Volgens de rabbijnse wet is de Halakhah, een Jood vandaag de dag iedereen die uit een Joodse moeder is geboren of die zich naar behoren tot het Jodendom bekeert. De status van de vader is volledig irrelevant. Als iemand als Jood wordt geboren of zich tot het Jodendom bekeert, blijft die status na de Halakhah voor altijd bestaan. Als een hervormingsgezinde of conservatieve Jood niet kan bewijzen dat hij een Joodse moeder of een orthodoxe bekeerling is, dan is hij "niet Joods" voor orthodoxe Joden.
Hoewel de Israëlische regering een definitie gebruikt voor het identificeren van een jood die vergelijkbaar is met die van de Halakhah, vult zij deze aan (met als doel joodse christenen uit te sluiten): wie geen andere godsdienst belijdt dan de joodse, en de toekenning van de joodse nationaliteit (te scheiden van het Israëlische staatsburgerschap!) wordt hiervan afhankelijk gemaakt.
In het Reform-jodendom werd tot de invoering van het zionisme na 1967 onder jodendom slechts één joodse geloofsovertuiging verstaan, terwijl in seculiere zionistische kringen slechts een etniciteit of nationaliteit werd verstaan.
Omdat joden over de hele wereld leven, hebben ze verschillende etniciteiten, culturen en tradities geadopteerd. Desondanks voelen ze zich allemaal op de een of andere manier verbonden met Israël, voelen ze zich bedreigd door antisemitisme en delen degenen die strikt gelovig zijn gebleven een spirituele band met de Torah.