wtedy chodzi o stopową stal nierdzewną. Aluminium nie ma właściwości magnetycznych, a w swojej codziennej pracy nie spawamy tego akurat metalu.Następnym krokiem jest wybór spoiwa, czyli odpowiedniego dla danego metalu drutu elektrody. Jest to istotne, gdyż jakość elektrody musi być wyższa niż spawanego metalu ze względu na odparowywanie z powodu ciepła pierwiastków stopowych w materiale i drucie elektrodowym podczas spawania.Kolejnym krokiem jest wybór gazu osłonowego, gdyż materiał jakim jest stal spawa się metodą MAG z wykorzystaniem mieszaniny argonu i CO2. Natomiast spawanie metodą MIG jest stosowane w przypadku metali nieżelaznych, takich jak aluminium lub magnez. Do tego celu wykorzystuje się gazy obojętne, tj. argon, hel i mieszaniny z nich wykonane. Ilość potrzebnego do spawania gazu wyliczamy wg wzoru: (litry/minutę) = średnica drutu (milimetry) × 10, czyli jeśli np. drut ma średnicę 2mm, wówczas w zamkniętym pomieszczeniu wystarcza 20l/min., co oczywiście zależne jest od wielkości warsztatu, dopływu powietrza i innych czynników zewnętrznych, które mogą zwiększyć zużycie gazu.Przed rozpoczęciem spawania należy podłączyć tzw. przewód masy. Zacisk przyłączeniowy powinien być umieszczony jak najbliżej miejsca spoiny. Jeśli używany jest stół do spawania, zacisk przyłączeniowy może być zamontowany na stole, w innym przypadku musi być przymocowany bezpośrednio do elementu spawanego.Na koniec warto również sprawdzić zgodność parametrów z grubością i rodzajem materiału oraz pozycją spawania. Określamy więc prędkość podawania drutu (m/min.), natężenie prądu w amperach (A) oraz napięcie w woltach (V). Parametry te wpływają na siebie nawzajem i muszą być idealnie do siebie dopasowane, aby proces spawania przebiegał prawidłowo, a uzyskany efekt był jak najbardziej precyzyjny i wytrzymały.