Een afnemer van duurzame warmte is gebonden aan een bepaalde warmteleverancier. De Warmtewet beschermt de gebonden afnemer tegen onredelijke tarieven en voorwaarden. De oorspronkelijke Warmtewet dateert van 2014. Op 4 juli 2018 is het wetsvoorstel tot wijziging van de Warmtewet aangenomen. Het doel is om een aantal knelpunten uit de Warmtewet weg te nemen en de beoogde warmtetransitie waar mogelijk te ondersteunen. Op 1 juli 2019 is deze herziene Warmtewet grotendeels in werking getreden. Een aantal herzieningen zijn op 1 januari 2020 van kracht worden. VvE’s zijn hierdoor grotendeels uitgezonderd van de verplichtingen die de Warmtewet aan hen als “leverancier” van warmte oplegt. Slechts de verplichting om het warmteverbruik van verbruikers individueel te bemeten. Deze meetplicht vloeit voort uit Europese regelgeving (“EED”). Mocht de VvE niet onder de volledige reikwijdte van de Warmtewet vallen, blijft nog steeds de meetverplichting overeind. De VvE zal op grond van artikel 8 E.v. van de Warmtewet moeten gaan bemeten. Echter indien de akte van splitsing aan geeft dat de kosten verdeeld dienen te worden conform de breukdelen, dan dienen deze ongeacht de meterstanden conform de breukdelen te blijven worden verdeeld.