Vroeger was een tepelhoedje een ongewenst gebruiksvoorwerp. Het gebruik ervan werd in het geheel niet aanbevolen. Dit was te wijten aan de materialen waarvan ze waren gemaakt. De belangrijkste onderdelen waren glas, ivoor en zilver. Jaren later begonnen ze de tepelhoedjes van rubber en latex te maken. Ze hadden allemaal gemeen dat ze allemaal erg hard en dik waren.
Tegenwoordig zijn ze alleen nog maar gemaakt van siliconen. Dit maakt ze zacht, kneedbaar en fijn. Omdat ze deze kwaliteiten hebben, zijn ze gemakkelijk te plaatsen en hebben ze een goede grip. In dit geval mogen de tepelhoedjes de melkproductie niet wijzigen en de borstvoeding niet hinderen. En ze kunnen ook gebruikt worden bij premature baby’s.