معاینه فیزیکی نوزاد ممکن است وجود هیدروسل را نشان دهد. متخصص تشخیص (معمولاً یک متخصص اطفال) ممکن است نوری را از طریق کیسه بیضه متورم بتاباند (روشی به نام transillumination)، که ممکن است مایع شفاف اطراف بیضه را نشان دهد. اگر هیدروسل وجود داشته باشد، به نظر می رسد که بیضه با مایع شفاف پر شده است اگر بافتی علاوه بر بیضه در داخل بیضه کشف شود، ممکن است نشانه فتق باشد. این معاینه به احتمال زیاد شامل موارد زیر خواهد بود: بررسی هر نوع بزرگی یا حساس شدن کیسه بیضه اعمال فشار به شکم برای بررسی فتق اینگوینال مشاهده اینکه آیا برآمدگی در ناحیه کشاله ران هنگام سرفه بیمار تغییر می کند (که باعث افزایش فشار در ناحیه می شود). سایر اقدامات تشخیصی ممکن است شامل آزمایش خون یا ادرار برای اطمینان از عدم وجود عفونت باشد، مانند اپیدیدیمیت، که التهاب لوله پیچ خورده واقع در سمت خلفی (پشت) بیضه است. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) یا سونوگرافی اسکروتوم/لگن ممکن است برای ارزیابی شدت هیدروسل و رد وجود فتق انجام شود. آزمایش‌های تصویربرداری ممکن است شامل توموگرافی کامپیوتری (CT) نیز باشد. این یک تست تصویربرداری است که یک سری عکس از زوایای مختلف می گیرد و تصاویر اشعه ایکس با تصاویر دقیق از قسمت های مختلف بدن تولید می کند. ممکن است یک رنگ قبل از عمل بلعیده یا تزریق شود تا اندام‌ها یا بافت‌ها واضح‌تر نشان داده شوند. MRI یک تکنیک تصویربرداری است که از یک میدان مغناطیسی قوی و امواج رادیویی برای تولید تصاویر بسیار دقیق از نواحی داخل بدن استفاده می کند. MRI می تواند برخی از بیماری ها را که با استفاده از سی تی اسکن نامرئی هستند نشان دهد.