Terapia krótko- i długoterminowa różnią się czasem trwania oraz procedurą wnioskowania do kasy chorych. Często zaczyna się najpierw od terapii krótkoterminowej, która obejmuje dwie części po dwanaście 50-minutowych sesji.
Jeżeli po pierwszych dwunastu sesjach okaże się, że nie są wystarczające, można wystąpić o przedłużenie terapii o dwanaście kolejnych sesji. Istnieje także możliwość przekształcenia terapii krótkoterminowej w terapię długoterminową, jeżeli potrzebne jest dłuższe leczenie.
Terapia długoterminowa może trwać – w zależności od metody – od 36 do 300 godzin terapeutycznych. W poważnych przypadkach można wystąpić również o dodatkowe godziny, ze szczególnym uzasadnieniem. W przypadku osób z niepełnosprawnością umysłową można wystąpić z wnioskiem o dodatkowe godziny terapii, jeżeli w terapii uczestniczyć mają również opiekunowie. Więcej informacji na temat leczenia ambulatoryjnego znajduje się na stronie internetowej „Drogi do psychoterapii” Federalnej Izby Psychoterapeutów.