بسته به سن، سطح فعالیت و میزان رشدی که در بدن بیمار وجود دارد، ممکن است پروتز‌ها بین چند ماه تا چند سال ماندگاری داشته باشند. در مراحل اولیه پس از قطع عضو و از دست دادن عضو طبیعی، تغییرات زیادی در قسمت‌های باقی مانده از عضو ایجاد می‌شود و ممکن است قسمت‌های باقی مانده کم‌کم تحلیل بروند. از این رو ممکن است لازم باشد که سوکت پروتز محل اتصال پروتز به اندام طبیعی عوض شود و یا تنظیمات آن تغییر داده شود و یا حتی لازم باشد از شیوه‌ی اتصال دیگری استفاده شود.
افزایش فعالیت بدنی بیمار و اشتیاق او به انجام کار‌ها و فعالیت‌های بیشتر ممکن است باعث لزوم تغییر در پروتز یا در قسمت‌هایی از پروتز شود. زمانی که شما کاملا به پروتز خود احساس راحتی کردید، از این مرحله به بعد دیگر پروتز شما به تغییرات کم نیاز خواهد داشت و نگهداری از آن نیز آسانتر خواهد بود و به طور متوسط تا سه سال ماندگاری خواهد داشت. پروتز یا عضو مصنوعی شما باید به صورت مرتب توسط متخصص چک شود تا از بروز مشکلات جدی پیشگیری شود.