Het helpt tegen de zenuwen als je je bedenkt dat je voor verschillende mensen je verhaal doet, en niet voor een grote groep. Wanneer je daar eenmaal staat, kijk je één iemand aan (bijvoorbeeld iemand die je goed kent) en je bent nog even stil, een of twee ademhalingen lang. Richt je tot diegene alsof je een een-op-eengesprek hebt. En zo wissel je op je gemak van de ene ‘gesprekspartner’ naar de volgende. Je hebt als het ware een serie een-op-eengesprekken, waarin alleen jij aan het woord bent.