mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Sarah parantos diajar di universitas enggalna ampir sabulan. Anjeunna sumanget pisan pikeun ngudag cita-citana sareng janten sarjana. Sanajan kitu, anjeunna lumpat kana masalah badag dina ujian badag na. Sajeroning ujian, Sarah kacida hariwangeun jeung teu nyaho jawaban tina pananya. Teu disadari, manehna mimiti niron ti baturna anu diuk gigireunana. Sanajan kitu, dosen nyadar nu Sarah ieu niron sarta disebut anjeunna maju pikeun penjelasan. Sarah ngarasa era pisan jeung sieun. Anjeunna nyobian ngabéla dirina, tapi dosen henteu percanten ka anjeunna sareng ngahukum anjeunna kalayan nilai anu goreng dina tes. Sanggeus kajadian eta, Sarah ngarasa era pisan jeung ngarasa leungit beungeutna. Anjeunna kuciwa pikeun ngalakukeun salah sareng ngarasa hariwang ngeunaan kumaha anu katingali ku batur.
Tos saminggon ieu, peuting-peuting sateuacan bobo abdi sok ngadangu aya sora ngiung di imah, tapi pas di tingal-tingal mah da sabenerna mah teu aya nanaon, panto imah oge geus ditutupan. Pas subuh-subuh, jol aya sora anu gandeng pisan, siga sora laleur tapi leuwih gandeng. Epekteh eta teh nyiruan anu ngurilingan bohlam, sugan teh tawon tapi ukuranna leuwih leutik, janten ku abdi dipareuman lampuna supados teu janten tempat nyiruan ngararumpul.  Isukanna abdi ningal dina lante imah aya seeur pisan bangke nyiruan. Tapi lantaran teu apal di mana kandang nyiruanna, abdi kapaksa ngantepkeun eta nyiruan, lantaran teu apal oge kumaha carana ngusir eta nyiruan.
Jaman ayeuna tos seeur pisan cara kanggo balanja. Bahasa na mah sanes nganjuk tapi prinsip na mah nganjuk keneh, biasana istilah anu dipake na teh 'pay later' atau meser ayeuna mayarna engke. Pay later ieu teh tos ngarugikeun seeur jalmi, lantaran tiasa disalahgunakeun ku batur. Emang paling ngeunah mah upami nabung make duit hasil gawe sorangan, sanajan lila oge tapi engke na urang bakal leuwih tenang lantaran moal diudag-udag batur. Urang oge bakal leuwih ngahargaan barang anu tos dibeuli lantaran meuli na oge ku susah-payah nabung. Matak hayu urang nabung, tong resep nganjuk sanajan bakal dibayar ngke oge tapi tetep we ai can aya duit na mah mending tong waka meser barang.
Masih inget keneh harita aya pangajian di Warungkondang, nyaeta di kecamatan. Ku sabab di pasantren mah euweuh kendaraan jang kaditu kadieu, biasana make angkot. Tapi lantaran harita mah geus peuting jadi indit balik teh kudu leumpang. Basa eta urang indit teh 5 an jeung santri nu sejen, indit saberes sholat magrib, geus lengkep pakeanana di samping jeung di kopeah. Pas indit mah rame sabab masih kaitung teu peuting teuing. Nah pas balik lumayan keueung lantaran batur-batur geus ngampih ka imahna. Aya hiji tatangkalan nu sanget pisan, ngaranna teh lame kohok. Jadi tangkal lame tapi bolong tangkalna, anehna teh masih keneh hirup si tangkalna teh. Pas ngaliwatan kadinya, sanajan teu jelas ninggalina tapi geus ngarasa hawa teu ngeunaheun. Langsung da eta mah kabeh lumpat ngabiritbit. Urang nu katinggaleun jauh sabab lumpatna teu bisa tarik da masih keneh leutik.
Di  jaman anu geus era katerbukaan informasi, tapi tetep aya keneh wae masarakat anu masih ningali SARA lamun erek berteman atawa bergaul, ku kituna maranéhanana masih dikelompokeun dina hiji wewengkon, sarta paradigma maranehanana masih katutupan ku belenggu tradisional maranehanana. SARA nangtung pikeun Suku, Ras, Agama sareng Antarkelompok. Memang masalah SARA teh masalah anu sensitip pisan. Malah di Amerika sorangan, nu kabeneran geus jadi bagara bebas modern jeung canggih, SARA masih masalah sensitif sabab manusa sacara universal sok nempo "kulit luar".Utamana di Indonesia anu satemenna beunghar ku karagaman budaya, maenkeun masalah SARA. Sakali hiji masalah ngagedean (utamana ngeunaan masalah agama), 99% hasilna pasti bakal nimbulkeun amarah, kritik, anarkisme, malah karusuhan massal.
Jarang-jarang jalma biasa nu katarajang panyakit ieu, kulawarga teu boga haté pikeun nyaritakeun jeung mamatahan. Jadi enya, teu bisa diubaran. Sabab panyakit bawaan, enya-enya, bisa nular, iwal ti dulur-dulur sorangan. Saparantos kajadian maling toko, palaku sadar yén tindakanna ngalanggar hukum, teras ceurik di payuneun aparat kusabab bosen, teu pernah aya bek anu hoyong ngabela. Lantaran tukang ngulon téh barang sepele jeung hargana murah, bisa dicindekkeun yén kalakuan ngagotong téh dilaksanakeun di luar kasadaran palaku, sarta kakara sadar sanggeus katéwak ku aparat kaamanan. Dina pamanggih kuring, penyembuhan kudu dilakukeun ku dua cara, kahayang kuat sabar urang cageur sarta bantuan ti spesialis jiwa.
Taun ieu abdi meunang kasempetan kanggo janten relawan ka Sumbawa, salah sahiji tempat anu endah pisan. Tempat ieu oge katelah janten tempat anu mineng didatangan ku artis ti luar negeri. Aya hiji resor anu mewah jeung alus pisan nyeta Nihi Sumba, seeur artis Hollywood jeung korea anu kantos datang ka dinya. Kabeneran wae pas abdi nuju di Sumba abdi maca dina artikel yen lalakon karesep abdi bade datang ka Nihi Sumba. Abdi atoh pisan, sahenteuna urang tiasa aya di tempat anu sarua sanajan teu patepang. Pas abdi nuju aya kagiatan sareng warga lokal Sumba, jol aya artis karesep abdi datang ka desa tempat abdi diugaskeun.
Nalika bapa kuring masih hirup, anjeunna nyarios yén anjeunna moal tiasa ningali kuring nikah . Ngan Ema mah pasti bakal nu bakal ningali kawinan kuring. Waktos harita pun bapa nitip pesen ka adi na anu pang bungsuna (mamang abdi), "Urang nitip nya anak urang, Junet. Engke-engke anjeun anu ngurus pernikahan." Ngadéngé éta, asa sedih kabina-bina. Anjeun na sigana geus nyaho nasib anjeun. Tapi kuring nyobian tetep ngadorong anjeun. Sareng saatos 2 taun, Bapa tungtungna maot. Samemeh Bapa pupus, mung aya hiji seratan, "Jaga Mamah, muhun, dek (nu nyauran abdi). Nepi ka Mamah ditelepon ku Gusti, Mamah kedah nyarengan. bapa titipkeun Mamah ka Ibu. isuk eta bapa maot.
Pernah baheula kuring neangan kipas angin ngahiji jeung lampu darurat. Biasana mah mun hargana masih 78.500. Ieu mah saleresna mah kategori murah hahaha. Tapi pohara kapaké pikeun kamar leutik. Teu nyéépkeun rohangan sareng mangpaat nalika listrik pareum. Sakapeung kuring ogé resep nyandak ka kamar sanés atanapi di luar bumi. Sareng anu kuring resep nyaéta kusabab batréna awét pisan, upami teu lepat nalika dianggo terus-terusan tiasa dugi ka 3 dinten. Kipas angin ogé tiasa diangkat dugi ka 1 meter. Sareng anginna oge lancar pisan, janten nyaman, teu ribut hehe. Kuring ngagaleuh sataun katukang, sateuacan éta teu aya anu ngajual kipas darurat lipat. Ayeuna geus suung pisan di olshop. Kuring geus meuli merek sejen nu langkung mirah, nyebutkeun nyebutkeun. Aya harga aya kualitas. Dina hal pamakéan sarta bahan pisan béda. Ngan FYI, kuring meuli versi batré 7200mah. Ayeuna nu keur dijual, kapasitas batré diréduksi jadi 6000mah jadi meureun waktos pamakéan bakal rada béda.
Di kelas abdi basa SD abdi gaduh rerencangan anu teu daek cicing pisan, manehna resep tataekan ka tatangkalan anu aya di sisi sakola, oge resep pisan ulin karet jeung barudak awewe. Abdi geus ngabejaan anjeunna ulah maceuh teuing tapi da teu tiasa dibejaan. Karek oge dibejaan manehna kalahkah miluan ulin karet jeung barudak awewe. Pas manehna nyobian luncat karet anu jangkung calanana jol soek tuluy diseungseurikeun ku barudak awewe. Manehna langsung lumpat ka luar lantaran era calanana soek gede pisan. Teu ereun di dinya, isukna basa manehna ka sakola oge masih keneh dihereuyan ku barudak lamun manehna maceuh teuing bisi calanana soek deui.
Riki kantos daftar ka UIN Sunan Gunung Djati Bandung jalur prestasi. Anjeuna gaduh sertifikat prestasi juara tilu cerdas cermat umum tingkat kabupaten. Tos optimis we bakalan lebet. Eh pas hari pengumuman, jol teh Riki dinyatakeun teu lolos. Tidinya Riki ngarasa kecewa jeung sedih pisan, sabab UIN teh hiji-hijina kampus nu dipikahoyong ku Riki. Rasa sedih jeung kecewa ngajadikeun Riki sempet ngarasa down sababaraha poe. Ngan kudu dicandak hikmahna we, meureun rezeki masuk kampusna teh aya dina jalur lain, aya dina jalur nu can dicobian ku Riki. Najan sedih jeung kecewa ge da angger kedah tetep maju jeung berusaha, ulah jadi putus harepan.
Di dieu aya sababaraha cara pikeun nungkulan isin ngabogaan hutang badag. Janten kabuka sareng jujur ​​ngeunaan kaayaan kauangan anjeun tiasa ngabantosan ngirangan beban sareng nyayogikeun dukungan ti anu anjeun dipikacinta. Diskusikeun masalah anjeun sareng profesional kauangan sapertos konsultan kauangan atanapi perencanaan kauangan anu tiasa ngabantosan anjeun ngatasi hutang anjeun sareng ngadamel rencana pembayaran anu realistis. Diajar ngeunaan masalah finansial anjeun sarta kumaha carana nungkulan hutang anjeun. Ieu bisa mantuan anjeun ngarasa leuwih alus sarta mantuan anjeun ngarasa leuwih kontrol. Robah gaya hirup anjeun pikeun nyocogkeun panghasilan anjeun sareng ulah ningkatkeun hutang. Ieu tiasa ngabantosan anjeun ngatasi masalah kauangan sareng ngajantenkeun anjeun langkung sae.
Posisi kuring teh siga buah simalakama,  Jaman mimiti pepegatan, kuring méh méh gélo keur basa ribut bae kolot. Jigana sanggeus cerai, ogé dipigawé bakal anteng jeung tentrem hate kuring teh . Tapi tétéla henteu. Nalika kuring caket sareng bapa, ibu ngahampura. Bapa sareng kulawarga ogé badmouth indung. Jeung sabalikna. Nalika kuring deukeut ka ibu, bapa ngahampura. kulawarga indung bapana badmouthed. Nepi ka kuring mikir "Kuring teh getih daging maneh. Maneh terus saling ngahina, kuring ngarasa jadi manusa pangkotorna di bumi ieu. Lahir ti dua manusa kawas anjeun. Naha anjeun teu sadar, anjeun teh kolot kuring?" kudu na kolot teh nyaho yen kuring teh hasil ti maraneh duaan.
Sagala rupa patarosan jeung rasa hariwang muncul dina pikiran, siga naha operasina bakal lancar, jeung naha urang bakal ngarasa nyeri, atawa kumaha mun kajadian komplikasi? Biasana samemeh operasi, bakal panggih heula jeung tim medis nu bakal ngajalankeun operasi, siga dokter jeung perawat. Anjeunna bakal mere informasi ngeunaan persiapan operasi, mulai ti sabaraha lila ulah dahar atawa nginum samemeh operasi, nepikeun ka jenis anestesi nu bakal digunakeun salila operasi. Saenggesu eta bakal dipenta jang make pakean operasi jeung dibere ubar-ubaran nu diperlukeun samemeh operasi dikawitan. Saenggeus pasien sare lantaran efek anestesi, operasi dimimitian. Saenggeus operasi rengse, pasien bakal dibawa ka ruang pemulihan jeung dibere waktu jang pulih tina efek anestesi.
Basa dihina irung urang gede bentukna siga bangkong, urang teu tarima. Nu sok ngahina kitu teh biasana teu boga kawas batur nu ku manehanana hina. Karek sadar teh sabab pas ninggali irung manehanana oge irungna pesek, tapi ku urang mah tara ditembalan nu kitu mah. Tapi harita mah sabab inget ka aki urang, sabab irungna sarua jadi weh urang mikirna teh manehna oge sacara teu langsung ngahina aki urang. Matakan ngambek "Emangna naon mun irung urang gede siga bangkong? Masalah? Nganganggu kana kahirupan maneh?". Nya meureunan tadina mah heureuy, tapi ceuk urang mah loba bahan jang heureuy teh lain ku cara ngahina fisik batur nu aya nyeri hateeun batur teh.
Kudu ajakan budak laleutik miluan lomba agustusan sabab bisa ngajarkeun sportifitas ka budak. Prinsip sportifitas nu kudu diajarkeun ka budak leutih pas miluan lomba nyaeta, lamun eleh ulah nyieun alesan, lamun meunang ulah sombong, kudu diajar tina kasalahan, kudu ngalakonan nu paling alus, lamun batur ngalakukeun kasalahan kudu tetep ngahindaran kritik, jeung tunjukeun rasa hormat ka diri sorangan, tim, jeung panitia. Kudu miluan aturan nu geus ditetepkeun. Jelaskeun ka budak lamun peraturan dijieun ngameh bisa dimaenkeun sacara teratur. Ulah sakali-kali ngadukung budak kanggo ngalakukeun hiji hal nu dilarang dina peraturan. Kudu boga oge rasa hormat ka tim nu lain jeung mun lomba beres dipungkas ku cara sasalaman.
Pas tanggal 23 Séptémber 2017, kejutan ulang taun anu kuring moal hilap nyaéta pernikahan indung kuring.

Tilu dinten sateuacanna, kuring henteu terang naon anu badé diayakeun di bumi, sabab kulawarga kuring sibuk pisan nyiapkeun pesta ieu. Kuring teu mikir nanaon pisan.

Tapi dinten sateuacan kawinan, indung kuring nyarios yén dina ulang taun kuring, bakal aya pernikahan antara indungna sareng lalaki anu dipikacinta saatos lami. Abdi bagja, upami indung abdi bagja.

Sumuhun, abdi bagja pikeun ibu. Sahenteuna dina ampir 4 taun nyalira, mom kapanggih batur manehna dipikacinta. Ieu kejutan ulang paling unforgettable keur kuring. Teu aya jajan, teu aya kado, teu aya lagu ulang taun, kuring bakal bagja pisan.

Enya, sanajan kuring teu pati resep ka bapa tiri jeung anak-anakna, tapi teu kunanaon. Éta henteu masalah. Haha.

Kuring moal poho yén kejutan ulang taun teh.
Urang leuwih bungah lamun meuli barang ti online, sabab bisa ngabandingkeun barang di tiap toko. Sakapeung barang nu kualitasna sarua hargana bisa beda. Loba oge potongan harga, bisa mangrupa voucher, cashback, jeung sajabana. Teu kudu oge kaluar imah, jadi meuli bisa di mana wae asal aya sinyal internet. Meuli online oge loba piliheun, bisa dina segi ukuran, warna, kagunaan, nepikeun hargana nu variatif. Tapi balanja online oge aya kakuranganna, siga teu bisa ngecek kaayaan fisik barangna. Komo misal lamun meuli sapatu, sakapeung mah ukuran tiap toko beda sanajan geus aya ukuranna oge. Tuluy warna nu datang oge sok beda jeung anu ditampilkeun di layar HP. Ieu bisa jadi sabab beda-beda pencahayaan tiap HP jadi warnana siga nu teu luyu.
Salah sahiji mitos nu aya ti zaman baheula teh nyaeta ngeunaan tara betahan di imah batur. Biasana mah mun ulin atawa kunjungan ka imah batur atawa imah dulur nu jauh ti lembur teh nyebabkeun timbul rasa teu betah jeung loba kasieun. Sakumaha ngeunaheun na oge imah jeung lingkunganna angger we sering teu betah. Tapi sakumaha pabalatak na imah sorangan, mantak betah we. Duka kunaon bisa kitu, tapi emang sabagean besar teh bener kajadian nana. Mitos ieu teh saolah ngubah mindset jalma ngeunaan unsur kabetahan di sahiji lingkungan. Tapi, balik deui ka jalmana. Percaya atawa henteu ge kumaha jalmana sabab loba pangalaman nu beda.
Salah sahiji hal nu paling mikajengkelkeun di Indonesia teh nyaeta antrean nu disorobot. Geus mah lila kudu ngantrena, nya disorobot deuih. Nguji kasabaran pisan hal ieu teh. Teu jarang jelema loba nu ambek sabab masalah antreanna nu disorobot. Nu nyorobotna oge kadang mah sok malik galak sabab ngarasa anjeunna boga previllage. Padahal teu bisa kitu, dimana-mana ge nu ngaranna ngantri mah nya berurutan, ulah ngaclok sakumaha pentingna oge, sa batur ge sarua boga kapentingan sejen. Mun kira-kira teu sabaran jang ngantre, datangna kudu leuwih suhud ti batur supaya meunang antrean di hareup. Tong nepi ka jadi ngaclok nyorobot ka antrean batur.
Sanggeus kuring digawé, kuring jatah waragad sapopoé salila 30 poé. Kuring nyimpen duit dina lomari. Tapi teu acan sabulan, duit mah sok leungit. Tungtungna kuring kudu méakkeun duit deui. Lajeng indung kuring nyarankeun yén kuring ninggalkeun sakabéh gajih ka anjeunna. Jadi unggal poé kuring bakal dibéré ongkos sakumaha kuring diitung.ngan nitip heula . Kuring geus ngalakukeun eta mangtaun-taun. Sedengkeun sésana mah teu kungsi ménta. Abdi malah teu gaduh tabungan kusabab éta. Nepi ka ngan sababaraha bulan ka tukang kuring manggihan yén indung kuring malah ngomong ngeunaan ieu. 'Si Endah tos damel, tapi sering jeung  masih menta artos saban dinten. Kamana gajihna?" Ceuk indung ka adina. Sabot kuring nyaho, kuring ngan bisa ceurik. Mangtaun-taun kuring digawé tanpa hasil sabab sagalana geus dibikeun ka kolot kuring tapi sigana teu kungsi dianggap.janten salami gawe mangtaun-taun duit teh malah eweh teu puguh, sampe kuring ayeuna teu boga tabungan.
Poe minggu pas keur kuliah, urang teh aya tugas kudu neangan pabrik manufaktur anu bisa di tanya-tanya masalah saputaran sistem laporan kauangan. Soalna samester 5 geus kudu nyieun proposal sakeur skripsian, proposal na teh geus di tentukeun ku dosen. Urang kabagean pabrik manufaktur, tapi kumargi aya rerencangan anu sami-sami di tugaskeun ka pabrik manufaktur urang jadi miluan nebeng neangan babarengan. Ti isuk nepi beurang jam hiji can menangkeun pabrik anu bisa di asupan budak magang, jadina urang istirahat heula di sisi jalan. Ai heug teh manggihan gerbang anu alus warna na teh koneng polos, terus urang kapikiran hayang popotoan didinya. Pas keur rek di potokeun, ujug-ujug loba sora anjing samakin lila teh samakin ngadeukeutan. Nyahona aya anjing kaluar ti gerbang koneng eta, anjingna aya opat ngudag urang jeung babaturan urang. Urang jeung babaturan urang langusng ngibrit lumpat terus naek motor tapi ku batan sieun jadi hese ngagas motorna, jadi anjingna geus deket bari ngagegel sapatu urang, untung urang make calana panjang jeung sapatu. Pas geus ngajauh ti tempat nu aya anjingna, urang ngalipir heuka ka warung didinya urang jeung babaturan ngadegdeg kasirunan terus loba anu nanyakeun ceunah majarkeun cilaka.
Harta karun saharga jutaan dollar kapanggih di basisir Pulau Belitung. Harta karun ieu asalna tina kapal layar anu kalelep nalika meuntas laut ti Afrika ka Cina sakitar taun 830 Masehi. Kapal ieu kalelep dina titik 1,6 kilometer (km) ti basisir Pulo Belitung. Salah sahiji direktur di  hiji pausahaan beton Jerman anu ngaranna Tilman Walterfang milu dina panimuan harta karun ieu. Manehna teuleum ka dasar laut jeung teu nyangka bakal nimu Saloba 60.000 artefak anu kapanggih ku tim Walterfang dina dasar laut. Barang-barang anu kapanggih nyaeta emas, cangkir perak jeung piring anu umurna 1.200 taun. Pihak Shanghai, Singapura sareng Doha reuwas ningali penemuan ieu lantaran harta karun ieu gaduh sajarah anu hebat.
Salah sahiji hal anu nyebabkeun era pisan teh nyaeta perkara hitut, komo mun hitutna di tempat umum mah. Biasana hitut teh dihindari pisan dikaluarkeun di tempat umum sabab bisa nyebabkeun era nu luar biasa. Mun keur di tempat umum teh rek hitut ge sok diempet-empet supaya teu kaluar da bisi sorana gede. Tuluy oge bisi bauna ngabaruang ka batur, jadi ngahaja we sok ditatahan nepi ka manggih tempat anu sepi. Malahan kadang mah aya nu nepi ka ditahan nepi imah da saking ku sieunna kaeraan di hareupeun batur. Biasana mah mun hitut ge sok ka WC, tapi mun di WC na loba jelema ge deuihan sok era ngabijilken nana teh.
Baheula keur usum permen Yosan, aya undian huruf tina masing-masing bungkusan permen Yosan anu ngabentuk huruf Yosan. Urang mindeng meuli ka warung da ari baheula mah teu ngarepkeun hadiahna, sabab resep permenna bisa dipelendungkeun. Tapi hiji waktu pas muka eusi permenna jeung muka bungkusanana, urang meunang huruf N. Huruf N ieu kaasup langka, da dina bungkusanna oge beda soalna aya tanda tanganan. Harita urang keur di imah teh langsung balik deui ka tukang warungna ngabejaan urang meunang huruf N baru geus kakumpul huruf-hurufna. Geus nungguan sababaraha lila, hadiahna ditarima pss dibuka teh mejnang kaos anu aya gambar avatar jeung tulisan Yosan.
Salah asup ka jamban teh tiasa nyababkeun parasaan teu ngarareunah sareng era. Seueur jalma ngarasa teu nyaman sareng hariwang nalika lebet ka jamban anu salah, kusabab hariwang kana respon batur atanapi kusabab ngarasa teu cocog sareng lingkunganana. Era sareng kurang percaya diri oge tiasa timbul kusabab kasalahan ieu. Dina kaayaan sapertos kieu, jalma sering ngarasa kapaksa ngobrol sorangan sareng nyobian kaluar tina WC pas-gancang. Nanging, penting pikeun emut yen kasalahan eta umum sareng henteu kedah dihapunten. Asupna salah ka jamban bisa ngabalukarkeun parasaan ngarareunah, kahariwang, isin, jeung kurang percaya diri. Jalma sering nyobian kaluar tina kaayaan gancang-gancang. Nanging, penting pikeun emut yen kasalahan eta umum sareng henteu kedah dihapunten.
Jarum suntik jadi salah sahiji musuh besar sabagean masyarakat ti usia anak-anak nepi ka usia dewasa. Bahkan aya oge kolot anu sieun keneh kana jarum suntik. Anu ngarasa sieun ku jarum suntik mah bakal ngarasa yen mun disuntik teh peurih jeung peureusna bakal karasa pisan, padahal mah kan peureusna ge ngan saeutik jeung teu lila. Peurihna ku jarum suntik ge bakal cageur dina watu sababaraha menit. Ngan emang nu rada lila teh karasa pegelna tas disuntik, komo mun tas suntik vaksinasi mah. Mun nu sieun disuntik mah bakal nganggap yen jarum suntik teh asa sagede naon mah karasana, padahal mah da saeutik jeung leutik pisan.
kumaha carana ngingetkeun babaturan nu boga awak anyar nu teu karasa tapi ku kecap nu teu menyakiti?
1. Ngobrol sacara pribadi
"Cukup waktos ngobrol sacara langsung, kami bakal nyarios yén bau awak tiasa ngaganggu, jelaskeun ti mimiti yén diet anjeun henteu leres, teu cekap nginum cai tiasa nyababkeun bau busuk," saurna. Ku cara nyarita sacara pribadi, pesen anu rék ditepikeun bisa leuwih gampang ditarima jeung teu éra jalma, sabab ngabogaan masalah bau awak bisa ngajadikeun jalma éra. Sarta ulah ngabejaan manehna di publik atawa lamun aya loba jalma.
2. Pasihan sabun atanapi deodoran
"Lamun geus dicaritakeun ngaliwatan omongan, coba tingali nasehat anu dipasihkeun geus diturutan atawa henteu. Lamun henteu diturutan, cobian langsung masihan sabun atawa deodoran.
Urang pindah sakolaan ka Cianjur teh kelas 4 semester 1. Harita sabab kahayang urang pindah teh lantaran urang hayang sabari masantren di pasantren lanceuk urang. Tapi teu ngan saukur pasantren hungkul, sakola oge kudu tetep lanjut. Harita pas awal-awal sakola urang rada hese boga babaturan, sabab urang masih anyar didinya. Urang oge mindeng di bully ku nu sejenna, sok dititah mencetan atawa bangku paranti diuk urang di halangan ku babaturan sabangku, nepikeun ka urang nulis na teh dina lantai bari jeung kotor sabab sapatu teh dibawa ka kelas. Urang teu wani ngalawan da awak maranehna garede dibanding jeung urang nu awakna teh ceking.
Hiji poe, abdi bade uih ka lembur. Biasana abdi make angkutan umum nyaeta bus jeung elf. Tah dina elf, kabeneran korsi nu kosongna aya di gigireun nini-nini. Nya entos we teu mikir panjang abdi langsung nyengcle didinya. Pas elfna maju, di tengah perjalanan teh si nini eta nyaritakeun yen hirupna teh ngan sabatang kara, kabeh kasedihna teh dicaritakeun. Anjeuna teh bade ka Subang, ka dulurna, bade nambut acis jang mayar kontrakanna. Eta si ini teh tos sepuh pisan, tos bongkok. Abdi garespon sacukupna ka si nini. Tuluy si nini ngaluarkeun hiji samping nu geus boleas, nawarkeun ka abdi ceunah peser sabarawa we kangge mayar kontrakan da tos diusir ku nu gaduhna. Atuh abdi teh teu kiat ngadanguna, tapi didinya bingung oge. Mun dipeser sampingna meureun si nini karunya, mun teu dipeser ge karunya. Abdi emut dina kantong teh aya acis tujuh puluh jang ongkos elf. Mun dipasihkeun sadaya meureun abdi teu aya jang naek angkot. Ah bimbang pisan. Teu lami, abdi mayaran ongkos si nini we dugi ka tujuanna, teu jadi meser sampingna. Di jero hate teh hoyong pisan masihan acis, tapi bingung bilih ongkos teu cekap. Akhirna abdi teu masihan acis, ngan ngongkosan hungkul. Tah dugi ka ayeuna emut wae, coba mun harita abdi masihkeun nu lima puluh teh ka si nini, meureun moal nyesel dugi ka ayeuna.
Pas poe bewara SNMPTN, harita taun 2015. Urang indit ka warnet pasosore, jang ngecek hasil seleksi SNMPTN katarima henteuna. Sabab harita urang teu boga HP anu bisa internetan, jadi lamun aya tugas nu kudu ngagunakeun interneg geus pasti ka warnet. Di sajajalan indit menuju ka warnet hate teh rasana dagdigdug teu puguh, campur bungah, sieun, jeung hariwang ngahiji jadi hiji. Ku urang parkirkeun motor di parkiran, leumpang kana lawang panto tuluy diuk andiprek nyanghareupan komputer. Dina hate teh, rek kumaha wae hasilna pokona ieu geus jalan kahirupan urang, jalan nu paling alus nu ku Allah bere. Geus login kana situsna, urang nutup layar make leungeun sangkan moal reuwas teuing lamun hasilna goreng. Saeutik-saeutik layarna dibuka, aya tulisan warna hejo. Didinya urang geus yakin ditarima di paguron luhur jadi wani muka kabeh leungeun anu aya di layar. Alhamdulillah hasilna urang katarima.
Mun ninggali jurig pasti hal nu ku urang lakukeun mah nyaeta maca doa. Lantaran urang yakin doa bisa ngajaga urang, kakuatan doa leuwih gede tibatan jeung kakuatan jurig. Tapi kabuktianna emang kitu, saenggeus maca doa jurig anu nampakeun dirina sok ujug-ujug ngaleungit atawa teu katinggali deui jeung moal ngaganggu. Siga harita pas keur ka toilet nu aya di sakolaan peuting-peuting lantaran urang mondok ku sabab aya acara. Di toilet teh sepi euweuh sasaha tapi asa kadengena teh gandeng pisan nu keur ngaromong. Urang langsung babacaan doa dina hate nu geus urang hapal. Nepikeun ka beres ditoilet teh teu diganggu deui jeung sora-sora nu gandeng eta ngaleungit.
Saatos ngalaman sababaraha gejala sapertos batuk parah sareng muriang anu lila pisan teu ereun ereun tungtungna kuring dipariksa ku dokter. Hasilna nunjukkeun yen kuring gaduh tuberkulosis. Abdi reuwas pisan sareng hariwang ngeunaan naon anu bakal kajantenan di hareupeun kuring. Dokter ngajelaskeun yen kuring kedah ngajalanan perawatan anu panjang sareng rumit pikeun ngubaran kaayaan kuring. Kuring oge kedah diuji deui unggal tilu bulan pikeun mastikeun kuring cageur. Kusabab kuring sadar yen TB bisa gampang nyebar, abdi nyandak lengkah pikeun nyegah eta. Abdi nginum obat kalayan leres, nyingkahan kontak anu caket sareng jalma anu sanes, sareng ngajaga kasehatan sareng kabersihan anu sae.
Abdi gaduh tatanggi anu ngukut soang. Sabenerna mah abdi teu sieun ka soang, malah abdi resep ningal soang, tapi saur rerencangan mah soang teh sok ngalodok. Abdi asalna teu percaya, tapi pas ningal aya rerencangan abdi nu dilodok ku soang. Abdi teu apal naha soang sok ngalodok, tapi bakating ku sieun di udag soang, abdi teu wani ngaliwat ka imah tatanggi kuring. Pernah hiji mangsa abdi bade ka warung, tapi abdi ningal di imah tatanggi kuring soangna keur dileupaskeun. Abdi ngan wani ningal ti kajauhan hungkul. Lantaran diantosan ku mamah kudu balanja ka warung, abdi langsung lumpat basa ngaliwatan soang.
Indung kuring, ahli tea, sahenteuna dua kali sapoé, isuk jeung sore. Urang asli kota leutik di Jawa Tengah tea nya tangtu NasTel, tapi teu amis teuing, sok aya nu "nyamikan" jadi pendamping.

Sedengkeun bapa mah tukang nginum tea oge, tapi teu siga indung kuring anu ahli tea. Anjeun bakal ngadagoan tea pikeun niiskeun sarta inuman eta hiji gelas dina hiji waktu.

Sabab basa kuring keur leutik di imah mah sok adu-adu nepi ka rengse tea nu panggancangna kawas anjeun, sedengkeun dulur-dulur kuring can kungsi gancang.

Hiji waktu, mun teu salah, kelas 3 SiD, lanceuk kuring ngajak ulin ka imahna. Sareng nalika tea disayagikeun dina méja, réréncangan adi kuring ngajak urang nginum.

Alatan kabiasaan di imah nginum teh dina hiji teguk, sarta kuring nempo yén tea teu panas, kuring langsung nyokot gelas jeung nginum dina hiji tegukan.

Beungeut adina langsung semu beureum, malihan babaturan adina mah langsung ngomong, "Akang nyieun gelas deui, jigana adina haus."
Keur tes CPNS tahap kadua, urang di luar gedung keneh sabab kudu nyiapkeun sababaraha berkas samemeh asup. Di luar paciweuh loba jelema keur nyiapkeun berkasna. Tuluy urang ngantri da ngarasa berkas urang geus lengkep. Pas bagian urang, geuningan KTP teh kudu di fotokopi heula. Jadi weh urang buru-buru lumpat, pas keur lumpat urang teu kahaja tijalikeuh etamah langsung ngagedebru. Era pisan ditinggalikeun ku loba peserta tes calon PNS. Nyeri mah teu sakumaha, tapi erana nepikeun ka ayeuna. Si KTP nu dicepengan oge milu potong, ku bakat benturanna tarik. Calana nu dipake rapih ti imah oge jadi kotor, lantaran kakeunaan taneuh.
Basa nuju mondok di imah nini abdi sareng dulur anu sanesna bobo sasarengan di ruang tipi, urang sadayana ngahaja lalajo pelen jurig, padahal eta teh nuju malam jum'at. Abdi tos ngabejaan nu sanes supados nongton pilem anu lain wae supados teu sieun. Tapi manehna tetep keukeuh rek nongton pilem jurig wae. Pas pilem na geus ereun abdi teu tiasa bobo. Abdi nyandak cai ka dapur, pas di dapur abdi ningal aya hiji jalmi anu ngangge acuk hideung cicing di caket dapur, sugan teh eta aki atawa emang, tapi pas ditanyakeun isukna teu aya nu ngaku. Abdi langsung nyaritakeun ka sadayana anu abdi tempo pas peuting.
Kamari abdi ameng ka bumi kosong nu aya di deukeut imah nini. Nu gaduh na teh tos ninggalkeun bumina ti lima taun katukang. Jadi, bumi na teh geus teu kaurus pisan da teu pernah didatangan deui ku nu gaduhna. Pas barang muka gerbang na ge geus seueur pisan ramat lancah dina pagerna jeung dia bangunan nana. Pas nyobian asup ka buruan na ge loba pisan kecoa nu kalayapan. Kecoa na teh barijil tina tihang jeung ngajalar ka mana-mana. Loba pisan kecoa na teh mantak gila ningali na oge. Abdi buru-buru we uih deui ka imah da gila nempo kecoa nu sakitu lobana.
Abdi paling sebel ka lalaki anu tukang salingkuh lantaran salingkuh teh mangrupakeun hal anu teu tiasa dimaapkeun ku abdi. Teu aya nu ngaranna jalmi anu salingkuh lantaran khilaf, sadaya anu dilakukeun ku tukang salingkuh pasti dilaksanakeun dina kaayaan sadar. Salingkuh oge moal kajadian lamun ngan hiji jalmi hungkul anu hayang, pasti aya usaha ti duduana. Matak tong percaya lamun aya nu salingkuh nyebutna pedah khilaf. Oge ulah nyalahkeun jalmi anu disalingkuhan hungkul, jalmi anu nyalingkuhan oge salah. Ulah percaya ka jalmi anu geus salingkuh lantaran salingkuh mah adat anu awon. Sakali salingkuh kamungkinan bakal salingkuh deui. Moal matak tobat jalmi salingkuh mah.
Saenggeus prasidang, meureun aya kana 6 bulanan bakal diayakeun sidang. Urang ge ngusahakeun supaya bisa kaudag jeung miluan sidang bulan Desember, ngameh wisudana bulan Februari. Pas poean sidang, urang make jas warna hideung, kemeja bodas, make dasi oge, tuluy calana jeung sapatuna warna hideung. Anu rek sidang, narungguan di deukeut panto rohangan sidang, sabari nungguan dipanggil hiji-hiji. Pas giliran urang, urang leumpang menuju korsi sidang, anu dirasakeun degdegan pisan. Urang diuji ku opat dosen, aya kana 30 menitan sidang urang beres. Geus kitu, urang kari nungguan hasilna saenggeus lohor. Pas lohor kabeh peserta sidang ka rohangan, disebutan ngaran hiji-hiji. Teu lila ngaran urang dipanggil, alhamdulillah urang lulus jeung meunang nilai anu memuaskan. Didinya arurang ajrug-ajrugan kubakat bungahna. Pas kaluar gedung, geningan loba babaturan nu nungguan jang ngucapkeun wilujeng sakaligus mere bingkisan. Bingkisanna rupa-rupa aya nu di wadahan, aya nu di kalungkeun, aya oge nu mere kembang.
Basa miluan organisasi Ais Pangampih, urang asup ka anggota Medfo. Ais Pangampih teh hiji organisasi jurusan, sedengkeun Medfo bagian nu nyekel sosial media jurusan sakaligus posting sagala informasi ka media sosialna. Harita urang di Medfo teh aya kana sataunan. Di akhir kapengurusan biasana sok diayakeun malem puncak, malem puncak ieu dieusian ku acara hiburan band-band tiap kelas jeung dipanungtungan acara aya bewara divisi nu paling alus kinerjana salila sataun eta. Pas diumumkeun teh divisi Medfo jadi divisi nu paling alus kinerjana. Nu kahareup panggungna jeung narima penghargaan teh urang, sabab urang nu salila ieu nyekel medsos. Hadihana teh mangrupa piagam, make bingkai warna bodas tuluy dibungkus make bungkusan warna hideung.
Aya salah sahiji dulur kuring anu gaduh carita cinta anu gagal. Manehna teu janten nikah sareng kabogohna lantaran calon pamajikanna kapanggih salingkuh jeung lalaki anu sanes, padahal lalaki eta teh babaturan manehna sorangan. manehna teu percaya yen babaturanna ngalakukeun hal anu nyieu manehna kuciwa pisan. Padahal sagala persiapan tos dilakukeun. Manehna tos nyewa gedung, tos mesen dahareun jeung tos mecakan acuk kanggo akad jeung resepsi, untungna ondangan teu acan disebarkeun ka tamu. Awalna manehna manggihan calon pamajikanna keur duaan di hotel sareng rerencanganna. Manehna langsung ngabatalkeun nikahanna jeung bersyukur pisan lantaran kaburukan calon pamajikanna ditunjukkeun sateuacan nikah, janten manehna kahindar ti jalmi anu jahat.
Jalma mindeng ngarasa isin ngabogaan hutang badag sabab ngarasa saolah-olah teu bisa minuhan kawajiban finansial maranehanana atawa nyieun pilihan finansial katuhu. Aya stereotipe yen jalma anu gaduh hutang ageung henteu tanggung jawab atanapi gaduh gaya hirup anu kaleuleuwihan. Kamakmuran oge tiasa ngabendung tina kasieun kumaha jalma-jalma bakal nganggap aranjeunna. Aranjeunna tiasa hariwang yen batur bakal ningali aranjeunna salaku jalma anu teu tiasa ngalaksanakeun kawajibanna atanapi salaku jalma anu teu tiasa ngatur artos kalayan sae. Nanging, kedah emut yen hutang tiasa kajantenan ka saha wae, henteu paduli kumaha oge aranjeunna ngatur kauangan. Aya rupa-rupa faktor nu bisa ngakibatkeun hutang, kayaning leungitna pakasaban, kasehatan goreng, atawa apngaluaran teu kaduga. Jadi, teu perlu ngarasa isin atawa teu aman boga hutang. Anu penting nyaeta pikeun ngarencanakeun pikeun nganyahokeun masalah sareng ngamimitian jalan pikeun stabilitas kauangan.
Kesang ngucur, jeung teu wani ninggali kahareup pas ditodong make pestol di jalanan anu sepi. Reflek ngomong "Ampuun...ampuun, salah naon urang?" Dua leungeun urang bari diangkat ka luhur sajajar jeung ceuli. Manehna ngaratakan kana saku urang, saku jaket jeung saku calana. Neangan barang nu bisa dibawa ku manehanana. Singhoreng teh manehanana rek ngarampok. Urang cicing dikaratakan teh, da rek lumpat sieun ditembak. Tapi di sisi lain, naha eta teh bener senjata asli lain mainan? Lamun mainan mah urang rek langsung lumpat ka tempat nu rame, da 100 meter tidinya ge geus aya tempat anu rame. Tapi urang teu bisa gerak sabab sieun tea, bisi beneran di tembak tuluy maot, mending ngaikhlaskeun barang urang dicokot.
Basa pandemi usum covid kamari, loba pisan jelema anu di vonis covid, lamun ka jelema anu ges kolot jeung geringan mereun veus teu pati reuwas nya, tapi nyatana loba jelema sehat wal'afiat seger ujug ujug di vonis covid. Hal ini anu ngareuwas keun loba jelema, reuwas nanya nanya keun gening kumaha bisa kitu teu sangka jeung reuwas ka kaayaan dirina sorangan ku sabab covid kan babari jeung gancang pisan nepakeun ka jelema anu sejen na. Urang anu ges digawe sapopoe bareng pan reuwas lamun ujug ujug babaturan positif covid kusabab sapopoena sehat seger jadi teu sangka pisan jeung deui khawatir lamun urang ge bisa kena covid.
Salah sahiji alesan kuring kirang resep kana lauk nyaeta lantaran abdi kirang resep kana bau hanyir. Lamun keur lapar tapi teu aya deui dahareun salian ti lauk, abdi mah kajeun nyieun sangu goreng atawa sangu sangrai tibatan ngadahar lauk. Komo lamun nuju naek gunung, pasti sok aya wae nu mawa lauk sarden dina kaleng kanggo emam di gunung lantaran dianggep salaku dahareun anu praktis, kari dihaneutkeun hungkul dina seneu, tiasa langsung diemam. Lamun rerencangan dalahar sarden pasti abdi moal miluan dahar lantaran teu kiat kana bau na. Pernah sakali kuring dahar, teu lila langsung hoyong utah jeung seueul pisan dina beuteung.
Sarah hudang kalawan hate nu ngembang jeung perasaan anu sumringah. Dinten ieu, saparantos anjeunna ngantosan mangtaun-taun. Anjeuna bakal nikah jeung Habibi, lalaki nu geus jadi kakasihna leuwih ti lima taun. Sarah sareng Habibi parantos ngarencanakeun pernikahanna sacara saksama, mastikeun yen sadaya detailna diurus ku duaan. Sareng ayeuna, sadaya kerja kerasna bakal jadi hasil. Sarah make gaun panganten nu geulis tur mewah kaluar ti kamarna. Anjeunna reuwas ningali kulawarga jeung babaturanana nyiapkeun kejutan pikeun manehna. Aranjeunna anu aya di dinya seuri bari surak nalika Sarah muncul. Sarah terharu sareng nganuhunkeun pisan ka sadayana anu parantos ngabantosan anjeunna dina nyiapkeun pernikahanna. Anjeunna terang yen teu aya anu tiasa ngagentos kulawarga sareng babaturan anu satia. Sarah jeung Habibi meakkeun pesta pernikahan maranehna ku kabingah, dansa, seuseurian bareng jeung senang-senang jeung kulawarga jeung babaturanna. Poe eta jadi poe nu pangindahna dina kahirupan Sarah, sarta manehna teu bisa nahan rasa bagja jeung bersyukur kana sagala nu dipiboga.
Ayeuna tos taun kalima abdi cicing di negara batur. Tos seeur pisan kasusah anu kuring alaman. Inget pisan baheula waktos mimiti ka dieu sorangan teu dibaturan ku sasaha, kuring diajar sagalana sorangan, lamun aya masalah kuring teu tiasa naros ka sasaha, kedah neangan sorangan, lamun sedih oge disimpen ku sorangan sabab teu aya sasaha deui salian ti diri sorangan jeung Alloh anu tiasa ngabantosan kuring. Hal ieu ngajadikeun kuring jaten jalmi anu mandiri, teu ngandelkeun jeung nyusahkeun batur. Malah ayeuna mah kuring anu sok ngabantuan batur sabisa kuring. Seeur rerencangan kuring anu naros ka kuring. Kuring seeur pisan diajar hal anu anyar salila cicing di dieu.
Cara salajengna pikeun ngatasi kasieun disuntik nyaéta latihan pernapasan. Cara ngungkulan sieun disuntik ogé tiasa dilakukeun ku latihan  téknik pernapasan, sabab upami sistem pernapasan urang lancar, tekanan darah urang ogé bakal stabil. Urang tiasa ngalakukeun metode ieu nyalira ku milarian posisi linggih anu nyaman sareng tonggong lempeng tapi ulah tegang. Teundeun salah sahiji leungeun anjeun dina beuteung handap anjeun sarta lalaunan tarik napas ngaliwatan irung anjeun, teras buang napas lalaunan ngaliwatan baham anjeun ogé. Sangkan hasilna sae, urang kedah ngulang téhnik engapan ieu lima kali. Pikeun hasil anu maksimal, laksanakeun latihan pernapasan tilu kali sadinten salami saminggu sateuacan suntikan anu dijadwalkeun.
Baheula mah keur SD mindeng teh aya siswa kudu di suntik, biasana datang ti pihak puskesmas ka sakola. Tuluy dibere vitamin C mun geus beres disuntik teh. Tah harita samemeh aya ti pihak puskesmas nu datang, barudak geus rame di kelas teh ngabejaan yen arurang bakal disuntik. Ku kituna pas hari H bakal disuntik, bakat ku sieunna pas jam istirahat urang kabur jeung si Nana oge si Mamang ka kebon anu aya kuburan. Didinya teh nyumput nepikeun ka penyuntikan eta beres. Pas geus katinggali balik petugasna, urang tiluan balik deui ka kelas, bari ditanya ku guru teh, pokna "Naha tadi mah euweuh? keur kamana?" Urang ngajawab, "nuju mules bu, janten uih heula".
Urang kudu ngahargaan naon nu geus dilakukeun, tapi sababaraha jelema sok ngarasa kuciwa ku tindakanna sorangan. Tangtuna aya sababaraha alesan, di antarana nu kahiji nungtun hasil nu sampurna. Hiji jelema nu nungtut hasil nu sampurna dina tiap pagaweanna bakal mindeng ngarasa kuciwa ku tindakanna sorangan, komo deui lamun geus berusaha keras jang hal eta. Nu kadua, hayang dihargaan. Jelema nu hayang dipuji ku batur oge mindeng ngarasa kuciwa, sabab ngagantungkeun perasaanna kana respon batur, padahal can tangtu batur ngalakukeun hal siga nu diharepkeun. Nu terakhir ngarepkeun balesan. Ngarepkeun babales ti batur atawa pamrih oge bisa nyebabkeun hiji jelema ngarasa kuciwa kana tindakanna. Misalna nyieun kaalusan, tapi geningan batur nu narima kaalusanna teu males ku hal nu sarupa.
Sabenerna urang mibogaan Facebook teh ngan aya niatan hiji, nyaeta bisa panggih jeung babaturan SD urang jaman baheula. Lantaran baheula mah can usum media sosial teh. Nepikeun ku urang sok di teangan hiji-hiji ngaranna nu ku urang inget keneh. Susuganan ngaranna teh sarua jeung ngaran aslina teu aneh-aneh. Ku urang sok di chat heula bari ngawanohkeun diri meh manehanana apal saha urang. Tuluy mun geus kontak jeung terhubung, ku urang sok diajak panggih tah, eta oge kun masih keneh sa kota atawa sa tempat anu teu jauh-jauh teuing. Sakapeung mah sok reuwas lantaran awak jeung beungeutna teh rada robah nu baheula mah dekil ayeuna mah berseka.
Di PHK emang rasana sedih, tapi ulah katutuluyan sedihna, urang ge kudu bangkit. Tapi tiap jelema pasti boga cara sorangan jang nyanghareupan PHK. Tapi PHK lain hiji hal nu babari jang lolobana jelema. Nu perlu dilakukeun, kahiji kudu boga sikep tenang. Euweuh gunana ngambek atawa emosi, kumaha wae ge PHK geus kajadian, jadi kudu bijak nyanghareupanna. Tuluy ulah nyalahkeun saha wae ge, ulah nyalahkeun perusahaan, lantaran PHK pasti geus dipertimbangkeun. Oge ulah nepika ngurung diri sorangan, kudu nyoba membuka diri jeung nyarita ka kulawarga atawa babaturan ngeunaan kasusah nu keur disanghareupan. Nu terakhir kudu nyusun strategi, lamun sedih jeung kuciwa na geus leungit, buru-buru atur strategi jang kahareupna rek kumaha.
Pas kuliah kan urang ti samester hiji nepika samester lima akhir di bobodo wae ku hampir kabeh babaturan di kelas, kabeh mun aya tugas pasti niron na teh ka urang. Komo nu keur kuliah bari di gawe mah geus moal pisan ngagawean tugas teh, gadag na niron jiga eweh tanggung jawabna pisan. Asa karunya ka kolotna meunang cape-cape nyakolakeun tapi tung-tungna mah teu meunang nanaon, kadang urang sok aneh ka maraneh na jiga eweh ka era ujug-ujug motokeun buku urang. Mun tujuan sakola niatna hayang meunangkeun gawean anu alus, nya kudu aya usahana oge tong bisa na ngandeulkeun niron ka batur. Percuma weh ngan meakeun waktu, datang ka sakola teh ngan ulin hungkul. Geus mah meakeun duit kolot sakeur biaya kuliah anu ngajuta-juta, di tambah meakeun duit jang ongkos jajan oge.
Taun 2017 Mangrupakeun téh mangrupa taun anyar sistem ujian nasional.Saloba 16 siswa anu meunang dina CBT (Tes Berbasis Komputer) try out berbasis kejujuran atawa Ujian Nasional Berbasis Komputer (UNBK) pikeun tingkat SMP, meunang pangajén. ti Dinas Pendidikan Kabupaten Majalengka (Dispendik). Para juara uji coba kajujuran berbasis CBT dihadiran ku guru sareng kepala sekolah masing-masing. Malah aya nu dikirim ku kolotna. nu salah sahiji mangrupakeun rai simkusing, bangga pisan maneh na teh ker bisa jadi juara try out ni alhadulilah ker basa pangumuman hasil UN na pun rai teh nilai na teu beda jauh ti nu tryout na kamari, rees pisan jeung bangga jadina teh.
Sababaraha penyebab jalma utah teh nyaeta rupa-rupa. Kahiji nyaeta mabok kendaraan. Biasana jalma nubtara iinditan mah sok mabok mun naek kendaraan teh. Komo mun perjalanan jarak jauh. Nu kadua nyaeta kahamilan. Mun keur hamil muda mah biasana sok sareueul, sok hayang utah wae nempo nu bau-bau teh. Nu katilu nyaeta panyakit asam lambung. Biasana nu gaduh asam lambung mah sok ongkek wae sabab ngarasakeun seueul nu luar biasa dina angenna. Nu kaopat nyaeta karacunan makanan. Tah mun karacunan makanan ge sok diawali ku utah sabab respon jero tubuh nu ngaluarkeun bakteri racun dina awak. Mantakna, mun karacunan teh sok ditandaan ku utah-utahan.
Maen mesin capit teh sabenerna susah-susah gampang, sabenerna aya trikna nu mun bener mah urang bisa meunangkeun hadiah ti jerona. Kajadian pas maen mesin capit nu hadiahna teh boneka, eta mah nepikeun ku petugasna diusir lantaran meunang wae. Hadiah nu ku urang bawa teh loba di kana keresekkeun, rada riba sih soalna dibawana kana motor. Tatangga urang nu ninggali teh panasaran, tuluy nanya naha bisa meunangkeun loba, sedengkeun manehanana maen wae ge teu meunang-meunang. Saenggeus kitu ku urang dibejaan trikna ngarah meunang, sorena manehna indit ka tempat eta jang ngabuktikeun bener teu bakal meunang. Pas dicobaan sakali teh bener meunang, manehna reuwas geuningan aya trikna.
Kanggo kuliah sapopoe abdi ngangge leptop urut pun bapa. Ieu leptop tos dipake leuwih ti tujuh tahun, tapi alhamdulillah masih kene tiasa dipake. Tapi kadang leptop ieu oge sok dipake ku pun adi anu tos mulai kuliah oge, janten make na kedah giliran. Abdi sabenerna hoyong pisan meser leptop nyalira supados teu kedah parebut leptop sareng nu sanes, tapi abdi teu gaduh simpenan anu cekap kanggo meser leptop, ahirna abdi mutuskeun kanggo meser tablet lantaran tiasa kabeuli, jeung lamun tos teu pati periyogi abdi masih keneh tiasa ngajual ieu tablet. Tablet ieu enakeun kanggo dipake maca jeung ngetik, abdi oge kadang-kadang nonton di tablet ieu.
Waktu eta, Minggu, 10 Nopember 2019, pas dina upacara mieling Hari Pahlawan Nasional di Taman Makam Pahlawan (TMP) Kalibata mah jadwal tugasna Dessy ngaliput. Sapertos upacara-upacara biasa, acara mieling ieu oge dilaksanakeun enjing-enjing tabuh 08.10 WIB. Pikeun ngaliput ieu acara, panitia ngayakeun rohangan husus pikeun wartawan. Dessy ditempatkeun di rohangan hareup teu jauh ti tempat Presiden Jokowi nangtung pikeun memimpin upacara. Bari masih leumpang, Dessy teras kaget ku ayana Presiden di lokasi upacara. Teras Dessy lumpat lalaunan supados tiasa dugi ka lokasi khusus dimana wartawan ditempatkeun. Ujug-ujug, "wreeeekkk" Dessy reuwas kadenge sorana. Sora kaen nu dirobek-robek jeung gancang oge nyieun tamu ondangan sejen neuteup ka Dessy. Ieu ngerakeun sabab calana Dessy soekna cukup lega di katuhu dina pingping. Dessy hoyong ceurik sareng uih deui ka bumi.
Upami keur dikebon tur manggihan bagong tong panik tur loba gerak. Komo mun jarak bagongna caket ceuk urang. Bagong teh tiasa nyerang urang tur nyilakakeun, kusabab huntuna nu seukeut tur lumpatna nu tarik. Upami urang ngarewaskeun bagong, ieu hiji sato tiasa ngamuk tur nyerang urang. Upami diudag aya babaraha cara nu tiasa urang lakukeun pikeun salamet ti udagan bagong. Upami aya tangkal urang kudu gera-gera naek ka eta tangkal kusabab lumpatna bagong teh leuwih tarik dibandingkeun manusa, arek satarik naon ge urang tetep kaudag. Upami teu aya tangkal nu tiasa ditaekkan urang tiasa lumpat nanging arah lumpatna zig-zag. Urang tiasa mineng ngarubah arah sawaktos lumpat sapertos mengkol ka kenca atanapi ka katuhu. Cara ieu teh dilakukeun kusabab bagong teu tiasa malik upami keur lumpat.
Basa nuju ngantosan di hiji toko, abdi teu kahaja ningal aya maling di hareupeun kuring, awalna mah abdi bade ngagorowok supados manehna ditewak ku warga tapi manehna kalahkah ngancem kuring, ceunah lamun urang ngalaporkeun ka pulisi abdi bakalan janten korban oge, abdi sieun bisi kalahkah beunang masalah janten abdi api-api teu apal supados teu nyilakakeun diri sorangan, untungna di warung abdi aya cctv janten manehna tiasa katewak ku pulisi. Tuluy abdi oge mutuskeun kanggo ngalih gawe ka tempat anu sanes supados teu patepang deui jeung eta maling lantaran bisi manehna mikir yen manehna ditewak ku polisi teh pedah kuring nu ngalaporkeun ka pulisi.
Keur ngabangun lantai opat di sakolaan SMA. Harita ku sabab loba siswa anyar nu daptar jadi pihak sakola teh ngabangun deui nambahan lantai jang nyieun ruangan kelas jeung perpustakaan. Ku sabab urang mah kelas PKU, nyaeta kelas unggulan, jadi sok aya tambahan pembelajaran nepikeun ka sore. Beda jeung kelas biasana nu nepikeun ka jam 2. Harita teh keur latihan nari ku sabab bakal aya praktek seni budaya. Urang jeung babaturan teh aya di lantai 3 latihanna. Pas geus sore tereh magrib, arurang rek balik. Di luar kelas urang ninggali kaluhur, eta mah reuwas ninggali jurig make kaen warna bodas. Geus ninggali kitu mah tuluy buru-buru lalumpatan ka handap bari ngadoa sapanjang turun dina tangga.
Kuring boga hiji pangalaman ngerakeun pisan. Harita teh kuring karek diajar naek motor, karek bisa maju jeung ngerem hungkul, can bisa belok-belok. Basa keur istirahat di hareupeun imah teh, jol adi kuring kalah nyo'o gas motorna, atuh maju teu puguh eta motor teh, bari kuringna oge teu bisa ngendalikeunna teh. Eta mah nabrak motor nu tatanggi, beusi motorna baret jeung lampu tukangna peupeus. Itu mah ku bapa kuring kami dicarekan bebeakan. Ceunah ulang sok nyo'o kana barang teh, jadina bapa kudu mayar ganti rugi ka tatanggi kuring. Meni era pisan sejujurna mah, engke-engke deui moal ngajak adi kuring lamun keur diajar motor, bisi kajadian deui.
Kolot lamun masih keneh make cara kakerasan ka budak na keur ngadidik misalkeun make cara ngagebug, neungeul  jeung sajabana kudu di robah carana ngadidikna. Kekerasan henteu ngan ukur nyeepkeun tatu dina awak budak, tapi oge emosional, kalakuan anu nyimpang, sareng turunna fungsi otak. Malah kualitas hirup barudak anu jadi korban turun. Tatuna ninggalkeun sidik sanajan dina umur sawawa korban. Ku sabab kitu, ulah anggap remeh kajahatan jeung kekerasan ngalawan barudak. Dampak  tina kekerasan langkung karasa ku lalaki anu ngalaman kalakuan eta nalika anjeunna murangkalih. Kanyataanna, korban ngarasa depresi sarta trauma sanajan geus dewasa sarta jadi bapana. Henteu ngan ukur korban, budak oge berpotensi jadi palaku kekerasan. Aya sababaraha hal anu memicu budak jadi palaku kekerasan. Salah sahijina korban kekerasan pangalaman jadi korban kekerasan ngajadikeun hiji jalma ngarasa teu daya. Sanajan kitu, ieu ngakibatkeun korban teu hayang ngarasa daya teu upaya deui. Bisa jadi korban hayang males dendam. Gangguan kaséhatan méntal anu paling umum anu disanghareupan ku murangkalih anu janten korban kekerasan. Sabab ngarasa frustasi jeung jengkel. Teu jarang, pikeun ngungkulan rasa hariwang, barudak ngalakukeun kekerasan ka jalma sejen. Matakna kolot kudu ngarubah pola didik na, kusabab tegas pan teu kudu make kakerasan, soalnalamun di kerasan budak kalahka bisa ngambek jeung ngalawan ka kolot na.