Er zijn talen die heilig zijn in ons geloof. Onze Heer Jezus Christus gebruikte het Aramees als voertaal, een dialect van het Assyrische taal. Het Hebreeuws werd in die tijd alleen behouden in de religie. Het heilig geschrift werd voorgelezen in die taal en er werd gebeden in die taal, net zoals tot op de dag van vandaag onze kerk gebruik maakt van dat dialect wat ook ‘Krapar’ wordt genoemd. De Krapar is niet een taal wat dagelijks gebruikt wordt, er wordt niet gescholden met Krapar of slechte dingen gezegd, waardoor het een ‘schone’ taal is.
Bovendien zijn de woorden van de sacramenten, heilige liederen van onze heilige kerk ook in het Krapar , met mooie gedichten en maten. En wanneer deze gedichten van het Krapar naar een andere taal worden vertaald, zal de poëtische dimensie worden geschonden, en zal de muziek worden veranderd.