Bij het morele verslavingsmodel[2] krijgt de gebruiker de schuld van de aandoening. Dit model, ontwikkeld in de achttiende eeuw, beschouwt een verslaving als een zonde, en geestelijke begeleiding wordt als een gepaste behandeling gezien. Veel professionals beschouwen dit model inmiddels als achterhaald en ouderwets, maar een aantal prominente personen gelooft er nog steeds in. Neem bijvoorbeeld de antagonistische journalist en auteur Peter Hitchens. Hij ontkent ronduit de moderne ideeën over verslavingen en gooit al het gebruik op persoonlijke keuzes. Hitchens zegt: "Drugsgebruik is de zuiverste vorm van genotzucht".