طبق اصل 37 قانون اساسی،"اصل ، برائت است و هیچکس از نظر قانون مجرم شناخته نمی شود، مگر این که جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد" که این دادگاه یا دادگاه اداری ( هیاتهای بدوی یا مشابه ) بوده یا دادگاههای عمومی و انقلاب و ....  و لذا صرف گزارش، تا زمانیکه در دادگاه ( از جمله اداری ) ثابت نشود ، هیچ اثری نمیتواند داشته باشد.ولی در صورتی که  گزارش مربوطه، مستند بوده و یا استدلال یا مدارک متقن بوده باشد و این گزارش مورد قبول مدیر مربوطه قرار گیرد ( در صورتی که گزارش صحیح و بدون غرض باشد)  . مدیر مربوطه در حیطه اختیارات خود و رعایت قانون میتواند تصمیمات مدیریتی ( با مسؤلیت خود ) در این مورد اتخاذ نماید، از جمله اینکه فرد را جابجا نموده یا در خصوص ضریب رضایت جهت برخی پرداختها و یا میزان اعطای ساعات اضافه کاری برای افراد تجدید نظر نماید یا عزل نماید.مدیران نیز میبایست در این موارد از حیطه اختیارات خود خارج نشده و روشی را در پیش گیرند که در صورت شکایت اشخاص ،قابلیت پاسخگویی داشته باشند و امکان برداشت غرض ورزی نشود .در صورتی که در بررسی ها مشخص شود که گزارش،کذب بوده ،با فرد گزارش دهنده میبایست برخورد قانونی شود.