Montaż klimatyzatora obowiązkowo powinien być wykonywany przez uprawnioną do tego ekipę instalacyjną. Wykonawcy powinni posiadać imienne uprawnienia chłodnicze (certyfikat F-Gaz) oraz elektryczne. Samodzielny montaż klimatyzatora możliwy jest jedynie w przypadku urządzeń przenośnych. Jednak podczas ich montażu należy się stosować do wskazówek zawartych w dołączonej do nich instrukcji.
Do montażu klimatyzatora innego niż przenośny niezbędne są specjalistyczne narzędzia takie jak: pompa próżniowa, manometry, butle z czynnikiem chłodniczym, miernik elektryczny, kielicharka a także profesjonalny sprzęt do wiercenia otworów. Połączenia chłodnicze pomiędzy jednostkami wykonywane są z rur miedzianych zabezpieczonych odpowiedniej grubości izolacją termiczną. Należy pamiętać, że w momencie chłodzenia w jednostce wewnętrznej wykrapla się woda, którą musimy odprowadzić do kanalizacji lub na zewnątrz pomieszczenia. Najlepiej zrobić to w sposób grawitacyjny tzn. zachowując spadek na rurkach odprowadzających skropliny. Czasem jednak jest to technicznie niemożliwe i wtedy jest konieczne zastosowanie dodatkowej pompki skroplin. Jednostka zewnętrzna klimatyzatora umieszczana jest zwykle na balkonie, elewacji budynku lub jego dachu. Podczas montażu należy zwrócić uwagę na zapewnienie dostępu serwisowego oraz zachowaniu zawartych w instrukcji montażowej odpowiednich przestrzeni od ścian i barier.
Należy pamiętać o konieczności wykonywania okresowych przeglądów serwisowych zainstalowanych klimatyzatorów (najlepiej dwa razy w roku). Co więcej część urządzeń w zależności od ilości czynnika chłodniczego należy rejestrować w specjalnej bazie danych – Centralnym Rejestrze Operatorów, gdzie dokonuje się również wpisów obowiązkowych przeglądów. Informacje, które urządzenia powinny zostać zarejestrowane w tej bazie powinny być przekazane przez wykwalifikowane osoby zajmujące się montażem urządzeń klimatyzacyjnych.