Mensen met Downsyndroom hebben vaak een wat mindere goede coördinatie en minder sterke spieren. Daardoor is sportbeoefening niet altijd hun sterkste kant en kunnen zij zich hier onzeker over voelen. Maar, helemaal niet sporten en/of recreatief bewegen versterkt die problemen alleen maar en leidt tot bewegingsarmoede die zichzelf in stand houdt. Daar is wel degelijk iets aan te doen. Als kinderen en adolescenten met Downsyndroom worden gestimuleerd om te sporten dan ontwikkelen ze meer spierkracht, meer uithoudingsvermogen en meer plezier in bewegen en hebben ze minder kans om overgewicht te ontwikkelen. Bij individuele sporten/ bewegingsactiviteiten kan dit vaak bij gewone clubs. Voorbeelden zijn judo of dansen. De enige voorwaarde is een geïnteresseerde docent die er voor alle kinderen wil zijn. Bij teamsporten zal dit vaker in een speciaal team zijn. Bij bijvoorbeeld voetbal en hockey zie je steeds meer van dergelijk speciale teams die overigens veelal wel deel uitmaken van een gewone club.
In de basisschoolleeftijd is het belangrijk om te zoeken naar bewegingsactiviteiten en sportbeoefening die je kind leuk vindt. Dat legt een basis voor de rest van diens leven.
Samen met het gezin gaan hardlopen of fietsen is daarbij natuurlijk ook een goede optie.
Bron: www.downsyndroom.nl