Wskazaniami do inseminacji są: zaburzenia ejakulacji, niemożność współżycia, azoospermia u partnera przy jednocześnie poprawnie funkcjonującym układzie rozrodczym partnerki - inseminacja nasieniem dawcy. Względnymi wskazaniami do inseminacji (wg ostatnich doniesień nie zwiększają one szansy na ciążę w porównaniu do naturalnego współżycia) są: niepłodność idiopatyczna, nieprawidłowy śluz szyjkowy zawierający przeciwciała lub uniemożliwiający przedostanie się plemników, zaburzenia owulacji (także PCO) po zastosowaniu stymulacji owulacji antyestrogenami, nieznacznie osłabione parametry nasienia męża -  nie mniej niż 5 mln prawidłowych morfologicznie i ruchliwych plemników w nasieniu, endometrioza I i II stopnia. Ostateczna decyzja co do sposobu leczenia podejmowana jest wspólnie przez parę i lekarza na podstawie oceny zdrowia (a zwłaszcza funkcjonowania układu rozrodczego), wieku i czasu trwania niepłodności u obojga partnerów.  Embriolog nOvum