در سال های اخیر همواره مهندسان بسیار توانمندی در این زمینه در پروژه های عمرانی حضور داشته اند اما با گذشت زمان، سرمایه مهندسی کشور رو به افول بوده و بسیاری از مهندسان بدلیل مهاجرت و یا روی آوردن به حوزه های کاری غیر مرتبط، از بازار کار خارج شده اند. نتیجه اینکه شرکت های پیمانکاری تلاش می کنند در پروژه های خود از یک سرپرست دفتر فنی نسبتا با سابقه و چند مهندس دفتر فنی کم سابقه استفاده کنند که در اصل در قالب آموزش حین خدمت به انجام پروژه می پردازند.
این موضوع اگرچه در ظاهر می تواند هزینه های بالاسری شرکت های ساختمانی را کاهش دهد، اما در صورت عدم موفقیت دفتر فنی در ثبت مستندات و یا دفاع از حقوق شرکت ها، هزینه های چندین برابری را به آن ها تحمیل می نماید.
از سوی دیگر با نزدیک شدن به زمان پایان پروژه، پیمانکاران بخشی از نیروهای دفتر فنی خود را از دست می دهند چرا که این نیروها بدنبال کسب امنیت شغلی در پروژه های جدید خواهند بود. نتیجه این که در پایان اکثر پروژه ها، پیمانکاران با حجم عظیمی از صورتجلسات و قیمت های جدید تهیه نشده و یا دفاع نشده مواجه هستند. انجام این موارد را با هزینه گزاف برون سپاری کنند.