Zanim terapia zostanie rozpoczęta, prowadzi się wstępne rozmowy. W przypadku dorosłych takie rozmowy mogą obejmować do sześciu spotkań, w przypadku dzieci lub osób z niepełnosprawnością umysłową – do dziesięciu spotkań.
Spotkania takie można prowadzić w tym samym gabinecie lub w różnych gabinetach. Podczas tego tzw. wstępnego spotkania psychoterapeutycznego możesz ustalić, czy terapia jest rozwiązaniem dla Ciebie. Takie spotkanie musi odbyć się przed każdą terapią, chyba że w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy byłeś(-aś) leczony(-a) w szpitalu lub klinice rehabilitacyjnej.
Podczas wstępnego spotkania psychoterapeutycznego możesz wyjaśnić, jakie dolegliwości psychiczne Ci dokuczają i jak przejawiają się w codziennym życiu. Psychoterapeuta lub psychoterapeutka przekaże Ci także informacje dotyczące poszczególnych metod psychoterapeutycznych i form leczenia oraz może odpowiedzieć na Twoje pytania.
Nie zawsze można od razu przystąpić do psychoterapii. Zdarza się, że po spotkaniu wstępnym psychoterapeuta lub psychoterapeutka nie może zaoferować Ci miejsca na terapii w niedługim terminie. Nie zniechęcaj się tym! Możesz skorzystać ze wstępnego spotkania psychoterapeutycznego, aby dowiedzieć się, czy terapia byłaby dla Ciebie odpowiednia i jaka forma leczenia byłaby możliwa.
Na zakończenie wstępnego spotkania otrzymasz ponadto pisemną informację z zaleceniami dotyczącymi rodzaju pomocy – na przykład psychoterapia kierunkowa, leczenie szpitalne, doradztwo lub grupa wsparcia. Te zalecenia pisemne są ważne. Jeżeli potrzebujesz pilnie psychoterapii kierunkowej, takie zalecenia uprawniają Cię w rejestracji do otrzymania pomocy w uzyskaniu miejsca na terapii.