Met de opmars van de Europeanen begon de typische kolonisatie in Australië: een jacht op de Aboriginals, de inbeslagname van hun land, de vernietiging van hun cultuur en hun talen. Degenen die weigerden de Europese gebruiken over te nemen, werden niet als mensen behandeld.
De blanke kolonisten verklaarden het continent "onbewoond voor 1778". Ze noemden het Terra Nullius, niemandsland. De Aboriginals hadden dus geen aanspraak op het land waarmee ze volledig verweven waren. Pas in de 20e eeuw kregen sommige Aboriginalgemeenschappen land terug, ook al waren het meestal afgelegen en onherbergzame gebieden. Ondanks hulpprogramma's van de overheid wonen veel Aboriginals van het huidige Australië in de vervallen buitenwijken van de grote steden. Er is een gebrek aan schoolonderwijs, adequate huisvesting, medische zorg en algemene maatschappelijke acceptatie. Hun levensverwachting ligt ver onder het nationale gemiddelde. De Australische Aboriginals voelen zich daarom nog steeds bedrogen. Individuele groepen (bijv. de Warlpiri) zijn nu begonnen met het onder de aandacht brengen van hun lot met hun eigen websites en documentairefilms.