فرستنده امواج فرستنده های امواج صوتی در تست التراسونیک UT شامل یک کریستال پیزوالکتریک است که امواج فراصوتی را هنگام اعمال ولتاژ متناوب از خود منتشر می کند. سه نوع از پرکاربرد ترین مواد پیزوالکتریک که در پروب های فراصوتی استفاده می شوند عبارتند از کوارتز سولفات لیتیم سرامیک های پلاریزه شده این فرستنده ها که به نام «پروب» نیز شناخته می شوند، سیگنال های الکتریکی با فرکانس های بالا را به ارتعاشات مکانیکی تبدیل می کنند. این ارتعاشات جبهه ای از امواج صوتی را تشکیل می دهند که در یک محیط مناسب وارد قطعه می شوند برحسب جهت و موقعیت ناپیوستگی های موجود در قطعه، چند نوع موج می تواند در بازرسی UT مورد استفاده قرار گیرد. برای شناسایی عیوبی که موازی سطح، زاویه دار نسبت به سطح و نزدیک به سطح هستند، به ترتیب از امواج طولی، عرضی و سطحی به صورت جداگانه و با روش های مختلف استفاده می گردد این بازرسی ها به وسیله فرستنده های موج طولی به صورت روش پالس اکو، روش انتقالی، روش پروب زاویه دار یا روش دلتا صورت می گیرد. اکثر بازرسی های صنعتی به روش پالس-اکو و از طریق امواج طولی مستقیم و امواج عرضی زاویه دار با یک فرستنده صورت می گیرد در تست التراسونیک UT فرکانس های پایین تر دارای قدرت نفوذ بیشتر اما حساسیت کمتری (توانایی دیدن نشانه کوچک) هستند. در حالی که فرکانس های بالاتر به عمق نفوذ می کنند اما می توانند نشانه های کوچک تری را تشخیص دهند. همچنین حساسیت، قدرت تفکیک، منطقه مرده و اثر میدان نزدیک از مهمترین مشخصه های یک پروب فراصوتی است همچنین این تست مورد استفاده برای مکان یابی نواقص سطحی و زیرسطحی در بسیاری از مواد از جمله پلاستیک و چوب ها نیز هست. این آزمون می تواند عیوب را تا عمق ۵ متر در فولاد ها نشان دهد و درصد نفوذ و حساسیت آن در آشکارسازی عیوب صفحه ای و بحرانی نسبت به آزمون های غیرمخرب دیگر بسیار بالاتر است