Zgodnie z art. 7201 §2 k.c. do kosztów pozaodsetkowych umowy pożyczki zalicza się m.in. marże, prowizje, opłaty związane z przygotowaniem, udzieleniem lub obsługą umowy i odroczeniem terminu spłaty. O ile koszty będące wynagrodzeniem za samo korzystanie z kapitału organ podatkowy uzna za uzasadnione, pozostałe opłaty dodatkowe mogą wzbudzić wątpliwości. Warunkiem zastosowania mechanizmu safe harbour jest, zgodnie z art. 11g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, niewprowadzenie do umowy pożyczki obowiązku pożyczkodawcy do zapłaty opłat związanych z udzieleniem lub obsługa pożyczki innych niż odsetki. Ustawodawca jedynie przykładowo wskazuje na prowizję lub premię, ale powołany przepis sugeruje, że de facto każdy koszt dodatkowy odmienny niż odsetki może zostać uznany za niedozwolony koszt pozaodsetkowy. Warto zauważyć, że ustawa o CIT nie zawiera żadnej sugestii co do wysokości dodatkowych kosztów, ale po prostu zakłada ich wyeliminowanie z umowy.