Iedereen kan door ziekte of een handicap afhankelijk worden van langdurige zorg. Voor die zorg, thuis of in een zorginstelling, hebben alle Nederlanders automatisch een verzekering: de Wet Langdurige zorg. (Voorheen was dat de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ)). De oude AWBZ-taken zijn ingedeeld onder nieuwe en bestaande wetten, namelijk de Wet langdurige zorg (Wlz), de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo), de Zorgverzekeringswet (Zvw) en de nieuwe Jeugdwet. (De zorg voor kinderen en jongeren met een ernstige lichamelijke en/of verstandelijke beperking valt per 2015 onder de Wlz)
Daardoor hebben vooral gemeenten en zorgverzekeraars meer en andere taken hebben gekregen. De Wet Langdurige zorg (WlZ) regelt zware, intensieve zorg voor kwetsbare ouderen, mensen met een handicap en mensen met een psychische aandoening. De Wlz is er voor mensen die behoefte hebben aan permanent toezicht. Zij hebben 24 uur zorg per dag nodig in de directe nabijheid. Ook wordt dit voor de rest van het leven vastgesteld. Mensen die langdurige zorg nodig hebben, hebben ook een veranderde situatie. Langdurige zorg moet elders aangevraagd worden dan voorheen. Zo vallen bijvoorbeeld Thuiszorg en wijkverpleging onder de Zorgverzekeringswet (ZVW) en vergoedt de basisverzekering dit soort zorgkosten. Als je hulp in de huishouding nodig hebt of een vergoeding voor een aanpassing in of om je huis zodat je langer zelfstandig thuis kunt blijven wonen, dan wordt dit vergoed vanuit de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO). Je gemeente is dus verantwoordelijk voor het vergoeden van deze kosten.
Om zorg vanuit de Wlz te krijgen, is een Wlz-indicatie nodig van het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ). (CIZ, www.ciz.nl).
Voor verdere informatie kun je kijken op de website van de rijksoverheid:
http://www.rijksoverheid.nl
update december 2023