Wodniak jajowodu jest najczęściej zejściem stanu zapalnego jajowodu. W wyniku tego w niedrożnym lub podniedrożnym jajowodzie gromadzi się płyn, który okresowo może opróżniać się do jamy macicy i do pochwy, co kobieta może odczuwać jako nagłe, wodniste upławy, ale objaw ten nie jest stały i nie zawsze występuje. Wodniak zazwyczaj jest widoczny w badaniu USG, choć raz może być widoczny lepiej, raz gorzej, zależnie od stopnia wypełnienia wodniaka płynną treścią. Ostateczne potwierdzenie obecności wodniaka może nastąpić podczas laparoskopii, podczas której można go od razu usunąć. Zazwyczaj w przypadku stwierdzenia obecności wodniaka zabiegi udrażniające czy naprawcze są nieskuteczne, bowiem śluzówka jajowodu jest uszkodzona na długim odcinku, zaś płyn wypełniający zmianę może podciekać do macicy, wobec czego u pacjentek cierpiących z powodu wodniaków jajowodu szansa na ciążę jest obniżona (także przy zastosowaniu procedury zapłodnienia pozaustrojowego). Wobec powyższego wodniakowate zmiany jajowodu są wskazaniem do ich usunięcia w trakcie laparoskopii przed zabiegiem in vitro. Jeśli jednak teraz wodniaka jajowodu nie widać, a uwidoczni się dopiero podczas stymulacji hormonalnej do in vitro, należy rozważyć następujące rozwiązanie - doprowadzić do końca stymulację, pobrać komórki jajowe i albo je zamrozić, albo zamrozić już zapłodnione komórki, czyli zarodki. Następnie usunąć wodniak i dopiero po tym zabiegu przystąpić do transferu, czyli podania zarodka do macicy. Istnieją potwierdzone doniesienia naukowe, że istniejący wodniak jajowodu zmniejsza ok. dwukrotnie szanse na ciążę, zaś jego usunięcie chirurgiczne podczas laparoskopii zwiększa więc dwukrotnie szansę na ciążę podczas następowego zabiegu in vitro. Choć istnieją pojedyncze doniesienia medyczne o korzystnym wpływie opróżnienia wodniaka podczas punkcji jajników, jednak działanie takie nie ma udowodnionej skuteczności w prospektywnych randomizowanych pracach.Embriolog nOvum