Jeśli zależy nam aby przygotować dobrej jakości napar, powinniśmy użyć na każde 170 - 200ml około 2-4g suszu (mając na uwagę, że ta ilość w zależności od gatunku może się różnić). W uproszczeniu, to mniej więcej pełna łyżeczka do herbaty.
Wiemy już, że czarna herbata prawidłowo zalewana jest tak zwanym „białym” wrzątkiem. To pierwsze sekundy od momentu zagotowania się wody. Spora ilość malutkich pęcherzyków powietrza sprawia, że woda wydaje się biała. Jest to bardzo ważne i należy tego przestrzegać, gdyż całkowicie przegotowana woda, ta z trzeciego stadium gotowania się wody, powoduje, że aromat czarnej herbaty się ulatnia. Natomiast, jeśli susz zalejemy wodą niedogotowaną, czyli taka, gdzie na jej powierzchni pojawiły się dopiero pierwsze pęcherzyki, to zostaje obniżona ekstraktywność herbaty. Nie tylko temperatura wody jest tak ważna podczas parzenia czarnej herbaty, ale również jej jakość. Powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na twardość wody. Woda używana do parzenia herbaty powinna być średnio miękka, to znaczy, że powinna zawierać jak najmniej minerałów, a zwłaszcza wapnia i magnezu. Może się to wydawać niesamowicie szczegółowe, ale aby wydobyć te najlepsze walory smakowe i właściwości herbaty, woda powinna mieć ph 7. Woda musi być oczywiście świeża, zagotowana tylko jeden raz, ponieważ wtedy zawiera tlen, który jest koniecznym składnikiem do przyrządzenia idealnego naparu czarnej herbaty. Wiedzieli już o tym od stuleci Chińczycy, którzy cenili sobie dobrą, wręcz idealnie zaparzoną herbatę. Sprowadzali więc sobie z Pekinu miękką wodę, która pochodziła z górskich źródeł i była tam roznoszona przez osoby nazywane ‘nosiwodami’.
Jeśli jesteśmy pewni, że do parzenia czarnej herbaty używamy miękkiej wody to do przyrządzenia filiżanki herbaty musimy mieć na uwadze czas parzenia. Lepiej nie przekraczać więcej niż 4 minuty i po tym czasie wodę pozbawić z liści. Mamy wtedy pewność, że wydobyliśmy najintensywniejszy aromat. Rozróżnia się dwie zasady parzenia. Pierwsza – parzenie standardowe, czyli 3-4 minuty – napar wtedy ma działanie pobudzające, teina działa najlepiej. Druga – czas parzenia wydłużamy do 5-6 minuty. Powstają wtedy garbniki, które dezaktywują działanie teiny. W tym momencie uzyskaliśmy napar, który ma funkcję relaksującą, wyciszającą i uspokajającą. Warto zerkać na zegarek w tym czasie, włączyć sobie stoper, albo zaopatrzyć się w tradycyjną klepsydrę. Tę zasadę możemy przypisać wyłącznie herbatom czarnym.
Oczywiście zdarzają się wyjątki, jak na przykład herbata szlachetna typu Darjeeling, która potrzebuje krótszego czasu parzenia – maksimum do 3 minut. W związku z tym tak ważny jest w procesie parzenia czarnej herbaty, dobór odpowiedniej miękkości wody. Zasada jest prosta - im twardsza woda, tym dłużej parzymy. Istnieją również gatunki, które świetnie nadają się do parzenia twardą woda. Taką herbatą jest indyjski rodzaj czarnej herbaty o nazwie Assam. Ma ona wyższy poziom ekstraktywności, więc świetnie nadaje się do parzenia twardą wodą. Dobrej jakości herbata, zaparzona w prawidłowy sposób, całkowicie pozbawiona jest goryczy i charakteryzuje się cudownym aromatem i charakterystyczną piana na powierzchni. Co więcej, bardzo ważnym elementem ostatniego etapu podczas parzenia herbaty jest usuwanie liści z naparu. Nie przetrzymujemy liści w naparze. Po zachowanym czasie parzenia, liście musimy wyciągnąć, lub wodę odcedzić.
Jest jeszcze jedna zasada, którą warto przestrzegać, mianowicie wielkość suszu a czas parzenia. Im drobniejszy susz, czyli liście herbaty mocno zmielone, zdrobnione, rozwałkowane, tym szybciej następuje ich parzenie. W efekcie czego napar nie musi być parzony długo. Jeśli mamy jednak liście większe, długie, poskręcane, to pamiętajmy o tym, aby czas parzenia wydłużyć. Ważny jest również rodzaj herbaty – im liść herbaty większy, tym dłużej możemy go parzyć. Czyli, im drobniejszy susz, tym krótszy czas parzenia.
Kolejnym czynnikiem podczas parzenia herbaty jest naczynie i dzbanek, w którym przyrządzimy nasz napar. Herbatę optymalnie jest zaparzyć w szklanym bądź porcelanowym dzbanku albo żeliwnym imbryku. Naczynie, które używamy musi zawierać zaparzacz, czyli sitko, do którego możemy wsypać susz herbaciany. Jeśli w dzbanku nie mamy właściwego sitka lub zaparzacza, to bez problemu możemy taki zakupić w herbaciarni. Mamy do wyboru zaparzacze łańcuszkowe, takie z bambusa lub metalu. Reasumując, do przygotowania filiżanki herbaty należy wsypać 2-4g suszu, czyli łyżeczkę, na 170-200 ml wody. Zalewamy „białym wrzątkiem”, czyli ok 96 stopni Celsjusza. Parzymy w zależności od własnych preferencji od 2-6 minut. Jeśli bardzo nam zależy na intensywnym naparze, to radzi się zwiększyć ilość suszu, a czasu parzenia nie wydłużać.
Klasyczna czarna herbata, czyli taka, która w składzie nie ma żadnych dodatków, pasuje do wszystkiego. Szczególnie polecana do deserów i słodkich potraw. Nadaje się również idealnie jako baza pod popularne latem ice tea.
Wpływ na walory smakowe czarnej herbaty mają różne czynniki:, między innymi kraj pochodzenia, plantacja, czas zbiorów jak również stopień zwinięcia liści. Dobre jakościowo gatunki tworzą napary o żywym zabarwieniu, są przezroczyste, klarowne i nie zawsze ciemne. Jako przykład można podać np. gatunek herbaty czarnej o nazwie Darjeeling nazywany również „szampanem wśród herbat”. Jego kolor to właśnie kolor szampana.
Prawidłowo zaparzona czarna herbata tworzy zaraz po zaparzeniu na swojej powierzchni charakterystyczną pianę, doskonały aromat, a jej smak prawie całkowicie pozbawiony jest goryczy. Czarna herbata, parzona prawidłowo z zachowaniem krótkiego czasu parzenia, charakteryzuje się działaniem pobudzającym. Dzieje się tak ze względu na zawartą w niej teinę, która się wydziela podczas parzenia i ma największe stężenie na początku.