Główna różnica między klasyczną mezoterapią a biostymulatorami polega na głębokości wkłuć. Preparaty stosowane w mezoterapii podaje się w powierzchowne warstwy skóry, podczas gdy biostymulatory wprowadzane są głębiej. Odmienne są także techniki podania preparatów. Metoda wykorzystywana w biostymulacji wymaga mniejszej ilości nakłuć, dzięki czemu jest nieco mniej bolesna i cechuje się niższym ryzykiem powstania siniaków. Oddziaływanie na różne warstwy skóry sprawia, że mezoterapia i biostymulacja świetnie się uzupełniają.   Popularny w medycynie estetycznej kwas hialuronowy występuje w dwóch formach – usieciowanej oraz nieusieciowanej. W tzw. „wypełniaczach” używanych do powiększania ust czy modelowania (wolumetrii) twarzy stosowana jest postać usieciowana kwasu, posiadająca bardziej stabilną strukturę. W biostymulatorach częściej znajdziemy formę nieusieciowaną. Działa ona silniej nawilżająco, odżywczo i regenerująco. Pobudza organizm do regeneracji i syntezy nowego kolagenu i elastyny, co jednak wymaga pewnego czasu. W niektórych preparatach biostymulujących stosowany jest również usieciowany kwas hialuronowy, dzięki któremu osiągamy natychmiastowy lifting skóry zaraz po zabiegu.