Het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie noemt de volgende historische genocides: Namibische genocide (1904 – 1907). Duitse kolonisten deden een poging om de Herero- en Nama-stammen in Namibië uit te roeien. Dit is slechts ten dele gelukt.
Armeense genocide (1914 – 1922). Het Ottomaanse Rijk, dat zich uitstrekte over brede kuststroken aan het zuiden en oosten van de Middellandse Zee, de Zwarte Zee, de Kaspische Zee en de Rode Zee, hield in 1922 op te bestaan. Er kwamen in die laatste periode zo’n 500.000 tot 1.500.000 Armeniërs om het leven. Turkije heeft tot vandaag de dag grote moeite met het erkennen van deze gebeurtenis als een genocide.
Holodomor (1932 – 1933). Om arbeidskrachten vrij te maken voor nieuwe fabrieken werden door Stalin en het beleid van de toenmalige Sovjet Unie in het gebied wat we nu kennen als het oostelijk deel van Oekraïne, het zuidelijkste deel van Rusland en het westen van Kazachstan vele boerderijen samengevoegd. Uit verzet verborgen boeren hun graan en slachtten ze hun vee, waardoor velen van hen werden gedeporteerd naar Siberië, de genoemde gebieden in hongersnood achterlatend. Er stierven tussen de 2,5 en 7,5 miljoen mensen.
Rwandese genocide (1994). Tijdens de burgeroorlog in Rwanda werd ongeveer driekwart van de Tutsi’s, die een minderheid vormden in het land, op gewelddadige wijze verminkt en gedood. 500.000 tot 1 miljoen mensen vonden de dood in een periode van drie maanden, van 7 april tot 15 juli 1994.