Bij bepaalde beeldvormingsonderzoeken, zoals röntgenfoto’s, CT-, PET- en botscans worden mensen blootgesteld aan lage dosissen ioniserende straling om foto’s van de binnenkant van het lichaam te nemen. De hoeveelheid straling verschilt per test en wordt uitgedrukt in millisievert (mSv). Een röntgenfoto van de borstkas bijvoorbeeld komt gemiddeld overeen met ongeveer 0,05 mSv, een mammografie met 0,24-0,48 mSv, een CT-scan van de borstkas met ongeveer 7-8 mSv. Ter vergelijking: elke inwoner van België staat gemiddeld bloot aan 3,6 mSv per jaar (bron: Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle). Voor het grootste deel is dat achtergrondstraling uit de grond, uit gebouwen en uit onze voeding, een kwart van dat gemiddelde komt uit medische onderzoeken.
Andere onderzoeken zoals een echografie en een MRI (magnetic resonance imaging) gebruiken geen ioniserende straling.
De medische onderzoeken die artsen u voorschrijven als u kanker heeft, beïnvloeden een bestaande kanker niet. Blootstelling aan lage doses straling door medische onderzoeken die werken met ioniserende straling kan echter wel het risico op kanker op langere termijn verhogen. Die verhoging is bij medisch onderzoek weliswaar beperkt, maar het is wel de reden waarom artsen niet zomaar een CT-scan uitvoeren. Een arts zal altijd de verwachte voordelen - bijvoorbeeld de vroege ontdekking (en betere behandelmogelijkheden) van een tumor of van een terugkeer van de kanker in een vroeger stadium - afwegen tegen de mogelijke nadelen.