W swojej codziennej pracy, nader często mamy styczność z pytaniem w rodzaju “ile lat ma antyk” lub “jaki jest minimalny wiek antyków“. Zgodnie z aktualnie obowiązującym w Polsce w tym zakresie stanem prawnym – antyki to przedmioty których wiek przekracza 100 lat. Praktyka pokazuje jednak iż ta właśnie urzędowa cezura jest bardzo ułomna, krótkowzroczna i wprowadza wyłącznie zamieszanie, powodując przy tym wiele kuriozalnych niekiedy sytuacji, w których – przykładowo – antykiem korzystającym z ochrony prawnej (wymagającym np. zezwolenia na wywóz za granicę), jest pogięta menażka, zardzewiały bagnet lub wyszczerbiony talerz z początku XX w., zaś np. piękne meble Art Deco z lat trzydziestych – można porąbać na opał, bo antykiem w świetle prawa …nie są.
W naszej subiektywnej ocenie, jest to daleko posunięte nieporozumienie (oględnie mówiąc), zaś optymalnym wydaje się być po prostu zgodne ze zdrowym rozsądkiem przyjęcie, że antyk to mający co do zasady nie mniej niż kilkadziesiąt lat, zachowany w stanie oryginalnym, przedmiot o wartości zabytkowej (historycznej, artystycznej lub naukowej) oraz estetycznej i materialnej.