Η Ανακάλυψη του Ενδοκανναβινοειδούς Συστήματος
Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα (ΕΚΣ) έχει αναδειχθεί ως ένας συναρπαστικός φυσιολογικός στόχος κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Η έρευνα έχει εντοπίσει τους σχετικούς υποδοχείς, τα σύμπλοκα και τα ένζυμα του συστήματος σε όλο το σώμα: από το ανοσοποιητικό και το νευρικό σύστημα, έως το δέρμα και τα οστά. Όλο και περισσότερες έρευνες δείχνουν ότι το ΕΚΣ παίζει θεμελιώδη ρόλο στην ανθρώπινη φυσιολογία, βοηθώντας άλλα συστήματα να διατηρήσουν μια κατάσταση ισορροπίας, την "ομοιόσταση".
Η επιστήμη έχει δείξει ότι η ρύθμιση αυτού του συστήματος με τη χρήση φυτοκανναβινοειδών (όπως τα CBD, το CBN, κ.λπ.) θα μπορούσε να έχει ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε πολλούς τομείς. Αλλά από πού ξεκίνησαν όλα αυτά;
Συνεχίστε να διαβάζετε για να μάθετε ποιος και πότε ανακάλυψε αυτό το ζωτικό σύστημα.
Η Ανακάλυψη του ΕΚΣ
Είναι ενδιαφέρον ότι η ανακάλυψη των κανναβινοειδών προηγείται εκείνης του ΕΚΣ. Στην πραγματικότητα, αυτά τα μόρια είχαν πρωτεύοντα ρόλο για την αποκάλυψη του ομοιοστατικού δικτύου. Πιστεύεται ότι το κανναβινοειδές CBN απομονώθηκε για πρώτη φορά στα τέλη του 19ου αιώνα, ακολουθούμενο από το CBD και το THC που απομονώθηκαν στα μέσα του 20ού αιώνα. Εντούτοις, οι ερευνητές κατανόησαν τον ακριβή κυτταρικό μηχανισμό αυτών των κανναβινοειδών δεκαετίες αργότερα.
Το THC βρίσκονταν στο προσκήνιο κατά τα πρώτα χρόνια της έρευνας για τα κανναβινοειδή, κυρίως λόγω της ψυχοτρόπου επίδρασης που προσφέρει. Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος ώστε οι ερευνητές να ανακαλύψουν την υδρόφοβη φύση του μορίου—δεν διαλύεται καλά στο νερό. Αυτό τους οδήγησε στην υπόθεση ότι το THC προσελκύονταν από το σωματικό λίπος και πιθανότατα ασκούσε μια μη ειδική δράση στις κυτταρικές μεμβράνες, αντί να σχετίζεται με εξειδικευμένες θέσεις σύνδεσης.
Αν και αυτή η υπόθεση είχε μια λογική, η έρευνα που ακολούθησε την κατέρριψε. Μετά τη διεξαγωγή πειραμάτων με συνθετικά ανάλογα του THC, οι ερευνητές άρχισαν να προωθούν την ιδέα των "κανναβινοειδών" περιοχών σύνδεσης.
Στη συνέχεια, το 1988, οι ερευνητές εντόπισαν την πρώτη ειδική θέση σύνδεσης[1] ενός αναλόγου του THC χρησιμοποιώντας ραδιοσεσημασμένα μόρια. Ο William Devane και οι συνεργάτες του στο Τμήμα Φαρμακολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του St. Louis πραγματοποίησαν το πείραμα σε εγκεφάλους αρουραίων. Αυτή η μελέτη άνοιξε τον δρόμο για την έρευνα που διεξήγαγε η Lisa Matsuda και άλλοι ερευνητές, οι οποίοι ταυτοποίησαν[2] τον υποδοχέα CB1 κατά τη δεκαετία του 1990. Έκαναν αυτήν την πρωτοποριακή ανακάλυψη κλωνοποιώντας ένα "συμπληρωματικό" DNA που κωδικοποιεί τον υποδοχέα που είναι συζευγμένος με πρωτεΐνη G (CB1).
Σύντομα ήρθε και η ανακάλυψη του υποδοχέα CB2. Ο Sean Munro και οι συνεργάτες του[3]...