بیمه عمر دارای ماهیت متفاوتی نسبت به بیمه تأمین اجتماعی است. بیمه تأمین اجتماعی بیشتر ظرفیت خود را در بخش درمانی صرف می‌‌کند و بخش اعظمی از مبلغ دریافتی به عنوان حق‌‌ بیمه به هزینه‌‌های درمانی اختصاص داده می‌‌شود. یکی از مهمترین تفاوت‌‌های بیمه عمر و تأمین اجتماعی مبحث بازنشستگی است؛ در بیمه تأمین اجتماعی حتما باید مدت خدمت بر اساس جداول مشاغل به پایان برسد. (مثلا ۲۰ سال سابقه برای مشاغل سخت و زیان‌‌آور یا ۳۰ سال سابقه برای مشاغل عادی). اما در بیمه عمر واریز ۵ سال حق­ بیمه جهت استفاده از خدمات مستمری و بازنشستگی کافی‌‌ست. به حق­ بیمه­ های بیمه تامین اجتماعی سود تعلق نمی­ گیرد در صورتی که به حق بیمه های عمر و مستمری علاوه بر سود تضمین شده سود مشارکت در منافع تعلق می‌گیرد. در بیمه تامین اجتماعی با توجه به عدم امکان سرمایه­ گذاری امکان بازخرید وجود ندارد، در صورتی که در بیمه­ های عمر و مستمری با توجه به بخش سرمایه­ گذاری و تشکیل اندوخته در هر بیمه­ نامه، در هر زمانی در طول مدت بیمه­ نامه، بازخرید بیمه­ نامه و یا بهره­ مندی از سایر مزایا از قبیل دریافت وام و برداشت از اندوخته امکان­ پذیر بوده و در پایان مدت بیمه­ نامه اندوخته تشکیل شده به صورت یکجا و یا مستمری پرداخت می­‌گردد. ضمن اینکه در بیمه­‌های تأمین اجتماعی، در صورت فوت بیمه ­شده جز مبلغ اندکی جهت هزینه کفن و دفن، سرمایه دیگری به ذینفعان پرداخت نمی­‌گردد. در صورتی که در بیمه­‌های عمر و مستمری علاوه بر بهره‌­مندی از پوشش­ ها در طول مدت بیمه­ نامه، در صورت فوت بیمه ­شده سرمایه از پیش تعیین شده جهت فوت به هر علت و یا فوت ناشی از حادثه بعلاوه اندوخته تشکیل شده تا زمان فوت به ذینفعان بیمه ­نامه پرداخت می­ گردد.