In Nederland zijn de illegale drugs opgenomen in de Opiumwet. De Opiumwet verbiedt het bezit, de handel, de verkoop, het vervoer en de productie van de middelen die in deze wet staan opgesomd. Het gebruik van deze middelen is in Nederland niet verboden en dus legaal. De Opiumwet bestaat uit twee lijsten. In Lijst 1 vind je de ‘harddrugs’. Dit zijn drugs waarvan de overheid meent dat ze een onaanvaardbaar risico inhouden voor de gezondheid. Voorbeelden zijn cocaïne, XTC, heroïne en GHB. Harddrugs bezitten, verhandelen, verkopen of maken is verboden. Het gebruik van harddrugs is niet strafbaar. In Lijst 2 vind je de ‘softdrugs’. Dit zijn drugs die volgens de overheid een minder groot risico inhouden voor de gezondheid dan de middelen uit lijst 1. Voorbeelden zijn hasj en wiet, slaap- en kalmeringsmiddelen en paddo’s.  Personen ouder dan 18 jaar mogen een kleine hoeveelheid (maximaal 5 gram) softdrugs bij zich hebben, enkel voor eigen gebruik. Enkel coffeeshops mogen aan deze personen softdrugs verkopen (maximaal 5 gram per dag). Met betrekking tot softdrugs en coffeeshops wordt dus een gedoogbeleid gevoerd. Richtlijnen van de procureurs-generaal beschrijven hoe er moet gehandeld worden met betrekking tot coffeeshops en aan welke voorwaarden deze zich moeten houden. Softdrugs zijn dus wel illegaal, maar worden gedoogd als je ouder bent dan 18 jaar. Een gedoogbeleid wil zeggen dat bepaalde praktijken niet actief opgespoord en vervolgd worden door het Openbaar Ministerie.  Legale drugs zijn onder meer alcohol, tabak en cafeïne. Legaal wilt niet zeggen dat alles is toegelaten. Ook voor legale drugs bestaan er diverse wetten en regels (bijvoorbeeld leeftijdsgrenzen voor alcohol en tabak). Deze producten vallen onder de Warenwet.