Basisregel is dat iedere werknemer die in dienst is geweest en van wie de arbeidsovereenkomst wordt beëindigd (of niet wordt verlengd) op initiatief van de werkgever, recht heeft op een transitievergoeding.
Slechts in uitzonderingssituaties zal hij dit recht niet hebben (V&A), bijvoorbeeld als de werknemer de AOW-gerechtigde leeftijd al heeft bereikt of als de werknemer korter dan zes maanden in dienst was. Ook na een ontslag op staande voet bent u geen transitievergoeding verschuldigd.
Compensatie transitievergoeding
Vreemd is uw vraag niet, want uw werknemer kan de transitievergoeding niet gebruiken voor één van de twee doelen van de transitievergoeding: het faciliteren van de overgang naar ander betaald werk. De werknemer zal gezien zijn situatie thuis komen te zitten.
Evengoed is het tweede doel van de transitievergoeding voor hem wel te behalen: het bieden van een financiële compensatie voor het verlies van zijn baan.
Bij de invoering van de transitievergoeding werd dan ook bepaald dat werknemers ook bij ontslag na twee jaar arbeidsongeschiktheid recht hebben op de transitievergoeding. Wel kunt u die transitievergoeding wel met terugwerkende kracht gecompenseerd krijgen door UWV.
Slapend dienstverband
De Hoge Raad oordeelde dat – vooral vanwege de invoering van de compensatieregeling – een slapend dienstverband hoort te eindigen als de werknemer dit verzoekt én de werkgever geen redelijk belang (V&A) heeft bij het voortzetten van het dienstverband.
Als er is voldaan aan de wettelijke criteria voor ontslag na 104 weken ziekte, bent u als werkgever op grond van het goed werkgeverschap verplicht een beëindigingsvoorstel (toolbox) van de werknemer te accepteren, óók als daarin een vergoeding ter hoogte van de wettelijke transitievergoeding is opgenomen.