Οι σπίλοι χωρίζονται σε πάρα πολλές κατηγορίες. Μία από τις βασικές όμως κατηγορίες στις οποίες διαχωρίζονται οι ελιές σε πρόσωπο και σώμα, είναι οι συγγενείς μελανοκυτταρικοί σπίλοι που εμφανίζονται τον πρώτο χρόνο της ζωής του ατόμου. Είναι μικρού ή μεσαίου μεγέθους και συνήθως είναι ακίνδυνοι. Αν είναι γιγαντιαίου μεγέθους, τότε συνιστάται να αφαιρούνται σε μικρή ηλικία καθώς έχουν 20% πιθανότητα ανάπτυξης μελανώματος.
Οι επίκτητοι μελανοκυτταρικοί σπίλοι ξεκινούν να εμφανίζονται στα παιδικά χρόνια και μπορεί να συνεχίσουν να βγαίνουν κατά την εφηβεία ή αργότερα. Μπορεί να έχουν ή όχι χρωστική ουσία.
Τέλος, έχουμε τους άτυπους σπίλους, οι οποίοι ανήκουν στην κατηγορία των επίκτητων μελανοκυτταρικών σπίλων και τα χαρακτηριστικά τους μοιάζουν με αυτά του μελανώματος. Μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος, με διαφορετικό σχήμα ή μέγεθος. Σε περίπτωση που εκφυλιστούν, θεωρούνται επικίνδυνοι, γι’ αυτό και συνιστάται η αφαίρεσή τους.