mteb/PlscClusteringP2P.v2 huggingface dataset:
Wpływ pracy na samopoczucie ratowników medycznych Wprowadzenie. Wiele czynników w pracy ratowników medycznych może powodować pogorszenie samopoczucia. Mogą to być zarówno pacjenci i ich agresywne zachowania, jak i ryzyko zarażenia: wirusami, bakteriami oraz grzybami. Należy do nich również konieczność zmiany napięcia uwagi wynikająca z organizacji pracy, zmianowy charakter pracy. Wystąpić mogą także dolegliwości układu mięśniowo-szkieletowego będące konsekwencją np. dźwigania pacjentów, wypadki komunikacyjne i wiele innych.
Cel pracy. Określenie czynników, które wpływają na samopoczucie ratowników medycznych w pracy.
Materiał i metody. Badania przeprowadzono w 2014 roku na terenie Lubelszczyzny w stacjach pogotowia ratunkowego na grupie 120 ratowników medycznych. W badaniach wykorzystano kwestionariusz do oceny pomiaru objawów złego samopoczucia fizycznego (PSI).
Wyniki badań. Najczęstsze dolegliwości, jakie zgłaszali respondenci w ciągu ostatnich 30 dni, jak również niestanowiące powodu do zgłaszania się po poradę lekarską, tj. zmęczenie (59,2%) i ból pleców (57,5%). Znajomość i stosowanie zasad przepisów dotyczących ręcznych prac transportowych oraz zasad zapobiegania dolegliwościom mięśniowo-szkieletowym zmniejsza dolegliwości fizyczne w badanej grupie. Większość osób, która pracowała w więcej niż jednym miejscu zatrudnienia, skarżyła się na zmęczenie w ciągu ostatnich 30 dni. Kobiety częściej niż mężczyźni odczuwają dolegliwości fizyczne związane z wykonywana pracą.
Wnioski. Na samopoczucie ratowników medycznych wpływa wiek, płeć liczba dyżurów, liczba miejsc zatrudnienia oraz znajomość zasad dotyczących transportu ręcznego. Samopoczucie badanej grupy nie zależy od posiadanego wykształcenia.
Depresja a emocjonalne konsekwencje deprecjonującej i faworyzującej autoprezentacji Celem artykułu było porównanie poziomu lęku u badanych z różnymi poziomami objawów depresji w czterech różnych sytuacjach badawczych: deprecjonującej autoprezentacji w sytuacji porażki, faworyzującej autoprezentacji w sytuacji porażki, deprecjonującej autoprezentacji w sytuacji sukcesu, faworyzującej autoprezentacji w sytuacji sukcesu. 220 uczniów szkoły średniej wypełniło dwa kwestionariusze: skali depresji Becka (Beck Depression Inventory, BDI) oraz skali lęku (State-Trait Anxiety Inventory, STAI). U badanych z tendencjami depresyjnymi w porównaniu do tych niebędących w depresji zaobserwowano doświadczenie zmniejszenia się lęku sytuacyjnego po faworyzującej autoprezentacji w sytuacji sukcesu (głównie) oraz w sytuacji porażki. Inne rodzaje warunków badawczych nie spowodowały zróżnicowanych zmian w poziomie lęku u badanych z różnymi poziomami objawów depresji.
Ocena dostępności do papierosów w opinii dzieci i młodzieży z miasta Włocławka Wstęp. Palenie tytoniu oraz narażenie na dym nikotynowy niesie za sobą szereg negatywnych skutków zdrowotnych, zarówno w rozumieniu jednostkowym jak i społecznym. Wczesna inicjacja nikotynowa zwiększa ryzyko palenia tytoniu w przyszłości i wykazuje związek z podejmowaniem przez młodzież innych zachowań niekorzystnych dla zdrowia. Cel. Celem pracy jest ocena dostępności do wyrobów nikotynowych wśród dzieci i młodzieży z miasta Włocławka. Materiał i metody. Badania przeprowadzono wśród 369 uczniów włocławskich szkół. W badaniu posłużono się metodą sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem kwestionariusza ankiety własnej. Wyniki. 1. 84,3% uczniów deklaruje, że nie pali papierosów, 2. Spośród palących badanych 58,6 % deklaruje, że pali w wyjątkowych sytuacjach, a nałogowe (codzienne) palenie zadeklarowało 22,4% badanych. 3. 27,5% badanych zadeklarowało inicjacje palenia w wieku 10 lat i poniżej. 4. 14,4% ankietowanych kupiło papierosy samodzielnie. Wnioski. 1. Znacząca większość uczniów szkół włocławskich (84,3%) deklaruje, że nie pali papierosów. 2. Uczniowie z włocławskich szkół palący tytoń najczęściej deklarują, że palą w wyjątkowych sytuacjach. Co piąty nastolatek z grupy osób palących pali tytoń nałogowo (codziennie). 3. Znaczący jest odsetek osób inicjujących palenie w wieku 10 lat i poniżej.
Sytuacja szczecińskich małych firm w ocenie ich właścicieli W artykule przedstawiono wyniki badań ankietowych przeprowadzonych wśród przedsiębiorców w Szczecinie. Ankieta była skierowana do firm małych, zatrudniających od 10 do 49 osób. Składała się z 99 pytań i obejmowała następujące zagadnienia: makroekonomiczne, otoczenia konkurencyjnego, struktury organizacyjnej, podatkowe i prawne, ekonomiczne i finansowe, marketingowe, kadrowe, organizacji i zarządzania.
Zdrowotność prosa odmiany 'Jagna' uprawianego na glebie bardzo lekkiej w zależności od dawki nawożenia azotowego i nawadniania Celem przeprowadzonego w latach 2005-2006 doświadczenia było określenie wpływu nawodnienia deszczownianego i zróżnicowanej dawki nawożenia azotem (0, 40, 80, 120 kg N•ha-1) na zdrowotność prosa odmiany 'Jagna', uprawianego na glebie bardzo lekkiej. Badania obejmowały ocenę stopnia porażenia korzeni przez kompleks patogenów, podstawy źdźbła przez Oculimacula spp., Rhizoctonia spp. oraz Fusarium spp. i Bipolaris sorokiniana. Na liściach obserwowano nasilenie czerwonej i innych plamistości. Ponadto określano skład gatunkowy grzybów zasiedlających porażone korzenie i podstawę źdźbła. 
Deszczowanie spowodowało istotny wzrost porażenia korzeni przez kompleks patogenów oraz podstawy źdźbła przez Fusarium spp. i B. sorokiniana. Zdrowotność niedeszczowanego prosa zależała w dużym stopniu od opadów atmosferycznych. Słabsze porażenie przez większość patogenów zanotowano w roku z mniejszą ilością opadów w okresie wegetacji prosa. W miarę zwiększania dawki nawożenia azotowego następował istotny wzrost porażenia korzeni, a także podstawy źdźbła przez Oculimacula spp. 
Z porażonych korzeni prosa, spośród grzybów patogenicznych izolowano głównie Fusarium spp., zwłaszcza F. solani, F. oxysporum i F. equiseti. Z porażonej podstawy źdźbła izolowano przede wszystkim F. equiseti i B. sorokiniana. Znacznie rzadziej wyodrębniano Rhizoctonia solani i R. cerealis. Techniką PCR potwierdzono, iż R. cerealis i R. solani były sprawcami ostrej plamistości oczkowej, a R. solani także porażenia korzeni.
Wpływy włoskie w renesansowej i barokowej architekturze Jarosławia Jarosław to niespełna 40-tysięczne miasto położone nad Sanem, na pograniczu Pogórza Rzeszowskiego i Doliny Dolnego Sanu, lokowane już w 1375 roku. Przez wieki pozostawało w prywatnych rękach i było obiektem trosk i starań właścicieli (m.in. Ostrogskich, Kostków, Sobieskich), w okresie Renesansu wsławiło się znanymi w całej Europie jarmarkami. Świadkami jego długiej, nierzadko burzliwej historii, są liczne kościoły, klasztory i mieszczańskie kamienice. W artykule omówiono najważniejsze budowle wzniesione lub przebudowane w okresie Renesansu i Baroku: kamienicę Orsettich, kościół św. Jana (obecnie Kolegiatę Bożego Ciała, pojezuicki), kościół św. Mikołaja i św. Stanisława (opactwo pp. benedyktynek), bazylikę Matki Bożej Bolesnej (oo. dominikanie) oraz kościół św. Trójcy (oo. reformaci), zwracając szczególną uwag na ślady włoskich wpływów w architekturze tych obiektów.
Modelowanie działania czujki magnetycznej w programie Quickfield jako przykład wykorzystania e-technologii w metrologii elektrycznej W artykule przedstawiono wyniki badań oraz modelowania pola magnetycznego w programie QuickField za pomocą metody elementów skończonych. Modelowaniu poddano czujkę magnetyczną K-1 firmy Satel. Zaprezentowano również stanowisko laboratoryjne w pracowni technicznych systemów alarmowych w Instytucie Edukacji Technicznej i Bezpieczeństwa Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie, jako przykład wykorzystania e-technologii w systemie dydaktycznym. W pracy badawczej wykorzystano metodę modelowania oraz symulację komputerową na podstawie oprogramowania QuickField przeznaczonego na potrzeby dydaktyki w zakresie metrologii elektrycznej. Metoda elementów skończonych jest powszechnie znaną i wykorzystywaną w technice, umożliwiającą analizę pracy skomplikowanych elementów i układów elektrycznych. W prezentowanym ćwiczeniu, program ten wykorzystano do badań zjawiska elektromagnetyzmu.
Stała formacja prezbiterów do duszpasterstwa rodzin wyzwaniem nowej ewangelizacji Formacja stała prezbiterów do duszpasterstwa rodzin jest kontynuacją formacji seminaryjnej. Jest ona jednym z elementów pastoralnej tożsamości prezbitera i ważnym wyzwaniem nowej ewangelizacji. Stała formacja prezbitera jest ostatecznie autoformacją. Niniejszy artykuł przedstawia zagadnienie stałej formacji prezbitera do duszpasterstwa rodzin. Ukazuje istotę tej formacji, jej zasady, cele, zadania i formy realizacji. Źródła opracowania stanową oficjalne wypowiedzi Kościoła oraz literatura przedmiotu.
Czy aktywne metody ochrony przyrody moga utrzymac bogactwo drobnych ssakow na turzycowiskach? Turzycowiska w dolinach rzecznych Puszczy Białowieskiej charakteryzują się dużym bogactwem gatunkowym drobnych ssaków. Różnorodność ta wynika ze specyficznej architektury środowisk – pasy turzycowisk kontaktują się długą linią graniczną z bogatymi ekosystemami lasu naturalnego. Wieloletnie badania pozwoliły określić preferencje środowiskowe poszczególnych gatunków drobnych ssaków i wykazać ich duże zróżnicowanie międzygatunkowe. Z badań wynika, że w miarę zarastania turzycowiska będzie zmniejszała się różnorodność gatunkowa drobnych ssaków na skutek zanikania wyspecjalizowanych gatunków siedlisk otwartych przy jednoczesnym wzroście dominacji pospolitych gatunków preferujących zadrzewienia. Dlatego ważne jest, by metodami czynnej ochrony utrzymywać otwarte siedliska i nie pozwolić im zarosnąć.
Architekci powiatowi w powiecie bialskim (1918-1939). Przyczynek do badań nad dziejami architektury województwa lubelskiego Architektom powiatowym urzędującym w Białej Podlaskiej w okresie międzywojennym powierzano pracę w dwóch powiatach: bialskim i konstantynowskim. Urząd ten sprawowali Zygmunt Krasiński (1920), Tadeusz Prauss (1921-1922), Konstanty Srokowski (1922-1925), Bronisław Makowski (1925-1926), Adam Dzięciołowski (1926-1931) oraz Eugeniusz Eberle (1932-1939). Daty podane przy nazwiskach sugerują ciągłość obsadzenia urzędu. Tak jednak nie było, bowiem często pomiędzy opuszczeniem go przez jednego architekta, a zajęciem go przez kolejnego mijały miesiące. Architektom powiatowym przysługiwała pomoc budowniczego powiatowego. Architekci powiatowi byli często jedynymi przedstawicielami fachowych sił architektoniczno-budowalnych na terenie swego urzędowania. Z tego powodu mieli spore szanse na działalność projektową i zwykle je wykorzystywali. Ważne jest też to, że ich nazwiska występują na projektach budowlanych przy potwierdzeniu zgodności z rzeczywistością zamieszczonych na nich planów sytuacyjnych. W przypadku projektów pozbawionych datacji wiedza o okresie urzędowania architekta może być pomocą w ustaleniu czasu ich powstania.
Analiza uszkodzeń elementu płytowego modelującego fragment ściany wielokomorowego silosu obciążonego cyklicznie w świetle własnych badań doświadczalnych Podejmując się próby pomiaru procesu uszkodzeń, powstających w elementach prostokątnych silosów wielokomorowych, przy zmieniających się wariantach zasypów i opróżniania, autorzy przeprowadzili testy na płytach żelbetowych, stanowiących modele fragmentów ścian wielokomorowych prostokątnych silosów, posługując się dwiema metodami pomiarowymi: techniką elastooptycznej warstwy powierzchniowej oraz metodą tensometryczno-indukcyjną.
Morały płynące z opowiadań menedżerów dotyczących podejmowania trudnych decyzji Artykuł oparty jest na wynikach badań empirycznych autorki, w których menedżerowie opisywali rzeczywiste przypadki konfrontacji z trudnymi sytuacjami decyzyjnymi w organizacjach. Artykuł opisuje sposób, w jaki menedżerowie strukturalizują własne doświadczenia związane z podejmowaniem trudnych decyzji, tworzą opowieści z sylwetkami bohaterów, intrygę, którą stanowi napotkana trudność, i fabułę zawierającą działania służące pokonaniu trudności, podjęciu decyzji. Autorka analizuje głównie morały opowieści, czyli wnioski wyciągane przez menedżerów z podjętych decyzji i efektów ich wdrożenia; znaczenie, jakie nadają podejmowanym działaniom i własnym doświadczeniom decyzyjnym. Z przeżytych i opisanych historii powstają doświadczenia służące rozwojowi, sprawnemu oraz skutecznemu radzeniu sobie z podobnymi sytuacjami w przyszłości, lepszemu poznaniu siebie w roli decydenta.
Ochrona różnorodności biologicznej Karkonoskiego Parku Narodowego - praktyczne, aktywne metody ochrony przyrody Różnorodność biologiczna rozpatrywana jako właściwość układu biologicznego jest ściśle związana z jego równowagą, stanem homeostazy. Zubażanie różnorodności – zanikanie właściwych elementów układu biologicznego powoduje jego rozregulowanie, zachwianie stanu równowagi, a w skrajnym przypadku rozpad.Najczęstszym czynnikiem powodującym przekształcenia bioróżnorodności jest antropopresja, która spowodowała na terenie Karkonoszy powstanie stanu klęski ekologicznej. Siła niekorzystnych czynników, transgraniczny charakter oddziaływań, krótki czas na reakcje i przystosowanie się układów biologicznych powoduje konieczność stosowania aktywnych formy ochrony przyrody. W Karkonoskim Parku Narodowym ochrona różnorodności biologicznej realizowana jest na różnych poziomach. Na poziomie genowym – przez zachowanie bogactwa puli genowej gatunku i jego miejscowej populacji (archiwa genetyczne jodły pospolitej; plantacje rodów sosny zwyczajnej ekotypu naskalnego z Chojnika; rozmnażanie in vitro skalnicy śnieżnej, rzeżuchy rezedolistnej, rozrzutki alpejskiej; inicjowanie odnowień naturalnych w ekosystemach leśnych). Na poziomie gatunku poprzez ochronę zróżnicowania gatunkowego ekosystemów (restytucja jodły, rzadkich i zagrożonych gatunków drzew i krzewów; aktywna ochrona łąk śródleśnych; martwe drewno w lasach, poprawa warunków siedliskowych dla pilchowatych). Na poziomie przestrzennym poprzez ochronę różnych typów ekosystemów (przywracanie właściwego składu gatunkowego i struktury ekosystemów leśnych, sposoby wprowadzania gatunków docelowych, zabiegi mikroinżynierii środowiskowej – wykładanie liści bukowych w monokulturach świerkowych, odpowiednia infrastruktura turystyczna).
Wpływ twardości wody i pH roztworów na efektywność sonosorpcji substancji humusowych na węglu aktywnym Badania miały na celu określenie wpływu twardości i pH wody na skuteczność sorpcji substancji humusowych (SH) prowadzonej w układzie klasycznym oraz po ultradźwiękowej modyfikacji roztworu SH. W przypadku sonosorpcji istotne było wykazanie, jak podane parametry (twardość i pH) wpływają na skuteczność ultradźwiękowego wspomagania sorpcji klasycznej. Jako sorbent zastosowano granulowany węgiel aktywny ROW 08 Supra. Adsorbat stanowił wodny roztwór SH o stężeniu 20 mg/dm3. Roztwór SH na bazie wody dejonizowanej sporządzono z preparatu soli sodowej kwasów humusowych. Proces sorpcji prowadzono w warunkach statycznych. Badano skuteczność procesów sorpcji i sonosorpcji z wodnych roztworów SH o pięciu stopniach twardości wody. Badania procesu sonosorpcji polegały na modyfikacji ultradźwiękowej roztworu SH przed sorpcją w układzie klasycznym. Do sonifikacji badanych próbek wykorzystano dezintegrator ultradźwiękowy VCX 750 o częstotliwości 20 kHz i mocy 750 W. Zastosowano następujące parametry ultradźwiękowe: czas nadźwiękawiania 5 minut, amplituda drgań 114 μm. Natężenie pola ultradźwiękowego wynosiło około 60 W/cm2 i było wystarczające do utworzenia się w roztworze pęcherzyków kawitacyjnych i generowania wolnych rodników. Dla oceny skuteczności procesu sorpcji i sonosorpcji SH badano zmiany zawartości rozpuszczonego węgla organicznego (RWO) i absorbancji UV254. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że zawartość jonów Ca2+ poprawia skuteczność sorpcji SH. Skuteczność procesu wyrażona poprzez zmiany RWO i absorbancji UV254 była najwyższa dla wody o V stopniu twardości. Odnotowano w tym przypadku skuteczność sorpcji SH wynoszącą 78% (dla RWO). Skuteczność metody ultradźwiękowej do wspomagania sorpcji SH w znacznym stopniu zależy od twardości wody. Zawartość jonów Ca2+ zmniejsza skuteczność oddziaływania ultradźwięków na SH i w konsekwencji efekty sorpcji. Wzrost skuteczności procesu był najwyższy dla wody dejonizowanej (dla RWO 20%). Przy wysokiej twardości wody notowano niekorzystny wpływ modyfikacji ultradźwiękowej SH. Sorpcja SH zachodziła z najwyższą skutecznością (potwierdzoną obniżeniem RWO i absorbancji UV254) przy niskim pH = 2,5. Wzrost pH zmniejsza skuteczność stosowania metody ultradźwiękowej do wspomagania sorpcji SH.
Muzeum Lesne w Nadlesnictwie Spychowo - multimedialna izba przyrodnicza bez wypchanych zwierzat Poniżej przestawiamy przykład jak dzięki chęci, pomysłom i niewielkim środkom można było urządzić izbę przyrodniczo-leśną w nadleśnictwie. Warto aby sala edukacyjna nie była po prostu nagromadzeniem eksponatów, ale żeby ułożona była tematycznie. W Spychowie przyroda zaprezentowana jest według zmieniających się pór roku. Istotna role odgrywa tu odpowiednia kolorystyka oraz oświetlenie. Na końcu w małej salce znajduje się jeszcze część historyczna, gdzie urządzono starą kancelarię leśniczego, są tam wysłużone sprzęty, poniemieckie mapy oraz wystawa starych zdjęć z kroniki Nadleśnictwa.
Przyjęcie Chrystusa w uchodźcach i przesiedlonych. Wytyczne pastoralno-kanoniczne  Na fundamencie instrukcji Erga migrantes caritas Christi z 2004 roku sytuacja uchodźców i wypędzonych wymagała nie tylko nowych analiz i zdefiniowania ich sytuacji w Kościele Powszechnym oraz w Kościołach diecezjalnych, ale ze względu na dynamikę zjawiska migracji wciąż na nowo konieczna jest aktualizacja zadań  duszpasterskich wobec tych kategorii migrantów. Niepokoje polityczne i społeczne w pierwszych dwóch dekadach XXI wieku były swoistym katalizatorem wypracowania przez Stolicę Apostolską instrukcji: Przyjęcie Chrystusa w uchodźcach i przymusowo wypędzonych.
Zastosowanie oceny zapachowego oddziaływania w projektowaniu, optymalizacji i wyborze lokalizacji potencjalnie uciążliwej instalacji W pracy opisano procedurę oceny zapachowego oddziaływania przedsięwzięcia, umożliwiaj ącą określenie racjonalnej lokalizacji, optymalnej wysokości punktu wyrzutu gazów do atmosfery lub stopnia oczyszczenia gazów odlotowych, niezbędnych do zminimalizowania zapachowego oddziaływania do poziomu akceptowalnego przez lokalną ludność. Przedstawiono również jej zastosowanie na hipotetycznym przykładzie fermy trzody chlewnej, planowanej do budowy w określonej odległości od zabudowań mieszkalnych.
W stronę europejskiego nacjonalizmu? Tendencje unifikacyjne we współczesnych europejskich ruchach nacjonalistycznych W Europie obserwujemy zjawisko renesansu nacjonalizmu. Zauważalny jest wyraźnie wzrost znaczenia partii odwołujących się do kategorii narodu i interesu narodowego. Niektórzy mówią wręcz o trzeciej fali nacjonalizmu po okresie nacjonalizmu demokratycznego z lat 1789–1870 i niedemokratycznego z okresu od 1886 do 1945 r., wówczas nastąpić miałby czas nacjonalizmu europejskiego. Rzeczywiście partie i ugrupowania nacjonalistyczne w poszczególnych krajach europejskich odnalazły wiele łączących je problemów, pewne uniwersalne treści wspólne im wszystkim, których chcą bronić, bądź je propagować. W związku z tym mamy do czynienia z próbami tworzenia sieci transnarodowych, walczących o wspólne cele, przeciwstawiających się zjawiskom migracji, islamizacji czy federacyjnemu modelowi integracji europejskiej.
Totem inteligencki, czyli gdzie w społeczeństwie polskim XXI wieku szukać śladów po dawnym ziemiaństwie Książka Rafała Smoczyńskiego i Tomasza Zaryckiego została poświęcona socjologicznej analizie miejsca, jakie w polskim polu władzy zajmują od drugiej połowy XIX w. arystokracja, ziemiaństwo, szlachta. Pracę można uznać za podsumowanie wiedzy o roli środowisk postziemiańskich w Polsce w XX i XXI w.
Personel nadzoru i kontroli przy pracach antykorozyjnych i izolerskich – wybrane aspekty W referacie zwrócono uwagę na potrzebę utrzymania zdolności użytkowej konstrukcji przez wymagany okres trwałości. Zapewnienie to może być dotrzymane tylko wtedy, gdy w realizację konstrukcji zaangażowany jest kompetentny personel. Wskazano na właściwe stosowanie norm przywołanych w wymaganiach kontraktu oraz na właściwą interpretację konieczności stosowania wymagań zawartych w normach. Odniesiono się do wybranych aspektów związanych kwalifikacjami i kompetencjami personelu w pracach antykorozyjnych i izolerskich. Zwrócono uwagę na pojęcia związane z kwalifikacjami i kompetencjami. Dokonano analizy zapisów norm w odniesieniu do wymagań dla personelu. Stwierdzono, że w wielu przypadkach wymagania te opisane są w normach w sposób bardzo ogólny. Dlatego też właściwym jest określanie w warunkach kontraktu pełnych i zrozumiałych dla wszystkich zainteresowanych stron kontraktu, wymagań odnośnie kwalifikacji i kompetencji personelu. Brak takich uzgodnień może prowadzić do nieporozumień pomiędzy stronami kontraktu. Przedstawiono przykłady szkoleń pozwalających podnieść poziom kompetencji personelu, a także propozycje niezależnych certyfikacji firm z zakresu antykorozji. Pokazano jako przykład, stosowane w Norwegii uregulowania dotyczące wymagań dla personelu antykorozji i izolacji. Zwrócono uwagę na możliwość uzyskania na rynku polskim międzynarodowych certyfikatów personelu i firm FRSIO.
Okres dializoterapii a sposób żywienia pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek Celem przeprowadzonego badania była analiza wpływu okresu hemodializoterapii na wartość energetyczną i zawartość
wybranych składników pokarmowych 38 pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek. Wykazano, że dłuższy czas leczenia
dializami korzystnie wpływał na wartość energetyczną diety oraz zawartość białka w żywieniu badanej grupy pacjentów.
Ponadto wykazano m.in.: zbyt niską zawartość białka, energii, żelaza i wapnia oraz zbyt wysoką - nasyconych kwasów tłuszczowych.
Ze względu na potrzebę zmian sposobu żywienia pacjentów hemodializowanych powinni oni być objęci edukacją
żywieniową prowadzoną przez wykwalifikowanego dietetyka.
Ocena przydatności wapieni z rowu Kleszczowa (złoże węgla brunatnego Bełchatów – pole Szczerców) jako potencjalnych sorbentów SO2 stosowanych w energetyce – problemy dokumentowania geologicznego Występujące w zboczach rowu Kleszczowa wapienie wieku jurajskiego są jedną z najważniejszych kopalin towarzyszących w złożu węgla brunatnego Bełchatów. W ostatnich latach zaistniała potrzeba rozpoznania ich przydatności jako sorbentów SO2. Podczas ich dokumentowania napotkano wiele trudności. Wapienie charakteryzują się znaczną zmiennością litologiczną, są to skały zarówno odznaczające się wysoką twardością i zwięzłością, jak i słabo zwięzłe czy nawet pylaste. W ich partiach stropowych występują procesy krasowe, a niżej położone są z kolei objęte wtórnymi procesami mineralizacyjnymi, spośród których najsilniej jest zaawansowany proces silifikacji. Widoczne są również efekty innych procesów przeobrażeniowych, takich jak: kompakcja, cementacja, procesy rozpuszczania i rekrystalizacji kalcytu, które przyczyniły się do znacznego urozmaicenia składu mineralnego i chemicznego wapieni, zróżnicowania parametrów fizykochemicznych i fizykomechanicznych określających ich przydatność do gospodarczego wykorzystania jako sorbentów SO2. Inne problemy związane z dokumentowaniem wapieni w złożu Bełchatów są związane z ich mniejszym znaczeniem w porównaniu z kopaliną główną, co powoduje, że ich rozpoznanie jest skromne, cechuje się większym interwałem poziomym otworów wiertniczych, zdecydowanie większymi i silnie zróżnicowanymi długościami próbek pobranych z rdzeni wiertniczych. Na obecnym etapie rozpoznania kopaliny towarzyszącej możliwe jest jedynie wstępne oszacowanie zasobów wapieni jako potencjalnych sorbentów SO2. Doprecyzowanie oszacowań będzie możliwe po skonstruowaniu modelu 3D parametrów kryterialnych oraz opracowaniu scenariusza eksploatacji.