CRS gaat over het vaststellen en in de administratie vastleggen van de fiscale woon- of vestigingsplaats van alle rekeninghouders van een bank en soms ook van uiteindelijk belanghebbenden van een organisatie. In de WIB (Wet op de Internationale Bijstandsverlening bij de heffing van belastingen) is vastgelegd dat de bank die gegevens jaarlijks aan de Belastingdienst doorgeeft. Van rekeninghouders die een fiscale woonplaats in het buitenland hebben, geeft de Belastingdienst de gegevens van de rekeninghouder door aan het betreffende land. De Verenigde Staten is een van de weinige landen die personen die belastingplichtig zijn in de V.S. en in het buitenland wonen belasting laat betalen. Die personen worden U.S. person genoemd. FATCA zorgt ervoor dat banken in alle landen van de wereld van hun rekeninghouders moeten vaststellen - soms ook van uiteindelijk belanghebbenden van een organisatie - of zij een U.S. person zijn. Banken moeten dit vervolgens doorgeven aan de belastingdienst van dat land. Als dat land een speciaal verdrag met de Verenigde Staten heeft gesloten, een zogenoemde Inter Governmental Agreement oftewel een IGA, moeten de gegevens van de U.S. persons aan de Amerikaanse belastingdienst IRS worden doorgeven. Nederland heeft zo’n IGA gesloten, waardoor Nederlandse banken de FATCA-gegevens van een U.S. person jaarlijks doorgeven aan de Belastingdienst. De Belastingdienst geeft de FATCA-gegevens door aan de IRS. Dit is zo in de WIB opgenomen.