Tak, wartość pH i przewodność są powiązane, ale nie w sposób liniowy czy też bezwzględny.
Czujnik pH reaguje wyłącznie na jony H+ w roztworze, natomiast w przypadku przewodności
czujniki mierzą aktywność wszystkich jonów (anionów i kationów) obecnych w roztworze. Im wyższe stężenie jonów w roztworze, tym wyższa jego przewodność. Co więcej, na przewodność dodatnio wpływa ruchliwość jonów. Wśród jonów występujących najczęściej w roztworach najbardziej ruchliwym kationem jest jon wodorowy [H+] o przewodności wynoszącej 350 jednostek, a najbardziej ruchliwym anionem jest jon wodorotlenowy [OH-], którego przewodność wynosi 199 jednostek. Wartości dla innych często spotykanych jonów mieszczą się w przedziale od 40 do 80 jednostek. Oznacza to, że roztwory mocno kwasowe (lub mocno zasadowe) będą się cechować wysoką przewodnością. Ponieważ pH jest miarą stężenia jonów wodorowych, zastosowanie mają poniższe reguły: W roztworach kwasowych (pH < 7): im niższa wartość pH (tzn. wyższe stężenie jonów H+), tym wyższa przewodność. W roztworach zasadowych (pH> 7): przewodność rośnie wraz ze wzrostem wartości pH (wzrostem ilości jonów OH-). Obojętny odczyn pH (pH = 7) jest efektem jednakowego stężenia jonów H+ i OH-. Nie oznacza to jednak, że roztwór nie zawiera żadnych innych jonów przyczyniających się do przewodności roztworu. Rozważmy przykład: wartość pH wody dejonizowanej teoretycznie wynosi 7,0, a jej przewodność wynosi 0,055 µS/cm. Jeśli dodamy do niej soli NaCl, uzyskany roztwór NaCl wciąż będzie obojętny pod względem wartości pH, jednak jego przewodność może być znacznie wyższa stosownie do ilości dodanego NaCl. Podsumowując: wartości pH i przewodności próbki muszą być oznaczane osobno dla każdej z próbek i teoretycznie mogą nie być skorelowane.