In het oude Sanskrit, de taal van het hindoeïsme en boeddhisme, betekent mandala ‘cirkel'. Traditioneel is een mandala een geometrisch design of patroon dat de kosmos weergeeft, of goden in diverse hemelse werelden. “Het gaat om het vinden van rust in de symmetrie van het design en van het universum,” zegt kunstenaar Saudamini Madra.
Kunstenaar en wiskundedocent Fernanda Bonafini begon mandala’s te maken omdat ze het leuk vond. “Tijdens het tekenen van mandala's voel je je kalmer en rustiger en worden je ademhaling en hartslag langzamer. Het gevoel in je geest en lichaam en in de verbinding daartussen is heel prettig,” zegt Bonafini.
Mensen in verschillende culturen over de hele wereld hebben mandala's gemaakt, wat erop kan wijzen dat de vorm diep in elk menselijk wezen een snaar raakt. De briljante psychoanalyticus Carl Jung geloofde dat de mandala het Zelf weergeeft, en dat iemand door het tekenen van een mandala een heilige plaats maakt om dat Zelf te ontmoeten. Hij vond het maken van mandala’s een effectieve vorm van kunstzinnige therapie, waardoor mensen met psychische problemen kalmer en comfortabeler konden worden.
Maya's, Azteken, Australische aboriginals en Europese katholieken maakten allemaal mandala's in de een of andere vorm, maar mandala's komen het meest voor in de boeddhistische of hindoestaanse kunst van het Indiase subcontinent.