Probiotyk powinien mieć zdefiniowany konkretny szczep drobnoustroju z jego pełną charakterystyką.
Powinien być przebadany w przynajmniej jednym badaniu klinicznym z wykazaniem jego skuteczności.
Deklarowana zawartość drobnoustrojów powinna być żywotna w czasie całego okresu przydatności do spożycia.
Probiotyk powinien zawierać od 108 do 1011 jtk (jednostek tworzących kolonie drobnoustrojów).