mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Bapa abdi jalmina teh hilapan. Hiji poé kuring ngabungkus sangu jeung lauk keur dahar beurang bapa. Kuring hilap ngingetan bapa supados nyandak tempat bekel anu geus kosong ka imah, sareng bapana ogé hilap nyandak éta ka bumi. Sanggeus saminggu, karek dibawa ka imah.  Waktu éta kuring rék ngumbahan, kuring muka tutpna, kuring reuwas sabab bapa kuring henteu bérés daharna, aya sesa keneh. Jeung sesa dahareunna teh geus busuk jeung bau, jeung warnana oge geus robah. Waktu harita kuring hayang utah ngambeuna teh, malah hayang ceurik, tapi lamun eta tempat bekel teu dikumbah bakal bau leuwih parah. Tungtungna kuring nahan napas bari ngumbah teh, ku kuring dikumbah tilu kali ku sabun jeung dibilas sababaraha kali. Saprak harita kuring teu hayang deui mekelan dahareun keur bapa.
Tilu hal nu kudu diperhatikeun mun urang keur ngobrol jeung babaturan, komo mun amprokna kakarekeun deui ti sabarang lulus sakola. Nu kahiji nyaeta jauhkeun nu ngaranna hape, teundeun heula hape dina jero tas. Ulah nepi ka nempoan hape saban keur ngobrol, hargaan babaturan urang. Nu kadua nyaeta simak obrolanna, ulah nepi ka kalah ngahuleng atawa kaluar tina obrolan. Hargaan sabab teu apal iraha deui bisa amprokna. Nu katilu nyaeta tong poho fofotoan heula supaya aya dokumentasi jang kenang-kenangan. Foto ge saperluna, mun bisa kabeh babaturan ilukeun, supaya karasa kabersamaan nana. Tuluy kesampingkeun heula urusan nu sejen. Hargai deui quality timena.
Kuring geus kungsi. Janten dina waktos éta kuring dina posisi biasa kuring maén dina ponsel kuring sareng ngobrol sareng sababaraha réréncangan. Sanggeus éta kuring indit ka indung kuring di kamar nya pikeun paguneman normal. Sababaraha menit ti harita kuring ngarasa teu damang, suasana robah. Waktu éta indung kuring rék kaluar ti kamar mawa hiji hal, ujug-ujug kuring ngarasa sieun luar biasa, kawas posisi indung kuring jauh jeung posisi nya kawas kuring bener sorangan. Kuring ngarasa kuring bakal maot pas sareng didinya sareng kuring ngajerit pikeun indung kuring kusabab sieun pisan. Awak mah capé, késang, hésé ngarénghap. Indung kuring panik tuluy ngajak kuring ka ruang tamu jeung nitah kuring nginum cai tuluy indung kuring nyobaan ngurut leungeun kuring. Kuring henteu terang naha leungeun kuring karasa peurih, kuring henteu ngarasa nanaon dina pikiran kuring dina waktos éta, kuring bakal maot. Sareng indung kuring mimiti ngadoakeun panginten panginten kuring kasurupan atanapi naon waé. Sakedapan, suasana rada tenang, tapi kuring masih leuleus, kuring nyobaan bobo sareng ibu kuring.
Siti geus kapok birit. Anjeunna sering diare kusabab henteu merhatikeun tuangeun anu didahar. Nalika meuli dahareun manehna merhatikeun saeutik malah teu merhatikeun kabersihan dahareun anu bade dibeuli. Ayeuna manehna mindeng nginget-nginget dirina pikeun salawasna merhatikeun kadaharan anu bakal dibeuli. Salian ti ngingetkeun sangkan merhatikeun kabersihan dahareun, ayeuna bakal ngarasa jijik lamun ningali kadaharan anu kotor, utamana kadaharan anu dijual di sisi jalan. Siti geus nyaho jeung ngarti yen kadaharan ieu pasti bisa ngabalukarkeun diare. Anjeunna ningali geuleuh na kana dahareun salaku mekanisme awakna pikeun nyingkahan serangan diare anu sanes. Manehna bakal terus ngarasa geuleuh kana kadaharan anu kotor sabab geus cape diare.
Pas abdi nuju di kaayaan anu hese pisan dina hirup, abdi pernah ngarasa hampir ngarasa peunggas harepan lantaran tos sababaraha poe ieu abdi teu meunang solusi tina masalah anu kuring sanghareupan. Abdi oge nyanghareupan masalah ieu sosoranganan hungkul, teu aya jalmi anu ngarti ka kuring, teu aya oge hiji-hiji acan jalmi anu ngarti kondisi kuring, rek carita oge eweuh sasaha, kabehna sibuk ku urusan masing-masing, Abdi mineng pisan ngarasa sorangan eweuh batur sanajan aya di tengah-tengah jalmi anu seeur. Pernah hiji poe abdi ngarasa beurat pisan nepikeun ngarancanakeun kanggo ngagantung diri urang sorangan di kamar cai, tapi teu jadi lantaran sieun keneh ku kahirupan saatos urang maot engke.
Ti SMA keneh abdi gaduh cita-cita hoyong diajar masak sangkan tiasa janten tukang masak anu profesional. Hampir unggal poe oge abdi diajar masak pasakan anu anyar. Pas bade kuliah, bapa nyarankeun abdi kuliah di jurusan anu bakal gampang meunang gawe jeung gajina bakal gede. Tapi abdi hoyongna kuliah masak deui. Tapi bapa nyarankeun yen lamun bade diajar masak mah tiasa kursus ngke lamun tos gaduh padamelan sorangan. Tungtungna bapa nyakolakeun abdi di sakola masak anu biayana awis, nepikeun bapa nambut artos ka bank. Tapi di tengah kuliah abdi dikaluarkeun ti sakola lantaran tara asup sakola. Pas apal, bapa langsung ambek pisan lantaran abdi teu ngamangpaatkeun kasempetan ti bapa.
Sangking penting na momen ulang tahun rumaja nepi ka aya istilah sweet seven teen. Perayaan ulang tahun ka tujuh belas biasana gede gedean heboh jeung mewah, kusabab angka 17 di anggap angka awal menuju dewasa na budak. Soalna sagala surat suratan di indonesia bisa di jieun lamun geus dewasa di mulai ti umur tujuh belas tahun. Perayaan jeung surprise ulang tahun anu ka tujuh belas biasana aya anu di rayekeun leuwih ti sakali. Babaturan na oge pasti nyiapkeun surprise anu super spesial lamun di ulang tahun anu ka tujuh belas. Biasana babaturan na geus kerja sama jeung kolot atawa kulawarga na anu lain keur ngajailan anu ulang tahun samemeh surprise na, sangkah suprise na leuwih berkesan istimewa jeung moal di pohokeun jadi kudu di jieun rapi ameh ekspresi reuwas jeung bungah na nepi ka nu lain oge.
Gejala fobia sieun jarum muncul nalika aya jalma anu langsung nungkulan hal-hal anu bau medis, khususna anu ngalibetkeun jarum. Samemeh perawatan medis dimimitian, sababaraha gejala sieun jarum biasana bakal muncul, saperti pusing, kahariwang, kesang tiis, kahariwang, jeung bisa oge pingsan. Gejala ieu bakal nyababkeun panurunan dina tekanan darah sareng paningkatan denyut jantung samemeh prosedur medis dilaksanakeun. Kasieunan atawa phobia ieu sabenerna bisa di lawan tapi keur anu ngalaman na pasti hese pisan. Jelema anu boga phpbia atawa kasieun lamun di suntik pasti sieun lamun geus ngarasa teugeunah awak soalna bisi di suntuk, soalna keur dewasa metode pengobatan na biasa na leuwih sering di suntik tibatan nginum obat.
Teuing ti mana mimitina, bet bisa cakcak teh resep kana kopi hideung. Mindeng urang manggihan kopi nu geus diantepkeun teh kalakah aya cakcak dijerona. Hiji waktu mah kaalaman ku urang sorangan, lantaran harita teh pas keur ngopi urang kaburu dititah ka warung jang meuli rencang sangu. Sanajan kopina geus tiis, tapi sabab loba keneh jadi rek dipiceun teh lebar. Pas ku urang diinum teh, urang ngarasa aya tekstur dina kopi anu teu biasa. Pas cakcak eta geus antel kana lambey urang, ku urang langsung diutahkeun deui cai kopi nu geus asup kana baham. Urang langsung indit ka toilet jang kekemu ngarah baham teu sebel.
Rata-rata jalmi mun keur maen di wahana cai teh sok sieun tilelep. Mantak biasana ngahindari permainan cai, komo nu potensi tilelepna tinggi mah. Padahal, aya alat bantu nu ngaranna pelampung jang ngabantu ngambang dina cai. Jadi, mun teu bisa ngojay teh bisa tenang sabab kabantu ku pelampung, jadi moal mungkin nepi ka tilelep. Ngan, kade oge, palampung na kudu sasuai jeung standar, ulah nu ngasal wae. Kudu nu bener sasuai aturan supaya bisa ngambangkeun awak dina cai masing alus. Atawa bisa oge ku nyobaan diajar ngojay, keureuyeuh ti leuleutik supaya geus gede boga kamampuan ngojay nu memadai. Yuk cobaan biasakeun olahraga cai supaya teu sieun tilelep.
Ningali kadaharan anu leueur atanapi berjamur kadang ngajadikeun urang seueul sareng jijik. Tapi ulah salah, para ahli ngungkabkeun yén rasa jijik anu urang rasakeun éta saé pikeun awak. Alesanana, geuleuh dianggap respon évolusionér anu bisa ngajaga awak tina patogén jeung inféksi lianna. Disgust sabenerna mangrupa émosi nu mucunghul ngajaga awak tina kasakit atawa inféksi. Éta téh bagian tina évolusi anu kacida kolotna," jelas panalungtik kontrol kasakit Val Curtis ti London School of Hygiene & Tropical Medicine, dilaporkeun ku Science Alert, Senén (4/6/2018). "Siji nalika ningali hiji hal nunjukkeun émosi anu terstruktur. , Ku kituna lamun awak ngakuan "ancaman" eta bisa ngabales anceman ngaliwatan geuleuh sarta ngajaga urang tina noel eta. Éta mangrupikeun réspon pelindung diri." Pikeun meunteun bentuk jijik anu paling umum tina sudut pandang ngahindarkeun panyakit, para ahli naliti langkung ti 2,500 urang.
Seueur jalmi nu sieun kana jurig. Upami sieun kana jurig tiasa nyieun percaya diri urang ngirangan komo keur pueting atanapi keur aya di tempat nu kasebat angker. Aya cara-cara nu tiasa dilakukeun ikeun ngurangan bahkan ngubaran rasa sieun urang ka na jurig. Cara mimiti nyaeta ngalawan rasa sieun ka jurig ieu, upami tos sieun atanapi ngalaman fenomena supranatural tong langsung ngacir lumpat kusabab sieun, nanging cobi usaha supados tetep di tempat. Upami tos wani cicing di tempat atanapi teu lumpat, saterasna teangan informasi logis perkawis naon nu dirasakeun atau dialaman. Kusabab tiasa wae naon nu urang sangka teh teu sapertos kanyataanna, pasti aya penjelasan nu asup akal.
Nalika urang ningali tai sapi di tengah jalan sacara emosional, emosi geuleuh bakal langsung ngalir kana awak. Urang lajeng bakal nyoba tetep jauh ti lokasi tai sapi nu urang ngahaja tincak. Sababaraha urang tiasa nyobian nutupan irung sareng sungut urang. Lamun emosi geuleuh urang ngarasa kuat teuing, eta oge mungkin pisan pikeun urang utah. Tanggapan timbul kusabab naluri. Émosi geuleuh mangrupikeun salah sahiji fitur adaptasi kana ancaman patogen. Pikeun anu henteu terang, patogen tiasa disebatkeun salaku agen atanapi organisme anu ngagaduhan peran nyababkeun panyakit. Ku kituna wajar lamun urang ngarasa geuleuh lamun ningali tai sato sabab eta naluri alamiah manusa.
Rizka nyaeta ibu rumah tangga anu boga kahayang meuli mobil idaman kulawargana. Najan kitu, manehna nyaho yen manehna teu boga cukup duit pikeun meuli mobil nu dipikahayangna. Lantaran kitu, anjeunna mutuskeun pikeun ngamimitian nambung sacara serius. Rizka mimiti ngatur kauanganna leuwih ketat deui, ngahemat duit unggal bulan jeung neangan cara pikeun nambahan panghasilan kulawarga. Anjeunna oge mimiti maca buku ngeunaan kauangan sareng kumaha carana ngatur kauangan kulawarga kalayan bijaksana. Sanggeus sababaraha bulan, Rizka mimiti ningali hasilna. Tabunganna beuki nambahan, sarta manehna ngarasa leuwih deukeut kana cita-citana pikeun meuli mobil impian kulawargana. Tungtungna, sanggeus sababaraha taun nabung, Rizka akhirna meunang hasil ti ngahemat duit pikeun meuli mobil impian kulawargana. Anjeunna ngarasa bagja pisan sareng gumbira yen anjeunna parantos ngahontal tujuanana. Kulawarga Rizka oge bagja pisan sabab ahirna bisa boga mobil idaman anu sok diimpi-impikeun. Maranehna ngarasa nganuhunkeun pisan kana kasuksesan Rizka dina ngatur kauangan kulawarga jeung ngahontal cita-citana. Rizka oge ngarasa bangga ka dirina sorangan lantaran geus bisa ngahontal hiji hal anu diimpi-impikeun salila ieu.
ngan inget hiji hal, yén siksa Alloh téh kacida nyerina disiapkeun pikeun jalma anu ngalanggar aturan agama Allah. Dawuhan Allah Ta'ala (artina): "Sing saha jalma-jalma anu ngalanggar parentah Rosul kudu sieun ditimpa cobaan atawa ditimpa siksaan anu pedih" (QS. An Nuur: 63) Anu matak nyeri tina siksaan Alloh nyaeta kacaritakeun dina Al Qur'an yen syetan ngadawuh: “Satemenna kuring sieun ka Allah. Jeung Allah kacida beurat siksa-Na.” (QS. Al Anfal: 48).
Sareng urang kedah sieun kana naraka Allah, anu pikasieuneunana teu tiasa dibayangkeun. Dawuhan Alloh Ta’ala (maksudna): “Hé jalma-jalma nu ariman, jaga diri jeung kulawarga aranjeun tina seuneu naraka nu suluhna manusa jeung batu; ngajaga malaikat-malaikat anu kasar, tangguh, anu henteu ingkar ka Alloh kana parentah-Na ka maranehna sarta salawasna ngalakonan naon anu diparentahkeunana.” (QS. At Tahrim: 6).
Abdi teu percaya kanu ngaranna harta karun lantaran eta mah carita baheula anu moal mungkin aya di jaman ayeuna. Tapi rerencangan abdi keukeuh yen di dekeut imahna aya jalmi anu ngahaja nyimpen harta karun anu tos disimpen ti sapuluh taun katukang. Manehna oge tos nyepeng peta harta karun anu dipasihan ku akina. Eta peta teh tiasa dibuka pas manehna yuswa dua puluh taun. Ayeuna manehna tos dua puluh taun, manehna teu sabar kanggo ngabuka eta harta karun. Urang sasarengan maca eta peta anu tos sapuluh taun teu dibuka. Di titik anu dituduhkeun dina peta urang langsung ngagali teras nimu aya hiji kotak badag, eusina nyaeta emas murni sareng poto manehna pas leutik keneh.
Pas masih ngora keneh mah resep pisan nongkrong teh jeung babaturan sakampung, unggal poe teh balik jam 2 atawa jam 3. Sedengkeun sare subuh, hudang deui jam 6 da kudu berangkat ka sakola. Tungtungna ku sabab mindeng teuing gadang, kurang sare, ditambah oge kurang olahraga jadi mibogaan panyakit. Geus apal kitu mah urang tara gadang deui, sabodo teuing ku babaturan ditinggalkeun mah, ayeuna mah hayang fokus ka diri sorangan, da mun lain ku urang sorangan ku saha deui. Pas reuwas divonis kitu, pasti nu dibejaan tiheula mah kolot sorangan lain ka babaturan. Jadi ayeuna mah leuwih ngahargaan kana kahirupan anu sementara ieu.
Almas Lutfia Hasna teu nyangka meunang hadiah istiméwa ti Gubernur Jawa Tengah Ganjar Pranowo waktu ilubiung dina bubuka Kabudayaan Akademik jeung Kemahasiswaan pikeun mahasiswa anyar UIN Saifuddin Zuhri, Senén (22/8/2022). Lantaran mahasiswa Kalbar éta meunang hadiah berupa SPP dua semester ti Ganjar Pranowo. "Tadi abdi dibantuan mayar SPP dua semester. Abdi bingah pisan, hatur nuhun, khususna ekonomi keluarga (kecukupan)," ceuk Almas waktu patepung di UIN Saifuddin Zuhri. Mimitina Ganjar anu méré motivasi ka mahasiswa anyar, ngajak mahasiswa luar Jawa ngacungkeun leungeun. Ti harita Ganjar neuteup ka Almas, langsung miwarang putri kolot transmigran naék panggung. "Kuring lahir di Cilacap, waktu kuring kelas 3 SD, kolot kuring transmigrasi ka Kalbar. Di dinya kolot kuring melak sawit," pokna ka Ganjar.
Basa SD, abdi kaasup jalmi anu eraan. Komo lamun dititah nangtung dihareupeun seeur jalmi. Abdi kirang pede lantaran seiun diseungseurikeun atawa dipoyok ku batur. Hal ieu teh sebabna lantaran abdi teu biasa tampil di hareupeun seeur jalmi, matak langsung sieun ningal seeur jalmi anu ningalikeun urang. Pernah hiji waktos abdi dititah tampil kahareup maca pidato. Abdi sieun lantaran can pati apal kana pidatona, abdi oge sieun bisi hilap bade ngomong naon pas tos di hareup. Ningal batur anu salah oge abdi beuki sieun. Komo ningal batur dipoyokan ku nu sanes, abdi ngabayangkeun lamun abdi nu di poyok padahal anu kajadian ka batur can tangtu kajadian ka urang oge.
Mun bulan puasa mah abdi teh tara pisan kaliwat ngalaksanakeun sholat taraweh. Biasana sok di masjid deukeut imah supaya warawuh. Harita mah abdi keur rokaat terakhir sholat taraweh, beuteung teh asa kukurubukan pisan. Teu ngeunaheun dibawa kukumaha teh. Pas keur sujud terakhir, abdi kalepasan hitut meuni tarik pisan. Duh eta geus ditatahan ge da angger teu bisa dikontrol. Beres sholat teh ibu-ibu marelong ka arah abdi, abdi meuni isin pisan. Tah, mantak mun rek sholat taraweh, mun hayang hitut mah buru-buru we ka jamban heula supaya bisa langsung wudu deui, jadi moal ngabatalkeun sholat nu keur dilaksanakeun jeung deuih moal isin!
Basa nuju ngahadiran seminar, abdi teu kahaja amprok jeung babaturan basa kuliah. Seminar na teh ngeunaan kasehatan mental nu dilaksanakeun na di Universitas Pendidikan Indonesia. Abdi amprok babaturan abdi nu namina Mila. Basa kuliah teh abdi kamana-mana pasti sareng Mila, ngan pas lulus anjeunna damel di Jakarta, jadi acan amprok deui tos dua taunan. Mila ayeuna mah beda pisan, jadi geulis pisan, rapih, pokokna mah glow up we. Tapi angger bageurna mah sarua jeung basa kuliah, teu miceun jeung teu sombong. Mila teh damel di salah sahiji perusahaan bidang kauangan di Jakarta. Abdi seneng pisan sabab bisa teu kahaja amprok jeung anjeunna nu sibuk pisan.
Macet deui lumangsung di jalur Puncak, Bogor, Jawa Barat. Teu saeutik warga nu rék mudik kudu macét nepi ka welasan jam.
Salah sahijina nyaéta Ayy Indri (25). Indri indit ka luhur rék balik ka imah kolotna. Tapi hanjakal manehna kudu macet salila 12 jam nepi ka dehidrasi lantaran warung-warung anu biasa ngajual sapanjang Jalan Puncak Bogor geus tutup. Abdi angkat ti Jakarta kira-kira tabuh 18.30 WIB, rencanana badé uih deui ka bumi kolot abdi kabeneran imah kolot abdi di Puncak,” ceuk Indri, dicutat ti Detik.com.
Sajeroning lalampahan, manéhna ngahaja milih kaluar ti jalan tol Ciawi pikeun nyingkahan macét. Tapi rencanana teu hasil, sabab mobil anu di tungganganana teu obah pisan salila lima jam sanggeus kaluar ti Tol Ciawi ka Puncak.
“Kuring ngahaja kaluar ti tol Ciawi sabab milih jalan desa pas kaluar ti tol Ciawi, ternyata arah jalan desa macet 5 jam nepi ka asup ka jalan desa.
MIndeng manggihan duit dina saku calana, padahal saku calana sorangan. Tapi rasana teh bungah pisan, komo deui lamun keur teu boga duit mah sanajan ngan manggihan Rp 10.000 oge. Saking bungahna sok hayang ngagorowok, tapi era oge lamun didenge ku batur. Mindeng oge manggihan duit teh pas geus kaseuseuh, atuh kudu di poe keun heula ngameh garing, tapi pas garing teh sok jadi heuras duitna, tungtungna hese di buka jeung kudu make setrikaan. Tuluy mun manggihan duit teh sok ngarasa jadi kaya, padahal mah nominalna oge leutik. Akhirna mah hayang ngajajankeun duitna teh, paling kanu es krim atawa jajaneun di Alfamart.
Hiji poe, abdi niat ngeprank babaturan abdi nu sok ulin ka imah. Abdi api-api nambut hapena jang ngerjakeun tugas. Ku abdi hapena disimpen dina saku, tuluy mawa hahapean nu geus disaruakeun warna na jeung hape babaturan. Hahapean eta ku abdi dicoo saolah hape babaturan. Teu lila, abdi lulumpatan di sisi kolam renang bari acrig-acrigan. Cleng eta hahapean teh ngacleng ka kolam. Babaturan abdi nu ningali langsung molotot bari ngagorowokeun hapena. Babaturan abdi ceurik jejeritan sabab hapena ticemplung, pasti bakal moal bisa hirup deui. Keur ceurik, abdi tuluy nyodorkeun hape anjeunna kana meja. Anjeunna bingung bari nyeka cipanon. Ceuk abdi teh prank, ieu hape maneh mah, itu mah hahapean. Babaturan abdi atoh campur jengkel tuluy nyeburkeun abdi ka kolam.
Cara pikeun ngaleungitkeun rasa sieun numutkeun agama Islam nyaéta ku cara ngokolakeun rasa takwa ka Alloh SWT ku cara dzikir atawa solat, ngalaksanakeun solat, jeung ngalaksanakeun syariat Islam séjénna. Beuki nyaho kana kakawasaan jeung kasaktian-Na, leuwih gede katakwaan hiji muslim. Teras, Yakin yen Allah SWT bakal nulungan urang lamun hayang kaluar tina gangguan sieun, tumuwuh dina diri rasa yakin yen Allah SWT bakal nulungan. Sakumaha anu ditegeskeun dina Al Qur'an, Alloh SWT bakal nulungan satiap hamba anu iman jeung naros ka Anjeunna. Sakumaha anu ditegeskeun dina Al Qur'an, Alloh SWT bakal nulungan satiap hamba anu iman jeung naros ka Anjeunna. Numutkeun firman Allah SWT anu hartosna: "Jeung lamun maraneh menta pitulung ka Pangéran anjeun, mangka Anjeunna ngidinan pikeun anjeun, Allah maparin pitulung sarébu malaikat anu turun dina barisan". (QS. Al Anfal: 9).
Arsil pernah ngagaduhan trauma kana ngadahar permen. Caritana, keur leutik Arsil teh pernah ngadahar permen relaxa bari uulinan jeung babaturan nana. Keur luluncatan bari seuseurian, permen relaxana melag dina tikoro Arsil. Arsil harita sasah pisan sabab teu bisa ngomong jeung geus hese nafas. Beungeutna geus geuneuk sabab nahan nyeuri jeung eungap dina tikoro na. Indung Arsil langsung sigap nepakan beuheungna. Geus sagala rupa cara dicobaan tapi can bisa keneh wae ngaluarkeun eta permen. Geus aya lima menit, tepakan indungna dina beuheung Arsil teh nyababkeun permen relaxana bijil tina bahamna. Arsil tidinya bisa nafas deui, bari cireumbay teh nginum cai bodas. Tidinya, Arsil alim deui ngadahar permen sabab masih keneh kababayang rarasaan melegna.
Urang boga hobi fotograpi, nepikeun ka sok jadi panitia dokumentasi lamun keur aya acara. Tapi hiji waktu dititah ku dosen jang jadi tim dokumentasi penelitian. Harita teh penelitianna ka Ciptagelar. Kusabab kitu urang mulai ngaberesihan kamera lantaran aya jamur dina lensana. Geus digesek-gesek oge tetep jamurna teh teu leungit, jadi weh ku urang dibawa ka tukang servis heula. Sanggeus kitu poean acara, urang indit jeung dosen kana mobil. Harita dosen nu indit teh aya 3 an, sopir 1, jadi di jero mobil aya 5 an. Pas nepi ditu, urang langsung ngaluarkeun kamera jeung moto-moto sakeliling. Urang bungah sabab bisa boga pangalaman anyar jeung bisa ninggali adat istiadat di hiji daerah nu can pernah urang datangan.
Pas leutik aya hiji permen karesep barudak leutik, nyaeta permen karet anu aya hurup dina bungkusna. Upami urang tiasa ngempelkeun hurup-hurup eta janten tulisan YOSAN cenah mah urang bakal meunang hadiah. Mimitina mah abdi sumanget pisan meser eta permen karet unggal poe ngumpulkeunv bungkusna sangkan tiasa janten tulisan YOSAN, tapi aya hiji hurup anu hese pisan meunangna, nyaeta hurup N. Abdi tos nyerah moal ngaharepkeun deui. Hiji poe rerencangan meunang hurup N. Langsung we urang teh ngempelkeun deui bungkus permen anu tos disimpen teras dibawa ka warung. Pas di warung, urang masihan bungkus permen eta teras urang dipasihan hadiah kaos.
Basa kamari urang aya kaperluan ka bank di titah ku kolot nyokot duit pikeun ngabeberkeun imah. Duit anu di cokot nominal na cukup gede, urang mangkat ka bank isuk isuk sangkan pas nepi di bank na can pati rame. Ari pas nepi di bank urang rada reuwas yen jam sakieu bank na oge karek buka tapi antrian na geus pinuh. Saenggeus lila nungguan ahirna bagean urang, urang datang ka patugas teller bank na geus mawa syarat syarat na mawa ktp, buku tabungan jeung slip panarikan tuluy di pigawe ku patugas na karek duit cair, jumlah eta duit teh emang teu buleud matak rada hese ngitungna. Geus weh urang balik, duit di itung di imah teh kurang didinya urang geus rada ambek tuluy balik deui ka bank merekeun bukti jeung duit anu tadi ka patugas bank urang ambek kusabab manehna henteu taliti urang jadi bolak balik dua kali ka bank.
Waktu harita kuring keur kaluar ti perpustakaan neundeun buku-buku nu geus diinjeum ku kelas kuring. Nalika kuring kaluar ti perpustakaan kuring nempo babaturan kuring, ngaranna Lina. Kabeneran geus waktuna istirahat, kuring ngajak Lina makan di kantin. Urang meuli batagor jeung es jeruk, tuluy didahar bari ngobrol saeutik bareng Lina. Waktu istirahat geus réngsé, kuring jeung Lina leumpang babarengan ka kelas. Tapi ceuk Lina, urang dititah indit tiheula, sabab cenah Lina rek ka WC heula, jadi kuring indit ka kelas sorangan. Pas ka kelas kuring reuwas lantaran Lina ujug-ujug geus aya di kelas jeung keur ngobrol jeung babaturan kuring nu séjén. "Geus ka WC Lin?"  Kuring nanya pikeun mastikeun. "Kuring henteu kaluar ti WC. Kuring parantos di kelas sareng teu acan kamana-mana."  Jawab Lina. Kuring sieun sorangan. Janten saha anu tuang sareng anjeunna di kantin tadi?  Kuring nyoba teu mikiran anjeunna sarta diuk dina bangku kuring.
Numutkeun kana Dual Diagnosis, jalma anu ngalaman autophobia biasana horéam pariksa kaayaanana ku dokter. Malah, teu saeutik nu ngajauhan paguneman ngeunaan kasieunana jeung para ahli. Ieu tanda, sabenerna jalma kalawan autophobia sadar sadar yen sieun maranéhanana digolongkeun kana alesan. Pikeun bisa manggihan kaayaan naon anjeunna boga, salah sahiji hal anu kudu dipigawé nyaéta kahayang pikeun leupas tina sieun éta. Ku alatan éta, lamun ngarasa anjeun ngalaman autophobia, eta leuwih hade geuwat konsultasi dokter. Lamun memang anjeun boga gangguan jiwa ieu, dokter anjeun bakal nyarankeun profésional kaséhatan méntal. Saatos pendak sareng profésional kaséhatan méntal, dokter biasana bakal ngalakukeun pamariksaan psikologis heula. Henteu ngan éta, dokter biasana bakal ménta inpo nu patali jeung sajarah médis Anjeun.
Ucapan syukur teu ereun kaucap dina jero hate lantaran abdi tos tiasa lulus ujian anu kahese-hese dikerjakeun. Abdi atoh jeung bagja lantaran atos berhasil ngaliwatan ujian ieu. Abdi ngarasa bangga ka diri sorangan lantaran tos berhasil ngahontal kahoyong abdi. Abdi oge teu hilap ngucapkeun ka sadaya pihak anu tos ngadukung salila ieu. Ujian ieu tos abdi persiapkeun di kamari-kamari. Unggal poe na teu pernah aya kaliwat ngaduakeun kanggo kaberhasilan ujian ieu lantaran ujian ieu anu nentukeun nasib ka payun na kumaha. Kabayang kumaha bungah na para sepuh upami ningal hasil ieu. Ceurik oge sanes ceurik pedah sedih, tapi bakating ku bagja ningal hasil anu diarep-arep ieu.
Nyebut Ngaran anu leungit atawa bisa di sebut poho yen aran, mangrupikeun kasalahan kognitif anu ngungkabkeun saha anu urang anggap dina grup urang, "saur David Rubin, profesor psikologi sareng neurosains di Universitas Duke. Janten, nalika Ibu nyauran anjeun anjing piaraan, éta nunjukkeun yén anjeunna nganggap anjing piaraan salaku bagian tina kulawargana. Sajaba ti éta, jalma ogé mindeng salah ngucapkeun ngaran batur kalawan ngaran anu disada sarupa. Contona, urang bakal nelepon Mitchell ku ngaran Michael.
Penampilan fisik sabenerna boga pangaruh kirang dina kasalahan nelepon ngaran. Sami lumaku pikeun faktor umur. Dina pangajaran, peneliti surveyed jalma ngora jeung jalma heubeul, tapi mispronounced ngaran anu dijieun leuwih mindeng ku jalma ngora.
Enjing keneh abdi ngahaja indit bade meser ayam goreng Santa Maria, salah sahiji ayam goreng nu keur viral pisan di tiktok. Ti mimiti muka gerobakna, nu ngantrina ge geus puluhan. Antrianna teh malahan nepi ka sisi jalan ngajajarna. Nu ngantri na teh rata-rata orang turunan tionghoa. Biasana mun meleng saeutik ge antrean na teh sok disorobot, mantak tong nepi ka meleng we ngantri didieu mah. Abdi ge kabagean ngantri ti jam tujuh, nembe meunang ayam gorengna jam dalapan. Cangkeul pisan ngantrina ge, meuni nepi ka sajam. Tah nu viral teh justru ku antrean nana ningan. Kajeun teuing ngagofood we lah.
Mun boga babaturan anu menta ningali tugas kuliah, mending tong dibere sabab jalma teu sarua. Kaalaman harita tugas kuliah abdi dibere nempo ka babaturan sabab manehna menta. Sugan teh moal dicopy paste, sugan teh jang referensi hungkul. Eh ai pek teh dicopy paste sagalana, ngan diganti nama hungkul. Pas penilaian, abdi dipanggil ku dosen jeung manehna. Ditegur sabab copy paste, nya abdi ngamuk bari ngajelaskeun yen eta tugas abdi nu dicopy paste ku anjeunna. Nya keuheul nya era abdi harita. Tah, jadi pelajaran, tidinya tara mere deui contoh tugas ka manehna, nanya ge saperluna hungkul. Mun aya babaturan nu kitu, mending dijauhan sabab ngarugikeun urang!
Budak nu keur leutikna pernah diteunggeul ku kolotna atawa diperlakukeun kasar, bakal boga kacacatan mental nu kabawa nepi ka dewasa. Biasana budak nu ti leutikna dikasaran mah bakal boga ingetan kana rasa nyeurina. Jadi dina ngajalani kahirupanna cenderung bakal teu percaya diri jeung deuih bakal boga perasaan hayang kasar ka batur mun keur jengkel teh. Teu jarang geus gedena sok nekad nepi ka urusan naon wae ge. Aya nu jadi insecure dina ngajalani kahirupannana, aya nu malah jadi leuwih nekad sabab ngarasa boga kawani jang ngalawan batur. Biasana luka trauma keur leutik na teh moal leungit, kecuali mun dikonsultasikeun jeung nu leuwih kompeten jiga ka psikolog. Sabab bahaya pisan jang perkembangan mentalna oge.
Abdi gaduh hiji rerencangan anu pikarunyaeun pisan. Pas ningal manehna abdi sok ngarasa sadar yen abdi teh sanes hiji-hijina jalmi anu gaduh seeur masalah, lantaran abdi ningal manehna nuju seeur pisan masalah anu lamun abdi janten manehna abdi teu apal kedah kumaha. Manehna diancem kedah ngirim duit saratus juta lamun manehna teu hoyong poto manehna disebarkeun ka kulawargi jeung rerencanganna. Manehna dimangpaatkeun ku tilas kabogohna, manehna kaduhung pernah ngirim poto manehna teu dibaju jaba katingal bengeutna. Manehna tos rek mutuskeun eta lalaki tapi lantaran eta lalaki nyepeng foto manehna jeung ngancem bakal ngirim poto eta di grup rerencangan manehna lamun teu ngirim duit,
Kaayaan fisik anu teu sampurna teh pamere ti gusti Allah oge. Eweuh anu bisa nolak sagala kahendak Allah, salaku hamba na urang ngan saukur bisa narima jeung ngajalankeun na. Boga fisik teu lengkap teh eweuh nu bisa milih jeung eweuh anu hayang, jadi teu meunang di perlakukeun teu adil dina kahirupan. Tapi teu bisa di sangkal yen perlakuan teu adil rek langsung atawa henteu pasti bakal di rasakeun kunu boga fisik anu teu lengkep, misal jadi sok di hina di omong omongkeun jeung henteu di baturan lamun ulin ku babaturan na. Lamun geus di perlakukeun kawas kitu jelema na atawa indung na kudu teges mere beja yen teu menang di perlakukeun teu adil kitu.
Bulan Oktober 2022 teh terjadi tanah longsor di Cimanggung, Kabupaten Sumedang. Kajadian bencana longsor ieu teh ngarugikeun sabagean besar masyarakat Desa Cihanjuang, Cimanggung. Pasalna, sanes wae rumah nu rusak, tapi oge seueur korban jiwa bahkan korban nyawa. Jumlah korban jiwa dina bencana ieu teh puluhan jalmi. Sababaraha diantarana masih keneh hilang jeung masih proses pencarian. Seueur pihak nu ikut serta jadi relawan bencana ieu, aya ti pamarentahan, ti SAR, ti relawan soaial jeung kabencanaan, organisasi kampus, jeung sajabana. Sadayana bahu membahu kangge nemukeun korban longsor. Dina proses pencarian korban teh aya longsor susulan nu nyebabkeun bertambahna korban jiwa ti pihak instansi kepolisian sareng nu ngarescue.
Reuni sakolah biasa na sok di ayakeun nya lain acara resmi tapi acara swadaya anu sok di jieun ku para alumni sakolah pikeun ngumpulkeun jeung ngajalin silaturahmi jeung angkatan sakolah na anu ges mencar jeung sibuk ku hirupna masing masing. Tapi dina reuni biasana anu datang nya jelema na eta deui eta deui umum na mah jelema anu dekeut jeung anu biasana mindeng papangih. Hese emang lamun hayang papangih jeung babaturan anu geus tinggal jauh. Tapi aya kajadian anu teu kaduga jeung ngajieun hate urang teh bungah pisan, yen tadi pas rek balik dina angkot urang papangih teu kahaja jeung babaturan deukeut urang anu tinggal na jauh di padang. Maneh na teh rupa na karek erek balik mudik saenggeus lila ngarantau. Pas papangih tadi diuk pasisi sisi urang dua an reuwas teu sangka yen akhirna urang bisa papangih deui dina angkot.
Urang pernah aya masalah salah paham jeung bapa urang nyaeta emang urang anu salah tapi salaku budak urang aya rasa gengsi sieun jeung era rek menta hampura. Tapi teu sangka yen gara gara masalah eta , indung urang oge jadi milu ambek jeung nyarekan urang wae, mimiti na mah nya indung urabg cicing jeung teu loba omobg tapi mangkin kadieu indung urang nyarekan anu ngajieun urang sieun. Urang kasieunan yen indung urang ges ambek ambekan gitu, nepi ka rasa na urang teu boga pilihan oge kudu menta hampurna ka bapak urang jeung indung urang sakalian mimiti na mah era jeung sieun di carekan deui, tapi lamun geus di omongkeun maranehna oge pasti ngarti.
Abdi heran pisan basa datang ka hiji tempat resto, padahal pelanggan teh nuju seeur pisan, tapi maranehna kalahkah hareureuy lainna digawe. Aya sababaraha jalmi anu tos ngantosan jeung geus teu kiat lapar tapi dahareun teu datang oge. Abdi milih resto ieu lantaran rasana anu ngeunah tapi pangaosna mirah jeung lumayan sehat oge. Tapi palayananna bener-bener teu sae. Abdi teu ngarti naha bisa maranehna kalahkah nyantai padahal beuki seeur jalmi anu datang, tapi teu dilayanan. Meja-meja oge kalalotor keneh tilas jalmi anu sanes lainna diberesan kalahkah disimpen dihandapeun meja hungkul. Nepikeun aya hiji ibu-ibu jeung sababaraha tukang ojek anu mulai negor pagawe di dinya lantaran tos pinuh pisan.
Rahmat teh jalma nu jujur tur tiasa dipercanten. Di kampungna manehna tos biasa dipercanten ngurusan perkawis sapertos zakat, duit sumbangan, jeung sajabana. Kusabab kajujuranna eta Rahmat dipercanten oge janten kapala desa. Sieun ku dosa teh janten salah sahiji nilai nu dicekel ku Rahmat salila ngajabat janten kapala desa. Kantos aya hiji jalma nu ngahasut Rahmat, manehna dihasut pikeun ngorupsi duit sumbangan nu tujuanna pikeun dianggo ngabenerkeun masjid di babaraha kampung.Kusabab nilai nu dicekelna, Rahmat teu ngadangukeun hasutan eta. Rahmat sieun kusabab eta teh hal nu dosa. Sanes teu ngadangukeun hungkul nanging Rahmat oge ngalaporkeun eta jalma ka pihak nu berwenang.
Ti baheula abdi emang gaduh cita-cita hoyong kuliah di Universitas Padjadjaran. Pas abdi nuju mikirkeun ngeunaan pilihan kampus kangge kuliah bener-mener mikiran sagala hal nepikeun ka ongkos ka kampus jeung sajabana. Unpad dipilih lantaran gaduh seeur jurusan anu akreditasina seeur anu A. Unpad oge lokasina teu pati jauh ti bumi abdi dibandingkeun kampus negeri anu sanes. Sateuacan pandemi abdi angkat ka kampus naek Damri jurusan Elang-Jatinangor via Cibiru anu ongkos na ngan opat rebu. Janten luewih mirah dibandingkeun ongkos ka UPI anu tiasa nepi keun sapuluh rebu. Di unpad oge aya asrama kanggo mahasiswa anu meunang beasiswa satahun lami na.
Cara anu pangsaéna pikeun nyingkirkeun hama ieu nyaéta tip sareng trik kontrol hama pikeun ngusir sareng ngajagi bumi anjeun. 1. Ulah nepi ka cai ngeuyeumbeu Hama saperti reungit biak dina cai ngeuyeumbeu. Pastikeun pikeun ngabersihan solokan supados henteu aya cai anu mampet. Cai nu ngeuyeumbeu kotor bakal ngondang reungit malaria jeung demam berdarah. Upami anjeun gaduh pepelakan cai, pastikeun pikeun ngarobih cai supados henteu janten tempat reungit. Upami anjeun gaduh pipa AC anu nyayogikeun cai, ulah nganggo ember pikeun ngumpulkeun cai atanapi ngosongkeun ember unggal dinten. 2. Ulah nyimpen bungbuahan sarta sayuran dina spasi kabuka, lamun geus asak teuing atawa ampir busuk, bungbuahan sarta sayuran narik laleur, cockroaches jeung serangga lianna. Upami anjeun sering mendakan laleur di bumi atanapi dapur anjeun, panginten aya sayuran atanapi buah anu anjeun hilap disimpen dina kulkas. 3. Rutin ngaluarkeun runtah. Akumulasi runtah di imah bisa ngondang beurit jeung cockroaches. Hama ieu tiasa nyebarkeun panyakit, anu bahaya pisan, khususna upami anjeun gaduh murangkalih sareng piaraan.
Pandemi tos mulai raat, masarakat tos mulai seeur dipasihan vaksin ku pamarentah. Dimana-mana seur pisan vaksin anu dilaksanakeun lantaran vaksin oge tos janten syarat kanggo daftar gawe jeung syarat lamun urang hoyong asup ka tempat umum. Abdi oge kapaksa divaksin sanajan abdi sieun kana jarum suntik lantaran janten syarat kanggo asup kuliah. Vaksin anu dilaksanakeun di lapangan ieu teu aya panghalangna janten sadayana tiasa ningal pas abdi nuju disuntik lantaran supados gancang. Abdi ngaderegdeg pisan ngantosan giliran kuring. Tapi sanajang abdi sieun kana jarum abdi kedah katingal teu sieun lantaran era ka batur anu ningalikeun, komo seeur budak leutik oge.
Pangalaman mimiti disuntik lain alatan gering, tapi nyuntik vaksin waktu kuring kelas 2 di kelas, mun teu salah mah. Sumuhun, éta kahiji kalina, panasaran & sieun janten salah. tapi sieun di suntik teu pantes mun engke mun di suntik terus ceurik bari ningalian babaturan sakelas, ngerakeun... da eta mah pas keur di suntik heula kalakuan. rada santai (tapi anjeun teu hoyong ningali panangan anjeun nalika anjeun disuntik kusabab sieun). tapi anu paling diinget-inget mah pas disuntik, waktu masih awal kuliah. Nalika kuring angkat ka rumah sakit, waktos éta kuring sigana didiagnosis hipertensi, vertigo & meureun flu anu paling parah dugi ka ayeuna (asumsi pribadi). Waktu berobat mah ampir 2 poe teu dahar, ngan nginum cai, lain keur krisis, teu boga duit keur meuli dahareun. tapi meureun ku sabab nyeri teh bener-bener ngaleungit napsu, jadi hehehehe, beungeutna pucet & lemah, éta titik.
Matak sieun pas keur di panggung teh lantaran ku pola pikir sorangan, komo mikiran pendapat batur ngeunaan urang, biasana mun tuluy dipikirkeun kalakah beuki sieun pas di panggung teh. Urang kudu berpikir positif, jadi ulah mikiran siga "Aduh nu nongton pasti teu resep ka urang" mikir nu positi-positif weh, siga "Wah sigana bakal rame yeuh engke urang pas di panggung". Tuluy bisa oge datang leuwih gancang pas keur acara, lantaran urang kudu adaptasi heula di panggung, jadi urang nyoba naek ka panggung heula geus eta urang nyoba leumpang ka kenca jeung leumpang ka katuhu, tuluy ku urang tinggali, penontonna ku urang bisa ditinggali nepikeun sajauh mana.
Separation geus ilahar. Karugian bisa lumangsung ka saha. Paménta pikeun ngantepkeun batur kaluar tina kahirupan anjeun, naha kusabab sauyunan pribadi atanapi panghianatan lingkungan, tiasa kajantenan iraha waé urang pendak. Sanajan kitu, teu sakabéh urang nyaho kumaha carana nungkulan leungitna. Teu jarang, urang kudu ingget numutkeun saran iyeu : 1. Deukeutkeun ka Allah sangkan daék nyanghareupan papisahan.Nalika anjeun ngungun, pasti seueur anu nyarios, "Anjeun kedah kuat." Sabenerna, kecap-kecap éta bakal nambahan beban kasedih anjeun. Saolah-olah aya kawajiban pikeun anjeun tangguh, bari tilelep atawa ngiles hiji-hijina hal anu anjeun hoyong laksanakeun.Ku cara ngadeukeutan ka Allah, anjeun bakal bisa lalaunan ninggalkeun eta. Anjeun bakal ngartos kumaha saé ngantepkeun. Dina ahir poé, anjeun bakal diajar janten jalma dewasa. 2. Ngarasakeun momen ayeuna, anjeun henteu nyalira Nuluykeun nu naon geus indit moal mawa aranjeunna deui. Hal anu paling bijaksana pikeun anjeun laksanakeun nyaéta ningali saha anjeun masih gaduh. Kaleungitan pasangan tiasa ngajantenkeun anjeun langkung ngahargaan ayana bapa sareng indung anjeun. Pipisahan ti babaturan bakal memicu anjeun leuwih cinta babaturan anjeun. Separation sabenerna kudu jadi pecut sangkan anjeun leuwih bungah dina kahirupan.
Mun karya urang dicokot, urang bisa ngalakukeun hal ieu. Nu mimiti hubungi heula jelema nu nyokor karya urang, lantaran bisa wae jelema eta teu sadar mun karya eta dilindungi hak cipta, geus kitu urang kari menta manehna ngahapus karya eta atawa mere sumber (kredit) kana pemilik karya. Nu kadua kirimkeun surat peringatan, mun jelema eta teu ngarespon atawa nolak jang ngahapusna urang bisa ngirimkeun surat peringata sacara resmi. Nu katilu laporkeun pelanggaran, mun peringatan teu berhasil, urang bisa ngalaporkeun pelanggaran hak cipta ka polisi atawa pengadilan. Nu terakhir bisa meunangkeun bantuan hukum, mun masalahna beuki rumit, urang bisa menta bantuan hukum ti pengacara atawa organisasi nu boga fokus kana hak cipta.
Pindahan sakola lantaran teu nyaman dihina fisik wae ku babaturan, ku harepan di sakolaan anyar mah babaturanna balageur. Tapi pas poe mimiti sakola ge, geus teu ngeunah hate lantaran cara ninggalina batur teh geus beda, sarua jeung pas sakolaan saacanna. Nepikeun hiji waktu mah di sakolaan anyar aya nu nyauran "Heh gendut kadieu, heh maneh mah leumpang ge lila siga gajah". Mimitina mah cuek omongan kawas kitu teh da geus mindeng nepikeun ka bosen ngadengena ge. Tapi hiji waktu mah meureunan keur cape, jadi rada sensitif. Pas dihina deui teh teu cicing malah mah dilawan, "Urang boga salah naon ka maneh nepi ngahinaan ursng wae?" eta omongan mimiti urang bari ngajegkeun awal jeung dada rada kaluhur.
Abdi ngarasa kaduhung sabab pernah nyentak pun mamah. Salila ieu abdi digedekeun jeung dididik ku nu jadi indung. Nanaonna dibere nu terbaik, nanaon na diutamakeun. Sagala kahayang dicumponan. Pokokna mamah mah jalmi panghebatna. Hiji poe abdi hoyong ngiring kemah, tapi mamah ngulahkeun. Melang ceunah ai pok na teh. Abdi kacida ambekna ka mamah tuluy nyentak maksa hoyong ngiring. Tidinya mamah ceurik bari ngijinan abdi ngiring kemah. Abdi harita ngarasa bersalah pisan tos nyentak ka mamah nu salila ieu bageur jeung sabar ka abdi. Kaduhung sagede gunung sabab ayeuna mamah rada teu perhatian deui ka abdi. Ah abdi ngarasa bersalah pisan.
Dinten ayeuna teh aya mata pelajaran Seni Budaya. Tah kabeneran ayeuna materi lagu daerah, jadi kudu nyanyikeun lagu daerah saurang-saurang. Tah ayeuna Riki pang tiheulana maju nyanyi ka hareup. Riki mawakeun lagu daerah Papua, nu judulna Yamko Rambe Yamko. Tah pas keur tampil, guru menta jeung gerakan nana. Riki eraeun pisan di hareup. Bari jeung maksakeun teh Riki aclok-aclokan tari sabisa manehna. Leungeun jeung sukuna teh pabeulit, mantak seuseurian batur sakelasna. Kagugueun pisan kana kalakuan Riki nu tarian na pabeulit. Kabeh nu aya di kelas seuseurian, Riki mah ngan bisa keom we bari era ku polah na sorangan nu teu pararuguh.
Keur leutik mah mindeng nyakuan kaleci dina saku calana teh, nepikeun ka saku calana pinuh ku kaleci. Hiji waktu pas keur hayang miceun di toilet, teu kahaja si kaleci teh murag kana lobang toilet, padahal toilet teh dina kaayaan masih aya kokotorna acan diseblok. Ku sabab harita mah kaleci teh berharga hiji wae ge, jadina ku urang kapaksa dicokot dina lobang toilet anu masih aya kokotor. Geuleuh sih, tapi kapaksa da lebar tea. Anu tungtungna kaleci eta ku urang kumbah saacan disakuan deui. Tuluy dibabawa sabari dipaenkeun, tapi ngahaja babaturan teu dibere nyaho da harita mah sieun teu ditampi kalecina.
Jigana dua tangtangan pangbadagna pikeun ngajaga kabeungharan kulawarga ti hiji generasi ka generasi saterusna nyaéta: warisan (sabab beuki loba anak jeung incu hartina leuwih duit leungit), sarta sipat naon ngajadikeun kulawarga anjeun euyeub di tempat munggaran bakal robah, utamana. sabab dunya ieu salawasna dina modeu parobahan anu kacida gancangna sarta biasana generasi kahiji dimimitian ti teu boga nanaon sahingga nalika maranéhna boga turunan, gen 1 masih berjuang pikeun hirup, hasilna gen 2 ogé ngarasa perjuangan pikeun ngawangun usaha. , kaasup ngarasa kasusah salamet.Sanggeus gen 1 diganti ku gen 2, biasana usaha geus mimiti maju jeung gen 3 anu muncul bakal hadir nalika ngarasakeun hirup jeung maju usaha kalawan henteu berjuang pikeun salamet jeung kaayaan anu geus kacida idéal, sumanget juang dina gen 1 jeung gen 2 teu diwariskeun.
Ditampi pikeun seleksi di universitas anu dipikahoyong ku urang nyaeta kasuksesan anu henteu ngan ukur masihan urang kasempetan pikeun diajar di salah sahiji paguron luhur di dunya, tapi oge bakal masihan kabagjaan anu teu kanilai hargana. Kabagjaan anu bakal urang rasakeun henteu ngan ukur dugi ka nalika urang ngahadiran kelas di universitas, tapi oge bakal diteruskeun sapanjang karir di hareup. Salian ti eta, ditampi di universitas impian urang oge bakal masihan kareueus sareng prestasi anu moal pernah hilap. Janten, ulah ragu kana kamampuan anjeun sareng teras-terasan usaha pikeun ngahontal kabagjaan anu leres ku cara nampi pilihan di universitas impian anjeun. Ku kituna, hayu urang terus ikhtiar jeung diajar sangkan bisa ditarima di paguron anu dipikahayang!
Sapanjang perjalanan, kuring ningali yén di kota ieu seueur pisan tempat tuang anu sami. Kawas réstoran padang tapi teu bener. Ku kituna dina jandela aya loba dahareun dipamerkeun. Malah lain ngan dina jandela, sabab teu pas, jadi sababaraha lauk ngan disimpen dina meja.

Jarak antara hiji réstoran jeung réstoran ogé teu jauh. Janten urang teraskeun dugi ka ngalangkungan sababaraha réstoran anu sami.

Rumasa geus jauh teuing, kuring jeung babaturan ahirna milih hiji tempat dahar. Urang ngadeukeutan sarta nelepon mas.

Kuring kakara sadar di dieu yén sadaya réstoran anu kami lebet, jarang pisan jandela ditutup. Jadi tinggal buka, kitu, rata-rata lokasina deukeut jalan raya. Kaasup réstoran kami milih. Enya kumaha, geus jauh teuing, ahirna mah tinggal milih
Teuing boga niat naon mun apal aya nu mimilu, ieu mindengna kajadian pas keur di kota. Sieun pisan manehna niat jahat, boh eta rek nyokot barang atawa rek ngalakukeun hal-hal jahat ka urang. Basa harita oge keur maen di mall nepikeun ka ditutur-tutur bahkan ka toilet oge dituturkeun. Urang nepikeun ka nelepon babaturan ngameh manehna maturan, soalna mun aya baturna mah nu niat jahat oge meureunan mikir deui. Mun teu dibaturan ku babaturan mah bisa wae manehna ngalakukeun tindakanna pas keur sepi atawa pas urang keur sorangan, misalna pas kaluar di karamean. Biasana mun geus dibaturan ku babaturan mah nu tadina nunutur teh sok langsung ngaleungit.
Pas nuju emam sasarengan jeung babaturan di kantin abdi nyimpen dompet jeung konci motor di meja. Urang sadayana ngararobrol nepi keun wengi dugi ka tabuh dalapan. Pas tos mulih ka bumi masing-masing, abdi karek sadar yen dompet kuring teu aya dina tas. Abdi langsung panik lantaran seeur dokumen penting anu aya di dina dompet. Aya KTP, kartu ATM, jeung duit tujuh puluh rebu. Abdi langsung ngomong ka rerencangan anu nembe sami-sami ti kantin manawi aya nu ningal dompet kuring. Isukna kuring datang deui ka kantin, pas naros ka nu boga kantin epek teh si dompet na dipangnyimpenkeun ku ibu kantin.
Lantaran hoyong geura-geura meser hiji barang anu pangaosna lumayan awis, rerencangan bade abdi nyobian nambut artos ka bank. Sabenerna mah tos seeur jalmi anu mapatahan manehna, kaasup kuring. Abdi ngingetna manehna lantaran pernah aya kulawargi kuring anu boga hutang ka bank nepi ayeuna can lunas tos lima taun lantaran bungana naek unggal taun, tapi manehna tetep keukeuh bakal nginjeum artos ka bank. Manehna ginjeum duit anu totalna lima juta rupiah. Pas tos nyepeng duitna manehna langsung meuli laptop anu tos dipikahoyong ti taun kamari. Pas tos waktosna mayar manehna teu tiasa mayar tepat waktos lantaran aya masalah janten manehna meunang denda. Ti kajadian eta manehna kaduhung nginjeum duit ka bank.
Abdi kantos gaduh pasangan kabogoh nu hobina teh ngomentaran fisik abdi. Anjeunna sering ngomentaran tina warna gigi abdi nu teu kinclong bodas, bentuk tubuh abdi nu rada ngeusi, pajarkeun teh ceunah jiga ibu-ibu. Tuluy warna kulit abdi nu gelap, pajarkeun teh kudu perawatan anu lah itu lah ieu lah, ah kesel pisan ngadanguna. Komentar kieu teh pasti didangu mun unggal amprok. Abdi sakapeung sok ceurik ku nahan jengkel bakat ku nyaah jeung ngahargaan anjeunna. Tapi anjeunna saenakna ngeritik jiga kitu. Bakat teuing ku kesel, ku abdi ditinggalkeun we lila-lila mah, neangan deui nu bisa narima fisik abdi apa adanya we.
Keur ulin bari kulineran di tempat dahar, teu biasana manehna ngomong "Lucu teu mun urang salingkuh? Bae teu?" Sabenerna mah reuwas ngadenge omongan manehanana kitu lantaran tara biasana, nu katinggalina penurut jeung bageur. Urang bari ngajawab "Naha omonganana bet kadinya? Kunaon, emang bener salingkuh?" Manehna ngomong deui bari nada lalaunan "Enya A, da abdi teh geus bosen jeung Aa". Siga aya bentar da eta mah, rarasaan teh keur bungah asa di dudut ka handap. Mimitina mah urang ngajawab "Oh kitu". Hayang ambek tapi teu kawasa. Lajeng ngomong deui "Nya atuh ari hayangna kitu mah teu nanaon". Soalna urang leuwih ngahargaan jelema anu jujur sanajan omongan eta peurih kana hate, tibatan nu salingkuh di tukangeun urang.
Kanggo sabagean ageung jalma, ningali toilet anu kotor sareng teu bersih tiasa nyababkeun parasaan geuleuh sareng teu ngarareunah. Bau anu goreng sareng lingkungan anu kotor tiasa nyababkeun parasaan geuleuh sareng ngajantenkeun aranjeunna hoyong ngajauhan tina kaayaan eta. Sababaraha urang malah bisa ngarasa pisan geueuh tur seueul nalika aranjeunna ningali toilet kotor. Dina kaayaan sapertos kitu, aranjeunna tiasa mutuskeun milarian jamban anu langkung bersih sareng langkung bersih. Sakapeung, ningali jamban anu kotor malah tiasa ngajantenkeun aranjeunna sieun sareng keuheul cicing di jamban. Ku alatan eta, penting pisan pikeun mastikeun yen jamban di sabudeureun urang salawasna beresih jeung higienis pikeun nyegah parasaan geuleuh jeung teu nyaman.
Pabrik tempat bapak urang di gawe oge termasuk pabrik anu bageur jeung paduli ka para karyawan na. Unggal tahun pabrik eta teh sok ngayakeun family gathering atawa jalan jalan bareng jeung kulawarga na acara silaturahmi anu tujuan na supaya ngadeukeutkeun diri antar karyawanna. Dina acara family gathering eta oge biasana aya acara bagi bagi door prize atawa undian. Tilu tahun ka tukang bapak urang pernah meunang doorprize kulkas. Mimiti na mah bapak urang teu percaya kusabab tara meunang jeung bapak urang teh sok di heureuyan ku babaturan na. Pas bener nomor na di panggil bapak urang reuwaseun teu sangka akhirna meunang jeung kabetulan emang butuh kulkas di imah.
Basa nuju balik ti kampus ka bumi abdi di Bandung, abdi ningal aya hiji budak leutik dina angkot anu ceurik. Pas abdi nyamperkeun manehna epekteh manehna teu boga duit kanggo balik ka imah, komo imahna jauh keneh. Manehna kedah naek sababaraha angkot deui kanggo balik, manehna oge teu tiasa nelepon sasahan lantaran hape jeung dompetna dicopet ku batur. Abdi langsung ngupahan manehna sabari nawaran supados abdi nganterkeun manehna nepi ka imahna. Asalna manehna embung sabab bisi nyusahkeun batur, tapi abdi tetep keukeuh nganteur manehna nepi ka imah. Pas tos nepi ka imahna, manehna teu wani asup ka imah lantaran bisi diseuseulan ku kolotna, abdi maturan manehna nepi ka imah sakaligus nyaritakeun kumaha kajadianna.