Toen de AOW in het leven geroepen werd in 1956, werd de AOW-leeftijd vastgelegd op 65 jaar. Daarom staat deze leeftijd in het collectieve geheugen van Nederlanders gegrift als synoniem voor de pensioenleeftijd.
Vanwege de snellere vergrijzing, en vooral de hogere levensverwachting, moest het systeem herzien worden. Zo zorgen we ervoor dat er genoeg arbeidskracht in de samenleving behouden blijft. Ook zouden de AOW-uitgaven anders een te groot gat slaan in de overheidsbegroting.
Zodra je 65 werd, had je gemiddeld nog ongeveer 14,5 jaar te leven in 1956. In 1980 was dit al opgelopen tot 16,3 jaar. In 2012, toen de AOW-leeftijd herzien werd, was dit al opgelopen tot 19,5 jaar. De stapsgewijze stijging van de AOW-leeftijd naar 67 jaar, werd gerechtvaardigd met de langere levensverwachting.