Kilka lat temu raport Financial Times wywołał kolejną dyskusję na temat legalności mirror tradingu z powodu nadużyć dwóch znanych europejskich instytucji finansowych. Pierwszym zaangażowanym bankiem był Deutsche Bank, który autoryzował wielomilionowe transakcje typu mirror trading w imieniu tajemniczych rosyjskich klientów. Kilka lat później okazało się, że inny bank był zaangażowany w podejrzane inwestycje typu mirror trading z rosyjskimi pieniędzmi: Danske Bank, instytucja z Danii. Nie rozwodząc się zbytnio nad faktami, domniemane nadużycia dwóch europejskich banków również rzuciły cień na mirror trading. Problemem były jednak działania instytucji, a nie przyjęty instrument inwestycyjny. Innymi słowy: to banki zostały oskarżone o popełnienie wykroczenia, a nie mirror trading. Mirror trading i pranie brudnych pieniędzy nie mają ze sobą nic wspólnego. Ci, którzy łączą te pojęcia, odwołują się do faktów dotyczących Danske Bank, któremu zarzucano pranie pieniędzy z Rosji poprzez mirror trading. Z tego powodu bank znalazł się na celowniku organów zajmujących się przeciwdziałaniem praniu pieniędzy w kilku krajach europejskich, a także był przedmiotem dochodzenia prowadzonego przez Stany Zjednoczone.