سرعت جوش co2 بیشتر از سرعت جوشکاری آرگون است. جوشیا مگ co2 در مقایسه با آرگون بسیار ارزان‌تر است، به همین دلیل کاربرد بیشتری دارد. ضخامت جوشکاری در جوش آرگون حداکثر به پنج میلیمتر می‌رسد اما در جوش مگ این ضخامت تا چهل میلیمتر نیز می‌رسد. در جوش تیگ یا آرگون استفاده از سیم جوش اجباری نیست، اما در جوشکاری co2 باید از سیم جوش استفاده شود. در جوشکاری آرگون هم می‌توان از جریان برق AC و هم DC استفاده کرد، درحالیکه در روش CO2 تنها می‌توان از جریان DC با قطب معکوس بهره برد. در جوش آرگون الکترود تنگستن مصرف نمی‌شود اما در جوش CO2 الکترود تنگستن به کار می‌رود. از جوش تیگ برای جوشکاری قطعاتی مانند جعبه ابزار، جوش لوله و یا سینک ظرفشویی استفاده می‌شود، اما جوش مگ را میتوان برای فلزهای مختلف با ضخامت‌های متفاوت بکار برد . در جوش آرگون از هوای محیط به عنوان گاز محافظ برای جداسازی منطقه‌ی جوش استفاده می‌شود، اما در جوش CO2 محل جوشکاری با استفاده از گاز های خنثی که با فلز ترکیب نمی‌شوند، جداسازی می‌شود. در جوش تیگ سیم جوش با سرعت کم و دستی تامین می‌شود، اما در جوش CO2 این کار توسط دستگاه و به صورت مداوم انجام می‌گیرد. در جوش آرگون، تنگستن نقش الکترود را بر عهده دارد، اما در جوش میگ سیم جوشکاری به عنوان الکترود اول محسوب می‌شود و فلز محل جوش به عنوان الکترود دوم.