Een DNS-server wordt gebruikt om het IP-adres te verkrijgen dat overeenkomt met een domeinnaam (URL in het geval van een website). Het is een soort telefoonboek. De DNS-service vertaalt domeinnamen naar IP-adressen en andere typen records. Uw browser heeft het IP-adres nodig om contact op te nemen met de webserver die verantwoordelijk is voor de site die u wilt bezoeken, omdat het IP-adres elke machine die op internet is aangesloten eenduidig identificeert, net zoals een telefoonnummer. Het is een discrete maar cruciale schakel voor de veiligheid op internet. Een typisch voorbeeld van een DNS-server is de BIND-server, die het meest gebruikt wordt op internet. Momenteel worden IP-adressen voornamelijk geregistreerd als IPv4 en de overstap om IPv6-adressen te gebruiken komt langzaam op gang. Elke combinatie van een domeinnaam met een IP-adres is uniek. DNS-servers hebben een hiërarchie. Het hoogste hiërarchische middelpunt is de root (meestal vertegenwoordigd door een punt). In een domein kan men dan meerdere subdomeinen aanmaken die zelf delegaties naar subdomeinen kunnen aanmaken, die op andere servers gehost worden. De delegaties creëren dan zones met een eigen hiërarchisch systeem. De domeinen die zich net onder de root bevinden, zijn de primaire domeinen (TLD voor Top Level Domain). De updates worden uitgevoerd op de primaire server van het domein. De zoneoverdracht bestaat uit het repliceren van de records van de primaire server door de secundaire servers.