mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Public speaking mangrupakeun hal nu dihindari ku sabagean orang, sabab bisi demam panggung tea. Misalna wae janten MC, pasti teu loba nu minat sabab sieun teu bisa ngajak komunikasi penontonna. Jeung deuih bisi teu bisa ngatur mawakeun acarana. Tapi, nu ngaranna demam panggung mah pasti aya wae, sakumaha sering na ngalakukeun public speaking ge. Unggal event, pasti beda oge pesertana, jadi kudu selalu nyesuaikeun jeung peserta. Misalna acara santai, nya publik speaking nu dipake na ge nu santai, mun formal nya nu formal, mantak kudu selalu nyesuaikeun, teu bisa tanpa persiapan. Mantak eta, teu loba jalma nu hayang jadi MC.
Keur jaman maen lotre di sakolaan loba pisan, mulai ti warung nepikeun ka si emang-emang nu aya di sisi jalan. Harita mah nyobaan nu di si emang-emang sisi jalan, lantaran manehna make benang kitu. Beda nu di warung mah make gambar nu ditileup tuluy engke aya angka di jerona. Pas datang ka si emang eta, urang mayar 1000 eun, sakali narik teh 500, jadi aya jatah 2 kali eun. Tuluy urang ngarapaan, neangan benang anu rada pendek, da pipikiranna mah mun benang nu nyumput eta teh hadiahna alus. Geus katinggali benang nu pendek tuluy ku urang ditarik, reuwas urang meunang hadiah garuda eagle, nu baheula mah permainan ieu keur hits jeung hargana lumayan mahal.
Abdi paling teu resep kana bau cucunguk. Saking teu resepna abdi apal pisan kumaha bau cucunguk, janten lamun nuju cicing di hiji tempat teras ngambeu bau cucunguk, abdi langsung apal yen di caket kuring cicing pasti aya cucunguk. Sabenerna teu masalah lamun manehna teu ngaganggu mah, tapi abdi paling rujit lamun manehna hiber ka mamana. Anu janten masalah deui nyaeta cucunguk teh ulah dipaehan ku cara ditakol, lantaran manehna bakal ngaluarkeun leleur anu ngandung pipanyakiteun. Janten cara kuring ngusir cucunguk nyaeta ku cara ngawurkeun soda kueh di dapur jeung di tempat manehna cicing lantaran manehna bakal karacunan ku soda kueh.
Mun bubaran pabrik teh sok mantak macet pisan ka jalan raya. Pagawe buruh pabrik nu kaliar teh mangrebu-rebu, jeung mun sakalina meuntas teh sok ngapuluh jalma, mantak nyetop kandaraan na ge meuni sok lila pisan. Kandaraan nu macet teh ngantai ngaleut pisan ka tukang sabab kapendet kunu nyebrang jalan. Mun sakumpulan nyebrang teh sok nepi ka lima atawa sapuluh menit mah. Kandaraan nu maju na ge diatur ku satpam nu nertibkeun jalan raya jeung pagawe nu nyebrang. Komo mun kaparengan hujan mah sok bari banjir ongkoh, mantak macetna makin parah wae. Kaayaan na sora klakson geus teu kaitung sababaraha kali disadakeun, da angger we moal mantak eureun macetna.
Giveaway nu ayeuna sok aya mangrupakeun pikeun kéngingkeun seueur palanggan sareng pengikut. Kira-kira 1–2 taun ka tukang loba YouTubers nyieun giveaways, jujur ​​kuring teu bener nyaho tujuan sabenerna maranéhanana pikeun ngalakukeun giveaways, tapi hiji kaayaan utama "suscribe channel ieu". Dina pamadegan ahli pamasaran ti bidang komunikasi jeung manajemen talent artis nyebatkeun yen, aranjeunna ngalakonan giveaway pikeun ngaronjatkeun palanggan sarta pemirsa maranéhanana. Anjeun tiasa ningali kanaékan palanggan sarta pintonan maranéhanana, ngaronjatna bener signifikan, kusabab jumlah palanggan. nu ngalakukeun téhnik pamasaran nah jang arurang salaku nu neangan give away kudu bisa cerdas jeung tekas ka neangan celah jang bisa meunang lotre na.
Anjeun masih bisa nungkulan bau dina urut kukumbahan, ku milih hiji antibakteri sabun cuci piring jeung ngentaskeun piring jeung gelas jeung bersih, lawon na kudu microfiber garing. Salian ti éta, anjeun ogé tiasa nyobian metodeu di handap ieu. Garis handap tilelep ku anduk kandel tur susun tutumpukan kukumbahan  di luhur. Tambahkeun 2 cangkir cuka bodas, lajeng ngajalankeun cai panas nepi ka gelas sagemblengna katutupan. Antosan 20 nepi ka 30 menit pikeun cuka ngaleyurkeun sarta miceun halimun jeung ngabalukarkeun bau, teras gosok- gosok, ngumbah, sarta garing tuntas. nah ku cara kos kitu insyaallah tiasa ngorangan bau jeung kageulueh ka kukumbahan nu bauna sok busuk atanapi amis jeung hanyir.
Lantaran geus teu kiat nahan hoyong pipis, abdi buru-buru asup ka kamar cai saprak abdi dugi ka restoran tempat abdi jangjian sareng rerencangan. Abdi langsung ngacir ka kamar cai lantaran geus teu kiat pisan, biasana lamun geus teu kiat nahan pipis abdi sok teu tiasa mikir deui, teu mikiran anu sanes pokonamah kumaha carana abdi tiasa pipis. Abdi asup ka kamar cai teras karek sadar yen abdi salah asup ka kamar cai, kalahkah asup ka kamar cai lalaki lantaran teu ningal heula tulisan dina pantona, abdi oge teu apal yen kamar cai kanggo awewe mah tempatna rada di jero. Pas abdi asup ka kamar cai aya sababaraha lalaki anu nuju di kamar cai, untung we abdi kaburu sadar aya lalaki di dinya. Abdi langsung lumpat kaluar lantaran era pisan ka jalmi anu aya di kamar cai.
Tanda-tanda hiji jelema bakal maot bisa dipikanyaho, utamana ka nu keur boga panyakit atawa geus kolot. Biasana sare leuwih loba atawa mindeng, hal eta bisa kajadian sabab beuki deukeut jeung maot, metabolisme awak hiji jelema bakal turun. Tuluy dahar jeung nginum leuwih saeutik, sabab teu merlukeun loba tanaga jang ngalakukeun tugas sapopoe, anu karolot ngarasa kurang merlukeun dahareun jeung inumeun. Pola kahampangan atawa kabeuratan barubah, sabab dahar leuwih saeutik, jadi mungkin pisan kabeuratanna oge leuwih saeutik jeung teu teratur ti saacanna. Suhu tubuhna oge nurun, ieu artina sirkulasi darah di tempat-tempat sejen, siga leungeun jeung suku jadi kurang pisan. Kondisi ieu nu nyebabkeun kulit jeung anggahota awak karasa tiis pas dicabak.
Ngalakukeun penelitian jeung dosen tangtu loba mangpaatna. Aya sababaraha mangpaat nu bisa dimeunangkeun lamun miluan penelitian. Nambah wawasan jeung ninggali kumaha elmu-elmu jeung teori diterapkeun kana masalah anu spesifik jeung konkrit. Tuluy bisa nambahan skill urang di samping elmu substansi, sabab meneliti oge ngabutuhkeun skill. Oge nu pasti mah nambahan duit jajan, tapi kudu apal oge yen teu kabeh penelitian aya duitna, ieu alusna dipastikeun jeung kumaha kasapukan ti mimitina. Nambahan relasi, minimal jeung dosen, bisa jadi oge jeung pihak-pihak nu sejenna anu ilubiung kana penelitianna. Nu terakhir bisa diasupkeun kana riwayat pagawean atawa lamun jadi penulis bisa oge asup kana kolom riwayat publikasi.
Geus dua kali abdi ngalaman banjir, ayeuna abdi tos pindah ka imah sorangan. Imah abdi diwangun dina taneuh anu ngahaja rada dijangkungkeun supados teu beunang banjir. Tapi anu ngaranna bencana mah teu aya nu apal. Hiji poe pas nuju usum hujan, di Bandung teh hujan angin badag pisan. Malah saking badagna, cai di walungan geus kalaluar nepikeun beunang jembatan. Abdi ningal ti luhureun imah oge geus sieun pisan ningal cai walungan anu gancang pisan, jaba geus nyembeu ka handap. Teu lila di jalan hareupeun imah oge geus aya cai ti walungan. Kebon di tukangeun imah oge geus kakeeum, untungna cai anu asup ka ruang tamu masih keneh tiasa dieurihkeun.
Urang kira teh lamun kuliah sastra daerah mah moal panggih deui jeung bahasa Inggris, da urang henteu nyokot jurusan sastra Inggris. Palingan di jurusan urang diajarna ngeunaan kawih, tari, teater jeung sajabana pokona hal-hal kasundaan. Tapi pas sababaraha semester kuliah kaduhung nganggap enteng moal panggih deui jeung bahasa Inggris. Boga kamampuan bahasa Inggris teh dibutuhkeun pisan sabab bakal neangan referensi atawa lamun nyieun jurnal internasional mah kudu make bahasa Inggris. Tuluy pas tugas akhir sebagai syarat miluan sidang kudu aya miluan tes TOEFL. Sedengkeun nilai minimalna teh lumayan gede, lamun nilaina teu sasuai syarat nu ditangtukeun kudu ngulang deui nepikeun ka nilaina cukup atawa geus tilu kali ngulang TOEFL. Lamun dipikir-pikir mah malah jadi hambur kana duit oge gara-gara teu bisa bahasa Inggris.
Bulan kamari urang indit ka klinik sabab kulit urang boleksek jeung aya bisul dina cangkeng. Urang ka klinikna dianteur ku dulur urang ngaranna Syarief. Saenggeus nepi klinik urang langsung nyokot antrian tapi ku sabab beurang ka klinikna atuh meunang nomor antrianna oge rada jauh, kudu ngadagoan 5 jelema mah aya. Pas giliran urang datang, urang dititah asup ka rohangan dokterna tuluy ditanyaan aya karasana naon, ku urang dituduhkeun naon-naon wae nu karasana. Urang rada reuwas ku omongan dokter saenggeus ninggali panyakit urang teh, sabab dokter ngomong urang kudu sabar ngarawat panyakit urang. Ari salila ieu mah diantep lantaran teu nyeuri jeung panya teh teu bahaya.
Aya hiji kajadian nu janten nyieun Udin sieun disuntik. Kajadianna nyaeta keur Udin sakola SD keneh. Keur Udin sakola SD aya program pamerentah nyaeta vaksin campak. Kabeh budak nu aya di usia sakola kudu nu ngarannna di vaksin campak. Vaksin campak teh dibikeun liwat jarum suntik nu disuntikkeun ka leungeun. Udin mimita wani disuntik, nanging Udin teu nyangka upami disuntik teh rasana nyeuri pisan. Kusabab rewas Udin ngagorowok tur ngabedol leungeun nu keur disuntik. Kusabab eta jarum suntikna janten nyeiun pendarahan di leungeun Udin. Udin nu nempo geutih ngucur ti leungeunna ceurik satarik-tarikna. Ti waktos eta Udin janten sieun disuntik.
Dumasar kana data ti UNESCO, ngan aya 1 ti 100 jelema di Indonesia nu resep maca jadi bisa disebut ngan 0,001 persen. Saeutikna minat maca mangrupakeun masalah anu dasar jeung mibogaan dampak anu lega pisan jang kamajuan bangsa Indonesia. Salain eta, rendahna kahayang maca oge geus ngabalukarkeun ngaronjatna hoaks jeung salah informasi. Sabab masyarakat nu resep maca pasti bisa ngarti, ngaevaluasi, jeung nyaring informasi. Kudu diayakeun Gerakan Literasi Nasional, Gerakan Literasi Sekolah, Komunitas Pembaca, jeung rupa-rupa gerakan jang ngaronjatkeun kahayang maca. Sagala inisiasi nu bisa ngadorong aktifna gerakan literasi boh di sakolaan atawa di masyarakat kudu tuluy didukung jeung dikuatkeun.
Urang sok milu ngaji jeung bapa ka Cimareme bada Isya. Harita mah nu kadituna genepan make tilu motor. Bapak urang ngabonceng indung, urang ngabonceng Dadan, tuluy Andri ngabonceng Ali. Harita pas indit mah teu kunanaon lancar diperjalananna. Tapi pas balik rada mulai hujan ngaririncik. Awalna mah teu gede hujan teh tapi lila kalilaan rada gede. Harita aya kana jam 11 an, rek ngiuhan ge geus kagok baseuh. Pas di BBS, sabab hujan gede jadi jalan anu legok teh teu katinggali. Kabeneran urang nyalip treuk, tapi legok dihareupna teu katinggali tungtungna labuh di tengah jalan. Untungna teu ka geleng da urang langsung cengkat jeung nyisi ka sisi jalan. Kapaksa disetiran heula ku Ali. Nepi imah teh ditinggali awak garetihan.
Nalika aya anu nyarios yen anjeunna bau goreng, aranjeunna tiasa ngarasa isin sareng teu aman. Eta bisa ngarasa teu nyaman sarta hariwang ngeunaan kumaha batur ngarasa aranjeunna. Isin jeung harga diri bisa mangaruhan kapercayaan diri sarta nyieun hiji jalma ngarasa teu nyaman dina situasi sosial. Seueur jalma malah sieun ngobrol atanapi berinteraksi sareng jalma sanes kusabab hariwang aranjeunna bakal ngajantenkeun jalma sanes teu genah ku bau awakna. Era anu jero ieu tiasa nyababkeun setres sareng mangaruhan kualitas kahirupan hiji jalma. Ieu tiasa janten pangalaman anu ngerakeun pisan sareng ngabahayakeun kapercayaan. Nanging, kedah emut yen masalah bau awak tiasa kajantenan saha wae sareng tiasa gampang diatasi ku ngajaga kabersihan sareng mastikeun baju sareng awak salawasna beresih sareng bau.
Basa nuju ngaliwat dina jalan nu poek wengi-wengi teh, abdi make motor sorangan. Keur di tengah perjalanan teh jol aya motor nu nuturkeun wae sapanjang jalan. Euweuh kandaraan nu liwat hiji-hiji acan. Jol pas digigireun, eta motor ngeureunkeun paksa bari mepet motor abdi. Geus eureun, abdi ditodong make sanjata tajam jiga celurit, supaya ngeurahkeun hape jeung dompet. Abdi nyerahkeun hape jeung dompet bari rasa sieun jeung deg-degan bisi dibacok. Pikiran meuni geus teu paruguh da sieun, teu wani ngalawan sama sekali. Harita asana teh rek ceurik bakat teuing ku sieun, meuni euweuh nu nulungan jeung euweuh nu wanieun eureun jang ngalindungi pisan. Ti saprak harita abdi sieun jeung teu wani bijil ti peuting deui.
Aya pangalaman nu moal bisa diopohokeun ku kuring mangsa keur budak. Harita, kuring jeung kolot sarta dulur-dulur kuring wangsul nganjang ti pun uwa nu linggihna di lembur nu rada tebih ti desa kuring. Jalana ngaliwatan pasawahan jeung walungan nu rada badag. Ngan untungna caina keur saat nepika katingal taringgul batuna. Kacaritakeun, pas ngabring hanjat ti walungan, katingal aya munding nu keur diangon. Mimitina munding teh katingal anteng ngahakanan jukut. Ngan teuing kunaon, pas bagian kuring hanjat tina wakungan kana galengan, eta munding katingal rada ngagerem bari sukuna tetejeh. Ningal kitu, kuring kacida soakna sieun eta munding ngudag ka kuring. Kuring lumpat satarikna muru ka pun bapa nu rada anggang ngalengkah tipayun. Ningali kaayaan kitu, sadayadana ge teu aya nu teu panik, kabeh rareuwas sabab munding teh geus taki-taki rek ngudag kuring. Barang kuring geus deukeut ka bapa, bapa kuring ngajewang salendang nu nyampai dina taktak kuring terus dikuel-kuel diasupkeun kana kantong. Kuring karek sadar yen salendang nu dipake ku kuring teh warna beureum burahay jiga cabe. Paingan atuh eta sakadang munding teh rek ngudag da ningal warna beureum.
Saatos gagal di SNMPTN, abdi nyobian deui asup kuliah nganggo jalur SBMPTN, nyaeta seleksi asup perguruan tinggi negeri nganggo nilai ujian. Abdi milih tilu jurusan, anu kahiji nyaeta Ilmu Hubungan Internasional Unpad, kadua Ilmu Hukum Unpad, jeung Sosiologi Unpad. Pas ngerjakeun soal abdi bener-bener teu fokus, seeur soal anu teu tiasa dijawab abdi oge hayang geura2 diumumkeun hasilna jeung tos mihareup pisan tiasa katarima di salah sahiji pilihan. Pas diumumkeun abdi teu lulus kamamana, ieu ngajieun abdi sadar kedah nyiapkeun ujian lewih serius deui. Abdi kedah nambal materi-materi anu teu acan dikuasai. Abdi oge janten tara nonton jeung tara ulin hape supados fokus nyiapkeun keur kuliah di taun hareup.
Basa nuju ujian sakola, diukna saurang-saurang dina sameja teh. Tah, Regi teh kabagean diuk di meja pang tukangna, di tengah-tengah deuih. Pas ditetengah waktu ngerjakeun, Regi teh sering diskusi jeung babaturan nu di gigireun nana. Pas babaturanna nanyakeun jawaban ka Regi, Regi teh keur ngalieuk ka manehna. Eh tuluy aya guru nu nempoeun eta. Jadi we Regi disampeurkeun ku guru. Disangkana Regi nu niron, padahal babaturan na nu niron ka Regi. Regi ngarasa era pisan da sabab disampeurkeun bari ditempo lembar jawabanna ku guru nu keur ngawas. Guruna ge nepi ka haharewosan bari nempoan Regi. Harita ngarasa isin pisan Regi dikitukeun.
Hubungan nanaon oge kapercayaan teh jadi konci utama, komo dina hubungan percintaan. Urang lamun keur aya di jero hubungan percintaan tangtu na boga loba batasan batasan komo ka lawan jinis na. Kusabab urang kudu ngajaga perasaan pasangan urang. Urang lamun boga pasangan kudu pangertian jeung saling percaya. Tapi ada pangecualian lamun salingkuh, salingkuh teh salah sahiji kasalahan gede anu teu bisa urang toleransi di hubungan boh keur bobogohan keneh atawa komo lamun geus nikah. Salingkuh sarua jeung teu ngahargaan jeung nyerikeun hate pisan pasangan urang. Salingkuh oge biasana osok di ulang deui jeung deui. Matak lamun pasangan urang salingkuh urang wajar lamun ngambek.
Sanajan urang boga piaraan ucing, tapi sok geuleuh ninggali kotoran ucing. Keur mah urang teu make pasir jang digunakeun ku ucing, jadina ucing teh modolna di mana wae. Mindengna mah modol di lantai, bahkan pernah di karpet ge. Atuh jadi kudu diseuseuh di laundry, da urang mah embung nyeuseuhna. Mun urut modol di lantai biasana langsung diseblok ku cai anu loba tuluy di pel. Embung diceumpal da ngadeukeutanna oge embung, geus ngarasa geuleuh pisan, komo mun nyeumpal mah sigana bakal kabayang-bayang terus sapopoe. Kotoran ucing bauna teh sok menyengat pisan, komo mun diantep beuki menyengat, matak mun dililakeun mah beuki geuleuh. Kudu geura-geura diberesihkeun.
Urang boga rambut galing jeung kulitna warna hideung, jadi pas keur leutik urang sok dihina ti Papua cenah padahal Papua ge da sarua keneh jelema. Ari keur budak leutik mah maklum eta hinaan teh peureus pisan sabab acan ngarti. Urang dihina kieu teh pas keur budak keneh ulin jeung babaturan maen kaleci, ku sabab urang meunang wae ari manehna elehan wae, jadina teh manehna jol ngahina fisik urang. Ngahina urang bari moyokan dasar ti Papua. Urang teu narima ku urang dibales make omongan kasar bari ngahina manehanana oge, sabab parea-rea omong tungtungna mah jadi galelut di lapangan teh, tapi untungna mah aya nu misahkeun.
Paningkatan parah tina kaayaan psikosomatik ieu nyaéta parasaan kaleungitan eling sareng kalemahan awak kusabab tegang teuing. Dina waktos anu paling parah kuring ngan ukur tiasa ngagolér di lantai, sareng teu tiasa ngalakukeun nanaon, bahkan henteu nelepon pitulung atanapi ngobrol. Kaayaan ieu bakal dijalankeun sakitar 10 menit - pangpanjangna kuring dina 2 jam. Saatos kaayaan fisik ningkat, biasana aya rasa sieun ngulang kajadian anu sami supados awak janten tegang sareng dina kaayaan waspada kaleuleuwihan. Sering kasadaran ieu nyababkeun kuring ngalaman gangguan méntal kusabab rarasaan teu aya kakuatan pikeun serangan panik anu muncul ngadadak sareng sigana di luar kendali kuring.
Serangan panik anu terus-terusan tiasa nyababkeun panyakit jiwa salajengna, nyaéta gangguan panik bahkan tiasa maju ka depresi.
Mama Risa sering ka pasar. Anjeunna tiasa angkat ka pasar tilu dugi ka opat kali saminggu. Anjeunna sering ka pasar kusabab anjeunna gaduh usaha anu ngabutuhkeun anjeunna nyeepkeun seueur kabutuhan pikeun usahana. Tapi unggal ka pasar Mama Risa pasti ngajauhan hiji tempat di pasar. Tempatna di pojok tukang pasar. Ieu tempat para padagang miceun barang daganganana. Mamah Risa ngajauhan ieu tempat sabab sok ngarasa jijik lamun nempo kadaharan anu ruksak. Anjeunna karasaeun goreng sareng seueul nalika ningali tuangeun busuk. Sadinten malah teu tiasa tuang sabab emut kana tuangeun busuk anu katingali di pasar. Kusaba eta Mama Risa salalu ngahindar ngaliwatan ieu tempat.
Lamun urang ningali utah, urang bakal ngarasa jijik jeung ngarasa kawas hayang utah ogé. Lamun urang ngarasa jijik ku hiji hal sarta ngajadikeun urang ngarasa kawas hayang utah, meureun rasa seueulna the  disababkeun ku sabab awak urang boga sinyal unik nu mere tanda yen hal eta teh bahaya. Otak manusa kacida kuatna, nepi ka nalika narima gambaran ngeunaan hiji hal anu bisa jadi racun, kawas dahareun basi, jeung hal jijik lainna, otak bagian handap urang ngirimkeun sinyal ka awak pikeun ngordinasikeun kalakuan hayang utah. Utah mangrupikeun refleks pelindung awak nalika ningali atanapi nelen racun. Sajaba ti éta, utah ogé bisa ngurangan tekanan alatan halangan atawa pembesaran organ anu ngabalukarkeun tekanan dina saluran pencernaan.
Tong sieun janten saksi kacilakaan. Justru ieu teh kawajiban urang salaku manusa pikeun ngabantos manusa sejen salah sahiji carana janten saksi kacilakaan. Seueur kacilakaan nu penyelasaianna teu adil komo deui upami kacilkaanna ngalibatkeun pejabat-pejabat. Pejabat-pejabat teh tos pasti embung disalahkeun sanajan manehna nu bener-bener ngalakukeun kasalahan. Ku kituna urang kudu ngabantos jalma nu kacilakaan khususna jalma nu teu menang kaadilan. Urang kudu negakkeun nu ngaranna kabeneran ulah nika keun kusabab boga jabatan batur janten ninggalkeun tanggung jawab, dina konteks ieu pajabat nu janten penyebab kacilakaan. Seueur jalmi nu bakal ngabelaan tur ngadukung urang upami urang bener-bener ngabela nu saleresna bener.
Zaman ayeuna mah sok aya undian online anu sok liwat dina iklan. Kade tong nepi ka tergiur kunu kitu sabab sabagian besar na teh hoax. Sok aya model undian na teh hadiahna mobil, motor jeung sagala rupa. Mun hoyong kupon undian na aya nu kudu meuli, aya nu kudu ngeusian data diri lengkap. Pokokna mah kade, zaman ayeuna mah hoax dimana-mana. Kudu pinter-pinter urang neangan informasina. Ku kituna, yuk biasakeun budaya baca informasi nu bener jeung kudu ngenal nu disebut hoax. Urang kudu jadi pengguna sosial media nu pinter jeung cermat. Ulah babari kagiur ku iming-iming hadiah. Hayu urang babarengan berantas hoax!
Jigana ampir kabéh geus ngalaman bullying. Ngan sakapeung aya urang anu teu sadar. Aya anu nganggap ieu kakuatan anu luhung anu urang teu tiasa ngalawan sareng tetep nyobian nampi, aya anu teu malire dugi ka tukang bully eureun kusabab capé, aya anu henteu sanggup dibully terus-terusan ngalakukeun hal-hal. anu teu disangka-sangka. Dina pamanggih kuring, bangkit tina bullying nyaéta pikeun mikawanoh poténsi sorangan sareng nunjukkeun yén urang henteu pantes dipandang rendah. Urang tiasa ngalakukeun naon anu urang resep tanpa beban atanapi paksaan. Sarta ulah hilap salawasna masrahkeun sagala urusan urang ka nu nyiptakeun.Tapi saméméh urang némbongkeun yén urang pantes dianggap, utamana premanisme, urang kudu nyingkahan bully saloba mungkin. Sabab kumaha bae kaayaan urang, nu ngabully tetep ngarasa leuwih punjul ti urang. Sareng naon anu urang laksanakeun anjeunna paling dipikaresep leres-leres henteu resep.
Aya sababaraha cara nu bisa dilakukeun jang ningkatkeun kasalametan jeung ngurangan resiko cedera atawa karuksakan pas kajadian bencana alam. Hal mimiti nu kudu dilakukeun nyaeta tetep tenang ulah jeung mikir jernih. Hindari ngalakukeun tindakan impulsif jeung berusaha mertahankeun kasabarah dina situasi nu sulit kawas kieu. Nu kadua prioritaskeun kasalametan pribadi jeung kulawarga heula. Teangan tempat nu aman jang berlindung, hindari wilayah nu rawan bahaya, jeung ulah balik heula ka imah atawa tempat sejen nu kakeunaan dampak bencana. Nu terakhir urang kudu milu kana arahan pihak berwenang, siga petugas pemadam kebakaran, polisi, atawa dinas penanggulangan bencana, lantaran maranehna mibogaan pangaweruh jeung pangalaman nu leuwih alus dina nyanghareupan situasi darurat kawas kieu.
Urang gawe di salah sahiji Wedding Organizer anu aya di Cimahi. Unggal poe libur Sabtu atawa MInggu geus biasa ka tempat kawinan, tapi tujuanna gawe lain kusabab kenal tuluy di ondang. Tiap geus sholat subuh urang geus siap-siap indit ka gedung atawa ka imah klien nu kawinan. Baju oge kumaha kasapukan, sabab aya tilu baju Wedding Organizer. Aya baju batik, baju bodas bari make dasi, jeung baju crew WO anu bentukna PDL. Lamun di gedung sok wareg dahar, sabab loba pisan menuna jeung rupa-rupa. Tapi karasa oge leuwih cape tibatan lamun kawinan di imah mah. Tapi sanajan kitu, urang tetep bungah sabab bisa ninggali momen-momen kawinan batur. Lamun batur bungah urang oge ngarasa bungah.
Cara kuring prakna ngalengitkeun rasa bersalah atau geus ngalakukeun salah nyaéta narima. Narima kemungkinan anu bakal kajadian. Upami abdi lepat, abdi nampi. Lamun teu salah tapi ngarasa kaliru, kuring nyoba ngayakinkeun diri yen eta teu lepat kuring. Kuring kudu ngaktipkeun logika kuring tinimbang rasa kasalahan ieu datang. konci téh cinta diri. Upami anjeun bogoh ka diri anjeun, teras nampi akibat tina naon anu anjeun lakukeun. Upami anjeun bogoh ka diri anjeun, maka anjeun bakal terang yén henteu sadayana kajadian kusabab anjeun sareng masalah henteu dipuseurkeun ka anjeun. Upami anjeun masih nganggap ieu sapertos kalepatan kuring, teras hapunten ka diri anjeun sareng langsung hapunten.
Sok geuleuh jeung jiji pisan mun ningali toilet umum teh, sabab biasana sok jarorok pisan. Geus beres make teh sok tara dibanjur deui, jadi we bau pisan jeung teu bisa dileungitkeun bauna. Tehel jeung tembok na ge jadi kalotor jeung barau. Komo mun di toilet umum nu sering pisan dipake jalma loba mah, nya barau, nya barecek, nya caina teu ngocor deuihan. Mantak, dari pada ka toilet umum, mending ka toilet alfamart we nu geus kajamin kaberesihan nana. Dari pada seueul bau jeung jorok bisi aya panyakit nu napel, mending ge neangan alfamart we supaya leuwih beresih jeung caraang tempatna.
Kuring paling teu resep ka dahareun anu beunang kokotor pedah ku tempatna teu beresih tur bener. Jaman ayeuna mah geus loba tempat makan anu di luar rohangan bari teu ditutupan nanaon. Padahal kan lamun kitu bakal ngajadikeun eta dahareun teh kakeunaan ku rupa-rupa kokotor. Bisa tina haseup mobil jeung motor, bisa oge tian laleur nu entep ka eta dahareun. Tina kokotor eta teh kan bakal ngadatangkeun rupi-rupi panyakit. Kuduna lamun rek ngabangun rumah makan teh ulah aya tempat nu di luar rohanganna. Teras korsi anu aya di jero rohangan oge kedah diayakeun lilin seungit jang ngusir laleur. Soalna laleur mah bisa bertelor dimana wae, ulah sampe eta telorna teh kadahar ku urang.
Saur abdi mah, meser barang ngangge acis pribadi teh jadi hiji kabanggan pisan. Nabung kangge meser barang nu dipikahoyong teh bisa jadi bukti bahwa urang teh geus bisa diajar mandiri, teu nyusahkeun kolot deui. Komo mun kolotna anu usahana saaya-aya jeung panghasilanna sacukupeun, pan janten nabahan beban pami teu diajar mandiri mah. Ku kituna, urang kudu diajar mandiri ku nyukupan sagala kaperluan make hasil sorangan. Insyaallah berkah jeung urang, komo mun nepi ka bisa mere ka nu jadi kolot mah. Salian eta, barang nang meser nyalira mah pasti sensasina beda, aya rasa bungah nu teu bisa kagambarkeun ku kata-kata, sabab urang sorangan nu apal perjuangannana.
Ngahina fisik batur bari seuri seurian sering dilakukeun tur dianggap remeh. Kanyataanna, body shaming bisa ngabalukarkeun gambar diri negatip di panon batur. Korban ejekan bakal ngarasa dirina cacad jeung sia. Hasilna, aranjeunna tiasa ngalaman setres anu nyababkeun depresi. Upami ieu pasualan, saha anu kedah tanggung jawab? Anu leuwih parahna, korban body shaming bakal condong ngalakukeun sagala rupa cara sangkan bisa ditarima ku lingkunganana sarta henteu jadi "olok-olok". Depresi anu dialaman ku korban body shaming lain ngan ukur rasa sedih. Maranehna bakal boga dampak ti dua sisi, nya eta fisik jeung psikologis. Dmapak ieu teh bisa parah pisan komo keur kahareup na. Lamun urang aya di kondisi kawas kitu urang kudu wani ngalawan jeung bales carekan, urang berhak ngalakukeun eta. Eweuh salah sahiji manusa anu bisa di hina, kusabab Allah geus ciptakeun urang sampurna.
Urang teh kudu eren percanten kana carita-carita nu diturunkeun turun temurun khususna carita nu nyieun pikasieunen. Carita nu nyieun pikasieunen teh tiasa ngaganggu psikologis sareng ngagentos pola pikir urang. Psikologis urang tiasa kaganggu kusabab janten sieunan komo keur peuting atanapi aya keur aya di tempat nu angker. Pola pikir urang janten kagentos nu asalna berpikiran logis janten berpikiran saayana, gancang nyimpulkeun hiji perkawis. Contona upami aya sora dina para ulah langsung mikir eta teh jurig kusabab tiasa wae eta teh careuh atanapi beurit. Ku kituna hayu urang stop percanten percaya kana nu kararitu, urang mulai biasakeun berpikir logis ti ayeuna.
Tos tilu taun rerencangan kuring nikah, tapi nepi ayeuna anjeunna teu acan dipasihan murangkalih, abdi salaku rerencangan mah ngan tiasa ngadu'akeun sangkan manehna tiasa dipasihan murangkalih dina waktos anu pas. Tapi manehna tos hoyong pisan gaduh murangkalih. Sadaya usaha tos dilakukeun mulai ti promil make sababaraha ubar, diurut, jeung terapi tapi angger we teu acan aya hasil. Aranjeunna tos sababaraha kali bulak balik ka dokter kanggo diparios. Akhirna taun ieu aranjeunna mutuskeun kanggo miluan program orok tabung. Manehna teu ngarep seeur tapi ngalakukeun anu pang sae na. Teu lila manehna masihan kabar yen program orok tabung eta teh berhasil, manehna tiasa hamil.
Fahmi mangrupikeun pamuda anu gaduh sumanget tina usaha pikeun ngahontal hasil anu langkung sae unggal dintenna. Anjeunna gaduh rupi-rupi ide cemerlang anu bakal laksanakeun dina kahirupan sapopoe. Hiji mangsa, walikota ngayakeun seleksi pikeun manggihan pamuda inspiratif di kota. Fahmi, nu ngarasa loba potensi jeung miharep bisa mere kontribusi ka masarakat, antusias ilubiung dina seleksi ieu. Sanggeus ngaliwatan tahapan seleksi anu ketat, ahirna Fahmi kapilih jadi salasahiji pamuda inspiratif anu baris meunang pangajen ti walikota. Anjeunna bagja pisan sareng bangga ku kasuksesan anu dihontal. Dina acara pangajen, Fahmi dibéré kasempetan pikeun biantara di hareupeun balarea. Anjeunna ngahaturkeun nuhun ka sadayana anu parantos ngadukung anjeunna dugi ka ayeuna. Walikota oge mere ganjaran ka Fahmi kalayan mere plakat jeung duit pembinaan.
Ambek-ambekan mangrupa wujud karep pikeun manusa. Asih teu salawasna kudu ku ngucapkeun kecap manis, gently stroking sarta nangkeup haneut. Kaasih henteu salawasna kedah diwujudkeun dina bentuk "lembut".Ambek-ambekan mangrupa salah sahiji tina rupa-rupa bentuk kaasih. Naha ambek? Tangtu moal aya haseup tanpa seuneu, moal aya amarah tanpa sabab. Ungkapan ambek biasana timbul kusabab "metode anu saé" henteu jalan, janten anjeun kedah langkung teguh. Misalna lamun kolot ngageroan budakna. Tangtu kolotna nyaah ka budakna sabab nyaah ka budakna. Aranjeunna henteu hoyong budakna murag tina rél anu diajarkeun ku kolotna. Utamana lamun kalakuan budakna ngajleng.Bayangkeun, upama kolot budak ngidinan budakna bandel, upamana bolos sakola, kurang ajar ka babaturan di sakola, atawa leuwih goreng deui ngahina guru. Kolot kadang ngarelakeun dirrin a di benci teu di pikaresep ku budak na tuluy ngajieun budak na sieun sangkan budak na  bisa jadi jalema anu hade.
Saberes kuliah ti taun 2019 nepikeun ka ayeuna 2022 urang ngarasa gagal, sabab geus lulus kuliah teh can jadi nanaon, dibanding jeung babaturan nu sejenna aya nu geus punjul dina karierna, akademikna, atawa geus karawin. Sedengkeun urang dina segi karier, akademik, jeung kawin ge acan. Ngarasa kahirupan urang stuck jeung teu berkembang. Nepikeun ka tiap peuting sok overthinking mikiran kahareupna kudu kumaha. Urang ngarasa miceun waktu nu berharga, keur mah masih ngora masih keneh produktif masih gede tanaga tapi ku urang teu dimaksimalkeun. Pernah oge hiji peuting urang ceurik sabab ngarasa gagal dina kahirupan, ninggali batur geus jadi jelema, sedengkeun urang ninggali diri sorangan asa pikarunyaeun.
Abdi ayeuna jadi guru privat, abdi gaduh hiji murid, namina Dila. Ampir dua taun Dila teu sakola di sakola, tapi les privat di imahna atawa home schooling. Ceuk indungna, baheula teh Dila budakna bageur jeung resep nyaritakeun loba hal. Dila ogé budak anu ramah tur bageur ka saréréa. Tapi waktu harita Dila ngalaman dibully ku babaturanana di sakola. Ampir unggal poe Dila sok dibully ku babaturanana, Dila pernah jadi budak tugas babaturanana, malah Dila pernah dikonci di gudang sakola sapeupeuting. Ahirna kolotna Dila mutuskeun Dila sina sakola di imah wae. Éta oge nu ngajadikeun Dila ayeuna jadi budak moyok, hese seuri, sarta geus jarang ngobrol deui siga baheula.
di nagara loba jalma nurut kana hukum sabab sieun hukuman. Tapi, anu pangsaéna nyaéta jalma anu taat kana hukum sanés kusabab sieun tapi kusabab cinta ka ibu pertiwi, cinta ka Gusti, sareng cinta ka batur. Ayeuna, bayangkeun upami teu aya tindakan atanapi hukuman pikeun jalma-jalma anu ngalakukeun kajahatan, kumaha dunya ieu? Kacau! Sumuhun, leres, kacau. Sabalikna, jalma nu nyaah ka Allah jeung nyaah ka sasama, sanajan teu sampurna, teu resep ngalakukeun nu jahat.
Ilustrasi séjén, indung migawé kahadéan ka budakna. Anjeunna ngalakukeun ieu sanés kusabab sieun ka jalma anu lemah tapi kusabab kanyaah ka aranjeunna. Sabalikna, upama ieu budak ngarasa kanyaah indungna, tangtu bakal nyaah ka indungna, leuwih ti batan sieun, kahéman, atawa hormat.
Ulang tahun nyaeta salah sahiji momen anu paling di tunggu tunggu jeung paling membahagiakan dina hirup manusa. Ulah tahun teh di anggap sabage acara yen urang ngucapkeun syukur ka gusti Allah kusabab urang masih keneh di bere umur jadi bisa nipungan tanggal lahir unggal taun. Ku matak kitu momen ulang tahun teh momen spesial jadi biasa di rayakeun. Bentuk ngarayakeun na oge beda beda tiap jelema. Lamun urang leuwih resep ulang tahun teu di rayakeun tapi di jadikeun renungan yen umur urang geus ngurangan deui jadi kudu jadi jelema anu leuwih hade kahareupna. Tapi ku kitu na alhamdulilah unggal taun sok aya wae babaturan anu mere surprise, sababaraha taun katukang komo babaturan mere surprise peuting peuting eta mah bener bener urang reuwas teu sangka bakal di bere kejutan.
Phobia teh tangtos ngaganggu kagiatan urang sapopoe. Upami ningali perkawis nu nyieun phobia urang kumat ieu janten ngarepotkeun sareng ngaganggu pisan. Pikeun ngaringankeun efek phobia urang tiasa ngalakukeun teknik relaksasi supados rasa hariwang tur kasieun urang reureuh. Atanapi tiasa oge barobat ka dokter. Upami barobat ka dokter biasana nganggo ubar-ubaran atanapi metode psikoterapi. Metode psikoterapi tiasa mangrupa terapi eksposur pikeun ngubah persepsi atanapi sudut pandang urang ka hiji perkawis sareng cognitive behavioral therapy (CBT) nu ngagabungkeun terapi eksposur sareng terapi nu sejen. Salian metode psikoterapi eta, phobia oge tiasa diubaran liwat ubar-ubaran nu diharepkeun tiasa ngurangan efek atanapi gejala ti phobiana.
Cara katujuh pikeun nyegah kadaharan gancang busuk nyaéta nyimpen kadaharan kaléng kalayan bener. Urang kedah terang kumaha nyimpen kadaharan kaléng anu leres supados henteu gancang busuk. Sanajan dahareun kaléng boga umur simpen panjang, tapi lamun dina suhu diluhur 37,7 darajat Celsius bisa ngabalukarkeun kadaharan kaléng busuk. Nyimpen kadaharan kaléng dina tempat anu garing sareng rindang. Ulah nyimpen lila teuing di tempat nu kakeunaan sinar panonpoé langsung atawa boga suhu leuwih haneut ti 24 derajat celcius.  Sabab ku cara kitu, kadaharan bisa leungit gizi, rasa jeung warna aslina. Kadaharan kaléng ogé kedah asak kana suhu sareng waktos masak anu disarankeun. Ieu pikeun mastikeun yén baktéri pembusuk jeung baktéri patogén nu bisa tumuwuh di jero kaléng bener-bener leungit.
Jalur asup kuliah teh beda-beda, aya SNMPTKIN, UMPTKIN, SNMPTN, SBMPTN, jeung jalur mandiri. Tah sok aya we nu ngabanding-bandingkeun teh. Paribasa mun asupna lewat jalur SNMPTN mah cingcirining jalma beruntung, mun asupna lewat SBMPTN teh cingcirining jalma pinter da bisa lolos teh, mun jalur mandiri dicirikeun anak nu loba duit, mun SNMPTKIN jeung UMPTKIN dicirikeun jang jalma anu islami pisan. Tah eta teh henteu tepat pisan, sabab kabeh jalma nu daftar teh da sarua berjuang sarua berkorban, ngan meureunan bedana dina milik rezeki. Meureun lain rezekina di A, tapi ayana di B. Teu kudu disaruakeun jalmi mah, da angger pami lebet kuliah mah tujuanna sami, hoyong neang elmu. Kade ah baraya, persfektif kieu tah nu kedah dipasihan pamahaman teh.
Dinten ieu mangrupakeun jadwalna abdi kedah dicabut huntu anu pang tukangna. Awalna mah pas abdi nuju diberesihan karang huntu, dokterna masihan apal yen abdi kedah geura nyabut hiji huntu anu pang tukangna lantaran tos bade nabrak huntu anu sanesna. Abdi langsung jangjian sareng dokterna kanggo jadwal nyabut huntu. Pas abdi bade angkat ka klinik, abdi asalna moal janten ka klinik lantaran teu siap bisi nyeri jeung teu tiasa emam bebas. Abdi oge tataros ka sababaraha rerencangan anu tos pernah dicabut huntu, cenahmah sanajan tos dibius oge tetep karasa pas dicabut. Tapi anu abdi rasakeun mah malahan leuwih nyeri pas disuntik biusna.
Caritana neuteup ti kajauhan "ahh kenal si ieu" pas deukeut ka si PD manehna nepak taktak bari ngagorowok *wooyyy* pas eta jelema teh neuteup beungeutna reuwas... ternyata salah jelema!

Rejeki ieu carita babaturan kuring tapi kuring aya hahahahaha.

Abdi sareng rerencangan nuju ka mall, ti tebih rerencangan abdi nyarios anjeunna parantos terang jalma ieu, janten kuring nuturkeun babaturan kuring sareng sumping ka éta jalma. sanggeus diketok taktak na *woyyy* ternyata salah jelema.

sobat kuring cicingeun, éta jalma ogé cicingeun, kuring henteu ngan ukur seuri ka éta jalma sabab kuring nganggap anjeunna sobat sajati. Teu kungsi lila babaturan kuring ngomong "punten, salah jalma" tuluy kabur ninggalkeun kuring nu ngan cicing-cicing lantaran reuwaseun. jalma neuteup kuring cicingeun sarta kuring ogé neuteup ka anjeunna sangkan urang nempo manehna cicingeun. ahirna kuring ngomong "punten, hampura, sobat kuring gélo.
Kuring teh mangrupikeun jalma anu resep tuang, tina lada, asin, amis, haseum, sadayana anu kuring resep. Sareng kuring resep pisan kana tuangeun anu digoréng, sapertos gorengan, endog goreng, hayam goreng, sareng sajabana. Tapi aya hiji hal anu bisa nyieun kuring teu mood nalika dahar, nyaéta lamun dahareunna kotor. Harita kuring ngagaleuh gorengan, pas didahar mah rasana enak, teu aya anu aneh, tapi saprak geus beak dua gorengan, aya anu aneh dina gorengan nu keur di dahar teh. Kuring manggihan yén Bala Bala nu keur di dahar teh aya buukan, Panjang. Pas kuring nempo éta, kuring langsung hayang utah sabab jiji ningali buuk anu didahar, komo geus asup kana mulut kuring. Kuring geuwat kukumur mulut kuring pikeun ngabersihan mulut kuring, bari ngalungkeun jauh eta bala-bala nu aya buukan the sarta masihan sesa gorenganna ka adi kuring.
Salah sahiji hal nu dipikasieun ku loba jalma nyaeta getih. Biasana seueur jalma nu sieun mun nigali getih teh, malahan mah aya nu nepi ka phobia getih. Mun ningali getih teh sok ngageter, seueul, lieur, jeung sajabana. Mun ningali getih teh hawa langsung teu ngeunaheun, rarasaan asa teu paruguh, lieur nepi ka hayang pingsan. Padahal meureunan kan ieu ngan geutih hungkul, tapi emang teu bisa dianggap sapele ka jalma nu sieuneun mah, komo mun nepi ka trauma mah. Mun aya getih teh sok langsung hayang ngahindar wae. Phobia getih teh bisa disebabkeun sababaraha faktor, diantarana nyaeta kondisi mental, traumatis masa kecil, malahan aya oge nu disebabkeun ku katurunan.
Keur sakolaan SD urang mindeng dititipan indung duit leuwih jang ditabung, biasana Rp 500 jang jajan urang, sedengkeun jang nabung Rp 1.000. Tapi duitna teh sok ku urang kurangan jadi nu nepi ka guru jang ditabung teh ngan satengahna. Ku urang sok dibeulikeun kana mainan atawa sok dibeulikeun kana kaleci. Nepikeun pas pembagian tabungan, indung urang heran naha total tabunganna saeutik. Tidinya urang dicarekan jeung ngarasa urang anu salah, sabab teu amanah nabungkeun duit nu kolot. Urang teu ukur cicing, tapi urang aya niat ngagantian ku cara urang ngajualan buku gambar pas kelas 1 SD keneh. Hasil duitna ku urang bayarkeun ka indung.
Lamun saurang nuju hamil, biasana hirungna sok leuwih sensitip kana bau. Komo lamun ngambeu bau hanyir. Hal ieu anu nuju dirasakeun ku rerencangan kuring. Basa abdi datang ka imahna, abdi kabeneran nuju mawa pempek, da sugan teh manehna bakal resep. Tapi pas abdi nyuguhkeun jeung ngagorengkeun empek-empek, manehna langsung utah lantaran teu kiat kana bau hanyir pempek kulit anu bauna lumayan kuat. Padahal biasana sateuacan hamil mah manehna resep pisan kana pempek jeung ceuk kuring mah da bauna teu pati kaambeu. Teu lila manehna langsung ngahurungkeun panyaring udara supados bau hanyirna leungit. Padahal aslina manehna hayang pisan ngadahar pempek, tapi teu kiat pisan kana bauna.
Taun ieu janten taun paling beurat kanggo abdi jeung kulawargi lantaran abdi kedah di-PHK ti tempag abdi gawe ayeuna. Hiji poe basa nuju di kantor, abdi jol digeroan dipiwarang datang ka ruangan HR. Abdi deg-degan pisan lantaran lamun digeroan teh biasana aya dua kamungkinan. Aya kamungkinan abdi bakal naek jabatan atanapi di-PHK. Abdi ngarasa salila ieu pagawean abdi alus-alus wae, teu pernah nyieun masalah. Tapi pas HR ningal abdi teras nyungkeun hapunteun abdi tos apal yen manehna bakal masiham kabar anu kirang sae. Epekteh bener we abdi ayeuna di-PHK. Untungna abdi dipasihan waktos dua minggon kanggo milarian gawe anu anyar.
Pernah sakali kuring ngalam kajadian anu ngerakeun pisan. Harita teh keur aya kagiatan vaksin di kantor RW. Kuring indit jeung lanceuk kuring, harita teh kuring karek balik ngajar jadi make acuk batik keneh. Pas nami kuring digeroan, kuring maju ka hareup. Di samping kuring, kuring ningali aya lalaki anu acukna sarua persis siga kuring. Model batikna teh lain seragam ti sakola, kuring meser sorangan, tapi naha bet aya nu sarua persis acuk batikna siga kuring. Kuring era pisan kulantaran tanaga kasehatanna teh nanyakeun ka kuring eta salaki kuringa atawa heunteu, soalna meuni pasangan kitu acukna ceunah. Bari lain hiji jalma anu nanyakeun kitu teh loba, boa mereun si lalaki eta oge era ningali acukna sarua jeung kuring. Geus berse di vaksin, kuring gura-giru balik ninggalkeun lanceuk kuring, era bisi panggih jeung lalaki eta.
Aya hiji guru anu ngagoda kuring. Kuring ceurik pikeun manéhna. Sanaos anjeunna guru anu ketat. Jadi manehna sok ngagoda kuring, ngagero kuring ku nada manja kitu, ngageroan ucing jeung sajabana, jadi kuring dipikabenci ku babaturan kuring (sabenerna babaturan kuring bener-bener buruk, kuring henteu terang kasangsaraan babaturanana). Lajeng sakapeung maranéhna nyekel kuring, kawas noel dina cangkéng kuring, ciwit pipi kuring. Astaghfirullah, jujur ​​kuring teu betah pisan !!. Lajeng anjeunna diuk gigireun kuring mawa loba buku pikeun koreksi. Anjeunna keur ngobrol jeung sobat kuring nu diuk tukangeun. Abdi? masih ceurik. Tapi ku kuring ditutupan ku rambut supados henteu katingali. Abdi éra nalika jalma terang yén kuring ceurik. Guru ngajak ngobrol, kuring teu maliré. Nu séjén ngan ukur leumpang bari ningali. Lantaran teu tahan lila diuk didinya, ahirna kuring ngaléos ka guru. Kuring ngageser sukuna!!. Aneh!! Naha guru bisa kitu ka barudak SD?! Abdi émut pisan namina guru éta Pak Nurhali.
Mun rek mere hadiah oge leuwih alus mah barang anu kapake jangka panjang, ulah hadiah anu babari ruksak atawa kamakan waktu. Pernah oge pas wisudaan loba pisan anu mere kembang, sabenerna alus jang simbolis, tapi mun ceuk urang mah lebar. Sabab salian teu bisa dipake nanaon oge kembang teh sok babari layu. Ieu kabuktian pas isukna beres wisuda loba kembang anu layu da bingung oge kudu dikumahakeun, maenya deuih mun kudu dipelak mah tapi sigana mun dipelak oge moal jadi sabab lain binihna. Jadi weh tungtungna mah mubazir kalakah dipiceun. Padahal lamun mere nu mangpaat mah bisa kapake lila ku urangna oge.
Perasaan shock dina indung bakal ngabalukarkeun denyut jantung gancang sarta ngaleupaskeun adrenaline. Jantung nu leuwih gancang tangtu bakal mangaruhan kakuatan getih nu asup ka janin. Tapi anjeun teu kedah sadar ieu salami teu aya keluhan sanés ngeunaan fétus.

Lamun masih ngarasa gerakan fétus aktif saperti biasa, bisa disebutkeun yen eta teu mangaruhan fétus sorangan. Nanging, upami anjeun masih ragu, kuring nyarankeun anjeun konsultasi ka bidan atanapi dokter kandungan pikeun pamariksaan salajengna. Ngan pikeun mastikeun kaayaan janin anjeun ayeuna, anjeun kedah ngalakukeun pamariksaan langsung. Sababaraha saran anu anjeun tiasa laksanakeun ayeuna nyaéta:

Istirahat anu cukup sahenteuna 8 jam sadinten
nahan napas
ngatur stress Anjeun
dahar kadaharan anu bergizi
Inuman seueur cai sahenteuna 2 dugi ka 3 liter
Hindarkeun ngagunakeun obat tanpa naséhat dokter
Satria resep pisan nu ngaranna travelling atanapi jalan-jalan. Tos rupa-rupi tempat didatangan ku Satria. Aya hiji tempat nu Satria keur datangan ayeuna teh. Ngaran tempatna Taman Nasional Gunung Kerinci nu aya di Pulau Sumatra. Tempat ieu teh kakoncara ku kaendahan alamna. Alamn asri keneh tur seueur leuweung-leuweung tempat sagala rupi sati hirup tebih ti aktivitas manusa. Keur ngadatangan ieu tempat Satria dongkap sareng rerencanganna naek motor. Di perjalanan manehna tos nempo rupa-rupi sato. Hiji mangsa aya hiji sato nu nyieun sieun Satria kusabab ieu sato teh ngudag tur katempona rek nerkam Satrai sareng babaturanna. Sato ieu teh teu sanes nyaeta Harimau sumatra. Tempat ieu teh emang kakoncara ku Harimau sumtrana. Karak sakali saumur hirupna Satria ngarasakeun sieun nu bener-bener sieun kusabab eta sato ngudag lumayan tebih Satria sareng babaturanna nu naek motor.
The India Times daptar sababaraha padamelan anu bakal datang anu tiasa dipendakan nalika otomatisasi sareng robot asup kana tenaga kerja.
Ningkatkeun kaahlian
Henteu ngan ukur ngarebut padamelan manusa, tapi révolusi robot ogé bakal nyiptakeun 97 juta padamelan énggal. Sanajan kitu, ieu revolves sabudeureun industri ékonomi pangropéa kayaning kecerdasan jieunan sarta widang kreasi eusi. Dina 2025, paménta pikeun peran ningkatkeun kaahlian manusa bakal ningkat. Dina waktos éta, mesin bakal difokuskeun ngolah inpormasi sareng data, sedengkeun tugas administrasi sareng padamelan manual rutin ditujukeun pikeun pagawé manusa. Ogé bakal aya lonjakan paménta pikeun kalungguhan anyar dina rékayasa, komputasi awan, sareng pamekaran produk. The India Times nyatakeun yén pikeun pagawé anu tetep dina padamelan salami lima taun, sakitar 50% kedah ngalatih deui kaahlian inti na.
Autophobia atanapi sieun nyalira mangrupikeun kasieun irasional pikeun nyéépkeun waktos nyalira.  Aya sababaraha alesan naha hiji jalma bisa miboga phobia ieu. Biasana murangkalih anu ngagaduhan fobia ieu kusabab diabaikan ku kolotna, anu mangaruhan aranjeunna nepi aranjeunna dewasa sareng ngembangkeun autophobia. Jalma kalawan phobia ieu biasana dibarengan ku gangguan kahariwang lianna. Pernah ngalam ataua sajarah disiksa fisik sarta seksual ogé bisa ngabalukarkeun trauma ekstrim nu bisa ngakibatkeun phobia. Ogé bisa lumangsung alatan pangalaman négatip atawa traumatis nu geus ngalaman nalika nyalira. Didikan kolotna anu overprotective ogé bisa ngabalukarkeun autophobia, sabab barudak biasana diawaskeun jeung dibarengan, éta bakal hésé pikeun maranéhanana kuat nalika aranjeunna nyalira. Anu terahir, éta ogé bisa jadi alatan sababaraha kali ngadengekeun pangalaman négatip ti anggota kulawarga atawa babaturan nu leuwih waktos nyiptakeun kasieun.
Pas meunang motor anyar kenging hasil nabung ti gaji nyalira, abdi kacida bungah pisan. Teu nyangka bakal tiasa kapeser motor. Motor nu dipikahoyong pisan deuih. Perasaan abdi bungah kacida, nepi ka tangan ngageter pas nyabak motor pertama kalina bakat ku geumpeur. Nu tadina bade ngucapkeun nuhun ka nu tos nganterkeun, jadi pabeulit ngomongna da bakat teuing atoh tea. Pas mukaan plastik jok motor na ge duh deg-degan pisan, bisi kagores, bisi gugus ku kuku. Harita mah teu bisa eureun nyengir da bungah pisan atuh. Awak ge meuni ngeper bakat ku geumpeur rada teu percaya keneh. Tapi alhamdulillah eta teh bukti hasil kerja keras urang salila ieu.
Tilu hal nu bisa dilakukeun supaya bisa ngurangan tumpukan sampah. Nu kahiji nyaeta ngadaur ulang sampah, terapkeun prinsip daur ulang dina kahirupan sapopoe. Kudu dibiasakeun ti ayeuna supaya kahareupna bisa ngurangan dampak negatif sampah. Nu kadua nyaeta milah deui sampah nu rek dipiceun. Jadi, biasakeun ngelompokkeun sampah samemeh dipiceun, supaya nu lila diurai bisa dimangpaatkeun jadi nu sejen. Nu katilu teh nyaeta buang sampahna ka tempatna, ulah sembarangan, komo ka solokan mah. Biasakeun miceun sampah ka tempat nu geus disadiakeun, ulah ka mana-mana. Ulah nepi ka kalah nyumbang kotoran sampah makin numpuk. Anggursih mah kudu diberesihan sing rutin supaya teu numpuk.
Lantaran ieu mangrupakeun kahiji kalina rerencangan abdi bakal ngalahirkeun, manehna ngarep yen tiasa ngalahirkeun ku cara normal. Tapi saatos asup ka rumah sakit jeung diparios ku dokter, kondisina manehna dinten teu pati sae kanggo ngalahirkeun normal, dokterna nyarankeun kanggo operasi sesar. Manehna reuwas pas dibejaan kedah operasi lantaran salila manehna diparios kondisina salalu sae jeung tiasa normal. Tapi pas di dinten ngalahirkeun kalahkah robah. Komo biaya kanggo operasi oge luwih awis. Manehna sieun ku rasa nyeri anu bakal ditimbulkeun saatos operasi. Abdi nenangkeun manehna supados tiasa ngalahirkeun jeung teu seeur pikiran. Manehna oge sieun bisi ngomong anu aneh-aneh lamun dibius.
Lantaran lahir ti kolot anu teu acan siap nikah, rerencangan abdi mineng pisan meunang kekerasan ti para kolotna, utamana bapana. Ti leutik keneh manehna tos mineng dijebrod ku sapu nyere lamun teu hoyong emam. Mamahna oge mineng pisan gogorowokan ka manehna. Untungna manehna geura-geura disalametkeun ku tatanggina anu bageur, tapi teu gampang kanggo manehna sangkan tiasa hilap kajadian anu dilakukeun ku mamah jeung bapana. Lamun papanggih jeung jalmi anyar manehna sok nyumput lantaran sieun bisi disiksa, komo lamun ngadangu aya batur anu ngagorowok, manehn pasti langsung sieun jeung ceurik. Manehna untungna langsung diawa ka psikolog supados tiasa diubaran nepika cageur.