mteb/PlscClusteringP2P.v2 huggingface dataset:
Po co poetom Średniowiecze? Różewicz – Herbert – Miłosz W artykule podjęto próbę opisu koncepcji średniowiecza zaproponowanej przez polskich poetów: Tadeusza Różewicza, Zbigniewa Herberta i Czesława Miłosza. Autorzy wykorzystują tę koncepcję do oceny współczesności. Obraz średniowiecza to z jednej strony koncepcja etyczna pełna odniesień do kategorii Dziedzictwo (cywilizacyjne i duchowe), z drugiej zaś mroczny okres, w którym człowiek i Bóg człowiek gubią się. Poeci wolą używać klisz Oświecenia i Romantyzmu, tworząc za ich pomocą klarowny pogląd ideologiczny.
Endogenne źródła kryzysu demokracji liberalnej jako przedmiot badań CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest określenie głównych założeń podejścia do problematyki współczesnej kondycji liberalnej demokracji, skupionego na endogennych i immanentnych źródłach kryzysu demokracji liberalnej. 
PROBLEM I METODY BADAWCZE: Problem badawczy wyraża się w postaci pytań: a) jakie argumenty, podnoszone we współczesnej dyskusji naukowej, przemawiają za potrzebą zwrócenia uwagi na wewnętrzne i immanentne dla demokracji liberalnej procesy postrzegane jako źródło kryzysu?; b) jakie procesy i zjawiska, które mają miejsce wewnątrz demokracji liberalnej, należy traktować za istotne źródła jej kryzysu? Na potrzeby artykułu zastosowano metodę analizy krytyki źródłowej, syntezę literatury naukowej, jak również metodę analizy i konstrukcji logicznej. 
PROCES WYWODU: W pierwszej kolejności zaprezentowane zostały założenia metodologiczne badań. Następnie dookreślona została kategoria kryzysu demokracji liberalnej. Kolejna część tekstu to analiza obszarów źródeł kryzysu współczesnej demokracji liberalnej. 
WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: W ramach artykułu określone zostały główne endogenne źródła kryzysu demokracji liberalnej, na jakie wskazują współcześni badacze zjawiska operujący w analizowanym paradygmacie. W ramach systematyzacji źródeł kryzysu demokracji istotne okazało się uwzględnienie zarówno procesów o charakterze ogólnym, dotyczącym zmian „warunków zakresowych” demokracji, jak i zjawisk immanentnych dla demokracji. 
WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Współczesne studia nad demokracją liberalną i jej kryzysem powinny wziąć pod uwagę perspektywę źródeł endogennych. Uwzględnienie problemów, które stanowią niejako naturalny element demokracji liberalnej jako źródeł kryzysu, pozwoli skuteczniej analizować to zjawisko, jak i prognozować przyszłość oraz rozwój tak demokracji, jak i polityki.
Analiza zmian w profiu wezwań Zespołów Ratownictwa Medycznego Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Rzeszowie w latach 2010–2013 Wstęp: zadaniem Zespołów Ratownictwa Medycznego jest
udzielanie świadczeń zdrowotnych w razie wypadku, urazu,
porodu, nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia oraz transport poszkodowanego. Realizacji tych
zadań służy system Państwowego Ratownictwa Medycznego.
cel badań: celem badań była analiza zmian w strukturze
wezwań i wyjazdów ZRM w WSPR w Rzeszowie w latach
2010–2013.
Materiał i metoda: metodą retrospektywnej analizy zbadano 87580 kart wyjazdu ZRM w WSPR w Rzeszowie z lat
2010–2013. Przeanalizowano częstość wyjazdów karetek pogotowia zespołów podstawowych i specjalistycznych, miejsca
i pory zdarzenia, czas od przyjęcia zlecenia do przyjazdu na
miejsce zdarzenia, postępowanie zespołu ratunkowego oraz
kwalifiację przyczyn wyjazdów ZRM.
Wyniki: w badanym okresie wezwania pilne stanowiły 88%
wszystkich zgłoszeń, najczęściej ZRM wzywano do miejsca
zamieszkania – 59%, największy odsetek pacjentów – 69%
jest przekazywanych do szpitali ogólnych, do najczęstszych
przyczyn wezwań zalicza się wg klasyfiacji ICD-10: zaburzenia oddychania R06, ból w gardle i klatce piersiowej R07,
ból w okolicach brzucha i miednicy R10, złe samopoczucie,
zmęczenie R53, omdlenie i zapaść R55. Odsetek zgonów
pacjentów, do których wezwano ZRM wyniósł 2%, a w tym
77% zgonów nastąpiło przed przybyciem ZRM do pacjenta,
22% w trakcie udzielania pomocy, a 1% zgonów nastąpił
w trakcie transportu.
Wnioski: profi wyjazdów ZRM w latach 2010–2013 był zgodny z celami ustawowymi i statutowymi, czasy dotarcia ZRM do
pacjenta różnią się w poszczególnych regionach kraju, czas
dojazdu do miejsca wezwania był zgodny z celami ustawy,
a odsetek dojazdów powyżej 20 minut wynikał z odległości
miejsca wezwania (30–40 km), w przypadkach zakończonych
zgonem pacjenta odsetek zgonu w trakcie udzielania pomocy
był niski, a w trakcie transportu był bardzo niski i wynosił
1%. Rosnący odsetek chorych przekazanych do leczenia
szpitalnego wymaga dalszych badań celem oceny liczby
chorych przyjętych albo odesłanych z oddziału ratunkowego
do domu.
Analiza i waloryzacja krajobrazu nieczynnych linii kolejowych na przykładzie trasy Lidzbark Warmiński–Jarzeń Artykuł prezentuje metodykę oraz wyniki badań dotyczących możliwości wykorzystania
analiz i waloryzacji krajobrazu jako podstawowego narzędzia wyjściowego w początkowej
fazie rewitalizacji nieczynnych linii kolejowych na przykładzie trasy Lidzbark Warmiński–
Jarzeń w województwie warmińsko-mazurskim.
Zwiększenie wydajności aplikacji wykonywanych w systemach osadzonych poprzez zwiększenie lokalności danych Efektywne użycie pamięci jest krytycznym warunkiem uzyskania wysokiej wydajności przez oprogramowanie wykonywane na współczesnych architekturach z hierarchią pamięci. W systemach osadzonych efektywne wykorzystanie pamięci przez aplikacje umożliwia przede wszystkim zmniejszenie wymagań dla sprzętu przy ustalonych kryteriach wydajnościowych,  redukcję rozmiaru pamięci jak i zmniejszenie zużycia energii. Wskazane czynniki bezpośrednio wpływają na koszt budowy systemu osadzonego. Osiągnięcie wysokiego poziomu efektywności użycia pamięci wymaga tworzenia oprogramowania uwzględniającego lokalność danych. Oprogramowanie intensywnie eksploatujące pamięć, takie jak chociażby aplikacje multimedialne, zazwyczaj przetwarza w pętlach programowych znaczne ilości danych umieszczonych w tablicach. Sposo-bem na zwiększenie lokalności takich programów jest transformacja pętli programowych do postaci bardziej optymalnego kodu. W artykule przedstawiono aktualny stan badań w zakresie metod transformacji programów zwiększając.
Wyzwania Amoris laetitia dla teologa moralisty Ambiwalencja niektórych sformułowań VIII rozdziału adhortacji Apostolskiej Amoris laetitia i w następstwie tego konflikt jego interpretacji w Kościele, stawiają teologa-moralistę przed bezprecedensowym wyzwaniem. Tylko interpretacja zgodna z Tradycją i w szczególności z nauczaniem Jana Pawła II w Familiaris consortio i w Veritatis Splendor, jest zdolna sprostać głębokiemu zamiarowi (intencji), który miał papież Franciszek: duszpasterska uwaga (pochylenie się) skierowana do rodzin „zranionych” oraz tych „oddalonych”.  Odpowiedzią na oczekiwania adhortacji apostolskiej nie jest  „zmiana paradygmatu”, która wprowadza wyjątki „przypadek po przypadku”, ale raczej zaangażowanie w rewizję (rekonstrukcję) moralnego podmiotu chrześcijanina a zatem kwestia wychowania w perspektywie cnót, w zgodności z wymaganiami praktycznej racjonalności oraz prymatu łaski.
Odnowa duszpastersko-religijna w diecezji włocławskiej w świetle uchwał synodalnych biskupa Macieja Łubieńskiego (1631-1641) Dar reformy i odnowy duszpasterskiej ofiarowany Kościołowi połowy XVI wieku w uchwałach Soboru Trydenckiego, realizowany i wprowadzany w życie Kościołów partykularnych przez kolejne wieki, został gorliwie i owocnie podjęty przez biskupa Macieja Łubieńskiego i to z wielkim rozmachem na trzech synodach, dwóch diecezjalnych w 1634 i 1641 r. oraz na synodzie odbytym dla archidiakonatu pomorskiego w 1640 r. Ich uchwały stały się nie tylko okazją do przeprowadzenia odnowy duszpasterskiej Kościoła włocławskiego, ale także przyczyniły się do pogłębienia znajomości i szacunku dla prawa oraz stały się skutecznym instrumentem do zachowania jedności i karności kościelnej w diecezji, jak też wprowadzania reformy trydenckiej. Osadzone mocno w dekretach soborowych oraz statutach prowincjonalnych uchwały synodów normowały wiele sektorów życia duszpasterskiego ówczesnej diecezji kujawsko-pomorskiej, uaktywniając samych duszpasterzy, jak i angażując religijnie i moralnie wiernych świeckich. Ten wybitny ustawodawca, reformator i zwolennik odnowy trydenckiej Kościoła i jego struktur duszpasterskich, zdawał sobie sprawę, że odnowa duszpasterstwa i naprawa życia religijno-moralnego musi znaleźć swój początek w reformie duchowieństwa, zachowaniu karności i dyscypliny kościelnej oraz w życiu i postępowaniu duchownych zgodnym z duchem powołania kapłańskiego. Uchwały synodalne biskupa Łubieńskiego były przejawem jego gorliwości ustawodawczo – reformistycznej. Usilnie zabiegał o ujednolicenie przepisów prawnych odnoszących się do życia sakramentalnego, dyscypliny duchowieństwa oraz rozwoju życia religijnego, a jednocześnie rozwoju duszpasterstwa. Jego działalność ustawodawcza i prawno-duszpasterska była w miarę usystematyzowana, szeroka i całościowa. Odnosiła się bowiem najpierw do działalności czysto ustawodawczej, a także miała charakter praktyczny, gdyż odnosiła się i służyła odnowie duszpasterstwa i życia religijnego wiernych.
         Odnowie duszpasterstwa służyły też podejmowane wysiłki zmierzające do usprawnienia organizacji dekanatów oraz ożywienie działalności dziekanów, m.in. w zakresie kontroli duszpasterstwa, przypominania proboszczom ich powinności w zakresie poznawania parafian, opieki nad chorymi i ubogimi, zarządzenia odnoszące się do obrony wiary katolickiej zagrożonej reformacją, regulacje odnoszące się do nauczania prawd wiary, nauczania katechetycznego, sprawowania i przyjmowania sakramentów, kultu Bożego i spraw liturgicznych. To wszystko miało służyć posoborowej odnowie duszpasterstwa w diecezji włocławskim.
Zastosowanie pasteryzacji wysokociśnieniowej do inaktywacji przetrwalników Alicyclobacillus acidoterrestris w soku jabłkowym Acidotermofilne bakterie przetrwalnikujące Alicyclobacillus acidoterrestris (AAT) są przyczyną psucia soków owocowych i warzywnych. Proces pasteryzacji nie niszczy całkowicie przetrwalników tych bakterii, aktywując je jednocześnie do kiełkowania i dalszego wzrostu.
Celem pracy była ocena przydatności pasteryzacji wysokociśnieniowej do inaktywacji przetrwalników AAT w soku jabłkowym.
Scharakteryzowano wpływ ciśnienia hydrostatycznego 300 i 500 MPa stosowanego w temperaturze
50 °C, na przeżywalność przetrwalników ośmiu szczepów AAT w soku jabłkowym. Redukcja liczby przetrwalników po zastosowaniu ciśnienia 300 MPa przez 10 min wynosiła 1,27 - 3,46 log jtk/ml soku, w zależności od szczepu. Przedłużenie pasteryzacji do 30 min, zastosowane do dwóch najbardziej opornych szczepów, umożliwiło redukcję przetrwalników o 2,06 i 2,64 log jtk/ml. Dalsze zwiększenie ciśnienia do 500 MPa nie spowodowało istotnego zwiększenia skuteczności procesu pasteryzacji. Efektywniejsze okazało się zastosowanie ciśnieniowania pulsacyjnego. Stosowano sześć 5-minutowych cykli ciśnienia 100 MPa, 300 MPa i 500 MPa w temperaturze 50 ºC. Największą redukcję liczby przetrwalników dwóch szczepów AAT, wynoszącą 2,40 i 3,11 log jtk/ml, uzyskano przy zastosowaniu ciśnienia 300 MPa. Ciśnieniowanie pulsacyjne (100 MPa, 50°C) połączone z godzinną inkubacją w temperaturze 50 ºC i kolejnym etapem ciśnieniowania w 500 MPa spowodowało redukcję liczby przetrwalników o ponad 4 log jkt/ml.
Przetrwalniki AAT wykazywały oporność na działanie wysokiego ciśnienia hydrostatycznego przy parametrach stosowanych w niniejszej pracy.
Jakie są granice kwalifikowanej pierwszej pomocy? Cel: Obowiązujące zasady dotyczące udzielania pomocy poszkodowanym skłoniły autorów artykułu do postawienia tezy o konieczności rozszerzenia
zakresu czynności ratowniczych wykonywanych przez ratowników, a więc osoby, które ukończyły kurs kwalifikowanej pomocy (KPP). Jest to o tyle
istotne, że stale przybywa sytuacji, w której pomoc jest udzielana przez osoby niemające wykształcenia medycznego.
Wprowadzenie: Przeanalizowawszy aktualne piśmiennictwo, akty prawne i procedury, autorzy dostrzegli w nich niekonsekwencje. W niektórych przypadkach
dopuszczono szerszy zakres pomocy realizowanej przez laików tzw. pierwszej pomocy niż pomocy udzielanej przez szkolonych na kursach
KPP ratowników. W opinii autorów potrzebne jest uporządkowania tej sytuacji.
Wyniki: W Wytycznych resuscytacji 2015 Europejskiej Rady Resuscytacji po raz pierwszy znalazł się rozdział dotyczący pierwszej pomocy. Przedstawione
w nim zagadnienia zostały oparte na badaniach naukowych, a więc zaproponowane postępowanie jest bardzo wiarygodne. Badania w tym obszarze
nie są łatwe i mogą być obarczone pewnym błędem, jednak wynikające z nich informacje nie mogą pozostać poza obszarem KPP. W zakresie pierwszej
pomocy znalazły się zalecenia dotyczące stosowania opatrunków hemostatycznych oraz podawania aspiryny, adrenaliny i innych leków. W obszarze
kwalifikowanej pierwszej pomocy nie ma procedur obejmujących takie działanie. Takie zalecenia w pierwszej pomocy były proponowane kilkanaście lat
temu, ale dopiero teraz znalazły się w oficjalnych wytycznych dotyczących przede wszystkim resuscytacji na różnych poziomach kwalifikacji. Wytyczne
z zakresu resuscytacji coraz obszerniej omawiają kwestię postępowania z poszkodowanymi, u których może dojść do zatrzymania krążenia w tzw. sytuacjach
szczególnych (urazy, zatrucia, tonięcie i wiele innych). Dla przykładu w przypadku np. wstrząsu anafilaktycznego osoba działająca w ramach
pierwszej pomocy może bardziej wykorzystać współcześnie dostępne środki niż ratownik działający w ramach KPP. Obecnie dla większości ratowników
nie jest oczywiste, że mają wykonać iniekcję leku, który ma pacjent.
Znaczenie dla praktyki: Konieczne są zmiany w programach kursów KPP. Ratownicy po takich kursach działają dziś w licznych instytucjach związanych
z ratownictwem, takich jak: straże pożarne, ochotnicze pogotowia ratunkowe, Wojsko Polskie, Policja oraz instytucje oparte na wolontariacie medycznym.
W celu usunięcia niespójności pomiędzy pierwszą pomocą a kwalifikowaną pierwszą pomocą konieczne jest dokonanie zmian w odpowiednich zapisach
prawnych i procedurach ratowniczych dotyczących KPP, zakresu posiadanego sprzętu, co będzie kolejnym krokiem do zwiększenia umiejętności
i skuteczność ratowników KPP.
Duszpasterskie towarzyszenie małżonkom w odpowiedzialnym rodzicielstwie Duszpasterskie towarzyszenie małżonkom w odpowiedzialnym rodzicielstwie należy do istotnych zadań tej zbawczej działalności Kościoła. Małżonkowie zaproszeni przez Boga do realizacji powołania rodzicielskiego oczekują na wsparcie płynące ze strony duszpasterzy. Wsparcie to jest realizowane przez kapłanów poprzez przepowiadanie słowa Bożego, parafialne poradnictwo rodzinne, posługę kierownictwa duchowego i wsparcia modlitewnego czy też w procesie pedagogizacji. Przeprowadzone wśród prezbiterów badania dowiodły, że wysoki odsetek księży deklaruje gotowość duszpasterskiego towarzyszenia małżonkom w dziele odpowiedzialnego rodzicielstwa. Częściej tak uważają zwłaszcza kapłani starsi, powyżej 36. roku życia, mający większe doświadczenie posługiwania dla małżeństw. Wyzwanie wsparcia duszpasterskiego małżonków w odpowiedzialnym rodzicielstwie stanowią kapłani młodsi, do 35 roku życia.
Promieniotwórczość naturalna potasu 40K w wodach leczniczych i naturalnych wodach mineralnych oraz ocena dawek Wody lecznicze i naturalne wody mineralne często charakteryzują się podwyższoną mineralizacją. Ze wzrostem mineralizacji
rosną także stężenia naturalnych izotopów promieniotwórczych stanowiących jedno ze źródeł narażenia ludności
na promieniowanie jonizujące. Głównymi celami pracy było: (1) określenie stężenia izotopu potasu 40K w próbkach wody,
(2) obliczenie obciążających dawek skutecznych (efektywnych) spowodowanych spożyciem wód zawierających potas 40K,(3)
zbadanie korelacji pomiędzy stężeniem potasu 40K a zawartością rozpuszczonych substancji stałych (TDS). Stężenia radioizotopu
potasu 40K w badanych próbkach oznaczono metodą spektrometrii gamma. Otrzymane stężenia miały wartości z
przedziału od 0,65 do 28,42 Bq/dm3. Pomierzone wartości porównano z wartościami obliczonymi na podstawie analiz składu
fizykochemicznego wody, które wyniosły od 0,07 do 22,87 Bq/dm3. Obliczona dawka skuteczna (efektywna) wynikająca ze
spożycia wody zawierającej radionuklid potasu 40K o stężeniu 2,26 Bq/dm3 była równa 294 nSv/kurację, zaś dawka spowodowana
wchłonięciem drogą inhalacyjną wody zawierającej 40K o stężeniu 1,45 Bq/dm3 osiągnęła wartość 9 nSv/kurację.
Analiza decyzji technologicznych podejmowanych w zakresie zarządzania złożem węglowodorów przy dowiercaniu, opróbowaniu i udostępnianiu złóż W publikacji przedstawiono podstawy teoretyczne oraz elementy zintegrowanego zarządzania złożem węglowodorów, z uwzględnieniem stosowanych technologii, źródeł danych, narzędzi badawczych oraz składu zespołu zarządzającego. Na podstawie analizy danych przemysłowych oraz doświadczeń własnych autorów, sformułowano zakresy problemowe odpowiednio dowiercania i opróbowania złóż węglowodorów. Dowiercanie, opróbowanie i udostępnianie skał zbiornikowych realizowane na etapie poszukiwania i rozpoznania złoża węglowodorów cechują się dużym stopniem ryzyka wystąpienia awarii i komplikacji. Odpowiednie zarządzanie tymi pracami jest kluczowe z punktu widzenia decyzyjnego pod kątem realizacji kolejnych etapów działalności górnictwa naftowego. W postaci opracowanego schematu blokowego, w problematyce procesu dowiercania złoża węglowodorów, rozróżniono aspekt bezpieczeństwa dla załogi, środowiska naturalnego i dla zasobów, w nawiązaniu do odpowiednich regulacji prawnych oraz aspekt źródłowego i bieżącego pozyskiwania w tym procesie danych geologiczno-złożowych stanowiących podstawę zintegrowanego zarządzania złożem. W postaci drugiego schematu blokowego przedstawiono problematykę dotyczącą techniki i technologii udostępniania złoża węglowodorów oraz elementy decyzyjne zalecane podczas analizy produktywności poziomów roponośnych i gazonośnych, a także wyznaczania tych poziomów do zabiegów stymulacji wydobycia, albo też do likwidacji udostępnionego poziomu lub całego odwiertu poszukiwawczego. Schemat ten, mimo koniecznych uogólnień, opracowano na podstawie analizy szczegółowych rozwiązań przemysłowych stosowanych w kraju i zagranicą.
Baza noclegowa jako czynnik warunkujacy rozwoj turystyki i rekreacji w lasach Celem podróży turystycznej są najczęściej walory przyrodnicze, ale realizacja różnych rodzajów turystyki związana jest z pobytem w miejscu docelowym. Podstawą pobytu turystycznego jest baza noclegowa, występująca w wielu rodzajach oraz standardzie a jej wielkość jest uważana powszechnie za podstawowy miernik zagospodarowania turystycznego. Na przełomie 2006/2007 roku przeprowadzono badanie, które miało na celu określenie stanu rodzajowo-ilościowego oraz standardu bazy noclegowej w lasach RDLP w Białymstoku oraz zbadanie preferencji turystycznych w zakresie zainteresowania rodzajami obiektów zakwaterowania podczas pobytu w lesie jako część szerszych badań dotyczących czynników wpływających na rozwój turystyki i rekreacji w lasach.
Forma podąża za funkcjami – badanie empiryczne weryfikujące koncepcję czterech funkcji produktów wywodzącą się z teorii języka produktu Jochena Grosa Pod koniec XX wieku okazało się, że zasada funkcjonalizmu nie jest wystarczająca jako podejście do projektowania i nie opisuje wszystkich relacji użytkowników do przedmiotów znajdujących się w ich posiadaniu. Od lat 60. zaczęły powstawać nowe koncepcje, które pozwalały lepiej zrozumieć wzornictwo jako dyscyplinę twórczą odgrywającą coraz większą rolę we współczesnym świecie, a także postawy i decyzje zarówno grup tworzących „zaprojektowany świat” – projektantów czy producentów, jak i korzystających z efektów ich działań – konsumentów, użytkowników itd.
Jedną z interesujących koncepcji jest teoria języka produktu Jochena Grosa. Niniejszy artykuł prezentuje eksperyment badawczy weryfikujący koncepcję czterech funkcji produktów wywodzącą się z  teorii języka produktu, przeprowadzony podczas kursu magisterskiego dla studentów wzornictwa w Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Tekst składa się z dwóch części – wstępu stanowiącego przegląd literatury oraz raportu z badania empirycznego.
Poziom katecholamin w ślinie podczas stresu egzaminacyjnego i wysiłku poznawczego By ustalić przydatność katecholamin w ślinie do badania stresu, pobrano próbki od 30 studentów przed egzaminem oraz w dniu pozbawionym stresorów. Następnie aby zbadać wpływ wysiłku poznawczego na poziomy katecholamin, przebadano 31 ochotników, którzy uczestniczyli w dwóch spotkaniach poświęconych realizacji różnych testów poznawczych. Za pomocą HPLC-ED zmierzono poziomy noradrenaliny, dopaminy i adrenaliny w ślinie. W grupie przed egzaminem zaobserwowano wyłącznie obniżony poziom dopaminy w porównaniu do dnia nieobciążonego stresorami.
W drugiej grupie wysiłek poznawczy wywołał podwyższenie poziomów wszystkich trzech katecholamin. Zważywszy na niejednoznaczne wyniki z dotychczasowych badań wydaje się, iż adrenalina i noradrenalina w ślinie mogą być stosowane jako markery aktywności współczulnej w badaniach psychologicznych.
Charakterystyka rozkładów poszczególnych typów rozszczepów wargi i podniebienia wśród dzieci łódzkich w latach 1981-2015 Wprowadzenie: Rozszczepy wargi i/lub podniebienia są najczęstszą wadą wrodzoną w obrębie twarzy. Obraz kliniczny tych zaburzeń jest bardzo różnorodny. Rozszczep może obejmować samą wargę, wargę i wyrostek zębodołowy, dotyczyć samego podniebienia lub obejmować wszystkie te struktury. Cel: Celem pracy było scharakteryzowanie – w materiale własnym, wśród dzieci urodzonych w Łodzi w latach 1981–2015 – poszczególnych postaci rozszczepów oraz ich rozkładów zależnych od płci i strony ciała objętej wadą,. Materiał i metody: Badaniem objęto grupę 434 pacjentów z rozszczepem wargi i/lub podniebienia (218 chłopców oraz 216 dziewczynek) w wieku od 4 tygodni do 18 lat, które urodziły się w Łodzi w latach 1981–2015. Wyniki: W analizowanym materiale największą grupę stanowiły izolowane rozszczepy podniebienia (181 pacjentów; 41,7%), następnie rozszczepy wargi i podniebienia (156 chorych; 36%), a najmniejszą – rozszczepy samej wargi (97 dzieci; 22,3%). Szczegółowa analiza typów tej wady pokazuje, że izolowane rozszczepy podniebienia są zdecydowanie częstsze u płci żeńskiej niż męskiej (112 vs 69), podczas gdy rozszczepy wargi i podniebienia odwrotnie (96 chłopców vs 60 dziewczynek. Wady lewostronne są częstsze niż prawostronne. Wnioski: Na przestrzeni 35 lat wśród dzieci urodzonych w Łodzi najczęściej obserwowane były izolowane rozszczepy podniebienia, następnie wady wargi i podniebienia, a najrzadsze rozszczepy samej wargi. Rozszczepy podniebienia występują częściej u dziewczynek, natomiast wargi i podniebienia u chłopców. W przypadku zaburzeń jednostronnych wady lewostronne są dwukrotnie częstsze niż prawostronne.
Przydatność oleju lnianego w ograniczaniu zaburzeń metabolicznych indukowanych dietą Celem pracy było porównanie wpływu różnego typu tłuszczów, tj. smalcu wieprzowego, rafinowanego oleju sojowego
i nierafinowanego, tłoczonego na zimno oleju lnianego, na status przeciwutleniający, wskaźniki stanu zapalnego oraz profil
lipidowy krwi szczurów żywionych dietą o wysokiej zawartości fruktozy. Po 4 tygodniach doświadczalnego żywienia zaobserwowano,
że dodatek oleju lnianego do diety (16%) spowodował istotne obniżenie stopnia peroksydacji lipidów w tkance
wątroby w porównaniu do szczurów żywionych analogiczną ilością smalcu wieprzowego. Dodatek oleju sojowego lub
lnianego do diety (16%) doprowadził ponadto do obniżenia poziomu triglicerydów i cholesterolu całkowitego we krwi oraz
zmniejszenia wskaźnika aterogenności osocza. W przypadku oleju lnianego, w przeciwieństwie do oleju sojowego, doszło
także do korzystnego zachowania wysokiego poziomu cholesterolu HDL.