ثبات. افزایش ثبات مچ دست یکی از مزایای فوری و قابل توجه در نتیجه کاهش حرکت است. هرچه مچ دست کمتر حرکت کند، احتمال قرارگیری در یک پیکربندی ثابت و جلوگیری از تحریک یا تشدید آسیب بیشتر است. البته این ممکن است باعث کاهش دامنه حرکتی شود، اما می‌تواند به بهبودی نیز کمک کند. کاهش التهاب. تحریک کمتر در ناحیه آسیب دیده احتمال ایجاد التهاب را کاهش می‌دهد. با کاهش التهاب در ناحیه، کاهش احتمالی درد نیز اتفاق می‌افتد، زیرا وقتی تورم به آن اثر می‌کند، التهاب روی عصب‌های دیگر ناحیه تأثیر می‌گذارد.