Η διάγνωση των αθλητικών τραυματισμών περιλαμβάνει συνήθως μια ολοκληρωμένη προσέγγιση. Αρχικά, ένας επαγγελματίας ιατρός, συχνά αθλητίατρος ή ορθοπαιδικός, διεξάγει λεπτομερές ιατρικό ιστορικό και φυσική εξέταση. Θα ρωτήσει σχετικά με το πώς συνέβη ο τραυματισμός, τα συμπτώματα που παρουσιάστηκαν και τυχόν τραυματισμούς στο παρελθόν. Η φυσική εξέταση αξιολογεί τον πόνο, το πρήξιμο, το εύρος κίνησης, τη δύναμη και τη σταθερότητα στην πληγείσα περιοχή. Οι ακτινογραφίες μπορούν να βοηθήσουν στον εντοπισμό καταγμάτων ή ανωμαλιών των οστών. Οι μαγνητικές τομογραφίες (μαγνητική τομογραφία) είναι χρήσιμες για λεπτομερείς εικόνες των μαλακών ιστών, όπως οι σύνδεσμοι, οι τένοντες και οι χόνδροι, γεγονός που τις καθιστά πολύτιμες για τη διάγνωση διαστρεμμάτων, τραυματισμών και ρήξεων. Οι αξονικές τομογραφίες χρησιμοποιούνται μερικές φορές για πιο σύνθετες περιπτώσεις. Οι υπέρηχοι μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την απεικόνιση σε πραγματικό χρόνο των τραυματισμών των μαλακών μορίων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως για την αξιολόγηση προβλημάτων των αρθρώσεων, μπορεί να πραγματοποιηθεί αρθροσκόπηση. Αυτό περιλαμβάνει την εισαγωγή μιας μικρής κάμερας στην άρθρωση για να έχουμε μια άμεση ματιά στις εσωτερικές δομές. Συνολικά, η διάγνωση των αθλητικών τραυματισμών είναι πολύπλευρη και βασίζεται στην κλινική αξιολόγηση και σε διάφορα διαγνωστικά εργαλεία για την κατανόηση της έκτασης και της φύσης του τραυματισμού.