حضور دف در ایران به زمان ایران باستان برمی‌گردد. در دوران قبل از اسلام دف در موسیقی ایرانی و کردی حضور داشته به‌طوری‌ که رد پای ریتم‌های آن هنوز در موسیقی کردی وجود دارد. اما با ورود اسلام این ساز جهت بقای خود در خانقاه‌ها و تکایای کردستان بست نشست و برای بیش از ۱۳ قرن در خانقاه‌های کردستان همدم دراویش کردستان شد و با ذکر و سماء آنها آمیخته شد به شکلی که ذکرها در هر مقامی با ریتم خاص خود در دف همراه هستند و به عبارتی هر ذکری مقام خود را دارد.