De Indianapolis 500 – afgekort tot de Indy 500 – is één van de legendarische races in de autosportwereld en de belangrijkste race op de IndyCar Series kalender. De race wordt elk jaar op de laatste zondag van mei verreden op de Indianapolis Motor Speedway, nabij de Amerikaanse stad Indianapolis.
De race wordt over 500 Engelse mijlen (805 kilometer) verreden, wat dus neerkomt op 200 ronden op op de 2,5 mijl (4 km) oval. De race is traditioneel een slijtageslag: met een racetijd van drie uur, motoren die veelal vol gas geven en de muur die direct naast de baan staat kent deze vaak veel uitvallers. Coureurs moeten ook zeer fit zijn om de hoge G-krachten op te vangen en over zo’n lange periode geconcentreerd te blijven.
De Indy 500 is het grootste eendaagse sportevenement in de wereld: de Indianapolis Motor Speedway beschikt over ruim 250.000 tribuneplaatsen en in recente jaren bezochten rond de 325.000 bezoekers ‘Race Day’.
De Indy 500 is naast de 24 uur van Le Mans en de Grand Prix van Monaco één van de drie legendarische races in de wereld. Deze drie races samen worden vaak ook de ‘Triple Crown of Motorsports’ genoemd. Graham Hill is de enige rijder die alle races in de ‘Triple Crown’ heeft gewonnen: Monaco in 1964, 1965, 1968 en 1969, de Indy 500 in 1966 en de 24 uur van Le Mans in 1972.
De Indy 500 was in het verleden ook onderdeel van de ‘Indy Car Triple Crown’, drie 500-mijlsraces die op de Indy Car kalender stonden. Van 1971 bestond deze uit de Indianapolis Motor Speedway, de Pocono Raceway en de Ontario Motor Speedway, van 1981 tot 1989 nam de Michigan International Raceway de plaats van Ontario over. Van 2013 tot 2015 keerde de ‘Triple Crown’ weer terug met naast Indianapolis en Pocono ook de Auto Club Speedway in Fontana, Californië.