رزین‌های تبادل یونی از بلورهای پلیمری که توانمندی انحلال در حلال‌های متعارف را ندارند تشکیل شده‌اند. بنابراین دانه‌های رزین بدون احتمال منحل شدن در آب فرایند سختی گیری آب را انجام می‌دهند. همچنین قادر به حل شدن در محلول‌های احیا کننده نیز نیستند.