سبک زندگی کارمندی و عوامل مختلف بسیاری می‌ توانند به افزایش خطر ابتلا به بیماری‌ های عضلات کف لگن (مانند ضعف عضلات کف لگن و ریزش ادرار) کمک کنند. این عوامل می تواند شامل یکی یا همه موارد زیر باشد : فعالیت کم و بی‌ تحرکی : نشستن طولانی مدت یا سبک زندگی بی نشاط‌ می‌ تواند منجر به ضعف عضلات کف لگن و کاهش عملکرد آنها شود. افزایش وزن و چاقی : افزایش وزن به ویژه در منطقه شکم و لگن می‌ تواند فشار زیادی بر عضلات کف لگن وارد کند و به طور مستقیم باعث مشکلات کف لگن شود. زایمان و بارداری : سقط ، کورتاژ ، زایمان و بارداری های دوقلو یا پی در پی می‌ توانند باعث فشار و در پی آن کاهش قوای عضلات کف لگن و ایجاد مشکلات بی اختیاری و انواع افتادگی ها شوند. عوامل وراثتی : در برخی موارد اختلال عملکرد عضلات کف لگن ممکن است به دلیل بیماری های بدو تولد شناخته شوند. اغلب درمانجویانی که مدتها با این نوع بیماری ها دست و پنجه نرم می کنند اذعان دارند که در کودکی شب ادراری داشته اند. تغییرات هورمونی : تغییرات در سطوح هورمون‌ ها ، به خصوص در سنین بالاتر و یا در سندرم تخریب کولاژنی می‌ توانند عضلات کف لگن را تحت تأثیر قرار دهند. مصرف مواد مخدر : مصرف برخی مواد مخدر ممکن است به اختلال عملکرد عضلات کف لگن و مشکلات کف لگن منجر شود. به هر حال توجه به سبک زندگی سالم ، انجام ورزش منظم ، حفظ وزن متعادل و مشورت با پزشک یا فیزیوتراپیست متخصص می‌ تواند به پیشگیری از بروز بیماریهای عضلات کف لگن و بهبود وضعیت آنها کمک کند.