Reggae to jeden z najważniejszych stylów współczesnej muzyki rozrywkowej. Reggae rozwinęło się na bazie tradycyjnej muzyki jamajskiej pod koniec lat sześćdziesiątych XX wieku w Kingston, stolicy Jamajki. Światowy rozgłos reggae zyskało w latach siedemdziesiątych dzięki twórczości Boba Marley'a. Najbardziej charakterystyczne cechy muzyki reggae to: parzyste metrum 4/4, schemat rytmiczny (tzw. riddim), łączący wyrazistą linię basu i beat perkusyjny, charakterystyczny dla utworów reggae chilloutowy, nieco hipnotyczny charakter. Odmiana roots reggae wyróżnia się z kolei od innych odmian reggae (np. dancehallu) uduchowionym charakterem i dążeniem do osiągnięcia wysokich efektów artystycznych zamiast tworzenia piosenek prostych, popularnych i nastawionych na zaspokajanie gustu masowego odbiorcy. Wynika to z tego, że odmiana roots reggae narodziła się w latach 60. i 70. w ruchu rastafarian - typowej dla Jamajki wspólnity religijnej - i pierwotnie służyła do akompaniowania ich obrzędom religijnym. Stąd też pochodzi druga charakterystyczna cecha muzyki roots, jaką jest chętne czerpanie ze skarbca kultury afrykańskiej (jedną z naczelnych idei rastafarian jest nawiązywanie do mistycznie rozumianej kultury Czarnej Afryki).