Μας υποβάλλατε μια σειρά από ερωτήματα. Επί του 1a ερωτήματός σας «εάν ερμηνεύω σωστά την υφιστάμενη νομοθεσία, ο εργοδότης φέρει ευθύνη για την ασφάλεια του εργαζόμενου ανεξαρτήτως από τον χώρο εργασίας-είναι σωστή η ερμηνεία μου;» η απάντηση είναι: Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ: Είναι σωστή η θέση σας επ’ αυτού, ήτοι υφίσταται υποχρέωση και ευθύνη του εργοδότη για την ασφάλεια του εργαζομένου, όπως ορίζεται στη διάταξη του άρθρου 1, παρ. 1 και 4, του ν.1 568/1985, σύμφωνα με την οποία «1. Οι διατάξεις του νόμου αυτού εφαρμόζονται, εφόσον δεν ορίζεται αλλιώς, σε όλες τις επιχειρήσεις, εκµεταλλεύσεις και εργασίες του ιδιωτικού και του δηµόσιου τοµέα, όπως ο τελευταίος αυτός καθορίζεται από τις διατάξεις της παραγράφου 6 του άρθρου 1 του ν. 1256/1982 (ΦΕΚ 65), εκτός από τα εδάφια α’ και β’. … 4. Για την εφαρµογή του νόµου αυτού, ως τόπος εργασίας νοείται κάθε χώρος που βρίσκονται ή µεταβαίνουν οι εργαζόµενοι εξαιτίας της εργασίας τους και που είναι κάτω από τον έλεγχο του εργοδότη.» Οι διατάξεις αυτές, καθώς και άλλες που αναφέρονται στην ασφάλεια των εργαζομένων, είναι αναγκαστικού δικαίου και για τον λόγο αυτό η εφαρμογή τους είναι υποχρεωτική και όχι προαιρετική και, επομένως, δεν υφίσταται δυνατότητα παραίτησης του εργαζόμενου από το δικαίωμά του αυτό, τυχόν δε παραίτηση δεν είναι νόμιμη και δεν λαμβάνεται υπόψη. Επί του 1b ερωτήματός σας «εάν ναι, καλυπτόμαστε επαρκώς από μία δήλωση στη σύμβαση εργασίας σύμφωνα με την οποία ο εργαζόμενος αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη για την ασφάλεια στον χώρο εργασίας του;» η απάντηση είναι: Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ Η «φόρμα» που επικαλείσθε δεν είναι νόμιμη, δεδομένου ότι η υγειονομική κάλυψη για οποιαδήποτε πάθηση υπέστη ο εργαζόμενος κατά την εργασία του και εξαιτίας αυτής, είναι υποχρεωτική για τα δύο μέρη και, επομένως, οποιαδήποτε «παραίτηση» του εργαζόμενου είναι άκυρη και ουδεμία έννομη συνέπεια επιφέρει. Επί του 1c ερωτήματός σας «Θα μπορούσαμε ως εργοδότες να ασφαλιστούμε έναντι ατυχήματος του εργαζόμενου στον χώρο εργασίας του εργαζομένου ή και να ασφαλίσουμε τον εργαζόμενο για τέτοια περιστατικά;» η απάντηση είναι: Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ Η εταιρεία σας, ως εργοδότρια, μπορεί να ασφαλισθεί σε ιδιωτική ασφαλιστική επιχείρηση, για κάθε ποσό που θα καταβάλει για τη νοσηλεία μέχρι και την πλήρη αποθεραπεία του εργαζομένου της. Ο εργαζόμενος, όμως, θεωρούμε ότι έχει τη δυνατότητα να ασφαλισθεί και ό ίδιος για την αποκατάσταση κάθε βλάβης του σώματός του και της υγείας του, η οποία δεν καλύπτεται ούτε από τον φορέα της κοινωνικής του ασφάλισης, ούτε και από τον εργοδότη του, με πρόσθετη ιδιωτική ασφάλιση και για νοσήματα, ή ατυχήματα που δεν καλύπτονται από την κρατική ασφάλιση. Διαφορετικά η ασφάλιση από τον ίδιο και για ήδη καλυπτόμενες περιπτώσεις από άλλους φορείς, θεωρείται απρόσφορη, δεδομένου ότι ο ίδιος δεν επιτρέπεται να αποκομίσει οποιαδήποτε ωφέλεια ή κέρδος από τη σωματική βλάβη που υπέστη, παρά μόνον την αποζημίωσή του από τον εργοδότη του, για την ηθική βλάβη, την οποία υπέστη εξ αιτίας προσβολής της υγείας του και μόνο με την προϋπόθεση ότι σε αυτήν ευθύνη έχει και ο εργοδότης του από αδικοπραξία.   Στο ερώτημά σας με αριθμό 2 «Υπάρχει πρόβλεψη στην υφιστάμενη νομοθεσία για σύμβαση αορίστου χρόνου με όρους ευέλικτης εργασίας; Δηλαδή εργασία κάποιες (όχι απαραίτητα συγκεκριμένες ημέρες) από το γραφείο και άλλες ημέρες από οπουδήποτε αλλού;» η απάντηση είναι: Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ Η «ευέλικτη» εργασία αποτελεί ζήτημα συμφωνίας, μεταξύ του εργοδότη και του εργαζόμενου και περιλαμβάνει τον τόπο εργασίας, το ωράριο εργασίας και τον τρόπο της απασχόλησης του εργαζόμενου. Όλα είναι ζητήματα, τα οποία μπορούν να διαπραγματευθούν ο εργοδότης και ο εργαζόμενος και να καταλήξουν σε συμφωνία μεταξύ τους, στα θέματα αυτά ή και σε άλλα, στα οποία δεν ισχύουν κανόνες αναγκαστικού δικαίου.