Co do zasady, wskaźnik WIBOR powinien być ustalany w oparciu o faktyczne transakcje dokonywane przez banki na rynku międzybankowym. Z uwagi jednak na to, że tych transakcji niemalże nie ma, Banki niejako same ustalają, jak będzie wysokość tego wskaźnika.  Bankami, które mają tutaj decydujący głos, są: BGK, BNP Paribas, Citi Handlowy, Bank Millennium, Bank Pekao, Santander, Deutsche Bank, ING, mBank i PKO BP. Procedura ustalenia wysokości wskaźnika WIBOR wygląda następująco. Najpierw każdego dnia każdy z banków informuje o tym, po jakiej stawce jest skłonny pożyczyć swoje środki innym bankom. Oczywiście wysokość oprocentowania jest inna dla pożyczek jednomiesięcznych, trzymiesięcznych, półrocznych itd.  Następnie firma GPW Benchmark S.A. (odpowiadająca za administrację tego wskaźnika) zbiera wszystkie oferty, odrzuca te, które są wartościami skrajnymi, a następnie wyciąga z pozostałych wartości średnią i publikuje ją w tabelach. Następnie wartości te są wykorzystywane przez Banki w procesie udzielania i obsługi kredytów, które zostały udzielone kredytobiorcom.