Przede wszystkim tłumacz dziecku, co się wokół niego dzieje – im szybciej zrozumie otaczający go świat i zjawiska, tym szybciej lęk minie i zostanie „oswojony”. Dziecko nie rozumie, że jak czegoś nie widzi, to niekoniecznie to coś na zawsze znika. To, że czego nie widzi oznacza, że tego zwyczajnie nie ma. Trzeba zatem dziecku dokładnie, wiele razy tłumaczyć, co oznacza taka sytuacja. Tłumaczenie powinno być obrazowe i mieć miejsce najlepiej za każdym razem, ponieważ powtarzanie tych samych informacji, służy ich utrwalaniu, rozumieniu i przyswajaniu. Warto ponadto tłumaczyć Maluchowi inne zjawiska, np. gdy piłka wypadnie mu z ręki, powiedz „piłka wypadła Ci z rączki, ale czeka na podłodze, żebyś ją podniosła”. Warto również wprowadzić pewne rytuały pożegnalne. Początkowo mogą dotyczyć wychodzącego do pracy taty i powinny temu towarzyszyć np. buziaki czy machanie ręką i mówienie „pa-pa”. Rodzic powinien też zapewnić dziecko, że wróci i określić, kiedy (czyli np. „Tatuś wróci, gdy obudzisz się po drzemce”). Gdy przepracujecie pożegnania z tatą, pora na schemat pożegnań z mamą – dziecku powinno być już łatwiej oswoić się z takimi sytuacjami. Aby ułatwić dziecku rozstanie z mamą, ważne, aby już od samego początku dzieckiem opiekowało się kilka innych osób, nie tylko sama mama. Powinien to być tata, babcia, dziadek czy ciocia. Przyzwyczajaj dziecko, że czasami wychodzisz i wówczas opiekuje się nim inna, bliska osoba. Osoba, która pozostaje z dzieckiem na czas Twojej nieobecności, nie może ubolewać nad Maluchem, tylko zająć je czymś ciekawym. Co istotne, nie powinno się przedłużać czasu pożegnań. Dodatkowo nawet gdy dziecko mocno płacze, mama nie powinna z tego powodu szybko wracać do domu – osoba opiekująca się nim powinna w tym czasie szybko zająć go czymś ciekawym.