BLC و HLC و WDR همگی دارای قابلیت مشابهی هستند و برای کمک به دوربین های مدار بسته برای ثبت تصاویر با کیفیت تر در شرایط نوری مختلف اختراع شده اند. HLC نقاطی که نور مازاد دارند را شناسایی می کنند و نور را کاهش می دهد در حالی که BLC در یک سطح پس زمینه برای جبران نور زیاد استفاده می شود یعنی به جای برقراری تعادل بین نقاط پر نور و کم نور، کلا نقاط پر نور تصویر را محو می کند. به طور کلی دوربین های مداربسته مجهز به BLC و HLC  با فیلتر کردن نور های اضافی در محیط، تصاویری واضح با رزولشن بالا ثبت می کنند. و WDR از ترکیب دو عکس برای ارائه تصویر با کیفیت تر استفاده می کند تا میزان نوردهی در تصویر متعادل شود. مکانیزم های blc و hlc نرم افزاری است در حالی که مکانیزم wdr سخت افزاری می باشند. در نتیجه تصاویر دوربین های مداربسته ای که مجهز به قابلیت wdr هستند با کیفیت تر و واضح تر از blc و hlc می باشد از این رو قیمت این دوربین ها بالاتراست.