Het Arabisch behoort tot de kring van de Semitische talen, die een tak van de Afro-Aziatische taalfamilie zijn.
In principe kunnen alle Arabieren met elkaar communiceren via het geschreven Arabisch, maar niet met behulp van het gesproken Arabisch, dat per regio sterk verschilt.
Zijn status als de taal van de veroveraars, zijn prestige als openbaringstaal, zijn hoge mate van aanpassingsvermogen en de integratie van de wetenschappelijke taal van de oudheid sinds de 9e eeuw, dankzij de levendige vertaalactiviteit, vestigde het klassieke Arabisch zich eeuwenlang als de drager van een regio-overschrijdende islamitische cultuur. Als de taal van de cultus, de godsdienstwetenschap, de wetenschap, de literatuur, de administratie, enz. heeft het ook invloed gehad op de talen van andere geislamiseerde volkeren, in het bijzonder het Perzisch en het Turks.