mteb/PlscClusteringP2P.v2 huggingface dataset:
Liturgia błogosławieństwa obrazów Jezusa Chrystusa i Najświętszej Maryi Panny Pobożność wiernych nie ogranicza się jedynie do uczestnictwa w liturgii Mszy Świętej, sakramentów i Liturgii godzin. Ważną rolę w pobożności wspólnotowej i indywidualnej, odrywają także obrazy Jezusa Chrystusa i Jego Matki, Najświętszej Maryi Panny. Zanim staną się przedmiotem kultu, owe święte wizerunki błogosławi się według określonej przez Kościół formy obrzędowej. Przez błogosławieństwo obrazy nie otrzymują od Boga specjalnej mocy, ale stają się znakiem, który kieruje myśli i serca ku Bogu. Obrazy Pana Jezusa i Matki Bożej błogosławi się poza Mszą świętą lub w czasie Nieszporów. Szafarzem błogosławieństwa obrazów jest prezbiter lub biskup. Modlitwę błogosławieństwa poprzedza liturgia słowa, która zawiera czytanie Pisma Świętego, homilię i modlitwę powszechną. W modlitwach błogosławieństwa obrazów Jezusa Chrystusa i Najświętszej Maryi Panny Kościół prosi Boga, aby modlitwa przed nimi prowadził do postępowania „śladami Pana”, czyli naśladowali Chrystusa, a wpatrując się w przykład Najświętszej Maryi Panny dzięki Jej wstawiennictwu dążyli do doskonałości.
Bliskość i różnice tradycji chrześcijańskiego monastycyzmu Wschodu i Zachodu Jedną z  ważniejszych przestrzeni dialogu ekumenicznego między Kościołami Wschodu i  Zachodu jest monastycyzm. Mimo wspólnych korzeni jego formy i  znaczenie w  Kościele różnią się na  Wschodzie i  Zachodzie. Różnice te dotyczą w  większości roli przełożonego, instytucjonalnych aspektów życia i  relacji z władzami kościelnymi. Stała wymiana tekstów i inspiracji zawsze była świadectwem
nieustannego dialogu między dwiema tradycjami tego samego stylu życia. Dzisiaj wspólne wartości, współdzielone przez mnichów wschodnich i zachodnich, takie jak „duchowe ojcostwo”, kultura i wychowanie, mogą okazać się pomocne nie tylko w dialogu ekumenicznym, lecz i w procesie ewangelizacji.
Stacja ropałowa w Nowym Sączu Artykuł w zarysie przedstawia dzieje wprowadzenia płynnego paliwa do opalania parowozów na kolejach państwowych pod zaborem austriackim, budowy infrastruktury związanej z funkcjonowaniem stacji zasilania w paliwa płynne, w tym dzieje takie stacji na terenie parowozowni w Nowym Sączu.
Internetowe portale parafialne. Próba analizy na przykładzie archidiecezji poznańskiej Nakaz misyjny Chrystusa: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu” (Mk 16,15), stawia przed teologiem pytanie o miejsce głoszenia słowa Bożego i formy przepowiadania. Jednym z ważnych miejsc ewangelizacji jest dziś świat wirtualny. Celem artykułu jest analiza treści portali internetowych parafi i w archidiecezji poznańskiej. Badania uświadamiają, że nadal 25% parafi i w diecezji nie ma własnego portalu. Autor zwraca uwagę na konieczność wdrożenia przemyślanej strategii wizualnej parafi i, w której istotną rolę odgrywa ukazanie wspólnoty parafi alnej podczas liturgii i działań ewangelizacyjnych. Artykuł postuluje komunikację konstruktywną, opartą na budowaniu przekazu kształtującego sumienia odbiorców, przestrzega także przed zapełnianiem Internetu religijnym kiczem. Duszpasterz nie powinien traktować portalu jako prywatnego, autorskiego bloga, ale raczej jako platformę pastoralnych propozycji do realizacji w życiu wiernych. Wszystko po to, by zarazić entuzjazmem potencjalnych odbiorców, niosąc Ewangelię „wszelkiemu stworzeniu”.
Mikronizacja metodą modyfikacji składu chemicznego nasion fasoli, ze szczególnym uwzględnieniem węglowodanów Głównym czynnikiem ograniczającym użyteczność żywieniową nasion fasoli są substancje antyżywieniowe. W celu ich usunięcia lub unieczynnienia stosuje się termiczne metody obróbki nasion, do których m.in. należy mikronizacja. Podczas tego rodzaju przetwarzania nasion może dochodzić również do wielkokierunkowych modyfikacji składu chemicznego, który determinuje wartość odżywczą nasion. Dlatego za cel pracy przyjęto określenie zmian składu chemicznego nasion fasoli białej zachodzących pod wpływem naświetlania promieniami podczerwonymi w temperaturze 90, 130 i 180°C przez 30, 60, 90, 130 i 180 s. W nasionach fasoli oznaczono zawartość: suchej masy, popiołu surowego, tłuszczu surowego, białka ogólnego, włókna surowego, związków bezazotowych wyciągowych (BAW), frakcji włókna oraz skrobi. Oznaczenie podstawowego składu chemicznego i skrobi w materiale badawczym wykona- no według standardowych procedur podanych w AACC (2000) i AOAC (2000). Naświetlanie promieniami podczerwonymi nasion fasoli spowodowało zwiększenie zawartości suchej masy i BAW (P<0,05). Odwrotne zjawisko obserwowano natomiast w zawartości białka ogólnego i włókna surowego. Najmniej tych składników odżywczych oznaczono w wariantach FC-3 (180°C/90 s: białko – 22,09% suchej masy) i FC-5 (180°C/180 s: włókno 4,35% suchej masy). Naświetlanie wpłynęło również na zmniejszenie (P<0,05) zawartości włókna kwaśno- i neutralno- detergentowego, celulozy oraz skrobi. Temperatury procesu 90°C i 130 °C wpłynęły na największe obniżenie zawartości celulozy (ponad połowę oznaczonej ilości). Optymalną, z żywieniowego punktu widzenia, modyfikację składu chemicznego uzyskano w fasoli mikronizowanej w temperaturze 130 °C.
Ocena wpływu poprawy dokładności pomiaru temperatury pary świeżej na efektywność ekonomiczną bloku energetycznego W niniejszym artykule przedstawiono wyniki badań wpływu poprawy dokładności pomiaru temperatury pary świeżej na wskaźniki sprawności i produkcji bloku ciepłowniczego. Analizy dokonano w oparciu o moduł zaproponowany przez firmę Alstom, składający się z regulatora stanu z obserwacją oraz precyzyjnej termopary. Narzędziem wykorzystanym do badań był program GateCycle 6.1, w którym zamodelowano blok BC-50, wykorzystując rzeczywiste parametry obiegu. Analiza wyników modelowania potwierdziła, że modernizacja układu regulacji temperatury pary świeżej jest opłacalna ekonomicznie oraz pozwala na zmniejszenie ilości paliwa dostarczanego do kotła.
W zdeterminowanym świecie. O stoickiej sile rządzącej kosmosem Czy życie ludzi jest zdeterminowane? Na to pytanie próbuję dać odpowiedź poprzez analizę filozofii stoickiej. Stoicy wierzyli, że cały świat jest tą samą materialną substancją, w tym również Bóg. Kosmos jest wynikiem działania Boga będącego aktywną zasadą, rozumianą jako Opatrzność czy Przeznaczenie. Bóg-Logos troszczy się o cały świat i kieruje nim od wewnątrz. Istnieją jednak różnice pomiędzy rozumieniem przeznaczenia będącego pewnym łańcuchem przyczyn następujących po sobie, a opatrznością, która jest boską mądrością czuwającą nad światem. Wszelkie pozostałe różnice ukazują filozofię stoików jako przemyślany i spójny system logiczno-wierzeniowy.
XXIII Europejska Wyprawa Mostowa Białoruś, Litwa, obwód kaliningradzki 2017, cz. 3 Obszar od Połocka do Grodna na Białorusi pokonali uczestnicy XXIII Europejskiej Wyprawy Mostowej, wszędzie
odnajdując materialne ślady polskości, niemych świadków wydarzeń historycznych o kluczowym dla Polski
znaczeniu. Podziwiano mosty przerzucone przez meandrujący Niemen. Pierwsze kroki na Litwie prowadziły do
Kowna
Struktura czynnikowa i wstępna walidacja Kwestionariusza upodmiotowienia psychologicznego wśród polskich pielęgniarek i położnych oraz Kwestionariusza upodmiotowienia psychologicznego dla pacjentów WstępArtykuł prezentuje weryfikację struktury czynnikowej oraz wstępną walidację 2 narzędzi: <i>Kwestionariusza upodmiotowienia psychologicznego</i> wśród polskich pielęgniarek i położnych opracowanego przez Spreitzer oraz <i>Kwestionariusza upodmiotowienia psychologicznego dla pacjentów</i> opracowanego przez Schutza i wsp. na podstawie koncepcji Spreitzer. W koncepcji tej upodmiotowienie psychologiczne oznacza wewnętrzną motywację pracownika do kształtowania przekonania o znaczeniu własnej roli w organizacji. Analogicznie upodmiotowienie psychologiczne pacjenta to wewnętrzna motywacja, w której wyniku kształtuje on przekonania o znaczeniu roli pełnionej przez siebie w procesie leczenia. Celem badania były weryfikacje właściwości psychometrycznych polskich wersji kwestionariuszy oraz 4-czynnikowej struktury upodmiotowienia psychologicznego w próbach polskich pielęgniarek i pacjentów.Materiał i metodyBadania przeprowadzono na 29 oddziałach szpitalnych w 15 polskich szpitalach. Wzięło w nich udział 309 osób zatrudnionych na stanowisku pielęgniarki lub położnej w szpitalu oraz 305 pełnoletnich pacjentów. Treść pozycji została przetłumaczona z języka angielskiego przy zastosowaniu metody translacji zwrotnej.WynikiKonfirmacyjna analiza czynnikowa wykazała akceptowalne dopasowanie do danych 3-czynnikowego modelu upodmiotowienia psychologicznego (bez skali <i>Nadawania osobistego znaczenia wykonywanej pracy</i>) w próbie polskich pielęgniarek i położnych oraz modelu 4-czynnikowego w próbie polskich pacjentów. Skale obu narzędzi wykazują wysoką rzetelność. Wstępnie oszacowano także trafność kryterialną skal obu narzędzi.WnioskiPolskie wersje obu narzędzi wykazują zadowalające właściwości psychometryczne. Mogą być stosowane w badaniach pielęgniarek i położnych oraz w badaniach pacjentów.
Zintegrowany system zarządzania bezpieczeństwem w transporcie kolejowym. Cz. 6. Wymagania w zakresie bezpieczeństwa stawiane podmiotom odpowiedzialnym za utrzymanie taboru - ECM Rozporządzenia Komisji Europejskiej w sprawie systemu certyfikacji podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie (ECM) w zakresie obejmującym wagony towarowe [1], poszerza wymagania bezpieczeństwa krajów UE w aspekcie zarządzania utrzymaniem pojazdów kolejowych. Każdy pojazd kolejowy powinien według tego rozporządzenia mieć przypisany podmiot odpowiedzialny za jego utrzymanie. Obecnie obowiązkowa certyfikacja ECM obejmie podmioty odpowiedzialne za utrzymanie wagonów przystosowanych do przewozu ładunku lub innych materiałów, wykorzystywanych w ramach działań, takich jak budowa lub utrzymanie infrastruktury. Wymogi zawarte w rozporządzeniu KE wejdą w życie rok po opublikowaniu dokumentu.
Modelowanie ruchu w Polsce z wykorzystaniem gminnego poziomu agregacji danych Modelowanie osobowego ruchu drogowego na poziomie
krajowym w Polsce nie było jak dotąd przedmiotem wielu pogłębionych
analiz przestrzennych. Wynika to przede wszystkim z braku kompleksowych
badań ruchu obejmujących cały kraj. Większość analiz realizowanych
jest na poziomie miast lub aglomeracji, a w ostatnich latach
– również na poziomie poszczególnych województw. Głównym celem
artykułu jest rozwinięcie modelowania ruchu na całą Polskę, w szczegółowej
skali przestrzennej (duża liczba rejonów transportowych na poziomie
gminnym) z wykorzystaniem danych statystycznych wskazujących
na lokalne uwarunkowania związane ze strukturą przestrzenną i społeczno-ekonomiczną oraz z układem powiązań funkcjonalnych. Celem
poznawczym jest identyfikacja czynników mających wpływ na rozkład
i natężenie ruchu pojazdów osobowych. Zaproponowana metodologia
może być w przyszłości podstawą ustalenia zasad prognozowania ruchu
na sieci drogowej całego kraju (na podstawie obserwacji specyficznych
uwarunkowań regionalnych). Znajomość uwarunkowań regionalnych
i lokalnych to szansa na terytorializację polityki transportowej (np. jako
element zintegrowanych programów rozwojowych – ZPR – proponowanych
w Strategii Odpowiedzialnego Rozwoju).
Od czasopism do Web 3.0. Polskie media misyjne po Vaticanum Secundum. Część druga: Nowe media misyjne w Polsce – geneza, treść, perspektywy W analizach prowadzonych w pierwszej części opracowania ukazano rozwój technologiczny środków społecznego przekazu, które od samego początku budziły zainteresowanie Kościoła. Analizie poddano czasopisma misyjne wydawane po Vaticanum Secundum, a także wskazano na ich aktualny kryzys. Warto podkreślić, że autor przedstawił prawdopodobne przyczyny tego zjawiska.
Treścią niniejszego opracowania jest tematyka nowych mediów misyjnych w Polsce, ich powstanie, rozwój oraz perspektywy. Autor zaprezentował nowe media w perspektywie Web 1.0, 2.0 i 3.0, analizując portal, strony oraz aplikacje webowe. Ponadto przedstawił możliwości ich wykorzystania w informacji, formacji oraz animacji misyjnej.
Ocena stanu malych zbiornikow wodnych na terenach wiejskich. Czesc II.Zastosowanie metody do oceny stanu malych zbiornikow na Pojezierzu Olsztynskim W opracowaniu przedstawiono wyniki waloryzacji 171 małych zbiorników wodnych Pojezierza Olsztyńskiego. Oceny dokonano wg własnej metody, której założenia przedstawione zostały w części I pracy.
W wyniku przeprowadzonej inwentaryzacji stwierdzono ogólny niekorzystny stan małych zbiorników na badanym obszarze. W sumarycznej ocenie, określającej stan ekologiczny zbiornika (część A+B), tylko 2 obiekty zaliczono do najwyższej I klasy i 8 do klasy II, a 43 do klasy III. Do klasy IV - zbiorników o najniższej wartości zaliczonych zostało 69% ogółu ocenianych.
Korzystniej kształtowały się wyniki kryteriów oceny otoczenia i zagrożeń zbiorników wodnych (część C). Wysoki stopień zagrożenia stwierdzono w przypadku ok. 1/3 ogólnej liczby obiektów.
Wg wyników całościowej oceny (A+B + C) nie stwierdzono na badanym terenie obecności zbiorników o szczególnie wysokiej wartości, co ma związek ze znacznym poziomem oddziaływań antropogenicznych i zaawansowanym stopniem naturalnej ewolucji małych zbiorników.
Spośród wszystkich branych pod uwagę kryteriów najmniej korzystnie kształtowały się: ocena organoleptycznych właściwości wody, głębokość zbiornika oraz różnorodności roślinności wodnej i bagiennej.
Nieciągłości w strukturze stref powstałych w elementach żeliwnych po obróbce laserowej oraz sposób ich eliminacji Przedstawiono wyniki badań powierzchniowej obróbki laserowej przeprowadzonej na trzech różnych rodzajach żeliw (szare, sferoidalne i stopowe). Badania wykazały możliwość powstawania licznych wad w strukturze warstwy powierzchniowej tworzonej w wyniku obróbki laserowej. Zeprezentowano również wyniki badań obróbki laserowej przeprowadzonej dla żeliwa sferoidalnego, w których warunki obróbki pozwaliby uniknąć wad w postaci pęknięć.
ZNACZENIE PRZESZŁOŚCI I SPOSOBY JEJ PRZYWOŁYWANIA W ODDOLNYCH INICJATYWACH SPOŁECZNO-KULTURALNYCH Tekst jest próbą odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób przeszłość jest przywoływana w oddolnych inicjatywach społeczno-kulturalnych i jakie znaczenie nadają jej ich twórcy. Autorka opiera się na wynikach badań zrealizowanych w orientacji interpretatywnej, a jako ramę badawczą wykorzystuje fenomenologię społeczną Alfreda Schütza. Analizując inicjatywy, autorka wyróżniła cztery kategorie ich twórców nadających przeszłości odmienne znaczenie: zakorzenieni w tradycji; sentymentalni kolekcjonerzy przedmiotów przeszłości; odkrywcy przeszłości; (re)interpretatorzy.
Rejony endemiczne o długotrwale największych i najmniejszych współczynnikach częstości zachorowań na raka płuca w obrębie województwa śląskiego Wstęp: Monitoring zachorowalności, m.in. na raka płuca,
dostarcza wiarygodnych danych (głównie służbom medyczno-
administracyjnym) do wypracowywania i podejmowania
bieżących oraz długofalowych decyzji związanych
z organizacją walki z rakiem (leczenie, inwestycje onkologiczne,
oświata antynikotynowa itp.). Ale istnieje potrzeba
bardziej racjonalnych rozwiązań w walce z rakiem płuca
(i nie tylko). Stąd próby poszukiwania endemii z długotrwale
występującymi największymi i najmniejszymi współczynnikami
zachorowalności na raka płuca w populacji śląskiej.
I to jest celem tej pracy. Materiał i metody: Monitorowanie
zachowań, m. in. na raka płuca, jest oparte o obowiązkowo-
ustawową procedurę (od 1962 r.) ich zgłoszeń na karcie
typu MZN1a. Po weryfikacjach w pracy wykorzystano
27.796 przypadków łącznie dla mężczyzn i kobiet chorujących
na raka płuca na terenie woj. śląskiego w latach 1999–
2009. Obliczono współczynniki cząstkowe dla 5-letnich
grup wieku, surowe i standaryzowane – metodą bezpośrednią
(wg M. Spiegelmana) wg struktury wieku „populacji
świata” (wg R. Dolla). Porównania wielkości współczynnikowych
pomiędzy endemiami dokonano przy użyciu procedur
O.S. Miettinena oraz P. Katza. Wyniki: Woj. śląskie
należy w Polsce do regionów o wysokim ryzyku zachorowalności
na raka płuca. Zachorowalność na raka płuca
u kobiet – w porównaniu do mężczyzn – jest mniejsza, ale
podobnie jak wśród mężczyzn silnie chorologicznie zróżnicowana
wg powiatów. Jednakże w ujęciu dynamicznym, tj.
w porównaniu 2 okresów – 1999-2002 : 2006–2009 – standaryzowane
współczynniki zachorowalności wzrosły u kobiet
z 14,0/100 tys. do 15,6/100 tys., tj. o ok. 11,5%,
a u mężczyzn obniżyły się z 66,9/100 tys. do 53,6/100 tys.,
tj. o ok. 20%. Największa częstość zachorowań (statystycznie
istotnie wysoka) na raka płuca wśród mężczyzn (endemie
największego zagrożenia) dotyczyły następujących jednostek
administracyjnych, tj. powiatów: będzińskiego, częstochowskiego,
gliwickiego, żywieckiego oraz miast: Chorzowa, Dąbrowy
Górniczej, Gliwic, Jaworzna, Sosnowca i Świętochłowic;
wśród kobiet – podobnie: pow. będzińskiego i miast:
Bielska-Białej, Chorzowa, Dąbrowy Górniczej, Gliwic, Jastrzębia
Zdroju, Katowic i Sosnowca: to największe ryzyko
zachorowania na raka płuc w ich obrębie. Istnieje częściowa
zgodność (koherencja) pomiędzy endemiami największej
zachorowalności na raka płuca uwzględniając płeć, tj. mężczyzn
i kobiety. Wnioski: 1. Istnieje częściowa zgodność
chorologiczna (koherencja) pomiędzy endemiami o największej
i najmniejszej zachorowalności na raka płuca, przy
uwzględnieniu obu płci. 2. Bardziej „agresywne” działania
zwłaszcza w zakresie profilaktyki pierwotnej (zwalczaniu
np. nikotynizmu) mogłyby się przyczynić do obniżenia poziomu
zachorowalności na raka płuca w obrębie endemii
wysokiego ryzyka.
Ochrona przeciwpożarowa w Toruniu w świetle ustawodawstwa wilkierzowego (XIII– XVI w.) W czasach średniowiecza wraz rozwojem prawa chełmińskiego miasta pruskie rozpoczęły kodyfikację przepisów przeciwpożarowych. Toruń jako przodujący ośrodek prawa chełmińskiego wydał wiele regulacji w kwestii pożarnictwa. Podobnie było w pobliskim Chełmnie. Owe regulacje zostały zawarte w wilkierzach miejskich. Przepisy przeciwpożarowe wprowadziły obowiązek uczestnictwa mieszczan w akcjach pożarniczych. Określono również sprzęt przeciwpożarowy, jaki mieszczanie powinni posiadać w domu. Ustalono nagrody dla mieszczan, którzy wyróżnili się przy gaszeniu pożarów. Miasto zobowiązało się także do udzielania pomocy finansowej pogorzelcom. Miasta wydały też wiele przepisów prewencyjnych. Zabraniano przetrzymywania materiałów łatwopalnych na terenie miasta – przede wszystkim drewna opałowego oraz siana. Miasta starały się wypierać zabudowę drewnianą na rzecz ceglanej. Nowe budynki musiały być oddzielone murami grodzi-żarowymi. Przepisy przeciwpożarowe powstałe w średniowieczu obowiązywały nadal w czasach nowożytnych. Regulacje były w miarę upływu czasu modyfikowane. Przejawiało się to w wydawaniu coraz bardziej szczegółowych i obszerniejszych przepisów wilkierzowych. Przepisy przeciwpożarowe były nieodłącznym elementem prawa chełmińskiego oraz czynnikiem kształtującym miasta średniowieczne, jak i wczesnonowożytne.
Wady mięsa i miopatie pojawiające się u kurcząt brojlerów: implikacje dla współczesnego przemysłu drobiarskiego W wyniku intensywnej selekcji kurczęta brojlery stały się zwierzętami najwydajniej produkującymi mięso, osiągając wyjątkowo szybkie tempo wzrostu. Jednak niektóre badania wskazują, że szybko rosnące odmiany ptaków wykazują różnorodne wady tkanki mięśniowej, czyli miopatie, które niekorzystnie wpływają na przemysł drobiarski. W szczególności, w ciągu ostatnich dziesięcioleci wzrastała częstotliwość występowania zaburzeń w obrębie mięśni piersiowych, takich jak miopatia mięśni piersiowych mniejszych (głębokich) oraz mięso z wadą PSE (blade, miękkie, wodniste), a od niedawna także tzw. białe włókna (white striping), stwardnienie mięśnia piersiowego (wooden breast) i wewnątrzmięśniowe wady tkanki łącznej (tzw. mięso spaghetti). Zaburzenia te zwiększają częstość występowania obniżonej jakości świeżego mięsa przeznaczonego na rynek detaliczny oraz do pewnego stopnia zmniejszają właściwości odżywcze, sensoryczne i technologiczne surowca mięsnego wykorzystywanego do dalszego przerobu. Występowanie tych zaburzeń wskazuje, że dalsze usprawnienia w wydajności przemysłu i produkcji mięsa mogą zostać ograniczone przez możliwości fizjologiczne brojlerów, ponieważ ich narządy wewnętrzne, system naczyniowy i szkielet wydają się być bliskie granic funkcjonalnych. Z tego względu jest kwestią problematyczną, czy lepiej dalej wyznaczać nowe cele w użytkowości zwierząt, czy też rozważyć krok wstecz w procesie selekcji i próbować zmniejszyć zakres pojawiających się problemów z jakością.
Ocena liczebności cyranki Spatula querquedula i płaskonosa S. clypeata w Ostoi Biebrzańskiej w roku 2018 Na obszarze Natura 2000 Ostoja Biebrzańska PLB200006 w dniach 1.–11.05.2018
przeprowadzono inwentaryzację cyranki Spatula querquedula i płaskonosa S. clypeata. Liczenia
wykonano na 41 powierzchniach próbnych o wielkości 1 km2 wylosowanych w dwóch warstwach
– siedliskach optymalnych (21 powierzchni) i suboptymalnych (20). Stwierdzono na nich łącznie
117 samców cyranki i 95 samców płaskonosa, z czego jako ekwiwalent pary lęgowej zaklasyfikowa-
no odpowiednio 107 i 77 samców. Liczebność cyranki w Ostoi Biebrzańskiej została oszacowana
na 760 samców (95% PU: 480–1040), a płaskonosa na 490 samców (95% PU: 220–760). Zmiany
struktury socjalnej od pierwszej dekady kwietnia do pierwszej dekady czerwca sugerują, że pierw-
sza dekada maja jest optymalnym terminem liczenia tych gatunków. W porównaniu do danych
z lat 1976–1980 liczebność cyranki spadła o około 60%, natomiast w przypadku płaskonosa nie za-
obserwowano trendu spadkowego. Rzeczywistą wielkość zmian liczebności trudno jednak ocenić,
ze względu na niepewność co do zastosowanych w przeszłości metod oceny wielkości populacji.
Spadek liczebności cyranki i stabilna liczebność płaskonosa są zgodne z ich ogólnoeuropejskimi
trendami liczebności. Za negatywny trend liczebności cyranki najprawdopodobniej odpowiadają
głównie czynniki oddziaływujące na afrykańskich zimowiskach, a w mniejszym stopniu zjawiska
zachodzące na lęgowiskach, takie jak: zmniejszanie się zasięgu wiosennych rozlewisk Biebrzy na
skutek ocieplania się klimatu i zaniechanie wypasu oraz koszenia na części nadrzecznych łąk
Współczesne orientacje rozwojowe wiedzy w zarządzaniu Badanie wiedzy jako pewnej wyodrębnionej dziedziny zarządzania przypada na ostatnie dziesięciolecia. Jednym z ważniejszych wniosków wynikających z tych badań jest konstatacja, że współczesna gospodarka nie zmierza do pozyskiwania wiedzy, a pozyskiwania umiejętności. Tymczasem współczesne uniwersytety dostarczają raczej wiedzę, a nie umiejętności.
Bogactwo jako hojność dawania. Analiza lingwistyczno-teologiczna 1Tm 6,17-19 Autor artykułu przedstawia analizę lingwistyczno-teologiczną tekstu 
1Tm 6,17-19, który jest swego rodzaju „instrukcją” autora Listu na temat postawy 
chrześcijanin wobec bogactwa. Każdy z trzech wierszy analizowany jest oddzielnie. 
Autor artykułu zwraca uwagę na fakt, że posiadane bogactwo materialne stanowi dar 
Boga dla człowieka, uwidaczniający się w potrójnej odpowiedzialności: przed samym 
sobą, przed społeczeństwem oraz przed Bogiem. Analizowany tekst podkreśla dwa 
główne elementy bogactwa, wyrażone przez przymiotniki εὐμετάδοτος (hojność ponad 
miarę) oraz κοινωνικός (społeczny wymiar bogactwa). Bożym zamiarem udzielania 
człowiekowi dóbr materialnych (bogactwa) jest przede wszystkim czynienie dobra względem innych, także poprzez hojne dzielenie się z innymi swoją majętnością. Na 
bogactwo winniśmy patrzeć z perspektywy eschatologicznej, która wpływać powinna na teraźniejsze postawy ludzi bogatych. Bogaty człowiek winien pokładać swoją 
nadzieję nie w tym, co ulotne i tymczasowe, ale w Bogu, który jest trwały i wieczny. 
To On stanowi źródło wszelkiej obfitości i bogactwa. Bogaci chrześcijanie powinni 
naśladować Boga w Jego uniwersalnej postawie dzielenia się ze wszystkimi.