سازمان بازارگرا پس از دریافت بازخور از محیط و تجزیه و تحلیل اطلاعات به دست آمده به منظور تضمین بقا و حفظ مزیت رقابتی پایدار، مسیری را به صورت هماهنگ با بازار برمی گزیند و در این مسیر به حرکت خود ادامه می دهد. هماهنگی با بازار اگر به عنوان یک دیدگاه میان رشته ای دیده شود، بهتر درک میشود. در مطالعه ای که توماس مالون و کوین کروستنه انجام دادند، هماهنگی به عنوان موضوعی بین رشته ای مطالعه شده و در نهایت وابستگی های اصلی فعالیت ها تشخیص داده شده و در چهار دسته طبقه بندی شده است: منابع مشترک، روابط مشتری تولید کننده، محدودیتهای هم زمان، وابستگی های وظیفه اصلی با وظایف فرعی.
سازمانها به منظور استفاده بهینه از منابع موجود، حفظ و تقویت ارتباط با مشتری، تولید کننده و سایر عوامل تشکیل دهنده بازار و غلبه بر محدودیت های محیطی موجود به صورت هماهنگ با بازار عمل می نمایند. بدین ترتیب این امکان برای سازمانها فراهم می شود که قابلیت پاسخگوئی خود را به نیازهای بازار روز به روز افزایش دهند.