Magnesy neodymowe to dzisiaj najmocniejsze rodzaje magnesów, jakie powstały do tej pory. Blisko 30 lat temu w dublińskim instytucie Trinity College naukowiec Michael Coey wymyślił nieznany do tej pory magnetyczny materiał o strukturze chemicznej Sm2Fe17N2. Jego proces wytworzenia opierał się o syntezę rozdrobionego żelaza i samaru, które poddane sprasowaniu w mocnym polu magnetycznym wraz z dodatkiem azotu, osiągnęły temperaturę Curie aż do 470oC i namagnesowanie w okolicach 0,9T. Nie są to wyniki zbliżone do poziomu neodymowych magnesów, jednak wymyślony materiał znacząco przewyższał pierwsze magnesy oparte o ten pierwiastek. Koniec XX wieku przyniósł następne pomysły w dziedzinie mocnych magnesów oraz technik ich tworzenia.
Opracowany został materiał i strukturze nano-krystalicznej, zbudowany z ziaren o wielkości mniejszej niż 100 nm. Nowo odkryte ziarna nano-krystaliczne, w przeciwieństwie do monokryształów są od siebie oddzielone przestrzenią o dużo większej mocy powierzchniowej oraz nieuporządkowanej budowie. Dzięki zastosowaniu, podczas wytwarzania pierwiastków z grupy ziem rzadkich wraz z dodatkiem żelaza, charakteryzują się dużą wartością remanencji magnetycznej. Tak dobre właściwości magnetyczne biorą się też z jeszcze jednego aspektu, to znaczy połączenia magnetycznych momentów żelaza z neodymem. Możliwe będzie dzięki temu świetne namagnesowanie magnesów neodymowych.