Początki tej technologii na świecie datowane są na lata 60 ubiegłego wieku: zastosowano ją przy budowie gazociągu stalowego pod rzeką Pajero w Kalifornii. W Los Angeles w roku 1963 zdano sobie sprawę, że może istnieć możliwość wykorzystania jej tak, aby zmaksymalizować skuteczność instalowania kabli, a także przewodów podziemnych. W roku 1964 Martin Cherrington zapoczątkował wykorzystanie metody bezwykopowej jako praktyczną alternatywę dla konwencjonalnych metod wykopowych. Zbudował on swoją pierwszą wiertnicę. Stosowane dzisiaj przez nas maszyny są o wiele bardziej wydajne. Tamten moment był jednak przełomowy dla budownictwa na całym świecie. Do początkowego jej sukcesu przyczynił się korzystny zbieg okoliczności: w Sacramento był w tamtym okresie prawdziwy bum budowlany. W Polsce zaczęto je stosować na szerszą skalę do budowy sieci podziemnych od połowy lat 90 ubiegłego wieku. Pierwsza praca tą techniką była wykonana w naszym kraju w roku 1991. W tamtym czasie było to przejście gazociągiem stalowym pod Wisłą w okolicach Włocławka. Aktualnie jest to często stosowany sposób zastępujący technikę wykopową i budowy z zastosowaniem przekopów otwartych.