این بیماری نیازمند درمان دارویی می ‌باشد و دارو قادر است اختلال در انتقال دهنده های عصبی ایجاد شده در مغز را به حالت طبیعی برگرداند.
از مهم ‌ترین داروهای مورد استفاده در این اختلال می‌توان از داروهای تثبیت کننده خلق مثل لیتیم، سدیم والپروات، لاموتریژین و کاربامازپین نام برد که بسته به نوع علائم غالب و اثرات جانبی بر اساس تشخیص روانپزشک برای هر بیمار به صورت فردی انتخاب می ‌شود.
همچنین ممکن است بخصوص در دوره های شیدایی از داروهای رخوت زا مثل کلونازپام یا داروهای انتی سایکوتیک مثل هالوپریدول، ریسپریدون، الانزاپین استفاده کرد