آیا اصولا برنامه های با هوش و در تبع آنها کامپیوترهای متفکر می توانند وجود داشته باشند و یا خیر! رفع این شبه چندان ساده نیست زیرا برنامه مذکور قدرت تصمیم گیری دارد، البته به طور نسبی؛ اما این تصمیم گیری به نحوی است که باید به موجب آن مفهوم هوش را تفسیر کرد – بحثهای قطعی (و گاهی اوقات نسبی) جهت پشتیبانی از هر یک از این تفاسیر وجود دارد.
در هوش ” همان ظرفیت فهم واقعیت ها و موضوعات و روابط آنها یکدیگر و نیز دلایل هر یک از آنها این توصیف این سوال را مطرح می کند که معنی دلیل چیست؟ در این زمینه تصور دلیل فکر کردن است که منظور از آن نیز همان مشکل اولیه ماست! بخش اول تعریف هوش, قابلیت فهم واقعیتها , موضوعات و روابط است.
مثال ربات و روزنامه همچنین یک مسئله متفاوتی را به وضوح مطرح می کند که به این واقعیت باز می گردد که مردم نمی دانند که چطور فکر می کنند از آنجایی که برنامه آوردن روزنامه از هال ورودی (هشتی) خانه بسیار ملموس و ساده است مردم بيتشر مایلند بگویند که این برنامه با هوش نیست، زیرا قابل فهم است این مسئله گاهی اوقات این اصل اساسی را به یاد می آورد که می گوید از نظر احساسی اکثر مردم پروسه تفکر را شگفت آور فرض می کنند از آنجائیکه مردم از پروسه های فکری سر در نمی آورند به غلط تصور می کنند که هر وسیله ای که بدست بشر ساخته میشود و قابل فهم است نمی تواند باهوش باشد زیرا مردم آنرا میفهمند!