ما انسانها از این جهت که “از وجود خود آگاه هستیم” در بین موجودات منحصر به فرد هستیم – ما می توانیم به طور عینی به خود بیندیشیم! تقریباً 200 سال پیش ، کی یرکگارد ( 1983)  عنوان کرد که در نتیجه این درک، ما دو احساس را تجربه می کنیم: “هیبت” و “ترس”. زنده بودن عالی است. با این حال درک اینکه همه ما خواهیم مرد وحشتناک است و اینکه بدانیم هر لحظه مرگ ممکن است رخ دهد برای ما آدمها تجربه دشواری است. مرگ ، یا “اجتناب ناپذیری مرگ” یک وحشت دائمی است که در ته ذهن همه ی انسان ها نهفته است. اضطراب مرگ هنگامی به اوج می رسد که تلاش های ما برای سازگاری ، به حداقل رساندن یا انکار مرگ منجر به شکست شود. به ویژه در لحظه های از دست دادن ، مرگ نزدیکانمان ، یا وقتی با بیماری های تهدید کننده زندگی مانند سرطان روبرو می شویم.  ترس از مرگ دلایل زیادی دارد از جمله: ترس از درد مرگ، ترس از دنیای پس از مرگ، ترس از لحظه مردن، ترس از فراموش شدن، ترس از مرگ عزیزان و…