شکرهای قهوه‌ای تقریباً همان مقدار کالری موجود در هر قاشق چای‌خوری شکر سفید را دارند. تفاوت اصلی شکر سفید با قهوه‌ای در وجود ملاس (تعیین کننده رنگ، طعم و رطوبت متفاوت شکر) است، اما فوایدی هم در نوع قهوه‌ای شکر هست که ممکن است در شکر سفید یافت نشود؛ به عنوان مثال:
رفع مشکلات گوارشی: شکرهای قهوه‌ای به رفع مشکلات گوارشی کمک می‌کنند. برای مثال، اگر فردی از یبوست رنج می‌برد، یک لیوان آب گرم مخلوط با زنجبیل و یک قاشق چای‌خوری از این نوع شکر بسیار کمک کننده است.
مهار انقباضات دوران قاعدگی: انقباضات قاعدگی دردهایی آزارنده هستند. شکر قهوه ای حاوی پتاسیم است که برای درمان گرفتگی عضلات و تسکین دردهای قاعدگی راهکار خوبی است.
کمک به کاهش وزن: شکرهای قهوه ای کالری کمتری نسبت به شکر سفید دارند و همچنین باعث بهبود متابولیسم می‌شوند که می‌تواند به کاهش وزن کمک کند.
کمک به سلامت پوست: ریزمغذی‌هایی مانند ویتامین B-6، نیاسین، اسید پانتوتنیک و سایر مواد معدنی در شکرهای قهوه‌ای با کاهش روند پیری پوست به شادابی آن کمک می‌کنند. علاوه بر این، از این نوع شکر به عنوان اسکراب برای پاکسازی سلول‌های مرده و منافذ مسدود شده نیز استفاده می‌شود.
کمک به کاهش آسم: شکر نوع قهوه‌ای حاوی عناصر ضدآلرژی است که ممکن است به بیماران مبتلا به آسم در بهبود روند بیماری کمک کند.
ویژگی‌های ضدعفونی کننده: این نوع شکر حاوی عناصر ضدالتهابی و ضدباکتریایی است.