Pismo hebrajskie czyta się od strony prawej ku lewej. Nie ma liter małych i wielkich. Ponieważ dawniej nie dzielono wyrazów na końcu wiersza, dla zamaskowania pustej przestrzeni na jego końcu – „rozciągano” niektóre litery (tj. alef, he, lamed, samech, tet), tak by zajęły więcej miejsca.