Een litteken kan ontstaan nadat de huid hersteld is van een huidbeschadiging zoals een operatie, ongeval of huidziekte. Een beschadiging in de huid en het bindweefsel kan ervoor zorgen dat er een toename of juist een afname van weefsel ontstaat. Leeftijd, erfelijke factoren, lokalisatie en kleur van de huid hebben invloed op littekenvorming. Ook kan een bijkomende wondinfectie ervoor zorgen dat een litteken abnormaal geneest. Verschillende soorten littekens Er zijn drie verschillende varianten van littekens bekend, namelijk: atrofische littekens, hypertrofische littekens en keloïd littekens. Het grootste verschil bij deze verschillende littekens is dat bij atrofische littekens te weinig collageen wordt aangemaakt, terwijl bij hypertrofische en keloïd littekens te veel collageen wordt aangemaakt.  Atrofische littekens Bij dit soort littekens is er te weinig bindweefsel aangemaakt tijdens het genezingsproces. Atrofische littekens zijn vaak lichter tot wit van kleur en liggen wat verzonken in de huid. Striae is een voorbeeld van een atrofisch litteken. Hypertrofische littekens Een beschadiging in het bindweefsel kan zorgen voor een weefseltoename, doordat er te veel collageen wordt aangemaakt. Er kunnen dan hypertrofische of keloïd littekens ontstaan. Hypertrofische littekens zijn verheven en liggen boven het weefselniveau op de huid. Door een verhoogde bloedvoorziening zijn deze littekens rood van kleur. Het litteken voelt hard aan en kunnen pijn doen of jeuken. Dit soort littekens ontstaan meestal op plaatsen waar veel trekkracht is op de huid, zoals op het borstbeen, schouders, knieën of elle bogen. Keloïd littekens Een keloïd litteken lijkt op een hypertrofisch litteken, echter groeit een keloïd litteken tot buiten de wondranden. De littekens zijn vaak abnormaal verdikt en onregelmatig gevormd. Vaak komen deze littekens voor bij jonge mensen met een huidtype 3 of hoger.