هزینه های اتریوم که به عنوان کارمزد گاز نیز شناخته می شود، هزینه پردازش تراکنش ها در شبکه اتریوم است. هزینه ها در اتر (ETH)، ارز دیجیتال بومی شبکه اتریوم پرداخت می شود. کارمزدهای بالا زمانی رخ می دهد که تقاضا برای پردازش تراکنش ها در شبکه از ظرفیت پردازش موجود بیشتر شود.
عوامل متعددی می تواند در افزایش هزینه ها نقش داشته باشد، از جمله:
ازدحام شبکه: زمانی که تعداد تراکنش‌های منتظر پردازش در شبکه اتریوم افزایش می‌یابد، رقابت برای فضای بلاک نیز افزایش می‌یابد و کارمزدها را افزایش می‌دهد.
فعالیت DeFi و NFT: محبوبیت فزاینده تراکنش‌های مالی غیرمتمرکز (DeFi) و توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) تقاضا برای تراکنش‌های اتریوم را افزایش داده و منجر به کارمزدهای بالاتر شده است.
تراکنش‌های پیچیده: تراکنش‌هایی که برای پردازش به قدرت محاسباتی بیشتری نیاز دارند، مانند معاملاتی که شامل قراردادهای هوشمند هستند، می‌توانند منجر به کارمزدهای بالاتر نیز شوند.
نوسان قیمت گاز: کارمزد پردازش یک معامله با قیمت گاز تعیین می شود که بسته به شرایط بازار می تواند نوسان داشته باشد. اگر تقاضا برای معاملات پردازش افزایش یابد، قیمت گاز نیز افزایش می یابد و در نتیجه کارمزدهای بالاتری به همراه خواهد داشت.
به طور کلی، هزینه های بالای اتریوم بازتاب افزایش تقاضا برای پردازش تراکنش ها در شبکه اتریوم است. اگرچه ممکن است ناخوشایند باشند، اما نشان دهنده محبوبیت روزافزون و استفاده از شبکه اتریوم هستند.