Najobfitszym źródłem energii odnawialnej, z którym mamy do czynienia jest energia słoneczna. Do powierzchni naszej planety dociera około 86 petawatów mocy, co stanowi około 5000 razy więcej, niż wynosi zapotrzebowanie całej ludzkości.
Z kolei w moc wiatrów zamienia się około 1% mocy promieniowania słońca. Oznacza to, iż sumaryczna moc wiatrów na Ziemi wynosi około 870 terawatów, co z kolei stanowi niemal 50 razy więcej niż zapotrzebowanie całej ludzkości.
Część mocy słońca wywołuje również parowanie wody, a ta następnie spada na powierzchnię Ziemi w postaci opadów oraz tworzy rzeki. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż moc rzek, która jest możliwa do wykorzystania do generowania energii, wynosi szacunkowo około 7,2 terawata, co z kolei stanowi około 40% zapotrzebowania ludzkości.
Energia geotermalna – kolejne z odnawialnych źródeł energii – jest generowana poprzez rozpad radioaktywnych izotopów znajdujących się we wnętrzu Ziemi. Szacuje się, że jej całkowita moc wynosi około 32 terawatów, czyli jest w stanie zaspokoić prawie dwukrotnie więcej zapotrzebowania niż cała ludzkość świata.
Jednak bardzo duży wpływ na realne wykorzystanie OZE ma ich koncentracja. Pomimo tego, że najobfitszym źródłem energii jest energia słoneczna, to jest ona jednocześnie najbardziej rozproszona. 1 m² powierzchni oświetlonej słońcem w zenicie jest w stanie otrzymać maksymalnie około 1 kilowata energii. Z kolei energia wiatru może być dużo bardziej skoncentrowana. Jedna turbina wiatrowa jest w stanie osiągać moc nawet kilku megawatów. Natomiast elektrownie wodne, które wykorzystują wodę spływającą ze sporego obszaru, są w stanie wytwarzać moc rzędu gigawatów.