Dzieci wychowywane w duchu edukacji Marii Montessori poznają świat poprzez wszystkie pięć zmysłów – a nie tylko przez obserwowanie, słuchanie czy czytanie, jak ma to miejsce w tradycyjnej edukacji. Uczą się tego, na co aktualnie mają ochotę – zdobywanie wiedzy przynosi im więc satysfakcję. Nauczyciel staje się obserwatorem: szanuje on wybory dziecka, nie narzuca mu działań. Dopasowuje tok nauczania do możliwości dziecka oraz jego zainteresowań. Szkoła Montessori wyklucza rywalizację między dziećmi i zakłada podejście bez systemu kar i nagród. Inne zasady pedagogiki Montessori to:
samodzielność – nauczyciel wspiera dziecko wtedy, gdy jest to konieczne, ale uczniowie mają dużą swobodę wyboru miejsca, czasu oraz rodzaju wykonywanej pracy;
brak kar i nagród – to jedno z podstawowych założeń pedagogiki Marii Montessori – dzięki temu dzieci uczą się chętniej, ponieważ nie odczuwają przymusu;
nauczyciel-mentor – nauczyciel ma wspierać ucznia, nie ganić go, nie oceniać, ani nie pospieszać;
indywidualnie dostosowane tempo nauczania – każde dziecko jest inne, więc wg metody Montessori uczeń pracuje we własnym tempie i uczy się tego, co go aktualnie interesuje;
lekcja ciszy – ta zasada ma ułatwić dziecku koncentrację i skupienie się, a także uzyskanie wewnętrznego spokoju – dzięki lekcji ciszy praca uczniów jest efektywniejsza i lepiej przyswajają oni wiedzę;
stopniowanie trudności – polega na nauce zagadnień w kolejności od najłatwiejszych, do najtrudniejszych;
porządek – zasada ta polega na uczeniu dzieci utrzymywania porządku w otoczeniu.