Het nemen van een besluit tot een statutenwijziging is een belangrijk besluit dat (in)direct gevolgen kan hebben voor ieder verenigingslid. De statuten zijn immers de grondregels van de vereniging, waarin o.a. de rechten en plichten van leden zijn vastgelegd. Om die reden is vaak in de statuten opgenomen een besluit tot statutenwijziging moet worden genomen met een meerderheid van ten minste tweederde van de geldig uitgebrachte stemmen (quorum 1), in een vergadering waarin ten minste tweederde van het aantal stemgerechtigde leden aanwezig is (quorum 2). Helaas komt het vaak voor dat dit tweede quorum niet wordt behaald. De juiste manier om hiermee om te gaan, is om in de eerste vergadering vast te stellen dat het vereiste quorum niet is behaald en om vervolgens de tweede vergadering op te roepen op de wijze zoals in de statuten vermeld (dus m.i.v. de geldige oproepingstermijn). Dit moet gebeuren binnen de in de statuten gestelde termijn. Vervolgens kan in de tweede vergadering over de statuten worden besloten, ongeacht het aantal aanwezige stemgerechtigde leden. Wat in de praktijk geregeld gebeurt, is dat verenigingen al bij de uitnodiging voor de eerste vergadering aankondigen dat – als het vereiste quorum niet wordt behaald – een tweede vergadering een half uur na het sluiten van de eerste vergadering wordt gehouden, waarin wordt besloten over de statutenwijziging. Deze handelwijze vindt de rechtspraak discutabel en is formeel niet toegestaan. Je voldoet op deze wijze namelijk niet aan de geldige oproepingstermijn. Bovendien ontneem je leden die bij de eerste vergadering verhinderd waren de kans om alsnog bij de tweede vergadering aanwezig te zijn. Leden kunnen hierover hun beklag doen bij het bestuur en de rechtsgeldigheid van het besluit aanvechten. Ook kan een notaris zijn/haar medewerking weigeren bij het passeren van de akte. De risico's voor het niet in acht nemen van de juiste procedure liggen bij de vereniging zelf. ;