mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Unggal manusa pasti bakal penda jeung nu ngaran na kamatian. Cara supaya urang senantiasa siap ngahadapi kamatian nyaeta nu kahiji lobakeun amal ibadah salila hirup. Tah, harta benda jeung sajabana teh moal mungkin di bawa maot, nu di bawa maot mah ngan hiji, amal ibadah kasaean urang. Jadi, yuk ah lobakeun ibadah jeung beramal ti ayeuna. Nu kadua nyaeta pertebal kaimanan. Tah hal ieu teh bisa diteang ku rajin ibadah, rajin neang elmu agama, jeng rajin implementasikan nana dina kahirupan. Nu katilu nyaeta perbaiki diri urang. Diri urang kuduna unggal poe ningkat kaimanan jeung kualitas dirina, bisa ku cara memperbaiki diri.
Reuwas atawa kaget lamun ujug ujug hamil nyaeta ekspresi anu mimiti pangtulusna. Reuwas teh bisa rupa rupa, reuwas teu sangka kusabab di bere langsung tereh kawas gitu, reuwas teu sangka yen akhirna di bere saenggeus lila nungguan mangtahun tahun. Tapi umumna lamun kanyahoan hamil komo ujug ujug saenggeus reuwas pasti di barengan ku ceurik haru jeung bungah. Haru yen akhirna Allah mere kapercayaan jeung tangtuna tanggung jawab anu gede kahareupna. Bisa atawa henteu urang salaku kolot na engke tanggung jawab keur hirupna lahir bathin. Teu ngan soal duit tapi oge kasih sayang, didikan di imah na teu ngan saukur di sakola jeung sajabana.
Jujur urang sorangan mah can pernah ningali jurig jurig jeung sajabana, tapi urang mindeng pisan ngadenge caritaan ti babaturan atawa tangga sering pisan anu pernah manggihan jurig. Maranehna reeuwas pisn aya anu nepika pingan jeung isukan na gering. Jurig sabenerna pan loba pisan jeung  aya dimana wae, babaturan sakola urang pernah basa di kamar mandi sakolah ceunah ningali jurig kunti keu cicing, eta teh kajadian na basa jam sakola keneh jadi rame pisan sasakola. Manehna anu ningalina langsung shock reuwaseu pisan untung teu nepi ka pingsan, manehnna langsung lumpat ngagorowok tarik pisan ngajieun sasakola jadi rame  tuluy guru guru jeung babaturan na nyamperkeun manehna bari leuleus carita tuluy di tingali ku sarerea ka kamar mandi tapi eweuh nanaon.
Pernah reuwas teu pas divonis ku dokter mibogaan panyakit nu moal cageur? Urang pernah, tuluy pas balik ti dokter teh kapikiran, stress, nepikeun ka panyakit nu dina awak teh lainna cageur malah tambah-tambah. Barang mimitina mah asa teu sumanget hirup, sabab era mibogaan panyakit luar nu bisa katinggali ku batur. Tapi lila kalilaan mah geus damai jeung diri sorangan, geus narima naon nu ku Allah bikeun ka urang. Ku urang dilakonan jeung dileukleukan supaya sahenteuna teu nyebar teuing panyakitna. Panyakit ieu tambah parah teh sabenerna pedah urang teu ngubaran ka dokter, kalakah hare-hare ku kayakinan bakal cageur sorangan, apekteh naon nu dipikir ku urang teh salah. Matak ayeuna kaduhung pisan baheula teu geura-geura dipariksa ka dokter.
Saeutik carita tina sababaraha kajadian di sabudeureun kuring patali jeung jadi saksi. Sajujurna, di wewengkon kuring, lamun jalma-jalma dipénta jadi saksi dina hiji perkara, upamana, aya kacilakaan jalan, jarang aya nu hayang nyaho saha nu bener-bener kasalahanana. Sanajan anjeunna terang masalahna. Utamana pikeun kasus anu langkung ageung, sapertos maling, panganiayaan sareng anu sanésna. Kuring ogé panasaran naha bisa jadi kitu? Disidik-sidik, dumasar kana carita-carita, naha teu hayang jadi saksi, salah sahiji alesanana sieun ahirna nimbulkeun masalah panjang. Contona kasus kekerasan atawa premanisme. Masarakat teu hayang jadi saksi atawa ngalaporkeun hiji pasualan sabab reporter atawa saksi bisa jadi boga masalah jeung palaku dina mangsa nu bakal datang. Atanapi sanés janten wartawan sareng saksi, anjeun janten tersangka.
Lamun tos dekeut ka magrib di sasih Romadon pasti di jalan macet pisan. Seeur jalmi anu ngudag waktos supados tiasa buka di imah jeung sholat jama'ah di masjid. Teu sakedik oge jalmi anu ngabuburit sabari moro dahareun kanggo buka puasa janten jalanan teh rame pisan. Seeur jalmi anu mawa motor jeung mobil ereun di sisi jalan lantaran meser dahareun anu mangkal di sapanjang jalan, hal ieu tangtu ngajadikeun jalan macet pisan. Teu sakedik oge aya kajadian nabrak kandaraan anu dihareupna lantaran ereun lila teuing di sisi jalan anu sanes tempat parkir anu ngajieun jalmi anu di tukangna ambek lantaran ngajieun macet.
Ku lantaran tos sababaraha kali kaguguran, rerencangan abdi teu ngarep deui gaduh murangkalih, tapi manehna ngalakukeun usaha kanggo hamil lantaran putrana anu kahiji tos tilu taun, manehna hoyong gaduh adi. Abdi oge sedih basa manehna masiha kabar yen manehna kaguguran. Abdi nyarankeun ka manehna supados teu pati mineng digawe lantaran bisa wae eta janin kaguguran teh lantaran manehna cape. Sasih ieu manehna leuwih sering gawe di imah, teu ka kantor jeung leuwih sering istirahat, teu loba begadang. Kamari, manehna beja yen manehna teu napsu dahar jeung ngarasa awak gampang cape. Abdi langsung nitah manehna tespek, epekteh bener manehna hamil tos tilu minggon.
Dibully teh rasana teu geunah pisan. Upami bade kamana-mana teh paraur kusabab sieun papanggih palaku pembullyan. Pembullyan teh tiasa kajadian dimana wae, kumaha wae, kasaha wae, sareng mere dampak nu sarua hadena. Dampak pembullyan teh tiasa nyieun trauma nika ka korban tos gede janten jalma dewasa. Rasa sieun dibully teh janten perasaan nu teu tiasa leungit. Rasa sieun nu asalna ngan saukur sieun indit kamana-mana janten sieun ka sagala rupa kaasup nyokot kaputusan dina kahirupan korban bully. Intina rasa sieun kusabab bully tiasa nyieun korban pembullyan teu percanten ka dirina nyalira. Ieu teh goreng pisan tur janten jadi masalah sosial.
Abdi atoh pisan tiasa katarima di perguruan tinggi negeri. Sanajan asalna teu pati ngahareupkeun katarima lantaran bisi kuciwa ku hasil na. Abdi atoh lantaran sagala usaha abdi kanggo katarima di perguruan tinggi kabayar. Asalna abdi pernah mikir lamun taun 2019 abdi teu katarima SBMPTN deui, abdi bakal janten guru di sakola teras kuliah sabari ngajar. Tapi alhamdulilaha abdi teu nyerah kanggo ngudag cita-cita abdi. Matak kanggo saha wae ulah gampang nyerah ngudag cita-cita . Upami urang tos gaduh kahoyong keung kahoyong na teh sae jeung cara na bener pasti bakal aya jalan na. Hayu urang ngusahakeun kanggo ngudag anu dipikahoyong ti lengkah sa alit naon wae teu sawios.
Rasa sieun nimbulkeun rasa teu aman pas keur sorangan mangrupakeun hal nu mindeng dialaman. Biasana keur di tempat asing atawa tempat anu teu dipikawanoh. Penting jang urang ningkatkeun rasa percaya diri jang diajar kaparigelan nu bisa mantuan batur minangka nyanghareupan situasi nu pikasieuneun, siga diajar self-defense atawa miluan les silat. Urang oge bisa ngagunakeun teknologi meh ngarasa leuwih aman pas keur sorangan. Misalna ngagunakeun aplikasi pengawal virtual, ngirim lokasi ka babaturan atawa kulawarga, oge ngagunakeun sistem kaamanan imah nu canggih. Ngameh urang bisa mengatasi rasa teu aman pas keur sorangan jeung ngarasa leuwih percaya diri jeung aman dina nyanghareupan situasi nu pikasieuneun.
Urang biasana ka mall unggal dua minggu sakali, sabenerna urang teu resep balanja tapi aya waktu dimana urang kudu balanja sakeur kabutuhan di imah boh sakeur kabutuhan diri sorangan. Jadi urang teh ka mall sogo, ieu teh mall alus jeung gede. Teu lila urang nempo aya riuangan jalma di sabeulah katuhu, terus aya loba kamera jiga keur di wawancara ku wartawan. Urang bisana tara hayang nyaho hal-hal nu kararitu, tapi basa eta urang panasaran pisan hayang nempo. Terus urang ningali ka ririuangan eta, ngausahakeun ka harep meh ka tempo. Pas geus ka hareup urang nempo Afgan jeung Maudy keur di wawancara ceunah maraneh na nuju meser kado sakeur rerencangan ulang tahun, urang bungah pisan bisa amprok jeung Maudy Ayunda soalna ti bareto jaman film perahu kertas urang resep pisan ka maneh na, geus mah geulis, pinter, jago akting, boga sora anu alus pisan, kabeh lagu-laguna urang apal. Teras urang kabeneran tiasa popotoan sareng Maudy, bari ngucapkeun nuhun.
Cara katilu pikeun nyegah kadaharan gancang ruksak nyaéta séépkeun dina hiji atawa dua poé. Ulah nyimpen sésana pikeun lila teuing. Upami urang acan nuang dina tilu dugi ka opat dinten, langkung saé dipiceun wae. Kusabab dina waktos ayeuna, sanaos henteu aya parobihan anu katingali dina penampilan dahareun, kamungkinan baktéri ngabahayakeun parantos aya dina dahareun. Langsung asupkeun sésa-sésana ka kulkas, teu leuwih ti dua jam sanggeus dahar, seepkeun  sésana dinahiji poé atawa dua poe. Kaopat, tiiskeun bungbuahan sarta sayuran dina kaayaan garing. Wios teu kedah ngumbah buah atanapi sayuran anu badé disimpen dina kulkas. Ieu alatan nyimpen sayuran jeung buah dina kaayaan baseuh bisa ngagampangkeun tumuwuhna baktéri sarta ngabalukarkeun kadaharan gancang busuk. Langkung saé pisan mun ngumbah bungbuahan sarta sayuran saméméh didahar.
Aliran walungan anu tadina garing, langsung dipinuhan ku runtah sarta warga anu nempo kajadian éta langsung reuwas. "Ieu cai cikal gé buru-buru video, astagfirullah alazim Ieu meni gélo, runtah meni gélo (ieu cai kaluar gancang gélo dina vidéo, astagfirullah aladzim ieu gélo, edan pisan sampahna)," gorowok saurang warga dina éta vidéo. .

Atuh reuwasna mah warga lain malah nyebut sampah anu diguling-guling ku saluran cai siga tsunami. "Ieu laut sampah, tsunami (ieu laut sampah, tsunami," cenah.

Nepi ka poé Rebo (31/10/2018) énjing-énjing, unggahan vidéo tumpukan sampah éta parantos ditonton 48 rébu kali sareng nampi 440 komentar serong ti netizen.

"Geus teuing," tulis nu boga akun @saniutaris.

"Masalah sampah mah ulah saling nyalahkeun, tanyakeun ka diri urang sorangan naha urang geus miceun sampah di tempatna," tulis nu boga akun @mitantutami sejen.
Pangalaman pikageuleuhen pasti kantos kaalaman ku kabeh sarerea. Teu aya pengecualian pikeun jalma anu henteu kantos ngalaman kajadian anu pikageuleuhen. Ti leuleutik, urang pasti geus ngalakukeun anu disebut ngijih atawa ngijih dina calana. Malah leuwih parah, micen hajat atanapi modol dina calana anjeun. Geus tangtu hiji hal nu geuleuh. Nalika urang gering, urang pasti geus utah, ieu hal lumrah, tapi tetep, eta hal nu geuleuh. Tumuwuh nepi, urang oge moal leupas tina pangalaman atawa kajadian anu pikageuleuhen. Boh nu karandapan ku urang atawa jalma di sabudeureun urang. Komo deui urang Indonesia nu kabeneran nagara kotor jeung teu bisa ngajaga kabersihan.
Tilu hal nu bisa jadi penyebab ayana konflik sara di Indonesia nyaeta nu kahiji ayana perbedaan pandangan atawa pendapat antarsuku atawa antargolongan. Biasana hal ieu micu ayana konflik sara nu ngalibatkeun dua pihak dina waktu nu relatif panjang. Nu kadua nyaeta ayana perbedaan adat istiadat dina suatu suku atawa daerah. Hal ieu ge bisa micu konflik sara antarsuku atawa antardaerah jeung golongan sabab ayana pagentreng paham dina ngalaksanakeun adat istiadat. Nu katilu nyaeta ayana kasenjangan sosial antarmasyarakat sehingga micu timbulna konflik sara nu terkadi di suatu kelompok masyarakat. Tah hal-hal nu karitu teh kudu na mah dijauhan, dihindari supaya teu terjadi konflik sara.
Poe ieu bapa kuring ka imah balik ti nguseup jeung babaturanana ka danau di desa sebelah. Lauk nu katewak ku bapa teh lauk nila. Waktu éta indung kuring the keur gering jadi teu bisa ngurus lauk keur dahar engke peuting. Janten bapa nitah kuring ngabersihan lauk sareng pang masakeun oge. Sajujurna, kuring teu bisa ngambeu bau hanyir, asa hayang utah. Tapi ku kuring di tahan weh, kuring malahan mah make masker kain dua lapis pikeun ngurangan bau hanyirna. Kuring ngabersihkeun sisikna, kuring ogé ngabersihan beuteung lauk dugi ka euweuh deui kokotorna. Sanggeus éta kuring méré jeruk nipis jeung bungbu séjénna, tuluy digoréng nepi ka asak. Sanggeus asak eta lauk teh, kuring teu hayang dahar sabab kuring masih ngabayangkeun bau hanyir, jadi kuring dahar jeung kurupuk.
Rata-rata kacilakaan nu terjadi di jalan-jalan nu aya di Indonesia teh nyaeta salah sahiji faktor penyebabna teh rem blong. Komo mun kacilakaan truk atawa angkutan skala besar mah. Rem teh jadi salah sahiji hal nu wajib pisan dipelihara dina kandaraan sabab mangrupakeun pengendali tina laju eureunna kandaraan. Mun rem geus teu berfungsi teh potensi kacilakaanna tinggi pisan, komo mun kandaraanna kaleuwihan muatan. Loba kasus kacilakaan nu ngarenggut nyawa nu disababkeun ku rem blong. Teu saeutik oge kacilakaan nu terjadi di jalan tol teh disebabkeun ku rem blong. Mantak samemeh berkendara teh kudu diriksa heula sagala kondisi kandaraanna, termasuk pamariksaan rem nu penting pisan.
Pencapaian nu pang ngabanggakeun saur abdi mah nyaeta tiasa meser bumi ku ladang kerja keras nyalira, najan eta bumi ge nyicil. Lila mangtaun-taun nabung jang ngadepean eta bumi, ahamdulillah ayeuna tos rengse. Saur abdi mah bumi teh jadi barang nu penting pisan di kahirupan, sabab eta bisa jadi tempat pangbalikan urang mun timana-mana teh. Teu kudu mewah, nu penting cukup jeung sasuai kabutuhan urang. Kapeser bumi ku ladang nyalira mah seneng na moal aya tandingan, bungah kacida. Komo deui mun tinggalan na bareng jeung orang tua. Asa bangga we ka diri sorangan. Pencapaian eta teh jadi pencapaian puncak tinu sagala rupa kahayang.
Kuring sakali-kali milu kagiatan relawan anu ngabantuan masarakat, sarta kuring meunang imunisasi haratis di posyandu pikeun barudak. Tapi hiji poé lumangsung kajadian pikaseurieun di posyandu. Dimana hiji indung mawa tilu budakna anu umurna sarua jeung barudak sakola dasar. Nalika anak kahiji disuntik masih normal sabab teu aya perlawanan ti budakna. Mangka giliran anak kadua masih aman oge sanajan nalika disuntik anjeunna nangkeup indungna. Nalika giliran si bungsu, hese pisan sabab sieun pisan disuntik sanggeus nempo lanceuk nu kadua ceurik jadi teu daek disuntik. Tadina rek kabur ti kamar dokter tapi si lanceuk geus ngahalangan jalan kaluar, jadi si bungsu teu bisa kamana-mana. Ahirna salah saurang patugas lalaki nu beda-beda di kamar teh berinisiatif mawa si bungsu tapi teu kungsi waktu keur ngagotong, si patugas katajong "ituna" ku si bungsu, bari si bungsuna ge kabur tina genggaman patugas. Ahirna si ibu nyampeurkeun si bungsu bari ngalempengkeun jeung ngabujuk sangkan disuntik. Ahirna si bungsu hayang disuntik sanggeus sajam dibujuk ku indungna ku iming-iming kado anu bakal dibikeun sanggeus rek disuntik.
Tilu cara nu kudu dilakukeun saorang muslim mun keur ngarasa ambek. Nu kahiji nyaeta lobakeun maca istigfar, jeung macana dilenyepan sing khusyu. Biasana mun loba maca istihfar teh sok sering eling ka Gusti Allah. Nu kadua nyaeta wudhu. Mun istigfar loba tapi jengkel keneh wae, cobian geura wudhu supaya ditiiskeun pamikiran nana. Nu katilu nyaeta sare. Mun jengkelna masih aya keneh wae, kudu pisan langsung disarekeun. Sabab daripada ngedalkeun kajengkel, mending mohokeun ku cara sare. Jadi, hudang sare teh bisa seger deui pikiranna. Tong hilap dina sagala lampah lantunkeun dzikir, lobakeun istigfar kana sagala dosa. Ulah nepi ka poho kanu nyiptakeun urang.
Rasa kasieun ku sabab demam panggung tangtuna tiap jelema beda-beda, beuki sieun biasana beuki parah. Nu dirasakeun mah unggal rek tampil teh sok mules wae jeung nyeuri beuteung, tungtungna bulak-balik ka toilet. Teu ngan saukur nepi dinya hungkul, suku oge mindeng hese digerakeun padahal geus kuduna maju. Nu paling parah demam panggung teh pas keur lomba volly, ari volly mah teu bisa cicing wae ngajentul di tempat, aya kalana urang oge kudu rotasi. Ieu paling sieun pisan ku sabab loba nu nongton, malah ditongton ku sa-kecamatan. Penontonna oge ngulilingan para pamaen nu keur lomba, ditambah jorowokan di penonton nu beuki sieun.
Aya sababaraha cara pikeun nungkulan jalma anu resep ngabully. Kahiji, ulah sieun. Lamun urang keur dibully, urang pasti bakal ngarasa sieun, tapi coba ulah nepi kasampak sieunna. Sasaran utama maranéhanana nyaéta jalma anu pengecut, pembully biasana bakal terus ngabully jalma anu kasampak penakut. Janten, nalika urang dibully, tong sieun. Lamun urang geus leuwih wani mah, gertak balik aranjeunna deui, ngabejaan sina eureun eta bullying teh. Ngegertak aranjeunna balik lain hartosna urang ngabully aranjeunna balik. Anu kadua nyaéta kapercayaan diri sareng pangakuan diri. Kapercayaan diri teh penting pisan. Lamun urang ngarasa minder, ngarasa lemah jeung teu daya, urang bakal jadi sasaran bullying. Urang bakal dijadikeun bahan ejekan babaturan. Tapi, lamun boga kapercayaan diri luhur, jalma séjén pasti bakal ngahargaan urang balik.
PT Dongan mangrupakeun salah sahiiji perusahaan tekstil gedean anu aya di daerah Kalijati, Subang. Tahun 2020, perusahaan ieu loba ngalaukeun PHK ka karyawanna. PHK dilakukeun massal. Aya sakira lima rebu karyawan nu kena PHK saminggu terakhir. Aya oge kayawan nu dipindahkeun gawena ka perusahaan lan nu nopang perusahaan ieu. PHK massal ieu dilakukeun sabab perusahaanna ngalami kabangkrutan. ieu tos kadua kalina PT Dongan bangkrut dina proses usahana. Ayeuna, PT Dongan diganti nami jadi PT Pesat Global tuluy ngasupkeun deui karyawan nu di PHK supaya gawe deui didieu. PHK massal ieu janten ngarugikeun berbagai piha, salah sahijina nya ngarugikeun pisan karyawan.
Perkawis ambek-ambekan anu timbul akibat tina pandangan urang kana kaayaan hiji masalah, kitu deui carita anu urang kadenge ti jalma lian, yen urang digosipkeun atawa difitnah.. Saran kuring ngan hiji. Diajar tunda réaksi anu datang ti puseur emosi.
Naha, naha kuring nyebutkeun teu bersyukur? Langsung ngabeledug amarah. Antosan sakedap, réspon anu ditunda bakal masihan kasempetan pikeun cerebellum ngirim sinyal supados anjeun milarian inpormasi anu langkung akurat.Ulah ngan ukur percanten kana kecap hiji jalma, ieu bakal nyababkeun émosi anjeun.
Lamun datang ka masalah, coba kaanggo tina sudut pandang  Anjeun. Hindarkeun kecap….intina nyaéta…..anjeun salawasna…… anjeun henteu pernah… nah pertanyaan eta nu bakal nyiaptakeun kasadaran yen ker urang nyewot teh.
Tos lami pisan abdi teu olahraga, matak poe ieu abdi gaduh rencana bade lumpat di sabudereun imah. Abdi ngahaja sarapan heula supados teu asup angin lantaran enjing-enjing ieu cuacana nuju tiris pisan lantaran sonten-sonten sok hujan. Teu lila saatos sarapan, abdi langsung lumpat. Abdi teu langsung lumpat gancang lantaran abdi nembe lumpat deui ayeuna. Teu hilap abdi oge ngahurungkeun lagu kanggo maturan kuring lumpat. Target lumpat abdi nyaeta dua puluh menit murilingan kebon jeung muir ka sisi jalan nepi ka imah kuring deui. Basa lumpat, abdi ngarasa seueul dina beteung teras utah lantaran teu kiat lumpat. Seeur batur anu ningalikeun kuring lantaran rujit ningal utah.
Salaku umat Islam, urang kudu senantiasa eling dina sagala situasi. Tah mun rek tampil ge kudu eling ku babacaan, supaya teu demam panggung. Ieu tilu bacaan anu alus dihapalkeun samemeh tampil supaya teu demam panggung. Nu kahiji nyaeta maca surah Al-Fatihah. Surah ieu teh dipercaya bisa ngalancarkeun sagala hal. Nu kadua nyaeta ayat kursi. Tah ayat kursi teh bisa nyieun hate tenang jeung teteg moal geumpeur. Nu katilu nyaeta tilu Qul, surah Al-Ikhlas, Al-Falaq, jeung An-Nas. Tah tilu bacaan Qul ieu teh bisa nyieun lancar sagala hal jeung deuih senantiasa ngajauhkeun tina marabahaya. Mantakna penting pisan maca susuratan ieu dina samemeh ngalakukeun sasuatu.
Perlakuan toksik ti rekan-rekan gawé bisa dina wangun kecap atawa lampah, contona ngaremehkeun, nangtoskeun, disrespecting, provokator, maréntahkeun, bullying, pelecehan, ngamangpaatkeun, jeung manipulatif. Sajaba ti éta, nyieun drama jeung gosip ogé kaasup kana ciri batur sapagawean toksik.
1. Sebutkeun lamun kapikiran
Sakapeung, hiji jalma teu sadar yén kecap atawa kalakuanana geus menyakiti jeung condong jadi racun. Janten, upami anjeun janten korban, tunjukkeun yén anjeun gaduh reservations ku nyarios kalem sareng sopan tapi tegas. Hal ieu dilakukeun ambéh maranéhanana nyaho yén perlakuan geus ngaleuwihan wates.
2. Ngalibetkeun pihak katilu
Lamun perlakuan jalma toksik ieu geus ngarugikeun jeung ngaganggu kinerja Anjeun, Anjeun kudu ngalaporkeun ka pengawas karya Anjeun atawa pihak otorisasi pikeun nanganan keluhan pagawe. Ku cara éta, aranjeunna bakal diurus nurutkeun aturan anu berlaku.
Geuleuh ningali tumpukan sampah tiasa pisan teu nyaman sarta memicu reaksi fisik jeung emosional. Sababaraha urang bisa ngarasa teu nyaman, hariwang, atawa pisan bagja. Ieu kusabab tumpukan sampah tiasa ngandung bakteri sareng partikel sanes anu tiasa nyebarkeun panyakit sareng nyababkeun bau anu teu pikaresepeun. Reaksi jijik kana tumpukan sampah oge tiasa dipangaruhan ku pandangan budaya sareng norma sosial, dimana sababaraha budaya tiasa ningali tumpukan sampah salaku hal anu teu higienis pisan sareng nyababkeun parasaan jijik. Sanajan reaksi geuleuh kana tumpukan sampah teh bisa ditarima tur umum, hal anu penting pikeun ngubaran sabudeureun kalawan hormat tur ngajaga kabersihan, sakumaha tumpukan runtah anu teu diurus bener bisa ngabalukarkeun masalah lingkungan jeung kasehatan serius.
Dina mimiti kelas 2 SMA. Lamun ditilik-tilik jaman harita, sabenerna mimiti indit ka warnet téh ngan pikeun ngaréngsékeun tugas kelompok. Malah sok mampir ka warnet, kuring masih ngarasa éra jeung teu wani asup. Barina ogé, waktu éta kuring teu wawuh jeung komputer jeung dunya internét. Janten, réngsé tugas. Babaturan kuring langsung muka buruan sareng kusabab panasaran kuring ningali anjeunna maén. Kusabab eta kasampak fun, Kuring nanya ka diajar eta, sarta jadi kuring maén babarengan, sabab dina waktu éta aya kénéh loba RF na Gunbound kaulinan. Sareng dugi ka ayeuna, mimitian ti Oktober / Nopémber 2019, kuring henteu kantos maén deui kaulinan online. Tapi tetep up-to-date ngeunaan warta ngeunaan kaulinan sareng kuring ogé sok ngamutahirkeun kaulinan kuring liwat platform Steam atanapi Origin tanpa mencét tombol peluncuran Game. Anjeun tiasa nyebatkeun hal nu nyieun nyesel sabab waktos éta kuliah kuring runtuh teu bener  sareng jadi nyiaptakeun kuring pangangguran salami sataun ti kuliah. Tong naroskeun deui pola sare, ari wengi mah beurang, beurang jadi peuting. mangkana ngintrol waktu jang game teh penting
Abdi janten salah sahiji jalma anu "mabok" nalika naék mobil/beus atanpi keur geuleuh ka lalauk. Abdi badé ngabagi pangalaman kuring. Anu paling penting, ulah ngantep beuteung kosong. Dahar teu langkung ti 30 menit sateuacan perjalanan, teras nginum tolak anginin sareng antimo saatos tuang. Lamun lapar salila perjalanan, dahar biskuit kurupuk. milarian anu raoseun netral sapertos kurupuk malkist khong guan. Ulah nginum inuman bersoda. Coba hal haneut, tapi teu kopi atawa susu. Preferably cai atawa tea. Mun teu aya inuman panas mah biasana mawa cai mineral anu dicampur rasa sapertos nutri essence. Rasa cai mineral sabenerna ngajadikeun kuring seueul nalika kuring dina kendaraan. Salami istirahat di réstoran, cobaan milarian tuangeun anu nganggo sup panas sapertos bakso atanapi sup. Jeung sakadar pancegahan, kuring sok nginum antangin/tolak angin JEUNG antimo deui sanggeus dahar.
Lima sarangga nu sok aya di imah jeung jumlahna loba. Nu kahiji nyaeta kecoa. Kecoa teh pasti aya dina imah nu teu kaurus atawa nu kotor Nu kadua nyaeta lembing. Lembing teh sok bau pisan jeung sok euntreup dina lampu nu hurung. Nu katilu nyaeta lancah. Lancah mah sok aya dina lalangit atawa tembokan imah sabab nyieun sarangna. Nu kaopat nyaeta reungit. Tah reungit teh sok muncul mun di imah loba betrak-betruk atawa kumuh jeung kotor. Nu kalima nyaeta kamarang. Biasana kamarang teh sok aya di unggal imah jeung nyieun sayangna. Kamarang teh resepeun pisan tempat nu lembab atawa teu kahontal ku jalma. Mantak biasana nyayang di luhur lalangit.
Dina nyaeta budak awewe anu sieun pisan nyaksian kacilakaan. Hiji poe, manehna keur leumpang ka imah ti kuliah nalika manehna nempo hiji kacilakaan mobil anu lumangsung caket dieu. Sanaos anjeunna awalna bade neraskeun perjalanan ka bumi, tapi tungtungna anjeunna mutuskeun pikeun cicing di tempat eta pikeun ngabantosan. Tapi, waktu pulisi datang rek menta inpo, Dina ngarasa sieun jeung hariwang pisan. Anjeunna ngarasa yen anjeunna moal tiasa masihan akun anu akurat sareng ngan ukur ngajantenkeun kaayaan langkung parah. Anjeunna jadi hariwang jeung sieun yen anjeunna bieu bisa nyarita jelas lamun ditaroskeun ku pulisi. Tapi, aparat kapulisian anu nanganan anjeunna sabar pisan sareng ngartos kahariwangna. Aranjeunna masihan Dina waktos pikeun muhasabah sareng fokus sateuacan masihan katerangan.
Lantaran resep balanja kuring janten jalmi anu kalap, sagala dibeuli. Lamun nuju gaduh artos abdi pasti manteng dina aplikasi, neangan nao wae anu tiasa dibeuli, padahal kadang oge teu butuh kana barang eta, tapi resep weh milihan barang jeung ngantosan tukang paket datang ka imah jeung ngabuka paketna. Hiji waktos abdi ningal aya hiji barang anu dipikahoyong pisan, tapi basa eta teh abdi nuju teu gaduh artos, tuluy di aplikasi eta teh aya tawaran pay later, nyaeta urang tiasa meser ayeuna tapi mayarna engke deui, abdi teu mikir panjang langsung daptar, bulan hareupna abdi meunang tagihan, tapi kuring teu tiasa mayar lantaran teu gaduh artos.
Pas abdi mimiti ngadatangan imah rerencangan abdi, abdi teu apal yen anjeunna gaduh gogog di imahna. Komo gogogna teu ngan hiji hungkul, tapi aya tilu. Pas abdi asup ka imahna, abdi langsung diambut ku gogogna teras anjeunna langsung ngising di hareupeun kuring. Abdi sabenerna rujit kana ompol anjing, komo manehna ngising di hareupeun kuring pisan, untung we teu muncrat ka baju kuring, tapi lantaran abdi teu ngeunah ka rerencangan abdi, abdi ngan seuri hungkul. Ceunah mah gogog na bungah patepang jeung kuring, matak manehna mere hadiah 'ompol' ka kuring. Tapi rerencangan abdi langsung menta hampura ka kuring teras si gogogna langsung dikandangan.
Basa nuju jalan-jalan di kampus, abdi teu sengaja amprok jeung babaturan keur SMP. Basa SMP anjeunna teh ngalih sakolana ka Bandung. Ti harita teu pernah amprok deui. Eh ayeuna amprok di kampus. Ternyata anjeunna oge kuliah didieu, ngan beda fakultas sareng abdi. Abdi mah Fakultas Ilmu Budaya, anjeunna mah di Fakultas Peternakan. Urang duaan tuluy ngobrok di gazebo kapus. Ngobrol ngaler ngidul nostalgia ka zaman SMP baheua. Asa waas pisan duaan ngobrol dina kaayaan nu santai jeung sejuk kieu. Kabeneran kapus sepi da nuju libur semester. Anjeunna bade ka rektorat, abdi ge sami. Janten tungtungna mah bareng we indit duaan.
Pas leutik abdi mineng pisan sasapedahan, malah sasapedahan kaasup kagiatan olahraga anu paling dipikaresep ku kuring di antara sadaya rupi olahraga. Abdi resep sasapedahan lantaran urang tinggal diuk tapi tos tiasa olahraga jeung ngajieun awak urang janten sehat. Tapi hanjakalna baheula abdi can boga sapeda, janten lamun hayang sasapedahan kedah nambut sapeda tatanggi. Hanjakalna deui sapedah manehna teh remna geus rada ruksak, janten ulah ngebut-ngebut nganggona. Tapi teu disangka kuring ngaliwatan hiji turunan, janten sapedah teh ngebut pisan, abdi bingung kumaha cara ngereunkeunna. Tungtungna mah kapaksa abdi ngalabuhkeun diri sorangan ka jukut supados teu beuki bahaya. Untung kuring teu nanaon.
Karya bagi sasaorang teh berarti pisan, sabab buah tina ide orisinalna nu dikembangkeun masing alus jeung apik. Karya nu dijieun teh dipupusti jiga anak sorangan. Komo mun karyana bentuk tulisan mah, kudu buru-buru dipatenkeun supaya orisinalitasna kajamin. Pernah babaturan urang nyieun hiji karya tulis nu jerona meunang ngutip ti karya batur barijeung teu diparafrase, jadi katingali yen lain tulisan manehna. Tapi, manehna meuni pede ngapublikasikeun karyana dina sosial media. Teu lila loba nu paham sastra ngaromen karyana, sabab memang wawuheun kana tulisanna. Geus kitu babaturan abdi langsung eraeun, buru-buru ngahapus postingan nana. Tah, mantak kudu hati-hati kana karya tulisan mah, ulah asal nyomot jeung nyokot ide batur.
Sedih mangrupikeun reaksi alami nalika urang kaleungitan batur anu urang pikanyaah, khususna nalika urang kaleungitan anggota kulawarga. Ayeuna, anjeun bisa ngarasa remuk, bingung, sarta daya teu upaya. Anjeun tiasa ngaraos nyeri fisik dina dada atanapi patuangan ngarasa seueul jeung hate anu teterasan hariwang, atanapi anjeun tiasa ngalaman gangguan bobo atanapi napsu tuang anu ngirangan. Anjeun meureun ngarasa cape atawa teu gaduh motivasi, atawa anjeun bisa ngarasa hariwang atawa cemas. Sadaya reaksi ieu mangrupikeun bagian tina proses kaleungitan, sareng eta normal pikeun ngarasa kitu nalika nyanghareupan kaayaan anu sedih sapertos kaleungitan kulawarga. Nu matak kitu, urang teu kedah nolak perasaan kasedih anu aya dina hate. Narimakeun rasa sedih jadi salah sahiji cara pikeun ngahampangkeun kabeurat ku lumangsungna rasa sedih anu dialaman.
Tips supaya urang teu kena macet mun rek indit digawe atawa sakola. Nu kahiji nyaeta indit na leuwih suhud tibatan batur. Mun biasana indit jam genep, urang bisa indit satengah jam samemehna supaya bisa ngahindari kamacetan di jalan. Nu kadua nyaeta make jalur alternatif. Mun biasana loba nu indit liwat jalur umum, urang kudu make siasat ngaliwatan jalan alternatif, sabab biasana salian leuwih deukeut jeung can loba nu apaleun, ngajadikeun ieu hal nu moal mantak nyorang macet dina inditna. Nu katilu nyaeta gunakeun kandaraan umum. Supaya bisa ngurangan kamacetan, biasakeun leuwih hade make kandaraan umum, jadi kakoordinir ku babarengan, teu mawa kandaraan sorangan-sorangan.
réngsé istirahat di Rm. Sari Rasa, Kendal urang leungit hiji panumpang. Sababaraha kali dibewarakeun ngaliwatan spiker ti kamar informasi réstoran urang, masih teu muncul. Pamustunganana, urang curiga (jeung ternyata sangkaan urang bener) yen panumpang urang katinggaleun di SPBU MURI, Tegal. Kusabab urang geus ngeusian suluh dinya. Anu kami lakukeun dina waktos éta nyaéta:
1. Pilarian nami panumpang sareng nomer telepon tina manifes beus, teras ngahubungi anu dimaksud.
2. Nyuhunkeun dihapunten sareng nyuhunkeun panumpangna kanggo ngantosan beus salajengna anu tiasa naék.
3. Dibantuan ku patugas pameriksa, néangan informasi ngeunaan beus anu aya di tukangeunana anu bisa dijadikeun tunggangan pikeun panumpang ieu.
4. Ngamankeun koper penumpang tuluy nyieun laporan dina kolom catetan dokumen perjalanan ngeunaan kajadian ieu.
Saparantos beres sadayana, simkuring neraskeun perjalanan teras ngantunkeun koper di kantor cabang Surabaya.Hanjakal waktu éta urang ngan sadar aya panumpang ditinggalkeun balik sanggeus leuwih ti dua jam. Hasilna, teu aya beus anu nuju ka Madura anu tiasa naék. Sarerea geus kaliwat SPBU. Anu nyésa waé nyaéta sababaraha beus ti Sumatra ka Malang sareng Banyuwangi. Sanaos kitu, masih aya waktos kirang langkung opat/lima jam dugi ka Tegal.
Taun kamari abdi janten panitia dina bakti sosial kampus abdi, waktos harita simkuring aya di kampung anu rada pedalaman 3 dinten, didinya abdi tepang sareng sababaraha sepuh anu ngan hirup nyalira, teu sadayana tanpa kulawarga, aya anu tinggaleun. jeung budak" jeung incuna ka kota ngan 1 atawa 2 taun sakali, aya nu boga budak tapi geus mangtaun-taun teu paamprok jonghok” sabab cicing di kota jeung loba deui carita ti maranehna. Karasa sedih Nalika kuring ningali aranjeunna sapertos kitu, kuring nepungan salah saurang nini anu leres-leres henteu ngagaduhan kulawarga, sababaraha bulan sateuacan urang angkat ka dinya anjeunna henteu ngagaduhan bumi, unggal dinten anjeunna kedah bobo di kebon batur anu aya. leutik "pondok" istirahat sanggeus digawé di kebon, sarta lamun hujan nini hitched naek di imah tatangga anu rék numpak jeung nini na di imahna. Mangtaun-taun”, nepi ka hiji mangsa warga mantuan nini nyieun imah, ku cara gawe babarengan, nepi ka ayeuna nini geus boga imah, sok sanajan si nini gering teu aya nu nyaho sabab si nini keur nyorangan di imah. nya lamun nini teu kaluar ti imah sagemblengna nepi ka 2 poé
Barudak di kosan mah biasana sok rada jorok. Abong-abong hirup sorangan, jenten teu aya nu nyeseulan lamun kamarna pabalatak atawa piring jeung gelas tilas daharna te diberersihan deui. Basa balik ti kampus, abdi ngahaja nyimpang heula ka kosan rerencangan lantaran bade nyandak barang anu tinggaleun di teun manehna. Sateuacan angkat sabenerna manehna geus nyarios yen kamarna teh pabalatak. Ai sugan teh pabalatak biasa, tapi pas abdi datang ka dinya aya loba piring kotor anu numpuk loba, jaba pas diangkat teh aya cucunguk. Aya oge gelas tilas nginuman anu geus dikurubutan ku sireum. Abdi langsung buru-buru balik saatos nyandak barang lantaran rujit ningal kosan na.
Sieun kana bahaya kajahatan (fear of crime) tangtu ngurangan
tingkat kesejahteraan psikologis sareng tiasa ngirangan inténsitas interaksi
sosial. Dina grup sawawa, loba variabel séjén anu aub
mangaruhan tingkat sieun kajahatan saperti umur, status sosial ékonomi jeung
etnis. sieun kajahatan ngakibatkeun kabiasaan nyingkahan
misalna ngawatesan gerak jalma di luar imah jeung kabiasaan ngajauhan ieu
pangaruh dina interaksi sosial jeung aktivitas fisik. Kasus kajahatan anu langsung mangaruhan individu sapertos perampokan sareng
ngajambret, dirasakeun jadi leuwih ngancam tinimbang kasus kajahatan sejenna dina skala
kajahatan anu leuwih lega sarta jangka panjang. Salaku tambahan, anceman anu jadi kasieun awéwé pikeun narajang séksual mangrupikeun faktor anu paling penting anu mangaruhan tingkat sieun kajahatan sanés. Jadina
aya kapercayaan yén unggal kajahatan pribadi ngalawan awéwé boga potensi pikeun ngaronjatkeun
mangrupakeun kajahatan narajang seksual.
Pikeun ngungkulan rasa jijik anu disababkeun ku runtah sato, aya sababaraha hal anu bisa dilakukeun, diantarana. Coba ngajaga jarak anjeun tina sumber runtah sato sapertos piaraan, sato peternakan, sareng anu sanesna. Pastikeun pikeun ngajaga pakean sareng awak anjeun beresih supados anjeun henteu keuna ku runtah sato. Ngumbah leungeun saatos berinteraksi sareng sato atanapi lingkungan anu tiasa kacemar ku runtah sato. Anggo masker sareng seungit pikeun ngahindarkeun bau anu teu pikaresepeun. Coba ngarobah pamadegan negatip atawa pikiran ngeunaan runtah sato ku cara mikir ngeunaan hal positif lianna. Upami masalah geuleuh tetep sareng mangaruhan kualitas kahirupan, pertimbangkeun milarian pitulung profesional sapertos ahli terapi atanapi psikiater. Inget yen jijik mangrupikeun reaksi alami sareng biasana tiasa dikontrol ku ngalakukeun sababaraha hal anu didaptarkeun di luhur.
Joko nyaeta pagawe di hiji pausahaan swasta. Manehna gawe unggal poe, ngalaksanakeun unggal tanggung jawab anu dibebankeun ka manehna kalayan bener. Tapi, nalika pandemik Covid-19 narajang, loba perusahaan anu kapaksa ngalaman turunna penjualan anu signifikan, kalebet perusahaan tempat Joko damel. Pimpinan perusahaan kedah nyandak kaputusan anu hese pikeun mecat sajumlah karyawan, kalebet Joko. Joko kacida reuwas jeung hanjelu basa narima beja yen manehna bakal di PHK. Joko henteu percaya manehna kudu kaleungitan padamelan saenggeus gawe salila ieu. Joko ngarasa yen pandemik ieu mangrupakeun hal anu teu adil pikeun manehna. Joko kudu nyanghareupan masalah kauangan anu cukup serius kusabab kaleungitan pagawean, tapi manehna henteu nyaho kumaha cara nungkulanana. Joko ngarasa sedih pisan jeung putus asa, teu nyaho naon deui nu kudu dipigawe ku manehna.
Tilu poe ieu abdi teu mandi lantaran teu kamamana. Abdi teu nyadar yen abdi geus bau pisan awakna, karek nyadar pas diwartosan ku mamah. Teu heran lantaran biasana anu dekeut dina bau mah sok teu nyadar yen manehna bau lantaran unggal poe ngambeu bau anu sarua janten teu tiasa ngabedakeun deui mana anu bau jeung mana abu teu bau. Lantaran era disebut bau ku mamah, abdi langsung mandi jeung gentos acuk. Pas abdi geus rengse mandi, abdi baru nyadar yen baju anu abdi anggo tilu poe teh bau pisan, pacampur bau acay jeung bau haseup tilas masak. Komo di bagian kelekna.
Abdi atoh pisan poe ieu lantaran saumur hirup teu acan pernah dipasihan hadiah ku rerencangan. Komo dipasihan kejutan mah abdi teu pernah lantaran kanggo abdi mah ulang taun teh sanes poe anu kedah dirayakeun ku tiup lilin. Ku lantaran eta rerencangam abdi masihan abdi kue kanggo dihias nyalira. Pas gugah bobo jol aya nu masihan kue lengkep sareng krim kanggo ngahiasna. Pokonamah kue eta tiasa dihias sakumaha kahayang kuring. Pas tos dihias abdi langsung moto eta kue teras dikirimkeun ka rerencangan. Saatos abdi ngirim seeur pisan anu ngirim hadiah ka bumi. Abdi atoh nepika ceurik lantaran teu pernah meunang hadiah saloba ieu.
Pas keur di ruang dokter, urang ngarasa sieun. Urang apal yen urang kudu disuntik tapi sok mikir ngeunaan jarum gede nu bakal nojos kana kulit urang. Unggal urang ninggali jarum, urang ngarasa sieun jeung ngaderegdeg. Urang ngarasa beuteung urang ngawitan ngarasa mual, jeung leungeun urang kesangan. Urang nyoba jang mikir positif, nginget yen suntikan ngan bakal lumangsung sababaraha detik jeung urang bakal ngarasa leuwih ngeunaheun saenggeusna. Tapi rasa sieun eta tetep teu bisa dikendalikeun, pas dokter rek nyiapkeun jarum, urang ngarasa detak jantung beuki gancang. Akhirna pas jarum nojos kana kulit, urang ngarasakeun nyeri, oge teu ngarasa nyaman. Urang oge ngarasa susah napas jeung tuluy mikirkeun rasa kanyeri nu bakal datang.
Anjeun kedah nengetan etika sareng cara ngagunakeun jamban pesawat. Ieu ulasan pikeun anjeun:
1. Samemeh indit ka jamban, pastikeun lampu tanda sabuk pengaman dipareuman. Upami éta henteu acan maot, sabar pikeun kasalametan sareng kaamanan anjeun nyalira.
2. Nengetan tanda di hareupeun WC. Manawi masih di anggo, sabar ngantri, upami kosong tiasa langsung lebet.
3. Sanggeus anjeun asup ka jamban, konci panto jamban pikeun ngahurungkeun lampu. Upami anjeun henteu terang kumaha ngonci panto WC, anjeun kedah naroskeun ka pramugari. Sabab biasana wc tempatna deukeut awak kabin.
4. Gunakeun fasilitas wc kalayan leres, tutup keran upami parantos réngsé sareng nempatkeun sabun cuci tangan di tempat aslina.
5. Tong hilap pencét tombol 'Flush' atanapi 'Push' saatos urinating atanapi defecating. Biasana tombol siram boga model uas, tur aya tombol.
Mimitina kuring bingung naha ramo jalma gancang pisan, khususna pikeun produk anu diidam-idamkeun, ngan ukur sababaraha detik dijual. Tapi tenang ayeuna mah geus nyaho trik wkwkwk. Pikeun hunters diskon, abdi bakal ngajarkeun dieu. Janten ieu trikna:
1. Anjeun ngaku voucher gratis pengiriman barang heula. Biasana promo gratis ongkos kirim téh dina tanggal nu tangtu, contona 8 Agustus, 9 September, 10 Oktober, jeung saterusna.
2. Nangtukeun waktos flash sale. Salaku conto, flash sale nyaéta jam 12.00, janten sateuacan waktos éta, anjeun tiasa ningali produk naon anu bakal aya dina flash sale jam 12.00. Pilih salah sahiji produk anu anjeun pikahoyong, nempatkeun kana karanjang sareng tong hilap nyetél panginget. Panginget ieu bakal dikirim 3 menit sateuacan jual lampu kilat dimimitian.
Sieun ka jurig teh saleresna wajar kusabab jalmi boga kasieunna masing-masing. Rasa sieun ka jurig teh leuwih seueur dialaman ku jalma nu lingkunganna kentel ku adat atanapi carita-carita nu nyaritakeun kaayaan jurig. Nanging sieun ka jurig teh tiasa dijelaskeun ku elmu pangatahuan atanapi sains. Jurig nu katempo teh hasil maniferstasi otak kusabab babaraha perkawis. Gelombang berfrekuensi leutik tos kabukti tiasa nimbulkeun perasaan ka jalma upami dideketna aya nu datang. Parasaan eta nu mineng diartikeun minangka didatangan jurig. Nempo jurig ge tiasa disebabkeun kusabab kondisi awak keur goreng, sapertos geuring atanapi kacapean. Janten wajar wae upami sakali-kali sieun ku jurig kusabab teu sapinuhna ieu fenomena disebabkeun ku mahluk supranatural.
Cara kadua anu tiasa urang laksanakeun pikeun ngaleungitkeun bau baham nyaéta ngabersihkeun sela-sela antara huntu nganggo benang dental. Sanggeus dahar, sakapeung aya sésa-sésa kadaharan anu nyésa antara huntu jeung hésé pikeun ngabersihkeunana ngan ku gosok huntu. Ieu tiasa diatasi ku benang gigi atanapi floss dental. Ngabersihkeun  sela-sela antara huntu henteu ngan ukur dilakukeun nalika aya tuangeun anu nyangkut, tapi kedah dilakukeun sacara teratur saatos nyikat huntu. Metoda ieu bisa nungkulan bau baham sacara signifikan. Katilu ku nyapek permen karét. Pikeun nyegah baham anu garing anu tiasa nyababkeun bau, nyapek permén karét anu henteu ngandung gula. Soalna permén karét anu ngandung gula dipikanyaho merangsang produksi ciduh anu nyababkeun bau baham.
Abdi gaduh tatangga anu jarang pisan aya di imah. Biasana aya di imah na teh ngan peuting hungkul, siang mah teuing sok ka man da teu aya nu apaleun. Mun siang teh loba pisan rentenir nu nagih ka imahna. Tapi can pernah aya nu dipanggihan barang hiji ge. Nepi ka atasan rentenir na ge ngilu nagih, da angger teu pendak jeung jalmana. Pantesan we meureun jarang aya di imah da hutang na di mana-mana teu kabayaran. Nepi ka iraha wae ge ai teu aya niat mayar hutang mah moal bakal lunas ku sorangan. Mun peuting mah nembe araya di imahna da meureun geus euweuh nu naih deui da peuting.
Lantaran runtah di imah kuring tos seeur pisan, abdi dipiwarang ku mamah pikeun miceun runtah di tempat miceun runtah anu tos disadiakeun ku RT. Sabenerna ieu tempat teh teu cocok disebut tempat miceun runtah lantaran ngan tempat leutik anu aya di sisi walungan hungkul. Runtah di tempat ieu runtahna seeur pisan geus numpuk jeung teu pisahkeun antara runtah palastik jeung runtah dahareun. Pas abdi bade nyimpen runtah ka tempat eta abdi ngambeu bau anu teu ngeunah pisan, pas ditingal, epekteh di dinya aya utah anu geus didatangan ku laleur jeung aya seeur bilatung. Abdi langsung buru-buru indit lantaran ngarasa rujit.
Teu lila ieu rerencangan abdi motorna dipaok ku batur, numutkeun kana carita anjeunna mah motorna teh emang geus diincer ti lila keneh. Manehna karek meser motor eta dua bulan ka tukang, asalna mah eweuh kajadian aneh, tapi saminggon ka tukang ieu manehna ngarasa curiga lantaran aya nu nuturkeun manehna unggal angkat jeung balik gawe. Manehna nyobi mikir positip, bisi we emang eta mah jalmi anu kabeneran sarua jalurna bade ka tempat anu sarua, tapi manehna oge sieun lantaran dua jalmi eta teh siga nu ngancem manehna. Asalna manehna rek ngalaporkeun ka pulisi tapi sieun bisi dituturkeun pas balik ti kantor pulisina jeung bisi dinanaonkeun.
Basa keur urang tepang taun, kabogoh ngajailan urang lamun manehanana teh keur gering. Jadi pas balik sakola naek kana motor urang geus niat rek ka imahna jeung mawa oleh-oleh ngameh didahar ku manehna, sarua kawas nu sejenna urang mawa buah-buahan, roti, susu, jeung sajabana. Pas urang nepi ka imahna, manehna ngulampreh dina ruang tamu bari siga nu leuleus tapi ninggali beungetna mah siga nu sehat. Tapi urang euweuh kacurigaan tidinya teh, da urang percaya pisan ka manehanana. Ku bakat niatna ngajailan yen geringna teh bobohongan, indungna oge di setting ngarah ngayakinkeun lamun kabogoh urang teh keur gering. Tapi pas urang rek balik, manehanana teh seuri tuluy indungna mawa kueh ti dapur jeung ngucapkeun wilujeng tepang taun.
Sieun upami nyalira teh salah sahiji perilaku manusa nu tiasa dipanggihan di masarakat. Jalma nu sok sieun upami keur sorangan teh ngarasa upami manehna lemah sawaktos sorangan. Manehna ngarasa kudu peryogi wae nu ngaranna babaturan. Sanes keur di luar imah hungkul nanging di jero imah ge jalama nu sok sieun sawaktos sorangan atanapi disebat autofobia teh mineng ngarasa hariwang tur hanjelu. Ieu teh tiasa ngaganggu aktivitas sapopoe kusabab pengidap perilaku ieu teh peryogi nu ngaranna interaksi sosial. Wajar si saleresna upami jalma peryogi interaksi sosial kusabab manusa teh mahluk sosial saleresna mah, nanging upami rasa hariwang tur hanjeluna teu ka kontrol ieu teh kaasup penyimpangan perilaku.
Urang diuk di ruangan tunggu rumah sakit, nungguan jang asup ka ruang operasi. Urang kudu ngajalankeun operasi nu cukup gede, urang ngarasa sieun jeung hariwang ngeunaan naon nu bakal kajadian salila operasi. Urang ngahuleng ngabayangkeun proses operasi nu bakal dilakonan. Ngabayangkeun kumaha urang bakal dirawat ku tim medis jeung kumaha perasaan urang pas ngamimitian prosedur operasi. Urang ngarasa sieun jeung hariwang ngeunaan kumaha pas hudang engke, naha urang bakal ngarasa nyeri atawa henteu. Saenggeus sababaraha waktu nungguan, akhirna urang digeroan asup ka ruang operasi. Urang nyoba jang ngendalikeun rasa kasieun jeung nyiapkeun diri jang prosedur nu bakal datang. Sanajan masih ngarasa sieun, urang mutuskeun jang wani oge nyerahkeun diri ka tim medis nu menangani operasi eta.
Babari ambek ambekan jeung  sensitip mangrupikeun tanda depresi anu jarang dipikanyaho ku loba jalma. Kirang ti 1 persen jalma anu depresi  pasti ngalaman serangan amarah, ngeunaan 10 persen jadi gampang ambek salila lila na  naha nu 40 persen na nembongkeun biasana kajadian ambek ambekan ieu nepi ka meledak .Depresi tiasa jadi  alesan kunaon jalma sering ambek tanpa alesan. Kadang, penderita  malah bisa ngabales hiji hal ku ucapan atawa kabiasaan kasar. Depresi ogé tiasa nyababkeun hiji jalma ngalakukeun hal-hal anu picilakaeun, contona nyetir gagabah dina laju anu luhur. Kaayaan ieu teu matak underestimated sarta merlukeun perlakuan serius. Ditinggalkeun unchecked, depresi bisa ngamekarkeun kana masalah kaséhatan méntal leuwih parah.
Di sakola SD mindeng diayakeun lomba pidato, biasana lomba ieu diayakeunna pas deukeut-deukeut ka maulid Nabi. Ku kituna urang menta ka bapa kanggo nyieunkeun teks pidatona ngameh ku urang apalkeun. Aya kana 2 mingguan urang ngapalkeun jeung pede. Tapi mun inget kana panggung urang sok sieun, sieunna teh sieun poho atawa sieun ngerakeun pas keur di luhur panggung teh. Pas poe acara oge urang degdegan geumpeur komo pas dipanggil ngaran. Urang dipanggil ku protokol "Ridho Abdillah" mangga naek ka panggung kanggo pidato. Deg teh kana hate degdegan, materi nu geus diapalkeun 2 minggu kamari ge ngadak-ngadak rada poho. Sieun diseungseurikeun.
Konsumsi alkohol bisa nyebabkeun jelema utah, komo deui mun ngonsumsina kaleuleuwihi. Lantaran alkohol bisa ningkatkeun produksi asam lambung jeung nunda pengosongan lambung. Kondisi ieu nu ngakibatkeun lapisan beuteung ngalaman iritasi. Balukarna jelema nu ngonsumsi alkohol bakal ngalaman gejala mabok, siga nyeri beuteung, mual, jeung utah. Siga nu kaalaman ku babaturan saenggeus nginum alkohol anu loba pisan, alhasil naon nu diinum ku manehna teh kaluar deui ngaliwatan biwir. Manehna utah kana kasur, nepikeun ka ngalayah kana sepre-seprena. Urang nu ninggali ngarasa geuleuh, salian ti bau na anu teu ngeunah, bentukna oge teu mangrupa, sanajan lolobana nu kaluarna bentuk cairan, tapi tetep geuleuh ninggalina.
Aya salah sahiji lalaki anu aambekan ka patugas di puskesmas lantaran patugas eta kalahkah nyentak mamahna pas bade nyungkeun kwitansi. Anjeunna oge teu nyangka naha si patugas eta wani nyentak mamahna, padahal anakna sorangan teu pernah wani nyentak kolot. Awal caritana nyaeta pas anjeunna tos kacilakaan di jalan raya, anjeunna teras diubaran di puskesmas anu paling dekeut ti tempat kajadian kacilakaan. Pas anjeunna bade balik ka imah, anjeunna poho nyandak kwitansi. Mamahna balik deui ka puskesmas kanggo nyandak kwitansi, tapi ningal mamahna disentak manehna langsung ngarekam si patugas eta sabari balik nyentak patugasna. Padahal mamahna menta kwitansina teu bari aambekan.
Supriyadi tos saminggu terahir ngarasakeun nyeuri huntu. Huntuna sapopoe teh sok nyut-nyutan arek keur dahar atanapi heunteu. Saking nyut-nyutanna nika nyebabkeun lieur kana sirah. Kusabab tos teu kiat nahan nyeuri manehna inisiatif indit ka dokter pikeun meriksakeun huntuna. Tetela huntuna teh infeksi kusabab toss liangan tur kudu diangkat. Ngadangu upami huntuna kudu dioperasi Supriyadi rewas tur sieun. Sieunna mimiti kusabab biayana tangtos pasti teu mirah, pastia biaya operasi teh awis. Kadua Supriyadi sieun dioperasi kusabab sieun ngarasa nyeuri. Nanging kusabab tos parah Supriyadi tiasa daek operasi. Tetela kasieunna teh teu janten kanyataan. Operasina janten gratis kusabab Supriyadi dioperasi sawaktos ulang taun rumah sakit tur dioperasi teh teu nyeuri kusabab dibius janten teu ngarasa nanaon.
Taun 2019 abdi tiasa lebet ka Perguruan Tinggi Negeri. Alhamdulilah saatos ngantosan sataun ahirna abdi tiasa kuliah. Abdi oge tiasa meunang kesempetan kanggo beasiswa ti pamarentah, janten pun bapa teu kedah mayar samesteran kuliah. Abdi atoh pisan lantaran asalna lamun teu katarima kuliah, abdi dititah gawe janten guru. Abdi sanes teu hoyong janten guru, tapi abdi oge hoyong ngudag cita-cita abdi, hoyong gaduh rerencangan anu sarua gaduh cita-cita anu jangkung. Abdi oge hoyong nyobian sagala hal anu tiasa dirasakeun ku mahasiswa. Pas janten guru di yuswa anu ngora abdi ngarasa waktos abdi kanggo diri sorangan kirang. Janten abdi teh jadi jalmi anu kitu-kitu wae.