Οι σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές αποσκοπούν στη μείωση του χειρουργικού τραύματος των ιστών και ιδιαίτερα των μαλακών μορίων γύρω από μία άρθρωση.  Αυτό βοηθά αφενός μεν στη μείωση του μετεγχειρητικού πόνου και άρα στην ταχύτερη ανάρρωση, αφετέρου όμως περιορίζει δραστικά τις απώλειες αίματος. Πιο συγκεκριμένα, οι λιγότερο τραυματικές τεχνικές που εκμεταλλεύονται τις ανατομικές προσπελάσεις με την ελάχιστη διατομή μυών ή τενόντων, φαίνεται ότι συμβάλλουν πολύ στον περιορισμό της αιμορραγίας. Να σημειωθεί ότι το μήκος της τομής, αν και είναι αυτό που βλέπει ο ασθενής, δε συμβαδίζει πάντα με το βαθμό κάκωσης των μαλακών μορίων. Γι’ αυτό και η προσπέλαση δεν καθορίζεται από αυτό, αλλά από τον τρόπο πρόσβασης στην άρθρωση χωρίς να διαταραχθεί ο “φάκελος” των μαλακών μορίων (θυλάκου, μυών, τενόντων κλπ.) γύρω από αυτήν.
Επιπλέον, η συνδυασμένη χρήση διαφόρων μεθόδων και φαρμάκων (υποτασική αναισθησία, συστημάτων αυτομετάγγισης, τρανεξαμικού οξέος κ.ά.) επιδρούν  καθοριστικά στην μείωση της αιμορραγίας, με αποτέλεσμα τελικά η απώλεια αίματος και οι επιπλοκές της (αιμοδυναμική αποσταθεροποίηση, ανάγκη μετάγγισης, μετεγχειρητικά αιματώματα κλπ.) να περιορίζονται στο ελάχιστο. Ο Δρ. Γεώργιος Κασιμάτης ήταν από τους πρώτους που ασχολήθηκαν στην Ελλάδα (2004) με τη διαχείριση του αίματος στις ολικές αρθροπλαστικές και ιδιαίτερα του γόνατος και επομένως η εμπειρία του με τα πρωτόκολλα αυτά είναι μεγάλη. Η σχετική δημοσίευση έγινε στο American Journal of Surgery: Blood saving protocol in elective total knee arthroplasty, το οποίο είναι ένα αναγνωρισμένο επιστημονικό περιοδικό και το άρθρο έχει λάβει πάνω από 40 ετεροαναφορές (citations) στη βιβλιογραφία, ενδεικτικό της αποδοχής που έτυχε από την επιστημονική κοινότητα.