Leasing operacyjny, opisany w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to rodzaj umowy, w której leasingodawca pozostaje w ewidencji środków trwałych, a leasingobiorca nie może zaliczyć odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodu. Zamiast tego, leasingobiorca może zaksięgować całą ratę leasingową jako wydatek firmowy, wraz z opłatami manipulacyjnymi i prowizjami. Może również zaliczyć do wydatków firmowych koszty związane z eksploatacją środka trwałego, takie jak paliwo. Leasingodawca natomiast zobowiązuje się do dokonywania odpisów amortyzacyjnych i zaliczania otrzymanej opłaty leasingowej do swoich przychodów. W umowie leasingu operacyjnego przewidziana jest również możliwość wykupienia środka trwałego przez leasingobiorcę. Podatek od towarów i usług jest naliczany osobno dla każdej opłacanej raty, co jest korzystne dla przedsiębiorców chcących rozłożyć koszty w czasie.