مربیان با روش های مختلفی از جمله زبان کلامی، نوشتاری و بدنی ارتباط برقرار می کنند. ارتباط  کلامی قوی به این معنی است که مربیان مطالب آموزشی را با زبانی کودکانه و آسان به کودکان می آموزند تا آن ها بتوانند مطالب را به خوبی درک کنند.
در کلاس درس، زبان بدن نیز مهم اَست. وقتی مربیان در کلاس درس سر پا می ایستند، اغلب لبخند می زنند و با دانش آموزان خود ارتباط چشمی برقرار می کنند، با اعتماد به نفس و مهربان به نظر می رسند، که احتمالاً منجر به مشارکت بیشتر دانش آموزان در دوره آموزشی می شود.