Er zijn twee hoofdsoorten voegwoorden in de Nederlandse taal: nevenschikkende en onderschikkende voegwoorden. Nevenschikkende voegwoorden verbinden zinnen of zinsdelen die gelijkwaardig zijn aan elkaar. Enkele voorbeelden van nevenschikkende voegwoorden zijn ‘en’, ‘of’, ‘maar’, ‘want’ en ‘dus’. Ze kunnen bijvoorbeeld gebruikt worden om twee onafhankelijke zinnen met elkaar te verbinden: “Ik hou van lezen, maar ik heb weinig tijd.” Onderschikkende voegwoorden verbinden zinnen of zinsdelen die ongelijkwaardig zijn aan elkaar. Met andere woorden, ze verbinden een hoofdzin met een bijzin. Voorbeelden van onderschikkende voegwoorden zijn ‘omdat’, ’terwijl’, ‘hoewel’, ‘als’ en ‘nadat’. Ze worden gebruikt om een ondergeschikte relatie tussen zinsdelen aan te geven: “Ik blijf thuis omdat het regent.”