Met de invoering van het nieuwe ontslagstelsel (Wet werk en zekerheid) per 1 juli 2015 bepaalt de ontslaggrond de ontslagroute. Het nieuwe artikel 7:669 lid 3 BW kent acht, limitatief opgenomen, 'redelijke' ontslaggronden:
A. Verval arbeidsplaatsen – bedrijfseconomisch;
B. Langdurig arbeidsongeschikt (>24 maanden);
C. Frequent verzuim met onaanvaardbare gevolgen;
D. Disfunctioneren;
E. Verwijtbaar handelen of nalaten werknemer;
F. Weigeren werk wegens gewetensbezwaar en aanpassing niet mogelijk;
G. Verstoorde arbeidsrelatie;
H. Andere omstandigheden dan A tot en met G, die zodanig zijn dat voortzetting niet kan worden gevergd.
Indien de werknemer niet instemt met zijn ontslag dan moet de werkgever, indien sprake is van ontslaggrond A of B, het UWV toestemming vragen om de arbeidsovereenkomst te mogen opzeggen. Indien één van de overige ontslaggronden (C tot en met H) zich voordoet dient de werkgever zich te wenden tot de kantonrechter om ontbinding van de arbeidsovereenkomst te verzoeken.