Iemand die compleet dement is kan geen testament meer maken. Als er toch een handtekening is gezet, dan is het testament nietig. Nietig is wat anders dan vernietigen. Denk aan het geval dat iemand geestelijk achteruit gaat maar nog wel zijn wil kan bepalen. Dan komt het wel eens voor dat een kind zijn vader of moeder er toe beweegt om een ander kind te onterven. Als dat onder dwang gebeurt of op grond van leugens, dan kun je zo'n testament aanvechten. Maar let op! Hiervoor geldt een zeer korte termijn van meestal maar één jaar. Artikel 4:54 Burgerlijk Wetboek: "1. Rechtsvorderingen tot vernietiging van een uiterste wilsbeschikking verjaren een jaar nadat de dood van de erflater alsmede de uiterste wilsbeschikking en de vernietigingsgrond ter kennis zijn gekomen van hem die een beroep op deze grond kan doen, dan wel van zijn rechtsvoorganger. 2. De bevoegdheid om ter vernietiging van een uiterste wilsbeschikking een beroep op een vernietigingsgrond te doen vervalt buiten het geval bedoeld in artikel 51 lid 3 van Boek 3 uiterlijk drie jaren nadat de dood van de erflater en de uiterste wilsbeschikking ter kennis zijn gekomen van degene aan wie deze bevoegdheid toekomt, dan wel van zijn rechtsvoorganger." Artikel 3:44 lid 2 en 3 Burgerlijk Wetboek: "2. Bedreiging is aanwezig, wanneer iemand een ander tot het verrichten van een bepaalde rechtshandeling beweegt door onrechtmatig deze of een derde met enig nadeel in persoon of goed te bedreigen. De bedreiging moet zodanig zijn, dat een redelijk oordelend mens daardoor kan worden beïnvloed. 3. Bedrog is aanwezig, wanneer iemand een ander tot het verrichten van een bepaalde rechtshandeling beweegt door enige opzettelijk daartoe gedane onjuiste mededeling, door het opzettelijk daartoe verzwijgen van enig feit dat de verzwijger verplicht was mede te delen, of door een andere kunstgreep." Artikel 4:43 lid 2 Burgerlijk Wetboek: "Een uiterste wilsbeschikking, gemaakt onder invloed van een onjuiste beweegreden, is slechts dan vernietigbaar, wanneer de door de erflater ten onrechte veronderstelde omstandigheid die zijn beweegreden tot de beschikking is geweest, in de uiterste wil zelf is aangeduid en de erflater de beschikking niet zou hebben gemaakt, indien hij van de onjuistheid dier veronderstelling had kennis gedragen."