Πρόκειται για έναν ευρύ όρο που περιλαμβάνει ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού οι οποίες θεωρούνται γενικά μειωμένης καλλιτεχνικής αξίας και χαμηλής ποιότητας. Γι’ αυτό τον λόγο προσπαθούν να «εκμεταλλευτούν» μία ορισμένη μόδα, τάση ή ρεύμα προσελκύοντας το κοινό που επιζητά αυτή την ιδιαίτερη ψυχαγωγία. Για την προώθησή τους οι εν λόγω ταινίες προσπαθούν να «εκμεταλλευτούν» π.χ. έναν διάσημο ηθοποιό, τη βία, το σεξ, τα ειδικά εφέ και ποικίλα θέματα extreme συνήθως μορφής. Ταινίες που αρχικά θεωρήθηκαν exploitation επαναξιολογήθηκαν ως κλασικές σ’ ένα είδος αποκτώντας cult φήμη και δημιουργώντας ολόκληρη «σχολή», με χαρακτηριστικό παράδειγμα το ιστορικό «Night of the Living Dead» του George Romero. Η ιστορία των exploitation ταινιών αρχίζει από την πρώιμη δεκαετία του ’20 αλλά έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλείς τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 όταν χαλάρωσε αισθητά η λογοκρισία στον κινηματογράφο. Τα στέκια που έπαιζαν τέτοιες ταινίες στις ΗΠΑ ονομάζονταν Grindhouses. Συγκεκριμένες υποκατηγορίες στον χώρο του τρόμου υπάγονται στην έννοια του «exploitation» όπως τα slasher, τα splatter, τα φιλμ με κανιβάλους, τα ιταλικά giallo και οι ταινίες με τέρατα. Άλλες γνωστές υποκατηγορίες exploitation ταινιών είναι οι ταινίες που προσηλώνονται στα αυτοκίνητα, στις κούρσες γρήγορων οχημάτων και στα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα (Carsploitation), ταινίες με μοτοσικλετιστές (Biker Films), ταινίες με κεντρικό θέμα τις «γυναίκες σε φυλακή» (Women In Prison Films), τα μαρτύρια κρατούμενων στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης (Nazisploitation), ταινίες με νέγρους ηθοποιούς και συνηθέστερο θέμα την αντίστασή τους σε κάποια αρχή (Blaxploitation), τα Spaghetti Westerns, ταινίες με προβολή εκτεταμένων και λεπτομερών γυμνών πλάνων κυρίως γυναικών (Sexploitation), ταινίες που σοκάρουν με ποικίλους τρόπους (Shocksploitation) όπως υπερβολική βία, αιμομιξίες, βιασμούς και άλλες ακραίες καταστάσεις. Οι υποκατηγορίες των exploitation ταινιών μπορούν να αυξηθούν κατά πολύ.