پروتکل تورنادو کش برای دستیابی به حریم خصوصی، از قرارداد هوشمندی استفاده می‌کند که ارزهای دیجیتال را از یک آدرس دریافت کرده و امکان برداشت آن‌ها را به یک آدرس دیگر فراهم می‌کند. این قرارداد‌های هوشمند به عنوان یک استخر نقدینگی عمل می‌کنند، که تمام رمزارز‌های ارسال شده به یک آدرس را با هم ترکیب کرده و در این استخر واریز می‌کند. پس از ترکیب شدن تمام دارایی‌هایی که به استخرهای تورنادو کش واریز می‌شوند، هنگامی که یک کاربر درخواست برداشت توکن‌های خود را می‌دهد، رمزارزهای او به یک آدرس جدید ارسال می‌شود. در اینجا پیوند زنجیره‌ای بین مبدا و مقصد تراکنش از بین می‌رود. بنابراین دارایی‌هایی که از تورنادو کش برداشت می‌شوند، کاملا ناشناس هستند؛ بنابراین عملا هیچ راهی برای ردیابی تراکنش‌هایی که از طریق پروتکل تورنادو کش انجام می‌شود، وجود نخواهد داشت.