بی حسی دندانپزشکی یک روش استفاده می‌شود که باعث می‌شود بیمار احساس درد و ترس نکند در حین انجام مراحل درمانی دندانپزشکی. این فرایند ممکن است بر اساس نوع و مرحله درمان متغیر باشد. برای مثال، بی حسی موضعی با استفاده از اسپری یا ژل مخصوص می‌تواند در چند دقیقه اعمال شود و اثر آن تا یک ساعت مدت زمان داشته باشد. اما برای ریشه کنی یا جراحی‌های دندانی که نیاز به بی حسی کامل دارند، ممکن است زمان بیشتری لازم باشد. همچنین بی حسی دندانپزشکی می‌تواند بر اساس وضعیت فرد، نوع و قدرت تحمل درد آنها متغیر باشد. برخی از افراد ممکن است به عوامل بیشتری حساسیت نشان دهند و نیاز به بی حسی بیشتری داشته باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است با بی حسی کمتری همه مراحل درمانی را تحمل کنند. از جمله روش‌های بی حسی دندانپزشکی می‌توان به استفاده از انواع داروهای بی حسی، از جمله انواع انسولین‌ها و لیدوکائین، اشاره کرد. همچنین، برخی دندانپزشکان از تکنیک‌های روانشناسی و ارتباطی نیز استفاده می‌کنند تا بیماران را آرام کنند و احساسات ناخوشایندی که ممکن است در اثر درد و ترس ایجاد شوند، را کاهش دهند. با توجه به اهمیت بی حسی در دندانپزشکی، انتخاب یک دندانپزشک با تجربه و مهارت کافی در این زمینه امری حیاتی است تا بتوان بهترین نتایج را درمان‌های دندانی بدست آورد.