Οι όροι “επιφανειακό φινίρισμα” και “επιφανειακή επίστρωση” χρησιμοποιούνται συχνά σε παρόμοια πλαίσια, αλλά περιγράφουν διαφορετικές διαδικασίες και αποτελέσματα στον τομέα της επεξεργασίας υλικών. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως συνώνυμα σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά υπάρχουν σημαντικές διαφορές που πρέπει να ληφθούν υπόψη:
Φινίρισμα επιφάνειας
Το φινίρισμα της επιφάνειας αναφέρεται σε ένα ευρύ φάσμα διεργασιών που αποσκοπούν στη βελτίωση ή την προστασία της επιφάνειας ενός υλικού. Αυτό περιλαμβάνει όχι μόνο την εφαρμογή επικαλύψεων, αλλά και φυσικές, χημικές ή μηχανικές διεργασίες όπως στίλβωση, χάραξη, σκλήρυνση, ανοδίωση ή ηλεκτρολυτική επιμετάλλωση.
Στόχος της επιφανειακής επεξεργασίας είναι η βελτίωση των ιδιοτήτων μιας επιφάνειας, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν αντοχή στη διάβρωση, αντοχή στη φθορά, αισθητική ή άλλες ειδικές λειτουργίες.
Οι διεργασίες τελειοποίησης μπορούν να αλλάξουν τις βασικές ιδιότητες του υλικού ώστε να το καταστήσουν πιο κατάλληλο για την εφαρμογή του.
Επιφανειακή επίστρωση
Η επιφανειακή επίστρωση αναφέρεται πιο συγκεκριμένα στην εφαρμογή ενός στρώματος ή φιλμ στην επιφάνεια ενός υλικού. Αυτό μπορεί να γίνει με διάφορες μεθόδους όπως ψεκασμός, εμβάπτιση ή χημική εναπόθεση ατμών και περιλαμβάνει υλικά όπως χρώματα, βερνίκια, πλαστικά ή μέταλλα.
Ο πρωταρχικός στόχος της επιφανειακής επίστρωσης είναι να παρέχει προστασία από περιβαλλοντικές επιδράσεις, όπως διάβρωση, οξείδωση, τριβή ή χημική προσβολή, καθώς και να βελτιώσει την εμφάνιση του αντικειμένου.
Οι επιστρώσεις προσθέτουν ένα διαχωρίσιμο στρώμα στο βασικό υλικό χωρίς να αλλάζουν τη βασική του δομή.