Voor velen geldt wel dat de confrontatie met iets moeilijks in hun leven, bepaalde dat ze zich in de mens en menselijk lijden gingen interesseren en de drang voelden om anderen ook te helpen. Maar dit is niet noodzakelijk zo.
Een goede psychotherapeut heeft wat naast de professionele bagage (studie, ervaring, bijscholing) ook persoonlijk voldoende gebotst met bepaalde zaken om zich te kunnen inleven in anderen. Als alles over rozen ging dan wordt het moeilijk om anderen in een scheiding of familiecrisis of burn-out e.d. te helpen. Dus ja, de psychotherapeut heeft zelf problemen achter de rug of heeft die nog steeds, maar is daar genoeg overheen geraakt, kan dat genoeg aanpakken, om er niet in vast te blijven. Hij/zij leerde op die manier goed om te gaan met angst, verdriet, woede, conflict, en werd zo gedwongen om zelf ook hulp te zoeken, te verwerken, uit te praten,... Een goede therapeut heeft veel meegemaakt maar raakte erover heen.