Salicyna wykazuje działanie podobne do popularnej aspiryny (kwas acetylosalicylowy):
- przeciwbólowe,
- przeciwzapalne,
- przeciwreumatyczne,
- przeciwgorączkowe.
Salicyna pod wpływem enzymatycznej hydrolizy w jelitach przekształca się w saligeninę. Ta po wchłonięciu ulega utlenieniu do kwasu salicylowego. O przeciwzapalnych właściwościach wyciągu z kory wierzby wiedzieli już starożytni Sumeryjczycy, Egipcjanie i Grecy. Rozpisywał się o nim Dioskurides, polecając go przy łagodzeniu stanów zapalnych stawów. Chwalił go ojciec medycyny Galen, a także Hipokrates. Był to jeden z najpopularniejszych środków przeciwbólowych i przeciwzapalnych do czasu wynalezienia aspiryny przez doktora Felixa Hoffmannna w laboratorium firmy Bayer w 1897 roku. Zsyntetyzował on chemicznie czystą i stabilną formę kwasu acetylosalicylowego, znaną do dziś jako właśnie aspiryna. Odkrycie to zepchnęło w cień wyciąg z kory wierzby. O jego wyjątkowych właściwościach naukowcy przypomnieli sobie dopiero w latach 80. XX wieku. Kora wierzby zawiera także inne prozdrowotne substancje, które wspierają przeciwzapalne i przeciwbólowe działanie salicyny.