mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Pas urang masih keneh sakola, urang pernah ngalaman momen nu nyieun urang era pisan. Harita urang keur leumpang di koridor sakola, tuluy urang ninggali babaturan heubeul nu keur leumpang. Urang teu mikir panjang, langsung ku urang geroan make ngaranna. Tapi pas manehna ngalieuk jeung ninggali urang, urang sadar mun jelema nu ku urang geroan teh sabenerna lain manehna, tapi jelema nu can urang wanoh. Urang ngasara era pisan jeung teu apal kudu ngomong naon, jadina urang menta hampura tuluy indit sagancang-gancangna. Saenggeus kajadian eta, urang ngarasa teu nyaman jeung ngarasa era unggal panggih jeung jelema eta. Kajadian ieu ngajarkeun urang pentingna kanggo mariksa heula nu bakal digeroan teh emang babaturan urang atawa henteu, meh teu kajadian deui hal anu sarupa.
Keur ka hiji kota mah abdi teh salah asup WC sabab teu apal tea. Jadi abdi liren di rest area kangge ka cai. Pas rek asup cai teh euweuh tulisan awewe atawa lalaki, abi tuluy we asup. Naha pas asup teh WC na ngan saeutik, kalah ka loba tempat jiga wastafel tapi kangge papang pameget. Abdi meuni degdegan pisan sabab apal salah asup WC. Untungna euweuh lalaki nu keur ka WC harita. Pantesan we WC na ge rada bau jeung rada kotor, beda jeung WC awewe. Tuluy deuihan tembokna teh kumuh euweuh kacaan, cingcirining eta teh bener WC lalaki. Untung we abdi geus apal kana perbedaan nana jadi teu sagawayah ngagunakeun WC. Jeung deuih singhoreng mah tulisanna teh aya di gigireun tembok, kahalangan ku dangdaunan.
Indung kuring didiagnosa panyakit jantung salila 2 taun ku dokter. Abdi parantos dirawat di rumah sakit 3 kali di rumah sakit jantung khusus di kota kuring, dimana biaya rawat inap per dinten ngaleuwihan biaya kamar kelas VIP di rumah sakit biasa. Saméméhna anjeunna didiagnosis panyakit paru-paru, ku kituna anjeunna rutin dikontrol unggal bulan ka rumah sakit paru husus. Abdi teu pati ngartos kronologis prosesna perkawis ieu, margi waktos abdi nuju kuliah di Bandung, kantun diwartosan ibu abdi parantos dirawat di rumah sakit salami 2 dinten. Indung kuring, anu paling parah, ngan ukur nyeri sirah, ujug-ujug dirawat di rumah sakit, écés kuring kaget. Langsung soré kuring balik ka imah kalayan beus panungtungan ka kota kuring. Bapa nyarios yén indung abdi anémia. Mamah sok ngalaman darah rendah. Bibi mah (adi bapa) nu jadi bidan, biasana mah ngan ukur méré obat panambah getih. Lajeng ibu cageur.
Di kampung urang lolobana kampus swasta, mun kampus negeri ngan aya babaraha hiji, mun teu salah ngan aya hiji. Di kampus swasta lolobana ngan mentingkeun biaya, teu mentingkeun nilai. Jadi muridna teh sakadaek, mun teu asup ge bisa nitip absen. Jujur urang lewih bungah pisan mun asup ka kampus negeri, tapi basa D3 mah urang kuliah di kampus swasta da ulah jauh ti kolot, ngan pas lanjut S1 urang katarima di salah sahiji kampus di kota jakarta, kampusna teh negeri asupna ge hese pisan kudu miluan tes anu teu sakali dua kali, tes na loba jaba saingan na ge loba da jurusan favorit. Terus mun arek meunangkeun beasiswa aya rata-rata nilaina, tapi urang miluan. Pas geus miluan urang meunang beasiswa ngan sasemester, tapi urang bungah pisan.
Basa nuju ulang taun, Arki dipasihan kue ku babaturan kelasna. Kabeneran harita diberekeunna pas rek balik. Rek uih  teh naha asa tariiseun babaturan kelas teh, euweuh nu paheula-heula, eh singhoreng mah nyariapkeun kue jang Arki. Perasaan Arki bungah kacida, asa can pernah dibere kado ulang taun jiga kieu. Batur geus mulai baralik ge, Arki masih keneh sigugulung babaturan nana. Kaayaan sakola geus mulai sepi, tapi sora susurakan ti babaturan Arki masih keneh rame  Alhamdulillah, Arki bersyukur pisan gaduh babaturan nu kompak tur solid jiga kieu. Bungahna kacida pisan ieu mah. Moal mungkin tiasa dihilangkeun tina memori ieu hari spesial pisan teh.
Aya-aya wae kalakuan jalmi jaman ayeuna. Pas mesen dahareun di hiji resto, abdi ngantosan di hareupeun kasir lantaran nomer abdi sakedap deui bakal digeroan. Pas palayan masihan dahareun sareng minuman dina nampan di hareup meja kasir anu disadiakeun kanggo nyandak dahareun, aya jalmi nu nyandak eta dahareun, padahal tos aya nomerna di meja eta jeung dahareun eta teh teu acan dibayar. Abdi teu resep dahareun abdi dicandak ku batur. Hiji palayan anu ningal kajadian eta oge langsung nyandak deui nampan abdi ti budak eta sabari nyeseulan budak eta yen teu meunang nyandak dahareun batur. Abdi langsung molototan eta budak lantaran sebel ningal bengeutna.
babarengan nepi ka akhirna tantangan akhir muncul nyaeta Ujian Nasional,satiap anak gaduh lembar soal anu beda-beda jadi hese jang urang. pikeun nyalin. Jeung 2 babaturan kuring meunang korsi di kelas hareup. Kuring hariwang ngeunaan aranjeunna kusabab kapasitas otak maranéhanana biasa-biasa wae, tapi dina kaayaan kawas kieu" éta unggal lalaki keur dirina sorangan ". sadayana ngeunaan UN. Nalika hasil UN muncul keajaiban dunia, 3 idiot anu ngan diajar kirang langkung 5 sasih sateuacan UN suksés lulus. peunteun anu ku simkuring dipikameumeut, waktos eta anu ku simkuring dipikahartoskeun nyaeta lulus babarengan sareng lebet ka SMA anu sami kanggo neraskeun pendidikan sareng silaturahmi. nah alhamdulilah janten pangalaman diajar babarengan teh jadi nu bisa nyiptakuen pangalaman endah ker lulus bareng-bareng.
Mun urang nuju di leuweung, tong poho sasadu heula kanu teu katingali. Sabab di unggal tempat ge pasti aya nu nungguan, kan hirup na ge berdampingan jeung kahirupan urang salaku jalma di dunia. Komo mun di leuweung, kudu ngajaga etika jeung cariosan, ulah sompral. Kudu silih hargaan kanu makhluk ghaib ge, lain ka jelema hungkul. Tong nepi ka urang ngusik tempat nu dicicingan nana. Mantak, utamakeun sasadu komo mun ka tempat anyar mah, itung-itung bentuk ngahargaan ti urang. Jaga oge cariosan ulah sompral bisi jadi mamala ka awak sorangan. Omat, utamakeun etika komo mun di tempat anyar, nya, ulah henteu.
Aki abdi nembe pisan dipasihan manuk ku rerencanganna. Ieu kaasup manuk anu awis pisan, tapi rerencanganna mercayakeun ieu manuk ka aki lantaran apal aki mah tiasa ngurusna. Isukna misan abdi datang ka imah aki, manehna karek yuswa opat taunan, manehna atoh pisan basa ningal aya manuk, komo manukna nurut lamun dititah nyamperkeun. Pas nuju asik ulin, eta manuk jol hiber ka luar, abdi langsung reuwas jeung panik. Aki nuju di kamar cai, teu aya nu wani ngabejaan aki yen eta manuk teh hiber lantaran sadayana tos apal lamun aki ambek bakal beunang sadayana. Aki nyeseulan sadayana kanggo nutup panto lamun nuju ulin jeung manuk, tapi untungna eta manuk balik deui.
Ayeuna, peuting di taun 1980-an, Jon diuk di hareupeun tv, ngadagoan pengumuman kaluaran nomer lotre. Jon resep pisan maen lotre sarta rutin nyimpen duit pikeun meuli tiket lotre unggal minggu. Ujug-ujug, salah sahiji nomer anu muncul dina layar tv akur sareng nomer dina karcis lotre Jon. Jon teu percaya kana naon nu ditempo sarta ngarasa bungah. Anjeunna terus mariksa tiket lotre, tuluy jojorowokan yen manehna meunangna lotre! Jon teu bisa nahan rasa gumbirana. Anjeunna teu percaya yen anjeunna geus meunang lotre. Manehna langsung nelepon ka kulawarga jeung babaturanana pikeun mere warta hade. Manehna geus lila ngimpi meuli imah anyar. Anjeunna oge rek nyisihkeun artosna pikeun kaperluan kulawarga sareng ngabantosan jalma anu peryogi. Jon bungah kacida lantaran meunang lotre jeung ngarasa nganuhunkeun pisan kana rejeki nu geus dibikeun ka manehna.
Abdi henteu terang naha ieu phobia atanapi henteu.Babaturan mah anti pisan ngaranna.. Timun! Leres, buah anu sering dianggo sayuran seger mangrupikeun momok anu pikasieuneun pikeun anjeunna. Kacaritakeun riwayatna teh lantaran geus gering nu ngajadi sare sapoe-poe jeung kabeneran di kampung tempat sare teh keur usum panén bonténg. Kombinasi rasa keuheul ti keur gering tambah ningali bonténg ngacapruk sabudeureun anjeunna unggal poé bisa jadi alesan naha anjeunna hates bonténg. Jelas anjeunna bakal ngaleungitkeun buah ieu tina dietna. Tapi nu leuwih parah, manéhna moal daék ngadahar sangu anu geus “katarajang” bonténg. Dina sababaraha kasus anjeunna tiasa bau sareng terang upami sangu ngagaduhan kontak sareng bonténg sanaos anjeunna henteu bébéja. Janten upami aya anu hoyong mésér pecel lele atanapi pecel hayam, anjeunna pasti anu paling rumit pikeun mesen.
Jalmi anu betah ningal runtah anu aya di caket tempat manehna cicing teh biasana gaduh masalah dina dirina sorangan. Soalna aneh lamun aya jalmi anu resep numpuk runtah nepikeun loba, naha manehna teu ngarasa bau atau ngarasa kaganggu kitu? Biasana jalmi anu teu gaduh waktos kanggo merhatikeun kaayaan di sabudereunna pasti nuju aya masalah pribadina nepikeun teu boga waktos kanggo mikiran masalah anu aya di luar. Hal ieu kajadian di rerencangan di kosan kuring, manehna tara miceun runtah nepikeun bilatung kalaluar tina runtahna nepikeun aya di luar panto kosan manehna. Rerencangan anu kamarna sabeulahan jeung manehna langsung gareleuh basa ningal aya bilatung dina teras.
Tah, pas motor sejen rek meuntas, kuring meuntas bareng. Posisi kuring tukang nuturkeun sababaraha motor di hareupeunana. Di hareup pisan, kuring junun ngaliwatan meuntas péngkolan kuring, malah kuring katabrak ku beus. Bangsat! Di beulah kéncana aya Betor (beca motor), kandaraan husus mawa barang/jalma nu dirobih. Panumpang Betor ngagorowok pas ngadeukeutan motor kuring. Abang Betor teu bisa ngahindar ngaléos ngajauhan motor kuring hareupeunana. kacilakaan. Kuring ngabatalkeun kelas ngagantian babaturan kuring sareng kuring henteu hoyong deui ngagentos réréncangan kuring. Kunaon abdi hoyong ngagentos mitra ajar abdi... Teu aya alesan, éra di payuneun murid-murid & ditunjukkeun ka resepsi supados abdi tiasa percanten. Lajeng raray maranéhanana antara hayang seuri sieun dosa, teu seuri keur hiburan sorangan. Naon deui, aya koméntar si resepsionis, "Pak, saleresna abdi hoyong nyarios kumaha calana anjeun robek? Kunaon? Tapi si bapa buru-buru ka kelas..." Bisa dibayangkeun, sanggeus kacilakaan tadi kuring ngaliwat ka tempat parkir, si lobi dimana aya jalma linggih dina bangku, panarimaan, WC, naek tangga, ... sabaraha jalma geus katempo kuring kawas éta
Saprak meunang undian ti pasar malam nyaeta hadiahna teh Smartphone, urang ngajak babaturan ngameh miluan oge. Emang harita mah teu pada percayaeun, tapi pas ditembongkeun hadiah undianna kakara percaya. Saenggeus magrib urang nyampeuran babaturan ka imahna hiji-hiji da geus jangjian isuk-isukna. Aya limaan nu milu teh, maranehna geus nyarokot duit ti imahna sewang-sewangan. Mimiti si Andi jeung si Zaky nu nyobaan undianna tapi teu meunang, tapi pas giliran si Heru manehanana meunang sarua percis jeung urang. Tapi manehna mah lain meunang Smartphone, tapi meunangkeun sembako. Sanajan kitu ge geus bungah ari meunang undian mah. Isukna oge kitu nu can mareunang masih keneh panasaran nepikeun ka unggal poe ngadatangan bari maen undian eta.
Abdi gaduh rerencangan anu ayeuna kuliah di luar negeri. Manehna oge gaduh rencana kanggo ngalanjutkeun kuliah S2. Manehna tos ngarasa butuh nikah lantaran manehna tos gaduh pagawean anu pasti jeung manehna oge butuh caroge anu ngalindungan manehna salila manehna cicing di luar negeri. Sateuacan nikah manehna boga prinsip hoyong taaruf lantaran manehna teu pernah bobogohan. Proses taaruf anu dilakukeun nyaeta ngadamel CV supados supaya tiasa ngenalkeun sifat, karesep, jeung sababaraha informasi ngeunaan diri urang. Manehna tos ngarasa cocok jeung hiji lalaki anu sarua nuju daptar kuliah di luar negeri oge, manehna ngalaksanakeun nikahan di Indonesia ngan ngondang kulawargi jeung rerencangan anu dekeut hungkul lantaran covid.
Waktu keur SMP, kabeneran unggal bulan sok aya kagiatan ngojay. Waktu éta, kuring keur senang. Tétéla nalika kuring ngojay kuring jauh teuing ka kolam renang anu jerona 2 meter. Waktu kuring eureun ngojay, kuring mikir naha suku kuring teu ngahontal, malah dimimitian ti dinya, kuring panik sarta awak kuring mimiti kram sarta tungtungna tilelep. Kuring geus sababaraha kali nanya ka babaturan kuring pikeun pitulung pikeun nyalametkeun kuring tapi hanjakalna teu saurang ogé nempo kode kuring. Kuring ogé nyoba tenang jeung awak kuring ngambang. Ujug-ujug aya nu narik leungeun kuring sarta tungtungna kuring disimpen. Saprak harita, kuring sok sieun ngojay di jero luhureun 2 méter.
Pentingna tahlilan oge bisa ngingetan kana maot, hadir dina hiji tahlilan oge bisa nyieun urang nginget kana maot. Hal ieu sabab maca tahlil nu dibacakeun ka jelema nu maot bisa nyieun jelema nu tahlil bakal nginget kana maot. Yen kabeh jelema nu hirup akhirna mah bakal maot jeung balik deui ka Allah SWT. Ku inget kana maot, sahenteuna batur bakal milih jang tobat jeung loba menta hampura ka Allah SWT. Sanajan lain ti kulawarga atawa dulur, tapi ku ayana tahlilan, batur nu hadir dina tahlilan eta oge bakal ngadoakeun nu maot salian ti ngahibur kulawarga anu ditunggalkeun komo duei sabari ngucapkeun kapapaitan jeung ngahibur kulawarga nu ditinggalkeun.
Ujian pendidikan kewarga negaraan kamari urang meunang peunteun salapan puluh tilu, meskipun teu saratus tapi urang bangga pisan ka diri urang. Soalna urang geus belajar bebelaan begadang, tapi asup kebeh ka otak sakitu peuting belajarma teu subuh-subuh. Urang resep belajar komo mun rek ujian, kadang mah urang sok di hapalkeun sabukueun di tulis anu pentingna. Jadi metode belajar urang mah, kabeh nu aya di buku di persingkat terus di tulis na kertas point-point na hungkul. Meh babari mun di hapalkeun teh, kadangurang mun belajar sok di waktuan jiga dua puluh lima menit belajar terusblima menitna istirahat. Soalna kadang mun keur belajar ge butuh nginum jeung ngemil, nya ngagayeum weh bari belajar.
Udin kantos janten korban tabrakan. Caritana manehna keur leumpang sawaktos aya motor nabrak manehna ti tukang. Manehna tikusruk ka hareup tur ambek-ambekan ka nu mawa motorna. Tetela nu mawa motorna teu apal upami motor nu dianggona remna blom janten teu tiasa eren sawaktos ngaliwatan Udin. Samenjak eta Udin janten sieun ka nu ngarannna rem blong. Kusabab eta teh ayeuna Udin sok nyaram atanapi ngabejaan ka tiap jalma nu manehna wauh upami bade angkat kamana-mana naek motor, mobil, atanapi kendaraan nu sejenna kudu mariksakeun kaayaan rem. Kusabab cilaka mah eweh nu nyaho salian tiasa ngabahayakeun urang rem blong teh tiasa oge ngabahayakeun batur.
Salah sahiji hal nu nyebabkeun rasa jengkel jeung nyeuri hate teh nyaeta meunang perlakuan nu teu adil. Perlakuan nu teu adil teh sering pisan dipanggihan dina sagala aspek kahirupan. Teu adil sabab dianggap orang nu teu penting, teu adil sabab dianggap orang nu teu berguna, jeung sajabana. Bahkan nu leuwih parah mah diperlakukeun teu adil sabab ditingali tina rupa jeung penampilan. Nu geulis, kasep, jeung stylish mah sok dipandang luhur, beda jeung nu penampilanna saderhana, sok loba disapelekeun ku batur. Padahal hal nu kitu teh teu bisa dijadikeun tolok ukur tina kualitas sasaorang. Objektivitas teh kaelehkeun ku subjektivitas dina realita mah.
Sapangalaman urang nu sok ngasuh orok, mindengna orok teh teu daek cicing. Nah sabab ku eta, alusna perhatikeun oge cara ngasuh orok ngameh kahindar tina bahaya di imah. Nu kahiji jauhkeun tina jendela, komo deui lamun jendelana aya di imah tingkat ieu bahaya pisan jang orok anu sok teterekelan. Nu kadua jauhkeun tina listrik, ieu oge penting sabab lamun ditarik bisa nyetrum. Komo orok mah teu apal nanaon jeung rasa panasaranna gede. Nu katilu jauhkeun tina juru meja atawa benda anu tumpul. Ieu bisa jadi bahaya sabab orok bisa wae tidagor. Nu terakhir kudu leuwih ekstra hati-hati di tangga atawa di hareupeun panto imah. Sabab orok bisa wae naek tangga atawa ngorondang kaluar imah.
Kuring nengetan kadaharan anu aya dina jandéla, kana méja. Aya loba laleur. Kuring reflexively kipas dahareun. Utamana nu aya di meja hareup kuring. Babaturan kuring teu sadar langsung mesen goreng hayam.

Sanggeus kuring perhatikeun kumaha datangna aya leutik bodas bodas leutik nu keur obah dina lauk kari pas hareupeun kuring. Kuring langsung nganggap éta endog laleur. Babaturan kuring nanya naon anu kuring hoyong pesen, kuring langsung nyarios moal tuang.

Kumargi si mas tos nyandak beas na teu sae upami kantun angkat, simkuring ngan mesen hiji nasi tanpa lauk. Kaluar ti tempat dahar, kuring bébéja manéhna langsung ngarasa goréng. Urang balik ka hotél sarta maréntahkeun dahar di kadaharan gancang.

Kadaharan naon anu anjeun pesen? Tangtu moal didahar. Geus sieun... da gareleh
Pertama kali kuring nempo maot nalika kuring indit ka réstoran seafood, sarta kuring nempo lauk maot dina akuarium. Kuring niténan kaayaan lauk anu masih séhat, tuluy éta lauk luncat tina akuarium. Karyawan réstoran nyekel lauk jeung balik deui ka akuarium deui. tapi laukna geus paraeh. Naon prosés nyeri pikeun lauk.Lauk ngabengkokkeun ototna, ngagebeg sakali deui, tuluy cicing.Biwir laukna mimiti leuleus, ngambang ka handap ka dasar bak. ahirna paéh. Kuring ningali éta nalika kuring umur 5 taun. Meureun hal anu sarua kajadian ka manusa. Kuring nyaritakeun kaayaan nini anu maot di imah. Nini kuring kaserang diabetes akut. Kuring jadi trauma nepi ka ngajerit sieun. Panonna molotot kana lalangit imah, bari ngomong, “Maneh mawa kuring ka mana? Abdi henteu hoyong angkat. Béjakeun ka dua lalaki hideung éta angkat ti dinya.” Bibi teu ningali saha waé di kamar. Terus si bibi mah nyuhunkeun minyak bodas supados nini tenang. Nini kuring ngomong deui, "ulah indit, mamah sieun." bari nyekel leungeun bibi.
Basa ulang tahun babaturan urang poe sabtu kamari, urang jeung babaturan anu sejena di hajakeun rek jieun prank ulang tahun babaturan. Urang rek ngajailan yen carita na eweh salah sahiji oge ti urang anu inget ulang tahun na. Arurang kalah ka keur sibuk ku urusan na masing masing pokokna urang rek ngajieun maneh na sedih nepi ka ceurik. Urang kabehan eweh anu ngucapkeun ulang tahun nu aya kalah ka nyalah nyalah keun maneh na. Nyalahkeun yen manehna ceunah ngagogoreng urang sarerea di tukang beuki ngomongkeun urang di tukangna jeung sajabana. Maneh na ngarasa binggung jeung sedih nepi ka ceurik, geus kitu kakara urang bongkar urang bejaan yen urang ngaprank maneh na urang bawakeun kueh karesepna jeung lilin. Maneh na reuwas teu sangka jeung bungah.
Henteu sakabéh merk deodoran jeung jenis parfum bisa ngaleungitkeun bau awak. Kanyataanna, aya hal anu ngajadikeun bau malah goréng. Baheula, alatan sibuk kagiatan, késang kaleuleuwihi jeung pas di imah dulur kuring dicarékan, cenah mah bau haseum. weee kumaha ngerakeun hiji awewe bisa disebutkeun yen Pikeun meunang sabudeureun éta, ieu naon atuh. Nganggo sabun Asepso nyaéta Deodoran Segar Higienis ti Nivea. Kalayan dua barang éta, kuring tiasa ngaleungitkeun kesang anu kaleuleuwihan sareng tangtosna henteu bau hehehe Bawa deodorant ka mana-mana, khususna upami seueur kagiatan luar. Saatos nganggo sacara teratur, kuring ngan ukur tiasa nganggo sabun sanés, sabab salian ti kesang, kuring ngagaduhan kulit anu sensitip. Hayang make chetapil teuing mehong keur ukuran budak kuliah. Mun teu boga asepso mah biasana make dettol bonténg, seger pisan mun mandi. Ngan sanggeus bau awak jeung kesang diungkulan urang ngagunakeun parfum. Entong nyobian nganggo parfum nalika anjeun bau sareng kesang
Abdi dicaritakeun ku rerencangan, manehna kaduhung pisan lantaran teu tiasa maturan indungna pas anjeunna pupus lantaran manehna malahkah milih ulin sareng rerencanganna tibatan maturan mamahna di rumah sakit. Padahal mamahna tos menta dibaturan ka rumah sakit. Pas eta manehna teu nyangka yen eta teh mangrupakeun poe terakhir manehna sareng indungna. Isuk-isuk manehna geus siap-siap ulin sareng babaturanna, di waktos anu sami mamahna menta dianteurkeun ka klinik, tapi manehna kalahkah nitah tatanggina nganteur mamahna, epekteh mamahna kedah dibawa ka rumah sakit. Pas ditelepon oge manehna teu ngangkat, padahal mamahna tos teu sadar. Pas manehna balik manehna karek apal mamahna tos teu aya, manehna langsung lumpat ka rumah sakit.
Abdi dikontrak di salah sahiji BUMN di Bandung salila dua taun, teu karasa tos sakedap deui kontrak abdi di pausahaan ieu bakal ereun. Abdi sabenerna teu acan siap kaluar ti pausahaan ieu. Abdi tos ngarasa nyaman di dieu. Abdi oge tos dipasihan waktos jeung diingetkeun kanggo milarian pagawean anyar. Tapi nyatana teu gampang milarian gawean teh. Komo abdi ngan lulusan SMK. Abdi tos nyiapkeun tabungan ti pas awal gawe kanggo simpenan lamun abdi di-PHK. Tapi seeur nu tos kapake lantaran abdi kedah ngabiayaan adi kuliah. Can mayar listrik jeung kanggo meser tuangeun sapopoe. Abdi ngadu'a supados tiasa meunang gawean deui.
Jalma bisa geuleuh ku bau hanyir pikeun sababaraha alesan. Sababaraha urang tiasa gaduh sensitipitas anu langkung ageung kana bau, anu tiasa memicu reaksi geuleuh. Hiji jalma tiasa ngalaman pangalaman goreng sapertos seueul atanapi kesel burih saatos ngambeu bau hanyir nalika murangkalih, anu tiasa memicu reaksi geuleuh kana bau di hareup. Hiji jalma tiasa gaduh phobia khusus, nyaeta kahariwang kaleuleuwihan ngeunaan bau hanyir. Bau hanyir tiasa janten tanda tina masalah kasehatan, sapertos infeksi atanapi karacunan, anu tiasa nyababkeun jijik jalma anu ngambeu. Hiji jalma meureun geus tumuwuh nepi di lingkungan dimana bau hanyir pakait sareng hal negatip, kayaning kabersihan goreng, sarta ieu bisa memicu reaksi geuleuh kana bau hanyir.
msyarakat Indonesia, seeur hotel, restoran, jeung kantor anu tutup lantaran bangkrut. Teu sakedik oge pagawe anu diereunkeun sapihak lantaran pemasukan parusahaan teu cekap kanggo nutup gaji pagawe kahareupna. Salah sahiji nu beunang imbasna nyaeta bapa kuring sorangan. Bapa nembe pisan ngalih ka kantor ieu genep bulan kamari, bapa geus ngarep seeur pisan ti kantor ieu, tapi teu nyangka pisan tungtungna bapa di PHK lantaran bapa pagawe anyar keneh janten teu acan gaduh posisi sapertos karyawan tetap di kantor eta. Pas ngadangu kabar ti bapa, abdi langsung sedih lantaran abdi oge nembe asup kuliah, abdi neangan cara supados teu ngarepotkeun bapa, abdi nyobian daptar beasiswa supados bapa teu kedah mayar kuliah.
Pas diancam, urang ngarasa sieun jeung hariwang lantaran ngarasa terancam ku batur. Ancaman ieu mangrupa ancaman fisik jeung verbal, dua-duana nu nyebabkeun rasa kasieun jeung rasa hariwang nu serius. Ancaman fisik bisa mangrupa ancaman jang ngalakukeun kekerasan fisik atawa ngaruksak barang, jeung bisa nyieun urang ngarasa sieun rek kaluar imah atawa ngalakukeun aktivitas sapopoe. Ancaman verbal siga ancaman jang ngabocorkeun rahasia, nyebarkeun rumor, atawa nyieun reputasi jadi buruk, ieu nu nyebabkeun rasa sieun jeung hariwang. Urang oge ngarasa teu aman jeung teu bisa ngaprediksi atawa ngontrol situasi. Urang ngarasa teu apal naon nu bakal kajadian kaharuepna atawa naon nu bakal dilakukeun ku jelema nu ngancam. Hal ieu jadina ningkatkeun perasaan sieun jeung hariwang.
Hal-hal nu biasa nyebabkeun calana sobek teh nyaeta kahiji ukuran calana nu ngepas teuing, malahan mah kabilang merecet. Uuran calana nu pas teuing teh rentan pisan sobek sabab teu bebas jeung tebatas dina gerakan nana. Nu kadua nyaeta gerakan nu lincah teuing. Tah hal ieu ge bisa nyebabkeun calana sobek sabab gerakan anu ncah teuing, ngaleuwihan lebar calana, jadi we sobek. Nu katilu nyaeta bahan calana na ipis pisan. Tah, bahan calana nu ipis ge rentan sobek sabab kerapatan kaen na teh ipis, jadi babari pisan kana sobek teh, komo mun jahitan na oge asal-asalan, sakali kagusrud kana tihang nu garinjul ge pasti bakalan sobek.
Harita teh kali mimitina Meli ulin ka Trans Studio Bandung. Meli ulinna sorangan make angkutan umum. Pas uihkeun, Meli ngahaja leumpang heula nyusur jalan bari jalan-jalan nuju ka halte bus. Eh eta keur leumpang teh jol aya nu nanyakeun alamat. Bapak-bapak make motor beat jeung make helm, jadi teu katempo beungeutna. Meli teh ngjawab teu apal we, teu terlalu menanggapi sabab teu wawuh. Tuluy Meli leumpang nyusuran trotoar. Eta bapak-bapak teh kalah hayoh we nuturkeun bari maksa nananyakeun alamat. Meli geus ngajawab teu apal, eh bapak-bapakna kalah nyorongot bari ngancam. Meli buru-buru we neangan tempat rame supaya teu dituturkeun. Eh angger we Meli dipantau ti kajauhan bari dituturkeun. Pas nepi ka pintu tukang Trans Studio, buru-buru we Meli asup kadinya supaya teu dituturkeun deui.
Di Sunda mah aya salah sahiji budaya anu dilaksanakeun na mun aya lahiran atawa mun aya nu syukuran. Kabiasaan eta ngaranna mere beas. Tah mere beas teh mangrupakeun kagiatan merekeun beas ka imah tatangga nu anyar lahiran. Maksadna mah ngalongok orok jeung indungna bari mere beas sabagai simbol rasa syukur jeung mere sabab geus dibere kasalametan lahiran nana. Tah dina raraga mee beas ieu teh, tatangga oge lan mere kur beas hungkul, tapi nyecep ongkoh make duit. Hal ieu dimaksudkeun supaya orok nu anya lahir teh sing dilimpahan rezeki nu lancar dina kahirupan nana. Maknawi pisan kan kagiatan ieu? Mana nu urang Sunda, cung! Yuk ah lestarikeun ieu kabiasaan supaya bisa ngajalin silaturahmi ku cara nu saderhana.
Keur basa pun anak lahir jeung diberekun ka kuring, manehna  nu dinamian ku abdi jeung istri nyaeta Sophie ceurik. Kapaksa kuring nahan kahayang ngagerem. Para perawat ngamandian anjeunna, ngurut anjeunna, sareng nunjukkeun kuring cara ngabungkus anjeunna. Kuring cicing di bangsal cukup lila. Oh, kuring malah poho ngeunaan pamajikan kuring. Para perawat ngajamin kuring bakal ngangkat Sophie nalika anjeunna siap. Kuring buru-buru ka kamar, jeung pamajikan kuring. Urang ngayakeun silih lila nguatkeun ka lalakon nu enke dihadapan bareng-bareng. Aya rarasaan campur aduk, sieun, kabungahan, lega, beuki hariwang, ragu, leuwih sieun, leuwih relief, canggung, emosi nu teu bisa diungkapkeun, leuwih kabagjaan, panyalindungan, kareueus,  leuwih, asih , jeung adil alus kabagjaan salaku kolot.
Abdi kamari reunian di sakola menengah. Reuinian ieu teh nembe diayakeun deui ti salila opat taun. Aps abdi datang ka reunian seueur pisan nu pangling penampilanna. Ai abdi nyalira mah ti baheula ge penampilan na angger, euweuh nu dirobah. Pas keur ngobrol soal pagawean, abdi mah bagean nyimak hungkul we da rumasa pagaweanna beda sorangan, jadi teu nyambung ngobrol ge. Tuluy aya babaturan abdi datang, mimiti na mah biasa ngobrol, pas ujung na jol ngomong soal fisik abdi, awak nu ngagendutan, jeung kulit nu ngahideungan. Abdi tidinya ngarasa kasinggung pisan. Jengkel pisan ngadanguna, abdi tuluy indit ti acara eta. Langsung balik ka imah bari jengkel keneh ka nu ngomong eta. Lruheung mun manehna ge geulis, ieu mah pan biasa wae sarua jeung abdi.
Di unggal tempat komo tempat rame pikeun mamangkatan pasti aya wae patugas na, ka asup patugas kareta di stasiun. Aya loba rupa rupa posisi patugas di stasiun kareta eta, aya patugas tiket, patugas kabersihan jeung patugas kaamanan na. Harita urang manggihan ibu ibu anu geus kolot hulang huleng di stasiun sosoranganan siga anu binggung kitu. Teu lila aya patugas kaamanan anu ngadeuketan nanya keun ka ibu ibu eta, tapi ibu ibu eta kaciri na kalah ka siga anu ngambek nyarekan ka patugas kaamanan na. Nyarekan nana oge tarik pisan, hingga batur jadi ningalikeun. Nyarekan na teh puguh naon anu di omongkeuna, siga na mah ibu ibu eta emang keur gering linglung kitu, teu lila ti dinya eta ibu ibu di bawa heula di aman keun ku patugas.
Dimana mana oge kasih ibu sapanjang masa, indung teh bener bener jadi palindung mimiti keur budakna. Lmaun fisik budak na di hina jelas indung na moal tarima, ieu oge nu di lakukeun ku Mantan pamajikan Daus Mini, Yunita Lestari, Yunita ngadadak ambek dina akun TikTokna. Ieu dimimitian ku eusi pideo nalika anjeunna nunjukkeun poto anak kaduana, Abyan Ravindra, anu anjeunna ngaku sering nyababkeun tekanan darah tinggi. Unggahan video Yunita ternyata menarik perhatian netizen untuk berkomentar. Salah sahijina nyaeta akun milik awewe nu ngaranna Desti. Kesel ku hujatan anu ditarajangkeun ka anakna, pamajikan Haney Ariska Febrianto langsung nyoba-nyoba neangan pikeun manggihan jatidiri awewe nu sabenerna. Najan kitu, manehna sabenerna reuwas sabab anu matak ngahujat teh pamajikanana abdi negara nyaeta polisi. Ngaliwatan akun TikTokna, Yunita siga nu teu bisa nahan rasa keuheulna waktu nyaho anakna dihujat. Anjeunna malah nyebut awewe nu teu wijaksana maen media sosial. Dina  kasus ieu jadi loba anu miluan nyerang Desti, tapi kasus ieu teu nepi ka jalur hukum kusabab desti geus menta maaf.
Abdi paling ngewa mun ningali babaturan cepu jeung cari muka dihareupeun nu lain. Biasana dina organisasi atawa tempat gawe sok aya wae nu kitu teh, hareupeun mah alus, tukangeun mah nyuntrungkeun. Model dina pagawean ge, batur mah ngagawean loba jeung valid, manehna mah ngagawean saeutik bari ngasal, tapi mun hasilna alus pasti ngagul-ngagul diri sorangan jeung kinerja sorangan. Saolah nanaon teh digawean ku manehna sorangan. Tuluy kalakuan na teh sok cari muka wae ka atasan, bari jeung euweuhan kamampuan na mah. Kesel pisan meuni wani nyuntrungkeun babaturan sorangan demi kauntungan pribadi. Bae da jalma nu kitu mah moal meunang kabagjaan nepi ka iraha wae ge.
Urang mimiti bobogohan teh keur SD, inget keneh baheula mah sok make surat tuluy dititipkeun ka babaturan nu deukeut jeung manehanana, da lamun diberekeun langsung mah sok era jeung sieun kanyahoan guru. Lamun zaman ayeuna mah babari tinggal ngaliwatan WhatsApp. Hiji waktu urang dibejaan ku babaturan, manehna ninggali kabogoh urang keur jeung si Andi cenah mah jajan bareng. Urang teu langsung ngadatangan tapi ku urang dibere surat heula mastikeun yen euweuh hubungan nanaon manehna jeung si Andi. Tapi manehna kalakah ngaku sorangan, cenah mah si Andi bageur sok ngajajanan tibatan urang mah tara. Geus nyaho kitu isukna urang ngadatangan bari nyarekan naon maksudna maneh salingkuh ditukangeun urang, mun urang teu dibere nyaho ku babaturan mah meureunan tuluy weh teu mere nyaho urang.
Deukeut imah kuring teh loba ucing liar nu sok datang, sakapeung mah kuring atawa sakulawarga remen méré dahareun, saperti tulang hayam, atawa lauk sésa. Tah, tapi hiji waktu kuring ngarasa keuheul pisan kusabab ucing-ucingna, sabab harita kuring buru-buru indit ka tempat gawe, tapi pas naek motor, kuring ujug-ujug ngambeu bau tai ucing. Sareng kuring milarian sumber bau, nalika kuring ningali éta, tétéla éta kotoran ucing aya di handapeun motor kuring sareng kuring geus nincak eta tai. Pedah ku keuheul kuring gura-giru asup deui ka imah ganti baju anu dikotor ku tai ucing, maksakeun gura-giru ngabersihkeun motor anu aya kokotorna ku cara nyiramkeun cai sabun, padahal kuring ngarasa jijik.
Dina waktu mendekati pelaksanaan operasi, urang kedah bener-bener ngajaga kasehatan mental jeung fisik supaya operasina bisa berjalan lancar. Sagala rupa teh kedah diatur, mimiti tina pola makan, pola tidur, intensitas aktivitas, jeung sajabana. Ulah nepi ka ngalakukeun larangan samemeh operasi sabab bisa nimbulkeun efek pasca operasina engke. Mantak, samemeh ngalaksanakeun operasi teh kedah pisan ngajaga kasehatan utamana mental jiga laukeun olahraga ringan, lobakeun positif thinking, lobakeun nonton hiburan, jeung sajabana supaya bisa ngajaga mental. Ulah nepi ka stress sabab mikiran operasi, tenang we da nanaonna ge pasti sasuai jeung prosedur. Jadi, yuk lobakeun hiburan supa bisa ngajaga mental samemeh operasi!
Nalika kuring leutik, kuring ngagaduhan kajadian anu nyababkeun kuring trauma dugi ka ayeuna. Waktu keur leutik mah kuring teh sok ulin borgol boongan jeung dulur-dulur.  Anjeunna nempatkeun eta cocooan dina leungeun kuring, tapi masangna tarik teuing. Tadina mah geus biasa, tapi pas dicobaan dibuka, eta cocooan teh teu bisa dibuka lantaran pageuh pisan. Kuring lumpat ka indung kuring sarta ménta dibuka. Tétéla, indung kuring ogé teu bisa muka, eta cocooan teh pageuh teuing masangna. Indung kuring ngajak kuring ka kamar mandi, nuang sabun cair kana leungeun kuring supados leueur sareng borgolna gampang dibuka, tapi henteu lepas oge éta borgol teh. Tungtungna indung kuring nelepon bapa kuring, sarta bapa kuring motong éta borgol kalawan ragaji leutik. Ti saprak harita kuring teu hayang ulin borgol deui.
Nuju di jalan bade milarian masjid, Yuna lebet ka gang sisieun bank Mandiri nu aya di sakitaran tempat nungguan busna. Yuna asup ka gang eta tuluy ngalaksanakeun sholat di masjid. Beres ngalaksanakeun sholat, di masjid teh teu aya jalmi hiji-hiji acan, sepi kecuali anjeunna. Yuna tuluy we buru-buru ka jalan raya deui. Di pertengahan lorong gang, Yuna pasalingsingan jeung bapak-bapak. Eh jol we eta si bapak na teh nuturkeun Yuna bari nyauran wae "Neng". Pas Yuna ngalieuk, si bapak na teh bade noel leungeun Yuna. Untung kaburu ngahindar, jadi leungeun Yuna teu beunanh dicabak. Yuna meuni sasah pisan sabab sieun, tuluy indit we ka tempat nu rame.
Hitut di tempat umum teh jadi hal nu paling ngerakeun pisan. Mantakna, laukeun tilu hal ieu supaya teu kaeraan di tempat umum. Nu kahiji, teangan tempat sepi atawa toilet jang hitut, mun bisa mah tempat sepi nu teu diliwatan ku jelema. Nu kadua nyaeta kaluarkeun hitut lalaunan, atur supaya sorana jeung bauna teh teu ngaganggu batur, bisa bari diuk dina korsi supaya teu modos bauna ka mana-mana. Nu katilu nyaeta tahan hitut di hareupeun loba jelema, supaya teu kaeraan sorangan. Mun geus euweuh jelema atawa mun geus saeutik, tinggal hitutkeun da moal ngaganggu kanu lobaan iyeuh. Malahan mah alusna hitut teh tong ditahan, jadi hitutkeun we di hareupeun sasaha ge.
Biasana mun geus ditembongan ku jurig mah ceunah bakal meunang rezeki nu teu disangka-sangka. Pernah hiji carita aya tukang bakso diudag ku sosok pocong nepi ka hareupeun imahna, tapi isukanna tiba-tiba baksona laris manis ti biasana. Nu biasa beak peuting teh ieu mah karek sajam muka geus beak deui wae. Tuluy oge aya rezeki nu datang teu disangka-sangka. Tah hal ieu teh geus loba kajadian nu dialaman ku loba jalma. Kusabab faktor kabetulan tea, meureunan jadi mitos nu dipercaya dina kaayaan nana ku sabagean besar manusa. Malahan mah sok aya nu nepi ka birat diuudag na teh, tapi bener we sok kabuktian meunang kaberkahan.
Poe ulang taun biasana diarep-arep pisan ku sabagean besar manusa. Sabab ieu teh hiji-hijina momen sataun sakali nu ngingetan umurna. Biasana mun poe ulang taun teh sok ngarepkeun hal nu spesial, arek ti diri sorangan arek ti batur nu deukeut. Ngan dina poe ulang taun teh sok ngarepkein ayana nu mere hadiah. Sabab hadiah dianggap bentuk kanyaah jeung kainget kanu ulang taun. Mantak, mun aya kulawarga atawa babaturan nu ulang taun, sabisa mungkin minimal ngucapkeun sslamat, sabab eta nu mantak atoheunna. Lain masalah hadiah nu diberekeun, tapi ku kaingetna kana poe lahir. Yuk ah biasakeun ngucapkeun selamat jeung apresiasi nu ulang taun!
Di jaman ayeuna pasti hayang eksis, bisa foto jeung artis nu diidolakeun pasti bisa jadi impian loba jelema. Ngameh bisa foto jeung artis carana kudu ngahadiran pas di acara premier film, sabab biasana salian ti para pemeran film, artis-artis oge loba nu diondang jang miluan nonton premier. Tuluy bisa nyobaan make aksesories maranehanana, bisa make kaos nu aya foto artisna. Bisa oge mawa tongkat selfie, ngarang jangkauan kamerana jadi leuwih lega. Jadi sanajan teu nangtung di deukeut manehna, lamun make tongsis masih bisa katangkap make kamera. Bisa oge gabung pas keur di kaayaan rame, sabab loba artis atawa penyanyi nu resep foto pas manehna keur manggung tuluy kerumunan penonton jadi latarna.
Jadi basa keur SD mah birit. Beuteung mah nyeri pisan lamun buang air besar. Sakitu kesang tiis. Indung kuring nu teu tega ningali kuring ceurik kanyenyerian, isukna langsung dibawa ka rumah sakit. Di rumah sakit beuteung kuring di-rontgen. Saparantos rengse, dokter nerangkeun aya batu atanapi anu sapertos kitu dina beuteung abdi sareng langsung dihukum usus buntu sahingga cenah kedah dioperasi sagancangna. Kuring henteu terang naha, saatos éta indung kuring nyandak kuring ka rumah sakit sanés. Tapi kusabab Askes teu bisa nutupan biaya di rumah sakit sejen, indung kuring dibawa balik ka rumah sakit munggaran. Di dinya kuring dipariksa deui ku dokter nu béda. Sareng kabuktian... Abdi henteu ngagaduhan usus buntu sareng henteu aya batu atanapi naon waé anu diomongkeun ku dokter tadi isuk. Ceuk dokter ieu mah, nyeri beuteung mah ngan efek maag. Janten kuring ngabatalkeun operasi. Coba mun teu di parios ku dokter lain, meureun peujit mah geus buru-buru dipotong :') Ayeuna kuring nembé terang yén panyakit kuring nyaéta sindrom irritable bowel (IBS). Akhir-akhir ieu, sering kambuh nalika kuring salah tuang atanapi nalika kuring setrés.
Sanajan ngarasa geuleuh tapi ngaberesihkeun kotoran hewan anu bener tetep penting jang ngajaga kasehatan jeung kaberesihan lingkungan. Aya sababaraha cara jang ngaberesihkeun kotoran hewan nu bener sanajan geuleuh oge. Nu kahiji gunakeun sarung tangan karet jang ngalindungi leungeun tina kontak langsung jeung kotoran hewan. Nu kadua gunakeun kertas koran atawa kantor plastik jang ngangkat kotoran hewan jeung ulah nyabak ku leungeun sacara langsung. Nu katilu gunakeun sabun jeung cai jang ngaberesihkeunna. Nu ka opat pastikeun geus miceun kertas koran atawa plastik nu geus digunakeun tadi ka tempat sampah. Saenggeus rengse ngaberesihkeun kotoran hewan, pastikeun jang ngumbah leungeun ku sabun jeung cai anu beresih.
2013 abdi lulus ti SMA. Kenging ondangan ditampi di salah sahiji kampus swasta di Kota B. Ti SMP sim kuring cita-cita hoyong lebet ka PTN di Bogor, margi rumaos jurusan anu dicandak ku pun biang parantos diarahkeun ku bapa dugi ka damel engke. Tétéla nasib geus kersa, kuring meunang jalur ondangan prestasi tapi D3 di PTN Bogor anu dipikahoyong. Halangan anu lumangsung nyaéta idin ti kolot kuring anu teu ngidinan kuring diajar di luar kota, ahirna kuring kaluar tina rasa frustasi kuring kalayan henteu ngadaptar di PTN / swasta mana wae. Nepi ka ahirna kuring dipaksa asup ka Univ di kota sorangan. Jujur, kuring ninggalkeun satengah haté jeung horéam. Pilihan kahiji anu kuring candak nyaéta Program Studi Agribisnis Pertanian, pilihan kadua nyaéta Politik Sosial. Abdi katampi janten pilihan kahiji kalayan ujian, tina 200 urang anu katampi, abdi rengking 20 luhur. Nepi ka ahirna kuring dicabut, sabab kuring teu ngadaptar deui. Kuring jempé, teu bébéja ka kolot. Nepi ka ahirna kolotna manggihan sarta pohara kuciwa. Bentuk kuciwa maranéhanana ku teu nyewot jeung teu padulid nalika kuring ngabejaan bebeneran.
Kabudayaan ngantri di Indonesia masih keneh jadi masalah serius anu nepi ka ayeuna tacan direngsekeun. Urang bisa ningali ieu dina sababaraha waktos, khususna di fasilitas umum, sapaperti  jamban, SPBU, loket karcis, sareng loba deui. Sanajan kadenge sepele, dina kanyataanana teu saeutik jalma nu leuwih milih norobos tibatan kudu sabar ngantri. Kabiasaan sok norobos ieu teh anu sok jai masalah jeung jieun kaributan.  Jelema anu geus lila antri pasti nya ambek lamun sangeunah na di sorobot. Eta teh sarua jeung eweuh etika jeung sopan santun. Sabagé conto pasualan prihatin ngeunaan antrian, nya eta lobana jalma anu cilaka malah maot nalika ngabagikeun zakat, sembako atawa bantuan sosial sejenna ka jalma miskin. Saolah-olah duit anu ngan puluhan rebu rupiah sarua jeung resiko atawa riungan jalma anu teu tartib jeung ngajajar. Sanajan geus dipasang pager beusi atawa panghalang sejenna, masih keneh aya anu ngalanggar antrian anu geus ditangtukeun ku panitia.
Kuring aya dina titik dimana kuring ngarasa gagal sareng sadaya anu kuring laksanakeun ngan ukur sia-sia, waktos éta, sakitar 4 sasih kapengker, kuring salah sahiji calon peserta pasanggiri Kabupatén/Kota. Guru kuring ngumumkeun yén bakal aya seleksi tingkat sakola pikeun nyokot 3 urang nu skor pangluhurna. Ngadéngé kitu, tangtu kuring langsung nalungtik naon nu bakal kaluar dina mangsa seleksi engké. Métode diajar kuring henteu intensif, tapi sacara kasarna, kuring parantos "ngrasakeun" jinis-jinis patarosan anu paling dipikaresep bakal aya dina pamilihan. Sanajan kitu, kanyataanana kasar pencét kuring. Abdi kaluar tina 3 luhur pikeun ngawakilan sakola dina éta lomba. Rengking kuring leres-leres turun, bahkan henteu dina 5 luhur. Haté remuk, harepan sangkan reueus kolot ancur. Di imah kuring ceurik teu kaampeuh, kuring ngarasa sagala usaha kuring sia-sia. Kuring éta bener frustasi nepi ka kuring nyieun kasalahan fatal; cangcaya kana kakawasaan Allah jeung nungtut kaadilan ka Anjeunna. hal eta kaasuf kufur massyaallah sampe dititik eta abdi istigfar meruenan iyeu teguran yen urang teh adigung pisan.
Ngaranna ge jalma hirup, pasti teu luput tina dosa jeung kasalahan. Dina ajaran Islam, aya sahiji cara nu bisa ditempuh dina ngamohon pangampunan dosa, nyaeta ku sholat taubat. Manusa hirup di dunia teh pasti loba dosa jeung kasalahan nu disangaja jeung teu disangaja. Biasana oge sok teu karasa ngalakukeun dosa teh. Malahan nu paling ngerikeun nyaeta dosa jariyah nu ngocor salila hirup jeung ke jaga di alam salajengna. Tah, supaya bisa ngamohon ampunan, geuraan sholat taubat. Taubat sing bener-benee ka Gusti Allah supaya bisa dibukakeun pintu taubatna. Ulah hilap dina sagala lampah kedah eling. Hayu urang biasakeun shokat taubat supaya senantiasa selalu diampuni.
Kapungkur, nalika imah kuring teu acan pindah ka imah nu ayeuna, kuring sering mendakan tai beurit. Imah nu baheula geus kolot, jadi loba beurit di dinya. Waktu éta kuring keur nyeuseuh baju dina mesin cuci, bau pisan di tukangeun mesin cuci teh. Tungtungna kuring menta tulung  ka bapana ningalian aya naon balik mesin cuci teh. Tétéla loba tai beurit, aya cikiih aya ogé taina.  Jijik pisan harita teh dugi ka hoyong utah, janten bapa kuring ngabersihkeun sadaya kokotor. Sanggeus beberesih, kuring terus nyeuseuh baju deui. Tapi saminggu saterusna bau deui, bener weh aya tai beurit deui. Ceuk Bapa, kokotorna bakal aya wae saban waktu lamun beuritna teu katéwak. Sangkan bapa meuli sababaraha lem beurit, sarta ditunda di sabudeureun mesin cuci. Isukna tétéla aya tilu beurit anu katéwak langsung teras dibuang ku bapa.
Di kota mindeng banjir mun hujan teh, jadi pengendara motor biasana loba nu caricing di tengah jalan lantaran sieun motorna mogok mun kakeueum ku cai. Biasana ieu oge nu nyebabkeun macet anu kuduna bisa dipake dua jalur, jadi sajalur. Alusna mah motor teh mun moal ngaliwat mending oge ka sisi eureunna, ulah di tengah-tengah kitu nu ngajadikeun macet. Sakirana nungguan banjirna rada surut, mending oge ka sisi atawa leuwih alus deui neangan jalan sejen mun keur buru-buru mah. Meh anu make mobil nu sabenerna bisa ngaliwatan jadi tersendat sabab loba nu caricing di tengah jalan. Komo deui nu parkir di tengah jalan, ulah weh.
Mun ka mana-mana teh kudu aya baturna, tong sosoranganan. Mun aya batur na mah kan mun manggih bahaya teh aya nu mangnyahokeun jeung aya nu nulungan. Komo usum susah kieu mah begal teh ngahalalkeun sagala cara jang neangan kabutuh. Komo mun awewe mah, kudu pisan aya nu ngabaturan sabab bisi didodoho di jalan. Salila berkendara oge kudu sing waspada kana kaayaan sakitar, tingal kenca katuhu bisi aya kandaraan nu ngabuntut terus ngabegal di jalan nu sepi. Siapkeun oge mental mun rek berkendara jah, sabab bisi terjadi hal-hal nu teu dipikayang. Jadi, ku kituna, yuk urang leuwih waspada jeung siaga deui dina perjalanan teh, supaya dijauhkeun tina sagala hambatan!
Lamun urang jadi jelema anu bageus anu nurut ceuk kolot urang teu kudu sieun bakal di carekan ku kolot, kolot nyarekan teh pasti aya kusabab na lamun urang bageur teu salah piraku kolot ujug ujug nyarekan. Cara sangkan teu di carekan ku kolot nyaeta mimiti kudu nurutkeun ceuk naon parentah kolot, ulah ngalawan jeung kud carita lamun rek nanaon ka kolot, kusabab lobamasalah anu ngajadikeun kolot nyarekan tej kusababab kolot salah paham, maksud urang jeung kolot teh beda, urang hayang na kieu jeung kolot hayang na kitu, tuntungna mah teu panggih jeung bakal ngajadikeun masalah. Biasana tina hiji maslah ieu bisa ngalobaan jeung nuluy ka masalah sejen, matak saling terbuka jeung saling ngartikeun antara kolot jeung anak teh penting pisan.
Di hiji kampus, keur lumangsung kelas peuting, waktu dosen asup ka kelas, hawa karasa aneh. Waktu kelas geus satengah jam, ujug-ujug aya pesen ka Risky salaku ketua kelas, pesen ti dosen anu keur ngajar, cenah teu bisa hadir ngajar lantaran keur ka luar kota. Risky tuluy ngabaran ka grup kelas, sadayana bingung sareng sieun, saha jalma anu di payuneun aranjeunna ngajar ayeuna?  Risky hayang mastikeun yén dosen nu aya di hareupeunana téh manusa atawa lain ku cara ngalungkeun pulpénna kana lantai. Sabot nyokot pulpénna, manéhna melong ka dosen éta, tétéla éta dosen téh euweuh suku alias ngambang. Risky reuwas jeung langsung mere nyaho ka babaturanana via group chat supaya ninggalkeun kelas hiji-hiji ameh dosen teu curiga.  Pang akhirna Risky, nalika pamitan, Risky nyarios, "Tipayun pak.", dosen eta ngajawab, "Tipayun atanapi tos terang?".  Risky kacida reuwasna, manehna langsung kaluar ti kelas bari lumpat nyampeurkeun babaturanana.
Lantaran aya kagiatan di kampus ti isuk keneh, abdi kedah angkat ti imah oge kedah subuh pisan, pas di luar poek keneh. Abdi langsung angkat ti tabuh lima kirang. Jalanan masih keneh sepi, teu seeur jalmi, warung-warung oge teu acan muka, ojek oge teu aya. Di tengah jalan anu sepi eta abdi mapah rada gancang lantaran tiris jeung supados gancang nepi ka sisi jalan. Di sajajalaneun abdi sieun pedah ngarasa aya nu nuturkeun sabab abdi ngadangu sora lengkah, abdi ngahaja mapah rada laun supados manehna tiasa nyusul kuring, tapi manehna kalahkah miluan laun oge.Pas abdi jalanna rada gancang manehna oge miluan gancang.
Lulus ujian mangrupikeun hal anu paling pikabungaheun anu kantos urang alaman. Ieu sababaraha cara anu tiasa laksanakeun pikeun ngahontal kasuksesan dina ngalaksanakeun ujian sangkan ngarasa bagja. Kahiji, mimitian ku nyieun rencana diajar anu ditangtoskeun. Setel tujuan diajar anjeun, jieun jadwal diajar anu realistis, sareng pastikeun pikeun prioritas mata pelajaran anu langkung hese. Salajengna, milarian tempat diajar anu nyaman sareng sepi. Pilih tempat anu henteu rame teuing atanapi sepi teuing, sareng henteu kaganggu ku faktor eksternal sapertos sora atanapi bau. Lajeng, diajar ku cara anu efektif. Anggo metode diajar anu cocok sareng kapribadian anjeun, sapertos diajar mandiri, diskusi sareng babaturan, atanapi ngiringan les di lembaga bimbingan belajar. Tong hilap teras mandang positip ngeunaan ujian. Entong sieun atanapi hariwang teuing ngeunaan ujian, sabab eta tiasa ngaganggu diajar anjeun. Teras pigawe soal latihan. Teangan soal latihan anu luyu jeung materi anu rek diujikeun, tuluy garap kalawan serius. Soal latihan tiasa ngabantosan anjeun ngartos materi anu bade diujiankeun, oge ningkatkeun kapercayaan anjeun nalika nyanghareupan ujian. Lamun ngarasa cape, geura istirahat. Tong maksakeun diri diajar terus-terusan, sabab kacapean tiasa ngirangan konsentrasi sareng tiasa janten pangaruh anu negatif kana hasil diajar. Ku ngalaksanakeun metodeu di luhur, anjeun tiasa ningkatkeun kasempetan pikeun lulus ujian sareng ngaraosan kabagjaan. Tong hilap ikhtiar sareng ngadoa supados hasil anu dipiharep tiasa kawujud.
Samemeh balik ngaji biasana mah sok diayakeun sholat berjamaah. Harita sholat kawas biasana, tapi pas keur tahiyat akhir, ujug-ujug aya anu kaluar melepes. Teu kahaja hitut padahal mah teu keur hayang, ngan pedah ka teken jadina kaluar sorangan. Urang langsung lumpat ngabatalkeun sholat, urang langsung balik ka imah embung dilanjutkeun sholat di masigit. Isukna urang embung miluan ngaji ku sabab era ku babaturan, pasti bakal diungkit-ungkit jeung diera-era. Jadi urang teu ngaji saminggu teh susuganan babaturan ngaji bakal pohoeun kana peristiwa eta. Tapi nyatana mah henteu, kalakah diseungseurikeun jeung dikekeak. Urang narimakeun sanajan era-era oge da sairing waktu pasti bakal parohoeun.
Lamun batur boga hutang beurat, aranjeunna biasana ngarasa rupa-rupa parasaan negatip. Eta bisa ngarasa jengkel sorangan pikeun nyieun kaputusan salah jeung incurring hutang beurat. Maranehna bisa jadi hariwang ngeunaan kumaha maranehna bakal mayar hutang jeung naon nu bakal kajadian lamun teu bisa. Eta panginten seueur setres sareng tekenan mikiran hutangna sareng kumaha aranjeunna bade mayar tagihanana. Maranehna bisa ngarasa era pisan sabab teu bisa mayar hutang jeung ngarasa teu bisa nampilkeun diri kalayan bener di hareupeun batur. Eta bisa ngarasa ambek dina sistem finansial atawa jalma anu mere hutang maranehanana. Eta meureun ngarasa asa teu nyaho kumaha carana ngajawab masalah hutang maranehanana.