فقدان هرگونه اسپرم در مایع منی یا بافت‌های تناسلی مرد نظیر میزراه، لوله‌های منی‌بر و بیضه‌ها، تحت عنوان آزواسپرمی یا اسپرم صفر شناخته می‌شود. در بسیاری از افراد که نمونه منی آن‌ها فاقد اسپرم شناخته شده، همچنان اسپرم‌های اندکی در بافت بیضه وجود دارد که با استخراج آن‌ها می‌توان از طریق روش‌های کمک‌باروری صاحب فرزند شد. اما اگر با نمونه‌برداری از بافت بیضه و بررسی سایر بخش‌ها نیز هیچ اسپرمی یافت نشود، امکان باروری وجود ندارد و صرفاً می‌توان از اسپرم اهدایی یا جنین اهدایی کمک گرفت.