Zespół Downa, również znany jako trisomia 21, to genetyczne zaburzenie spowodowane obecnością dodatkowej kopii chromosomu 21. Jest to najczęstsza chromosomalna aberracja u człowieka i najczęstsza przyczyna niepełnosprawności intelektualnej o genetycznym podłożu.
Zespół Downa charakteryzuje się specyficznym zestawem cech fizycznych oraz pewnym stopniem niepełnosprawności intelektualnej. Osoby z zespołem Downa mają zwykle pewne charakterystyczne cechy fizyczne, takie jak obłe twarze, nisko osadzone uszy, małe dłonie i stopy oraz skośne oczy z charakterystycznymi fałdami skórnymi. Mogą też występować problemy z sercem, układem pokarmowym, słuchem i wzrokiem, a także predyspozycje do niektórych chorób, w tym białaczki i choroby Alzheimera.
Osoby z zespołem Downa mają zazwyczaj umiarkowane do ciężkich trudności w uczeniu się. Rozwój umiejętności motorycznych i językowych jest zwykle opóźniony, choć zakres opóźnienia jest bardzo zróżnicowany – niektóre osoby z zespołem Downa są w stanie prowadzić stosunkowo niezależne życie, podczas gdy inne potrzebują znacznej pomocy.
Pomimo tych wyzwań, wiele osób z zespołem Downa prowadzi satysfakcjonujące i pełne życie. Współczesne podejście do opieki nad osobami z zespołem Downa skupia się na promowaniu ich zdolności i zdrowego stylu życia, a także na wsparciu ich udziału w społeczności.