Ponieważ termin "chiński" w języku niemieckim nie rozróżnia wyraźnie obywateli Chin i członków narodowości Han, czyli "etnicznych Chińczyków", termin "chiński Han" lub w skrócie "Han" staje się coraz bardziej utrwalony. W języku chińskim dokonuje się wyraźnego rozróżnienia między "Chińczykami" jako obywatelami (Zhongguoren, "ludzie z ziemi środka") a "etnicznymi Chińczykami" (Hanzuren lub Hanren, "ludzie z ludu Han"). Hakkas z kolei reprezentują podgrupę Chińczyków Han zgodnie z chińskim poglądem.
Około 91,6 % ludności Chińskiej Republiki Ludowej i około 98 % całkowitej ludności Chińskiej Republiki Ludowej (Tajwanu) to Han. Oprócz Chińczyków Han, w Republice Ludowej jest 55 oficjalnie uznanych ludów, a w Republice 12. Ponadto istnieje 15-20 grup etnicznych, które nie są oficjalnie uznane za niezależne grupy etniczne.
W rzeczywistości jednak nawet Chińczycy Han nie są tak jednolitą grupą, jak lubią myśleć nowoczesne instytucje państwowe. Niejednorodność ta jest widoczna np. w różnych językach w obrębie chińskiego oraz w nazwach regionów i ich mieszkańców starszych niż dynastia Han (np. Wu lub Shu). Inne dynastie są również używane do nazywania, na przykład południowochińscy nazywali siebie Tang, a nie Han (i nadal czynią to w południowo-wschodniej Azji), ponieważ ich terytoria były zasiedlone tylko z północy w czasach Tang, autochtoniczna ludność została wysiedlona lub zasymilowana.
Większość "obcych Chińczyków" pochodzi z Han. Rzeczywiste elementy kulturotwórcze to wspólne pisanie w czasami bardzo różnych dialektach i świadomość wspólnej historii i tradycji.