Het Central Bank Gold Agreement, ook wel het Washington Agreement genoemd, is een overeenkomst tussen verschillende centrale banken die op 26 september 1999 ondertekend werd. De goudprijs was toen bijna op haar dieptepunt en centrale banken wilden voorkomen dat ongecoordineerde goudverkopen door centrale banken de goudmarkt teveel zouden verstoren. Tegelijkertijd wilden de deelnemende centrale banken de verkoop van goudvoorraden afbouwen en een einde maken aan het uitlenen van goud, een praktijk die na het uiteenvallen van de Londen Gold Pool steeds populairder werd.Het waren vooral Europese centrale banken die deze overeenkomst ondertekenden. Ze spraken een aantal dingen vast:Goud blijft een belangrijk onderdeel van de monetaire reserves.Er wordt niet meer goud verkocht door centrale banken dan wat eerder al is toegezegd.De verkopen worden beperkt tot 400 ton goud per jaar en maximaal 2.000 ton over de volledige periode van vijf jaarHet uitlenen van goud wordt niet uitgebreidDe overeenkomst wordt na vijf jaar herzienDeze overeenkomst werd in 2004, 2009 en 2014 herzien. Opvallend is dat de Amerikaanse centrale bank deze overeenkomst nooit ondertekend heeft. Zij zien liever de dollar als monetaire reserve.Goudverkopen onder het Central Bank Gold Agreement