Ondanks de grote voedingsrijkdom van tarwe en de zeer goede resultaten behaald door Ann Wigmore in haar Hippocrates gezondheidsinstituut met tarwegras sap, zijn enkele verduidelijkingen toch noodzakelijk:
> Het sap van tarwegras produceert een drank met een zeer zoete smaak die niet voor iedereen geschikt is, zowel qua smaak als biochemisch. In geval van candidose wordt de schimmel gevoed door zachte en zoete voedingsmiddelen, waaronder het zoete tarwegras.
> De ietwat bittere smaak van gerstegras sap, vooral gemengd met bijvoorbeeld wortelsap, is voor veel mensen geschikter.
> Dr. Yoshihide Hagiwara, een Japanse onderzoeker, ontdekte na langdurig laboratoriumonderzoek dat, van de 200 verschillende planten die werden geanalyseerd, het gerstegras sap grotere hoeveelheden actieve ingrediënten levert: vitamines, mineralen, sporenelementen, enzymen en krachtige antioxidanten.
> In de kiemfase bevat gerst geen gluten meer. Tarwe en maïs zijn de twee granen die in de afgelopen twee eeuwen het meest door de mens zijn gemodificeerd en daarom niet voor iedereen geschikt zijn.