mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Kantorna aya di kawasan industri Marunda, Jakarta Utara. Jalur Cilincing-Cakung dikenal rawan kacilakaan. Kacilakaan ampir unggal dinten, khususna anu ngalibatkeun motor sareng treuk ageung. Hiji kajadian anu kaalaman ku manéhna nyaéta ningali jalma nu keur leumpang nu awakna teu utuh. Kajadian saméméh maghrib, manéhna rék mulangkeun mobil ka kantor. "Di hareupeunana ujug-ujug aya jalma keur meuntas. Sakilasna siga jalma biasa. Tapi mun ditilik deui, sigana awakna geus teu utuh. Pas geus ngaliwat, panasaran hayang neuteup deui. ngaliwatan spion, naha teu aya,” ceuk Yudha. Nyéépkeun waktos seueur waktos di jalan, Yudha nitip pesen ka supir ngora supados tetep tenang sareng ngadoa upami ngalaman carita sapertos di luhur. "Tenang, solat, jeung solat lamun urang Islam. Tong mawa rasa sieun, engke bahaya lamun nyetir, bisa kacilakaan. Cukup nyanghareupanana, ulah tegang. Insya Allah, urang tiasa ngalaksanakeun tugas salaku supir kalayan saé, ”saurna.
Kasus maling coklat di mini market di Tangerang Selatan anu rame di media sosial disebut-sebut lantaran palaku kaserang kleptomania. Psikolog Universitas Airlangga (Unair) Margaretha ngajelaskeun ngeunaan kleptomania dina hal sabab, gejala, cara ngubaran, sareng cara nyegahna. Margaretha nétélakeun, kleptomania téh mangrupa sindrom atawa gangguan méntal jeung psikologis, nu ngajadikeun jalma hésé pikeun ngatur dirina. Janten, aranjeunna sababaraha kali maling atanapi nyandak barang-barang batur, ”saur Margaretha. Dosén Jurusan Psikologi Klinis jeung Kaséhatan Mental ngajelaskeun yén maling atawa barang anu dicokot ku kleptomania téh sabenerna lain hal anu diperlukeun, tapi hal anu dipikahayang. Padahal, barang anu dipikahoyong tiasa dipiboga ku jalma anu ngagaduhan gangguan kleptomania biasana ku cara ngagaleuhna.
Abdi era pisan lamun nganggo acuk anu sarua jeung batur, komo baturna teh teu kenal. Pernah hiji poe abdi era lantaran teu kahaja nganggo acuk nu sarua jeung batur. Jadi caritana teh abdi nganggo acuk kotak-kotak warna hejo. Abdi meser baju ieu di pasar, ai sugan teh teu bakal aya nu nganggo acuk nu sarua lantaran abdi jarang ningal batur nu nganggo acuk nu sarua jiga abdi. Tapi pas abdi nuju jajan di hareupeun kampus jol aya nu nyengseurikeun bari tutunjuk ka abdi. Abdi karek nyadar maranehna nyeungseurikeun abdi lantaran acukna sarua jeung babaturanna di kampus. Abdi langsung era sakaligus keheul lantaran diseungseurikeun.
Jalma anu sieun jarum jeung jarum suntik umumna oge ngarasa sieun prosedur medis sejen. Kaayaan ieu nyababkeun hatena deg-degan sareng panik bari ngantosan giliran dipariksa ku dokter, atawa nalika aranjeunna mikirkeun tindakan medis anu bakal dilakukeun ka aranjeunna. Kaayaan ieu umumna dialaman ku barudak. Sanajan kitu, kaayaan ieu bisa ngalaman ku dewasa jeung sieun sarua.Anu ngarana kasieunan di suntik atawa sieun jarum suntik teu bisa di bedakeun ti umurna, budak leutik sieun mereun wajar kusabab leutik keneh, tapi loba oge kajadian kanu jelema dewasa, lamun geus dewasa kasieunan ieu biasana di sebut trauma jeung ieu teh teu bisa di anggap remeh, jelema anu boga kasieunan lamun di suntik bisa ngahambat lamun keur gering.
Pernah abdi basa indit kuliah, tiungna teh tibalik. Jadi, abdi teh make tiung segi opat anu bahan bella square, biasana kan dibagi dua jadi segitilu. Tah, nu segitiluna leutik teh di jero, mun nu gede mah di luar. Harita mah salah make kalah tibalik. Nu leutikna di luar, nu gede na di jero. Paingan rarasaan teh asa aneh, tiung teh asa teu ngeunaheun. Puguh we da salah tibalik tiungna. Untung we sadarna pas di kamar mandi. Jigana titadi pas kelas teh batur naringalieun we abdi salah make tiung kalah tibalik. Untungna teu aya nu nanya, jadi teu era teuing pas dibenerkeun teh tiungna.
Emang bener ceuk batur lamun salingkuh teh panyakit. Hal anu nyebabkeun jalmi salingkuh teh lain pedah pasanganna goreng atawa seeur kakurangan. Tapi lantaran manehna nu hayang salingkuh, tuluy ngajadikeun kakurangan eta salaku tameng jeung alesan sangkan manehna salingkuh. Lamun sakali geus salingkuh, biasana bakal diuang deui. Rerencangan abdi ngalaman hal ieu. Saprak manehna apal yen salakina salingkuh, manehna langsung menta cere. Awalna eta bisa kanyahoan lantaran aya hiji deui rerencangan urang anu manggihan salakina keur duduaan sareng awewe di hotel. Asalna mah manehna masih keneh percanten ka salakina. Tapi pas buktosna tos kakumpul, manehna langsung nyabok salakina pas balik ka imah lantaran ku amarah anu geus teu katahan deui.
Di SMP urang mindeng di bully, ku sabab kulit urang warnana hideung, tuluy rambutna keriting, sok disebut "Papua" "Cempor" "Hideung". Mimitina mah urang adem ayem wae, nanggap eta teh heureuy teu diasupkeun kanu hate. Tapi ku sabab jelema mah aya batas sabarna, di hiji waktu oge emosi urang meledak, lantaran emosi nu dipendem-pendem salila ieu ku sabab disinggung wae teh akhirna kaluar. Harita teh pas urang rek kaluar isitraha, ujug-ujug aya nu nyebut kitu. Ku urang langsung di datangan jelema eta. Ku urang dipolototan, lantaran teu tega mun urang kudu nyinggung manehanana oge. Manehna ngan bisa punten-puntenan bari moal nyebut-nyebut kata eta deui.
Basa abdi sareng sakulawargi nuju angkat ka imah nini, urang ninggalkeun daging hayam dina kulkas, rencana na mah eta hayam bakal didahar pas urang balik ti imah nini, janten teu kedah repot-repot masak deui. Tapi urang teu apal yen pas salila urang di imah nini teh eta kulkas ruksak, janten freezer-na oge pareum. Pas urang balik ti imah nini, di imah geus rada bau bangke, arahna mah tina kulkas, pas dibuka bener we eta daging geus janten buruk lantaran kulkasna pareum. Eta daging langsung dipariceunan jeung kulkasna langsung dikaluarkeun ti imah lantaran geus bau pisan. Dagingna oge geus ngaluarkeun cai anu teu geunah.
Magrib-magrib basa abdi nembe beres pisan netepan jol aya nu ngetrok panto imah. Sugan teh aya naon epekteh eta tatanggi anyar abdi, manehna beja yen manehna sieun cicing di kontrakkan manehna ayeuna lantaran siga aya jalmi anu ningalikeun manehna. Abdi bingung kedah kumaha teras abdi samentara nulungan manehna ku cara ngijinkeun anjeunna mondok di imah kuring, mumpung kulawargi abdi nuju mondok di imah dulur anu sanes. Abdi oge ngalaporkeun anjeunna ka pa RT supados manehna leuwih tenang jeung aya nu ngajagaan mamehna. Abdi karek apal yen manehna ayeuna cicing sorangan di imahna teu aya nu maturan, komo manehna jalmi anyar di tempat ieu.
Harta karun mangrupakeun hal nu sering pisan diteangan ku sabagean jalma. Biasana harta karun nu diteangan teh bentukna sok mangrupa emas, duit logam, atawa aksesories jaman baheula. Mun dijual teh boga nilai nu tinggi pisan sabab kaunikan nana. Biasana harta karun nu loba dipanggihan di Indonesia mangrupa duit logam jaman penjajahan, aksesoris jiga kalung, gelang, jeung anting jaman baheula, perkakas dapur nu dijieun na tina logam atawa timah, jeung sajabana. Biasana harta karun dipanggihan di leuweung, petilasan, atawa tempat-tempat nu kentel pisan jeung sajarah. Lobana mah dipanggihan di leuweung, sabab jaman perang jeung penjajah teh masyarakat nyumputna di leuweung. Aya nu nyumputkeun harta karun na dina taneuh, aya oge nu dina tatangkalan.
Basa keur aya kagiatan camping di Rancaupas, abdi jeing babaturan ngadirikeun tilu tenda. Ngahaja campingna di tengah leuweung supaya teu kaganggu ku karamean di camping ground. Hiji peuting, abdi rek masak di hareupeun tenda. Kacida reuwasna dibelah kenca jarak sapuluh meter aya kalangkang hideung badag jeung jangkung ngolebat nembongan tina hiji tangkal gede ka tangkal sejenna. Kalangkangna hideung pisan, leuwih hideung ti poek peuting, jadi kaciri. Bentukna jiga awak jelema ngan gede pisan, jangkungna sarua jeung jangkung pucuk tatangkalan. Ngolebatna tereh pisan ngan kaciri ku tunggtung panon. Abdi harita kacida reuwasna, bari ngadeg-deg awak buru-buru asup kana tenda. Dina jero tenda teh tuluy we babacaan teu eureun-eureun.
Nyingsieunan budak sawaktos keur leutik teh goreng pisan ka perkembangan budak. Budak janten loba kasieun sawaktos ageungna. Salah sahiji contona Putri nu sieun badut. Keur leutik upami ceurik teh Putri sok direpehan ku indungna. Nanging ngarepehanna disingsieunan ku topeng badut, cenah upami teu repeh ieu badut tiasa nyulik Putri teras janten didahar. Janten unggal aya badut teh ayeuna Putri gogoakan kusabab sieun sareng trauma. Upami aya badut nu dipikiran Putri teh manehna bakal diculik teras didahar ku eta badut. Ku kituna ieu nyingsieunan budak teh bahaya pisan pikeun dibawa kagede kusabab tiasa nyebabkeun trauma. Trauma ieu ngan tiasa dicagerkeun liwat psikolog.
Keuheul pisan jeung ngerakeun lamun calana ujug-ujug robek. Ieu bisa nyieun hiji jalma ngarasa pisan kacau jeung fterpaku kana kaayaan, sarta mangaruhan kapercayaan diri maranehanana. Utamana lamun cimata lumangsung di tempat umum, eta bisa ngabalukarkeun era sarta nyieun jalma ngarasa teu nyaman jeung teu nyaman. Rarasaan calana dadakan robek tiasa pisan ngerakeun sarta ngabalukarkeun perasaan ngarareunah. Ieu bisa ngakibatkeun parasaan isin jeung timer ragu, utamana lamun eta kajadian di hareup sakelompok badag jalma atawa dina setting formal. Nanging, upami urang tiasa ngatasi parasaan ieu sareng ningali eta salaku kajadian leutik anu henteu kedah digedekeun, urang tiasa neraskeun kagiatan urang kalayan percaya diri.
Aya salah sahiji channel youtube anu kontenna milarian harta karun mangrupa fosil hewan laut nu geus ngabatu. Youtuber ieu teh ti luar negeri, lain ti Indonesia. Anjeunna milarian batuna sok di pantai. Fosilna rata-rata tos rubah jadi batu. Jadi, anjeunna milarian batu nu aya liangan jeung bentukna khas. Sabab liang eta teh biasana kabentuk tina irung kapiting purba. Batu nu aya liangan khusus teh dibawa ka lab anjeunna. Si batu eta teh tuluy dikikir saeutik saeutik nepi ka katempo bentuk kapitingna. Mun geus kitu tuluy di purnish supaya makin jelas bentukna. Geus alus kitu mah tinggal dipajang jang penelitian anjeunna.
Jadi lanceuk emang teu babari, urang ditungtut kudu ngalindungan adi sorangan. Tapi aya carana oge ngarah jadi lanceuk anu baik di mata adina. Nu kahiji, kudu mindeng ngobrol ngadengekeun kabeh carita ngeunaan sapopoena. Nu kadua, ajak belajar babarengan, ngabantuan adi ngerjakeun PR sakolana sabab kumaha wae ge masih butuh bimbingan jang diajar salian ti guru di sakola. Nu katilu, ajak ulin. Jenis ulinna bisa naon wae ge, misalna ucing sumput. Nu kaopat, kudu kenal deukeut kabeh babaturanna ngameh pergaulanna kajaga. Nu kagenep, lamun keur boga waktu luang, euweuh salahna nganteurkeun adi ka sakolana ngameh ngarasa dipikanyaah ku lanceukna. Nu terakhir lamun keur tepang taun bere kado.
Barudak leutik biasana sok ulin dina pasir teras dijieun kueh-kuehan. Biasana pasirna teh sok dicampurkeun jeung cai supados tiasa dicitak teras dipoe nepika garing tuluy bentukna janten siga kueh. Abdi basa eta nuju maturan ponakan kuring anu hayang maen dina pasir, pas manehna nyuguhkeun eta kukuehan abdi ningal di bagian luhurna aya nu buleud-buleud hideung, ai sugan teh batu karikil, tapi pas ditingal eta mah tai domba. Lantaran geleuh, abdi langsung nitah ponakan abdi pikeun ngumbah lengeun lantaran eta tai geus pacampur jeung cai pasti bakal kotor. Pas manehna apal yen eta teh tai domba, manehna langsung teu hayang deui ulin dina pasir.
Abdi kantos basa sakola keneh teh cilaka tina sapedah sabab remna blong. Harita teh abdi make sapedah kumbang ngaboncengkeun rerencangan abdi. Di jalan uih teh nyorang pupudunan nu nukik pisan, terus ujungna aya situ. Harita teh poe Jumaah jam dua belas beurang, abdi ngaliwatan eta pudunan. Mimitina sempet mangmang, turun atawa ditaekan wae. Geus kitu teh nekad we ditaekan. Eh pas ditengah pudunan remna blong, teu katahan. Mudun tarik ti luhur ka handap. Geus dihandap teh abdi teu bisa ngajaga kasaimbangan, tuluy labuh we di sisu jalan aspal. Tidinya abdi ngarasa kapok naek sapedah dina pudunan sabab luka na lain bobodoan nyeuri.
Sabab geus 3x daftar beasiswa LPDP ditolak wae, urang geus teu ngarepkeun deui. Rek fokus jang daftar mandiri ka Unpad make jalur reguler. Sanajan kudu mayar sorangan ge tapi ari ku diniatan hade mah sugan aya wae rejekina. Pas poe harita urang tes sacara daring, tes anu kahiji na teh ngeunaan bahasa Inggris kawas tes TOEFL kitu. Tapi pas poean tes urang ngarasa teu maksimal sabab hiji jeung lain hal. Hasil tesna langsung kaluar pas urang submit. Urang nangkeup ka Indung urang bari ngomong yen gagal deui daftar teh. Sedih sabab ku miluan tesna ge geus mahal, lamun dipikir-pikir mah mending dipake jang sapopoe.
Salah sahiji teapi jang nu sieun ku jarum suntik teh nyaeta ku cara terapi pemaparan atawa eksposure theraphy. Jadi terapi ieu teh dilakukeun ku cara ngabiasakeun jalma nu sieun ku jarum suntik supaya bisa narima jeung bisa biasa ku ayana jarum suntik. Cara nu ditempuhna nyaeta mimiti nempo gambar suntikan. Mun geus bisalanjut ka level dua nyaeta ngadangukeun penjelasan ngeunaan suntikan. Tuluy level tiluna nyaeta nempo batur disuntik. Mun bisa lolos ya ka level opat, nyaeta nyepengan jarum suntik. Tuluy mun bisa, tuluy ka level lima, nyobian narima suntikan. Tah ku ayana tahap terapi ieu teh diharapkeun mampu ngaleungitkeun kasieun kana jarum suntik.
Upami sieun disuntik keur berobat ka dokter aya babaraha nu tiasa dilakukeun pikeun ngurangan parasaan sieun ieu. Kahiji, carioskeun ka dokter upami urang sieun disuntik. Ku ngomong nu saleresna ka dokter upami urang sieun jarum suntik dokter sareng tanaga medis nu sejen tiasa ngalakukeun prosedur nu leuwih ati-ati tur gancang pikeun ngurangan rasa nyeuri kusabab disuntik. Kadua, diuk nu tenang tur leuleuskeun otot-otot dina awak khususna dibagian awak nu arek disuntik. Perkawis eta tiasa ngurangan rasa nyeuri kusabab disuntik. Katilu, atur pernapasan urang. Upami napas urang teu teratur urang janten deg-degan teras panik, ngatur pernapasan ieu penting dilakukeun. Kaopat, nyaeta yakin tur lawan rasa sieun disuntik.
Henteu aya rahasia yén kopi luwak (P. hermaphroditus) mangrupikeun salah sahiji kopi anu paling mahal di dunya. Asalna ti Asia Tenggara (khususna Indonésia sareng Filipina), kopi luwak dihasilkeun tina biji kopi anu dicandak tina kotoran luwak. Heueuh, sakilo biji kopi luwak liar bisa dijual saharga US$1.300 (Rp. 19 juta). Sanajan ngahasilkeun milyaran, luwak dirawat kalayan kaayaan sedih. Nurutkeun laporan PETA, luwak téh ditempatkeun dina kurungan nu raket sangkan teu jarang luwak nu cilaka sorangan. Sajaba ti éta, maranéhanana ngan fed berries kopi, bari maranéhanana kudu geus dahar rupa-rupa pangan. Bari kotoran dianggap hiji hal nu teu aya hargana, tétéla tai boga fungsi sorangan. Kanyataanna, pikeun sababaraha produk stool, Anjeun kudu méakkeun saeutik pikeun bisa ngarasakeun aranjeunna
Nyadiakeun fasilitas toilét anu nyukupan tiasa ngabantosan ngaminimalkeun résiko panyebaran patogén anu ngabahayakeun sareng asup ka tempat persiapan tuangeun atanapi dapur.
1. Pastikeun jamban réstoran anjeun beresih jeung dilengkepan fasilitas kabersihan terpadu kayaning dispensers sabun jeung dryers leungeun.
2. Tetep jamban réstoran Anjeun smelling seger jeung senang ku cara masang solusi freshener hawa, atawa mertimbangkeun solusi Scenting Premium pikeun nyieun dimensi sejen ka toilet Anjeun.
3. Naha anjeun terang? Dina unggal prosés nyiram jamban, aya 'efek bersin' anu nyababkeun baktéri ngapung ka hawa. Baktéri tiasa nutupan sakumna lingkungan toilét anjeun dina kirang ti hiji menit sareng tahan dugi ka 24 jam.
4. Pastikeun anjeun gaduh korsi toilet cleaner dipasang dina unggal cubicle pikeun ngurangan résiko kontaminasi.
Lulus D3, urang arek lanjut kuliah deui nyokot S1. Tapi kali ieu urang nyokot kampus swasta anu unggal bulan na loba bayaran, terbilang gede biayana ti kampus negeri mah. Berhubung di daerah urang mah jarang aya kampus negeri anu aya jurusan ekonomi, jadi urang daftar ka kampus swasta. Pendaftaran na bisa iraha wae, eweh batasan jadi bebas. Basa eta urang datang poe sabtu, da poe sabtu ge kampusna buka teu libur soalna aya kelas karyawan. Pas pisan urang keur gawe di pabrik, jadi waktuna bisa nyokot kelas sore. Biasa pas daftar di tanya-tanya, terus bayar biaya pendaftaran na. Poe senen na geus di bere kelas, urang kelas sore c jurusan Akuntansi S1, kuliahna mulai ti jam 17:00 nepika jam 22:00. Urang bungah pisan mun asup kelas nempo bangku kuliah anu barodas, terus urang kenalan jeung babaturan sakelas. Mimiti asup mah teu belajar, ngan perkenalan doang. Urang resep pisan di kelasna teh aya awewe aya lalaki, saimbang jadi teu loba teuing awewena, jeung dosen na teh ramah-ramah barageur kadang mah sok ngabodor, jadi kelas teh teu sepi teuing.
Waktu éta kuring jeung babaturan balik ti sakola. Kusabab siang keneh, kuring mampir ka nu ngajual bakso jang ngeusian beuteung. Harita warung baksona teh sabenerna lain anu biasa dibeuli ku urang, tapi kusabab lokasina deukeut jeung sakola, kuring jeung babaturan dahar didinya. Upami raosna lumayan, teu jauh béda ti anu biasa urang mésér. Bari dahar, kuring ningali aya laleur keur éntep dina mangkok bakso babaturan kuring, harita manehna keur di cai. Saenggeus entep, laleur teh endogan didinya, kuring kacida jijik ningalina waktu harita. Kuring langsung nyarios ka rerencangan kuring supados henteu ngadahar basona deui, sareng saatos éta kami langsung mayar tuangeun tuluy indit. Kuring sareng réréncangan henteu hoyong mésér bakso di dinya deui.
Harta karun teh biasana mangrupa aset berharga nu diteundeunna ti jaman baheula pisan. Biasana harta karun ngahaja diteundeun jang sampeureun jaga. Tapi dina prakna mah aya oge nu teu kasampeur deui sabab sababaraha faktor, salah sahijina kamatian. Tah, ayeuna mah tos seueur nu neangan harta karun dina rangka ngadu milik. Biasana oge diteangan make alat canggih, jadi teu kudu deui cacapean ngira-ngira. Biasana sok aya nu ngajiadikeun kagiatan neangan harta karun teh konten dina media sosial. Ieu jadi hal nu resep ditonton ku masyarakat, sabab secara teu langsung ngarasakeun panasaran nana. Yuk ah daripada urang ge panasaran, mending nonton wae kontenna!
Upami aya pangaruh ngarugikeun, anu paling dipikaresep nyaéta dramatisasi. Anak jadi beuki ambek, sanajan sakapeung ditindes sarta bisa bitu iraha wae. Lajeng, anak bisa rebel, atawa malah mundur ti anggota kulawarga.

Sangkan leuwih positip dina kahirupan, barudak tengah kudu ngawangun komunikasi anu hadé jeung kolotna. Upami aya panyimpangan, kedah ditepikeun sacara saksama.

“Saméméhna, ngan dimimitian ku cara mikir positif atawa tanpa prasangka, anggap sagala kalakuan kolot téh lumrah jeung geus tangtu tanpa niat jahat,” jelas salah saurang dosén Fakultas Psikologi UNAIR.

Barudak ogé bisa ngalegaan cakrawala maranéhanana ku nalungtik fenomena anak tengah atawa fenomena sindrom anak tengah. Lajeng, coba pikeun niténan kulawarga séjén kalawan kaayaan urutan kalahiran sarua. Lajeng anak bisa néangan hal positif sarta berharga ti kulawargana.
Mindeng mun ka toilet umum, sok manggihan toilet anu teu beresih. Kondisina teh geus teu mangrupa, siga toiletna mampet, atawa tehelna baraseuh jadi laleueur. Komo deui loba nu make sapatu ka jero toilet teh, jadina tehel toilet teh pinuh ku leutak. Tapi ari keur diperjalanan mah kapaksa weh asup, dari pada hese deui neangan toilet sejen, jeung can tangtu oge beresih. Jadi geus teu mikir deui, langsung weh asup. Pas samemeh asup ge geus kaambu bauna teu ngeunah, bau pesing jeung bau toilet. Komo deui euweuh ventilasina, nu nyebabkeun udara dina toilet teh teu kaluar jadi ngulibek di jero toiletna.
Sieun kana panggung atawa demam panggung teu ngan dialaman ku panyanyi jeung artis hungkul, tapi oge mineng dialaman ku olahragawan. Biasana olahragawan bakal ngarasa sieun komo lamun ditonton jeung digorowokan ku panonton. Olahragawan oge bakal ngarasa sieun lantaran bisi manehna teu tiasa meunang sasuai harapan jalmi anu ngadukung manehna atawa sieun prestasina leuwih butut ti sateuacanna. Komo lamun manehna tos pernah meunangkeun kompetisi, pasti panonton bakal ngarepkeun anu leuwih deui ti manehna, janten manehna ngarasa boga beban kanggo ngajaga prestasi eta. Matak teu heran lamun di pertandingan nepak mah panongton teh sok ngagorowokeun lawan supados teu fokus jeung ngarasa eleh.
Marsel teh nuju ka Puncak sareng kulawargina. Ka Puncakna numpak mobil pribadi. Perjalanan di mulai ti jam tujuh peuting kusabab ngarah nepi ka Puncak-na peuting tur tiasa langsung hees. Perjalanan di berdasarkeun google maps teh salila genep jam. Salila di perjalanan teu aya nu aneh-aneh nanging sawaktos asup wilayah Puncak aya hiji mobil nu nuturkeun mobil nu ditumpakkan Marsel. Mobilna mobil jeep warna hideung poek. Kusabab jalan tiiseun tur kurang pancahayaan kulawargi Marsel nyangkana nu nuturkeun teh mobil begal atanapi parampok. Sakulawrgi janten sieun tur mobil dibawa ngebut, nanging mobil jeep ieu ge ngiluan ngebut. Janten we dijero teh riweuh kusabab kabeh sarieun. Alhamdulillahna Marsel sareng kulawargi nepi ka tempat ngendongna. Nanging mobil nu tadi ngilu asup oge, tetela ieu teh rombongan nu teu apal jalan tur nuturkeun rombongan kulawargi Marsel.
Lamun ditodong senjata make pestol, hal nu mimiti ku urang lakukeun urang kudu tetep tenang, sanajan urang ngaderegdeg ku sabab sieun ditembak, jeung nu penting mah ulah ngaprovokasi. Soalna mun urang ngaprovokasi, bisa wae urang langsung ditembak. Urang ge kudu ninggali situasina, mun nu rek nembak teh katinggali manehna teh keur mabok, mendingan oge milu naon nu diucapkeun ku manehanana. Ulah ngalawan atawa nolak. Leuwih alus urang mun apal jenis senjata nu digunakeun ku pelaku. Lamun apal urang senjatana, urang bisa nga analisis naha eta teh senjata beneran atawa senjata maenan. Lantaran loba kasus pelaku nu nyingsieunan make senjata maenan.
Balik deui kana inuman, anjeun kantos ngadangu kopi manuk jacu (Penelope)? Upami anjeun henteu acan, ieu ogé salah sahiji kopi anu paling mahal di dunya, asalna tina limbah sato. Sakumaha ngaranna nunjukkeun, kopi ieu asalna tina tai manuk jacu nu hirup di Brazil.

Peternak Brasil, Henrique Sloper de Araujo, mangrupikeun anu nyiptakeun kopi ieu. Mimitina hama, Henrique nempo yén manuk jacu ngan bisa ngabedakeun antara kopi alus jeung goréng. Sajaba ti éta, prosés pencernaan manuk jacu leuwih gancang sarta minimal gangguan tina asam lambung atawa protéin sato.

Taun 2006, Henrique ngarilis kopi manuk jacu kahijina. Kitu cenah, rasa kopi ieu rada dicampur rasa kacang. Kiwari, teu saeutik pencinta kopi anu hayang nyobaan kopi ti manuk jacu .
Tilu cara ngahadapi jalma nu hobina ngahina fisik batur. Kahiji, tong didangukeun sagala ocehan na, antepkeun we, anggap we radio butut nu keur diputer. Sabab biasana jalma nu kieu teh hayangna mah diladenan ngomong tuluy dibenerkeun naon nu diomongkeunna. Nu kadua nyaeta tinggalkeun indit. Sabab omongan jalma nu kitu mah sama sekali teu penting, jadi mending tinggalkeun indit ka hal nu leuwih penting tibatan ngadengekeun omongan jalma nu kitu. Nu katilu nyaeta ku cara ngabales omonganna, bahwa manehna teh boga kateusampurnaan oge nu teu kudu di beja-beja ka batur. Geus kitu mah antepkeun we indit ulah dilieuk deui sabab geus kamalinaan.
Mudik lebaran teh jadi salah sahiji budaya nu dilakukeun unggal taun. Tah, budaya mudik teh biasana melekat pisan jeung kata macet. Kumaha henteu, sabab mun mudik teh kabeh nu ngarantau baralik ka imahna di lembur. Malahan mah pernah aya nu ngalaman macet nepi ka sapoe sapeuting lilana. Komo dina malem takbiran mah sok mudal kabeh nu mudik teh. Ngan, geus silih ngartikeun jadi euweuh deui nu jengkel ku sabab macet. Kabeh nu mudik geus narimakeun kaayaan macet sabab emang geus kalender liburna ngan sababaraha poe. Jadi daek teu daek mun hayang lebaran di lembur mah wayahna kudu mamacetan di jalan.
Abdi sareng rerencangan nuju emam di salah sahiji tempat resto anu mineng pisan didatangan ku urang opatan. Urang resep kadieu lantaran dahareunna ngeunah jeung hargana oge teu pati awis. Tempat ieu nuju rame pisan lantaran poe Ahad, seeur pisan murangkalih anu lulumpatan jeung seuseurian di dieu. Sabari ngantosan dahareun na dugi ka meja urang popotoan heula di tempat ieu. Pas nuju diuk di korsi jol aya nu nyetel musik anu judulna "Selamat Ulang Tahun" abdi seuri sabari mikir pasti aya nu nuju ulang taun di dieu. Teu lila aya pagawe anu nyampeurkeun sabari mawa kue, ai sugan teh bakal ka meja sabeulah, tapi manehna kalahkah ka meja kuring. Abdi langsung reuwas lantaran kuring ulang tahun geus saminggon kamari.
Naha lauk bau hanyir sanajan hirup di cai? Patarosan ieu nganggap yén bau hanyir disababkeun ku kurangna obyék interaksi jeung cai. Bisa jadi kaharti yén jalma umumna ngumbah leungeun maranéhna pikeun ngaleungitkeun bau hanyir. Lauk boga bau hanyir sabab lauk boga mékanisme fisiologis pikeun ngaluarkeun mukus/mukosa sakuliah awakna. Lendir ieu fungsina pikeun ngaleutikan tatu alatan gesekan sarta mempermudah gerak lauk dina cai. Slime ieu bau hanyir. Anu jadi sabab lauk anu rék diasakan bisa leungit rasa hanyirna ku cara dikumbah ku cai, lantaran lauk anu geus paeh teu bisa ngahasilkeun lendir deui. jadi na kamungkinan bau nu amis teh bakal kamana-mana.
Abdi ogé ngagaduhan bau anu goréng. Di imah kuring, bapa jeung lanceuk kuring boga bau anu teu pikaresepeun, sedengkeun indung, adi jeung lanceukna teu boga pisan. Jeung kuring geus datang ka istilah jeung ieu. Memang teu PD ngalakukeun kagiatan di rohangan anu teu aya AC. Sanaos kuring henteu kesang teuing, kuring masih karasa bau sareng ngajantenkeun kuring sareng jalma-jalma di sakuriling kuring teu genah. Aya rupa-rupa cara pikeun ngalakukeunana, milarian ka ditu ka dieu ngeunaan cara ngaleungitkeun bau anu goréng dina awak. Mimitian ku ngagunakeun baking soda, jeruk nipis, deodoran antiperspirant ngagunakeun loba parfum. Nepi ka ahirna papanggih jeung alum. Saur abdi mah ieu mah murah, sakilo teu dugi ka 15 rebu. Sareng tiasa dipésér di apoték sareng e-commerce.
Anjeun meureun hoyong kabur kanyataanana nalika anjeun ngalaman kagagalan. Tinimbang nampik jeung ngarasa teu cocog, éta bakal leuwih hadé pikeun anjeun pikeun manggihan solusi ku ngakuan cara teu damang pikeun nyegah kuciwa, sarta ngaganti eta ku usaha pikeun ngaronjatkeun kaahlian jeung kaahlian ngaliwatan recognizing poténsial. diri anjeun boga. sareng ieu kumaha urang tiasa langkung hadé nungkulan kagagalan. Kahiji, Anjeun bisa jadi geus dimekarkeun kapercayaan irasional ngeunaan gagal. Contona, anjeun nganggap kagagalan ngajadikeun anjeun jalma anu moal pernah suksés, jalma anu kamampuan anu goréng, anu henteu pantes, sareng sajabana. Kusabab pamikiran ieu, anjeun jadi sieun kumaha jalma séjén bakal mikir anjeun, jadi Anjeun coba teuas pikeun nutupan nepi jeung nyumputkeun gagal nu Anjeun ngalaman. lajeng Ngembangkeun Pamikiran Realistis Ngeunaan Gagal
Nalika anjeun mendakan diri anjeun kalayan pikiran anu teu aya harepan atanapi henteu aya gunana pikeun nyobian deui saatos gagal, teras robih pamikiran ieu. Ngingetkeun diri sababaraha hal realistis ngeunaan kagagalan, kayaning
Nalika unggal liburan sakola, kuring sareng kulawarga biasana angkat ka bumi nini nganggo mobil. Kuring gaduh tilu lanceuk anu jarang kamamana naik mobil. Jadi bakal gampang mabok di jalan sabab teu biasa ngambeu bau mobil. Utamana lamun ACna dihurungkeun, bakal leuwih ripuh jeung gampang utah. Aya hiji poé, adi kuring teu tahan ku bau mobilna. Tungtungna anjeunna utah tanpa aba-aba sareng tanpa persiapan. Tungtungna, utahna beunang baju sareng korsi mobil. Anjeunna aya di korsi tengah terus kuring anu aya di korsi tukang ngarasa jijik sareng ampir utah ogé kusabab kabawa seueul. Nepi ka ahirna urang mampir di SPBU pikeun beberesih sarta ogé istirahat.
Sholat berjamaah mun taraweh teh salah sahiji agenda rutin umat Muslim dina bulan Romadhon. Tah harita mah keur tarawehan teh aya kajadian nu pikaseurieun pisan. Keur khusyuk sholat taraweh rokaat teakhir, eh di shaft panghareupna teh kadenge sora jalma nu hitut tarik pisan. Kaayaan harita keur jempling pisan da keur tasyahud akhir. Pas sora hitut kadangu, kabeh jamaah rareuwaseun, malahan mah aya nu nepi ka teu kuat hayang seuri sabab sora hitutna tarik isan mantak reuwas. Tuluy teu lila teh salam, eh da euweuh jalma anu kaluar jang wudhu deui. Jigana mah eta jalma teh kaeraan hayang kaluarna sabab bisi kanyahoan manehna nu hitut.
Sakali, sangkan teu telat nyokot pramugari di wewengkon Taman Mini, Jakarta Timur, Yudha nginep di imah babaturan di Lubang Buaya. Ngagunakeun Mitsubishi L300, Yudha mangkat kira-kira jam 01.00 WIB. Basa ngaliwatan parapatan Taman Mini anu ayeuna geus jadi Alun-alun Taman Mini, Yudha neuteup sosok pramugari dina spion. Hartina, inohong linggih dina baris kadua bangku. Sadar kana paneuteupna, Yudha nyoba tenang. Anjeunna nyobian ngayakinkeun dirina yén ieu ngan halusinasi. Meureun kusabab capé kurang saré. Tapi teu lila kadéngé sora gagang panto dicoo, Yudha ngalieuk ka tukang. Tétéla euweuh sasaha. Nalika kami ngaluncurkeun torowongan Taman Mini nuju ka Ciracas, sora gagang beuki nyaring. Ujug-ujug, panto langsung dibuka. Anjeunna teras ditarik sareng nutup panto. Tapi dasarna Yudha resep banyol, anjeunna teras ngalungkeun kecap. "Ih sétan, tong ngaganggu waé. Nyiar duit halal. Lamun hayang naék, bayar! Siga béngsin milik karuhun. Geus jauh. Tong ngaganggu. Mun rék ngapung, meuli karcis!," cenah harita.
Hiji poe urang meuli tehel ka salah sahiji mall nu aya di Bandung, geus asup tuluy panggih jeung petugas nu jagana. Geus kitu urang nyieun kasepakatan, ceuk petugasna yen tehel teh bakal dikirimkeun saminggu deui. Ari geus kitu mah urang balik, sabari ngabejaan tukang yen saminggu deui gawe jang masangkeun tehel. Pas poe nu geus dijangjikeun, urang jeung tukang nunungguan tehel eta dikirim, tapi nyatana mah acan keneh dikirim-kirim. Jadi isukna urang ngadatangan ka petugasna nu ngajual tehel eta. "Kumaha sih? Ongkoh geus jangji saminggu rek dikirim, nepikeun ka ayeuna tehel teh euweuh wae!" Urang ngomong sabari nyentak, tuluy ditambahan "Tuh tukang geus aya nunungguan ti kamari, tapi tehel can aya! Daek ganti rugi?"
Ngan ngadéngé kecap "bedah" mindeng nyieun jalma overly sieun, malah nepi ka titik ngabalukarkeun gangguan saré, turun napsu, palpitasi, seueul, kesang tiis, sarta sagala rupa keluhan lianna. Kaayaan ieu pasti henteu saé pikeun persiapan anjeun pikeun dioperasi. Nanging, hiji hal anu urang tiasa nyebatkeun nyaéta unggal dokter dilengkepan ku kompetensi anu mumpuni dina mutuskeun jinis perawatan anu pangsaéna pikeun pasienna. Upami dokter anjeun nyarankeun yén anjeun ngajalanan operasi, tangtosna ieu mangrupikeun pilihan anu pangsaéna. Sateuacan mutuskeun hiji tindakan, dokter kedah taliti mertimbangkeun mana anu langkung ageung pikeun pasien, naha résiko atanapi kauntungan. Upami dirasakeun yén kauntungan tina bedah jauh langkung ageung tibatan résiko pikeun kaséhatan anjeun, maka ieu bakal dilakukeun. Tangtu, sadayana kalayan idin ti diri.
Basa nuju sakola SD mah, Nita teh sering pisan dibully ku babaturan nana sabab mangrupakeun murid baru. Babaturan na ngarasa kasaing ku kaayaan manehna, jadi ngabully wae. Mun balik saola teh Nita mah sok ceurik sabab nyeuri hate sok dipegat di jalan balik ka imah ku babaturan nu sok ngabullyna. Mun di sakola ge sok dijalan sagala rupana, tapi Nita teu wani ngalawan sabab ngarasa sieun ku babaturan nana. Nita ngan teu weleh bageur we ka kabeh babaturan nana. Hiji poe, Nita ngarasa sieun pisan sabab babaturan nana nyegat Nita balik sakola, bari ngadelekan teh nanyaan Nita. Ti saprak harita, Nita teu wani balik sakola bareng jeung batur, pasti we pangpandeurina da bisi dicegat tea. Kadang mah sok ngahaja beberesih kelas heula supaya ngulur waktu balik.
Basa nuju ngojay di kolam nu dua meter teh, Nida meuni ngarasa reuwas pisan. Barang turun kana cai, Nida tisoledat tinu panincakanna, jadi we tuluy ka dasar kolam. Keur kekelebekan teh Nida teu bisa nafas pisan bari panik sabab teu bisa ngojay. Untungna teu lila aya babaturan na nu narik leungeunna ka luhur. Nida bisa hanjat bari engap-engapan keneh. Matana bareureum, nafasna sasah, jeung awakna ngeper balas ku panik jeung sieun tilelep. Untung na masih bisa keneh disalametkeun ku babaturan nana. Tidihya Nida alim deui renang dinu jero sabab bisi tilelep deui. Komo mun dinu tempat terbuka mah, mantak sieun pisan.
Bulan kamari ina ngiringan jadi volunteer bencana alam gempa bumi nu aya di Tasikmalaya. Rina teu kiat ningali korban gempa bumi nu berserakan. Aya nu maot dijajarkeu ngangge kantong jenazah, aya nu luka-luka diurus ku dokter dina tenda kesehatan, aya oge buda nu ceurik wae neangan indungna. Ah pokokna mah kondisina prihatin pisan. Rina teu kiat nahan kasedihna, hate na hancur pisan ningali sodara-sodarana katimpaan musibah sapara ieu. Tapi, Rina salaku relawan kudu bisa nahan kasedihna supaya bisa nguatkeun para korban bencana gempa. Dina jero hate Rina ngarasa bersukur pisan tiasa jadi relawan jang ngabantuan masarakat didieu. Rasa sedih dina hatena saeutik-saeutik kagantian ku rasa syukur.
Tangtu urang teu hayang konflik SARA lumangsung sarta ngabalukarkeun efek di luhur, katuhu? Di handap ieu mangrupakeun usaha pikeun nyegah konflik SARA. Hayu, tingali! Usaha Nyegah Konflik SARA

1. Ngadeukeutkeun ka Allah
Rerencangan, tangtos parantos terang kana eusi sila Pancasila anu munggaran, nyaeta Kapercayaan Ka Gusti Nu Maha Esa. Hartina urang kudu percaya kana ayana Allah. Unggal agama boga ajaran pikeun ngalaksanakeun parentah Allah jeung ngajauhan sagala anu dilarang Allah.
Gusti nyiptakeun keragaman henteu ngajantenkeun konflik sareng perpecahan. Tapi sangkan urang diajar narima, ngahargaan, jeung silih tulungan.

2. Ngartos ayana panyalindungan hak warga
Salaku nagara konstitusional, Indonésia ogé ngajamin yén nagara éta bakal nyayogikeun panyalindungan pikeun sadaya hak wargana. Sabagé conto, Indonésia méré kabébasan ka masarakatna pikeun ngagem agama jeung ibadah luyu jeung kapercayaan jeung kapercayaanana masing-masing. Hal ieu kacatet dina UUD 1945, pasal 28 E. Saterusna Indonésia ogé ngajamin yén warga nagarana bébas tina tindakan diskriminatif sarta ngabogaan hak pikeun perlindungan.
Waktu éta, indung kuring kakara meuli oven anyar.  Kuring hoyong pisan ngadamel kueh nganggo oven éta. Janten kuring ngadamel campuran kueh sa aya aya. Sanggeus éta, kuring muka bungkusan kardus, terus ngaluarkeun eta oven. Bari teu maca manual bookna, kuring langsung nempatkeun campuran kueh anu parantos dituang kana loyang asup ka eta oven. Lima menit ti harita kuring ujug-ujug kadéngé sora aneh ti jero oven, tuluy ujug-ujug kabeh lampu di imah pareum. Buru-buru kuring cabut colokan oven sareng ngaluarkeun loyangna. Kuring kaluar ti imah rék ngahurungkeun listrik, lajeng asup deui pikeun pariksa kaayaan oven. Tétéla éta oven téh ngaluarkeun haseup, kuring buru-buru ngabersihkeun haseupna. Ku sabab sieun dicarékan ku indung kuring, kuring langsung nempatkeun oven kana kotakna deui, sareng beberesih sadayana anu dianggo.
Cara supaya teu geumpeur pas mimiti asup kuliah. Kahiji, teangan informasi kelas jeung gedungna. Samemeh kuliah, urang survey heula dimana gedungna jeung di lantai sabaraha kelasna, supaya teu salah asup. Kadua, datang ka kampus maksimal sajam samemeh jadwal kelas. Datang tikaanggalan bisa mantak santai ka urangna, jeung deuih ngaantisipasi bisi leumpangna jauh atawa angkutan kapusna pinuh. Katilu, siapkeun diri urang, boa tinu segi pakean, boa tinu segi kasiapan alat diajar. Tong nepi ka aya nu tinggaleun, mantak barabe sabab kelasna pajauh jeung warung atawa tukang dagang. Nu kaopat, teangan babaturan jang ngobrol. Tah, mimiti asup kuliah teh urang kudu nyampur jeung batur, kudu kenalan, beh aya batur ngobrol jeung batur pakumaha. Komo ninggang tugas kuliah jeung kaperluan ospek mah, beh aya batur patanya jeung baturan neangan parlengkapan ongkoh. Urang ge tong kuuleun, kudu pede we bahwa urang ge bisa nyampur jeung batur.
Seueur jalma ngarasa era nalika nyarios di tempat umum atanapi di payuneun balarea. Padahal kamampuh nyarita di hareupeun umum teh kacida pentingna. Aya sababaraha hal anu kudu diinget lamun urang ngarasa era nyarita di hareupeun umum. Anjeun teh ahli dina widang anjeun sareng gaduh seueur hal anu mangpaat pikeun dibagikeun. Teu aya anu lepat ngalakukeun kasalahan, eta teh bagian tina proses diajar. Batur henteu datang pikeun ngahukum anjeun, aranjeunna sumping pikeun ngadangu naon anu anjeun carioskeun. Anjeun gaduh kamampuan sareng kapercayaan pikeun nyarios sareng ngabagi ideu anjeun. Unggal waktos anjeun nyarios di payuneun balaréa, anjeun nguatkeun kaahlian sareng kapercayaan diri.
Basa keur UTS, urang kapanggih niron ku guru. Harita teh keur pelajaran matematika, urang teu bisa pisan. Jadina menta jawaban ka babaturan nu sigana mah geus beres. Pas diakhir-akhir teh urang kapanggih niron, atuh eta mah guru ngadatangan ka bangku urang, tuluy soal urang teh dicoret dibere tanda beureum. Sarua oge nu babaturan urang nu nironkeun, manehanana dicoret. Urang era pisan ditinggali ku babaturan sakelas kanyahoan yen urang teh niron. Jeung era oge ka babaturan ku sabab urang kapanggih niron, manehanana oge jadi dicoret. Tungtungna geus beres UTS eta, urang ka ruang guru, neangan guru mata pelajaran eta. Urang ngomong jeung mengakui kasalahan, tapi urang menta yen babaturan urang ulah dicoret da ieu mah kasalahan urang hungkul.
Salah sahiji hal nu paling ngisinkeun di muka bumi teh nyaeta salah ngageroan batur. Soalna sok loba anu mirip jeung nu dipikawawuh, boh tampilanna boh posturna. Tah, samemeh ngageroan, kuduna pastikeun heula sing bener eta jalmi nu dipikawawuh atawa lain. Ulah nepi ka geus ngagorowok ngageroan tapi pek teh salah jalma. Mantakna, kudu dipastikeun heula bisi salah jelema. Tingali masing telek enya nu dipikawawuh atawa lain. Mun geus bisa dipastikeun wawuh, karek geroan. Mun ragu hungkul mah kuduna deukeutan heula perhatikeun sing telek, tuluy nembe we putuskeun geroan atawa moal. Sabab bisina bener jalma teu wawuh. Jadi, tong asal ngageroan deui nya!
Kanggo nyambut adi anyar, abdi sareng adi jeung lanceuk di imah nyiapkeun hiji kamar kanggo orok engke. Lantaran arurang sadayana tos digawe jeung tos garede, urang oge meser acuk jeung seeur pisan pakakas kanggo orok anu nembe lahir. Abdi teu nyangka di yuswa abdi nu tos ampir dua puluh taun abdi gaduh adi deui. Bakal aya hiji deui jalmi di kulawargi urang. Abdi teu sabar hoyon geura mangku jeung nyobian ngamandian orok. Urang sasarengan oge tos mineng lalajo podio kumaha carana ngurus orok nu bener. Pas orokna tos dibawa kai imah, urang sadayana teu ereun gentosan mangku orokna sakali ewang.
Pirite, atawa "emas palsu" sakumaha dipikawanoh (Kuring teu nyebutkeun anjeun teu kudu nyokot eta up, tapi lamun manggihan eta bari néangan batu jeung ngaidentipikasi eta salaku emas nyata, mangka anjeun bakal era jeung malu lamun batur ngabejaan Anjeun. yén sadaya nu kapanggih éta hal umum jeung kirang berharga. Pikeun adil ka uninitiated, aya ogé emas alam dina bentuk kristal nu kasampak pisan sarupa pirit. batu berwarna, bisa jadi eta aya nu naon manggihan téh ngan emas semu, teu emas nyata. Emas nyata bisa gampang dipotong-potong kaluar kalawan digores sedengkeun pirit loba harder ti emas nyata. baris kitu kudu hati hati yen katika nimu harta karun.
Karasa nalika katewak ngalakukeun hal-hal anu goreng teh tiasa pisan ngerakeun sareng nyesek. Urang teh bisa ngarasa pisan teu nyaman jeung ngarasa kaliru pikeun ngalakukeun hal nu salah. Urang teh bisa ngarasa kakeunaan jeung seuri ku batur, sarta bisa ngarasa pisan isin jeung daya teu upaya. Dina kaayaan kitu, urang  teh bisa ngaharepkeun bisa mupus atawa ngabenerkeun lampah goreng urang, atawa sahenteuna ngaronjatkeun hubungan urang jeung jalma anu ngarasa kapangaruhan ku lampah goreng urang. Sanajan kitu, kadang balukar tina lampah goreng teh urang bisa jadi hese pisan narima jeung diolah, sarta bisa jadi butuh waktu jeung bantuan pikeun nungkulan eta.
Mun pelajaran statistik unggal pertemuan guruna sok ngadakeun ujian, tapi urang poho ngaran ujian na naon. Intina mah unggal angges materi samemeh balik ujian heula, soalna mah ngan hiji tapi sok anakan loba. Geus mah hese terus loba, tapi berhubung urang diuk di hareup jadi urang merhatikeun jelas. Mun diuk di tukang mah sok di ajakan wae ngobrol jeung ngome HP, jadi moal pinter. Pas ujain di bere jarak diukna ku si bapak dosen, meh teu padeukeutan. Tapi nu niron mah angger weh aya, ngan urang mah teu merekeun da geus belajar nyaah mun merenkeun jawaban ka babaturan nu cang tangtu etikana bageur. Terus pas engges ujian, langsung di nilai ku si bapakna. Pas di tempo nilai urang dalapan puluh tilu. Urang atoh pisan lulu ujian teu kudu di remedial jadi weh balik ti heula.
Basa nuju ameng, Dira sareng Willie teh uulinan sasapedahan ngurilingan kompleks imahna. Pas nepi dk hareupeun salah sahiji imah, Willie nempo tangkal berry anu leubeut pisan, buahna geus bareureum tapi teu dialaan. Geus kitu, Willie ngajakan Dira ngala berry eta. Pas keur asik ngalaan berry, eh nu gaduhna muncul ti jero bumi bari negur yen ulah dialaan. Dira sareng Willie buru-buru indit becir ka imah sabab sieun dicarekan kunu boga berryna. Bari make sapedah nu gancang teh, Dira jeung Willie seuseurian bari rada sieun bisi diudag kunu boga berry eta. Untungna weh nu gaduhna ngan negor hungkul, teu nepi ka nyarekan.
Waktu harita kuring keur di puskesmas marengan lanceuk kuring nu keur mariksa kandunganna. Di gigireun kuring aya budak leutik keur ngadahar kadaharanana. Kulantaran bosen nungguan lanceuk kuring beres, kuring maen game dina hapé, bari ngadendengkeun awak ka belah budak leutik di gigireun kuring. Teu wasa si budak leutik teh keur gering, manehna bersin sababaraha kali. Tadina mah kuring  biasa wae, sabab kuring ogé maké masker. Tapi basa budak leutik beresin deui, ciduhna ujug-ujug nyembur kana leungeun kuring. Kuring ngaléos kana korsi kosong gigireun kuring. Tuluy kuring nyokot tisu baseuh nu aya dina kantong kuring, terus ngabersihkeun leungeun kuring nu beunang ciduh budak tadi. Kabeneran sanggeus éta lanceuk kuring ogé beres dipariksa sarta kami balik langsung ka imah.
Taun baru aya seeur wahana anu dibuka di caket supermarket, lantaran pinuh jalmi anu datang, loket kanggo mesen karcis oge pinuh ku jalmi. Tapi tos diantosan nepika dua puluh menit oge angger eta antreanna teu ngirangan malahkah beuki manjangan. Teu lila di dekeut loket aya sababaraha jalmi anu gogorowokan ka patugas loketna lantaran manehna kalahkah sibuk ulin hape. Pantesan we manehna nuju push rank janten teu paduli kaayaan di sakitarna. Tapi pas tos digorowokeun oge manehna angger teu ngalayanan anu bade meser tiket, kalahkah anteng. Pas tos digedor-gedor jeung hapena dicokot ku rerencanganna karek manehna gawe deui ngalayanan anu meser tiket.
Sareng rerencangan abdi numpak kareta ka Padalarang. Ti Stasion Bandung ngan sakali hungkul, jaba ongkos na oge mirah pisan. Abdi sareng rerencangan ulin ka Puspa Iptek Sundial, museum ilmu pengetahuan jeung teknologi anu nyuguhkeun pangalaman diajar anu rame pisan kanggo murangkalih. Anu paling abdi inget, nyaeta aya sapeda anu jalan dina tali, sapeda na ngagantung. Asalna abdi sieun, teu wantun nyobian sapeda eta, bisi labuh. Tapi lantaran panasaran abdi janten anu pertama nyobian sapeda eta. Pas dicobian abdi ngaderegdeg pisan, tapi epekteh teu oyag, sapeda na tiasa maju mundur. Saatos abdi naek sapeda seeur barudak nu sanes anu janten panasaran oge nyobian numpak sapeda gantung eta.
Indah ngarasa sedih sanggeus nyaho kolotna maot dina kacilakaan pesawat dinten ieu. Kasedihna teu kaukur basa ngadenge beja ti baraya nu nelepon manehna. Indah teu percaya kana kajadian anu dialaman ku manehna poe ieu. Anjeunna ngarasa saolah-olah dunyana runtuh dina sakedapan. Kolotna salawasna janten sumber kakuatan sareng dukungan pikeun Indah. Indah ngarasa kolotna salawasna aya pikeun anjeunna, ngabantosan anjeunna dina masalah sareng masihan nasihat anu bijaksana. Ayeuna, kolotna geus euweuh bareng jeung manehna, Indah ngarasa kasepian. Indah ngadoakeun yen kolotna sing ditempatkeun di tempat anu endah di sisi Alloh, sarta manehna nyoba salawasna inget kana kahadean kolotna. Sanaos kasedihna teu pernah pudar, Indah ngadoa ka gusti mugia anjeunna tiasa ngalangkungan waktos susah ieu kalayan bantosan babaturan sareng kulawarga anu sanes.
Harita sabenerna reuwas pas ninggali Yanti ka sakola teh nu biasana make baju ngetat, ayeuna mah dilogoran. Nu biasana katinggali langsing ayeuna mah rada ayaan gendut. Harita pipikiran teh masih keneh positif, nya meureunan ayeuna mah manehna ngagendutan lantaran indungna nu geus balik ti Hongkong teh mawa loba dahareun. Tapi sairing berjalanna waktu, kakara kanyahoan yen manehna teh keur hamil. Urang nu sakelas jeung manehanana oge milu reuwas, malah mah teu nyangka manehanana kitu. Teu lila pas iber eta kasebar, si Yanti kaluar ti sakola. Ari alesanna mah indungna ngajak ka Hongkong jang gawe jadi TKW. Tapi ngadangu ti babaturan deukeutna mah yen si Yanti teh ngalahirkeun, teu lila pas kaluar ti sakola.
Kuring teh mahasiswa anu biasa uwah uwih ka kampus nganggo angkutan umum. Sapertos biasa kuring badé uwih naék angkot. Perjalanan ti kampus ka imah rada jauh jadi kuring bakal lila di angkotna, pikeun ngahindarkeun jalma-jalma nu kaluar-masuk kana angkot, kuring diukna nyokot tempat pangtukangna jeung milih sare. Sabot kuring nepi, angkot nu ku kuring naek geus pinuh ku panumpang, jadi mun kaluar mah kudu ati-ati ulah nincak suku panumpang anu séjén. Sanggeus anjog di panto sirah kuring teu kahaja nabrak luhureun panto jeung tali masker kuring meunang nyangkut dina kait konci, nepi ka sirah kuring katarik ka tukang saeutik. Nalika kuring neuteup ka tukang, jalma-jalma melong kuring. Kulantaran éra, ahirna kuring langsung ngalepaskeun tali masker anu napel, langsung mayar tuluy ngajauhan ti dinya.
Angkot di Bandung teh emang rada lieur lantaran seeur angkot anu warnana sarua, tapi jurusanna benten, teras kedah dibedakeun tina nomerna, tapi abdi oge kirang hapal kana nomor-nomor angkot. Biasana mah sok aya angkot anu dutilisan ngaran jurusanna sapertos Riung-Dago, Cadas-Cibiru, Margahayu-Ledeng, jeung sajabana. Tapi seeur oge anu teu aya tulisanna, janten lamun teu kabiasaan mah moal hapal angkot teh ka mana wae. Pernah abdi numpak angkot hejo anu tulisanna ngan soreang hungkul, tapi si sopirna teh kalahkah jalan ka jalur anu teu biasana, lantaran sieun abdi langsung turun bisi dibawa beuki jauh jeung beuki hese balikna deui, untung aya ibu-ibu nu ngawartosan.
Sobat kuring, babaturan ngajar di sakola kacida pisan resepna kana ucing. Dimana wae manggih ucing sok tuluy dipangku bari diusapan. Hiji mangsa aya ucing leutik ngalanto ka ruang guru, ku anjeuna ucing teh langsung dirawatan, diwadahan kana dus bari ditundaan parab. Pas waktuna mulang, dus nu aya ucingan teh ku anjeuna dipernahkeun handapeun meja. Hoyongna mah dicandak uih ucing teh, karunya cenah  Ngan hanjakal carogena sok teu panuju. Isukna, isuk - isuk keneh di ruang guru gujrud bau taeun ucing. Kabeh ngarasa jiji ngambeuna. Singhoreng ucing nu diampihan ku sobat kuring teh miceun kotoran dina dus na. Untung sobat kuring teu lila jol sumping. Anjeuna terus miwarangan caraka supaya miceun taeun ucing tea. Ari dipiwarang na bari diburuhan mah teu hese. Sakocepat kolong meja geus beresih deui. Ucingna dipindahkeun kana dus nu anyar, terus dipernahkeun di tukangeun ruang guru gigiren kamar mandi.
Harita keur masantren, urang masantren teh di tempat lanceuk. Da kabeneran lanceuk teh kawin jeung nu mibogaan pasantren. Jadi mun teu di kobong urang sok cicing di imah lanceuk urang. Di ditu mah nongton TV teh ulah, komo deui mibogaan TV. Da meureun pas jaman rosul euweuh TV. Hiji waktu lanceuk urang indit, urang nongton TV di kamarna, bari ngajak babaturan. Teu kanyahoan lanceuk urang geus balik, tuluy urang di tampiling beungeut nepikeun ka beureum. Urang ambeuk sabenerna mah lantaran kakaraeun ditampiling kieu ku dulur sorangan, bari ngomong "Ari akang bet wani-wani nampiling anak batur". Anjeunna teu ngajawab deui, da urangna langsung ngaleos.
Beres SMA, abdi nyobian daftar ka sababaraha kampus nu aya di Bandung. Abdi hoyong pisan lebet ka ITB. Abdi nyobian daftar jalur SNMPTN ka ITB. Pas poe pangumuman kalulusan, abdi dinyatakeun teu lolos ka ITB. Tidinya rada ambek barijeung sedih pisan. Perjuangan salila ieu teh asa sia-ia we hasilna. Abdi asa putus harepan moal bisa deui tembus kuliah. Tapi, abdi masih aya kasempetan di jalur SBMPTN. Ah, urang diajar deui jang tes na supaya lancar jeung hasilna memuaskan! Abdi nyobian deui ngapalkeun parsiapan tes. Mulai rutin diajar ngeusian soal-soal, supaha tiasa siap tempur poean tes na. Yakin ayeuna mah pasti bisa!