mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Basa nuju jalan-jalan di Jakarta, abdi nyobian jajan di kulinery night. Abdi ngahaja indit nyalira supaya jongjon. Pas nuju ngantri meser jajanan, abdi jol we ditoel tasna ku bapak-bapak di gigireun abdi. Tuluy jol ngomong yen abdi pakean na kurang mantes, heboh teuing, tiung nu dipake ge butut teu pantes jeung bentuk raray. Abdi kesel pisan ngadanguna, sabab anjeunna ngomong dihareupeun loba nu ngantri oge. Tuluy anjeunna ngomong deui yen abdi salaku muslimah teh sok nyieun oenasaran para lalaki. Abdi makin jengkel didinya, hate abdi geus teu pararuguh, antara kesel jeung sieun. Abdi teu pati nanggapi, tuluy indit we ka tempat sejen. Aneh, aya jalma nu jiga kitu.
Hiji poe, saurang murid nu ngaranna Ali keur ngobrol jeung babaturanana di kelas. Ujug-ujug, Ali nyieun kasalahan bari nyarita jeung babaturanana mimiti seuri kaluar nyaring. Ali ngarasa era pisan sarta nyoba nyumput di tukangeun meja na. Anjeunna ngarasa pisan teu nyaman jeung hariwang ngeunaan naon babaturanana bakal pikir ngeunaan manehna. Sanajan kitu, sanggeus sababaraha waktu, Ali sadar yen naon anu anjeunna lakukeun salah teu bener hiji hal badag. Anjeunna nyobian teu mikir ngeunaan respon batur sareng museurkeun kana dirina. Manehna nyoba tetep tenang jeung ngobrol jeung babaturanana saperti biasa. Ahirna, Ali mimiti ngarasa hadé tur bisa neruskeun poena dina karapihan. Manehna sadar yen kasalahan teh ilahar jeung babaturanana bisa poho ngeunaan eta. Anjeunna oge nyobian ngarawat dirina oge sareng ngahargaan dirina.
Mun ditutur-tutur ku batur nu teu dipikawanoh, biasana urang nelepon babaturan. Atawa mun keur di karamean mah siga di mall biasana sok aya petugas kaamanan nu jaga, tah urang sok nyampeurkeun petugas eta jang ngadugikeun keresahan jeung teu nyaman pedah aya nu nutur-nutur. Biasana ieu cara ampuh, komo deui pas ditunjukeun jelemana. Tapi lolobana mah pas ninggali urang keur ngobrol jeung pihak petugas kaamanan, nu nuturkeun tadi teh sok tiba-tiba ngaleungit berbaur jeung batur. Tapi mun enggeus dikitukeun biasana tara nuturkeun deui, malah mah teu panggih deui jeung manehanana. Da manehna oge sieuneun mun geus mamawa petugas mah, soalna engkena berurusan jeung pihak berwajib.
Basa poe kamis indung jeung bapak aya pagawean kaluar kota, jadi urang di tinggalkeun sorangan da emangna ge budak tunggal teu boga adi jeung lanceuk. Biasana urang tara sieun mun di imah sorangan, tapi keur eta mah ujug-ujug kasieunan. Pas jam sapuluh peuting urang nempo tatangga mangkat teuing kamana, ngajadikeun makin sepi jeung paroek. Bulu kuduk urang karasa kubanding sieun, terus urang dahar telor dadar jeung sangu anu geus di sadiakeun si mamah samemeh mangkat. Angges dahar urang ka dapur rek nyuci piring, ai jol teh aya sora awewe seuseurian tapi urang teu nyaho sorana dimana. Teu lila aya anu ngagebrageun kaca dapur, awalna urang teu nyaho eta nu beureum teh kunti ku sabab panon urang rada minus, jadi ku urang di deukeutan terus di deulekan rada lila ai heug teh kunti anu make baju beureum. Harita keneh urang langsung lumpat ka kamar bari jeung ngadegdeg kasieunan, nepika teu jadi nyuci piring.
Basa bapak damel keneh mah, unggal uih damel teh sok meser sop buah atawa buah-buahan na. Komo mun beres gajihan mah sok meser fried chicken. Ayeuna mah semet bapak kena PHK, kabiasaan eta teh jarang dilakukeun. Ema sapopoe ge saderhana hungkul, tara manggih sop buah, tara manggih bungbuahan, kur manggih sangu hungkul jeung deungeun na nu saderhana. Biasana unggal minggu ka pasar kaget meuli cocooan, ayeuna mah unggal minggu teh beberes imah we. Tara kaluar pisan jang ulin, da bisi kabita batur hoyong jajan. Sedih pisan asana teh hirup abdi. Tapi teu nanaon, kudu sabar jeung tawakal kana kaayaan nu terjadi.
Basa bade uih ka lembur, abdi nyobian bade naek DAMRI sabab rute anyarna teh nyaeta ka lembur abdi. Abdi teu apal biasana sok aya bus jam sabaraha wae, sabab ceunah terbatas, sapoe teh ngan tilu. Abdi nyantai indit ti kostan teh jam sabelas, nepi ka terminal jam satu leuwih sabab macet pas jam istirahat. Asup ka terminal, singhoreng mah bus na karek kaluar pisan ti terminal da inditna jam satu pas. Abdi ngahuleng bari reuwas kumaha carana balik da geus kagok kadieu. Akhirna abdi mutuskeun nungguan bus nu teakhir, jam opat sore. Salila tilu jam ngan diuk hungkul di hareupeun warung bari nungguan bus. Hadeuh, aya we kajadian teh.
Tilu dampak goreng nu bisa dirasakeun ku jalma nu pernah ngalaman dibully. Nu kahiji nyaeta leungitna percaya diri. Biasana mun pernah galaman bullying mah sok kalah leungit kapercayaan diri sabab emang ngarasa dirina teu berharga. Nu kadua nyaeta bakal ngarasa insecure, sabab dirina dianggap teu sarua jeung batur. Terus deuih ngarasa dirina boga kekurangan nu mantak batur ngabully manehna. Nu katilu nyaeta trauma psikologis. Tah paling parah dampak tina pembullyan teh nyaeta nyesakeun trauma psikologis anu hese dileungitkeun sabab kahadiran nana membekas pisan dina ingatan. Leuwih parahna mah mun geus nepi kana gangguan mental, bakal fatal pisan kanu ngawakan nana.
Teu lila ti kasus Kanjuruhan, aya deui kasus ti Itaewon anu keur ngarayakeun Halloween nu kajadianna pas tanggal 29 Oktober 2022. Dina insiden ieu leuwih ti 150 orang maot jeung ratusan sejenna luka-luka. Kuduna perayaan nu ngabungahkeun lantaran jadi acara mimiti dina tilu taun terakhir saberes negara Korea Selatan nyabut pembatasan Covid-19. Tapi kalakah akhirna mah jadi salah sahiji kecelakaan nu paling mematikan. Tempat anu sempit ari nu datangna teh leuwih ti 100.000 jelema, rek teu pasesedek kumaha. Komo pas di pudunan, loba jelema nu kadorong nu akhirna mah ka gencet. Sieun ninggalina oge teu kabayang kumaha eungapna eta nu katindihan.
Sungut ditapel jeung leungeunna ditalian di TK
Kitu caritana, basa kuring keur TK, kuring boga kabiasaan goréng ngegel kuku. Guru kuring pohara prihatin kana kabiasaan goréng kuring ieu. Kuring geus sababaraha kali ditegor tapi kuring tetep ngalakukeun eta, lain alatan kuring teu sieun, tapi sabab geus kabiasaan. Ahirna dina hiji poe basa kuring keur sibuk ngegel kuku ramo, guru kuring nitah kuring maju, leungeun kuring ditalian ku lawon jeung sungut kuring ditepel. Kuring ceurik jeung babaturan kuring di sengserikeun di kuring sapopoe. Ngerakeun pisan. ti awit eta mereunan kuring heunteu sok ngagegelan deui kuku, pedah ku era eta di lakban di hareupeun kelas, ngan jadi kasebutkeun mah rada aya trauma ka guru pas jaman eta.
Mun diganggu ku jurig teh tong sok sieun komo geumpeur mah, anggursih muntang babacaan ka gusti Allah sangkan dipaparinan kasalametan. Babacaan na ge sing bener jeung khusyu, tong ngasal wae bari malaweung. Bacaan nu bisa ngusir jurig teh utamana nyaeta surat Al-Ikhlas, surat Al-Falaq, jeung surat An-Naas, leuwih hade oge mun ditambahan ku ayat kursi jeung Al-Fatihah. Tah doa-doa jeung bacaan eta teh diyakini bisa ngusir jurig. Memang sih kabeh babacaan jeung susuratan ge hade, bisa pake muntang dina ngahadapan mamala, ngan emang dianjurkeun bacaan jeung susuratan nu tadi teh sabab pasti kabeh jalma geus hapal. Intina mah, bacaan naon wae ge bermanfaat salila urang hafal mah. Jadi, tong sieun deui nya! Yuk anggursih babacaan we!
Jaman keur SMA mah hese pisan nyimpen duit mah, da sangu mah ngan 150.000 sabulan :') Tapi pas keur kuliah mah sangu naek jadi 1 juta per bulan, tapi nu keur dahar sapopoe mah pangabutuh kuliah mah kaasup nu 1 juta. TAPI ku modal gagabah mah usaha nabung saeutik, mun aya tambahan duit saku anu dipasihkeun ka Mamang atawa Tanteu atawa Embah mah disimpen di tabungan nepi ka inget jaman harita mah bener-bener teu boga duit na. teu nyaho dahar naon sanajan sabenerna aya duit di ATM tapi éta duit tabungan. Sareng rerencangan abdi ngagaleuh 5.000 batagor nalika terang abdi teu gaduh artos kanggo tuang, saatos nabung salami 1 taun, kuring ngumpulkeun 1,5 juta, kuring langsung nyarios ka bapa kuring nyandak kuring mésér HP, nyaéta Xiaomi Redmi 4A : D
Patugas komo lamun di tempat gawe na di perusahaan atawa usaha anu bergerak di bidang jasa service atawa pelayanan teh kunci pagaweanna nomer hiji. Salak patugas urang teh kudu ramah, someah jeung kudu sigap mere bantuan sarta kudu peka ka kaayaan anu aya. Lamun sakira na aya jelema anu binggung butuh bantuan urang kudud sigap nanyakeun tuluy mantuan  atawa urang oge kudud sigap misalkeun lamun ningali customer urang keur dina situasi anu heseun, salna keur beratt atawa heseun bawa loba barang saenggeus balanja. Salaku patugas urang lamun ningali nu kitu kudu langsung sigap mantuan, urang kudu ninggalkeun kesan anu alus supaya customer urang puas jeung balik balanja deui ka dinya jeung urang teu di ambekan ku customer.
Rani tos ngajalin hubungan tunangan sareng pasanganna salila dua taun. Unggal weekend pasti we aya ameng ka bumi Rani, tuluy biasana ngajakan makan bareng sareng kulawargana Rani. Kadua kulawargana tos saling ngenal baik hiji jeung sejenna. Hiji waktu, Rani curiga sabab weekend tunanganna teu ameng ka bumi, ditelponan ge meuni hararese, teu aktif ti enjing dugi ka wengi. Rani ngarasa khawatir pisan sabab teu biasana jiga kieu, orang tuana ge teu terangeun indit ka mana. Pas sore, babaturan Rani aya nu ngechat motokeun tunangan Rani nu keur duaan jeung awewe di kafe. Rani ngarasa leuleus pisan, jengkel pisan, tuluy ceurik ka indungna. Indungna ge meuni ambekeun, tungtung na mah geus we hubunganna di putus nepi kadieu.
Dumasar kana data ti Badan Pusat Statistik (BPS) dina Statistik Indonesia 2022, aya saloba 447.743 kasus pisah pepegatan anu kajadian ti taun 2021. Angka ieu naek tibatan taun saacanna nu aya 291.677 perkara. Data ti BPS eta ngan ngawengku pisah pepegatan jang orang Islam hungkul. Sedengkeun lamun dumasar kana data ti Badan Peradilan Agama aya sajumlah penyebab dina pisah pepegatan teh. Nyaeta faktor perselisihan, pasea, ekonomi, salah sahiji maot, KDRT, mabok, murtad, dihukum penjara, judi, poligami, zina, kawin paksa, cacat badan, madat, jeung nu sejenna. Alesan gugatan pisah pepegatan oge rupa-rupa, Ceuk psikolog dewasa, Nirmala Ika meunteun dumasar kana data mangrupakeun hal nu biasa kajadian ka pasangan salaki pamajikan. Sabab tumbuh ti kulawarga anu beda, budaya nu beda jeung budayana rupa-rupa.
unggal manusa sieun kana hal-hal anu tangtu sapertos kamar anu poék, sempit, atanapi paling sering sieun ku hantu. Teu bisa dipungkir yén ningali hal gaib pasti bisa nyieun haté anjeun luncat reuwas. Tapi naon anu anjeun tingali leres-leres hantu?
Tiasa waé. Sanajan kitu, aya sababaraha katerangan ilmiah pikeun fenomena nu hiji jalma ngarasa ningali, ngarasa, atawa malah noel hal kawas éta.
Ngalaporkeun ti The Sun, Salasa (5/9/2017), ieu katelah 'sense presence' atawa perasaan ayana. Dumasar kana panilitian, pangalaman ieu biasana dialaman nalika aya di rohangan anu suhuna rendah sareng kaayaan stres. Hal-hal anu teu katingali tiasa aya sareng ngaganggu anjeun, tapi upami anjeun nyangka anjeun ningali hantu anjeun kedah naroskeun deui ka diri anjeun. Naon anu anjeun tingali leres-leres hantu atanapi sanés?
Manggihan nilai ekspektasi tina tikét lotre. Nilai ekspektasi tikét lotre ngajelaskeun kauntungan téoritis tina ngagaleuh hiji tikét lotre. Dina basa sejen, nilai sarua jeung kauntungan ekspektasi lamun meuli hiji tikét lotre. nilai nu bisa diitung ku cara ngalikeun odds tina win tangtu (hadiah grand, 4 angka katuhu, 3 angka katuhu, jeung sajabana) ku nilai win jeung nambahkeun eta up. Sanajan kitu, inohong ieu tangtu bisa mindahkeun lamun hadiah utama kacida gedéna.
Sacara umum, nilai unggul bakal tebih handap nilai ekspektasi.
Salaku standar, contona pikeun 5 + 1 tina 69 nu di cokot sareng 26 Powerball, nilai ekspektasi pikeun hiji kupon sakitar  1,78. dolar Amerika
Aya sababaraha langkah nu bisa dilakukeun ngameh karya urang teu dicokot ku batur, nu kahiji daftarkeun hak cipta. Ku ngadaftarkeun hak cipta, urang meunangkeun hak eksklusif jang ngontrol reproduksi, distribusi, jeung penggunaan karya. Hal ieu bisa mantuan ngalindungi karya urang tina penggunaan tanpa izin ku batur. Nu kadua gunakeun lisensi, mun urang hayang ngabagikeun karya urang ka batur, urang bisa ngagunakeun lisensi jang mere hak ka batur kanggo ngagunakeun karya urang ku sababaraha alesan. Nu katilu tandai karya urang, tandaina bisa ku watermark atawa ngaran pengarang jang mastikeun mun batur apal saha nu mibogaan karya eta teh. Nu terakhir nyaeta simpen salinan karya urang, boh eta di komputer atawa dina bentuk fisik.
Meh teu kabablasan prankna, ngaprank oge aya etikana. Contona ulah ngaprank di tempat-tempat anu bahayan atawa nu ngagunakeun alat-alat nu bahaya. Mending prank na mendidik, prank ieu tujuanna ngameh jelema nu diprank teh belajar tina kasalahanna. Salah sahiji contona mere edukasi positif ka nu diprank teh nyaeta nempel tulisan dina mobil atawa motor nu parkir di tempat khusus disable. Harepanna jelema eta bakal kapok jeung engke deui mah moal nyokot tempat parkir batur nu leuwih ngabutuhkeun. Pokona mah prank anu positif jeung berdampak alus ka korban prankna. Ulah nepi ngarugikeun pihak korban, sabab prank nu alus mah nu bisa mere kabungahan jang korbanna.
Oray salah sahiji sato nu dipikasieun, lain pas diudagna hungkul, pas ninggali bebentukanana oge sok langsung ngajauhan. Boh eta oray nu leutik atawa nu gede, sanajan teu kabeh oray teu aya peurahan, tapina tetep sieun digegel. Soalna ngadangu ti batur mun kakeunaan peurah oray, kudu buru-buru ditalian tempat nu digegelna soalna bisi nyebar peurahna. Jeung kudu geura-geura dibawa ka rumah sakit jang ditangani bisina kaburu nyebar tuluy bisa nyebabkeun fatal. Keur mah di kampung urang teh jauh kamamana, ka rumah sakit ge jauh. Jadi tambah sieun mun diudag ku oray teh atawa amit-amitna nepikeun ka dipacok. Soalna peurahna nu matak mematikan.
Ngarasa kaleungitan rasa percaya diri mangrupakeun salah sahiji efek nu mindeng kajadian ka korban bully. Pas urang di bully, urang ngarasa teu dihargaan jeung diremehkeun ku batur. Hal ieu bisa nyebabkeun kaleungitan rasa percaya diri jeung ngarasa teu bisa ngalakukeun hal-hal nu samemehna urang lakukeun. Urang mindeng ngarasa yen urang teu cukup bageur, teu pinter, atawa teu mibogaan nilai di mata batur. Hal ieu bisa mangaruhan kualitas hirup urang nu mibogaan dampak kana kasehatan mental jeung fisik. Jadina teh rendah diri, ngarasa teu bisa nyokot kaputusan, jeung ngarasa sieun kanggo ngaekspresikeun diri sorangan. Ku sabab kitu salaku korban bully ngabutuhkeun rojongan oge dorongan jang mantuan ngabangun deui rasa percaya diri.
Sanggeus ngalaman kajadian traumatis jeung sato tangtu saperti anjing, contona keur diudag atawa bitten, bisa geus ninggalkeun kesan pikeun lila nepi ka titik di mana mangaruhan sikep anjeun nalika interacting jeung sato ieu deui. Upami kusabab ieu anjeun janten sieun teuing, condong nyingkahan hal-hal anu aya hubunganana sareng anjing, bahkan dugi ka gaduh keluhan fisik sapertos palpitations, kesangan kaleuleuwihan, kalemahan, pusing, soca poek, engapan gancang, sesak napas, pias, teras ieu bisa jadi naon anu anjeun alami, sacara alami digolongkeun kana fobia. Hayu urang turutan saran dokter sapertos diajar langkung seueur ngeunaan anjing, kalebet hal-hal anu ngajantenkeun aranjeunna ngudag jalma, teras hindarkeun hal-hal éea supados anjeun tiasa tenang sabab moal diudag deui.
Kuring sakali-kali reuwas pedah ngadéngé adina nini maot, sabab kuring geus sababaraha poé nganjang ka dinya, kabeneran indung kuring teu aya, jadi kuring nu ngagantikeun manéhna keur ngamandian mayit. Pas rék ngamandian manéhna heunteu terang timana meunang kawani.Teu ngarasa sieun tapi asa wani ku ngahormat panungtung.. Emut ka bapa ambek rek neunggeulan.. Abdi resep ngobrol sareng nini, sateuacan maot kuring ngajak nini ngobrol bari seuri sareng nyandak foto gambar anjeunna. Nu ngamandian 2 urang, kuring jeung anakna. Bener - bener campur perasaan, nyeuseuh, nganterkeun mayit ka alam kubur. Waktu éta anjeunna dikubur peuting. Mugi-mugi padang dalane, jembar kubure, oge ngaku dosa Gusti.
Alhamdulillah di ulang tahun abdi anu ka dua puluh tilu ieu abdi tiasa ngarayakeun sareng kulawargi jeung rerencangan di kantor. Poe ieu abdi gaduh rencana hoyong babagi ka jalmi anu teu tiasa emam, jalmi anu aya di sisi jalan. Abdi dibantosan ku dua rerencangan abdi kanggo ngabagikeun sangu ka jalmi di sisi jalan. Pas tos rengse urang tiluan langsung ka hiji tempat, tapi urang sempet pidio kol heula sareng rerencangan abdi anu nuju kuliah di luar negeri. Manehna ngahapunteun lantaran teu tiasa miluan. Pas tos beres urang tiluan langsung indit ka hiji tempat, pas tos dugi abdi reuwas lantaran aya rerencangan abdi anu cenah mah aya di luar negeri, manehna sabenerna tos balik ka Indonesia.
Abdi badé nyerat carita ngeunaan sahabat abdi anu namina Bobby. Mudah-mudahan carita ieu janten wawasan anu pangsaéna pikeun anjeun. Kuring kenal Bobby di SMA. Tepatna, di kelas 2. Kabeneran, Bobby téh murid pindahan ti sakola di Jakarta. Kusabab urang baheula cicing di kota leutik di Jawa Tengah, mun ngadenge kecap Jakarta teh bener-bener 'wah'. Sapertos penampilan Bobby anu rapih sareng kaos bodasna anu leueur sareng rada kebiruan. Bobby jadi sobat pangalusna kuring di kelas dua nepi ka tilu. Manehna teh budak rajin jeung pinter. Nyarita sopan tur salawasna ramah ka saha. Nalika ngobrol ngeunaan kauangan, Bobby mangrupikeun jalma anu langkung cekap, hirup di perumahan ageung milik perusahaan minyak nagara sareng dirojong ku fasilitas sanés. Nepi ka harita bapana Bobby maot sarta ngamimitian carita hirup pait. Bobby pindah sakola di tengah kelas tilu. Kusabab bapana maot, Bobby jadi quieter, gloomy sarta mimiti Ngahindarkeun kami. Nepi ka perpisahan lumangsung. Bobby indit tanpa pamit.gagal jang ngalola aset nu aya jeung kulawarga nu pupus akhirna sampe ayeuna andi can ninggal deui Bobby.
Rerencangan abdi teu apal yen manehna ngadahar dahareun anu geus lil kadaluarsa. Manehna ceunah nyokot dahareun eta ti kulkas anu aya di kosan manehna. Abdi sabenerna geus masihan apal ka manehna yen ulah nyokot barang batur atawa barang anu teu apal saha anu bogana, tapi manehna keukeuh nyokot eta dahareun lantaran geus lila di kulkas jeung teu dicokot-cokot wae ku nu boga. Manehna sempet nawarkeun oge eta dahareun ka kuring, tapi abdi nolak. Teu lila saprak manehna dahar, manehna ngarasa teu ngeunah dina beuteung tuluy langsung utah di hareupeun kuring, lantaran geleuh, abdi langsung indit ninggalkeun manehna sabari nahan utah oge.
Isnaeni ngarasa bagja pisan poe eta. Sanggeus ngaliwatan kakandungan anu panjang tur cape, ahirna manehna rengse ngalahirkeun orok awewe anu sehat tur geulis. Waktu ningali budakna mimiti, Isnaeni ngarasa bungah pisan. Panonna moncorong jeung beungeutna katembong bungah pisan. Isnaeni teu bisa nahan kabungahna di waktupwaktu ngurus budakna. Manehna ngarasa kawas di dunya nu anyar. Manehna kudu diajar loba hal anyar ngeunaan kumaha carana ngurus budak. Najan kitu, manehna teu ngarasa kabeungbeurat ku sagala hal ieu. Gantina manehna ngarasa bagja pisan jeung resep pisan bisa ngalakukeun eta. Saban Isnaeni ningali eta budakna seuri atawa sare, manahna ngarasa bungah pisan. Anjeunna terang yen anjeunna bakal janten indung anu pikeun ieu budak, sareng anjeunna bakal salawasna aya ngarawat pikeun budakna.
Lamun gaduh pqsangan nu sok babari neunggeul, tong asa-asa tinggalkeun we. Dina ajaran agama geus jelas eta teh hal nu salah jeung ngundang dosa. Salian ngarugikeun fisik urang, ngarugikeun oge mental urang. Sabab ai nu meneran nyaah mah moal wani kasar komo nepi ka neunggeul mah. Komo dina prahara eumah tangga nepi ka neunggeul mah geus fatal pisan. Ancaman dosa na ge beurat pisan, jaaminan na naraka. Kuduna awewe teh dibimbing, lain kalah dikasaran. Teu kudu sieun ngalawan, urang salaku awewe kudu wani ngahentikeun kekerasan nu kitu. Kudu wani oge ninggalkeun pasangan nu kasar sabab masih loba nu leuwih hade!
Jalan raya henteu wae mulus jeung rata. Urang harita perjalanan balik ti Cimahi. Di jalan hujan keur gede bari lampu penerangan jalan kurang, alhasil rada teu katinggali, komo pas peuting kajadianna. Pas rek nyusul treuk, ban motor hareup urang kana gijlegan anu bolong jeung ka keueum cai, jadina teu katinggali sanajan disorot make lampu motor ge. Sontak urang nyisi da sieun katabrak ku treuk. Di imah karek karasa loba nu getihan, mulai ti tuur, sikut, jeung dampal leungeun. Nepikeun ka anu dampal leungeun mah kaasupan keusik. Di imah urang disalepan jeung dibetadine an, ku sabab peurih urang nepika ceurik. Aya kana samingguan luka na geus garing tapi jadina aya tapakan di tempat anu getihan teh.
Ekspresi lamun urang ningali jelema anu kakarek di vonis suatu panyakit nya pasti reuwas sedih jeung biasana mah nyesel, nyesel kunaon teu daek ngadengekeun nasehat batur, sabab biasana panyakit teh teu ujug ujug aja tapi aya mula mula panyebabna. Tah mimiti mimiti panyakit kieu teh anu biasana teu di rasa. Nepi ka nyaho nyaho geus aya panyakit jeung vonis na ti dokter. Lamun geus kieu kakakek nyesel sedih jeung sieun tapi nya geus teu bisa di nanaon keun dieu nu geus kajadian mah. Matakna urang kudu pinter pinter ngajaga kasehatan pola hirup kudu sehat sangkan teu beunang panyakit jiga kitu.
Lantaran teu meunang pikanyaah jeung perhatian ti kolotna, rerencangan abdi di sakola gawena teh neangan masalah we hungkul. Lamun aya barudak anyar pasti ku manehna dihereuyan. dihereuyanna oge lain diereuyan anu lucu jeung pikaseurieun tapi disundut make roko, tuluy dikerem di kamar cai atawa ditajong basa nuju numpak motor. Abdi oge mimitina mah teu apal manehna boga tingkah polah siga kitu da baheula na mah manehna teh asa teu kitu. Tapi ngadangu carita ti rerencangan anu sanes jeung ningal kajadian langsung di hareupeun panon abdi janten sieun oge, matak abdi teu pati dekeut jeung teu daek neangan masalah deui ka manehna bisi dicilakakeun.
nalika kuring milarian dimana posisi anjing babaturan kuring lumpat kira-kira 10 meter di hareup kuring, leres ceuk babaturan kuring seueur anjing janten kuring lumpat sagancangna sareng naon anu kuring leungit tina ngajalankeun éta. anjing jeung babaturan. Kuring ngan ukur bisa pasrah jeung mikir, kumaha engke didahar ku ieu anjing, ku pikiran kitu, kuring ngajerit, untung anjing kaburu kuring salamet. Kuring nyusul babaturan kuring anu ninggalkeun kuring baheula sareng nyarios Wah, naha anjeun ninggalkeun kuring hah? malahan ninggali kuring jeung anjing galak nu siga rabies deui, untung teu ngudag urang malah ngudag ucing. akhirna urang jeung baturan bisa leupas ti eta anjing.
Basa loba acara di kampus nepikeun ka sare teh teu bener, aya dua jam bahkan teu sare pisan sapopoe teh ku bakat padetna. Ditambah deui urang acan beres pagawean padahal pagawean eta teh geus deadline kudu buru-buru dibereskeun. Tuluy ujug-ujug aya babaturan nu nanya, "Maneh geus beres can pagawean maneh?". Urang ujug-ujug ngambek bari neunggeul meja kelas, tuluy ngajawab "Sia mah loba tanya, cicing weh, nyaho-nyaho pagawean urang beres weh! Ulah pipilueun!". Babaturan nu tadi langsung ngaleos bari ngomong, "Naon sih? meni aambekan, padahal mah biasa weh ngajawabna teu kudu ambek". Tidinya urang langsung ngalieuk deui kana laptop bari perasaan dina hate masih panas.
Lebaran taun ieu janten lebaran kahiji kalina deui abdi sareng kulawargi di kampung kempel lengkap saatos pandemi covid. Teu kabayang dua taun ka tukang abdi ngan cicing di imah teu tiasa ka mamana lantaran aya larangan mudik ti pamarentah. Taun ieu sadayana tiasa kempel deui, tiasa patepang deui. Abdi ningal sadayana kondisina sehat, komo nini jeung aki atoh pisan didatangan deui ku anak incu jeung minantu. Ku lantaran tos lila teu kempel urang langsung foto studio nganggo acuk kembar, urang oge masak pasakan anu seeur pisan sapertos sate, hayam bakar, baso jeung cokor. Murangkalihna oge resep pisan renang di kolam tukang.
Kuring gaduh adi anu masih keneh sok ngabaseuhan ranjang atawa ngompol sanaos umurna tos 13 taun, ayeuna nuju lebet ka kelas dua SMP. Kuring sering nitah manehna sateuacan saré, pipis heula supados henteu ngompol kasur, tapi teu kantos dikuping. Epek teh bener weh isuk-isuk anjeunna ngompol deui wae. Pgawean kuring di imah teh nyeuseuh, sok keuheul mun kudu nyeuseuh baju nu beunang cikiih teh, atuh jijik lamun ompolna diseseuh ku kuring wae mah. Soranganna ge jijik komo batur, masalahna mah manehna geus lain budak leutik deui tapi geus gede. Ku kituna unggal isuk kuring kudu ngabilas heula acukna, karek kuring tiasa nyeuseuh baju nu séjén. Kulantaran keuheul unggal poe kudu nyeuseuh pipisna, kuring ngomong ka manehna, mun manehna masih keneh pipis oge, kuring moal daek nyeuseuh deui bajuna, erek dibuang wae kana tong sampah.
Cara anu kaopat anu tiasa urang laksanakeun pikeun ngaleungitkeun bau baham nyaéta kukumur nganggo obat kumur. Obat kumur ogé bisa jadi cara éféktif pikeun nungkulan bau baham. Obat kumur tiasa nyegah kabentukna plak gigi anu tiasa micu bau mulut. Pilih hiji obat kumur antibakteri jeung ulah make obat kumur nu ngandung alkohol mindeng teuing sabab sabenerna bisa ngabalukarkeun baham jadi garing. Ogé, ulah ngagunakeun obat kumur langsung sanggeus nyikat huntu, sabab sabenerna bisa ngaleungitkeun bahan alus nu aya dina odol nu nempel dina permukaan huntu urang, kayaning fluoride.  Paké obat kumur dina waktu anu béda jeung nyikat huntu, contona sanggeus dahar beurang.
Basa poe minggu urang nganter indung urang anu rek balanja ka supermarket deukeut imah,balanja biasa urang lakukeun jeun indung urang sabulan sakali. Pas rek mayar di  kasir urang ningali aya ibu ibu anu ambek ambekan ka patugas anu aya di didinya. Ibu ibu eta ambek ambekan bari matana  molotot jeung nunjuk nunjuk ka patugasna, kabeh sa supermarket jadi ningalikeun ka si ibu ibu eta, bari tatanya eta aya naon jeung kunaon. Saenggeus na di teangan ternyata si ibu ibu tadi teh ambek ambekan ka patugas kusabab patugas na kurang aktif jeung teu tanggap mantuan si ubu anu keurhararese mawa loba balanjaan nana.
Cara mohokeun kasedih sabab teu katarima kuliah. Nu kahiji nyaeta urang kudu liburan ulin ka luar supaya poho kana eta kasedih. Ulin na ka tempat nu kira-kira mantak sejuk kana pikiran. Nu kadua nyaeta neangan padamelan. Cobi bari ngeusi sela-sela waktu kosong teh ngalamar damel, sugan we kenging katampi di padamelan. Urang mun aya padamelan mah kan teu inget teuing kana kasedih teh. Nu katilu nyaeta cobaan daftar jadi relawan ngajar ka pelosok. Mun urang ngeusian waktu ku hal nu mangpaat jiga jadi relawan mah, sagala rupa kasedih teh dijamin bakal kapohokeun. Komo mun kasibukan nana nu nuntut interaksi jeung batur mah.
Abdi sareng rerencangan tos sakelas ti SMP nepi ka SMA. Urang gaduh cita-cita anu sami nyaeta hoyong janten dokter. Ti SMA urang duaan tos mineng miluan lomba-lomba sasarengan. Urang oge tos ngabayangkeun lamun engke urang bakal janten dokter spesialis. Abdi hoyong janten spesialis jantung, manehna hoyong janten spesialis kulit. Urang oge hampir unggal poe dajar sasarengan kanggo nyiapkeun ujian SBMPTN. Pas dinten ujian, abdi sareng manehna ujian di tempat anu benten, tapi di waktos jeung dinten anu sami. Pas tos waktosna pangumuman, urang muka sasarengan. Tapi nyatana urang duaan teu lulus asup ka kedokteran. Urang duaan sedih tapi sami-sami hoyong nyobian deui ujian di kampus anu sanes.
Sabar jadi hiji-hijina cara nu bisa dilakukeun mun usaha urang teu dihargaan ku orang di sekeliling urang. Teu jarang usaha urang teu dihargaan atawa teu diapresiasi ku babaturan atawa atasan di pagawean. Ieu jadi hal wajar, sabab emang setiap jalma beda pamikiran jeung beda pamadegan. Tapi, nu kudu diperhatikeun teh bahwa kerja keras saeutik nanaon ge kudu pisan dihargaan. Mun nepi teu dihargaan, nya konci hiji-hijina ngan sabar. Sabar ge salian narimakeun,oge kudu ngabuktikeun yen urang ge bisa leuwih hade ti nu geus dilakukeun. Tong hilap bahwa urang berharga dina kaayaan apapun. Jadi, mun kerja keras urang teu dihargaan, sabar jeung indit neangan lingkungan nu leuwih supportive.
Aya sababaraha atawa loba jelema anu sieun lamun kudu di suntik lamun keur gering, suntik di angap sasuatu hal anu di pikasieun ku sabab nyeri kusabab bentuk jarum na anu seukeut aya oge anu sieun di suntik kusabab baheula keur leutikna sok mindeng di singsieunan yen di suntik teh nyeri pisan sahingga kainget neppi ka ayeuna. Di suntik sabenerna teu sa serem kitu, teu karasa siga anu di gegel sireum saeutik, tapi ceuk anu trauma atawa sieun rasa na pasti sieun pisan, aya anu sangking sieuna ku jarum suntik lamun erek di suntik jauh ti samemeh na maneh na geus ngarasa deg deg an, leuleus nyeri beuteng nepi ka utah utahan.
Rezeki emang moal salah alamat sarta sok datang liwat cara anu henteu kaduga duga. Jadi kamari urang teu kahaja datang ka toko kosmetik anu anyar keneh pisan buka di kota tempat urang tinggal. Toko ieu teh cabang tina toko anu ges terkenal dimana mana. Urang datang kadinya milihan lipstick jeung maskara keur bulu mata. Pas urang rek mayar ceuk patugas na ceunah keur aya undian jadi urang di titah nyokot nomer tuluy ngesian data diri urang ceunah lamun meunang ngke bakal di kabaran. Hadiah undian na rupa rupa aya anu produk didinya, voucher balanja, alat elektronik, hape jeung anu sejena. Urang teh ngeusian weh, teu ngarepkeun meunang kusabab tara pernah meunang undian ti baheula oge. Tapi dua poe saenggeus eta urang di telepon yen urang meunang undian na, urang reuwas teu percaya, nepi ka urang di titah datang deui kadinya, ari pek bener urang meunang undian hape ti toko ieu.
Basa nuju daftar ulang kangge kuliah, abdi ngarasa jengkel pisan ka pihak keamanan di kampusna. Pedah penampilan abdi nu nyirikeun urang lembur, jadi harese asup kampusna teh, ditanyaan heula aya kaperluan naon. Tapi nu pakean na rapih jeung gaya mah dibaekeun asup bebas we. Abdi ngarasa jengkel sabab ngarasa dicurigaan marukan rek naon meureun asup ka kampus, padahal mah sarua rek daftar ulang. Tuluy keur leumpang ge abdi diawasi tuluy, teu jiga nu lain. Abdi ngarasa kesel jeung sedih pisan sabab asa diperlakukeun beda ti batur. Keneh-keneh orang lembur meuni dicurigai ku pihak kaamanan. Padahal mah abdi niat nimba elmu, sanes nu sejen.
Mindeng ulin ka sawah jang moro langlayangan, tapi sok ka malinaan mun pas langlayanganna eleh ka tengah-tengah sawah. Sakapeung mah sok digabres bari lulumpatan da sieun kaburu beunang ku batur langlayanganna, atuh sawah nu karek dipelak teh katincakan. Harita mah kabeneran keur aya nu bogana di sakitar sawah teh, nu bogana pas ninggali urang ngagabres sawah teh teu cicing, manehna langsung lumpat ngudag urang bari ngacungkeun bedog. Urang nu keur harita masih budak leutik sieun, sanajan eta meureunan heureuy tapi urang ge milu lumpat ngajauhan si nu boga sawahna. Nepikeun ka langlayangan nu tadi dicokot di tengah sawah teh milu soek lantaran dibawa lumpat tuluy kacipratan ku cai leutak.
Saberes nyokot duit di ATM, lantaran cash dina dompet urang geus beak. Harita teh tempat ATM na sepi, kaasup jalanan, lantaran geus jam 11 ditambah hujan ngaririncik jadi batur ge rek kaluar horeameun. Pas geus kaluar di ATM, jol aya duaan nu nodongkeun peso kana beuteung urang. Urang reuwas jeung sieun, reflek ngacungkeun dua leungeun ka gigireun ceuli. "Aya naon, A?" urang bari ngaderegdeg. "Eta kadieukeun duit bieu nu geus ku maneh ditarik!" ceuk pelaku. Duit nu ku urang ditarik teh 500 rebu, jadi dibikeun kabehanana. Manehna menta duit sejen nu aya di ATM urang, jadi urang digiring deui ka mesin ATM jang narik deui. Tapi kulantaran saldona geus beak, jadi teu bisa narik deui. Geus kitu mah maranehna indit.
Harta karun anu kapanggih di perairan Cirebon miboga ajén Rp 720 miliar. Ieu sanggeus lumangsungna lélang harta karun Cirebon.
Tina éta lélang, aya barang anu ajénna fantastis, nyaéta piring langka Samson Delilah saharga Rp 27 miliar.
Barang-barang ieu parantos dilélang di Jakarta, Rebo (5/5/2010), ku Pamaréntah Singapura kalayan persetujuan Pamaréntah Indonésia.
Fakta metot ngeunaan kapanggihna jeung lélang harta karun saharga Rp 720 miliar, diringkeskeun ku Okezone, di Jakarta, Senén.. Eusian Harta
Harta ieu diwangun ku 11.000 mutiara, 4.000 rubies, 2.200 agate beureum jeung 400 safir beureum. Sajaba ti éta, aya keramik ti kakaisaran Cina jeung parabot ti kakaisaran Persia. Lokasi Papanggihan
Tim arkeolog ti Departemen Kabudayaan jeung Pariwisata, Dirjen Sajarah sarta Antiquities, Direktorat Warisan jero cai, nalungtik keramik Cina kapanggih di perairan Subang taun 2010. Kanyahoan, jajaran barang-barang berharga kapanggih dina kapal anu geus sarebu taun kalelep di perairan Cirebon. Nu manggihan éta hiji hunter harta jero cai ngaranna Luc Heymans. Dimana eta nyandak anjeunna sataun pikeun ngangkat sagalana.
Nu ngaranna manusa mah mun gaduh salah teh sok rumasa tiheula sieun dicarekan. Komo mun kasalahanna nepi ka ngarugikeun batur mah. Biasana mah mun boga salah teh sok aya nu teu wani ngomong sabab sieun dicarekan. Padahal mah teu kudu kitu, kan kabeh kasalahan ge aya titik balikna, kacuali mun dihaja tea ngalakukeunna. Mantak teu jarang manusa mun boga kasalahan teh sok era sorangan sabab pada dasarna mah kan boga naluri karumasaan. Dihenteu-henteu ngakj ge da angger hate na mah ngaku yen boga kasalahan. Tong daek nyieun salah sabab bakal asa diuudag ku kasalahan sorangan dina sagala lampah kahirupan teh.
Pangalaman kuring sareng serangan panik, penampilan teu ngarareunah, sieun, kahariwang tanpa alesan anu jelas. - Contona, tadi kuring keur jalan ka pantai jeung indung kuring jeung 2 barudak. Kagiatan anu matak ngahibur kan?
Ngarareunah teras mimiti dirojong ku gejala fisik. Dimimitian ti sesak napas, visi lieur atanapi sesah fokus, sensitipitas kana cahaya atanapi suhu, awak mimiti ngageter sareng sakapeung karasa heuras, ngirining dina ceuli, palpitasi, sadaya gejala anu ngajantenkeun kuring ngarasa yén aya kajadian anu goréng atanapi maot. langsung. Seueur anu nyarios katerangan kuring sapertos jalma anu kaserang diabetes atanapi serangan jantung. Pikeun éta sapertos gangguan jiwa anu sanés, upami anjeun ngalaman atanapi terang saha waé anu ngagaduhan, punten milarian bantosan profésional pas mungkin.
Pemburu harta karun reuwas basa mendakan 48 peti emas milik Hitler anu disumputkeun anu bernilai satengah milyar pon di istana Polandia. Asalna tim arkeolog ngamimitian ngali di istana abad ka-18 di Desa Minkowskie di Polandia kidul sareng ngaharepkeun mendakan 10 ton emas sareng harta karun anu sanesna. Pas kapanggih peti emas eta eusina nyaeta barang meunang maok anu dipaling dina ahir Perang Dunya II atas parentah ti bos Schutzstaffel (SS), Heinrich Himmler, pikeun ngabiayaan pangwangunan Reich Kaopat. Seeur pisan anu ngarep kana harta karun eta lantaran tos lila katimbun. Akhirna harta karun ieu tiasa kapanggih saatos meunang dokumen rahasia anu masihan petunjuk lokasi harta karun eta.
Biasana mun geus lila teu amprok jeung babaturan teh sok sono pisan, komo ka babaturan nu deukeut pisan mah jeung urang. Kasibukan pagawean masing-masing ngajadikeun waktu jang amprok na teh hese tepungna. Komo deui mun babaturanna sok hese dihubungi atawa ganti nomor anyar mah, mantak hese pisan amprok na ge. Padahal, sakumaha sibukna ge amprok jeung babaturan teh jadi salah sahiji perkara penting sabab bareto sahenteuna pernah ngabaturan urang basa urang can jadi nanaon. Kahadiran babaturan oge jadi salah sahiji penyemangat urang dina naklukeun tantangan kahirupan, misalna dina hesena ngajalani proses pendidikan. Ku aya babaturan mah jadi aya babaturan pakumaha jeung babaturan ngobrol soal tugas.
Kuring inget keneh harita basa keur kelas dua SMA, kuring galam kajadian anu ngeraeun pisan. Harita teh jadwalna pelajaran olahraga, materina teh tentang sircuit training. Urang dititah papasangan jeung babaturan duaan sewang. Pas ngalakukeun gerakan nu sejen mah aman-aman wae, tapi pas ngalakukeun gerakan squat jump meureun bakat ku sumanget teuing calana kuring teh soeh, pas pisan di belahan sukuna. Anu matak era pisan teh kusabab sora soehna teh badag pisan, berewek soeh, atuh kabeh babaturan teh ningalikeun kuring bari seuseurian. Gura-giru kuring lumpat ka jamban jang ganti calana, soalna kuring teu make calana pondok deui, langsung cangcut.  Bers ganti calana, kuring balik deui ka lapang.
Tilu dahareun nu ulah dikonsumsi mun nuju hamil. Nu kahiji nyaeta nanas ngora. Mun nuju hamil teh pantrangan pisan ngaemam nanas ngora sabab ngandung bromelain nu bisa ngalunakkeun serviks tuluy nyieun orok na prematur, leuwih parahna deui ngundang kontraksi jeung potens kaguguran. Nu kadua nyaeta gedang. Gedang ngandung lateks atawa geutah nu bisa ngundang kontraksi rahim, pendarahan, jeung kaguguran. Jadi haram hukumna nu keur hamil nuang gedang, komo gedang ngora mah. Nu katilu nyaeta jeroan. Jeroan teh ngandung preformed vitamin A nu dikonsumsi na leuwih teuing teh bakal berpotensi kana kacacatan jeung nu parahna kaguguran. Ku kituna, mun hamil mah kudu hati-hati pisan ngajaga dahareun nu dikonsumsi.
Kudu pisan nyobaan daftar kuliah ka  paguron luhur, cara asupna oge loba bisa ngaliwatan SNMPTN, ieu jalur nu mimiti nu bisa asup ka PTN teu kudu miluan ujian. Carana ku nilai rapor atawa prestasi salila di sakolaan kaasup nu non akademik jang nilai tes ujian asup. Jang miluan ujian SNMPTN, kudu daftar ka panitia SNMPTN ngaliwatan sakola. Biasana proses ieu didaftarkeun ku guru BK sakolaan, lamun geus eta tinggal mikeun berkas-berkas nu dibutuhkeun hungkul. Jalur SNMPTN ieu oge mindeng dikenal ku sebutan jalur ondangan. Jalur ieu ngan ukur jang nu lulus di taun anu sarua jeung pelaksanaan SNMPTN. Jurusan anu dipilih oge maksimal dua program studi ti hiji PTN atawa dua PTN.
Ceuk saha awewe Sunda kabeh matre? Emang geus ngasurveI? Ieu mah gara-gara ninggali warta dina TV jol weh rame-rame ngacap awewe Sunda teh matre. Nya atuh teu kabeh kitu, eta mah gumantung kana niatna sewang-sewangan. Omongan ieu mindeng ku urang denge atawa mun panggih jeung babaturan nu beda daerah, pokna manehna sok ngomong, awewe Sunda teh kabeh matre. Urang hayang ngawaler jeung ambek sabenerna, cik atuh tong sangeunahna mun ngomong, mun hayang ngabuktikeun sok cicing di tanah Sunda, buktikeun ku sorangan naha enya sangkaan manehanana jeung batur bener kitu. Ulah nepikeun ka ngomong kitu, komo mun misalkeun diomongkeun deui ka batur mah nu teu apal, sigana terus-terusan kasebar.
Lulus kuliah 7 semester lain hal nu mustahil. Kabukti ku urang anu bisa lulus leuwih gancang tibatan nu sejenna. Lamun digawean bener-bener jeung fokus, lulus gancang kuliah ge bisa jadi peluang jang ngatur hirup kahareupna leuwih awal. Beda jeung jaman baheula mah mahasiswa teh bisa kuliah nepi 5 taun kaluhur. Ari ayeuna mah kusabab babari meunangkeun informasi jadi beuki gancang oge jeung babari diakses ku saha wae oge. Jadi sabab babari na ku teknologi ayeuna, jadi bisa leuwih gancang lulusna jeung bisa nuluykeun gawe. KU waktu kuliah nu gancang, sabenerna bisa ngahemat duit kuliah oge lamun lulus gancang teh jeung oge bisa leuwih gancang meunangkeun pangalaman gawe tibatan batur nu can lulus.
Enjing-enjing abdi nuju mapah di taman anu aya di caket imah. Abdi oge rencanana hoyong sakalian meser sarapan, pas nuju mapah ojol-ojol abdi ngambeu aya bau anu teu ngeunah. Lantaran panasaran, abdi langsung nyamperkeun eta bau ti mana. Pas ditingal epekteh aya utah di hareupeun imah kuring. Abdi teu kita pisan ngambeu bau utah, komo eta aya di hareupeun imah pisan. Anu asalna hoyong emam sarapan, abdi janten teu napsu lantaran kaburu geleuh ningal utah. Abdi langsung nutupan utah eta ku lebu sabari nutup hirung jeung embung ningal utah eta saking geleuhna. Abdi oge langsung masihan wipol supados teu bau teuing.
Rasa sieun ninggali jurig mah wajar, pasti jelema nu kakara ngalaman oge aya rasa kasieun. Nu penting mah rasa kasieun eta ulah nyebabkeun urang panik, mun urang panik bakal nyebabkeun kajadian nu teu dipikahayang jadi datang. Contona pas urang keur bekendara di tempat anu poek tuluy ninggali jurig, urang ulah panik ku cara langsung ngebut. Mun kitu bisina ku sabab panik jadi teu ninggali jalan, bisa wae urang labuh ka jurang. Jadi mun salewat ninggali jurig di jalan cukup urang apal hungkul weh, tong aya reaksi anu kaleuleuwihi komo bari diobrolkeun ka babaturan nu dibonceng ku urang padahal urang can nepi ka tujuan. Biasana jurigna sok mimilu ka tempat nu ku urang tuju.
Sakali saumur hirup abdi dipanggil ka kantor polisi sabab jadi saksi kacilakaan maut dua minggu katukang. Abdi sieun pisan mun dijadikuen saksi teh sabab teu boga pangalaman jeung pendidikan nu tinggi, Mending mun boga pangalaman mah, ieu henteu pisan. Keur ditanyaan teh sok rada bingung ngajawab. Komo mun di sesi wawancara mah, asa dibantai pisan. Ngomong nanaon teh sok sieun salah jeung sieun so tau. Mantak ayeuna mah sabisa mungkin ulah nepi ka daek dijadikejn saksi, sabab salian kudu nyampaikeun kebenaran, oge kudu konsisten dina ngajelentrekeun kajadian, ulah nepi ka nimbulkeun spekulasi anyar sabab bisa barabe kahareupna. Mendingan hindari pisan pihak berwajib mun alim riweuh mah.
Minggu kamari babaturan deukeut urang nikah, urang jeung babaturan sejena ngahaja ngaleungit jeung bari ngomong bahwa urang kabehan moal bisa datang kusabab keur di daerah anu jauh, babaturan urang teh ambek ambekan kuciwa pisan kusabab arurang babaturan deukeutna teu bisa datang ka poenan bahagia na. Padahal mah urang kabehan ngabohong di haja rek ngareureuwas manehna, pas jam setengah hiji nu ka ondangan geus sepi jeung manehna keur ganti baju buru buru urang kabehan datang mawa hadiah, aya nu mawa baju jeung parabotan imah. Pas manehna balik ti ganti baju manehna reuwas pisan teu sangka nepika ceurik haru urang sakabeh babaturan na akhirna daratang. Manehna akhirna ceurik terus pelukan babarengan, maneh na teu sangka yen urang kabehan datang mawa hadiah.
Rék lalajo band favorit anjeun dina konsér?

waktos harita riweuh pisan, kuring ampir nyeri sirah ningali jalma,

muhun pas rerencangan abdi bade meser ngopi langsung ngagorowok,,eh pak steven lanceuk steven selfie atuh,,,,hayu lumpat urang opatan pangpangna norak sabab urang papanggih jeung hiji band idola, kuring Anu leuwih seru deui nyaeta Steven nyandak poto jeung kuring, kuring menta idin "Iya, bisa, punten sabar"

kumaha si jaaka teu daek moto, bergengsi...

sanggeus poto-poto jeung Steven N Kaligis KW, tuluy teu lila aya nu ngariung ngageroan steven, meh ngahalangan jalan... nepi ka aya nu lumpat ngudag...

Tah, ieu Steven, mana Steven, mana nu bener, bari seuri, Steven, ceuk kuring kieu

"Anu ono steven n kaligis, mun aing mah steven N kaligrafi,, bari seuri nyaring wuhahaahhahahhaha

tapi sumpah anjeunna bener bener bener bener, bener, poto eta leungit, sabab kuring ngaganti handphone

Meuni ngerakeun, sumpah ngerakeun wkwkwkkwkkkw
Di sakolaan SMA, urang boga babaturan deukeut, kamana-mana teh sok tiluan wae, nyaeta Agni jeung Bayu. Hiji waktu aya kabar Agni rek pindah sakolaan ka Cisarua, urang jeung Bayu inisiatif nyieun video perpisahan khusus jang Agni. Balik ti sakola, urang nyimpang ka kosan Bayu sabab geus jangjian didinya. Bayu geus nyiapkeun kamera jeung ngatur posisina tuluy nyokot gitar, gitarna teh merk Yamaha warna coklat. Urang oge nyokot kaen warna hideung jang nutupan beungeut ngameh teu katinggali pas nyanyi. Bayu mulai metik senar gitar, sora gitar geus kadangu urang ge ancang-ancang nyanyi. Nyanyi ge pacampur sedih hayang ceurik bari ngabayangkeun si Agni. Akhirna video perpisahan teh geus jadi langsung di unggah di grup facebook khusus kelas arurang.
Basa ngadahar eskrim dina stikna aya tulisan angka jeung hurup. Abdi asalna mah teu pati paduli kana kode eta, tapi pas ningal dina bungkusna aya hadiah ratusan juta jeung aya hadiah utama nyaeta motor. Abdi panasaran kumaha carana supados tiasa miluan undian eta. Pas ningal dina bungkusna dijelaskeun sababaraha lengkah. Kahiji urang kedah meser eskrim heula anu aya gambar hadiahna, kadua urang tingal dina stikna aya kode unik, katilu urang tiasa ngirimkeun eta kode ka nomer anu aya di bungkusna. Unggal sasih bakal aya pangumuman saha anu meunang. Tos hampir sabulaneun abdi ngirim kode ka nomer eta, jol aya balesan yen abdi kenging hadiah sasih ieu nyaeta pulsa saratus rebu. Abdi langsung atoh teras ngirim nomer anu bade dieusian pulsa.
Opat hal nu kudu diperhatikeun supaya teu kena begal di jalan. Nu kahiji nyaeta ulah mae kandaraan sosoranganan, kudu aya baturna. Mun berkendara sorangan teh bakal ngagedekeun potensi begal di jalan, jadi minimal kudu aya baturan supaya aya buddy system. Nu kadua nyaeta ulah berkendara ka tempat nu sepi atawa tara dilewata ku kandaraan, sabab biasana dimangpaatkeun jang tempat begal numbuk korbanna. Nu katilu nyaeta hindari berkendara ti peuting. Mun bisa mah berkendarana ti beurang supaya masih rame jeung masih loba keneh penguna jalan. Nu kaopat nyaeta kudu siap sadia alat nu bisa nangkal begal, jiga cairan semprotan lada atawa alat serum supaya mun aya kaayaan darurat teh bisa ngalindungi diri.
Janten upami kuring angkat ka WC énjing-énjing kuring pasti ningali tumpukan tai. Kanyataanna, mindeng stool henteu dina liang. Sakapeung di lantai. Bingung wéh, jelas aya liang wc didinya, naha siah bisa kaditu-kadieu? Kumaha anjeun nyobian gaya?
Gélo bener-bener goréng. Abdi damel di dinya salami 3 taun sareng kalakuanana masih sami. Kami karyawan parantos nyerat serat bewara ka bos kami supados aranjeunna sadar sareng terang. Kami ogé parantos protés ka aranjeunna ngalangkungan HRD sareng sekretaris unggal manajer. Sanajan kitu, kabiasaan maranéhna teu robah. Kuring reuwas. Naha aranjeunna sapertos kitu?
Geus waktuna ka mana-mana? sanes jiji? Kuring ogé dikirim ka Cina pikeun digawé salila 2 bulan. Éta gélo di dinya. Kuring teu boga panto. Aranjeunna eek bari ngobrol. Teras bérés henteu disiramkeun waé.
Kaselek cai mangrupakeun hal nu dipikasieun pas tilelep. Lantaran cai bisa asup kana paru-paru jeung memicu refleks batuk. Hal ieu bisa nyebabkeun urang kaselek jeung kaleungitan kamampuan jang napas ku cara anu normal. Kaselek cai bisa memicu kaayaan nu leuwih butut, siga hipoksia atawa kakurangan oksigen dina awak. Hipoksia bisa nyebabkeun karuksakan organ awak jeung kematian lamun teu buru-buru ditangani. Jang ngahindar tina kaselek cai pas keur tilelep, penting jang ngagunakeun alat kasalametan siga jaket pelampung jeung alat penyelamat. Alat ieu bisa mantuan urang tetep ngapung di permukaan cai jeung ngajaga hulu urang di luhur cai jang nyegah asupna cai kana paru-paru.
Rerencangan abdi di sakola pa boro-boro janten siswa anu gaduh seeur prestasi. Unggal sasih pasti aya wae siswa anu lomba. Aya bidang ekonomi, geografi, akuntansi, jeung sajabana. Abdi oge embung eleh, pas aya bewara lomba ti kampus caket sakola abdi langsung daptar. Abdi ngiringan lomba pidato make bahasa Inggris. Lantaran waktos pendaftaran anu mepet, abdi ngan nyiapkeun hiji teks pidato hungkul. Padahal upami lolos babak hiji, abdi kedah langsung nampilkeun pidato kadua. Babak kahiji lancar pisan. Abdi langsung asup ka babak kadua, tapi hanjakal pas di babak ka dua abdi kirang maksimal lantaran teu acan aya persiapan kanggo pidato anu kadua.
Dina kawinan, tangtu boh lalaki atawa awewe mibogaan tanggung waler sewang-sewangan. Salaku lalaki aya nu kudu dipersiapekun. Nu kahiji biaya, sanajan ayeuna mah biaya kawinan teh bisa dibagi dua jeung pasangan, tapi euweuh salahna salaku lalaki leuwih gede kontribusina dina hal biaya, sabab ceuk urang mah enya ge ditanggung babarengan tapi di adat urang nyaeta Sunda, geus kuduna lalaki nu nanggung biaya kawinan. Nu kadua maskawin, lalaki kudu nyiapkeun maskawin jang awewena, bentukna mah heg wae rek naon ge, tapi biasana perlengkapan ibadah atawa duit. Teu kudu mewah, nu penting mah maskawin boga kesan alus jang calon panganten. Nu katilu kudu pisan ngajaga kasehatan, boh nu katingali ti luar atawa jeroanana. Samemeh kawin, bisa facial heula, atawa lamun ngarasa awak kagendutan bisa nerapkeun olahraga jeung dahar kadaharan sehat.
Supados tiasa gaduh murangkalih, rerencangan abdi kedah dioperasi lantaran aya nu ngahalangan dina rahimna janten teu tiasa hamil. Manehna sabanerna maju mundur bade ngalakukeun operasi ieu lantaran kulawargina mah leuwih satuju lamun manehna diubaran ngangge cara tradisional. Tapi emang cara tradisional teh bakal nyeepkeun waktos anu leuwih seeur, tapi operasi mah ngan sakedap tapi aya resikona sareng pangaosna anu leuwih awis. Untungna manehna gaduh BPJS, janten teu pati seeur ngaluarkeun artos. Ayeuna manehna tinggal mikiran kumaha carana operasi ieu tiasa lancar. Manehna sadar yen pasti aya kamungkinan gagal oge, matak sateuacan dioperasi manehna nyungkeun hapunteun ka sadayana. Manehna oge ceurik sababaraha poe ieu lantaran teu acan siap tapi kedah enggal dioperasi.