اولین مرحله در سیم کشی، انتخاب نوع، سطح مقطع و رنگ بندی کابل و سیم است. بر اساس نقشه تأیید شده نظام مهندسی و با توجه به جداول مربوطه سیم و کابل انتخاب می شود. برای سیم کشی روشنایی و پریز سیم نول و هادی حفاظتی هر خط باید به طور مجزا اجرا شود و استفاده از یک نول و هادی حفاظتی مشترک برای مدارهای مختلف مجاز نخواهد بود. بنابراین برای سیم کشی تک فاز باید سه رشته سیم (فاز، نول و هادی حفاظتی) استفاده شود. تمامی سیم هایی که در داخل لوله های برق قرار می گیرد باید روکش دار، یک تکه و بدون زنگ زدگی باشد و رنگ بندی آنها نیز رعایت شود. تمامی مدارهای نهایی روشنایی و پریز، برای اتصال به بدنه هادی چراغ ها یا کنتاکت حفاظتی پریزها (بر حسب مورد) باید شامل هادی حفاظتی باشد. حداقل سطح مقطع برای پریز ۲٫۵ میلی مترمربع و برای روشنایی ۱٫۵ میلی متر مربع باشد. هنگام نصب یا کشیدن سیم ها به داخل لوله ها، بهتر است تنش و کشش بر هادی ها وارد شود و نه بر پوشش آنها. در سیم کشی ها باید تا مقطع ۱۰ میلی متر مربع از سیم های مسی نوع تک مفتولی با عایق بندی پی وی سی استفاده شود، و از این مقطع به بالا سیم ها می توانند چند مفتولی باشند. استفاده از سیم های افشان در مواردی که انجام بعضی از قسمت های سیم کشی به طور استثنایی مشکل باشد، مجاز خواهد بود. در صورت استفاده از سیم های افشان، سر سیم (وایرشو) زدن الزامی است.