Namaak van saffraan is wijdverbreid. Voor veel handelaren is het namaken van het kostbare kruid winstgevend.
Het meest wijdverbreid zijn vervalsingen van gemalen saffraan. Door toevoeging van kurkuma wordt de echte saffraan uitgerekt of zelfs helemaal vervangen. Paprikapoeder en zelfs nitraat worden ook vaak door vervalsers gebruikt.
Als je thuis saffraan op echtheid wilt controleren, kun je je toevlucht nemen tot een beproefde chemische opsporingsmethode: Aan de oplossing van het “saffraanpoeder” wordt bijtende soda toegevoegd. Als het poeder zuiver saffraan is, wordt de oplossing geel; als er ook wat kurkuma in zit, wordt ze rood.
Er zijn ook vervalsingen van saffraandraadjes, maar veel minder. Ze zijn betrekkelijk gemakkelijk te herkennen aan hun uiterlijk en geur. Echte saffraan ruikt zoet maar smaakt bitter. Met namaak saffraan is de smaak vaak ook zoet.
Chilidraden, saffraanbloemen, sandelhoutvezels en goudsbloemblaadjes worden dan als saffraan verkocht of vermengd met het echte spul.
Verschillende kwaliteitscriteria voor saffraan zijn internationaal en nationaal vastgelegd om de consument te beschermen. De internationale norm ISO/TS 3632-1 regelt de chemische en fysische eigenschappen.
De ISO norm schrijft een bepaalde waarde van safranal en crocin voor. Safranal is een etherische olie en crocin is de rode kleurstof. Beide onderscheiden echte saffraan.