Zaprzeczenie ojcostwa możliwe jest w sytuacji, gdy mąż matki nie jest ojcem dziecka. Dotyczy to najczęściej sytuacji, kiedy dziecko urodziło się w trakcie trwania małżeństwa, jednak mąż matki nie jest jego biologicznym ojcem. Wówczas domniemanie ojcostwa można obalić tylko sprawą o zaprzeczenie ojcostwa. Dopóki sąd nie uzna go za zasadne, w świetle prawa ojcem dziecka jest mąż matki.
Dziecko po osiągnięciu pełnoletniości może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa w ciągu roku od dnia, w którym dowiedziało się, że nie pochodzi od męża swojej matki. Jeżeli dziecko dowiedziało się o tej okoliczności przed dniem osiągnięcia pełnoletniości, termin do wytoczenia powództwa biegnie od dnia osiągnięcia pełnoletniości.
Zaprzeczenie ojcostwa nie jest dopuszczalne:
jeżeli dziecko urodziło się w następstwie procedury medycznie wspomaganej prokreacji, na którą mąż matki wyraził zgodę; po śmierci dziecka, chyba że zmarło ono po wszczęciu postępowania.
Dodać trzeba, że w razie śmierci dziecka, które wytoczyło powództwo, zaprzeczenia ojcostwa mogą dochodzić jego zstępni.
Oprócz dziecka, uprawnionymi do wystąpienia z pozwem o zaprzeczenie ojcostwa są: mąż matki, matka oraz prokurator.