اینله‌ها در سطح جونده دندانی که در اثر پوسیدگی یا جراحت آسیب دیده است، قالب گیری می‌شوند. آنها با استفاده از اثری از مناطق آسیب دیده ایجاد می‌شوند که برای ساخت به آزمایشگاه فرستاده می‌شوند. اینله کاملاً در حفره دندان قرار می‌گیرد، اما روی کاسپ‌ها تأثیر نمی گذارد. آنله‌ها برای پوسیدگی و آسیب به کاسپ دندان و همچنین سطح بایت استفاده می‌شوند. زمانی که یک حفره بزرگ‌تر از حد باشد که با پرکردن‌های آمالگام استاندارد پر نشود ، دندانپزشک آنله را انتخاب می‌کند ، یا ممکن است دندان به دلیل ضعف ترک بخورد. یک آنله استحکام دندان را تقویت کرده و از ناحیه پوسیده محافظت می‌کند. بر خلاف اینله، این ناحیه می‌تواند شامل کاسپ‌ها و همچنین فضای بین آن باشد. دندانپزشک آن را به روشی مشابه پرکردن دندادن آماده می‌کند، با سوراخ کردن حفره و تمیز کردن ناحیه پس از قرار دادن یک بی حس کننده در دهان. سپس یک آنله موقت روی حفره قرار داده می‌شود و قالب برای ساخت یک آنله دائمی ارسال می‌شود. سپس در هنگام ورود در دهان قرار می‌گیرد.