دو واژه «either» و «neither» نقش‌های دستوری متفاوتی دارند در نتیجه نمی‌توانیم آن‌ها را تنها در یکی از تقسیم‌بندی‌های اجزای کلام قرار دهیم. در واقع، Either و Neither در نقش‌ دستوری قید، حروف ربط دوتایی،‌ ضمیر و معرف اسم به کار می‌روند. اما توجه داشته باشید که کاربرد این دو کلمه با هم تفاوت‌هایی دارد. مثلا اگر از این دو کلمه به عنوان معرف اسمی استفاده کنیم، پیش از «either» به کلمه «not» احتیاج داریم اما در مورد «neither»، نیازی به افزودن «not» نیست و کلمه «neither» در بردارنده معنی منفی است.