mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Pasti aya waé anu sieun mun keur péntas atawa tampil ngan intina teu aya anu hariwang. Mimitina anjeun pasti bakal ningali saolah-olah sadaya panon pengadilan nyobian maéhan anjeun. Saran kuring, ulah merhatikeun detil panongton, ngan fokus kana topik anjeun. Pastikeun sateuacan anjeun ngawangkong yén anjeun gaduh kontrol leuwih aranjeunna. Anjeun pantes kadéngé. Salaku tambahan, biasa nyarios atanapi muncul di masarakat. Tiasa dimimitian ku hal-hal leutik sapertos nyarioskeun pribadi urang ka sakelompok babaturan jsb. Pastikeun ogé Sadérék nyiapkeun matéri sawala kalawan hadé sangkan hidep leuwih percaya diri. Ngan émang mun nerapkeun kana prakték na mah sigana hesé tapi lamun urang ngalakukeun na terus-terusan bakal jadi kabiasaan.
Hiji mangsa kuring jeung dulur-dulur kuring anu lalaki sarta babaturan arulin di buruan sarengsena balik solat isya ti tajug. Ulin di luar imah ukur kacaangan ku lampu cempor anu cahayana sakapeung kakalicesan katebak angin. Ari nu  diulinkeun teh nyaeta wawayangan meunang nyieun tina daun sampeu. Diulinkeun mirucaan dalang wayang kulit. Sabot keur anteng manco kana wawayangan, teuing ti mana mimitina jol aya nu ngagorowok 'pocoooong'. Atuh ngadenge kitu teh kabeh paburisat lalumpatan muru imahna sewang-sewangan. Kuring ge milu lumpat nuturkeun lanceuk-lanceuk kuring nu geus lumpat tiheula. Sanggeus aya di jero imah, kabeh ge euweuh nu ngeuh yen lampu cempor tinggaleun di luar. Sanggeus reureuh tina kareuwas, kuring karek ngabejaan  yen lampu tinggaleun di luar. Kabeh papencrong-pencrong siga nu silih tunjuk. Teu saurang ge nu wani ka luar deui ti imah. Rek bebeja ka kolot oge teu bisa da aranjeuna nuju arangkat. Antukna mah sapuk yen lampu cempor rek diantepkeun we di luar. Orokaya kuring nu kasiksa sabab kuring ngarasa jiwa kuring tinggaleun diluar jeung lampu cempor. Ngarasa keueung liwat saking. Hayang belenyeung lumpat ka luar nyokot cempor nu tinggaleun, tapi teu wani da sieun ku pocong, bari teuing bener teuing henteu eta teh. Tungtungna saking ku sieun paungku ungku jeung lanceuk-lanceuk kuring tepi ka sarena.
Pas ngadangu kabar aki labuh di kamar cai, abdi nuju di sakola. Anu tadina keur fokus diajar langsung buyar lantaran kapikiran kumaha kondisi aki ayeuna. Abdi sedih pisan lantaran abdi oge tos lami teu ulin ka bumi aki jeung nini, tapi sakalina meunang kabar langsung kabar anu kirang sae. Dinten eta oge aki langsung dibawa ka rumah sakit, tapi abdi teu can tiasa dongkap langsung ka umah sakit lantaran aya kagiatan di sakola, isukna abdi langsung indit ka rumah sakit, langsung mondok di rumah sakit supados tiasa ningal aki. Abdi teu nyangka pisan yen eta teh janten waktos terakhir abdi saeng aki, tos teu aya deui aki anu bakal ngahariwangkeun kuring upami balik wengi-wengi.
Anu di gawe na jadi patugas administrasi di rumah sakit teh kudu pisan kuat pisik, kuat mental jeung tangtu kudu kuat sabarna. Sabab lamun di gawe di rumah sakit daek teu daek urang sok mindeng aya di posisi jeung situasi anu teu genaheun. Loba ningali korban korban kacilakaan, ningali pasien anu gering mah parah nepi ka kondisi na geus teu siga manusa pada umumna jeung rupa rupa sejena. Salian ti eta lamun di gawe di rumah sakit anu pangpenting na teh urang kudu kuat mental na, kusabab aya wae jelema anu sok teu sabaran tuluy kalah ambek ambekan nepi ka nyaerekan lamun keur ngurus admistrasi di rumah sakit.
Pas keur balik kuliah lantaran dugdag, imah urang lumayan jauh di tempat kampus. Harita teh keur rek ngayakeun acara di kampus, jadina balikna peuting. Pas di jalan nu sepi jeung euweuh penerangan lampu, ditambah sisina teh Citarum. Ieu emang jalan hiji-hijina nu bisa ku urang pake mun rek balik ka imah. Urang ditutur ku dua motor, nu hiji miheulaan urang bari nyegat dihareup. "Turun maneh!" ceuk penjahat. "Aya naon, A?" ceuk urang bari rada sieun ku sabab salah sahijina mawa parang anu sok dipake jang ngarit jukut. "Orang mana maneh?" ceuk penjahat. "Abdi mah orang dieu, A. Eta dipayun tos caket bumi abdi!" ceuk urang. "Nya enggeus atuh, kadieu we duit 100 rebu". ceuk penjahat. "Duh teu aya A, ieu ngan nyesa 20 rebu" pungkas urang. Tuluy duit eta dibawa kabur ku penjahatna, nu penting mah barang urang aman jeung awak oge aman.
Gagal kenging jurusan nu salila ieu dipikahoyong, ngajadikeun abdi sempet overthinking ngajalani kahirupan. Abdi ngarasa sedih pisan jeung minder, naha abdi teu saberuntung batur nu bisa lolos ka jurusan eta. Butuh waktu lila jang abdi bisa narimakeun. Tapi, mun tos bisa narimakeun mah jadi lega asaan teh. Abdi na ge jadi kamotivasi ku hal eta. Abdi jadi sering diajar leuwih giat leuwih tekun supaya taun hareup bisa lolos ka jurusan eta. Intina, sagala rupa penolakan teh tong ngajadikeun urang ngarasa teu beruntung, komo nepi ka sedihna berlarut pisan mah. Mending ge, yuk urang leuwih giat diajar supaya bisa ngalawan kagagalan urang nu enggeus-enggeus!
Tips supaya acara pernikahan urang berjalan lancar. Kahiji nyaeta perayakeun pelaksanaan acrana ka wedding organizer. Pilarian WO nu tos berpengalaman dina tugasna supaya jalanna alur parnikahan teh kasusun rapi jeung khidmat. Kitu oge kangge momen-momenna, supaya tiasa diabadikeunna sae. Nu kadua nyaeta tangtukeun catering nu sasuai jeung kahayang urang. Tah nangtukeun catering ieu teh penting kangge kajaminna tuangeun jang para tamu ondangan. Nu katilu nyaeta ayakeun hiburan, utamana mah hiburan nu sasuai jeung kabudayaan urang. Tujuan ayana hiburan ieu teh supaya bisa ngajamu para tamu ondangan, oge supaya teu tiiseun teuing. Sakitu panginten hal-hal nu mantak ngajaga kalancaran acara nikahan teh.
Minggu hareup deui, kuring ningali masih keneh, saminggu deui masih keneh. Lila-lila ngaraos karunya, saurna abdi oge resep seafood, naha teu tiasa dicobian? Sumuhun, leres. Minggu ka 4, kuring nepi ka bapana, jigana geus sajam jualan tapi barang daganganna siga euweuh nu meuli. Oke, abdi nyobian ngabantosan ku ngagaleuh barang dagangan na.. Tanpa mikir, abdi meser 20 rebu, saurna, seafood mahal. Bapana langsung milih ti handap. Bakwan udang geus dibungkus, kuring buru-buru neangan korsi keur nyeuseup bakwan. Hehehe. Dina pikiran kuring, bakwan bakal garing, rangup, sareng udang bakal karasaeun saé, sabab seueur pisan udang, guys. Tapi nyaho naon???
Bakwan dipilih paling handap, oli geus beunghar ku oli motor, teu garing pisan, lemes jiga squishy, ​​bayangkeun kumaha daharna?? Sabot ngegel, siga nu squishy hayang nyabok beungeut. Méntal2. Udangna teu kunanaon?? Henteu kunanaon sareng éta sanés daging udang, tapi sirah udang. Bodo naon anu hoyong tuang hulu udang sapertos kitu? Dimana hanyir atoh, bau seungit. Abdi hoyong muntah.
Rupa-rupa kajadian dina kahirupan nyababkeun urang kana rupa-rupa réspon kana éta. Aya rasa cinta, bungah, sedih, kuciwa, aya ogé kaduhung. Sering kali, salaku manusa, urang ngalakukeun kasalahan sareng nyandak kaputusan anu salah. Di dinya timbul rasa kaduhung anu jero. Teu jarang rasa kaduhung hese dileungitkeun sanajan mangtaun-taun. Saolah-olah aya nu ngahalangan sarta kahayang pikeun nyalahkeun diri salawasna datang nalika urang inget moment éta. Rupa-rupa kajadian dina kahirupan nyababkeun urang kana rupa-rupa réspon kana éta. Aya rasa cinta, bungah, sedih, kuciwa, aya ogé kaduhung. Sering kali, salaku manusa, urang ngalakukeun kasalahan sareng nyandak kaputusan anu salah. Salah sahiji saran ti psikolog Amérika dina jurnal médis nyaéta pikeun mastikeun yén unggal kajadian anu lumangsung ka urang ngabentuk urang lalaunan. Kitu ogé ku kajadian goréng éta meureun dina waktu ieu urang sok kaduhung. Sanajan kitu, hiji poé urang bakal bisa hatur nuhun.
. Waktu keur kuliah, bullying teh muncul deui, tapi teu separah SD jeung SMP, harita kuring kenal jeung babaturan kuring ti fakultas beda, analis kesehatan, kuring apoteker, komunikasi. salingkuh.cenah "kumaha dina poto anjeun katingali geulis dina kahirupan nyata nalika anjeun mendakan barang anjeun leres-leres nganggo saringan anu goréng, éta anu disebut ngabohong ka umum". Tina éta pangalaman mental
Geus teu damang deui,sering neunggeul beungeut sorangan,sering ambek lantaran ngarasa teu pantes saha wae,naha ngan jelema ganteng jeung geulis di dunya ieu anu pantes ngarasa aman,rasa bagja,rasa dihargaan, dipikanyaah, dipikanyaah, dipikanyaah ku jalma sabudeureun?? Naha ngan kusabab warna kulit, bentuk beungeut, dedeg anu jauh tina kecap sampurna, teu pantes meunang sagala kitu??? Dunya téh jadi goréng.
Lamun diudag ku sato, boh eta sato liar atawa sato piaraan nu teu dipikawanoh, urang bisa ngalakukeun sababaraha hal. Urang kudu tetep tenang jeung ulah panik, lantaran sato bakal ngarespon insting urang, jadina mun tetep tenang bakal mantuan urang mertahankeun kendali jeung situasi. Lamun diudag sato atawa hewan predator siga singa, harimau atawa serigala, lumpat gancang bisa memicu naluri maranehna jang ngudag atawa nyera, jadi usahakeun ulah gerak gancang teuing. Penting oge urang merhatikeun sato tapi lain ku cara ninggali matana langsung, urang bisa ninggali sato nu aya disabudureun tapi teu langsung ninggalina lantaran hal ieu bakal dianggap salaku ancaman jeung nyieun sato leuwih agresif.
Pas keur perjalanan ka Depok, urang nebeng ka babaturan da satujuan. Urang diuk di posisi paling tukang, soalna mun di hareup biasana jang nu maturan sopir jeung nu apaleun jalan. Samemehna teh urang ngadahar loba soda di imah lantaran loba nu mere pas lebaran, jadi daripada kadaluarsa diinum weh geura-geura. Di jalan teh beuteung geus karasa kembung, asa geus pinuh tapi ngarasa kosong beuteung teh. Di tengah-tengah perjalanan, teu kahaja hitut padahal mah geus ditahan-tahan tatadi teh. Alhasil babaturan nu keur diuk dihareup pada malik ka tukang ninggali urang bari nyeungseurikeun. Urang era pisan sora hitutna kadenge ku batur tuluy mukakeun jendela ngarah hawa nu dijero bisa kaluar.
Tilu hal nu bisa nyebabkeun sasaorang sieun kana jarum suntik. Nu kahiji nyaeta rata-rata disebabkeun disingsieunan jarum suntik keur leutikna, atawa ku cara meunang beja negatif soal jarum suntik. Nu kadua nyaeta boga kulawarga nu phobia jarum suntik. Hal ieu ge bisa jadi pangaruh sasaorang sieun kana jarum suntik, sabab beja di kulawarga nu phobia jarum suntik. Nu katilu nyaeta boga trauma tina jarum suntik, misalna pernah ngarasa peureus atawa nyeuri ketika disuntik, atawa boga pangalaman nu teu merenah ketika disuntik. Jadi, sabenernabmah penyebabna teh umumna tina pangalaman atawa beja negatif ti batur. Padahal mah disuntik teh jadi hal nu lumrah dina kahirupan.
Sadaya cara pikeun ngungkulan sieun ngalakukeun cara nu sae, kinten-kinten salah bakal sia-sia upami anjeun nyingkahan sumber kasieun éta. Ngaliwatan Psikologi Dinten, psikolog ti Universitas Boston, Ellen Hendriksen, Ph.D, ceuk salah sahiji cara nungkulan sieun nyaéta pikeun ngajawab patarosan anu geus haunting pikiran anjeun. Mindeng sieun dimimitian ku lamunan, "Kumaha lamun?". Contona, "Kumaha lamun kuring dipecat?" atawa "Kumaha lamun kuring dianggap teu mampuh?"
Contona, upami anjeun hariwang ngeunaan dipecat kusabab ngalakukeun kasalahan, pikirkeun kumaha anjeun bakal ngegetkeun anggaran bulanan pikeun ngirangan biaya. Pikirkeun iraha langkung saé pikeun ngamimitian milarian padamelan sanés, sareng milarian sambungan sareng kasempetan padamelan ti babaturan sareng kulawarga anu sanés.
Ningali hiji imah dipinuhuan ku serangga bisa memicu reaksi geuleuh sarta ngarareunah di loba jalma. Sababaraha urang bisa ngarasa groggy atanapi getek, atawa ngarasa teu nyaman tur hariwang. Aya oge anu ngarasa seueul atawa nyeri beuteung. Reaksi geuleuh ieu bisa disababkeun ku sababaraha hal saperti fobia serangga, kahariwang ngeunaan kasehatan, atawa pangalaman goreng jeung serangga nu geus kaliwat. Fobia spesifik serangga, anu tiasa nyababkeun reaksi geuleuh anu langkung parah, kalebet kahariwang sareng ketak jantung anu gancang. Reaksi geuleuh ieu tiasa nyababkeun teu ngarareunah, seueul, sareng kesel burih. Emut yen jengkel serangga nyaeta umum sareng tiasa dikontrol ku padika di luhur. Lamun masalah geuleuh terus mangaruhan kualitas hirup hiji jalma, eta pangalusna neangan pitulung ti profesional kaséhatan mental.
Lakukeun opat hal ieu supaya bisa ngajaga mental samemeh ngalaksanakeun operasi. Nu kahiji nyaeta kedah berpikir positif jeung jahkeun pikiran negatif. Kudu yakin yen operasi teh bisa mantak cageur lain kalah mantak nambahan panyakit. Nu kadua nyaeta jaga pola makan supaya asupan anu asup kana tubuh teh terkontrol jeung moal pimantakeun pasca operasi engkena. Nu katilu nyaeta kedah jaga pola tidur supaya teu stress ngahadapi operasi jeung deuih supaya teu aya gangguan saban operasi. Nu kaopat teh kedah ngalaporkeun sagala bentuk kacemasan ka dokter, supaya meunang penjelasan leuwih rinci jeung bisa ditenangkeun. Tah mantak wawasan ngeunaan operasi nu arek dilakukeun ge jadi hal penting supaya bisa persiapkeun sadayana kalayan hade.
Pas urang ngasupkeun dahareun kana baham urang tuluy urang ngarasakeun aya rasa aneh sarta busuk, urang ngarasa geuleuh jeung teu nyaman. Bauna nu teu ngeunah nyieun urang ngarasa mual jeung hayang utah. Rasana teu ngeunah jeung ngaganggu kana selera dahar urang. Urang kuduna mariksa heula tanggal kadaluarsa jeung kondisi dahareun saacan meuli, tapi urang poho lantaran buru-buru teuing. Tapi urang teu hayang miceun dahareun eta, jadi urang mikir jang ngamangpaatkeun dahareun eta ngameh teu kapiceun sia-sia. Urang mutuskeun jang masak dahareun eta make bahan-bahan sejen nu seger oge beresih. Urang nyoba jang nambahkeun bumbu jeung rempah ngameh rasa busuk tina dahareun eta bisa ngurangan.
Tilu cara nu bisa dilakukeun supaya bisa ngusir reungit di jero imah. Nu kahiji nyaeta make hit elektrik atawa obat nyamuk. Tah dua hal ieu teh bisa ngusir reungit nu aya di jero imah. Bauna nu nyengat teh bisa ngusir reungit. Nu kadua nyaeta make alat perangkap reungit. Ngan ieu mah hargana teh rada mahal, jadi mantak teu loba nu make. Tapi mun ningali fungsina mah ampuh pisan jang ngusir reungit. Nu katilu nyaeta gunakeun obat semprot  Jadi, samemeh asup ka jero imah teh kudu disemprot heula make obat semprot tuluy ingkeun satengah jam supaya bauna leungit. Tah ieu teh cara nu paling ampuh dina ngusir reungit di jero imah.
Ancaman teh jadi hiji hal anu dipikasieun pisan ku loba jalma sabab bisa ngabahayakeun dirina. Tah ancaman teh biasana datang ti jalma jahat atawa jalma nu niat goreng. Bentuk ancamanna bisa sacara langsung atawa teu langsung, jeung deuih bisa dilakukeun ku cara naon wae, rek eta ancaman sacara verbal atawa ancaman sacara nonverbal. Sagala rupa ancaman teh bajal ngarugikeun sacara mental ka nu diancamna. Sok malahan nimbulkeun rasa sieun jeung rasa khawatir berlebih ka para jalma nu diancamna. Teu jarang ancaman teh diberekeun ka jalma nu dianggap berpotensi ngahancurkeun atawa ngaganggu posisi si pengancam, tapi aya oge ancaman anu dilontarkeun ka jalma anu emang geus neangan masalah atawa ngundang bahaya jeung dirina sorangan.
Simkuring nyandak sababaraha data tina survéy CDC dilakukeun dina 2011. Frustratingly, ieu survey panghadena on stalking nu urang bisa manggihan. Kami hoyong ningali langkung seueur perhatian anu dibayar pikeun panalungtikan stalking supados korban stalking langkung seueur sumber daya. Kalolobaan jalma kenal stalker maranéhna intimately. 61% korban awéwé jeung 43,5% korban lalaki dituturkeun ku pasangan ayeuna atawa urut. Kanyataanna, stalking mindeng pakait sareng kekerasan domestik. Stalking mangrupikeun kajahatan anu kompleks anu sering disalahpahami sareng umumna henteu dilaporkeun. Beda sareng kajahatan sanés anu dihartikeun salaku insiden, stalking mangrupikeun pola paripolah, sering mangrupikeun kalakuan individu anu tiasa, nyalira, katingalina jinak tapi mangrupakeun kagiatan kriminal.
Lingling teh mineng ngadangu kasus pembegalaan di sakitar imahna. Kusabab seueur kasus pembegalaan jalanan teh janten tiiseun upami tos peuting. Lingling hariwang pisan kusabab manehna teh sok balik peuting wae ti padamelanna. Biasan Lingling naek motor di kantorna tur nepi imah jam 10-an. Lingling teh janten sok parno upami aya nu nuturkeun ditukangeunna, sieun dikukumaha keur balik damel. Arek naek angkot nanging tos teu aya angkot nu jalan upami geus peuting mah, arek ngekos caket kantor nanging pangaos kosan marahal. Kusabab parno Lingling sok mawa ngebut motorna upami aya nu nuturkeun di tukangna. Lingling ngalakukeun eta kusabab teu tiasa ngalawan upami tos kabegal.
Lamun asup ka lingkungan anu anyar lingkungan pagawean atawa nu sejena biasana urang sieun di bully. Ieu kajadian kusabab di masih loba keneh pisan praktek senioritas. Senior anu biasana osok ngabully jeung nyalah nyalahkeun junior na komo ka budak anu anyar asup ka lingkungan eta. Jelema anu geus senior biasana sok geus ngarasa paling boga kawasa didinya jadi siga anu berhak nyalah nyalahkeun jeung nitah anu anyar. Samentara, jelema anu anyar asup can ngarti nanaon pasti sieuneun, sieun do galakan teu di baturan sarta sieun di kukumaha pagawean na jadi daek teu daek nurutkeun naon anu di parentah keun bari gugurutu.
Bapa kuring resep nyalahkeun batur, kuring moal hilap kajadian ieu, dimana anjeunna mopohokeun hal anu penting sareng nyalahkeun kuring. Sora trivial, tapi amarah kuring narima sagemblengna ancur méntalitas kuring. Bapa biasa  amarah sanggeus gawé sarta kudu dilayanan kawas raja. Manéhna teu weléh ngagorowok ka urang hareupeun batur sangkan batur nyaho kumaha ‘goréngna’ urang. ti mimiti asup kuliah, kuring depresi parna, bunuh diri, ceurik ampir unggal peuting nepi ka dibere obat sare (nu matak 'ngambang', rada ngaganggu kagiatan di kampus jadi teu dibawa deui) ku psikiater, Psikolog ogé masihan CBT (Cognitive Behavioral Therapy) salami 3 bulan. Tapi teu pati pangaruh, pangalaman masih 'ngabekas' atawa malah teu garing, sabab kuring masih ngarasa eta ayeuna.
Basa abdi nuju numpak angkot abdi diuk di korsi sabeulah sopir, pas mobil geus maju rada lila aya hiji jalmi anu nyetop angkot. Ditingal ti jauh mah asa kenal, pas angkot tos dihareupeun manehna abdi langsung sadar yen eta mah rerencangan abdi basa bimbel dua taun ka tukang. Baheula mah urang teh sok numpak angkot sasarengan ka mamana. Urang duaan gaduh prinsip anu sarua nyaeta hoyong numpak kendaraan umum supados teu macet jeung teu loba polusi. Padahal urang duaan tiasa nyupir motor, tapi tetep milih angkutan umum. Abdi langsung ngalih diuk di tukang sareng rerencangan abdi. Urang langsung ngobrol seeur pisan.
Pikeun trik atanapi cara anu tangtu pikeun meunang lotre, henteu aya trik khusus. Ku sabab enya disebut undian, nu meunangna bakal ditangtukeun ku panitia ku cara ngaramekeun atawa ngagambar loba peserta anu geus nyumponan sarat anu dipénta. Janten pertama pikeun lotre sorangan, kuring tiasa nyimpulkeun yén sadaya pamilon ngagaduhan kasempetan anu sami, nyaéta 50:50 pikeun tiap pamilon pikeun meunang atanapi meunang lotre. kadua Meureun dina pamadegan mah, tinimbang mikir ngeunaan jeung néangan hiji trik atawa cara nu tangtu pikeun meunang lotre, geus tangtu nu kasempetan nu Anjeun gaduh ngan 50:50, Anjeun leuwih hade nyoba maen game nu nawarkeun hadiah lamun meunang kaulinan. katilu nah ti kaulinan eta sabenerna urang tiasa meunangkeun hal nu leuwih mecak nayeta kabahageaan :)
Urang pindah sakolaan teh aya kana 3 taunan. Pindah soteh ku sabab pasantren. Jadi pas pasantrenna geus rengse, urang balik deui ka imah, ka kampung urang sorangan. Di hiji waktu keur leumpang, urang papaliwat jeung jelema nu salila ieu teh da asa pernah ninggali. Awalna mah poho tuluy inget, "oh enya ieu mah si LIli" ucap urang dina hate. Urang ngalieuk deui ka tukang, tuluy manggil, "Li, woy Li". Jelema eta teh ngalieuk, tuluy ku urang sampeurkeun. Bari nepok taktakna ku urang disapa tiheula, "Li kamana wae, kumaha cageur?". Manehna langsung ngajawab, "Punten saha nya? Wanoh sareng abdi? Da abdi mah sanes Lili, duka Lili teh saha". Urang sura-seuri nahan ka era, tuluy ngomong "Oh hapunten abdi lepat jalmi". Tidinya langsung balik badan teu kuat era.
Cara katilu pikeun ngatasi kasieun kasepian sabab anjeun nyalira nyaéta janten tatangga anu hadé. Manusa mangrupa mahluk sosial, anu teu bisa hirup sorangan, sarta pasti butuh jalma nu séjén. Meureun urang leuwih sering kaluar tibatan di imah, atawa urang mindeng di imah tapi jarang kaluar bersosialisasi jeung tatanggana. Tatangga nyaéta jalma anu tiasa marengan anjeun di lingkungan bumi anjeun. Upami anjeun teu acan kantos tepang sateuacanna, cobian ngawanohkeun diri anjeun. Ngadegkeun hubungan sareng aranjeunna, bagikeun tuang siang atanapi kueh anu lezat, nawiskeun ngabantosan aranjeunna nalika aya masalah, sareng sajabana. Hal-hal sapertos kieu tiasa ngaleungitkeun kasepian dina diri anjeun. Salaku tambahan, kagiatan nu kitu teh tiasa ngadukung suasana perumahan anu nyaman sareng pikaresepeun.
Teu apal penyebab fobia sosial teh naon, tapi fobia sosial biasana dipicu tina genetik. Ieu lantaran nurutan bapa indungna nu oge ngalaman fobia sosial. Bisa oge lingkungan kulawarga anu protektif teuing atawa pernah ngalaman kekerasan di kulawarga. Mun babaturan urang mah ku sabab manehna meunang pangalaman buruk nyaeta pas keur leutikna di bully di sakolana, nepikeun ka ayeuna manehna embung mun ngobrol tiheula teh, tapi mun diajar ngobrol tiheula kakara nembalan, bari kadang teu jelas naon nu diomongkeunna. Tuluy di lingkungan kulawargana ge manehna dikekang ku indung bapana, padahal manehna teh lalaki. Meureunan pedah anak lalaki hiji-hijina jadina dijaga. Nepikeun balik sakola ge kudu tepat waktu.
Indonesia boga program ti BKKBN nyaeta dua budak leuwih alus, boga budak dua di anggap geus cukup. Ieu teh di hitung ku nagara sangkan populasi di negara na terkontrol jeung anu paling penting budakna anu lahir cukup gizi jeung nutrisi na ulah nepi ka jadi panderita stunting. Stunting nya eta gagal tumbuh kembang budak, jadi budak tumbuh gede na teu sasuai umur na leuwih lambat. Ieu teh jadi konsen negara kusabab jadi salah sahiji masalah anu gede. Perwakinan lamun leutik keneh can cukup umur di titah tong waka hamil kusabab resiko na gede ka indung jeung anak na. Tapi lamun ges di bere hamil daek teu daek kudu di lakonan reuwas kusabab mimiti jeung umurna anu can cukup mah pasti, matak ku kitu na butuh leuwih loba perhatosan ti posyandu jeung bidan bidan di daerahna.
Lamun urang numpak pesawat teras tinggaleun pesawat, aturan di sababaraha maskapai teh beda-beda, aya nu ngagantian duit urang, aya oge anu moal ngagantian jeung nominal anu tos disasuaikeun, jadi moal bener-bener saratus persen balik deui. Matak urang tong nepi ninggalkeun pesawat, da, komo lamun urang tos mesen tiket ti awal. Urang kedah ngabiasakeun datang tilu atau opat jam sateuacanna, komo mun kahiji kalina. Lantaran urang moal apal naon anu bakal kajadian salila urang angkat ka bandara, bisi aya kacilakaan, atawa mogok atawa kajadian luar biasa anu sanesna. Janten lamun urang datang ti dua tilu jam sateuacanna urang tiasa antisipasi hal-hal anu ngarugikeun urang.
Ngaprank babaturan teh jadi salah sahiji kaulinan anu loba di pikareseup. Ieu teh bisa jadi salah sahiji cara jeung wujud anu ngagambarkeun yen urang teh geus akrab pisan salaku babaturan geus dekeut pisan, jadi na moal aya ambek atawa kumaha. Geus apal yen babaturan na prank ngan saukur hehereuyan lain rek ngahina atawa ngabully babaturan na jadi nya prank berlaku sasuai jeung tujuan sabeberna nyaeta keur hiburan. Bisa hiburan keur anu nongton lamun di jadikeun konten bisa oge keur hiburan maneh na sorangan. Prank lamun ka jelema anu bener bener deuket ges moal asa asa deui, soalna ges apal tungtungna pasti batur anu di prank ngan reuwas terus babarengan seuseurian.
Pas asup SMA, Tito janten jalmi anu panasaran hoyong nyobian sadaya. Pas babaturanna mulai ngaroko manehna oge nyobian roko, teu jarang oge manehna mawa roko ka sakola padahal aya aturan teu meunang mawa roko ka sakola. Hiji poe babaturanna mawa miras, manehna oge panasaran hoyong nyobian kumaha rasana eta miras. Sakali nyobian manehna teu resep kana rasa minuman eta, tapi pas kadua jeung katilu kali manehna janten resep jeung mineng nginum miras, malahan manehna mineng pulang ti sakola peuting-peuting sabari mabok. Hiji poe, pas manehna balik nongkrong sabari nginum, hiji rerencanganna kacilakaan katabrak motor, sateuacan maot manehna sempet mangku rerencanganna tapi kaburu maot. Ti kajadian eta manehna kaduhung jeung jangji moal nginum deui.
Di dieu aya sababaraha cara pikeun nungkulan geuleuh dina bau hanyir. Upami mungkin, sabisa-bisa nyingkahan sumber bau hanyir. Tehnik relaxasi sapertos yoga, meditasi, atanapi relaxasi otot progresif tiasa ngabantosan kahariwang sareng geuleuh. Adaptasi kana bau hanyir ku nyeuseup bau hanyir saeutik-saeutik dina waktos anu langkung lami teh tiasa ngabantosan ngabiasakeun bau sareng ngaminimalkeun reaksi geuleuh. Terapi behavioral kayaning terapi kognitif-behavioral bisa mantuan nungkulan hiji phobia husus tina bau hanyir tur mantuan ngaronjatkeun respon emosional kana odors. Lamun masalah jijik pikeun bau hanyir mangaruhan kualitas hirup hiji jalma, teras konsultasi profesional kasehatan méntal kayaning psikolog atawa psikiater bisa mantuan nungkulan masalah.
Unggal jenis phobia tangtuna mibogaan potensi jang ngarugikeun urang sorangan atawa bisa berdampak ka batur oge, utamana mun phobia eta ngaganggu kasejahteraan fisik jeung mental. Lamun phobia ieu teu diubaran, bakal mangaruhan kana kahirupan urang sacara signifikan jeung bisa wae bakal ngawatesan kamampuan urang dina ngajalankeun kahirupan nu produktif jeung minuhan potensi urang. Ku sabab kitu, penting jang neangan bantuan medis atawa terapi. Ku meunangkeun bantuan jang nyageurkeun glossophobia, urang bisa ngawangun kepercayaan diri, ngaronjatkeun kaparigelan komunikasi, jeung ngalegakeun peluang karir jeung kahirupan sosial urang. Ku sabab kitu, glossophobia kudu dicageurkeun ngameh urang ibsa hirup euweuh batasan jang ngahontal potensi nu sabenerna.
Mun nuju ngantre teh kudu inget kana barang bawaan urang. Ulah nepi ka poho komo katinggaleun mah. Komo ngantre teh kan padet pisan jelema nu barisna, teundeun tas urang dihareupeun awak supaya kaciri jeung moal katinggaleun. Mun neundeun tas di tukang mah salian bisi katinggaleun, oge bisi aya nu nyokot barang berharga di jerona, sabab urang teu pernah apal jalma di sakuriling teh bageur atawa niat jahat. Ku kituna, urang kudu leuwih hati-hati deui dina ngajaga barang sorangan pas ngantre, komo mun barang berharga mah kudu taliti pisan. Yuk urang biasakeun mawa tas dihareup mun keur dinu ngantrea atawa dinu rame teh! Supaya bisa ngaantisipasi kaleungitan.
Moekeun jas hujan dina motor, tadina mah meh gancang garing lantaran karek kahujanan kamari, eh ieu mah kalahkah dipodolan ku manuk. Abdi ngahaja parkir di handapeun tatangkalan anu tetep beunang cahaya panonpoe supados jas hujan kuring tiasa dianggo deui isukan. Pas abdi ningal, di bagian tengah jas hujan kuring aya tai manuk anu rada badag. Kapaksa kuring kedah langsung ngaberesihan deui lantaran lamun diicingkeun pasti bakal bau jeung kotor. Komo lamun langsung dipake pas hujan-hujan keneh mah pasti eta tai bakalan sumebar ka jok jeung beunang kana sapatu jeung rembes kana baju. Untung we sanes dina jok motor kuring anu bolong.
Di sakola biasana lamun isuk-isuk sok aya guru anu ngabsen para murid, biasana ngaran satiap murid digeroan hiji-hiji teras muridna kedah nyaut "hadir" lamun manehna hadir. Abdi sok deg-degan lamun digeroan hiji-hiji kieu teh lantaran biasana sok era sabab sorana sok rada soak. Padahal dina jero hate mah geus ngabayangkeun ngomongna bakal kumaha tapi pas ngomongna kalahkah soak. Abdi sok era pisan, komo lamun diseungseurikeun ku babaturan. Biasana oge sok dilelewe ku babaturan. Pokona mah sateuacan ngomong teh kedah latihan heula supados pas ngagorowok teu ngerakuen diri sorangan. Sarua oge siga ngebut "kiri: dina angkot, lamun teu yakin biasana sok aneh sorana.
Lamun umur na geus dewasa ka kolot, justru ulang tahun teh lain tanggal anu di tunggu tunggu kalahka hoream pisan. Alasan na nya geus capek, geus kolot teu pantes kikituan era ku umur jeung leuwih hayang sunyi introspekasi baru bersyukur jeung ingetan berarti jatah umur di dunya teh geus ngurangan deui. Jadina urang kudu leuwih ngadeukeutkeun diri ka gusti Allah. Di bere surprise lamun geus di umur dewasa kolot teh kalahka era, embung urang inget inget umur, kusabab mangkin loba umur makin gede tanggung jawab na. Matakna lamun di bere surprise geus teu antusias reuwas na leuwih ka aneh, naha geus kolot di jien kikieuan sagala kudu na mah teu kudu.
Carita si Buncit nyieun panitia seuri. Anu matak, Buncit dipikawanoh ku babaturanana minangka jalma anu sok untung. Anjeunna parantos meunang motor tilu kali dina sababaraha acara. Saméméh jalan-jalan santai dina konteks HUT Koran Kaltim ka-12 kamari, Buncit ogé ngadominasi doorprize sapédah anu diayakeun ku Koran Kaltim. "Kuring meunang hadiah opat kali. Abdi bagikeun ka réréncangan," pokna. Salian ti Buncit, juara utama lalakon Koran Kaltim nyaéta Nuri Fathul Fadillah. Ieu pagawé PDAM Tirta Mahakam téh asa-asa lantaran saméméhna can meunang hadiah. "Jujur, kuring teu nyangka meunang hadiah utama ieu, malah kuring hayang balik ka imah," ceuk manehna bungah. Manéhna ogé ngarojong kana koran Kaltim saban taun ngayakeun jalan-jalan luang, salian ti ngajak warga supaya sehat, ogé méré hadiah anu pikaresepeun ieu.
Harita urang ditunjuk jadi panitia Imbasadi (Ikatan Mahasiswa Bahasa Daerah Indonesia). Acara ieu teh acara nu gede, sabab mahasiswa ti tiap daerah atawa universitas khususna nu jurusan bahasa daerah bakal kumpul di hiji universitas. Agendana mah rupa-rupa, salah sahijina nyaeta lomba kasenian siga tari, nulis aksara, jeung sajabana. Urang kapilih jadi panitia pubdekdok (publikasi dekorasi dokumentasi). Emang geus teu aneh urang di divisi ieu, geus mindeng, tapi sabab ieu mah acarana gede tangtu tanggung jawabna oge gede. Urang karek mimitian milu acara sagede kieu, biasana ngan acara-acara jurusan. Bungah bisa panggih jeung batur di tiap daerah anu aya di Indonesia. Nepika sadar lamun Indonesia teh lega pisan. Di poe terakhir, urang tukeuran Instagram ngameh tuluy bisa kontakan.
Ditikung ku babaturan sorangan jadi salah sahiji kanyeuri nu luar biasa dina hirup abdi. Hal ieu biasana loba dirasakeun ku manusa nu pernah bobogohan. Mun gaduh kabogoh, mending tong diwawuhkeun deukeut teuing jeung babaturan urang, sabab resiko a gede. Teu jarang babaturan jeung kabogoh malah ngajalin hubungan di tukangeun urang. Biasana babaturan nu nikung ti tukang teh nyaeta babaturan nu deukeut pisan, nu apal seluk beluk urang jeung pasangan urang. Ku kituna, penting pisan jang urang ngajaga privasi hubungan supaya teu jadi mamala ka urang sorangan. Komo mun geus nepi ka ditikung ku babaturan, geus mending putuskeun we duanana, hubungan babaturan jeung hubungan bobogohan.
Urang jelema anu elehan pisan, ti baheula urang sok amprok jeung jelema anu teu boga hate. Anu gawean na teh ngajailan jeung ngagawean urang. Tapi urang teh bodo na kalah bageur wae, da mikirna teh kudu boga babaturan padahal urang sabenerna bisa hirup sorangan da serba ku sorangan nanaon ge. Malah batur anu jiga na teh ngabutuhkeun urang, unggal poe gadag na teh niron wae, nyitahan wae, jeung ngajailan urang. Urang teu nyaho sebab eta babaturan sok kitu ka urang, nu jelas urang jelemana gampang di bobodo. Lila-lia mah urang teh muak ku ayaan urang nu kos kitu, urang ge jadi trauma mun amprok jeung jelema. Urang jadi icingeun, jarang gaul, tara pernah ngarasa senang.
Waktu harita kuring jeung indung geus bérés balanja ti pasar. Waktu harita urang meuli jambu kristal, kira-kira lima kiloan. Waktu harita indung kuring ngahaja milih nu badag jeung buah nu geus asak, sabab mun can asak mah buahna bakal teuas jeung teu amis. Nalika ku kuring dibuka di imah, buah kahiji mah alus, buahna empuk sareng amis. Lamun buah kadua jeung katilu, jerona teh busuk, aya bilatungan ogé. Kuring ngarasa keuheul pisan, kuring langsung miceun buah anu aya bilatungan mah. Pas dicek, tetela loba nu busuk teh, jadi kaduhung geus  meuli tapi teu didahar. Tétéla éta buah nu di luhur mah geus busuk, anu alusna disimpen di handap, jadi teu katempo ku urang.
Hal-hal anu Kudu Dipigawé Lamun Nempo Hantu Nurutkeun Pandangan Islam. Naon anu kudu dipigawé lamun ningali hantu
Ieu mangrupikeun hal-hal anu anjeun kedah laksanakeun nalika ningali hantu dina pandangan Islam.

1. Nyuhunkeun panyalindungan ka Alloh S.W.T
Hal kahiji anu kedah dilakukeun sareng kedah dilakukeun nalika ningali hantu nyaéta maca doa pikeun nyuhunkeun panyalindungan ka Allah S.W.T. Ku cara ngadoa ka Alloh, saurang hamba bakal dipaparin panyalindungan, sangkan teu kaganggu ku hantu. Sedengkeun pikeun solat nalika ningali hantu, sétan, atawa jin, nyaéta:
2. Maca Ayat Kursi
Lamun anjeun nempo jurig, mangka anjeun kudu nyoba teu paduli ngeunaan eta jeung nyoba maca ayat suci Al Qur’an. Dina agama Islam, maca ayat korsi mangrupa salah sahiji cara pikeun nyingkahan kaganggu ku hantu atawa sétan. Ku maca ayat Kursi, mangka hiji hamba bakal dipasihan panyalindungan ku Alloh, sahingga rasa nyaman dina ngalaksanakeun kagiatan tetep aya. Padahal nurutkeun ajaran Islam, samemeh aya jalma sare peuting, leuwih hade maca heula ayat korsi. Ku ngalakukeun ieu, anjeun bakal dipasihan perlindungan ku Allah supados hantu henteu ngaganggu bobo anjeun.
Salah sahiji dampak negatif tina pinjaman online teh nyaeta ngeunaan data pribadi. Jadi, samemeh ngalakukeun pinjaman online teh, urang pasti ngasupkeun heula data nu valid kana aplikasina. Terus sok verifikasi KTP jeung data diri, termasuk alamat lengkap. Tah mun hape leungit teh kudu hati-hati sabab bisi datana dipake jang pinjol ku batur. Sabab mun eta nepi ka terjadi teh bakalan riweuh pisan. Batur nu nginjem duit na, urang nu diteror jeung ditatagih. Tah, mantakna gaduh data dina hape teh kedah di backup jeung dibere perlindungan ganda. Supaya tei bisa dibajak ku batur, komo urusanna jeung pinjol mah bakalan hese kahareupna!
Hal-hal nu nyebabkeun WC jadi kotor atawa laleueur. Nu kahiji nyaeta jarang diberesihan atawa jarang disikatan. Tah hal ieu ngajadikeun sagala kokotor teh ngendap teu kabawa ku cai, jadi we ngerak kokotorna dina tehel jeung dina toilet. Nu kadua nyaeta sampah bekas sabun nu sembarangan. Tah sampah bekas sabun teh mantak leueur pisan kana tehel teh, jadi we teu keset jeung paur mantak tisoledat. Nu katilu nyaeta bekas tapak sapatu atawa sendal nu teu dibanjur deui mun geus beres ti WC teh. Tah hal ieu nu jadi kokotor ngendap teh jeung deuih hese diberesihkeun, komo mun taneuh na baseuh mah.
Sadar atawa teu sadar, urang pasti inget deui kana kenangan anu nyieun urang ngarasa keuheul, boh kenangan ngerakeun atawa nyeri keur urang. Kitu ogé nalika nginget jalma anu pernah urang kenal, atanapi bahkan anu ayeuna caket sareng urang. Urang condong nginget langkung seueur jalma anu anggap urang gaduh kenangan négatip atanapi kalakuan goréng batur. Naha urang condong nginget kenangan négatip leuwih sering ti kenangan positif? Sababaraha sumber ngajelaskeun yén mémori raket patalina sareng émosi anu urang alami. Nalika urang dina wanda goréng, sanajan urang teu hayang éta, pikiran urang bakal maén kenangan goréng ogé. Sabalikna, nalika urang dina wanda gumbira, tangtu urang bakal inget kana pangalaman-pangalaman anu matak ngabungahkeun ogé (Martono & Hastjarjo, 2008).
Dina saambek-ambekna urang mun disalingkuhan tapi inget ulah nepikeun ka poek hate jeung pipikiran, nu tungtungna mah bakal ngarugikeun batur jeung urang sorangan. Lantaran ninggali warta di TV nu salingkuh teh dibunuh. Sanajan urang ambek di salingkuhan tapi teu wani nepikeun ka ngalakonan siga kitu, da rek kumaha wae oge jelema mah boga pilihan sewang-sewangan, mun dirasa geus teu cocok nya enggeus neangan nu sejen, tapi alusna ku cara nu baik-baik. Lantaran pas jadi kabogoh ge mentana baik-baik, pisah oge alusna mah ku cara anu baik-baik. Aya paribasa "Cinta itu tidak saling memiliki". Da enya urang satuju ku papatah eta, mun enya manehna jeung nu sejen mah ikhlaskeun, angguran mah doakeun manehna dibere pasangan nu leuwih ti urang.
Ibu sareng bapa cerai nalika kuring yuswa 5 taun sakitar taun 2000 sareng adina umur 3 taun. Hiji kajadian anu ngarobah sakabeh kahirupan kuring jeung ngubur sakabéh kaéndahan waktu kuring spent kalawan kolot kuring nu teu bisa pinuh ngarasakeun. Anu ngajadikeun kuring sedih nyaéta urang papisah. Abdi sareng bapa sareng adina sareng indung kuring, tinimbangan waktos éta kusabab adi kuring masih alit sareng éta ogé diputuskeun ku Pengadilan Agama sareng dinyatakeun dina surat talak kolotna. Kuring cicing sareng nini sareng papa dugi ka 2019 dimana nini maot taun ka tukang. Oh enya, bapa kuring kungsi stroke sarta geus nikah jeung indung kuring waktu éta. Enya meureun geus takdir, mun bapa kuring nu stroke, dibere rejeki anak ngaliwatan indung kuring, nu hayang narima manehna dina kaayaan kitu, sanajan kuring nyaho yén indung kuring ogé mutuskeun pikeun cerai. .
Adi kuring teh jalma anu sok hilap jeung jorok pisan. Manehna sok poho nyimpen barang, atawa nyimpen barang nu ges dipaké dimana wae. Tah sakali-kali dibawakeun jang dahar beurang ku indung kuring, tapi ku manehna teu didahar sabab cenah ngan sakeudeung istirahatna jadi teu boga waktu jang dahar. Nu matak pikasebeleun mah manehna ngaluarkeun eta tempat bekel anu masih aya eusina tilu dinten saatosna. Di bumi tugas kuring teh ngumbah piring, nalika kuring muka eta tempat bekel, kuring langsung hoyong utah sabab bauna parah pisan, anu leuwih parahna nyaéta kapang anu tumbuh dina eta tempat bekel, jadi rada hese ngabersihanna. Saatos kajadian éta adi kuring dibekelan tuang siang nganggo kertas sangu supados anjeunna henteu kedah ngumbah wadahna sareng upami hilap, dibuang waé. Lamun hoyong nganggo tempat bekel anjeunna kedah ngumbah nyalira, ameh manehna diajar tanggung jawab.
Bayangkeun lamun urang nuju mapah atawa lumpat di hiji taman, tuluy aya anjing anu ngudag bari ngagonggong ka urang, naon nu kedah urang lakukeun. Anu pang pentingna mah ulah panik lamun diudag ku anjung. Lamun urang panik sabari lumpat, hal eta malah ngajieun si anjing beuki percaya diri jeung beuki semangat ngudag urang. Lamun anjing ngadekeut urang kedah janten patung, cicing sabari ngangkkat lengeun di sisi awak urang, sapertos tangkal. Lamun urang cicing, anjing oge bakal ereun ngudag urang jeung teu semangat deui ngudag urang. Tong sakali-kali ngalambaikun lengeun atawa najong anjing, hal eta malah tiasa ngabahayakeun diri urang sorangan.
Hamil tuluy boga budak teh rezeki, kusabab hartina Allah geus mere kapercayaan ka sapasang manusa keur di titipkeun anak. Loba jelema anu kudu hese jeung lila ningguan hayang boga budak teh tapi aya oge anu saenggeus na nikah langsung eusi hamil. Nah eta nu ngarana rezeki batur teh rupa rupa geus di atur ku nu di luhur nyaeta Allah SWT. Anak di sebut na rezeki tapi oge ujian jeung tanggung gede saumur hirup. Anak lamun ges lahir teh kudu di rawat, di jaga jeung di didik anu bener sangkan jadi jelema anu bener jeung pinter. Teu babari boga anak tanggung jawab na gede saumur hirup lahir bathin. Matak lamun can siap lamun bisa mah ulah waka, lamun kapaksa karunya anak na. Matakna jelema lamun ujug ujug hamil reaksi mimitina pasti reuwas teu sangka bahwa maneh na geus di percaya ku Allah tuluy ceurik haru bacampur bungah.
Tamat sakola kuring ngarasa hina, contona, kuring papanggih jeung jalma-jalma di sabudeureun kuring atawa kontak jeung jalma anu geus lila pisah jeung kuring, biasana sok nanya kuring sakola dimana, kuring teu acan sakola, atanapi naon kelas kuring di dugi ngeunaan 2 sababaraha taun ka pengker Lajeng. Sajaba ti éta, nalika kuring papanggih jeung barudak leutik, kuring ngarasa kawas budak heubeul / rumaja anyar sabab jalma di gigireun budak geus kabiasaan nelepon kuring lanceukna (anak-anak kudu nyebut kuring Bibi hormat kuring) malah. padahal kuring geus dewasa. Abdi saleresna dewasa tina segi umur sareng penampilan gaya rambut sareng pakéan ogé. Kuring geus lila ninggalkeun poni hareup, 2 kuncir warni, ransel, rok mini, jeung kaos kartun. Kuring sorangan leuwih resep maké rok / dresses midi, blus tops, sarta ogé aya kalana maké calana panjang bahan. Rumasa kuring geus dewasa, sok sanajan sok aya nu teu sadar yen kuring geus dewasa sabab dina pikiranana mah kuring masih leutik/remaja sabab geus macet didinya.
Indonesia gaduh seeur pisan basisir anu sae, tapi hanjakalna masih keneh seeur pisan runtah dina basisir. Lamun urang mapah sapanjang basisir pasti aya wae runtah. Teu ngan eta hungkul, biasana aya hiji tempat di caket basisir anu dijadikeun tempat kanggo numpukkeun runtah ti walungan anu nyambung ka basisir lamun cai keur gede.  Abdi ngarasa kaganggu pisan ku runtah di basisir lantaran kedahna urang tiasa ningal pintonan anu sae di basisir, tapi kalahkah diruksak ku runtah. Tapi tungtungna mah urang moal tiasa nyalahkeun batur. Mimitian we ti diri sorangan, lamun ka tempat umum tong miceun runtah di mana wae, lamun teu nimu wadah runtah, bawa balik runtahna.
2021 taun paling hese mah sok gagal lebet ka program studi profesi apoteker, sakitar 5-6 kali pasrah margi biaya pendaftaranna mahal, ti 4 rt dugi ka 1 juta tapi teu ngajamin calon mahasiswa tiasa lulus. pilihan teu nyebut loba sarat dokumén ti hurup kaséhatan fisik, kaséhatan méntal, buta warna, ubar, jeung sajabana biaya pisan. Kuring malah nyandak les online dibayar sababaraha kali. Sedengkeun kolot mah lain jalma beunghar, panghasilanana ngan saukur cukup. Dina pikiran kuring heran naha jeung kunaon? Abdi sanes jalmi anu pinter tapi sanes bodo, abdi sok nampi nilai sampurna nalika kuliah (punten sanes sombong). Nepi ka tahap déprési jeung trauma, kuring megatkeun pikeun hijrah néangan gawé di kota séjén, sabab pas jeung registrasi CPNS 2021, kuring ngadaptar. Alhamdulilah abdi lulus administrasi sareng ahirna Ujian Seleksi Kemampuan Dasar (SKD) abdi kacida bungahna lantaran lulus. Tapi ceuk takdir, sanajan peunteun lulusna nyugemakeun, kuring teu boga untung lantaran teu aya rengking.
Sa enggeus kajadian-kajadian anu urang di manfaatekeun ku jelema, urang jadi mikir bahwa urang teh ulah ngabaturan jelema anu kos kitu. Sabenerna urang masih layak ngajalanan hirup sorangan, urang mampu hirup teu boga batur. Tapi urang sieun mun teu boga batur teh, ngan makin dieu mah urang mikir jang naon ngabaturan jelema anu kos kitu. Urang mampu hirup sorangan, urang bisa ngajalanan hirup tanpa babaturan, satungtung kolot aya keneh urang teu butuh babaturan. Tapi aya karakter jelema anu bisa di jadikeun babaturan, nyaeta anu bageur jeung teu ngamanfaatkeun kaayaan. Teu kudu ngabogakeun loba babaturan, cukup ku hiji babaturan anu bisa ngartikeun kakurangan diri urang. Soalna jaman ayeuna mah eweh jelema anu bisa di percaya, rata-rata jelema teh ngan bageur di luar hungkul.
Sok jengkel pisan lamun ningali petugas frontliner kalah nyoo hape keur gawe na teh. Padahal konsumen teh keur pinuh ngantre supaya dilayanan. Tah ningali nu kitu teh sok greget abdi mah hayang nyarekan. Kuduna jam pelayanan, ieu kalah ngoprek hape sorangan belaan taledor ka konsumen. Kuduna mah hal nu kieu teh diminimalisir sabab ngarugikeun waktu nu dibuang ku konsumen. Jadi mubadzir waktu, sabab loba keneh kaperluan batur di luar. Mantak, biasakeun mun gawe teh aing bener, ulah nepi ka ngarugikeun konsumen sabab mun euweuh konsumen mah euweuh pemasukan kan ka perusahaan ge. Omat ulah gawe jiga kitu urang mah, kudu utamakeun pagawean!
Hiji poe abdi nuju bobo di imah rerencangan, pas nuju bobo subuh-subuh manehna menta dianteur ka kamar cai kanggo ngising. Sabenerna abdi teu hoyong maturan manehna ka kamar cai tapi manehna maksa sababaraha kali, abdi oge hariwang lamun ditahan-tahan bisi manehna  ngisin na calana, matak tungtungna abdi maturan anjeunna di kamar cai. Pas tos di kamar cai sabenerna manehna awalna nawaran kanggo miluan ka jero kamar cai, tapi abdi embung asup ka kamar cai oge, jadi we abdi ngantosan di luar. Pas abdi ngantosan di luar abdi sieun cicing sorangan, janten abdi ngetok panto kamar cai kanggo miluan asup bakating ku sieun.
Basa pun lanceuk ditarima gawe di salah sahiji BUMN, abdi teu tiasa ereun ngucao syukur lantaran apal pisan kumaha hese na teteh neangan gawe. Teteh abdi lulusan SMK Farmasi, pas lulus teh sabener na mah hoyong langsung kuliah, tapi teu katarima di perguruan tinggi negeri. Ahirna teteh nganggur sataun sabarai ngalamar kaditu kadieu. Pas tos sataun alhamdulillah katarima di Kimia Farma, tapi sanes di apotekna. Sataun leuwih gawe di Kimia Farma teteh mutuskeun pindah gawe ka BUMN lantaran Kimia Farma bade pindah ka Banjaran, tapi eta oge ngantosan kurang leuwih sataun. Alhamdulilah ayeuna mah tiasa digawe sabari kuliah, mayar make duit sorangan.
Parantos nyobian kenging hadiah tina undian teu acan, baraya? Teu acan? sami atuh sareng abdi ai kitu mah. Abdi ge salila ngiringan undian teh teu acan pernah dibere kasempetan jang meunang. Duka kudu kumaha carana supaya meunang undian teh. Tapi jigana memang kurang beruntung we meureunan. Ngan tong jadi kapok, boa dina undian salajengna mah aya milik urang didinya. Ayeuna mah urang gencerkeun we ngadoana, leuwih rajin deui ibadahna jeung nambahkeun kayakinan yen urang bakal meunang suatu saat ge. Tong jadi putus harepan ah, yuk urang refresh deui pamikiran urang. Mudah-mudahan ku kapayunna mah aya milikna. Tos waka pesimis di tengah jalan.
Urang pernah mondok di imah babaturan pas keur SD kelas 4 tan. Urang mondok jeung si Oki di imah si Upi. Hayang mondok didieu teh sabab imahna teh gede pisan, jarang-jarang bisa asup ka imah anu gede kieu. Tapi di awal samemeh sare, urang, oki, jeung si upi geus sapuk lamun saha wae nu sare tiheula bakal dijailan. Pek teh bener weh mimiti si Oki nu dijailan make cai lilin anu panas tuluy dikeclakeun kana suku. Nah sabab urang geus tunduh teu karasa ngalenyap, hudang-hudang teh reuwas da ngarasa panas tina suku sieunna teh imahna kahuruan. Urang reflek langsung ngomong panas tuluy hudang.
Pas abdi kuliah abdi miluan salah sahiji kagiatan di kampus nyaeta diklat kanggo janten anggota di hiji organisasi. Di kagiatan eta abdi mondok di leuweung salila lima poe tanpa mandi lantaran akses ka kamar cai hese pisan. Di lima poe eta oge abdi ngalaksanakeun kagiatan anu seeur pisan kagiatan sapoe jeprut nepikeun seeur pisan ngesang sabari teu aya waktos kanggo mandi. Di poe ka lima abdi sareng pamilon anu sanes disamperkeun ku hiji pamateri. Pas pamaterina cicing di hareupeun urang anjeunna ngomong yen anjeunna bau eun ka arurang. Saurna mah arurang teh bau siswa. Abdi langsung era pisan ka anjeunna.
Fitnah jaman ayeuna makin wae babari nyebar jeung mere pangweruh ka batur. Di caritakeun ku babaturan urang yen maneh na di gawe sempet di fitnah ku babaturan di gawena sorangan, babaturan urang di fitnah yen babaturan urang ceunah di gawe na henteu bener, osok datang ka kantor elat jeung sajabana. Eta teh di lakukeun sangkan babaturan urang gagal teu jadi naek pangkat na kusabab samemehna babaturan urang teh sempet di promosikeun ku bos na naek jabatan. Babaturan na ieu siga na teu tarima matak ngafitnah ngagogoreng babaturan urang, jelas babaturan urang teu tarima jeung ambek yen di gogoreng jeung pagawean na rek di cokot ku batur, kusabab manehna geus berjuang pisan meunangkeun pagawean eta.
Kuring pikir anu kuring mésér murah tapi mangpaat pisan nyaéta silikon jang. Kuring mimiti ngagem kacamata sengit nalika kuring kelas 3 SMA. Kadieu heuras, siga hudang nepi ka rek sare deui, sok make kacamata. Sababaraha minggu ka tukang, kuring nuju ngerjakeun tugas anu meryogikeun kuring neuteup laptop salami sababaraha jam. Biasana nalika kuring henteu ningali laptop, kuring resep nyabut kacamata kuring pikeun manteng otot-otot di sabudeureun ceuli. Kusabab lila-lila kudu make kacamata, karasa panonna peurih jeung ceulina beurat jeung nyeri pisan nyekel cecekelan kacamata. Utamana mun anjeun nurunkeun sirah anjeun, gelas ogé ragrag ka handap ngarah kaluar. Tapi saatos nganggo silikon ieu, éta henteu gampang pareum. Harga sapasang silikon ngan ukur 5.000 rupia sareng kuring ngagaleuh di Shopee. Murah pisan kan? Kuring yakin ieu bakal mangpaat tur mangpaat pikeun anjeun anu maké kacamata jeung boga masalah anu sarua jeung kuring.
Utah teh mangrupikeun gejala tina kaayaan awak anu teu sihat. Seueur panyakit nu dicirikeun ku gejala utah. Sanajan kitu utah teu tiasa tepa, kaayaan ieu disebut utah simpatik. Ieu teh lumangsung nalika tetempoan, bau, atawa sora batur utah ngabalukarkeun jalma sejen jadi seueul sarta hayang utah. Kajadian ieu cukup umum di masarakat sareng sababaraha elmuwan nganggap yen ieu mangrupikeun sipat simpatik anu memang parantos dikembangkeun dina manusa. Utah simpatik tiasa muncul salaku reaksi basajan kana tetempoan pikaresepeun atawa bau utah. Salaku tambahan, bau anu dipancarkeun nalika aya jalma utah dianggap bau anu paling parah sareng tiasa nyababkeun jalma-jalma di sakurilingna ngarasa seueul.