مکمل‌هایی که معمولا برای بیماران دفع پروتئین توصیه می‌شود، عبارتند از: مکمل‌های B1، B2، B6، B12، اسید فولیک، نیاسین، اسید پانتوتنیک و بیوتین، و همچنین مقداری ویتامین C (ویتامین C ممکن است در دوزهای پایین پیشنهاد شود، زیرا دوزهای زیاد می‌تواند باعث تجمع اگزالات شود).
دکتر فلاح زاده و همکارانش خاطرنشان کردند سیلیمارین نیز یک عصاره چربی ‌دوست است که دارای خواص آنتی اکسیدانی، ضد التهابی و ضد فیبروتیک قوی است و از زمان‌های قدیم برای بیماری‌های مختلف استفاده می‌شده است. آن‌ها اظهار داشتند که مطالعات اخیر اثربخشی این عصاره را در کاهش پروتئینوری و توقف پیشرفت نفروپاتی دیابتی در مدل‌های حیوانی دیابتی نشان داده است. در یک تحقیق دیگر، مشخص شد که مکمل اسید فولیک به طور قابل توجهی خطر ابتلا به پروتئینوری و کاهش eGFR را در یک جمعیت دیابتی بدون مکمل اجباری اسید فولیک کاهش می‌دهد. داروهایی که ممکن است توسط پزشک برای پروتئینوری تجویز شود:
آنتی بیوتیک
انسولین
داروهای خوراکی ضددیابت
رعایت یک رژیم غذایی برای دفع پروتئین، شامل پرهیز از برخی میوه‌ها و غذاها، مانند پروتئین، کربوهیدرات و چربی و مصرف برخی دیگر، مانند میوه‌ها و سبزیجات تازه است.