Bij kinderen die te vroeg geboren zijn, komt emotionele kwetsbaarheid vaker voor. Waarschijnlijk omdat de hersenen nog niet rijp zijn. Onrijpe hersenen zijn gevoeliger voor schade en ook voor een afwijkende ontwikkeling van zenuwbanen, -verbindingen en -netwerken. Ook de ingrijpende gebeurtenissen en stress na de vroeggeboorte lijken een negatieve invloed te hebben. Als je zenuwverbindingen en -netwerken niet goed zijn ontwikkeld, verloopt de prikkeloverdracht minder goed, waardoor je netwerken minder goed werken. Je prikkelverwerking verloopt dan anders. Je bent dan sociaal-emotioneel kwetsbaarder en je sociaal functioneren en het reguleren van emoties zijn minder goed ontwikkeld.
Als jij en de mensen in je omgeving dit weten, kan er rekening mee worden gehouden. Je kunt dan tijdig ondersteuning of training krijgen. De prikkels die je hersenen dan krijgen (door oefeningen etc.), kunnen je zenuwverbindingen en -netwerken positief beïnvloeden. Je hersenen ontwikkelen zich namelijk nog heel lang door en zijn voor een deel nog maakbaar (plasticiteit). Een goede kans dat je hiermee bepaalde vaardigheden nog kunt ontwikkelen. En ook belangrijk, jij en je omgeving leren het beste omgaan met jouw sociaal-emotionele kwetsbaarheid.
Goede begeleiding en follow-up zijn dus ook voor tieners en jongvolwassenen heel belangrijk, zoals een follow-up op de leeftijd van 18 jaar. Juist omdat je in deze levensfase druk bezig bent met je sociaal-emotionele ontwikkeling. Tijdige (h)erkenning en begeleiding kunnen je hierbij helpen.