Hoe je naasten gaan reageren is niet altijd te voorspellen. In veel gevallen hebben partners en/of ouders jouw worsteling met je identiteit al jaren gezien en zullen ze opgelucht zijn dat jij er nu ook uit bent. In andere gevallen hebben ze het er moeilijk mee. Immers hun relatie tot hun partner of kind gaat veranderen. Daar moeten ze aan wennen en daar moeten ze mee om leren gaan. Dat gaat niet van het ene moment op het andere. En soms gaat dat helemaal niet. Partners zien het soms niet zitten dat hun relatie of huwelijk verandert in een relatie tussen twee personen van hetzelfde geslacht, of juist een heteroseksuele relatie wordt. Soms is vindt men dat het niet past binnen het geloof. En soms zie je dat een vader die echt trots is op zijn zoon zijn zoon nu moet ‘inleveren’ voor een dochter. Net als jij tijd nodig hebt om te ontdekken hoe het bij jou zit, heeft je omgeving tijd nodig om met deze veranderingen om te gaan.
'Mijn dochter is nu mijn zoon'
Geef ouders, partner en kinderen de tijd te wennen aan de nieuwe situatie. Ga het gesprek niet uit de weg en probeer je in te leven in hun situatie. Realiseer je dat ingesleten gewoonten niet zomaar zijn veranderd. Situaties als ‘Mijn zoon zet haar auto weg’ zullen best nog wel eens voorkomen. Het is geen onwil, maar het wijzigen van een ingesleten gewoonte.