Η Δήλος, μια βραχονησίδα, 5χλμ μήκους και 1300μ. πλάτους, ήταν Ιερό νησί, επειδή γεννήθηκε ο Απόλλωνας και η Άρτεμις δυο από τους πιο σημαντικούς θεούς του Ελληνικού πανθέου. Βρίσκεται στην καρδιά του Αιγαίου, στο κέντρο των Κυκλάδων, που σχηματίζουν ένα κύκλο γύρω της, που ο Καλλίμαχος (3ος αιώνας π.Χ.) ονομάζει "εστία των νήσων". Οι παλαιότεροι κάτοικοι (πιθανών οι Κάρες) έκτισαν γύρω στο 2.500 π.Χ. ελλειψοειδής καλύβες στην κορυφή του Κύνθου όπου μπορούσαν εύκολα να ελέγχουν την κοιλάδα και τη θάλασσα. Τον 6ο περίπου π.Χ. αιώνα, το Απολλώνιο Ιερό, γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή του όταν ο Πεισίτρατος αποφασίζει την κάθαρση του Ιερού νησιού. Τα οστά των νεκρών της Δήλου μεταφέρονται στη Ρήνεια, και από τότε απαγορεύτηκαν οι γεννήσεις και οι θάτοι, διοτι θεωρούνταν οτι μίαιναν τον ιερό χώρο του Απόλλωνα. Έλληνες από όλη την τότε Ελλάδα συγκεντρώνονταν στο νησί για να λατρέψουν τους δυο θεούς, τον θεό του Ήλιου, Απόλλωνα, και την δίδυμη αδερφή του, θεά της Σελήνης, Άρτεμη, αλλά και τη μητέρα τους Λητώ, με την καθιερωμένη γιορτή Δήλια. Μετά το 166 π.Χ. οι Ρωμαίοι, κήρυξαν ατέλεια για τον λιμάνι της Δήλου. Έμποροι, τραπεζίτες και εφοπλιστές από όλο τον τότε γνωστό κόσμο εγκαταστάθηκαν στο νησί και έκτισαν πολυτελείς κατοικίες, διακοσμημένες με τοιχογραφίες, ψηφιδωτά δάπεδα και αγάλματα και το νησί έινε το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο του κόσμου. Η Δήλος καταστράφηκε και λεηλατήθηκε δυο φορές το 88 π.Χ. από τον βασιλιά του Π΄ντου Μιθριδάτη, και το 69 π.Χ. από τους πειρατές του Αθηνόδωρου, σύμμαχου του Μιθριδάτη. Από τότε το νησί έπεσε σε παρακμή και σταδιακά εγκαταλείφηκε. Ανασκαφές στο νησί ξεκίνησα το 1872 και συνεχίζονται μέχρι σήμερα όπου έχουν αποκαλυφθεί το μεγαλύτερο μέρος της τότε ελληνιστικής πόλης και το Ιερό. Η Δήλος, το ιερό νησί των αρχαίων Ελλήνων που, σύμφωνα με μυθολογία, αναδύθηκε μέσα από τα κύματα του Αιγαίου, για να γεννήσει σ' αυτό η Λητώ τον Απόλλωνα και την Άρτεμη. Κατοικημένη τουλάχιστον από την 3η Χιλιετία π. Χ., πιθανά από τους Κάρες, μετατρέπεται στις αρχές του 10ου αιώνα π. Χ. σε λατρευτικό κέντρο και έδρα μεγάλης αμφικτιονίας στο Αιγαίο. Στα τέλη του 6ου αι. π. Χ. οι Αθηναίοι τείνουν να κυριαρχήσουν στο ιερό νησί. Το 540 π. Χ. ήδη, ο Πεισίστρατος αποφασίζει την πρώτη κάθαρσή του, ενώ με τη δεύτερη, το 426 π. Χ., μεταφέρονται τα οστά όλων των νεκρών του Απόλλωνα, ώστε να μη μιαίνουν το Ιερό του. Με την έλευση των Μακεδόνων το 315 π. Χ., το νησί αποκτά την ανεξαρτησία του και τη δυνατότητα να αναπτυχθεί εμπορικά. Η εγκατάσταση των Ρωμαίων αργότερα, έχει σαν αποτέλεσμα την αθρόα προσέλευση Αιγυπτίων , Συρίων και Ιταλών εμπόρων και την περαιτέρω ανάπτυξη του νησιού έως το 88 π. Χ. όπου, κατά τη διάρκεια των Μιθριδατικών πολέμων, δέχεται καταστροφικές επιθέσεις και αρχίζει να φθίνει έως την τελική εγκατάλειψη του τον 6ο μ. Χ. αιώνα. Η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή ξεκινά ανασκαφές στον αρχαιολογική χώρο το 1873 και η Δήλος ξαναβγαίνει από την αφάνεια, αποκαλύπτοντας τα μνημεία και την Ιστορία της στο σύγχρονο κόσμο. Εδώ σώζονται, σε εντυπωσιακά καλή κατάσταση, τα ερείπια ενός από τους μεγαλύτερους και τους πιο καλά οργανωμένους οικισμούς της ελληνορωμαϊκής αρχαιότητας.