در سال 1971، دلار آمریکا بدون پشتوانه طلا درخشید. با تشدید چاپ پول توسط ایالات متحده برای تأمین مالی جنگ در ویتنام، کشورها تصمیم گرفتند در مورد چاپ و هزینه های مازاد آمریکا محتاطانه عمل کنند. در نتیجه، سایر کشورها به سرعت شروع به تبدیل ذخایر دلاری خود به طلا کردند.
این کار دسته جمعی به حدی شدید بود که رئیس جمهور نیکسون تشویق شد تا وارد عمل شود و دلار را از استاندارد طلا جدا کند. این کار منجر به نرخ های ارز شناور امروزی شد که خود باعث کاهش چندین دهه دلار آمریکا شد. این نتیجه امروزه به راحتی قابل مشاهده است.
اگرچه دیگر طلا پشتوانه دلار آمریکا نیست، اما تنها به این دلیل که کشورها از قبل مقدار زیادی از آن را ذخیره کرده بودند، به عنوان ذخیره ارز اصلی جهان باقی ماند و عنوان باثبات ترین و نقدترین شکل مبادله را به خود اختصاص داد.
پس از کنار گذاشتن طلا، دلار آمریکا عمدتاً توسط وزارت خزانه داری ایالات متحده حمایت می شد. از این رو از دلار به عنوان پایدارترین دارایی کاغذی یاد میشد.