De etymologie van dit woord gaat terug tot de middeleeuwen. Naar analogie met de term “brandewijn” afkomstig van “gebrande wijn” (in het Engels verbasterd tot “brandy”), oftewel alcohol verkregen door het distilleren van wijn, had je ook alcohol verkregen door het distilleren van een graanbeslag, de zgn. “coornbrandewijn”, “corenwijn” of “moutwijn”. Met wijn had dit dus niets te maken, maar om een beslag uit granen te kunnen vergisten was er wel altijd mout nodig, vandaar dus de term “moutwijn”. De moutwijnen die wij maken verschillen van elkaar naargelang voor welk eindproduct ze bestemd zijn. Een graanbeslag kan bestaan uit tarwe, rogge, ongemoute gerst en mout, in verschillende mengverhoudingen, tot een beslag uit 100% gemoute gerst. Een moutwijn uit verschillende granen, eventueel bij de 2e stook overgehaald met kruiden, kan de smaakmaker zijn voor een jonge of oude jenever. Een moutwijn uit 100% mout wordt na jarenlange geduldige rijping zonder andere toevoegingen een single malt graanjenever.