W starożytności wyspę zamieszkiwali Celtowie, którzy przybyli tu z centralnej lub wschodniej części Europy. W 43 r. n.e. większość Brytanii (bez dzisiejszej Szkocji) podbili Rzymianie. W VI w. terytoria Anglii zostały zajęte przez Anglosasów, a po bitwie pod Hastings w 1066 r. przez Normanów.
W latach 1337-1453 trwała wojna między Anglią a Francją, która przeszła do historii jako wojna stuletnia. XV wiek przyniósł wewnętrzną walką o tron między dynastiami Lancasterów i Yorków (tzw. Wojna Dwóch Róż), w efekcie, której władzę przejął Henryk VII z dynastii Tudorów. Jego syn, Henryk VIII postanowił uniezależnić kościół angielski od władzy papieskiej, tworząc tym samym nowy odłam chrześcijaństwa – anglikanizm.
W 1602 r. rządy przejęła władająca Szkocją dynastia Stuartów, a Anglia i Szkocja zostały tym samym połączone unią personalną. W wieku XVII Wielka Brytania rozpoczęła ekspansję kolonialną, stając się tym samym morskim imperium, które konkurowało o nowe tereny z Hiszpanią, Portugalią i Francją. W okresie największej świetności (pod rządami królowej Wiktorii) Wielka Brytania posiadała kolonie rozsiane po całym świecie, należały do nich m.in. Gibraltar, Kanada, Indie, Cypr, Egipt, i większość wschodniej Afryki.
Pierwsza i druga wojna światowa osłabiły potęgę kraju, imperium rozpadło się i większość kolonii uzyskała niepodległość. W 1945 r. Wielka Brytania została członkiem założycielem ONZ, wstąpiła też do NATO, EWG i Unii Europejskiej. W 2016 r. w publicznym referendum Wielka Brytania zdecydowała o wystąpieniu z Unii, co nastąpiło ostatecznie w 2020 r.