Termin zapłaty estońskiego CIT od dochodu z tytułu podzielonego zysku i dochodu z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat został przesunięty do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym podjęto uchwałę o ww. podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto.  Termin zapłaty estońskiego CIT od rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto po zakończeniu opodatkowania estońskim CIT przesunięto do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym dokonano w całości lub w części wypłaty tego dochodu lub rozdysponowano nim w jakiejkolwiek innej formie. Zgodnie z przepisami obowiązującym do dnia 25 października 2022 r., podstawę opodatkowania estońskim CIT stanowiła suma dochodu z tytułu podzielonego zysku i dochodu z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat ustalona w miesiącu, w którym podjęto uchwałę o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto. Na skutek nowelizacji w od 26 października 2022 r. jest mowa o sumie dochodów ustalonych w roku podatkowym, w którym podjęto uchwałę o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto a nie w miesiącu. Podatnik opodatkowany estońskim CIT, który osiągnął dochód z tytułu zysku netto i w okresie następującym po zakończeniu stosowania opodatkowania estońskim CIT rozdysponuje tym dochodem w całości lub w części, jest obowiązany złożyć do urzędu skarbowego odpowiednią deklarację i wpłacić ryczałt należny od wartości rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym ta dyspozycja została dokonana. Opodatkowaniu estońskim CIT podlega m.in. dochód odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. 1) w pełnej wysokości w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej (ciężar dowodu, że składnik majątku jest wykorzystywany wyłącznie na cele działalności gospodarczej, spoczywa na podatniku), 2)w wysokości 50% w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej. Podatek należny wynikającego z tzw. korekty wstępnej wygasa w przypadku stosowania estońskiego CIT w sposób nieprzerwany przez okres co najmniej czterech lat podatkowych. W stanie prawnym obowiązującym do końca 2022 r. podatnik, który wybrał estoński CIT, dokonywał zapłaty podatku należnego wynikającego z tzw. korekty wstępnej z końcem pierwszego miesiąca następującego po ostatnim roku opodatkowania estońskim CIT, jeżeli podatnik stosował to opodatkowanie krócej niż cztery lata podatkowe. Znowelizowano także jeden z warunków, jakie podatnik musi spełnić, aby móc podlegać opodatkowaniu estońskim CIT, dotyczący trzykrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw (odpowiednio jednokrotności w przypadku małego podatnika) jeżeli w związku z wypłatą tych wynagrodzeń na podatniku ciąży obowiązek poboru zaliczek na PIT i składek ZUS. W znowelizowanych przepisach jest mowa o podatnikach będących płatnikami zaliczek na PIT i składek ZUS a nie o podatnikach, na których ciąży obowiązek poboru zaliczek na PIT i składek ZUS. Mocą ustawy nowelizującej w ramach Polskiego Ładu 3.0 uchylono regulacje dotyczące ukrytej dywidendy.