در پروتکل‌های قدیمی روان‌شناسی و نیز بر پایهٔ مکتب روانکاوی هر گونه تماس فیزیکی میان درمانگر و درمانجو نکوهش شده است. اما رویکردهای امروزی‌تر مانند روان‌شناسی مثبت‌نگر، روان‌شناسی وجودی نسبت به چنین تماسی نگاهی متعصبانه مانند مکاتب کلاسیک ندارند. به بیان دیگر رویکردهای کلاسیک بغل کردن را نکوش می‌کنند اما رویکردهای نو بغل کردن را به طور کامل نفی نمی‌کنند.