De Holocaust, ook wel Shoah genoemd, leidde in 1945 tot het Neurenberg Tribunaal. Duitse officieren werden al binnen zeven maanden na het einde van de Tweede Wereldoorlog terechtgesteld voor het Internationale Militaire Tribunaal (IMT) in Neurenberg. De Verenigde Staten, Frankrijk, Groot-Brittannië en de Sovjet Unie leverden ieder een rechter en stelde een team samen dat het onderzoek leidde en de aanklachten voorbereidde. In het handvest dat werd opgesteld werden drie misdaden omschreven:
Misdaden tegen de vrede;
Oorlogsmisdaden;
Misdaden tegen de menselijkheid.
Op 18 oktober 1945 werden door de hoofd-aanklagers van het IMT 24 Nazi kopstukken aangeklaagd voor deze drie misdaden én voor samenzwering om deze drie misdaden te kunnen plegen. De aanklagers gebruikten toen voor het eerst de nieuwe, door Raphael Lemkin in het jaar daarvoor bedachte juridische term, genocide. Men definieerde genocide als ‘de uitroeiing van raciale en nationale groepen’ (the extermination of racial and national groups), maar de rechters hebben deze term uiteindelijk niet meegenomen in hun vonnis.