Jako prawnik nie mogę rekomendować innego sposobu na pozbycie się problemów wynikłych z zadłużenia spółki niż ogłoszenie upadłości spółki. Jest to rozwiązanie opracowane zarówno z myślą o członkach zarządu spółki z o.o., jak i jej wierzycielach. Ci pierwsi, o ile w ustanowionym przepisem art. 21 ust. 1 Prawa upadłościowego terminie 30 dni od dnia powstania niewypłacalności spółki, zgłoszą do sądu wniosek o ogłoszenie upadłości chronieni są w odniesieniu do swojego majątku osobistego. Ci drudzy uzyskują masę upadłościową, którą mogą się podzielić, co prawda nie zaspokoiwszy w większości przypadków całości swoich roszczeń, ale dostając więcej niż nic. Postępowanie upadłościowe prowadzone w trybie upadłości likwidacyjnej polega na zbyciu przedsiębiorstwa upadłego i zaspokojeniu w jak najwyższym stopniu roszczeń wierzycieli. O niewypłacalności można pisać naukowe dysertacje, ale na potrzeby niniejszego artykułu przyjmijmy, że jest nią stan, w którym spółka nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych (definicja z art. 11 ust. 1 Prawa upadłościowego).
W sytuacji zadłużonej spółki, w której istnieje pole do ogłoszenia i prowadzenia upadłości zawsze rekomenduję ten sposób zakończenia działalności spółki. Jest to decyzja trudna, ale często warta podjęcia.