مهندسی ژنتیک اصطلاحی است که اولین بار در دهه 1970 برای توصیف زمینه در حال ظهور فناوری DNA نوترکیب و برخی از چیزهایی که در حال وقوع بود به زبان ما وارد شد. در واقع مهندسی ژنتیک، به طور کلی، به این معنی است که پژوهشگران قطعات DNA را گرفته و آن‌ها را با قطعات دیگر DNA ترکیب می‌کنند که البته این اتفاق در طبیعت رخ نمی‌دهد اما پژوهشگران با استفاده از تکنیک های مهندسی ژنتیک در آزمایشگاه و داخل لوله‌های آزمایشگاهی، کار خود را انجام می‌دهند. استفاده از تکنیک های مهندسی ژنتیک منجر به تولید محصولات مهم پزشکی از جمله انسولین انسانی، هورمون رشد انسانی، واکسن هپاتیت B، و همچنین رشد ارگانیسم‌های اصلاح شده ژنتیکی مانند گیاهان مقاوم به بیماری شده است.