در مجازی‌سازی سنتی، چه در محل (on-premises) و چه در ابر، یک هایپروایزر برای مجازی‌سازی سخت‌افزار فیزیکی استفاده می‌شود. هر ماشین مجازی شامل یک سیستم‌عامل مهمان، یک نسخه مجازی از سخت‌افزار مورد نیاز برای اجرای آن سیستم‌عامل و یک برنامه کاربردی به همراه کتابخانه‌ها و وابستگی‌های مربوطه است.
در مقابل، کانتینرها به‌جای مجازی‌سازی سخت‌افزار زیربنایی، سیستم‌عامل (معمولاً لینوکس) را مجازی‌سازی می‌کنند. هر کانتینر ابری تنها شامل برنامه کاربردی و کتابخانه‌ها و وابستگی‌های آن است. نبود سیستم‌عامل مهمان باعث سبک شدن، سرعت بالا و بهبود قابلیت حمل کانتینرها می‌شود.