Andrzej Błażewicz — reżyser teatralny, dramaturg, poeta. Urodził się w 1996 roku we Wrocławiu, wychowywał się w Świdnicy. Absolwent krakowskiej AST na Wydziale Reżyserii Dramatu. Od 2021 roku związany z Teatrem Polskim w Poznaniu gdzie pracuje jako pedagog teatru i dramaturg.
Jego twórczość została doceniona w najważniejszych konkursach dramatopisarskich w Polsce. Jest laureatem Konkursu na sztukę teatralną dla dzieci i młodzieży organizowanego przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu. Finalistą Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej. Finalistą IX i X Metafor Rzeczywistości. Laureatem konkursu Śląski Shakespeare im. Anny i Piotra Dobrowolskich. Laureatem Nagrody za debiut Instytutu Teatralnego.
Wychowanek Alchemii Teatralnej. Na początku teatralnej drogi był asystentem Jana Klaty, Agnieszki Glińskiej oraz duetu Strzępka/Demirski. Jako reżyser debiutował w Teatrze Bagatela „Żydem” Artura Pałygi. Często pracował z duecie z Pawłem Sablikiem – „Mała Syrenka” Teatrze Nowym w Krakowie, „Śluby Panieńskie” w Teatrze Polskim w Poznaniu (nagroda na festiwalu M-Teatr w Koszalinie, wyróżnienie w Klasyce Żywej). W ramach festiwalu Nowe Epifanie współrealizował spektakl Zwiastowania. W tym samym roku współrealizował również „Spektakl dyplomowy, czyli kilka piosenek o przemocy w teatrze” w Teatrze Nowym Proxima oraz był dramaturgiem przy „Pornografii” w reżyserii Jana Hussakowskiego w Teatrze Powszechnym w Radomiu.
Sceniczną premierę miały jego dramaty: „Polskie Rymowanki albo ceremonie”, „Andrzeju nie denerwuj się”, „Rady Pana Ojca” oraz „Narodziny Krokodyla”.
Publikował teksty dramatyczne, prozatorskie, poetyckie i krytyczne w „Wyspie”, piśmie „Format”, w magazynie „Cegła”, „Nowych Sztukach dla Dzieci i Młodzieży”, wrocławskiej „Odrze” oraz w „Fabulariach”, „Arteriach”, „Helikopterze”, „Nowym Napisie” i „Stonerze Polskim”.
„Ostatnie zimy” to jego książkowy debiut poetycki.