پوشش‌های ضدحریق اسکلت فلزی در انواع مختلفی تولید می‌شوند که از هرکدام از آنها برای اجرا در بخش‌های مشخصی از ساختمان‌ها استفاده می‌کنند. درواقع نمی‌توان از پوشش‌های ضد حریقی که در سازه‌های پالایشگاهی کاربرد دارد، برای ساختمان‌های مسکونی هم استفاده کرد. پرکاربردترین پوشش‌های ضد حریق اسکلت‌های ساختمانی عبارتند از: پوشش‌های ضدحریق پایه سیمانی این پوشش‌ها را بر روی سطوح مورد نظر اسپری می‌کنند و رنگ آن بعد از اجرا خاکستری کمرنگ یا سفید خواهد شد.از پوشش‌های ضدحریق پایه سیمانی معمولاً در اسکلت‌های فلزی و بتنی استفاده می‌کنند.این پوشش‌ها می‌توانند تا دمای بالاتر از 450 درجۀ سانتی‌گراد از سازه‌ها محافظت کنند. پوشش‌های ضدحریق پایه گچی این پوشش‌ها شباهت‌های زیادی با پوشش‌های پایه سیمانی و تفاوت اندکی با آنها دارند. اسپری کردن این پوشش‌ها به نیروی متخصص نیاز دارد و همه نمی‌توانند این کار را انجام دهند. این پوشش‌ها در صورت مواجهه با حرارت منبسط می‌شوند و از گرم شدن اسکلت‌ فلزی یا بتنی و سست شدن آنها جلوگیری خواهند کرد. بردهای ضدحریق ساختار این بردها شبیه داکت‌های کابل برق است و جزو گران‌ترین انواع پوشش‌های ضد حریق محسوب می‌شوند. اندازۀ این بردها معمولاً 10 تا 25 میلی متر است و روی سطوح مورد نظر نصب می‌شوند. رنگ‌های ضدحریق این رنگ‌ها لایه‌های نازکی هستند که روی سطوح موردنظر کشیده می‌شوند و وقتی بخش‌هایی از سطوح در معرض حرارت شدید قرار می‌گیرد منبسط شده و حالتی ذغالی به خود می‌گیرند. همین ساختار ذغالی از انتقال حرارت به لایه‌های زیرین جلوگیری خواهد کرد.   لازم به ذکر است که در ساختمان‌ها معمولاً از ترکیب پوشش‌های ضدحریق پایه معدنی و رنگ‌های ضدحریق استفاده می‌کنند. درواقع در لایه‌های داخلی که درمعرض دید نیستند، از ضد حریق‌های پایه گچی و سیمانی و در لایه‌های خارجی در معرض دید از رنگ‌های ضدحریق و بردها استفاده می‌کنند.