Een glazuur kan om verschillende redenen niet voedselveilig zijn. Ik gebruik verschillende methodes om er voor te zorgen dat mijn glazuur voedselveilig is. 1: Wat er niet in zit kan er niet uit komen. Al mijn glazuren zijn loodvrij en kleuren die alleen te krijgen zijn door gebruik van bijvoorbeeld cadmium of chroom voeg ik alleen als pigment toe. 2: Al mijn glazuren zijn hoog gestookt, niet craquelerend en glanzend. Hoog gestookte glazuren zijn (in de regel) sterker dan laag gestookte en hebben minder smeltmiddelen nodig, wat bevorderlijk is voor punt 1. Wanneer een glazuur craqueleert kunnen er bacteriën of vloeistoffen in de haarscheurtjes achter blijven (bah), daarom probeer ik craquelé te voorkomen. In de regel zijn glanzende glazuren sterker dan matte glazuren. 3: Voedingszuren en vaatwassers kunnen een glazuur aantasten op een manier die vooral op de lange termijn zichtbaar is. Daarom heb ik enkele eigen creaties zelf in gebruik en check ik deze regelmatig op slijtage. Op basis hiervan kan ik melden dat mijn eigen bekers een beter glazuur hebben dan die van enkele grote ketens. Bovenstaande geldt alleen voor voorwerpen die logischerwijs met voedsel in aanraking komen. Een klok is dus niet per definitie voedselveilig.