Aan de steen wordt een bepaalde slijpvorm gegeven zoals ronde briljant, ovaalvorm, markiesvorm, peervorm, hartvorm en smaragdvorm.
Cut verwijst naar de interne verhoudingen en afwerkingsgraad van een geslepen diamant en wordt ook wel eens maaksel genoemd.
De verhoudingen verwijzen naar de relatie grootte-hoek tussen de facetten en de verschillende delen van de diamant. Als deze verhoudingen ideaal zijn, zal de diamant erg schitteren. Onder afwerking verstaan we de vorm en de plaats van de facetten en het slijpen.
Het slijpen beïnvloedt zowel het gewicht als de schittering van de diamant. Dit heeft dan ook tot gevolg dat men soms de steen iets minder perfect zal slijpen, als men daardoor het gewicht van de steen iets groter kan houden.
Naarmate de verhoudingen en de afwerking meer en beter balanceren, zal ook de waarde van de diamant stijgen.
De meest bekende en ook alom voorkomende slijpvorm is de briljant-slijpvorm met 57 facetten (of 58 als je de punt onderaan, het kollet, ook meetelt).
Speciaal van slijpvorm en feller van schittering is de Flanders Cut, een achthoekige slijpvorm, ontwikkeld in de Antwerpse Kempen, die zijn grotere schittering dankt aan de 61 facetten en de zeer complexe symmetrie. Om de absolute schittering te kunnen behalen, moeten alle facetten dan ook op een zeer precieze wijze geslepen worden. In vergelijking met de klassieke ronde briljant neemt het slijpen van een Flanders Cut gemiddeld een derde meer tijd in beslag.