mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Biasana mun bus keur istirahat makan siang di restoran teh sok loba nu kaluar jang ka cai, sholat, atawa jang makan siang oge. Tah teu saeutik oge aya kajadian nu sok tinggaleun dina tempat nukieu. Kaayaan WC nu ngantri, sholat nu tempatna leutik jadi ngantri, oge tuang nu lila jadi fator nu nyebabkeun katinggaleun bus. Mantak, mun naek kendaraan umum jiga kitu mah mending cai aan we sorangan. Misalna mun rumasa makan na sok lila, meuli pop mie we supaya bisa dimakan dina bus, jadi moal tinggakeun. Oge mun ka caina ngantri, wudhu heula we laksanakeun sholat tuluy beres eta nembe ka cai. Sabab, bus mah moal nungguan urang, pasti bakal indit sasuai jadwal. Jadi, yuk ah urang nu kudu leuwih sigap!
Perusahaan baheula kuring antukna ambruk, sareng sadaya karyawan anu di PHK kalayan sagala hakna (gaji pesangon) heuteu dibayar saluyu sareng peraturan. Tapi kuring pasrah we lah. Upama dipikir-pikir, upama pausahaan masih kénéh mampuh mayar pesangon pikeun ratusan pagawé, nu jumlahna lain saeutik, naha duitna teu dipaké pikeun salamet sangkan bisa terus beroperasi? Leres, jawabanana sabab biaya tambihan na luhur. Dina jaman anu teu pasti ieu, seueur patarosan anu kedah dijawab nu tahapna kos kiyeu :.
1. Sabaraha lami pandémik ieu?
2. Pasokan sareng paménta turun nyirorot salami pandémik, saatos réngsé, naha biaya produksi urang tetep sami sahenteuna, atanapi bakal ningkat sapuluh kali?
3. Saatos pandémik réngsé, bakal pasokan sareng paménta urang normal deui?
4. Sabaraha ageung ukuran pasar saatos pandémik ieu réngsé?
5. Saatos pandémik ieu réngsé, naha bisnis urang bakal leungit?
6. Naha investor bakal tetep sareng hiji visi sanaos pandémik ieu réngsé?
Éta jawaban anu teu gampang dijawab, sabab teu aya anu terang jawabanana. Biaya tambahan kedah dibayar, henteu masalah upami kaayaan kauangan perusahaan rugi atanapi untung, sabab éta biaya ngajalankeun usaha anjeun, henteu aya karyawan, henteu produksi, leres?
Saha wae ge upami mimiti ningai jurig tangtos bakal kasieunan. Sieun ka jurig teh sieun nu disebabkeun kuteu kanyahona manusa. Manusa teh seueur teuing ngadangu atanapi lalajo perkawis-perkawis horor janten ngamunculkeun jurig nu tiasa ditempo ku panon. Upami nempo jurig teh jantung sapertos eren, pikiran nyobi ngaproses naon nu keur ditempo, awak ngaderegdeg mulai gerak teu jelas. Aya dua respon nu biasana dilakukeun ku manusa upami sieun nempo jurig, lumpat satarik-tarikna atanapi cicing ditempat teu bisa gerak. Nanging aya oge babaraha manusa nu teu kiat kusabab sieunna nika keun pingsan sawaktos ningali jurig. Saatos ningali jurig teh manusa bakal leuleus tur beungeutna pias. Nu parah mah nika keun geuring berpoe-poe saking sieunna nempo jurig.
Deni ngarasa sedih pisan. Bapana maot tadi peuting sanggeus gering salila sababaraha minggu. Deni nyaah pisan ka bapana sarta ngarasa teu aya nu bisa ngagantikeun anjeunna. Kasedih anu dirasakeun sakitu jerona nepi ka teu bisa nanaon. Manehna ngan bisa diuk di kamar bari ceurik ngarasa hatena peurih ditingalkeun ku jalma anu paling manehna pikanyaah. Deni can kungsi ngarasa kaleungitan kitu. Bapana salawasna aya pikeun anjeunna, nyorong anjeunna nalika anjeunna ngalaman kasedih atanapi kasulitan. Ayeuna, bapana geus euweuh di gigireunana. Deni ngarasa kosong teu nyaho naon deui nu kudu dilakukeun. Indungna ngabejaan ka Deni, yen bapana geus aya di alam anu tenang. Tatapina, Deni masih keneh can bisa narima yen bapana geus moal bisa dipanggihan deui.
Kuring kungsi aya acara kulawarga, aya batur nu salah ngageroan kuring. Harita kami salaku kulawarga besar maké baju nu sarua, sabab urang keur aya acara kulawarga sarta ambéh urang difoto bakal alus jeung rapih. Pas keur dahar, ujug-ujug aya budak leutik nangkeupan kuring ti tukang bari nyarandé kana tonggong kuring, manéhna bari nyebut ngaran indungna sababaraha kali. Kuring reuwas sabab adi kuring parantos ageung sareng teu aya anu sering ngalakukeun éta ka kuring. Kuring ngalieuk ningali saha éta budak leutik.  Adina kuring jeung indung kuring geus nahan seuri maranéhna saprak maranéhna terang éta kawas anak salah sangki ka kuring, disangkana kuring teh indungna padahal mah lain. Pas eta budak leutik nempo kuring, manehna reuwas sarta langsung ngaleupaskeun leungeunna. Tetela indungna budak teh teu jauh ti kuring, manehna nahan seuri alatan kabiasaan anak na. Kuring seuri ka budak leutikna, jeung budak leutikna indit ka indungna alatan ku éra. Kuring oge seuseurian jeung mamah jeung adi kusabab kajadian tadi. Kuring oge rada isin, tapi teu masalah sabab untung jalma ieu masih kulawarga ageung kuring.
Budak Digebug ku Babaturan? Ieu Anu Kudu Dilakukeun Kolot. Sakumaha anu ditepikeun ku Ikhsan Bella Persada, M.Psi., Psikolog, Mamah jeung Papah bisa ngadeukeutan heula ka budakna sabada humandeuar ditarajang ku babaturanana. Tanya anjeunna naon anu lumangsung sarta kumaha parasaan anjeunna. “Pikeun murangkalih disahkeun heula tina naon anu dirasa, naha sedih, ambek, atanapi sieun,” saur Ikhsan. Lamun anak anjeun ngabejaan Anjeun naon anu lumangsung, dengekeun jeung polah kabuka, sanajan carita hurts. Ngarojong anak sacara nétral, ulah nyalahkeun manéhna atawa babaturanana. Nu katingali, lamun kolotna ngaréaksikeun kuat teuing kana carita barudak, budak leutik maranéhanana bisa eureun ngabejaan carita sieun nu ngajieun sewot Mama-Papa.
Waktu nyaeta jadi bagean terpenting lamun rek naek kendaraan umum saperti kareta, pesawat atawa bus. Urang kudud bisa tepat waktu lamun erek naek kendaraan umum husuna lamun naek pesawat, soalna lamun nepi ka katinggaleun urang anu bakal rugi, geus mah rugi tina duit tiketna, rugi oge lamun nepi ka telat nepi ka tempat tujuan na reuwas bisi di careken atawa kukumaha di tempat anu ku urang rek di tuju. Aya feui karugian dina tanaga pasti, urang geus sibuk geus buru buru mangkat ti imah geus sasah si bebereug waktu nepi ka lumlumpatan supaya nepi ka bandara atawa terminal tepat waktu, tapi lamun geus nepi urang katinggalen rasana pasti geus kuciwa jeung capek pisan.
Di Indonesia teh nagara hukum di indonesia teu menang aya anu ngalakukeun kaerasan boh ngagebug atawa nenggeul jeung kakerasan sejena, keur ngalindungan eta aya pasal anu nerangkeun yen kekerasan ulh nepi ka di lakukeun, lamun di lakukeun pasti aya hukuman nana. Kabeh masarakat di indonesia sama di mata hukum jadi sasaha oge boga hak hirup aman jeung nyaman teu meunang di bere kekerasan, lamun aya anu di perlakukeun kakerasan urang ulah daek cicing urang kudud ngambek jeug teu tarima, kusababa ya pasal anu ngalindungan urang. Aya sababaraha pasal nngatur tentang kekerasan, aya kekerasan terhadap perempuan dan anak penganiayaan jeung pasal kekerasan dalam rumah tangga.
Nalika urang sieun dituturkeun ku urang asing, aya sababaraha cara pikeun nungkulanana. Kahiji, coba tetep tenang. Ieu meureun sesah tapi ulah ngantep jalma éta nyaho yén anjeun sieun atawa gugup, tetep waspada ka jalma éta sarta lingkungan sabudeureun anjeun, tapi urang bisa ngalakukeun hal-hal anu bisa mantuan anjeun mikir jernih kayaning maén kalawan seleting jaket, tungkul jeung pura-pura keur ngaitkeun tali sapatu atawa naon bae anu nyieun urang tenang. Candak sababaraha napas pelan sarta mikiran rencana. Kadua, perhatikeun sabudeureun anjeun sarta sabudeureun lingkuan. Upami aya anu aneh, dengekeun naluri anjeun boh gelut atanapi lumpat. Upami anjeun ningali jalma éta, perhatikeun detil naon waé anu anjeun émut supados anjeun tiasa ngajelaskeunana ka batur atanapi pulisi engké, langkung detil pedaran anu anjeun tiasa masihan, langkung saé, sareng tetep waspada.
Ceuk papatah ceunah di dunya ieu eweuh anu kabetulan pasti geus Allah rencanakeun, daun murag oge Allah geus rencanakeun, sagala oge eweuh anu luput tina perhatosan Allah jadi eweuh anu kabetulan. Lamun daun murag oge geus di rencanakeun ku Allah komo deui papangihna urang jeung babaturan anu geus lila teu kontakan komo deui papanggih. Allah pasti geus ngarencanakeun sakabeh ieu ku endahna. Rencana Allah mah luar biasa, pangalusna jeung teu di sangka sangka. Allah apal pisan yen urang teh keur sono ka babaturan anu jauh pisan teu boga kontak na tapi hayang pisan papangih, akhirna ku Allah di panggih keun make cara anu ku urang teu sangka sangka, urang na mah pasti reuwas da teu mikir bakal kajadian kitu. Tapi Allah geus ngatur sagalana.
Basa mimiti ngekost mah, abdi ngarasa leungiteun pisan. Biasana unggal poe teh aya wae barudak nu ameng ka imah, ayeuna mah didieu meuni tiiseun. Asa sedih pisan, asa ditinggalkeun. Terus mun hoyong emam kedah nyangu heula nyalira, biasana mah langsung emam we da dipangnyangukeun. Calikna ge sorangan deuih di kostan teh, teu aya batur ngobrol pisan. Komo mimitian mah teu apal kaditu kadieu, kudu dilakonan we da kumaha deui. Kaayaan lingkunganna oge beda, biasana mah sok saling sapa, didieu mah bener-bener nanaon kudu mandiri, kudu ku sorangan. Aduh ngarumas pisan pokokna mah komo ngamimitian mah asa leungiteun na karasa pisan.
Salila ieu, anjeun tiasa sering ningali barudak anu sieun disuntik. Tetela, sieun disuntik oge bisa dialaman ku dewasa. Lamun sieun kaleuleuwihan atawa euweuh rasional, ieu disebut trypanophobia. Kaayaan ieu sacara khusus ngan ukur ngajelaskeun kasieunan jalma pikeun nyuntik jarum nalikaerek ngalaksanakeun atawa nampi perawatan medis. Sanajan kawilang umum, phobia jarum teu bisa dianggap salaku hal trivial.Alesanana, nalika aya anu sieun ku jarum, aranjeunna bisa nyingkahan masihan vaksin atawa pangobatan sanes anu nganggo jarum. Padahal lamun di tigali tina efektvitas na ngagunakaeun jarum suntikan bisa ngahemat loba waktu tibatan minum obat, di untik ngan saukur sakali lamun nginum obat kudu bekali kali sangkan cageur.
Dina ayana kamajuan sosial media ayeuna salian ti loba dampak alus atawa positifna oge aya dampak negatif atawa goreng na nyaeta jadi babari bisa komentar atawa ngahina fisik batur padahal urang can pernah papangih jeung apal aslina kumaha. Jelema anu sok ngahin ahina fisik batur emang kudu wajib di tegur atawa di carekan, kusabab eta geus kaliwatan. Eta sarua jeung nijek harga diri jelema anu di hina. Matak ayeuna aya undang undang anu ngatur jeung ngalindungan di sosial media, urang salaku korban teu ngan bisa nyarekan tapi bisa ngalaporkeun sakalian sangakn jadi pelajaran yen teu menang ngahina fisik batur saengeunah na.
Jalma kalawan emetophobia boga hiji sieun ekstrim utah, ningali utah, atawa nyeri pakait sareng seueul. Jalma kalawan emetophobia pisan hariwang ngeunaan utah, komo tetempoan eta pingerieun. Ngan pamikiran muntah, maranehna bisa nungkulan kahariwang. Ieu pamustunganana bakal boga dampak dina kahirupan sapopoe maranehna. Contona, sieun dahar sieun utah. Anjeun oge bisa nyingkahan nyetir sabab aya kamungkinan meunang mabok kendaraan jeung ka picu utah. Kanyataanna, jalma kalawan emetophobia bisa sieun kamar mandi umum mikir yen batur geus utah dinya sateuacan. Panyabab anu paling umum nyaeta pangalaman sapertos ningali batur utah, sareng ngarespon kana waktos eta janten pikasieuneun atanapi henteu pikaresepeun. Atawa, pangalaman diutahkeun ku batur, boh dihaja boh teu dihaja. Hal ieu tiasa memicu emetophobia.
Upami aya laleur paéh dina tuangeun, naha éta tiasa didahar. Upami ditaros tiasa didahar atanapi henteu? Enya bisa, koook, kadaharan anu karacunan, mun ditanya bisa didahar atawa henteu, masih bisa didahar hehehe. Beda deui upami patarosanana, naha éta kadaharan masih aman dikonsumsi atanapi henteu? Enya jawabanana tangtu henteu. Laleur mangrupakeun sumber serangga kontaminasi baktéri atawa virus. Teu nyebatkeun laleur paéh, laleur anu netep sakedap dina tuangeun saleresna henteu cocog pikeun kabersihan. Meureun urang masih bisa, tapi tangtu urang sorangan teu boga kahayang pikeun dahar eta. nah alusnamah kudu di teliti deui ngenaan dampak ti dinya, iwal ti rasa jijik jeung geuleuh nu geus aya.
Kuring sieun kasalahan. Aya kecap anu nyebutkeun "ulah sieun nyieun kasalahan", sabenerna kuring teu satuju kana frasa éta. Anu kuring ngartos nyaéta ku henteu sieun ku kasalahan ieu kami henteu ati-ati ngeunaan kemungkinan anu tiasa kajantenan. Kuring sok sieun kasalahan sareng kamungkinan anu bakal kajadian di hareup. Kuring sieun nyieun kasalahan. Janten kasieun éta ngadorong kuring pikeun ngalakukeun sadayana kalayan ati-ati supados henteu aya kasalahan.Upami aya anu lepat, abdi moal kaduhung. Kuring moal nyalahkeun diri kuring, kuring bakal nampi kasalahan anu kuring lakukeun sabab kuring parantos ngalakukeun anu pangsaéna. Jeung hiji hal nu kudu diinget yen kahariwang jeung kasieunan pasti aya. Naon anu kuring lakukeun ayeuna henteu ngagaduhan harepan / harepan anu luhur. Laksanakeun naon anu anjeun lakukeun pangsaéna jeung nyiapkeun diri.
Harita saenggeus beres pemilihan kepala kelurahan, urang teu milih manehna nu ayeuna jadi kepala kelurahan. Aya nu ngabejakeun yen urang teu milih manehanana, anu tungtungna mah mun aya bantuan sosial urang tara kabagi. Urang datang ka desa, soalna batur ampir kabeh kabagi bantuan sosialna ti pamarentah pusat, sedengkeun urang sok diliwat wae. Malah nu deukeut jeung manehanana nu diheulakeun dibagi teh, siga dulur-dulurna atawa kulawargana, padahal maranehna mampu. Urang menta kajelasan oge jawabna teh kalakah ngabalieur, da cenah mah urang emang euweuh bagian. Dari pada loba pacariosan, tungtungna urang balik deui ka imah bari teu meunang nanaon. Nepikeun ka rengsena turun jabatan, can pernah kabagian bantuan sosial.
Pas lulus SMA urang hayang pisan kuliah di kampus negeri anu aya di jakata, sateuacan lulus ge urang atos persiapkeun sagalana jang miluan test. Urang geus ngausahakeun teu sare ngapalkeun jeung macaan buku paket anu nyambung tina jurusan anu ku urang pilih, urang milih jurusan akuntansi. Urang nyaho jurusan akuntansi teh jurusan anu di pika resep ku loba jalma, tapi urang tetep usaha meh bisa lulus test teras asup ka kampus negeri saperti anu ku urang impikeun ti bareto. Pas di test urang lancar ngerjakeun soal-soal ti nomor hiji nepika nomor lima puluh, tapi pas di nomor lima hiji ka saratus urang rada hese ku sabab soal-soalna pilihan ganda lain esai. Hasilna kaluar saminggu saenges test, pas urang nempo web na. Urang nempo ngaran urang anu di beureuman eta tandana urang teu lulus. Nilai urang ge leutik teu sesuai, urang langsung leweh di kamar teu bisa ngabayangkeun diri urang anu geus usaha nepika teu inget ka dahar jeung sare.
Ulah nyebut batur ku julukan dumasar kana SARA, siga "hey, sipit!" Ieu bakal memecah belah bangsa jeung kerukunan di masarakat. Sanajan eta ka sapantaran anu usiana sarua jeung urang, jeung urang geus deukeut jeung manehanana, tetep ulah dilakukeun. Bisa wae maraneh adem ayem, tapi pas aya nu ngadenge tuluy ngarasa kasinggung, bisa-bisa dilaporkeun ka polisi. Cukup ku sebutan ngaran atawa nenehan weh, ulah nyinggung-nyinggung nu balukarna bisa SARA. Salian bisa kasinggung, jeung hubungan pertemanan nu kitu mah siga teu sehat, komo nu dibumbu-bumbui ku ledekan. Bisa wae katinggalina adem ayem nu disinggung teh, tapi pan hate jelema mah saha nu apal?
Aya sababaraha panyabab gugup atanapi demam panggung. Kahiji, nyaéta kurangna istirahat. Lamun awak urang kurang istirahat, utamana kurang saré, éta bisa ngabalukarkeun masalah kaséhatan séjénna. Kadua, rasa minder anu kaleuleuwihi. Teu percaya kaleuleuwihan atanapi insecure henteu saé pisan. Ieu bakal ngajadikeun urang hésé pikeun jadi jalma maju, hésé pikeun mikir kritis tur dinamis. Urang kudu ngajauhan sifat-sifat sapertos kieu, urang kedah percanten kana kamampuan anu urang gaduh, sareng teras-terasan ngajajah poténsi anu aya dina diri urang. Kusabab jalma anu percaya kana kamampuanana, aranjeunna berpotensi janten jalma anu suksés. Katilu, gugup ogé tiasa disababkeun ku beuteung kosong. Coba dahar saméméh datang ka hiji acara, lamun beuteung kosong bakal ngakibatkeun nurunkeun tingkat fokus urang, sarta bisa ningkatkeun rasa gugup.
Kahiji kalina abdi nganggo kamar cai anu aya di rumah sakit. Rumah sakit ieu teh kaasup rumah sakit anu tos kolot pisan. Rumah sakit ieu oge mangrupakeun rumah sakit anu pang badagna di Jawa Barat, matak teu heran lamun kamar cai na oge geus raruksak jeung bau lantaran dipake ku seeur pisan jalmi. Basa abdi nuju ngalongok rerencangan anu gering, abdi kapaksa kedah ka kamar cai di rumah sakit lantaran geus teu kiat pisan hoyong ngising. Pas abdi ningal eta kamar caina bau hangseur pisan, sigana tos dipake teh teu dibalanjuran deui. Pas abdi banjur oge tetep aya bauna, jigana mah dina tembokna aya tilas ngising batur.
Basa abdi nuju ngobrol sareng rerencangan, jol aya hiji rerencangan abdi anu ngomong ka kuring yen baham kuring bau. Abdi anu tadina cuek janten era, salila kumpul jeung rerencangan, anu tadina seeur ngomong janten cicing lantaran bisi anu sanes kabauan. Rerencangan abdi teras masihan apal yen bau baham teh biasana mah lain pedah can nyikat huntu hungkul, tapi bisa oge bau tina lambung lantaran te acan dahar. Manehna langsung ngajakan dahar, salila ngantosan dahareun manehna oge masihan permen anu aya wangina supados ngirangan bau tina baham kuring. Epekteh bener we, pas geus dahar mah bau bahamna leuingit, ngan aya oge bau tilas dahareun, untung we sanes dahar jengkol.
Salah sahiji hal anu ngajadikeun urang ngarasa éra atanapi teu aman nyaéta bau baham. Bau baham atawa halitosis bisa kaalaman ku saha waé, awewe lalaki, kolot, ngora saha wae bisa kena. Keluhan anu ngaganggu ieu biasana aya hubunganana sareng kabersihan baham anu goréng, konsumsi katuangan anu tangtu, atanapi bahkan kaayaan kaséhatan anu tangtu. Bau baham disababkeun ku baktéri dina baham anu ngahasilkeun sanyawa kimia bau. Tumuwuhna baktéri dina baham ieu bisa timbul alatan masalah jeung huntu jeung baham, kayaning plak gigi, létah kotor, rongga, sarta sesa dahareun anu masih napel diantara huntu. Dimimitian ku kabersihan dental sareng lisan anu goréng. Salian ti masalah dina sungut, aya ogé anu berpotensi ngabalukarkeun bau napas, sapertos saatos tuang petai sareng jengkol, atanapi kusabab gering.
Basa tampil di sababaraha acara urang biasana latihan heula di ruang gamelan nu aya di kampus. Latihan unggal poe saberes magrib tuluy beresna bisa nepi jam 12 peuting. Tapi lamun pas poean acarana biasana tara latihan deui, tapi leuwih ka nyiapkeun pakean nu dipake, oge ngakutan gamelan ka tempat acarana. Lamun baju tara ditangtukeun tapi urang kabehan sok make pangsi jeung iket. Pangsi teh baju adat sunda, biasana warna hideung, lamun iket mah sok dibebaskeun rek motif naon oge, aya motif baduy jeung sajabana. Tuluy mun geus beres dibaju, tinggal ngakutan alat maen karawitan ka tempat acarana, sabab henteu boga tim jadi diakutan ku sewang-sewangan. Di panggung sok rada degdegan mimitina mah, tapi mun geus maen mah sok ngemplong.
Di dieu aya sababaraha cara pikeun nungkulan isin sanggeus ragrag. Ragrag bisa nyieun hiji jalma ngarasa era, sarta eta rarasaan normal. Tampa sareng aktipkeun parasaan anjeun, sareng cobian ngolahna. Seueur jalma anu teu acan terang yen anjeun murag, atanapi tiasa wae perhatikeun tapi henteu kapikiran deui saatos sababaraha waktos. Tong manjangkeun rasa isin ku mikir yen batur ningali sareng seuri ka anjeun. Ngobrol jeung babaturan atawa kulawarga nu dipercaya bisa mantuan ngagentos parasaan isin. Eta tiasa nyayogikeun dukungan sareng ngabantosan anjeun ningali kaayaan tina sudut pandang anu beda. Terus gerak sareng fokus kana kagiatan anu anjeun lakukeun sateuacan anjeun murag. Ieu bakal ngabantosan anjeun ngaleungitkeun rasa isin sareng nguatkeun kapercayaan diri anjeun.
Margaretha ogé ngécéskeun lima kritéria diagnostik anu kedah dicumponan pikeun nangtoskeun upami aya anu ngagaduhan kleptomania.
Kahiji, kagagalan terus-terusan pikeun ngeureunkeun dorongan pikeun maok barang-barang jalma sanés anu henteu leres-leres diperyogikeun, atanapi leres-leres gaduh kamampuan mésér barang-barang éta.
Kadua, timbulna tekanan atawa stress anu kacida luhurna saméméh manéhna maling yén maling téh lain hal anu direncanakeun.
Katilu, sanggeus manéhna maling datang kapuasan, senang, jeung relief.
Kaopat, maling téh lain keur males dendam jeung lain keur untung. Kadang-kadang anjeunna malah ngabagikeun barang anu anjeunna maling ka batur sabab anu penting pikeun anjeunna nyaéta prosés maling sorangan.
Kalima, maling dilakukeun lain lantaran boga masalah sosial atawa gangguan séjénna saperti masalah tingkah laku, bipolar dina fase mania, jeung gangguan kapribadian séjénna,” pokna.
Salah sahiji rencang abdi di Badan Eksekutif Mahasiswa  tiasa terbit di Jurnal kabijakan nu salah sahiji author na ge simkuring nyalira Jurnal Analisis, Pusat Studi Internasional Strategis (CSIS) Indonésia. Jurnal ieu dipikawanoh ku masarakat lega di Indonésia. Jurnal Analisis ieu dumasar kana kawijakan, meryogikeun pangarang nyerat saran kawijakan dina tungtung artikel jurnal na. Jurnal ieu ogé henteu ngecas pangarang. Nyatana, pangarang anu tulisanna hasil diterbitkeun bakal nampi honor sareng salinan gratis tina jurnal anu ngandung tulisanana. kabeneran budak nu jurnal na terbit nyaeta staf abdi di Bem, rees pisan bisa aya jalma ti sastra jurnal na bisa abus ka jurnal nu notabenena ilmu FISIP.
Bapak jualan bensin eceran, nepikeun ka urang kacanduan ngangseu bau bensinna. Ku sabab kondisina geus ngahawatirkeun, Indung urang ngadatangkeun wa Heri. Wa Heri ieu teh uwa urang anu paling ku urang sieun. Pas datang wa Heri ka imah, tuluy manggihan urang bari ngancam "Pek siah mun maneh ngangseu wae bensin, ku uwa mah bakal dipiceun ka Citarum". Sabab diancam kitu keur mah nu ngancamna jelema nu dipikasieun otomatis jadi ngaeureunan ngangseu bensin teh. Da sieun dipiceun ka Citarum tea jadi dieureunan. Soalna mun geus ngadenge Citarum teh sieun weh siga tempat pembuangan jelema da dina pikiran teh pas keur leutik mah.
Hamil nyaeta hak pregogative nu Maha kuasa nyaeta Allah SWT. Allah anu boga kawasa iraha jeung kasaha rek mere hamil ka hambana. Urang salaku manusa bisa ngalakukeun sagala usaha tapi akhirna tetep ngan kawasa Allah anu bakal nagtukeun na. Aya dulur urang maneh na geus lila nikah, nikah na geus aya mereun leuwih ti 5 tahun tapi can keneh ku Allah di bere kapercayaan keur hamil jeung boga budak. Geus loba oge usaha anu di lakukeun ka dokter, tapi can keneh wae. Nepi ka tungtungna pasangan pamajikan jeung salaki na ieu geus capek usaha jadi na pasrah jeung katangtuan anu Allah geus atur. Tapi syukurna lamun geus pasrah kitu ujug ujug pamajikan na hamil, eta maneh na duaan langsung ceurik reuwas teu percaya yen akhirna manehna bisa boga budak saenggeus mangtaun taun di tungguan.
Pernah ngadéngé jalma anu sieun jarum suntik? Atawa baraya nu ngalaman? Atawa geus ngalaman sorangan? Upami kitu, kaayaan ieu katelah trypanophobia. Trypanophobia mangrupikeun kaayaan dimana jalma ngalaman kasieun kaleuleuwihan kana tindakan médis anu ngalibatkeun suntikan atanapi tindakan anu aya hubunganana sareng jarum. phobia ieu teu ukur ngalaman ku barudak tapi ogé sababaraha déwasa. Jalma nu boga fobia bakal nyoba nyingkahan kaayaan/situasi jeung objék nu bisa memicu sieun atawa nyoba nyanghareupan eta bari nahan sieun jeung kahariwang. Kusabab ieu, teu saeutik anu henteu ngalakukeun vaksin sanés kusabab sieun vaksin tapi kusabab fobia ningali jarum suntik atanapi sieun nyeri anu disababkeun ku jarum suntik.
Salian ti kudu ngagunakeun runtah plastik, urang ogé kudu rutin ngabersihkeun runtah sangkan teu bau. Janten, ieu kumaha carana ngumbah tong sampah anu tiasa anjeun lakukeun rutin di bumi.
1. Pasang litter ucing di handap
Keusik ucing anu biasana dijadikeun tempat ngégél ucing, ogé bisa dijadikeun pewangi dina tong sampah, nyaho.
Sapertos anu urang terang, kotoran ucing ngagaduhan fungsi pikeun ngirangan bau tina kotoran ucing. Janten, upami urang nempatkeun kana tempat sampah, pasir tiasa nyerep bau sesa sampah. 
2. Paké kantong sampah nu aya wangian
Naha anjeun terang yén tétéla yén runtah plastik ogé ngagaduhan ambu khusus pikeun ngaleutikan bau sésa-sésa dahareun.
Cara ngagunakeunana ogé gampang, nyaéta ngan nempatkeun palastik dina tempat sampah sareng seungitna bakal ngaleungitkeun bau anu goréng. Sanajan kitu, pastikeun pikeun ngaganti eta rutin unggal poe, utamana lamun aya sampah nu gampang.
Dua warga Tenggarong, Kutai Kartanegara meunang hadiah utama Koran Kaltim fun walk; Motor Honda Beat jeung Scoopy. Salah sahiji juara, M Ardiansyah atawa anu sok disebut Buncit, tétéla ngalaman hal-hal anu teu biasa saméméh meunang hadiah utama, motor Honda Beat. Peuting eta, Buncit jeung pamajikanana ngimpi aneh tapi pikaseurieun. Buncit ngaku yen manehna ngimpi keur mandi jeung pamajikanana ngimpi bau kokotor. "Kuring ngimpi banjir. Waktu rek mandi, aya awewe di dapur, kuring kaluar rek mandi di teras. Pamajikan kuring ngimpi bau tai,” ceuk Buncit kalayan logat Kutai kandel. Isuk-isuk, ceuk si Buncit, leungeunna peurih. Tanda éta téh cenah wangun alus tuah.
Upama kudu ka luar nagri, pangpangna mah waktu harita teh saha nu bakal ngurus kolot kuring nu geus rada kolot. Waktu éta bapa kuring 62, indung kuring 59. Tapi dina pikiran kadua, kuring hirup keur mangsa nu bakal datang, teu keur jaman baheula. Sanes teu patuh, tapi waktos harita nuju séhat (henteu gering), kaayaan kauangan teu kirang, sareng adina mah masih kénéh cicing sareng aranjeunna. Saliwatan, kuring meunang kasempetan ka luar nagri neangan seuseukeut sangu di nagara sejen, cobian heula kasempetan ieu. Tempo kumaha eta mana engké. Lamun ditilik deui ayeuna mah, putusan kuring waktu harita rada bener, teu aya kaduhung. Ayeuna kuring rada dicangking hirup sepi di kampung leutik, jauh tina hiruk pikuk kota metropolitan kawas Jakarta, sanajan hirupna basajan jeung panghasilan biasa-biasa wae.
Dudung teh tos kakoncara janten ustad di Kampung Rungpa. Dudung kakoncara janten ustad nu alim, amanah, ngartos pisan umat pkokna hade pisan lah. Nanging kusabab yuswana nu tos teu ngora deui manehna mineng geuringan. Hiji waktos manehna geuring ripuh. Geuringna ripuh pisan nika keun manehna teu tiasa hudang tina kasur. Manehna nyaho ieu waktos manehna mulih ka rahmatullah tos cakeut. Manehna ngarasa sieun pisan. Sieunna Dudung teh leuwih kasieun teu tiasa ibadah ka gusti Allah deui. Dudung teh hayang keneh ngasaan nu ngarana nikmat ibadah di dunya sareng-sareng kulawargi tur umatna. Saacan maotna Dudung nitip pesen ulah nika keun ninggalkeun nu ngaranna ibadah.
Mere surprise kanu nuju ulang taun teh dianggap jadi salah sahiji hal wajib dina rangka ngarayakeun ulang taunna. Teu jarang babaturan atawa kulawarga nu ulang taun dibere surprisena nu meriah. Tapi ayeuna mah aya oge mere surprise na ku cara di prank heula. Jadi kumaha we carana supaya ngajailan heula nu ulang taun nepi ka jengkel. Tuluy nembe we surprise beneran nana dipasihkeun. Komo ka orang terdeukeut atawa tersayang mah surprise teh dirancang supaya meriah pisan. Biasana kue ulang taun jadi hal nu wajib aya dina ngayakeun surprise sabab tujuanna supaya poe ulang taun teh berkesan jang nu ulang taun.
Dina loba acara atau kegiatan, pasti aya sesi undian dina cara ngabagi-bagikeun hadiahna. Undian na aya nu dilaksanakeun online aya oge nu langsung di tempat acara. Tah kupon undian teh bener-bener diberekeun sacara acak ka peserta, kitu oge cara ngocok pemenangna. Dina aya nu meunang hadiahna, faktor beruntung jadi faktor nu mendominasi ieu sistem. Kaberuntungan teh jadi hal nu bener-bener diandelkeun dina ieu sistem pembagian hadiah teh. Mun bener-bener teu aya kalicikan teh leres we faktor ieu nu jadi patokan utamana. Urang teu tiasa ngalicikan jang meunang hadiah atawa ngandelkeun kakerabatan. Da balik deui, ieu sistemna acak, jadi emang nu dibutuhkeun teh kaberuntungan.
Badan Kependudukan dan Keluarga Berencana Nasional (BKKBN) nyebutkeun aya alesan ilmiah ngeunaan program Dua Anak Lebih Sehat. Ceuk Kepala BKKBN Hasto Wardoyo, penelitian ilmiah nyebutkeun kulawarga nu mibogaan dua anak bisa nurunkeun angka maot indung jeung anak. Dumasar kana hasil peta analisa nyimpulkeun dua anak leuwih sehat alus jang diterapkeun jang ngalereskeun pangwangunan jelema. Tuluy pas barudak ngora ngomong boga rencana eta alus, tidinya oge geus miluan nyukseskeun kahamilan nu direncanakeun. Manehna ngayakinan ku ngajalankeun program atawa jargoan Dua Anak Lebih Sehat eta maka kualitas penduduk di Tanah Air bakal leuwih alus. Ku sabab eta, ku rupa-rupa pertimbangan jeung kajian ti para ahli Dua Anak Lebih Sehat diharepkeun bisa nyasar generasi milenial nu bakal kawin.
Pas rek balik ti Jakarta ka Bandung urang mutuskeun naek beus ka Leuwipanjang. Urang geus nanya-nanya oge kana kontak pengemudina yen berangkatna teh saberes magrib. Sabab harita masih beurang keneh, jeung daripada nungguan lila di stasiun, nya enggeus weh urang teh ulin heula. Salahna urang teh naha ulinna teu ka tempat nu deukeut jeung stasiun ngameh reugreug di mana waktu geus samporet oge. Nah ku sabab teu apal kumaha kaayaan Jakarta utamana macetna, jadi kalakah nyantai weh ulin da mikir mah paling sajam ge nepi ka stasiunna. Ari pek henteu, sabab loba nu balik gawe jam 5 an mah jadina weh macet. Nepikeun ka urang teu kaburu naek beus nu jam sakitu sabab geus telat.
Sorobot antrian komo dina antrian anu geus pinuh bisa ngaruksak kaayaan jeung mancing emosi jeung amarah jelema anu geus antri samemeh na.  ieu teh perlakuan anu goreng pisan, nyorobot antrian sarua jeung teu ngahargaan ka jelema nu sejena jeung sarua jeung teu ngahargaan diri na sorongan. Loba masalah anu bakal kajadian lamun urang sorobot antrian lamun rek mayar atawa nyokot sasuatu, salian aniu pasti bakal di carekan ku loba jelema  anu didinya, puncak na lamun urang sorobot anrian bisa mancing emosi nepi ka bisa  kajadian di gebugan atawa di keroyok kusabab loba nau teu tarima antrian na anu geus di tungguan salila lila di sorobot kubatur sengeunah na.
Tilu cara ngatasi anak nu sering neunggeul ka batur. Nu kahiji nyaeta ajarkeun anak soal komunikasi nu bener. Kadang anak teh neunggeul lain sabab ngambek atawa jengkel, tapi sabab teu apal kumaha cara komunikasi nu bener. Mantakna, penting pisan orang tua ngajarkeun anakna kumaha cara komunikasi nu bener, sampaikeunna ku cara nu leuwih halus. Nu kadua nyaeta tumbuhkeun empati anak. Ajarkeun anak soal empati ka batur. Jadi mun jengkel teh bere pengertian yen mun make kekerasan teh batur bakal ngarasa nyeuri. Ajarkeun supaya terbiasa jeung ngontrol ambekna. Nu katilu nyaeta bere conto nu alus, sabab budak mah biasana ngalakukeun nu dicontokeun ku orang tuana.
Abdi gaduh pangalaman nalika abdi SD. Waktu éta sakola ngayakeun kagiatan ngojay. Sanggeus nepi ka éta tempat, nyiapkeun sarta ogé pemanasan, urang bébas ulin di kolam renang husus barudak nu ukur dengkul tinggi atawa maén dina perosotan pondok. Sababaraha barudak digero giliran asup ka kolam renang jero saméter, dicekel ku guru. Waktos giliran abdi, abdi bingah di bawa ku salah saurang guru ka tengah kolam renang, dimana aya perosotan sareng cai mancur. Saparantos rengse, abdi dibawa deui ka tepi. Tapi tacan sapinuhna nepi, kuring langsung ditinggalkeun ku guru, nepi ka ahirna kuring lésot jeung ampir kalelep. Geus sababaraha detik, can aya guru anu sadar, nepi ka ahirna guru di wewengkon kolam renang séjén sadar sarta langsung mantuan kuring. Ti dinya kuring teu wani deui nyoba-nyoba asup ka kolam renang nu teu nepi ka jangkungna kuring.
Urang, Reza, jeung Fajar geus biasa ulin mun sore saenggeus balik sakola. Ulinna teu jauh paling oge diurut pabrik nu geus lila teu dipake. Didinya teh soalna aya lapangan nu lumayan lega jang mengbal. Tapi hiji waktu mah reuwas kacida, pas manggihan aya bungkusan plastik anu ka kubur dina taneuh tapi plastikna mah teu ka kubur kabeh. Sabab aneh jadina urang, Reza, jeung Fajar teh nyoba ngagali plastik eta, mimitina mah rada susah lantaran taneuhna rada teuas, tapi teu ponfok pipikiran digali make batu. Saenggeus digali teh kakara katinggali eusina nyaeta aya emas jeung naskah Sunda kuno nu ditulisna oge lain make aksara latin tspi aksara Sunda heubeul.
Dosa atawa kasalahan teh mangrupakeun hal nu kudu dihindari sabab bisa ngarugikeun diri sorangan. Sagala bentuk dosa teh pasti meunang ganjaran ti Allah SWT. Ti ganjaran nu ringan nepi ka ganjaran nu kacida beuratna. Tong maen-maen kana dosa mah, saban gede keutik ge bakal aya babalesna. Mun bisa mah minimalisir berbuat dosa ma batur teh, komo nepi ka nganyeurikeun hate batur. Urang hirup di dunia teh kudu nurut kana ajaran agama jeung aturanna, tong sagawayah. Mun aya potensi kasalahan, minimalisir sadini mungkin. Ulah nepi ka geus kaduhung, karek we inget kana dosa. Jadi, mending yuk ti ayeuna urang hindari sagala dosa supaya bisa hirup mangpaat!
Kasampak gumbira katémbong tina raray Sulastri, sanggeus meunang karcis pulisi panganyarna. Anjeunna ogé diingetkeun ku patugas supados sumping sateuacan angkat anu dijadwalkeun supados anjeunna henteu tinggaleun deui ku beus mudik gratis anu disayogikeun. "Ceuk enjing kantun angkat. Tikét ieu tos diropéa, tiasa di-renew. Isukan jam 07.00 WIB cenah," ceuk Sulastri. Etateh bisa kalakonan saatos naroskeun patarosan sareng negosiasi sareng aparat kapulisian, anjeunna tungtungna diidinan janten peserta mudik gratis pikeun rombongan penerbangan kadua anu angkat Salasa (26/4/2022). alahamdulilah mibanda mah ceunah telat teu bisa mudik tapi kumargi loba jalma nu eces ngabantan sulastri tiasa negosiasi sareng petugas beh bisa mudik di isukanna.
Keur ulin di alun-alun, urang geus pede lantaran make baju anyar da keur aya diskon di salah sahiji mall. Urang ulin teh jeung babaturan da maturan manehanana rek meuli sapatu. Pas keur ninggalian sapatu, tuluy aya bapa-bapa nu nanyakeun barang ka tukang ngajualna. Jadina urang otomatis ninggali si bapa eta, pas ditinggali teh naha bajuna asa teu aneh. Eh geuningan sarua pisan! Urang bari ngodean ka babaturan urang meh buru-buru indit, neangan di tukang sapatu sejen, "Tuh tinggali bajuna sarua jeung urang, hayu indit, neanganna di toko sejen weh, urang era". Manehna mimitina nyeungseurikeun, tapi ku urang langsung dibetot ngarah ingkah di toko eta.
Mun utah sabab asup angin mah sok teu ngeunaheun pisan kana awakna teh. Beuteung teh asa mulikbek ku angin nu teu bisa bijil, jeung deuih mantak seueul kana angen. Mantak teu aneh mun loba nu asup angin sok ripuh ge. Komo deui mun ditambahan seueul jeung lieur mah meuni mantak hoream mukakeun panon ge. Mun geus parah pisan mah mun utahna geus hideung atawa koneng, eta mah geus nepi kana dasar pisan. Beda jeung utah biasa nu sok ngaluarkeun eusi kadaharan hungkul. Mun geus utahna mah ngeunaheun sok asa ngemplong, tapi mun teu bisa diutahkeun, lieurna ge moal cageur ku waktu saminggu.
Tika kacida ngalaman kajadian anu kacida teu pikaresepeun. Kajadian ieu matak pikareueuseun pisan pikeun Tika, lain ngan ukur keur Tika, tapi keur sarerea, ieu oge matak pikageuleuhen. Kajadian eta manggihan kecoak dina soto anu dibeuli. Waktos eta manehna meuli soto tina gorobag sisi jalan nuju ka imahna. Manehna meuli soto jang dibungkus jeung didahar di imah. Tapi nalika anjeunna tuang soto sareng ngamimitian ngadahar soto, anjeunna teras sadar yen soto anu didaharna teh ngandung kecoa maot. Anjeunna langsung utah kusabab eta. Anjeunna malah nyeri sirah kusabab eta. Anjeunna janten trauma ku tuang soto sareng henteu hoyong meser tuangeun jalanan deui.
Geus dua bulan Andi batuk wae teu eureun-ureun. Malahan mah sakapeung sok nepi ka ongkek mun batuk teh. Geus ku sagala rupa obat apotek tapi angger wae teu cageur-cageur. Hiji poe, Andi batuk wae teu eureun-eureun jeung ngaluarkeun getih tina batukna teh. Kolotna riwaneun, jadi Andi dibawa ka rumah sakit daerah. Di rumah sakit, Andi langsung dirawat di ruangan ICU. Dokter mariksa kondisi Andi ti sagala rupana. Pas hasil pamariksaan na kaluar, salila ieu teh Andi ngidap panyawat TBC. Ieu teh salah sahiji panyakit nu butuh berobat jalan jang cageur teh. Andi ngarasa sedih pisan sabab sieun nularkeun oge ka kulawargana.
Jalmi teh seueur keneh nu sieun upami dioperasi. Wajar si sabenerna kusabab operasi teh ngalibatkeun awak urang nyalira. Nanging aya babaraha cara nu tiasa dilakukan upami sieun sawaktos arek dioperasi. Kahiji, ngumpulkeun informasi perkawis operasi saloba-lobana. Upami tos apal kumaha-kumaha wae operasina urang janten teu boga deui nu kudu diharinwangkeun kusabab urang nyaho perkawis-perkawis terkait operasina. Kadua, nyarios sareng dokter nu ngalakukeun operasi. Tiasa nyarios saputar operasina, dokter bakal nerangkeun kumaha proseduralna tur ngayakinkeun urang upami operasina bakal aman. Katilu, ngalakukeun perkawis-perkawis nu tiasa nenangkeun hate urang. Kagiatan nu tiasa dilakukeun sapertos ngadangukeun musik, ngobrol sareng kulawargi atanapi tiasa oge ngadua.
Motor jadi salah sahiji kandaraan nu penting pisan di zaman ayeuna mah. Tapi, kumaha jadina mun koncina leungit? Nya, leres, sedih jeung bingung pisan. Abdi pernah kaleungitan konci motor pas tuang di salah sahiji kantin di kampus. Kantinna rame pisan, sistem na parasmanan. Abdi harita nyepegan konci motor nu digagantelan panjang. Pas nyandak prasmanan, jalmina meuni pinu pisan, pasedek-sedek. Pas diuk di tempat makanna, abdi karek ngeuh konci motor leungit. Diteteangan di sapanjang tempat ngantri tadi, tapi teu katimu. Nepi ka beres emam meuni teu paruguh rarasaan, kumaha mun koncina dipulung batur terus abdi teu bisa uih, atawa motorna ge dipaling sakalian ku nu mulung konci. Abdi bingung pisan kumaha. Tuluy abdi menta tolong ka satpam kampus jang nitip motor. Abdi tuluy nelpon ka nu di bumi supaya dikiriman konci cadangan motor. Hadeuh, teledor mawa petaka pisan.
Balik ti kampus abdi langsung naek angkot. Awalna mah teu aya masalah. Tapi pas tos dugi di jalan raya utama, macet pisan lantaran aya jalan anu nuju dibenerkeun janten satengah jalan teu tiasa dipake. Ani biasana di hiji jalur aya dua mobil, ayeuna ngan aya hiji mobil. Mobil-mobil angkot, mobil pribadi jeung trek paboro-boro hoyong geura liwat, kaasup angkot anu ku abdi di tumpakan ayeuna. Supir angkot anu mawa mobil angkot ieu teu sabaran pisan. Manehna langsung kukulutus pas ningal mobil ditukangeunna miheulaan asup ka jalur anu heurin. Manehna sababaraha kali nyarios anu kirang sae. Lantaran sieun, abdi langsung buru-buru turun.
Keur jalan-jalan ka hiji tempat anu jauh jeung kulawarga oge dulur-dulur. Jalanna loba bulak-belok sabari nanjak jadi matak puyeung. Bi Cucu salah sahiji dulur tara biasa naek mobil, komo deui ieu di bawa ka perjalanan jauh bari jalanna bulak-belok. Sabab geus katinggali tina raut rarayna rek utah, jadina disadiaan keresek jang nampung utahna bisina sewaktu-waktu ngadadak utah. Aya meureunan ti 5 menit geus dibere keresek teh Bi Cucu utah tapi ku sabab jalanna teu rata utahna teh teu asup keresek kabeh, jadina ngalayah dina jok mobil. Mobil kapaksa eureun heula. Tuluy pas ninggali utah eta, langsung reflek kaluar mobil bari milu utah oge ku sabab sebel ninggalina.
Pan lamun budak di sakola mah sok heureuy manggil ngaran teh kalah nyebutkeun ngaran kolotna. Hiji waktu Hapis teh rek ngajak ulin babaturanna si Fajar. Pas ka imahna, si Hapis teh lain ngageroan si Fajar, manehna kalah ngageroan ngaran bapana. "Samsul hayu ulin, aing ngadagoan." ceuk si Hapis. Aya weh nu muka panto, tetela eta teh bapana Fajar anu ngaranna Samsul. Langsung reuwas si Hapis teh, manehna seuri bari sieun, soalna karek sadar yen ngaran anu disebut bieu teh ngaran bapana si Fajar. Hapis isin pisan harita teh, tapi da geus kagok aya di imah si Fajar. "Hapunten bapa, Fajarna aya." ceuk Hapis. "Aya. Naek weh." titah bapana si Fajar. Si Hapis asup ka imahna Fajar. Gura-giru neangan Fajar soalna manehna teu ngeunah geus nyebut bapana.
Loba kasus penculikan gara-gara awalna teh ditutur-tutur ku orang asing. Matakan mun pas ditutur-tutur teh leumpang urang sok gancang mun bisa mah lumpat, tapi tetep ulah lumpatna ka tempat anu sepi sabab eta bahaya oge. Leuwih alus mun lumpat atawa leumpang gancangna menuju tempat kaamanan, bisa ka kantor polisi sakalian laporkeun. Eta cara ampuh pas ditutur-tutur ku orang asing ngarah manehna oge teu wanieun jeung ngajauhan. Atawa mun urang wani mah, bisa ku urang foto nu ngingintilna tuluy kirim ka babaturan mun urang keur aya nu ngingintil. Di mana aya kajadian atawa hiji hal anu nimpa diri urang, sahenteuna aya batur nu geus apal saha pelakuna.
Beus mangrupakeun angkutan umum anu paling mirah tipada angkot lamun bade angkat ka kampus, ngan hanjakal beus teh sakedik pisan jeung lila datangna, jaba teu aya jadwal anu pasti iraha eta beus bakal datang, janten lamun bade numpak beus teh kedah siap-siap ti sajam sateuacanna supados lamun teu aya beus tiasa langsung numpak angkot. Hiji waktos abdi bade angkat ka kampus tapi aya sababaraha urusan heula janten rada telat angkatna, pas tos caket halte, abdi ningal aya hiji beus anu ngaliwat, tapi posisi abdi masih keneh rada jauh lamun mapah, moal kaudag. Abdi tos ngusahakeun mapah sing gancang, tapi beus na kaburu jalan deui.
Beda budaya emang salah sahiji rasa kasieun mun keur di tempat asing, komo mimiti ngarasakeun di nagara atawa tempat anu beda pisan jeung nagara urang. Perbedaan budaya emang bisa nyieun ngarasa teu nyaman, bingung oge sieun bisi salah. Tapi biasana urang samemeh berangkat ka nagara tujuan sok neangan heula informasi ngaliwatan internet ngeunaan norma-norma sosial, adat istiadat, jeung kabiasaan masarakat satempat jadi urang bisa ngahindar tina paripolah nu teu pantes. Lamun keur di tempat asing oge urang sok mastikeun yen sopan jeung ngahormat kana norma-norma sosial setempat. Misalna ngucapkeun salah lamun panggih jeung orang setempat, teu moto batur jeung bangunan tanpa izin, jeung ngahindar tina perilaku nu dianggap teu pantes.
Mun ngolah makanan teh kudu dijaga kaberesihan nana sabab bisa ngaruh oge kana ketahanan jeung rasa makananna. Tah, cara ngajaga kaberesihan dina proses ngolah makanan teh kudu merhatikan hal ieu. Nu kahiji nyaeta pastikeun bahan dasarna nu alus, lain bahan anu sesa atawa anu limbah, sabab bisa ngaruh pisan kana kualitas makanan nu dijieun. Nu kadua nyaeta pastikeun alat-alat nu dipake teh beresih jeung teu kotor. Mun alatna kotor mah bakal ngaruhna kana tampilan makanan nu dijieun. Nu katilu nyaeta pastikeun leungeunna beresih samemeh nyabak bahan makanan, termasuk ngolahna. Sabab mun leungeun kotor dipake ngolah makanan mah sok babari bari kana makanan na oge.
Dina semester kahiji kuring kuliah, kuring ngajar palajaran swasta pikeun siswa SMA. Waktu harita PGC can aya, masih kénéh Terminal Beus Cililitan. Kuring cicing di Depok, murid kuring cicing di Duren Sawit. Abdi kedah nyandak Miniarta ti Margonda ka Pasar Minggu. Ti Pasar Minggu mah ka Cililitan. Sareng ti Cililitan abdi nyandak Metromini ka Duren Sawit. Hiji poe sanggeus ngajar, kuring kakara turun ti Metromini di Cililitan, kuring kataji jeung panasaran kana jelema anu maen nebak mana dadu anu aya diantara tilu gelas tutup. Kuring ngan hayang ningali aya euweuh kahayang pikeun gabung dina kaulinan. Ujug-ujug kuring ditepuk jeung ditanya sabaraha duit kuring boga? Langsung kuring ngaluarkeun dompét kuring sareng masihan sadaya artos dina dompét pikeun dipasang. Kuring ujug-ujug sadar sanggeus kuring leungit kaulinan éta.Padahal poe eta kuring kudu datang ka lomba na murid kuring han basa eta kuring malah teu bisa datang, gara-gara copet nu teu boga asa asa.
Lamun urang ngadahar kadaharan anu geus keuna ku laleur, urang bakal nambahan résiko diare, tifus, kolera, disentri, panon atawa kulit. Ku kituna urang teu kudu dahar eta

Sanaos katingalina kaleuleuwihan kusabab urang dipenta pikeun ngalungkeun tuangeun anu laleur parantos darat, para ahli kaséhatan nyauran tindakan ieu leres-leres kedah dilakukeun.

Kumaha baktéri bisa dipindahkeun tina laleur ka dahareun? Tétéla sanajan laleur darat kacida gancangna, meureun ngan salila kira 1 atawa 2 detik, tétéla baktéri jeung sagala rupa kuman-nyebabkeun panyakit anu geus napel dina jangjang jeung suku laleur gampang nempel kana dahareun.

Sareng upami urang tuang katuangan ieu, maka baktéri ieu bakal asup kana awak sareng pamustunganana tiasa nyababkeun inféksi.
Sakumaha berkembangna jaman, ayeuna mah neangan barang nu leungit teh bisa leuwih babari jeung gancang. Loba barang anu geus make title smart, salah sahijina gantungan konci. Gantungan konci ieu ngaranna smart tag enggeus tahan cai. Ukuranna anu leutik jeung desain anu simpel jadi kaleuwihan barang ieu. Salian ti eta, sanajan leutik tapi boga loba kaleuwihan. Gantungan konci ieu geus make koneksi jaringan bluetooth anu gancang pisan. Barang ieu bentukna buleud, nu kahiji ring jang ngagantungkeunna, nu hiji deui buleud warna bodas salaku alat bluetoothna. Teu ngan saukur ditempel dina gantungan konci, tapi bisa oge dina kantong, dompet, atawa smartphone. Sakali klik langsung bisa manggihan konci nu leungit teu leuwih ti 1 menit. Hargana lumayan mahal Rp 250.000. Tapi sapadan jeung fungsina.
Ayana wabah covid-19 ngarubah sagala aspek dina kahirupan manusia secara signifikan. Loba manusa nu kalaparan sabab lockdown, loba nu sangsara sabab panghasilanna euweuh, termasuk oge loba nu di PHK tina pagawean nana. Kulawarga abdi ge kena dampak ieu wabah cukup signifikan. Penghasilan orang tua tina damel di pabrik teh jadi teu aya pisan sabab lockdown, teu meunang kamana-mana. Kabutuhan oge kapepet, da teu kaeser jeung deuih teu aya nu nyetokna. Wabah ieu pang parahna salila dua taun. Dugi ka ayeuna ge masih aya, ngan alhamduliah aya kelonggaran. Orang tua oge sabarang di PHK ayeuna mah janten icalan we di bumi.
Kentut atanapi ngalirkeun gas saleresna mangrupikeun prosés awak anu alami sareng normal. Kaleuwihan gas dina burih dikaluarkeun ngaliwatan peujit badag sarta kaluar ngaliwatan anus, ieu nu disebut farting.
béntang televisi Méksiko Ingrid Coronado Fritz understands titik sampurna. Dina acara kaulinan dina televisi Méksiko, TV Azteca, Ingrid béntang tamu sarta maénkeun kaulinan charades.
ngrid anu meunang kasempetan ngajawab ahirna ngagorowok ngajawab. Tapi ujug-ujug aya sora 'brut' has kentut. Teu disangka-sangka, manéhna ngaléos bari nyoba ngajawab pananya.

Ngaliwatan akun Twitter-na, anjeunna ngaku seuri sareng henteu mungkir yén sora anu kadéngé ku pemirsa nyaéta sora kentut. Malah, numutkeun anjeunna, mungkir ieu sami sareng mungkir anakna, sabab duanana kaluar tina awakna.

“Untung mikroponna ngan deukeut sungut kuring, jadi ngan nyekel naon anu kaluar tina sungut kuring, hahaha,
Lantaran abdi ti kulawargi anu teu gaduh artos seeur, abdi teu wantun nyungkeun artos kanggo miluan bimbel anu pangaosna teu mirah. Matak abdi miluan tryout supados tiasa meunang bimbel gratis. Abdi oge kenalan sareng rerencangan anu gaduh zenius premium, janten abdi tiasa nambut akun zenius na teras diajar di bumi nyalira. Abdi oge ngagunakeun strategi diajar, nyaeta fokus wae ka materi anu abdi tiasa heula. Materi nu sanes anu abdi ngarasa sesah mah ku abdi teu pati difokuskeun pisan supados teu miceun waktos. Abdi oge lewih fokus diajar ti dasar na, janten ngke soalna kumaha wae oge tetep bakal tiasa ngajawabna.
Universitas kasohor ku Badan Eksekutif Mahasiswa na, pokona lamun urang tiasa janten anggota BEM teh dianggap na keren. Tapi pas saatos pandemi minat mahasiswa Unpad ka kagiatan mahasiswa hususna BEM janten nurun, malahan seeur anu ngarasa BEM teu penting lantaran urang kacape-kacape rapat nepi ka peuting, ngaluarkeun artos anu teu sakedik, teu digantian ongkosna, jeung teu aya mangpaat anu tiasa dirasakeun pas ngke lulus. Pas rek gawe oge HR moal ningali mahasiswa anu miluan BEM, tapi leuwih ningal mahasiswa anu gaduh pangalaman gawe. Jadi weh BEM teu laku di kalangan mahasiswa Unpad lantaran leuwih milih Kampus Merdeka anu tiasa masihan pangalaman, uang saku oge, jeung sertifikat kanggo modal neang gawe.
Nami abdi Sandi. Abdi mangrupakeun salah sahiji karyawan di perusahaan ageung di Bandung. Abdi parantos damel di perusahaan ieu salami tilu taun sareng parantos nunjukkeun seueur komitmen sareng dedikasi. Akhir-akhir ieu, abdi nampi panghargaan Karyawan Terbaik. Abdi bagja pisan sabab ieu mangrupakeun panghargaan anu berharga. Ieu nunjukkeun yen padamelan anu abdi lakukeun di perusahaan ieu teh dihargaan ku perusahaan. Abdi ngarasa bungah pisan sareng kapikiran pikeun terus ngalakukeun anu pangsaena dina naon wae anu abdi lakukeun. Abdi oge ngarasa leuwih kamotivasi pikeun nyumbang leuwih ka perusahaan. Abdi ngarepkeun ieu bakal janten awal anu sae pikeun masa depan kuring di perusahaan ieu.