Bij een dwarslaesie vindt er een onderbreking plaats in de zenuwbanen die in de ruggenmerg zitten. Dit heeft als gevolg dat de zenuwen die het lichaam coördineren niet langer functioneren waardoor minimaal de benen verlamd raken. In het ernstigste geval kunnen er ook uitvalsverschijnselen ontstaan aan de armen of ademhalingsspieren. Bij een complete dwarslaesie zijn de zenuwen in het ruggenmerg compleet doorbroken waarbij genezing eigenlijk niet meer mogelijk is. Verder is er een verschil tussen een hoge en een lage dwarslaesie. Er wordt gesproken van een zogenoemde hoge dwarslaesie bij een breuk boven de twaalfde thoracale wervel, ook wel bekend als de bovenste borstwervel. Bij alles daaronder is sprake van een lage dwarslaesie. Hoe hoger dus de dwarslaesie, hoe ernstiger het herstel en de gevolgen voor het dagelijks bestaan.