Een terechte vraag dat zich stelt is waarom de ene jongere kwetsbaarder is om te radicaliseren dan de andere. Verschillende factoren liggen hier aan de basis. Het vertrek van honderden jongeren is verbijsterend geweest en deed terecht de vraag rijzen hoe het komt dat jongeren bereid zijn alles achter te laten en het eigen leven op te offeren. Analyses tonen aan dat een gebrekkige identiteitsontwikkeling kan zorgen voor een kwetsbaarheid op vlak van radicalisering. Sommige jongeren zitten in een tweestrijd tussen de thuiscultuur en de cultuur in de samenleving. Ze zijn verward en slagen er niet in om de waarden en normen die ze in de opvoeding meekrijgen te verzoenen met de waarden en normen die gelden in de brede samenleving. Bovendien is het zo dat zij vaak geconfronteerd worden met discriminatie en uitsluiting. Het huidig onderwijssysteem biedt jammer genoeg vandaag de dag nog steeds niet de gepaste bescherming tegen discriminatie en uitsluiting waardoor jongeren én jonge kinderen deze krachten in de samenleving reeds vroeg aanvoelen en met zich meedragen. Al deze elementen dragen bij tot een gevoel van minderwaardigheid en afwijzing. De psychologie toont ons aan dat een ‘sense of belonging’ een basisbehoefte voor de mens. Het gevoel aanvaard te worden in de samenleving voor de persoon die men is, zonder gevraagd te worden te conformeren naar het éne of het andere ideaalmodel is van essentieel belang voor een gezonde zelfwaardering. Ook de behoeftepiramide, terug te vinden in de motivatietheorie van Maslow kan deze stelling ondersteunen. De behoeftepiramide stelt dat de behoeften van de mens hiërarchisch geordend zijn en dat de behoefte om te ontwikkelen en leren op de laatste plaats komt. Met andere woorden moeten de behoeften van de lichamelijke basisbehoeften, veiligheid en zekerheid, sociale contacten, waardering en erkenning voldaan zijn vooraleer men kan komen tot de laatste behoefte: leren. Verwonderlijk is het niet dat wanneer jongeren niet tot leren komen, geen succesvol leertraject op school ervaren en zich in de samenleving bovendien niet goed voelen zij kwetsbaarder zullen zijn voor radicalisering. Zij gaan in zekere zin op deze manier op zoek naar een nut voor het eigen bestaan.