Een negatieflijst is of wordt snel ingewikkeld en onduidelijk. Er zijn naar schatting 5.488 zoogdiersoorten, dus het is veel effectiever om een kortere lijst met toegestane soorten te hebben dan een enorme lijst met verboden soorten. Negatieflijsten richten zich meestal op één bepaald risico (bijv. invasiviteit of mate van uitsterven). Dat betekent dat er meerdere negatieflijsten kunnen zijn wat verwarrend is voor eigenaren, het publiek en controleurs / handhavers. Een negatieflijst is een reactief instrument dat voortdurend moet worden bijgewerkt in een traag en kostbaar bureaucratisch proces. Bijvoorbeeld als nieuwe (of hybride) diersoorten gesignaleerd worden als huisdier, als een diersoort een bedreigde status krijgt of wanneer zich iets voordoet met een soort wat de gezondheid van mens en dier bedreigt. Een lange negatieflijst vereist dat handhavers niet alleen honderden specifieke diersoorten (inclusief mogelijke kruisingen) kunnen identificeren, maar ook hun welzijn moeten kunnen beoordelen.