Door te zeggen dat je een bourgondisch type bent, zeg je eigenlijk: ik kan er niks aan doen. Onzin natuurlijk, ons lijf past zich aan alles aan. Wat je ook eet: je kunt je gewoonten veranderen. Het zit in je hoofd, zeggen dat je graag bourgondisch leeft. Dat is een excuus-gedachte (of, eerlijker: een smoes). Simone Temming, mijn diëtiste zegt erover: ‘Mensen vinden het moeilijk dat je aan hun eten komt, zien het als een deel van hun persoonlijkheid. Ze zeggen wel eens dat iets niet meer mag van mij, maar ik zeg niet wat mensen niet mogen.’ Ze vraagt liever wat mensen zelf denken dat er beter kan. ‘Wat kan er beter, dat weten ze best. Ze komen zelf met de oplossing. Een lekker dingetje is geen probleem, een keer een koekje of een glas wijn. Het moet wel haalbaar blijven, maar die lekkere, ongezonde dingen moeten geen gewoonte worden. Eet en drink met aandacht.’