De basisgedachte bij de indeling van de brugklassen is dat elke leerling, ongeacht het startpunt, op elke afdeling terecht moet kunnen komen die voor hem of haar geschikt lijkt. Anders gezegd, de opzet en indeling van de brugklassen met een zeker dakpansgewijs verlopend niveauverschil is vooral gemaakt om de leerlingen en de leraren in een werksituatie te plaatsen waar niet voortdurend heel grote verschillen overbrugd moeten worden. Daarom krijgen de meeste eersteklassers ook een beoordeling op 2 niveaus.
De praktijk heeft echter geleerd dat er leerlingen zijn die komen voor de mavo-afdeling en die het als onprettig ervaren steeds weer geconfronteerd te worden met eisen en uitdagingen gericht op andere afdelingen. Voor deze leerlingen is plaatsing in een mavo-stroom mogelijk, met beoordeling op 1 niveau. Het logische vervolg is dan 2-mavo, al zal de school ook dan niet nalaten hem of haar de kans te geven in een andere afdeling als in de loop van de brugklas blijkt dat de leerling dat aankan.
De praktijk heeft ook geleerd dat het voor een gymnasiumopleiding goed is al in de 1e klas met Latijn te beginnen. Daarom kunnen de leerlingen bij wie de toelatingsgegevens in die richting wijzen ook kiezen voor de gymnasiumstroom, met een iets afwijkende lessentabel (maar niet meer lesuren in de week) en met beoordeling alleen op het hoogste brugklas­niveau. Leerlingen bij wie de geschiktheid en/of interesse pas in de loop van de brugklas blijken, kunnen na een met succes gevolgde inhaalcursus en voldoende resultaten bij de bevordering ook nog instromen in de 2e klas gymnasium.