علائم و تشخیص در دنیای بهداشت روان که اغلب پیچیده و اسرارآمیز است ، تشخیص ها براساس معیارهای تعیین شده در کتاب مرجع به نام کتابچه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی ، چاپ پنجم انجام می شود. به طور خلاصه اکثر ما پزشکان آنرا DSM می نامیم. این کتاب برای بیشتر روانپزشکان و متخصصین سیستم بهداشت روان مانند یک کتاب مقدس تشخیصی ، با مجموعه ای از قوانین دقیق برای تصمیم گیری دقیق در مورد اینکه چه کسی با چه بیماری تشخیص داده می شود یا واجد شرایط تشخیص بیماری خاصی هست ، عمل می کند. وقتی نوبت به تشخیص افسردگی می رسد، خوشبختانه معیارها نسبتا ساده هستند. ابتدا ، DSM مجموعه ای از نه علائم اصلی تشخیصی را ارائه می دهد: حالت افسردگی از دست دادن علاقه یا لذت در همه (یا تقریباً همه فعالیت ها) افزایش یا کاهش زیاد اشتها / وزن بی خوابی یا پرخوابی کند شدن حرکات بدنی ، یا تحریک و آشفتگی زیاد خستگی شدید احساس گناه یا حس بی ارزش بودن (بیش از حد طبیعی) اختلال جدی در تمرکز یا تصمیم گیری افکار مکرر مرتبط با مرگ ، یا خودکشی برای تشخیص نیاز است که حداقل پنج تا از این علائم فوق در بیشتر روز ، تقریباً هر روز و به مدت دو هفته یا بیشتر وجود داشته باشد. این علائم همچنین باید باعث اختلال در عملکرد یا پریشانی شدید شوند. برخی بیماری های دیگر مانند مشکلات تیروئید ، سندرم خستگی مزمن یا انواع سو مصرف مواد ممکن است گاهی با افسردگی اشتباه شوند.