Onder lokale verdoving neemt de chirurg vet uit het donorgebied en zuivert het. Vervolgens injecteert hij de vetcellen in kleine gaatjes in de huid van het aangezicht op de plekken die meer volume nodig hebben. Dit gebeurt telkens in minieme hoeveelheden: in tientallen lijntjes transplantaten als tunnels onder je huid. Op deze manier krijgen de vetcellen meteen maximaal contact met het omliggende weefsel zoals de huid, de spieren en het kraakbeen. Het zijn immers die weefsels die de getransplanteerde vetcellen zuurstof en voedingstoffen geven om optimaal te groeien.