Als we naar de activiteit in de hersenen kijken (QEEG) zien we bij mensen met angststoornissen verschillende afwijkingen voorkomen: Overarousal (te veel snelle hersengolven) over de rechter achterkant van het brein (parietale cortex). De achterkant van het brein zorgt voor de integratie van informatie die binnenkomt via de zintuigen. Afwijkingen in dit deel zorgen voor problemen op het vlak van de prikkelverwerking. Overarousal (te veel snelle hersengolven) over de rechter voorkant van het brein (prefrontale en frontale cortex). Dit gaat vaak gepaard met aanhoudende negatieve en angstige gedachten. Afwijkingen op de hersengolven betrokken bij het vermogen om lichamelijk en geestelijk te ontspannen (alpha hersenactiviteit). In de praktijk zien we dat zowel te weinig van dit type hersengolven over de achterkant van het hoofd of juist teveel van dit type hersengolven over de voorkant van het hoofd gepaard kan gaan met angst. Tevens zien soms dat de snelheid van de alpha (alphapiek frequentie) gemiddeld wat te hoog ligt, war gepaard kan gaan met overalertheid, spanning en angst