در مواردی که آب‌های مصرفی در بتن به لحاظ دارا بودن مواد مضر مؤثر بر گیرش، سخت شدن، مقاومت، آهنگ رشد مقاومت، تغییر حجم، خوردگی میلگردها و کارایی بتن‌ها مشکوک هستند، می‌توان با ساخت نمونه ملات و خمیر سیمان شاهد، با آب مقطر یا آب آشامیدنی و مقایسه آن با ملات یا خمیر سیمان حاوی آب مشکوک مورد نظر، موارد ذیل را کنترل نمود: الف) مقاومت ۷ روزه نمونه حاوی آب غیرآشامیدنی یا غیراستاندارد ب) زمان گیرش خمیر سیمان حاوی آب مشکوک ج) میزان انبساط به دست آمده از آزمایش سلامت سیمان در آزمایش ساخته شده با آب مشکوک د) تعیین مقدار یون‌های کلرید و سولفات در همه اجزای بتن