mteb/NusaParagraphTopicClassification huggingface dataset:
Kanca-kanca apa tau ngalami kahanan pas udan deres njur wetenge krasa ngelih? Iki ana sawijining tips masak simple sing bisa dipraktekake karo kanca-kanca. Sepisanan, iris brambang, bawang, lan lombok sacukupe banjur dioseng sedhilit. Sawise ngganda arum, pecahke endhog banjur oseng bareng karo bumbu mau. Yen endhoge wis nggrundhel, bisa dicuri banyu sakcukupe, kira-kira sak gelas. Yen wis umup, bukak bungkus indomie goreng banjur masak mie sasuwene sak menit patangpuluh lima detik. Yen banyune wis rada surut, bumbu indomie aja lali dicampurake. Ditunggu sedhela banjur indomie nyemek wis siap dipangan. Orasah kesuwen, gek ndang dipraktekake resep iki! Wis gampang, tur hasile mesthi enak.
Kanggo aku dhewe, kamarku kuwi panggon wisata sing tersembunyi sing wong-wong ora podo ngerti. Aku kui wonge ora terlalu seneng lungo seko omah. Konco-koncoku liyane podo seneng plesiran, misale neng pantai, gunung, opo panggon-panggon sing apik kanggo foto. Yen aku lungo neng endi-endi kui, rasane gampang banget kesel. Biasane, bar dolan, konco-koncoku iso ngelakoke kegiatan liyane, ning aku ora iso koyo ngono. Tekan omah rasane lemas lan kepengin turu. Mergo kui aku luwih seneng neng kamar. Senadyan kamarku cilik kui panggon sing paling nyaman. Kamarku uga akeh debune mergo arang tak resiki nanging momen pas resik-resik kamar kui dadi makin asyik. Isine uga ora akeh, hiburanku neng kono mung laptop karo piano.
Yo dadi wirasusaha iku asline enake orambloko opo maneh iso gawe lapangan usaha dewe tambah enake megilan polahe gone dewe. Akeh-akehe wong sing dadi wirausaha mesti wonge sangar-sangar soale pengalaman ngadepi urip iku luweh akeh ambek ngatur ekonomine luweh apik. Jarene koncoku wong nak wes niat buka usaha ora atek was-was, tapi kudu budal langsung ambek kudu ngerti itungan untung ambek modale ben ora sampek tombok ambek rugi polahe ngerti itungane. Mari ngunu yo kudu iso delok pasaran sing saiki lagi disenengi wong-wong iku opo sing akhire iso dadekno produk iku maeng maleh disenengi wong akeh. Mangkane kudu temen-temen iso peka ambek lingkungan.
Danau Toba kuwi salah sawijine danau sing paling gedhe ning Indonesia. Danau iki ana ing Sumatra bagian lor. Danau iki kesohor amarga cerita rakyat sing dikenalake ning bocah-bocah wiwit cilik. Ning tengah danau iki ana pulau arane Pulau Samosir. Danau Toba iki rada adoh saka Medan, ibukotane Sumatra Utara. Amarga kuwi, saka Bandara Kuala Namu, pengunjung bisa numpak mobil pribadi utawa nyewa kendaraan saka warga sekitar. Pemandangan sing paling kondhang kuwi ya Bukit Holbung utawa bukit panggone para dewa. Yen pengen munggah ning Bukit Holbung, ada 2 dalan, yaiku dalan sing bentuke kaya jalur munggah gunung, sijine nganggo andha sing jumlahe atusan.
Pengusaha perhotelan utowo penginepan sempet geger mergo RKUHP sing ngatur babagan perzinahan. Menurut pengusaha iki, peraturan kui gawe rugi usahane. Mergo ono pelanggane sing dadi wedi mesen kamar neng hotel-hotel. Aturan-aturan sing ngatur privasi warga kui sebetule ora kudu ono. Aturan sing koyo ngene ganggu kehidupan private wong-wong lan usaha penginepan. Kudune perkoro seks lan urip karo pasangan di luar nikah kui, tetep sewates aturan agama lan moral wae. Individu-individu neng Indonesia iki akeh banget, ono luwih seko 270 yuto. Pemerintah bakal keangelan ngatur wong sak mono akehe. Luwih apik yen peraturan kui dicabut utowo diowah. Dadi kehidupan privat warga Indonesia tetep kejogo lan bisnis perhotelan iso mlaku koyo biasane.
Saiki ancene sing dodolan nang omah iku akehe megilan awit sing buka jasa umbah-umbah, klontong, pulsa, sampek warkop barang yo ono. Nah kabeh iku maeng ancene bentuk kreatifitase ekonomi uripe  wong saiki kanggo ningkatno pendapatane maeng. Tapi nag ancene pengen dodolan nang omah yo iku kudu iso tlaten. Akeh wong sing ngongkon ambek nyaranno nag buka usaha utowo dodolan iku kudu tlaten, soale nag ora tlaten angel olehe golek pelanggan. Terus ojo sampek dodolan iku ora ngerti karepe wong sing nang pinggire, sing akhire dadekno dodolane maeng ora payu. Dadi sak durunge dodolan iku didelok disek nang pinggir-pinggire maeng ono opo.
Dino iki, aku dijak dolen karo koncoku nang omahe. Awale mau kate masak-masak nang kono. Wes tuku bahan-bahane sisan. Cuma pas wes tutuk, rasane awak dewe moro dadi males dan malah kelesetan nang kasur sambil dolen hp. Pas aku takon sido ta gak, jare kapan-kapan ae. Akhire awak dewe nyalakno TV dan ndelok opo sing lagi tayang. Aku gak ndelok iku saluran TV sing endi, cuma lagi nayangno pertandingan basket. Nek didelok teko lambange sih tulisane NBL. Aku gak eroh blas opo iku NBL, tapi tetep tak tonton ae. Opo maneh sing dolen wong londo, aku malah mek isok plonga plongo. Mbasio ngono, aku tetep nikmati pertandingan basket sing lumayan seru iki.
Kabehwong sing dodolan mesti tau ngalami rugi utowo bangkrut utowo tambel. Nah kabeh iku ancene wes lumrah kedaden kanggo wong sing ngelakoni usaha ben usahae tetep lancar ambek melaku. Tapi ben usahae maeng ora sampek rugi nemen biasane wong sing gawe usaha mesti ngelakoni ngedukno rego sing ancene wes diitung kanggo balekno modal tok disek. Nah nag wes  balikno modal engko biasane wonge iku karek meksono produke kanggo didol murah sing penting pok ambek oleh bati saitik sing penting mlaku. Yo nag jareku ancene ngunu iku dalan sing paling apik nag pas ancene rodok ora rame. Soale sing jenenge usaha mesti saingane sak embrek ambek akehe megilan.
Dolan ana ing Gili Labak Madura dadi pengalaman paling nyenengke kanggo aku. Panggon wisata alam sing ana ing Madura iki bisa dadi alternatif yen jeleh dolan ana ing gunung. Gili Labak duweni pantai sing pasire warna putih, laute uga biru banget sing bakal nyenengke sapa wae sing dolan mrene. Srengenge sing ana ing Pulau Gili Labak iki uga rada nyenget pol dadine kudu cepak kanggo gawa topi lan kacamata supaya ora kepanasan. Gili Labak bisa dituju karo numpak kapal liwat Sumenep kurang luwih 1 jam. Ing Gili Labak uga bisa diving utawa renang kanti nyelem ana ing laut kanggo ndelok iwak-iwak lan terumbu karang.
Atlet kuwi ora adoh saka jenenge kesleo. Apa maneh yen atlet iki melu lomba mlayu lan ora ngandelake pemanasan sak durunge lomba. Kesalahan iki ora bisa dianggep entheng amarga saraf sing kesleo kuwi bisa marai bentuk fisik sing berubah lan uga bisa marai penyakit serius kaya saraf kecepit lan sapanunggale. Nanging kesleo iki bisa ditangani sak durunge tanding, kaya nganggo sepatu sing kepenak lan pas ukurane ben ora ngganggu pas olahraga. Banjur kuga kudu sregep pemanasane ben ora kepegelen lan uga ora ngalami salah urat. Yen wes kadhung kesleo, sing bisa dilakoni yaiku lunga marang dokter amarga ora sembarang saraf bisa diurut amarga salah pengobatan bisa ngerusak bentuk fisik.
Awak dhewe sing duwe HP kui ngerasake masalah sing podo, yaiki awak dhewe kerep ora nemu HPne dhewe pas lagi digoleki. Iki kerep banget kedadean neng awakku, mbuh opo lagi neng jero omah opo neng panggon umum. Sak jane kui, awak dhewe ora kelenganan nanging mung lali wae awak dhewe nyelehke HP terakhir kui neng endi. Supoyo ora lali, ono beberapa hal sing kudu awak dhewe gateke. Sing paling utama kui, awak dhewe kudu nyeleh kui neng panggon sing podo. Panggon sing awak dhewe pilih kui iso siji utowo iso luwih seko kui. Sing keloro, HPne dhewe ojo digawe mode senyam utowo mode pesawat.
Bocah rantau ora perlu ngelu yen kate mangan. Saiki, masak cah kangkung gampang banget. Kaping pisan, kudu milih kangkung sing seger. Kangkung bisa dituku ana ing pasar. Kaping pindho, kangkung diumbah lan diketok godhonge. Kowe bisa ngethok godhong sak gagange. Sawise kui, rajang brambang, bawang putih, lombok, lan dimasak dhisik. Kowe bisa nyampur kabeh bumbu kuwi lan ditambahi gula, uyah, lan kecap asin utama caos. Kaping papat, campur bumbu kang wis dimasak karo kangkung kang wis diresiki banjur dimasak maneh kanthi kangkunge alum. Aja lali ditambahi banyu supaya kangkune ora gosong. Yen wis mateng, cah kangkung wis siap dipangan karo sego putih anget.
Preinan kui ora mesthi kudu dienteke neng panggon-panggon wisata sing adoh, opo meneh malah neng luar negeri. Opo meneh pas mangsa pandemi. Wong-wong kudu ngenteke wektu mung neng omah wae. Nanging ngenteke wektu bebarengan karo kaluargo utowo konco-konco neng omah ora mesthi boseni. Kegiatan neng omah kui ugo iso nyenengke lan ngurangi stress. Kegiatan sing iso dilakoke neng omah kui salah sijine, noto ulang lan reresik omah. Pas pandemi iki, kabeh wong luwih kerep neng omah timbangane methu. Ben ora bosen karo suasana sing ngono-ngono wae, pisan-pisan, omah kudu ono perubahan sing marai seger pas didelok. Keloro, masak bareng. Kegiatan iki iso marake awak dhewe tambah cerak karo anggota kaluargo utowo konco-konco lan sing paling penting iso marai wareg.
Ibuku biyen tau lunga menyang Jakarta lan numpak bajaj yen arep lunga menyang pasar. Jare ibuku, numpak bajaj iki larang lan uga berisik. Bajaj iki uga ngasilake polusi udara lan swara. Nanging bajaj iki biyen gampang diakses sak durunge ana ojek online lan uga sepur. Bajaj jaman biyen uga ngelayani akeh rute lan uga ngewangi ibuku pas arep nang pasar. Supir bajaj sing ning pasar iki uga kadhang melu ngangkat barang. Nanging supir bajaj iki saiki digantekake karo ojek online lan uga sepur. Yen arep numpak Bajaj, jare ibuku becik lunga ning daerah Kota cedhak Museum Fatahillah lan uga pasar iwak.
Jaman saiki, rasa toleransi iki tambah kekikis amarga akeh wong sing ngerasa yen agamane paling apik lan ngece marang agama liyane. Nanging toleransi iki isih berlaku ning NTT amarga ning sawijining wilayah ning NTT, pembangunan rumah ibadah iki dadi cerminan yen toleransi kuwi ana wujude amarga warga saka kabeh agama melu ngerewangi kanthi rampung. Omah ibadah iki ya kaya masjid utawa gereja amarga ning NTT Islam, Kristen, lan Katolik urip bareng ning lingkungan sing duwe rasa tepa slira lan ora ono perkasa sing sensitif babagan agama. Kamangka kuwi, awak dhewe sing urip ning Jawa lan duwe akses ibadah sing luwih gampang, kudu niru kuate toleransi ning NTT kuwi ben urip damai.
Salah siji cara kanggo ngenalake cerita daerah marah bocah sekolah yaiku saka pengabdian masyarakat ning bidang literasi. Tema bidang iki akeh sing durung ngelola lan ora ana sing nganggo tema iki amarga tema iki dianggep ora penting. Nanging pengabdian literasi iki sajane ya gampang dilakoni, yaiku lewat crita rakyat daerah. Kaya ngadakake proyek nggawe kumpulan crita daerah sing ana ning wilayah kuwi, carane uga bisa saka wawancara tokoh adat utawa sesepuh. Banjur ngumpulake kanthi dadi sak buku lan didaftarake ning perpusnas. Warga uga dadi bisa kenal karo daerah lan adat saka crita rakyat sing ditemokake lan dicritakake turun temurun sing wis dikumpulake.
Aku tau delok konco sing lagi latian panjat tebing. Dheweke kui konco kuliahku sing sak jurusan lan sak anggakta. Awak dhewe pancen ora patio cerak, nanging pas kui aku arep jipuk KTP sing disilih kanggo nyewo mobil. Pas aku teko neng panggone kui, neng daerah Klebengan, koncoku durung rampung lain dadi aku kudu ngenteni. Pas kui, langit wis peteng mergo wis bengi. Koncoku lan konco atlet liyane kui latian nganggo 3 lampu sing padang banget. Aku delok koncoku menek tebing buatan kui cepet banget. Aku ora ngebayangke latiane kudu sak abot opo ben iso koyo ngono. Aku kiro-kiro kudu ngeteni 20 menit, lagi koncoku rampung latiane.
Alat olahraga sing katone ora penting nanging penting banget yaiku karpet alas yoga utawa yoga mat. Alas iki digawe saka karet busa ati lan dirancang ben ora gampang mleseti ben bisa dinggo ning permukaan alas ngendi wae kaya paving, keramik, lan sak panunggale. Senajan jenenge alas yoga, fungsine uga ora mung kanggo yoga, nanging ya kanggo alas olahraga liyane laya senam utawa latihan fisik kaya push up. Tujuane padha pentinge, yaiku ben ura gampang lunyu kena kringet. Karpet iki alase ana loro, sing kaping pisan yaiku sing kanggo alase tangan sing saka busa ati lan bisa manika werna, sijine sing anti slip biyasane warna ireng.
Jaman-jaman SMA, aku lan koncoku, Hanan, kerep melu kajian-kajian. Kajian neng endi wae, awak dhewe belani teko. Seko sing cerak omahe awak dhewe, tekan deso sing mblusuk banget. Nanging pas wis kuliah, awak dhewe arang melu kajian bareng meneh. Pas kui ono, ustadz nasional sing teko ning masjid cerak kampus. Jenenge Ustadz Adi Hidayat. Koncoku kui seneng banget karo ustadze mergo ceramah-ceramahe sing dibarengi karo logika. Yo wis dino kui, awak dhewe mangkat bareng dono. Tekan kono wis rame banget para jamaah sing teko. Seko jero masjid tekan lapangan parkir mesjid kui wis ono sing enggoni. Salah dhewe uga mronone kawanen. Aku karo Hanan mung iso ngerongke ceramah kui seko jobo.
Kanggo wong kuto, ngerti-ngerti tinggal neng deso kui mesthi dadi kaget. Ono akeh hal sing ora biasa, awak dhewe temuke utowo lakoke. Supoyo awak dhewe iso urip bareng neng deso, ono beberapa hal sing iso awak dhewe gateke. Sing kesiji, awak dhewe kudu sinau disik, opo adat istiadat sing ono neng kono. Awak dhewe ora entuk sembrono yen durung ngerti opo sing ora oleh awak dhewe lakoke lan opo sing oleh. Sing keloro, awak dhewe kudu luwih sopan karo wong-wong sing deso, terutama marang wong sing luwih tuwo. Awak dhewe kudu ngerti unggah unggah sing ono neng kono. Sing ketelu, awak dhewe kudu luwih rajin srawung pas ono kegiatan neng desone kui.
Pagelaran nasional sing rame banget kuwi salah sijine Pekan Raya Jakarta. Pagelaran iki sejatine mung pameran produk, wahana dolanan, lan acara musik sing dikemas apik lan diadakake saban tahun. PRJ taun iki rame amarga rampung corona, warganing Jakarta padha mangkat gawe ngerasakake keramean iki. Akeh promosi uga panganan-panganan khas Jakarta sing ana ning gelaran PRJ iki. Sing marai meriah ya salah sawijine panggung musik saka artis-artis. Transportasi khusus PRJ ya ana diskon, utamane yen numpak taksi utawa ojek online. Kamangka kuwi, PRJ iki dadi ajang taunan sing ora oleh dilewatake. Ayo padha ngeramekake PRJ amarga pagelaran iki wis dadi ciri khas saban ulang tahune Jakarta.
Nag jareku pengalaman preian sing paling enak iku pas dolan nang daerah cemoro sewu, soale nag kono akeh enggon apik terus ora larang. Mari ngunu jajanan yo murah-murah ambek panggonane yo apik-apik. Sing garai ora iso lali yoiku pemandangane sing bener-bener apik'e ora karuan. Arang ono panggonan koyo nginiki, Nag ono mesti yo bayar lumayan. Tapi nag daerah kene cukup bensin bek, wes iso delok pemandangan sing apike ora karuan. Jarene koncoku sing wes tau melok aku mrono yo ngunu, mangkane nag aku muleh nang kampung mesti bocae pengen melok aku ambek ngejak dolan mrono maneh. Soale pemandangane ancene apike megilan.
Tahun iki, aku sak keluarga dijak nang Pontianak gawe teko nang nikahane tanteku. Aku berangkat nang Pontianak dino Kamis bengi. Berhubung acara nikahane iku dino Sabtu, aku sak keluarga dijaki mlaku-mlaku keliling kota Pontianak pas dino Jumat. Destinasi pertama iku nang Istana Kadriah. Nang kono aku mlaku-mlaku nang area istanane sing ketok apik tapi kuno iku. Mbari ngono, istirahat disik gawe mangan awan nang salah siji restoran pinggiran dalan. Nang kono, roto-roto menu panganane iku iwak. Dadi sembarang kalir jenis iwak sing disajekno onok nang mejo iki. Wes wareg, lanjut berangkat nang Pantai Kijing. Pantai iki bener-bener nylempit banget, dadi sek durung akeh wong nang kono. Pas aku nang kono, rasane pantai iki nduwene awak dewe saking sepine. Tuwuk dolen, lanjut dijaki nang pusat oleh-oleh. Nang kono, kabeh podo tuku oleh-oleh akeh banget. Mergo wes bengi, akhire awak dewe kabeh balik hotel gawe persiapan sesok nang nikahane tanteku.
Sing jenenge mahasiswa rangkap panitia event, iku pasti ngelakoni sembarang cara ben isok ngumpulno dana gawe ngelancarno acara sing diadakno ambek mereka. Mulai teko danusan, nggolek sponsorship, nebus dana nang bagian akademik fakultas, dan liyane maneh. Onok siji cara sing sek jarang dilakoni tapi lumayan efektif, yaiku buka bazar buku. Bazar buku iki bakal efektif opo maneh nek awakmu dodolane nang area kampus klaster sosio humaniora. Soale mahasiswa sosio humaniora iku paling seneng moco buku tiimbang mahasiswa nang klaster liyane. Nek buku iku tambah akeh kedol, tambah akeh sisan pendapatan sing isok mbok entokno. Dadi gawe awakmu kabeh budak event, coba buka bazar buku gawe tambahan dana.
Aku pas dolan nang Mojokerto nang omahe koncoku aku dijak dolan mumet-mumet nang alun-alun. Lah nang kono aku dijak tuku jajanan khas daerah kono yoiku Onde-onde. Nag jareku onde-onde iki rasane ancene enak opo maneh sing isine kacang ijo. Terus sak liyane iku, wijene sing tutul-tutul nang kulite onde-onde yo enak soale iso nambahe roso nang onde-onde iku. Tapi Onde-onde iku yo ora mok sak werno, jarene koncoku onde-onde yo akeh wernoe, ono sing isine kacang ambek ono sing isine kelopo. Tapi sing paling enak jarene koncoku iku sing isi kacang. Akhire aku tuku sing isine kacang ambek sing isine klopo. Mari ngunu aku jajal tak pangan karo terus tak rasak-rasakno ancene enak sing isi kacang ijo.
Nek awakmu sekolah nang Sekolah swasta Islam utowo Sekolah tinggi Islam, pasti wes gak asing ambek istilah shodaqoh. Guru-guru nang sekolah pasti ngajari gawe shodaqoh mbasio jumlahe mek sitik. Biasane onok kotak infak sing disediakno nang kelas-kelas sekolah iku mau. Guru-guru iku mau ngajarno nek awak dewe shodaqoh iku podo ae lagi nabung gawe bangun omah nang Surgo. Dan iku onok benere. Shodaqoh, terutama gawe wong sing butuhno, iku isok dadi amalan sing isok nambah pahalane awak dewe nek diniati dengan ikhlas. Shodaqoh siji, iku isok dilipatgandakno ambek Allah SWT. Opo maneh nek shodaqohe akeh, tambah piro iku berarti amalan sing dientokno.
Supporter-an gawe dukung tim olahraga sing kate didontok iku gak mek gowo awak tok. Onok beberapa persiapan sing kudu dilakoni sak durunge berangkat nang Stadion utowo panggon pertandingane diadakno. Siji, ojok lali mangan. Supporter-an iku butuh energi lebih, dadi awakmu kudu mangan disik cek gak semaput. Loro, siapno banyu. Awakmu nek supporter-an iku bakal bengak bengok dan marakno serek. Nek wes ngono, awakmu butuh banyu gawe ngombe. Nek isok nggowo sing rodok akeh. Telu, nganggo klambi sesuai dress code sing wes ditentukno tapi tetep nyaman. Kan gak lucu nek awakmu salah kostum, bakal dikiro penyusup karo supporter liyane. Terakhir, pastikno awakmu fit.
Nabi Yusuf koyo nabi-nabi liyane duwe sifat sabar sing luar biasa. Paling ora ono 3 keadean sing buktike kesabaran nabi sing paling ganteng kui. Sing kepisan kui, pas dheweke dibuang karo kakang-kakangan neng sumur. Dheweke ora duwe salah opo-opo nanging tetep dicilakani karo sedulure dhewe. Sing keloro, pas dheweke difitnah ngelakoke sing ora-ora karo Zulaikaha. Senadyan, Zulaikha kui sing duwe inisiatif disikan lan Yusuf usaha kanggo nolak tawaran kui. Sing ketelu, pas dheweke dikunjara. Sadurenge dhewe tau ngewoco mimpi salah siji tahanan sing saiki wis bebas. Dheweke jaluk tulung neng wong kui supoyo kemampuan dee sing iso gawe tafsir mimpi kui dieruhi tuane. Nanging, wong kui lali lan dhewe lagi ilang pas wektu kui wis liwat suwe banget.
Kamera kui salah siji barang mewah sing awak dhewe duwe. Awak dhewe kepengen barang kui awet sak suwe-suwene supoyo, awak dhewe ora kudu tuku kamera sing anyar meneh. Ono beberapa hal sing iso awak dhewe lakoke supoyo kamerane dhewe kuwi luwih awet. Sing keseji, awak dhewe kudu kerep ngeresiki bagian lensa lan awak kamera. Kui dilakoke 2 dino pisan, senadyan awak dhewe ora kerep-kerep nganggo kamera kuwi. Sing keloro, batu kamera kui kudu awak dhewe simpen neng panggon sing sejuk lan suhu panas sing panas banget. Awak dhewe uga kudu iling nyabut batu yen wis kamerane lagi ora dienggo. Sing ketelu, yen awak dhewe arep gowo kamera kui kudu nganggo tas sing khusus kango kamera.
Susi susanti, atlet legenda badminton saka Indonesia. Susi dadi wong kapisan kang isa ngolehake medali mas olimpiade. Dheweke dadi salah siji legenda kang ora bakal dilalekake tekan mbuh kapan. Dheweke dadi pemain tunggal putri paling apik kang dinduweni Indonesia. Dheweke nduweni bojo kang uga pemain badminton, jenenge Alan Budikusuma. Bojone iku salah sijine kanca seperjuangane dheke mbuiye. Woong loro kui tahu ngolehake emas bareng. Susi lair ing Tasikmalaya, lan bakate nular saka bapake. Dhek jaman nom bapake pingin dadi jwara dunya, nanging cidera. Akhire kabeh rasa kepinginan kui ditularke marang Susi. Nanging mengkana a, ya ora salah kedaden. Anake kui isa nggawa jeneng Indonesia ing mancanegara.
Upacara keagamaan kui kerep diadake kanthi mewah utowo meriah. Kabeh wong ngentine dino kui supoyo bisa pesta lan seneng-seneng bareng. Padahal, upacara agama kui tujuan utamane dudu ben iso ngerasake seneng. Rasa seneng kui ben iso gaet wong-wong ben iso ngerti makna asli seko perayaan kui. Makne, kuwi wis sak yogyane awak dhewe ngerti makna seko sak ben upacara kegamaane dhewe. Bentuke mungkin werno-werno nanging intene siji, awak dhewe iso nambah iman utowo cerak marang Penciptane dhewe. Misale koyo kurban, kurban kui dudu artine awak dhewe mangan daging sak puase. Naging awak dhewe, kudu iklas ngerelake opo sing awak dhewe duwe kanggo kepentingan agama.
Dana darurat iku kudu disediakno ndek masa krisis koyok ngene. Hal iku ben awak dewe isok bertahan gawe menuhi kebutuhan ben dinone. Dan kebutuhan dana darurat ben uwong iku bedo. Nek wes ngono, cara perhitungan dana darurat ideal gawe ben uwong e iku bakal bedo sisan. Aku nduwe cara gawe ngitung nyisihno dana darurat gawe ben uwong. Gawe wong sing sek lajang, cara ngitung dana darurate iku 3 x total biaya pengeluaran. Gawe uwong sing wes rabi, cara ngitung dana darurate iku 6 x total biaya pengeluaran. Terus gawe uwong sing wes rabi dan nduwe anak, cara ngitung dana darurate iku 9 x total biaya pengeluaran.
Mahasiswa jama saiki duwe kisbukan akeh banget. Sak liyane ngurusi tugas kuliah, mahasiswa saiki duwe kegiatan neng organisasi kampus lan/utowo magang neng perusahaan. Kisibukan kui suwe-suwe iso gawe beban lan akhire iso dadi stress. Yen dibiarke terus, stress sing ketumpuk kui iso dadi salah siji penyebab depresi. Kanggo ngurangi resiko kui, wong kui kudu duwe pengalihan seko rutinitas. Salah siji aktivitas sing gampang dilakoke kui yaiku nyanyi. Arep kabeh wong seneng nyanyi. Swarane ora kudu apik, nanging pas wong kui nyanyi dheweke iso ngeroso bebas lan dadi awake dhewe. Nyanyi kui iso dadi alternatif sing cocok kanggo wong-wong sing sibuk banget. Nyanyi neng kene ora kudu lungo neng panggon karaoke nanging iso neng endi wae sing penting ora ganggu wong liyo.
Tahun winggi iku akeh wong singalami rugi teko usaha sing wes dilakoni. Tambah sing lawas barang yo akeh sing rugi, tapi deke iku isek ngerti carani ngatasi kerugiane maeng. Nah salah sijine cara pas ngalami kerugian usaha maeng ben ora bangkrut yoiku ngurangi jame karyawan kerjoe, soale nag ancene ditokno karyawane iku yo ora enak ngesakno. Opo maneh golek kerjo iku angele orambloko. Terus mari ngunu dicek maneh ono masalah ambek produke opo ora, nag ancene butoh didandani ben akeh sing seneng yo kudu didandani ben ora tambah bangkrut. Soale tahun wingi iku akehe pol wong sing ora iso balekno modal polahe corona sampek rong tahun.
Taun 2018 kui pertama kaline aku neng luar negeri. Aku karo sanggarku ono kesempatan nampil neng Taiwan sasi Februari kui. Bar latian selama kurang luwih 2 sasi, awak dhewe mangkat neng negoro kui. Awak dhewe tekan bandara Taoyuan neng Taipei, ibukota negoro Taiwan, jam 8 wektu setempat. Neng kono awak dhewe dipetuk kanggo bus. Awak dhewe diterke tekan hotel neng Propinsi Chiayi. Hotel sing awak dhewe kui mewah banget. Kasure empuk lan ono bak neng kamar mburine. Hotel kui cerak seko panggon awak dhewe nampil. Sekitar 30 menit. Ono crito lucu neng hotel kui, koncoku ono sing sewingi ora iso mlebu kamar mergo kuncine ilang. Pas arep jaluk kunci cadangan dee bingung mergo dee ora iso basa Inggris lan sak jane resepsionise kui yo ugo ora paham basa Inggris.