mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Basa nuju PKS tanding volly antarkelas, kelas abdi teh tim voli putrina asup ka semifinal. Sadayana meuni antusias jang meunangkeun piala. Pas maen di babak semifinal, lawanna teh beurat pisan sabab aya atlet voli. Tah pas babaturan abdi keur narima bola servis, eh bolana teh beunang kana rarayna. Anjeunna langsung ngarasa nyeuri bari cicing diuk dina lapang. Babaturanna teh kalah nyaleungseurikeun. Nyeurina mah teu sabaraha, ngan erana teu kakira. Harita manehna meuni isineun pisan, tuluy langsung enggeusan maen volina da era jeung nyeuri meureun kacentang bola voli. Jigana mah pasti bakal inget kajadianna nepi ka kolot ge, da era pisan diseungseurikeun ku sarerea nu nonton.
Nikah teh jadi salah sahiji hal nu dianjurkeun ka unggal jelema. Nikah diperspektifkeun jadi hal nu saolah wajib dilaksanakeun. Komo deui mun tos nincak umur dua puluh taunan mah, pasti we dianggap tos meujeuhna jang ngajalin pernikahan. Sabagian besar masyarakat teh nganggap usia meujeuh jang nikah teh ti 23-28, mun umur sakitu teu acan nikah teh sok dianggap teu payu. Padahal, umur teh teu bisa jadi patokan, sabab kasiapan mental jeung finansial unggal jelma teh beda-beda. Aya nu ngora keneh tapi tos mapan aya oge nu tos umur na pas tapi teu acan mapan. Tong sok disamiratakeun da jalmi mah gaduh timeline na masing-masing. Ngan manehna sorangan nu apal iraha siap jeung henteuna.
Perasaan bungah alatan ditampi di universitas ideal mangrupikeun hal anu alami dirasakeun ku sadayana. Hal ieu lantaran ngaliwatan proses seleksi di universitas pilihan, ngabuktoskeun hiji jalma geus hasil ngahontal salah sahiji cita-cita hirupna, nya eta nuluykeun atikanana ka jenjang anu leuwih luhur. Sajaba ti eta, ditarima di universitas oge nunjukkeun yen urang dianggap cukup kamampuhan pikeun diajar di universitas eta. Salian ti eta, katampi di universitas impian anjeun oge kasempetan pikeun mangtaun pangalaman sareng ngembangkeun diri anjeun. Universitas anu ideal jeung pilihan urang biasana ngagaduhan fasilitas sareng program anu langkung sae, ku kituna aya anu ngagaduhan kasempetan pikeun diajar sareng berkembang di dinya langkung sae. Janten, menurut kuring kasenangan anu karasa saatos ditampi di universitas impian alami pisan sareng kedah diapresiasi.
Kamari nuju di jalan bade uih, abdi ningali aya kaributan di sisi jalan. Pas diusut teh singhoreng teh aya kaributan antara ojeg pangkalan jeung salah sahiji pengguna sapeda motor. Jadi, pengguna sapeda motor eta teh ngagerungkeun motorna di hareupeun pangkalan ojeg. Tukang ojeg nu didarinya ngarasa teu ngeunaheun sabab nganilai kalakuan jalma ngagerungkeun motor teh teu sopan pisan jeung wangun nantangan. Tuluy pengendara motor eta dieureunkeun. Pas eureun, tuluy diteunggeul ku tukang ojeg. Sabab teu narima, si pengendara motor teh ngabales ka tukang ojeg. Tuluy akhirna dipisahkeun we ku warga sakitaran dinya. Untungna bisa diakhiri ku jalan damai antara duanana.
Teuing kunaon barudak kuring kacida pisan sieuna ku cucunguk. Lamun sakalieun aya cucunguk ngaliwat ka hareupeuna, da eta mah sontak ngajerit bari ajrag-ajragan sieun cucunguk na nempel kana baju. Sakali mangsa, kuring jeung barudak keur ngariung di tengah imah sabada rengse solat Maghrib berjamaah. Na atuh eta mah, teu apal mimitina ojol-ojol aya cucnguk ngalayang ka urang nu keur ngarumpul di tengah imah. Sarerea gura-giru nangtung, bari ngajerit, aya nu nyumput di tukangeun awak bapana, aya nu lumpat ka kamarna. Abdi sareng bapa langsung nyandak eta cucunguk sareng nempatkeun kana kantong plastik sareng dialungkeun kaluar. Urang sadaya balik deui ka ruang tamu.  Tapi teu pati lila, ujug-ujug datang deui dua cucunguk bari ngalayang. Geuwat barudak teh ngajerit deui bari lumpat ka kamar masing-masing. Kabeneran si bapa teh lain jelema borangan, si cunguk teh dicokot deui tuluy dialungkeun ka luar imah deui.
Rarasaan geuleuh keur kakeunaan ciduh batur teh bisa pisan nyieun teu nyaman sarta memicu reaksi fisik jeung emosional. Sababaraha urang bisa ngarasa ambek, hariwang, atawa pisan teu nyaman. Ieu kusabab ciduh ngandung bakteri sareng partikel sanes anu tiasa nyebarkeun panyakit sareng memicu reaksi fisik sapertos gatal-gatal atanapi iritasi. Reaksi geuleuh kana ciduh batur oge tiasa dipangaruhan ku pandangan budaya sareng norma sosial, dimana sababaraha budaya tiasa nganggap ciduh teu higienis pisan sareng nyababkeun parasaan jijik. Bari reaksi geuleuh kana ciduh batur bisa ditarima tur umum, hal anu penting pikeun ngubaran jalma séjén kalayan hormat tur hormat parasaan maranéhna, utamana lamun maranehna ngarasa geuleuh.
Di kelas tangtuna mindeng diayakeun presentasi, sanajan presentasina mindengna mah berkelompok tapi sok aya rasa kasieun, komo pas jadi bagian pematerina. Rasa kasieun ieu muncul mun pas ninggali audiens di hareup, otomatis kabeh mata ninggali urang saawak-awak. Ku rasa sieun eta, mindeng naon nu rek diomongkeun teh jadi teu jelas nepikeun ka poho deui. Komo pas di sesi pertanyaan tuluy aya nu nanya mah, sieun teu bisa ngajawab atawa jawabanna teu luyu jeung nu ditanyakeun. Komo deui mun guru oge milu nanya ngeunaan topik anu dibawakeun biasana leuwih jero patarosanna. Pas presentasi hayangna teh geura-geura beres tuluy diuk deui ka bangku sorangan.
Basa keur ngalongok dulur di rumah sakit, anjeunna di rawat di lantai 3. Awalna mah urang rek naek tangga sabari olahraga, tapi dipikir-pikir teh bakal cape soalna mawa barang bawaan jang mondok. Jadina urang naek kana lift, di luar lift teh geus loba nu nungguan, da liftna ngan hiji-hijina jang dipake mobilisasi teh. Di jero kaayaanna pasesedek, aya kana tujuh orang mah. Pas lift karek naek ka lantai dua, teu kahaja hitut. Padahal mah hitutna teh lalaunan malah mah euweuh sora. Eta di jero lift kabeh narutupan irung, aya nu ku dua leungeun, aya oge nu nutupan irungna ku baju bagian luhur. Era pisan pas nepi lift lantai tilu teh kabeh kalaluar da ku bauna nu nyegak.
Bentuk irung urang anu khas, bentukna gede beda jeung irung-irung nu sejen. Mun ceuk sodara mah pas panggih teh urang mah mirip aki, euweuh deui nu mirip aki irungna salian ti urang. Tapi pas di sakolaan urang disaur ku babaturan "Eta kumaha carana irung bisa gede kitu?" Awalna urang nganggap heureuy, jadi ditembalan heureuy deui, "Ah tinggal di tarik-tarik kaluhur we". Tuluy manehna ngajawab, "Irung maneh siga bangkong" bari seuseurian jeung babaturanna. Urang ambek lantaran manehanana sacara teu langsung ngahina aki urang oge anu mirip irungna jeung urang. "Goblog sia mah, kieu-kieu ge ciptaan Allah. Naha maneh ngahina ciptaan Allah nu maha sampurna?" geus dikitukeun mah manehna caricing ngabetem.
Bullying mangrupa salah sahiji bentuk kekerasan atawa intimidasi anu dilakukeun ngahaja ka individu tangtu. Barudak sareng rumaja mangrupikeun anu paling rentan ka bullying di lingkunganana. Dina umur eta, prak-prakan bullying biasana ngawengku tilu hal, nya eta paripolah agresif, teu saimbangna kakuatan, jeung pengulangan.Aya sababaraha rupa bullying anu mindeng kaalaman ku barudak jeung rumaja. Jenis bullying diantarana fisik, verbal, relational, cyber bullying. Para palaku bullying biasana baris ngalaksanakeun bullying kayaning nyindir, ngagoda, nyebut ngaran kalawan ngaran nu pantes, ngahina jeung nyingsieunan korban maranehanana. Korban bullu biasan ajadi boga trauma kusabab hal eta, trauma jadi kasieunan lamun rek ngalakkeun nanon jadi sieun d bullu eta teh ngajieun korban bully jadi hese berkembang hirupna.
Basa nuju uih ka lembur teh abdi kapeutingan sabab busna loba ngetem di jalan. Mangkaning ka lembur abdi teh nyorang totoang panjang nu tara diliwatan ku jalma. Abdi ngalajengkeun perjalanan ka imah make ojeg. Di tengah jalan, poek pisan sabab euweuh bulan. Hawana tiis sabab tas hujan, jeung masih girimis leutik. Jalan teh ngabelegbeg pisan, teu katempo kenca katuhuna. Pas di tengah jalan poek teh jol motorna pareum, teu bisa hurung pisan. Geus satengah jam ngoprek motoe, eh kadenge sora seuri kunti ti kajauhan. Pas diteangan teh disorotan tatangkalan hiji-hiji, eh bener we aya neneng kunti keur ucang angge dina dahan nu luhur. Rambutna panjang ngagebray warna hideung, pakeanna bodas, sukuna ucang angge dina dahan, beungeutna mah teu pati jelas katingalina.
Aya sababaraha cara pikeun nungkulan trauma atawa sieun tilelep. Kahiji, mindeng indit ka kaulinan cai. Jalma nu trauma kalelep bisa diajak ulin di taman cai nu pangdeukeutna jeung imahna, ku eta manehna bakal betah ku cai, dina pikiranna bakal muncul rasa kanyamanan di jerona. Jalma anu trauma ku tilelep bisa diajak ka kolam renang cai deukeut imahna ku bari mawa benda anu tahan air. Kadua, biasakeun ulin cai. Coba pastikeun nalika maranéhna keur ulin di kolam renang cai, buuk maranéhanana jadi baseuh jeung beungeut maranéhanana kakeunaan cai sabab bakal ngagampangkeun maranéhna pikeun poho trauma tina kelelep anu aranjeunna alaman. Ajak oge aranjeunna maén saeutik uudag di tengah kolam renang atawa maén di tengah kolam renang jeung pastikeun yén kaulinan boga unsur ngahaja nempatkeun beungeutna kana caina.
Di kampung abdi, enjing-enjing tos raribut jalmi ngempel di hareupeun imah tatanggii anu posisina aya di peuntaseun imah kuring. Lantaran panasaran, abdi langsung nyamperkeun jalmi di ditu sabari naroskeun aya naon di dieu. Pas abdi datang, kabeneran aya polisi anu datang oge. Abdi langsung mikir ieu pasti aya hubunganna jeung kriminal. Polisi langsung miwarang para wargi ngajauhan TKP lantaran di dinya tos aya korban anu dipaehan. Abdi langsung reuwas lantaran korbanna teh bapana rerencangan kuring. Manehna teu acan apal kabar ieu lantaran nuju kuliah di luar kota. Abdi langsung ngabaran manehna kanggo balik saenggalna supados teu reuwas lamun dipasihan apal dina telepon.
Basa maleman taun baru mah seueur karusuhan nu terjadi di jalan raya, salah sahijina nyaeta tawuran. Tawuranna teh dilakukeun ku budak ngora nu biasana bari marabok. Teu jarang tawuran na teh marawa senjata tajam. Senjata tajam nu biasa dibawa nyaeta gear, rante, celurit, pedang, arit, jeung sajabana. Nu leuwih parah mah mun senjatana geus ditodongkeun ka warga nu ngaliwatan jalan tempat tawuran. Biasana ditodongkeun ka warga ku cara ngababi buta, teu nempo saha jeung di mana. Pokokna asal aya nu ngaliwat, dianggap mangsa empuk jang nyobaan sanjata. Nu sok tawuran kieu teh biasana antargeng motor atawa antarkomunitas pamuda nu gaduh member seueur.
Emang loba pilihan saenggeus lulus SMA teh, bisa gawe, kawin, atawa kuliah. Tapi kuliah leuwih ngeunah tibatan gawe. Contona lamun gawe mah kudu neangan duit sorangan, ari kuliah mah bisa meunang duit tinu beasiswa. Komo deui lamun kuliah sabari gawe sampingan, salian ti boga status mahasiswa oge bisa ngembangkeun diri jeung meunangkeun duit tambahan. Tuluy masih keneh boga babaturan sedengkeun lamun gawe rek panggih ge hese sabab euweuh waktu, lamun panggih balik gawe ge pasti kaburu cape. Kuliah masih keneh loba waktu, bisa dipake ulin jeung babaturan. Tuluy bisa miluan rupa-rupa organisasi jang ngembangkeun diri sakaligus ngalakukeun hobi, siga fotografi, nyanyi, jeung sajabana.
Andi sahenteuna jeung hal anu disebut utah. Anjeunna teu resep utah sabab geuleuh anjeunna sarta nyieun anjeunna utah teuing. Hese pisan pikeun anjeunna pikeun nyingkahan eta sapertos respon otomatis ti jero anjeunna nalika ningali jalma sanes utah ugeur. Jaman baheula nalika naek angkot aya jalma anu utah di hareupeunana. Nalika ningali kajadian eta anjeunna langsung ngarasa jijik sareng hoyong utah. Leres we Andi teh utah, kabeneran unggal perjalanan nyiapkeun kantong plastik. Andi bener-bener ngarti naha jalma bisa utah bari di perjalanan, jadi manehna teu ambek ka eta jalma tapi leuwih ngatur kumaha awakna teu utah teuing. Ayeuna Andi sok nyoba-nyoba ngajauhan lamun aya di sabudeureunana rek utah pikeun ngajauhan rasa geuleuhna.
Naha kuring gampang ambek?
Watekna diwariskeun. Béda jeung karakter nu diwangun ku lingkungan. Temprament diwariskeun sacara genetik ngaliwatan kolot anjeun. Di dieu karakter muterkeun hiji peran penting. Kalayan tingkat amarah anu sami, urang tiasa gaduh karakter pikeun ngajauhan masalah sakedap sateuacan nyandak kaputusan. Sabab jalma nu dikendalikeun ku amarah biasana nyieun putusan nu salah, nu ahirna nyieun kuciwa jeung ambek ka dirina sorangan.
Dipangaruhan ku lingkungan. Pendekatan kami dina milarian solusi naha éta tenang, panik, ngajauhan, atanapi ngalibatkeun amarah dipangaruhan ku lingkungan, khususna di bumi. Karakteristik ngaréngsékeun masalah geus kabentuk ti budak leutik. Nyalahkeun kulawarga ngan ukur sia-sia. Sadar yén éta kudu eureun dina diri urang. Lamun terus dibiasakeun, bakal terus jadi siklus alias lingkaran setan anu bakal mangaruhan anak incu ka hareupna.
Teuing nyaman. Kanyamanan bisa nyieun urang jengkel. Alesan kahiji sabab ekspektasi sok kaeusi. Tungtungna, nalika ekspektasi teu cocog kanyataanana, jalma anu teu biasa eta bakal gampang ambek. Alesan anu kadua nyaéta nalika urang resep teuing ka batur, urang bakal ngarepkeun toleransi kana sikep urang, kalebet ambek-ambekan.
Poe ieu janten poe anu pikakeheuleun pisan. Pas abdi nuju meser di hiji warung aya hiji kasir anu judes pisan. Pas urang asup ka toko sanes disambut kalahkah dititah ngeset sapatu sabari judes. Pas abdi bade tataros harga oge manehna kalahkah teu ngajawab, manehna nitah urang maca sorangan, padahal abdi teu apal harga-harga. Pas abdi bade meser hiji barang, manehna malahkah merekeun sabari dialung. Abdi langsung nyeri hate, asalna mah moal ambek tapi ningal bengeutna anu pikasebeleun abdi langsung ambek ka manehna, abdi nyarios lamun manehna kitu wae mah moal aya nu resep balanja ka dinya. Abdi oge ngancem manehna bakal ngalaporkeun ka nu boga toko.
Cyberbullying (cyber bullying) nyaéta bullying/bullying ngagunakeun téknologi digital. Ieu tiasa lumangsung dina média sosial, platform obrolan, platform kaulinan, sareng telepon sélulér. Samentara éta, nurutkeun Think Before Text, cyberbullying nyaéta paripolah agrésif jeung boga tujuan anu dilaksanakeun ku hiji kelompok atawa individu, ngagunakeun média éléktronik, terus-terusan ti jaman ka jaman, ngalawan hiji jalma anu dianggap teu gampang ngalawan aksi ieu. Jadi, aya béda kakuatan antara palaku jeung korban. Beda kakuatan dina hal ieu nujul kana persepsi kapasitas fisik jeung méntal. Cyberbullying nyaéta kabiasaan repetitive anu dimaksudkeun pikeun nyingsieunan, amarah, atanapi ngerakeun jalma anu ditargetkeun. misalna ngirim pesen atanapi ancaman anu nganyenyerikeun via platform obrolan, nyerat kecap anu nyeri dina kolom koméntar média sosial, atanapi ngeposkeun hal anu ngerakeun/nyilakakeun.
Pas nuju naros ka rerencangan di yuswa sabaraha aranjeunna bakal nikah, aya hiji rerencangan abdi anu ngawaler yen manehna moal nikah. Abdi naros ka manehna naha manehna embung nikah. Pas manehna nyarita abdi teu nyangka manehna boga carita anu pikasediheun pisan. Basa leutik manehna tos ningal bapana sorangan salingkuh jeung awewe anu sanes, bapana oge sok nyiksa mamahna. Ti pas eta manehna teu percaya ka lalaki, manehna geleuh pisan ka anu ngaranna lalaki. Pantesan manehna teu pernah gaduh kabogoh jeung teu pernah nyaritakeun yen manehna resep ka lalaki. Tapi sabenerna dina jero hate manehna mah hoyong gaduh kulawargi anu normal jeung hoyong patepang sareng lalaki anu bageur.
Meureun kokotor tai nu ngan nempel dina sapatu, jadi Delia ngarasa yén éta téh lain musibah bombastis nu heboh saantero sakola cek manehna mah. Anjeunna langsung neruskeun kagiatan rapat kelas kalawan riang sarta langsung mopohokeun kajadian anu jadi "musibah" pikeun sabagian jalma. Musibah? Sikep batur. Enya, najan ngan ukur nincak tai sato, siga nu nyieun sikep nu unik. Conto séjénna, upamana baé nincak kandang hayam haneut. Kali ieu anjeunna teu ngagem sendal, sapatu atawa footwear lianna. Kumaha ngeunaan éksprési? Sanajan kitu, teu ilahar keur urang sapatemon sababaraha urang anu teuing disgusted jeung runtah sato. Teu kapikiran kokotor baseuh, komo kokotor nu garing, ngarenjit keun.
Di Unpad, abdi ngiringan salah sahiji Unit Kagiatan Mahasiswa anu aya masih keneh bagian ti PMI, nyaeta KSR atau Korps Sukarela. Kanggo janten relawan teu cekap gaduh kahayang hungkul, urang kedah dipasihan elmu heula, terad kedah ngiringan ujian tulis jeung praktek anu te gampang. Abdi dipasihan elmu ngeunaan Palang Merah nepikeun dua bulan lamina, teras aya ujian tulis ngeunaan teori jeung saatos eta langsung praktek di dinten anu sami. Abdi deg-degan pisan pas praktek lantaran masih keneh seeur materi anu teu paham, komo ieu mah hubungan na teh jeung kasalamatan jalmi. Tapi alhamdulillah abdi tiasa lajeng janten relawan PMI, sabari teras latihan sareng nambih elmu.
Dinten ieu Rani badé ngalaksanakeun ujian palajaran seni budaya, nyaéta nembang ngagunakeun alat musik di sakolana. Sajujurna Rani téh murid anu isinnan, manéhna ogé kapaksa ngalakukeun éta pikeun kapentingan peunteunna. Saméméh manggung, Rani geus ngayakinkeun dirina supaya teu gugup, tapi sabada aya di panggung, kabéh kasieunan ngadadak daratang. Rani jempé sakedap, tapi tuluy ngomong kieu, “Sateuacanna, hampura ka sadyana. Ijinan abdi ngalagukeun tembangna bari patukang tonggong jeung hadirin. Abdi gugup pisan.”, saparantos kitu Rani malik katukang, munggungan panongton. Ranipun metik gitarna sarta mulai nyanyi. Kabéh panongton ngadéngékeun Rani nyanyi. Réngsé Rani nembang, tétéla kabéh hadirin ngaradeg bari kekeprok. Pementasan Rani teh saé pisan, sorana ogé saé. Ceuk guru kasenian, Rani ngan ukur kudu ningkatkeun rasa percaya diri.
Patani di Colombia keur ngalakukeun kagiatan sapopoe biasana nyaeta  ngokolakeun sawah tiwu nganggo traktor, teu kahaja aya saurang patani di Hacienda Malagana di Lembah Cauca Kolombia mendakan barang anu bersinar dina taneuh anu kaciri na mangrupikeun harta karun. Ptani eta teh reuwas jeung ngomong ka babaturan na yen maneh na manggihan harta karun. Di eta tempat deui, manehna manggihan topeng emas, asesoris leungeun, perhiasan, jeung barang berharga lianna. Sanggeus diajar ngeunaan kapanggihna, antara Oktober jeung Desember 1992 ngeunaan 5 sarebu urang nyoba neangan harta karun sejen. Kajadian ieu katelahna Malagana Gold Rush. asilna, ratusan kuburan ancur ku eta.Hasil rampokan kapanggih ampir 4 ton artefak. Tragisna para penjarah ngalebur emas atawa dijual ka kolektor. Musium ahirna ngamankeun 150 keping emas ti aranjeunna sareng ngagaleuhna 500 juta peso atanapi sakitar Rp 3,96 milyar.
Kampus jeung sakola tempat indung kuring ngajar téh sajalan, jadi kuring biasa marengan indung kuring bari indit ka kampus. Hiji poé kuring jeung indung geus siap angkat, méh ka jalan raya. Salila perjalanan urang ngobrol leutik saperti biasa jeung indung kuring teh. Tapi ujug-ujug kuring ngarasa aya anu aneh, sapertos aya anu leungit. Kuring lalaunan nyoba nyepengan sirah kuring sarta kuring sadar yén kuring teu make helm sapanjang jalan. Kuring isin sabab kuring sadar naha jalma-jalma parantos merhatikeun kuring, ternyata kuring henteu nganggo helm tapi indung kuring mah nganggo. Ahirna, ku sabab jarak ka imah rada jauh, jeung kuring ampir telat, urang mutuskeun neruskeun lalampahan, kuring nurun indung kuring kaluar pikeun naek angkutan umum engké. Jeung kuring maké helm indung kuring, teras ngalanjutkeun weh jalan ka kampus.
Gangguan Disforik Pramenstruasi (PMDD) oge bisa nyebab keun Ambek tanpa alesan oge tiasa janten gejala fluktuasi hormon anu tiasa lumangsung dina kasus gangguan dysphoric premenstrual atanapi PMDD. PMDD mangrupikeun bentuk anu langkung parah tina PMS (sindrom pramenstruasi) anu tiasa nyababkeun swings mood anu parah dina penderita. Sanajan kitu, kabiasaan cageur, kayaning exercising jeung dahar diet bergizi saimbang bisa ngadalikeun PMDD. Aya kalana, administrasi pangobatan jiwa sareng terapi hormon ogé diperyogikeun. Upami anjeun sering ambek sateuacan haid, ulah nganggap yen eta ngan ukur gejala PMS anu normal. Taroskeun ka dokter anjeun langsung upami éta gaduh pangaruh anu signifikan dina kahirupan anjeun.
Tahun 2016 pas lulus SMA urang miluan SNMPTN, tujuan urang aya dua kampus basa eta. Anu ka hiji kampus UNJ (universitas negeri jakarta), anu kadua UNNES (universitas negeri semarang). Urang percaya diri bakalan katarima di salah sahiji kampus eta, urang milih jurusan akuntansi jeung sastra. Pas geus nungguan lila, urang di bere nyaho ku guru anu kolektifkeun SNMPTN, bahwa urg teu ka tarima soalna jurusan akuntansi jeung sastra mah loba peminatna. Mun milih jurusan eta kamungkinan ka tarimana ipis pisan. Niat na mah urang teh hayang miluan deui test asup kampus negeri tapi berhubung urang hayang pisan jurusan akuntansi, jadi urang milih asup kampus swasta. Pas daftar urang milih jenjang D3 Akuntansi, nungguan saminggu langsung di kabaran katarima. Urang bersyukur pisan, akhirna mah urg teh kuliah. Soalna urg telat daftarna di gelombang ka tilu, batur mah geus kamana nu sa angkatan jeung urg. Tapi basa katarima terus urg miluan ospek, mani resep pisan jeung makin mawas diri ayeuna mah urang teh geus kuliah. Asa teu nyangka, terus ceuk dosenna teh pas di test samemeh asup ceunah nilai urang di SMA alalus kuduna milih S1 tapi urang tetep milih D3.
Basa aki urang ngantunkeun, harita urang masih keneh leutik teu ngarti nanaon. Nu jelas, di imah teh pada ceurik. Urang masih inget harita umur 7 taunan acan ngarti naon ngantunkeun teh. Tapi urang ninggali jelas kumaha kaayaan aki harita dibungkus ku kaen warna bodas tuluy ditutuban ku kaen waena coklat motif batik. Tatangga pada datang ka imah, aya nu mekel yasin sabari ngaji, aya oge nu mere duit nu diamplopan warna bodas. Samemeh dikurebkeun, aki rame-rame di gotong kana keranda. Tuluy loba nu nuturkeun di tukangna laleumpang. Harita urang mah kana motor dibonceng ku bapa, lantaran suku indung teu kuateun lamun dipake leumpang jauh.
Nalika kuring di SMA, kuring ngagaduhan babaturan anu sering kena serangan panik. Awalna kuring nyangka lamun anjeunna ngalaman serangan panik éta ngan bakal asma hungkul, tapi lila-lila tétéla yén lamun kajadian ujug-ujug lain alatan gejala asma anjeunna ngalaman serangan panik. Sakali kuring ningali anjeunna ngalaman serangan panik nalika diajar di kelas, janten sateuacanna anjeunna biasana henteu katingali guligah sareng saterasna. Sarta biasana anjeunna bakal ngalaman serangan panik nalika ditunjuk ku guru, atawa nalika anjeunna reuwas tur bingung. Jadi sakali babaturan kuring ditunjuk ku guru pikeun ngajawab patarosan, tapi kusabab kaget anjeunna bingung sareng teu terang naon anu kedah dilakukeun. Panonna gogodeg siga jalma bingung, sanggeus éta manéhna bakal ngarasa sesak napas sarta tungtungna ceurik alatan serangan panik. Teras kuring anu aya di gigireun anjeunna terang yén éta sanés asma, langsung nenangkeun anjeunna, masihan inuman, sareng nyarioskeun dzikir pikeun nenangkeun anjeunna.
Upami anjeun maca tulisan ngeunaan tren jeans anu parantos diunggah sateuacana, anjeun tiasa heran dimana jeans robek ayeuna sering katingali. Sanajan kitu, tétéla yén gaya torn atanapi distressed teu trend. Hal éta ditepikeun ku panitén fashion jeung stylist, Erlangga S Negoro, ka Kompas.com via telepon Salasa (11/4/2017). “Torn sanes trend sabab aksen klasik anu sok aya unggal usum, boh dina calana longgar atanapi calana ceking. Janten, anjeunna moal pernah maot sareng anu robih nyaéta siluetna, ”saurna. Adhita Idris, Country Marketing Head for Levi's Indonesia, ogé satuju. Cenah cimata dina jeans dimaksudkeun pikeun nambahkeun rasa 'hirup di' pribadi. "Kalayan cimata dina sababaraha bagian, jeans katingali langkung klasik sareng ngagambarkeun keunikan anu ngagemna. Teu anéh lamun jins robek téh jadi barang fashion nu kudu dipiboga,” pokna ngaliwatan iber éléktronik, anu ogé ditarima Salasa (11/4/2017).
Sababaraha minggu ka tukang kuring mendakan harta karun ieu, nalika ngabersihkeun bumi, dina kotak televisi kuno bapa kuring, 1 PC Nokia HP, sareng 1 Blackberry Flip.
Tapi, HP Blackberry anu jadi perhatian kuring, sababaraha kali kuring nyobaan pikeun nelepon di tempat umum (sanajan batréna geus béak), cukup pikeun narik perhatian jalma ogé, meureun alatan bentukna unik: ). Abdi bungah pisan nalika anjeunna ngahaja mendakan "harta karun", teu disangka-sangka, éléktronika Nu anjeunna parantos hilap. Kaleresan salawasna sareng anjeun. Padahal geus sababaraha kali pindah. Tapi untungna, anjeunna henteu pernah ngalungkeun lomari. Sanggeus carita ieu diterbitkeun online Netizens percaya yén sanajan catetan ieu kapanggih, Sajaba bisa tetep salaku panginget gawé teuas. ogé bisa ngaronjat pisan nilaina Lamun dijual ka jalma anu boga hobi ngumpulkeun.
Akhir taun 2022 kamari aya lini di Cianjur. Waktu harita kuring keur di kelas di lantai 4. Mimitina kelas urang diajar sapertos biasa, jeung kelompok séjén méré presentasi. Bari ngadangukeun presentasi ti grup presenter, ujug-ujug kuring ngarasa méja kuring rada goyang saeutik, tapi teu lila beuki tarik. Kuring teu sadar jeung ngira yén éta téh sobat anu maén kalawan suku-Na. Tapi harita kelas jadi riweuh, kuring sadar yén réréncangan sareng dosen kuring ogé panik nalika sadar aya lini. Urang ngarasa beuki panik sabab oyag anu lumangsung rada karasa teu sakedapan. Nepi ka waktu rék kaluar kelas, oyagna eureun. Teras saatos sababaraha menit suasana kelas janten tenang deui, urang neruskeun presentasi anu parantos direureuhkeun.
Meli teh budak nu hirup di pakotaan. Anjeunna henteu kantos ningali sacara pribadi anu sapertos hayam hirup sabab di kota tempat anjeunna cicing teu aya anu ngasuh hayam di bumi. Dina kuliah semester 5, anjeunna ditugaskeun ngalaksanakeun kuliah kerja nyata atanapi KKN di hiji kampung. Ieu kahiji kalina manehna nempo hayam hirup sacara pribadi. Meli kacida reuwasna ningali hayam. Sanes ku hayam tapi ku sabab hayamna jorok pisan. Hayam bakal ngecagkeun bayah sapanjang jalan anu diliwatan ku jalma-jalma sahingga bisa ditincak ku manusa. Henteu ngan di jalan tapi oge di teras imah jalma. Ningali kitu, Meli ngarasa geuleuh lantaran tai hayam mancawura kamana-mana.
Basa nuju ondangan ka babaturan SMP na nu nikah, Asti make baju gamis nu dibalut ku brokat simpel. Mimiti datang teh tuluy miheulakeun fofotoan jeung panganten. Geus kitu, tuluy we nembe ngantri jang parasmanan. Pas keur ngantri bari ngobrol, eh babaturanna nuduhkeun aya nu bajuna sarua jeung Asti. Jalma na teh ditukangeun Asti, kahalangan lima urang. Pas dilieuk, heueuh we sagalana sarua, ngan beda sandalna hungkul. Asti jeung babaturanna seuseurian bari rada era sabab bajuna pasaran, loba nu nyaruaan. Asti tuluy diuk we bari dahar, teu ka mana-mana deui. Asti teu kuat era sabab bajuna aya nu nyaruaan, bisi disangka kembar, tuluy langsung we uih.
Tos leuwih ti lima taun abdi ngarasa nyeri dina tonggong, awalna mah mikir ieu ngan nyeri biasa pedah posisi diuk jeung sarena teu bener. Abdi tos nyobian ngagentos bantal jeung kasur make kasur anu leuwih sehat jeung nyaman kanggo tonggong, tapi tetep we nyerina teu leungit. Abdi oge tos nyobian diurut ku tukang urut, tapi nyerina ngan leungit sakeudeung. Hiji poe abdi ngahaja datang ka dokter spesialis tulang, abdi mutuskeun kadieu lantaran tos gaduh artos nu cekap kanggo ka dokter. Pas diparios ku dokter cenah abdi gaduh kalainan tulang belakang janten kedah dioperasi, lamun teu dioperasi kuring bakal nyeri saumur hirup. Abdi sieun lantaran teu pernah dioperasi. .
Fobia sosial mangrupikeun kasieun anu kaleuleuwihan anu dialami ku rumaja nalika aranjeunna kedah nyanghareupan kaayaan sosial. Contona, kawas kudu gawé bareng jeung kelompok diajar atawa kudu muncul di hareup kelas pikeun nepikeun hiji hal. Hal anu nyababkeun jalma anu kaserang phobia sosial nyaéta sieun ditilik ku batur atanapi sieun ngerakeun diri anjeun dina panon umum. Kaayaan ieu tiasa mangaruhan kapercayaan diri sareng harga diri hiji jalma, sareng tiasa ngaganggu prestasi rumaja di sakola. Faktor utama anu nyababkeun fobia sosial di rumaja nyaéta bullying. Bullying mangrupikeun salah sahiji pemicu utama fobia sosial anu dialaman ku rumaja. Bullying mangrupikeun bentuk paripolah agrésif kalayan kakuatan individu atanapi kelompok anu langkung kuat. Tindakan ieu dilakukeun sababaraha kali kalawan tujuan pikeun ngaganggu jalma séjén anu dianggap leuwih lemah batan manéhna.
Sataun dua taun katukang indonesia pernah di ramekeun ku trend anu ngarana ikoy ikoy an. Ikoy ikoy an ieu sarupa jeung giveaway sarua undian anu di pilih acak tapi ikoy ikoy an ieu biasana mangrupa duit. Duit na oge rupa rupa bisa anu leutik atawa gede gumantung kana kabutuhan jelema na. Ikoy ikoy an ieu biasana urang kudu ngafollow sababaraha akun tuluy komen. Anu komen nya rupa rupa aya anu iseng hungkul misal menta meuli bakso nepi ka anu serius menta duit keur menerkeun imah atawa ngajieun usaha. Nu meunang na di pilih sacara acak. Babaturan kuliah urang pernah meunang duit 4 juta rupiah tina ikoy ikoy an, maneh na pas meunang sujud syukur sangking reuwas jeung bersyukurna, maneh na emang butuh pisan duitna keur meuli laptop kusabab laptopna ruksak.
Pasihan Ganjaran Nalika Barudak Berhasil Diajar Ngantri
Di dieu, cara anu gampang pikeun ngajarkeun budaya ngantri ka murangkalih tiasa dirojong ku masihan hadiah unggal anjeunna suksés nalukkeun dirina pikeun diajar ngantri. Ganjaran anu dipasihkeun ku kolot bakal ningkatkeun motivasi budak pikeun ngajajah karakter-karakter alus anu sanés. Barudak ogé bakal gumbira jeung ngarasa dampak nyata lamun maranéhna ngalakukeun alus ku antrian.
Pikeun pahala sorangan, kolot bébas méré nanaon, coba méré ganjaran hal anu ogé bisa ngadidik maranéhna. Sanajan kitu, nalika barudak geus biasa antrian, kolotna bisa ngeureunkeun ganjaran ieu sangkan budaya antrian teu jadi tameng pikeun meunangkeun hiji hal, tapi karakter nu ngahiji dina dirina.
Netepkeun Conto dina Lingkungan Sapopoé
Tungtungna, cara anu gampang pikeun ngajarkeun budaya ngantri ka barudak nyaéta ku conto langsung dina kahirupan sapopoe, khususna nalika aranjeunna aya dina lingkungan sosial anu langsung hubungan sareng jalma sanés. Tahapna, kolot méré conto heula, tuluy barudak nurutan. sabab ti leuleutik geus bisa ngokolakeun antrian.
Hiji poe urang diajak ulin ka pantai, mun geus di pantai mah asa teu afdol lamun urang teu ngadahar seafood. Tuluy urang diajak ka tempat seafood langganan manehanana, didinya ceunah lauk-laukna teh masih keneh seger, jadi ngeunah mun di dahar. Pas kadinya teh emang enya lauk-laukna teh seger, da katinggali tina bentukna oge. Tapi urang ngarasa geuleuh ku bau amisna, nepikeun ka urang mah teu kuat ninggalianna oge, jeung nitah babaturan nu milih sorangan. Urang langsung diuk di bangku nu kosong nu geus disadiakeun, sakapeung mah inget deui ka lauk nu geus dtinggali teh, sok karasa deui bauna. Sanajan teu kaambu oge.
Saprak aya wabah covid-19 mah, isu gangguan kasehatan mental teh jadi ningkat drastis. Pasalna, loba jalma nu ngarasa stress jeung depresi sabab teu bisa ngajalankeun kahirupanna sapertos biasa. Loba nu ngarasakeun yen kahirupanna teh teu beda hewan nu dikurung dina kandang, teu bisa liar jeung teu bisa ka sabarang tempat. Hal ieu teh nu jadi pamicu kaayaan pikiran depresi jeung sters nu ujung na bakal ngajadikeun gejala panic attack. Gejala panik attack teh lolobana disebabkeun tina faktor stres jeung depresi akan suatu hal. Mantakna, ku ayana wabah covid-19 teh kudu bisa adaptasi sing tereh jeung oge bisa nyasuaikeu kahirupan kana sistem serba daring supaya teu katinggaleun.
Bullying oge aya anu sacara verbal biasana condong jadi hese ngakuan sabab biasana lumangsung nalika hiji sawawa teu hadir. Tapi bully sacara verbal ieu teu eleh bahaya na jeung bully sacar fisik, beda na ngan teu katempo hungku. Para palaku bullying biasana bakal ngalakukeun bullying kayaning nganyenyeri, ngagoda, nyebut ngaran kalawan ngaran nu pantes, ngahina jeung nyingsieunan korban maranehanana. Korban na biasana jadi ngarasa boga kasieunan anu leuwih bisi di bully. Hirup na jadi teu bisa di beba ku sabab loba kasieunan nyaeta sieun di bully. Kasieunan ieu teh mangrupa phobia anu efek na oge gede pikeun kahirupan jelema kahareupna.
Basa mimiti aya bisul dina cangkeng urang teu nyangka beuki lila ngagedean, da panya teh bisul biasa jeung bakal cageur ku sorangan sanajan teu dipariksa ka dokter oge. Tapi urang salah, beuki poe teh kalakah beuki ngabadagan jeung karasana arateul hayang ngagaro. Si bentukna teh buleud tuluy di pangluhurna teh aya warna hideungan. Ku bakat reuwas tuluy urang bebeja ka indung menta saran ti indung naha kudu ka dokter atawa henteu. Tapi untungna indung ngaizinan malah mah dianteur ka dokterna oge ku indung. Saenggeus ti dokter mah jeung dibere ubar olesna, si bisulna teh beuki lila beuki ngempesan jeung teu karasa arateul deui.
Ngarayakeun ulang taun babaturan teh mangrupakeun salah sahiji kasenengan. Biasana sok hoyong mere hadiah jeung surprise dina ulang taun na. Ngan kudu inget, ulah nepi ka maksakeun teuing. Tong nepi ka mere hadiahna nu berlebihan nu mantak ngaripuhkeun sorangan. Bere we hadiah nu urang mampu. Sabab nu ditingali mah lain naon nu diberena, tapi saha nu merena. Hadiahna oge utamakeun nu keur dibutuhkeun, nu aya mangpaatna, lain saukur pajangan hungkul. Sabab hadiah naon wae ge ai ti babaturan mah bakal katarimakeun na berkesan. Nu penting kan geus nunjukeun kanyaah ka babaturan. Jadi, mun rek mere hadiah ka babaturan teh nu aya mangpaatna nya, supaya kainget terus ku babaturan teh!
Pantes pisan yén dinten ayeuna kuring di imahkeun (istilah anu saé pikeun PHK)  Rasana kawas keur dipecat.Anu pasti aya sababaraha nu dirasakeun ku maranehna nyaeta sedih, kuciwa, bingung, sieun, jeung sajabana.. Sanaos teu aya anu sapertos PHK anu saé, sanés? . Panginten rébuan jalma parantos PHK kusabab kaayaan pandémik ieu. Kaasup kantor kuring digawé panungtungan, nu PHK rada sababaraha pagawé. Sajujurna, aya saeutik isin mun PHK kawas kieu. Rumasa kitu kudu dikorbankeun. Tapi enya deui, ieu skenario anu panghadéna ti Alloh, mugia abdi ogé langkung caket ka anjeunna, neda dihapunten pisan, sareng ngadoakeun mugia dimudahkeun rezekina dina kaayaan pandémik sapertos kieu. Tong hilap, restu kolot ogé penting pisan.
Batur teh sok sieun upami dicarekan teh. Padahal urang teu kudu sieun upami dicarekan kusabab dicarekan teh cara nu tiasa ngajarkeun urang janten leres. Aya cara-cara nu tiasa dilakukeun ku urang upami ngarasa sieun dicarekan. Kahiji, urang atur pernapasan. Napas nu teratur teh tiasa nyieun urang panik tur deg-degan. Kadua, siapkeun kalimat atanapi alesan pikeun ngajelaskeun kunaon urang tiasa dicarekan. Alesan didieu nyaeta alesan nu leres tur logis ulah alesan nu dijieun-jieun. Upami urang nyieun alesan nu teu leres atanapi ngawadul batur tiasa ningali tur janten nyarekan urang leuwih-leuwih deui. Katilu, dangukeun naon nu dicarioskeun ku nu nyarekan. Ti ngadangukeun ieu urang tiasa nyaho naon nu dihayangkeun ku nu nyarekan janten urang tiasa mere solusina.
Cara ngadeteksi upami hiji jalma ngagaduhan perilaku sieun sawaktos keur sorangan aya babaraha.Sacara umum, gejala, atanapi ciri-ciri  autofobia teh tiasa katempo sahanteuna 6 bulan saatos dialaman. Nu tiasa ngaidentifikasi teh nyaeta dokter nu emang ahli dibidang ieu. Dokter tiasa ngetes atanapi ngadiagnosis autofobia ngagunakeun perkawis-perkawis, sapertos sieun nu lilana minima 6 bulan, ngarasa hariwang upami keur nyalira, sieun dina situasi nu teu berbahaya, timbul gejala sawaktos keur nyalira. Dina budak, fobia ieu tiasa nyebabkeun gampil rewel, tantrum, sareng hese komunikasi jeung jalma sejen. Gejala-gejala ieu teh tiasa ngaganggu aktivitas sapopoe jalma nu mengidapna. Mikanyahoan diagnosis tadi taisa ngabantos dokter nentukeun pangubaran tur terapi nu sesuai.
Naha kuring bener-bener jahat upami kuring selingkuh sareng jalma sanés nalika kabogoh kuring saé pisan? Naon anu kudu kuring pigawé?
Teu goréng. Meureun kabogoh anjeun salah, pikeun milih jalma anu salah pikeun dipikacinta. Kuring masih ngarasa, anjeun leuwih hade putus jeung kabogoh anjeun. Kusabab jalma kawas anjeun, teu pantes jalma alus. Dina tingkat ieu, jalma alus meunang jalma alus. Selingkuh jalma kawas anjeun, sigana kawas anjeun kudu meunang jalma anu boga hobi sarua anu resep selingkuh. Éta pisan. Ku kituna anjeun ogé ngarasa sensasi dinyenyeri ku batur. Tong nganyenyeri jalma anu teu pernah nganyenyeri maneh. Kusabab engké anjeun mawa kaluar potensi Tret jahat ti kabogoh anjeun sarta tungtungna mun anjeun exes, anjeunna janten mean ka pasangan salajengna. Hehehehe, anjeun teu kudu ngarobah. Jalma jahat teu ngarobah kabiasaan maranéhanana. Tapi kuring miharep, anjeun bakal ngarasa karma tina buah nu dipelak
Lantaran hoyong katingal hade ku rerencangan anu sanes, aya hiji rerencangan abdi anu mulai masang tato di pananganna. Abdi tos ngingetan manehna yen tato teh sanes sapertos tip ek anu tiasa dihapus sakumaha kahayang urang. Sakali masang tato, eta bakal aya dina kulit saumur hirup urang. Tapi manehna keukeuh hayang ditato lantaran seeur babaturan di geng na anu moyok manehna teu boga tato. Manehna oge ditato di tempat anu murah lantaran teu boda duit kanggo masang tato di tempat anu geus boga ijin ti pamarentah. Asalna manehna atoh tapi lia-lila kulitna bareureum lantaran infeksi tina jarum anu dipake pas nuju ditato teu beresih. Manehna kapaksa dibawa ka rumah sakit.
Pernah ngaprank nu jualan gorengan ku cara urang meuli gorenganna loba tapi ditungtut hiji-hiji, nepikeun ka tukang gorenganana teh reuwaseun lantaran awak leutik tapi daharna loba, tapi prank ieu ngauntungkeun penjualna oge lantaran daganganna jadi laris dibeulian ku urang. Ninggali ekspresina nu teu percaya jeung reuwas sakaligus bungah. Tapi baheula mah lantaran can usum nyieun video konten prank, jadi teu nyieun video. Ieu mah murni hayang ninggali kumaha ekspresi jeung tanggapan si penjual. Prank nu kieu sabenerna sederhana, teu kudu nu hese-hese. Jeung deuih boh ti pihak korban prank atawa nu ngalakukeunna, dua-duana bungah. Euweuh pihak nu dirugikeun, sakaligus bisa ngamajukeun UMKM.
Hiji mangsa anu paling kuring teu resep nyaéta nalika kuring sieun dicarekan ku dosen anu telat ka kelas atanapi nalika kuring telat ngalebetkeun tugas. Aya hiji waktos dina dinten éta kuring ngarasa kesel pisan sadinten kusabab kuring angkat ka kampus hujan, jeung angkot anu ku kuring di tunggangan mogok di tengah jalan. Kuring kudu geura-giru neangan angkot sejen anu arahna sarua jeung tujuan kuring. Nepi ka kelas kuring geus telat satengah jam, sieun pisan asup ka kelas. Kuring cicing di hareupeun panto sakeudeung pikeun ngumpulkeun kawani jeung nyiapkeun mental kuring. Mun dosen ngagero kuring teu pati heran sabab kuring nyaho kuring salah. Ahirna kuring asup kelas jeung, salam ka dosen sareng rerencangan. Untung dosen teh teu nyarekan abdi tapi mung naroskeun alesan kunaon abdi telat lebet kelas sareng pas dijawab dosen kahartos, sarta ahirna kuring nuturkeun kelas kalawan tenang.
Rasa geuleuh bisa babari aya pas ninggali imah nu pinuh ku laleur. Bayangan laleur nu ngapur di sabudureun dahareun atawa  bisa wae di jero imah bisa nyieun saha wae oge ngarasa teu nyaman jeung teu sehat. Laleur bisa jadi sumber panyakit jeung kontaminasi, lantaran maranehna bisa mawa kuman jeung bakteri ti tempat sejen nu maranehna datangan. Salian eta, kaayaan laleur di jero imah bisa ngaindikasikeun kurangna kaberesihan jeung sanitasi di lingkungan sabudureun. Sanajan laleur teh sato gegemetan nu umum aya di lingkungan, tapi mun loba teuing laleur di imah bisa jadi masalah jeung bisa mangaruhan kana kasehatan jeung kenyamanan urang nu nempatanna.
Nganggo sapeda kedah ati-ati, basa kuring nyobian sapeda anyar anu jangkung di gang, abdi ngarasa hese ngendalikekun sapedana lantaran jangkung teuing, komo basa ngaliwatan belokan heurin dina gang, abdi teu kahaja nabrak pager batur nepikeun bagian remna potong, abdi langsung panik jeung sieun lantaran remna geus potong janten kedah lalaunan jalanna. Sajajalaneun kuring lalaunan pisan mawa sapedana sieun teu tiasa ngarem. Pokonamah kumaha carana kuring teu ngaliwatan tanjakan atawa turunan, unggal aya tanjakan jeung turunan eta sapeda ku kuring dituntun. Untungna di tengah jalan kuring nimu bengkel tuluy menta pang benerkeun rem sapeda janten pas balikna tos tiasa dianggo deui.
Poe ieu abdi telat gugah, janten angkat ka sakola oge telat pisan. Pas asup ka gerbang, abdi ditahan heula ku petugasna. Aya lumayan seeur siswa anu telat poe ieu, poe Senin emang tos janten poe langganan siswa tarelat lantaran jalan oge leuwih macet ti biasana. Pas dititah asup urang sadayana langsung nyerat nami dareng jam datang di kertas. Saatos eta sadayana dipapatahan jeung dipasihan hukuman. Abdi meunang hukuman ngaberesihan kamar cai, lantaran caina leutik abdi sareng nu sanesna jadi lami pisan ngaberesihan kamar caina, jadi we asup ka kelasna oge telat. Pas bade lebet ka kelas abdi sieun lantaran tos aya guru jeung rerencangan anu sanes nuju fokus merhatikeun guru, bisi ngke diseuseulan deui.
Pas salah ngageroan ngaran batur, pasti urang ngarasa era. Pas ngarasakeun rasa era ku sabab salah ngageroan ngaran batur, urang jadi ngarasa teu nyaman, gelisah, jeung ngahindar kontak mata jeung jelema nu ku urang salah panggil ngaranna, komo deui mun nu ku urang geroan teh jelema nu kasohor. Rasa era eta tuluy berlanjut nepika sababaraha poe bahkan saenggeus kasalahan eta kajadian, nyebabkeun rasa cemas jeung tekenan nu berkepanjangan oge. Ku sabab kitu, penting pisan jang mariksa identitas samemeh urang ngageroan ngaranna, utamana pas jelema eta penting atawa kasohor, ngameh teu kajadian deui kasalahan nu sarua kahareupna jeung ngahindar tina rasa kaera nu henteu kudu.
Jaman kuring kelas 3 SD, leungeun kéncana patah. Waktos éta kuring patah tulang sabab kuring labuh basa keur maén bal. Nalika kuring murag kuring nahan ku leungeun kénca kuring, tapi kusabab leueur leungeun kénca kuring kakilir sareng tungtungna patah tulang. Sanggeus kajadian éta kuring langsung dibawa ka dokter ku kolot kuring, sarta dijalankeun terapi ka tukang urut. Sakali nalika kuring nuju diurut, kuring ngalaman hal anu ngerakeun. Nalika kuring diurut kuring nahan kanyeri ku cara nyepengan panangan indung kuring sareng nahan napas bari diurut dina bagian anu paling nyeri. Nalika diurut dina bagian anu paling nyeri, kuring milih nahan napas tibatan ngajerit. Kusabab kuring nahan napas sigana kuring rada ngeden akhirna kuring hitut, sareng hitutna lumayan.badag nepi ka kadangu saimah. Kuring éra pisan sabab seueur anu ngadéngé hitut kuring, tapi indung kuring kalah seuri kusabab kajadian éta. Saprak harita kuring leuwih resep ngagorowok bae tinimbang nahan napas, sieun hitut deui lamun nahan napas.
Salah sahiji efek tina body shaming nyaeta ngajieun sasaorang jadi depresi sabab loba mikiran soal awakna nu teu sasuai jeung harapan batur. Padahal dibalik eta, self love oge penting ayana. Urang perlu ngaapresiasi awak urang sorangan, sabab urang geus berjuang sakeras mungkin jang mertahankeun awak urang. Tong dijadikeun penyesalan sabab teu bisa awakna jiga batur, justru eta jadi kaunikan satiap jalma. Mun aya nu body shaming, ulah dipikiran jero teuing, anggap we eta jelema teh pertanda boga sirik ka awak urang sabab teu mampu jiga urang. Kurang-kurangan ngeluh, kudu dilobakeun bersyukur kana naon nu geus dipaparinan. Tong nepi ka body shaming ka batur nya!
Tanggal 17 Agustus 2014 salian ti poe kamerdekaan, oge poe kabagjaan urang sabab lanceuk urang kawin. Harita urang masih kelas 2 SMA. Samemeh poean kawinan, imah urang di dekor ku tukang dekor. Di imah oge geus lumayan rame tamu daratang jang mere amplop jeung ngawilujengkeun. Di dapur oge kitu saribuk marasak, sabab poe isukna poean acara kawinan. Samentara eta, urang sibuk meuli batik jang dipake isukan. Sabab keur rame batik nu motif bola, urang oge meuli batik motif Persib. Di momen kawinan eta oge, kakaraeun kulawarga urang bisa lengkep difoto. Peutingna arurang kabeh ngumpul di tengah imah, mukaan eusi amplop.
Basa wisuda kuliah kamari, urang teh ngarasa sedih kusabab eweh babaturan deuket anu datang marengan, rada sirik ningali batur rame yen loba babaturan na anu datang bari jeung mere ucapan selamat. Ari urang ngan di baturan ku kolot jeung adi hungkul. Eh ari pas keur urang foto foto, tiba tiba babaturan urang nonghol di tukang ngareuwasken, maranehna akhirna nyempetkeun datang jauh jauh naek motor mamawa hadiah jeung kembang duh eta rasana meni reuwas sakaligus bungah pisan. Ternyata maranehna paduli jeung inget ka urang, jadi rupa na babaturan urang teh ngahaja teu ngabejaan ameh urang reuwas padahal ti awal ge emang barudak geus niat rek datang ka wisudaan
Poe nu geus didagoan mangbulan-bulan datang. Sarerea geus datang pikeun ngagungkeun kabagjaan panganten anyar. Akad nikah anu khidmat tos dilaksanakeun. Para tamu sararea ngariung babarengan ngadoakeun yen pasangan anyar ieu dipaparin kabagjaan anu langgeng. Sanggeus eta, maranehna nuluykeun ka resepsi. Sajumlah jalma anu hadir mawa hadiah barang-barang berharga. Panganten anyar ieu oge nganuhunkeun pisan pikeun sadaya doa sareng kado anu aranjeunna tampi. Salian ti eta, maranehna oge ngarasa syukur pisan lantaran gaduh seeur rerencangan jeung kulawarga anu ngadukung maranehna. Tungtungna, pasangan anyar seuri jeung bungah pisan. Aranjeunna bersyukur geus kapanggih kabagjaan anu salila ieu dipilarian. Maranehna jangji pikeun silih asih saumur hirup.
Di sakola dasar, prakték modeling pangalaman pribadi unik biasana nanya ka siswa pikeun ngabejaan ngeunaan kumaha maranéhna menang pangalaman  nu paling rees. Ku kituna, Sadérék masih kénéh wawuh kana rupa-rupa. Tah, ieu teh ngabuktikeun yen nyieun carita pangalaman pribadi teh teu salawasna kudu luar biasa. alus teuing.
1. Mimitian carita pribadi anjeun ku teuleum deui kana émosi anjeun
2. Jieun Daptar Titik Balik dina Carita Anjeun
3. Jieun alur-alurTanpa Kudu dina Wangun Kronologis
4. Fokus kana Hiji Carita Pangalaman Pribadi Anjeun salaku Klimaks
Anjeun tiasa gaduh perjalanan hirup sareng pangalaman anu luar biasa pikeun dibagikeun. Nanging, kumaha cara nyerat carita pangalaman pribadi anu épéktip ngabutuhkeun anjeun milih hiji mémori anu paling kuat sareng gaduh pangaruh anu paling ageung. Aturan sapertos kieu biasana ogé aya dina seueur conto artikel pangalaman pribadi anu dicaritakeun.
Mudik ti mudik Lebaran, Ibu-ibu bisa manggihan imah nu rada béda ti biasana. Sumuhun, sanggeus ditinggalkeun kosong sakedapan, imah bisa ngarasa damper jeung mustier. Masalah sejen anu timbul nyaeta serangga anu jadi 'warga anyar' nalika anjeun jauh ti imah. Teu jarang imah kosong janten sarang serangga sapertos sireum atanapi cockroaches, khususna upami anjeun gaduh waktos nyéépkeun tuangeun tuangeun di bumi. Henteu ngan ukur ngaganggu kanyamanan, serangga sapertos kecoak ogé tiasa janten sumber panyakit, ku kituna serangga ieu kedah diusir ti bumi. Ibu-ibu tiasa terang yén aroma lavender tiasa ngajantenkeun anjeun bobo langkung saé, sareng minyak pepermin tiasa nyegerkeun awak anjeun. Nanging, panginten henteu sadayana terang yén minyak atsiri atanapi aromaterapi ogé tiasa dianggo salaku panolak serangga.
SARA jadi sensitip kusabab beda budaya anu diwangun sacara sosial jeung politik dina ngaran beda etnis jeung beda agama. Disagigireun ti eta, pangaruh primordialisme ogé mangaruhan kana SARA anu sensitip, sabab lolobana masarakat Indonesia anti-robah, dina harti lamun aya nu datang nawarkeun hal anyar dina era globalisasi, golongan eta tetep taat kana kapercayaan anu geus turun-tumurun. ti generasi ka generasi. Contohna leutikna wae anu di alaman ku urang salaku perantau anu datang ti etnis suku anu teu sarua jeung panduduk aslina, dina kaulinan keur leutik oge urang mindeng di hina mindeng di poyokan kusaba urang teh beda dina logat bahasana, nyeri hate kesel hayang ngambek tapi nya teu bisa keur leutik mah, tapi ayena geus gede kieu urang geus boga pamikiran jeung kawanian anu gede, jadi urang bisa ngalawan.
Harita, abdi nuju nganteur mamah ka IGD lantaran tos waktosna abdi nu ngajagaan mamah. Pas nuju cicing di IGD abdi ningal aya sababaraha jalmi anu ngalangkung di IGD. Tapi pas ningal ka salah sahiji kasur anu aya di caket tembok abdi ningal aya hiji pasien anyar anu karek pisan datang, abdi ngarasa wawuh sabab ningal menahna dianteur ku mamahna. Supados yakin, abdi mastikeun deui pasien eta, pas ditingal deui epekteh eta rerencangan abdi basa SD. Abdi masih keneh inget lantaran wajahna teu seeur robah ti pas SD. Lantaran nuju teu tiasa nyampeurkeun, abdi ngan tiasa naros via SMS pas sababaraha poe saatos manehna dirawat.