Blizna jest konsekwencją uszkodzenia skóry. Im trudniej się goi rana, tym większe niebezpieczeństwo tego, że w danym miejscu powstanie blizna. Kiedy goi się szybko i bezproblemowo, istnieje większa szansa, że blizna w danym miejscu nie powstanie albo że będzie minimalna; blizny są bowiem zakłóceniem procesu gojenia się rany. Na wygląd wygojonej skóry mają oczywiście wpływ genetyka i predyspozycje, ale równie istotna jest długość stanu zapalnego i to, jak głęboko wniknęła infekcja bakteryjna. Na proces gojenia ma także wpływ higiena. Blizny zanikowe po trądziku stanowią przeciwieństwo często spotykanych innych blizn. W ich przypadku tkanka także nie wraca do swojej pierwotnej postaci, jednak problemu nie stanowi jej nadmiar, lecz zbyt mała ilość. Wiele przebytych chorób, jak chociażby ospa czy trądzik, których objawami jest wysypka, pozostawia po sobie drobne blizny przybierające postać małych dziurek w skórze. Właśnie takie zmiany nazywane są bliznami zanikowymi lub inaczej atroficznymi. Występują one na całej powierzchni twarzy, są nieestetyczne i trudno jest zakryć je makijażem. Proces, w którym powstają blizny zanikowe zachodzi w głębszej warstwie skóry. Dochodzi do niego zwykle u osób o złych nawykach, posiadających głębokie ropnie i nie podejmujących leczenia. Po samodzielnym rozdrapywaniu i wyciskaniu takich zmian skóra robi się sztywna, nierozciągliwa i jakby „podziobana”, co dla wielu osób stanowi duży problem estetyczny. Przyczyną tworzenia się blizn zanikowych jest nieprawidłowa synteza nowej tkanki. Powstają na skutek rozpadu włókien kolagenowych w głębokich warstwach skóry, który powoduje, że w danym miejscu brakuje tkanki. Właśnie dlatego nie wracają one do swojej pierwotnej postaci. Chociaż zależnie od źródła powstania blizny zanikowe przyjmują różne kształty i mają zróżnicowaną powierzchnię, w każdym przypadku mają postać zagłębień odróżniających się od pozostałych, sąsiednich struktur skóry. Na ogół ich kształt jest okrągły lub półokrągły.