قواعد مبداء و موافقت نامه آن برای تعیین مبداء کالا می‌باشد تا اصولی مثل عدم تبعیض و یا موافقت نامه‌های ترجیحی که سازمان جهانی تجارت اجازه عقد آنها را می‌دهد قابل اجرا شود. مثلاً اگر ایران با ترکیه موافقت نامه تجارت ترجیحی منعقد کند طبعاً مایل نیست کالاهای اروپایی که در اروپا ساخته شده بنام کالای ترکیه ای وارد ایران شوند و مشمول مزایای تجارت ترجیحی با ترکیه قرار گیرند. بر این اساس لازم می‌شود که ابتدا از ترکیه ای بودن یک کالا مطمئن شویم و سپس رفتار ترجیح آمیز تجاری مورد توافق فیمابین ایران و ترکیه را بر آن کالا اعمال کنیم. در چنین مواردی نیاز به تعیین مبداء کالا احساس می‌شود و سازمان جهانی تجارت معیارهایی برای آن تعیین کرده است که حتی برای اعضای سازمان هم الزام آور نیست یعنی ضرورت ندارد همه اعضاء قوانین خاص برای تعیین مبداء کالاها داشته باشند.