Het Hongaars is een van de hoofdtalen van de Fins-Oegrische tak en behoort tot de groep van de Oegrische talen. Sinds ongeveer 3000 jaar heeft het Hongaars zich los van de andere Fins-Oegrische talen ontwikkeld.
Volgens de heersende theorie stammen de Hongaren af van een nomadisch volk waarvan men denkt dat het "oorspronkelijke thuis" in de Oeral ligt. Hongaarse stamgroepen trokken in de 7e eeuw samen met de Turkse Volga Bulgaren door de Russische steppen naar het westen naar de Pannonische vlakte. De landgreep van de Hongaren vond echter pas plaats in 896, toen in totaal 7 stammen Hongaren zich een weg naar het Karpatenbekken vochten. De Avars en
Slaven die daar destijds woonden, zijn in de daaropvolgende periode snel ingeburgerd geraakt. Deze continuïteitstheorie werd echter herhaald en wordt vandaag de dag nog steeds in twijfel getrokken.
Volgens de academische meerderheidsopinie kon men pas spreken van een etnische eenheid van de Hongaren (Magyaren) in de huidige zin na de Hongaarse landjepik in het Karpatenbekken, aangezien hun stammenconfederatie pas recentelijk was gevormd uit groepen van verschillende afkomst. De Fins-Oegrische Proto-Magyars uit de Oeral zijn dus slechts een van de elementen waaruit de latere Hongaren zijn ontstaan.
Nadat de Hongaren in de slag bij Lechfeld in 955 waren verslagen, trokken ze zich terug uit het huidige Oostenrijk (met uitzondering van het huidige Burgenland) en vestigden zich in het huidige West-Hongarije. Geleidelijk aan vestigde het nomadische Hongaarse volk zich. Vanaf het laatste kwart van de 10e eeuw werden de Hongaren gekerstend onder Prins Géza en onder Stephen I. Deze laatste wordt beschouwd als de eerste koning van het Koninkrijk Hongarije, gesticht in 1000.
Sinds de 12e eeuw wordt het Hongaars in Latijns schrift geschreven.