یک سیستم PLC به طور عمده شامل سه قسمت ورودی، پردازش و خروجی است. واحد ورودی، سیگنال های حاوی اطلاعات مربوط به فرآیندهای مدار فرمان را از سنسورها دریافت می کند. این سیگنال ها می توانند به صورت آنالوگ یا دیجیتال باشند و در نهایت به صورت سیگنال های 24 ولت در ترمینال های PLC قرار گیرند. در طبقات بعدی ورودی، این سیگنال ها به سطح ولتاژ 5 ولت کاهش می یابند تا قابل اعمال به واحد پردازشگر باشند. سنسورهایی مانند میکروسوئیچ، فلوسوئیچ، فلوتر، ترمومتر، سنسور فشار، سرعت سنج، ترموکوپل، فوتوسل، سیستم های گوناگون پنوماتیک، انواع رله ها و... برای تشخیص تغییرات فرآیند تحت کنترل و ارسال سیگنال های لازم در قسمت های مختلف مدار فرمان قرار می گیرند. واحد پردازش، عملیات مربوط به یک فرآیند را توسط یک نرم افزار پردازش کرده و فرمان های خروجی را صادر می کند. واحد خروجی به لحاظ ساختار، مانند واحد ورودی است؛ یعنی سیگنال های دریافتی از واحد پردازش را تحت ولتاژ صفر تا 24 ولت به موتورها، لامپ ها، کنتاکتورها و سایر تجهیزات فرمان اعمال می کند. گاهی سیگنال های خروجی در طبقات تقویت کننده به سیگنال های قوی تر الکتریکی (از لحاظ ولتاژ و جریان) تبدیل می شوند. n