Nadat het licht door de objectieflenzen van een binoculaire dakkantprisma is gegaan, wordt het weerkaatst door de oppervlakten van het prisma. Deze meervoudige interne reflecties op het prisma, en een fenomeen dat bekend staat als Brewster's of de polarisatiehoek, zorgen ervoor dat het licht gedeeltelijk gepolariseerd wordt en het licht wordt gesplitst in twee "uit fase zijnde" lichtbundels.
Ongecorrigeerd zal deze "faseverschuiving" een beeld opleveren met minder contrast en een lagere resolutie. Om dit te voorkomen en daarmee de beeldkwaliteit en het contrast te verhogen, is bij de duurdere verrekijkers een speciale meerlaagse fasecorrectiecoating aangebracht op een van de dakkant-oppervlakken. Hiermee wordt het gesplitste licht terug in fase gedwongen, zodat ze nu allebei dezelfde faseverschuiving hebben. Er is  dus geen interferentie meer die het zicht verslechtert. Om deze zeer dunne coatings op het prisma-oppervlak te produceren, worden ze meestal aangebracht met behulp van een proces dat bekend staat als chemische dampafzetting.
Let op: Fasecorrectiecoatings zijn alleen nodig op verrekijkers met dakkantprisma's omdat de faseverschuiving niet optreedt bij een porroprisma.