در رابطه با غیرقابل ردیابی بودن بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال سر و صدای بسیاری ایجاد شده است. مفسران جدید می‌گویند که بیتکوین «برای خرید کالاها به صورت ناشناس قابل استفاده می‌باشد»، و به عقیده‌ی مفسران جدیدتر، بیت‌کوین نوعی از حریم خصوصی مالی را برای کاربران میسر می‌سازد که پیش از این تنها از طریق یک «حساب بانکی سوئیسی» قابل دسترس بود.
همین قابلیت ارائه‌ی لایه‌ای از گمنامی و حریم خصوصی برای افراد، باعث شده است که بیت‌کوین از سوی سیاستمداران، کارشناسان و روزنامه‌نگاران رسانه‌های اصلی بدنام شود، چرا که آن را مخفیگاهی برای هر هکر، فروشنده‌ی مواد مخدر، عضو باند، تروریست یا هر مستبد قابل ذکر، تلقی می‌کنند (گرچه پول نقد همچنان واسطه‌ی مالی قابل ترجیح برای چنین عناصر نامطلوبی می‌باشد).
بنابراین هیچ جای تعجب ندارد که، طی سالیان اخیر دولت‌ها به شدت در تلاش برای ردیابی گردش بیت کوین و همچنین سایر ارزهای دیجیتال بوده‌اند. و علیرغم شهرت رایج اکثر ارزهای رمزنگاری شده به عنوان ارزهایی ناشناس، این واقعیت که اکثر این ارزهای رمزی ناشناس نبوده، بلکه وابسته به نام مستعار هستند، به دولت‌ها در دستیابی به این مهم کمک کرده است.