mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Akhir kelas dua belas SMA abdi tos mulai nyiapkeun kanggo miluan tes SBMPTN. Abdi ti mimiti geus nganggap SBMPTN teh hese pisan, pokona mah kedah dipersiapkeun pisan lantaran aya ratusan rebu peserta anu bakal miluan ngaperebutkeun korsi di perguruan tinggi. Ngadangu carita kaka kelas anu seeur teu lulus di SBMPTN oge ngajadikeun abdi tos ngarasa merod jeung eleh sateuacan dimulai. Tapi abdi tetep nyiapkeun sabisa kuring, utamana di palajaran matematika anu janten kalemahan kuring. Tapi di tengah persiapa SBMPTN abdi kaasup salah sahiji siswa anu meunang daptar SNMPTN, hal ieu ngajadikeun abdi anu ti awal ngarasa SBMPTN hese beuki teu serius nyiapkeun SBMPTN. Pas pengumuman SNMPTN abdi dinyatakeun teu lulus.
Pernah jaman kuring keur SMP, kuring balik ti nganjang ka nini kuring nu keur gering di rumah sakit peuting-peuting. Basa kuring turun make lift, si lift teh ujug-ujug pareum, lampuna oge ujug-ujug pareum, jadi kuring sorangan dina lift anu poék. Sieun pisan waktos éta teh, kuring henteu terang naon anu kedah dilakukeun di ruangan anu poék nyalira. Napas kuring ogé ngadadak jadi sesek. Kuring nyobaan ameh teu panik, ujug-ujug mikir nelepon indung kuring nu aya di kamar nini. Kira-kira 10 menit ngadagoan, lampu lift ujug-ujug hurung deui, jeung lift jalan deui. Saprak harita kuring sieun naek lift, sarta leuwih resep naek tangga darurat sanajan jalanna jauh jeung capé.
Sapertos kasieun naon waé, salah sahijina sieun di tempat anyar'. Antukna, sanajan éta dipigawé dina leutik, léngkah leutik, urang sadayana kedah leumpang ngaliwatan takwa urang saméméh urang bisa bébas tina aranjeunna. Nalika kuring umurna 19 (sataun katukang) kuring nyanghareupan kasieun anu ageung pikeun parobihan. Sabenerna, kuring Nyanghareupan sieun profound sacara umum.
Janten kuring milih ngalakukeun hal anu terakhir anu kuring kantos bayangkeun - mikir yén unggal usaha sanés anu bakal kuring hadapi saatos éta bakal langkung gampang, sabab kuring parantos ngalakukeun anu paling hese.
Ayeuna, ieu damel pikeun kuring. Kuring tungtungna mayar harga anu langkung luhur pikeun pangalaman anu kuring bayangkeun - tapi kuring leres-leres henteu kuciwa. Kawani anu ku kuring dipésér ku pangalaman éta henteu ternilai, sareng kuring leres-leres bakal ngalakukeun deui pikeun alesan anu sami. parobahan ieu salaku tantangan ti mana anjeun bakal tumuwuh.
Desi teh babaturan satongkrongan pas keur SMA, manehna hiji-hijina awewe nu sok gabung jeung lalaki. Tapi sanajan kitu, babaturan lalaki nu jumlahna opat tara ngakukumaha, malah mah sok dijaga atawa dianteurkeun pas balik. Tapi kaayaan mulai robah pas Desi boga kabogoh anyar, nyaeta lanceuk tingkat kelas nu tereh lulus. Aya kana dua bulanan maranehna ngajalankeun kisah percintaan, pas si Desi nongkrong teu biasa manehna murung. Ditanya "Aya masalah naon, Des?" Desi ngajawab lalaunan, "urang hayang jujur, tapi maneh tong ambeuk ka urang atawa ngajauhan urang". "Heeh, kunaon?". Desi ngajawab "urang hamil". Saharita kabeh reuwas teu disangka-sangka si Desi nu salila ieu dijagaan teh kalakah akhirna kitu. Nya ari geus kitu mah maneh kudu tanggung jawab, omat eta janin ulah digugurkeun, karunya, da kahayang saha atuh kieu teh? Ucap Yanto, salah sahiji lalaki ditongkrongan.
Cara mere surprise ulang taun ka babaturan supaya ulah kanyahoan jeung berkesan pisan. Mimiti, siapkeun heula hadiahna tuluy bungkus samenarik mungkin. Bere hadiah nu kira-kira dibutuhkeun pisan ku babaturan, tong poho siapkeun oge kue ulang taun jeung lilinna. Nu kadua nyaeta setel alarm jam satengah dua belas peuting. Tong poho setel alarm na samemeh jam dua belas peuting supaya pas waktuna. Nu katilu nyaeta sampeurkeun ka kamarna jam dua belas kurang, supaya jam dua belas pas teh bisa tiup lilin. Tos kitu mah tinggal ketok we kamarna tuluy bere surprise jeung hadiahna. Tong hilap dokumentasina popotoan bareng jeung ngobril-ngobrol heula.
Prank teh jadi salah sahiji trend anu loba pisan dilakukeun. Malahan prank teh geus rupa-rupa ayeuna mah. Tah dina ngalaukeun nana, kudu sing asak perencanaan na, ulah nepi ka ngabahayakeun nyawa jelema atawa ngarugikeun pihak tetentu. Teu saeutik nu ngeprank teh malah ngabahayakeun nyawa sabab ailan na kaliwat teuing. Misalna prank dina kolam renang nu jero, bahaya mun dilaukeun ka korban nu teu bisa ngojay. Kitu oge misalna ngalakukeun prank di jalan raya, eta teh hal nu kacida bahayana, lan hungkul kanu ngalakukeun, tapi oge ka batur nu aya didinya. Ku kituna, lamun rek ngeprank teh kudu sing asak perencanaan na jeung siapkeun sagalana ulah nepi ka aya nu dirugikeun komo ngabahayakeun.
Saparantos divisi ngawartosan aya dinten libur, N bagja pisan sabab bade istirahat ngadangukeun bullying ti rerencanganna. Teu karasa manéhna kudu asup sakola mimiti kelas 8, waktu kelas 8 babaturanana seuri jeung bullied manéhna kawas saméméhna.

Tingkat bullying beuki luhur sahingga teu ukur babaturan sakelas jeung babaturan sakelasna ogé milu, malah underclass awon oge bullied. Éta mangrupikeun tés anu sesah pikeun N, bullying henteu ngan ukur ngeunaan fisik sareng kamampuanna tapi langkung ti éta. di sakola sok di jieun era kuring teh.

Aya rekrutmen pengurus OSIS N anu wani ngiluan seleksi tapi teu lulus, aya batur sakelas di kelasna cenah beda jeung lanceukna, pinter jadi pantes jadi murid. pangurus déwan. Naon alesan anjeun pikeun gabung ieu, naon kaunggulan anjeun? Euweuh nu diturunkeun acan, Kaka kelas ngajadikeun ieu haté nyeri sidik.
Kanggo sababaraha jalmi, anjing mangrupakeun sato anu pikasieuneun pisan lantaran sok ngudag jalmi tanpa alesan. Abdi oge kantos sababaraha kali diudag ku anjing, tapi untungna teu pernah nepika digegel atawa dicakar ku anjing. Anjing sok ngudag jelema biasana kanggo pertahanan diri manehna lantaran ngarasa kaancem atawa lantaran ngalindungan anu bogana, soalna rata-rata anjing mah satia ka majikanna. Janten manehna bakal ngalakukeun sagala cara pikeun ngalindungan majikanna, kaasup nyerang jalmi anu dianggep ngaganggu majikanna. Lamun urang diudag ku anjing, urang ulah lumpat, manehna bakal beuki ngudag, cukup cicing jeung balikkeun awak urang ulah nyanghareupan anjing. Ulah ningalikeun panon anjingna lantaran manehna bakal ngarasa diancem.
Usum liburan seeur pisan jalmi anu ulin ka water boom, komo di caket imah abdi aya water boom anyar anu nembe dibuka jeung aya promo. Pas abdi datang kaditu teh pinuh pisan jalmi, kolamna oge pinuh ku jalmi, tuluy abdi ningal aya budak anu kalelep di kolam kanggo urang dewasa, sabenerna mah budak leutik teu meunang cicing di dinya lantaran bahaya, lamun bade ka dinya oge kedah dibaturan ku urang dewasa jeung kedah make palampung. Pas ningal aya budak anu tilelep, adi abdi teu jadi hoyong renang, komo patugasna oge sakedik janten teu tiasa ningal sadaya jalmi jeung teu tiasa nyalametkeun seeur jalmi lamun aya nanaon.
Lantaran teu acan nyeseuh kaos kaki abdi kapaksa nganggo deui kaos kaki anu geus dipake saminggon di sakola. Abdi sabenerna geus nyadar yen kaos kaki abdi teh bau, tapi da kumaha deui, piraku ka sakola teu make kaos kaki pasti engke bakal disetrap ku guru. Janten abdi wayahna nganggo kaos kaki anu hiji-hijina deui anu garing keneh. Pas abdi balik ti sakola abdi langsung sapertos biasana muka sapatu jeung kaos kaki. Pas abdi nuju emam sareng kulawargi aranjeunna langsung paada nutup hirung lantaran bau suku, abdi langsung ngambeu suku sorangan tuluy nyadar yen abdi sukuna bau. Abdi langsung buru-buru ngumbah suku lantaran bau pisan.
Mun nempo diri urang ka tukang anu elehan pisan ku jelema, rasana urang ngahanjakalkeun hirup. Kuduna urang tinggalkeun jelema anu ko kitu, malah ayeuna mah urang asa mending teu boga babaturan. Dari pada Boga babaturan tapi kos kitu kabeh eweh nu bener, eta urang ti leuleutik sok amprok wae jelema anu garoreng hate. Asa ku bosen nepika gede ayeuna ge amprok deui, tah mun ayeuna mah di sebutna orang toxic ceunah. Sabisa mungkin urang kudu ngajauhkeun jelema nu kos kitu di hirup urang, sabab hirup teh lain tentang kasedihan anu teu berarti. Urang kudu bisa ngalawan rasa ka sieun ku jelema, kudu wanian ulah teu ngeunahan wae, da batur ge moal tangtu nyaho perasaan urang.
Pas dibuka kado wisuda pamere ti dulur, anu dibungkusna teh kertas kado warna biru. Awalna mah urang teu nyangka eusina bakal naon, mentok-mentok dibere jam tangan. Tapi ninggali dina bungkusan luarna mah siga Smartphone. Apek teh bener weh pas dibuka bungkusna jeung disoekkeun beneran Smartphone. Siga aya gulugug di tengah poe, urang reuwas. Sabab harita dibukana langsung dihareupeun nu merena, urang nanya beneran ieu teh. Tuluy pas dibuka bungkus Smartphone anu warna bodas, langsung katinggali wujud Smartphone na. Sabenerna mah geus apal tipena sabab dina bungkusan luarna ge geus aya tulisan jenis Smartphone naon oge tipena. Warnana mah hideung tapi aksesoris siga casan jeung headset mah warna na bodas.
Mun jajan di warung nu diladangan na ku nini-nini teh abdi mah sok rada geuleuh. Contona basa eta keur abdi meuli lotek ka Mak Ipah. Abdi ngarasa jiji pisan sabab pas ngaladangan lotek teh misahkeun kertas nasina make curuk nu diletak. Tuluy teu kukumbah leungeun deui teh ngaladangan bahan lotekeun. Geus baang jadi lotekna teh, eh diasaan heula make leungeunna, teu kukumbah deui. Abdi meuni geus seueul pisan ningalina. Tapi da kagok geus mesen. Tuluy pas ngangsulan duitna teh misahkeun jeung ngitung duitna make curuk nu diciduhan saeutik. Ih abdi meuni geus hoream ningalina ge, kaduhung mesen lotek didieu, tapi da karunya nu dagangna nini-nini.
Ieu sababaraha cara pikeun ngatasi rasa era nalika angkat ka jamban anu salah. Emut yen kasalahan anu umum sareng tiasa kajantenan ka saha we. Ulah jadi teuas dina diri jeung cobaan pikeun nempo kasalahan salaku hal nu teu perlu digedekeun. Coba teu mikir ngeunaan respon batur. Batur bisa jadi teu paduli atawa malah perhatikeun kasalahan anjeun. Atur mood sareng coba tetep tenang. Nyokot napas jero tur bersantai samemeh asup ka WC bener. Upami anjeun ngarasa isin pisan, coba ngobrol sareng jalma anu anjeun percanten sareng bagikeun kumaha parasaan anjeun ka aranjeunna. Ieu tiasa ngabantosan anjeun ngarasa langkung sae sareng ngaleungitkeun tekanan. Usaha pikeun ngarawat diri anjeun sareng ngahormatan diri anjeun. Emut yen anjeun mangrupikeun jalma anu khusus sareng hargana, sareng kasalahan nalika angkat ka jamban moal mangaruhan harga diri anjeun salaku individu.
Nyokot irung teh lumrah jeung lumrah pikeun awak urang, tapi sabagian jalma ngarasa era jeung era lamun katewak nyokot irung sabab aya pandangan negatif di masarakat ngeunaan kabiasaan ieu. Masarakat sering nganggap kabiasaan ieu najis atanapi henteu sopan. Nalika aya anu katewak irungna, aranjeunna bakal ngarasa era sareng dihina sabab ngarasa dianggap jalma anu henteu merhatikeun tatakrama sareng tatakrama. Bisa jadi maranéhna ngarasa yen batur bakal nempo aranjeunna dina lampu negatip sarta ngarasa kurangna kapercayaan tur ngarareunah. Dina raraga nungkulan rasa isin jeung isin sanggeus bray picking irung, urang kudu ngarti yen eta normal tur lumrah mun nyokot irung hiji. Eta oge kedah percanten ka dirina sareng kirang merhatikeun naon anu dipikirkeun ku batur.
Basa SMA. Aya anu namina Ujian Nasional (UN). Baheula mah UN teh janten syarat kanggo asup ka perguan tinggi. Tapi ayeuna mah UN teh ngan saukur ujian akhir hungkul kanggo siswa SMA. Di taun 2018 mah siswa teh tiasa milih salah sahiji mata pelajaran pilihan, saluyu jeung jurusan anu dipilih. Aya soshum, aya saintek. Abdi milih Sosiologi kanggo mata pelajaran pilihan na.  Pas kalulusan aya bewara siswa anu nilai UN na pang alusna di SMA, dibewarakeun di hareupeun sadaya siswa jeung para sepuh di sakola. Abdi teu nyangka, nilai Sosiologi jeung Bahasa Indonesia abdi tiasa nyalametkeun nilai Matematika abdi anu alit.
Sakali, tina loba giveaway nu ku kuring diiluan, ngan meunang 1 :'), give away diayakeun ku pausahaan motor jeung dina rangka natal taun kamari, waktu harita aya 5 hadiah keur 5 nu meunang, jeung jam tangan pinter nu jadi hadiah utama kalawan harga anu lumayan, dina give away para peserta dititah nyieun sajak numutkeun tema pausahaan, kuring oge dipikiran saenggeus nyieun puisi anu unik sabisa-bisa, nepi ka poe pengumuman datang jeung nami abdi di antara 5 pamenang, abdi ngarasa bagja pisan, sabab éta kahiji kalina kuring bisa meunang hiji masihan sanggeus sababaraha kali nyoba haha, jeung nu meunangna dititah datang ka parusahaan, nalika kuring nepi ka dinya, abdi dipapag sareng dititah milih 5 kotak misteri anu ngandung hadiah, kuring ogé milih sareng ngagaduhan jam tangan pinter :) , kuring bagja pisan waktos éta, tapi kumaha nasib jam tangan pinter ayeuna, barang ieu aya di gudang, kuring henteu make eta, sabab kuring ngarasa nyaman lamun kuring pake nanaon dina pigeulang :)
Ternyata aya loba alesananu ngajieun urang jadi osok ambek abekan teu jelas salah sahijina nyaeta lamun urang kabiasaan ambek ambekan lumangsung tanpa alesan ku kituna anjeun hayang menyakiti batur, Anjeun kudu sadar gangguan emosi. Anu ngabalukarkeun keluhan bisa lumangsung alatan ngalaman setres, gangguan temperament, lajeng ngalaman gangguan psychotic, jeung saterusna. Sanajan kitu, ieu teu bisa dikonfirmasi ku pedaran ringkes keluhan nyalira. Diperlukeun pamariksaan satuluyna patali jeung pangaduan anu kudu ditalungtik tina ngalaksanakeun wawancara keluhan jeung pamariksaan status mental. Janten langkung sae pikeun langsung mastikeun kaayaan anu dirasakeun ku ngalaksanakeun pamariksaan ka psikolog atanapi psikiater supados kondisina tiasa dipastikeun sareng sateuacan kaayaan parah. Samentara eta, anjeun kedah tiasa nahan emosi anjeun heula, teras pikirkeun epek anu bakal timbul sateuacan ngalakukeun hiji hal sjeung saterasna.
Jalma anu resep bullying dasarna lemah, sarta eta sieun yén palaku boga gering méntal.
Kawani-wani ngan ukur tina kecap, matak kurang ajar, tangtu jeung golongan, jeung selektif milih korban anu pasti lemah.
Pikeun korban bullying, kudu wani jeung nyanghareupan palaku. Sieun bakal ngajantenkeun anjeun langkung hese pikeun tumuwuh, sareng éta pasti bakal nyiksa anjeun.
Sakaligus ku ngajajah maksimal bakat sareng kakuatan anjeun.
Pikeun jalma anu henteu sadar ngalakukeun tindakan bullying di kulawarga (ieu mangrupikeun hal anu ageung anu teu tiasa dideteksi tapi jelas mangaruhan mental korban), sadar yén unggal jalma ngagaduhan kamampuan anu béda.
Narima kalemahan anggota kulawarga anjeun, sareng ogé poténsi bakat sareng kaunggulan.
Kuring pernah tepang basa keur meuli buah seger di warung buah bari keur asik milih-milih, ternyata di tukangeun kuring aya lalaki nu beungeutna dalit, wah, ternyata babaturan kuring ti SMP. Ahirna urang sasalaman bari nanya kumaha daramang, dimana ayeuna, keur naon, jeung sajabana. Maklum, ti saprak lulus SMP, kuring mutuskeun neruskeun SMA di Trenggalek jeung neruskeun sakola di Jogja. Ku kituna, carita kuring jeung babaturan SMP, kuring teu boga waktu pikeun ngobrol panjang lebar sabab kuring ogé rusuh. Oh enya, kajadian di Indragiri Hulu, Riau waktu kuring balik ka imah. Teras saatos éta, ujug-ujug aya awéwé narik kuring sareng langsung nangkeup kuring. Tétéla éta sobat SMP! Anjeunna janten salah sahiji pasukan pulisi, anjeunna ngagaduhan bawahan! (Manehna mah lulusan sakola pulisi nu butuh waktu 4 taun nepi ka lulus, cenah mah pas lulus teu ngamimitian ti nu panghandapna. Meureun didinya geus naek pangkat deui sabab sababaraha taun sanggeus lulus). Sareng éta carita anu aranjeunna tuang. Lajeng anjeunna nyarios, "perkenalkeun sobat abdi, ieu téh sobat paling genius di sakola!".
Harita basa keur rame-ramena ojeg online, urang oge miluan daftar. Tapi sabab ojeg online teu ditarima kaayaanna ku ojeg pangkalan sabab geus nyokot pagawean maranehanana. Nepikeun di sababaraha tempat mah aya zona beureum, nu artina eta teh wilayah nu bahaya sabab loba ojeg pangkalan nu keur mangkal. Lantaran teu nyaho titik-titik mana wae nu zona merah, pas rek nganteurkeun costumer urang dicegat ku ojeg pangkalan nepikeun ka digulung. Urang sieun tuluy bari pupuntenan da teu apal ieu zona beureum wilayah ojeg pangkalan. Tuluy maranehna ngancam mun urang ka daerah eta deui bakal aya konsekuensina, ku sabab diancam kitu, urang tara nyokot orderan nu ka arah dinya da sieun panggih deui jeung ojeg pangkalan eta.
Ngabersihkeun sampah mangrupikeun wujud kapedulian urang pikeun lingkungan sareng masarakat. Ku cara ngabersihkeun sampah, urang tiasa ngabantosan ngajaga kaendahan sareng kabersihan lingkungan urang. Ngabersihkeun sampah mangrupikeun bentuk perhatian urang pikeun masa depan sareng kelestarian lingkungan. Ku gawe babarengan pikeun ngabersihkeun runtah, urang tiasa ngajantenkeun lingkungan urang langkung bersih sareng séhat. Ngabersihan sampah mangrupikeun cara anu sederhana tapi efektif pikeun ngabantosan lingkungan sareng masarakat urang. Urang babarengan tiasa ngajantenkeun lingkungan ieu langkung bersih sareng hejo. Ngabersihkeun sampah sanes hal anu matak era, tapi mangrupikeun hal anu patut dilakukeun. Hayu urang ngolah runtah kalayan leres sareng hormat ka lingkungan di sabudeureun urang.
Biasana budak anu dijailan ku rerencanganna di sakola teh teu pernah wani nyarita ka kolotna, komo deui nyarita ka guruna lantaran lainna ngabereskeun masalah, budak nu ngalapor eta kalahkah beuki dijailan ku rerencanganna pedah disebut tukang ngadu ka guru. Matak teu heran amun aya murid anu disiksa ku babaturanna teh biasana nyanghareupan kasieun sosorangannan lantaran teu apal kedah lapor ka saha. Rerencangan anu sanesna oge ngan tiasa ningalikeun hungkul lantaran rek ngalawan oge sieun, komo lamun ngalaporkeun, pasti bakalan miluan disiksa oge ku tukang nyiksa eta. Jadi we si tukang nyiksa teh beuki resep nyiksa batur jeung beuki ngarasa manehna boga kawasa.
Panggih jeung babaturan heubeul teh antara reuwas jeung bungah. Tapi ceuk urang mah kieu, sabab tiap jelema teh boga memori atawa ingetan anu beda-beda, jadi sakapeung mah sok poho. Alusna mun urang panggih jeung babaturan lila teh ditanya, diajak ngobrol. Ulah nepikeun ka boga argumen sabab urang teu nanya tiheula, di cap sombong. Soalna kaalaman ku urang, lantaran urang teu inget ka manehanana ku sabab pangling. Tuluy manehanana ninggali urang bari teu nyapa jeung ngawanohkeun sorangan. Jadina pan urang ge teu wanoh. Tuluy manehanana kalakah ngomongkeun urang yen urang teh sombong sabab teu nanya ka manehanana. Padahal pan lain kitu, ku sabab urang geus poho jadi urang teu nanya. Kuduna mah manehna nu nyapa tiheula ngameh urang inget.
Basa libur semester, Roki kenging kasempetan liburan ka Pulau Seribu. Roki kaditu sareng rekanan organisasina kangge diajar nyelam. Di Pulau Seribu, Roki unggal poe diajar nyelam di sababaraha spot diving nu memang jadi andalan ti ieu tempat. Tah, instruktur nyelamna teh kaleresan gaduh rumah di pulau ieu, janten asa sareng tuan rumah we. Unggal hanjat beres nyelam, Roki tuang bareng jeung instrukturna. Eta susuguhna teh meuni kacida enakna, sagala rupa hidangan laut teh aya, ti nu kekerangan dugi ka lobster nu hargana awis pisan. Eta mah sanes bobodoan, unggal poe teh sajianna nu kitu. Wah Roki mah kalap da karesepna nuang seafood, janten asa mangpang-meungpeung Ah pokokna mah liburan ieu teh nu paling ngabungahjeun jang Roki mah.
Awalna mah pas dijieun tim gawe nu asalna ti rupa-rupa daerah, urang salaku orang Sunda ngan aya hiji-hijina. Tuluy aya babaturan nu satim teh embung satim jeung urang, manehanana hayang pindah. Matak bebeja ka leader supaya manehna bisa ganti tim ngameh teu satim jeung urang. Ceuk manehanana mah pedah urang teh orang Sunda, biasana mah cenah orang Sunda teh lelet, males, jeung teu disiplin. "Emang kabeh orang Sunda dicap kitu? Ah henteu oge, urang rajin, teu males, jeung bisa tepat waktu" ceuk urang teh. "Ulah mukul rata yen kabeh jelema di hiji daerah mibogaan sipat nu sarua, da jelema teh mibogaan otak nu beda, kitu oge jeung paripolahna beda-beda!"
Basa harita ditolak ku LPDP, urang ngarasa sedih pisan. Sabab ninggali perjuangan urang bebelaan ngaluarkeun tanaga, waktu, materi, jeung pikiran. Tanaga nu kapake tangtuna teu saeutik, urang bulak-balik daftar itu ieu ngameh bisa ngalengkepan administrasi. Materi nu dikaluarkeun oge teu saeutik, komo deui urang harita can boga gawean tetep. Siga kudu daftar TOEFL nu teu saeutik biayana. PIkiran oge sarua diperes, unggal poe diajar nyiapkeun itu ieu, nepikeun ka latihan-latihan soal jang tes akademik, tuluy miluan discord jang latihan wawancara. Tangtuna kudu ngaluarkeun waktu nu gede jeung pikiran anu gede oge. Tapi urang pribadi teu ngarasa eta sia-sia, sabab pangalaman nu ku urang meunangkeun salila proses seleksi ngajadikeun urang jelema nu leuwih siap nyanghareupan perkara eta deui.
Raka teh sok sakapeung mah ngabales hal nu goreng nu dilakukeun batur ka manehna. Pernah harita sakali waktu, Raka teh ngajailan barang-barang kantor nu babaturan nana, sabab bareto ge babaturan nana ngalakukeun hal kitu ka Raka. Pas keur ngoprek barang babaturan nana, aya batur nu ngaliwat, tuluy nanya Raka keur naon didinya. Raka ngajawab bari bohng yen anjeunna teh keur neangan barang dititah ku babaturan nana sabab kamari tinggaleun. Tah geus batur indit mah Raka teh buru-buru we balik deui da sieuneun kapergok deui. Bari rada era teh tadi da bisi batur curigaeun ka kalakuan Raka tadi di meja batur.
Keur waktu istirahat teh, Lena ngahaja emam bekel di kelas bari heureuy jeung babaturan nana di meja anjeunna. Geus beres emam, tuluy seuseurian jeung baturna nepi ka teu eureun-eureun. Tuluy Lena ngajailan babaturan nu dihareupeun mejana. Pas keur rek diuk, blek we labas ka handap sabab korsina didudut ku babaturan nana. Awakna ka handap, sukuna kana luhur meja. Awakna nilep sabab kapentok jeung tembok. Untungna teu kunanaon, ngan sora pak gebrug hungkul. Barang labuh teh kabeh babaturanna nyeungseurikeun bari mupuas, sabab eta ganjaran nu sok jail mah, dijailan deui ku batur. Lena tuluy hudang deui bari rada muringis da nyeuri bujurna.
Numutkeun kana panilitian, aya langkung ti 300 jinis virus, baktéri, sareng rupa-rupa parasit anu nempel dina awak laleur, sareng ieu tiasa nyababkeun masalah kaséhatan. Jadi sanajan ngan ukur laleur anu ngadep di dinya, lain ngagimbung laleur, éta cukup pikeun nyieun kadaharanana kacemar. Contona baktéri e.coli, helicobacter pylori, salmonella, virus hepatitis A jeung rotavirus. Laleur sering darat di tempat anu kotor sareng mawa kuman. Lamun daratang sakeudeung can dahar, tapi beuki lila beuki bahaya, jadi leuwih hade ulah kamana-mana lamun geus kaserang ku laleur. Sababaraha conto kuman nu laleur mawa nalika aranjeunna eureun ku piring dahar beurang anjeun ngawengku: E. colli. Helicobacter pylori. Salmonella. Rotavirus. Virus Hépatitis A. Organisasi Kaséhatan Dunia (WHO) ogé nyatakeun yén aya seueur panyakit anu disababkeun ku kadaharan anu kainfeksi laleur, sapertos: Disentri, Diare, Demam Typhoid atanapi Typhus, Kolera, Inféksi Panon, Inféksi Kulit.
Kagagalan teh dinamika kahirupan. Lamun urang lurus-lurus wae euweuh hambatan, pasti bakal ngarasa monoton. Orang sukses ge pasti geus ngalaman kagagalan berkali-kali. Tapi bisa ngaliwatan kagagalan eta. Aya cara-carana supaya bisa nyikapan hiji hal ngeunaan kagagalan. Nu kahiji, ngaluapkeun kabeh perasaan. Bisa dicaritakeun kabeh perasaan sedih, keuheul, jeung kuciwa ka kulawarga atawa babaturan nu dipercaya. Sabab lamun diantep sorangan, lila kalilaan bisa numpuk. Nu kadua, mimiti diajar narima da henteu kabeh hal nu dipikahayang teh bisa kawujudkeun. Nu katilu, teangan hikmah dibalik kagagalan. Pasti naon wae nu kajadian mibogaan hikmah nu bisa dipetik. Nu terakhir, balik deui berusaha. Teangan tujuan anyar, tuluy balik deui jang berusaha ngameunangkeunna.
Toilet mangrupikeun tempat anu kedah dibersihkeun sacara teratur. Tapi loba jalma anu ngarasa jijik pikeun meresihan wc sabab kotor jeung kotor. Di dieu aya sababaraha tips pikeun nungkulan geuleuh dina tetempoan toilet kotor. Fokuskeun kana tugas anu dipilampah, sapertos ngabersihkeun jamban, sareng ulah mikiran hal-hal anu nyababkeun parasaan jijik. Make sarung tangan sareng topeng tiasa ngabantosan ngirangan resiko paparan bakteri sareng kuman nalika ngabersihkeun jamban. Nginum seueur cai sateuacan sareng saatos ngabersihkeun jamban tiasa ngabantosan anjeun tetep séhat sareng ngaleungitkeun parasaan geuleuh. Fokus kana hasil ahir, nyaeta gaduh wc anu bersih sareng higienis, sareng mikiran positip ngeunaan tugas anu dipiharep. Lamun rasa jijik pisan kuat, menta babaturan atawa anggota kulawarga pikeun mantuan meresihan WC. Ngurangan rasa jijik ku rutin ngabersihkeun sareng ngajaga jamban beresih sareng higienis.
Nini urang maot ku sabab urang pas gawe di rumah sakit beunang virus corona, tapi urang teu sadar bahwa urang mawa virus ka imah, ku sabab mimitina mah teu karasa nanaon. Terus urang pan di imah emang ngurusanan nini anu geuring stroke, jadi nya pas can karasa bahwa urg beunang virus covid unggal poe saperti biasa urang ngajalanan rutinitas ngurusanan nini jiga ngamandian, nyuapan, ngajak ngobrol jeung mencetan. Nyahona mah meren si virus anu di diri urang teh nular ka nini, teuing emang geus takdir apa kumaha nu pasti urang hanjakal teu swab unggal poe. Jadina teu ka nyahoan bahwa urang beunang virus corona, tapi da sok aya jelema positif covid nu eweh gejala nanaon.
Panimuan harta karun di sawah di Desa Wonoboyo nyeiun masarakat panasaran ku harta karun eta lantaran di jaman ayeuna harta karun tos hese dipanggihan. Dina panimuan dua kendi anu kapanggih, unggal kendi diperkirakeun beuratna nepi keun dalapan kilo gram. Basa eta sabudeureun lokasi panimuan kendi nepi ka balai desa pinuh ku jalma anu hayang ningali harta karun. Numutkeun kana keterangan ti Widodo, salah sahiji jalmi anu manggihan kendi, di bale desa, warga henteu diijinan asup ka jero sareng ngan ukur tiasa ningali tina kaca. Pas digebug ku pacul,  kendi tina keramik eta masih keneh teu bisa dibuka. Tungtungna kudu dibongkar sanggeus dipanaskeun make las.
Pas keur rame isu terorisme di Indonesia, nepikeun nu mawa kantong jeung janggotan ditambah make calana cingkrang dijadikeun acuan bahwa jelema eta teh teroris. Ieu kaalaman ku urang sorangan pas rek asup ka salah sahiji mall jeung babaturan. Pas babaturan asup mah manehna teu dipariksa make kantong oge. Pas giliran urang, kakara dipariksa, kantong kudu dibukaan, dikaratakan. Naha pedah urang aya jenggotan? Nepikeun ka sieunna ka lalaki nu aya jenggotan? Urang geus kasinggung, nepikeun rek asup ka mall ge geus teu hayang, ceuk urang mah ieu SARA. Saolah-olah nu jenggotan teh kabeh teroris, padahal teroris mah lain ditinggali tina jenggot, tapi pemahaman.
Salah sahiji hal nu paling pikageuleuheun teh nyaeta ayana tai kotok. Mun di lembur mah unggal imah teh sok biasana ngingu hayam kampung nu sok diabur. Mun diabur teh biasana kalah kiceun tai kotok sambarangan, salah sahijina di teras imah. Mun geus miceun di teras imah teh sok kesel pisan sabab bangga ngaberesihan nana. Komo mun geus miceunna kana sendal teh, sok hayang pisan meuncit eta hayam. Soalna mun aya tai kotok dina teras teh sok teu katingali, tuluy sok katincak we. Kadang mah nincak na ge nepi ka tiseureuleu da leueur. Emang ngabahayakeun pisan si tai kotok di teras teh.
Biasana kembaran baju di salah sahiji tempat jeung jalma nu teu dipikawawuh teh sok mantak isin. Tah upaya nu bisa dilakukeun dina hal nyegah rasa era saat hal eta terjadi teh nyaeta mimiti, teu kudu diambil pusing, kan eta hal nu sabenerna mah wajar. Jadi, teu kudu diambil pusing, pandangna leuwih positif. Nu kadua nyaeta, tutupan pakean na make jaket atawa outer supaya teu isin teuing. Nu katilu nyaeta cuek we api-api teu apal. Ulah nepi ka aya rasa era atawa rasa geuleuh, bae we cuek api-api teu apal aya nu nyaruaan bajuna. Mantakna tong kudu dipikiran teuing, anggap we angin lalu.
Perencanaan naon anu tiasa janten dinten anu paling bahagia dina kahirupan anjeun peryogi ayana ide kreatif ti pasangan anjeun, anggota kulawarga sareng réréncangan anu anjeun mutuskeun pikeun aub dina perencanaan, ogé persiapan anu ati-ati pikeun mastikeun dinten anu ageung dileungitkeun tanpa halangan. nah ieyu cara anjeun tiasa nyandak
1. Anggaran, Jadwal, sareng Nyimpen Rékam
Penting pikeun lengket anggaran sareng gaduh ekspektasi anu realistis. Sanaos éta dinten anu paling istimewa dina kahirupan anjeun, éta sanés alesan pikeun milari kamewahan boros kalayan artos anu anjeun henteu gaduh.
2. Nyetél jadwal keur perencanaan. Tina sadaya perencanaan ieu mangrupikeun aspék anu paling penting. Setel jadwal anu lumrah sareng wajar dumasar kana waktos anjeun masihan diri anjeun. Mimitian ku kalénder di hareup anjeun sareng cobian turutan jadwal anu disarankeun ku pituduh kawinan.
Sakur padamelan kedah nyababkeun setrés. Nanging, anjeun aya dina lingkungan kerja anu beracun upami setrés anu anjeun karasa berkepanjangan. Gawé geus pernah nyieun anjeun ngarasa rileks deui. Sakapeung sok hewa  indit ka kantor sabab ngarasa sieun, tegang alatan kurang sare, hariwang alatan tinekanan, jeung stress luhur anu ngaruntuykeun kabagjaan. Fisik anjeun tungtungna teu damang. Kolega sering nyandak padamelan anjeun di kantor. Ieu sanés ngan ukur hartosna anjeun henteu dihargaan, tapi ogé ngirangan kasempetan anjeun pikeun promosi anu anjeun pantes. Anjeun bisa jadi bisa sabar ieu sabaraha waktu tangtu, tapi pisan capé lamun hal anu sarua diulang leuwih sarta diulang ulang wae..
Iraha wae musibah sapertos bencana alam kajadian tur urang janten korban, eta teh pikasieunen. Urang bakal ngarasa sapertos dunya urang rugrug, ancur, tur urang bakal ngarasa hariwang sareng sieun. Ieu normal tur lain hiji perkawis nu kudu dihariwangkeun. Penting pikeun nginget-nginget upami bencana alam teh biasana ngan kajadian di hiji tempat wae tur bencana alam teh moal kajadian ka urang unggal poe. Sanajan pikasieunen nanging bencana alam teh langka kajadianna. Ku kituna upami urang ngarasa sieun sawaktos kajadian bencana alam, ulah panik. Tenangkeun dir urang nyalira. Tarik napas jero-jero, inget upami bencana alam moal terus kajadian unggal poe tur cobi nenangkeun pikiran tina bayangan-bayangan goreng.
Berikut ieu hal-hal nu bisa dihindari supaya terkesan henteu ngengera mun keur dina acara resmi jiga wisuda. Nu kahiji nyaeta dangdan jeung make pakean nu sawajarna, ulah sagala teuing dipake, simpel tapi terkesan elegan. Nu kadua nyaeta ulah nyuruntul, patuhi peraturan nu aya. Ulah nepi ka susuruntulan ka tempat clear area, kudu ngarti kana aturan dina tempat wisudana. Ulah nepi ka salah asup komo ka zona nu terbatas mah. Nu katilu nyareta ulah ngaderingkeun hape dina jero gedung, sabab bisi disada pas keur upacara wisudana berlangsung. Jadi, kudu pisan ngajaga kateraturan diri sorangan dina prosesi wisuda mah, ulah nepi ka ngengera diri sorangan atawa nepi ka ngarugikeun batur.
Jalan anu macet ditambih cuaca anu panas ngajadikeun suasana hate oge janten panas, matak teu heran loba jalmi anu aambekan di jalan. Basa nuju di lampu merah seeur pisan kandaraan anu ngantri hoyong geura-geura maju. Geus ditungguan tilu menitan karek maju. Pas lampuna geus hejo mobil jeung motor langsung raribut mencet klakson supados kandaraan di hareupeunna langsung maju. Tapi aya hiji motor nu teu sabaran janten nabrak motor di hareupna. Lantaran teu tarima, jalmi anu ditabrak motorna langsung ambek jeung menta ganti rugi lantaran plat nomorna coplok, jadi weh gelut di jalan jeung nyieun macet. Tungtungna mah dipisahkeun ku pulisi anu karek datang.
Urang kuliah di salah sahiji kampus nu aya di lembur urang, mimiti asup mah katempona babaturan kelas teh barageur. Samester kahiji mah biasa wae, ngerjakeun tugas babarengan, silih tulungan, sok ngajakan balik bareng, jajan bareng, jeung jalan-jalan bareng. Samester tilu geus mulai kanyahoan sifat aslina tiap babaturan urang, nu hayang na teh niron areumbung usaha. Bodona urang unggal harayang niron ku urang sok di bere,urang elehan pisan ku jelema. Urang sok ngarasa bisi teu boga batur mun teu merekeun jawaban tugas-tugas, nepika samester lima ku urang di turutan wae kahayang maranehna, tapi lila kalilaan mah urng teh ngarasa di rugikeun, komo mun keur ujian maranehna sok ngaganggu urang menta jawaban, padahal ujianna muka buku. Urang mulai ngajauhan saeutik-saeutik pas akhir samester lima teh, eta mah unggal ujian pan urang sok di hareup diukna deukeut pengawas, maraneh na teh pada ngaromongkeun urang di tukangeun. Terus teu lila urang di jauhan, urang asa hanjakal ti mimiti kalah merekeun wae jawaban jadi weh kabiasaan kalah jadi ngarugikeun urang sorangan.
Jaman kuring keur SD, posisi meja kuring teh aya di hareup pisan, deukeut jeung meja guru. Poé éta teh aya palajaran matématika, sarta kami dititah ngerjakeun soal dina papan tulis. Sanggeus ngagarap soal-soal, murid kudu maju masihkeun hasil jawabanana di meja guru. Waktu harita ujug-ujug kelek kuring teh karasa ateul. Tanpa pikir panjang kuring ngagaruk-garuk kelek kuring di hareupeun meja guru, tanpa sadar babaturan kuring anu aya di meja guru oge ningali. Mimitina kuring teu sadar yén maranéhna keur nempo kuring, tapi aranjeunna jol seuri ka kuring. Kuring éra pisan waktos éta teh, padahal mah da teu salah ngagaruk kelek teh, tapi da angger kuring teh ngarasa éra, janten kuring menta ijin ka wc pikeun ngaleungitkeun rasa éra.
Poe ieu abdi sareng rerencangan bade jalan-jalan ka Pangandaran. Sateuacan angkat urang sarapan bubur heula di sisi jalan tuluy meser jajanan di Indomaret kanggo opieun di jalan. Pas di jero mobil, aya rerencangan kuring anu hoyong jandela na dibuka, tapi lantaran di luar panas ngaheab, kapakasa AC kedah dihurungkeun, matak otomatis jandela oge kedah ditutup. Ku lantaran AC na langsung beunang kana bengeut manehna, rerencangan abdi ngomong yen manehna rada lieur jeung hoyong utah, abdi langsung nyiapkeun keresek. Teu lila manehna kaburu utah dina mobil, hanjakalna utahna lain dina keresek, tapi di jaket manehna. Abdi anu disabeulahna langsung seueul ningal utah manehna.
Ayeuna aya salah sahiji tiktoker anu jadi karesep masarakat, hususna urang Bandung. Ngaran tiktoker ieu nyaeta Pandawara, grup anu diwangun ku para nonoman anu paduli kana kabersihan walungan. Kagiatan anu dilaksanakeun ku tiktoker ieu nyaeta ngabersihkeun walungan anu pinuh ku tumpukan sampah sareng katingalina pikasieuneun. Seueur jalma anu ngadukung sareng ngaapresiasi ka Pandawara kumargi aranjeunna oge ngarasa geuleuh kana tumpukan sampah anu aya di walungan sareng sering ngajantenkeun walungan ngalembur sareng banjir. Malah teu ngarasa geuleuh, Pandawara asup tanpa ragu ngagali kabeh runtah nu numpuk di walungan. Henteu ngan ukur hiji dua walungan, tapi seueur walungan anu aranjeunna beresih tina tumpukan sampah.
Tos tujuh taun rerencangan abdi sareng kabogohna ngajalin hubungan. Tapi poe ieu manehna jol nyarita sabari keheul jeung aambekan lantaran kabogohna kanyahoan salingkuh. Sabenerna manehna geus curiga ti dua bulan ka tukang basa manehna nuju aya kagiatan di luar kota leuwih ti sabulan. Asalna mah manehna teu percaya kabogohna salingkuh, tapi kabogohna tiheula anu nuduh manehna salingkuh, hal eta nyieun rerencangan abdi curiga sabara nyadap WhatsApp kabogohna. Pas ditingal dina WhatsApp kapanggih yen kabogohna salingkuh jeung awewe nyaeta rerencangan sakelasna. Manehna ambek jeung ngablokir nomer kabogohna jeung mutuskeun hubungan na pas manehna nuju liburan sasarengan di harepeun rerencangan anu sanes.
Serangan panik atawa serangan panik anu dimimitian ti depresi jero dina diri urang. Depresi saeutik demi saeutik robah jadi kahariwang atawa kahariwang, mindeng kahariwang, kayaning kabebeng, leungeun kesang. Ayeuna, sanggeus nalangsara kahariwang nu kaleuleuwihi, tuluy datang ngadadak” “Tamu Teu Diondang” disebut serangan panik atawa panik nalika serangan panik bisa lumangsung di mana waé, nalika dahar, solat, dina kendaraan atawa keur ngantri tiket! Kumaha rasana serangan panik? Ujug-ujug, pikiran sigana yakin yén éta bakal maot pas. Jantung ketukan gancang sanajan teu aya panyakit jantung. Palpitations, sesak napas. Anjeunna gugup sabab ngarasa anjeunna bakal maot pas. Panik lumangsung di jero dibarengan ku rarasaan saolah-olah rék ngajalankeun dimana teu jelas, anjeun nyita ku kahariwang rongkah ieu ngeunaan diri nu lasts sababaraha puluhan detik. Situasi dimana jantung anjeun ketukan gancang sareng sapertos anjeun linglung atanapi anjeun henteu hoyong lumpat ka mana waé. Oke, éta anu karasaeun serangan panik
Sabab kuliah di paguron luhur, otomatis urang oge kudu perlu laptop. Harita urang dipangmeulikeun laptop hasil tabungan indung jeung bapak tuluy nginjeum oge ka lanceuk. Geus kakumpul duitna dibeulikeun laptop anu urut. Hiji waktu ku urang laptopna dibawa ka kampus, tuluy pas keur sholat dzuhur ku urang kantongna diteundeun dipangtukangna pisan. Saberes sholat teh kantongna muka, tuluy pas ditinggali laptopna geus euweuh tina kantong. Urang masih cengengesan sabab masih mikir sigana disumputkeun ku babaturan urang. Nepi ka asrama urang nelepon indung urang ngabejaan laptop leungit, tidinya urang teu bisa nahan cai panon, urang ceurik sabab nguciwakeun kolot lantaran teledor neundeunna teu tarapti. Hasil nabung kolot teh leungit harita keneh.
Tilu cara ngabales kakecewaan urang ka pasangan. Nu kahiji nyaeta tinggalkeun. Pasangan nu geus ngecewakeun, komo berkali-kali mah teu kudu dimaafkeun deui, langsung we tinggalkeun. Mun teu ditinggalkeun mah moal mikir wae kahareupna. Tinggalkeun supaya urang oge teu ngabatin wae. Nu kadua nyaeta panteskeun diri jadi leuwih baik supaya bisa ngaupgrade diri jeung ningkatkeun kualitas diri. Ulah nepi ka jadi murung mun dibere kasedih teh, kudu bangkit jeung buktikeun yen urang bisa ngalawan kasedih sorangan. Nu katilu nyaeta teangan pasangan nu leuwih hade. Mun pasangan geus teu bisa ditoleransi, mending neangan deui nu leuwih hade jeung bisa ngabagjakeun urang. Tong berkutat di jalma nu teu berguna ngecewakeun wae, mending neangan nu jiwa positif na gede.
Nalika kuring indit ka TK, alat transportasi nyaéta beus sakola. Kuring leumpang kira-kira 300 méter ka jalan gedé, tuluy ngadagoan beus di dinya. Abdi émut beus sapertos beus sakola dina pilem Amérika. Upami beus sakola dina pilem Amérika konéng, teras beus TK abdi abu. Di jalan nu keur nungguan angkot mah teu aya nu nyorangan, aya budak deui nu naek ti tempat nu sarua, ngaranna Yesi. Imahna leuwih deukeut ka jalan gedé, meureun ngan ukur 50 méter, leumpang ti imahna ngadagoan beus. Hiji poe Yesi teu sakola. Indungna ngadagoan beus jeung kuring. Sabot beus datang, indungna Yesi ngabejaan ka supir yen Yesi gering. Tah harita ti tempat tunggu, kuring sorangan naek beus. Sakola poé éta lumangsung saperti biasa. Urang balik ka imah kira-kira jam 11. Hiji-hiji kuring jeung babaturan naék angkot rék diantar ka imah masing-masing. Tapi kuring heran naha supirna henteu ngalieuk ka imah kuring. Kuring masih nyobaan tetep tenang, meureun dinten ieu supir ngaganti jalur, sarta nyandak babaturan sejen munggaran.
Tilu cara ngurangan rasa kaduhung dina hirup. Nu kahiji nyaeta tong ngaklaim bahwa diri sorangan gagal. Kagagala dina hirup mangrupakeun hal wajar. Mun manggih rasa kecewa atawa kaduhung, tong nyalahkeun diri sorangan komo ngarasa gagal mah. Tumbuhkeun deui rasa percaya diri urang. Nu kadua nyaeta ngahampura kana diri sorangan. Hal ieu penting pisan jang proses perbaikan diri kahareupna. Ngahampura diri sorangan tinu sagala kasalahan bisa ngurangan rasa kaduhung urang ku terus maju kahareup ngajalani kahirupan. Nu katilu nyaeta nyobian hal baru nu leuwih positif. Mun geus manggih kaduhung, urang ulah nepi ka ngulangi kadua kalina. Urang kudu neangan hal anyar nu leuwih positif jang dilakukeun.
Lamun ngomongkeun jeung ngabahas jurig di indonesia rasana moal aya eunggeus na, Indonesia loba pisan picaritaeun soal jurig loba anu bisa ningali oge anu ceunah sok di sebut boga indra ka genep atawa  budak indigo. Jurig di indonesia teh rupa rupa pisan ngaran jeung wujudna. Ieu teh siga geus jadi hiji kapercayaan anu ngabudaya di indonesia, lamun jelema geus maot bisa jadi jurig pocong, lamun maotna keur hamil ceunah bisa jadi kunti jeung sajabana. Ceuk paranormal jeung jelema anu bisa ningali ieu emang bener ayana tapi urang ceunah ulah sieun da manehna bakal resep lamun urang sieun, tapi nya pasti hararese urang lamun ningali nya pasti reuwas atawa pingsan.
Nah kumargi misalkeun imah teh loba pisan kecoak atanapi cucungut, eta sarua na imah na teh loba pisan kokotor, nu nyieun arurang geuleuh ka tempatna, naon sababna ? Kusabab kecoak hirup di lingkungan sampah, ku kituna pikiran urang nunjukkeun yén kecoa mangrupikeun sato anu pikasieuneun, sareng nalika ngarayap dina awak anjeun tiasa karasa geletik, khususna nalika kecoa ngapung, anjeun sacara spontan bakal nabrak atanapi lumpat pikeun ngahindarkeun arah kecoa. laju hiber ngadadak , Kusabab bentukna sareng warnana sareng kuring pikir ogé kusabab aranjeunna resep muncul ngadadak sareng ngaleungit ngadadak, sabab gaduh seueur suku sareng tiasa ngapung. jeung hiber mawa bakteri nu jujur wae, jadi sumber panyakit.
Salah sahiji cara kanggo nyiapkeun ujian SBMPTN nyaeta ngiringan tryout. Tryout mangrupakeun sarangkaian tes pikeun nyobian ujian anu dijieun supados mirip atau leuwih hese ti ujian anu aslina. Tryout biasana dilaksanakeun sateuacan ujian aslina. Tryout ieu tiasa janten refleksi ujian anu aslina. Urang tiasa ngukur sakumaha pangabisa urang dina ngerjakeun soal-soal ujian. Biasana tryout SBMPTN sok dilaksanakeun ku lembaga anu sanes dihandapeun Dikti. Biasana ku lembaga bimbel atau mahasiswa. Abdi mineng pisan ngiringan tryout, aya nu mayar aya oge anu gratis. Aya oge anu sok masihan hadiah ka peserta anu peringkatna lima pang luhur na. Abdi kantos janten lima besar teras meunang kauntungan kanggo ngiringan bimbel gratis anu diayakeun ku mahasiswa.
Dina hiji poé anjeun bisa leumpang pikeun ngarasakeun tetempoan alam di tempat wisata lokal, lajeng ti arah sabalikna muncul hiji jalma anu pakéan anu persis sarua jeung baju anjeun maké waktu éta. Anjeun oge bisa ngalaman kajadian sarupa bari dina karéta ka pihak anu. Sanaos kitu, anjeun teu kedah panik, Beauties. Hal sapertos ieu umum, bahkan seniman top parantos nyanghareupan kaayaan anu sami.
1. Nyingkirkeun Hate
Maklum, perasaan kuciwa bisa timbul nalika kajadian ieu lumangsung. Pakéan anu anjeun parantos damel pikeun milih henteu ngajantenkeun penampilan anu unik sareng béda.
Sanaos usaha karasa sia-sia, anjeun henteu kedah ngémutan kuciwa anjeun ku nyerang jalma-jalma anu bajuna sami sareng anjeun, khususna upami anjeun ngucapkeun kecap-kecap anu hatena. henteu goréng.
2. Pasihan pujian anu ikhlas
Tah, tibatan ambek-ambekan, leuwih sae pikeun muji 'kembar' anjeun, Geulis. Salam ka anjeunna sareng ucapkeun anjeunna gaduh baju anu saé atanapi ucapkeun anjeun resep pilihan bajuna.
Kuring masih keneh gaderegdeg lantaran tiasa sasalaman jeung idola kuring. Manehna bener-bener geulis pisan, keuwih geulis tipada dina tipi. Salami ieu abdi ngan tiasa ningal tina layar hungkul, nyatana aslina leuwih geulis. Abdi teu ereun-ereun ningalikeun manehna ti luhur nepi keun ka handap. Manehna ngangge acuk anu mejeuh pisan jeung awakna. Wajahna oge dirias make mekap anu cocok pisan, teu mamantes maneh. Pas manehna ngalangkung dihareupeun kuring, langsung kaambeu seungit parfum anu seger. Manehna teu sombong, manehna seuri teras ngajawab upami ditaros. Manehna oge someah ka sasaha. Pas waktosna nyanyi di luhur panggung, abdi langsung merinding lantaran sorana anu endah pisan.
Waktos keur leutik, Topan mineng mandi di walungan. Manehna mandi di walungan jeung warga sejen babarengan. Mandi di walungan teh matak pikabungaheun pisan pikeun Topan sabab bisa meakkeun waktu ulin ka cai jeung babaturanana. Tapi hiji waktu aya kajadian pikareueuseun basa manehna keur ulin ka cai jeung babaturanana. Kajadian pikareueuseun nya eta loba runtah manusa nu ngamalir jeung ngambang di walungan. Sakedapan jalma-jalma anu keur ulin jeung mandi di walungan langsung kaluar tina cai ngajerit ngajerit. Jalma-jalma anu rek modol kudu di hilir walungan, lain di hulu walungan. Henteu aya nu terang saha anu ngalakukeun ieu dina waktos eta. Hiji hal anu pasti, Topan moal poho kana kajadian ieu.
Keur budak keneh urang dibere kejutan tepang taun, harita teh dibere kejutanna pas keur ngaji. Sabab indung urang teh guru ngaji, jadi ka nu sejen teh ngabejaan yen isukan kudu mawa kado tapi nu murah weh. Pas poe isukna urang teu apal lamun bakal aya kejutan, urang ge teu apal lamun babaturan nu sejen teh marawa kado lantaran teu katinggali mawa kado, singhoreng teh disumputkeun. Tah pas rek balik ngaji, ku indung urang dikumpulkeun kabeh jelema. Urang posisina teh dihareup nyanghareupan nu sejenna. Tuluy babaturan ngaluarkeun hadiah nu dibungkus make kertas kado. Didinya urang rada ngahuleng sabab teu biasana aya nu mere kado. Ieu jadi momen pertama urang meunang kado ti batur pas keur tepang taun.
Ulin di pantai teh sieun ssbenerna, komo deui mun pas naek parahu, sieunna teh parahuna bocor tuluy kabalik nepikeun ka tilelep. Harita pernah maen Banana Boot di salah sahiji pantai anu aya di Jawa Barat. Urang wani teh lantaran dibaturan ku babaturan nu sejen. Ari katinggalina mah safety lantaran aya pelampung nu geus dibajukeun ngarah teu tilelep. Tapi angger we sabab sieun pas hiji waktu Banana Boot na diputerkeun, otomatis nu keur naraek teh labuh kana cai. Urang langsung neangan leungeun babaturan da sieun tilelep, padahal mah teu kudu da geus make pelampung. Sieun tilelep komo deui pantai mah jero pisan.
Saha anu henteu terang istilah 'saksi' di pangadilan? Saksi sering pisan mutuskeun dina pasualan, khususna kasus kriminal. Dina KUHP aya katangtuan yén saha waé anu ningali, ngadéngé, ngalaman sorangan, atawa boga pangaweruh anu langsung patali jeung lumangsungna kajahatan bisa dijadikeun saksi dina perkara pidana. Upami anjeun parantos disauran janten saksi, janten kawajiban hukum pikeun warga pikeun ngalaksanakeunana. Kahiji, lempengkeun niat yén ayana anjeun salaku saksi pikeun ngajelaskeun bebeneran anu anjeun terang.
Kadua, coba ngartos ti mimiti saksi tina kaayaan sidang ambéh maranéhanana nyaho naon nu bakal maranéhanana nyanghareupan di pangadilan. Pikeun terang, anjeun tiasa konsultasi ka jalma anu anjeun percanten.
Katilu, ngabejaan atawa nepikeun informasi anjeun dina basa basajan, tanpa perlu pajeulit. Naon anu ditepikeun diwatesan ku naon anu anjeun terang, tingali, kadéngé, atanapi ngalaman sorangan. Ogé tong hilap, anjeun kedah konsisten, ulah ngarobih inpormasi anjeun. "Hadé éta basajan, sareng pernyataan éta ogé henteu robih," saur Semendawai.
Setrés dina anjing bisa ngabalukarkeun coprophagia. Anjing anu cicing di rohangan anu dipasrahkeun atanapi terasing langkung dipikaresep tuang tai tibatan anu gaduh langkung kabébasan. Ieu hususna leres pikeun anjing anu nyéépkeun seueur waktos di saung, teu diabaikan, atanapi dileupaskeun di jalan. Oge, lamun anjing sieun dihukum keur indit potty di imah, manéhna bisa dahar tai teh minangka cara nyumputkeun eta. Ieu sigana akibat tina kasalahan anu dilakukeun ku anjing, sareng ngajantenkeun anjing sieun sareng hariwang. Lamun anjing Anjeun teu nyerep gizi bener atawa keur narima diet goréng, anjing bisa pindah ka dahar poop-Na. Sababaraha masalah médis bisa ngabalukarkeun tai anjing ngandung dahareun undigested. Upami ieu kajantenan, anjing tiasa ngahakan poop ngan kusabab bau sapertos tuangeun. Anjing ogé bisa ngamekarkeun coprophagia salaku hasil tina parasit. Lamun ningali kabiasaan ieu lumangsung dina anjing piaraan, atawa lamun anjing eats loba tapi masih lapar, éta mangrupakeun ide nu sae pikeun konsultasi ieu ka dokter hewan.
Waktu kuring masih Koas, ditempatkeun salila sabulan di Puskesmas deukeut Pulo Madura, rada salah paham.

Jadi aya barudak anu muriang salila 3 poé tanpa alesan jelas. Ubar panas henteu tembus.

Ieu budak téh geus rumaja jadi datang sorangan. Kuring dikirim ka lab pikeun nyandak getih. Saparantosna kaluar hasilna siga demam berdarah, teras dipasihan obat teras di ajar nginum cekap, istirahat, jsb.

Lajeng Puskesmas réngsé. Hayang nutup. Kuring ngobrol sakeudeung jeung departemen rékaman médis. Alhamdulilah urang Madura.

Aya tuan-tuan anu asup ka poli ngadadak nanya di Madurai. Bu RM narjamahkeun ieu. Kurang leuwih ieu bapa nanya, saha nu nanganan budak tadi??? (ceuk ngaranna). Teu sangka manehna hayang nanya hiji hal, ceuk kuring éta kuring.

Émosi ujug-ujug naék, ngagelebug kana méja. Ambekna nunjuk ka kuring, Nurutkeun bu RM, naha kuring nyokot botol getih anakna????

Kuring henteu terang naon anu anjeunna nyarios salajengna, kuring tegang teuing pikeun nginget-nginget naon anu anjeunna nyarioskeun…

Kuring reuwas jeung oyag. Komo deui, urang Madura dina kalangkang mah teu sieun sok silih bacok.