mteb/PlscClusteringP2P.v2 huggingface dataset:
Problemy kalibracji mapy szczegółowej Polski w skali 1:25 000 Wojskowego Instytutu Geograficznego w Warszawie W artykule omówiono sposoby kalibracji mapy szczegółowej Polski WIG. Z uwagi na dużą liczbę arkuszy do przetworzenia (prawie 1400), głównym założeniem było maksymalne zautomatyzowanie procedury. Za pomocą wygenerowanego indeksu przestrzennego o oczkach siatki odpowiadających podziałowi arkuszowemu mapy i w odpowiednim układzie odniesienia, ręcznie uzyskano informacje o współrzędnych geograficznych z narożników arkuszy, po czym zastosowano skrypt, za pomocą którego dopasowano arkusze do indeksu przestrzennego. Problemem okazał się niejednolity układ odniesienia mapy szczegółowej 1:25 000. Po nieudanej próbie kalibracji w układ „Borowa Góra", podzielono arkusze według obszarów byłych zaborów i zastosowano układy odniesienia charakterystyczne dla każdego z nich - „Deutsches Hauptdreiecksnetz" (DHDN) dla pruskiego, „Hermannskogel" dla austriackiego elipsoidę Żylińskiego dla rosyjskiego. Z uwagi na wciąż niezadowalające efekty, wydzielono dodatkowe obszary, na których zastosowano układ DHDN i „Borowa Góra", minimalizując dotychczasowe błędy kalibracji.
Zachowania żywieniowe grupy młodych mężczyzn trenujących biegi długodystansowe Cel pracy. Ocena zachowań żywieniowych grupy biegaczy długodystansowych trenujących rekreacyjnie i wyczynowo.
Materiał i metody. Badania przeprowadzono w grupie 140 młodych mężczyzn, biegaczy długodystansowych, trenujących
rekreacyjnie (N = 90) i wyczynowo (N = 50), z zastosowaniem autorskiej walidowanej ankiety dotyczącej realizacji
jakościowych rekomendacji szwajcarskiej piramidy żywienia sportowców. W analizie wyników zastosowano test zależności
chi-kwadrat z pakietu statystycznego PQStat ver. 1.6, za istotne przyjmując prawdopodobieństwo testowe na poziomie p
< 0,05, a za wysoce istotne na poziomie p < 0,01 i p < 0,001.
Wyniki. Biegacze długodystansowi najczęściej deklarowali stosowanie urozmaiconej diety (90%) oraz ograniczanie spożywania
słodkich lub słonych przekąsek (87,86%) i produktów typu fast food (83,57%). Często także preferowali spożywanie
wody i innych napojów niesłodzonych (77,14%), uwzględniali produkty zbożowe w każdym posiłku (73,57%) oraz unikali
spożywania napojów słodkich gazowanych (75,71%) i energetyzujących (70,71%). Ponadto codziennie spożywali przynajmniej
3 posiłki (67,14%) oraz 3–5 porcji warzyw i owoców (66,43%), a także ograniczali tłuszcze zwierzęce (62,86%), preferując
tłuszcze roślinne (54,28%). Sportowcy rzadziej natomiast z zalecaną częstością spożywali pełnoziarniste produkty zbożowe
(48,57%), warzywa (37,86%), w tym surowe (42,86%), produkty mleczne (45%) oraz ryby (44,28%). Wykazano także, iż biegacze
wyczynowi istotnie częściej niż rekreacyjni spożywali wodę i inne napoje niesłodzone (90,00 vs 73,33%; p < 0,05) oraz
przynajmniej 2 porcje warzyw dziennie (52,00 vs 30,00%; p < 0,05), a także ograniczali spożywanie tłuszczów zwierzęcych
(74,00 vs 56,67%; p < 0,05), napojów słodkich gazowanych (92,00 vs 66,67%; p < 0,001) i energetyzujących (90,00 vs 60,00%;
p < 0,001) oraz słodkich i słonych przekąsek (98,00 vs 82,22%; p < 0,01).
Wnioski. Wykazano ograniczoną skalę realizacji jakościowych rekomendacji piramidy szwajcarskiej dla sportowców,
zróżnicowaną w zależności od poziomu sportowego, ze wskazaniem na korzystniejsze zachowania żywieniowe biegaczy
długodystansowych trenujących wyczynowo niż rekreacyjnie.
Przystosowanie mobilnych maszyn rolniczych do zwiekszonych predkosci roboczych. Cz.3. Maszyny do zbioru zielonek, zboz i okopowych Zwiększanie wydajności w produkcji roślinnej przy jednoczesnym obniżaniu jej kosztów jest stałą tendencją w rolnictwie. Jedną
z dróg realizacji tego celu jest poprawa parametrów eksploatacyjnych maszyn i urządzeń. Wśród wielu sposobów uzyskania
lepszych wyników w trakcie eksploatacji maszyn jest zwiększenie ich prędkości roboczej. W pracy dokonano przeglądu
literatury dotyczącej prac nad wpływem prędkości roboczej mobilnych narzędzi i maszyn rolniczych na ich parametry
eksploatacyjne.
Analiza destrukcji maszyny metodą analizy rozkładu mocy obciążeń dynamicznych W maszynie poddawanej wymuszeniom zewnętrznym następują zmiany struktury materiało-wej jej elementów oraz zmiany struktury montażowej maszyny. Procesy te mają wymiar energe-tyczny. W referacie przedstawiono metodę analizy rozkładu mocy obciążeń dynamicznych w za-stosowaniu do identyfikacji strukturalnej procesu destrukcji, wyznaczając przestrzenno-czasowe charakterystyki destrukcji węzłów konstrukcyjnych maszyny i charakterystyki oddziaływań źródeł wymuszeń na poszczególne elementy węzłowe maszyny. Znajomość widmowych charakterystyk funkcyjnych mocy sił destrukcji pozwala zidentyfikować podatność destrukcyjną węzłów kon-strukcyjnych na wymuszenie o danej częstotliwości. Stanowi to podstawę prognozowania diagno-stycznego stanu technicznego odpowiedzialnych elementów maszyny.
Lokalizacja zaburzeń osobowości w Kołowym Modelu Metacech Osobowości Celem pracy było scharakteryzowanie zaburzeń osobowości poprzez wymiary Kołowego Modelu Metacech Osobowości (KMMO) Strusa, Cieciucha i Rowińskiego. Oczekiwano, że zaburzenia osobowości charakteryzowane przez profile cech Pięcioczynnikowego Modelu Osobowości (PMO) będą ulokowane w sektorze ograniczonym przez bieguny Gamma- oraz Delta-, obejmującym też Alfa-. Analizie poddano dane zebrane w grupie 2284 osób, badanych NEO-FFI i trzema narzędziami: Kwestionariuszem Przekonań (Personality Beliefs Questionnaire), Kwestionariuszem do Ustrukturalizowanego Wywiadu Klinicznego do Badania Zaburzeń Osobowości z Osi II DSM-IV (SCID-II) i kwestionariuszem TALEIA-400A (Test for AxiaL Evaluation and Interview for Clinical, Personnel, and Guidance Applications) do badania zaburzeń osobowości oraz odniesiono do danych z metaanalizy Saulsman i Page’a (2004) dotyczącej związku między zaburzeniami osobowości a cechami PMO. Uzyskane korelacje potwierdziły oczekiwania badawcze. W dyskusji wskazano na wartość heurystyczną modelu KMMO dla różnicowania normy i patologii, w tym także diagnostyki różnicowej zaburzeń osobowości.
Radzenie sobie ze stresem w pracy katechetycznej Artykuł podejmuje problematykę radzenia sobie ze stresem, którego źródłem jest wykonywanie pracy nauczyciela religii. W pierwszej części artykułu autor odwołuje się do osobistego doświadczenia katechetów w celu uchwycenia specyfiki stresu generowanego przez katechezę szkolną i zaprezentowania listy stresorów. Druga część zawiera wyjaśnienie pojęcia stresu w perspektywie psychologicznej oraz jego pozytywnych i negatywnych konsekwencji w psychofizycznym funkcjonowaniu człowieka. W trzeciej części przedstawiono kwestię radzenia sobie ze stresem oraz czynniki warunkujące efektywność różnych strategii zaradczych. Analiza podjętego problemu prowadzi do konkluzji o potrzebie permanentnego rozwoju duchowego i osobowościowego nauczycieli religii.
Polskie nauki polityczne w perspektywie globalnej: paradoksy ewoluującej peryferyjności Niniejszy artykuł stanowi wprowadzenie do dyskusji nad półperyferyjnym charakterem systemów produkcji naukowej, dla której pretekstem była publikacja książki Gra peryferyjna Tomasza Warczoka i Tomasza Zaryckiego. Autorzy streszczają w nim jednocześnie najważniejsze kwestie poruszane w książce: relacyjne podejście do badań nauki inspirowane pracami Pierra Bourdieu i Immanuela Wallersteina, jak również dualny charakter polskich nauk politycznych.
Wstępna ocena polimorfizmu T-129C w regionie promotorowym genu ABCB1 u pacjentów z rakiem żołądka Wstęp: Rak żołądka jest jedną z najczęstszych chorób nowotworowych na świecie. Patogeneza tego nowotworu nie została w pełni poznana. Wśród czynników ryzyka rozwoju choroby wymienia się: zakażenie Helicobacter pylori, niewłaściwą dietę, spożywanie alkoholu czy palenie tytoniu. Z drugiej strony, zakłada się, iż patogeneza rozwoju tego raka jest związana ze współzależnością pomiędzy czynnikami ryzyka a predyspozycją genetyczną samego pacjenta. Jednym z genów zaangażowanych w proces kancerogenezy może być ABCB1, którego produkt białkowy – glikoproteina P, poprzez usuwanie ksenobiotyków z komórki do środowiska pozakomórkowego, spełnia funkcję ochronną. Polimorfizmy tego genu mogą zmieniać jego produkt białkowy prowadząc do utraty funkcji ochronnej i zwiększonego ryzyka rozwoju chorób. Polimorfizm w pozycji T–129C może wpływać na powstawanie mRNA, a tym samym prowadzić do zmiany ilości/aktywności glikoproteiny P. Celem pracy była ocena polimorfizmu w regionie promotorowym genu ABCB1 w pozycji T–129C u pacjentów z gruczolakorakiem żołądka. Materiał i metody: Materiał do badania stanowiło 19 skrawków tkankowych pobranych od pacjentów z gruczolakorakiem żołądka oraz 68 prób krwi obwodowej pobranych od zdrowych krwiodawców. Genotypowanie w pozycji T–129C przeprowadzono za pomocą techniki polimorfizmu długości fragmentów restrykcyjnych. Wyniki: Nie wykazano istotnych statystycznie różnic pomiędzy grupą pacjentów z rakiem żołądka a grupą osób zdrowych. Wnioski: Polimorfizm w pozycji T–129C regionu promotorowego genu ABCB1 nie ma związku z rozwojem raka żołądka. Uzyskane w pracy wyniki badań wymagają potwierdzenia na większej grupie pacjentów.
Model mechatronicznego przyrządu z aktywną kompensacją błędów kształtu Zaproponowano metodą redukcji błędów obróbki przedmiotów o małej sztywności. Opracowana metoda bazuje na pomiarze przemieszczeń przedmiotu wywołanych siłami obróbki i aktywnej kompensacji błędów, realizowanej przez wprowadzanie odkształceń sprężystych przedmiotu obrabianego. Odkształcenie kompensujące realizowane jest za pomocą siłowników, których sterowanie jest niezależne od układu sterowania obrabiarki i nie wymaga wstępnego opracowywania mapy błędów obróbki. Potencjalnym obszarem zastosowania proponowanej metody są przypadki, w których konwencjonalne metody redukcji błędów obróbki, polegające na zastosowaniu podparć czy redukcji parametrów skrawania, są nieefektywne. Przedstawiono ponadto technikę modelowania układów mechatronicznych z wykorzystaniem oprogramowania MES i jej implementację dla przypadku układu przedmiot-przyrząd-regulator. Analiza kilku przykładowych układów przedmiot-przyrząd dotyczyła przyrządu zbudowanego w układzie 3-2-1, w którym mocowano przedmiot o kształcie podatnej ramki.
Przydatność kliniczna i diagnostyczna oznaczeń D–dimeru w różnych stanach chorobowych Dostępnych jest wiele różnorodnych metod oznaczenia D–dimeru. Metody te są
podzielone na dwie kategorie – jakościowe i ilościowe. Wszystkie oparte są
na reakcji immunochemicznej z wykorzystaniem monoklonalnych przeciwciał
skierowanych przeciwko D–dimerowi. Jednak wyniki otrzymywane różnymi
metodami nie są porównywalne. Oznaczenie D–dimeru ma zastosowanie
w diagnostyce wielu chorób. Jednakże, interpretując wynik nie można
jednoznacznie określić jednostki chorobowej bez dodatkowych badań. Wynika to
z braku swoistości tego oznaczenia dla konkretnych schorzeń. Wyniki
podwyższone uzyskujemy zarówno w ciąży, nadczynności tarczycy, zapaleniach,
nowotworach i u pacjentów w podeszłym wieku, ale także w stanach
zagrażających życiu takich, jak zawał serca, zespół rozsianego krzepnięcia
wewnątrznaczyniowego, pęknięcie tętniaka aorty czy zatorowość. Aby wynik
oznaczania stężenia D–dimeru był wiarygodny i klinicznie użyteczny, konieczne
jest stosowanie się do zasad zarządzania jakością.
Związek informacji ze sfery prywatnej z działalnością publiczną jako okoliczność legalizująca naruszenie przez media prywatności osób publicznych. Analiza orzecznictwa sądowego Transparentność życia publicznego i związane z nią prawo do informacji o organach władzy oraz osobach pełniących funkcje publiczne stanowią jedne z fundamentów demokracji i państwa prawa. Szczególna rola w urzeczywistnianiu tych wartości przypada mediom i dziennikarzom, którzy na co dzień stają w obliczu wielu pytań związanych z zakresem udostępnianych informacji. Jednym z istotniejszych jest pytanie o granice ingerencji w prywatność osób publicznych. Istniejące prawo dopuszcza publikację wiadomości z życia osobistego wówczas, gdy dzieje się to za zgodą zainteresowanego podmiotu lub wiadomość ma bezpośredni związek z jego działalnością publiczną. Analiza orzecznictwa sądowego prowadzi do wniosku, że istnienie relacji między sferą publiczną a prywatną jest rozumiane dwojako. Po pierwsze, zależność między zachowaniem danej osoby w sferze działalności publicznej a jej zachowaniem w sferze prywatnej zachodzi wówczas, gdy informacje bezpośrednio rzutują na wykonywaną działalność (rozumienie węższe). Po drugie, informacje prywatne wpływają na ocenę kompetencji moralnych danej osoby do prowadzenia takiej działalności (rozumienie szersze).
Analiza mechanizmów uwalniania składnika aktywnego z utrwalonych do postaci mikrosfer emulsji wielokrotnych Praca dotyczy modelowania uwalniania składnika aktywnego z mikrosfer otrzymywanych w wyniku termicznego utwardzania emulsji wielokrotnych. Przedstawione wyniki symulacji profili uwalniania porównano z badaniami doświadczalnymi wpływu struktury mikrosfer i intensywności mieszania zewnętrznego medium uwalniania na szybkość procesu. Przedstawiony model rozważa dyfuzyjny transport składnika przez niedegradowalną, ulegającą erozji mechanicznej (zmiana porowatości) matrycę polimerową mikrosfery. Model uwzględnia dwa etapy procesu, wstępny: pierwotnego i opóźnionego uwalniania, związanego ze zmianą struktury wewnętrznej mikrosfer oraz szybkiego ciągłego uwalniania.
Obszar badawczy nauki o stosunkach międzynarodowych Celem artykułu jest próba udzielenia odpowiedzi na pytanie o zakres i istotę obszaru badawczego nauki o stosunkach międzynarodowych. W naszym przekonaniu jest to problem najważniejszy, stanowiący o jej dyscyplinarności. Artykuł odnosi się do ontologicznych kryteriów wyodrębnienia dyscypliny i w tym sensie jest kontynuacją niektórych wątków zaprezentowanych w artykule pt. Przedmiot, teoria i metodologia nauki o stosunkach międzynarodowych („Stosunki Międzynarodowe – International Relations” 2015, nr 1, t. 51, s. 11–34).
Sformułowane na potrzeby artykułu założenie mówi, że wyodrębnienie obszaru badawczego nauki o stosunkach międzynarodowych dokonuje się w oparciu o założenie ontologiczne. Dopiero na tej podstawie można w dalszej kolejności formułować założenie na poziomie epistemologii (teorii). Innymi słowy pytanie „co badać?” poprzedza kolejne – „jak badać?”.
W artykule proponuje się zastosowanie następujących kryteriów delimitacji obszaru badawczego nauki o stosunkach międzynarodowych: instytucjonalne podstawy dyscypliny, rekonstrukcja pojęcia międzynarodowości, poziomy analizy, subdyscypliny.
Ocena i prognoza erozji dennej w wybranych przekrojach karpackich dopływów Wisły Dokonano analizy zmienności położenia dna koryt rzecznych w czasie 
w wybranych czterech profilach wodowskazowych na Rabie i Dunajcu. Wskazano przyczyny bardzo intensywnej erozji, wśród których należy wymienić: intensywny pobór rumowiska rzecznego, niewłaściwie prowadzone prace regulacyjne polegające na skrótach i zawężeniach koryt oraz budowę obiektów hydrotechnicznych, zaburzających ciągłość transportu rumowiska na długości rzeki. Prognozowanie zostało zrealizowane za pomocą metody LOESS, lokalnej ważonej regresji. 
W celu zbadania jak daleko długość ciągu historycznego wpływa na jakość prognozy, porównano 5-letnie prognozy oparte na 5-letniej historii z prognozami 5-letnimi opartymi na historii 10-letniej. Uzyskane wyniki wskazują na potrzebę wstępnej analizy danych przed zastosowaniem konkretnej wersji modelu polegającą na uwzględnieniu rodzaju zmienności wykazywanej przez ciąg historyczny.
Sola scriptura a prawosławne pojmowanie Pisma Świętego i Tradycji Świętej W artykule zatytułowanym „Sola scriptura a prawosławne pojmowanie Pisma Świętego i Tradycji Świętej” zostało przedstawione pojmowanie Pisma Świętego i Tradycji Świętej w Kościele prawosławny. Podjęte w drugiej połowie XVI w. kontakty między protestantami i prawosławnymi sprzyjały nawiązaniu dialogu teologicznego. Jest on nadal prowadzony w ramach Wspólnej Komisji Prawosławno-Luterańskiej, która od 1981 roku co dwa lata spotyka się na wspólnych posiedzeniach. Jedną ze spornych kwestii jest rozumienie Tradycji Świętej, którą wyklucza luterańska zasada sola scriptura i nadaje Pismu Świętemu niepodważalny autorytet. W teologii prawosławnej kwestia autorytetu nie odgrywa wielkiej roli i przede wszystkim nie jest pojmowana w sensie prawnym. Tak jak Kościół jest Bosko-ludzką rzeczywistością, „nowym stworzeniem”, odzwierciedleniem jedności Trójcy Świętej, to w nim jest prawda, która nie zawiera się w określonych nosicielach „autorytetu”, lecz przejawia się w różnych formach życia Kościoła. W prawosławnym pojmowaniu Objawienie Boże obejmuje Pismo Święte i Tradycję Świętą. Obie rzeczywistości nie wykluczają się wzajemnie, nie są przeciwstawne, ani też nie są różne pod względem ważności. Kościół posiada prawdę, przekazaną przez apostołów, którą może głosić nie ograniczając się tylko tym, co zostało zapisane w Piśmie Świętym. Pismo jest tylko częścią życia Kościoła, jednym z przejawów Ducha Świętego. Przyznaje się mu szczególną cześć, jednak nie posiada ono bezwarunkowego autorytetu. Pismo Święte nie jest ponad Kościołem, ponieważ ono żyje i jest pojmowane wewnątrz Kościoła. Kościół znajduje się we wzajemnej relacji również do Tradycji Świętej, którą Włodzimierz Łosski określa życiem Ducha Świętego w Kościele, życiem komunikującym każdemu członkowi Ciała Chrystusa możliwość słyszenia, przyjmowania, poznania Prawdy w autentyczny jej świetle, a nie w naturalnym świetle ludzkiego rozumu. Tradycja Święta została wyrażona w takich formach jak: Pismo Święte, nauczanie ojców Kościoła, decyzje soborów powszechnych i lokalnych, święta liturgia, ikonografia i architektura. W Kościele prawda wyrażana jest za pomocą różnych form: pisemnej, ustnej, obrazowej, symbolicznej, natomiast Tradycja w unikalny sposób łączy w sobie wszystkie te formy i uzdalnia człowieka do przyjęcia prawdy. Nie narzuca ona ludzkiej świadomości żadnych formalnych gwarancji prawdziwości wiary, lecz stwarza możliwość oglądania ukrytego świadectwa prawdziwości wiary. Prawosławna teologia postrzega życie i doświadczenie Kościoła, czyli inaczej określając Tradycję, w roli swego teologicznego źródła. Pismo Święte jest główną formą wyrażenia Tradycji, która z kolei pełni funkcję zasady hermeneutycznej w interpretacji i aktualizacji Pisma. Teologia nie ogranicza się do korzystania z Pisma, twórczości ojców Kościoła i innych źródeł, lecz czerpie swą wiedzę z ukrytego życia Kościoła w Duchu Świętym, życia ukierunkowanego na wypełnienie w Królestwie Bożym (por. Ef 3,17-19). Prawosławne pojmowanie Pisma Świętego I Tradycji Świętej diametralnie różni się od luterańskiej zasady sola scriptura.
Przemiany fauny skaposzczetow [Oligochaeta] srodowisk ladowych, ich zagrozenia i mozliwosci ochrony Analizując zagrożenia Lumbricidae dla potrzeb ich ochrony wskazano, że na obecnym etapie prac faunistycznych w kraju i znajomości tej grupy, wyselekcjonowanie gatunków najbardziej zagrożonych w krajowej faunie i dających się zakwalifikować do jednej z przyjętych europejskich kategorii zagrożeń, nie jest możliwe. W przypadku tej grupy zwierząt przyjmuje się istnienie gatunków endemicznych (np. związanych z Karpatami). Obowiązujące w Czerwonych Księgach kryteria nie mają jak dotąd zastosowania w przypadku Oligochaeta. Prawie żadnego gatunku nie można scharakteryzować z precyzją wymaganą przy przyjętych kryteriach, bowiem niedobór danych jakościowych i ilościowych uniemożliwia taką analizę. Można co najwyżej wyróżnić „grupy gatunków nieokreślonych”, które wiadomo, że odnoszą się do kategorii np. „gatunków rzadkich”. Brak jest dostatecznych informacji, pozwalających ocenić do jakiej grupy zagrożenia tak naprawdę one należą. Do najsłabiej poznanych zagadnień należy określenie czynników wpływających na występowanie poszczególnych gatunków. Nie rozważano jak dotąd kompleksu czynników oddziałujących na konkretne gatunki Lumbricidae.
Zaawansowany rak piersi manifestujący się ostrym zapaleniem pęcherzyka żółciowego z rocznym przeżyciem w trakcie leczenia hormonalnego Rak piersi ma wysoki potencjał do tworzenia odległych przerzutów, przede wszystkim do płuc, wątroby i kości. Rzadziej obserwujemy odległe przerzuty do innych narządów. W niniejszej pracy pragniemy przedstawić bardzo rzadki przypadek ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego u wcześniej zdrowej kobiety, stanowiący w rzeczywistości zmianę przerzutową wychodzącą z ogniska pierwotnego w piersi. 64-letnia chora zgłosiła się do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego z objawami kolki żółciowej i cechami ostrego brzucha. W trakcie cholecystektomii laparoskopowej w trybie ostrym stwierdzono ropniak pęcherzyka żółciowego. Ponadto, znaleziono liczne drobnoguzkowe wszczepy w obrębie jamy otrzewnowej i dużą ilość wolnego płynu. Lekarze na ostrym dyżurze, diagnozujący pacjentki z objawami ostrego brzucha i dodatnim wywiadem w kierunku raka piersi, powinni brać pod uwagę możliwość rozsiewu nowotworowego w obrębie narządów jamy brzusznej – w tym do pęcherzyka żółciowego. Z drugiej strony, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego może być pierwszym objawem rozsianej choroby nowotworowej o nieznanym punkcie wyjścia, np. piersi.
Odwołanie do fonologii w procesie dzielenia na sylaby wyrazów ortograficznych języka polskiego W artykule omówiono wybrane zagadnienia związane z procesem automatycznego dzielenia na sylaby tekstów ortograficznych w języku polskim. Przy projektowaniu systemu sylabifikującego uwzględniono kilka istotnych czynników: zasady fonologiczne,odczucia subiektywne, strukturęmorfologiczna wyrazów. Zasady fonologiczne – przede wszystkim zasada sonorności – odnosi się do fonetycznej definicji sylaby. W niniejszej publikacji skoncentrowano się na aspektach działania systemu związanych z odwoływaniem się do zasad fonologicznych. Te zasady odnoszą się do wewnątrzwyrazowych grup spółgłoskowych, które są wyznaczane na podstawie informacji o lokalizacji liter odpowiadających ośrodkom sylab. To zadanie jest nieco utrudnione faktem, że w języku polskim niektóre litery, które zazwyczaj oznaczają samogłoski, w określonym kontekście oznaczają spółgłoski. W artykule omówiono również metodę przesłaniania podziału wynikającego z fonologii. Można stosować reguły które odnoszą się do odczucia subiektywnego i podział z niego wynikający różni się od podziału wynikającego z fonologii.
Litostratygrafia utworów ediakaru w lubelsko-podlaskim basenie sedymentacyjnym (wschodnia i południowo-wschodnia Polska) W artykule zaprezentowano sformalizowany schemat podziału litostratygraficznego utworów klastycznych i wulkanogenicznych ediakaru, wypełniających lubelsko-podlaski basen sedymentacyjny, zlokalizowany we wschodniej i południowo-wschodniej Polsce. W sukcesji górnego ediakaru wyróżniono osiem jednostek litostratygraficznych, w tym siedem formacji i jedno ogniwo. Podstawą wydzielenia jednostek było zróżnicowanie makroskopowych cech litologicznych w profilach z ediakaru. W charakterystyce jednostek litostratygraficznych zawarto historię ich nazewnictwa, kryteria zdefiniowania jednostki, opis, stratotypy i hipostratotypy, granice, chronostratygrafię, skamieniałości, interpretację genetyczną, miąższość, rozprzestrzenienie regionalne i odpowiedniki litostratygraficzne na obszarach sąsiednich.
Elastyczność dochodowa popytu na poszczególne grupy dóbr konsumpcyjnych w Polsce w latach 1999-2008 Przedstawiono wyniki badań zależności pomiędzy wydatkami na poszczególne grupy dóbr
konsumpcyjnych a poziomem dochodów. Badania przeprowadzono w okresie od 1999 do 2008 roku w
rozróżnieniu na poszczególne lata i liczbę osób w gospodarstwie. Wykorzystano dane pochodzące z badań
budżetów gospodarstw domowych prowadzonych przez GUS. Stwierdzono, że wszystkie wydatki miały
współczynnik elastyczności dochodowej większy od zera. Dodatkowo w badanym okresie wydatki na
transport, kulturę i rekreację oraz pozostałe wydatki na towary i usługi miały współczynnik elastyczności
dochodowej zbliżony do jedności. Ponadto wraz ze wzrostem liczby osób w gospodarstwie domowym
zmniejszały się wydatki na zdrowie i edukację, co może oznaczać, że dane potrzeby były niezaspokojone.