وقتی یک معامله‌گر با استفاده از لوریج و حساب مارجین خود یک پوزیشن باز می‌کند، در واقع مبلغ قابل توجهی از سرمایه را از بروکر قرض می‌گیرد. با این حال، بروکر برای اطمینان از تعهد معامله‌گر به پوزیشن‌های باز شده، مقداری مارجین (به‌عنوان مارجین استفاده‌شده) از معامله‌گر طلب می‌کند.این مبلغ از موجودی حساب معامله‌گر کسر می‌شود. هرچه تعداد پوزیشن‌های باز شده بیشتر باشد، مارجین استفاده‌شده نیز افزایش می‌یابد و در نهایت به یک حد مشخص می‌رسد.موجودی قابل استفاده، در واقع کل موجودی حساب معامله‌گر است که در مقابل مارجین استفاده‌شده قرار می‌گیرد. تا زمانی که موجودی قابل استفاده بیشتر از مارجین استفاده‌شده باشد، معامله‌گر می‌تواند پوزیشن‌های جدیدی باز کند.اما اگر این دو شاخص به یکدیگر برسند، یعنی موجودی قابل استفاده برابر با مارجین استفاده‌شده شود، وضعیتی به نام "صفر مارجین" یا "مارجین نگهداری" رخ می‌دهد. این وضعیت به این معناست که بروکر شروع به ارسال هشدار مارجین کال به مشتری خواهد کرد.