Zazwyczaj nie zdajemy sobie sprawy, że mówimy cicho, bo mówimy tak od zawsze lub od bardzo dawna. Bliscy i osoby, z którymi mamy częsty kontakt, przyzwyczajają się do naszego sposobu mówienia i przy pewnym stopniu koncentracji nie mają problemów ze zrozumieniem nas. Niestety nie możemy oczekiwać, że podobnie będą się zachowywali nasi współpracownicy czy klienci. Jeżeli mówimy zbyt cicho, nasz rozmówca męczy się podczas kontaktu z nami. Musi się bardzo skoncentrować i wysilić, by nadążać za tokiem naszej wypowiedzi. Nie jest to ani dla niego, ani dla nas sytuacja komfortowa. Nie bez znaczenia jest fakt, że osoby posługujące się cichym, „schowanym” głosem są przez otoczenie odbierane jako nieśmiałe, niepewne, nieprzekonane o słuszności tego, co mówią, czasami są wręcz odbierane jako skryte, nietowarzyskie i mało kontaktowe. Na szczęście można pracować nad tym, aby mówić głośniej. Poza względami charakterologicznymi czy też psychologicznymi, które wpływają na to, że ściszamy głos, bardzo częstą przyczyną zbyt cichego mówienia jest nieprawidłowa emisja głosu – nieprawidłowy oddech, tworzenie głosu przy zbyt dużym napięciu mięśni, wreszcie niedostateczne wzmacnianie głosu w jamach rezonacyjnych naszego ciała. Te wszystkie elementy można wykształcić podczas ćwiczeń emisji głosu. Efekty są przeważnie szybkie i bardzo pozytywnie zaskakujące nie tylko otoczenia, ale przede wszystkim nas samych.