Bij type 1 – wat ongeveer 100.000 keer voorkomt in Nederland – valt het lichaam de cellen van de eilandjes van Langerhans aan. Deze worden dus steeds minder functioneel. Op een gegeven moment kan het dus zijn dat ze helemaal geen insuline meer aanmaken. Iemand is dan volledig afhankelijk van het spuiten van insuline en moet goed opletten wat en hoeveel hij eet. Bij type 2 – wat ongeveer 1,1 miljoen keer voorkomt in Nederland en dus een meer veelvoorkomende ziekte is dan type 1 – wordt het lichaam minder gevoelig voor insuline. Je maakt dus nog wel insuline aan, maar de bloedsuikerwaarde blijft toch hoog. Dit heet insulineresistentie. Je lichaam maakt eerst steeds meer insuline aan, maar het heeft geen zin. Daarom maak je op den duur steeds minder aan. Diabetes type 2 is grotendeels afhankelijk van de leefstijl en is dus – in een vroeg genoeg stadium – nog om te keren. Het komt meer voor bij mensen met overgewicht en weinig lichaamsbeweging.