Ένα φιλμ θεωρείται cult όταν έχει αναπτύξει έναν μικρότερο ή μεγαλύτερο κύκλο πιστών οπαδών (cult following). Η έντονη λατρεία μερίδας θεατών προς μια συγκεκριμένη ταινία μπορεί να χαρίσει σύντομα ή με το πέρασμα του χρόνου το στάτους του cult σ’ αυτήν. Ενίοτε η λατρεία αυτή εκφράζεται μέσα από ποικίλες ενέργειες όπως κινηματογραφικά φεστιβάλ, μίμηση κάποιων κουστουμιών της ταινίας (π.χ. σε παιχνίδια ρόλων), κατασκευή ιστοσελίδων ή blogs αφιερωμένων στην ταινία, συμμετοχές του κοινού σε sequels κ.α. Αυτές οι ταινίες που λέγονται επίσης cult classic είναι συνήθως φιλμ χαμηλού προϋπολογισμού και θεωρούνται ο αντίποδας του mainstream κινηματογράφου παράγοντας μια ιδιαίτερη υποκουλτούρα που αντιτίθεται σε κοινωνικά αποδεκτές αντιλήψεις και καταστάσεις. Ταινίες που κυκλοφόρησαν από μεγάλα studio, που απολαμβάνουν mainstream επιτυχία και ευρύτερη αποδοχή από κοινό και κριτικούς συνήθως δεν θεωρούνται cult όπως επίσης και αυτές που επιδιώκουν εσκεμμένα να αποκτήσουν τον τίτλο του cult. Σήμερα πάντως η έννοια του cult έχει διευρυνθεί και περιστασιακά αποστασιοποιείται από τα αρχικά αυστηρά πλαίσια επιτρέποντας την κατάταξη περισσότερων ταινιών στην cult συνομοταξία. Ο όρος μπορεί να αποδοθεί σε ευρεία γκάμα ταινιών χωρίς να ανήκουν απαραίτητα σε ορισμένο είδος. Στη σκηνή του τρόμου χαρακτήρα cult classic έχουν π.χ. το θρυλικό «Night of the Living Dead» του George Romero, το «An American Werewolf In London» του John Landis, το «The Thing» του John Carpenter, τα νεότερα «American Psycho», «Ginger Snaps», «Blair Witch Project» και πολλά άλλα.