قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 در مواد 495 الی 497 به مسئولیت پزشکان پرداخته است ، طبق ماده 495 پزشک اگر مرتکب تقصیر گردد حتی اگر قبل از درمان از بیمار برائت گرفته باشه در برابر بیمار ضامن است و باید دیه پرداخت کند و طبق تبصره یک همان ماده در صورت عدم قصور یا تقصیر پزشک در علم و عمل برای وی ضمان وجود ندارد هرچند برائت أخذ نکرده باشد. در واقع صرف اخذ برائت موجب رفع مسئولیت پزشک نمی شود و هرگاه پزشک در راستای معالجه مرتکب تقصیری شود و از تقصیر او زیانی به بیمار برسد ، مسئول است و اخذ برائت تاثیری بر مسئولیت او ندارد . شرط برائت تا زمانی موثر و نافذ است که پزشک در انجام اعمال خود مرتکب تقصیر و خطایی نشده باشد . بنابر این هر چند تحصیل برائت از بیمار یا ولی او در قانون مجازات اسلامی جدید پیش بینی شده است لیکن در عمل تاثیری در معافیت پزشک از مسئولیت نخواهد داشت و برائتی که در قانون جدید از آن یاد شده است تنها فایده آن در مرحله اثبات وجابجایی بار اثبات است ؛ بدین صورت که هرگاه پزشک از بیمار یا ولی او برائت اخذ نموده باشد ، بار اثبات تقصیر و به تبع آن مسئولیت پزشک ، بر عهده ی بیمار قرار خواهد گرفت .