Artikel 5, lid 1 van richtlijn 91/250 staat uitzonderingen op de exclusieve rechten (reproductie van de code en vertaling van de codevorm) toe wanneer de handelingen noodzakelijk zijn om het computerprogramma te kunnen gebruiken voor het beoogde doel, onder meer om fouten te verbeteren, tenzij bij overeenkomst uitdrukkelijk anders bepaald is.
De handeling van decompilatie (artikel 6 richtlijn 91/250) beoogt de reconstructie van de broncode van een programma op basis van de doelcode.
In artikel 6 van de richtlijn, dat ook verwijst naar de exclusieve rechten, wordt die handeling gebonden aan het doel van het verzekeren van de compatibiliteit van een onafhankelijk gecreëerd programma.
De artikelen 5 en 6 vermelden dus andere doelstellingen.
Het Hof van Justitie oordeelde echter dat nergens uit afgeleid kan worden dat de Uniewetgever via artikel 6 de handeling van decompilatie zou willen beperken tot de enkele compatibiliteitsdoelstelling.
Anders oordelen zou de rechten in artikel 5 ook het nuttig effect kunnen ontnemen. De decompilatie kan immers noodzakelijk zijn met het oog op het verbeteren van fouten.