Sakoku (鎖国) betekent letterlijk "gesloten land" in het Japans. Het is een term die wordt gebruikt om de periode van isolement van Japan te beschrijven, die ongeveer van 1639 tot 1853 duurde. Tijdens deze periode was het Japanse shogunaten regime bang voor invloeden van buitenaf, en legde het beperkingen op aan het verlaten van het land en het ontvangen van buitenlanders. Buitenlandse handel was beperkt tot de havenstad Nagasaki en alleen Nederlandse en Chinese handelaars werden toegelaten. Japanse onderdanen die probeerden het land te verlaten werden geëxecuteerd en degenen die terugkeerden werden gestraft. De sakoku werd pas opgeheven in 1853, toen de Amerikaanse commodore Matthew Perry Japan dwong om zich te openen voor de buitenwereld.