Vanaf de 15e eeuw kreeg Vietnam te maken met koloniale invloeden uit Europa. In 1862 maakten de Fransen van Cochin China, het zuidelijk deel van Vietnam, een kolonie. De twee andere delen van Vietnam, Annam en Tonkin, werden in 1883 protectoraten. De naam Vietnam verdween volledig uit de boeken. Vanaf 1887 heette het gebied de Unie van Indochina, waar ook Cambodja en Laos bij hoorden.
Vichy-Frankrijk was de baas van het gebied tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1941 ontstaat hier protest tegen. Dit protest wordt geleid door de communisten en de nationalisten, ook de Vietminh genoemd. Japan bevrijdt Vietnam weliswaar van de Fransen, maar laat het koloniale bestuur zitten. De Japanse keizer roept het Vietnamese keizerrijk uit. Pas met de komst van de geallieerden wordt het gebied bevrijd.
In 1945 roept Ho Chi Minh, de leider van het Vietminh-verzet, de onafhankelijkheid uit, waardoor het land in Noord en Zuid-Vietnam uiteenvalt. Dit duurt tot 1976: na een lange oorlog tegen de Fransen en de Amerikanen wordt Vietnam officieel herenigd. Zo ontstaat de Socialistische Republiek Vietnam.
Na een turbulente periode – met een inval in Cambodja, de boycot door het westen en binnenlandse problemen – breekt er in 1985 een hongersnood uit in Vietnam. De communistische partij onder leiding van Nguyeh Van Linh voert economische hervormingen door om hier verbetering in te brengen.
In 1992 zetten de Verenigde Staten de eerste stappen om de boycot te doorbreken. Kantoren van Amerikaanse bedrijven mogen zich weer in Hanoi vestigen om onderzoek te doen naar de mogelijkheden om handel te voeren. Europese landen hadden de handel al opnieuw opgezet. In 1993 verklaarde toenmalig Amerikaans president Bill Clinton hulp aan Vietnam niet langer tegen te houden, waarna de Wereldbank en de Aziatische ontwikkelingsbank een lening verstrekten. In 1995 worden uiteindelijk alle diplomatieke betrekkingen tussen Vietnam en de Verenigde Staten ook hersteld. Sinds 1977 is Vietnam lid van de Verenigde Naties.