Πρόκειται για ένα είδος ιταλικής λογοτεχνίας και ιταλικών ταινιών με βασικό θέμα το φόνο, το μυστήριο και την αστυνομική έρευνα. Giallo στα ιταλικά σημαίνει «κίτρινο» και ο όρος προέρχεται από τα κίτρινα εξώφυλλα ιταλικών βιβλίων τσέπης με τη συγκεκριμένη θεματολογία. Συγγραφείς μυστηρίου και αστυνομικής λογοτεχνίας όπως η Agatha Christie και ο Edgar Wallace επηρέασαν σημαντικά το είδος. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ταινιών giallo είναι οι πολυάριθμοι φόνοι, η υπερβολική βία (χωρίς όμως να απεικονίζεται πάντα με λεπτομέρεια), το μυστήριο για την ταυτότητα του δολοφόνου, το αγωνιώδες φινάλε, οι ανατροπές και οι τεχνικές παραπλάνησης του θεατή, οι περίτεχνες και ασυνήθιστες λήψεις της κάμερας, τα ψυχεδελικά και έντονα μουσικά θέματα ενώ συχνά περιλαμβάνουν γυμνά πλάνα γυναικών καθώς και σκηνές σεξ. Συνηθίζεται επίσης να έχουν μακροσκελείς, γραφικούς και αινιγματικούς τίτλους όπως «The Bird With The Crystal Plumage», «Five Dolls For An August Moon», «Black Belly Of The Tarantula», «Four Flies On Grey Velvet» κ.α. «Πατέρας των giallo» θεωρείται ο μεγάλος Ιταλός σκηνοθέτης και σεναριογράφος Mario Bava (1914-1980) με την ταινία του «The Girl Who Knew Too Much» (1963) να αναφέρεται ως το πρώτο φιλμ της εν λόγω κατηγορίας. «Μαέστρος των giallo» θεωρείται από πολλούς ο Ιταλός Dario Argento έχοντας γυρίσει σπουδαία και ιστορικά giallo όπως τα «The Bird With The Crystal Plumage» (1970) και «Deep Red» (1975). Άλλοι αξιόλογοι σκηνοθέτες giallo ταινιών είναι οι Lucio Fulci, Sergio Martino, Umberto Lenzi, Massimo Dallamano, Lamberto Bava (γιος του Mario Bava), Luciano Ercoli, Aldo Lado και Paolo Cavara. Η μεγαλύτερη άνθηση των giallo σημειώθηκε την δεκαετία του ’70 με την κυκλοφορία αμέτρητων ταινιών.