mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Biasana manusa mah amun boga kasieun teh sok kalah jadi teu wani. Misalkeun aya nu sieun kana binatang cakcak, tah kalah sok ngajadikeun euweuh kawani jang nyabak atawa ningalina oge. Malahan mah aya nu nepi ka jadi phobia. Biasana mah amun kasieun anu terus-terusan diingu jeung teu pernah nyobaan jang ngaleungitkeun nana teh sok kalah jadi phobia. Lamun geus phobia mah sok hese dileungitkeun, perlu penanganan khusus ti nu ahlina. Tong dikira sapele phobia nu muncul tina rasa sieun teh, sabab efekna ge teu alus jang kasehatan awak sorangan. Anggursih mah diminimalisir jeung dicegah ku rasa wani, supaya teu nyiksa diri sorangan.
Di bandara aya anu ngarana patugas porter anu tugas na bantuan mawa bagasi panumpang, lamun urang mawa babawaan bagasi loba lamun embung riweh urang bisa ngagunakeun jasa porter. Make jasa porter teh mantuan pisan urang lamun keur di bandara, kusabab lamun urang karek nepi lamun make jasa porter, bagasi urang di uruskeun kabeh tina di tingguan kaluar nepi ka di dorong tuluy di bantu asupkeun kana mobil. Basa kamari nganter babaturan ka bandara, urang ningaji amang amang jasa porter anu di carekan ku ibu ibu, eta teh cenah sababna amang porter eta kaliwat nyokot barang keur kaluar dina bagasi anu muter tea. Mereun ibu ibu na keur capek jadi kabawa emosi jadi buru buru nyarekan padahal engke eta barang na oge moal leungit bakal balik muter deui.
Basa keur masantren oge mindeng kajadian nu mana urang kudu sorangan dikobong, nu sejenna mah balik kampung. Komo mun pas geus deukeut lebaran, biasana saminggu samemeh lebaran teh geus baralik. Harita urang nepikeun ka mondok di kobong babaturan anu can balik, bari mawa bantal. Tuluy sabab kamar cai teh jauh jeung misah ti kobong, urang sok ngahudangkeun babaturan ngameh maturan jang ka caina. Sakapeung mah duaan oge teu cukup, jadi minimal teh tiluan. Lantaran mindeng ngadenge hal-hal anu teu kassup akal ti carita-carita senior jadi kabawa sieun. Urang ge sakapeung mah milu mondok ka imah dulur mun babaturan kobong baralik ka imahna. Lantaran sok keueung, komo handap kobong teh aya tempat nyimpen barang.
Cara ngaleungitkeun trauma ti leuleutik. Nu kahiji nyaeta fokus ka diri sorangan. iasana mun panggih jeung hal nu dipikasieun urang teh sok leupas kontrol atawa teu fokus, mantakna urang kudu ngafokuskeun diri supaya bisa ngontrol diri sorangan. Nu kadua nyaeta lawan rasa kasieun. Mun urang ti leutik geus sieun sesuatu, nepi ka gede ge bakal sieun wae. Tah ku kituna, urang kudu ngabiasakeun ngalawan hal-hal nu dipikasieun eta. Anggap we hal eta teh hiji tantangan nu pasti bisa ditaklukeun ku urang. Nu katilu nyaeta kudu yakin bahwa urang bisa ngalewatan kasieun urang. Hiji-hijina cara supaya bisa ngalawan kasieun urang nyaeta kayakinan nu muncul ti diri sorangan bahwa urang teh bisa merangan nu ngaranna kasieun sorangan.
Urang ulah cicing pas keru di bully, leuwih alus urang ngalaporkeun ka jelema nu bener nu bisa mantuan ngaeureunkeun tindakan bully eta. Dina situasi bully ngan bakal nyieun situasi leuwih buruk jeung beuki parah efek negatifna. Salian eta, ngungkapkeun pangalaman urang sorangan bisa mantuan urang meunangkeun rojongan jeung saran ti batur, siga babaturan, kulawarga, atawa guru. Tapi tangtuna unggal situasi bully bisa beda-beda jeung merlukeun penanganan anu bener. Penting jang mertimbangkeun kaamanan diri jeung neangan bantuan ti jelema dewasa atawa pihak berwenan lamun kudu mah. Ulah ragu jang neangan bantuan jeung rojongan mun urang ngalaman bully, lantaran urang teu sorangan jeung hak urang kanggo ngarasa aman jeung dihargaan.
Lamun serangan panik kajadian, urang kudu nyoba tetep tenang jeung nginget serangan panik teh teu bahaya jeung moal nyebabkeun maot. Serangan panik kajadian lantaran awak urang ngarespon kana situasi nu nimbulkeun rasa hariwang atawa stres sacara kaleuleuwihi. Hal nu penting jang dicobaan nyaeta ngendalikeun napas, nyokot napas sajero-jerona jeung lalaunan, sarta ngaluarkeun napas sacara lalaunan. Hal ieu bisa mantuan ngurangan gejala serangan panik siga sesek napas jeung detak jantung anu gancang. Urang oge bisa ngalihkeun perhatian kana hal nu positif jeung nyoba jang teu memperburuk situasi jeung berpikir negatif. Inget yen serangan panik mangrupakeun kondisi nu bisa diatasi jeung loba jelema oge ngalaman hal nu sarua.
Kumaha upami gaduh hutang anu langkung ageung tibatan anu anjeun mampuh? Sabenerna ieu pangalaman lanceuk jeung adina mah. Anu jelas nyaéta kahirupan maranéhanana kacau. Utamana adina mah, nu teu weleh nagih hutang ka ditu ka dieu, asa hayang ngahutang nepi ka puluhan juta, da teu nyaho kudu kumaha jeung salaki jeung lanceukna. Kuring nu meunang geutah. Jalma nu mantuan méré duit keur dahareun. Tapi akhir-akhir ieu kuring oge teu tahan, sabab geus puluhan taun dibantuan, teu aya anu robah, naon-naon aya nu ngahutang deui. Sareng kuring terus-terusan ditipu ku aranjeunna. Tungtungna kuring eureun méré duit ka maranéhna. Anjeun nyarios teu tahan sabab aranjeunna ogé gaduh budak. Tapi sabab tanggungan kuring lain ngan ukur aranjeunna. Aya indung kuring, jeung adina kuring anu aub dina injeuman. Janten kuring ogé kedah ngeureunkeun masihan artos ka adina. Alesanana mah Tingali kana bédana di handap ieu: nempatkeun bunga kiridit nu anjeun pikir "chokes beuheung" 3% / bulan hartina 36% / taun. Dina usaha nyata, anjeun tiasa kéngingkeun kauntungan 60-100% / bulan. Aranjeunna terang sareng kedah ngajaga cashflow séhat. Ku kituna, maranéhna teu ganggu ku hutang maranéhanana.
Salah sahiji akhlak anu butut, nyaeta emosional, teu ngontrol emosina,ieu bisa kaasup kana panyakit jiwa oge, Iraha wae jelema ngambek euweuh sebabna engekna manehna bakal kabiasaaan ku ngambek. Bahkan mindeng manehna ngambek ka dirina sorangan. Manehna ngambek ka benda-benda nu dianggap maot di sabudureunna. Misal manehna make sapatu, salah, lantaran teu bisa asup sabab hese. Maka manehanana bisa ngambek ka dirina sorangan. atawa manehna oge bisa ngambek ka sapatu eta. Sakapeung mah di bodoh-bodohi sapatu teh. Jadi jelema mun geus kabiasaan emosional, bakal teu bisa ngontrol diri manehna. Ieu bahaya nu balukarna mun ngobrol jeung jelema nu emosional teh bakal teu nyaman. Ieu kudu dijauhan, lantaran ieu sifat anu butut. ku sabab kitu kudu bisa ngontrol emosi sorangan.
Jaman kuring keur SD, unggal isuk di hareupeun panto kelas kuring teh sok aya kokotor coklat jeung siga nu aya bijilna kitu. Sanggeus manggihan, tétéla eta teh utah kalong. Ku kituna unggal peuting kalong bakal ngadahar buah peuting-peuting, tuluy ngamuntahkeun sésa-sésana di hareupeun panto kelas kuring isuk-isuk. Tah ti harita, isuk-isuk geus dilaksanakeun pikét pikeun ngabersihkeun lanté hareupeun panto kelas anu kotor tina utah kalong. Tadina mah urang sarerea ngarasa jijik ningalina jeung teu hayang meresihanna, tapi ceuk Bu Guru teh lamun ngarasa jijik kudu daek ngabersihan, ulah di tinggalkeun wae. Anéhna sanggeus sababaraha bulan, eta tai teh teu aya deui, meureun kalongna teu cicing deukeut sakola kuring deui. Kusabab kitu urang sarerea bungah lantaran teu kudu beberesih lantai di hareupeun panto deui.
Mun mawa budak leutik ka tempat nu asing teh sok tara betahan pisan. Komo mun mawana ka tempat anu teu merenah mah pasti bakal ceurik wae. Abdi mun mawa budak abdi kunjungan ka mana-mana teh sok hararese sabab teu betahan di tempat anu asing teh, jiga nu kaleungitan sesuatu. Duka pedah kapekaan ana ma masih sensitif keneh, jadi bisa ngarasakeun aura anu aya di sakitaran nana. Mun dicandak ka rumah nini atawa uyutna oge tara betaheun, sok ceurik wae sapopoe teu eureun. Tapi mun dibawa uih mah sok repeh deui jiga biasana. Meureunan bisa apaleun rarasaan di unggal tempat anu disinggahina.
Tos dua minggon bapak teu didamel sabab kena PHK. Abdi sareng mamah kudu mulai ngahemat pisan dugi ka bapak gaduh padamelan deui. Sapopoe ngan tiasa ema jeung endog saaya-aya, teu tiasa ema nu mewah-mewah. Kaperluan oge seueur nu ditunda meserna, ngantosan engke deui we. Ningali bapak jiga nu bingung kedah ngalamar damel dimana deui, tos kaditu kadieu teu acan aya nu nampi, sedengkeun kauangan jeung tabungan tos mulai seep. Akhirna mamah mutuskeun icalan rencang sangu supaya tiasa nambah-nambah panghasilan sapopoe. Teu ageung ge nu penting aya jang meser emam. Kaayaan sulit kieu teh mantak sedih pisan kana kulawarga, mugia tiasa sabar leuwih ti ieu.
Waktu harita kuring balik sakola, saanggeusna kuring ngerjakeun tugas kelompok jeung babaturan kuring di imah babaturan kuring nu ngaranna Dian. Nalika kami dugi, kami disuguhkeun jajanan sareng jus jeruk. Pas kuring rék nginum jus jeruk, kuring ngambeu bau hanyir tina gelas. Sigana gelasna henteu dikumbah leres, janten bau hanyir keneh. Kuring teu tiasa ngambeu bau hanyir, komo nginum tina wadah anu bau hanyir. Kusabab kuring teu hayang nganyenyerikeun hate babaturan kuring, kuring nyimpen deui gelasna jeung nginum cai nu aya dina botol cai kuring. Pas cai dina botol geus béak, kuring nginum jus jeruk tina botol kuring. Baheula mamah sok ngadawuh, mun ngumbah piring, kumbah gelas heula, ngarah teu bau jeung beunang kokotor séjén tina piring jeung barang-barang kotor séjénna.
Urang oge mindeng mikiran omongan batur ngeunaan urang, nepikeun ka sok diinget-inget nepi iraha oge. Ieu nu nyieun urang jadi minder jeung teu pede. Komo jaman SMA mah, urang kaasup jelema anu baperan. Pernah hiji waktu gara-gara urang make jaket loreng, siga motif tentara kitu, tuluy dipake ka sakolaan, ceuk batur teh ngewa make jaket nu kitu. Atuh urang teh teu make deui jaket eta deui, ayeuna mah teuing kamana, padahal urang mah resep. Pernah oge pas maen bola, sabab urang teu bisa tuluy disebut maenna butut, nepi ayeuna henteu maen bola deui, komo lamun maen bolana ditongton ku lobaan sok langsung weh minder jeung embung ninggali ka sakitar.
Kamatian teh mangrupakeun suatu hal nu pasti bakal tejadi ka unggal jalma. Biasana, kamatian mah datang dina waktu nu geus ditangtukeun, nu kabeh manusa teu apal iraha waktu kamatian nana. Ku kituna hayu ti ayeuna urang siapkeun bekel jang jaga di akherat, ulah nepi ka kaduhung mun geus maotna. Meungpeung hirup keneh jeung aya keneh kasehatan, yuk urang siapkeun amal kahadean sing loba supaya bisa jang bekel ka akherat jaga. Ulah sieun ngahadapi kamatian, justru kuduna mah bagja sabab geus diteang ka alam nu sabenerna, alam nu urang bakal kekal ayana diditu. Ulah nepi ka ngarasa rugi berbuat baik, sabab kabeh ge pasti aya balesan nana. Jadi, yuk urang teang amalan jeung pahala saloba-lobana supaya bisa dipake bekel jang kahirupan di akherat!
Mangtaun-taun katukang, Nini kuring maot. Belaiu parantos ngalawan kanker otak salami 2-3 taun. Bedah, kémoterapi, sagalana geus rengse. Antukna, bapa kuring nu ka-5 ti 7 duduluran, unggal poe ngalongok. Pastikeun sadaya biaya rumah sakit dibayar. Ngalilipur indung nu geus teu bisa nanaon. Malah sanggeus si Nini ahirna dipulangkeun ka imah teu aya di rumah sakit deui, Bapa sok balik ti pagawéan, teu weléh kacapé, tuluy ngajak ngobrol, ngamandian, jeung nepangan si Nini. Dina wanci-wanci ahirna, anak, incu, minantu, ponakan, jeung dulur-dulur Nini ngariung di imah, siga geus nyaho tanda waktuna geus ampir datang. kira-kira jam 8–9 peuting, urang ngurilingan ranjang anu digolérkeun ku nini kuring sareng ngadoa bari pamitan ka anjeunna. Dina tungtung ngadoa  Nini maot, kadangmah parasaan dimana insting keluarga sok teu tiasa di paparkeun, yen ker kabeneran kabeh ngarumpul, didinya mereunan panggilan ti nini yen nini rek maot.
Abdi kaget pisan dinten ieu. Dinten ieu abdi kenging hadiah istimewa ti Bapa sareng Mamah. Hoyong terang hadiahna? Abdi dipasihan jam tangan énggal, warna bodas. Abdi parantos lami hoyong jam tangan. Tapi, hadiahna gratis. Kuring meunang hadiah sanggeus kuring némbongkeun kolot kuring yén kuring bisa ngahontal naon Kami kiwari. Caritana, minggu kamari kuring milu pasanggiri Matematika. Masalahna rada hese, tapi kuring ngalakukeunana sacara serius. Hiji peuting kuring ngapalkeun rumus matematika, bari ngadahar jajanan, dina bentuk keripik kentang gurih. Nalika juara kadua diumumkeun kuring malah beuki hariwang, sarta ogé ... Kuring meunang tempat kadua. Senang… meunang jam tangan panganyarna. Kolot ngarangkul kuring, reueus pisan. Nampi piala, piagam sareng sertipikat. Kuring langsung indit ka toko arloji kawentar, Kuring milih paling unik tur alus. Bapa mayar ka kasir, sanggeus éta kuring balik ka imah. Kuring maké arloji kalawan bagja.
Rani teh nuju ngumpul jeung babaturan nana di kostan Isna nu aya d deukeut pujasera. Mimiti na mah ngobrol ngaler ngidul sakahayang, sagala rupa dibahas da meungpeung amprok jeung babaturan. Pas keur ngeunahna ngobrol, Rani ngarasa mules pisan hayang hitut, tapi era di hareupeun babaturan na mah. Rani tuluy kaluar kostan we jang hitut. Geus kitu, singhoreng mah sora hitut na teh tarik pisan nepi ka kadangu ku babaturan nana nu dijero kamar. Kabeh nyalengseurikeun kalakuan Rani nu hitut jauh tapi kadangu keneh. Rani ngarasa era pisan tapi teu bisa eureun seuri sabab kagugu ge manehna kana sora hitutna sorangan.
Aambekan bari euweuh sebabna sakapeung mah sok disalurkeun ku nonjok-nonjok diri sorangan atawa ka benda-benda maot nu aya disabudureun urang. Padahal eta ulah dilakukeun, nu aya benda-benda nu disabudureun teh bakal raruksak oge teu berfungsi deui sakumaha mestina. Komo deui mun ngambek ku cara nonjok-nonjok diri sorangan, bisa-bisa awak bakal barabak oge kanyenyerian. Urang kudu tenang jeung tarik nafas anu panjang, jeung usahakeun cicing heula ngarah teu babari ngalampiaskeun. Lamun kitu wae mendingan langsung ngadatangan psikiater atawa psikolog jang dipariksa ku naon bet kitu wae. Bisina aya stress atawa keur kacapean, jadi engkena kanyahoan, jeung urang bisa apal kumaha cara ngareureuhkeunna mun situasi kitu datang deui.
1 taun di kelas sareng anjeun tiasa ngabayangkeun kumaha keuheulna nalika kuring disangka sareng resep anjeunna sanajan kuring henteu sakelas sareng anjeunna nalika kuring di SMA. manehna oge bolos kuliah gara2 pindah ka sakola penerbangan...dina hate aing bungah teu ulin dong kwkwk naon sababna aing teu daek di kamar deui jeung taun ayeuna mah. Papanggih deui budak ieu sareng réréncangan sanés anu ogé réréncangan SMA kuring di tempat les, hanjakalna anjeunna masih terang kuring sanajan kuring nganggo masker sareng ningali ka arah anu sanés ya allah kadang kuring mikir yén dunya ieu leutik teuing kanggo kuring sapertos kuring. teu gaduh rerencangan sanes kitu, kirang langkung kirang langkung 120 alumni SMA abdi saangkatan meureun tapi murangkalih hiji ieu ngarekor rekor salaku rerencangan lami anu sering kapanggih.
Nyedek bari seuri sering dilakukeun tur dianggap remeh. Kanyataanna, body shaming bisa ngabalukarkeun gambar diri négatip di panon batur. Korban ejekan bakal ngarasa dirina cacad jeung sia. Hasilna, aranjeunna tiasa ngalaman setrés anu nyababkeun déprési.
Teu eureun didinya, korban body shaming malah sok mikiran pikeun ngeureunkeun nyawana ku cara bunuh diri. Gejala anu muncul bakal gumantung kana parah depresi. Henteu ngan ukur korban bullying, para palaku bullying ogé peryogi bimbingan para ahli supados ngaleungitkeun kabiasaan goréng ieu.
Upami anjeun ngalaman depresi hampang anu ngaganggu kagiatan sapopoé sareng hubungan sosial anjeun, geura janjian sareng spesialis di rumah sakit anu caket tina aplikasi Halodoc. Alesanana, depresi hampang anu diantep bakal jadi depresi parna anu bakal ngaganggu hubungan sosial anjeun jeung lingkungan sabudeureun.
Sangkan urang teu isin sabab cenah boga bau badan, aya deui bahan-bahan alami anu bisa digunakeun pikeun ngaleungitkeun bau awak, nyaéta ku cara ngagunakeun daun sirih. Daun sirih mangrupa antibakteri sarta dipercaya bisa jadi panghilang bau awak alami. Pikeun meunangkeun mangpaat tina daun sirih ieu, urang tiasa ngulub daun sirih teras diusap dina kulit nalika mandi. Sanaos seueur cara pikeun ngaleungitkeun bau awak sacara alami, panalungtikan satuluyna masih kedah dilakukeun ngeunaan efektivitas sareng kaamanan tina rupa-rupa bahan alami ieu pikeun ngaleungitkeun bau awak. Urang tiasa nyobian nerapkeun sababaraha cara pikeun ngaleungitkeun bau awak di luhur. Sanajan kitu, lamun bau awak teu leungit, urang kudu menta nasehat dokter pikeun meunangkeun perlakuan anu bener.
Janten yakin. Ieu lain hartosna anjeun kudu salawasna ngarasa percaya diri, tapi ngalakukeun pangalusna anjeun kasampak yakin. Ku kituna, anjeun teu gampang teuing teased. Jalma anu intimidated ku jalma percaya diri. Upami anjeun henteu tiasa ngaduga naon anu anjeun carioskeun, aranjeunna moal tiasa ngagoda anjeun. Aranjeunna terang yén aranjeunna bakal katingali sapertos idiot upami anjeun tiasa ngajawab teasesna kalayan pinter.
Coba ngalambatkeun ucapan anjeun. Nalika gugup, jalma condong nyarios langkung gancang. Janten cobian ngalambatkeunana, sareng anjeun bakal katingali langkung percaya diri.
Lalajo basa awak anjeun. Ieu bisa disada klise, tapi nangtung lempeng, tarik taktak anjeun deui, sarta tetep gado anjeun nepi. Anjeun bakal kasampak jeung ngarasa leuwih percaya diri.
Ngobrol jeung nini atawa akina tatangga hareup anjeun, atawa salah sahiji babaturan mom urang, atawa lanceukna saeutik sobat urang. Ngobrol jeung jalma anu moal ngaheureuykeun anjeun, sarta lamun anjeun teu boga babaturan nyieun anjeun gugup. Langkung seueur prakték, langkung gampil ngobrol sareng jalma dina kaayaan anu langkung stres.
Tong nika keun seuri batur mangaruhan perasaan jeung harga diri urang. Urang sadayana gaduh kalepatan sareng kalepatan, sareng eta henteu ngajantenkeun urang langkung handap tibatan batur. Terus percanten ka diri anjeun sareng percanten ka diri anjeun. Tong ngarasa isin atawa minder sabab babaturan sakelas seuri ka anjeun. Sarerea jalma geus nyieun kasalahan jeung keur disengseuriken mangrupakeun hal umum dina kahirupan. Ngan narima eta kalawan seuri tur jadi diri. Entong nika ngantepkeun komentar batur mangaruhan perasaan anjeun sareng teras-terasan nyobian janten langkung sae unggal dinten. Tong seuri batur mangaruhan perasaan jeung kapercayaan urang. Urang kedah gaduh diri sareng bangga kana keunikan urang.
Rafathar jeung Nagita kantos diprank, ayeuna Mamah Ami anu diprank ku Raffi sareng tim YouTubena, RANS Entertainment. Pas nuju emam sasarengan, Raffi jeung Nagita nyarios ka Mamah Ami yen imah Raffi ayeuna kedah dijual lantaran YouTube na oge bade diical. Raffi ngakuna manehna gaduh hutang anu gede, janten kedah dibayar ayeuna. Imah Raffi anu di Lebak Bulus oge bade dijual, pokona sadayana siap-siap kedah ngontrak. Mamah Ami teu percaya kana naon anu diomongkeun ku Raffi jeung teu satuju lamun imah Lebak Bulus diical lantaran di dinya seeur pisan kenang-kenangan Mamah Ami jeung kulawargina basa masih kempel sateuacan Raffi nikah jeung Nagita.
Salah sahiji hal paling sedih dina kahirupan ieu nyaeta kudu papisah jeung kolot salami-lamina. Enya, sedih pisan rasana mun ditinggalkeun maot ku pun mamah. Asana teh sagala nu aya di dunia ieu teh teu berarti ai teu aya sosok indung mah. Dina ngajalani aktivitas sapopoe ge bakal ngarumas. Model beberes imah jeung sagala urusan imah nu biasana diurus ku indung, ayeuna kudu serba ku sorangan ngagantian indung. Nya kateter, nya sedih, nya nyeuri hate oge da rada soak. Imah teh asa euweuh nyawaan ai euweuh indung mah. Euweuh nu nyairkeun suasana, euweuh nu nenangkeun mun keur aya masalah, euweuh nu nguruskeun sagala kaperluan, euweuh nu mikanyaah sajero-jerona.
Pasti anjeun bakal wondering ngeunaan tulisan kuring, ceuk sakabeh merek deodorant euweuh pangaruh, tapi kumaha anjeun masih make deodorant. Ku kituna, naha kuring masih ngagunakeun deodoran téh lantaran kuring sadar yén lamun kuring ngan ngalakukeun kagiatan di luhur tanpa ngagunakeun deodorant, bau awak kuring bakal kaciri, sanajan kuring ngan diuk:')
Teras ayeuna abdi oge gentos kana deodorant spray merk Jogja lokal namina Diera. Kuring pendak sareng Diera nalika kuring damel di Jogja sareng nyobian deodoran pikeun senang-senang. Ternyata deodorant teh bener-bener mujarab pikeun ngirangan bau badan sareng burquet... Jujur abdi oge reuwas, ternyata aya oge deodorant anu tiasa ngéléhkeun bau badan abdi huhuu. Produk ieu ngandung ekstrak witch hazel anu cenah ngabantosan ngirangan pori-pori kulit supados tiasa ngirangan kesang. Juara pisan.
Lamun mineng balanja pulsa, abdi sok meunang poin dina aplikasi. Lantaran mamah jeung bapa masih keneh make hape cinitnit biasa, abdi mineng pisan ngeusian pulsa kanggo mamah jeung bapa. Abdi mah atoh we lantaran poin ti meuli pulsa eta asupna ka akun kuring. Nembe sabulan oge abdi tos meunang tilu ratus poin. Poin ieu teh tiasa ditukerkeun kanggo hadiah. Aya hadiah utama, nyaeta mobil jeung motor metik. Abdi iseng nuker poin kuring anu tos lima ratusan. Abdi oge ngahaja janten jual pulsa kanggo tatanggi supados meunang leuwih seeur poin. Pas kuring nuju emam, jol aya sms yen kuring meunang hadiah utama nyaeta motor, kuring dititah datang ka kantorna kanggo narima hadiah.
Abdi bingung pisan kumaha carana ngomong ka mamah bapa lantaran manehna can apal yen abdi tos di-PHK. Abdi tos jauh-jauh ngarantau ti kampung ka kota supados tiasa meunang duit loba kanggo mamah bapa di kampung. Tapi abdi teu nyangka tungtungna bakal kieu. Geus sapoe ieu abdi teu acan emam lantaran teu napsu. Abdi nyobian milarian pagawean sarabutan naon wae pokona kanggo nutupan kabutuhan sapopoe abdi di kota. Abdi oge masih keneh kedah mayar kosan jeung ngirim duit ka mamah jeung bapa. Abdi kapaksa nganggo tabungan kanggo tetep tiasa milarian gawe, ngagantosan pagawean anu ayeuna. Pokona abdi moal balik ka kampung lamun can digawe deui.
Diantara sabelas putra emak, kuring nu pangseringna dipiwarang ku ema bubuhan kuring mah pangdaekanana, kitu ceuk ema teh. Dina hiji dinten, keur meumeujeuhna panas poe moreret, ema miwarang kuring nyanggakeun rantang nu eusina rupa-rupa katuangan ka bumina pa kuwu. Ari pa kuwu teh kaleresan ngukut soang aya kana limana. Sabenerna kuring rada hemar hemir bade lebet ka karang bumina nu lega teh da puguh sieun dilodok soang. Ceuk beja soang mah sok ngalodok lamun ka jalma anyar pinanggih. Bari rada sieun ge kuring maksakeun asup ka karang bumina. Panon rada rurat reret sok sieun soangna keur araya di buruan hareup. Karek ge rek tepi kana terasna, duka timana holna ujug-ujug aya hiji soang nyirilik ka kuring bari disada tarik pisan. Puguh atuh kuring reuwas jeung sieun. Rantang nu dicekel ku leungeun katuhu ampir lesot. Untung ibu kuwu kabujeng norojol ti lebet bumi ngadangu sora soang nu gandeng. Anjeuna ngahiap ka kuring supaya enggal lebet ka bumina.
Ngarasa sieun jeung teu aman jadi salah sahiji efek nu mindeng dialaman ku urang salaku korban bully. Urang ngarasa teu aman jeung kaancam bahaya. Hal ieu bisa disebabkeun ku perasaan sieun yen maranehna bakal tuluy nyerang urang sacara fisik atawa verbal. Urang mindeng ngarasa teu bisa ngaprediksi atawa ngontrol situasi, jeung ningkatkeun perasaan nu teu aman. Mindeng ngarasa teu bisa menta bantuan atawa ngalaporkeun kajadian bully lantaran sieun bakal aya balesan ti pelaku nu leuwih buruk. Perasaan sieun jeung teu aman mibogaan dampak kana kasehatan mental jeung fisik urang. Urang ngalaman stres jeung depresi nu bisa mangaruhan kamampuan jang diajar oge gawe.
Aya sababaraha cara pikeun ngatasi gugup atanapi kasieun panggung. Kahiji, ngadominasi panggung. Nalika éta ngadeukeutan dinten penampilan, kahariwang tiasa sumping iraha wae. Anu tiasa urang lakukeun nyaéta adaptasi sareng tempat anu badé dianggo. Hal ieu dilakukeun sangkan urang bisa mikanyaho ukuran panggung jeung merhatikeun suasana lingkungan tempat pagelaran. Kadua, tong hilap olahraga. Kusabab olahraga tiasa ngabantosan urang ngajaga kaséhatan méntal sareng tiasa ngirangan setrés. Olahraga tiasa micu kanaékan endorphins sarta bisa nulungan urang tina stress. Katilu, nengetkeun penampilan. Hal utama anu bakal katingali ku panongton nalika ningali urang di panggung nyaéta penampilan urang. Ku alatan éta, pilih baju anu cocog sareng téma acara sareng nyaman kanggo dianggo.
Mun imah tara diberesihan mah sok jadi sarang sarangga. Misalna mun bale geus lila teu diberesihan lalangitna, tah bakal loba lancah nu ngeuntreup tuluy ngabentuk ramat lancah. Biasana ramat lancah teh sapeuting ge sok ngalobaan di mana-mana. Salian lancah, sok loba oge sarangga nu lain, jiga kecoa, tonggeret, jeung sajabana. Komo kecoa mah unggal juru imah teh aya wae, jeung dina parkakas nu teu kapake teh bakal euntreup jeung nyayang. Kecoa mah beukieun pisan tempat nu kotor. Mantakna di sagala tempat nu kotor teh pasti we aya kecoa, termasuk tukang dagang sisi jalan nu sok loba kecoa di handapeun warungna.
Pangalaman amprok jeung idola anu di pika resep pastina mangrupikeun kabungahan hate anu moal bisa di pohokeun, soalna ti samemeh amprok ge urang geus ngusahakeun ngumpulkeun artos da nanaon ge kudu make artos, tina perjuangan anu cape fisik jeung mental eta urang bisa ngawujudkeun impian urang amprok jeung idola anu salama ieu di pika resep. Rasana amprok pas barang miti kaluar ti panggungung urang langsung gogowakan nepika leweh ku banding bungah pisan, terus urang bari gogowakan teh nyanyi babarengan jeung batur bari ngagupaian light stick hejo. Komo mun pas nyanyi lagu-lagu sedih mah, urang leweh teu eureun-eureun ku sabab asa ngarasa bangga ka diri sorangan jeung bungah bisa amprok jeung idola.
Abdi heran pisan naha di kampus negeri teh aya kehen fakultas anu musola sareng kamar caina rujit pisan. Geus mah cai na teu ngocor, kadang oge teu aya cai. Matak teu heran lamun seeur jalmi anu teu kaburu ngabanjur tilas ngisingna lantaran cai na oge teu cekap kanggo ngaberesihan tilas maranehna. Salah sahijina di kampus kuring anu lantena teh leeur bakating ku teu pernah disikat, garila pokona mah. Pantona oge teu tiasa ditutup, dina wc na oge sok aya kokotor tilas batur anu bau pisan, eweuh jalmi anu daek ngaberesihanna lantaran geleuheun. Padahal ieu teh kampus negeri anu bayaran semesterna oge garede.
Loba jalma teu boga haté atawa kamampuhan pikeun nempo kajadian dahsyat ngalibetkeun manusa. Hal ieu kacida lumrah sabab urang téh manusa jeung éta téh mangrupa fitrah manusa nu kacida dasarna, nu dasarna jalma biasana teu boga haté pikeun nganyenyeri batur. Perasaan simpati pisan alam. Setrés anu disababkeun ku ningali ieu mangrupikeun setrés akut anu samentawis bakal ngarobih sistem otak sahingga pamustunganana tiasa nyababkeun gejala fisik sapertos seueul atanapi perasaan hayang utah. Nalika anjeun ningali pilem, tangtosna ieu béda sabab anjeun parantos ngartos sareng pikiran anjeun pinuh ku konsép yén anu anjeun tonton ngan ukur pilem sareng henteu leres-leres. Éta kabiasaan kognitif. Pangaweruh bakal ngarobah konsép pamikiran anjeun.
Mun aya nu sieun ku jarum suntik, komo geus kaleuwihan mah, mending ge diajakan terapi ka dokter atawa psikolog, supaya kasieunna bisa leungit. Sabab bakal kasiksa mun nepi ka kolot teh sieun wae ku jarum suntik, da dina hirup ieu teh bakal disuntik jang kaperluan kasehatan. Mantakna, mun gaduh kasieun kana jarum suntik, kudu nyobaan terapi, misalna ku terapi pemaparan anu bakal ngabiasakeun kana jarum suntik jeung deuihan bakal dibere terapi sacara bertahap ngeunaan suntikan. Teu kudu sieun atawa geumpeur, sabab pasti bakal dilakukeun lalaunan jeung tahap demi tahap, moal langsung kana intina. Mantakna, yuk diajar teu sieun kana suntikan ku cara miluan terapi!
Abdi diajakan ku rerencangan nyobian salah sahiji dahareun anu keur viral, abdi oge panasaran lantaran pangaosna oge rada mirah, sanajan kedah ngantri lila pisan lantaran seeur nu hoyong nyobian oge. Sabenern ieu teh dahareun biasa, risoles anu mineng abdi dahar, tapi cenah mah eusina benten, nyaeta mayones, endog jeung daging haseup. Abdi sareng rerencangan ngahaja meser seeur supados teu ngantri deui jeung supados anu sanesna tiasa nyobian oge. Pas tos meunang risolna, urang langsung nyobian lantaran geus panasaran. pas abdi nyobian abdi ngarasa teu ngeunah lantaran mayonesna geus rada haseum, sugan teh abdi hungkul nu ngarasa, tapi rerencangan abdi oge ngarasaeun.
Wah alhamdulillaah, akhirna ditarima oge di kampus anu diimpi-impikeun ti SMA. Sanajan kudu nunda heula sataun jang nyiapkeun SBMPTN, akhirna kalaksana oge bisa kuliah di kampus negeri. Perjuangan sataun kamari ngisi waktu luang sabari gawe jeung belajar akhirna kabayar oge. Alhamdulillaah berhasil jadi calon mahasiswa Manajemen Komunikasi. Lamun inget perjuangan kamari pas persiapan SBMPTN, rasana atoh pisan kusabab pas ngiring tes sainganna ketat, abdi kacida bersyukur pisan bisa jadi bagian kampus ieu, kampus anu diimpi-impikeun ku abdi ti kelas 11 SMA. Semoga saentos ieu abdi tiasa semanagat jang belajar di kampus ieu. Atos ieu abdi tinggal siapkeun persyaratan anu dibutuhkeun ku kampus.
Lamun peuting-peuting, beurit-beurit teh biasana kaluar jeung lalumpat meuntasan jalan. Malah teu saeutik nu ahirna teu kahaja kageleng ku kandaraan nu ngaliwat. Wanci isukna, di jalan-jalan geus loba beurit anu paéh, aya anu awakna bécék, sirahna rata, aya anu organna nyembur kaluar, getihna kamana-mana, jijik pokona mah. Meureun ku sabab loba nu ngarasa jijik oge, ahirna eweuh nu berinisiatif ngabersihkeun atawa nyingkirkeun eta beurit ti jalan-jalan. Teu jarang bangkai beurit jadi rata dina aspal jalan lantaran sering teuing kageleng kandaraan. Tapi aya kalana ogé kajadian dimana kiwari aya bangkai beurit di jalan, teras isukna leungit sarta jalan beresih sakumaha biasana.
Upami aya anu kabejakeun yen anjeunna bau goreng, aranjeunna teh biasana bakal ngarasa teu nyaman sareng era. Aranjeunna tiasa hariwang yen batur bakal nyingkahan aranjeunna sareng henteu hoyong aya di sabudeureunana. Ieu bisa mangaruhan kapercayaan maranehanana sarta nyieun aranjeunna ngarasa teu nyaman dina situasi sosial. Eta oge bisa jadi jengkel sabab teu sadar bau eta dina aranjeunna sarta teu nyaho kumaha carana nungkulan eta. Ieu bisa nyieun hiji jalma ngarasa teu nyaman pisan komo mangaruhan kinerja maranehanana di gawe atawa sakola. Ku sabab eta, penting pikeun jalma anu masihan komentar pikeun mikir dua kali sateuacan nyarioskeun hal anu tiasa ngerakeun batur.
Kahirupan teu salawasna ngeusi hal serius. guyonan antara jalma ogé diperlukeun sangkan hubungan warmer tur leuwih intim. Henteu ngan ukur ku kecap sareng telepon "kasar" piaraan anjeun, kejutan leutik, alias ngalakukeunana, tiasa ngajantenkeun silaturahim anjeun langkung intim. Biasana anjeun bakal ngalakukeun dina momen-momen anu tangtu sapertos ulang taun.
1. Kecoak leumpang dina lampu kamar pasti matak sieun. Tenang, anjeun tiasa ngadamel tina kertas.
Saha anu teu sieun ku kecoak? Lajeng ngan ngamangpaatkeun status sosial kecoa salaku bahan sangkan anjeunna ngarasa reuwas. Cukup jieun pola kecoa tina kardus hideung, teras pasangkeun kana lampu anu linggih dina méja ranjang atanapi lampu belajar. Tah, pas manehna ngahurungkeun lampu, tadaaaa!!!! pasti lumpat ngajerit sieun. Padahal ukur kertas!
2. Babaturan anjeun bakal maot ku gaya nalika aranjeunna terang yén mobilna kajebak ku karanjang balanja~
Salah sahiji indikator pranking suksés nyaéta yén éta tiasa ngajantenkeun anjeunna kaleungitan gaya sareng henteu terang naon anu kudu dilakukeun.
Mun keur sorangan mah sok muncul rasa sieun teh, pangpang na mah sieun ku jelema, lain teuing sieun ku jurig. Jalma mah sok leuwih nekad jeung wanian. Mantak, mun keur sorangan teh kudu sing pageuh ngoncian panto jeung jandela. Ulah nepi ka neundeun barang berharga di luar, asupkeun kabeh ka jero imah supaya aman. Tong hilap oge siaga siapkeun alat jang ngalindungi diri dina kaayaan darurat. Mjn keur sorangan teh ulah sok wawar ka batur, bisi aya nu niat goreng atawa rek ngamangpaatkeun. Komo mun nepi ka wawar ka batur mah tuluy aya nu ngamanpaatkeun kasemoatan jang ngabobol imah. Mending mun barang bawaan nu dijarah, mun awak urang jadi korban kan teu lucu. Jadi, mun keur sorangan teh kudu siap siaga kana sagala hal.
Kamari abdi kenging hadiah jalan-jalan ka sababaraha tempat wisata nu aya di Subang. Poe mimiti, abdi check in heula di homestay nu tos ditangtukeun ku perusahaan. Tah kabeneran homestay na teh di tengah kebon enteh nu pamandanganna alus pisan. Poe kadua, abdi diagendakeun kunjungan ka wisata alam Capolaga. Istunding sapopoe ngaeksplore sagala nu aya di ieu tempat wisata. Poe katiluna abdi diagendakeun ulin ka pemandian air panas Sari Ater. Wah ngeunaheun pisan, aya curug oge nu caina panas. Poe kaopatna nyaeta abdi bagean uih deui ka Sumedang sabab tos beres waktu jalan-jalanna. Pokokna mah rame pisan bisa liburan gratis jiga kieu.
Baheula, kuring pernah nyaksian aya anu dibully di sakola kuring, waktos éta kuring can wawuh jeung teu terang anjeunna teh saha. Anu jadi sabab jalma éta dibully téh lantaran teu bisa nyarios. Aranjeunna ngabully babaturan kuring ku nuang cai kotor kana bajuna. Kuring nempo sobat kuring ceurik pedah ku sieun, anjeunna teh mohon-mohon ka nu ngabully pikeun enggesan ngabullyna . Kuring teu medulikeun anjeunna dina waktu éta teh, sarta ngan jalan weh kitu. Tétéla isukna kajadian bullying deui, kuring nempo manehna maok duit ti babaturan kuring eta. Kuring langsung lumpat ka rohang guru tuluy ngalaporkeun. Anu ngabully dibawa ka ruang guru sarta dihukum ku kalakuanana. Aranjeunna dibéré hiji surat peringatan sareng diskor tilu dinten. Sanggeus kajadian eta kuring nyobaan babaturan jeung babaturan kuring nu keur dibully eta, ternyata manehna teh budak bageur. Kabeneran sanggeus éta sobat kuring teu kungsi dibully deui.
Kadang sakabeh manusa pasti pernah ngarasaan sedih atawa jengkel tapi teu apal sebab na kunaon. Tah saur ustadz mah, eta teh hal wajar bagi kaum muslim. Mun ngarasakeun hal nu kitu, cingcirining Allah keur sono ka umatna atawa Allah hoyong kasedih jeung kajengkel eta teh jadi palebur dosana. Jadi, hukuman teh lain hungkul tina musibah atawa cobaan, tapi oge tina datangna rasa sedih jeung rasa jengkel nu teu puguh. Eta teh tanda na Allah menta umatna supaya memohon jeung bersujud, supa eling, jeung supaya bisa ngalebur dosana. Sabab lobana dosa teh nu teu karasa oge keir dilakukeunna. Tah, ieu jadi salah sahiji pelebur dosa nu ringan kangge umat muslim.
Mindeng ngalaman hal-hal aneh di leuweung teh, sanajan leuweung sepi tapi sakapeung mah sok aya sora-sora aneh nu rame pisan, siga aya pasar di tengah leuweung. Jadina teh tara wani ka luar tenda mun geus kaayaan di jero tenda, mun hayang ngompol ge sok ditatahan, komo mun asup peuting mah. Salian sieun tina hal-hal goib, di leuweung ge sakapeung mah sok aya hewan-hewan buas. Matakan mun nyieun tenda teh tara di jalur tempat leumpang, biasana sok rada nyisi soalna loba hewan buas nu ngagunakeun jalur jang leumpang eta. Ngameh teu ngadenge sora-sora aneh biasana sok langsung masang headset jeung nyetel musik ngarah teu kadenge.
Rokok kabiasaan anu paling bisa ngajieun panyakit anu teu di sangka sangka boh jeung nu ngarokok na arawa perokok aktifna boh kani jelema anu aya di deuketna atawa perokok pasifna. Jelema anu geus iasa ngarokok biasana jadi kacanduaan teu bisa atawa hese pisan ereun, padahal mah dina bungkus rokok na geus aya gambar panyakit panyakit anu kacida parah na. Panyakit na teh lain saukur panyakit batuk pilek, tapi tumor kanker, kanker oge loba rupana. Aya kanker paru paru kanker mulut laring jeung sagalana. Panyakit ieu mungkin pisan bakal kajadian ka jelema anu beuki pisan ngarokok, tapi jelema anu geus biasa ngarokok biasana sok teu sadar mimitina, teu di rasa. Lamun geus parah kakarek reuwas sedih jeung kapok.
Keur latihan arung jeram, abdi teh turun dina cai nu badag pisan. Kabeneran harita tas hujan gede, jadi jeramna ge baradag pisan. Keur turun na parahu, pas neunggar jeram nu gede, parahuna tibalik. Abdi ngacleng jauh tina parahu, ngangkleung dina cai. Barang tibalik parahu na teh abdi kateuleum dihandapeun parahu. Abdi lumayan jero titeuleum nepi ka dasar wahangan, tuluy teu lila ngambul deui ka permukaan wahangan. Abdi harita ngarasa sieun sabab labuhna pas dina jeram pisan, sieun kagulung ku hole. Untungna we bisa ngambul deui ka luhur sabab make palampung. Mun henteu mah jigana bakal panik pisan mun cacaian deui teh.
Adi urang kamari ceurik kusabab sieun di carekan ku indung jeung bapak lantaran henteu bisa asup kelas IPA di sakola na. Di SMA biasana sok aya pamilihan kelas, nya kelas IPA teh kelas anu rada katelah eusi na barudak anu lumayan pinter, kelas IPA teh jadi parebut kusabab loba anu hayang asup tapi teu kabeh bisa. Bapak urang geus peupeujeuh ti jauh jauh poe yen manehna hayang adi urang asup IPA ceunah lamun asup ka IPA sangkan babari ngke milihan jurusan lamun erek kuliah na. Adi urang geus usaha pisan di ajar tapi nya emang lain rezeki na. Maneh ma ceurik ka urang ngarasa ngacewakeun sarerea utama na bapak. Maneh na teu wani ngomong da sieun di carekan, tapi akhirna geus di bantuan di jelaskeun ku urang ka kolot manehna teu di carekan.
Basa kuring di sakola aya hiji kajadian pikasediheun anu sok diinget-inget keneh. Dina waktos éta kuring nuju ngahadiran pelatihan dasar kapamimpinan sareng kagiatan camp di gunung. Dina hiji peuting urang ngumpul di lapang pikeun dicarekan ku panitia, lajeng sanggeus acara réngsé urang sadayana ngumpul sabudeureun api unggun sarta babagi carita ngeunaan poé éta. Harita basa keur ngadongeng, kuring teu kahaja hitut sabab geus teu tahan deui, sugan teh moal aya sora jeung moal aya nu ngadenge tapi sarerea ngadenge. Kuring neda hapunten ka babaturab di gigireun, sanajan kuring teu ngomong oge moal aya nu nyaho yén éta téh kuring nu hitut. Era sih sebenerna mah, tapi da batur nu sejen mah moal apal yen harita teh kuring hitut.
Tos tilu poe ieu abdi nuturkeun kabogohna rerencangan abdi anu nuju liburan sareng salingkuhanna. Manehna salingkuh di Bali sareng awewe anu sanes sabari teu apal yen kabogohna oge bakal ka Bali. Kabogoh rerencangan abdi bejana manehna nuju gering di imah, padahal keur kukuluyuran sareng kabogoh anyarna di Bali. Abdi sareng rerencangan tos nyiapkeun kejutan kanggo kabogohna kanggo ngajieun kabogohna era. Kabeneran pisan jalmi duaan eta nuju di hiji tempat dahar anu lumayan rame. Pas disamperkeun rerencangan abdi bobodoan nelepon padahal geus diuk ditukangeunna. Teu lila rerencangan abdi langsung nyamperkeun sabari ngabanjur kabogohna make cai lantaran ambek ka kabogohna anu salingkuh.
Peuting-peuting basa nuju ngerjakeun tugas ti sakola, abdi lapar pisan. Lantaran di imah teu aya dahareun jeung hoream masak, abdi mutuskeun kanggo meser hayam di aplikasi. Untungna masih keneh aya warung dahareun anu muka peuting-peuting. Abdi ngantosan sapuluh menitan, ngahaja milih tukang dagang anu pang dekeutna meh tereh nepi dahareunna. Pas dahareun datang, abdi langsung mayar ka si emangna. Lantaran geus teu kuat lapar, salatri, abdi langsung muka dahareun eta. Abdi mesen sangu goreng jeung hayam. Pas ningal hayamna geus rada leeur abdi langsung ngambuan deui, epekteh bener ieu mah hayamna geus teu sae. Abdi hampir utah ngambeu hayam eta.
Léngkah-léngkah pikeun mastikeun yén anjeun parantos mikirkeun nikah sareng batur sacara saksama nyaéta:
1. Pertimbangkeun maca kahirupan imah jeung nikah sahenteuna dua kali leuwih loba nu maca rencana kawinan, sanajan anjeun nyiapkeun poé kawinan Anjeun. Ieu bakal tetep prioritas hadé dina sudut pandang. Nikah téh ngan hiji poé, tapi hirup nikah lasts hirupna.
2. Tetep diatur. Milarian binder sareng lebetkeun unggal halaman sareng kertas unggal detil kawinan anjeun. Jieun catetan sareng lembar kerja pikeun unggal detil sareng anjeun bakal lancar pikeun gaduh pernikahan anu teu diinget sareng éta bakal kirang setrés.
3. Dina poé kawinan Anjeun, jadi disiapkeun pikeun hal teu balik nurutkeun rencana. Ieu dinten senang, anggap sagala kajadian salaku bagian tina kabagjaan!
4. Pastikeun anjeun bersantai. Stress tiasa nyababkeun jarawat sareng anjeun henteu hoyong éta ngarusak penampilan anjeun, naha?
Upami anjeun gaduh réréncangan sareng kulawarga anu sacara sah tiasa nikah ka anjeun, naroskeun aranjeunna pikeun ngajabat dina upacara
Basa ameng ka Pangandaran, abdi teu ulin bareng jeung babaturan. Babaturan mah naraek banana boat, abdi mah cicing we di sisi pantai ningalikeun. Abdi teu miluan sabab hoream babaseuhan jeung deuih teu nyanda deui acuk. Abdi dipapaksa ku babaturan miluan, tapi angger we alim. Ningali babaturan nu saleseurian di tengah laut bari hareureuynaek banana boat, abdi ngarasa kabita. Tapi, teu nanaon lah da bongan nyalira. Beres ulin, arurang saerea lngsung uih deui ka Bandung. Di perjalanan abdi kaduhung pisan teu ngiringan, sabab babaturan pada sareneng jeung pada nyarita. Tah, engke deui mah abdi rencana ngiringan we salagi aya kasempatan kana nanaon ge.
Ditinggalkeun ku kulawarga nu dipikanyaah tangtuna ninggalkeun rasa kasedih, tapi eta normal sabab jelema boga hate. Tapi aya cara ngameh bisa ngarasa leuwih alus sacara mental jeung fisik. Nu kahiji olahraga nu teratur. ieu bisa dilakukeun siga naek sepedah, lari, jeung sajabana. Nu kadua sare nu cukup, paling henteu teh 7 nepi 8 jam unggal peuting. Nu katilu, diajar kaparigelan anyar, bisa miluan klub olahraga atawa miluan seminar di paguron luhur, jeung sajabana. Nu kaopat bisa nelepon babaturan atawa kabogoh jang nanyakeun kabar nepikeun ka nawarkeun dukungan. Nu terakhir, lamun keur nyanghareupan tanggal-tanggal nu penting nu aya hubunganna jeung kulawarga nu ngantunkeun, siga tepang taun, bisa ngayakeun haol.
Ayeuna mah seueur kasus penipuan lewat hape nu disertai ku ancaman. Modusna teh rupa-rupa, aya nu ngakukeun dulur, aya nu ngakukeun pinjol, oge aya nu nepi ka ngalancarkeun hipnotis lewat hape. Biasana mun hipnotis mah dilakukeun nana lewat telepon. Korban na teh sok tetiba nurut ka sagala nu diomongkeun. Mun korban na wani ngalawan teh, penipuna sok langsung ngancam korbanna. Biasana nepi ka ngancam nyawa atawa kasalametan kulawarga. Hal nu kieu teh jadi salah sahiji nu keur marak ayeuna. Korban na teh loba nu sieun kana ancamanna, jadi ngalakukeun sagala nu diparentahkeun ku penipu. Komo urang lembur mah nu teu nyaho nanaon, bakal nurut we naon wae nu dititah ge.
Basa nuju uih ti kebon rambutan sore-sore, Ani ngaliwatan rungkun awi nu ngalengkung nyaungan jalan. Pas keur ngaliwat kadinya teh Ani ngarasa keueung pisan, beda ti sasari. Rarasaan Ani jadi makin teu ngeunah. Asa aya nu nuturkeun, tapi teu aya sasaha. Ti belah katuhu teh aya bau bangke ngahiliwir tapi euweuh bangkena, jeung ngan didinya hungkul. Tuluy aya sora langkah suku nu nincak daun awi garing. Sora lengkah na makin kadieu makin ngadeukeutan, jiga nu aya di gigireun pisan. Tapi dilieukan teh euweuh sasaha, euweuh sasatoan oge, ngan aya Ani jeung indungna. Pas ngalieukan, singhoreng mah aya kuburan di tukangeun rungkun awi teh. Tidinya Ani teu wani luak lieuk deui sabab sieun.
Teraskeun upami anjeun siap kalayan 4 hal ieu:
1. Ukuran jamban beus téh heureut pisan. Anjeun moal tiasa mandi kalayan gaya. Teu tiasa nyandak poto anjeun nuju mandi instagramable.
2. Nalika beus jalan, jamban beus oyag. Mimitina anjeun mandi nangtung, bari nyeuseuh ujug-ujug jamban oyag sarta ahirna posisi anjeun robah jadi sirah handap, suku ka luhur.
3. Pasokan cai di jamban beus pohara kawates. Nalika rambut sareng awak anjeun pinuh ku busa, cai béak. Musibah.
4. Kudu kuat mental pikeun nyanghareupan eunteup pikasieuneun panumpang séjén anu kudu pipis jeung réngréngan awak angkot lantaran ngalanggar aturan "toilet beus ngan ukur bisa ngijih bari beus jalan".
Basa ulang tahun na anu ka 50 tahun dina bulan april tahun kamari. Urang sakulawarga utama na urang jeung adi urang. Urang jeung adi urang salian geus nyiapkeun surprise mawa kueh jeung lilin di peuting na urang duaan oge geus nyiapkeun kado. Kado anu ku urang siapkeun mangrupa barang kareseup indung urang anu geus lila hayang di beuli nyaeta mukena. Urang jeung adi urang mere suprise na ka indung urang di jam tilu atawa setengah opat samemeh subuh. Ieu urang duaan lakukeun kusabab embung ngaganggu sarena, soalna di jam tilu atawa opat subuh indung urang pasti geus hudang tuluy sholat tahajjud. Mimiti na urang jeung adi urang nyumput heula nepi ka akhirna indung urang beres sholat kakarek urang ucapkeun selamat ulang tahun bari mere kado na, didinya indung urang reuwas tuluy ceurik haru teu sangka ceunah yen budak na ngajieun kejutan sagala. Indung urang ngucapkeun nuhun ceunah padahal teu menta teu hayang oge kikituan.
Sabab pernah ngarasakeun labuh tina motor, aya teknik nu kudu dilakukeun ngarah cederana teu serius. Nu kahiji lepaskeun awak tina motor. Sakapeung sok mikir sieun kaleungitan motor pas keur labuh, padahal mah pas labuh tuluy masih nyepengan motor eta mibogaan bahaya anu leuwih gede. Sabab bisa wae katindihan, kagencet, atawa bisa ngalaman luka bakar lamun misalna motorna kahuruan. Nu kadua ngaguling ka sisi kenca jalan, ku sabab hal ieu leuwih minim risiko lantaran sisi sabeulah kenca jalan moal sarame sisi katuhu jalan. Nu katilu ulah langsung nangtung, leuwih alusna cicing heula atawa gerakkeun leungeun atawa suku bisina potong. Nu terakhir buru-buru ka rumah sakit jang mariksa leuwih detail jeung diobatan lamun diperlukeun.
Kuring gaduh hiji lanceuk, anjeunna parantos damel sareng gaduh artos nyalira. Ampir unggal minggu manéhna sok meuli baju anyar. Hiji poé kuring rék nginjeum baju manehna, tapi manéhna keur di gawe. Malihan mah upami nyuhunkeun ijin ka lanceuk kuring pasti moal nginjeuman. Tungtungna kuring nyokot baju tina papakéan manehna, sarta dipake pikeun jalan-jalan jeung sobat kuring. Nalika kuring balik ka imah, sabenerna kuring sieun dicarekan ku lanceuk kuring pikeun maké baju nya teu idin. Pek teh bener we, lanceuk kuring ambek sabab kuring maké bajuna.  "Abdi parantos nyarios ka ibu, saur ibu henteu kunanaon."  ceuk kuring ngabéla diri.  "Tapi éta baju teh nu urang, naha menta idinna ka ibu?"  jawab manehna bari ngagorowok. Ti harita kuring teu hayang deui nginjeum baju lanceuk kuring, sieun dicarekan deui.
Mun meunang ancaman ti jalma nu teu kenal, komo nepi ka ngancam kaselamatan nyawa mah, urang perlu ngalaporkeun ka kepolisian. Ulah cicing wae, komo mun geus nepi ka diteror mah, kudu buru-buru lapor sabab bisi aya hal leuwih jauh terjadi. Komo mun nepi ka teror atawa ancaman na teh geus aya nu nepi ka kajadian, kudu leuwih waspada deui. Mantakna, mun berhubungan jeung batur komo nu teu kenal mah kudu apal pisan karakterna jiga kumaha, ulah nepi ka gaul jeung jalma nu salah. Mun nepi ka meunang ancaman teh kedah waspada jeung siaga dina sagala hal. Yuk tingkatkeun deui kamawasan diri!
Ieu teh, hate pisan ka jalma anu miceun ciduh (kahak, rehak, jrrd) sembarangan di jalan. Jadi kasar ewww. Hayang utah liat. Naha rék méré sangsi: "Sing saha waé anu miceun ciduh, létahna kudu dipotong." Tapi kejem teuing. Tah meureun sanksina: "Saha-saha anu miceun ciduh ku cara teu malire, kudu nyiduh deui ku baju/tissuna sorangan, tuluy dialungkeun kana tempat sampah." kudu aya aturan pikeun jalma-jalma anu nyiduh sambarangan di jalan, patugas bakal mere sangsi jeung hukuman ka anjeun sareng, anjeun kedah ngabersihkeun jalan anu anjeun ciduh dugi ka beresih. hal eta dipake naambeh teu loba jalma nu pikageleuheun jang narik igus sambarangan jeung padu bae.
Jihan jadi jalma nu beda sanggeus manehna ngalaman kagagalan dina hirupna. Kagagalan bisa nyieun hiji jalma ngarasa sedih pisan, ngarasa geus teu boga harepan, jeung ambek. Jalma anu ngalaman kagagalan di hirupna tiasa ngaraos teu aya hargana atanapi henteu bisa sukses dina naon anu manehna laksanakeun, sareng ieu tiasa mangaruhan kapercayaan diri sareng harga diri. Eta oge anu dialaman ku Jihan, Jihan ngarasa teu yakin ngeunaan masa depan manehna atawa teu nyaho kumaha carana ngalengkah sanggeus ka gagalan ngahantem manehna. Kusabab eta, Jihan jadi jalma anu beda. Ayeuna manehna jadi jalma anu cicingeun, pesimis, jeung babari nyerah dina sagala rupa.
Ieu mangrupakeun pangalaman anu moal kuring poho. Kuring tinggaleun pesawat di Eropa pas abdi bade angkat ka Walanda ti Kroasia. Pas tos angkat hotel numpak beus lantaran, abdi kedah mapah lima belas menit ti halte beus ka bandara. Dugi ka bandara masih keneh aya waktos opat puluh menitan deui. Sabari panik abdi langsung buru-buru datang ka conter tempat check-in, tapi abdi reuwas pisan pas ningal di dinya teu aya sasaha, teu aya pagawe atawa petugas anu ngajagaan. Pas abdi menta tulung ka petugas anu sanes anu aya di dinya, hanjakal manehna teu tiasa ngabantos lantaran minimal check-in na teh opat puluh lima menit sateuacan pesawatna hiber.