mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Enya, tétéla éta téh Bu A anu nyokot barang-barangna. Kajadian carita basa batur sapagawean ngahaja nempo payungna dina laci Bu A anu biasana sok dikonci. Waktu ditanya jeung si Mbak A kapaksa muka laci, tétéla rupa-rupa barang séjén, ti mimiti pulpén nepi ka lipstik, kapanggih milik jalma anu leungiteun barang-barangna. Sarerea héran, salaku pajabat bank, panghasilanana pasti leuwih ti cukup pikeun meuli éta kabéh. Barang-barang anu dicandak tiasa disebatkeun barang-barang sepele anu anjeunna gampang mésér nyalira.

Tina carita-carita anu medar, tétéla kabiasaan nyokot barang batur geus dipikawanoh ku saréréa anu biasa gawé bareng di cabang séjén. Sarerea satuju yen Bu A boga kleptomania. Anu lucuna mah basa ditanya naha barang-barangna aya dina lacina, ngan saukur ngomong teu nyaho atawa sakapeung sok nginjeum. Ti harita saréréa beuki ati-ati di sabudeureunana.
Saatos mamah teu aya, abdi teu wani bobo nyalira di kamar abdi. Padahal geus sababaraha taun abdi wani bobo di kamar nyalira. Padahal abdi teu mikiran nanaon tapi unggal abdi bade bobo peuting-peuting abdi teu tiasa bobo. Aya parasaan keeung pisan pas bade bobo teh. Pokona dina pikiran teh sok aya wae pikiran hayang kaluar ti kamar. Abdi langsung buru-buru pindah ti kamar abdi lantaran beuki abdi nyobian kanggo bobo kalahkah beuki sieun. Abdi langsung ngalih ka kamar adi abdi mawa simbut. Teras we kitu nepikeun sababaraha minggon. Lantaran teu nyaman abdi langsung mutuskeun kanggo ngalih ka kamar anu sanes.
Aya gerbang warna na koneng polos mani alus jaba bersih resik katempona teh, di gigirna teh aya tatangkalan hias. Mun di tingali ti harep mah badena teh pabrik, tapi sepi jeung tukang na teh aya leweung awi. Urang jeung babaturan keur neangan pabrik manufaktur sakeur tugas di kampus, tapi grus babaraha jam neangan can ka panggih jadi weh icing heula di gerbang eta bari popotoan. Awalna mah sepi eweh nanaon, jalanan ge sepi malah jiga bangunan kosong pas urang ngintip di gerbang na anu kabuka saetik. Teu lila aya sora anjing ti kajauhan, urang jeung babaturan bingung kusabab teu nyaho sora anjingna ti mana. Ai heug teh makin lila sorana makin deukeut, nyaho na mah tukangen aya anjing opat keur lulumpatan rek ngudag urang jeung babaturan. Pas di udag teh urang nepika ngadegdeg kasieunan, soalna anjing penjaga tea anu ganas. Buru-buru naek ka motor, tapi babaturan urang sasah da hese ngagas jadi weh suku urang beunang di gegel tapi teu pati jero teuing da make sapatu.
Ulah anggap remeh anu ngarana trauma kasieunan korban anu pernah di bully, meski kaciri na biasa wae di jero na korban bully biasana boga luka di hate na nyeri hate anu bener bener hese di poho keun, aya loba deui oge dampak mental anu bakal kajadian lamun urang jadi korban bully nyaeta bakal kaleungitan kapercayaan dirina, bakal ngarasa hirup geus teu guna, lamun rek ngamulai ngajieun sesuatu pasti bakal kasieunan, bakal sieun kapanggih jeung batur jeung loba deui nu sejena. Mental batur teh beda beda teu kabeh kuat di bully, aya jelema anu di bully biasa wae aya anu di bully jadi sieun katutulyan anu akhirn bisa ngaruksak keun hirupna.
Aya hiji tatanggi kuring anu beunang panyakit AIDS lantaran beunang virus HIV. Manehna emang katelah mineng pisan mawa awewe ka imahna, hampir unggal poe aya wae awewe anyar anu gonta-ganti. Asalna mah manehna teu apal beunang panyakit, tapi tos saminggu ieu manehna teu kaluar imah, pas nuju bade ditagih mayar kontrakan manehna teu ngabuka panto sanajan geus sababaraha kali digedor. Tungtungna mah kapaksa pantona dibuka paksa ku sarerea, pas dibuka manehna teu sadar teras dibawa ka rumah sakit. Pas diparios epekteh manehna beunang HIV. Pas tos sababaraha sasih manehna direhab teras balik deui ka kontrakan, manehna nyarita yen manehna moal deui ngalakukeun hal anu awon.
Ieu sababaraha cara pikeun ngatasi rasa era anu disebut bau. Pastikeun pikeun ngajaga kabersihan diri ku sering mandi, ganti baju beresih sareng nerapkeun antiperspirant upami diperyogikeun. Coba ulah sensitip kaleuleuwihi: Emut yen bau awak mangrupikeun hal anu alami anu tiasa kajantenan ka saha wae, sareng sanes ngagambarkeun kapribadian atanapi martabat hiji jalma. Upami aya anu nyarios anjeun bau, cobian komunikasi sareng aranjeunna sareng naroskeun naon anu salah. Panginten aranjeunna gaduh solusi atanapi saran anu tiasa ngabantosan anjeun. Anggo parfum atanapi minyak atsiri, ieu tiasa ngabantosan anjeun nutupan bau awak sapopoe. Emut yen pandangan batur sanes mangrupikeun cerminan kapribadian atanapi martabat anjeun, sareng fokus kana ngajaga kabersihan pribadi sareng perasaan anu hade ngeunaan diri anjeun.
Anjeun kudu nyieun karapihan jeung éra. Sanaos henteu gampang, anjeun tiasa nerapkeun léngkah-léngkah ieu.
1. Tarima ka diri sorangan, lamun ngarasa isin
Taya sahijieun hayang ngarasa embarrassed atanapi humiliated. Nanging, nalika éta, anjeun moal tiasa ngahapus tina mémori. Hal kahiji anu anjeun kedah laksanakeun nyaéta nampi yén anjeun ngarasa éra. Anjeun teu kedah nampik sareng nganggap yén anjeun henteu kunanaon. Anjeun kedah nampi éra pikeun ngalawan éta. Ku ngaku kumaha parasaan anjeun, anjeun ogé tiasa janten jalma anu percaya diri sareng positip deui. Penerimaan diri ieu leuwih penting batan kudu terus-terusan nutupan éra nu dipiboga.
2. Ngajauhan jalma anu mawa éra deui
Leres pisan nalika masih aya jalma anu ngingetkeun anjeun ngeunaan hal-hal anu ngerakeun anu parantos kajantenan. Upami masih aya jalmi anu kitu, atanapi ngahaja nyinggung ka anjeun supados langkung éra, langkung saé pikeun nyingkahan jalma-jalma anu "racun" ieu. Anjeun gaduh hak milih saha anu bakal aya di sabudeureun anjeun sareng saha anu henteu. Ngurilingan diri anjeun sareng jalma anu ngadukung, ngartos sareng bogoh ka anjeun.
Tos dua bulan Nina teu haid. Biasana emang sok kitu, haid na teh sok telat wae, bahkan pernah nepi ka opat bulan nembe haid deui. Mun mimiti haid oge sok nyeuri pisan beuteung nateh, sok nepi ka dirawat di bidan deukeut imahna. Untungna Nina boga caroge nu ngartikeun pisan kondisina, kamana-mana dianter jeung dicumponan. Tapi akhir-akhir ieu Nina teu ngarasakeun nyeuri beuteung, kalah ka seueul we. Ku carogena tuluy dibawa we ka rumah sakit, dipariksa bisi aya panyakit. Pas dipariksa Alhamdulillah dokter nyatakeun yen Nina positif hamil. Nina bersukur pisan tidinya sabab emang sanes panyakit, tapi titipan ti Gusti Allah. Tidinya Nina mulai ngajaga kasehatan nana jeung ngajauhkeun pikiran stress.
Lamun urang aya dina jero hubungan pernikahan anu teu sehat, anu di jero na aya kakerasan atawa di sebut KDRT eta teh masalah anu beurat pisan jeung lamun urang mah moal bisa mere toleransi, kusabab KDRT teh mere dampak atawa lka anu gede pangaruh na keur urang salaku korban na. Dampak anu di tibulkeun oge lainngan dampak fisik luka luk anu nyeri pisan, tapi leuwih parah na nyaeta aya dampak psikologis nyaeta dina bentuk kasangsaraan atawa kasangsaraan fisik, seksual, psikologis jeungka asup ancaman pikeun ngalakukeun tindakan, oge  paksaan atawa  nyabut kabebasan hukum dina lingkungan rumah tangga. Lamun ieu geus nepi kajadian kulawarga atawa jelema anu deukeut kudu nyokot lengkah wani, wani nyarekan pelaku na tuluy ngalaporkeun ka pihak anu berwajib.
Abdi gaduh rerencangan anu unggal poe datang ka sakola teh sedih wae, manehna oge mineng pisan diuk sorangan, teu gabung jeung rerencangan anu sanes. Pernah oge abdi ningal manehna ceurik di kamar cai. Hiji poe abdi ngadakeutan manehna, abdi mulai naros kunaon manehna sedih jeung ceurik basa eta. Manehna langsung nyaritakeun sagala anu manehna rasakeun. Mamah jeung bapana tara akur, komo saminggu ka tukang bapa jeung indungna paguntreng wae. Manehna sedih lantaran teu tiasa ngadukung salah sahiji na. Manehna oge kapikiran hoyong kabur ti imah, tapi teu wani lantaran bapana galak pisan. Isukna manehna carita deui yen mamah jeung bapana cere.
Di pedagang kaki lima nu aya di daerah Jakarta mah pernah aya berita nu mergokan proses pembuatan bala-balana make sayuran nu geus teu kapake di pasar, alias pamuangan. Terus tarigu nu dipake na ge sok kadang mah nu geus lila pisan sabab harga na leuwih murah. Tah hal ieu teh jadi sumber panyakit mun dikonsumsi ku manusa. Jeung deuih bakal ngabahayakeun kana kasehatan jangka panjang mun remen teuing konsumsi dahareun jiga kieu. Mantak, mun rek jajan di sisi jalan teh kudu titingalian heula minimal kaberesihan lapakna, jeung kaberesihan nu dagangna. Oge tingali lingkungan sakitarna bisi deukeut jeung tempat nu kotor atawa teu layak.
Ku sikep Kangjeng Nabi anu ngan ukur ngesek ciduh tanpa disucikeun ku cai saperti di luhur, al-Khatthâbi dina Ma'âlimus Sunan juz 1 kaca 144 nyatakeun, ciduh teh suci. Pamadegan ieu saluyu jeung omongan para ulama kajaba Ibrahim an-Nakhai anu boga pamadegan yen eta najis. Dawuhan Rosul anu kedah digariskeun, tatakrama nyiduh nalika sholat henteu kedah nuju kiblat. Lian ti ka arah kiblat, masih bisa diangken, salila solat teu di masjid. Lamun solat di masjid jeung ngabalukarkeun kokotor, dina syarah al-Muhadzab disebutkeun, ieu haram. Upami anjeun hoyong nyiduh, anjeun kedah nyiduh ka arah baju anu anjeun anggo, contona dina kerah kénca. Dina hadits anu diriwayatkeun ku Abu Hurairah, Rosululloh SAW pernah naroskeun ka jalma anu sholat, lamun hayang nyiduh kudu ngajauhan arah kiblat, sabab anjeuna keur ngadoa ka Alloh. Sedengkeun ka katuhu kudu dijauhan sabab di dinya aya malaikat (pencatat amal soleh).
Kumaha Nyalametkeun Diri Nalika Gempa Nalika Anjeun Di jero Imah
Lini salawasna datang teu paduli waktu jeung tempat. Nalika anjeun aya di bumi sareng aya gempa, teu kedah panik. Anjeun tiasa ngalakukeun cara-cara ieu pikeun nyalametkeun diri anjeun:

a. Mun mungkin, dina sababaraha detik saméméh oyagna intensifies, mindahkeun jauh ti kaca, ngagantung objék, rak buku, cabinets china, atawa potongan jati badag lianna nu bisa ragrag. Lalajo objék ragrag, kayaning bata ti hawu jeung liang haseup, fixtures lampu, gantung témbok, rak luhur, sarta lomari kalayan panto nu muka.

b. Upami Anjeun gaduh hiji caket dieu, grab hal pikeun ngajaga sirah jeung beungeut anjeun tina ragrag lebu jeung kaca pegat.

c. Lamun aya di dapur, geura mareuman kompor jeung nutupan eta dina jolt munggaran.

d. Mun anjeun dina ranjang, tahan sarta cicing di dinya, ngajaga sirah anjeun ku bantal. Kurang kamungkinan kana cilaka upami anjeun nutupan dimana anjeun aya. Émut, kaca pecah di lantai tiasa nyababkeun tatu upami anjeun leumpang di luar.

e. Tong nangtung di lawang panto. Anjeun tiasa nutupan langkung aman handapeun méja. Di imah modern, doorways teu kuat ti sesa imah. Ogé, panto teu bisa ngajaga anjeun tina kamungkinan sumber tatu.
Sanajan urang meunang beasiswa jang kuliah S-1, tapi kanyataan mah di awal-awal beasiswa eta teh telat cair. Jadi urang kudu boga cecepengan heula salila hirup 3 bulan di asrama. Urang nginjeum ka kolot sorangan, geus jangji mun beasiswa geus cair langsung dibayarkeun. Tapi acan ge sabulan, duit nu urang nginjeum teh geus beak deui, urang nginjeum deui ka kolot. Kitu oge pas rek asup dua bulan duit urang nginjeum teh geus beak, anu akhirna mah urang bener-bener papaitan ka kolot yen acan cair beasiswa teh jadi acan bisa mayar. Sabenerna kolot urang mah nya biasa wae, ngaranna oge ka anak, teu mayar ge teu nanaon. Tapi urang anu era, geus embung deui kuliah teh ditanggung ku kolot, hayang mandiri. Nepikeun ka erana, urang unggal minggu teh geus tara balik ka imah, samemeh mayar urang moal waka balik.
Tempat runtah. Tempat ieu kotor pisan sareng pinuh ku sampah.
Area tepi kompor. Wewengkon kompor kotor kusabab sésa-sésa kadaharan asak sareng sésa minyak goreng.
Area bak mandi. Kusabab sok katepaan ku cai, matak jadi lumut jeung leueur.
Solokan. Ieu tempat kotor ku sabab cai ngeuyeumbeu anu bisa ngabalukarkeun bau jeung jadi tempat reungit anu bisa ngabalukarkeun panyakit.
Kamar mandi. Kusabab teu cukup beresih, kerak cai bakal teuas sarta lukut tumuwuh di tempat beueus jadi leueur.
Kusabab kecoak resep ngudag sareng ngalebar dina awak (suku). Jeung ngudag teu satengah-satengah, make gaya ngalayang oge. Sareng nalika aranjeunna sumebar dina awak, karasana sapertos rambutna nangtung. Enya memang teh teknik pertahanan diri ti kecoak, lamun urang sieun maranehna sabenerna bakal pindah ka urang. Tapi kuring oge rek ngomong yen enya kitu oge manusa, lamun sieun geus ngawasa diri, sagala pangaweruh jeung teori ngadadak ngejat, leungit.
Basa daftar kuliah, abdi katampi di dua kampus, UIN sareng Unpad. Abdi tadina bingung pisan kedah milih kamana, da duanana ge dipikahoyong pisan. Ngan, abdi ngutamakeun milih Unpad. Alesanna nyaeta sabab ieu teh kampus impian abdi pisan, terus di lembur ge teu acan aya nu pernah katampi Unpad, janten abdi hoyong ngabuktikeun yen urang lembur ge layak neang elmu di kampusnu alus. Jeung deuih Unpad teh relatif leuwih bebas tibatan UIN, tinu segi pakean, kagiatanna, jeung sajabana. Mantak abdi mah harita milih Unpad we supados kapayunna oge tiasa ngajantenkeun abdi diri nu leuwih baik deui, oge leuwih mangpaat jang sasama.
Unggal diajak ka pasar teh abdi mah sok hoream pisan, sabab sok sagala rupa kaambeu. Komo munka pasarna meuli daging atawa lauk mah, sok mantak seueul kana angen sabab bau hanyir pisan. Mun ngaiwat ka jajaran daging atawa lauk teh abdi mah sok buru-buru jeung bari nutupan irung. Ngambeu bau hanyir teh sok kalah seueul jeung lieur, mantak teu nafsu kana dahar jeung barang gawe. Mantak mendingan abdi mah teu ka pasar we. Mun hoyong daging atawa lauk ge sok meser asak na wae da hoream meresihan atahna mah sabab bau hanyir pisan. Kadang mah malah sok nepi ka ongke-ongkekan mun ngambeu nu hanyir teh.
Waktu keur SMA, kuring meunang juara 1 di na rangking sakelas sanggeus mutuskeun asup ka kelas IPS hehe. Soalna budak pinter geus asup ka sains, rata-rata lamun milih jurusan, naek ka kelas XI. Sanes goréng, nalika kelas sabelas jeung keur kelas dua belas kuring meunang juara 1 di kelas, ogé juara paralel, jeung meuli skor pangluhurna pikeun sababaraha mata pelajaran, nya eta sabenerna aya motivasi nu hade sih. Motivasi kuring nyaeta duit. Kusabab duitna lumayan loba lah ker basa eta, juara kelas kahiji meunang 50 rebu, juara paralel meunang 70 rebu, juara per mata pelajaran meunang 20k/30k. Jadi total unggal semester kuring meunang ratusan rebu rupiah.
Dina kamacetan di jalanan, pasti loba jelema nu teu sabaran nepikeun ka ngelakson sababaraha kali. Ieu tah nu matak ambeuk komo mun pas panas-panasna di luar teh. Manehna mah cenah buru-buru, kabeurangan oge deuih berangkatna. Mun geus nyaho kitu, kuduna mah inditna isuk-isuk jadi moal milu mamacetan. Jeung ulah ngaklaksonan ari keur macet teh, da ngaklaksonan oge jalanan moal langsung lancar, malah mah jadi gandeng jeung nyieun batur ambek. Kudu silih ngarti ari di jalanan mah, da bet bongan saha inditna kabeurangan. Unggal pengemudi kudu hormat hiji jeung sejenna, entong papada egois hayang paheula-heula nu tungtungna mah malah beuki macet.
Dina harirupan rumah tangga oge aya salah sahiji sakalahan anu beurat pisan fatal pikeun di hampurna nyaeta KDRT (Kekerasn Daklam Rumah Tangga) didinya kaasaup maen lengeun atawa nengeul. Lamun anu geus boga hak geus ngahiji geus nikah oge aya aturan teteup KDRT teh teu bener komo lamun masih keneh dina hubungan bobogohan, eweuh hak na saeutik oge make lengeun keur galakukeun kakerasan di pake nengeul jeung sajabana. Kolot na oge mmoa tega ngagebug an atawa nengeul anak na soragan, nah ari ngan kabogohna wawanianan kawas kitu. Lamun wani kawas kitu pastina kolot na moa tarima jeung nyarekanan. Prinsp kolot teh kan lamun anak na di nyeunyeuri kolot na bakal leuwih nyeri.
Soang jadi salah sahiji sato nu loba dipikasieun ku jalma, komo mun diinguna di lingkungan imah mah. Soang teh sok nyolodok kana bujur atawa bitis batur. Komo mun nu liwat na nu teu dipika wawuh mah. Loba jalma nu leuwih milih ngahindar ngaliwatan soang tibatan kudu amprok jeung disolodok. Sabab ceunah disolodok soang teh nyeurina kabina-bina, moal cageur sapoe dua poe. Jadi, loba jalma nu mending milih ngahindar da sabab make motor ge kanjat keneh diudag ku soang. Mun geus diudag mah mantak kalap jeung trauma. Mantak sok loba nu rada komplain mun aya nu ngingu soang tuluy diaburkeun teh. Anggursih mah di kandangan soang teh.
Mun keur balanja ka pasar, biasana urang, indung jeung adi nu ka pasarna. Umur urang jeung adi teh teu beda jauh, aya kana 1 taunan mah. Tapi urang ngarasa perlakuan kolot urang beda daripada ka adi urang. Mun adi urang aya kahayang nanaon teh pasti dibeulikeun, tempo urang hayang kantong sakola nu anyar teu didenge-denge acan. Padahal kantong mah kabutuhan sakola, jeung mun geus teu dipake ge bisa dibikeun ka adi urang. Tungtungna mah sok ambek, pundung, sok ngahaja lumpat di pasar sanajan keur di kerumunan oge. Tapi ngalakukeun kitu ge tetep teu digugu, malah mah dicarekan pas di imah.
Pasantren di Cianjur ngajadikeun urang hirup mandiri, euweuh kolot nu mangmasakeun, nu mangnyeuseuhkeun, jeung sajabana. Kabeh gawean nu asalna digawean ku kolot kudu digawean ku sorangan. Harita teh urang masih sakola SD. Didieu urang pasantren sakaligus sakola. Sakapeung mah lamun geus beres ngaji teh sok sono pisan ka kolot teh, harita mah euweuh HP jadi hese rek komunikasi oge. Sok milu ka batur, eta oge ngan sabatas SMS hungkul. Tapi sanajan kitu, bisa ngurangan rasa sono. Komo pernah hiji waktu mah, pas kolot nganteurkeun urang ka pasantren deui. Urang nepika ngudag-ngudag angkot nu ditaekan ku kolot urang. Ku sabab angkotna tarik jadi teu ka udag. Tungtungna urang andiprek di jalan bari ceurik.
Salian ti ngabogaan bentang alam anu taya duana, Indonésia mangrupa salah sahiji nagara anu ngabogaan loba harta karun. Henteu ngan ukur emas, pérak sareng tambaga, harta karun di Indonésia ogé asalna tina titilar kuno atawa paninggalan paninggalan kuno.  Dipikawanoh harta karun di indonesia ngabogaan nilai sajarah anu luhur, nyieun khasanah Indonesia otentik dibanderol kalawan harga fantastis gedena, anu harga na matak ngareuwaskeun sasaha oge anu bisa manggihan na. Kusabab kitu, jadi mindeng kapanggih aya sakeupeulan jalma anu nyoba neangan harta karun titinggal jaman baheula di Indonésia. Upami anjeun kabetot dina moro harta karun di Indonesia, pastikeun anjeun henteu dibawa ka bumi sareng nyumputkeunana sacara rahasia. Pastikeun pikeun geuwat ngalaporkeun ka nagara. Hal ieu lantaran sagala pamaluruhan jeung kapanggihna harta karun atawa benda cagar budaya di Indonésia ditangtayungan ku undang-undang, nya éta Undang-Undang Nomor 11 Taun 2010 ngeunaan Cagar Budaya.
Basa poe Minggu abdi indit ka pasar nu diayakeunna unggal isuk-isuk poe Minggu hungkul. Abdi kadituna leumpang supaya teu kena macet. Biasana abdi sok mapay heula nepi ka ujung, karek uihna meuli jajanan. Keur leuleumpangan nempoan nu dagang, di hareupeun abdi aya jalma nu mirip pisan jeung babaturan abdi basa SMA. Geus dua taun teu amprok. Ku abdi cobian disauran namina, eh pas ngalieuk teh leres weh eta babaturan abdi. Abdi tuluy ngobrol heula nepi ka puas bari leuleumpangan neang jajanan. Geus beres jajan, abdi jeung babaturan tuluy popotoan supaya aya kenang-kenangan sabab geus lila teu amprok jeung teu apal iraha deui bisa amprokna.
Di sakola abdi mah WC teh aya di dua bangunan. Aya nu di deukeut tangga koperasi, jeung hiji deui di deukeut kelas jurusan bahasa. WC nu di deukeut tangga koperasi mah loba pisan, aya lima kamar mandi jeung lima ruang ganti baju. Kamar mandi jeung ruang ganti baju na teh pahareuo-hareup. Di tengah-tengah na teh aya kaca badag nu katingali ti barang asup. WC na dipisah antara awewe jeung lalaki. Awewe mah ka kenca, lalaki mah ka katuhu. Ngan WC na teh meuni sok bau, tehelna kalotor tapak sapatu, caina ge sering saat. Cai nu dina bak ge meuni kiruh, mantak hoream nyiuk na ge. Mun baralik ti WC teh sok tara dibanjur tapak sapatuna, jadi we sok ngerak warna cokelat taneuh da belok.
Basa wabah Covid-19 mah seueur mahasiswa nu uih ka lemburna masing-masing. Biasana daerah kostan teh sok rame wae ku mahasiswa, harita mah sepi pisan, jiga kota mati. Nu biasana tukang dagang teh parinuh, ayeuna mah tarutup. Euweuh toko nu buka, sagalana ge sepi teu kaurus, sabab baralik ka lemburna sorangan. Mun neangan dahar ge sok harese sabab euweuh nu dagang pisan. Komo ningali kampus mah jiga nu teu kaurus pisan, hening seketika, euweuh mahasiswa hiji-hiji acan. Nu nyesa teh ngan mahasiswa nu teu bisa balik sabab jarauh. Untungna, loba bantuan ti kampus jang mahasiswa nu stay keneh di kostan sabab teu bisa balik.
Carita jaman harita (Tahun kapengker sareng langkung ti 10 taun, hahaha). Urang diajar soré, sarta éta ampir waktuna balik ka imah sabudeureun 18:30. Matéri ti dosén anu pikaseurieun, ngeunaan sastra klasik. Kulantaran bahanna asik dahar, ruang kuliah pinuh (urang karyawan kelas), lumayan loba jeung ditambahan kelas biasa. Hal ieu ngajadikeun korsi pinuh, malah korsi kuring deukeut jeung meja dosen (kursi jati jeung meja leutik) gigireun kuring, enya, béntang shooting nu jadi béntang dina carita ieu. Di tengah-tengah dosen ngajelaskeun materi, jeung di tengah-tengah hening jeung khusyuk murid-murid ngadengekeun, ujug-ujug aya backsound anu lumayan nyaring “Tttuuuuiiit”….
Dina titik ieu dosen eureun ngobrol jeung langsung neruskeun kalimah "Kuring ngarti anjeun capé, oke, hayu urang rengse rapat ieu ...bla ...bla..."
Jeung nu jadi korban kuring, babaturan kuring ndusel jeung ngéléhkeun kuring, bari nahan sagala nano nano ...
Saparantos dosen angkat, aya seuri sareng bullying ti sakelas….hahahahhaha
Nepi ka ayeuna, lamun inget, anjeun masih inget kumaha ambekna anjeun alatan kajadian anu teu disangka-sangka ieu.
Jam sapuluh peuting urang karek angges ujian pengantar bisnis di kampus, pas geus angges terus kaluar kelas kaayaan sakitar geus sepi pisan eweh sasaha malahan lampuna kabeh di pareuman, aya babaraha hiji anu di hurungkeun palebah tangga, posisi urang aya di lantai 4. Pas turun salantai urang langsung ngadenge sora awewe keur ceurik jeung badena teh sora na ti kelas 403 anu paling piojok, urang langsung lumpat bari ngarasa aya nu nuturkeun urg lumpat di tangga. Sakelebatmah urang jiga nempo aya nu hideng mun pas lumpat di tangga sasakali nempo kaluhur, tapi urang berusaha tenang jeung masa bodo. Pas geus di handap rek kaluar, di parkiran urang lempang sorangan padahal mah motor nu parkir masih aya babaraha hiji. Terus pas jalan kaluar rek nungguan nu ngajemput, urang teh kudu ngaliwatan gang tapi teu sempit rada lega cuman emangna ge poek pisan. Teu kahaja urang teh nepo kaluhur genteng rumah kosong gigireun kampus, eh di pohon asemna urang nempo kunti keur mondar-mandir bari ngelus-ngelus bu'ukna, urang didinya kasieunan terus langsung maca doa sagala rupa bari leumpang buru-buru.
Basa poe kemis kamari urang nganter adi meuli hape anyar ka toko, aya barudak oge kaciri na mah budak SMA datang ka dinya rek milih milih hape. Barudak eta datang babarengan aya limaan awewe kabeh sigana mah maranehna babaturan anu rek nganter babaturan na meuli hape. Di toko hape eta, maranehna sibuk diskusi milihan erek meuli hape anu siga kumaha. Saenggeus milihan hape anu kumaha akhirna di beuli hape anu harga na mahal, tapi aneh na pagawe didnya lain na resep kusaba hape na payu tapi kalah ka merengut, asa nyepelekeun yen barudak eta teh bisa mayar hape na. Patugas didinya tuluy we nananyakeun yen bener rek meuli hape ieu kusabab hape na mahal siga anu ngarendahkeun pisan. Palayanan nana ka barudak eta oge beda, ari kabatur di titah diuk bari di bere cai ari ka barudak eta mah asa kucem wae beungeutna teh. Lila kalilaan barudak eta akhirna ambek kusabab di perlakukeun teu adil jeung pembeli anu lan padahal maranehna oge sarua rek meuli, maranehna ambek bari nunjukeun duit na hareupen pagawena tuluy mangat ninggalkeun toko.
Basa nuju ospek jurusan, pas pembagian kelompok teh abdi ningali jalmi nu mirip pisan jeung babaturan abdi. Cara make tiingna sarua sok tiung segiempat, bajuna ge modelna sarua sok make gamis, tuluy frame jeung bentuk kacamata na ge sarua. Postur awak jeung cara leumpang na ge mirip pisan. Gerak gerik na ge meuni persis babaturan abdi. Pas digeroan ngaran, eh ngalieuk, tapi lain babaturan abdi, raray na beda. Abdi langsung cicing we da era sabab salah ngageroan jalma. Sugan teh heueuh babaturan da sagalana sarua, eh pek teh batur nu mirip persis hungkul. Untung awewe deuihan jadi teu pati era.
Basa harita SMA, aya ujian tengah semester. Urang jeung kabogoh urang diajar bareng. Manehna jago pisan pelajaran ekonomi. Jadi urang inisiatif menta manehna pang ngajarkeun di kelas lamun waktu istirahat. NInggali urang diajar ekonomi, babaturan nu sejen ge hayangeun. Tungtungna nu diajar bareng teh jadi 5 orang. Ari urang mah resep weh sabab jadi loba batur. Pas waktuna UTS, urang percaya diri sabab geus diajar bener-bener. Soal ujian oge ku urang dieusian gancang, sabab karasa babari. Beres UTS tinggal nungguan hasil. Tiap mata pelajaran dibagikeun nilaina, alhamdulillah urang lulus jeung meunang hasil nu maksimal. Nu urang rada kaget pas upacara poe Senen, diumumkeun saha wae nu nilaina gede sacara kaseluruhan ti kabeh kelas. Teu disangka-sangka urang asup ka 10 besar nilai nu paling gede. Didinya urang ngucap alhamdulillah sabab usaha urang teu sia-sia.
Loba jajaneun anu berhadiah, ti mulai permen, ciki-cikian, jeung jajaneun nu sejenna. Baheula mah bisa keneh ka tebak mana nu aya hadiahan jeung mana nu henteu, biasana mun nu hadiahan mah eusiana rada beurat. Ku urang sok dikocok-kocok heula ciki teh, da mun aya barang dijerona sok karasa ku ramo leungeun. Harita mah keur rame-ramena ciki jaguar, pas ku urang kocok-kocok cikina ieu mah beurat pisan jeung karasa benturan kana ramona teh. Pas dibuka reuwas eusina teh jam tangan. Urang ngajorowok atuh nu keur alulin teh nyalampeurkeun da panasaran. Tungtungna mah maranehna oge meuli cikina, jeung sarua ngocok-ngocok keun heula ngecekan aya hadiahna henteuna.
Rarasaan ragrag kana solokan kotor teh tiasa pisan nyieun teu nyaman sarta teu higienis. Cai kotor tiasa ngandung bakteri sareng mikroba anu ngabahayakeun pikeun kasehatan sareng mangaruhan sistem imun. Loba jalma bakal ngarasa teu nyaman jeung bisa ngarasa teu damang sanggeus ragrag kana cai kotor. Hade pisan mun eta ulah asup kana cai kotor jeung salawasna merhatikeun kualitas cai samemeh ngojay atawa mandi. Upami anjeun kedah murag kana cai anu kotor, geura bersihkeun sareng ganti baju sareng gosok leungeun anjeun nganggo sabun. Lamun ngarasa gering atawa teu damang sanggeus ragrag kana cai kotor, geuwat buka dokter pikeun mastikeun kaayaan kasehatan anjeun.
dina Al Qur'an Surah Muhammad ayat 27 anu hartosna "Kumaha (nasib maraneh) upama malaikat (maot) nyabut nyawa maraneh, neunggeul beungeut jeung tonggong maraneh?". Tina ayat ieu, ditafsirkeun kumaha nasib jeung kaayaan maranéhna lamun Malaikat Maut datang nyokot nyawa maranéhanana dina cara goréng jeung dahsyat? Dina momen jiwa dicokot malaikat ngusir roh maranéhanana telenges sarta terus ngéléhkeun beungeut jeung tonggong maranéhanana salaku hiji hinaan? Kaayaan jalma munafik dihina jeung sangsara dina nyanghareupan maot. Islam ngajarkeun yén aya kahirupan sanggeus maot, sarta ieu dipikawanoh salaku Akherat. Dina Islam, Allah anu mutuskeun nalika hiji jalma maot sarta lolobana Muslim yakin yén nalika maranéhna maot, maranéhna bakal tetep dina kuburan maranéhanana nepi ka Yaumul-din, Poé Kiamat. Dina poé éta, maranéhna bakal dihirupkeun deui tina kuburan maranéhanana sarta dibawa ka payuneun Allah sarta dihukum dumasar kana kumaha maranéhna hirup di bumi. Kapercayaan ieu katelah kebangkitan awak. Jalma anu leuwih loba amal kahadean ti batan goreng bakal asup Jannah atawa Surga.
Basa dikelas euweuh sasaha, abdi nyanyanyian meuni jongjon bari gogorowokan. Pas keur ngeunah nyanyi, abdi ngalieuk make gerakan ka jandela. Eta abdi meuni kacida reuwasna sabab aya Pak guru nempokeun abdi bari nyengir. Jigana mah Pak guru teh geus lila aya didinya terus nempokeun abdi nu nyanyanyian sorangan jiga nu gelo. Abdi kacida isinna harita, meuni langsung salah tingkah da asa kaeraan ku polah sorangan. Untungna Pak guru teu loba ngomong ka batur, ngan seuri hungkul. Abdi di kelas salila diajar ku anjeunna teh meuni pupurungkutan da isin. Mun ningali wajah abdi teh anjeunna sok seuri wae, meureun ingeteun kana kajadian tadi.
Basa nuju ngiringan kepanitian di kampus, abdi kabagean jadi staff divisi sponsorship. Tugas jeung tanggung jawab abdi teh nyaeta neangan sponsor jang pendanaam proyek kagiatan. Biasana aya dana ti kampus jeung ti pihak eksternal. Tah sabab dana nu dibutuhkeunna gede, jadi kudu neangan sponsor nu bisa nyukupan kabutuhan dana. Pas abdi bade nyurvey kerja sama, eh babaturan abdi jol we hayang ngiring, padahal teu sadivisi. Ku abdi diajakan we. Eh pas presentasi dihareupeun ketua proyek, jol we manehna so tau nepikeun sagala hal nu dibahas basa kerja sama jeung sponsor. Abdi meuni keuheul sabab manehna cari muka bari nepikeun informasi nu teu valid. Jengkel pisan, abdi tuluy we menta pengajuan pindah divisi.
Manehna ijin ulin jeung babaturanana rek ulin ka hiji tempat anu keur viral. Sabab ngabebaskeun jadi mun rek kamana wae bae, asalkeun ijin ngameh nyaho keur kamana-manana jeung saha-sahana. Da dinu pikiran mah lain sieun salingkuh tapi sieun bisi aya nanaon di jalanna. Kabeneran nu inditna teh tiluan, nu hiji lalaki babaturan kabogoh, nu hiji deui awewe babaturan di lembur. Dibere nyaho ku babaturan nu di lembur, mun kabogoh teh rada aneh, gerak-gerikna oge. Maenya cenah ngobrolna teh romantis bari sayang-sayangan. Langsung nyusul ka tempat ulinna bari teu pikir panjang, molotot sabari nyuntrungkeun salingkuhanana. Nu kaluar mmiti dina omongan teh, "Ari sia eta teh apal teu kabogoh batur?'. sabari ngeupeulkeun peureup tanda rek nonjok jeung ngajak gelut.
Maling teh jadi salah sahiji hal nu goreng pisan mun dilakukeun. Komo maling barang nu berharga pisan mah, mantak ngarugikeun batur. Biasana di Indonesia mah maling teh sok dilakukeun ku saha wae, ti umur remaja nepi ka geus kolot, da sabab kadesak ku kabutuhan tea. Tah nu parah na teh mun geus kanyahoan, tara langsung diasongkeun ka polisi supaya ditindak sacara hukum, tapi sok dihakimi heula ku masyarakat sabab dianggap ngarugikeun pisan. Malahan bareto mah sok aya nu nepi ka diduruk make ban ku masyarakat. Tah kuduna hal ieu jadi cambuk jang leuwih hade, ulah ngalaksanakeun deui hal goreng eta.
Lantaran unggal poe mineng nganggo angkutan umum, abdi oge ka mamana kedah mapah, teu jarang oge abdi kedah meuntas di jalan badag.  Untungna di sababaraha tempat tos aya jembatan kanggo meuntas, janten teu kedah sieun katabrak ku kandaraan anu ngaliwat, komo lamun di jalan raya jeung di jalur gancang mah pasti kandaraan teh ngararebut. Tapi kanggo sababaraha urang, meuntas di jembatan teh sieun lantaran jangkung pisan jeung sieun lamun ningal ka handap. Abdi oge sok sieun, komo pernah hiji poe basa abdi nuju meuntas di jembatan, abdi ningal aya nu kacilakaan di handap pisan. Abdi langsung ngaderegdeg bakating ku sieun.
Saha anu teu ambek ambekan lamun geus cangkeul, geus hese hese antri lila meakeun waktu demi nurutkeun paraturan anu aya eh nyaho nyaho di sorobot batur. Kalakuan kieu teh kalakuan anu goreng pisan, teu sopan jeung teu boga etikakomo anu di orobot teh jelema anu geus kolot. Sanajan kadenge sepele, tapi hal ieu teh penting pisan, lantaran budaya ngantri sacara teu langsung bisa ngagambarkeun kapribadian bangsa urang sarerea. Budaya antri kudu na geus di ajarkeun cara tegas ti budak leutik keneh di sakola, sangkan geus gede na busak teh teu boga kabiasaan sorobot atrian deui, kusabab kabiasaan ieu saliah ngajieun masalah oge ngera ngera generasi na.
Taun kamari, Lulu teu katampi di universitas impian nana. Lulu oge nyobian daftar ka kampus sejen, tapi teu lolos oge. Tah taun ayeuna Lulu nyobian deui daftar ka sababaraha kampus lewat jalur SBMPTN jeung jalur mandiri. Pas pengumuman SBMPTN, Lulu gagal keneh wae, acan katampi di universitas mana-mana. Terus Lulu nyobian deui jalur mandiri. Tos sababaraha kampus teu acan aya nu narima Lulu janten mahasiswana. Lulu narasa gagal deui wae, sedihna kaliwat pisan. Kecewa sabab sagala perjuanganna asa sia-sia. Lulu sempet teu kersa emam dugi ka tilu dinten. Pikiranna kalut, rasa sedihna kainget wae dina pikiranna. Awakna rada kuru da mikiran wae hoyong kuliah.
Aya seueur téori ngeunaan panyababna fobia, salah sahijina numutkeun Gunawan taun 2006 nyarios yén kalolobaan fobia kabentuk ngaliwatan dua prosés.Prosés kahiji nyaéta acara sensitizing batur jadi sénsitip) jeung prosés kadua ngaktipkeun acara (acara aktivasina). Anu ngabalukarkeun phobias séjén nyaéta kajadian hal pikasieuneun anu lumangsung di budak leutik. sajaba ti éta bisa disababkeun ku kolot ninggalkeun barudak nyalira dina umurna ngora pisan. Pikiran sadar teu inget kajadian bari pikiran teu sadar inget kana kajadian. Mémori ieu bisa ngabalukarkeun kahariwang di sababaraha urang. Salian ti éta Sajaba ti éta, para ahli ogé nyangka yén phobia bisa lumangsung alatan faktor genetik sareng trauma
Abdi mangrupikeun jalma anu resep ngobrol, khususna nalika nyarioskeun hal-hal anu kuring resep sapertos hobi, tuangeun, musik, sareng sajabana. Tapi aya hiji hal anu paling kuring benci nalika kuring ngobrol sareng jalma sanés, nyaéta kadang-kadang nalika éta jalma bungah nalika nyarios, ciduhna sok muncrat sareng kadang-kadang beunang raray atanapi leungeun kuring. Baheula kuring osok ngobrol jeung babaturan kuring, ayeuna babaturan kuring jadi bungah lamun manehna ngabejaan carita nu kaalama ku anjeunna, tapi lamun anjeunna ngobrol sok muncrat wae ciduhna, utamana dina waktu anjeunna ngobrol bari dahar. Sareng nalika kuring ngupingkeun anjeunna nyarios, kuring rada ngajauhan sabab kuring kantos keuna ku ciduh sareng anjeunna sadar yén teras menta hampura, kuring nyarios henteu kunanaon sanaos dina jero haté kuring ngarasa jijik pisan ku ciduhna. Sanggeus ngobrol, kuring langsung ka kamar mandi pikeun ngabersihkeun leungeun kuring anu kecipir ku ciduh.
Lamun meunang pelayanan nu teu geunah, urang berhak ngalaporkeun nana. Kantos harita abdi ka alfamart, kasirna teh judes pisan, harga diskon oge teu dipotong, malah dipasihan harga normal, terus teu dibere struk deuih. Abdi kesel sabab asa ditipu, tuluy abdi nanya we ka kasirna soal harga diskon, tapi jawaban na teu paruguh, ngelak wae. Abdi kesel pisan sabab lumayan gede potonganna, tuluy ku abdi adukeun we ka kepala tokona. Adukeun sagala keluhan abdi bari ngobrol, terua abdi menta solusina we. Geus kitu teh kepala tokona menta damai, nya abdi daek damai asal eta pelayanan na sing bener, tong ngarampok jiga kitu patut sabab ngarugikeun pisan ka pelanggan alfamart.
Tilu tips supaya urang sehat jeung dijauhkeun tina sagala rupa panyakit. Nu kahiji nyaeta terapkeun pola hirup sehat, lobakeun makan nu bergizi, lobakeun konsumsi buah jeung sayur. Hindari dahareun anu ngandung minyak berlebih jeung dahareun nu ngandung lemak berlebih. Nu kadua nyaeta rajin olahraga supaya bisa ngajaga kabugaran fisik jeung mental. Salian jeung kasehatan fisik, olahraga ge bisa ngaproduksi hormon endorfin nu mantak mawa perasaan bahagia ka urang. Tah olahraga teh alus pisan mantakna jang kasehatan. Nu katilu nyaeta pola makan anu teratur. Atur jam makan teh penting supaya urang konsisten dina jam makan jeung konsisten dina asupan gizi kana awak urang. Tah hal-hal ieu teh bakal ngajadikeun awak urang sehat jeung jauh tina panyakit.
Kabiasaan ucing lamun ningali tumpukan taneuh loba, pasti bakal diapke modol di dinya. Waktu harita kuring rék nyieun imah ka luhur, lantaran kamarna teu cukup. Jadi di hareupeun imah teh aya tumpukan taneuh anu kacida luhurna. Biasana barudak leutik di komplek oge resep ulin ka taneuh didinya. Waktos éta adi kuring keur milu ulin di taneuh didinya, kuring nitah manéhna kudu ati-ati, sabab loba tai ucing, tapi manéhna teu daék ngadéngékeun. Waktu keur ngumbah piring, ujug-ujug manehna balik ka imah bari ceurik. Ceunah basa keur nggaali taneuh leungeunna beunang tai ucing, tuluy aya nu asup kana kukuna oge. Kuring jijik pisan ningalina. Kuring nitah manéhna ngumbah leungeun di jamban, make sabun jeung colek lima kali ameh kokotor jeung bauna leungit. Saatos éta bersih kuring motong kuku manehna sarta ngawartoskeun manehna ameh teu maén dina taneuh deui.
Lulus ti SMA, abdi di gaduh cita-cita hoyong kuliah di luar negeri. Ti pas janten budak SMA keneh abdi tos milarian info ngeunaan kuliah di luar negeri. Mulai ti info beasiswa nepi ka biaya kanggo hirup di luar negeri. Tiap pere semester abdi teu pernah ngaliwatkeun waktos kanggo diajar bahasa Inggris, lantaran eta mangrupakeun salah sahiji modal anu paling penting kanggo kuliah di luar. Abdi oge tos tataros ka batur anu meunang beasiswa LPDP nepikeun ngadamel catetan anu seeur pisan ngeunaan info beasiswa eta. Taun ieu abdi nyobian daftar ka hiji kampus di Australia anu tos dibuka, tapi pas tos katarima di kampus na abdi teu lolos LPDP.
Mun keur ngalami kacilakaan mangrupa pembegalan, komo nepi ka ditodong senjata mah, kudu inget kana kasalametan diri sorangan. Ulah nepi ka ngesampingkeun kasalametan demi barang berharga. Hal nu kudu dilakukeun teh nyaeta kahiji, turutan naon nu dipikahayangna. Misalkeun hayang dompet atawa hape, tinggal berekeun we teu kudu make ngalawan mun teu mampu mah. Nu kadua nyaeta tong nepi ka ngaprovokasi si pelaku jang ngalakukeun hal nu buruk ka diri urang, cukup cicing we da teu bisa kukumaha. Tah mun pelaku geus indit, karek we urang nyalametkeun diri sorangan ku cara neangan bantuan. Sabab mun ngalawan ti mimiti pisan mah bakal bahaya ka urangna, da pelaku kajahatan mah sok nekad ngalakukeun naon wae ka batur. Mantak kudu merhatikeun kasalametan sorangan demi kahareupna bisa keneh hirup.
Kapamilikan senjata api sacara umum diatur dina Undang-Undang Darurat Nomer 12 Taun 1951 anu sifatna kriminal. Pasal 1 ayat (1) UU Darurat No. 12 Taun 1951 nyebutkeun: "Sing saha, tanpa hak asup ka Indonésia, ngajadikeun, narima, nyoba pikeun ménta, nyerah atawa nyoba nyerah, ngadalikeun, mawa, boga bekel dina dirina atawa boga milikna, nyimpen, ngangkut, nyumputkeun, ngagunakeun. atawa mawa kaluar ti Indonésia senjata api, amunisi atawa bahan peledak, dihukum hukuman pati atawa panjara saumur hirup atawa panjara samentara maksimum dua puluh taun." Ngeunaan kepemilikan senjata api anu dipihukum ku kajahatan mulai tina ngadamel senjata api dugi ka ngaluarkeun ti Indonésia. Lamun kailikan senjata api di luhur dilaksanakeun tanpa hak (tanpa hak hukum, mangka digolongkeun kana kajahatan) mangka sanksi kriminal bisa dihukum dina bentuk hukuman pati, hukuman panjara saumur hirup, atawa panjara nepi ka 20 taun.Tanpa hak salaku kualifikasi pikeun undang-undang ancaman kriminal di luhur, éta ogé bisa dihartikeun salaku kalakuan nu teu sah dina kasus kriminal.
Nurutkeun Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI), harti kecap bullying nyaéta prosés, cara, tindakan bullying anu bisa dihartikeun salaku jalma anu ngagunakeun kakuatan pikeun nganyenyeri atawa nyingsieunan jalma anu leuwih lemah batan manéhna. Biasana ku cara maksa manéhna ngalakukeun naon anu dipikahayang ku palaku. Harti séjén tina bullying nyaéta harti kecap dina basa Inggris, nyaéta bully. Aya ogé numutkeun UNICEF yén Bullying mangrupikeun pola tingkah laku, sanés kajadian anu sakali-kali. Barudak anu ngabully biasana asalna tina status sosial anu leuwih luhur atawa kalungguhan kakawasaan, saperti budak anu leuwih gede, leuwih kawasa, atawa dianggap populer sangkan bisa nyiksa jabatanana. Barudak anu paling résiko dibully seringna murangkalih ti komunitas marginal, murangkalih ti kulawarga berpendapatan rendah, murangkalih anu béda dina penampilan atanapi ukuran, murangkalih cacad, atanapi murangkalih migran sareng pangungsi.
Basa bade ka cai kanggo ngumbah lengeun, abdi ningal dina jamban aya utah urut batur anu teu acan dibanjur, asalna mah kuring teu nyadar aya utah dina lobangna, tapi lantaran kuring bade miceun cai di lobang wc, karek kuring nyadar aya utah urut batur anu teu acan dibanjur. Ningal dina warnana mah jiga nu nembe pisan, tapi teu lila bau na kaluar. Abdi teu kiat pisan ngambeuna, kapaksa abdi nutup jamban eta lantaran teu kiat kana bauna. Tungtungna mah abdi buka deui eta kamar cai  teras disemprot ku parpum anu seungit teras dibanjur ku cai anu loba pisan nepikeun leungit.
Waktu kuring leutik, kuring jeung dulur kuring biasa ulin ka kebon aki. Jaman harita mah urang teh cape pisan sanggeus ulin udag-udagan di kebon aki, jadi weh haus. Di dinya katembong aya keran cai jeung selangna masih nyambung, kuring jeung dulur kuring langsung nginum cai ti dinya. Sanggeus puas nginum, urang ngagunakeun cai pikeun ulin cai bari udag-udagan deui. Réngsé ulin, ujug-ujug keran cai teh teu bisa ditutup deui. Kuring jeung dulur kuring bingung kedah kumaha, dicepeng ku dangdaunan ge teu eureun-eureun eta cai kaluar. Utamana sakedap deui geus sore, tungtungna kuring jeung dulur kuring nyoba nutupan eta sabisa mungkin sanajan cai masih kaluar. Ku sabab sieun dicarékan ku aki, ku kituna urang henteu ngabéjaan ka aki nepi ka ayeuna.
Saur abdi mah, janten anak rantau teh salah sahiji cara supaya urang tebiasa jeung kahirupan nu sabenerna. Di kahirupan sabenerna mah urang moal bisa terus-terusan bergantung ka orang tua, pasti aya waktuna bakal mandiri. Tah, ku ngaranta ieu teh salah sahiji cara supaya urang tebiasa mandiri jeung terbiasa ngamanage sagalana sorangan, termasuk neangan duit. Mun jadi anak rantau mah, pait peurih kahirupan teh kaasaan sorangan. Jadi bakal moal tega deui nyusahkeun kolot teh. Komo mun kolotna nu saderhana mah. Jadi, tong era jadi anak ranta, teangan pangalaman saloba-lobana. Kudu jadi pribadi nu mandiri jeung kuat nu teu bakal bergantung ka batur.
Baheula waktu kuring keur SD, salila 3 taun kuring dihina fisik malah guru kuring oge ngahina fisik kuring, sakali dicaritakeun "kamu datar kaya triplek" "ah, keur leutik maneh geus gering na. gering" "suku anjeun lempeng kawas kai" "barang ceking kotor". Teu eureun didinya.SMP salila 2 taun dihina fisik ku ampir 1 kelas ngahina ka kuring.Kabeneran pas keur SMP aya riwayat pneumonia samemeh kaserang panyakit,beungeutna aman,tapi sanggeus Abdi katarajang panyakit, raray abdi jarawat parah.sisi obat. Waktu éta kuring dibéjaan "punten awon pisan", "astaughfirullah, naha raray anjeun bisul sadayana hahaha" "yeuh kalam utah ningali beungeutna" "perlakuan éta jijik kuring ningali éta" rating kuring turun tina 2 nepi ka 17. Kuring ngarasa handap hayang kaluar sakola jeung nyewoot sajadi-jadina.
Jalma ngarasa sieun nalika kaancam sabab ancaman memicu respon "fight or flight" awakna, anu nyababkeun awak siap-siap ngalawan atanapi kabur tina bahaya. Jalma anu geus ngalaman pangalaman goreng atawa traumatis kaliwat, kayaning kekerasan atawa nyiksa, condong jadi leuwih fearful lamun kaancam. Kaayaan kasehatan mental atawa fisik, kayaning gangguan kahariwang atawa panyakit jantung, bisa ningkatkeun sieun hiji jalma tina ancaman. Faktor lingkungan, sapertos tekanan ti kelompok sosial atanapi kekerasan di lingkungan sakurilingna, tiasa memicu rasa sieun dina hiji jalma. Anceman kuat atawa sengit bisa nyieun hiji jalma ngarasa pisan sieun sarta ngalaman respon fisik jeung emosional kuat. Perasaan sieun nalika kaancam mangrupikeun respon anu normal sareng sehat dina kaayaan anu nyauran respon "fight or flight".
Geus lila urang hayang meuli sendal, hayangna sendal anu aya di mall. Sendal di mall mah rada aya hargana tapi awet pisan, pas balik gawe urang langsung ka mall nempoan sendal akhirna saengges nempoan kabeh sendal aya hiji sendal anu ku urang resep. Hargana teh saratus lima puluh rebu, urang ngan aya duit tujuh puluh rebu, karna teu mahi ujungna mah urang balik ka imah. Terus urang nyieun tatabungan di buku, jadi unggal gajihan kudu nabung sakeur meuli sendal. Sabulan teh urang gajihan tilu kali, pas gajihan kadua urang langsung bisa meuli eta sendal, untungna masih aya keneh. Urang langsung meuli, terus pas nepi imah eta sendal di papake wae da atoh bisa meuli sendal make duit sorangan hasil ngumpulkeun.
Ngabogaan pasangan selingkuh mangrupa salah sahiji pangalaman paling nyeri hiji jalma bisa boga. Ieu nyeri pisan pikeun anjeun, sareng teu aya ubar, bahkan obat penghilang nyeri anu paling kuat, anu tiasa ngaleungitkeun nyeri sapertos kitu. Sanaos pasangan anjeun parantos hapunten, kaduhung naon anu aranjeunna laksanakeun, sareng naroskeun kasempetan kadua, sabab anjeun henteu percanten ka aranjeunna, anjeun alamiah ngarasa bingung pikeun ngatasi masalah kapercayaan saatos ditipu. Tapi ieu lain hartosna nyeri haténa leungit. Ngaluncurkeun halaman Tango anjeun, meunangkeun deui kapercayaan mangrupikeun pilihan anu anjeun kedah satuju sareng pasangan anjeun kedah janji yén aranjeunna bakal kerja keras pikeun meunangkeun deui kapercayaan anjeun.
Mun aya babaturan nu keur geuring, urang sabisa mungkin kudu ngalongok sebagai rasa nyaah urang jeung rasa paduli urang ka babaturan. Sabab babaturan mah moal aya tapakna, nepi ka iraha wae ge pasti inget jeung nyaah. Tong jadi kumaki sabab geus sukses, malahan mah urang teh kudu bisa ngajait babaturan oge dina ngaraih kasuksesan. Mun bareto pernah aya kajengkel, sok ayeuna mah geura pohokeun da geus sarua dewasa ayeuna mah. Jeung mun babaturan geus pupus mah bakal kacida kaduhungna komo mun nepi ka teu pernah amprok heula mah samasa hirupna. Kudu inget ka babaturan teh, ulah joledar komo sombong atawa kumaki mah!
Abdi nampi email ti Yayasan Sehati, dina bentuk hatur nuhun sabab parantos janten donor. Dina ultah kuring, salaki kuring masihan kuring kejutan. Anjeunna nyumbang ka yayasan nyalametkeun sato Sehati atas nama kuring. Abdi leres-leres henteu nyangka salaki kuring gaduh ide anu mulya sapertos kitu, sareng dina waktos anu pas. Hiji kejutan kuring moal poho. Yayasan Sehati mangrupikeun yayasan perawatan sato, khususna peternakan, anu munggaran di Indonésia. Badan Pusat Statistik (BPS) nyatet jumlah populasi sapi di Indonésia bakal aya 18,05 juta dina taun 2021. Angka ieu 3,52% leuwih luhur ti taun saméméhna 17,44 juta ekor. Ningali tren dina dasawarsa, jumlah sapi potong di Indonésia parantos turun dina taun 2013 janten 12,69 juta sapi. Sahati ngausahakeun yen sato ternak teh di urus bener-bener, nalika can di pateni.
Abdi ngarasa jengkel pisan ka petugas nu nilang abdi di jalan. Teu puguh-puguh abdi dieureunkeun jeung dipariksa susuratan. Biasana mun aya tilang teh sok aya papan pemberitahuan, ieu mah teu aya. Tuluy abdi susuratan lengkap, motor lengkap, kabehna sasuai jeung peraturan. Tapi ditilang keneh sabab tutup pentilna teu ayaan ceunah. Abdi kesel pisan ka petugas tilangna, sabab dipenta acis lima puluh rebu. Mun teu mayar teu bisa leupas ceunah. Abdi jengkel pisan tuluy we motokeun ngaran-ngaran petugasna sabab kaasup pungli ieu mah. Beres kitu teh abdi debat we salila lila jeung petugas sabab da ngarasa bener. Nepi ka akhirna dileupaskeun we.
Dinten ieu janten dinten kahiji abdi damel di toko anyar. Abdi dipasihan tugas nyeta janten kasir jeung ngaberesan barang-barang. Tapi sateuacan jadi karyawan kontrak di dieu, abdi kedah ngalakukeun percobaan heula salila saminggu, lamun sae abdi tiasa lajeng damel di dieu. Tapi lamun abdi ngalakukeun kasalahan, abdi mola tiasa lajeng deui damel di dieu. Hanjakal di poe kahiji abdi teu kahaja mepeskeun botol minuman anu bade dilebetkeun ka kulkas. Abdi langsung ngaberesan jeung kapaksa kedah mayar ganti rugi, untungna ngan dua botol hungkul. Pas laporan ka atasan, manehna ngan masihan peringatan, lamun sakali deui abdi ngalakukeun kasalahan,abdi bakal langsung dierenkeun.
Mun dianteurkeun ku batur ka stasiun jang naek beus, leuwih alus mah ulah waka balik nu nganteurkeunana. Bisina beus nu ku urang rek ditaekan teh geus mangkat, mun kasusna kawas kieu pan jadi riweuh, mun ngudag-ngudag ge rada hese komo barang bawaan urang loba bari mawa koper mah. Jadi sahenteuna bisa dianteurkeun, eta oge mun beusna masih keneh ka udag, misalna can asup tol. Tapi biasana beus ti stasiun ka tempat asup tol tara tarik, sok lalaunan, meureun aya 15 menitan sanajan asup tol kuduna 5 menit oge geus nepi. Mun reuwas tapi ulah nepikeun panik, engkena pas ngudag beus bisina teu ka udag malah aya masalah nu sejen.
Mamang abdi teh tos lima bulan teu damang kritis sabab kanker kelejar getah bening dina beuheungna. Malahan mah nepi ka salila lima bulan teh teu bisa pisan kaasupan dahareun, ngan cai hungkul jeung dahareun nu dilumat. Tah poe kamari teh pupus ngantunkeun. Abdi nungkulan oge sabab sakalebeh kulawarga ngarumpul nyaksian. Samemeh maotna teh anjeunna ngagoler bari geus teu daya, ngan tinggal nafasna hungkul nu hirup teh. Tuluy ku sakulawarga diyasinkeun supaya dipermudah. Beres diyasinkeun teh alhamdulillah tiasa ngahempas nafas terakhirna bari nyora eling ka Allah. Abdi nembean pisan nyaksian nu maot, tapj alhamdulillah teu hese dina ngaleupas nyawana. Sagalana dibere kalancaran ku Allah.