Działalność rolnicza nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (czy też poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej). Nie stoi to na przeszkodzie dla uznania rolnika za przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów prawa cywilnego, jeśli tylko jego działalność posiada przyjęte powszechnie w orzecznictwie i doktrynie prawa cechy definiujące działalność gospodarczą.  Fakt, że rolnik nie prowadzi zarejestrowanej działalności gospodarczej zgodnie z ustawą Prawo przedsiębiorców, nie wyklucza możliwości uznania działalności rolniczej za działalność gospodarczą. Wystarczy, że rolnik wykonuje działalność zarobkową we własnym imieniu, w sposób ciągły i zorganizowany. Jeżeli działalność rolnicza spełnia powyższe kryteria bycia przedsiębiorcą – bo np. rolnik wystawia faktury, sprzedaje produkty rolne, zgłosił działalność do ewidencji działalności gospodarczej, to wobec rolnika stosuje się zasady jak w stosunku do przedsiębiorców. Przesłanki działalności gospodarczej nie będą spełnione, gdy działalność rolnicza jest prowadzona wyłącznie na własne potrzeby i nie ma charakteru zawodowego. W takiej sytuacji rolnik nie będzie przedsiębiorcą w rozumieniu Kodeksu cywilnego.