Ik begrijp je heel goed, want ik heb iets soortgelijks zelf vroeger ook meegemaakt. Mijns inziens is het niet het allerbelangrijkst om perfect te gebaren, en kan het niet te weinig of te langzaam. Elk gebaar dat je maakt is waardevol. Met elk gebaar dat je maakt, heb je contact met de ander. Het succes zit ‘m in het contact met de ander. Het gaat om plezier en gewoon doen. Ik geef dus ook geen cijfers, beoordelingen, certificaten etc. Mijn graadmeter van succes is of jij plezier hebt in gebaren, want als jij er plezier in hebt, dan weet ik zeker dat je er in een gesprek ook wel uit zult komen met gebaren. Perfecte handvormen of niet, dan ben je echt wel geslaagd.