Het korte antwoord is: het hangt ervan af. Bij katten met een chronische nierziekte heeft benazepril aangetoond dat het de bloeddruk verlaagt, inclusief de capillaire bloeddruk in het filtratiesysteem van de nieren, de glomerulus genaamd. Tegelijkertijd verhoogt het de bloedstroom door de nieren en behoudt het de filtratiesnelheid. Het heeft dus eigenlijk een aantal voordelen voor de nierfunctie, daarom wordt het gebruikt.
Echter, in katten met azotemie, waar toxische afvalproducten zoals BUN en creatinine verhoogd zijn op laboratoriumwerk, bestaat het risico dat deze niveaus kunnen toenemen bij gebruik van benazepril. Benazepril wordt meestal als ongeschikt beschouwd om te gebruiken voor katten met acute nierschade, als gevolg van een nierinfectie of een toxine, en mag waarschijnlijk ook niet worden gebruikt bij katten met een gevorderde nierziekte.
Wanneer azotemie zich begint te ontwikkelen op het bloedwerk van een kat, weten we dat ongeveer 65% van de nierfunctie op dat moment al verloren is gegaan. Er kunnen echter indicatoren zijn van eerdere nierinsufficiëntie voordat bloedonderzoeksafwijkingen zich ontwikkelen, waaronder een verdunde urineconcentratie of eiwitverlies via de urine, die kunnen worden gecontroleerd op jaarlijks of halfjaarlijks laboratoriumwerk. Benazepril kan het meest gunstig en veilig zijn om in deze gevallen te gebruiken om eiwitverlies of hypertensie aan te pakken, voordat azotemie zich ontwikkelt.
In de context van hoe het wordt gemetaboliseerd en uitgescheiden, is benazepril helemaal niet erg hard voor de nieren. Het wordt meestal gemetaboliseerd en uit het lichaam geklaard door de lever, met slechts een kleiner percentage door de nieren. Enalapril daarentegen, dat tot dezelfde familie behoort als benazepril, wordt bijna volledig door de nieren uitgescheiden.