این تکنیک نوعی رنگ‌آمیزی افتراقی است که ابتدا توسط Ziehl توسعه داده شد و بعدا توسط Neelsen اصلاح شد. بنابراین این روش را رنگ‌آمیزی Ziehl-Neelsen نیز می‌نامند. نیلسن در سال 1883 از کربول فوکسین و حرارت Ziehl استفاده کرد و سپس با یک الکل اسیدی رنگ زد و با رنگ متیلن رنگ‌آمیزی کرد. بنابراین تکنیک‌های رنگ‌آمیزی Ziehl-Neelsen توسعه داده شد. هدف اصلی این رنگ‌آمیزی تمایز باکتری‌ها به دو گروه اسید فست و سریع سریع غیر اسیدی است. این روش برای آن دسته از میکروارگانیسم‌هایی استفاده می‌شود که با روش رنگ‌آمیزی ساده یا گرم رنگ‌آمیزی نمی‌شوند، به ویژه اعضای جنس مایکوباکتریوم، مقاوم هستند و تنها با رنگ‌آمیزی اسید فست قابل مشاهده هستند.