Najprościej mówiąc, w technice fleksograficznej oprócz szybkoschnących ciekłych farb wykorzystuje się giętkie elastyczne formy drukowe, które dawniej wykonywano z gumy, a obecnie do tego celu używa się polimerów. Pozwala to na uzyskanie druku wypukłego nie tylko na papierze, ale też na innego rodzaju powierzchniach. Największy rozwój fleksografii nastąpił w latach trzydziestych XX wieku, a współczesny postęp technologiczny umożliwia nieustającą poprawę jakości druku, dzięki czemu obecnie dorównuje on sitodrukowi czy offsetowi. Czytaj więcej