Onder de naam Kanaäniet worden verschillende stammen samengevat, die het historische landschap van Kanaän in het 3e en 2e millennium voor Christus vestigden. Ze zijn niet samengesmolten tot een etnisch homogene stam en hebben ook nooit een gevoel van politieke solidariteit ontwikkeld. Ze vormden ook geen gemeenschappelijke Kanaänietische staat. Er is echter wel een Kanaänitische cultuur met een blijvend effect ontstaan.
De Feniciërs, Amorieten en Hurrianen behoren tot de oude gevestigde Kanaänieten. De bevolking van Kanaän was voornamelijk Semitisch.
Vanaf het midden van het 2e millennium voor Christus migreerden volkeren naar Kanaän, waar de oude Kanaänieten zich geleidelijk aan assimileerden. Tot de jongere bevolkingsgroepen van Kanaän behoren de Filistijnen, de Moabieten, Edomieten en Ammonieten, en de Israëlieten.
De soevereine kleine rijken van de regio stonden gedurende de langste tijd van hun bestaan onder de politieke invloed van de hedendaagse grootmachten. De belangstelling van de machtige naburige rijken in Kanaän was vooral gebaseerd op zijn rol als knooppunt van de belangrijkste handelsroutes in het Midden-Oosten en het oostelijke deel van het Middellandse Zeegebied.
In het 2e millennium voor Christus bloeide de traditie van de god Baäl op, wiens cultus zich over heel Kanaän verspreidde. De Baäl-cultus was een tijd lang de sterkste concurrent van de Jahweh-cultus van de Israëlieten.