Η θεραπεία της οξείας σκωληκοειδίτιδας είναι σχεδόν πάντα χειρουργική. Η φλεγμαίνουσα σκωληκοειδής απόφυση πρέπει να αφαιρεθεί χειρουργικά ώστε να απομακρυνθεί ο κίνδυνος περιτονίτιδας. Σε επιλεγμένες μόνο περιπτώσεις, όπου η πάθηση βρίσκεται σε αρχικό στάδιο και υπάρχει η δυνατότητα συνεχούς παρακολούθησης του ασθενούς, η κατάσταση μπορεί να αντιμετωπιστεί με διακοπή της σίτισης και ενδοφλέβια αντιβιοτική αγωγή (συντηρητική-μη χειρουργική αντιμετώπιση σκωληκοειδίτιδας).
Για την πλειονότητα των ατόμων με οξεία σκωληκοειδίτιδα που θα χειρουργηθούν, η αφαίρεση της σκωληκοειδούς απόφυσης δεν έχει καμία απολύτως επίπτωση στην μετέπειτα ζωή τους.
Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να γίνει με τομή στο κοιλιακό τοίχωμα («ανοικτή» επέμβαση) ή λαπαροσκοπικά. Σήμερα προτιμάται κατά κόρον η ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση (λαπαροσκοπική ή ρομποτική), όχι μόνο λόγω του λιγότερου μετεγχειρητικού πόνου, αλά κι επειδή δίνει τη δυνατότητα ελέγχου όλης της κοιλιάς και καλύτερης πλύσης σε περιπτώσεις περιτονίτιδας.