مفهوم “حافظه آینده” اخیرا توسط شاتر تاکید شده است که نتیجه گیری کرده اند مغز انسان قادر به ذخیره عکس های مختلف از آینده است. هر چه حافظه آینده بیشتر ذخیره شود، بیشتر یک فرد پذیرای سیگنال های دریافتی از جهان خارج می باشد. اهمیت حافظه از آینده با توجه به فرایند سناریو پردازی بیش از هر جای دیگری حس می شود: در واقع، فرایند سناریوپردازی مدیران را قادر می سازد تا آینده را جلوتر از زمان دیده و تجربه کنند و در نتیجه چیزی را که “حافظه آینده” نامیده می شود، خلق می کند. سپس این بازدید از آینده پیش بینی شده به یاد می ماند و یک ماتریس در ذهن مدیران خلق می کند و یک راهنمای ناخودآگاه برای درک سیگنال های محیطی در حال ظهور و پاسخ به آن ها ارائه میدهد.
آینده پژوهی استراتژیک می تواند با اضافه کردن حافظه آینده به یک سازمان به مفهوم مشارکت در یادگیری سازمانی کمک کند. بنابراین ارزش بالقوه بعدی آینده پژوهی استراتژیک برابر است با: “تسهیل یادگیری سازمانی”