In de praktijk wordt regelmatig rond de eerstejaarsevaluatie – ‘het opschud moment’ – een arbeidsdeskundig onderzoek ingezet. Er staat echter nergens vermeld dat je rond de eerstejaarsevaluatie een arbeidsdeskundig onderzoek moet instellen. Evengoed wordt dit vaak als argument gebruikt. Het is een prima uitgangspunt om rond de eerstejaarsevaluatie in principe een arbeidsdeskundig onderzoek in te zetten. Het heeft negen van de tien keer veel toegevoegde waarde om door een onafhankelijke arbeidsdeskundige het gehele lopende verzuimproces nog eens tegen het licht te houden. Maar er zijn situaties waarbij het niet per se noodzakelijk is om een arbeidsdeskundig onderzoek in te stellen rond deze datum. Sterker nog: in sommige situaties is zo’n onderzoek helemaal niet nodig. Dit is bijvoorbeeld het geval als het de stellige verwachting is dat iemand binnen afzienbare tijd (2 á 3 maanden) weer volledig het eigen werk gaat doen. Er zijn ook veel argumenten te bedenken waarom een eerdere inzet van de arbeidsdeskundige nuttig is en soms zelfs noodzakelijk. Bijvoorbeeld in de situatie dat overduidelijk is dat terugkeren in het eigen werk niet meer mogelijk lijkt te zijn.
Start in ieder geval een arbeidsdeskundig onderzoek op als terugkeer in het eigen werk twijfelachtig is en de kans op een structurele hervatting binnen de eigen organisatie klein is. Doe dit dan uiterlijk rond de eerstejaarsevaluatie (tussen week 46 en 52 van de arbeidsongeschiktheid). Streef er dan naar dat de bedrijfsarts een belastbaarheidsprofiel (bijvoorbeeld een functionele mogelijkhedenlijst of inzetbaarheidsprofiel) kan opstellen in week 46 zodat nog voor het einde van het eerste jaar het arbeidsonderzoek kan plaatsvinden. Een en ander kan perfect gecoördineerd gaan worden vanaf het moment dat de ziekmelding ook doorgegeven moet worden aan het UWV (week 42).