Jak już wspomnieliśmy, najważniejsze jest zapewnienie różnorodności – w tym również umożliwianie dziecku podejmowania aktywności na podłodze. Wówczas może ono samo rozwijać swoją samodzielność. Dziecko władające swoim ciałem potrafi słuchać swoich potrzeb, rozpoznawać emocje. Dzieci o prawidłowym rozwoju ruchowym lepiej radzą sobie ze stresem i łagodniej przechodzą czas lęku separacyjnego. Odkładając je na podłogę, uczymy je samodzielności i rozpoznawania sygnałów ze swojego ciała, przez co dziecko zyskuje poczucie władzy nad ciałem i uczy się go słuchać, czuć siebie. Z tego względu – według wielu ekspertów – najlepiej jest bawić się z dzieckiem właśnie na podłodze. Wskazane jest np. bawienie się z nim jego własnym ciałem, zamiast od razu sięgać po zabawki sensoryczne. Możemy pokazywać mu jego kolanka, stopy, dociskać stawy, próbować się turlać. Polecany jest również masaż Shantala, ale też spontaniczny przez ubranie. Przy tym wszystkim należy pamiętać o zachowaniu różnorodności – np. różnego tempa czy siły dotyku.