ساختارگرایی را در دانش های گوناگون مکتبی دانسته اند که در پی دست یابی به نظام و ساختاری واحد برای پدیده هایی است که به یک گونه یا نوع ویژه تعلق دارند. ساختار را می توان نظامی انگاشت که در آن تمامی اجزا با یکدیگر پیوسته اند. همگی اجزای ساختار یک پدیده به کل نظام آن و کل نظام به تک تک اجزای خویش وابسته اند؛ بنابراین، برای درک ساختار یک پدیده، ابتدا باید اجزای آن و چگونگی ارتباط آن ها را با یکدیگر بررسی کرد و سپس از دلالتی بحث کرد که در کلیت ساختار آن پدیده هست.