Alleen werkgevers in de sector Overheid en Onderwijs zijn – verplicht – eigenrisicodrager voor de Werkloosheidswet (WW). Andere werkgevers kunnen geen eigenrisicodrager voor de WW zijn, zij kunnen de keuze voor eigenrisicodragerschap alleen maken voor de Regeling werkhervatting gedeeltelijk arbeidsgeschikten (WGA) en de Ziektewet (ZW).
WW-uitkering doorbelast aan werkgever
Een eigenrisicodrager voor de WW betaalt geen WW-premie via de aangifte loonheffingen. De keerzijde van de medaille is dat UWV als een werknemer werkloos wordt de WW-uitkering aan de werkgever doorbelast, verhoogd met de werkgeverspremie. Als een eigenrisicodrager voor de WW een werknemer ontslaat, betaalt hij de WW-uitkering onder de volgende twee voorwaarden:
De werknemer heeft recht op een WW-uitkering.
De organisatie was de laatste werkgever van de werknemer voordat die werkloos werd.
Werkgever betaalt zolang de WW-uitkering duurt
De werkgever stopt pas met betalen als de WW-uitkering stopt. Dat kan bijvoorbeeld het geval zijn als de ex-werknemer nieuw werk vindt of ziek wordt. De oorspronkelijke WW-uitkering kan op een later moment wel weer herleven. Dan krijgt de werkgever opnieuw elke maand een factuur van UWV. Een werknemer kan nooit langer dan twee jaar een WW-uitkering krijgen. Dit is de maximale duur van de WW-uitkering. De werkgever draait niet voor de kosten van de WW-uitkering op als de werknemer bij hem werkte op basis van een werkervaringsovereenkomst of een indicatie had op basis van de Wet sociale werkvoorziening: een WSW-indicatie.