Είναι μια κατηγορία ταινιών τρόμου ή θρίλερ όπου ο βασικός θεματικός άξονας κινείται γύρω από έναν ή περισσότερους δολοφόνους που σκοτώνουν κατ’ εξακολούθηση τα θύματά τους με βίαιους τρόπους. Το βασικό όπλο τους είναι συνηθέστερα το μαχαίρι ή το τσεκούρι, λιγότερο συχνά κάποιο άλλο κοφτερό αντικείμενο (μπαλτάς, δικράνι κλπ) ενώ ορισμένοι φόνοι μπορεί να διαπράττονται διαφορετικά π.χ. με στραγγαλισμό. Πολύ συχνά τα θύματα των μανιακών αφορούν νεαρά άτομα, έφηβους και γυναίκες. Μερικές φορές υπάρχει και μυστήριο σχετικά με την ταυτότητα του δολοφόνου. Το αμφιλεγόμενο «Peeping Tom» (1960) του Michael Powel και το κλασικό θρίλερ «Psycho» (1960) του Alfred Hitchcock είναι μερικοί από τους «προπομπούς» του συγκεκριμένου είδους. Το κακόφημο «Last House On The Left» (1972) του Αμερικανού σκηνοθέτη Wes Craven καθώς και το κλασικό «The Texas Chainsaw Massacre» (1974) του Tobe Hooper συνέβαλλαν σημαντικά στη διάπλαση του ιδιώματος. Επιρροή στη διαμόρφωση των slasher άσκησαν επίσης και τα ιταλικά giallo. Το φιλμ «Black Christmas» (1974) του Bob Clark θεωρείται το πρώτο πλήρες slasher ενώ οι ταινίες που έδωσαν τη μεγάλη ώθηση στο ιδίωμα καθιστώντας το δημοφιλές ήταν το θρυλικό «Halloween» (1978) του John Carpenter και το «Friday the 13th» (1980) του Sean S. Cunningham. Η δεκαετία του ’80 θεωρείται η χρυσή εποχή των ταινιών slasher με αμέτρητα φιλμ να ξεφυτρώνουν στη διάρκειά της. Το φιλμ «A Nightmare on Elm Street» (1984) του Wes Craven προσέδωσε μεταφυσικά στοιχεία στο slasher. Στο πρώτο μισό της δεκαετίας ’90 το είδος βρέθηκε σε παρακμή για να αναζωογονηθεί με την ταινία «Scream» του Wes Craven το 1996. Η τάση ανάκαμψης συνεχίστηκε με πολλές παραπλήσιες ταινίες όπως το «I Know What You did Last Summer» του 1997, με sequels αλλά και remake παλιότερων slasher χωρίς επιτυχημένο πάντοτε αποτέλεσμα. Τα slasher έχουν συχνά κατηγορηθεί για τον βίαιο χαρακτήρα τους και επικριθεί από κριτικούς κινηματογράφου, χριστιανικές και φεμινιστικές οργανώσεις ενώ πολλά αντιμετώπισαν προβλήματα με τη λογοκρισία.