تفکر استراتژیک ایده ای جهت سمت و سو دادن به خواسته های خود بر طبق اساس اهدافمان در آینده است. همچنین باعث ایجاد اطمینان خاطر از تطابق و هماهنگی امور با هدف نهایی خواهد شد. این تفکر در عوض آنکه بر نگرش های محدود در کنار ترفیع و پیشرفت اندک حل مسئله اتکا نماید. بخش نامه هایی را جهت سنجش انتخاب ها و تطابق تصمیم گیری ها با اهداف نهایی عرضه می کند.
از این نوع تفکر جهت بسط برنامه ی راهبردی استفاده می شود. اشخاصی که در تدارک برنامه راهبردی همکاری می کنند، بایستی جهت هدایت اقدامات و اخذ تصمیم های راهبردی تا زمان رسیدن به برآیند مدنظر، آمادگی داشته باشند. این در صورتی است که صرفا بخش محدودی از مسئولان موسسه در موضوعات برنامه ریزی راهبردی حضور به عمل می آورند.