Helaas gaat de bananenteelt gepaard met enkele milieuproblemen. Terwijl ze nog in het veld staan, worden de eerste grondstof-intensieve problemen van de bananenteelt al duidelijk. Ten eerste is voor het verbouwen van bananen een grote hoeveelheid water nodig. Om 1 kg bananen te verbouwen, bijvoorbeeld, wordt ongeveer 1000 liter water gebruikt. (6)
Dat is ongeveer zes badkuipen vol water of het dagelijkse waterverbruik van ongeveer acht mensen. (7) Maar het is niet alleen veel water dat in de bananenteelt gebruikt wordt, maar ook veel plastic. Niet alleen is de verpakking die voor de verkoop gebruikt wordt van plastic, maar de bananen worden ook in plastic gewikkeld terwijl ze nog aan de boom hangen.
Dit is om de plant tegen insecten te beschermen en om kneuzingen op de gevoelige vruchten te voorkomen. Dit schept echter veel extra afval, ook al kunnen de zakken vaker hergebruikt worden. Een ander probleem bij de bananenteelt is de zware belasting met pesticiden. Omdat de planten grote problemen hebben met insecten en ziekten, worden bij de teelt veel bestrijdingsmiddelen gebruikt.
Soms worden die ook vanuit vliegtuigen op de plantages gespoten. Dit schaadt zowel de arbeiders die daarna op het land moeten werken en ziek worden, als de buren die geen andere manier hebben om zich te beschermen dan weg te trekken. Op sommige plaatsen komen de pesticiden echter ook in het grondwater terecht en vervuilen het.(8)
Veel mensen die op de plantages in Ecuador werken, krijgen bijvoorbeeld niet eens genoeg loon om hun gezin te onderhouden. (9) Last but not least worden bananen over een lange afstand naar onze supermarkten vervoerd. Tegen de tijd dat het ons bereikt, heeft het echter al enkele duizenden kilometers afgelegd. De broeikasgassen die tijdens deze reis vrijkomen zijn schadelijk voor het klimaat, vooral als het fruit per vliegtuig wordt ingevoerd.