Om daarachter te komen gebruikten onderzoekers van HAI een zogenoemde scraper, gebouwd door onderzoekers van de Universiteit van Oxford. Dit computerprogramma schraapte afgelopen juni alle gegevens uit het register zodat deze konden worden geanalyseerd. Zo bleek bijvoorbeeld dat bij alle afgeronde onderzoeken van het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis, de Rijksuniversiteit Groningen, het RIVM en de Universiteit Maastricht resultaten ontbraken. Van het Radboud UMC werden maar enkele onderzoeksresultaten geteld. HAI blijkt streng: als er ook maar íets ontbreekt, zoals een op de juiste plek ingevulde einddatum, worden resultaten niet meegeteld – dan zijn ze namelijk niet goed vindbaar. Ook bij een ruimere telling worden overigens veruit de meeste resultaten niet gedeeld. „Nederlandse klinische onderzoekers registreren hun resultaten wel compleet en zorgvuldig”, zegt Hans Romijn, bestuursvoorzitter van het Amsterdam UMC, locatie AMC. „Dat doen ze bij de Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek, een orgaan dat ook een publiek toegankelijk register bijhoudt. Daar zijn de onderzoeken vindbaar, soms in het Engels.” Daarnaast wijst Romijn op talrijke publicaties in wetenschappelijke tijdschriften. De Britse onderzoekers zeggen dat Europese transparantieregels duidelijk en ondubbelzinnig voorschrijven dat de resultaten in het Europese register moeten staan.