Brodawki łojotokowe to narośla skórne o grudkowatej budowie, które zaliczane są do łagodnego typu guzów nabłonkowych. Nie stwarzają zagrożenia dla zdrowia, wymagają jednak diagnostyki dermatologicznej, ponieważ tylko dzięki dokładnemu badaniu dermatoskopem można odróżnić je od złośliwych zmian nowotworowych, takich jak rak podstawnokomórkowy czy czerniak. Brodawki łojotokowe, w przeciwieństwie do niebezpiecznych wypukłości skórnych, nie są bolesne, nie swędzą, nie pieką, nie krwawią, nie rozrastają się w sposób nagły, a przy tym mają regularny kształt i jednolite zabarwienie. Przypominają wypukłe, nabrzmiałe pieprzyki, ale rozpoznanie ich na podstawie samego wyglądu może sprawiać trudność, gdyż różnią się między sobą np. wielkością, która zależy od stadium rozwoju brodawek łojotokowych. Zmiany te odbiegają od siebie także pod względem kolorystycznym. Bywa, że przybierają takie samo zabarwienie jak zdrowa skóra. Często jednak ich kolor jest bardzo ciemny – brązowy bądź niemal czarny. Istotne znaczenie w identyfikacji tych narośli ma również ich powierzchnia. Na chropowatej strukturze brodawek, stworzonej ze zrogowaciałych komórek skóry, widać liczne zagłębienia i nierówności.