UVA (ultraviolet A)-straling dringt door tot de diepere huidlagen. Deze straling stimuleert de aanmaak van vrije radicalen in de huid die oxidatieve stress veroorzaken en tot indirecte DNA-schade kunnen leiden (doordat de vrije radicalen het cel-DNA in de loop van de tijd kunnen veranderen). UVA-straling wordt het vaakst in verband gebracht met photoaging (voortijdige huidveroudering veroorzaakt door de zon). De straling kan ook door de zon veroorzaakte huidreacties veroorzaken zoals Polymorfe Lichteruptie (PLE). UVB-straling kan ook huidreacties veroorzaken, maar in mindere mate.
UVB (ultraviolet B)-straling geeft de huid de energie die nodig is om vitamine D aan te maken en de productie van melanine te stimuleren die ervoor zorgt dat je bruin wordt. UVB-straling dringt niet zo diep in de huid door als UVA-straling, slechts tot in de buitenste huidlagen, maar veroorzaakt meer directe schade zoals verbranding. UVB-straling wordt direct geabsorbeerd door het DNA van de cellen, wat tot huidziekten als actinische keratose en huidkanker kan leiden.
Beide types UV-straling kunnen leiden tot hyperpigmentatie en bijdragen aan het ontstaan van zonnevlekken (ook bekend als ouderdomsvlekken) en melasma (pigmentstoornis waarbij grillige donkerbruine vlekken ontstaan in het gezicht).