mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Nempo jarum suntik jadi salah sahiji mimpi buruk bagi sabagean besar jalma. Komo mun nepi ka disuntik mah, bakal langsung kalap ningali jarum na ge. Teu saeutik jalma nu sieuneun ku jarum suntik. Sieuneun na teh sabab sieun bisi nyeuri pas disuntikkeun na, terus pas ngucurkeun cairanna bisi peurih. Padahal mah disuntik teh lain hal parah nu kudu dipikasieun. Meureun jigana pedah keur leutikna loba disingsieunan jarum suntik, jadi we nepi ka gede teh kabawa sieunna. Malahan mah aya nu nepi ka phobia. Ningali jarum suntik teh jiga jingali nu dipikasieuneun pisan. Hal nu kieu teh jadi hal lumrah di masyarakat sabab memang kaayaan nana loba nu ngalaman.
Inget basa naek beus ka Banten, ieu urang karek mimitian deui naek beus. Jadi teu apal aya parobahan naon, boh eta bangunan atawa jadwal beus na. Pas nepi stasiun teh bener weh, stasiun beus nu baheula jeung nu ayeuna geus robah pisan. Nu ayeuna leuwih moderen siga bandara bentukna oge. Tapi versi mini. Jadi urang kudu boga waktu tambahan jang tunya tanya kamana jalanna. Pas geus nepi tempat beusna, urang reuwas beusna geus indit. Padahal tina jadwal teh masih keneh 5 menitan deui. Singhoreng teh si beus geus indit tapi masih lalaunan da sabari neangan penumpang. Untungna nu nganteurkeun urang masih aya di stasiun, jadi si beus eta diudag nepikeun ka tempat asup tol.
Pangalaman ka hiji abdi numpak kapal terbang gagal lantaran poho masang alarm. Abdi oge teu apal lamun bade numpak kapal terbang teh kedah cicing di bandara minimal sajam sateuacanna. Abdi bingung pisan kedah kumaha lantaran abdi ayeuna nuju di kota batur, hoyong mulih ka bumi nyalira. Jaba di dieu abdi teu kenal sasaha. Abdi langsung ngabaran kulawargi di bumi, bisi aya nu tiasa ngabantosan meser tiket kapal anu mirah lantaran artos abdi ayeuna pas-pasan pisan. Pangalaman ieu janten pangalaman anu berharga kanggo kuring, ngke lamun aya kasempetan numpak kapal terbang deui kedah dipersiapkeun sing sae, jeung teu meunang telat hudang deui.
Pas keur sakola SMA balik ti sakolaan urang dijailan ku babaturan, nyaeta sapatu urang disumputkeun. Urang reuwas sabab ngan boga hiji sapatu teh, lamun leungit teu apal kudu nginjeum ka saha, da mun meuli mah karunya kolot sabab sapatu eta teh masih kaitung anyar can aya sataun-taun acan. Urang ngalamun tapi sabari neangan susuganan sapatu urang teh nyumput lain sabab aya nu maok. Lamun inget kanu maok lantaran pernah aya oge disakolaan nu leungit sapatuna dipaok ku batur, urang inget kadinya wae bisi nu urang oge kasusna sarua kawas kitu. Sabab urang leungit teh di lantai tilu, urang geus nyerah neanganna, tuluy turun ka handap. Singhoreng teh sapatu urang geus aya dihandap ngahaja ku babaturan dibawa ngarah urang neangan.
Teu kudu sieun mun urang dituntut jang hirup mandiri sabab suatu saat ge urang bakal hirup sorangan. Tong sieun ngahadapi kasorangan teh. Kan beres kamatian oge urang bakal hirup sorangan dina alam salanjutna. Ngan nu kudu diinget nyaeta tong poho kana bebekelan nana. Bekel amal kasaean urang salila di dunia. Tong ngarumas mun urang dititah mandiri ku kolot. Jadikeun eta cara jang ningkatkeun kualitas kamandirian diri urang. Oge jadi salah sahiji ladang neang amal, supaya urang bisa ngabakti ka kolot tinu cara nu lain. Intina mah, ulah sieun kukumaha sorangan, kamamana sorangan, sabab urang yakin bahwa urang mampu ngalewati hal ieu.
Lamun hayang lulus ujian akademik, tangtuna oge kudu aya persiapan ti jauh keneh, ulah nepikeun ka diajarna peuting saacan poe ujian, kusabab bakal kakurangan waktu jang istiraha. Pastina oge berdampak isukanna pas ngerjakeun soal-soal ujian. Asupan dahareun oge kudu diperhatikeun, jadi kudu dahar jeung nginum samemeh ujian ngameh boga tanaga jang ngerjakeun soal ujian. Lamun beuteung lapar atawa dehidrasi biasana kurang konsentrasi. Tapi ulah dahar kamalinaan oge, kusabab sok jadi tunduh. Kitu oge nginum ulah loba teuing, bisi bulak-balik ka cai wae. Tuluy nu penting oge, siapkeun peralatan jang ujian. Misalna kartu ujian atawa alat tulis, jeung pakean nu bakal dipake ngameh euweuh nu katinggaleun pas berangkat ka tempat ujian.
Basa harita banjir gede di imah, lantaran hujan sapeupeuting. Jadi cai anu di walungan teh meluap ka jalan, sabab imah urang leuwih handap ti jalan jadi cai teh kajero imah. Tapi ku bakat teu bisa nahan kana volume cai, kaca dinding oge nepikeun pareupeus. Akhirna ku urang dibukakeun panto meh cai laluasa asup, tapi dikondisikeun heula di imahna geus diberesan malah ditaekeun ka lantai dua. Urang ngungsi ka imah batur mu posisina leuwih luhur ti jalan, sabab imah urang lantai hijina satengah geus kakeueum ku banjir. Sieunna mah mun pas keur sare tuluy banjir teu kanyahoan, sieun palid ka bawa ku banjir.
Perlakuan utama pikeun jalma kalawan autophobia nyaeta Psikoterapi, kayaning terapi paparan jeung terapi behavioral kognitif. Sababaraha kasus autophobia atanapi monophobia ogé merlukeun nginum obat.
1. Terapi behavioral kognitif
Dina terapi paripolah kognitif, pembimbing bakal nyobian ngalaan pasien kana phobia na. Téhnik sanésna bakal dianggo pikeun ngabantosan pasien ngadalikeun kasieunana nyalira. Salaku tambahan, pola pikir pasien anu aya hubunganana sareng fobiana ogé bakal dicoba pikeun kaharti ku pembimbing. Hasil anu dipiharep tina terapi paripolah kognitif nyaéta kapercayaan pasien pikeun nyanghareupan autophobia na. Ku cara éta, gejala anu dirasakeun ku pasien dipiharep bakal ngirangan.
2. Obat-obatan
Sababaraha kasus autophobia ngabutuhkeun pangobatan pikeun ngaleungitkeun gejala pasien. Pangobatan biasana diresmikeun dina mimiti perlakuan pikeun panggunaan jangka pondok. Sababaraha obat anu bakal resep dokter
Tahun 2016 di bulan agustus urang daftar ka kampus swasta gelombang kadua, mimitina pasti mayar heula pendaftaran terus milih jurusan, di kampusna aya jurusan akuntansi, informatika, administrasi bisnis, sekertaris, jeung menejemen bisnis. Jenjangna ti mulai D3 nepika S2, urang milih jurusan akuntansi D3 kusabab urang keur SMA sakola jurusan IPS. Lewih ti saminggu urang di panggil ku pihak kampus, sugan teh ges langsung di tarima tapi di sitah miluan tes heula. Tes na teh kot loba pisan, aya lima lembar. Soal-soalna teh aya matematika bunga, saputaran soal akuntansi, ekonomi jeung bahasa inggris. Waktuna teh ngan sakedeng, urang ngerjakeun di ruangan lab audit, tapi teu sorangan aya sakitar 40 jelema. Tina soal-soalna aya sabagian nu ku urang teu di isian, pas geus angges urang balik di sitah nunggu kabar katarima apa henteu, jujur urang geus pasrah rek narimakeun sagala kaputusan nu di umumkeun. Tilu poe lewih akhirna urang di telepon ku pihak kampus, terus urang ka kampus nempo di mading, neangan ngaran urang. Jelemana kot loba pisan jadi urang hese nempona, jaba mata urang minus, jadi weh urang ka kantin heula meuli minum, nepika burit urang balik deui ka mading nempo hasil tes. Didinya urang bungah pisan hasil tes urang alus terus urang katarima.
Toilet umum dianggap salah sahiji tempat anu paling kotor sahingga sabisa-bisa jalma ngajauhan. Kusabab loba jalma giliran ngagunakeun éta, jamban umum memang kotor, tapi sabenerna mah bahaya kaséhatan. Sabagéan ageung kuman anu tiasa ngabahayakeun pikeun manusa gancang maot dina permukaan jamban. Sajaba ti éta, sistim imun nu urang boga ogé bakal langsung nyerang kuman ieu lamun asup kana awak. "Toilet saleresna henteu bahaya sapertos anu urang pikirkeun. Organisme anu tiasa tumbuh di dinya henteu mungkin nyababkeun inféksi," saur Jack Gilbert, ahli mikrobiologi ti Argonne National Laboratory di Illinois, AS. Gilbert ngalaksanakeun panalungtikan di 2014 anu ngalacak mikroba di opat jamban universitas salami sajam sareng sadinten.
Tips jitu dina menangkeun hadiah undian bardasarkeun pangalaman. Nu kahiji, urang niatna kudu bener. Misalkeun eta hadiah duit teh jang naon, kudu puguh, ulah dipake kaburukan. Nu kadua, kudu loba ikhtiar jeung ngadoa kanu Maha Kawasa. Mun hoyong meunangkeun undian, urang kudu senantiasa ngalobakeun doa jeung usaha, rajinkeun deui ibadahna, sholat tahajud jeung sholat dhuha, oge sholat hajatna dileukeunan deui. Ulah nepi ka bolong pisan, ambeh manfaat eta hadiahna engke. Nu katilu nyaeta urang kudu yakin dina ayana rezeki. Urang kudu yakin bahwa urang bakal aya rezekina dina eta undian. Dina henteu aya na oge, rezekina bakal aya di akherat kelak.
Rian, budak umur 10 taun anu resep pisan kana sato laut. Anjeunna sok menta ka bapana sangkan dibawa ka tempat-tempat anu bisa ningali sato laut, saperti ka taman laut, ka basisir, atawa ka pintonan lumba-lumba. Dina hiji poe, bapana Rian ngajak Rian ka acara lumba-lumba nu kawentar di kotana. Rian kacida bungahna ngadenge eta sarta langsung nyiapkeun pikeun indit ka eta tempat. Sabot nepi ka acara lumba-lumba, Rian jeung bapana diuk dina bangku-bangku hareupeun kolamna. Rian sumanget pisan ngantosan acara dimimitian. Teu lila sanggeus, acara dimimitian ku lumba-lumba luncat kaluar tina cai sarta nyemburkeun cai. Rian reuwas sakaligus ngarasa kahibur ningali lumba-lumba luncat ngaliwatan lingkaran seuneu. Anjeunna oge kagum pisan ningali lumba-lumba anu tiasa ngalakukeun rupa-rupa gerakan akrobat dina cai. Sanggeus acara rengse, Rian jeung bapana balik ka imah kalawan perasaan bagja pisan. Rian terus nyaritakeun pangalamanna ka indungna jeung dulur-dulurna ngeunaan pintonan lumba-lumba anu dilalajoanana. Pangalaman nongton pintonan lumba-lumba jeung bapana mangrupa pangalaman nu paling nyugemakeun hatena. Rian nganuhunkeun pisan ka bapana. Rian bener-bener ngarep-ngarep bisa lalajo deui pintonan lumba-lumba ka hareupna.
Diajak ku babaturan jang kerja kelompok bari nyeblak. Sanajan keur tepang taun tapi teu dibejaan nu sejenna mah, da bisina dijailan siga si Fikri nu minggu kamari nepikeun ka awakna pinuh ku tarigu, tuluy huluna pinuh ku endog geus siga rek nyieun kueh wae. Nepi ka imah babaturan teh euweuh nu aneh sabenerna, tapi anehna teh pas urang dititah ka cai. Singhoreng di cai teh geus sadia ember nu geus di caian, tuluy di tukang teh geus siap tiap jelema rek ngabanjur. Atuh eta mah jibrug baju sakola teh, geus kitu ditimbulan ku tarigu bari endog diceplokeun kana hulu. Pas ditanya teh naha bet apal keur tepang taun. Si Amel ngajawab "Apal da dina Facebook maneh keur tepang taun".
Conto ieu nyaéta sieun nyieun kasalahan sabab ditéwak ku atasan, teu resep ku batur-batur gawé, atawa dipecat. Ku alatan éta, pikir deui ngeunaan naon bener sieun anjeun. Contona, "Kuring sieun ngalakukeun kasalahan di tempat kerja sabab kuring henteu hoyong dipecat. Sabab mun dipecat mah moal aya deui sumber panghasilan keur nulungan kolot.” Conto séjén nyaéta "Kuring sieun gagal dina presentasi kuring sabab kuring henteu hoyong katingali teu mampuh ku kolega kuring." Upami anjeun tiasa, tuliskeun sadaya kahariwang anjeun sacara khusus dina salembar kertas supados anjeun gaduh gambar anu langkung jelas. Nyimpulkeun Harvard Business Review, metode ieu tiasa ngabantosan anjeun ngatasi kasieun anjeun ngalakukeun anu salah di tempat damel. Ku cara éta, anjeun tiasa nyadar yén kasieun ieu leres-leres tiasa diantisipasi ku ngamekarkeun strategi kerja anu langkung saé.
Salah sahiji syarat dina ngikuti organisasi kapus teh nyaeta pendidikan. Tah dina rangkaian pendidikan teh aya hiji hal nu paling dipikajiji nyaeta mun geus dititah anclub kana lumpur atawa danau nu loba lumpuran. Tah hal ieu teh jadi hal nu paling menjijikan di kalangan mahasiswa. Tapi, demi hayang asup organisasina, nya daek teu daek kudu ngalakonan hal eta. Saawak-awak pinuh ku lumpur, jeung hese gerak kaditu kadieuna. Komo mun lumpurna deukeut jeung kandang ternak mah, mantak bau pisan kaambeuna ge. Nya geus diseuseuh ge bajuna bauna teh teu leungit, aya wae. Geus mah jorok, kudu ngeueum na lumpur, nyeuseuh bajuna hese deuihan.
Naon anu kudu dipigawé lamun kandaraan geus gagal rem di jalan? Kacida situasional, mun sepi tur lega, meureun anjeun teu panik teuing. Anjeun tiasa ngabebaskeun gas ku ngandelkeun rem mesin, atanapi laun-laun nurunkeun gear supados mesin janten beurat sareng ngalambatkeun. Upami mobil hurung lampu bahaya, upami perlu masihan sinyal tina klakson atanapi muka jandela, supados jalma-jalma di sabudeureun sadar sareng waspada. Mun naek motor mah kurang leuwih sarua, tapi teu kabeh motor boga lampu hazard. Nyuntik/tarik remna sababaraha kali, saha nu terang moal jalan sabab ngan ukur macet, teu pati ruksak. Masalahna upami tos caket sareng rame. Leuwih hade nabrak sisi/sisi jalan nu teu aya jelema. Gantina neunggeul hareup, nambahan korban, Insya Alloh. Kami nyarankeun yén sateuacan jalan, pariksa kaayaan kendaraan. Ngan cek gancang, pikeun cakram motor anjeun tiasa ningali sabaraha minyak rem anu tetep. Henteu gancang ogé - iwal motor modél heubeul.
Poe ayeuna Indra teh kenging bantuan sosial ti pamarentah. Kamari surat undanganna ditepikeun ku pegawai desa. Titah datangna teh jam dalapan isuk. Indra ngahaja inditna teh jam tujuh supaya bisa ngantri jeing tiheula. Ai nepi ka tempat pengambilanna, Indra tuluy baris dihareupeun panto. Geus nunjukeun jam salapan petugas desa nu ngabagikeunna can datang keneh. Pas jam satengah sapuluh nembe datang, Indra meuni keseleun pisan tuluy komplain menta buru-buru dibuka sabab geus manjang antrean na. Petugas na meuni nyantai, kalah ngaheulakeun kulawargana. Indra tambah kesel sabab ngarasa teu adil. Tuluy Indra menta tulung we ka polisi supaya ditertibkeun kabeh susunan antreanna.
Karin nembe nikah tujuh bulan katukang. Kahirupan rumah tanggana lancar jeung teu aya hambatan. Hiji poe, Karin ngarasakeun seueul pisan nepi ka ongkek, tapi euweuh bukur nu kaluar. Mood Karin sok oge jadi acak-acakan, hoream nyabak naon, nepi ka mandi ge kadang mah sapoe ngan sakali. Karin teu ngeuh yen anjeunna acan haid. Tuluy nitah carogena meser test pack. Pas dicek nu katilu kalina, alhamdulillah hasilna positif hamil. Karin reuwas jeung atoh pisan ningali hasilna. Jadi Karin ngarti ayeuna mah naha moodna jadi teu nangtu. Caroge na reuwas bari atoheun pisan, mudah-mudahan we sing aya rezekina kangge ngarawat ieu utunna.
Basa janten mahasiswa anyar, abdi cicing di asrama kampus. ieu teh kahiji kalina abdi cicing di luar imah sorangan. Sanajan aya batur di kamar na, angger we abdi ngarasa keeung lantaran rerencangan sa kamar ieu teh leuwih resep kempel jeung babaturan na anu ti kampung. Abdi sok hoyong geura uih lamun keur di asrama. Jaba sinyal si asrama teh kirang sae, janten abi oge teu tiasa ngerjakeun tugas maksimal, teu tiasa oge nelepon ka anu di bumi lantaran teu aya sinyal. Lamun bade mesen dahareun peuting-peuting oge tos teu aya warung, laumn bade oge kedah ka handap jauh pisan kedah ngangge ojek, jaba poek kamamana.
Kasus bullying di sakola teh marak pisan terjadi, lain wae di Indonesia, tapi oge di luar negeri. Aya hiji kasus pembullyan nu dilakukeun mahasiswa di kampus ka babaturanna sorangan. Malahan mah dugi ka ngarenggut nyawa. Jadi, aya hiji mahasiswa nu berasal ti kulawarga teu mampu, kuliah di jurusan ekonomi. Ku babaturanna teh sok dibully sabab sok tinggaleun wae dina gal jeung dina perkuliahan teh. Salila sataun dibully jeung teu wani ngalawan, anjeunna ngakhiri hirupna ku cara gantung diri di kamar kostanna. Mayatna kapanggih tos saminggu kemudian. Uyuhan we nu ngabully na teu ngarasa boga salah ka batur komo nepi ka sajauh eta mah efekna.
Éta hadé pikeun terang anu nyababkeun trauma budak leutik anjeun. Téori psikologina disebut Classical Conditioning. Janten, upami anjeun sieun ku anjing (Cynophobia), panginten anjeun kantos ngalaman pangalaman goréng sapertos digigit nalika pendak sareng anjing. Sanaos henteu sadayana anjing agrésif, tapi kusabab anjeun ngahubungkeun anjing salaku hal anu négatip, anjeun sieun anjing. Kumaha carana meunang leupas tina pobia téh
Kahiji nyaeta anjeun kudu boga kahayang cageur, loba jalma anu boga phobias teu boga kahayang cageur.
Anu kadua nyaéta paparan minor, sapertos ningali poto anjing lucu, ngupingkeun sora anjing, sareng ningali video anjing maén. Laksanakeun léngkah-léngkah ieu, dugi ka anjeun nyaman.
Anu katilu nyaéta paparan langsung kalayan ningali langsung anjing ti kajauhan, nyobian ngadeukeutan, sareng tungtungna maén sareng anjing. Upami anjeun parantos suksés ngalakukeun ieu, ucapan salamet anjeun parantos pulih.
Waktu SD, barang kotor, babaturan kuring bodas murni, budak kelas sok ngajak babaturan kuring carita haha ​​​​hihih pas miluan, ujug-ujug jempe silih teuteup, ahirna kuring ditinggalkeun. nyalira

Waktu keur SMP mah masih keneh barang kotor, resep milu organisasi, loba babaturan awewe tapi kuring ngan boga 1 atawa 2 babaturan lalaki, nu sejenna melong ilfeel lamun ningali beungeut kuring ( Kuring ngagabung osis sareng dikenal paling killer, panginten éta alesan aranjeunna benci kuring)

Neraskeun basa kuring keur SMA, babaturan budak awewe mah bodas moncorong, unggal kuring ngadu’akeun atawa pamadegan, budak sok narima, padahal mun kuring boga pamadegan mah ngan ukur asup kana ceuli katuhu jeung kaluar ti kuring. ceuli kénca. Ngabogaan skin item teh ujian yeuh..

Tapi sadayana parantos robih kusabab diajar online anu ngajantenkeun kuring cicing di bumi sareng rajin ngurus kulit nalika pendak di sakola, seueur jalma anu lapar.
Kuring geus sababaraha kali ngalaman rem gagal, anu paling parah nalika kuring nyetir treuk tronton, aya sababaraha mobil di hareup kuring, sakali alatan bocor di klep hawa.

Abdi ningali jarum indikator tekanan hawa masih naek turun kana rem hawa teras nganggo rem tangan teu tiasa dianggo deui. Akhirna tabung hawa kosong sareng jarum indikator nunjukkeun nol. Abdi henteu tiasa ngalakukeun nanaonan deui.kuring ngoyagkeun pedal rem, rem teu ngabales pisan.kuring mukakeun panto rek maca syahadat,terus kuring luncat treuk, ngalieuk ka jurang,teu nyaho saha nu nulungan jeung saha nu mawa kuring. ka rumah sakit.

upami treuk ngalaman kagagalan rem, khususna nalika aya di jalan anu sibuk sareng teu aya jalur nyalametkeun, anu tiasa urang laksanakeun nyaéta ngadoakeun sareng nyingkahan seueur korban jiwa.
Rasa reuwas jeung bungah campur aduk pas meunangkeun hadiah giveaway nu diayakeun ti salah sahiji channel Youtube. Mindeng miluan giveaway boh ti Instagram atawa ti Youtube, tapi emang ku sabab sainganna loba jadi kemungkinan meunangna oge rada hese. Tapi hiji waktu mah reuwas, pas diayakeun bewara nu meuanng giveaway langsung disiarkeun tina salah sahiji channel Youtube. Pas muka acara langsungna, urang geus ngaderegdeg, dina pikiran mah ah sigana moal meunang deui wae da sainganna ge rebuan. Tapi pas dilakukeun pengocokan make hiji aplikasi sacara random, ngaran urang aya didinya jeung kapilih meunangkeun Giveaway monitor. Mimitina mah urang teu percaya saking ku reuwasna, tapi isukna aya tim anu ngayakeun giveawayna ngahubungi urang ngaliwatan IG. Deg teh kana hate geuningan bener urang meunang.
Batur teu meunang ngahina fisik batur kusaba fisik batur teh karunia tiAllah SWT, lamun urang ngahina fisik batur sarua hartina jeung urang ngahina pencipta-Na. Urang lamun salaku korban wajib kudu nyaretan jeung bela diri sangkan jelema kawas kitu kapok. Artis nyeta pagawean anu hirup na jeung pagawean na dina tivi ieu teh rawan pisan kena bodyshaming atawa di hina fisikna, Aya loba artis anu nyobaan teu paduli, aya anu negur jeung aya oge anu teu asa asa ngalaporkeun kusabab teu tarima di hina kawas kitu. Salah sahiji artis anu ngalaporkeun anu geus ngahina fisik teh Anjasmara, maneh na ngalaporkeun jelema anu geus ngahina fisik istrina nyaeta dian nitami.
Abdi pernah katinggaleun bus basa nuju di POM Bensin. Harita teh nuju istirahat kangge sholat dzuhur. Beres sholat, abdi ka alfamart heula kangge meser jajanan. Di alfamart abdi meuli roti jeung susu supaya teu lapar teuing di jalan. Pas kaluar ti alfamart, bus na geus teu aya. Ku abdi dipilarian ka unggal juru pom bensin ge teu aya. Abdi tos panik pisan sabab teu mawa hape jeung deuih acis tinggal lima puluh rebu. Naroskeun ka petugas POM, ceunah emang busna geus angkat. Abdi makin kalut, lumpat we ka sisi jalan niatna rek megat bus sejen. Abdi hariwang pisan sabab teu bisa ngahubungi sasaha. Teu lila, kenek bus lulumpatan nyampeurkeun abdi, alhamdulillah aya keneh milikna.
Abdi gaduh rerencangan anu awakna leutik. Saking leutikna seeur batur anu nyebut manehna triplek. Awalna manehna teu paduli cariosan batur anu kirang sae. Tapi hiji waktos pas aya hiji rerencanganna anu moyok manehna triplek jeung cacingan, manehna langsung ambek teu tarima disebut cacingan. Manehna oge nyarios yen manehna teu cacingan lantaran mamahna salalu masihan dahareun anu cekap porsi sareng gizina kanggo manehna. Manehna oge ngomong yen salila ieu manehna cicing hungkul jeung teu pernah ambek lamun dipoyok, tapi ayeuna manehna teu tarima disebut kitu. Lantaran emosi manehna langsung indit sabari ngagebrak panto. Ieu kahiji kalina abdi ningal manehna ambek nepikeun kitu.
Abdi mah sok males jeung hoream mun sapake sendok atawa tempat nginum teh jeung batur. Komo deui mun baturna langsung make alat makan pribadi nu urang mah,sok hoeam pisan. Pan ngahaja mawa alat makan jeung inum sorangan teh supaya teu capur jeung batur, eh angger wae aya nu menta jeung sapake. Padahal kan teu kabeh jalma bisa teu geuleuhan kana ciduh batur teh. Abdi mah tipe nu jijian pisan mun sapake barang dahar atawa nginum jeung batur teh, komo mun jeung nu teu pati deukeut mah. Yuk ah urang biasakeun make alat makan jeung nginum nu sorangan, ulah nepi ka sapake jeung batur da teu apal kasehatan batur!
Ika hudang sare jam genep isuk tina biasana jam lima. Ika langsung mandi tuluy beberes kamar jeung barang bawaan anu rek dibawa. Poe ayeuna Ika rek indit ka Semarang make bus. Tiketna geus meuli kamari siang, kabagean kaberangkatan bus nu jam tujuh isuk. Semet siap-siap, Ika rada rusuh sabab bisi katinggaleun busna. Ti imah a agen bus teh lima belas menit mun make motor. Ayeuna geus nunjukkeun jam 7.40, Ika makin rusuh sabab barang bawaan na can beres kabeh. Hudangna oge kabeurangan sabab peuting begadang. Ika gurunggusuh pisan, jam 7.50 karek indit ti imah dianterkeun ku adina. Pas nepi ka agen, ternyata bus na karek indit lima menitan. Ah Ika tinggaleun bus, Ika baeud bari ngutruk sabab tinggaleun. Mutuhna mah jadi ganti jadwal we ka nu beurangna.