Dat komt zelden voor. En heb ik voornamelijk meegemaakt bij mensen die per sé een vraag op hun manier beantwoord wilde hebben. Bijvoorbeeld: In een bepaald consult werden de symptomen van shock na een ongeluk welke ik doorkreeg van het dier, niet begrepen door de mens. Omdat zij zelf nog erg boos waren vanwege de situaite. In een ander consult werd niet begrepen dat sommige dieren hun eigen gedrag niet als zodanig slecht beschouwen terwijl wij mensen het als slecht bestempelen. Ook dacht iemand dat elk dier hooggevoelig was en dan met name voor emoties van mensen. En vond het daarom een standaard consult. Wij mensen hebben soms het idee dat dieren net zoveel wrok vasthouden als mensen. Of dat dieren onze regels kennen. Of dat als wij tegen ze zeggen met heel veel liefde: “Niet doen hoor, dat vind mamma helemaal niet leuk.” Dat ze het dan begrijpen. Ook denken sommigen dat elk dier gevoelig is voor emotie. Maar ik heb genoeg dieren meegemaakt die de menselijke emotie niet interesseert of zelfs irritant vinden. En hooggevoeligheid kan voorkomen op spiritueel, energetisch, emotioneel, mentaal en lichamelijk niveau. Daarbij zijn niet alle dieren hooggevoelig. Dieren zijn dieren, instinct en intuïtie zit bij hen beter in elkaar als bij mensen. Nou ja, wij zijn het verleerd om naar ons eigen intuïtie en instinct te luisteren. Wij mensen hebben woorden verzonnen voor dingen. Namen voor ziekten. Dat is menselijk. Dieren praten zo niet. Dieren praten in energie, in beelden en gevoelens. Dus als je daarvoor open kan staan, ga jij jouw dier herkennen. Zo niet. Dan doe ik tegenwoordig het consult al niet meer. Want deze mensen hebben niet hoeven betalen. Maar uiteraard is dat niet eerlijk tegenover mijn werk.