Een huishoudboekje dat op orde is, is essentieel voor een gemeente. Wat ‘vet op de
botten’ is prettig, maar de inwoner is geen verdienmodel. Daarom moeten we kritisch
blijven kijken naar de lokale lasten en kijken naar mogelijkheden om die te verlagen en
zo laag mogelijk te houden. Dit uiteraard op voorwaarde dat dit geen gevaren met zich
meebrengt voor de gemeentelijke begroting en toekomstige investeringen waarvoor
gespaard wordt. Door de inzet van de gemeente te beperken tot de kerntaken wordt
voorkomen dat er onnodig gemeenschapsgeld gaat naar betuttelende zaken en
onnodige externe adviseurs.