Berberyna jest ekstrahowana z różnych części roślin i składana jako nowa substancja. Jedna część pochodzi z tzw. berberysu, zwanego także kwaśnym cierniem. Ale części uzyskuje się również z mahoni i kory robaka jamajskiego. Substancja czynna ma żółty kolor, który do dziś jest używany w Indiach do barwienia wełny. Nawiasem mówiąc, berberys zawiera największą ilość składników aktywnych. Jest to krzew osiągający wysokość do trzech metrów, z cierniami na pędach. Okres kwitnienia berberysu przypada na okres od maja do czerwca. Jagody są podobne do owoców dzikiej róży, ale są nieco mniejsze. Są jaskrawoczerwone i dlatego bardzo rzucają się w oczy i często są zjadane przez ptaki. Kwiaty tej rośliny błyszczą w pięknym kolorze od różowego do fioletowego, dlatego przyciągają wzrok i są bardzo popularne w parkach i ogrodach. Co ciekawe, berberys rośnie na każdym kontynencie z wyjątkiem Australii. Jednak krajem o największej liczbie ludności jest Azja Wschodnia. Berberys preferuje miejsca nasłonecznione, gdyż tam najlepiej się rozwijają i rosną. W zacienionych obszarach rośliny często pozostają bardzo małe. Jednak zbyt mocne nasłonecznienie może zniszczyć liście rośliny, natomiast zbyt niskie temperatury zimą w połączeniu z mrozem mogą spowodować zamieranie rośliny. Rośliny mają niewielkie wymagania co do gleby, po prostu nie powinna być zbyt sucha i twarda. Nie potrzebują nawet zwykłej wody, gdy są mocno zakotwiczone w ziemi.