Το όνομα του αμέθυστου προέρχεται από το στερητικό «α» και το ρήμα «μεθύω» (μεθώ), καθώς στην αρχαιότητα πίστευαν ότι το πετράδι αυτό προστάτευε τον άνθρωπο που το είχε στην κατοχή του, ώστε να μην μεθάει. Οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι έφεραν κοσμήματα με αμέθυστο και έπιναν από διάφορα σκεύη διακοσμημένα με αμέθυστο.