Żeby raz na zawsze pozbyć się prosaków, trzeba zlikwidować cysty wraz z ich zawartością, nie zaś samą masę rogowo-łojową, która znajduje się wewnątrz. W przeciwnym razie może dojść do ponownego zapchania się ujścia gruczołów łojowych i wypełnienia pozostawionej na skórze torbieli. Dlatego usuwanie manualne (przez nakłucie) nierzadko okazuje się rozwiązaniem na krótką metę. Sprawdza się raczej przy pojedynczych cystach aniżeli rozsianych zmianach. Takiego usuwania prosaków nie należy próbować w warunkach domowych, gdyż stwarza ono ryzyko nadkażenia. Narzędzia użyte do zabiegu mechanicznego oczyszczania muszą być sterylne, a nakłucia wykonywane w skórze niezbyt głębokie. Podjęcie próby jakiegokolwiek leczenia prosaków powinno zostać poprzedzone konsultacją dermatologiczną, w ramach której dobiera się odpowiednią metodę – bezpieczną i nieobarczoną ryzykiem powikłań. Istnieje co najmniej kilka możliwości. Oprócz usuwania manualnego wykorzystuje się m.in. peeling chemiczny, mikrodermabrazję, elektrokoagulację oraz laserowe usuwanie prosaków. Mikrodermabrazja oraz peeling chemiczny z zastosowaniem kwasów najlepiej działają przy bardzo drobnych i mocno zagęszczonych zmianach. Polegają na złuszczaniu i mechanicznym ścieraniu powierzchniowej warstwy naskórka. Prowadzą do oczyszczenia i wygładzenia skóry oraz odblokowania zatkanych porów. Elektrokoagulacja jest zabiegiem wykorzystującym działanie prądu elektrycznego. Prąd przepływający przez sterylną sondę dociera do cysty i powoduje denaturację białka. Zmiana skórna wysycha, tworząc ledwie widoczny strup. Następnie strup odpada i po prosakach nie pozostaje żaden ślad. Procedura jest ultraszybka (dotknięcie sondą trwa sekundę) i niemal bezbolesna. Z kolei w laserowym usuwaniu prosaków zamiast prądu stosuje się wiązkę światła lasera frakcyjnego, która błyskawicznie i precyzyjnie wypala cysty, nie uszkadzając otaczającej ich skóry. W miejscu niechcianych zmian powstają nowe włókna kolagenowe.