روزه فقط بر مسلمانانی واجب است که به بلوغ رسیده و عاقل و سالم هستند. پس بچه‌هایی که به بلوغ نرسیده‌اند، معاف می‌شوند، اما به روزه گرفتن بعضی از روزها یا مقداری از روز تشویق می‌شوند تا برای روزه‌شان تربیت کنند. مریضی که روزه ممکن است به شدت آنها را تحت تأثیر قرار دهد یا بهبودی آنها را طولانی کند، روزه ندارد، بلکه باید روزهای بعد از ماه رمضان را قضا کنند. بیماران مزمن و سالمندان، مثلاً مبتلایان به دیابت، روزه ندارند، بلکه باید به ازای هر روزی که از دست می دهند، به یک نیازمند یا فقیر غذا بدهند.