همانگونه که  در متون آموزشی بیان شده کشورها برای درخواست عضویت دو انتخاب دارند یکی درخواست عضویت ناظر و دیگری درخواست الحاق (عضویت کامل) . برخی از کشورها در مرحله تصمیم گیری برای الحاق ابتدا به عضویت ناظر تن داده اند تا فرصتی داشته باشند برای سبک و سنگین کردن وجوه مثبت و منفی سازمان و تصمیم گیری قطعی برای الحاق. آنچه که در مورد ایران اتفاق افتاده این بوده که در این فاصله مطالعات و بررسی های ملی جمع بندی شده و تصمیم قطعی برای ارایه درخواست الحاق اتخاذ شد و این موضوع تحت تاثیر و در واکنش به عدم اعطای وضعیت ناظر نبوده است.