هنگامی‌ که داروهای ضد التهاب خوراکی مصرف می‌‌شوند باعث مسدود شدن عملکرد ترکیبات شیمیایی خاصی می‌شوند که آنزیم سایکلو اکسیژناز نام دارند. این آنزیم به عملکرد یک ترکیب شیمیایی دیگر که پروستاگلاندینز نام دارد کمک می‌نماید. برخی از انواع پروستاگلاندینز در ایجاد درد و تورم در محل آسیب دیده نقش دارند. کاهش سطح این آنزیم به کنترل درد و التهاب کمک می‌‌کند. محصولات ضد التهاب موضعی نیز عملکردی مشابه دارند با این تفاوت که به جای تاثیر گذاشتن بر کل بدن فقط یک ناحیه خاص را هدف قرار می‌‌دهند. هنگامی‌ که بیمار از این محصول استفاده می‌‌کند پوست به جذب آن خواهد پرداخت و سپس به درون نقاط عمیق تر بدن و محل ایجاد التهاب نفوذ می‌کند. این محصولات باعث تسکین درد و کاهش تورم در مفاصل و عضلات خواهند شد. استفاده از پماد موضعی به مقدار کافی به این معنا است که شما دچار عوارض جانبی حاصل از مصرف این دارو نخواهید شد.