mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Geus jadi kabiasaan kuring jeung kolot sarta duduluran kuring lamun geus wanci sareureuh budak, sarengsena solat isya berjamaah di tajug nu deukeut imah, ngarariung di tengah imah bari ngobrol ngaler ngidul. Samalah nini, emang jeung bibi kuring ge sok milu ngariung. Harita kabeneran nini teh keur ngadongkeun jalma anu sok munjung ka siluman. Kuring milu ngadengekeun bari geus lelenggutan tunduh. Ningal kuring nu lelenggutan, nini nitah kuring supaya geura ngampih ka enggon pikeun sare ti heula. Harita kuring sok sare jeung nini. Kulantaran dihayoh-hayoh wae dititah sare ti heula, kuring kapaksa ngoloyong ka enggon bari rada hemar hemir da inget keneh obrolan nini nu pikasieuneun. Kuring ngagoler bari disimbut ku samping kebat. Panon dipeureum-peuremkeun ge teu daek wae tunduh. Lila- lila saking ku keuheul jeung sieun nungguan nini teu daek wae nyusul ka kamer, kuring ceurik bari ditahan da sieun diseuselan ku nini, maklum nini teh rada galak. Kulantaran sieun kadenge ceurik, kuring ngegel samping satarikna tepi ka soeh. Kieu geuning rasana ari jadi jalma borangan. Kasiksa ku polah sorangan.
Hobi naek gunung teh lain ku sabab urang euweuh kasieun di jero leuweung, tapi sok nguatkeun diri sorangan. Mun di leuweung mah sieun ku hal-hal anu goib, komo loba ngadenge carita-carita ti batur ngeunaan hal-hal goib nu aya di gunung. Loba oge nu disesatkeun jalanna ku hal goib, nepikeun ka teu manggih jalan. Sieun dijieun linglung anu tungtungna mah nyilakakeun diri sorangan. Di gunung sok aya pantrangan nu ulah dilakukeun utamana dina hal ngomong kudu dijaga, tah urang sakapeung mah teu bisa dijaga omonganana sok rada keneh sompral. Ieu nu disieunkeun teh balukarna lain ka urang hungkul tapi ka sarerea nu babarengan jeung urang.
Lamun embung nyaritakeun trauma ka dokter psikologi atawa ka babaturan, cukup caritakeun ka nu maha kawasa. Dina tiap sujud atawa saenggeus beres sholat, curhatkeun ka gusti anu maha suci. Ngarah hate teh tenang ari geus nyerahkeun kabeh masalah ka gusti mah kaasup trauma. Lamun curhat ka gusti Allah SWT mah moal era sanajan rek ceurik oge, eta mangrupakeun hal biasa da jelema mah rapuh. Lamun geus nyaritakeun kabeh ulah poho kudu ngagawean hal-hal anu alus oge jeung ngajauhan tina dosa supaya naon nu ku urang penta teh bisa tereh dikobul ku Allah SWT jeung trauma nu keur dialaman meh tereh aya jalan kaluarna.
Isin nyauran jalma anu salah teh tiasa nyeri pisan sareng ngerakeun. Bisa aya parasaan isin, kagok, jeung mamang diri. Anjeun bisa jadi ngarasa yen anjeun nyieun beungeut bodo atawa nyieun jalma nu nelepon ngarasa teu nyaman. Ieu tiasa mangaruhan kumaha parasaan anjeun sareng ngajantenkeun anjeun teu nyaman dina kaayaan eta. Nanging, emut yen unggal jalma parantos ngalakukeun kasalahan sareng hal-hal anu ngerakeun, janten entong hese teuing ka diri anjeun. Coba pikeun ngabenerkeun kasalahan anjeun sareng ngobrol sareng jalma anu anjeun nyauran dumasar kana empati sareng kahadean. Ieu teh bakal ngabantosan ngirangan isin sareng ngajantenkeun anjeun sareng anu sanés langkung nyaman.
Basa acara kalulusan SMA, lulusan nu meunang nilai tertinggi bakal dipanggil jeung meunang panghargaan lulusan terbaik. Pas diumumkeun, ngaran Tyan nu disebut. Alhamdulillah pisan Tyan kacida bungahna. Bari rada geumpeur, Tyan maju ka hareupeun panggung. Tyan ngarasa bungah pisan sabab bisa disaksian ku orang tuana. Tyan bisa mere saeutik kabangaan jang orang tuana. Di payuneun sarerea nu hadir, Tyan dikalungan medali lulusan tebaik ku kepala sekolah. Panghargaan nu sateuacanna can pernah kabayangkeun ku Tyan. Alhamdulillah ieu bisa jadi titik tolak Tyan jang ngadukung karir masa depanna. Tyan kacida bungahna langsung nyampeurkeun tempat diuk orang tuana. Tyan meunang tepuk tangan ti sarerea, duh bungahna kaliwat pisan ieu mah.
Ampir kabéh serangga téh bisa didahar jeung halal jeung teu aya bangkai pikeun serangga, jadi teu perlu motong heula. Iwal jalma anu alérgi kana serangga, leuwih hade ulah dahar, pangaruhna pasti bakal pikaresepeun, kawas jalma anu alergi ka udang.

Kuring cutatan tina rupa-rupa sumber, jenis serangga anu tiasa dikonsumsi:

1. Sireum.
Rasana rada haseum sabab ngahasilkeun asam sireum, pikeun endog sireum teu aya rasa haseum. Kantos ngahaja ngadahar buah jambu.

2. Simeut

Hal ieu loba didahar ku masarakat Indonesia, di wewengkon Gunung Kidul, Yogjakarta, dina mangsana loba nu payu di sisi jalan di wewengkon leuweung jati. Dupi anjeun kantos nyobian tuang sareng rasa, nikmat sapertos udang.

3. Jangkrik

Kandungan protéinna ampir sarua jeung simeut, loba jukut jeung rungkun. Dupi anjeun kantos ngaraosan jangkrik ageung di Jawa anu disebut gangsir, saukuran jempol, saté sareng nikmat.

4. Rayap/ ngengat

Biasana dihakan ku ngengat ngalayang atawa ratu rinyuh anu ukuranana cukup badag. Kandungan protéinna kacida luhurna. Laron pernah ngasaan goreng campur endog, ngeunah.
Geuleuh mun ninggali kotoran embe lantaran bauna teu ngeunah jeung nimbulkeun rasa anu teu nyaman. Tapi di sisi sejen, kotoran embe teh bisa digunakeun jang pupuk alami kanggo pepelakan, ngagantikeun pupuk kimia nu leuwih mahal jeung bahaya kanggo lingkungan. Salian eta, penggunaan pupuk alami siga kotoran embe oge bisa ningkatkeun produktivitas tatanen jeung ngurangan pencemaran lingkungan pedah ngagunakeun pupuk kimia. Ku sabab kitu, sanajan sakapeung mah nimbulkeun rasa geuleuh, penggunaan kotoran embe jang pupuk alami mangrupakeun solusi nu ramah lingkungan jeung efektif kanggo ngaronjatkeun hasil tatanen. Ku ngarti mangpaat pupuk alami tina kotoran embe, urang bisa ngarobah pandangan negatif kana kotoran eta.
Poe ayeuna teh rai abdi ulang taun. Tos lami anjeunna ukeun dipangmeserkeun hape. Ayeuna ku abdi bakal dipasihan hadiah hape tapi bade di prank heula. Abdi ngabungkus hape make kertas kado jeung diasupkeun kana paperbag. Abdi oge ngabukus batu bata make koran. Tuluy dilapisan deui make kertas kado. Geus kitu dilapisan deui make koran, terus terusan nepi ka bentukna gede. Geus beres mungkus make kertas jeung koran, ayeuna tinggal diasupkeun kana kardus kotak. Pas narima hadiah, adi abdi atoheun pisan sabab geus nyangka bakal dibere hape. Tuluy hadiahna dibuka lalaunan bari sesengiran da atoh. Pas lapisan terakhir, sabab bentukna persegi panjang, adi abdi yakin pisan ieu hape. Eh pas dibuka teh bata. Adi abdi kecewa pisan tuluy ceurik. Keur ceurik, ku abdi disodorkeun tas nu aya eusian hape. Tuluy dibuka, eh beneran hape. Adi abdi atoheun pisan.
Dina milih barang atawa pakean urang leuwih mentingkeun kanyamanan, lain warna. Jadi rek warna naon wae ge mun dirasa nyaman pas makena urang bakal pake. Harita pas urang olahraga lari, urang ngagunakeun sapatu running tapi warnana ngejreng nyaeta warna oren. Ti saprak mulai lari poe eta teh nepikeun ka beresna loba jelema nu ninggalikeun bari ngaharewos ka babaturanna. Urang mikir mah eta keur ngomongkeun urang, lantaran pas ngaharewos bari nunjuk-nunjuk sapatu urang. Ti saprak harita, urang embung deui make sapatu nu warnana ngejreng, sieun di bully ku batur lantaran sok kapikiran nepi unggal poe. Padahal euweuh salah dina sapatu eta, ngan pedah pemilihan warnana.
Sinta kaasup murid anu pinter jeung rajin. Manehna boga tekad kuat pikeun diajar boh di sakola atawa di luar sakola pikeun meunangkeun hasil pangalusna . Sanggeus lila ngadagoan, ahirna Sinta meunang beja yen manehna ditarima di kampus impianana. Sinta kacida bungahna waktu narima beja eta. Manehna henteu percaya yen usahana bisa aya hasilna. Manehna ngarasa bagja pisan tur teu sabar pikeun ngamimitian diajar di kampus anu geus dicita-citakeun. Sinta ngahaturkeun nuhun ka ibu bapa sareng guru anu salawasna ngadukung sareng ngamotivasi manehna. Manehna oge ngarasa kahutangan budi ka babaturan sakelasna anu sok nyumangetan manehna sangkan giat diajar. Sinta ngarasa bagja pisan bisa ditarima di kampus nu cita-citakeun. Manehna yakin yen ieu teh kasempetan anu kacida berharga pikeun anjeunna bisa ngembangkeun potensi sarta ngahontal kasuksesan dina mangsa nu bakal datang. Sinta bungah pikeun ngamimitian diajar di jenjang nu leuwih luhur sareng ngarasa siap pikeun ngadepan tantangan anu bakal disanghareupan. Manehna yakin yen kerja keras sareng usaha anu teu aya watesna, manehna bakal tiasa ngahontal kasuksesan di masa depan.
Sakali kuring lulus kuliah sareng ayeuna damel, kuring resep heran ka babaturan kuring "Kuring henteu acan gaduh glow up ... meureun salah sahiji faktorna nyaéta kuring henteu resep cai nginum ti budak leutik sareng kuring nyandak. obat psikomatik nu geus 4 taun kapengker, asa teu aya gunana malah meuli skincare lamun cocok - mulus, ngan tahan sababaraha bulan, endingna kadang jerawatan, nembe dicaritakeun. eta ludruk mah make bedak march anu warnana krem, sakali pas magang kabogoh kuring digeroan gara-gara make up padahal enteng, ngan make krim sapopoe + bedak + lipstik didinya malah ditahan. cimata ambeh murag, teu bisa nambal huntu hareup nu patah sabab perawatan dental mahal, jalma "mun ngomong/ngomongkeun kulit kusut sok menta hampura ka kuring sieun kuring gelo atawa ngajelaskeun yén éta téh henteu. eta mah maranehna keur ngobrol ngeunaan v, kadang aya rasa hoream — rarasaan teu percaya — rarasaan nu sabenerna mah teu goréng teuing lamun meureun kuring resep nginum cai + heuteu minum obat.
Ngarujuk kana Undang-undang ngeunaan perkawinan di Indonesia, syarat kawin di KUA teh nyaeta minimal 19 taun, boh eta lalaki atawa awewe. Salian ti eta, leuwih alus oge lamun calon panganten teh miluan bimbingan perkawinan. Bimbingan perkawinan ieu dilakukeun ngameh mere elmu jang ngabangun rumah tangga. Sanajan lain syarat kawin ti KUA, tapi diharepkeun mah miluan ngameh bisa ngajaga kabagjaan dina kulawarga. Jadi 10 poe saacan kawin calon panganten kudu miluan bimbingan anu diayakeun ku KUA  satempat. Jang ngajaga kaharmonisan kulawarga jadi diharepkeun miluan bimbingan ieu. Sabab kawin teh pan jang ngawujudkeun kulawarga nu bagja antara salaki jeung pamajikan, jang ngajaga eta jadi dibere pembimbingan.
Muhun, balik deui ka kuring, anon anu keukeuh kana jawaban ngeunaan mistis-ghaib kamari. Kuring geus katempo sababaraha. Sareng upami anjeun henteu percanten atanapi skeptis kana hal-hal mistis, langkung sae upami anjeun kaluarkeun tibatan ngahujat. Sumuhun, teu kunanaon ngahujat, saha nyaho anjeun bakal ngadeukeutan sarta bakal percaya. Janten, naon anu anjeun hoyong carioskeun? Kuntilanak gendut jangkung (punten keur bodyshaming kuntilanak) di kosan babaturan. Kieu caritana lantaran babaturan kuring cicing di kosan batur. Di dinya manéhna ngarasa ditindes, sarta manéhna bébéja ka kuring nalika kuring indit ka kosan tempat anjeunna cicing pikeun datang deui jeung manehna. Nalika anjeunna nyarioskeun carita, carita muncul caket jandela kamar. Tétéla éta téh jenis jin anu rupana kuntilanak, éta sababna bentuk jeung jangkungna na teu normal.
Biasana mun can mandi mah awak teh sok bau. Komo harita abdi keur pendidikan, saking padetna jadwal, dua minggu tei sempet mandi da di leuweung belegedegan teu manggih sumber cai nu badag. Aya ge ngan cukup jang nginum. Awak teh meuni geus barau, rareged, jeung sagala rupa kaambeu. Rupa mah geus puguheun dekil, teu manggih cai lila, jeung deuih kuleuheu kabina-bina. Baju ge meuni geus campur jeung taneuh, warnana geus semu cokelat. Uyuhan we dipake na teu ararateul. Geus puguheun suku mah da hujan atawa henteu ge sapopoe teu dileupas sapatuna. Kaos kaki baseuh teh jadi bau kabina-bina, mantak mabok ngaambeuna oge.
Rasa kaduhung bisa kainget salila hirup, tapi aya carana ngameh leupas tina rasa kaduhung eta. Nu kahiji, narima lamun kabeh nu kajadian teh bagean tina carita hirup sabab teu bisa diubah deui. Nu kadua, eureunan tina nyalahkeun diri sorangan atawa batur, sabab beuki mikiran saha nu salah, bakal beuki kaduhung. Nu katilu, usahakeun ninggalina dina sudut pandang anu beda ngameh bisa diajar narima kajadian jeung teu ngagede-gedekeun. Nu kaopat, tina tiap kajadian pasti aya hikmahna. Jadi alusna ulah ngarasa kaduhung nepika embung ngalakukeun usaha nanaon. Nu kalima, kudu mimiti fokus kahareupna. Sabab lamun tuluy mikaduhung, bakal beakeun waktu jeung tanaga nu dipiboga.
Basa keur bulan puasa, biasana jeung babaturan sakola teh sok ngayakeun buka bersama. Buka bersama ieu geus ditangtukeun ti jauh-jauh hari, nyaeta di tempat makan anu lesehan. Pas poe diayakeunna buka bersama, urang rada telat da balik ti pagaweanna sore. Urang make kameja flannel warna beureum kotak-kotak, make ieu teh lantaran cuacana keur tiris, jadi meh haneut. Teu lila aya pelanggan sejen nu asup oge jang dahar didinya. Percis pisan pagigir-gigir diukna teh, aya sekat tapi sekatna pendek, jadi nu digigireun teh bisa katinggali. Urang teu ngeuh, soalna katukangan ku urang. Tapi babaturan ngabejaan yen baju nu ku urang pake sarua jeung pelanggan sejen. Pas ngalieuk teh eh geuningan bener, urang langsung ngalaan flannel eta, jadina ngan saukur make kaos hungkul.
Poe ayeuna abdi diajak ketemuan ku babaturan, bade ngobrolkeun sesuatu ceunah. Sabener na mah males amprok na ge sabab anjeunna mah sok ngomentaran wae penampilan jeung fisik abdi. Tapi mun nolak ge asa teu enakeun, jadi nya entos we datangan ku abdi. Pas mimiti amprok, bener we langsung ngomentar penampilan abdi, ngomentaran warna baju abdi nu teu matching, ngomentaran model baju nu teu mantes, ngomentaran soal awak abdi nu teu alus jiga awak batur. Abdi geus jengkel pisan harita teh bari hayang ceurik. Abdi teu butuh komentar nu kitu, butuhna ge saran nu ngadukung, lain kalah nyieun mental abdi jadi ciut. Ti saprak beres ieu moal deui-deui abdi ngamprokan, kajeun teuing na telepon we.
Di sakola tempat abdi ngajar aya hiji murid anu ti kalangan teu mampu. Sakola tempat abdi ngajar ieu teh mangrupakeun sakola swasta anu muridna balaleunghar tapi teu pati dekeut ka para sepuhna janten lolobana balangor. Abdi sabenerna karunya ka murid ieu lantaran manehna tiasa sakola di dieu pedah meunang beasiswa tapi sabenerna manehna teu tiasa nyaruakeun gaya hirup jeung rerencanganna, manehna mineng dianggap benten. Mulai ti sapatu, tas nepikeun barang-barang manehna anu dianggo pasti dipoyokan wae ku rerencanganna. Abdi mineng ngobrol jeung manehna, sabenerna abdi oge hoyong pangmilarikeun sakola negeri wae supados leuwih tiasa fokus diajar. Kadang-kadang manehna nyorangan di kelas lantaran teu wani ngobrol jeung sasaha.
Abdi gaduh hiji rerencangan anu tos lila pisan teu patepang. Di antara sadaya rerencangan pas sakelas baheula abdi paling teu apal kumaha kondisi manehna ayeuna lantaran urang tos tara kontekan deui. Grup kelas anu baheula rame oge ayeunamah tos teu kapake deui lantaran seeur nu tos gentos nomer telepon. Pernah sakali urang ngayakeun acara bukber, tapi manehna teu datang. Hiji waktos abdi teu kahaja papanggih jeung manehna di stasion, abdi reuwas lantaran pangling pisan ningal wajahna. Manehna nu ngageroan tiheula. SInghoreng manehna ayeuna nuju kuliah di luar negeri, manehna langsung masihan nomer telepon nu pang anyarna supados urang tiasa nyambung deui.
Di dieu aya sababaraha tips pikeun nungkulan geuleuh dina tetempoan utah. Coba museurkeun perhatian anjeun kana hal-hal sanes sapertos musik, buku atanapi kaulinan. Ieu bisa mantuan ngurangan geuleuh. Anjeun tiasa nyeuseup seungit anu santai sapertos lavender atanapi minyak atsiri anu sanes pikeun ngaleungitkeun rasa jijik. Coba teu mikir atawa ngobrol ngeunaan utah. Ieu bisa mantuan ngurangan geuleuh. Coba pikir positif sarta museurkeun perhatian anjeun kana hal positif dina kahirupan anjeun. Ieu tiasa ngabantosan anjeun ngaleungitkeun rasa geuleuh sareng ngabantosan anjeun langkung sae. Lamun ngarasa geuleuh di tetempoan utah, coba ulah eta jeung ulah nempo eta. Lamun bau utah mangrupa sumber jijik, coba ulah eta jeung ulah bau eta. Inget yen geuleuh teh normal jeung bisa dikawasa ku sababaraha lengkah basajan.
Aya hiji rerencangan anu carita yen mamahna tos lima hari ieu teu tiasa nyarios, padahal pas isuk-isuk mah masih keneh nyarios normal. Manehna bingung kedah naon jeung teu ngarti naon anu nyebabkeun mamahna teu tiasa nyarios. Lamun nyarios teh teu aya sora na, tapi biwirna mah tiasa gerak sakedik-sakedik. Tos hampir sapoe, tungtungna mah mamahna dibawa ka dokter. Maranehna reuwas pas mamahna beunang panyakit struk. Sadayana teu percaya lantaran ti kamari mamahna sehat keneh teu mungkin gering. Dokter langsung mariosan kulawargina yen kedah ngajagi emameun mamahna jeung kedah terapi supados tiasa nyarios deui. Dokter oge masihan sababaraha ubar kanggo mamahna.
Basa SMP, Tuti gaduh pangalaman dipoyokan ku rererencanganna lantaran gaduh warna biwir anu hideung tuluy disebut gudang garam. Asalna mah nu moyokan manehna nan dua jalmi hungkul, tapi pas manehna nuju aya acara di kelas dua jalmi eta moyokan manehna di hareupeun kelas tapi epekteh sadayana oge nyeungseurikeun kabeh, manehna era jeung hayang pisan ngabalikkeun meja bakating ku keheulna. Pernah oge manehna sababaraha kali dipoyokan nu rerencangan anu sanes spaertos ditanyaan manehna ngaroko naon, padahal manehna teu pernah ngaroko tapi pedah biwirna hideung disebut ngaroko. Malah pernah oge manehna disebut goreng patut ku lalaki. Ti kajadian eta manehna teu wani ulin ka mamana, bisi dipoyok ku batur.
Keur leutik pas urang di pasantren, urang dirawat oge ku lanceuk urang. Lamun di pasantren teh aya larangan ulah nonton TV, komo deui boga TV. Lanceuk urang teh nu jadi guru di pasantren eta, jeung manehna bogaeun TV ngan susulumputan ngameh euweuh nu apaleun salian ti kulawargana. Tapi hiji waktu pas nu sejen keur arindit, urang kalakah ngajak babaturan asup ka imah lanceuk urang sabari nongton TV. Urang kapergok ku lanceuk urang, sabab teu kanyahoan balikna. Beungeut urang langsung dikepret ku manehanana, nepikeun ka urang ceurik jeung embung balik ka imah eta deui. Nepikeun ka ayeuna bawaanna teh sieun mun rek ka imah eta deui.
Nami abdi Rizal. Abdi pangusaha sukses. Abdi gaduh toko mebel anu maju. Hiji poe, kuring papanggih jeung hiji lalaki ngaranna Heri. Anjeunna nyarios yen anjeunna mangrupikeun investor anu daek nyayogikeun dana pikeun ngabantosan kuring ngembangkeun bisnis. Anjeunna oge jangji yen kalayan dana eta, kuring bakal meunang kauntungan anu ageung. Kuring resep kana tawaran eta, tungtungna mah abdi satuju kana tawaran Heri. Kuring masihan anjeunna sababaraha artos supados anjeunna tiasa ngurus investasi anu bakal dilakukeun. Nanging, kuring henteu nyangka Heri bakal nipu, nyandak artos kuring teras indit teu balik deui. Kuring ngarasa kaliru pisan lantaran percanten ka jalma-jalma anu kuring henteu kenal lila. Kuring diajar pisan tina pangalaman ieu ngeunaan pentingna milarian info ngeunaan batur sateuacan percanten ka aranjeunna.
Pamandangan anu kuring tingali nalika kuring muka panon kuring nyaéta kamar kuring anu poék (sabab kuring henteu tiasa bobo nalika terang) sareng teu aya cahaya ti luar. Kuring yakin éta isuk, tapi éta bener poék , pas eta teh urang sorangan. Sareng, sosok anu aya dina impian kuring ayeuna aya! Anjeunna nangtung di hareup eunteung tanpa nyanghareupan kuring kalayan lawon bodas anu ngagantung handap ka handap (Kuring henteu weruh naha lawon ngahontal lantai atanapi henteu). Kuring reuwas, tapi kuring mimiti mikir meureun kuring masih dina impian. Tungtungna kuring nutup panon kuring jeung kuring muka panon kuring deui, anjeunna teu aya. Sareng kuring henteu tiasa gerak atanapi nyarios! Naha ieu anu dicarioskeun ku jalma anu "saré" atanapi "saré lumpuh"? Upami éta, abdi henteu masalah ngalaman éta. Najan kitu, nalika kuring teu bisa gerak, kuring ngarasa aya nu neken kana kasur kuring, kasur kuring busa jadi mun dipencet saeutik, eta tilelep ka handap). Waktu éta kuring condong ka katuhu. Kuring ngarasa kawas batur nyoba naek kana ranjang kuring. Kuring ngarasa kasur di hareup beungeut kuring dipencet sarta kasur dina tonggong tonggong kuring ogé dipencet.
Kamari mangrupakeun dinten anu luar biasa kanggo Jajang. Anjeunna dipilih janten siswa anu paling seeur prestasina di antara murid-murid di sakolana. Anjeunna bagja pisan sabab salami ieu anjeunna parantos kerja keras pikeun ngahontal ieu. Jajang leumpang nuju podium kalayan perasaan anu teu tiasa dijelaskeun. Pas anjeunna nangtung dina podium, sadayana masihan anjeunna keprok panjang. Jajang ngarasa puas ku prestasi na, sareng ngahaturkeun nuhun ka sadayana anu ngabantosan anjeunna. Sadayana ngempel sasarengan jeung babagi carita kumaha carana Jajang tiasa sukses. Manehna teras diajar supados tiasa ngapertahankeun prestasi na. Jajang oge teu hoyong ngarasa gancang puas lantaran konci sukses mah kedah konsisten.
Tah salah sahiji komunitas anu keur hits sabab pagaweanna meresihan runtah di mamana teh nyaeta Padawaragrup nu mimiti viralna tina aplikasi Tiktok. Grup ieu teh eusina sakumpulan pamuda anu rajin ngayakeun operasi kaberesihan di tempat anu loba pisan sampahan. Biasana sok di solokan anu kasumbat ku sampah, di gawir nu pinuh ku gundukan sampah, jeung sajabana. Beda jeung budak ngora ayeuna nu jarang pisan paduli kana sampaj, Padawaragrup berhasil ngabalikeun image eta. Berkat anjeunna nu rajin ngaberesihan sampah, mantak ngajadikeun loba pihak nu ngaapresiasi kagiatan ieu komunitas. Jadi loba nu kainspirasi ku grup ieu, nepi ka turun langsung ka lapangan jang meresihan gundukan runtah.
Ti enjing-enjing keneg kuring geus ngajanteng hareupeun leptop kanggo meser tiket konser, lantaran korsi na teu seeur, abdi kedah paboro-boro jeung jalmi anu sanes lantaran bulan kamari oge tiket konser na teh ngan hiji jam oge geus beak deui. Abdi deg-degan pisan, sieun teu meunang tiket padahal abdi tos nabung ti taun kamari kanggo lalajo konser ieu. Kuring tos ngadua ti peuting jeung geus tataros ka babaturan anu kantos meunang tiket, kumaha carana supados tiasa meunang. Pas tos dimulai abdi langsung mesen tiket, untungna abdi kabagean tiket. Abdi teu sabar patepang sareng idola kuring. Usaha nabung ti taun kamari oge teu sia-sia.
Kamari teh ultah kuring. Kuring émut éta, tapi kuring henteu ngarepkeun kado, cukup ku ucapan salamet wae. Nalika kuring asup ka kamar asrama kuring sanggeus kuliah, kumaha reuwas kuring ujug-ujug lampu kamar hurung jeung batur sakamar kuring nyanyi lagu ulangtahun bari ngahurungkeun lilin di luhureun kuehna. Kuring bagja pisan dipasihan kejutan sapertos kieu. Saméméh kuring niup lilin, kuring nyieun sababaraha kahayang, tuluy niup lilin. Tapi ujug-ujug babaturan kuring ngalungkeun sesuatu kana sirah kuring. Ternyata eta teh endog atah, henteu malah hiji, tapi tilu endog atah beunang kana buuk kuring. Jujur, kuring hayang pisan ceurik waktu éta. Buuk kuring jadi kotor jeung bau, tapi kuring teu bisa némbongkeun yén kuring keur ambek. Ahirna kuring ukur bisa seuri, tuluy saanggeus beres kuring langsung beberesih di kamar mandi.
Basa ulang tahun urang anu ka 20 tahun, urang teu nyangka yen babaturan urang inget tuluy datang ka imah cicing cicing rek ngajieun kejutan. Inget pisan basa harita teh geus peuting urang balik kuliah jaba hujan girimis teu ereun ereun maranehna datang mawa kue ulang tahun jeung kado kado, urang anu karek beres mandi reuwas teu nyangka kacampur bahagia, da sugan teh geus tu inget ka ulang tahun urang, eh ari pek maranehna nyempetkeun datang jauh jauh, aya babaturan anu di haja datang ti luar kota keur ulang tahun urang  bari hujan hujanan. Eta teh dimana urang ngarasa bahagia pisan, babaturan paduli jeung merhatikeun pisan.
Dina masalah leungit barang mah, komo deui nu berharga, nagan aya dua kamungkinan. Kamungkinan kahiji nyaeta leungitna sabab poho neundeun. Komo mun urang sok pohoan neundeun barang atawa sok cul we neundeun na di mana daek. Komo mun barang leutik, bakal hese kapanggihna oge da cul col na di mana wae. Tapi masih aya kamungkinan kang kapanggih eta barang. Najan emang bakal rada hese diteangan atau lila kapanggihna. Kamungkinan kadua nyaeta leungitna dicokot ku batur. Mun barang nu boga nilai jual, pasti bakal jadi inceran jelema jahat. Mun kaleungitan barang berharga terus teu bisa kapanggih deui, eta mah geus pasti aya nu nyokot.
Sabenerna kuring rada reuwas waktu kuring dicaritakeun yen kuring keur kakandungan ku dokter opjin, dokter kandungan nu imahna padeukeut jeung kuring. Kakandungan kembar ieu disebut gemelli di dunya gawé kuring. Leres di kulawarga abdi aya kembar, tapi abdi masih reuwas ngemutan umur abdi anu tos tiasa disebat ngora deui, 35 taun. Kasempetan kembar biasana leuwih handap lamun kembar téh turunan ti garis bapana ti lamun éta ti pihak indung urang. Sanajan kitu, pasangan anu teu boga kembar masih boga kasempetan pikeun boga kembar. Anjeun ogé tiasa nyobian program inseminasi jieunan atanapi IVF upami anjeun hoyong gaduh kembar. abdi? Kakandungan ayeuna mah lumangsung sacara alami.
Lanceuk kuring teh jalmana jail pisan. Sigana mah ampir unggal poe manehna boga waktu keur ngabodor ka kuring jeung kulawarga, boh kuring, adi kuring, dulur-dulur kuring nu sejen, jeung rea-rea deui. Sareng anu paling kuring henteu resep nyaéta nalika anjeunna jail, anjeunna bari jaik nya bri jorok ongkoh. Sakali nalika kuring nuju tuang di lantai handap, anjeunna ujug-ujug ngadeukeutan kuring sareng kuring parantos terang tina tampilan beungeutna yén anjeunna badé jail, terus kuring waspada. Tapi nalika anjeunna ngadeukeutan kuring anjeunna jempé sababaraha detik lajeng anjeunna hitut di hareup kuring sarta ngumpulkeun bau hitutna dina leungeunna, lajeng  dileupaskeun dina piring dahareun kuring saolah-olah anjeunna mere rempah. Kuring ambek langsung teu napsu jeung teu hayang nuluykeun dahar, sabab langsung jijik ku kalakuannana. Kuring langsung ngumbah leungeun kuring, terus balik deui ka kamar sabab kuring geus teu mood deui neruskeun dahar.
Teu kabayang kumaha rasana budak umur dalapan taun kedah nyanghareupan masalah anu serius pikeun umurna. Bapa jeung indungna cerai. Manehna sedih pisan lantaran teu kapikiran bakal aya masalah ieu nepi keun mikir yen ieu sadayana teh lepat na. Manehna ngarasa yen lamun manehna teu nyieun salah, indung jeung bapana moal matak cerai. Budak ieu tetep nyobian ngajalankeun hirupna sapertos teu aya nanaon. Tetep angkat ka sakola, ulin jeung rerencangan na, maca buku, lalajo pilem, tapi rasa sedih masih keneh aya, teu tiasa dileungitkeun. Sasakali manehna datang ka mamah jeung bapana, tapi sadayan tos benten, teu sapertos baheula basa masih keneh sasarengan janten hiji kulawargi anu utuh.
Waktu éta kuring ningali aya kueh red velvet dina kulkas, katingalina teh ngeunah pisan. Nalika kuring nanya ka ibu, ibu nyarios teu kunanaon di dahar ge. Kuring langsung ngahakan ukeh eta nepi ka beak satengahna, rasana bener-bener nikmat, ditambah rasa tiisna sabab disimpen dina kulkas. Peuting, kuring balik ka imah si aa nanyakeun saha nu geus ngadahar kueh manehna. Jujur, kuring sieun dicarekan ku aa, tapi tungtungna kuring ngaku oge yén kuring anu nuang eta kueh.  “Naha kuéh aa didahar?  Teu ijin deui ka aa."  Taros manehna.  "Enya ceuk Mamah bae didahar oge."  Waler kuring.  “Nu gaduh kuehna kan aa, naha nyariosna ka mamah?  nya pasti atuh mamah mah mere idin."  Ceuk manehna keuheul.  Bkat ku sieun kuring ngan ukur bisa nutupan awak ka tukangeun mamah.
Hiji lotre resmi dina pamaréntah Filipina ngaluarkeun angka unik nu ngarah ka leuwih ti 400 jalma meunang lotre. Kombinasi anu dihasilkeun nyaéta kelipatan salapan, nyaéta 9, 18, 27, 36, 45 jeung 54. Kantor Lotre Amal Filipina (PCSO) ngumumkeun juara Grand Lotto 236 juta pesos Filipina (4 juta dollar AS) Sabtu kamari. jackpot ieu disebarkeun diantara 433 winners. Ieu jumlah pangluhurna jalma anu kungsi meunang Grand Lotto. Tiap di antarana mawa leuwih ti 545 rébu péso Filipina atawa 9.000 dollar AS. Numutkeun BBC, pamilon Grand Lotto kudu milih genep angka ti hiji nepi ka 55. Aranjeunna meunang lamun sakabeh genep angka dipilih cocog jeung digambar ku operator lotre.
Panic attack teh mangrupakeun gangguan kasehatan mental nu bisa diatasi ku dua cara. Nu kahiji nyaeta ku cara ngonsumsi obat-obatan. Biasana ngonsumsi obat-obatan teh supaya bisa nenangkeun diri jeung bisa nangani gejala panic attack. Efek konsumsi obat-obatan teh bisa dirasakeun perubahanna saenggeus sababaraha minggu rutin ngomsumsi. Tapi, ngonsumsi obat-obatan teh nimbulkeun efek samping jangka panjang kana kasehatan. Nu kadua nyaeta datang ka tempat psikoterapi. Terapi bisa jadi salah sahiji cara ampuh dina ngatasi panic attack. Carana nyaeta ku rutin dibimbing ngatur emosi, ngajaga pola tidur, ngatur mood, jeung ngikuti serangkaian kagiatan terapi supaya bisa ngaminimalisir terjadina panic attack. Jalur terapi oge jadi pilihan sabagena besar jalma dina nangani gangguan kasehatan mental.
Basa nuju ngasuh budak dununganna, Neni teh teu kahaja kabongohan. Budakna teh keur uulinan di buruan sosoranganan, Neni ngawasi bari beberes nu sejen. Keur sasapu, eta budakna teh ceurik. Pas ditempo ku Neni teh keur ceurik sabab tikusruk kana tehel teras imah. Tarangna beureum bari rada ngajendol belah katuhu. Cerik na jejeritan bari teu eureun-eureun salila-lila. Beungeutna meuni koat geus beureum sepa sabab ceurik teu repeh-repeh. Benjolna di tarang katuhu, leungeun katuhuna ge bared saeutik sabab samemeh labuh sempet ngurawil kana pot bunga. Untungna geus lila teh daekeun repeh. Neni meuni gegebegan sabab sieun dununganna nyarekan sabalikna ti pagawean teh.
Meteran PLN biasana posisina sok aya di jero imah, aya oge di luar imah. Tapi meteran imah urang mah ayana di jero imah, jadina mun aya petugas ti PLN rek ngecek meteranna teh sok asup imah heula. Lantaran geus lila sok ngecekan jeung asup ka imah, jadina geus percaya. Tapi hiji poe mah petugas PLN na teh beda lain nu biasana, ku urang ditelek-telek dina kaca, manehna nyokot barang nu aya di imah. Ku urang kapergok tah petugas PLN teh, urang ambek-ambekan naon maksudna nyokot barang nu lain hakna? Sedengkeun petugas PLN teu ngaku-ngaku, tapi manehna langsung indit sabab sieun digulung ku masarakat satempat.
Sangkan urang teu éra sabab disebut boga bau awak, aya sababaraha cara anu bisa urang pigawé pikeun ngaleungitkeun bau awak. Kahiji, mandi sing rajin. Mandi sacara teratur 1-2 kali sadinten, atanapi saatos olahraga atanapi ngalakukeun kagiatan anu nyababkeun anjeun kesangan pisan, mangrupikeun cara anu paling gampang pikeun ngaleungitkeun bau awak. Pastikeun wewengkon nu kesang loba dikumbah beresih jeung tuntas. Kadua, make sabun antibakteri. Ngagunakeun sabun antibakteri nalika mandi ogé bisa dijadikeun pilihan pikeun ngurangan jumlah baktéri anu ngabalukarkeun bau awak. Nanging, urang  panginten henteu disarankeun pikeun ngagunakeun sabun antibakteri upami urang gaduh alergi atanapi iritasi kana sanyawa anu aya dina produk sabunna, sabab éta bakal nyababkeun masalah di kulit urang. Awak urang teu jadi beresih tapi malah mawa panyakit.
Saha jelema anu teu reseup kana hadiah? Eweh pisan hiji oge batur anu teu reseup meunang hadiah, hadiah naon wae tinu leutik misalkeun ngan permen nepi ka hadiah nu gede misalkeun lamun meunang alat elektronik. Lamun rek meunang hadiah aya rupa rupa carana, misalkeun meunang undian  ,hadiah tina ciki, atawa lamun budak biasana bisa meunang hadiah ti indung bapana lamun meunang rengking disakola atawa tamat puasa lamun leutik keneh. Hadiah bisa naon wae teu ngan barang tapi oge duit, lamun lebaran tah barudak sok loba meunang hadiah duit ti dulur dulur na anu biasa di sebut THR. Jadi hadiah bentukna bisa naon wae.
Mall nyaeta tempat umum, tempat paranti jelema neangan hiburan lamun geus suntuk atawa capek. Mall teh tempat anu bebas, saha wae bisa asup henteu kecuali. Tapi nya teu bisa di sangkal oge lamun mall mall anu biasana tempat jelema beunghar ulin lamun urang asup kadinya tuluy panampilan urang beda kaciri siga jelema teu boga urang bakal di tempokeun ti luhur nepi ka handap. Urang bakal henteu di percaya yen urang oge boga duit lamun asup atawa rek ngajaran misalkeun meuli baju dina toko toko didinya. Pagawe na bakal baeud. Pernah urang datang kahiji toko merek terkenal di jero mall make sandal capit urang teu di layanan alua siga nu kapaksa, urang na jadi ngarasa teu nyaman kusabab teu di perlakukeun adil jeung nu lain na. Aro geus kitu mending mangkat neangan anu sejen.
Abdi pernah ngalami hal nu sedihna kabina-bina, nyaeta kaleungitan orang tua salamana. Basa orang tua aya keneh mah, abdi teh sok hare-hare wae, tara daek dititah, jeung tara ngabantuan pagawean. Ai geus teu aya mah geuning karasa, ngarumas jeung sedih pisan ngajalani hirup teh. Kaditu kadieu asa bimbang, komo kudu nguruskeun pagawean imah mah. Tah mantak ge, ka baraya nu orang tua na masih aya keneh, jaga sing bener, cumponan sagala kahayangna, baturan jeung rawat sing bener, sabab mun tos teu aya mah urang moal tiasa deui ngabakti salian ti ngadoakeun mah. Ulah nepi ka kaduhung jagana, pupusti ti ayeuna keneh!
Lamun kolot bungah urang oge sok ngarasa bungah. Aya sababaraha cara ngarah bisa ngabungahkeun kolot sorangan. Nu kahiji kudu bisa ngaluangkeun waktu jang ngajak ngobrol. Sabab beuki kolot bakal leuwih resep ngobrol komo lamun diajak ngobrol ku anakna sorangan. Ulah nepikeun kolot ngarasa kesepian kubakat sibuk teuing ku urusanna sewang-sewangan. Nu kadua ngadengekeun wejanganna. Emang kolot moal ngarti masalah atawa pagawean sautuhna, tapi maranehna bakal tuluy mere wejangan nu paling hade jang anak-anakna. Nu katilu, mangmeulikeun dahareun nu dipikaresep atawa dahar babarengan. Kolot pasti bungah lamun pas balik gawe dipangmawakeun dahareun nu dipikaresepna, komo deui lamun dahar babarengan. Nu terakhir teu poho nelepon maranehanana, sanajan keur sibuk oge kudu nyempetkeun waktu jang bisa nelepon. Bisa pas waktu istirahat, atawa pas peuting saberes balik gawe.
Pas manggih harta karun jeung Anggi teh aya omongan antara arurang duaan, yen ieu dek di kumahakeun hasil meunang harta karun teh, naha dibagi dua atawa dibikeun ka RT jeung diumumkeun ka warga meh apal kudu kumaha. Anggi nyorongot bari motong omongan, manehna hayang harta karun ieu teh dibagi duaan, warga ulah dibere nyaho komo diberekeun ka RT mah soalna ieu nu manggihan teh duaan. Di hiji sisi emang urang teh sapuk jeung pendapat Anggi, tapi rek kumaha wae ge arurang hirup di masarakat, tangtu leuwih alus mun di musawarahkeun jeung warga. Ari geus di musawarahkeun mah pek eta kumaha alusna kaputusan ti warga, soalna eta lain hak urang oge.
Kadang-kadang nalika anjeun aya di tempat asing, suasana tiasa ngadominasi pikiran hiji jalma, anu teras nyiptakeun rasa panik anu kaleuleuwihan. Pikeun anjeun anu sering ngalaman hal ieu, ieu kumaha cara ngatasi panik nalika iinditan sareng di tempat asing.
  1. Boga tujuan
Nyaho sareng terang dimana anjeun badé angkat, tong hilap milarian inpormasi saloba-lobana supados nalika anjeun sesat atanapi ngalaman panik, anjeun terang kumaha carana ngadamelna.
2. Panggihan layanan darurat di sabudeureun lokasi Anjeun
Ieu tiasa atra, tapi dunya bakal béda upami anjeun dina kaayaan panik. Kusabab urang mindeng sieun naon urang teu nyaho. Candak sababaraha waktos nalika ngarencanakeun perjalanan anjeun ngan ukur nyerat nomer darurat sareng rumah sakit di tujuan anjeun.
3. Pikir Positip
Nalika serangan panik dimimitian, sinyal otak bakal ngahasilkeun respon biologis nyata dina awak, sarta merangsang indra anjeun pikeun mareuman input ka uteuk. Dina istilah basajan, ngagunakeun indra sangkan bisa ngadalikeun parasaan nu teu bisa dikawasa.
Tips supaya urang bisa katarima di universitas. Nu kahiji nyaeta coban kabeh jalur masuk, tong pulah-pilih. Msalna urang nyobaan tes SBMPTN, urang ge kudu nyobaan UMPTKIN, jalur mandiri, jeung sajabana. Tong terpaku ka hiji tes, tong ngandelkeun hiji jalur hungkul. Nu kadua nyaeta tong pilih-pilih kampus. Kapus mana-mana ge sarua wae, kumaha urangna dina kualitas mah. Jadi, mun dafta teh cobian we ka sababaraha kampus, tong terpaku kanu dipikahayang ku urang hungkul. Kudu lobakeun ngeusian kasempetan supaya teu nyese teuing sabab panasaran. Nu katilu nyaeta cobaan jalur prestasi universitas. Mun urang gaduh piagam atawa sertifikat prestasi, cobian peluang daftarna dina jalur prestasi, rata-rata sok katampi, tapi prestasina minimal tingkat kabupaten jeung nu diayakeun ku lembaga nu tersertifikasi oge.
Poean 17 Agustus, geus lain rasiah deui lamun loba nu ngayakeun raramean ti tiap kampung, kaasup oge kampung urang. Biasana lomba nu diayakeun teh rupa-rupa, aya panjat pinang, balap karung, ngasupkeun paku kana botol, neundeun kaleci kana sendok, jeung sajabana. Urang paling jago dina lomba balap karung, da sok meunang wae mun miluan lomba balap karung teh. Sabenerna euweuh latihan khusus, malah mah euweuh pisan, jadi pas poean lomba teh langsung weh lomba, praktek oge tara. Harita urang balap karung jeung babaturan ulin aya limaan. Lomba na teh diayakeunna di gigir imah urang, sabab didinya aya lapang urut sawah anu geus panen. Pas poean lomba balap karung, urang juara 1. Hadiahna teh dibere duit Rp 10.000, tangtu bungah da keur leutik mah duit sakitu teh gede bisa meuli naon wae.
Urang mindeng ngarasa jijik lamun urang nempo dahareun nu geus busuk. Aya sababaraha cara pikeun nyegah kadaharan gancang busuk. Kahiji, ulah nempatkeun daging atah dina kulkas di rak pangluhurna. Daging atawa lauk atah ngandung getih jeung cairan nu bisa ngeclak jeung ngotorkeun dahareun lianna ku baktéri anu bakal ngabahayakeun.  Janten, urang ulah nyimpen daging atanapi lauk dina rak kulkas pangluhurna. Urang tiasa nyimpen daging dina freezer, tapi upami hoyong nempatkeun dina kulkas, pilih rak nu handap pikeun neundeunna, misah tina tuangeun asak sareng tuangeun atah sanésna sapertos buah sareng sayuran. Kadua, nutupan dahareun sing pageuh. Saméméh disimpen dina kulkas, asupkeun dahareun dina wadahna kedap udara, atawa nutupan kalayan bungkus plastik. Ieu bakal ngajaga dahareun jadi seger jeung nyegah pembusukan. Lamun nuju rurusuhan, tutupan dahareun ku foil timah atawa aluminium foil.
Lamun datang ka ragrag dahareun, anjeun pengikut "teu acan 5 menit"? Eureun geura! Ragrag salila kurang ti 5 detik, kadaharan masih bisa kotor jeung bahaya lamun tetep dahar eta. "Henteu 5 menit deui," anjeun nyarios sacara spontan nalika anjeun tuang tuangeun di lantai anu katingali beresih. Duh, hadé geura eureunan kabiasaan ieu. Kusabab sanajan teu acan 5 detik, kadaharan kotor tiasa berpotensi bahaya upami masih dikonsumsi. Di Indonésia, tinimbangan bisa jadi "teu acan 5 menit", tapi di nagara Kulon rujukanna "teu 5 detik" atawa aturan 5 detik. Intina mah sarua, terus ngadahar kadaharan nu murag ka lantai salila teu 5 detik geus kagolong aman.
Kasus pasangan nu salingkuh teh jadi salah sahiji kasus nu loba pisan dipanggihan di Indonesia. Rata-rata pasangan nu salingkuh teh sabab aya kateu sasuaian di antara duanana. Loloba na mah nu salingkuh teh pihak lalaki sabab geus bosen ka awewena. Tapi jaman ayeuna mah justru sabalikna, lolobana awewe nu nyalingkuhan lalaki teh gara-gara alesanna awewe leuwih bisa mandiri dina kauangan tibatan lalakina. Jadi bisa ngalakukeun hal naon wae sakadaekna. Loba oge rumah tangga nu hancur gara-gara ieu kasus. Lain saeutik oge jalma nu bahkan leungit kasadaran nana sabab mikiran persalingkuhanna jero teuing nepi ka teu bisa narimakeun make akal sehat.
Rata-rata WC umum mah sok jorok, komo mun di tempat kolam renang mah. WC nu aya di tempat kolarenang mah rata-rata laleueur pisan. Dina kamar mandi na teh sok loba plastik bekas sabun, tempat saluran caina sok kasumbat sabab loba rabut nu nyumbat. Kadang mah aya pembalut nu teu dibungkus jol diteundeun dina tempat sampah. Paling geuleuh pisan mun ningali nu kitu teh. Jadi awewe teh lain mah berseka, sing apik, lain kalah miceun pembalut sembarangan. Manta geuleuh pisan bari jeung bau dina WC na ge. Komo mun nepi ka pembalutna nyumbat WC mah, mantak kesel pisan kalakuan teh. Mun teu asup da butuh ka WC bari jeung geuleung ge.
Ti alit, abdi gaduh trauma kana tempat poek. Mun ningali tempat poek teh sok inget kana kajadian traumatis bawa keur umur genep taun. Harita abdi bobo siang, ngan kalabasan dugi ka sore. Bakat ku hese digugahkeunna waktu rek maghrib ge abdi masih keneh can gugah. Pas adzan maghrib nembe gugah. Kacida reuwas na pas gugah abdi ningali sosok hideung tatih di gigireun kasur bari merong ka abdi. Beungeutna ruksak, kulitna ngolopek, jeung aya geutihan ngucur dina beungeutna. Awakna hideung ti luhur nepi ka handap. Lila kalilaan eta beungeut teh ngadeukeutan abdi. Bakat ku sieun, abdi nyungsep kana bantal supaya teu ningali eta deui. Pas mamah nyampeurkeun, nembe we abdi kersa gugah tina kasur. Saprak harita abdi kapok teu hoyong bobo sore-sore deui, komo mun ningali tempat poek mah, asa titingalieun wae.
Acara perpisahan sakola teh bisa jadi acara nu ngan kalakonan sakali saumur hirup. Dina acara perpisahan teh sok aya rasa bungah jeung rasa sedih. Bungahna sabab tiasa ngabereskeun atawa namatkeun pendidikan dugi ka beres. Sedihna nyaeta bakal pisah jeung babaturan nu salila ieu babarengan. Dibanding bungahna mah leuwih loba keneh sedihna. Geus kitu teh sedih oge deuih da papisah jeing guru nu tos ngajar mere elmu salila ieu. Babaturan jeung guru-guru teh duka bakal iraha deui pependakna ge. Tah samemeh urang bakal pajauh, hayu ah sapoe kelulusan ieu urang beakeun momen kabersamaan urang. Tapi tong hilap oge mun tos pajauh kudu saling chatan, tong nepi ka miceun.
Minim pengetahuan bahasa Inggris teh jadi salah sahiji hal nu bakal ngerakeun di zaman ayeuna mah. Pentingna bahasa Inggris teh kudu disadari sejak dini sabab sagala aspek kahirupan teh pasti butuh pisan pengetahuan bahasa Inggris minimal pasif. Abdi pernah ngiringan tes toefl di kampus. Pas sertifikatna kaluar, sugan abdi mah typo sabab aya tulisan "dean". Nya ku abdi teh dibalikeun deui ka lembagana, bari nyuhunkeun perbaikan. Eh singhoreng mah bener, kan kata eta teh tina bahasa Inggris, sanes bahasa Indonesia. Jadi, sadayana teu aya nu typo atawa salah. Abdi meuni isin pisan harita sabab hal sepele wae ge meuni teu apal. Tah mantak kudu pisan bisa bahasa Inggris teh, minimal pasif we.
Bus jeung pesawat nyaeta kendaraan atawa alat transportasi umum anu jadi piliheun loba jelema salian ti kareta. Bus jeung pesawat di pilih kusabab pesawat jeung bus bisa di andelkeun lamun kondisi na rek buru buru mangkat komo lamun perjalanan jauh. Tiket bus jeung kareta bisa di pesen harita keneh da pilihan jeung jam na loba. Bisa pisan nulungan urang anu misalkeun kudu mangkat ngadadak beda jeung kareta anu kudu di pesen ti jauh jauh sememehna lamun anu jarak jauh. Jadi lamun bus jeung pesawat lamun urang butuh na gancang harita keneh aya, asalkeun urang na oge kudu gancang, soalna lamun henteu nya sia sia weh nu aya urang bakal katinggaleun pesawat atawa bus na, ari kitu pan nyaah pisan tiket na. Geus urang di bebereg meunang capek rareuwas bisi katinggaleun.
Mun naek kandaraan umum, utamana naek angkot, urang kudu pisan hati-hati. Sabab ayeuna mah geuning seueur kajadian copet nu komplotan dina angkot. Cara nyopetna nyaeta dilakukeun ku sababaraha jelema nu peranna beda-beda. Aya nu bagean nyokot dompet, aya nu bagean ngajak ngobrol supayangecoh si korban. Tah hal nu kieu teh kdu jadi perhatian jeung arurang sarerea supaya leuwih hati-hati neundeun barang. Mun dina angkot kitu, coba simpen tas teh dilahun, mun aya jalma nu mepet tempat diuk urang, urang kudu buru-buru nalingakeun tas atawa barang bawaan, bisi dicopet. Intina, neundeun tas atawa barangna ulah di deukeut batur, kudu di lahunan urang nu kajangkau kenca katuhuna. Yuk ah leuwih hati-hati jeung leuwih waspada ka batur nu mencurigakan!
Acrophobia nyaeta phobia atawa sieun nu kaleuleuwihi kana tempat anu luhur. Ngarasa sieun pas keur aya di tempat anu luhur, siga di gedung, di gunung, di jembatan atawa di tangga. Biasana mun keur cicing atawa ngaliwat tempat anu luhur sok muncul kesang tiis dina sakabeh awak, detak jantung oge jadi sok ngagancangan jeung berdetakna henteu teratur. Di tambah mun keur aya di gedung nu luhur tuluy ninggali ka handap, hulu teh sok langsung rieut jeung sok ngarasa mual. Tuluy mun keur ngaliwatan jembatan sabari naek transportasi, sok aya rasa sieun tuur ngaderegdeg bari panik sieunna teh jembatan eta ngagebro kahandap.
Psikolog Julie de Azevedo Hanks, Ph.D, LCSW ngécéskeun, kurang sare jeung kacapean bisa unknowingly ngabalukarkeun outbursts emosi. Kurang saré ngajadikeun uteuk ogé capé sahingga karyana ngurangan. Hasilna, anjeun sesah konsentrasi, sering bingung, sesah mikir anu jelas, sareng sesah nyerna inpormasi anyar.
Awak kacapean ditambah sareng kerja otak anu leuleus nyababkeun produktivitas turun drastis. Kana waktu, kaayaan ieu bisa stress anjeun kaluar. Stress ti pagawéan, ditambah efek kurang sare, bisa nyieun émosi ngabeledug kawas bom waktu ticking. Contona, anjeun hariwang sabab pagawéan teu acan réngsé, sanajan wates waktuna ketat, lajeng lamun batur nanya ngeunaan pagawean atawa urusan sejenna, anjeun bisa gampang ambek. Kanyataanna, anjeun teu kudu ambek mun ngajawab.
Baheula Badi jeung kembaran milih UGM, urang duaan milih UGM. Anjeunna, kembaran kuring, masih konsisten pisan nyandak Psikologi, sedengkeun kuring milih Kartografi (sanes program studi anu kuring pilih di tengah SMA). Duanana teu lulus SNMPTN. Kuciwa? pisan! Urang leungit. Saméméh sakabéh paguron luhur ngamimitian mangsa pangajaran TA, urang masih kénéh nyokot kelas les pikeun nyiapkeun SBMPTN. Kuring masih bingung milih naon, sabab kuring teu pati resep kana program studi anu loba dipikaresepna, saperti Komunikasi, Hubungan Internasional, Ekonomi, jrrd. Pilihan kuring masih fokus kana sastra, tapi kolot kuring mamatahan kuring nyandak Sastra Inggris. kembaran abdi? Masih neraskeun Psikologi UGM, jaman. Nyadangkeun? Sumuhun, tapi UGM masih pilihan idéal pikeun manéhna. Urang teu lolos deui di SBMPTN. Waktos ieu, kuring henteu kuciwa teuing, sabab kuring ngartos masih seueur pesaing. kembar kuring oge kuciwa, tapi teu teuing kuciwa. nya kudu tiasa jang neangan nu lain nu nyieun urang move on bahasa namah.
Salah sahiji hal nu oaling ngajengkelkeun nyaeta mun pagawean urang kalahka digawean ku batur, bari jeung digaweannana teu bener. Pernah abdi dina tim teh kabagean nyieun artikel jurnal bagean teori jeung landasan berpikir. Saenggeus framing teh kabeh dibagi bagean sasuai jeung pokok tema nu geus diframing. Ngerjakeunna teh dina google docs, jadi bisa diakses ku babaturan satim. Pas abdi bade ngerjakeun bagean abdi, eh geus dikerjakeun ku babaturan abdi nu manehna bagean pembahasan. Ai dibaca teh teori nu dikaitkeunna teu nyambung, cara ngajelaskeunna ngopy paste pisan tina sumber di internet, lain buku. Abdi jengkel pisan ka manehna sabab ngerjakeunna asal-asalan, padahal kan ieu teh proyek artikel jurnal jeung dikirimkeun supaya dimuat, jadi kudu orisinil. Ku abdi langsung we diganti kabehna make bahasa sorangan, jeung sumberna tina buku jeung jurnal nu tervalidasi.
Akhirna saengges lima bulan nabung urang boga duit anu lumayan gede, urang nabung ti gajih gawe. Urang nabung karna hayang meuli baju jeung sapatu, tapi urang hayang meuli anu rada mahal meh kapakena lila. Soalna salama ieu urang mun meuli baju jeung sapatu sok nu murah, jadi kapakena teu bisa lila. Urang nabung di aplikasi anu sistem nabungna teh ka mini market deket imah jiga setor tunai, soalna mun di simpen di dompet mah kapake wae. Salama lima bulan eta urang meunang lima ratus rebu, terus balik gawe poe sabtu urang ka butik nempoan baju anu hargana teh saratus rebu kaluhur. Aya tah baju anu unik ceunah mah impor ti bangkok, pas di pake teh nyaman pisan beda meren baju mahal mah. Urang langsung meuli saengges di cobaan, Terus pas geus meuli baju urang ka toko sapatu. Di toko sapatuna lolobana sapatu bermerek hungkul, jeung mararahal. Tapi aya anu rada murah ge kisaran saratus rebu, pas geus aya anu ku urang resep, urang cobaan teuteula kagedean soalna nomor 38 kuduna nomor 36 da suku urang mah leutik. Balik ka imah urang atoh pisan boga baju jeung sapatu anyar, komo eta meunang hasil duit gajih sorangan jeung ngumpulkeun lila nepika lima bulan.
Waktu harita kuring rek indit ka sakola make angkot nu ka terminal Kampung Melayu sabab sakolana keur rek direnovasi, jadi kudu naek.
Basa rek ngaliwat ka tikungan hareupeun stasion Jatinegara, ujug-ujug aya budak STM (kusabab aya 20 budak) rek naek kana beus 9A, tapi ku sabab beus teu eureun-eureun, lumpat rada naek kana beus hiji-hiji, tapi hanjakal aya nu rek naek jeung gagang pantona malah lesot kalindih ku ban tukangeun beus, tuluy maot sakedapan.
Kajadian teh pas dihareupeun panon kuring teh kabeneran keur diuk di jok hareup (gigireun supir) kuring langsung ceurik lantaran sieun, nepi ka hareupeun sakola kuring turun tina beus jeung langsung. Kuring murag kana trotoar sabab  lemah pisan kakarekeun nempo kacilakaan dahsyat. Ti harita kuring teu wani naek beus, kopaja atawa metromini.