Przepisy kodeksu postępowania karnego przewidują czas trwania poszczególnych etapów postępowania. Jednak są to terminy instrukcyjne, które mogą być przedłużane. Do najistotniejszych terminów, które mają charakter gwarancji procesowych należy przede wszystkich: czas stosowania tymczasowego aresztowania, czas przerwy w rozprawie oraz czas odroczenia rozprawy. Przerwa w rozprawie wynosi maksymalnie 42 dni. W razie przekroczenia tego terminu rozprawę uważa się na odroczoną. W przypadku odroczenia rozprawę w nowym terminie prowadzi się od początku. Sąd może wyjątkowo prowadzić rozprawę odroczoną w dalszym ciągu, chyba że skład sądu uległ zmianie. Tymczasowe aresztowanie stosuje się na okres maksymalny 3 miesięcy. O zastosowaniu tymczasowego aresztowania orzeka zawsze sąd na wniosek prokuratora. Prokurator może wnosić o przedłużenie okresu tymczasowego aresztowania na okres, który łącznie nie może przekroczyć 12 miesięcy. Łącznie okres tymczasowego aresztowania do czasu wydania pierwszego wyroku przez Sąd I instancji nie może przekroczyć 2 lat. W szczególnie uzasadnionych sytuacjach, jak np. zawiłość sprawy sąd apelacyjny może dokonać przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania na czas przekraczający 2 lata. Zarówno w postępowaniu o zastosowanie tymczasowego aresztowania, jak o przedłużenie jego stosowania podejrzanemu przysługuje prawo do reprezentowania przez adwokata.