Of we ons comfortabel voelen bij een bepaalde temperatuur of dat we de temperatuur als te warm of te koud ervaren, hangt vooral af van onze persoonlijke perceptie van warmte. De situatie op het strand is bekend: De ene persoon ligt met blote huid in het hete zand en voelt zich aangenaam warm. De ander loopt met wandelschoenen over het strand omdat hij het gevoel heeft dat het zand zijn voeten zou verbranden.
Natuurlijk kan de warmteabsorptie objectief worden gemeten. Hiervoor gebruikt de natuurkunde de waarde van de warmtecapaciteit, die de verhouding beschrijft tussen de toegevoerde warmte en de daardoor veroorzaakte temperatuurstijging. Voor rubber is deze waarde 1,6 kJ/(kg*K) en dus bijna gelijk aan het isolatiemateriaal EPS (polystyreen) met 1,5 kJ/(kg*K). Voor marmer daarentegen is de waarde slechts 0,8 kJ/(kg*K); bij marmer is dus een aanzienlijk kleinere hoeveelheid warmte dan bij rubber voldoende om de temperatuur met 1°K te doen stijgen.
Een andere belangrijke waarde is de warmtegeleidingscoëfficiënt λ. Hoe hoger deze waarde, hoe beter het materiaal de warmte geleidt en hoe sneller en dieper bijvoorbeeld een vloerbedekking opwarmt. Voor rubber is het warmtegeleidingsvermogen 0,16 W/(m*K), voor EPS (polystyreen), een uitstekend isolerend materiaal, is het 0,03 W/(m*K), maar voor marmer is het al 2,8 W/(m*K).
Hoe warm een lichaam (bijvoorbeeld een vloerbedekking) wordt in de zon hangt onder andere af van het materiaal, de kleur, de intensiteit van de zonnestraling en de warmteafvoer. Bij WARCO producten zijn deze waarden zeer gunstig voor de gebruiker. Zo warmt een WARCO vloer in de zon slechts oppervlakkig en matig op; de warmte dringt relatief weinig in de vloer door.
Op een warme zomerdag is de vloerbedekking daarom aan het oppervlak koeler dan andere vloerbedekkingen en straalt vooral geen onaangename warmte uit gedurende vele uren na zonsondergang of beschaduwing van het oppervlak, zoals bekend is van keramische tegels, natuursteen of zelfs WPC.