در ابتدا، ابعاد هر بلاک بیت کوین 1 مگابایت بود (امروز هر بلاک آن 2 مگابایت است). بنابراین، چرا توسعه دهندگان اولین پول دیجیتال نمی‌توانستند سایز بلاک‌های آن را افزایش دهند و به عنوان مثال 820،100 مگابایت را برای آن انتخاب کنند؟ پاسخ این سوال را می‌توان به کمک مقایسه با ترافیک سنگین توضیح داد. به عنوان مثال، فرض کنید ما یک مشکل ترافیک سنگین داریم، بنابراین تصمیم داریم سرعت مجاز را به 200 مایل در ساعت تغییر دهیم. چه اتفاقی خواهد افتاد؟ اول از همه، مسئله ایمنی وجود خواهد داشت، زیرا با این سرعت احتمال بروز تصادفات و آسیب دیدگی افزایش خواهد یافت. با این وجود مشکل احتمالاً بزرگتر این خواهد بود که اکنون وسایل نقلیه قدیمی و کوچک صلاحیت ورود به بزرگراه‌ها را نخواهند داشت، زیرا آنها نمی‌توانند به اندازه کافی سریع حرکت کنند. بنابراین بزرگراه از افراد و ماشین‌های بزرگ پر خواهد شد و اینگونه رانندگان عادی یا در خانه خواهند ماند و یا برای رسیدن به مقصد خود جاده‌های کندتر را بکار خواهند گرفت. این دقیقاً همان اتفاقی است که با افزایش ابعاد بلاک‌های زنجیره بیت کوین رخ خواهد داد. بلاک‌های بزرگتر به معنای داده‌های بیشتر برای پردازش هر تراکنش خواهد بود. بنابراین گره‌های کوچک قادر به پردازش این داده‌های افزایش یافته نخواهند بود و این موضوع عدم تمرکز شبکه را باعث خواهد شد. اما هنوز تراکنش‌های بیشتری نیاز است ، راه حل چیست؟ موضوع معاملات، جامعه بیت کوین را به دو گروه تقسیم کرده است. گروهی ادعا می‌کنند که این رمزارز هرگز به عنوان راه حل پرداخت "یک فنجان قهوه" طراحی نشده است و گروه دیگر می‌گوید که امکان انجام چنین کاری را باید فراهم کرد.توضیح علت