Diocletianus stelde één medekeizer (de Augusti) en twee onderkeizers (Caesares) aan, om de opvolging beter te regelen en bij elk van de vier grote legers een keizer te plaatsen. Op deze manier hoopte Diocletianus troonstrijd te voorkomen. De vier keizers resideerden op vier strategisch gelegen plaatsen, van waaruit ze snel hun grenssectoren konden bereiken.