Voorheen vloeiden  alle verkeersboetes naar het Federaal boetefonds  en de inkomsten ervan werden via een verdeelsleutel verdeeld  over alle Belgische steden en gemeenten. Het maakte ook niet uit of je als gemeente wel of niet actief beleid deed rond snelheid. Daardoor verhuisden boetebijdragen van inwoners van gemeenten waar wel gecontroleerd werd via het boetefonds naar gemeenten die niet of weinig actief waren. Sedert een vijftal jaar zijn vooral de Vlaamse steden en gemeenten vragende partij om meer autonomie en beschikkingsrecht te kunnen hebben over de inkomsten uit verkeersboeten. Daarom werd in de loop van 2021 de GAS-5 wetgeving goedgekeurd. Via dit medium kunnen gemeenten mits aan een aantal voorwaarden  voldaan is, zelf beschikken over de inkomsten uit verkeersboetes. Tenminste als er niet sneller gereden wordt dan 20 per uur te snel.  Boven deze limiet blijft alles bij het oude en zal je allicht ook geen minnelijke schikking voorgesteld krijgen maar blijf je binnen de bevoegdheid van de politierechtbank vallen.
Gemeenten die via GAS-5 zullen werken zijn bovendien verplicht om de inkomsten te gebruiken voor verbetering van weginfrastructuur of moeten het aanwenden voor zaken die met verkeersveiligheid te maken hebben. Dit kan bijvoorbeeld eens een extra asfaltherstellingsbestek zijn, aanleg van ontbrekende voet- en fietspaden of andere infrastructuurwerken die de veiligheid kunnen verhogen.  Je zal als overtreder nog steeds moeten betalen - devies blijft je aan de limieten houden zodat je niets dient te betalen - maar in tegenstelling tot vroeger zal er met deze budgetten nu effectief iets in de eigen gemeente kunnen aangepakt worden. Terwijl er vroeger misschien in Bastenaken een voetpad werd mee aangelegd.