mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Basa aya acara jalan santai, Rina ngiringan jeung babaturanna. Jalan santai ieu teh acara memperingati hari jadi Kabupaten Bandung Barat. Tempatna nyaeta di Kota Baru Parahyangan. Seueur dorprise nu menarik dina ieu acara. Unggal peserta nu ngiringan jalan santai dibagi kupon hiji ewang. Hadiahna aya sapeda, alat elektronik, mejikom, jeung sajabana. Tah beres jalan santai, karek diundi pemenang dorprise na teh. Nu ngundi na ge langsung ku pak Bupati KBB. Pas penyebutan nomor undian mejikom, nomorna akjr jeung nu dicepeng Rina. Atuh Rina buru-buru lulumpatan ka hareup panggung. Alhamdulillah geuning akur nomor na, jadi Rina tulus meunang mejikom teh. Bungaheun pisan Rina meunang dorprise ieu. Majar teh jang masak di kostan ceunah. Alhamdulillah aya hasil ngilu jalan santai teh. Tos kitu mah langsung we Rina uih bari mamawa mejikom eta.
Kuring keur nangtung di parkiran mall di Jakarta Selatan, di Jalan Panjang. Abdi di lantai 4 atanapi 5. Bari ngobrol sareng rerencangan, Babaturan kuring, 24 taun, lahir sareng cicing di Kalimantan Tengah, teu kantos ngalaman gempa. Nah pas kitu, ujug-ujug sadayana oyag, kalebet lantai anu kuring nanjak. Rasana sapertos Truk Tronton kalayan beban blok super beurat batu anu ngaliwat caket kuring. Kuring nempo sabudeureun, tapi euweuh treuk tronton nu disangka. Naha mungkin pikeun treuk kalayan beban anu ageung ngalangkungan gerbang gedong parkir "sempit"? can naek ka lantai 5. Kuring neuteup ka kenca katuhu, teu aya treuk kamana-mana. Tétéla teh ceunah cek babaturn tuh éta gempa sapertos kitu
Mere hadiah ka batur mangrupakeun kabiasaan anu alus, salian ti emang eta salah sahiji wujud urang berbagi oge bisa leuwih ngeratkeun persabatan jeung pertemanan urang kabehan, bisa nunjukeun rasa nyaah jeung rasa kasih urang ka batur. Hadiah teh bisa jadi bahasa cinta anu hartina urang nyaah, urang paduli ka jelema anu ku urang di bere hadiah tanpa urang perlu omongkeun. Aya batur anu ngabogaan bahasa cinta ieu, jelema anu leuwih resep tindakan kalakuan ti bata ngan omongan hungkul. Ekspresi anu narima hadiah oge jadi salah sahiji alesan batur resep mere hadiah, lamun jelema anu narima na reuwas jeung teu nyangka tuluy bungah eta teh nyieun anu mere leuwih bungah.
Harita basa liburan, kuring indit ka imah babaturan. Kusabab imahna jauh, jadi kuring kudu naek karéta. Nalika kuring ngagaduhan korsi, kuring maén dina ponsel kuring sareng nganggo headset. Kaayaan dina kareta api waktu harita pinuh pisan ku panumpang. Di tengah-tengah perjalanan, kuring ngadadak nyeri beuteung, hayang hitut. Kulantaran teu kuat deui, ahirna kuring hitut di dinya, kuring yakin hitut kusabab euweuh sora. Tapi tétéla sanggeus, panumpang séjén sabenerna nempo kuring kalawan geleuh. Teras kuring sadar, yén tadi éta sanés kentut jempé, tapi kuring henteu kadéngé sabab kuring nganggo headset. Kuring éra pisan harita teh, tapi kuring ogé teu tiasa nanaon sabab perjalananna masih jauh. Tungtungna, kuring bodo amat weh tur pura-pura teu aya kajadian nanaon.
Nabi Sulaiman dipaparin sababaraha mukjizat ku Allah SWT, salah sahijina tiasa nyarios sareng sadaya makhluk, kalebet jin, sato angin, pepelakan. Sakabeh makhluk ditaklukkeun ku Alloh SWT pikeun Nabi Sulaiman. Jin komo sato galak bakal nuturkeun parentah Nabi Sulaiman. Sabagé umat Islam, tangtu urang yakin jeung bisa nyonto ieu ku cara maca sholawat Nabi Sulaiman nalika papanggih jeung sato galak, sieun ku jin, sieun disihir, sieun di tempat angker. Salah sahiji doa anu tiasa urang baca dina QS. Al-Naml ayat 18-19, anu hartosna "Nepi ka lebak sireum, ceuk hiji sireum, 'Eh sireum! Lebetkeun kana sayang anjeun, supados anjeun henteu ditincak ku Nabi Sulaiman sareng tentarana, sedengkeun aranjeunna henteu. sadar .'[18] Maka anjeunna (Sulaiman) seuri bari seuri lantaran (ngadangu) kecap sireum, sarta anjeunna ngado'a, "Duh Gusti, pasihan abdi ilham pikeun terus syukur kana ni'mat Anjeun anu parantos dipaparinkeun ka abdi. abdi sareng ka kolot abdi sareng supados abdi ngalaksanakeun kautamaan anu anjeun pikahoyong; sareng mugia abdi ditampi ku kurnia Gusti ka abdi-abdi Gusti anu soleh. [19]"
Beres gawe di WO urang gawe di salah sahiji bidang fotograpi. Emang ti baheula oge urang resep kana bidang foto atawa video. Nepikeun ka ngahaja meuli kamera DSLR. Urang gawe didieu biasana pas keur aya kawinan atawa acara wisudaan. Mun acara kawinan urang gawe ti isuk nepika beres acara. Sedengkeun mun di wisudaan mah gawena rada singkat, paling oge 2 jam. Tapi nu lilana dina proses ngedit foto atawa video, eta bisa sababaraha poe, gumantung kana lobana foto atawa video anu diedit. Harita kantorna teh aya di Batununggal. Urang didieu aya kana 3 bulanan, tapi sabab aya gawean sejen urang ngundurkeun diri. Geus euweuh waktu pisan jadi urang fokus kana gawean nu ayeuna.
Anjeun panginten sanés pikun, tapi kumaha waé ngapalkeun nami jalma éta parantos janten tugas anu sesah. Sok inget beungeutna tapi poho ngaranna. Atawa sabalikna, inget ngaranna tapi poho kumaha rupa beungeutna. Éta ogé tiasa ngajantenkeun anjeun jengkel sabab anjeun henteu émut nami jalma anu ujug-ujug ngabagéakeun anjeun di jalan. 1. Jujur sangkan teu isin teuing, tapi tong hilap ngomong yén manéhna téh jiga sobat anjeun. Yudaa…. (nepak taktak) Hah?! Eh, salah. Hapunten, saurna, ti sisi anjeun katingali pisan sapertos babaturan kuring. Hehehe Kusabab kadang éra ilang nalika anjeun jujur ​​​​dina kasalahan anjeun. Tapi supados anjeun henteu dicap aneh kumargi anjeun parantos maén sareng ngabagéakeun anjeunna, anjeun tiasa nambihan pernyataan upami anjeunna siga babaturan anjeun anu namina disebatkeun sateuacana. 2. Pura-pura kenal ka anjeunna, sanajan teu terang saha anjeunna
Ndral….

Eh, saha anjeun?

Aduh, lepat (dina hate) Naha hilap? Abdi Ojik….

Ojik? Nu mana nya?

Oh, manéhna poho. Enya, muhun, abdi kaluarkeun heula, muhun, abdi bade ka toko buku. Pendak deui engké.

Bari anjeun ngaganggu anjeunna ku pura-pura kenal anjeunna, anjeunna, anu geus anjeun pikir anjeun terang, malah moal mikir ngeunaan ngaran salah anjeun disebutkeun tadi. Ieu rada aneh, tapi ieu bisa jadi cara alus jang ngahindar.
Aya loba rupa rupa bully anu biasa di panggihan din akahirupan sapopoe na, anu pangbabari n kaciri jeung ka identifikasi nyaeta bully an sacara fisik. Bullying fisik nyaeta tipe bullying panggampangna pikeun mikawanoh sabab palaku ngagunakeun aksi fisik nalika bullying batur. Saperti ngadorong, ngajanteng suku ngahaja, nyiduh ka neunggeul. Sababaraha reaksi henteu ngan ukur tanda anu muncul kusabab kekerasan fisik. Nanging, ku kitu oge bully an sacara fisik ngabogaan pangaruh kana kaayaan mental budak. Aya sababaraha tanda yen budak atawa rumaja narima perlakuan anu teu pikaresepeun ti baturna, salah sahijina nyaeta jadi kasieunan nepi ka ngadegdeg jeung hoream indit ka sakola.
Mun keur di kota besar, usahakeun tong nepi ka iinditan sorangan ka tempat nu rawan begal. Ka mana-mana teh kudu dibaturan supaya aya batur pakumaha. Mun sorangan mah bakal ngundang begal atawa dijambret jalma teu wawuh. Biasana loba modus di jalan raya, malahan ayeuna mah nepi ka terang-terangan. Modus na teh rupa-rupa, malahan nepi ka nuturkeun, bahkan asup ka polres ge dituturkeun keneh wae. Begal kajahatan teh saolah geus teu boga kasieun. Mun iinditan teh kudu mawa alat pelindung diri, jang jaga-jaga tina tindak kajahatan. Misalna mawa spray lada, alat setrum, jeung sajabana. Jadi, mun beunang begal teh bisa saeutik ngalindungi diri sorangan.
Aya sababaraha urang anu ngarasa nyaman lamun dahar gigireun runtah sato, contona di gigireun tai ucing. kaayaan ieu bisa normal atawa henteu sabab unggal jalma boga kabiasaan beda. Panginten kotoran ucing sanes hal anu ngaganggu anjeunna, khususna nalika anjeunna lapar, janten henteu janten masalah pikeun anjeunna ngeureunkeun tuangeun. Memang, pikeun kalolobaan jalma, tuang di lingkungan anu teu nyaman tiasa ngaruksak sareng ngaganggu napsu na. Nanging, ieu sanes patokan anu pasti sareng manglaku ka sadayana. Upami pikeun anjeunna tuang di lingkungan sapertos kitu henteu janten masalah sareng ngarugikeun jalma sanes, maka eta henteu tiasa langsung nyarios yen kaayaan ieu mangrupikeun gangguan.
Dina umur ieu kuring ngarasa pait gagal nalika kuring hoyong ngahontal cita-cita kuring lulus kuliah dina umur ngora, meureun pikeun jalma sanés ieu henteu pait upami dibandingkeun sareng kagagalanna, tapi pikeun kuring ieu leres-leres ngarobih kahirupan kuring sareng kuring.kirang  sumanget pikeun hirup dinten-dinten.. kahayang abdi janten apoteker. Abdi kuliah di universitas nyandak pendidikan D3 Farmasi, panginten pas lulus abdi tiasa langsung damel sareng ngabahagiakeun kolot abdi, pasti pas lulus abdi langsung damel di apotek anu terkenal. Nalika digawé, rasa hayang nuluykeun atikan masih aya dina pikiran. Sataun saterusna kuring mutuskeun pikeun hijrah jeung neruskeun atikan sarjana di propinsi sejen sabab kampus kuring teu nyadiakeun jalur mindahkeun D3 ka S1 Farmasi.
Saminggon ieu abdi teu wani balik leuwih ti tabuh opat sonten lantaran lamun tos magrib jeung langit tos poek sok aya begal. Dua poe kamari tos aya lima urang anu janten korban begal. Untungna teu aya nu luka, tapi aya nu motorna dicokot jeung mobilna dipepeuskeun kacana. Abdi sareng rerencangan teu pernah aya nu balik sorangan, pasti kedah dibaturan. Sabenerna abdi keheul ka eta begal lantaran janten teu tiasa kempel-kempel jeung rerencangan, tapi kumaha deui abdi sieun oge lamun balik peuting, akhirna mah urang janten mineng mondok di kampus, balik tabuh tujuh atawa tabug dalapan. Komo mahasiswa anu kedah nyubuh lantaran ospek oge jadi sieun ka begal.
Mere hadiah ka kolot teh salian bisa ngabungahkeun hate nu jadi kolot, oge mantak mawa rezeki ka urangna. Meungpeung kolot hirup jeung meungpeung urang mampu keneh, bere kolot hadiah. Teu kudu mewah, nu penting berkesan jang kolot. Misalna hadiah balik ka kampung. Eta hiji hal saderhana tapi mantak bungah pisan kanu jadi kolot. Leuwih hade deui mun bisa mere hadiah nu dicita-citakeun ku kolot, misalna angkat ibadah haji ka Mekah. Salila urang mampu mah laksanakeun we, ulah itungan jeung kolot. Sabab mere ka kolot mah sarua jeung ngalipat gandakeun rezeki urang sorangan. Jadi, meungpeung kolot aya keneh, yuk ah urang bagjakeun!
Hal-hal nu bisa dilakukeun dina ngantisipasi dahareun supaya teu tereh buruk. Nu kahiji nyaeta simpen dahareun dina kulkas. Suhu dingin dina kulkas teh bisa ngahambat proses pembusukan dina dahareun, jadi bisa nunda waktu pembusukan nana. Jadi, disimpen teh bakal bisa lila dina kulkas mah. Nu kadua nyaeta simpen dahareun di tempat nu tertutup, misalna dina tupperware, atawa sajabana supaya teu kaanginan jeung teu loba reaksi dahareun jeung mikroba. Nyimpen dahareun dina wadah nu tertutup teh bisa ngahambat proses pembusukan dahareun. Nu katilu nyaeta langsung konsumsi dahareun, komo mun dahareun geus jadi mah. Ulah diengkekeun deui sabab sok leuwih tereh buruk mun diingkeun mah.
analiti nunjukkeun yén macét tiasa nyababkeun setrés dina hiji jalma. Pikeun ngahindarkeun setrés nalika macét, ieu tip ti Dr. Déwi Ema Anindia.
Hindarkeun Stress Nalika Macet Ku Cara Ieu
Jaman lalu lintas sering nyababkeun kacapean mental sareng fisik. Panaliti nunjukkeun yén macét tiasa nyababkeun setrés dina hiji jalma.
Sanaos macét teu tiasa dirobih, anjeun tiasa ngalakukeun sababaraha hal pikeun ngatasi setrés anu disababkeun ku macét, kalebet:
1. Ngadangukeun musik
Hiji studi anu dilakukeun di Inggris nyatakeun yén macét tiasa nyababkeun parasaan setrés atanapi amarah, anu bakal nyababkeun paningkatan denyut jantung sareng tekanan darah.
Pikeun ngabantosan masalah ieu, ngadangukeun musik mangrupikeun salah sahiji cara. Alesanana, musik nu bener bisa mangaruhan haté jeung parasaan jalma nu ngadéngékeunana.
2. Nyeuseup. Musik klasik, jazz lancar, sareng musik meditasi mangrupikeun jinis musik anu tiasa ngirangan setrés. Anjeun ogé tiasa nyanyi babarengan dina hiji mobil pikeun nyegah setrés.
Upami anjeun parantos nyetir panjang teuing dina macét, setrés biasana ngan ukur najong. Dina kaayaan ieu, coba nyandak hiji napas panjang, lajeng dikaluarkeun, sarta ngalakukeun eta sababaraha kali.
Manggihan kagiatan senang
Nalika anjeun macét, coba pikir positif sareng miceun pikiran négatip tina pikiran anjeun. Pikeun mindahkeun perasaan setrés, coba ngalakukeun kagiatan anu pikaresepeun, sapertos ngadengekeun carita jalma anu linggih di gigireun anjeun atanapi hal-hal sanés.
Di hareup imah urang nu biasana tara macet, ayeuna mah kabagian macet lantaran aya nu menerkeun jalan di pertigaan anu nyebabkeun pengendara teh neangan jalur alternatif salah sahijina nyaeta ka kampung urang. Atuh keur mah jalanna leutik ditambah nu ngaliwatna teh lain motor hungkul, tapi mobil jeung treuk anu notabenena baradag. Jadi mobilisasi di kampung urang tersendat, komo nu rek jualan kaditu kadieu. Urang sempet nyarekan eta pengendara treuk sabab ieu lain jalan parantina. Tuluy geus kitu si jalan eta, ku urang tutup make papan jeung ditulisan, "ulah jalan kadieu kehed ngamacetkeun wae". Ayeuna mah mun aya deui nu jalan kadinya utamana treuk ku urang sok dititah puter balik deui meh teu macet.
Salah sahiji resiko janten Tentara Angkatan Laut nyeta kedah siap lamun kedah ngapertaruhkeun nyawa kanggo ngabela negara sorangan. Basa tragedi kapal selam anu newaskeun kabeh awak kapal nu nuju latihan di jero laut abdi reuwas sakaligus sedih pisan lantaran salah sahiji korbanna nyaeta murangkalih tatanggi abdi sorangan anu baheula imahna dekeut sareng imah kuring. Abdi teu nyangka pisan ieu bakal kajadian di jalmi anu dekeut jeung kuring. Abdi leuwih sedih deui lantaran jenazahna moal tiasa kapanggih, janten teu tiasa dikurebkeun di taneuh. Abdi nyobi ngahibur kulawargina ku salah sahiji hadis anu nyebutkeun yen jalmi anu pupus lantaran tilelep nyaeta bakal syahid.
Salah sahiji permasalahan nu sok aya dina perjalanan teh nyaeta jalma nu utah. Biasana, komo mun jalmana tara iinditan mah pasti bakal utah wae mun naek mobil, komo mun jarak jauh mah. Biasana mun nu sok ongkek di perjalanan mah ngambeu bensin atawa AC mobil teh sok lieur, tuluy we utah. Komo mun kaayaan fisik na keur teu fit mah, bakal leuleus ngadoreksakeun nu jag-jag. Hal ieu teh sacara ilmiah mah disababkeun ku teu nepina oksigen kana otak, jadi lieur nu berujung ka ongkek mun keur di perjalanan teh. Hal ieu teh jadi hal wajar dina sabagean besar masyarakat Indonesia, komo bagi orang lembur mah.
Sarerea pasti ngarasa isin. Ti hal sasederhana isin pikeun nyieun kasalahan trivial kana isin sabab hal penting geus tarnished idéntitas anjeun atanapi reputasi kaluar dinya. Kusabab unggal jalma geus ngalaman eta, lain hartina rasa ieu bakal salawasna netep di jero. Ieu kedah dicegah, sareng perasaan éra kusabab hal-hal anu tangtu kedah dipohokeun supados henteu mangaruhan anjeun ka hareup. Kumaha carana sangkan karapihan jeung parasaan éra?
1. Nengetan naon anu jadi pemicu éra
Kahiji, evaluate jeung nulis handap naon wae nu ngajadikeun anjeun ngarasa embarrassed. Ieu meureun sesah dina mimitina, sabab teu rusiah yén anjeun ogé isin pikeun nginget sarta nganyatakeun ka diri.
2. Robah pikiran anjeun
Sakapeung, pikiran négatip tiasa janten racun pikeun éra anu anjeun parantos gaduh. Ku terus mikir négatip kawas, "Naon nu bakal jalma nyebutkeun ngeunaan kuring engké?" atawa, "Kumaha lamun Kuring branded salaku hiji isin pikeun sesa hirup abdi?" Anjeun tiasa ngalelepkeun diri dina pikiran négatip. Pikiran ieu moal ngajantenkeun anjeun langkung saé. Malah aya nu leuwih éra jeung leuwih parah.
Salah sahiji kabungahan anu teu di sangka teh nyaeta teu di haja papangih jeung babaturan anu baheula na deukeut pisan anu ges lila teu kapanggih sarta di pika sono pisan. Papangih jeung babaturan lila salian ti bisa ngadeukeutkeun deui urang keur ngajalin silaturahmi oge bisa babarengan urang nyarita keur jaman baheula. Babaturan lila teh jelema anu asli na nyaho kumaha urang teh. Lamun teu kahaja papanggih teh rasana jiga meunang rezeki anu teu kaduga. Reuwas asa teu nyangka tapi oge bungah jeung bagja pisan urang bisa ngobrol keun sagala na tina kahirupan urang jaman baheula jeung kahirupan urang jaman ayeuna.
Basa leutik salah sahiji jajanan anu paling dipikaresep ku abdi sareng rerencangan nyaeta ciki anu aya hadiahan. Lamun keur ulin sasarengan urang pasti mapay warung kanggo meser ciki. Mimitina abdi meser hiji ciki tapi teu percaya bakal aya hadiah dina ciki ieu. Bener we di ciki anu ka hiji mah teu aya hadiah nanaon, teras rerencangan miwarang abdi meser hiji deui sabari milih anu pangbeuratna, sabab biasana anu beurat teh di jerona aya duit perak. Abdi langsung milih anu sakirana beurat. Pas dibuka abdi reuwas lantaran di jero ciki eta beneran aya duit lima ratus perak. Aya oge rerencangan anu meunang lima rebu.
Basa leutik abdi sareng dulur abdi gaduh hiji dahaeun pikaresepeun, dahareun ieu teh sabenerna mah jajanan tina coklat anu bentukna mirip siga tai beurit. Aya dua rasa, aya nu rasa coklat jeung rasa stroberi. Duduana bentukna sarua, tapi anu coklat mah mirip pisan siga tai beurit. Hiji poe abdi ningal ka gudang aya beurit anu nuju ngegelan dahareun, teras di gudang eta oge aya tai beurit anu loba pisan dina luhureun lomari. Abdi ngambeu eta tai langsung geleuh lantaran pacampur jeung bau hangseur. Abdi oge langsung kabayang pisan ka dahareun anu abdi mineng dahar basa leutik, tapi jadi teu hayang deui ngadahar eta.
Kuring kungsi dibéjaan ku babaturan kuring anu di PHK. Dumasar kana caritaanana, pausahaan anu PHK karyawan dipilih tina absen, jadi unggal pausahaan boga aturan henteuna. Kumaha mun geus telat, ayeuna aya pagawé anu mindeng teu asup. Hujan teu datang, ban kabobol teu datang, intina mah ti hadir, tuluy idin indit. Idin pikeun cuti dirumuskeun dumasar kana naon anu dikintunkeun ku karyawan, tapi aya langkung seueur ti anu dikintunkeun. Nya, éta kasempetan pikeun perusahaan pikeun PHK karyawan. Upami éta anu tiasa kuring bagikeun, kuring henteu terang ngeunaan perusahaan sanés. Ieu dumasar kana carita adi kuring. Naha anjeunna sering bolos padamelan. Sumuhun, sering. Hujan teu datang, anak gering teu asup sanajan pamajikanana teu gawe. Ayeuna, anjeunna parantos damel deui sareng hanjakal teu bolos kelas deui.
Trauma anu dialaman di waktos budak keneh tiasa gaduh pangaruh anu kuat dina kapribadian hiji jalma. Trauma bisa ngarujuk kana rupa-rupa kajadian nyeri, kaasup kekerasan, leungitna, atawa rasa kasiksa anu kacida. Nalika batur ngalaman trauma waktos budak, aranjeunna tiasa ngalaman parobahan dina cara mikir sareng kalakuanana, anu tiasa mangaruhan kumaha aranjeunna hirup. Contona, batur anu ngalaman trauma di waktu budak bisa jadi mangaruhan kapercayaanna ka batur, atawa malah boga masalah ngatur emosi manehna. Dina sababaraha kasus, trauma bisa ngakibatkeun masalah kasehatan mental jangka panjang, kayaning depresi atawa PTSD (Post Traumatic Stress Syndrome). Sanajan kitu, trauma si waktos budak bisa boga dampak signifikan, hiji jalma oge bisa diajar kumaha carana ngatur tur nungkulan trauma ieu sapanjang hirupna, sarta ngembangkeun kapribadian kuat tur cageur.
Dina ajaran Islam, sakaratul maut teh jadi salah sahiji hal nu bakal nimpa kabeh umat manusa. Nyeurina sakaratul maut teh sarua jeung awak dikuliti lalaunan, peureusna kacida pisan. Ngan, kumaha peureusna teh unggal jalma beda-beda, tergantung amal ibadahna salila di dunia. Mun amal ibadahna hade, sakaratul mautna ge dilancarkeun jeung dibabarikeun. Kitu oge sabalikna, mun loba amalan goreng, sakaratil mautna ge kalayan peureus jeung nyeuri pisan. Malahan mah paling parah nyaeta diganggayong, maot henteu hirup henteu. Biasana nu kieu leuwih nyeuri ceunah ceuk beja mah, sabab digantung nasibna antara hirup jeung maot. Malah mah nu sakaratul maot teh sok satengah teu eling kana naon nu didanguna.
Pernah di Asrama sorangan, sedengkeun batur mah geus balik kampung. Ieu kajadian pas urang awal-awal kuliah, sabab aya kagiatan kampus jadi rek balik teh dibedokeun. Suasana asrama anu sepi komo mun menuju ka peuting mah di tambah posisi kamar urang teh lantai dua. Kamar gigireun geus pada balik. Jadi nu ka denge teh ngan sora jangkrik di buruan asrama. Sabab kamar asrama jeung dapur oge kamar cai teh papisah ku panto nu digeserkeun, sok tara wani muka panto eta. Mun geus sholat Isya ge sok buru-buru sare bari ngarepkeun teu lilir pas engke peuting, soalna mun lilir sok hese deui rek sare teh.
Urang kedah terang kumaha ngaréaksikeun nalika ngalaman émosi ieu sareng nyobian tetep tenang.
1. Ngaleungitkeun amarah di jaman baheula
Jadi kolot mangrupikeun jinis terapi anu tiasa nunjukkeun dimana masalah urang sareng memotivasi urang pikeun ngerjakeunana. Lamun kaliwat anjeun pinuh ku amarah , ngalakukeun hal pikeun nyageurkeun diri saméméh anjeun ngarugikeun anak. Panaliti nunjukkeun yén budak anu indungna sering nganyatakeun amarah biasana langkung hésé didisiplin.
Coba pikeun manggihan masalah di jaman baheula urang nu bisa ngabalukarkeun amarah. Naha anjeun disiksa atanapi dihukum parah nalika murangkalih? Naha anjeun gaduh masalah ngadalikeun émosi anjeun? Naha anjeun henteu ngarasa tengtrem? Angka kaayaan ayeuna anu ngajadikeun anjeun ambek, sapertos teu sugema ku padamelan anjeun, pasangan, diri anjeun, atanapi murangkalih. Émut ka Ibu, upami murangkalih sering ningali raray ambek sareng ngadangu ambek, anjeunna bakal janten jalma sapertos kitu.
Ngeunaan sudut pandang anjeun
Tombol amarah dulur urang tiasa béda. Sababaraha kolot leuwih gampang ambek ka budakna. Upami anjeun salah sahijina, cobian laksanakeun latihan ieu, ngabagi kalakuan anu teu pantes anak anjeun kana kategori-kategori alit, anu henteu kedah nyababkeun amarah, sareng kategori ageung, sapertos nganyenyeri diri atanapi batur, anu meryogikeun tanggapan anjeun. Teras kaayaan diri anjeun supados anjeun henteu kaganggu ku kategori leutik.
Pas urang keur diuk di ruang tunggu di klinik, perasaan sieun ngarasa memuncak dina diri urang. Urang ngarasa jantung urang berdetak beuki gancang jeung kesang tiis oge mulai maseuhat telapak leungeun urang. Urang ngarasa sieun lantaran urang apal bakal disuntik poe ieu. Saenggeus sababaraha waktu nungguan, giliran urang akhirna tiba. Pas urang asup jeung ninggali jarum suntik anu dicepeng ku perawat, urang ngarasa beuki sieun. Komo deui pas perawat nojoskeun jarum suntik kana leungeun urang, urang ngarasa nyeri, jeung saolah-olah teu bisa napas oge hayang ngagorowok, tapi urang teu bisa ngalakukeunna. Pas geus rengse disuntik, urang ngarasa lega tapi oge ngarasa sedih lantaran teu bisa mengatasi rasa sieun kana jarum suntik.
Nalika kuring leutik, kolot kuring hoyong pisan ngajalajah naon anu dipikaresep ku kuring tiasa dikembangkeun. Abdi émut nalika kuring kelas 5 SD kuring gaduh kagiatan saminggu pinuh, tina les, pelajaran basa Inggris, pelajaran musik, sareng pelajaran ngagambar. Pinuh Senén nepi ka Saptu. Kabeneran kuring les musik di salah sahiji tempat les anu lumayan mahal, da hoream mah, palajaranna geus mahal, lilana pelajaran ngan 30 menit mah teu maju. Bapa kuring naros sareng ngadamel sababaraha koméntar "Kumaha anjeun parantos ngajar tapi anjeun henteu acan dilatih latihan di bumi". Na enya, ngaran budak leutik, kuring jujur nyeletuk ngomong " pan bapa nyaho, éta bapa anu hayang kuring nyandak palajaran musik, lain kuring". Waktu harita bapa kuring langsung nyerieun ku omongan kuring, tapi enya, kuring mah jujur, da masih budak leutik.
Intina mah kitu, eta jalma teh kudu gede hate, mun digegelan ku nu salah, tarima wae, naon wae cenah (salami teu ngahina kahirupan pribadina), tarima. Upama nu ngagogoreng teh leuwih kana fitnah atawa ngabengkokkeun fakta, lawan sabisa-bisa, tapi tetep kudu ati-ati, sabab mun emosi pisan, bisa jadi beda perkara, bakal dipecat ku nyieun fitnah nu sejen. siga nu salah jeung bakal dipaksa kaluar ti pausahaan, nu bakal rugi.urang oge, leuwih hade mun kondisi geus akut, mundur lalaunan, meunang pakasaban anyar heula lajeng resign. Mun anjeun scolded, teras difokuskeun masalah na coba teu ngulang kasalahan anu sarua, ningkatkeun diri. Tong gumuruh di tukang. Rugi lamun dicaci, tapi keuheul ka nu ngambek tanpa perbaikan, teu jadi jalma nu leuwih hade.
Biasana mun keur sorangan, sok loba muncul perasaan nu teu paruguh. Kadang sedih kadang hayang ngambek kana hal nu teu apal kunaon. Biasana mun keur sorangan teh sok overthinking, pikiran ngalayang ka mana-mana, sagala hal dipikiran nepi ka teu bisa ngontrol emosi. Kadang mun aya rarasaan keur sorangan ge sok sagala kasedih muncul, sagala kapeurih hate teh aya, tapi teu bisa ngedalkeun. Jadi ngedalkeun na kana pikiran sorangan. Leuwih parah na mah mun aya nu keur kieu teh sok teu eling, nepi ka ngaleungitkeun nyawa sorangan saking beuratna pikiran nu aya. Kahirupan teh sarasa gagal wae jeung teu bisa jiga batur.
Ulah mere kejutan anu matak bahaya lantaran bisa wae nu tadina momen bungah jadi momen menegangkan. Harita pernah aya kajadian pas peuting-peuting mere kejutan, tuluy marawa balon nu geus dieusi gas, oge mawa kueh tepang taun jeung lilin anu geus nanceb dina kueh eta.  Teuing pedah kumaha eta mah si balon gas teh ngabeledug lantaran keuna kanu lilin, tuluy nyebabkeun kabakaran. Loba korban dina kajadian eta sabab dirayakeun ku loba jelema. Matakan kuud ati-ati pisan jeung kudu aya pertimbangan mun rek mere kejutan.  Mending mun dek sabari mawa balon, balonna ditiup manual ulah make gas. Soalna mun aya kakeunaan seuneu bisa ngabeledug.
Di sisi jalan teh sok aya kebon awi anu jauh ti mana-mana, jauh ti pemukiman lembur warga. Biasana mah sok aya jalma anu teu tanggung jawab, teu hujan teu angin jol muang sampah didinya. Bisaan cara miceun na teh, manehna mah make motor bari mawa keresek eusina sampah, geus pas di leuweung awi, lung we dialungkeun keresek na teh. Teu turun-turun acan tina motor na ge. Teuing naon motivasina jol miceun sampah didinya nu jelas-jelas lain tempat sampah. Sampah na teh makin poe makin ngagunduk wae ngalobaan. Lolobana mah sampah nu eusina pempers budak. Nya bau, nya minuhan sisi jalan deuih. Teu baleg pisan jalma nu miceun na teh.
Kuring geus dua kali jadi saksi di pangadilan dina kasus gugatan sipil, mun anjeun nanya ka kuring kumaha perasaan anjeun? Nalika kuring mimiti jadi saksi, kuring rada sieuanan, sabab kuring henteu kantos janten saksi di pangadilan, sanaos pendidikan dasar kuring tina hukum, aya sababaraha hal anu kuring panginten rada krusial nalika kuring janten saksi:
Nalika anjeunna disumpah nurutkeun agama saksi, karasa pisan suci
Lamun ditanya ku majelis hakim atawa pengacara penggugat/tergugat, jawab sajujur-jujurna, mun teu nyaho, jawabna jujur ​​sabab hakim bisa nyentak lamun jawaban anjeun pegat.
Sagemblengna, jadi saksi téh lain perkara gampang, lamun kahareupna kasaksian urang dinyatakeun palsu, mangka urang ogé bisa kabetot dina kasus hukum (pasal 242 ayat (1) KUHP), jadi pastikeun urang ngartos patarosan. anu dipasihkeun ka urang sareng ngajawab sajujur-jujurna
Keur jaman SMA pernah kaleungitan konci motor, jadi pas balik sakola teu sadar konci diteundeunna di mana, di tempat biasa paneundeunnan konci ge euweuh. Karek kanyahoan leungit teh pas peuting rek ngasupkeun motor ka imah ti buruan. Nepika sakulawarga neangan, indung, bapak, teteh, adi, kabeh neangan tetep wae teu kapanggih. Nepika kapaksa urang ngagotong jeung bapak ka imah. Isuk na oge sarua teu kapanggih, jadi teu asup sakola. Kapanggih-panggih teh pas sore teu kahaja pas keur muka kulkas. Singhoreng teh koncina aya dina jero kulkas, meureunan pas balik sakola urang muka kulkas tuluy teu karasana neundeun konci di jero na. Pas kapanggih bungah, sabab bisa sakola deui.
Basa nuju ngiringan pendidikan dasar militer, abdi ngendong dina tenda di leuweung salila saminggu. Biasana unggal peuting diayakeun piket giliran jiga samacam ronda deui. Pas kabeneran abdi piket peuting, abdi ningali aya jalma nu pakean na sarua jeung arurang salaku siswa. Make baju dinas lapangan, make sapatu PDL, make helm siswa, warna bajuna ge sarua hejo tentara. Sugan abdi mah babaturan weh, pas diitung nu sare teh jumlahna pas. Terus eta saha? Katembong na teh keur polang anting geus tilu balikan tuluy dina deukeut tangkal. Pas ku abdi disampeurkeun, eh euweuh sasaha. Abdi ti harita langsung asup ka jero tenda, teu wani nuluykeun piket. Abdi babacaan teu eureun-eureun da bisi nembongan deui.
Kapanggihna harta karun emas oge pernah lumangsung di Desa Wonoboyo, Kacamatan Jogonalan, Klaten, Jawa Tengah. Ieu oge teu kahaja kapanggih ku warga Uruk diggers taneuh anu kapanggih kendi ngeusi emas jeung perak dina Oktober 1990. Kendi tanu di panggihan ngandung rupa-rupa perhiasan, mimitian ti pinggel nepi ka cingcin. Rupa-rupa perhiasan emas jeung perak nu disimpen dina opat kendi teh cenah mangrupa karya agung jeung kapanggihna pangpangna dina sajarah Indonesia.Benda-benda sajarah ieu kapanggih ku genep warga dina jero taneuh keusik 3 meter anu geus digali pikeun taneuh uruk. Anu manggihan 6 jalma. make pacul, aya nu neunggeul guci dina jerona kira-kira 3 meter taneuh keusik. Dumasar kana laporan ti tim anu masrahkeun harta karun ka Yogyakarta, eta harta karun saterusna dipasrahkeun ka Bank Negara Indonesia di Yogyakarta.
Organisasi Kesehatan Dunia merkirakeun aya saloba 3,7 miliar jelema di handap usia 50 taun atawa 67% tina populasi terinfeksi ku virus herpes. Marleen Temmerman, Direktur Departemen Kesehatan Reproduksi dan Riset WHO, ngomong infeksi herpes mayoritasna ditularkeun ngaliwatan kontak oral nu nyebabkeun herpes atawa luka tiis di sakitar biwir. Aya oge HSV-2 nu ngarupakeun panyakit nular seksual nu ditularkeun ngaliwatan kontak kulit ka kulit, jadi nyebabkeun herpes genital. Dina laporan nu dipublikasikeun ku jurnal PLOS ONE ieu, Temmerman ngungkapkeun lamun panyakit herpes mangrupakeun penyebab nu kahiji panyakit herpes genital. Pas bulan Januari, WHO memperkirakan saloba 417 juta jelema nu mengidap HSV-2. nu nyebabkeun herpes genital. Ku sabab eta, diperkirakeun aya leuwih ti satengah miliar jelema ti usia 15-49 taun nu ngidap infeksina.
Basa poean rek ka Banten urang mutuskeun jang naek beus. Urang naek beus teh di Stasiun Leuwipanjang, jeung geus ngarencanakeun rek naek motor sorangan ka stasiunna tuluy motorna dititipkeun. Sabab geus diestimasikeun make google maps, jadi weh urang oge nyalse inditna. Salahna urang, pas ngecek google maps teh subuh. Ieu pasti beda lamun inditna beurang. Apek teh bener weh pas geus nepi Kahatek, macet pisan kacida loba pagawe nu baralik gawe peuting jeung loba nu arasup oge sabab gawe isuk-isuk. Tidinya teh urang tutuluyan ninggalian jam tangan, jeung hate teh teu tenang sabab pasti ieu mah katinggaleun ku beusna. Bener weh pas datang ka stasiun teh geus indit beusna aya kana 15 menitan ti mimiti urang datang.
Dosa nu paling gede di ajaran Islam nyaeta dosa menyekutukan Allah. Dosa ieu teh kaasup dosa besar nu ganjaranna ge lain bobodoan, disusahkeun di dunia jeung akherat. Di akherat na ge diasupkeun ka naraka nu paling dahsyat siksaan nana. Nyekutukeun Allah teh nyaeta upaya teu yakin ka Gusti Allah, misalna muja ka hal-hal nu teu logis, mempertanyakan kaayaan Allah, jeung nu contoh leutikna sering teu karasa nyaeta teu yakin kana ayana gustj Allah termasuk ayana kaberkahan nu dilimpahkeun. Perbuatan syirik oge jadi salah sahiji perbuatan menyekutukan Allah nu paling kentara di antara nu sejenna. Dosa ieu teh paling dibenci ku Gusti Allah. Jadi, mun di diri urang ge aya karaguan ka Gusti Allah, urang kudu sieun sabab bisi kaasup kana dosa menyekutukan Allah.
Kajadian sato leupas pasti mineng pas keur Idul Adha, biasana sapi anu bade dipindahkeun tina treuk atawa mobil kolbak ka tempat anu sanes bakal ngajieun domba atawa sapi barontak. Sapi oge mineng leupas pas bade dipeuncit, komo lamun sapina badag, kedah dicepeng ku loba jalmi. Sapi anu leupas pasti bakal nyingsieunan batur anu ningalna, komo murangkalih anu sok panasaran hayang ningal sapi. Sapi anu leupas ieu pasti tiasa ngabahayakeun jalmi, komo lamun ukuranna badag, urang dewasa oge pasti bakal tiasa labuh lamun disuruduk ku sapi gede. Marak supados sapi teu leupas, urang kedah nyiapkeun tihang anu kuat supados sapi anu ditalian ka tihang eta moal leupas. Saen mah ditalikeun ka pager, tangkal atawa wangunan anu kuat.
Kagagalan ngan ukur jeda anu masihan pelajaran, yén aya hal anu anjeun masih kedah diajar atanapi laksanakeun waktos salajengna. Anjeun tiasa maca tip pikeun ngatasi kagagalan, kumaha bangkit tina kagagalan, ku kituna anjeun tiasa ngahontal kasuksésan. Cara pikeun bangkit tina kagagalan munggaran anu anjeun tiasa laksanakeun nyaéta misahkeun kagagalan tina idéntitas anjeun. Nyaéta, kagagalan henteu kedah janten fokus anu ngajantenkeun anjeun lemah. Kagagalan ngan ukur hiji épisode kahirupan dimana anjeun teu acan mendakan cara anu pangsaéna pikeun ngawujudkeun rencana sareng impian anjeun. Tanggapan anu positip pikeun ngatasi kagagalan anu salajengna tiasa ku nangkep émosi anu anjeun karasa nalika kagagalan lumangsung. Wangun émosi anu muncul biasana dina wujud ambek, éra, kasedih, kuciwa, malah kahariwang ngeunaan kumaha jalma séjén ningali anjeun. Metoda ieu pamustunganana ngamotivasi diri sarta nyiptakeun pangjurung pikeun digawé hadé tur jadi leuwih kreatif salaku solusi pikeun nyegah kagagalan dina mangsa nu bakal datang. Sajaba ti éta, coba ngatur pikiran anjeun.
Manéhna bungah basa teu kahaja manggihan “harta karun”, teu disangka-sangka duitna geus dipopohokeun ku manéhna. Kaleresan salawasna sareng anjeun. Padahal geus sababaraha kali pindah. Tapi untungna, anjeunna henteu pernah ngalungkeun lomari. Sanggeus carita ieu diterbitkeun online Netizens percaya yén sanajan catetan ieu kapanggih, Sajaba bisa tetep salaku panginget gawé teuas. eta oge bisa nambahan pisan nilaina Lamun dijual ka nu hobi ngumpulkeun koin atawa uang kertas antik. tapi Upami anjeun mendakan harta karun, naha éta sah pikeun gaduh atanapi kedah diserahkeun ka nagara? kuduna cicing wae, teu kudu loba ngomong ka batur. make eta alesan pikeun kaperluan diri jeung kulawarga anjeun. Teu aya gunana pikeun ribut-ribut pikeun pamer. Teangan harta karun anu disumputkeun. ku belanja sakumaha diperlukeun tur rutin ngagunakeun harta karun anjeun manggihan, geus langsung mantuan nagara mindahkeun roda ékonomi di wewengkon dimana anjeun cicing. Teu kudu pamer jeung riweuh, geus loba harta, naon deui nu kurang?
Basa keur sakola SD, urang miluan lomba pidato anu diayakeun di sakola. Saminggu saacan lomba, ibu guru geus mikeun bewara yen bakal aya lomba pidato khusus kelas 3 SD di sakolaan. Pas balik sakola urang ngabejaan ka indung bapa yen aya bewara ti guru. Bapa urang langsung ngomong kudu miluan, indung urang ge satujueun. Teu lila didinya urang dibere teks pidatona ti bapa, bapa nu nyieun sorangan. Aya kana 5 poean urang ngapalkeun teks pidatona, ngarah teu poho si teks pidatona urang babawa nepi ulin ge. Pas poean lomba, pesertana aya 5 an. Urang ku percaya dirina tampil. Dina poe Senen pas upacara, kepala sakola ngabewarakeun nu meunang lomba pidato, ngaran urang disebut juara ka 2. Balik poe eta, urang dibere hadiah nu eusina teh buku jeung pulpen.
Ayeuna abdi bade indit ka Purwakarta lewat jalan motong Cipeundeuy. Tah jalanna teh bakal ngaliwatan tempat pembuangan akhir. Kabeh sampah ti Bandung raya teh ditumpukkeun didieu. Pas ngaliwat teh bauna meuni ambreng pisan, teu bisa dihenteu-henteu. Najan geus make masker ge angger wae kaambeu pisan bauna. Tumpukan sampah na ge geus loba bilatungan, ceceran ka sisi jalan. Abdi jiji pisan ningalina, geuleuh pisan sabab rarujit. Kaduhung abdi ngaliwat kadieu, kabeh pakean teh jadi bau sampah buruk. Buru-buru we nepi ka Purakarta teh neangan baju jang ganti da teu kuat ku bauna dina awak meuni hihiliwiran. Moal deui ngaliwat kadinya, mending jalan Padalarang we.
Baheula, di daerah Cigombong, Sukabumi-Bogor, Jawa Barat, kapanggih hiji harta karun anu sacara harfiah aya dina bentuk emas anu gede na mang kilo kilogram. Samemeh tahun 1946, daerah ieu  teh di jadikeun dikawasaan ku tentara Jepang.Sanggeus pertengahan taun 1946, pasukan Jepang anu eleh ninggalkeun Cigombong. Tentara Nasional Indonésia (TNI) ngamankeun eta tempat kalayan bantuan warga. Bareng jeung warga sabudeureun Cigombong, para prajurit ngali taneuh di sabudeureun urut lokasi tentara Jepang, miharep meunang pakarang atawa senjata pikeun ngalawan pasukan Walanda.Sersan Mayor Sidik bareng jeung sababaraha anggota tentara jeung pulisi rahayat manggihan hiji kendi badag. Sanggeus muka kendi, aranjeunna manggihan hiji kaos kaki nu eusina barang teuas. Kaos kaki dibuka hiji-hiji. Aranjeunna reuwas ningali eta eusi emas. , permata jeung inten-inten nu tadina dibuka gerendengna, herang. Lamun nurutkeun majalah Ekspres , harga emas eta hampir Rp 6 miliar. Sacara rinci, eta harta karun téh aya 7 kg emas. jeung 4 kg inten, anu asalna ti Perkebunan Pondok Gede, Bogor.
Pas keur wawancara gawe di salah sahiji perusahaan, aya nu nanya suku urang naon, tuluy urang ngajawab suku urang Sunda. Terus manehna embung narima urang jadi pagawe lantaran orang Sunda mah teu getol, jeung henteu tekun gawena. Mimitina urang reuwas naha bet kitu? Tuluy manehna neruskeun yen orang Sunda mah sok carmuk (cari muka). Tidinya keneh urang teu ngomong nanaon langsung indit ninggalkeun korsi wawancara, urang berusaha nahan emosi ku cara indit. Geus embung adu argumen komo bari nyarekan mah, sanajan urang boga hak nyarekan lantaran kesukuan urang dihina ku manehna, nepikeun ka siga teu boga harga diri dileleyek kawas kitu.
Loba beja ceuk kolot baheula mah mun diudag ku anjing teh ulah lumpat, tapi kudu nagog. Mun lumpat keur diudag anjing mah bakal leuwih gancang deui diudag na ge. Sabab ngarasa anjingna dipikasieun, jadi tuluy we moro jalma. Tapi sabalikna, mun urangna tenang tuluy nagog mah anjing na ge moal wanieun nyampeurkeun. Komo mun bari mawa batu tuluy disingsieunan ka anjing na mah, dijamin bakal becir. Mun digonggongan anjing ge ulah geumpeur, kudu tenang bari rada ngagertak anjingna supaya indit jauh. Biasana mun digertak mah anjing ge sok sieuneun, komo mun bari dibaledog mah. Mantak, mun aya anjing teh tong kalap lumpat, buru we neangan batu jang maledog tuluy gertak make gedigan sampean.
Basa poé libur, kuring pernah jalan-jalan ka supermarket jeung adi kuring. Harita aya hiji kajadian anu  ngerakeun pisan. Nalika kuring sareng adi kuring nuju ningali balanjaan, ujug-ujug kuring ngarasa aya anu nyeret handapeun baju kuring. Pas kuring ningali ka handap pikeun ningali saha anu narik baju kuring, kuring ningali aya budak leutik anu ceurik bari nyarios "Mamah hoyong kueh éta" sababaraha kali bari nunjuk kana rak jajanan. Kuring reuwas sabab kuring henteu terang saha eta budak atanapi saha indungna, mungkin salah jalma.  Teu lila, ujug-ujug aya ibu-ibu anu lumpat ka arah kami, kuring nyangka yén manehna mangrupikeun indung budak leutik ieu. Anu matak reuwas deui nyaéta baju anu dianggo ku indungna sarua siga nu dianggo ku kuring. Teu heran eta budak salah sangka yen kuring indungna. Tuluy indungna menta hampura sabab anakna boga salah sangka. Adi kuring kalah seuri kusabab kajadian tadi. Sanggeus balik ti dinya kuring langsung ganti baju jeung teu make eta baju deui lamun kuring kaluar imah.
Nalika kuring leutik, kuring émut hiji kajadian nalika kartu pokemon kuring diduruk nalika kuring henteu diajar, sareng ningali kartu anu kuring gaduh. Padahal totalna ngan ukur 20 rebu, kuring ceurik, sungkan, teu hayang diajar, ambek kartuna diduruk. Éta harta karun kuring dina waktos éta. Nalika kuring leutik, kuring ngagaduhan réréncangan anu saé. Kuring sok terus baris hareup pikeun manéhna, ngobrol jeung manéhna, jeung sakali ulin di imahna. Tapi basa kuring asup ka kelas, kuring geus teu sakelas deui jeung manéhna. Kuring henteu terang kunaon, tapi nalika kuring ngagaduhan kelas anu béda, kuring ngarasa aya halangan sareng perpecahan anu teu aya bentukna. Abdi henteu nyangka ieu mangrupikeun salah sobat atanapi abdi nalika ti saprak éta urang henteu kantos ngobrol deui, tapi kuring ogé hanjakal yén kuring henteu kantos mikiran badé angkat ka kelas sareng nongkrong sareng anjeunna sanaos kelas kami henteu sami. Éta harta karun kuring dina waktos éta. kaget sih aya harta karun nu bentukna memeori nu geus moal bisa di ulang.
Anjeun teh teu kedah ngarasa era nalika anjeun salah ngucapkeun nami batur sabab ieu mangrupikeun hal anu biasa sareng normal pisan. Sarerea pasti salah ngucapkeun ngaran batur di sawatara titik dina kahirupan maranéhanana. Kasalahan ieu henteu nangtukeun nilai atanapi kualitas anjeun salaku individu, sareng anu sanes biasana henteu ningali anjeun goreng pikeun ieu. Oge, salah nyebut ngaran batur bisa ditempo salaku kasempetan pikeun ngaronjatkeun komunikasi jeung ngawangun hubungan jeung jalma eta. Coba pikeun ngabenerkeun kasalahan anjeun sareng ngobrol sareng jalma anu anjeun nyauran dumasar kana empati sareng kahadean. Ieu bakal ngabantosan ngirangan isin sareng ngajantenkeun anjeun sareng anu sanes langkung nyaman.
PHK (pemutusan hubungan kerja), penyebabna rupa-rupa bisa sabab kondisi ekonomi perusahaan, bisa oge diakibatkeun ku karyawanna sorangan nu ngalakukeun pelanggaran beurat. Lamun nu nganyebabkeun PHK di luar diri sorangan, bisa miluan cara-cara ieu ngameh tetep ngembangkeun diri sorangan. Nu kahiji ngembangkeun pola pikir, kudu boga pamikiran nu berkembang ti waktu ka waktu. Lamun pamikiran berkembang tangtuna bakal terbuka jang narima elmu jeung parobahan. Nu kadua kudu ningkatkeun pangabisa. Mibogaan kaahlian nu spesifik jeung leuwih unggul tibatan karyawan sejen bakal dibutuhkeun pisan keur pengembangan diri. Nu terakhir ulah sieun gagal, kagagalan dianggap hiji hal nu paling dipikasieun jeung saolah-olah euweuh peluang jang bangkit deui.
Ngadangu carita rerencangan anu parada gering saatos divaksin abdi jadi sieun jeung embung divaksin. Tapi kumaha deui, abdi tos didaftarkeun ku bapa kanggo vaksin di lapangan RW. Lamun dibatalkeun oge lebar lantaran seeur anu ngantri bade divaksin. Komo ningal seeur rerencangan jeung batur dina sosial media anu nyareri awak jeung paregel saatos divaksin. Komo ti baheula oge abdi mah teu pernah wani kana jarum suntik lantaran sieun aya panularan panyawat tina jarum. Tapi pas tos dijelaskeun ku perawatna yen sadaya jarum anu dianggo teh anyar keneh jeung masih disegel abdi langsung yakin jeung teu pati sieun. Abdi disuntik sabari nukangan si teteh perawatna.
Rafting atawa arung jeram jadi salah sahiji wisata rekreasi anu keur populer di masyarakat. Saprak covid-19 ge loba masyarakat anu nyobaan rekreasi ieu. Ngan, teu saeutik oge nu sieuneun nyobaan sabab sieun tilelep dina wahangan. Komo ningali jeramna mah meuni mantak geumpeur jeung sieun ka para pengunjung nu rek nyobaan. Tah, rekreasi ieu teh dilengkapi ku alat wajib dipake jiga pelampung jeung helm, nu fungsina ngaminimalisir jeung nyelamatkeun diri mun keur tilelep. Mantak teu kudu sieun deui nyobian rekreasi cai jiga arung jeram! Ulah sieun tilelep sabab aya pemandu anu siap siaga kana kasalametan pengunjungna ti mimiti nepi ka beres pengarungan!
Cai di kostan abdi teh nuju rusa teu ngocor, jadi we abdi kedah ibak ka masjid nu deukeut kostan. Untungna isuk-isuk mah sepi keneh, jadi bisa laluasa. Pas abdi rek asup ka kamar mandi masjid, abdi nungguan lila sabab di jero na teh aya jalmaan nu geus lila teu bijil wae. Abdi geus teu tahan hayang papang, ku abdi diketok we pantona. Geus teu lila teh nembe we bijil jalmina. Pas bijil teh geuning bapak-bapak, lain awewe. Abdi ngarasa bingung, ngecek deui bisi abdi nu salah asup, eh da bener ningan. Si bapa nu salah asup kamar mandi. Abdi meuni reuwas jeung campur sieun bari rada era da geus ngetok pantona.
Pas abdi nuju diajar di sakola sareng rerencangan, aya lini. Asalna mah teu pati karasa lantaran abdi nuju dihareupeun komputer lantaran basa eta teh nuju diajar di laboratorium komputer. Abdi anu tadina hoyong nyetel lagu dina YouTube langsung teu janten lantaran seeur jalmi anu ngagorowok. Abdi sareng rerencangan langsung cengkat tina korsi ka luar. Di koridor sakola tos seeur pisan murid anu sanes. Urang sadayana dipiwarang ngungsi, lumpat ka handap, ka lapangan sakola. Salila abdi sareng rerencangan lumpat, lini teu karasa lantaran urang lumpat gancang pisan. Pas tos di lapangan kabeh, abdi langsung ningali ka luhur. Sieun bisi gedung sakolana rubuh.
Kamari kuring tepar Pagawean abdi sadidinten ngan utah, sare, utah, sare. Disebutkeun yén jalma anu kakandungan bakal sering utah. Tapi kuring ngarasa kumaha upami utah kuring henteu lengkep sabab kuring hamil 8 minggu. Mimiti peuting tadi, kuring ulin ka kantor Punk Rock, lembur nepi ka jam dua isuk-isuk (nasib anak agénsi iklan). Naha anjeun maén di kantorna? Geus bosen tinggaleun lembur terus disewakeun. Di kantor Si Punk Rock, surfing internet dina meja samping Si Punk Rock nu kosong. Ieu kumaha carana surfing internét kalawan salaki anjeun? Romantis pisan... (Halah! Kacida teuing!) Sabot mimiti saré, kuring ngagolér dina kasur lantai di kantor Si Punk Rock. Enya, di kantorna aya kolam renang nu pinuh ku kasur.
Chris ngarasa gugup pisan bari nangtung di lapangan tenis, nungguan giliran maen dina babak final kajawaraan tenis antar sakola. Manehna geus latihan keras salila sababaraha bulan sareng ngarep-ngarep pisan pikeun meunang eta piala. Tapi pas pertandingan dimimitian, Chris ngarasa saolah-olah teu bisa fokus. Manehna terus nyieun kasalahan anu teu kakontrol sarta teu bisa manggihan wirahma dina cara maen manehna. Lawanna, Mario, katingalina fokus pisan sareng maenna alus pisan. Sanggeus pertandingan lumangsung salila sajam, ahirna Maria bisa ngelehkeun Chris kalayan skor 6-3, 6-4. Chris ngarasa haneueul pisan nalika manehna kaluar lapangan. Manehna ngarasa geus gagal ngahontal cita-cita pikeun meunang piala juara. Chris ngarasa sedih pisan nalika balik ka imah. Chirs ngarasa yen manehna geus gagal jjeung ngecewakeun diri sorangan jeung jalma nu ngarojong manehna.
Mun aya orang asing nu nuturkeun omat ulah dideukeutan atawa dipanggihan, sanajan urang panasaran ulah ngalakukeun hal kitu soalna beresiko. Sieun mun manehna teh boga niat jahat ka urang atawa nganyenyeri urang, di jaman ayeuna mah nu kieu teh mungkin. Lain berpikiran negatif, tapi waspada oge perlu. Saoalna pernah kajadian aya nu diculik ku orang nu teu dipikawanoh, mimitina mah manehna nuturkeun tuluy diajak ngomong, sieunna eta jelema jahat tuluy ngahipnotis. Bisa wae barang urang nu leungit atawa bahkan urang sorangan nu keuna balukarna. Mun geus apal aya nu ngingintil, mendingan langsung ka petugas kaamanan atawa telepon babaturan ngameh aya batur babarengan.
Jalma sieun ningali jurig kusabab sababaraha alesan psikologis sareng budaya anu mangaruhan kumaha parasaanana ngeunaan jurig. Dina loba budaya, jurig katempona entitas spiritual pikasieuneun atawa mahluk gaib. kapercayaan ieu katanem ti budak leutik sarta mindeng dijaga sapanjang hirup. Jurig teu bisa ditempo atawa dipikaharti dina cara nu sarua yen objek fisik bisa. Hal ieu ngajadikeun ayana hantu misterius sarta mindeng nyieun sieun hiji jalma. Pangalaman anu goreng dina jaman baheula, sapertos ningali jurig atanapi ngalaman kajadian gaib anu sanes, tiasa nyesakeun tapak tatu sareng nyababkeun kasieunan anu kaleuleuwihan. Jalma anu percaya yen jurig aya sareng tiasa katingali tiasa nguatkeun kapercayaanana kana ayana jurig. Pilem, buku, atawa carita horor lianna bisa mangaruhan persepsi hiji jalma ngeunaan hantu sarta ngaronjatkeun sieun maranehanana.
Ambek téh lumrah, asal dibarengan ku alesan nu wajar jeung teu kaleuleuwihi. Nanging, upami anjeun sering ambek tanpa alesan, kaayaan ieu tiasa janten tanda gangguan jiwa pikeun masalah kaséhatan anu tangtu. Numutkeun psikolog Rebecca Wong, LCSW, perasaan teu dipaliré atawa dipaliré ku jalma di sabudeureun anjeun bisa nyieun anjeun gampang ambek. Manusa dina dasarna mah mahluk sosial anu miharep jeung neangan kasugemaan tina hubungan sosial. Nalika pangabutuhna henteu kacumponan, ieu tiasa nyababkeun émosi négatip. Contona, Anjeun bisa ngaharepkeun rojongan ti pasangan Anjeun. Sanajan kitu, pasangan Anjeun nu pisan goblog teu sadar ieu. Anjeun ngarasa diabaikan sabab teu meunang rojongan ti pasangan Anjeun. Kaayaan ieu tiasa ngajantenkeun anjeun ambek tanpa alesan.
Pernah teu nincak tai hayam tuluy kababawa ka sakola? Urang pernah. Hiji waktu pas keur istirahat sakola, urang ulin ka kebon jeung babaturan, di kebon ieu biasana loba batur oge bari mawa jajaneun nu geus dibeuli di warung. Geus istirahat tuluy urang leumpang rek asup kelas deui, sapanjang jalan teh bauna teu ngeunah, bau tai hayam tapi teu apal aya di mana. Nepikeun pas asup kelas, batur ge ngambeu bauna. Nepikeun ka dicek awak urang bisi nempel di baju atawa calana. Pas ninggali kana titincakan sapatu, geuningan aya didinya. Tai hayam teh katincak pas urang keur ulin di kebon. Geus hayang ongkek ngambuna, langsung buru-buru diberesihkeun di toilet sakola.