تعداد اندیکاتورهایی که باید بر روی نمودارها داشته باشید به سبک معاملاتی و استراتژی شما بستگی دارد. بااین‌حال، استفاده بیش از حد از اندیکاتورها می‌تواند منجر به سردرگمی و استراتژی معاملاتی نامنظم شود. وجود تعداد زیادی اندیکاتور بر روی نمودار می‌تواند سیگنال‌های متناقضی ایجاد کند که باعث نگرانی و تردید معامله‌گر در پیروی از استراتژی شود. علاوه بر این، داشتن اندیکاتورهای متعدد که اطلاعات مشابه یا یکسانی را نشان می‌دهند، بی‌فایده است.در اینجا چند دستورالعمل ساده برای تعیین تعداد اندیکاتورهایی که یک معامله‌گر باید استفاده کند، ارائه شده است:
اگر شما معامله‌گر مبتدی، متوسط یا باتجربه هستید: معامله‌گران مبتدی ممکن است اندیکاتورها را مفیدتر بیابند؛ زیرا به فیلترکردن سیگنال‌ها کمک می‌کند. معامله‌گران باتجربه ممکن است نیازی به استفاده از تعداد زیادی اندیکاتور نداشته باشند، زیرا به طور غریزی در خواندن حرکات قیمت مهارت دارند و می‌دانند کدام اندیکاتورها برای استراتژی آن‌ها مناسب هستند و کدام نیستند.
اگر شما معامله‌گر کوتاه‌مدت یا بلندمدت هستید: اگر شما یک اسکالپر هستید و در نمودار ۵ دقیقه‌ای معامله می‌کنید، داشتن تعداد زیادی اندیکاتور می‌تواند کار را دشوارتر کند به دلیل فراوانی سیگنال‌هایی که دریافت می‌کنید. معامله‌گری که از نمودار روزانه استفاده می‌کند، زمان بیشتری برای تفکر در مورد سیگنال‌های مختلف و تحلیل دقیق نمودار دارد.
ترجیحات شخصی شما چیست؟ در نظر بگیرید که با چه چیزی احساس راحتی بیشتری دارید: یک نمودار تمیز فقط با کندل‌استیک‌ها، یا شاید ۱-۲ اندیکاتور روی آن، یا نموداری با تنوعی از اندیکاتورها. اگر احساس سردرگمی از تعداد زیادی اندیکاتور دارید، ممکن است درنظرگرفتن استراتژی‌ای که بر معاملات بر اساس حرکات قیمت متمرکز است، مناسب‌تر باشد.
صرف‌نظر از تعداد اندیکاتورهایی که مایل به استفاده از آن‌ها هستید، باید از داشتن تعداد زیادی اندیکاتور که اساساً اطلاعات یکسان یا بسیار مشابهی را نشان می‌دهند، اجتناب کنید. به‌عنوان یک راهنمای کلی، سعی کنید به این چهار گروه اندیکاتور پایبند باشید:
اندیکاتورهای روند: اندیکاتورهایی که به شما کمک می‌کنند یک روند را شناسایی کنید، مانند میانگین‌های متحرک و پارابولیک SAR.
اندیکاتورهای مومنتوم: اندیکاتورهای نوسانی که به معامله‌گران کمک می‌کنند شرایط بیش‌خرید و بیش‌فروش را شناسایی کنند. مثال‌هایی از این دسته RSI، استوکاستیک‌ و CCI هستند.
اندیکاتورهای حجم: اندیکاتورهایی که حجم پشت یک حرکت قیمتی خاص را نشان می‌دهند. در بازار فارکس، داده‌های مبتنی بر حجم به‌اندازه بازارهایی مثل بازار قراردادهای آپشن، قابل‌اعتماد نخواهند بود؛ زیرا بازار فارکس غیرمتمرکز است. بااین‌حال، برخی از معامله‌گران هنوز آن را برای استراتژی خود مفید می‌یابند.
اندیکاتورهای نوسانی: اندیکاتورهایی که به معامله‌گران در درک دامنه قیمت کمک می‌کنند. مثال‌هایی از این دسته باندهای بولینگر و ATR هستند.