Jest to również złe podejście, gdyż subiektywna dyspozycja zawodnika nie jest dobrym elementem, na podstawie którego możemy zmieniać trening. Bardzo często subiektywne odczucia mogą podpowiadać, że jest gorsza dyspozycja, a faktycznie fizycznie forma jest/była wysoka. Również może to działać w drugą stronę, czyli euforia zawodnika nie pokrywa się w stanie faktycznym (wynik fizyczne słabsze). Potwierdzeniem tego jest proces przetrenowania, w którym np.: przetrenowanie współczulne daje stałe pobudzenie, euforię, a wyniki faktyczne spadają. Oczywiście przetrenowanie jest już elementem zbyt dużych obciążeń, ale obrazuje, że nie zawsze subiektywne odczucia pokrywają się ze stanem faktycznym. Kolejnym przykładem może być tempo regeneracji po długim wysiłku w strefie tlenowej i strefie progu tlenowego (1 próg) wymaga nawet do 72h wypoczynku, aby uzyskać superkompensację. W tym czasie jest pełna dyspozycja na wysiłki beztlenowe i mieszane na krótszego czasu. Zatem zawodnik może subiektywnie odczuwać dyskomfort mimo pełnej dyspozycji. Dlatego właściwy program treningowy staje się punktem odniesienia do podejmowania ewentualnych zmian – czyli program jest niejako tłem do podejmowania decyzji, ale też dzięki niemu te decyzje są świadome.