« چریکه یعنی داستان های نیمه حماسی نیمه واقعی محلی که به آواز و ساز می خواندند در مورد قهرمانان عامیانه؛ نوعی تاریخ و داستان محلی سرگرمی آور. در زمان اشکانیان، خوانندگان این افسانه ها، «گوسان ها» بوده اند که ویس و رامین و ده ها داستان دیگر از آن ها مانده. با حذف موسیقی از نقالی شهری، واژه «گوسان» و «چریکه» در زبان فارسی گم شده».