عموما بانک ها باید در طراحی لوگو بر چه اصولی دقت کنند؟
متاسفانه طراحان گرافیک ایران سال‌هاست یک نکتۀ اساسی و مهم را فراموش کرده‌اند که البته بخشی از این فراموشی به کارفرما برمی‌گردد که دید لازم را روی این مسئله ندارد.
در حال حاضر اگر به طراحان گرافیک یک سفارش برای طراحی لوگوی یک شرکت داده شود، عموماً یا به سراغ لوگوتایپ یا نشانۀ نوشتاری می‌روند که ارائۀ زیبای آن تبحر و تجربه بالایی نیاز دارد یا نشان تصویری کار می‌کنند که البته این دومی چون به نظر کارفرما کار پیچیده‌ای نمی‌آید و طراحان گرافیک آماتور نیز آن را ساده گرفته و گاهی نمونه‌ای خارجی را کپی برداری می‌کنند، کمتر با استقبال کارفرما روبرو می‌شود.
مشکل عمده همین جاست که لوگوهای تصویر طراحی شده سال‌هاست هویت داخلی یا ایرانی‌اش را به کل از دست داده است.
بررسی آن کار بسیار ساده‌ای است، کافی است به یک نمایشگاه بروید و لوگوی شرکت‌های حاضر را نگاهی بیندازید. عمده لوگوهای حال حاضر می‌توانند مربوط به یک شرکت خارجی محسوب شوند.
شاید این مسئله در مورد شرکت‌ها، سازمان‌ها و … که حوزۀ فعالیتشان عمدتاً در ایران است مسئله‌ای نباشد و معمولاً هم برای مخاطبین داخلی جذابیت ایجاد می‌کند اما وقتی لوگو مربوط به سازمان‌هایی مثل هواپیمایی ایران،‌ بانک‌های ایرانی،‌ شرکت‌های ایرانی و سازمان‌هایی با ریشۀ ایرانی که حوزۀ فعالیت برون مرزی نیز دارند، نداشتن رنگ و بوی ایرانی به نظر من یک فاجعه و کوتاهی است که اول از طرف کارفرما بنا نهاده شده و در مرحلۀ‌ بعد باعث آن، طراحان گرافیک هستند.
لوگوی مجموعه‌هایی مثل بانک‌ها حتماً باید تصویری و آن هم برگرفته از تاریخ  آثار ایرانی باشد.
نمونۀ‌ بارز این را در لوگوی زیبای هواپیمایی ملی ایران (هما) می‌بینید که یکی از بهترین نشان‌های هواپیمایی دنیاست و دیدن آن بدون عنوان کردن هیچ کلامی، نمایش ایرانی بودن است.
اما متاسفانه لوگوی ایرانی بانک صادرات را عوض می‌کنند و هویت آن را می‌گیرند.
این اتفاق نباید می‌افتاد که افتاد. بانک ایرانی هویت ایرانی می‌خواهد.