Neodymowe magnesy to obecnie najpotężniejsze rodzaje magnesów, jakie udało się do tej pory stworzyć. Blisko 30 lat temu w dublińskim instytucie Trinity College Michae Coey opracował nieznany do tej pory magnetyczny stop wzorze chemicznym Sm2Fe17N2. Proces jego produkcji wykorzystywał syntezę rozdrobionego żelaza i samaru, które sprasowane w polu magnetycznym o dużej mocy wraz z nowym składnikiem – azotem, osiągnęły temperaturę Curie aż do 470oC i poziom namagnesowania 0,9T. Nie osiągnięto tu wprawdzie parametrów neodymowych magnesów, lecz opracowany wtedy stop przewyższał w znacznym stopniu pierwsze z produkowanych magnesów. Ostatnie lata minionego wieku przyniosły pomysły w zakresie silnych magnesów oraz technik ich produkcji.
Opracowany został materiał i strukturze nano-krystalicznej, zbudowany z malutkich ziaren o wielkości mniejszej niż 100 nm. Nowo odkryte ziarna nano-krystaliczne, w przeciwieństwie do struktur monokrystalicznych są od siebie oddzielone o wiele większymi granicami o dużo większej mocy powierzchniowej oraz mniej uporządkowanej strukturze. Dzięki zastosowaniu, na etapie spiekania mieszaniny pierwiastków z rodziny ziem rzadkich wraz z domieszką żelaza, cechują się dużą wartością remanencji magnetycznej. Tak dobre właściwości magnetyczne biorą się też z jednej istotnej rzeczy, to znaczy połączenia magnetycznych momentów żelaza z neodymem. Umożliwia to doskonałe magnesowanie przedstawianych magnesów.