Το κάθε κύτταρο μεταφέρει στους απογόνους του το γενετικό υλικό του. Το DNA κάθε κυττάρου του σώματος μας σχηματίζεται από δύο συμπληρωματικές έλικες, που η μία έχει κληρονομηθεί από τον πατέρα και η άλλη από την μητέρα. Οι έλικες συνδέονται έτσι που η μία να αποτελεί αντανάκλαση της άλλης σε ότι αφορά τη δομή της. Τα σπερματοζωάρια και τα ωάρια είναι τα μόνα κύτταρα που όταν φτιάχνονται, έχουν από μία έλικα DNA. Με την ένωση τους προκύπτει ένα νέο κύτταρο ( αρχή ενός νέου οργανισμού) που πλέον είναι ακέραιο έχοντας μία διπλή έλικα DNA, μία από κάθε γονιό. Στο νέο κύτταρο και στα επόμενα που θα προκύψουν από τον πολλαπλασιασμό του θα περιέχονται αντίστοιχα δύο φορές τα ίδια γονίδια, ένα από κάθε γονιό. Από τα ζευγάρια των γονιδίων ένα είναι αυτό που επικρατεί ( επικρατούν) και δίνει τον «τόνο» στην αντίστοιχη λειτουργία που επιβλέπει. Το άλλο είναι σιωπηλό, υπολείπεται ( υπολειπόμενο). Το πρώτο κύτταρο, το γονιμοποιηθέν ωάριο, όπως προαναφέρθηκε θα πολλαπλασιαστεί, δίνοντας δύο κύτταρα με το νέο γενετικό υλικό που φτιάχτηκε απ’ αυτό της μάνας και του πατέρα. Αυτά με τη σειρά τους θα γίνουν τέσσερα, τα τέσσερα οκτώ κ.ο.κ. Αυτός ο τρόπος πολλαπλασιασμού των κυττάρων ( διπλασιασμού τους), στον οποίον αναπαράγεται διπλή έλικα DNA, λέγεται μίτωση. Και είναι αυτός που ακολουθούν όλα τα κύτταρα πλήν αυτών από τα οποία προκύπτουν τα σπερματοζωάρια και τα ωάρια ( ο τρόπος πολλαπλασιασμού με το μισό γενετικό υλικό λέγεται μείωση). Κληρονομική μετάδοση μίας ασθένειας ( στην περίπτωση μας κληρονομικό καρκίνο) έχουμε όταν οι γονείς κληροδοτούν στα παιδιά τους έλικα του DNA που περιέχει κάποια χαλασμένα γονίδια (μεταλλαγμένα). Και αυτά τα χαλασμένα γονίδια πρέπει να βρίσκονται στο σπερματοζωάριο ή/και στο ωάριο ( στα γαμετικά κύτταρα). Έτσι όταν γίνει η γονιμοποίηση και προκύψει το νέο κύτταρο, αυτό θα περιέχει τα χαλασμένα γονίδια τα οποία θα μεταδοθούν και θα βρίσκονται πλέον σε όλα τα κύτταρα που θα προκύψουν στη συνέχεια, σε όλα δηλ. τα κύτταρα του νέου οργανισμού. Τη νόσο με την οποία συνδέεται το χαλασμένο γονίδιο ( στην περίπτωση μας ο καρκίνος) θα την εκδηλώσει όχι σε όλα τα κύτταρα του σώματος, αλλά σε εκείνα του ή των οργάνων με τα οποία σχετίζεται ή επηρεάζει η δράση του χαλασμένου γονιδίου. Από την άλλη, όμως, βλάβες στα γονίδια των κυττάρων του οργανισμού συμβαίνουν και αργότερα σε κάποια στιγμή της ζωής, είτε γιατί κάποιος εξωτερικός παράγοντας επέδρασε και τα χάλασε, είτε γιατί κάτι πήγε «στραβά» στη λειτουργία του πολλαπλασιασμού των κυττάρων, είτε γιατί συσωρεύτηκε «χημική σκουριά»( ας επιτραπεί η έκφραση) στη περιοχή γύρω από το DNA. Αυτές οι βλάβες στο DNA ( οι μεταλλάξεις) ονομάζονται και σωματικές.  Αυτό το είδος καρκίνου, που ξεκινά από βλάβες στα κύτταρα που δεν σχετίζεται με κληρονομική μετάδοση, λέγεται σποραδικός καρκίνος. Ο καρκίνος σε ένα μικρό ποσοστό (λιγότερο από 10%) φαίνεται να οφείλεται σε κληρονομούμενα ελαττωματικά γονίδια. Αυτό έχει διαπιστωθεί να ισχύει και σε συχνές μορφές καρ­κίνου, όπως είναι π.χ. του παχέος εντέρου και του μαστού. Η κληρονομική επιβάρυνση βεβαίως δεν είναι απόλυτη, δηλαδή δεν σημαίνει ότι όλα τα παιδιά γονιών με μεταλλαγμένα γονίδια, θα αναπτύξουν καρκίνο. Από την άλλη, το να εμφανίσει κάποιος άνθρωπος σε κάποια στιγμή της ζωής του καρκίνο δεν σημαίνει ότι στη συνέχεια θα “κληροδοτήσει” στα παιδιά του την αρρώστια, γιατί όπως αναφέραμε συνήθως οι βλάβες που οδηγούν στον καρκίνο συμβαίνουν  σε κάποια σωματικά κύτταρα του οργανισμού ( π.χ. στο μαστό) και όχι στα γαμετικά κύτταρα ( δηλ. στα σπερματοζωάρια ή τα ωάρια). Ακόμη και όταν εμφανίσουν καρκίνο ορι­σμένα μέλη μιας οικογένειας, αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει κληρονομικότητα. Ο καρκίνος είναι τόσο συχνός, που είναι λογικό να “τύχει” σε περισσότερα από ένα μέλη μιας οικογένειας. Στις περιπτώσεις αυτές γίνεται αναφορά σε “οικογενειακό ιστορικό” καρκίνου, που φαίνεται ότι είναι ένας παράγοντας αυξημένου κινδύνου για τα μέλη της οικογένειας, ιδίως μεταξυ των συγγενών α’ και β’ βαθμού. Να επαναληφθεί, γιατί υπάρχει διαδεδομένη σύγχυση πως άλλο βλάβη στο γενετικό υλικό (στα γονίδια) και άλλο κληρονομικότητα ( μεταφορά χαλασμένων γονιδίων από τους γονείς στα παιδιά)