Αναφορικά με την ονομασία μιας ποικιλίας μελιού π.χ. θυμαρίσιο μέλι ή μέλι ερείκης κ.λπ., αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι μία και μοναδική βασική αρχή, η φύση δεν έχει όρια!, δηλ. τα μελίσσια που τοποθετεί ο μελισσοκόμος σε μία ανθοφορία θυμαριού ή ερείκης ή πεύκου κοκ δεν συλλέγουν νέκταρ ή μελιτώματα αποκλειστικά από το είδος που τελικά χαρακτηρίζει μία ποικιλία μελιού. Επειδή στη φύση συνυπάρχουν και άλλα είδη φυτών και άγριων βοτάνων (αναλόγως την περιοχή και την τοποθεσία) είναι απολύτως φυσικό ένα μέλι να μην είναι 100% θυμάρι ή ερείκης ή πεύκο κλπ. Αυτό που του δίνει τελικά το όνομα στην ετικέτα, είναι η ποσοστιαία υπεροχή του είδους στο σύνολο της ανθοφορίας που φύεται στην περιοχή και που τελικά συλλέγεται από τα μελίσσια. Αυτό φυσικά δεν μειώνει σε καμία περίπτωση την “αξία” του μελιού! Οι διαφορές όμως, μεταξύ ομοειδών ειδών μελιού πχ θυμάρι με θυμάρι, εντοπίζονται καθαρά στην ποσόστωση γυρεόκοκκων (στοιχείο μέτρησης) που εμπεριέχονται σε κάθε μελιτοσυλλογή, 12% – 18% – 25% – 30% – 40% – 50% ή και περισσότεροι γυρεόκοκκοι. Με άλλα λόγια ένα θυμαρίσιο μέλι μπορεί να περιέχει 18% μέλι θυμαριού (γυρεόκοκκους) και 82% μέλι ανθέων και ένα άλλο θυμαρίσιο μέλι να περιέχει 40% μέλι θυμαριού (γυρεόκοκκους) και 60% μέλι ανθέων με βότανα κοκ. Μιλώντας πάντοτε για έντιμη μελισσοκομία, αντιλαμβανόμαστε εύκολα ποιο λχ θυμαρίσιο μέλι διαθέτει τα καλύτερα χαρακτηριστικά για να το επιλέξουμε και αυτό φυσικά συμβαίνει σε όλες τις ποικιλίες μελιού που κυκλοφορούν στην αγορά. Αυτό το στοιχείο –μεταξύ και άλλων σημαντικών παραγόντων- καθορίζει τόσο την ποιότητα όσο και την τελική τιμή πώλησης του προϊόντος.