این مساله چند علت دارد:1- همانطور که نوزاد در سالهای اولیه زندگی به عفونت و بیماری حساستر است، این دندانها هم در دو سال اول پس از رویش حساستر بوده و مدتی طول می‌کشد تا مواد معدنی ساختار آنها تکمیل شده و مقاومت حداکثری را بدست آورند.2- در چند سال اول پس از رویش آسیاهای اول دایمی، این دندانها انتهایی‌ترین دندانهای موجود در دهان کودک هستند و ممکن است هنگام مسواک زدن فراموش شوند.اگر کودک شما از آن دسته افرادی است که با عقب بردن مسواک، حالت تهوع وی تحریک می‌شود، احتمال بیشتری وجود دارد که این دندانها تمیز نشده باقی بمانند. در اینصورت، بهتر است برای دریافت نکات لازم برای نحوه تمیز کردن این دندانها به دندانپزشک مراجعه نمایید.3- آسیاهای اول دائمی به همراه دندانهای پیشین، دندانهایی هستند که در زمان تولد بطور فعال در حال تشکیل و جذب کلسیم و مواد معدنی از خون و محیط اطراف خود هستند . بنابراین این دندانها نسبت به پدیده زایمان و مشکلاتی که در بدو تولد (محسوس یا نامحسوس) برای جنین و نوزاد می تواند اتفاق بیافتد، آسیب پذیر بوده و می توانند به خوبی تشکیل نشوند و شش سال پس از تولد و در زمان رویش (حتی اگر ظاهری سالم و سفید داشت باشند) در نتیجه ضعف ساختمانی با ظاهر شدن در محیط دهان سریعا پوسیده شوند. این پدیده بسیار شایع بوده و امروزه در سطح جهانی مورد توجه خاص قرار گرفته است. بنابراین در حول و حوش سن شش سالگی به رویش دندانهای جدید پشت دندانهای آسیای دوم شیری (دندانهایی که حدود دو و نیم سالگی رویش یافته بودند) توجه کنید. بهتر است در هرصورت به دندانپزشک مراجعه نمایید اما اگر علائم زیر را مشاهده کردید سریعا کودک را نزد دندانپزشک کودکان ببرید: رنگ کدر یا تیره یا وجود هرگونه لکه سفید در یک، دو و یا تمامی دندانهای آسیای اول دائمی وجود لکه های کدر , رنگ تیره در لبه دندانهای پیشین فک بالا در بدو رویش (حتی در بسیاری موارد در دندانهای نیمه روییده این علائم قابل مشاهده است )