Konopie indyjskie
Konopie indyjskie jako medyczna marihuana zostały zastosowane w leczeniu po raz pierwszy w 2727 p.n.e. w Chinach. W Tradycyjnej Medycynie Chińskiej medyczna marihuana była zwykle stosowany w leczeniu zaparć oraz malarii. Bólów reumatycznych, a także bólu podczas porodu.
W Indiach na około 1000 roku p.n.e. przygotowywano napój marihuany z mlekiem Bhang. Miał działać jako środek znieczulający i przeciwflegmatyczny. Chińczycy napisali o leczeniu marihuaną w (1578 ne). Opisując użycie konopi do leczenia wymiotów, pasożytniczych zakażeń i krwotoków. Marihuanę sprowadzono do Ameryki Północnej w 1611 roku. Przez cały czas włókno konopne było ważnym towarem eksportowym. Wielki brytyjski zielarz Nicholas Culpeper napisał. Marihuana wyciąga „rozwiązane stany zapalne w głowie… i ułatwia agonię dny moczanowej, węzły w stawach i udręki Ścięgna i biodra”.
W XIX i na początku XX wieku w USA marihuana była szeroko stosowana jako lek i pojawiła się w 1850 roku. Nakładając federalne ograniczenia na sprzedaż i używanie medycznej marihuany. Kalifornia, w 1996 roku, stała się pierwszym stanem, który zalegalizował konopie indyjskie pod nadzorem medycznym. Do tej pory 9 stanów zalegalizowało rekreacyjną marihuanę, a 29 stanów zalegalizowało leczenie marihuaną medyczną z innymi częściami świata w tym Polsce.