Met het rijk van Alexander de Grote werd Grieks de officiële taal van een groot rijk. Grieks werd de lingua franca van het Nabije Oosten en bleef dat ook toen het oostelijke Middellandse-Zeegebied onder Romeinse heerschappij kwam. Een belangrijk kenmerk van deze historische periode is de toegenomen hellenisering, de penetratie van het Oosten door de Griekse cultuur, en in ruil daarvoor de groeiende invloed van de Oriëntaalse cultuur op de Grieken. De hellenistische wereld omvatte een uitgestrekt gebied dat zich uitstrekte van Sicilië en Midden-Italië (Magna Graecia) tot Griekenland en India, en van de Zwarte Zee tot Egypte en het huidige Afghanistan.
Het Hellenisme betekende de ontwikkeling van de klassieke Griekse cultuur naar een beschaving met mondiale dimensies, die nu voor iedereen toegankelijk is. Het concept van het "Griekse" evolueerde dan ook van de betekenis van etnisch Grieks naar een cultureel concept dat ook degenen omvatte die hun leven aan Griekse waarden onderwierpen.
Met het begin van de kerstening kreeg het Grieks ook betekenis als de taal van de kerk in het westen van het Romeinse Rijk.