Zabiegi medycyny estetycznej, choć w zdecydowanej większości małoinwazyjne, powinny zostać poprzedzone wywiadem lekarskim, pozwalającym na kwalifikację pacjenta do danej procedury i wykluczenie możliwych przeciwwskazań, które dzielą się na względne i bezwzględne. Do przeciwwskazań względnych należą czynniki związane ze stanem zdrowia, które pod pewnymi warunkami nie stanowią przeszkody do wykonania zabiegu. Są to m.in. ustabilizowana nadczynność tarczycy, Hashimoto, unormowana cukrzyca, prawidłowo leczone nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia (jeśli wyniki są w normie). Wśród przeciwwskazań bezwzględnych – czyli takich, które automatycznie wykluczają wykonanie zabiegu medycyny estetycznej – są np. ostre infekcje (opryszczka, grypa, ospa), czynne choroby nowotworowe, ciąża, występowanie miejscowych niezdiagnozowanych zmian skórnych. Ostateczna decyzja dotycząca kwalifikacji pacjenta zawsze należy do lekarza. Specjalista ocenia potencjalne ryzyko i przewidywane korzyści, biorąc pod uwagę rodzaj, zakres planowanego zabiegu i ogólną sytuację zdrowotną pacjenta. Warto podkreślić, że niektóre zabiegi medycyny estetycznej mimo występowania choroby przewlekłej będą z blisko stuprocentową pewnością bezpieczne, inne zaś mogą zostać ocenione jako pozostające na granicy bezpieczeństwa. Znajdująca się pośród przeciwwskazań względnych choroba Hashimoto – rodzaj zaburzenia pracy tarczycy o podłożu autoimmunologicznym – wymaga wyszczególnienia ze względu na częste występowanie u pacjentek zainteresowanych rozwiązaniami medycyny estetycznej. Choroba ta wywiera niekorzystny wpływ na urodę – osłabia zarówno skórę, jak i włosy, a co za tym idzie – przyspiesza procesy starzenia. Przy uregulowanym poziomie hormonów Hashimoto nie stanowi przeszkody do wykonania zabiegu laserowego, radiofrekwencji czy HIFU, ale powinno skłonić do rezygnacji z zabiegów polegających na podawaniu preparatów do skóry (chodzi zarówno o kwas hialuronowy, jak i o substancje biostymulujące).