Υποθυρεοειδισμός ονομάζεται μια κοινή ενδοκρινική διαταραχή, όπου ο θυρεοειδής του παιδιού δεν παράγει αρκετή θυρεοειδική ορμόνη. Οι ορμόνες που παράγονται από τον θυρεοειδή επηρεάζουν πολλές πτυχές της υγείας ενός παιδιού, όπως ο καρδιακός παλμός, ο μεταβολισμός και η ανάπτυξη. Τα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού περιλαμβάνουν ανάμεσα σε άλλα αύξηση σωματικού βάρους, δυσκοιλιότητα, μειωμένη ανάπτυξη, έντονη κόπωση και άλλα προβλήματα.  Η διαγνωστική διαδικασία περιλαμβάνει τη λεπτομερή εξέταση του ιατρικού ιστορικού του παιδιού, ακολουθούμενη από μια φυσική εξέταση. Επίσης περιλαμβάνει μια σειρά από διαγνωστικές διαδικασίες όπως:  Εξέταση αίματος: Μετρά τα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών και συγκεκριμένα της θυροξίνης (Τ4) και της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH). Διάγνωση υποθυρεοειδισμού γίνεται όταν τα επίπεδα της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης είναι υψηλότερα από το φυσιολογικό και τα επίπεδα της θυροξίνης είναι πιο κάτω από το φυσιολογικό.  Εξέταση επιπέδων αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων: Τα αυξημένα επίπεδα αντιθυρεοϋπεροξειδάσης (αντι-ΤΡΟ) και αντιθυρεοσφαιρίνης (TgAb), υποδηλώνουν αυτοάνοσο υποθυρεοειδισμό.  Υπερηχογράφημα θυρεοειδούς: Απεικονιστική εξέταση που πραγματοποιείται για τον έλεγχο του θυρεοειδούς  με τη βοήθεια υπερήχων. Σε περίπτωση υποθυρεοειδισμού, ο ιστός του θυρεοειδή έχει ακανόνιστη εμφάνιση και σημεία που μοιάζουν με όζους.  Πρόσληψη και σάρωση ραδιοφαρμάκων: Διαδικασία που βοηθά στον προσδιορισμό του πόσο καλά απορροφά ιώδιο ο ιστός του θυρεοειδή του παιδιού. Το ιώδιο θεωρείται απαραίτητο συστατικό για την παραγωγή της θυρεοειδικής ορμόνης. Για τη θεραπεία του υποθυρεοειδισμού συνταγογραφούνται χάπια ή φάρμακα σε υγρή μορφή, ως μέσο υποκατάστασης των θυρεοειδικών ορμονών (λεβοθυροξίνη).