Allereerst is het van belang vast te stellen dat er altijd een nieuwe loondoorbetalingsplicht bij ziekte ontstaat wanneer een werkgever de werknemer een nieuw contract aanbiedt. Dit betekent dat als de werknemer toch weer 100% ziek wordt, de werkgever opnieuw het ziektetraject van 104 weken ingaat en loondoorbetalingsplicht heeft.
Maar ook wanneer de werknemer weer volledig hersteld is voor zijn oude bedongen arbeid (dat is het werk dat hij deed volgens zijn arbeidsovereenkomst en functieomschrijving), geldt deze plicht. Dan moet de werknemer wel een periode van tenminste vier weken volledig hersteld aan het werk zijn en de oude bedongen arbeid weer volledig verrichten.
Loondoorbetalingsplicht
In de geschetste situatie verricht de werknemer alleen lichter werk. Als dat lichtere werk volkomen anders is dan zijn oude arbeid (de bedongen arbeid die hij had voordat hij uitviel), kan de werknemer dat beschouwen als passende arbeid (artikel) in een andere functie. Ook dan ontstaat er voor de werkgever een nieuwe loondoorbetalingsplicht en is een nieuw contract op zijn plaats.
Re-integratie
De enige manier om geen nieuwe loonbetalingsplicht te laten ontstaan en van de oude af te kunnen zien, is om de werknemer te zeggen dat hij niet volledig hersteld is, maar dat hij in het kader van zijn re-integratie wel lichte werkzaamheden mag blijven doen die bij zijn oude functie hoorden. De werkgever hoeft voor deze werkzaamheden alleen het loon te betalen dat die arbeid waard is.
Dat kan lager uitvallen dan het oude loon voor de oude bedongen arbeid. Deze optie heeft alleen maar zin als het lichtere werk dat de werknemer gaat verrichten een deel omvat van het eigen oude werk. Want is het andere arbeid, dan moet de werkgever dus altijd opnieuw 104 weken loon betalen na tenminste een maand fulltime werk na volledig herstel.