De kruisiging was zo’n barbaarse straf dat er in het Romeinse wetboek stond dat de methode niet toegepast mocht worden bij Romeinse burgers. De Romeinen gebruikten de straf met grote regelmaat voor slaven en politieke opstandelingen.
Maar de methode was niet alleen bedoeld om mensen te executeren. Ze werd ook gebruikt als vorm van marteling. Het was dan niet de bedoeling dat de slaaf zou sterven, het doel was hem zoveel mogelijk te vernederen.
De evangeliën waarin Goede Vrijdag wordt beschreven, vertellen niet hoe Jezus aan het kruis werd gehangen. Er wordt sindsdien dan ook veel gediscussieerd of hij met een touw aan het kruis was vastgebonden, of met spijkers werd vastgenageld.
Het hoofdstuk uit het Evangelie volgens Johannes over de twijfelende apostel Thomas vormt de basis voor de opvatting dat Jezus aan het kruis genageld werd. Deze interpretatie is ook veelvuldig in de beeldende kunst te zien.
Thomas vertelt de andere discipelen dat hij de afdrukken van de spijkers in zijn lichaam wil zien, voordat hij gelooft dat Jezus is opgestaan uit de dood. Acht dagen later wordt zijn wens vervuld, als de herrezen Jezus hem opzoekt en zegt:
‘Kom hier met je vinger en bekijk mijn handen, en kom hier met je hand en steek die in mijn zij.’
Thomas doet wat hem gezegd wordt en merkt meteen dat Jezus open wonden op zijn lichaam heeft, die bevestigen dat hij gekruisigd is.
Volgens de evangeliën sterft Jezus zes uur nadat hij aan het kruis is gehangen. Dat lijkt misschien lang, maar bij kruisiging geldt dit als een relatief snelle dood.
Het kon namelijk wel dagen duren voordat een gekruisigde zijn laatste adem uitblies.