Zielona herbata to liście krzewu herbacianego (Camellia sinensis) poddawane więdnięciu, suszeniu i ogrzaniu, w celu zahamowania fermentacji i oksydacji. Brzmi prosto, jednak odmian zielonej herbaty jest mnóstwo. Różnice między nimi mogą wynikać z miejsca i sposobu uprawy, czasu zbioru, sposobu, w jaki herbatę suszy się i ogrzewa, rozdrabnia i pakuje. Otrzymane zielone herbaty różnią się smakiem, kolorem i zawartością różnych fitozwiązków – przeciwutleniaczy/polifenoli, teiny (kofeiny), teaniny, chlorofilu. Aby orientować się w tym wszystkim, potrzeba doświadczenia. Na początek można jednak dokonać wyboru herbaty według sposobu pakowania – herbata zielona możne być sprzedawana w torebkach, jako herbata ekspresowa (np. zielona herbata Lipton) lub jako liściasta herbata zielona, czyli „sypana”. Po drugie – ważny jest smak. Jedna opcja to naturalna zielona herbata – gatunki pochodzące z Chin mają zwykle delikatny smak z nutami owocowymi. Bardzo popularna jest zielona herbata Gunpowder – o listkach skręconych w małe kulki. Gatunki japońskie (sencha, bancha, gyokuro) odznaczają się bardziej wyrazistym, mocnym smakiem. Alternatywą dla osób lubiących inne smaki jest zielona herbata aromatyzowana, wzbogacona o nuty cytrusowe, owocowe czy ziołowe. Specjalnym rodzajem zielonej herbaty jest matcha – japońska, specjalnie uprawiana herbata starta na proszek. Przyrządza się z niej napój, ale można ją także dodawać do potraw, koktajli, lodów i deserów. Na rynku dostępne są słodycze z jej dodatkiem m.in. czekolady.