: شرط محتوای داخلی: وقتی شرط محتوای داخلی اعمال می شود در واقع دسترسی سرمایه گذار به مواد اولیه خارجی برای تولید محدود می شود و مثلاً سرمایه گذار برای تولید رب گوجه فرنگی باید از گوجه فرنگی های تولید داخل استفاده نماید( و اصطلاحاً از محتوای داخلی در کالای خود استفاده نماید)
شرط تراز تجاری: یعنی سرمایه گذار فقط می تواند به تناسب میزانی که خودش صادرات دارد ( و در قبال آن ارز بدست می آورد) واردات داشته باشد( ارز مصرف نماید)تا بدین ترتیب توازن تجاری را رعایت نماید. به عبارت دیگر به سرمایه گذار اجازه داده نمی شود بیش از ارزی که از محل صادرات خود کسب کرده است وارداتی داشته باشد. پس سرمایه گذار مجبور است برای انجام واردات مورد نیاز واحد تولیدی خود قبلاً مبادرت به صدور کالاهای تولیدی کرده باشد.
شرط فروش داخلی: به سرمایه گذار تکلیف می شود که تمام یا بخشی از تولید خود را در داخل کشور به فروش رساند و حق صدور آن بخش از او سلب می شود.
عملکرد صادراتی:یعنی اقدامی که منوط به عملکرد صادراتی سرمایه گذار شده باشد. مثلاً گفته شود اگر سرمایه گذار 30 درصد تولید خود را صادر نماید از فلان مزیت و امتیاز ویژه( مثلاً معافیت مالیاتی) برخوردار می شود. این مصداق عملکرد صادراتی است