منطقه مودا در کادیکوی ناحیه ای است که به دلیل خانه ای که باریش مانچو در آنجا ساخت و زندگی کرد با نام باریش مانچو شناخته می شود. در 9 ژوئن 2010 توسط خانواده مانچو به موزه تبدیل شد.باریش مانچو "آخرین باری که نام یک شخص متوقف می شود و سپس او مرده در نظر گرفته می شود." این کلمه ارزش موزه را به خوبی توصیف می کند.باریش مانچو هنرمندی چیره دست، جهانگرد، و انسان خوش قلبی بود . این موزه که با همکاری شهرداری کادیکوی، خانواده مانچو و بسیاری از موسسات افتتاح شده است هویت هنری باریش مانچو و همچنین ویژگی های متفاوت او را به بازدیدکنندگان ارائه می دهد.این موزه در اعماق قلب این هنرمند عزیز می‌کاود و خاطرات آن‌ها را به بهترین شکل ممکن زنده نگه می‌دارد. اگر در مورد ویژگی های موزه باریش مانچو سوال دارید با ادامه ی این مقاله همراه ما باشید .تاریخچه این خانه که شاهد زندگی باریش مانچو بوده به دوران باستان باز می گردد.خانه به دستور داوسون بین سالهای 1895 و 1900 توسط پاپ کالفا ساخته شد. پس از بازگشت داوسون به کشورش، این ساختمان چندین بار در دهه 1930 تغییر کرد.
در سال 1965 توسط جان ویتال خریداری گردید و عمارت ویتال نام گرفت. باریش مانچو این عمارت را در سال 1984 از خانواده ویتال خرید و آن را بازسازی نمود. این ساختمان یک ساختمان ویکتوریایی قرن نوزدهمی است. این هنرمند دوست داشتنی در سال 1999 در این خانه درگذشت. خانواده مانچو بر اساس وی "آخرین باری که نام یک نفر از بین می رود، مرده محسوب می شود" با کمک شهرداری کادیکوی و هالک بانک ترکیه این خانه را برای زنده نگه داشتن یاد او به موزه تبدیل کردند.
این موزه دارای سه طبقه و یک زیرزمین می‌باشد .در ورودی، اتاق رختکن، اتاق غذاخوری و اتاق نشیمن وجود دارد.در ورودی، می توان پیانوی بزرگ