M.C. van Maaren et al. Breast 2021 Aug 02 In het verleden werden alle patiënten bij wie lobulair carcinoom in situ (LCIS) werd gediagnosticeerd behandeld met een operatieve ingreep vanwege de kans op het zijn van, dan wel het ontwikkelen van, een invasief mammacarcinoom. Aangezien deze kans laag is staat tegenwoordig in de Nederlandse richtlijn; ‘Aangezien het gebied met klassiek LCIS niet goed is af te grenzen en het cumulatief risico op progressie naar invasief lobulair carcinoom klein is, wordt vrouwen met klassiek LCIS actieve surveillance, in de vorm van jaarlijkse mammografie voorgesteld.’ Het Nederlandse beleid omtrent LCIS wordt niet overal zo opgevolgd, zo staat deze in contrast met de trend die beschreven is in 2013 in de Verenigde Staten waar steeds vaker een mastectomie werd uitgevoerd bij een klassieke LCIS. Bovenstaande studie beschrijft met behulp van de Nederlandse Kanker Registratie de patiënten met een klassieke LCIS geïdentificeerd tussen 1989 en 2017. In totaal betrof dit 1890 patiënten waarbij de gemiddelde follow-up 8.5 jaar was. Met de verandering in het beleid blijkt ook het aantal operaties in Nederland voor LCIS fors verminderd van 100% naar 41%. 10 jaar OS (overal survival) en 20 jaar RS (relative survival) waren in alle groepen meer dan 90. In totaal werden er 48 (2,5%) patiënten gediagnosticeerd met DCIS en 270 (14,3%) patiënten met invasief mammacarcinoom. Indien er sprake was van een mammacarcinoom werd deze meestal in een vroeg stadium gediagnosticeerd. Na een ablatio presenteerden 13 van de 14 nieuw gediagnosticeerde mammacarcinomen zich contralateraal. In de andere groepen was 64,8-70,9% van de mammacarcinomen ipsilateraal, en 34,5-53,9% hiervan was lobulair. De SIR (standardised incidence ratios) van ipsilaterale mammacarcinoom was het hoogst indien er geen operatie was verricht (6.9, 95%CI:4.9-9.4), het laagst na een ablatio (0.2, 95%CI:0.4-0.8). De conclusies van het artikel is dat de incidentie van LCIS is toegenomen en de chirurgische interventies voor LCIS is afgenomen, Het lage sterfterisico maakt dat actieve follow-up geoorloofd lijkt. De verhoogde incidentie op invasieve borstkanker maakt echter dat deze follow-up daadwerkelijk wel geïndiceerd lijkt.   Bekijk abstract