Fjárfestingarstefna sjóða er mismunandi. Fjárfestingartími og áhættuþol gefa til kynna hvers konar sjóðaform hentar hverju sinni. Lausafjársjóðir leggja áherslu á fjárfestingar í innlánum og stuttum skuldabréfum og víxlum. Fjárfestingartími er vanalega stuttur, eða ein vika eða lengur. Skuldabréfasjóðir leggja áherslu á fjárfestingar í skuldabréfum. Skuldabréfin geta verið verðtryggð eða óverðtryggð og með eða án ábyrgð ríkissjóðs, eftir því hvaða sjóður er valinn. Skuldabréfasjóðir henta þeim sem vilja litlar verðsveiflur og stöðuga ávöxtunarmöguleika. Fjárfestingartími er á breiðu bili, eða frá 3 mánuðum. Hlutabréfasjóðir fjárfesta fyrst og fremst í hlutabréfum, en þau geta verið bæði innlend og erlend. Hlutabréfasjóðir henta þeim sem vilja fjárfesta til lengri tíma, þola að verð sjóðsins geti sveiflast og eru reiðubúnir að taka einhverja áhættu til að auka ávöxtunarmöguleika. Fjárfestingartími er hugsaður til lengri tíma, eða 5 ár eða lengur. Blandaðir sjóðir leggja áherslu á dreifð eignasöfn þar sem áhættunni er dreift á milli nokkurra eignaflokka á borð við hlutabréf, skuldabréf og innlán. Blandaðir sjóðir henta þeim sem vilja blanda saman eignaflokkum og velja sjóð sem er með ákveðið vægi eignaflokka í sjóðnum. Vísitölusjóðir eiga verðbréf í sömu hlutföllum og þau eru í viðmiðunarvísitölunni. Markmið þessara sjóða er að sýna sömu ávöxtun og felst í breytingum á vísitölu. Þeir veita dreift eignasafn, endurspegla þverskurð af tilteknum verðbréfum og rekstrarkostnaður er almennt lágur.