Powiedz dziecku, że mu wierzysz, i pochwal je za odwagę. Podkreśl wyraźnie, że jesteś po jego stronie. Zachowaj spokój i nie działaj pochopnie. Uświadom sobie, że czujesz potrzebę działania, ale dla dziecka pierwszy krok został już wykonany: nie jest już samo ze swoimi przeżyciami. Daj sobie czas na zastanowienie się nad właściwymi krokami. Powiedz dziecku, że musisz się zastanowić, co teraz należy zrobić, aby mu pomóc. We właściwym czasie poinformuj dziecko o planowanych krokach. Postaraj się przekonać je do swojego planu. Nie obiecuj, że zachowasz wszystko dla siebie. Wtedy nie będziesz mieć możliwości, aby mu pomóc. Ważne jest spisanie wszystkich spostrzeżeń i wypowiedzi dziecka.
W przypadku nastolatków istotne jest włączenie ich w większym stopniu w prowadzone postępowanie. W ten sposób mogą wzmocnić swoje poczucie samostanowienia.