Hier ziet het er niet zo goed uit voor 3D sets. Net als in de jaren 1950 toen met 3D films en hun technieken geëxperimenteerd werd en ze na verloop van tijd voor de producent minder interessant werden, gebeurt nu hetzelfde met 3D TV’s. Na 2010 en “Avatar” is het enthousiasme voor deze technologie in de loop der jaren drastisch afgenomen.
Net als in de jaren 1950 zijn de hoge kosten van de produktie van 3D inhoud gedeeltelijk de oorzaak, maar ook technische details die door de producenten niet goed voorzien waren. Naar een film kijken in 3D met de gebruikelijke 3D bril is erg ongemakkelijk voor kinderen en mensen die een bril dragen, omdat de bril niet goed past en voortdurend uit het gezicht glijdt.
Als je thuis ook niet het precieze aantal glazen voor een filmavond hebt, moet je voor het bezoek een nieuwe bril halen, wat hogere aanschafkosten met zich meebrengt: een bril kost minstens 30 euro. Tot 2017 was Panasonic de laatste firma die nog TV’s met een 3D functie maakte. De meeste andere bedrijven, zoals Samsung, LG of Sony, stopten eerder met de productie.