Het zijn vooral missense mutaties met G naar A en G naar T substitutions. Het verschilt ook per RAS. Het heeft te maken met de context. Een activerende mutatie moet een bepaalde mutatie hebben. Er moet een mutatie zitten in een aminozuur die zorgt voor de ziekte. Als die vooral bestaat uit G’s in de triplet, komt dat vaker voor. Zoals bij KRAS in glycine die 3 G’s heeft. Er zijn meerdere hotspots en die zitten voornamelijk bij de GTP-binding sites.