هر قراردادی، بندهایی دارد که با توافق طرفین تدوین و تنظیم می‌گردد. زمانی که طرفین این قرارداد را امضا می کنند به این معنا می‌باشد که تمامی این مفاد مورد قبول آن ها واقع شده است. حال هر کدام یک از طرفین اگر نسبت به اجرای این بندها کوتاهی کنند، این حق برای طرف مقابل به وجود می‌آيد تا با ارائه دادخواست به مراجع قضایی قرارداد را به صورت یک طرفه فسخ نماید. از رایج ترین موارد نام‌برده، عدم پرداخت اجاره توسط مستاجر است، همچنین تغییر کاربری ملک بر خلاف آن چیزی که در قرارداد ذکر شده باشد نیز از شایع ترین دلایل فسخ قرارداد می‌باشد. در این حالت موجر بعد از فسخ قرارداد می‌تواند با استناد به آن نسبت به درخواست حکم تخلیه اقدامات لازم را عملی کند.