mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Kuring inget pisan, ceuk mamah lamun keur datang bulan teh kudu rajin bebersih, kusabab ai getih mau bau hanyir. Ngabersihanna oge kudu nepi ka beresih pisan, ulah aya sesa-sesa getih anu kaliwat teu kaberesihan. Komo mamah mah jelaman teh sensitip pisan kana bau hanyir teh. Panan mamah teh ayeuna ngajar di salah sahiji SMP, harita mamah pernah maggihan pembalut anu dipiceunna teh can diberesihan heula, eta mah ceunah kacida pisan bau hanyirna teh, mamah nepi ka hayang utah. Kapaksa ku mamah teh dibersihan make kaki da jiji ongkoh, ku mamah teh dikeresekan teras langsung dipiceun ka tong sampah. Kareka weh isukanna teh mamah masihan elmu ka barudak istri di sakolana kumaha cara bebersih nu bener lamun keur datang bulan teh.
Pira babaturan urang di kuliahan, manehna leuwih tiheula kawin lantaran geus aya calonna, jeung siap lahir batin. Pangpangna mah indung bapakna geus hayang ngais incu, soalna Pira teh budak hiji-hijina. Tapi geus aya 3 taunan kawin, Pira can dibere momongan. Geus dilakukeun mangrupa-rupa cara luyu jeung saran ti indungna oge babaturanana. Bakat ku pasrah, Pira nyanggakeun ka gusti Allah kana naon wae anu jadi takdirna. Tapi teu diduga-duga, Pira kakandungan, da harita teh sok utah-utahan di cai jeung karasa mual dina padaharan. Pas di cek kehamilan, bener weh manehna keur kakandungan, aya eusian dina beuteungna. Bungah kacida Pira nepikeun sujud sukur.
Saur sim kuring, dosa teh nyaeta sakur ucapan atawa perbuatan anu dihaja (sadar) anu matak goreng (negatip) ka jalma sejen, boh sacara pribadi boh sacara kelompok.
Dampak anu goréng tiasa dina wujud kaayaan subjektif sapertos: munculna kasangsaraan jiwa, nyinggung, nganyenyeri, sareng dendam ka korban.
Pangaruh ngarugikeun obyektif tiasa: karusakan reputasi, rugi ékonomi, rusak rumah tangga, tatu fisik, sareng maotna korban. Henteu paduli dihaja atanapi henteu, sadaya ucapan atanapi kalakuan kuring anu nyababkeun kuring ngarasa kaliru sareng kaduhung, terang yén éta ngagaduhan pangaruh anu goréng pikeun jalma atanapi sakelompok jalma, kuring digolongkeun kana dosa.
Lamun unggal dosa pantes 'hukuman' mangka, dina pamanggih kuring, hukuman paling parna nyaéta mecenghulna kasalahan jeung kaduhung sorangan.
Kasalahan jeung kaduhung teu bisa ditebus atawa dipupus, boh ku menta hampura jeung tobat boh ku hukuman badan (hukum positif). Keur kuring, kasalahan geus salawasna jadi 'hantu' dina hirup abdi salami abdi tiasa apal.
Urang ngarasa sedih jeung prihatin ninggali kondisi lingkungan nu aya disabudureun nu can dikelola ku cara anu bener. Tapi urang sadar mun perasaan geuleuh jeung teu nyaman ieu ngan saukur bakal memperburuk kondisi jeung teu mawa solusi nanaon. Jadina urang mutuskeun jang nyokot tindakan nyata jeung mantuan ngaberesihkeun lingkungan nu aya disabudureun. Urang nyokot sarung leungeun jeung ngawitan nyokotan sampah nu berserakan di tumpukan sampah. Sanajan ngarasa geuleuh, tapi urang tuluy ngumpulkeun sampah lantaran mibogaan tekad jeung sumanget anu gede. Urang fokus kana tujuan akhir, nyaeta ngaberesihkeun lingkungan tina sampah jeung nyieun leuwih beresih oge rapih. Beuki lila, sababaraha jelema bahkan miluan jang mantuan ngaberesihkeun lingkungan. Urang ngarasa bungah jeung terharu yen masih aya nu paduli ka lingkungan.
Tilu hal nu paling menjijikan nu osok dipanggihan dina toilet umum. Nu kahiji nyaeta aya pembalut nu teu diberesihan jeung dipiceun sambarangan. Tah ieu teh paling geuleuh pisan katempona, sabab salian teu endah, oge bauna burarengan ka mana-mana. Nu kadua nyaeta aya pampers budak nu teu dipalastkan. Tah komo mun pempers na aya taian, mantak geuleuh pisan ningalina ge. Seueul pisan mun nempo jeung ngambeu na teh. Nu katilu nyaeta loba puntung rokok dina kloset. Geuleuh pisan mun nempo puntung rokok dina kloset, sabab asa lain tempatna jang miceun puntung rokok. Komo mun di toilet na ge bau haseup rokok, sok kalah seueul hayang utah.
Lamun keur lebaran, sok loba dulur nu daratang ka imah nini. Imah nini teh deukeut ti imah urang. Biasana maranehna ngabagikeun duit ka incu-incuna nini. Tapi urang ngarasa diperlakukeun teu adil, pas dibagikeun duit teh ayeuna mah tara meunang sarebu-rebu acan, malah nu dibere teh ngan barudak leutik hungkul. "Maneh mah geus gede, geus bisa neangan duit sorangan" pokna teh kitu. Padahal naon salahna mun urang dibagi oge? Da urang ge sarua butuh duit, malah kabutuhan urang leuwih loba tibatan barudak leutik, barudak leutik mah paling dibeulikeun kana eskrim. Sedengkeun urang butuh biaya jang sapopoe, ari barudak leutik mah can aya tanggungan.
Masalah nu utama di kulawarga gede naha euweuh nu daek sakola nepi paguron luhur teh nyaeta masalah waragad. Geus ngabayangkeun waragad nu bakal dibayar sakumaha gedena, dina pipikiranna kudu ngajual harta banda. Padahal mah teu kitu, loba beasiswa ti pamarentah atawa di swasta. Urang wae contona meunang beasiswa ti pamarentah, ngaran beasiswana Bidikmisi. Jadi teu kudu mayar tiap semester, oge dibere duit tiap semester teh kitu deui jeung duit meuli buku. Teu aneh sih da emang enya pasti hariwang ngeunaan waragad, ari ceuk urang mah kusabab euweuh jelema anu bisa ditanyaan tea, jeung henteu neangan info sorangan ti internet jadina teu apal. Perlu oge peran ti guru-guru sakola SMA jang ngadugikeun ngeunaan beasiswa, mun bisa ondang oge indung bapakna ngameh kabuka pikiranna. Matak urang bungah asup paguron luhur teh, bisa ngaping dulur-dulur sangkan daek oge daftar ka paguron luhur.
Mun make kandaraan teh kudu nyaho oge kana pemeliharaan spare partna, ulah apal makena hungkul. Kudu rutin servis supaya kandaraan nana bisa ama jeung sehat, komo bagian rem mah. Penting pisan pemeliharaan rem teh supaya ngacegah rem blong saat di perjalanan. Sabab kasus rem blong teh bisa disababkeun ku sababara hal, salah sahiji na nyaeta kurangna minya rem atawa ampas rem nu aus. Tah hal ieu teh bisa oge ditingalina lain ku jangka waktu, tapi ku pemakaian. Mun pemakaian remna intens pisan mah nyebabkeun remna sorangan tereh aus jeung loba nu blong. Mantakna kudu leuwih perhatian kana perawatan kandaraan teh sabab penting pisan peranna.
Abdi sok rada sieun lamun nuju jalan-jalan ka hiji imah anu aya di daerah dekeut sakola kuring. Masalahna di dinya sok aya nu gelo cicing bari ningalikeun jalmi nu keur mapah di dinya. Abdi sabenerna teu pati sieun ka jalmi eta tapi teu apal kunaon poe ieu abdi jol dituturkeun ku manehna. Jadi asalna mah manehna nuju diuk di hareupeun imah, tempat manehna biasa cicing. Pas abdi ngaliwatan imah eta, manehna jol nuturkeun di tukang. Pas abdi meuntas, manehna oge miluan meuntas nuturkeun kuring di tukang, sabari seuserian. Untungna aya rerencangan abdi nu masihan apal. Abdi langsung buru-buru asup ka sakola.
Dina budaya urang Indonesia mah, rata-rata mun umur tilu puluh can nikah teh disebatna bujang kolot atawa parawan kolot. Komo mun dugi ka nincak umur kolot tapi teu acan keneh nikah mah, disebat na ge teu payu. Padahal urang teu bisa nganilai sasaorang tina segi kitu, sabab kan kaputusan tiap pribadi teh beda-beda. Misal, aya nu memang acan siap nikah atawa aya nu memang memutuskan jeung teu nikah. Tiap individu pasti boga alesanna sorangan, jadi teu kudu disaruakeun jeung batur. Boa teu acan nikah na mah masih ngudag keneh karir jeung usaha, boa masih keneh nyiapkeun bekel, atawa sajabana. Tong sok nganilai jalmi tinu sabeulah pihak, tingali oge alesannana.
Tadi isuk teh jadwal Kiki ujian bahasa Jepang. Kiki ngahaja indit sakolana leuwih isuk ti sasari da bisi kabeurangan. Di saola, Kiki macaan deui buku palajaran jang ngapalkeun. Ujianna dimulai ti jam tujuh dugi ka jam salapan. Tah pengumuman nilaina teh jam dua beurang. Pas jam tujuh, Kiki langsung asup ka ruang ujian. Kiki ngerjakeun ujian samaksimal jeung samampu dirina. Tos beres ujian, Kiki ka kantin meser emam bari nungguan hasil ujianna kaluar. Teu lila tos jam dua, Kiki ningali hasil ujian dina papan pangumuman. Alhamdulillah hasilna Kiki lolos ujian. Kiki bungah kacida, acrig-acrigan nyapeurkeun babaturan nana. Hasil diajar salila ieu teh teu ngahianati proses. Kiki tuluy balik ka imah, teu sabar hoyong ngabejaan emakna.
Ngagunakeun anu dijieunna tina hampang, gampang nyerep kesang jeung teu kandel teuing. Lain syar'i hartina kudu make baju kandel dina cingcin kepompong. Hindarkeun ogé bahan anu digunakeun sangkan henteu gampang nyerep kesang sapertos baju saperti damsel tina satin. Intina nyieun baju anu pas. Nalika nganggo deodoran, ngantepkeun daérah kelek dugi ka garing, ogé nalika anjeun badé nganggo baju. Anjeun ogé tiasa nyobian nganggo bubuk khusus pikeun ngaleungitkeun bau awak, anjeun terang, kuring suksés nyobian éta pikeun anggota rumah tangga anu ngagaduhan masalah bau awak. Upami sadayana cara parantos dicoba tapi bau awak tetep aya, anjeun kedah konsultasi ka dokter sabab tiasa aya indikasi panyakit anu tangtu. Oh enya, éta ogé mangrupakeun ide nu sae pikeun nyoba ngaronjatkeun kualitas dahareun. Ulah loba ngahabek bawang sarta coba dahar bumbu remen salaku lauk. Disebutkeun yén daun kemangi pohara alus pikeun nyieun awak bau, jadi mindeng dahar daun kemangi seger.
Penampilan geuleuh, teu ngarareunah, jeung hatred kana hiji hal, kaasup jamban asing, teu salawasna nunjukkeun hal bahaya. Kaayaan ieu tiasa lumangsung sacara alami, contona upami anjeun ngalaman pangalaman anu goreng nalika atanapi saatos nganggo jamban asing, contona ningali sato, ningali tai jalma, sareng sajabana. Nanging, upami parasaan ieu katingalina hebat, kaleuleuwihan, teu masuk akal, ku kituna anjeun tiasa nahan peujit salami lami tanpa nganggo jamban, tangtosna ieu mangrupikeun hal anu kedah diperhatoskeun. Bisa jadi naon anu anjeun alami ngawengku gangguan jiwa, contona fobia husus, gangguan kahariwang kaleuleuwihan, gangguan delusional, jeung saterusna. Nalika aya di wc asing, salami wcna bersih, ulah mikiran hal-hal, sapertos hariwang aya sato, hantu, atanapi hal-hal anu matak keuheul.
Hawatos, hariwang jeung kasieun anu dirasakeun ku jalmi sateuacan naek ka panggung atawa cicing di hareupeun seeur jalmi tiasa di alaman ku saha wae, utamana ku saha wae anu teu acan biasa. Biasana oge aya sababaraha faktor anu mangaruhan, di antarana nyaeta trauma atawa pangalaman baheula anu masih keneh kainget nepikeun ayeuna, contona lamun urang pernah gagal basa tampil dihareupeun seeur jalmi atawa pernah dipoyokan ku batur. faktor anu sanesna nyaeta lantaran urang can siap kanggo tampil janten ngarasa teu pede, padahal lamun urang geus latihan jeung geus apal bakal ngalakukeun naon engke di luhur panggung pasti bakal ngarasa tenang.
Mun nuju leumpang atawa nyorang jalan nu poek peuting-peuting teh ulah nepi ka sieun jeung boga pikiran goreng. Ulah ngalamun komo ngomong nu sembarangan mah. Usahakeun tetep berpikiran positif jeung tong hilap babacaan ngadoa ka gusti Allah. Tong panik mun ningali hal-hal aneh teh, tenang we da ke ge bakal leungit sorangan. Tong nepi ka kabawa sasah ku polah sorangan. Loba anu saking sieunna jeung negatif mikirna, daun oyag ku angin ge disangka ditepak ku jurig. Aya kalangkang tangkal nu hideung ge disangka jurig belegedegan. Tah, mantak ge penting pisan mikir positif jeung tenang teh. Tong sieun mun dinu poek, nya!
Hamil ayeuna janten hamil kadua anu abdi alaman. Rasana leuwih tenang tibatan hamil pas mimiti pisan. Abdi tos apal kumaha carana supados teu pati mual jeung leuwih siap kanggo ngalahirkeun sabab tos ngalaman baheula. Hamil mimiti teh janten pangalaman anu moal matak hilap, seeur pisan palajaran anu abdi meunang. Sadaya persiapan tos rengse, abdi oge masihan apal ka murangkalih abdi nu nomer hiji yen manehna bakal janten lanceuk, manehna kedah bageur ka adina engke. Manehna atoh pisan lantaran salila ieu manehna lamun ulin ngan sorangan, bosen lamun nuju libur di imah. Manehna teu sabar hoyong geura ngajak adina ulin sasarengan.
Indonesia mangrupakeun nagari nu kaya pisan kaberagaman suku bangsana. Ti hiji daerah ge bisa terdiri ti leuwih dua suku bangsa. Tah kahirupan masyarakat antarsuku na ge kabilang harmonis, silih dukung, jeung silih ngahormati. Memang sakapeung sok aya gesekan antarsuku nu nyebabkeun salah paham dugi ka timbul konflik antarsuku. Sajauh ieu, untungna hal nu kitu teh bisa keneh diatasi sacara kakulawargaan, ngutamakeun kabersamaan. Teu deui mikiran ego suku sorangan atawa kapentingan suku sorangan. Justru kaayaan suku nu beragam teh jadi aset Indonesia nu teu kanilai. Jadi, yuk urang pertahankeun kaharmonisan kahirupan ieu, ulah nepi ka nimbulkeun konflik deui. Yuk urang jaga babarengan!
Fenomena kasurupan teh mindeng pisan urang denge akhir akhir ieu, kajadian kieu biasa kajadian di pabrik pabrik atawa sakola sakolaan. Kadian ieu biasana di mimitian ku saurang anu ningali jurig terus reuwas nepi ka leuleuseun kitu atawa aya nu nyebut kasambat ceunah ti dinya batur batur anu lain sok miluan reuwas jeung sieun dimana eta anu ngajieun teu tenang jadi weh sok aya anu ngahuleng jadi weh asup kasurupan, kusabab batur nu lain kitu jadi kasurupan na babari nepa eta nu di sebut kasurupan massal. Kasurupan biasana kajadian di tempat temapt anu ceunah angker atawa tempat anu geus lila kosong nu kakarek di eusian deui.
Di kolam renang sok disadiakeun toilet jang ganti baju atawa tempat bilas. Toilet ieu sarua jeung toilet umumna, dibedakeun antara lalaki jeung awewe. Baheula urang ngamimitian renang didinya jadi teu apal mana toilet lalaki mana nu awewe. Da kabeneran pengungjung oge sepi, malah urang nu mimiti datang. Rek ninggali tanda oge euweuh tulisanna lalaki awewena. Jadi ngawanikeun sorangan jang ganti di tempat eta. Pas keur ganti baju di toilet da make tirai. Ujug-ujug aya awewe nu ngajerit. Urang reuwas langsung ninggali, sinhoreng manehanana ninggali urang saliwat tina tirai eta teu kahaja. Manehanana teu nyangka aya lalaki nu ka toilet awewe. Urang era pisan, buru-buru ninggalkeun toilet eta.
Lamun maneh jadi korban salingkuhan, hubungan percintaan maneh rusak. Wajar teu nanaon maneh ambek, maneh nyarekan, maneh nyeri hate, maneh kuciwa eta teh wajar teu nanaon kusabab lain maneh anu salah. Maneh geus usaha sabisa maneh ngajaga perasaan pasangan maneh tapi teu di hargaan. Maneh wajar ngarasa nyeri ku sakabeh parbuatan mantan pasangan maneh jeung salingkuhan nana. Maneh teu salah, jeung keun bae maneh akhirna ngaluapkeun sagala emosi jeung nyeri hate na. Kusabab lamun di cicingkeun bisi jadi panyakit boh sacara mental saperti bisa nyieun hate teu tenang, depresi, setres atawa trauma bisa oge micu panyakit fisik bisa asam lambung ku bakat loba pikiran jeung jerawatan.
Anjeun ngingetkeun kuring ngeunaan hiji hal pisan ngerakeun. Waktu éta kuring rék ngalakukeun ujian tulis berbasis komputer pikeun jurusan kuliah. Tiis pisan. Rarasaan ketut ketut oge kaciri, nyeri pisan beuteungna. Kuring ogé mikir, "Ieu moal jalan mun anjeun nahan eta sadaya waktu." Saeutik-saeutik kuring kaluarkeun supaya teu aya sora. Tapi nalika rék réngsé tanpa ngahaja kaluar, éta nyieun sora nu rada héran. Puuuffff. Kuring reuwas jeung nu lianna, untung di tukangeun kuring aya batur. Janten nalika aranjeunna ningali kuring, kuring langsung ningali ka jalma anu aya di tukangeun kuring. Abdi émut kumaha ekspresina. Lucu pisan. Manéhna bingung jeung reuwas manéhna nempo kuring. Saur anjeunna terang yén kuring anu palakuna tapi anjeunna bingung kumaha cara nepikeunana.
Nami abdi Anna sareng abdi murid SMA. Kuring sok ngarasa reueus ka diri sorangan sabab kuring ngarasa teratur pisan sareng gaduh seueur PR anu sok dilakukeun dina waktosna. Tapi, hiji poe kuring ngalaman krisis leutik nalika kuring poho pikeun ngalakukeun salah sahiji PR abdi. Samemeh indit ka kelas, kuring nempo babaturan kuring mawa workbook na kuring ngarasa panik pisan sabab poho mawa PR kuring. Kuring nyoba nyumputkeun ieu ti babaturan kuring sarta miharep yen guru moal pariksa PR abdi. Tapi, nalika guru naroskeun ka urang ngadamel PR di payuneun kelas, kuring ngarasa era pisan sareng henteu yakin kumaha kuring tiasa ngadamel kaayaan ieu.
Émosi nyaéta parasaan anu kuat sareng dipangaruhan ku kaayaan anu tangtu, nyababkeun hiji kabiasaan. Dina kaayaan émosional ieu, bisa ngakibatkeun kaluar kabiasaan ti lingkungan sosial, teu hayang komunikasi jeung batur, nyalahkeun diri / batur. Émosi dibagi jadi dua rupa, nyaéta émosi négatif jeung émosi positif. Dina kaayaan anu ngahasilkeun émosi négatif, contona nalika aya jalma ngalaman musibah/musibah, bakal ngalaman émosi sedih, hariwang, kuciwa, ambek, jeung sajabana. Cara pinter ngadalikeun émosi négatif, diantarana: (1) Mikawanoh émosi nu kaalaman dina unggal situasi; (2) Nyobian ngartos sabab-sabab ieu émosi; (3) Ngartos paripolah anu balukar tina émosi ieu, ka diri sorangan sareng ka batur
Mun ditanya naon nu pangsedihna dina hirup, jawaban kuring ngan hiji. gumantung, kumaha masalah nu aya jeung situasi kondisi nu nyiaptakeun hal eta supados jadi hal nu piseuseud deun cipanon. Masalah unggal jalma béda-béda, kitu ogé kasedihna. Aya jalma anu sedih sabab teu tiasa tuang dinten ayeuna. Aya nu leuwih sedih lantaran teu bisa sakola kawas barudak lianna. Perasaan sedih ieu kadang dibarengan ku nyeri dina haté, kayaning sedih sabab urang teu bisa nulungan jalma anu gering parna atawa nulungan babaturan urang nu geus tatu ku musibah. Biasana kuring ngarasa nyeri dina haté kuring, perasaan ieu teu bisa nulungan ngajadikeun kuring sedih.
Kuring sakali ngalaman trauma di kolam renang nalika kuring yuswa sapuluh taun. Waktu harita kuring jeung kulawarga indit ulin ka kolam renang. Biasana mun asup ka kolam renang teh sok dibaturan jeung diurus ku lanceuk kuring. Karek sababaraha jam kuring dibaturan ku lanceuk, manehna rek ngojay ka kolam renang anu jerona leuwih ti 1 meter. Jadi nitah kuring nungguan di sisi kolam renang jeung indung kuring bari dahar. Tapi teu dipikanyaho ku indung kuring, kuring lumpat naék tangga perosotan, teu apal yen eta teh bahaya. Indung kuring milarian kuring ti kajauhan, manehna kaget nalika ningali kuring parantos aya dina perosotan. Indung kuring langsung nyauran lanceuk kuring pikeun newak kuring, tapi kuring parantos turun jeung parantos leleub. Margi reuwas suku teu tiasa noel kana lantai kolam renang, kuring nyobian ngojay tapi caina jero teuing. Kusabab panik kuring nginum cai kolam renang sareng ampir kehabisan napas. Janten kuring ngarasa aya leungeun anu narik kuring kaluar, sareng kuring henteu émut naon anu kajantenan saatos éta. Sanggeus kajadian éta kuring jadi rada waspada keur di kolam renang sarta kuring moal balik jero nyalira deui.
Biasana, lamun urang geus beger bakal ngalaman sababaraha ciri-ciri nu nandakeun yen urang teh geus asup remaja. Biasana sok ditandaan ku bau awak, hal ieu oge dialaman ku adi kuring. Abdi teu nyangka yen ayeuna anjeunna geus beger deui, padahal kamari mah asa TK keneh. Abdi nyadar manehna geus bau awak pas manehna asup kelas lima SD. Pas manehna balik ti sakola, abdi teu kahaja ngambeu bau kelek. Padahal baheula mah lamun manehna teu mandi oge teu bau, tapi ayeuna mah sanajan geus mandi oge angger we bau. Pas diwartosan yen manehna bau kelek, adi kuring kalahkah era, buru-buru manehna make pewangi baju.
Divisi Profesi jeung Kaamanan (Propam) Polri nyatet yén rébuan aparat kapulisian geus dihukum lantaran ngalanggar disiplin, etika atawa kajahatan sapanjang 2021. Tapi, jumlah akumulasi palanggaran diklaim geus turun ti taun saméméhna.
Tina data anu dicandak, 1.694 urang kacatet palanggaran disiplin ku anggota pulisi sapanjang taun 2021. Jumlah ieu turun ti taun 2020 saloba 3.304 landian 48,7 persén jeung 2019 saloba 2.503 jalma. Data sakabéh nembongkeun panurunan ti taun saméméhna. Extortion mangrupikeun salah sahiji pelanggaran disiplin anu paling ngirangan, nyaéta 55,3 persén, atanapi ngirangan tina 85 palaku dina taun 2020 janten 38 taun ieu. Ieu dituturkeun ku palanggaran anu nurunkeun kahormatan jeung martabat nagara, nyaéta 50,8 persén tina 1.642 palanggaran taun 2020 jadi 807 palanggaran taun ieu.
Abdi émut pisan naon anu diomongkeun yén SIMAK ieu sanés ngan ukur tés formalitas sareng kuring kedah bersaing sareng calon sanés tangtosna. Saran ti anjeunna mah seueur pisan diajar SIMAK ieu ngawitan tina basa. Inggris jeung TPA na. Teras kuring ogé ngagaduhan kasempetan pikeun ngabagi ngeunaan pembiayaan engké nalika kuring nampi, bahkan dugi ka ngabahas beasiswa ogé. Jeung indungna ogé rada mantuan. Singkat carita, sanggeus kuring datang ti acara UI Open Days, kuring ngarasa termotivasi pikeun ngadaptar langsung, sabab dina waktu éta, anjeunna ngawartosan kuring yén nyokot tes angkatan 1 bakal boga kasempetan leuwih gede pikeun lulus ti angkatan 2. Masalahna nyaeta Éta angkatan 1 seuseueurna disaring langkung seueur, anu énggal. Kahayang abdi masuk teh ka UI teh ti SNMPTN Universitas Indonésia (UI) nampi 1.115 calon mahasiswa tina Seleksi Nasional Lebet Perguruan Tinggi Negeri (SNMPTN) 2022. Tapi tiUniversitas Indonésia (UI) narima 1.115 urang nu bakal asup jadi mahasiswa anyar UI, abdi sanes bagean ti dinya atanapi ti hasil simak UI.
Paling teu resep mun geus heureuy teh nyangkut kana agama. Siga harita pas keur rame isu teroris, tuluy babaturan ngomong "Naha maneh teu miluan? Kaditu atuh meh meunangkeun bidadari" Pokna teh bari seuseurian. Urang ngajawab sabab ieu geus lain heureuy deui, tapi siga sindiran. "Ari sia cageur? Naha bet mamawa urang? Naha pedah urang teh muslim, tuluy ku maneh dititah jang jadi teroris meh meunang bidadari? Teu kitu euy konsepna!" Sakapeung mah ringkih ngadenge celotehan-celotehan kawas kitu teh, padahal manehna geus sababaraha kali ku urang edukasi, tapi tetep mun rek nyindiran teh ngeunaan kasus eta jeung isu-isu SARA, nu nyebabkeun urang naek darah.
Dina pangalaman kuring, tahap sieun atawa gugup mindeng lumangsung alatan urang sibuk teuing mikir ngeunaan naon batur pikir urang. Nalika urang sibuk mikirkeun naon anu dipikirkeun ku batur, tungtungna urang ogé bakal susah pikeun diri urang sorangan.
Urang ogé anu tungtungna kaleungitan ku rupa-rupa anggapan sareng kasieun anu leres-leres diciptakeun ku sorangan. Janten eureun mikiran naon anu dipikiran batur ngeunaan urang, sabab pendapat urang ngeunaan diri urang jauh langkung penting.
Salaku tambahan, kasieun panggung sareng gugup biasana disababkeun ku kurangna persiapan atanapi perasaan yén anjeun henteu gaduh kontrol anu cekap pikeun ngontrol kaayaan. Tapi upami urang ngartos tempatna, terang kaayaan sareng jalma anu urang hadapi, urang condong langkung percaya diri. Sumuhun, rasa kasieun bakal tetep aya, tapi dina wates anu tiasa dikendalikeun.
Ti leutik abdi teu pernah bobo nyalira lantaran abdi mah jalmi anu borangan. Pas abdi tos SMP mamah jeung bapa sok miwarang abdi bobo nyalira, komo tos disiapkeun hiji kamar kanggo abdi bobo nyalira. Abdi tos nyobian bobo nyalira, tapi angger we geus dicobian oge tetep sieun bobo nyalira, kalahkah teu tiasa bobo lantaran loba pikiran-pikiran anu nyieun abdi sieun padahal teu kajadian. Abdi sok nyadap-nyadap sabari cicing ka kamar bapa jeung mamah bakating ku sieun bobo nyalira. Tapi mamah sok ambek lamun abdi bobo di kamar sepuh lantaran teu pantes geus gede mah lamun masih bobo di kamar manah.
Nyiduh acak-acakan sanes panyakit tapi kabiasaan anu tiasa dikontrol sacara sadar. Ku alatan éta, kabiasaan nyiduh bisa dieureunkeun ku usaha sadar tina palaku. Beda jeung kabiasaan snoring nu teu bisa dieureunkeun sabab alam bawah sadar. Hubungan antara nyiduh sareng panyakit rada caket. Sababaraha panyakit tiasa ditularkeun ku tetesan anu asalna tina ciduh, contona Cytomegalovirus, virus Epstein-Barr, Hépatitis A, Tuberkulosis (sanés tina ciduh, tapi tina sputum anu teras diciduhkeun), influenza sareng meningitis virus. Sajaba ti éta, cairan ciduh bisa nunjukkeun sababaraha kaayaan awak, contona, ciduh ngandung protéin C-réaktif nu mangrupakeun marker résiko serangan jantung. Ogé ciduh ngandung énzim sareng bahan kimia sanés anu tiasa dianggo pikeun nangtukeun kaayaan kaséhatan awak. Sareng anu paling penting, éta ngandung sadaya inpormasi genetik anjeun (DNA)!
Abdi mangrupikeun jalma anu ngahampura, tapi upami kuring adu sareng pasangan anu selingkuh, kuring moal masihan kasempetan kadua, sumawona menta anjeunna pikeun ninggalkeun hubunganana pikeun kuring. Badag No. Abdi awéwé alus, abdi teu pantes lalaki kawas éta. Selingkuhan nembongkeun teu jujur, komunikasi goréng dina hubungan, sarta dissatisfaction pasangan. Naha kuring kudu ngabéla pasangan anu nganggap kuring 'teu cukup' pikeun anjeunna. Éta nunjukkeun yén anjeunna henteu hormat ka kuring. Naon waé alesanana, urusan éta henteu tiasa dibenerkeun. Upami aya sipat anu urang gaduh sareng pasangan urang henteu resep aranjeunna, selingkuh sanés jalan kaluar. Masalah ieu tiasa dibahas taliti. Janten anjeun tiasa introspeksi diri sareng ningkatkeun karakter anjeun. Gantina néangan awéwé séjén sarta nyieun karakter goréng anjeun hiji musabab. Lamun manéhna teu nyaman jeung karakter Anjeun, eta leuwih hade megatkeun up. Éta langkung wijaksana. Maén di tukangeun sigana nyieun pasangan Anjeun ambek atawa sarakah.
Pernah di caritakeun ku nini urang yen bareto amang urang teh pernah leungit di teangan kamana mana teu kapangih eta teh ceunah di ampihan ku wewe gombel, wewe gombel nyaeta jurig awewe anu resep jeung nyaah ka busak leutik. Basa eta di caritakeun ceunah mamah na nyaeta nini urang teh rek mangkat ka kota ninggalkeun amang urang, amang ge teu sorangan da loba adi jeung lanceuk sarta dulur dulurna didinya, tapi amang urang embungeun keukeuh hayang mili jeung indungna tapi ulaheun, nepi ka akhirna nini mangkat cicing cicing teu bebeja ka amang, tapi amang rupa na apaleun jadi balik sakola manehna mangkat rek nyusulan indung na. Batur rareuwas amang ngaleungit, di teangan kamana mana eweh nepika indungna balik, nepi ka akhirna di timukeun dina luhur tangkal gede pisan anu jauh pisan ti imah,amang urang di tanya jadi teu nyambung. Ceuk warga didinya ceuanh eta teh di culik wewe gombel.
Abdi sok ngiringan give away dessert by Najla dina Tiktok. Carana gampang, kur follow, like, jeung komen hungkul dina tiktokna. Hadiahna teh nyaeta dikiriman dessert ka tempat urang. Abdi teh sering pisan komen dina unggal postingan tiktokna. Biasana emang dipilih acak ku Mba Ala na. Kabeneran pisan dina postingan terbaruna nu ngeunaan dessert anyar, abdi kenging pisan. Ditag ku Mba Ala sabab kenging dessert eta jeung bakal dikirim ka bumi. Abdi awalna mah teu percaya, asa bohongan, rapi pas dessertna dugi ka bumi, wih beneran geuning ieu teh. Alhamdulillah bungah pisan. Jadi abdi tiasa nyobian dessert by Najla nu diimpi-impikeun ti baheula.
Aya sumur heubeul disabudureun imah nu pas digali jeung diberesihkeun ku warga teh geuningan eusina harta karun. Harta karun ieu mangrupa ratusan manik-manik ti abad ka-8. Pas keur ngaberesihan sumur, di sisi sumur manggih manik-manik dina jerona 1,5 meter. Sempet diantepkeun pas ngeduk sumur teh lantaran hujan. Jeung loba pisan batu bata beureum dina jero dua meter teh. Warga ngaberesihkeun sumur saeutik-saeutik, tiap juru diberesihkeun tina taneuh. Di jerona sumur 2,5 meter ti permukaan taneuh eta katinggali buleud. Bahan batu bata beureum ukuranna gede nu lembut, dijero sumur teu manggih cai. Pas apal eta harta karun, warga reuwas lantaran tadina niatna rek ngagali sumur kalakah meunangkeun harta karun.
Ngucapkeun wilujeng paturay ka babaturan lain hal anu babari jang dilakukeun, tapi eta mangrupa hiji hal nu kudu dilakonan loba jelema ti waktu ka waktu. Bisa ngucapkeun wilujeng paturay make kado, kadona nyaeta bisa ngeunaan album foto sobat-sobatan. ku cara ngumpulkeun loba foto nu keur jeung babaturan salila mangtaun-taun. Lamun boga foto digital, cetak kabeh kana kertas foto tuluy gunting. Atawa bisa oge nyieun gelang jang leungeun tandana sobat-sobatan. Tinggal indit ka toko karajinan jeung meuli sababaraha benang border, tuluy kepang dina pola anu warna-warni. Nu terakhir bisa mere babaturan sapaket jang perawatan manehanana ulah poho dibungkus ku kado atawa totebag dina wadah paketna.
Tilu hal nu bisa dilakukeun mun kaeraan sabab salah ngageroan jelama. Nu kahiji nyaeta cicing, api-api teu ngageroan. Tong gugup, natural we ekspresina supaya teu disangka ku batur. Nu kadua nyaeta api-api ngobrol jeung batur, supaya teu kaeraan teuing pas jalma nu digeroan na ngalieuk. Api-api ngobrol we jeung batur supaya teu era teuing, seura seuri we saeutik mah. Nu katilu nyaeta hindari tatapan matana. Mun batur ngalieuk, urang tong daek dilieuk, hindari tatapan matana sabab bisa mantak disangka ngageroan mun nempokeun mah. Mantakna, tingkahna kudu sanatural mungkin, ulah katingali pisan jiga nu ngahindar. Kudu kalem jeung tenang ulah gurunggusuh.
The crotch of jeans anjeun kakeunaan sagala rupa karuksakan kaasup stretching, chafing on thighs, sarta seams improperly-timed. Ieu mangrupikeun tempat anu paling umum pikeun cimata, boh anu alit sareng ageung. Gantina miceun pasangan jeans ruksak, aya sababaraha cara pikeun ngalereskeun liang. 1
Potong benang leupas tina bagian anu ruksak. Anjeun tiasa ngalereskeun pinhole tanpa patch a, cukup ku jahit sisi pinhole atawa cimata leutik aman babarengan. 2. Thread jarum jeung nyieun cangreud ketat. Nyieun cangreud dina tungtung buntut tina benang bakal nahan benang dina lawon nalika anjeun ngamimitian ngaput. 3
Jahit sisi liang pikeun nyegah langkung seueur benang kabur. Pastikeun anjeun teu ngaput deukeut teuing ka ujung liang ngabalukarkeun leuwih benang kaluar tina lawon.
Kentut urang sering bau endog busuk. Éta sabab kentut atanapi gas anu urang leupaskeun ngandung zat sulfur. Walirang anu ngabalukarkeun bau, sakumaha anu dikandung dina walirang. Najan kitu, salian ti zat walirang, kabiasaan goréng urang ogé ngabalukarkeun bau kentut. Di dieu aya kabiasaan goréng anu urang kudu nyingkahan. 1. Dahar di Rush a. Duh, pas sakola aya les, teu buru-buru dahar beurang, deh. Lamun nyanghareupan kaayaan kitu, urang biasana boga waktu saeutik pikeun dahar beurang. Hasilna, urang dahar rurusuhan. Muhun, dahar gancang teuing sabenerna bakal nyieun kentut urang bau, lo. Langkung gancang urang tuang, langkung seueur hawa asup kana awak. 2. Mamah. Permen karét téh ngeunah sabab rasana amis. Sanajan kitu, saha sangka, tétéla yén permén karét bisa nyieun kentut urang bau. Utamana lamun urang mamah lila nepi ka amisna leungit.
Kawas dahar rurusuhan, permén karét ogé bisa nyieun loba hawa kana awak.
Abdi hilap ngerjakeun PR. Kuring nyoba tetep tenang sarta menta idin pikeun ngalakukeun pagawean di imah nalika kuring balik ti sakola. Guru kuring perhatikeun kaayaan kuring sareng masihan kuring kasempetan pikeun ngalakukeun PR kuring dumasar kana jadwal anyar. Kuring ngarasa lega sareng nganuhunkeun ka guru kuring anu ngabantosan kuring ngatasi kaayaan anu ngerakeun ieu. Ayeuna, kuring diajar janten langkung teratur sareng mastikeun yen kuring sok ngalaksanakeun PR dina waktosna. Kuring oge diajar kirang merhatikeun naon anu dipikirkeun ku batur sareng percanten ka diri sorangan. Kuring yakin yen kaayaan sapertos kieu bakal kajadian deui, tapi kuring siap pikeun nungkulanana sareng diajar tina pangalaman eta.
Rafi sakola di tempat anu rada jauh ti imahna. Anjeunna kedah naek beus kanggo mudik ti bumi ka sakola. Keur jauh ti imah kadang bisa jadi teu merenah. Contona, Rafi pernah ngarasa nyeri beuteung lantaran hayang bubuara tapi kudu naek beus panjang nepi ka imahna. Sapanjang perjalanan anjeunna nahan rarasaan pikeun teu miceun hajat gede. Awakna oyag-oyag jeung kesang tiis ngeclak sakujur awak. Waktu rek turun manehna teu ngahaja hitut nepi ka kabeh nu aya di beus ngalieuk ka manehna. Sakedapan manehna ngarasa era utamana ku supir angkot ngabarakatak manehna waktos rek mayar ongkos. Kabeneran eta ngan ukur hitut sareng henteu ngantep kokotor anu dicekelna kaluar.
Ayeuna mah patugas  pramugari henteu ngan aya di pesawat jeung kareta hungkul, tapi oge aya patugas pramugari dina bus jarak jauh. Beda na lamun biasa patugas pramugari di kateta atawa pesawat lobaa  n ari patugas pramugari bus mah saeutik ngan ukur saurang atawa dua urang kusabab bus pan leutik jeung deui anu aya pramugari na mah kelas bus anu eksekutif, siga anu keur ku urang di tumpakan tujuan jakarta ka jember. Saperti biasa geus mangkat pramugari mere urang kabeh dahareun jeung cai. Urang cicing anteng dina bus nepi ka aya bapa bapa geus kolot ujug ujung nyarekan patugas pramugari na kusabab maneh na ceunah geus menta kopi ti tatadi, tapi teu wae di pangajieunkeun.
Tos opat taun lamina Mega jeung Lista babarengan. Wawuh jeung akrab ti mimiti lebet kuliah dugi ka beresna. Hampir unggal poe boga kagiatan babarengan, jeung deuih kamana-mana duaan wae. Saprak aya Covid-19, Mega jeung Lista kudu uih ka rumahna masing-masing. Duka kudu nepi ka iraha ieu wabah teh leungit atawa beresna. Ti saprak harita, hampir dua taun Mega jeung Lista teu pependak langsung, ngan ngandalkeun tina hape hungkul. Rarasaan Mega meuni asa sedih papisah jeung babaturan deukeut na, asa kosong kahirupannana. Biasana kamana-mana duaan, ayeuna kudu sorangan. Biasana mun nanaon aya nu maturan, ayeuna kudu diajar mandiri. Komo mun inget kana kagiatan mah, asa tiiseun asa leungiteun. Mudah-mudahan we ieu wabah teh tereh bisa dikendalikeun.
Bapa kuring mah sok ngadongengkeun kajadian nu pikaseurieun, padahal mah lamun ceuk kuring rada jijik oge. Jadi waktu bapa kuring keur ngora, adina atawa paman kuring keur nyieun sangu goreng pikeun manéhna. Nalika sangu goreng geus siap, bapa kuring ngadahar jeung ngarasakeun eta sangu goreng. Tapi bari ngunyah bapa teh ngarasa aya benda anu rada teuas sarta hésé pisan dikunyahna. Tuluy bapa kuring ngaluarkeun eta tina mulutna jeung ningali eta yen teh hansaplast atawa plester luka. Bapa kuring langsung ngamuntahkeun sesa sangu goreng anu aya di jero mulutna. Bapa nanya ka paman naha aya plester dina sangu gorengna, tetela paman kuring kakara sadar yen plester di leungeunna geus leungit. Nalika kuring ngadéngé carita eta, kuring seuri tapi kuring ogé rada jijik sabab hartina kadaharan bapana kotor jeung aya loba kuman tina eta plester.
Abdi pernah gaduh pangalaman nu teu bisa pisan dipohokeun, nyaksian maot pun Bibi di rumah sakit. Jadi, pun Bibi teh tos tilu bulan dirawat di rumah sakit sabab koma saprak kacilakaan. Hampir unggal poe abdi nyempetkeun jeung ngalongok kaayaan Bibi. Hiji poe, pas abdi nuju ngendong ngajagaan Bibi, abdi reuwas pisan sabab ningali Bibi engap-engapan nafasna, matana bolotot kaluar tapi titingalianna teu puguh, leungeun jeung sakujur awakna kaku teu bisa digerakkeun, ngan katingali rarayna hungkul. Abdi harita gogorowokan manggil dokter sabab bisi aya sasuatu kana Bibi. Teu lila dokter datang, tuluy mariksakeun. Geus kitu mah eungapna geus eureun, matana geus nutup, dokter nyatakeun yen Bibi tos pupus. Abdi sedih pisan harita sabab kabagean ngajagaan sorangan, teu aya deui kulawaga nu ngabaturan sabab karek gantian baralik.
Amel teh tos ageung sieun keneh nu ngaranna disuntik. Ayeuna Amel keur didokter ngantosan giliran disuntik vaksin tetanus. Sawaktos ngantosan manehna teu tiasa tenang, jantungna ngaderegdeg teu eren-eren, tapak leungeunna baseh ku kesang, panonna ningali kaditu kadieu sapertos pokokna kaciri teu tenang pisan. Saacan giliran Amel, manehna nempo batur nu keur disuntik. Ningali batur disuntik Amel tos teu kiat hayang balik teu janten disuntik vaksin, nanging ngaranna langsung dipanggil tur Amel menang giliran disuntik. Amel teu wani nempo jarum suntikna manehna terus-terusan ningali ka luhur. Jos jarum suntik nojos leungeun Amel, manehna teu kiat nahan cai panon tur ceurik didinya oge.
Maot teh tangtos pasti dialaman ku kabeh jalma. Saacan maot teh urang bakal ngarasakeun nu ngaranna sakaratul maut. Sakaratul maut teh tos diserat dina kitab quran bakal karasa nyeuri pisan teu ka tulungan tur ngajieun capek. Rasa nyeuri na bakal berkali-kali lipat leuwih nyeri upami salila urang hirup mineng ngalakukeun maksiat sareng dosa. Rasa sieunna kabina-bina, sieun kusabab bakal ninggallkeun dunya nu pinuh ku kanikmatan sareng sieun upami amalan nu tos dikumpulkeun di dunya teu cekap menangkeun rido Allah di aherat. Upami keur sakaratul maut teh kabeh kalakuan urang di dunya tiasa kainget perkawis eta teh janten makin nyingsieunan urang upami seueur ngalakukeun maksiat di dunia.
Tilu hal nu jadi penyebab sasaorang gampang pisan ambek. Nu kahiji nyaeta stres atawa depresi. Pamikiran nu leuwih teuing kana suatu hal bisa micu depresi atawa stres dina otakna. Sabab otakna pinuh ku hal negatif jeung teu bisa dikendalikeun, jadilah muncul rasa jengkel ka sagala hal nu aya. Nu kadua nyaeta kurang sare. Biasana mun jalma kurang sare mah sok babari pisan ngambek. Hal ieu disebabkeun karena emang kabutuhan dasarna teu kacukupan, jadi ngaruh kana emosina. Nu katilu nyaeta boga gangguan kajiwaan. Biasana jalma nu sering ngambek teu pararuguh teh sabab boga gangguan kajiwaan. Dirina teu bisa ngontrol otak jeung awakna dina ngahadapi suatu hal. Tah nu kieu nu micu gangguan mental teh, jadi ngedalkeun na ka sagala nu aya.
Saptu minggu kamari kuring hoyong kaluar sareng réréncangan kuring, waktos éta kuring nganggo baju sweater pink poék sareng kulot hideung. Urang jalan-jalan ngurilingan kota Bandung, ka Braga jeung ka Masjid Agung ogé. Basa keur jajan di sisi jalan, ujug-ujug aya lalaki nyepeng leungeun kuring, padahal kuring teu nyaho saha manéhna. Ari pek teh manéhna ogé reuwas pas manéhna nempo beungeut kuring. Kuring bingung waktos éta, sabab naha anjeunna nyekel leungeun kuring. Ujug-ujug di tukangeun kuring aya wanoja anu papakeanana sarua pisan jeung kuring, tuluy manehna ambek ka lalaki anu nyekel leungeun kuring. Tétéla lalaki éta teh salah jalma, dipikirna kuring teh kabogohna sabab manéhna maké baju anu sarua siga kuring. Kuring sareng rerencangan angkat weh ti dinya, sanaos teu salah tapi kuring tetep éra kusabab seueur anu ningali kajadian ieu.
Upami kuring beunghar nimukan harta karun sapertos Rothschild ngagaduhan kabeungharan anu teu terbatas, teu kaukur, kuring bakal:1. kuring bakal nyayogikeun lowongan padamelan di pabrik sareng perusahaan anu kuring mésér tadi. Teu hilap, abdi badé ngadegkeun sakola minangka tempat barudak pagawé abdi. Di sakola eta guru-guru jeung guru-guru bakal ngajarkeun ngeunaan tatakrama, pentingna ngalakukeun hal-hal anu dumasar kana kamanusaan, literasi finansial, jeung sajabana, lain ngan ukur matematika, fisika, jsb. Dipiharep mata rantai kamiskinan bisa dipegatkeun ku cara nambahan panghasilan jeung anak-anakna meunang atikan holistik, gaya kuring.
2. Kuring baris ngabentuk tim peneliti jeung tim desain produk pikeun néangan cara sangkan budaya Indonésia teu punah, bisa populer, para nonoman teu isin kana budaya daérahna, malah budaya bisa napel kana jati diri. Sangkan bisa terus aya abadi. Kuring ngarasa sedih pikeun nonoman anu langkung percaya diri kana basa asing tibatan basa lokal. Basa asing kedah tiasa, tapi basa daérah ogé henteu kedah ditinggalkeun. Ayeuna, upami hoyong diajar S3 Sastra Sunda kedah ka Walanda margi teu aya di Indonesia. Hal ieu kacida hanjelu, urang deungeun leuwih mentingkeun kalestarian budaya urang batan urang sorangan.
Adi Kuring teh penyuka Kpop, teu pati jauh manehna pernah carita ngenaan bangga meunang kasempetan pikeun gabung dina fanmeet Kim Jaehwan. Rasana kitu? Enya, bagja pisan. Alesan na adi  kuring milih gabung dina fanmeet Jaehwan nyaéta kusabab kuring Wannable (fans Wanna One) sareng nalika minggon kahiji angkat ka Indonésia, manehna henteu acan janten fas na. Karunya teu  ti dinya adi kuring kaduhung jeung boga cita-cita nonton fanmeet unggal 11 anggota ker itu nu ka Indonesia. Tapi dina waktos éta, ngan Ha Sungwoon sareng Kim Jaehwan ngan ukur bédana 7 dinten antara dinten fanmeet, adi kuring untungna nyipak sareng émut yén sanés budak sultan anu tiasa ngurilingan fanmeet / konser sakumaha anu dipikahoyong. reueus sih. Naha reueus?  adi Abdi masih kuliah sareng masih naroskeun perkawis kauangan ka kolot. Tapi pikeun urusan kahayangna, salah sahijina nyaéta kpop, manehna ngumpulkeun sorangan sareng henteu naroskeun ka kolot sabab urang terang jumlahna henteu sakedik. Ku kituna manehna ngumpulkeun duit unggal minggu. Sareng Alhamdulillah mimpina dugi sateuacan Juni.
Tilu tips supaya teu katinggaleun bus. Nu kahiji nyaeta siapkeun barang nu rek dibawa ti kaanggalanna, sapoe samemeh indit teh kudu geus di packing. Tujuanna supaya teu aya barang nu tinggaleun, oge supaya teu riweuh pas rek indit. Nu kadua nyaeta hudang leuwih isuk, tong nepi ka hudangna kabeurangan. Hudang leuwih isuk teh salian bisa santai, oge bisa ngecek deui barang bisi aya nu tinggaleun. Dina indit na oge deuih bisa leuwih nyantai, teu rusuh. Nu katilu nyaeta indit ka agen busna sajam samemeh jadwal kaberangkatan, supaya ngaantisipasi katinggaleun bus. Jadi, mending keneh nungguan dari pada katinggaleun. Tong poho oge sarapan heula samemeh indit.
Basa dinten minggu teh abdi beberes etalase paranti nyimpen emameun di dapur. Keur nyalse keneh teh abdi ngahaja ngelapan kacana, tuluy meresan dahareun na bari nyortir. Pas aya kotak tina kardus, abdi langsung muka eta kardus. Geus dibuka teh singhoreng aya dahareun nu geus lila tapi poho teu didahar. Aya kue bolu nu geus bulukan pisan jeung teu layak dikonsumsi. Abdi nembe inget yen bolu eta teh pamasihan ti pun bibi basa minggon kamari syukuran. Teu inget sama sekali jadi teu dikaluarkeun tina etalase. Pas kardusna dibuka ge geus bau jamur nyelebreng ka mana-mana, hapeuk pisan jeung mantak seueul ngambeuna.
Salah sahiji harta karun dipanggihan di Desa Wonoyobo, Kecamatan Jogonalan, Kabupaten Katen, Jawa Tengah. Poe eta, sawah milik Ny. Cipto Suwarno keur digali ku Witomoharjo jeung lima urang anu sanesna. Maranehna ngagali taneuh pikeun tujuan ngawangun saluran irigasi sangkan cai bisa ngocor ka sawah. Sabot penggalian tos nepi ka jerona 2,5 meter, pacul Witomoharjo ngabadug hiji benda teuas nu dianggap batu. Sanggeus digali taliti nyatana eta teh kendi keramik badag ti Cina. Sanggeus dibuka, di jero kendi eta loba disimpen artefak emas. Sanggeus manggihan kendi eusi emas, Witomoharjo langsung ngalaporkeun pamanggihna ka aparat desa satempat. Sanggeus digali deui, aya dua kendi sejen nu kapanggih.
Amprok jeung babaturan sakola jadi salah sahiji kabungahan nu teu kakira nilaina. Komo mun amprokna dina waktu geus lila pisan papisah mah. Heg geus mareunang gawe nu merenah. Biasana beres lulus sakola teh sok hese pisan jang amprok jeung babaturan, dina reuni oge sok tara lengkap kabeh daratang, sabab aya we nu sibuk ku pagawean nana teh. Padahal, reunian teh jadi salah sahiji tempat silaturahmi nu diarep-arep pisan saberes lulus ti sakola teh. Amprok jeung babaturan teh bisa jadi bahan obrolan nu bisa nyairkeun kasono ka baheula basa masih babarengan keneh. Sacara teu langsung jadi ajang saksi perkembangan hirup urang.
Mutuskeun kanggo operasi janten kaputusan anu hese pisan. Tos lima taunan rerencangan abdi ngarasa nyeri dina lengeun anu ngaganggu kagiatan sapopoena. Asalna mah manehna ngan sasakali hungkul ngarasa nyeri, tapi akhir-akhir ieu manehna ngeluh nyeri unggal poe, pas bobo oge tetep karasa nyeri. Lima taun ka tukang sabenerna manehna kantos kacilakaan motor anu nyebabkeun lengeunna nyeri nepikeun ayeuna. Pas diparios ka dokter disarankeun kanggo operasi wae lantaran lamun dicicingkeun oge bakal nyeri saumur hirup. Tapi manehna sieun lantaran anu ngarana operasi mah pasti aya wae kamungkinan gagalna, manehna can siap ku kamungkinan eta, komo pas dititah tandatangan ku pihak rumah sakit.
Tos lima taun rerencangan abdi ngarep gaduh murangkalih, sadaya upaya tos dilakukeun nepikeun manehna tiasa hamil jeung dinten ieu janten dinten anu diarep-arep lantaran orokna tos bade lahir. Abdi ditelepon ku anjeunna supados ngabaturan anjeunna di rumah sakit. Sateuacan asup ka ruang operasi, anjeunna ku abdi diajak jalan-jala heula sabari ngantosan mules. Anjeunna mah hoyong ngalahirkeun tanpa operasi, tapi sadayana balik deui kumaha saena supados orok jeung indungna salamet jeung sehat. Pas tos mulai ngalahirkeun abdi ngantosan di luar, sababaraha jam saatos eta abdi langsung ngadangu sora orok ceurik, abdi atoh pisan lantaran orokna tos lahir. Indungna oge salamet, abdi langsung ningal eta orok lalaki anu lucu pisan.
Rerencangan abdi nyarita yen bapana salingkuh jeung awewe ngora padahal mamahna nuju gering. Abdi anu ngadangu caritana hungkul oge teu tarima jeung keheul pisan ka bapana. Padahal nu abdi apal mah bapana teh bageur jeung kulawargina teh katingal harmonis padahal aslina mah tukang salingkuh. Manehna geus sababaraha kali manggihan bapana patepang jeung salingkuhanna na tapi angger we tara tobat kalahkah beuki wani. Manehna oge geus sababaraha kali ngabejaan bapana tapi kalahkah manehna nu diambekkan. Manehna oge sempet menta tulung ka abdi kanggo ngabejaan salingkuhanna supados tobat. Tapi abdi teu hoyong pipilueun dina masalah batur janten abdi mah cicing we teu beja nanaon.
Waktu harita kuring jeung adi kuring keur nganjang ka perpustakaan daerah nu aya di deukeut imah kuring. Saméméh indit, kuring jeung adi kuring teh karek bérés dahar seblak. Pas di perpus adi kuring keur néangan buku dina rak nu rada jauh ti posisi kuring. Sabot keur jongjon maca buku, mimitina mah burih teh damang teu kunanaon, tapi lila-lila beuteung karasa nyeri jeung meni hayang kentut. Kumargi abdi teu hoyong kentut di jero rohangan, abdi niatna rek kaluar heula ti rohang baca. Tapi waktu kuring nangtung, ujug-ujug si kentut teh kaluar sorangan, ditambah sorana teh rada badag. Sakedapan saréréa nu aya di ruang baca melong ka kuring. Kuring ukur bisa seuri keuheul, tuluy nyimpen buku nu keur dibacana kana rak buku, tuluy kaluar ti rohangan pedah ku era. Kuring langsung ngawartosan ka adi kuring yén kuring aya di luar rohangan sareng hoyong heura uwih ka bumi.
Macet emang ngarietkeun riweh jeung ngajien emosi komo lamun di jam jam sibuk lamun isuk isuk kabeh paciweh paburu buru rek mangkat ativitas, boh anu rek sakola atawa anu rek mangkat di gawe, kabeh nyampur jadi hiji di jalan jalan jeung angkutan umum.  Kabeh jelema didinya geus pasedek sedek hayang buru buru nepi ka tempat tujuan na. Macet di kota kota besar saperti jakarta emang sok luar biasa lila jeung ruwet na, manusa kabeh anu boga kapentingan masing masing dina waktu anu sarua, ngajieun jalanan pinuh jeung ngajieun macet. Batur paburu buru can teu sora sora klakson anu makin ngajieun rungsing jeung nyieun emosi naek jadi bawaan na hayang ambek ambekan.
Kuring boga hiji pangalaman ngerakeun pisan. Harita kuring keur datang ka ondangan jeung salaki kuring, manehna make acuk batik hejo sarua siga kuring. Pas nyampe di tempatna, kuring sasalaman heula jeung panganten teras turun ti panggung. Pas rek dahar, kuring pendak jeung babaturan SMA kuring, atuh bungah pisan hate teh. Kuring jeung babaturan ngobrolkeun loba pisan picaritaeun, geus lima taun teu pendak jeung babaturan teh. Sabot kuring keur ngobrol teh, salaki kuring jadi nyokot dahareun sorangan. Pas kuring geus beres ngobrol, kuring neangan salaki kuring. Tetela manehna aya di cakeut panggung, nuju ngobrol jeung babaturanna oge. Kuring teh nangkeup weh leungeunna, ari pas ngabalik kuring reuwas, kuling salah tangkeup. Eta teh lain salaki kuring, tapi batur anu acukna sarua jeung salaki kuring, geus mah bajuna sarua, buukna sarua, jeung gendutna oge sarua. Pedah ku era, kuring lumpat weh neangan salaki kuring, epek manhena teh keur ngaroko diluar.
Mun apal babaturan aya nu phobia, ulah nepi ka disingsieunan sabab dampakna bisa bahaya pisan. Jalma nu ngarasa phobia teh apal yen manehna gaduh rasa sieun nu kaleuwihan tapi manehna teu bisa ngalakukeun nanaon. Lamun nepi ka disingsieunan teh bakal ngarasa reuwas jeung leuleus. Malahan nu leuwih parah mah bakal ngarasa depresi sabab saking ku sieunna kana objek tertentu. Mantak, mun aya nu phobia teh ulah nepi ka dibere kasieun sabab engkena karunya ka awakna bakal ngarasa capek jeung beban pikiran. Komo mun leleb teuing mah bakal jadi bahan stress jeung bakal hese mun amprok jeung batur samam ngarasa trauma. Jadi, yuk urang ngartikeun jalma nu phobia! Ulah nepi ka kalah nambahan bebanna!
Di unggal sakola pasti aya wae carita anu pikasieuneun. Seeur oge carita-carita anu teu jelas sumberna. Cenah mah sakola ieu teh tilas rumah sakit, tilas kuburan, jeung sajabana. Abdi mah tara percaya kanu kararitu. Tapi hiji poe basa ngantosan dijemput ku pun bapa, abdi sareng rerencangan diuk di lorong sakola anu geus poek lantaran tos teu aya sasaha. Langit oge geus poek kusabab sakedeung deui magrib, kabayang pisan keeungna. Di sakola teh aya hiji ruangan anu ceuk barudak mah aya makhluk anu sok nyingsieunan. Pas ngaliwatan ruangan eta, abdi jeung rerencangan lalaunan mapah, tapi urang duaan reuwas lantaran jol aya nu barereum dina jandela ruangan eta.