Bij co-ouderschap worden de zorgtaken en opvoeding gelijkwaardig verdeeld tussen de ouders. Als er een zorgregeling wordt afgesproken, is er 1 ouder bij wie een kind gaat wonen en krijgt de andere ouder een zogenaamde zorgregeling. In de volksmond wordt dit ook wel een omgangsregeling genoemd, maar formeel is dit alleen voor de ouder die geen gezag heeft over het kind. Want ook al heb je geen gezag, dan nog heb je een plicht om mee te betalen aan de opvoeding en een recht om je kind te zien en op de hoogte te worden gehouden van belangrijke ontwikkelingen. Wat je het beste in het ouderschapsplan kunt afspreken, hangt af van je wensen en de situatie. Co-ouderschap kan slechts als beide ouders daarvoor kiezen, ze niet te ver uit elkaar wonen en goed met elkaar kunnen overleggen in het belang van de kinderen. Een rechter kan nooit co-ouderschap opleggen op verzoek van 1 ouder. Daarnaast is het natuurlijk ook belangrijk dat het kind of de kinderen er voor open staan. Sommige kinderen vinden het heel fijn hun ouders even vaak te zien, andere zien erg op tegen het feit dat ze niet 1 thuis, maar 2 adressen hebben.