W opisanej sytuacji mimo nieużywania środka trwałego możliwe jest zaliczanie do kosztów poniesionych w tym czasie odpisów amortyzacyjnych. Zgodnie z ustawami o podatku dochodowym, amortyzacji podlegają co do zasady: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu, a także inne przedmioty. Trzeba zaznaczyć, że amortyzowane składniki majątku muszą stanowić własność lub współwłasność podatnika. Mogą być nabyte lub wytworzone we własnym zakresie. Konieczne jest jednak, aby były one kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia ich do używania. Przewidywany okres używania nie może być krótszy niż rok. Ponadto wskazać należy, że przedmioty te muszą być wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą lub też oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu. Przepisy ustawy o podatku dochodowym nie definiują jednak pojęcia wykorzystania w działalności gospodarczej. Ponadto przepisy ustawy o podatku dochodowym nie regulują szczegółowo sposobów postępowania podatnika w sytuacji, gdy środek trwały wykorzystywany w działalności gospodarczej uległ uszkodzeniu, zużyciu lub awarii i z takich powodów nie może być wykorzystywany w działalności gospodarczej. W związku z brakiem szczegółowych przepisów dotyczących wyłączenia z kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych za okres, w którym środek trwały w naprawie nie jest bezpośrednio wykorzystywany w działalności gospodarczej, należy uznać, iż czasowa niemożność korzystania ze środka trwałego w związku z jego uszkodzeniem, zużyciem lub awarią nie powoduje konieczności zaprzestania dokonywania odpisów amortyzacyjnych i nie skutkuje wyłączeniem takich odpisów z kosztów uzyskania przychodu. Z analizy powyższych przepisów ustawy o podatku dochodowym wynika, że czekające na naprawę urządzenia stanowią nieprzerwanie środki trwałe firmy. Ponadto, możliwe jest dokonywanie od ich wartości początkowej odpisów amortyzacyjnych, które stanowią koszty uzyskania przychodu. Potwierdzenie takiego stanowiska możemy odnaleźć w piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ropczycach z 4 maja 2005, nr U.S.PDOF/415/2-1/2005, w którym czytamy: (…)Zasadniczym wymogiem jest, aby dany składnik majątku używany był w działalności gospodarczej. Nie oznacza to, że czasowa niemożność korzystania ze środka trwałego w związku z jego zniszczeniem powoduje konieczność zaprzestania dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Za takim stwierdzeniem przemawia także cytowany wyżej przepis określający, iż składnik majątku zaliczony do środków trwałych podlegających amortyzacji powinien być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia środka trwałego do używania. Oczywisty jest fakt, że maszyna wprowadzona do ewidencji środków trwałych i użytkowana przez podatników w działalności gospodarczej mogła ulec awarii lub zniszczeniu(…). Powyższe stanowisko potwierdza również Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie w piśmie z 21 czerwca 2006 r., nr D-1/423-19/06, w którym czytamy: (…)dopuszcza się dokonywanie odpisów amortyzacyjnych przez podatników, którzy nie prowadzą działalności gospodarczej z innych powodów niż ogłoszona upadłość, i dlatego należy uznać za dopuszczalne amortyzowanie niektórych okresowo wyłączonych z używania środków trwałych jeśli podatnik nie zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej, w której były one używane. W przypadkach okresowego zaprzestania używania niektórych środków trwałych w działalności, spowodowanych między innymi koniecznością remontu lub modernizacji - Spółka nadal uprawniona jest do dokonywania odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 15 ust. 6 ustawy(…). Polecamy: Uszkodzenie firmowego majątku - rozliczenie