Betonribben worden veel gebruikt om platen in gebouwen te ondersteunen. Bij het ontwerp van de betonligger (rib), detecteert SCIA Engineer de ligger ondersteuningen en vermindert de interne krachten aan de uiteinden van de ligger. Voor een standaardligger ondersteuning is de breedte een van de invoerparameters. Als een ligger door een kolom ondersteund wordt, herkent SCIA Engineer de doorsnede van de kolom en stelt de draagbreedte automatisch in.
Bij een ligger ondersteund door een muur, wat een gebruikelijke configuratie is, wordt de muur echter niet herkend als een ondersteuning. Bijgevolg wordt de vermindering van afschuifskrachten en buigmomenten ook niet toegepast.
Hier kan je een effectieve methode toepassen om een ondersteuning aan het einde van de ligger te definiëren en zijn stijfheid te verminderen tot een waarde die geen invloed heeft op het model.
Bijvoorbeeld, veronderstel een betonmuur met een dikte van d = 20 cm en hoogte van h = 3 m. Dan heeft één meter brede strook van deze muur een stijfheid van Cz = (1m * d) x Ec / h = (1 * 0.2) x 30,000 / 3 = 2,000 MN/m.
Als we de stijfheid van de ondersteuning instellen op één duizendste van deze waarde, zijn we vrij veilig met 2MN/m. Je kan zelfs een kleinere waarde invoeren, zoals 0,001 MN/m. Dit maakt de ondersteuning erg zacht zonder de structuur te beïnvloeden.
De ondersteuningsbreedte wordt ingesteld op dezelfde dikte als de wanddikte.
Nu kunnen we de vermindering van de afschuifskrachten en (indien nodig) buigmomenten activeren. Bovendien kunnen we het ontwerp en de controle van de rib uitvoeren. Je kan deze reductie activeren in het dialoogvenster "Betoninstellingen".
De volgende afbeeldingen illustreren het verschil in VEd (ontwerpwaarde van de afschuifkracht) aan de linkerkant zonder de fictieve ondersteuning (d.w.z. zonder de reductie) en aan de rechterzijde met fictieve ondersteuning (d.w.z. met de reductie):