De eerste christenen waren joden, en bleven naast hun christelijke geloof aan de joodse feesten deelnemen, dus ook aan het pesachfeest. Pesach werd voor christenen vooral een tijd van vasten en het gedenken van het lijden van Jezus. Later werd voor het pesach- en paasfeest een andere datum gekozen en ontstond er een scheiding tussen de beide feesten. In het jaar 313 werd het christendom door de Romeinse overheid erkent met de afkondiging van het Edict van Milaan, de kerkvrede. Het paasfeest kreeg vanaf dat moment een ander aanzien. Het werd voor pelgrims mogelijk om Pasen te vieren op de plek waar het oorspronkelijke verhaal zich had afgespeeld, in en rondom Jeruzalem. Ook werd het liturgische Triduum Sacrum ingevoerd, dit bestaat uit: Witte Donderdag (viering van de instelling van de Eucharistie en het priesterschap, ook de herdenking van het lijden van Jezus), Goede Vrijdag (het lijden en sterven van Jezus wordt herdacht), Stille Zaterdag of Paaszaterdag (de grafrust van Jezus wordt herdacht), Paaszondag/Palmzondag (de opstanding/verrijzenis van Jezus wordt gevierd)