mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Mun beres olahraga teh alusna mah langsung beberesih awak supaya teu bau kesang, komo mun rek amprok jeung batur mah. Ulah nepi ka beres olahraga teh tuluy we jalan ka mamana tapi teu ganti baju, karunya batur bakal baueun mun deukeut jeung urang. Mending amun wanieun ngomong, mun teu wanieun ngomong mah kan karunya. Jeung deuih mun teu langsung beberesih mah sok kareunang teu pararuguh kana awakna oge, sok malahan mah aya cenangan. Mantakna, mun beres olahraga teh minimal ganti baju, saena mah langsung mandi abeh seger. Ulah nepi ka batur baueun ku kajorokan urang. Yuk leuwih berseka deui supaya awakna teu bau!
Salah sahiji cara nu jitu dina ngahadapi demam panggung nyaeta ku lobakeun nginum cai herang. Loba nginum cai herang teh bakal alus jang kasehatan otak, jadi kontentrasi jeung fokusna bakal kajaga. Mun geus fokus mah kan sok babari kana nenangkeun pikiran, jeung moal panik. Sabab biasana demam panggung teh hadir sabab ayana rasa panik dina diri sorangan. Tah hal ieu teh bisa ditangani ku cara lobakeun nginum cai herang. Usahakeun oge supaya bisa fokus dina sagala kondisi, jeung teu gampang kadistraksi ku hal-hal nu teu perlu. Nginum cai herang oge bakal nyaimbangkeun cairan dina jero tubuh, jadi moal bakal babari leuleus, komo mun kaserang demam panggung mah.
Jaman ayeuna teh mangkin rame wae budaya anu goreng warisan ti jaman baheula nyaeta KKN anu kapanjangan ti Korupsi, Kolusi jeung Nepotisme. Hal ieu teh berdampak pisan kana dunya komo dunya pagawean. Jaman ayeuna urang mangkin hese neangan pagawean lamun eweuh orang dalam, orang dalem teh nyaeta anu ngasupkeun na, ieu teh ka asup kana KKN nyaeta nepotisme, pernah aya carita yen aya budaka nu hese pisan neangan pagawean sorangan salila lila di tolak wae, tuluy akhirna aya anu manggil wawancara tuluy di tarima di hiji pesusahaan. Di perusahaan eta budak teh gawe na bener jeung betah kusabab babaturan na baguer. Tapi keur ngeunah ngeunah na di gawe anu di teangan na meunang hese ujug uug di ereun keun, giliran di tanya ceunah soalna aya budak ti dulur si bos na anu erek asup ngagantikeun posisi manehna. Eta teh sarua jeung ngarebut pagawean batur, budak ieu geus emosi ngambek tap nya teu bisa nanaon.
Waktu harita kuring keur dahar di kafé nu sok ramé ku nu datang. Bareng jeung adina mah. Kuring mesen dahareun jeung inuman sarta ménta sandi wifi, sanggeus éta kuring fokus kana handphone. . Kuring reuwas, ngan sangka manehna teh asa siga jasa warnet anu hayang wawuh. Manéhna mimiti nyarita, “Teu apal ka kuring? “Nyaan, kuring teu apal saha ieu jelema. "saha?" "rio sobat SD lo ah" kuring kakara inget saha manehna. Ku refleks kuring laughed sarta pencét anjeunna teuas dina taktak, dulur ieu ningali urang. Beungeutna robih pisan, teu aya anu mirip sareng anjeunna nalika SD. Entah dimana sakolana, anu kuring terang anjeunna teu sakola di Perawang deui. Urang ngobrol didinya jeung kuring dirawat ku manéhna. Saha anu henteu hoyong tuang gratis?
Xena sedih nalika ngadenge beja yen kolotna bakal cerai. Tileuleutik, Xena ngarasa yen kulawargana teh kulawarga anu bagja tur kuat. Tapi, ayeuna ngan ukur angan-angan. Xena henteu nyangka yen kolotna bakal papisah saatos babarengan salami mangtaun-taun. Xena ngarasa bingung teu nyaho kudu kumaha. Manehna ngarasa dunyana ambruk jeung runtuh. Xena henteu terang kedah ka saha ngungkabkeun parasaanna, sareng anjeunna ngarasa saolah-olah teu aya anu tiasa ngartos perasaanana. Xena ngarasa saolah-olah kaleungitan hiji hal anu berharga. Manehna ngarasa saolah-olah geus leungit kulawarga nu dipikacinta. Xena ngarasa saolah-olah teu boga deui tempat pikeun mulang. Manehna ngarasa saolah-olah geus teu boga deui kulawarga anu bisa ngabageakeun manehna jeung mikanyaah dina sapopoena.
Dinten baheula kuring geus nguciwakeun batur, jalma anu malah nganggap kuring salaku anak sorangan. Kacaritakeun kuring rek nyewa kontrakan jeung anakna anu oge babaturan kuring, tapi entah kenapa asa hirup di kampus kuring jadi depresi, pusing ku tugas kuliah pusing ku lobana masalah di organisasi nu karek didatanagan jeung pusing ker kahirupan engke, ahirna kuring meuli alkohol terus diinum hareupeun imah kontrakan.ku sabab teu hayang anakna ruksak, manehna mere kode sangkan kuring bisa nyewa di tempat sejen. Enya, teu aya nu bisa kuring laksanakeun iwal ti nyuhunkeun dihampura, da rumasa kuring teh bodo. Sareng urang heuteu  terang naon anu kedah dilakukeun ...
Di tempat pemotongan hayam mah geuningan sok loba laleur baradag jeung loba kaambeu bau hanyir. Pengelolaan tempatna teh serba becek da ngabutuhkeun loba cai jang meresihan hayamna. Kenca katuhu teh loba hayam hirup nu siap dipilih jang dipotong. Mun aya hayam nu kapake teh tuluy dipencit, terus diasupkeun kana mesin bubut hayam. Eta barang hayam dipeuncit teh getihna tuluy kaambeu pisan bau hanyir da puguheun hayam na ngora keneh. Tuluy jeroan nana teh diberesihan. Ususna diturih make awi jang diberesihkeun kokotorna. Atina oge sarua, dibeulah burihna supaya dileungitkeun kantong parabna. Pas proses ieu teh bau hanyir na kaambeu ka mana-mana da puguheun tempatna kitu.
Lamun karya urang dicokot ku batur, utamana teu menta izin heula atawa teu mere sumber anu kuduna diterapkeun, pastina nyieun urang kesel jeung ambeuk. Urang oge kudu bertindak dina nyanghareupan situasi kieu. Alusna mah urang kudu boga catetan, catetan ieu penting jang nyatet tiap tindakan nu rek dicokot, siga catetan panggilan, email, atawa surat nu dikirim, jadina urang mibogaan dokumentasi nu kuat mun dibutuhkeun kahareupna. Urang oge kudu ngahindar tina reaksi nu emosional. Sanajan urang ambeuk sabab dicokot karyana, tapi penting oge jang tetep tenang jeung henteu nyerang sacara pribadi. Urang kodo boga sikap nu profesional jeung ngomong sacara jelas jeung sopan ngameh bisa tetep ngajaga reputasi jeung citra urang sorangan.
Bakating ku seringna abdi ulin sosmed tos teu kaetang sabaraha seeur na giveaway anu tos abdi cobian. Mulai ti giveaway receh, nepikeun giveaway anu hadiah na hape oge tos pernah dicobian. Tapi di sakabeh giveaway anu tos dicobian salila ieu abdi teu acan pernah meunang hiji hiji acan. Pernah abdi mikir kanggo ereun giveaway lantaran ku era, sok miluan wae tapi teu aya hasil na. Abdi mutuskeun giveaway ieu janten anu terakhir kali na. Teu disangka-sangka giveaway anu tadina bade janten anu terakhir kali teh justru janten pertama kali na abdi meunang giveaway. Alhamdulillah kieu gening rasana meunang giveaway teh.
Ti sudut pandang emosi, tetempoan dahareun kotor biasana bisa ngabalukarkeun hiji sensasi pikaresepeun tur nyieun jalma ngarasa teu nyaman Ieu tiasa ngirangan minat tuangeun tuangeun ieu sareng ngajantenkeun aranjeunna langkung ati-ati ngeunaan kualitas tuangeun anu dikonsumsi. Ditilik tina segi moral, ningali kadaharan anu kotor bisa nimbulkeun rasa keuheul jeung keuheul, sabab kadaharan anu kotor biasana teu aman didahar sarta bisa ngabahayakeun kasehatan pikeun anu ngadaharna. Ku alatan eta, penting pikeun mastikeun yen kadaharan anu urang tuang bersih sareng higienis. Sacara intelek, tetempoan dahareun kotor bisa memicu sensasi teu pikaresepeun atawa teu nyaman pikeun sababaraha urang. Ieu alatan dahar kadaharan kotor bisa ngakibatkeun resiko kasehatan sarta ngabahayakeun pikeun kasehatan. Ku alatan eta, penting pisan pikeun mastikeun yen kadaharan anu dikonsumsi salawasna beresih sareng bebas tina bahan anu ngabahayakeun.
Pas poe ulang taun mamah, abdi jeung raka papatungan jang meserkeun hadiah nu dipikahoyong ku mamah. Abdi inisiatif bade mangmeserkeun hape sabab mamah masih keneh nganggo hape nu jadul. Abdi jeung pun raka meserkeun hape samsung A20 nu warna na hideung. Hape ieu teh sae pisan, cocok jang mamah sapopoe mah. RAM na 4 gb, penyipanan internal na 64 gb. Kamerana oge tos dilengkepan ku fitur AI 48 megapixel. Layarna oge IPS nu lega pisan, meujeuhna jang nonton mah. Chargerna oge tos type C, jadi moal lila mun ngeusi daya teh. Abdi jeung raka masihkeun na pas mamah beres sholat maghrib. Kacida reuwaseun nana mamah dipasihan hape saalus kieu, bari atoh teh mamah langsung cirembay saking ku atohna.
Di akhir taun biasana sok aya nukeurkeun poin Telkomsel. Boh eta ditukeurkeun kanu motor, mobil, smartphone, jeung sajabana. Ari urang mah euweuh pikiran bakal meunang harita teh, jadi weh nukeurkeun heula, lantaran lebar mun teu ditukeurkeun mah engkena hangus. Urang nukeurkeun teh kanu mangrupa-rupa hadiah, jadi poinna ku urang bagi-bagi rata. Sanggeus nukeurkeun jeung meakeun poin, urang kari nungguan saminggu bewara meunang henteuna. Sabab sainganna geus pasti loba jadi teu ngarep-ngarep. Tapi saminggu tidinya urang dibere email ti pihak nu ngayakeun hadiahna, urang meunang smartphone Samsung. Urang reuwas sakaligus teu nyangka keneh, matak rada ngahuleng. Tidinya ku urang diwaler tah email eta jeung ngirim alamat urang.
Rarasaan sawaktos teu kahaja dahar kadaharan kotor teh tiasa pisan nyieun teu nyaman tur teu pikaresepeun. Sababaraha ti urang bisa ngarasa seueul atawa utah, sedengkeun nu sejenna bisa ngarasa boga burih kesel atawa muriang. Dahar kadaharan kotor bisa mangaruhan kasehatan anjeun sarta ngabalukarkeun infeksi dahareun, kayaning karacunan pangan. Ku kituna, penting pisan pikeun mastikeun yen kadaharan anu dikonsumsi teh salawasna beresih jeung aman pikeun kasehatan. Upami anjeun ngahaja tuang tuangeun anu kotor, geura-giru nginum seueur cai sareng bersihkeun sungut sareng panangan anjeun. Lamun ngarasa gering atawa teu damang sanggeus dahar kadaharan kotor, geuwat buka dokter pikeun mastikeun kaayaan kasehatan anjeun.
Pernah pas keur maen bola di gang gigireun imah pisan, aya space nu lumayan jang maen bola tetembakan mah. Tapi ku bakat hiji imah jeung nu sejenna teh padedet, jadina ieu bola sieun ngunaan ka imah batur. Bener weh nu dipikasieun teh geuningan kajadian, teu kahaja lampu luar milik tatangga teh ku urang ka tembak ku bola nepikeun ka lampunya peupeus. Urang jeung si Robi teh awalna pura-pura rek akting jadi ngabejaan tatangga mun lampuna peupeus tapi teuing ku saha. Pas diomongkeun kitu ka tatangga teh geuningan manehna apaleun, ku bakat sieun dicarekan urang nepikeun ka menta hampura sabari sujud.
Kajadian ieu kaalaman ku babaturan anak kuring basa keur hiking di salah sahiji leuweung nu aya diwewengkon Maribaya. Di wewengkon eta masih loba hewan liar nu hirup bebas, diantarana nyaeta monyet. Kacaritakeun, babaturan anak kuring keur jongjon leumpang gigireun anak kuring. Ari leungeuna nyenyekel roti sesa sarapan basa pas isuk-isuk, can kaburu diasupkeun deui kana kantong. Teu kanyahoan ti mana hol na, ujug-ujug aya monyet nu ukuranna rada sedeng ngagabrug kana taktak babaturan anak kuring. Atuh puguh manehna ngajerit satarikna awahing ku kaget jeung sieun. Anak kuring ningali kitu,  sarua ngarasa sieun. Manehna ukur ngajerit mere  beja ka babaturanna supaya roti nu keur dicekelna buru-buru dipiceun. Untung na babaturan anak kuring nurut. Ku manehna roti buru-buru dipiceun. Atuh belewer we roti teh dialungkeun sajauhna. Teu nyalahan deui, monyet turun tina taktak babaturan kuring, muru kana roti nu dialungkeun. Ahirna mah babaturan anak kuring salamet tina udagan monyet.
Poe ieu teh urang pesen dahareun di Gofood, tah pas si emangna nepi urang teu ngadenge nepikeun ka sababaraha kali emangna nyauran bari nelepon kakara urang sadar si emangna geus nepi hareupeun imah. Urang langsung buru-buru lumpat turun tangga gara-gara teu ngeunah ka si emangna. Pas geus nepi panto rek ka pager, urang lumpat tuluy calana jero urang morosot. Urang yakin si emangna ninggali, soalna calana jero urang leuwih turun tibatan calana pendek urang. Didinya urang era pisan, tuluy buru-buru deui asup ka jero saking ku erana bari nutupan beungeut ngabayangkeun kumaha reaksi si emangna. Saprak tidinya mun mesen deui Gofood sok make calana panjang jeung tara gura-giru lumpat.
Kabersihan aya hubunganana sareng bobo. Alesanna, kamar tidur anu kotor sareng pabalatak tiasa nyababkeun setrés sareng sababaraha masalah bobo. Mayoritas responden survéy, kaasup ngeunaan 80 persén jalma beresih jeung ngan leuwih satengah jalma pabalatak, ceuk maranéhna ngarasa hariwang lamun imah éta pabalatak. "Kamar anu bersih nyarioskeun ka pikiran urang yén éta teu aya anu hariwang sareng ku kituna tiasa ngantunkeun sare anu tenang," saur Christine Lawler, ahli bobo di The Peaceful Sleeper. Kabersihan aya hubunganana sareng bobo. Alesanna, kamar tidur anu kotor sareng pabalatak tiasa nyababkeun setrés sareng sababaraha masalah bobo.  janten hal nu nyieun risau jeung galau ari ker sare teh bisa hubungan ker manehna ningkatkeun stress.
Teknik pernapasan bisa jadi salah sahiji cara jang mengatasi serangan panik. Aya sababaraha teknik pernapasan nu bisa mantuan ngurangan gejala serangan panik. Nu kahiji diuk atawa nangtung make posisi tegep, tuluy tarik nafas. Tahan nafas salila 2-3 detik, tuluy hembuskeun sacara perlahan ngaliwatan baham. Nu kadua diuk atawa ngadeg ku posisi tegep, tuluy tutup hiji bolong irung ku ramo jeung tarik nafas ngaliwatan bolong irung nu sejen. Nu tearkhir antepkeun hiji leungeun di dada jeung hiji deui dina beuteung. Tarik napas sacara lalaunan ngaliwatan irung, jeung antepkeun beuteung urang ngabengkak jeung turun pas urang nyokot napas. Tahan napas salila 2-3 detik, tuluy kaluarkeun lalaunan ngaliwatan baham bari ngantepekeun beuteung urang turun.
Ani pernah ngalaman salah asup toilet di masjid basa keur perjalanan ka Jawa Timur. Harita, Ani kabingungan neangan tempat wudhu jeung toilet sabab euweuh petunjuk arahna. Pas nyobian asup ka salah sahiji toilet, singhoreng mah salah. Toilet na teh loba nu bentukna aneh, jiga paranti wastafel tapi lain. Singhoreng mah eta teh paranti papang pameget. Ani neneangan kamar mandina teh euweuh. Ani buru-buru kaluar deui. Untung harita tengah peuting, jadi toiletna sepi, euweuh nu mangnyahoankeun Ani salah asup. Pas kaluar ge buru-buru neangan ka peuntaseun nana sabab meungpeung can aya jelema. Ngan katingali CCTV, Ani jadi era pisan sabab salah asup.
Roy ngarasa sedih pisan saprak manehna gagal nikah jeung kakasihna. Saprak poe kawinanu direncanakeun ku duaan anu sakuduna lumangsung, manehna teu bisa eureun ngarasa sedih jeung kacida haneueulna. Manehna ngarasa yen sakabeh dunya geus ngakhianatan dirina, utamana kabogohna anu ujug-ujug nelepon terus ngabatalkeun rencana nikah anu geus dirancang ku duaan tanpa mere katerangan anu jelas. Roy ngarasa yen anjeunna kaleungitan jalma anu paling penting dina hirupna. Manehna ngarasa geus teu boga tujuan deui, jeung poe-poena geus suram jeung euweuh hartina. Manehna teu bisa sare, jeung ngarasa teu aya anu tiasa ngahibur atawa ngagentos hatena anu peurih kacida. Roy ngarasa manehna kaleungitan, jeung teu apal kudu kumaha carana bangkit sangkan bisa nuluykeun hirupna. Manehna ngarasa yen manehna moal bisa jadi senang deui, jeung teu nyaho lamun manehna bakal bisa narima kaputusan anu kacida pait ti kabogohna.
Abdi ayeuna tos lulus kuliah. Tapi abdi hoyong nyarios sakedik ngeunaan pangalaman abdi nalika gabung SBMPTN. Abdi ti kulawarga rata-rata, gap year sataun kusabab teu gaduh artos kanggo daftar kuliah (fyi salami gap year abdi damel di pabrik).Saban dinten saatos damel ti pabrik (masih cape) langsung diajar SBMPTN Samentara éta, lulusan SMA karesep kuring nyokot les jutaan, kuring lulusan SMK, diajar SBMPTN ngan ukur hiji buku latihan, bahan tina hasil browsing, jeung soal buku latihan UN nginjeum ti SMA kuring. babaturan sakola. Abdi henteu cekap artos kanggo mayar SPP anu paling murah waktos éta. Sanaos saleresna kuring pesimis yén kuring bakal lulus, kuring henteu kantos 'ngalambatkeun' ritme diajar kuring. Abdi masih rajin diajar bari damel sareng milarian béasiswa.Alhamdulillah, saatos sagala perjuangan, abdi suksés katampi di salah sahiji PTN pangsaéna di Indonesia.
Basa peuting kamari, abdi indit sorangan jajan ka pasar malam. Biasana sok indit beres isya, harita mah ngahaja inditna teh rada peuting jam satengah salapan da supaya geus areuweuh nu jajanna. Abdi meser tahu crispy jeung otak-otak anu digoreng kremes. Sapanjang jalan di pasar malam teh loba pisan tai sapi da aya nu beres ngangon ngaliwat. Pas abdi rek meuli pop ice, abdi teu inget yen aya tai sapi di mana-mana. Plek, suku belah kenca abdi nincak tai sapi. Meuni hipu pisan deuih katincakna teh. Untung nincakna ngan saeutik, jadi beunang kana sampean na ge ngan saeutik, lobana mah dina sendal. Abdi seuseurian sorangan, untung peuting geus poek. Mun beurang keneh mah meureun harita teh abdi bakalan era pisan katingali ku batur.
Perasaan jijik atawa kasieun kana utah umumna dianggap normal. Sanajan kitu, lamun ngalaman jijik jeung kasieun anu kaleuleuwihan, malah nepi ka titik terus mikir ngeunaan eta, urang bisa jadi gaduh emetophobia. Emetophobia mangrupakeun phobia dicirikeun ku sieun kaleuleuwihan ningali utah atawa ningali batur utah. Kanyataanna, ngan pamikiran ngeunaan batur utah ge bisa nyieun manehna kalawan emetophobia atawa hariwang pisan. Salaku tambahan, emetophobia ogé tiasa ngajantenkeun penderitana sieun kaserang panyakit anu nyieun utah. Emetophobia tiasa ngaganggu kagiatan sapopoé penderita. Salaku conto, jalma anu phobia ieu bakal nyingkahan nyetir mobil kusabab sieun mabok di jalan sareng utah. Sajaba ti éta, maranéhna ogé bakal ati-ati dina milih dahareun sangkan teu utah. Malah, teu saeutik jalma anu emetophobia sieun ka kamar mandi kusabab sieun ningali sesa utah batur.
Nanggap perilaku bully ngagunakeun kekerasan ngan bakal memperburuk situasi jeung ngabahayakeun kasalametan urang sarta batur di sabudureun urang. Kekerasan fisik atawa verbal bakal nguatkeun tindakan bully jeung bakal nyieun beuki tutuluyan. Ku sabab kitu, penting jang neangan cara sejen dina nyanghareupan perilaku bully tanpa ngagunakeun kekerasan. Urang bisa mertahankeun ku cara anu tenang jeung ngajaga emosi. Coba jang nanggap perilaku bully ku cara anu tenang jeung bijaksana. Urang bisa ngungkapkeun perasaan urang jeung ngajelaskeun kumaha tindakan bully eta mangaruhan urang. Ngomong ku sora anu tenang jeung ulah nyerang balik. Ku cara anu bener, tindakan bully bisa ku urang sanghareupan jeung eureunkeun tanpa ngagunakeun kekerasan.
Sugan teh lamun di masjid mah pasti kamar caina beresih lantaran urang muslim mah ngajaga pisan kana kaberesihan sabab mangrupakeun sabagean tina iman. Tapi tetep we eta mah balik deui ka jalmina sorangan. Ai jelemana kotor jeung tara beberesih mah pasti bakal ngotoran tempat nu sanesna oge, kaasup kamar cai masjid. Padahal abdi mineng pisan nyimpang heula ka masjid lamun nuju di jalan. Biasana kamar cai masjid teh sok bau hangseur wae, sanajan geus dibanjur oge wc na tetep we bauna teh nguar pisan nepikeun ka luar kama cai. Sateuacan asup oge geus kaambeu eta hangseur teh. Komo di kamar cai lalaki.
Di Indonesia mah geus jadi rahasia umum mun aya nu ngalakukeun praktek nepotisme teh. Kateuadilan anu dihajakeun kaayaan nana. Hal ieu teh ngarugikeun sababaraha pihak, ngan nguntungkeun pihak nu berkepentingan hungkul. Misalna mun bapakna pejabat, anak na ge pasti babari neangan gawe, babari asup kuliah di kampus ternama, jeung babari dina uras-urus sagala hal. Beda pisan jeung masyarakat biasa nu kudu usaha ekstra jang ngagapai sagala cita-citana. Hal ieu jelas pisan jadi perbedaan nu kontras. Nu kieu saolah geus jadi budaya di Indonesia sabab aya kauntungannana jeung sabagean pihak. Tanpa disadari, nu kieu teh nu ngacacatan moral jeung aturan di Indonesia.
Rika gaduh babaturan anu bageur pisan. Unggal aya nu dipikabutuh pasti we dipangneangankeun ku babaturan nana. Mun Rika bade kamana-mana pasti weh di anteur da melangeun. Mun aya tugas kuliah oge pasti we dibantuan jang neangan materi atawa ngerjakeun na. Rika ngarasa beruntung pisan. Hiji poe, Rika keuheul sabab babaturanna teu bisa ngabaturan Rika ka lokasi KKN, tuluy Rika teu nanya atawa teu ngabaran deui ka babaturan na. Babaturanna bingung kudu kumaha, sabab tos menta hampura ge Rika na cuek wae. Akhirna babaturan na nyadar diri terus teu ngagangu deui Rika. Rika ngarasa jengkel ngadangu babaturanna bakalan ngajauh. Rika neangan babaturan na, tapi teu kapanggih. Rika kaduhung pisa geus samena-mena ka babaturan na nu bageur pisan.
Aranjeunna ngadamel jenis tantangan pikeun Pramuka gagah pikeun luncat ka walungan. Tapi lamun teu datang, teu kunanaon ogé. Abdi henteu ngahaja teuleum kana waktos éta. Salain ti arus deras, caina kacida keruh, beunghar ku susu Milo. Sareng waktos éta kuring henteu saé pisan ngojay. Lamun ngojay dina cai tenang, kawas kolam renang. Teu kungsi mandi di walungan. Kuring ngadeukeutan sisi walungan teras jongkok sareng ningali sababaraha Senior kuring maén di cai. Aduh, bahaya lamun kuring ragrag dina posisi ieu, kuring bisa luncat heula sirah, pikir kuring sorangan. Tapi teu terang naha puguh gentos jabatan mah tos PW, masalahna posisi wenak. Bari ngalalajoan kasenangan, ujug-ujug kabogoh kuring neunggeul sirah kuring ti tukang, sebut wae B. Tadi mah awakna kurus pisan. Pencét ti tukang enya ngambang kuring. Kuring murag tina jangkungna kira-kira 2 méter kalayan sirah handap sarta terjun ka walungan nu boga warna Milo euyeub tapi teu karasa. Kuring titeuleum, tilelep. Jalma panik. Babaturan kuring panik bari ngagorowok. Si B, anu mimiti nabrak sirah kuring, seuri tapi ningali kuring ngajauhan, anjeunna pasti panik ogé.
Salah sahiji anu hoyong dilakukeun upami abdi gaduh artos seeur nyaeta hoyong ka dokter gigi. Ti leutik keneh sabenerna abdi hoyong ka dokter gigi, tapi bakating ku awis na biaya kanggo ka dokter gigi, boro-boro kanggo ka dokter gigi, kanggo kabutuhan sapopoe oge pas-pasan pisan. Pas kuliah abdi nyimpen artos kanggo ka dokter gigi. Abdi hoyong pisan ngarapikeun huntu anu karehol. Alhamdulillah ayeuna kondisi huntu abdi tos mending, janten abdi langkung percaya diri upami ngobrol dihareupeun seeur jalmi. Abdi teu nyangka kahoyong abdi ti leutik keneh tiasa kawujud pas abdi kuliah ku usaha soranga, teu nyesahkeun ka mamah jeung bapa.
Kuring mawa ka imah kadaharan anu dibikeun ti pagawean. Salah sahijina nyaéta sayuran asem. Nalika kuring balik ka imah, kuring nempatkeun dahareun dina kulkas. Kulantaran capé, kuring saré nepi ka poé isukna (Saptu). Kuring hudang di soré jeung kalaparan. Abdi tuang tuangeun ti kantor kamari tanpa dipanaskeun heula, kuring lapar pisan.

Teu lila ti harita, kuring mimiti diare jeung ngarasa burih kembung jeung heartburn kawas borok. Peuting, kuring mimiti ngarasa teu nyaman jeung tungtungna mutuskeun pikeun indit ka UGD pangcaketna.

Dokter di UGD mamatahan kuring pikeun pariksa sadayana, kalebet pamariksaan bangku. Hasilna, kuring didiagnosis disentri sareng disarankan pikeun dirawat di rumah sakit. Kuring reuwas pisan, teu nyangka éta goréng. Abdi henteu hoyong dirawat di rumah sakit, janten kuring rawat jalan sareng diingetan ku dokter supados nginum seueur cai. janiana abdi ayeuna sok geuleuh ka makanan nu aya di kantor.
Poe ayeuna bakal ngeprank si Andi sabab datangna kabeurangan. Prankna nyaeta ku cara ngajieun Andi hayang balik de ka imah. Mimiti, Andi titah datang heula ka kelas. Geus datang ka kelas, tuluy Bu Guru api-api nyarekan Andi sabab telat. Geus kitu, Andi dihukum titah nyanyi lagu Garuda Pancasila di hareupeun kelas. Mun geus beres tuluy dititah diuk. Tah, babaturan na teh kabeh ngahaja ngantepkeun Andi, teu ngawaro nanaon nu ku Andi ditanyakeun. Beres eta, mun Andi geus ngarasa jengkel jeung kesel nembe weh sadaya nu aya di kelas ngagorowok selamat ka Andi sabab pencapaian manehna dina lomba olahraga tingkat Kabupaten mawa ngaran sakola.
Singkat carita, kuring balik ti Jepang waktu kuring keur SMA. Taun 2014, Merapi bitu deui. Aya gempa vulkanik ogé. Tapi ayeuna mah imah kuring teu kapangaruhan teuing sabab mun teu salah mah bitu ieu leuwih ka kaler (imah kuring di kiduleun Gunung Merapi). Sahenteuna dumasar kana pangalaman kuring hirup di Jepang jeung Yogyakarta, béda paling keuna patali musibah ieu pisan katempo. Di Jepang, nalika aya musibah, dampakna henteu ageung teuing, teu sapertos anu kajantenan di dieu. Malah hiji gempa leutik bisa ngabalukarkeun dampak pisan masif. Pertanyaanana, naha? Sababaraha waktu ka tukang kuring nembé nyandak kursus psikologi bencana sareng krisis. Tétéla, saleresna aya rumus anu tiasa dianggo pikeun ngaduga dampak bencana ka komunitas anu tangtu.
Jang urang mah guru teh salah sahiji idola jeung panutan, sabab guru nu ngadidik jeung ngajarkeun elmu geus kuduna murid boga sikap ngahormat ka guru sabab peran guru teh sarua jeung kolot di imah. Lamun geus lulus sakola tuluy panggih guru di jalan alusna ngucapkeun salam jeung langsung sasalaman dibarengan ku cium leungeunna. Teu jarang guru poho kana raray muridna, sabab ku lobana murid tangtu hese ngingetan hiji-hiji. Tugas urang jang ngingetan anjeunna, bisa sebutkeun ngaran jeung angkatan leuwih alus hal nu spesifik ngarah guruna langsung apal. Didinya pasti guru oge bakal nanya kumaha kaayaan urang ayeuna. Mun pamitan ulah poho ngucap salam jeung cium tangan deui, komo lamun memungkinkan mah meuli heula sesuatu jang diberekun ka guruna.
Basa SMA abdi milih jurusan IPA, tapi pas bade kuliah abdi mulai milarian jurusan kanggo kuliah. Abdi oge ngobrol sareng sababaraha rerencangan anu bade kuliah oge, tapi abdi malah hoyong milih jurusan IPS di kuliahan engke, beda jauh sareng naon anu kuring pelajari di SMA. Abdi sabenerna kirang yakin bade miluan ujian IPS lantaran abdi teu acan lami diajar materi-materi IPS. Di akhir kelas tilu SMA, abdi mulai nyicil nyobian ngerjakeun soal-soal IPS tapi eta pasti moal cekap komo mun dibandingkeun sareng rerencangan anu tos leuwih lila diajar IPS ti kelas hiji SMA keneh. Taun ieu abdi teu lulus ujian, abdi kedah diajar deui sataun kahareup.
Di Indonesia oge kacanduan game ku nyokot sampel di sakolaan Manado, Medan, Pontianak, jeung Yogyakarta pas taun 2012. Yen aya 45,3 persen ti 3.264 siswa sakola nu maen game online salila sabulan terakhir jeung euweuh niatan jang ngeureunan. Dina kriteria eta, manggihan 150 siswa (10,2 persen) ti 1477 siswa nu ngalaman adiksi. Tuluy ku analisis statistik meunangkeun 89 (59,3 persen) ti 150 siswa nu ngalaman adiksi eta bisa dikategorikeun ngalaman adiksi anu parah, jeung sesana bisa asup kana kategori adiksi hampang. Ku sabab eta, bisa diperkirakeun jelema nu ngalaman kacanduan game di antara pamaen game nyaeta sakitar 6,1 persen di Indonesia.
Nalika anjeun ngarasa émosi anu henteu kapungkur, khususna nalika anjeun leutik, aya tip babaraha ti  asosiasi psikolog amerika nyaeta , cobian pakait sareng sensasi anu anjeun rasakeun dina waktos éta, naha rasa hariwang ngajantenkeun dada anjeun sesak. atawa aya rasa ambek anu ngajadikeun awak karasa panas? Coba rasakeun sareng ucapkeun ka diri anjeun dina haté anjeun naon anu anjeun karasa. Ku ngakuan sensasi ieu, anjeun bakal langkung gampang ngartos diri sareng awak anjeun.  Cinta unggal émosi sareng sensasi anu dirasakeun. Pikeun nyageurkeun tina trauma budak leutik, anjeun kedah tiasa nampi sadayana anu dirasakeun ku awak anjeun. Bejakeun ka diri anjeun yén anjeun resep sareng mikaresep kana émosi ieu. Laksanakeun ieu pikeun unggal émosi anu anjeun raoskeun, contona, "Kuring bogoh ka diri kuring kusabab parasaan (amarah, sedih, kahariwang, jsb.). Ku asih unggal émosi anu anjeun karasa, anjeun lalaunan bakal nampi yén éta normal.
Kamari pas poe salasa urang getol belajar, kusabab poe senen rek ujian pendidikan kewarga negaraan. Ujian na mah muka buku, tapi guru ieu mah tara merekeun kisi-kisi jadi weh teu apal bakal kaluar nu mana. Pokona mah urang ngapalkeun ti bab hiji nepika bab lima. Pas ujian kabeh anu ku urang di apalkeun aya, jujur urang bungah pisan jadi teu sia-sia geus giat belajar teh. Padahal urang belajarna peuting samemeh sare, tapi kabeh anu di baca teh aya kabeh. Pas ujian urang tinggal mindah-mindahkeun anu aya di buku, pokona mah ti bab 1 nepika bab 3 jawaban na teh. Urang diuk pang tukangna kusabab babaturan kelas urang mah sok nyolek tonggong urang make pulpen, da hayangeun nariron. Waktuna can angges tapi urang geus angges ti heula, urang geus yakin bakalan meunangkeun nilai alus. Pas geus dua mingguan lewih terus aya jadwalna pelajaran pendidikan kewarga negaraan, akhirna si ibu guru merekeun hasil ujian na. Urang meunangkeun nilai 93, di kelas ngan aya dua nu lulus. Kahiji urang anu nilaina 93 kadua si nanda 85, urang bungah pisan lulus ujianna jadi teu kungsi remedial.
Basa keur rek nyebrang di jalan, abdi panggih jeung jalma nu make baju na sarua. Baju nu dipake teh kemeja kotak-kotak warna navy plat ungu. Tuluy bawahanna make calana jeans pensil warna hideung. Tiung na oge warnana sarua, make nu segiopat warna ungu muda. Nu beda teh ngan sandalna hungkul. Itu mah make sapatu snikers warna hideung, abdi mah make sandal gunung warna hideung. Sakilas mah tampilanna sarua, postur awakna ge mirip pisan. Hadena teh pasalingsingan keur nyebrang hungkul. Abdi ngarasa isin pisan da sugan teh moal aya nu nyaruaan bajuna. Abdi bari hayang seuri di jalan teh, nya diseungseurikeun deuih ku babaturan.
Cara nukeurkeun undian dina permen Yosan nu paling penting mah geus ngumpukeun kabeh huruf ti mulai Y-O-S-A-N. Nu kahiji, bisa ditukeurkeun ka warung pas meuli. Engke ku warung di kirimkeun ka grosir, ti grosir dikirimkeun deui nepikeun ka pihak Yosan na. Nu kadua, bisa ngaliwatan kantor pos, ulah poho oge dieusikeun alamat lengkepna. Nu katilu bisa ngaliwatan akun Instagramna Yosan, tuluy tinggal DM pihak Yosan na. Nu kaopat, bisa ngaliwatan situs web Yosan, tuluy kirim email ka perusahaanna. Teu lila bakal dibales ku pihak perusahaanna lajeng bakal di telepon. Mun geus di telepon kari ngadagoan pihak Yosan datang ka imah, lamun sapedah langsung dianteurkeun, tapi lamun kaos mah dipaketkeun.
Nyadiakeun perlakuan dina penyembuhan sieun, kahariwang atawa phobia cai di barudak
PAUD mangrupikeun hal anu sensitip pisan. Faktor lingkungan ogé boga pangaruh
pangaruh hébat kana tumuwuhna psikologi anak anu gaduh phobia cai.
Dina periode perkembangan nuju rumaja anak bakal terus ngalakukeun hal saperti. Sikep ieu hésé pisan dileungitkeun
sabab dina diajar ngojay budak hésé pisan ngalatih napas dina cai. Kabiasaan sapertos kieu pisan
pantes perhatian. Bubuka ka dunya cai di budak leutik bener-bener perlu ditingkatkeun
pikeun ngajauhkeun barudak tina kasieun éta dina cai. Hiji métode anu bisa dipaké pikeun tamba pikeun phobia ieu CST
(Latihan Renang Komunikatif). Métode CST Ieu métode latihan ngojay ngalibetkeun peran kolot dina
kagiatan diajar. Kalawan metoda ieu boga tujuan pikeun nyaho husus faktor naon mangaruhan budak kitu
sieun cai nya gede pisan jeung kalungguhan kolot dina nungkulan budak anu gaduh phobia cai.
Bagi sabagean jelema, diseungseurikeun ku babaturan sakelas teh jadi hiji pangalaman nu moal bisa dipohokeun. Sabab, diseungseurikeun di kelas teh biasana mah pedah kajadian nu teu bisa diduga. Misalna labuh tina korsi pas hareupeun babaturan kelas, atawa tiseureuleu di hareupeun kelas. Tah hal ieu teh nyeuri na mah teu sabaraha, ngan erana nepi ka kolot sabab kainget wae. Komo mun nepi ka diseungseurikeun ku sakelaseun mah, mantak era pisan. Jeung deuih mun dihareupeun guru, pasti erana teh bakal kainget wae nepi ka iraha wae ge. Mun amprok deui geus lila ge pasti kainget wae kana kajadian harita nu mantak pikaseurieun.
Aya sababaraha hal anu tiasa urang laksanakeun pikeun ngatasi kasieun ditodong senjata. Kahiji nyaeta urang kudu tetep tenang, sabab gerakan dadakan bisa ngareuwaskeun anjeunna sarta nyorong anjeunna pikeun meta leuwih telenges. Tarik napas jero nalika anjeun silih tetep tenang sareng fokus. Kadua, naroskeun naha anjeunna nyerang anjeun sareng naon anu anjeun tiasa laksanakeun pikeun nyegah konfrontasi. Panyerang bakal naroskeun barang berharga upami anjeunna garong, kaayaan ieu bakal loba gampang nungkulan. Anjeun ngan kedah nyerahkeun sadaya barang anu dipénta. Katilu, lamun panyerang ngadeukeutan kalayan péso, angkat leungeun anjeun ku dampal leungeun anjeun nyanghareupan panyerang. Ieu nunjukkeun panyerang yén anjeun moal ngalawan deui tapi posisi ieu ogé nyiapkeun anjeun pikeun pencét atanapi ngalawan deui. Kaopat, mun aya di tempat umum jeung batur bisa mantuan, ngagorowok menta tulung.  Sareng anu terakhir kabur, cara anu pangsaéna pikeun ngajaga diri tina serangan péso nyaéta kabur.
Basa nuju kuliah di Korea Selatan bdi diondang ku salah sahiji tempat wisata anu aya di luar kota, nyaeta di Busan. Abdi dipiwarang nganggo pesawat tapi meser tiketna nganggo duit abdi sorangan, ngke pas abdi tos dugi di Busan bakal digantian saharga tiketna. Abdi langsung mesen tiket online. Ieu sabenerna janten kahiji kalina abdi nganggo pesawat di Korea Selatan. Abdi oge nuju kelas bahasa, janten teu acan jago pisan nganggo bahasa Korea. Pas abdi tos di bandara abdi salah ningal jam, kedahna mah tabuh salapan isuk-isuk, tapi abdi malah mesen tabuh salapan peuting, atuh pantesan we teu tiasa. Untungna pas abdi naroskeun ka petugas, untung we acara na teh kanggo isukannana.
Bakating ku sieunna kana jarum suntik barudak SD seeur nu nyumput di kamar cai. Komo pas ningal aya salah sahiji rerencanganna anu ceurik saatos disuntik jeung ngeluh nyeri padahal ku dokterna dibejaan yen ieu mah ngan sapertos dicoco ku sireum hungkul. Aya barudak anu percaya ka omongan dokter eta, aya oge anu teu percaya, aya oge anu lebay padahal mah teu pati nyeri tapi ceurikna jiga diseseut ku peso. Kapaksa barudak anu aya di kamar cai dipareuman lampuna supados kalaluar teras dikonci di kelas supados sadayana kabagean disuntik. Barudak anu tos disuntik langsung dititah kalaluar sina ameng, barudak anu teu sieun disuntik ditutup socana supados teu ngabayangkeun pas jarumna disuntikkeun.
Pikeun ngungkulan rasa keuheul nalika nempo tumpukan runtah. Coba ngartos yen tumpukan sampah mangrupikeun masalah lingkungan sareng sanes masalah pribadi anjeun. Upami anjeun gaduh pandangan anu positif, maka perasaan jijik tiasa ngirangan. Diajar kumaha ngolah runtah sareng cara ngirangan produksi runtah. Ieu bakal ngabantosan anjeun ngartos yen tumpukan runtah mangrupikeun hasil tina konsumsi anu henteu tanggung jawab sareng kabiasaan produksi. Kontribusi kana usaha pikeun ngokolakeun runtah anu langkung sae. Mimitian ku ngirangan produksi runtah anjeun nyalira sareng mastikeun yen runtah anjeun diurus leres. Latihan tiasa ngabantosan ngaleungitkeun setres sareng ngabantosan kasehatan mental sareng fisik. Upami anjeun gaduh tumpukan sampah anu aya di lingkungan anjeun, cobian ngabersihan sareng ngaleungitkeun sumber masalahna.
Pernah hiji poe basa abdi nuju balik ka imah, abdi karek apal yen sadaya jalmi anu aya di bumi teh parada mondok di bumi nini. Jadi kapaksa abdi kedah nyalira di bumi. Sabenerna mah abdi teu pati sieun sapertos baheula, tapi abdi mah leuwih sieun ka maling lantaran manusa mah tiasa leuwih jahat tibatan sasatoan atawa mahluk anu sanesna. Abdi langsung buru-buru ngoncian kabeh panto anu aya di imah tuluy langsung mareuman lampu sabari nongton dina laptopa anu sadana digedean supados teu keeunh teuing. Abdi oge ngadu'a supados teu aya kajadian nanaon pas abdi bobo lantaran sateuacanna abdi pernah ngalaman kajadian anu kirang ngeunah.
Sulastri (42), warga Palmerah, Jakarta Pusat, ngan ukur bisa diuk di wewengkon Gelora Bung Karno, Senén (25/4/2022) isuk. Anjeunna sareng putrana kedah ngabatalkeun perjalanan ka Solo, Jawa Tengah, Senén ieu kusabab kantun beus gratis anu disayogikeun ku Polda Metro Jaya. Bari mawa tas jeung kardus nu eusina sajumlahing barang, Sulastri katingali bingung. Sabab, geus teu aya deui beus bébas anu bisa mawa manéhna ka lemburna ayeuna. “Sakuduna mah dinten ayeuna angkat ka Solo, jadwal keberangkatan ping 25 April 2022 énjing-énjing,” saur Sulastri, mikiran waktu keberangkatan beus bakal telat tina jadwal anu geus ditangtukeun, saperti taun-taun saméméhna. Tapi, beus anu disayogikeun ku Polda Metro Jaya berangkat tepat waktu jam 08.00 WIB.
Katinggaleun beus pas keur wisata ka Ancol. Baheula mah sabab can boga HP jeung can loba oge nu boga HP teh. Tuluy pas keur ka Ancol lantaran nyebar jelema-jelamana, jadi weh papisah jeung nu sejen. Sabenerna mah geus jangjian di titik kumpul nu pas beus parkir. Tapi ku sabab urang poho deui jalanna lantaran lega Ancolna jadi weh rada reuwas sieun ditinggalkeun, urang nepikeun ka leumpang bari rada lumpat neangan tempat parkir beus. Tapi teu sangaja pas keur leumpang teh aya beus nu ngaliwat bari nyauran, Ridho ridho, kadieu, ieu beusna. Urang langsung lumpat da sieun ditinggalkeun, sing horeng teh maranehna oge neangan urang da ngan urang hungkul nu can asup kana beus. Untungna panggih di jalan.
Aya istilah nu ngaranna teh trypanophobia. Trypanophobia teh nyaeta kaayan jalma nu sieun kana jarum suntik. Jalma nu boga atanapi pengidap trypanopghobia ieu teh bakal ngalaman sieun nu bener-bener sieun ka tindakan medis nu aya hubunganna jeung jarum suntik. Kondisi ieu nyebabkeun jantung pengidapna deg-degan teu eren-eren tur panik sawaktos ngantosan giliran pemeriksaan ku dokter atanapi sawaktos mikirkeun tindakan medis naon nu bakal dilakukeun ka manehna. Kondisi ieu wajarna dialaman ku budak leutik, nanging dina babaraha kasus kasieun ti leutik ieu kabawa nika keun ageung. Jalma nu sieun jarum suntik tangtos merinding upami ningali jarum suntik komo upami eta jarum bakal ditojoskeun ka awakna.
Karek mimiti abdi nyobian masak gurita, abdi masak gurita sapertos biasa we, sapertos seafood anu sanesna. Epekteh gurita mah gaduh rasa anu langkung amis tibatan seafood anu sanesna, janten pas didahar teh masih keneh aya bau hanyir di bagian jero na, jaba dagingna oge liat lantaran lila teuing dipasakna, atuh jadi we lebar geus meuli gurita ka mahal-mahal tapi tungtungna mah teu kadahar lantaran bau anu janten sumebar ka kuah jeung sanguna. Anu tadina teu sabar hayang ngasaan gurita jadi geleuheun lantaran teu acan leungit bauna. Anu geus ngalaan samangkok oge teu jadi dahar pas apal bau na hanyir keneh.
Upami ditaros ka adi abdi, anjeun langkung resep fanmeet atanapi konser manehna pasti milih fanmeet? Kusabab fanmeet, interaksi antara idola jeung fans maranéhanana bener karasaeun hébat. Utamana lamun nambahan hiji MC seru. Ngajadikeun atmosfir bener haneut. oh enya, tambah lamun urang bisa menta kaasup proyék video ti fans pikeun idola urang nu ngajadikeun idola urang keuna. Beuki kainget wae ceunah mah fanmeetna , Konsér ogé sabenerna seru, tapi interaksi antara fans jeung idola kurang. Kusabab dina konser lolobana urang ngan bisa ningali interaksi lucu antara anggota. Waktu éta adi kuring lalajo konser EXO munggaran Lost Planet. Teu kunanaon ayeuna. Hehehehe, alus lamun fanmeet teu buru-buru sabab keur diuk. Beda jeung konsér nu ngaheureuyan. Tapi anu waspada cek adi kuring mah nyaeta, perang tiket milih korsi kudu gancang + sambungan internét stabil.
Salah sahiji hal nu paling dipikasieun ku Rini nyaeta dibully babaturanna keur di sakola. Sagala barangnu dibawa ku Rini teh pasti dijailan ku babaturan na. Tas sakolana teh dicurat-coret make balpen ku babaturanna, sapatuna disumputkeun dina tatangkalan kadang na tong sampah, alat tulis na oge sering diinjeum teu dibalikeun, komo mun parah mah nepi ka ngaruksak sagala barang nu dibawana. Mun ngobrol hareupeun Rini ge sok ngahaja bari muncrat ka beungeut Rini. Rini teu wani ngalawan babaturanna, sabab sieun diarahan jeung diontrog di sakolana ku babaturan sakelasna. Rini teu weleh cicing we sapanjang sakola keneh mah, bertahan nepi ka lulus sakolana.
Lamun urang aya di posisi babaturan urang kamari dimana hasil pagawean maneh na anu geus capek capek kalahka di aku ku jelema sejen urang pasti bakal ngamuk ambek teu tarima. Eta teh ngarana ngaklaim hasil pagawean batur sarua jeung maling atawa plagiat eta malah bisa di uruskeun liwat jalur hukum. Aya babaturan kelompokna babaturan urang basa kuliah,  manehna kalah ka ngaku ngaku pagawean anu geus di jieun ku babaturan urang, manehana saengeunah na teu kudu capek capek ngariset, neagan data jeung migawe pagawean sejena. Ari pagawean tugas na geus anggeus manehna ujug ujung miluan weh ngaku ngaku padahal teu milu migawe sama sekali. Babaturan urang sempet ambek nya wajar tapi teu lila kusabab embung manjangkeun masalah.
Tilu cara ngaantisipasi PHK keur masih damel keneh. Nu kahiji nyaeta urang kudu gaduh tabungan. Tah tabungan ieu teh penting pisan jang masa depan, termasuk bisi suatu saat urang kena PHK teh mending we aya cecekelan saeutik mah. Nu kadua nyaeta muka usaha. Sambil damel, urang ge sabisa mungkin mah muka usaha di bumi atawa di tempat sejen nu memadai, supaya mun urang kena PHK, urang gaduh panghasilan lain tina usaha eta. Muka usaha oge supaya bisa nambahan panghasilan urang salila damel. Nu katilu nyaeta tingkatkeun performa di padamelan jeung jaga reputasi. Makin urang dibutuhkeun ku perusahaan, makin kecil kamungkinan urang kena PHK.
Bapa kuring boga cita-cita jadi dokter, biasa ulangan ujian asup kadokteran. Ngan kusabab teu kalaksanakeun, anjeunna ngarep pisan yén salah sahiji budakna tiasa janten dokter. Sareng nalika kuring badé lebet ka SMA, kuring parantos mutuskeun yén kuring hoyong lebet Ilmu Sosial kusabab kuring ngarasa bodo pisan dina élmu, kuring sakola di SMP dimana IPA 75 sareng upami kuring nyandak ujian kuring tiasa nampi 75, kuring bagja pisan sabab kuring henteu diubaran, sahenteuna kuring berbakat dunya IPA. Ngan Bapa mah terus ngabujuk sangkan asup élmu jeung jadi dokter lantaran geus bener-bener siap nanggung biaya sakola kedokteran. Ieu ngan daripada kuring maot ngora pamikiran ngeunaan rumus fisika kimiawi. Kuring masih milih IPS sanajan mimitina bapa kuring kuciwa, ayeuna anjeunna ikhlas tur sabenerna ngarojong kuring.
Numutkeun Aronson, Wilson, sareng Akert, "Langkung ageung jumlah panongton anu nyaksian kaayaan darurat, langkung sakedik kamungkinan pikeun ngabantosan salah sahiji." Samentara éta, nurutkeun Sarwono, Bystanders nyaéta "Jalma anu aya di sabudeureun adegan jeung boga peran anu kacida gedéna dina pangaruh batur nalika mutuskeun antara nulungan atawa henteu lamun nyanghareupan kaayaan darurat".
Fenomena ieu mimiti loba dibahas saprak aya kasus Kitty Genovese taun 1964. Mangga googling ngeunaan kasus Kitty Genovese.
Paling dipikaresep, pangaruh bytender ieu bisa lumangsung alatan ayana loba jalma di sabudeureun tempat kajadian ngajadikeun difusi tanggung jawab. Hal ieu disababkeun ku ayana pengamat séjén, atawa jalma séjén di sabudeureun, sahingga hiji jalma teu ngarasa kapaksa ngalakukeun tindakan. Lantaran teu aya pembagian tanggung jawab di antara jalma-jalma anu ningali kacilakaan éta.
Ayeuna kuring nuju ngajar di salah sahiji sakola SD di Bandung. Harita geus waktuna solat jeung makan siang. Basa kuring ka kamar mandi rék pipis jeung wudu, tétéla di wc teh aya kénéh kokotor anu teu acan beresih dibanjurna. Sajujurna, kuring saleresna teh jijik dina waktos éta teh, tapi salaku guru urang teh kedah ngartos yén budak SD ogé masih diajar keneh, sareng teu mungkin urang ambek di payuneunana. Tugas urang salaku guru nyaéta ngabéjaan anu leres kumaha ngabersihkeun jamban saatos dianggo, supados kajadian sapertos kitu henteu kajantenan deui. Ahirna kuring beberesih heula, dibanjuran nepi teu aya kotoran deui tuluy kuring buang air di dinya.
Bapa mah jalma anu kurang ajar, boh paripolahna boh omonganana, sombong, sombong, jeung mikacinta harta banda, leuwih ngutamakeun harta ti kulawarga. Abdi masih émut kekerasan anu dilakukeun ku bapa ka indung sareng adina ti umur 5 taun, dugi ka sesah napas sareng kesang tiis nalika ningali / nguping kekerasan naon waé. Kuring ngalakukeun narkoba (sabab kuring tiasa ' t tahan tekanan) jeung Abdi pisan, sieun pisan kasalahan saetik ge.
Abdi henteu kantos nampi pujian pikeun sagala prestasi kuring, sanaos kuring juara biasa di sakola & paguron luhur di tempat anu terkenal. Kuring ngarasa yén sakabéh accomplishments abdi euweuh hartina. Kuring ngarasa euweuh hargana
Salila ngajalani kahirupan, enteu wae kaberuntungan nu dimeunangkeun teh, tapi oge kagagalan. Unggal jalma pasti ngalaman nu ngaran na kagagalan. Tapi, kagagalan eta teh ulah dijadikeun akhir tina sagalana, malahan mah kudu dijadikeun awal tina sagalana. Ulah era dina ngaku kagagalan, sabab eta hal wajar. Jadikeun eta kagagalan teh batu loncatan jang manggih kasuksesan urang. Ulah ngajadikeun mental urang down gara-gara kagagalan, tapi kudu leuwih optimis deui jang ngajemput kasuksesan. Tah, yuk ah ti ayeuna mah jadikeun kagagalan jang motivasi ngalangkah selanjutna. Saberes kasediha pasti bakal aya kabagjaan. Buktikeun bahwa kagagalan teh awal tina kasuksesan nu bisa ku urang raih!
Tilu hal nu kudu dilakukeun mun keur ngarasakeun ambek. Nu kahiji nyaeta tong ngomong nanaon. Biasana mun keur ngambek mah omongan teh sok kalepasan, tara dipikir ulang. Omongan nu kaluar teh sok nganyeurikeun hate batur. Komo biasana mah nepi ka kaduhung enggeusna. Nu kadua nyaeta geura ambil wudhu. Mun keur ngambek teh ulah nembalan nanaon, mending wudhu supaya ambekna tereh leungit, lobakeun oge istigfar supaya bisa tereh raat ambekna. Nu katilu nyaeta bawa sare. Mun keur ambek pisan, mending dibawa sare supaya ambek na leungit jeung bisa kapohokeun. Daripada dikedalkeun kaambekna, ke bisi kaduhung enggeusna. Mantak mending ngahindar we supaya teu kaduhung.
Kumaha perasaan anjeun nalika bos anjeun nyentak anjeun?
Gumantung kana alesan kuring di carek, sarta kumaha boss nyarekan kuring.

Mun kuring kabuktian salah, kuring bakal nampa dicarek. Kuring malah bakal ngarasa bener isin sarta kuciwa ku sorangan. Saterusna kuring jadi ditangtukeun dina mangsa nu bakal datang teu nyieun kasalahan nu sarua.

Mun kuring polos, abdi bakal keukeuh yén kuring henteu. Hate dicangking tanpa alesan anu jelas.

Upama dicarékan pahareup-hareup, kuring bakal hormat ka atasan. Kusabab sanajan anjeunna ambek ka kuring, anjeunna tetep ngajaga reputasi kuring. Ieu ciri khas bos anu paduli ka bawahanna.

Upama dicangking di tempat umum (kaasup di grup WA), kuring bakal keuheul. Abdi mangrupikeun jalma anu fokus kana solusi, sareng ku ngerakeun kuring di payuneun seueur jalma, teu aya solusi anu kedah dilakukeun.
Ninggali dina TV ngeunaan suporter di Stadion Kanjuruhan nyieun urang sieun, eta mah jelas loba jelema katincakan pas rek kaluar ti stadion lantaran di jero stadionna geus loba gas air mata. Teu kabayang mun urang di posisi keur aya didinya, meureunan miluan panik bari ka badug-badug ku batur sabab suasanana teu kondusif. Sanajan ninggali dina TV tapi katinggali kumaha chaosna nu keur di stadion eta, aya budak leutik keneh, aya awewe, nu katarincak teh. Sedengkeun ninggali nu rek nulungan teh hese, sanajan dibetot oge eta nu katindihan tetep we teu bisa ka betot sabab geus padedet. Teu kawasa ninggalina ge komo deui mun aya di tempat kajadian mah.
Salah sahiji tugas patugas di indonesia salian ngabantuan pelanggan teh nyaeta kudu someah, 3 S atawa Seuri, Salam, jeung Sapa eta teh awal wujud komunikasi teu verbal lamun dina bidang palayanan. 3S teh sabenerna babari jeung sederhana pisan tapi bisa gede makna na ka jelema anu ku urang di sambut. Jelema na atawa pelanggan bakal ngarasa di hargaan jeung di pihormat, Urang kudu apal jeung paham aya bahwa aya sift jelema anu hayang di sapa jeung di senyuman, eta teh lengkah awal lamun urang erek ngawangun citra anu alus, asa sababaraha jelema anu nungtut yen patugas teh kudu pisan someh lamun henteu eta bisa jadi masalah palanggan eta bisa ambek ambekan jeung tangtuna bakal jadi masalah kahareupna lamun teu di turutan.
Ngaberesihkeun imah nu dipinuhan ku rinyuh emang bisa jadi tugas nu nangtang jeung nimbulkeun rasa geuleuh. Tapi mun milu kana sababaraha cara jang mantuan ngaberesihkeun imah tina rinyuh bisa ngalakukeun cara ieu. Nu kahiji teangan heula di mana rinyuh asalna, ieu bakal mantuan urang nargetkeun area nu ngabutuhkeun perhatian ekstra pas ngaberesihkeunna. Nu kadua gunakeun sarung leungeun karet jang ngalindungi leungeun tina kontak langsung jeung rinyuh. Nu katilu gunakeun produk pembasmi rinyuh nu aya di pasaran jang ngaberesihkeun. Nu kaopat saenggesu ngaberesihkeun, bersihkeun oge area nu kadampak ku nyapuan make kaen nu beresih kanggo ngaluengitkeun rinyuh nu geus maot. Nu terakhir pariksa area nu aya disabudureun, siga jendela jeung panto, lantaran ieu tempat nu mindeng dijadikeun sarang ku rinyuh.