Het Klimaatakkoord van Parijs is het grootste klimaatakkoord dat ooit is gesloten, onder meer omdat zoveel landen het ondertekend hebben. Enkel Eritrea, Iran, Irak, Libië, Zuid-Soedan, Turkije, Jemen en de Heilige Stoel hebben het Klimaatakkoord van Parijs niet ondertekend of geratificeerd. De Heilige Stoel kon dit eenvoudigweg niet doen volgens de gestelde voorwaarden, sommige klimaatschurken stellen de ratificatie liever uit (Turkije en Iran) en de resterende failed states kwamen er gewoonweg nog niet toe en hebben andere katjes te geselen. Enkel de Verenigde Staten hebben, gedurende de Trump-periode, als enige staat ter wereld nadrukkelijk aangegeven geen deel uit te willen maken van het Klimaatakkoord van Parijs.
In het Klimaatakkoord van Parijs is overeengekomen dat de landen er alles aan zullen doen om de klimaatopwarming te beperken tot 2 graden ten opzichte van het pre-industriële tijdperk. Daarnaast hebben de deelnemers de ambitie uitgesproken om de opwarming tot 1,5 graad te beperken. De lidstaten moeten daarvoor nationale klimaatplannen opstellen en de rijke landen moeten ontwikkelingslanden steunen om hun uitstoot te beperken.
De kracht van het Klimaatakkoord is dat zoveel landen het ondertekend hebben. Daartegenover staat dan weer dat er veel compromissen zijn gesloten. Volgens experts zijn de doelstellingen dan ook ontoereikend. Evenmin zijn de afspraken afdwingbaar gemaakt, bijvoorbeeld met een soort CO2-taks of boetebeleid, en zijn er geen afspraken gemaakt over de lucht- en scheepvaart.