Uralickie grupy etniczne współczesnego wieku są pozostałością pierwotnie bardziej rozpowszechnionej populacji. Zwłaszcza w kontaktach z Rosjanami wielu Uralijczyków dokonywało akulturacji i asymilacji językowej.
Od około 10.000 lat Uralijczycy mają kontakt z ludnością indoeuropejską.
Pierwotna ojczyzna Uralijczyków była poszukiwana w regionie Wołgi i jej dopływów na podstawie kryteriów językowo-historycznych. Współczesne badania archeologiczne i genetyczne człowieka dostarczyły wyników, które potwierdzają tę hipotezę. Antropologicznie Uralijczycy są spokrewnieni z populacją mongolską. Profil genomowy Uralu najlepiej zachował się w nasionach Europy Północnej, z których ponad 45% genów nadal pochodzi z Uralu. W profilu genetycznym innych narodów zachowało się znacznie mniej śladów genetycznych, które wskazują na pochodzenie z Uralu. U Finów odsetek genów z Uralu wynosi zaledwie 20%. Ludzka historia genetyczna populacji Uralic jest historią ich de-Uralizacji i stopniowej indogermanizacji.