mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Mun boga piaraan anjing heg dicangcang ulah diaburkeun, jadina teh ngudag ka urang. Basa harita teh pas keur ulin ka komplek anu mewah da ninggali imahna oge agreng. Pas keur leumpang ngaliwatan hiji imah, urang diudag-udag ku anjing nu ukuranna teh cukup gede. Urang sieun langsung lumpat sakuat tanaga nepikeun ka ngajul kana benteng ngarah anjingna teu bisa ngudag deui. Kahayang urang mah nu boga Anjing teh ulah dileupaskeun kawas kitu, kumaha mun pas nu ngaliwat teh nini-nini atawa aki-aki nu hese lumpat? Urang mah leuheung masih keneh bisa lumpat. Atawa mun teu dicangcang oge minimal pager imah teh koncian ulah terbuka jadina si anjing teh laluasa ari kitu mah.
Rasa kasieun di suntik anu leuwih matak micu gumpalan geutih. Ayana perasaan kahariwang kaleuleuwihan boga kamungkinan pikeun ngaronjatkeun tekanan getih manusa, sahenteuna dina jangka pondok. sabab perasaan hariwang dina sagala rupa kaayaan bakal ngaktifkeun sistem saraf simpatik anu nampi réspon tina paningkatan denyut jantung sareng tekanan darah hiji jalma. kahariwang henteu ngabalukarkeun getih kandel, tapi kahariwang bisa ningkatkeun tekanan getih, sabalikna, anu ngabalukarkeun gumpalan getih ngawengku. Nu leuwih luhur tingkat kolesterol jahat (LDL), getih anjeun bakal kandel. Sajaba ti éta, peradangan kronis ogé bisa ningkatkeun viskositas getih kaleuleuwihan, sakumaha ogé lumangsung dina jalma kalawan kabiasaan roko. Getih kandel, ogé katelah thrombophilia atanapi hypercoagulation, mangrupikeun kaayaan nalika getih dina awak jalma condong langkung rentan ka gumpalan atanapi pembekuan getih. Kaayaan ieu sok disebut ogé panyakit getih kandel.
Robin ngarasa pisan kaliru sanggeus anjeunna kajebak dina kabiasaan make narkoba. Manehna geus apal yen naon anu ayeuna manehna pigawe  lain hal anu bener, tapi manehna henteu bisa nolak godaan pikeun noybaan eta barang haram. Iraha wae manehna make narkoba, manehna ngarasa hirupna luewih nikmat tatapina, saenyana hirup manehna kacau jeung teu kaurus. Komo deui sanggeus euforia ngaleungit, manehna sok ngarasa lemah, bodo, minder jeung kaliru. Hiji poe, kolotna nyaho ngeunaan kabiasaan goreng Robin. Kolotna kacida kecewana jeung ambek lantaran ngarasa geus gagal ngadidik tur mere conto nu alus keur budakna. Robin ngarasa haneueul pisan jeung ngarasa loba dosa ka kolotna.
Farhan teh mineng ngalakukeun pilari-pilari di internet dina komputerna. Farhan parantos milarian seueur hal di internet, kalebet fakta-fakta sareng hal-hal anu pikaresepeun anu lumangsung di sababaraha penjuru dunya. Farhan manggihan hiji hal menarik, heran, jeung pigeuleuhen dina waktos anu sareng. Anjeunna mendakan inpormasi anu pikaresepeun yen aya hiji imah di Cina anu pinuh ku serangga. Imahna ngahaja dicicingan ku serangga sabab nu bogana mah ahli serangga jeung resep pisan ka serangga. Tapi naon anu ditingali Farhan teh masihan anjeunna merinding sareng geuleuh. Kumaha hiji imah bisa pinuh ku serangga. Anjeun teh teu tiasa ngabayangkeun sabaraha serangga hirup di imah eta.
Jadi caritana lanceuk abdi nuju sare sorangan di hiji kamar,  abdi jeung adi nuju sare duaan di kamar. Kuring henteu terang naha waktos eta anjeunna ujug-ujug ngalih ka kamar kuring salami saminggu. Mimitina kuring panasaran pisan, tapi manehna mah teu wanieun nyaritakeun. Persis saminggu ti harita, manehna mulai nyaritakeun yen manehna nempo pocong di tukangeun jandela. Anjeunna nyariosteu terang kumaha carana manehna ujug-ujug hudang sareng ningali pocong di tukangeun jandela kamarna. Mimitina anjeunna henteu yakin naha eta teh leres pocong? sabab anjeunna gaduh masalah dina soca. Tapi manehna nyobi mastikeun ku ngangge kaca panon. Anjeunna reuwas pisan nalika ningali pocong tapi teu tiasa ngalakukeun nanaon.
Pernah basa nuju beres latihan arung jeram, abdi teu aya deui acuk jang salin sabab can garing kamarina kahujanan. Abdi kapaksa make baju dina popoean nu can garing pisan, rada baseuh meueusan bagian jahitan nana. Eta baju jeung calana teh ku abdi dipake we da euweuh deui. Pas geus mandi, abdi tuluy ulin ka imah babaturan. Eh jol babaturan abdi ngomong yen baju abdi teh bau popoean can garing. Bana teh hapeuk pisan. Abdi ngarasa isin sabab da emang enya bener abdi anu make baju semu baseuh. Abdi ngajawab we bari heureuy da bajuna euweuh deui salin. Tuluy teu lila teh abdi buru-buru ih we da bisi ngaganggu kanyamanan nana.
Lamun urang lulus ujian ku nilai nu alus jeung lulus na kaasup gancang, pasti guru-guru ti SMA oge bungah. Lantaran sakolaanna bisa dipercaya ku universitas salaku alumni na nu berprestasi. Anjogna sakolaan bakal dipercaya ku universitas, ieu ge bisa muka peluang gede jang sakolaan taun-taun kahareupna. Bakal ditambah oge kuota jang asup jalur undangan keur sakolaan eta. Tuluy biasana sok ditawaran ku guru-guru jang ngajar di sakolaan SMA saacanna, sabab ngutamakeun alumni nu geus lulus. Ieu oge jadi teu kudu hese-hese neangan gawe saenggeus lulus ujian teh. Sok diondang oge ka sakolaan jang ngamotivasi siswa-siswa ngameh sumanget daftar ka paguron luhur.
Kuring ngarasa bagja pisan, kuring bagja pisan kuring henteu nyangka yén kuring parantos janten indung tapi, saatos aya di bumi kuring leres-leres ngarasa kuring gaduh baby blues. Tadina mah panginten baby blues teh teu aya, ah sahenteu-henteu kitu wae, ternyata baby blues anu kaalaman ku kuring oge teu goreng. Sareng rasa bagja teh aya, ngan ukur sadinten, sesana abdi keuheul naha jam sare abdi sakedik, abdi ngan tiasa bobo 3 jam sadinten kusabab anak abdi rada rewel unggal lapar & ASI na leres-leres kuat nyedot. nu otomatis mah kudu sok nyelekit, mandi buru-buru dahar buru-buru teu weleh drama puting melepuh,aya  gegetih kusabab lantaran posisi kancing kuring teu bener. Sajaba ti éta, aya kénéh jalma anu kasampak kawas ngagosipkeun wae, tapi nya akhir namah tiasa di jalanan namina ge proses malah bagja pisan ai diingeut-ingeut mah kajadian basa jaman eta teh.
Mun keur kagiatan atawa gawe teh kudu merhatikeun pakean. Kudu manteskeun pakean sasuai jeung kagunaan nana. Mun rek kagiatan outdoor, kudu make calana nu ngeunaheun, ulah make jeans atawa nu gejed lainna. Mun rek olahraga, kudu make calana paranti olahraga jiga training atawa legging, ulah nepi ka maksakeun papakean nu lain paragieun nana. Salah pakean teh salian nyieun teu nyaman, oge nyieun urang teu bisa gerak bebas, nu resikona teh bisa sobek calana atawa malahan mah bisa ngabahayakeun diri sorangan. Mantak, meuli pakean teh kudu apal peruntukan nana supaya teu salah nangtukeun kagunaan nana, sabab bakal ngaruh pisan ka nu makena.
Kasedih alatan kagagalan dina kahirupan mangrupa hiji hal anu lumrah sarta biasa dialaman ku sarerea. Tapi, aya sababaraha cara supados tiasa ngatasi kasedih sareng ngabantosan diri anjeun tetep sumanget ngajalanan hirup. Kahiji, coba tarimakeun parasaan sedih anjeun sarta ngidinan diri ngarasa sedih sakedapan. Nyanghareupan parasaan hanjelu ku cara anu positip tiasa ngabantosan urang ngalangkungan waktos susah ieu langkung gancang tur hampang. Kadua, coba tetep aktip sareng ngalakukeun hal-hal anu pikaresepeun. Sanaos anjeun henteu gumbira teuing, tetep ngalakukeun kagiatan anu biasa anjeun lakukeun sapertos sosialisasi sareng rerencangan atanapi olahraga. Kagiatan ieu bisa mantuan ngurangan rasa sedih ngalaman. Katilu, coba ngobrol jeung batur nu dipercaya atawa profesional kasehatan mental ngeunaan parasaan anjeun. Ngabagikeun parasaan ka batur tiasa ngabantosan urang ngarasa lega sareng ngaraos dirojong. Ku ngalakukeun hal-hal ieu, urang tiasa langkung gampil nungkulan kasedih kagagalan dina kahirupan.
Di tempat abdi ayeuna, abdi cicing di tempat anu dekeut jeung kebon, lantaran teu heran lamun bakal loba reungit lamun peuting. Anu nyieun te nyaman nyaeta reungit na teh resep pisan ngagegel sanajan urang geus make baju anu panjang. Si reungit na teh jigana mah tiasa ngagegel baju urang, janten lamun make baju oge angger we bakal kagegel. Jaba gegelan na teh arateul. Komo lamun geus magrib, biasana reungit teh kalaluar tina kebon. Lamun bade sare geunah, abdi kedah ngangge kulambu supados teu kaganggu ku reungit. Tapi lamun urang nuju aya kagiatan di luar pasti bakal kaganggu sabab make krim anti reungit oge teu ngaruh.
Rasa hawatos jeung kasieun oge teu ngan dirasakeun pas urang bade tampil di hareupeun seeur jalmi hungkul, tapi oge tiasa dirasakeun lamun urang kedah tampil di hareupeun kamera, lantaran lamun tampil di hareupeun kamera hartina urang kedah ngalakukeun naon anu tos direncanakeun, ulah sangeunahna. Janten lamun urang ngalakukeun hal anu salah kedah diulangi deui nepikeun bener. Biasana jalmi anu cicing di tukangeun kamera oge sok ningalikeun sabari cicing, maranehna ngan hoyong ningal urang ngalakukeun anu sasuai jeung rencana jeung laum bisa mah ngan sakali hungkul supdos enggal rengse. Lamun urang teu sasuai biasana maranehna langsung nunjukkeun bengeut anu kirang sae, anu malah nyieun urang beuki merod.
Hadiah dina waktos éta nyaéta kantong dada pikeun pamilon lalaki sareng gelas inuman pikeun pamilon awéwé. Kuring henteu terang naha kuring rada timburu ka babaturan kuring anu meunang hadiah kantong sabab nebak kuis dadakan atanapi janten MVP dina kompetisi. Tungtungna kuring mutuskeun dina haté kuring atoh kuring kudu meunang kantong. Tungtungna, kuring sareng tim kuring serius pisan nalika urang balap kalayan ngarepkeun kantong éta. Unggal presenter ngayakeun kuis kuring ngacungkeun leungeun, unggal aya acara ngumpul nyobaan jadi peserta aktif, tapi sigana mah can meunang tas. Kompetisi antar tim réngsé dina poé kadua sarta dina soréna aya agenda anu disebut "Dewan Syukur" dimana urang pamilon diarahkeun pikeun nuliskeun sagala ungkapan rasa sukur dina salembar kertas pikeun lajeng dikirimkeun ka panitia. Dinten réngsé nalika kuring ngagaduhan kantong impian kuring.
Kuring baheula patimu jeung salah sahiji  idola kuring dina bisnis nyaeta bapa hashim Djodjohadikusumo Geus biasa dina hiji pameran/acara lamun pihak anu ngaresmikeun eta acara oge pajabat. Boh Pajabat Daérah, Anggota Déwan, Mentri komo deui Présidén. April 2019 kuring miluan Pameran Seni Rupa. Di dinya, salian ti jadi pamilon, kuring ogé tanggung jawab pikeun dokuméntasi acara sareng publikasi média sosial. Acara dibuka ku lanceuk kandung Pak Prabowo Subianto, nyaéta Hashim Djojohadikusumo, pangusaha, dermawan jeung politikus. Anjeunna diiring ku istrina, Ibu Anie Hashim Djojohadikusumo sarta ogé sababaraha pejabat. Di antara para pajabat ieu mah ukur wawuh jeung beungeut Pak Roy Suryo (mantan Menteri Pemuda & Olahraga). Meureun teu loba nu nyaho, salain lulusan UGM, Pak Roy Suryo oge lulusan Institut Seni Indonesia Yogyakarta. Dimana pameran seni anu caket pisan sareng dunyana nalika anjeunna kuliah. nu akhirna malah kurimng tiasa diskusi santai pas aya pagelaran jeung pameran seni eta, nu akhirna oba mawa bongbolongan.
Sabab boga panyakit kulit nu teu cageur wae kalakah ngalobaan jeung nambah ngalegaan, urang ngawanikeun jang berangkat ka klinik. Isuk-isuk geus siap kari nungguan klinik buka. Geus waktuna buka urang ka jero tuluy nyokot antrian. Sabari nungguan antrian dipanggil, didinya sabenerna urang geus was-was jeung sieun, sieun panyakit ieu teh teu bisa dicageurkeun. Pas giliran urang dipanggil, tuluy urang diuk bari nyaritakeun ku naon mimitina bet bisa ka kitu. Saenggeus nyarita kitu jeung dipariksa ku dokter umum, ceuk dokter manehna teu sanggup, ieu mah kudu dibawa ka dokter klinik, dokter oge teu apal naon ngaran panyakitna. Urang didinya reuwas jeung tambah sieun, tungtungna urang balik deui bari jeung loba pikiran.
Indonesia kaasup nagara anu jalmina teu acan tiasa disiplin nangtung dina barisan atawa antre. Seeur jalmi anu teu sabaran jeung sangeunahna nyandak hak batur jeung teu ngahargaan aturan, hoyong gancang tapi ngarugikeun batur. Aya hiji bapa-bapa anu pikasebeleun pisan. Basa eta kondisina nuju panas jeung antrean keur panjang pisan, tapi manehna sabari teu ngarasa salah langsung motong barisan, lainna nangtung di barisan pang tukangna. Jalmi anu ningal kalakuan manehna langsung ambek sabari ngagorowokan eta bapa-bapa. Aya oge sababaraha jalmi anu moyokan yen bapana teu tiasa baris. Manehna langsung disuntrungkeun tina barisan eta lantaran teu daek ngantre, komo manehna sabari ngaroko di mana wae.
Pangalaman ngerakeun nalika urang nuju ospek jurusan. Waktu harita dititah ngumpulkeun gelas anu masing-masing geus dibéré ngaran, dikumpulkeun dina bunderan jeung dibagikeun bubur kacang hejo. Pikeun ngasingkeun waktos, tungtungna gelas dikumpulkeun heula sacara acak sareng bakal dipulangkeun ka anu gaduh nalika réngsé. Tapi teu acan kabagean sadayana, tetela gelasna kirang, kirang langkung aya tilu jalmi anu can kenging gelasna. Sugan babaturan kuring teu kabagean the pedah teu mawa gelas, padahal mah da kabeh ge mawa. Teras panitia naroskeun dimana gelas rerencangan kuring. Tétéla gelas anu dicekel ku kuring teh boga babaturan kuring.  Teras kuring mastikeun yén kuring nyandak gelas nu kuring. Panitia nganggap aya sababaraha pamilon anu henteu mawa gelas. Saatos kagiatan réngsé, kuring balik deui ka basecamp sareng nyadar yén gelas kuring masih aya dina kantong kuring. Isin nginget-nginget tapi untungna henteu seueur anu terang perkawis ieu.
Ayeuna bencana alam siga gempa bumi, banjir, jeung taneuh longsor beuki mindeng kajadian. Ku sabab kitu penting jang urang kanggo selalu siap nyanghareupan bencana eta. Persiapan anu bener bisa mantuan urang ngaminimalkeun resiko cedera jeung karuksakan kana harta benda. Ku sabab kitu hayu urang berusaha jang milu arahan ti pihak berwenang, nyiapkeun persediaan darurat siga dahareun, cai, obat-obatan, jeung peralatan medis sejenna, sarta nyaho rute evakuasi jeung tempat perlindungan anu deukeut. Salian eta, hayu urang oge kudu koordinasi jeung kulawarga, tatangga, jeung pihak berwenang satempat jang mastikeun kasalametan urang sarerea. Inget yen tindakan pencegahan nu sederhana bisa nyalametkeun nyawa urang jeung nyawa jelema nu aya disabudureun urang. Jadi hayu urang babarengan siap nyanghareupan bencana alam jeung ngajaga kasalametan urang sorangan oge batur nu aya disabudureun urang.
Lamun ngaprank teh ulah kaleuleuwihi, mere kejutan dina bentuk heureuy, atawa kejutan ka babaturan, sahabat, kulawarga nu keur ulang taun geus jadi kabiasaan komo deui di kalangan rumaja. Tapi aya aksi prank nu ujungna teh asup tanahan, asup ka rumah sakit, nepikeun ka maot. Siga kasus si Ferdian Palleka nu nga prank bencong, mere bungkusan nu padahal mah eusina teh sampah. Nepikeun ka teu narima, tuluy di bui. Ieu salah sahiji contona, pasti loba deui kasus di luar sana nu bisa wae nepikeun ka maot. Jadi mun rek ngaprank ulah kaleuleuwihi nu bisa nyieun batur ambek. Lantaran ngaprank teh pan jang nyieun kabungahan kalakah jadi neangan musuh.
Salah sahiji pentingna urang jang meli barang dina flassale nyaeta di menit ahir nu kudu aya strategi nah ieyu mangrupakeun cara kuring beh urang bisa menang barang nu di pikahiyong ker flassale 1.Dina 3 menit sateuacan flash sale, buka karanjang shopee anjeun, pariksa item nu Anjeun keur pilari. Tong hilap lebetkeun voucher pengiriman gratis sareng upami sayogi, anjeun ogé tiasa ngalebetkeun voucher cashback.
2. Dina menit panungtungan anjeun kudu sayaga sarta ngalacak waktos on cellphone Anjeun. Pas waktu nembongkeun 12.00 anjeun kudu pariksa kaluar geuwat sarta nempatkeun hiji urutan.
Ieu bener effortless, merlukeun panon seukeut tur speed ramo.. Ieu sababaraha item nu kuring diburu pikeun flash sales
nah eta tipsna, abdi oge teu salawasna meunang barang nu dipikahoyong, balik deui ka 'jodo' na sorangan sorangan.
Rasa isin sareng ragu diri mangrupikeun hal anu alami anu dirasakeun ku jalma nalika hitut di tempat umum. Ieu tiasa kajantenan ka saha wae iraha wae, tapi rasa era tiasa mangaruhan kualitas hirup sareng kapercayaan diri. Dina kaayaan sapertos kieu, jalma sering ngarasa dipaksa pikeun ngantepkeun era na ngawangun sareng mangaruhan interaksi sareng batur. Sanajan kitu, aya sabenerna sababaraha cara pikeun nungkulan era hitut di tempat umum. Kahiji, coba nungkulan kaera ku ngobrol sorangan jeung fokus kana pikiran positif. Kadua, coba pikir sacara realistis sareng sadar yen kaayaan ieu alami sareng kajadian ka sadayana. Anu pamungkas, coba ulah merhatikeun reaksi batur sarta tetep kalakuanana dina ragam santai tur sopan.
Sababaraha tahun katukang di indonesia ieu teh viral atawa terkenal ku nu ngarana prank, prank teh nyaeta ngajailan hereuy anu niat sabenerna nya keur ngahibur. Biasana jelema anu di prank reuwas teu sangka kusabab biasana jelema anu ngeprank teh maena rapih jadi teu kayahoan jadi jelema anu rek di prank teu sangka. Prank fungsi na nyakeur ngahibut tapi jelema anu rek ngaprank na kudu nyaho kondisi ulah ngaprank anu kaliwatan soalna lamun kitu lain ngahibur anu matak seseurian tapi bisa jadi malah jadi ribut pasea kusabab di rasa teu sopan komo lamun nepi ka asup ka ranah pribadi. Lamun ngaprank na nya heug wae tapi kudu nyaho batasan.
Prank jadi salah sahiji hal jail nu dilakukeun ka batur. Prank mimitina dipopulerkeun ku youtuber lewat konten-konten youtubena. Makin kadieu prank teh makin loba dilakonan ku youtuber nu tuluy diturutan ku masyarakat. Bentukna bisa rupa-rupa, aya nu ngan jail biasa, dugi ka jail nu mesti dirancang heula perencanaan na. Paling parah mah malah prank nu dilakukeun dugi ka ngabahayakeun nyawa. Teu saeutik oge prank ayeuna mah ngalibatkeun pihak-pihak jiga polisi, jeung sajabana. Mun prank na geus kaliwatan mah lain kalah jadi konten nu dipikaresep, tapi kalah dihujat ku masyarakat. Mantak ge urang kudu pinter-pinter nyaring hal-hal samodel kieu supaya bisa leuwih bijak dina ngalakukeun nana.
Harta karun teh loba pisan rupa rupa jeung jinis na, aya anu perhiasan, artefak atawa sagala paningggalan barang naon wae di jaman baheula. Harta karun bisa di sebut harta salian ti harta emas, berlian, intan perak jeung sagala atawa duit nyaeta sagalam paninggalan anu aya, paninggalan eta bisa boga harga nilai anu luhur meski lain ka asupka tegori barang berharga. Barang berharga teu ngan bisa di tingali dina bahan na tapi obe bisa di tingali tina waktu jeung nilai sejarahna anu di bogaa, misalna aya harta karun mangrupa pipa paranti cai anu teu kahaja di panggihan ku patugas anu keur ngagali taneuh rek ngajieun proyek. Pipa teh lain ka asup barang berharga beda jeung emas, tapi dina pipa eta aya nilai sejarahna anu ngajieun eta pipa mahal matakna bisa di kategorikeun harta karun. Tina pipa eta bisa di jadikeun obyek panalitian ku arkeolog anu bisa ngajadikeun  buti sejarah. Matak ku kitu na, para patugas anu ningali na reuwas manggihan ieu, tapi untung na langsung di laporkeun.
Dinten ieu abdi teu nyangka bakal meunang kabar anu kirang sae. Awalna aya nu nelepon ka nomer kuring, tapi lantaran nuju kuliah abdi teu sempet ngangkat eta telepon. Padahal eta telepon teh ti nini jeung eta janten telepon terakhir ti anjeunna. Sababaraha jam saatos nini nelepon aya kabar yen nini kacilakaan di jalan teras kedah dibawa ka rumah sakit. Lantaran masih keneh aya jadwal kuliah, abdi teu tiasa langsung angkat ka rumah sakit. Abdi datang ka rumah sakit pas kondisi nini tos ngantunkeun. Abdi langsung leuleus pas di jalan lantaran tos hariwang pisan ku kondisi nini sateuacan dugi di rumah sakit.
Isuk-isuk indung kuring nyieun hayam bakar, eta kadaharan teh karesep kuring pisan, utamana lamun didahar jeung cabe bikinan indung kurong, ngeunah pisan jeung teu aya nu bisa ngéléhkeun. Ayeuna, kusabab kuring resep pisan, kuring tuang seueur saos cabe nalika tuang sareng hayam bakar. Nalika kuring di sakola kuring ngarasa beuteung kuring ngagerem sareng kuring hoyong bérak. Lantaran geus teu tahan deui, waktu keur diajar kuring menta idin ka guru pikeun ka kamar cai. Nalika kuring di kamar cai kuring buru-buru, janten kuring teu tiasa pokus nalika kuring asup ka kamar mandi. Kuring asup ka kamar mandi pikeun guru, tapi kuring teu tahan deui jadi kuring terus buang cai. Saatos buang cai, kuring nyebarkeun sabun supados henteu bau. Nalika kuring muka panto, kuring reuwas manggihan yén aya guru ngantri rek ka kamar mandi. Guru teh heran naha kuring bisa aya di dinya, guruna oge langsung asup ka kamar mandi sabab manehna geus teu tahan kana kahayang pikeun indit ka kamar mandi, jeung untung guru teu nyarekan kuring.
Tasya ngarasa sedih pisan. Anjeunna ngarasa yen manehna geus ngecewakeun sobatna, Rani. Rani nyaeta sobat pangdeukeutna, sarta Tasya ngarasa nyaman babagi sagala rupa carita jeung Rani. Tapi kali ieu Tasya geus ngalakukeun hiji hal anu ngajadikeun Rani kecewa pisan. Tasya teu yakin naon anu geus dilakukeun ku Rani nu matak jadi bendu. Manehna nyaho yen Rani geus embung pisan ngobrol deui jeung manehna, nu matak manehna ngarasa sedih pisan. Tasya ngarasa salah jeung sadar yen manehna geus kaleungitan sobat karibna. Tasya menta hampura ka Rani, tapi Rani ngajauhan. Tasya teu nyaho kudu naon deui anu dilakukeun pikeun mulihkeun hubungan manehna jeung ngagugurkeun naon anu jadi kasalahanana. Manehna ngan bisa ngaharepkeun hiji poe, Rani bakal mere kasempetan ka manehna pikeun menta hampura sarta menerkeun hubungan sosobatanna.
Enya kuring kacida sieunna, sabab teu nyaho ajal geus datang jeung dicaritakeun kacida nyerina, sieun kuring masih keneh ngarasa kakurangan bekel nalika nyanghareupan ajal, maot teh nyata tur tangtu pikeun jalma anu hirup. Ieu ngan masalah waktu,
Kuring masih inget jeung bakal salawasna inget yen isuk-isuk kuring masih nelepon adina ti luar kota, silih tukeur seuri jeung carita tanpa aya tanda aya kajadian anu goréng dina poé éta, tapi soré adina ngalaman kacilakaan datang ka imah. gawe.
Teras sababaraha taun ti harita bapa maot di payuneun abdi, tangtos abdi leres-leres ngarasa kaleungitan jalma-jalma anu penting dina kahirupan abdi.Pikeun ngungkulan rasa kacau ieu, kuring nyobaan gabung ka klub hobi, ulin jeung babaturan baheula, lalajo pilem, musik, jeung kursus kaahlian, tapi tétéla éta teu bisa méré kuring rasa tenang.
Kuring kungsi ngalaman hiji kajadian nu kacida ngerakeun nalika kuring diondang ka nikahan. Harita kuring keur nuang mie hayam di acara kawinan lanceuk kuring. Janten, saatos ngantosan sababaraha menit, kuring tungtungna ngagaduhan mie, teras milih tempat anu pikaresepeun pikeun tuang. Teras kuring nyandak posisi diuk caket wadah inuman supados upami kuring haus, kuring tinggal nyandak. Janten, abdi tuang sareng adi kuring bari ngobrol. Saatos nyandak gigitan katilu irung kuring gatal sapertos kuring hoyong bersin tapi kuring keur nyerep mie oge, janten kuring bersin bari kaselek kusabab éta. Anu matak reuwas, nyaéta mie anu aya dina bahm kuring kaluar tapi ngalangkungan irung kuring. Kuring ngarasa nyeri dina tikoro jeung irung, tambah éra pisan sabab aya sababaraha tamu ondangan séjén anu nempo kajadian éta. Kuring langsung lumpat ka kamar mandi pikeun ngabersihkeun beungeut jeung irung, sarta sanggeus éta kuring pindah ka tempat sepi ambéh lamun kajadian kawas kieu deui teu katempo ku loba jalma.
Daging teh salah sahiji bahan dahareun anu babari pisan burukna. Daging nu disimpen dina suhu ruangan teh bisa leuwih tereh buruk sabab reaksi jeung mikroorganisme. Biasana daging buruk mah boga aroma nu bau pisan, mantak seueul kana angen. Warna na oge sok jadi cokelat semu ka hideung, lemakna sok jadi warna bodas ngadilen. Dicabak na oge sok bie pisan jiga geus teu ngabentuk keker. Daging mah kudu disimpen dina suhu dingin mun hayang awet teh. Di suhu ruangan mah bakal mempercepat pemburukan nana we. Mun daging geus buruk mah geus teu bisa pisan dikonsumsi, jadi kudu dipiceun sabab bisa jadi racun.
Abdi gaduh hiji jendolan anu aya dina leungeun, asalna mah jendolan na teh leutik pisan, tapi geus sababaraha taun ieu jendolan na beuki ngabadagan. Abdi teu apal eta teh naon, tapi pas diparios di dokter umum mah cenah eta teh sanes nanaon. Lantaran teu puas ku waleran ti dokter umum, abdi ngadatangan dokter anu sanes. Abdi reuwas lantaran manehna nyarios ieu teh tumor jinak. Abdi teu percaya bakal ngalaman ieu, biasana ngan ngadangu batur atawa ningal di tipi hungkul. Abdi langsung naros ka dokter naon anu kedah dilakukeun. Ceuk dokter lantaran ieu sanes tumor ganas janten tiasa diangkat ku operasi.
Tilu hal nu kudu dilakukeun mun urang divonis panyakit. Nu kahiji nyaeta berobat ka dokter jeung laksanakeun programna. Mun kudu berobat jalan, jalani nepi ka beres secara konsisten. Tong hilap konsumsi obatna ulah telat komo kaliwat. Nu kadua nyaeta coba pengobatan alternatif. Mun pengobatan ti dokter masih can aya karasa perubahan na, cobaan berobat ka alternatif supaya dibere produk obat tina herbal. Nu katilu nyaeta lobakeun olahraga jeung tong poho ngadoa menta kasembuhan ka Allah. Olahraga teh salian penting jang ngalawan panyakit, oge penting jang nambah semangat hirup. Tong hilap oge olahragana disasuaikeun jeung kamampuan awak, tong nepi ka maksakeun. Lakukeun we olahraga ringan.
Harita keur budak leutik keneh mindeng guyang di balong, urang jeung Dadan ngojay. Panya urang mah si balongna teh deet teu jero. Jadi pede weh guyang. Tapi pas geus nepi ka tempat balong eta, urang ngarasa ieu balong teh jero. Rada sieun soalna urang teu bisa ngojay, keur mah balongna sepi mun aya nanaon teh sieun euweuh nu nulungan. Mimitina mah ngojayna di sisi, masih oke teu kalelep. Tapi pas rada tengahan, urang teu bisa napak. Tuluy urang kukucibekan bari menta tolong sabari leungeun ka luhurkeun. Untungna teh si Dadan bisaeun ngojay, jadi urang ditarik ku si Dadan ka sisi. Sieuna teh aya arus tuluy ka bawa. Untungna teh salamet keneh.
Jalma sieun nyorangan sabab manusa sacara alami mah mahluk sosial anu butuh interaksi sosial jeung hubungan jeung jalma sejen. Ayana jalma lian masihan aranjeunna rasa kanyamanan sareng kaamanan sabab ngarasa ditangtayungan sareng henteu nyalira. Nalika batur ngarasa nyalira, aranjeunna tiasa terasing sareng teu aya dukungan ti batur. Sajaba ti eta, sieun keur nyalira oge bisa dipicu ku pangalaman kaliwat nyeri atawa kaayaan lingkungan teu aman. Contona, hiji jalma bisa ngalaman hiji kajadian pikasieuneun nalika maranehna keur nyorangan, atawa maranehna cicing di lingkungan teu aman. Sieun nyalira oge tiasa dipangaruhan ku kaayaan emosional jalma, sapertos kahariwang atanapi depresi. Kaayaan ieu tiasa ngajantenkeun jalma langkung rentan kana kasieun sareng teu ngarareunah.
Ngadangu carita rerencangan abdi anu bade bunuh diri abdi reuwas pisan lantaran salila ieu abdi ningal manehna slaku jalmi anu bageur, cicingeun, jeung teu pernah ngalakukeun hal anu aneh-aneh. Abdi pansaran naon anu nyebabkeun manehna hoyong ngalakukeun hal eta. Pas leutik bapana kasar pisan jeung sok nyiksa mamah jeung adina unggal poe, ti kajadian eta, manehna tumuwuh janten jalmi anu sieun lamun patepang jeung jalmi anu sok sangeunahna ka batur. Pas kuliah oge manehna sok tara tiasa bobo, unggal peuting ceurik wae nepikeun manehna ngarasa sesek teu tiasa napas. Manehna oge kedah mineng nginum ubar lamun hoyong tiasa bobo anu bener.
Unggal poe, mun mangkat gawe, kuring ngaliwatan ka salah sahiji TPS (Tempat Pembuangan Sampah) nu aya di salah sahiji pasar. Geus bisa dipastikeun kuring kudu nutupan irung supaya teu ngambeu bauna sampah nu terus numpuk ti poe ka poe. Sakapeung mah sok hoream ngaliwat ka eta tempat teh, ngan kapaksa we da ngan eta hiji-hijina jalan nu nuju ka tempat gawe kuring. Kuring teu kuat ku jijikna ningali sampah nu numpuk bari digembrong ku laleur. Geus puguh bau na matak murel hayang utah. Teuing kunaon treuk nu sok ngangkut sampah teh geus sababaraha poe teu  datang wae ngangkut. Lila-lila sampah nu unggal poe terus dipiceun ku masyarakat teh numpuk na tepi ka nutupan jalan paragi liliwatan kendaraan. Para padagang geus mulai protes ka aparat satempat. Untungna kaayaan kitu teh teu lila. Heuleut sababaraha poe ka tukang, treuk nu sok ngangkut sampah datang. Puguh matak atoh sarerea.
Rasa kaduhung sabenerna bisa dicegah atawa bisa diminimalisir bisi kajadian di kahirupan kahareupna. Nu kahiji kudu apal naon nu dipikahayang, tujuan hirup anu jelas jeung kaukur teh jadi koncina. Nu kadua bisa ngaluangkeun waktu leuwih ka jelema nu dipikanyaah, bisa milih jang ka imah kolot atawa dulur pas poe libur atawa bisa ngobrol ngaliwatan telepon. Nu katilu ngahargaan kana waktu, sabab waktu teh berharga pisan, gunakeun waktu samaksimalna jang meunangkeun impian saacan kaduhung. Nu kaopat kudu dipertimbangkeun oge antara kagagalan jeung henteu wani nyobaan, maksimalkeun kabeh kesempetan nu aya ulah nepi kaduhung di kahirupan kahareupna sabab embung nyobaan. Nu kalima ulah hare-hare kana kasehatan, kudu ngaluangkeun waktu jang olahraga minimal saminggu sakali.
Mimitina si Jodi nyobaan maen slot diajak ku rerencangan na. Pas nyobi kahiji kalina si jodi langsung meunang jackpot. Manehna mikir judi online ieu tiasa janten sumber piduiteun anu gancang jeung langsung meunang gede. Bakating ku butuh duit ayeuna keneh, Jodi langsung nyoba maen slot deui. Manehna langsung masang angka anu badag , eta oge manehna make duit meunang nginjeum di rerencangan na. Dua tilu kali si Jodi eleh wae, duit sapuluh juta meunang nginjeum langsung lapur. Si Jodi bingung naha manehna teu meunang meunang wae, ditambih manehna kedah gera mulangkeun duit ti rerencangan na. Manehna kapaksa nginjeum deui ka nu sanes. Kitu we nepi ka manehna jadi kasohor si Jodi tukan judi loba hutang.
Humas kapanjanganna nyaeta hubungan masyarakat bagian ti organiasi anu hubunganna jeung masarakat. Biasana peran humas penting sabab nyebarkeun informasi ngeunaan hiji organisasi ngarah dipandang alus ku masarakat. Basa urang jadi Humas di organisasi jurusan, urang dibere tugas nyekelan media sosial. Sanajan urang gawena dina HP, tapi cara urang meunangkeun warta atawa informasi jang di sebarluaskeun teh urang kudu neangan jeung aktif lamun keur aya acara-acara komo deui nu pakuat-kaitna jeung jurusan. Proses ieu nu ceuk urang teu gampang, sabab kudu merlukeun tanaga jeung waktu komo deui sabari kuliah anu loba kasibukanana. Tapi sanajan kitu ge urang ngalakukeunna ku sumanget, nepikeun ka pas poean penghargaan, divisi humas juara kategori divisi nu paling aktif.
Di pasar mah sok loba tumpukan sampah nu geus overload. Tumpukan sampah na teh sok aya di mana-mana, di hareupeun lapak, di juru pasar, jeung di jalan-jalan. Komo dina blok sayuran mah, sampah sesebetan sesa sayuran teh diingkeun dina hareupeun lapak, nepi ka ngagunung jeung katincakan. Mun hareupeun lapak bungbuahan mah sok loba bungbuahan buruk nu ditambrukeun di hareupeun lapakna. Sok nepi ka ngagunung loba pisan. Mun keur hujan teh sok ripuh, jadi barecek jeung jariih katincakan. Malahan mah nepi ka baceceran ka sisi jalan nepi ka minuhan jalan. Salian eta, di juru pasar ge sok aya bak sampah anu sok pinuh pisan ku sampah.
Cara anu katujuh anu kedah urang laksanakeun nalika urang ngalaman gagal marake, nyaéta ngingetkeun pengendara sanés. Upami rem kendaraan urang gagal nalika anjeun nyetir di jalan anu cukup rame, teras cobian ngingetkeun supir sanés supados henteu ngabahayakeun jalma nu sanés ogé. Trikna nyaéta ngahurungkeun sinyal péngkolan atawa méré tanda ku nyoplokkeun sapotong lawon tina jandela tuluy dilambaikeun ka luar mobil. Lamun kapaksa ngadat, nabrak kana hal 'lemes' tur aman. Nyaéta, nalika kaayaan bener-bener genting atanapi anjeun teu gaduh pilihan sanés nalika rem gagal, milarian barang anu katingalina 'lemes' pikeun ngeureunkeun mobil. Hal 'lemes' bisa mangrupa pager kai, taneuh, keusik jeung sajabana.
Aya hal nu dipikasieun ku kuring lamun mamangkatan sorangan, nyaeta sieun aya nu nodong. Dina hiji waktu kuring jangjian jeung babaturan rek ngalongok guru kuring nu nuju teu damang. Anjeuna dirawat di salah sahiji rumah sakit. Kuring indit ti imah kira-kira wanci lohor. Ti imah, kuring dianteurkeun ku lanceuk kuring tepi ka sisi jalan raya. Barang tepi ka jalan, kabeneran aya angkot ngaliwat. Atuh kuring langsung naek kana angkot bari teu tatanya deui. Pikiran kuring ieu angkot ngaliwat ka lebah rumah sakit. Kira-kira geus tengah-tengah perjalanan, angkot belok kanan lain lempeng terus ka arah rumah sakit. Barang dititenan, kuring ngagebeg reuwas. Horeng kuring salah naek angkot. Atuh kuring buru-buru ngeureunkeun supir, langsung turun tina angkot bari teu poho mayar heula. Kuring langsung meuntas jalan rek megat deui angkot nu ngaliwat ka rumah sakit. Keur jongjon nungguan angkot nu teu daek wae jol, ti kajauhan aya hiji lalaki nu nungtun motor laju nyampeurkeun ka kuring. Kuring rada hariwang jeung taki-taki rek lumpat bisi nu nyampeurkeun teh jelema nu rek niat jahat, nodong ka kuring. Sanggeus deukeut, eta lalaki pok ngomong yen manehna beakeun bengsin. Ngumaha ka kuring sugan kuring haat mere duit ka manehna keur meuli bengsin saletereun wae mah sangkan manehna bisa balik. Kuring teu tega nolak da watir ningal kaayaana, ahirna kuring mere duit sacukupna keur manehna meuli bengsin. Dina jero hate kuring ngucap syukur Alhamdulillah, nyatana nu nyampeurkeun teh lain jelema jahat.
Abdi ngantunkeun ibu ka bidan sanés, waktos éta bidan teu aya. Sanggeus balik ti bidan, indung kuring katingali jempé. Jeung buru-buru ngajak kuring ka imah. Firasat abdi henteu saé. Hal-hal anu goréng ngeunaan haté ibu ngalipet dina uteuk kuring. Nalika kuring dugi ka bumi, ibu nyarios ka kuring. Ceuk bidan mah indung kuring keur kakandungan. REUNEUH!!!! Bidan 'ngarampa' beuteung ema nu badag. Abdi reuwas. 22 taun kuring hirup jadi anak tunggal, ujug-ujug kuring boga adi lanceukna?? Jarak mana nu sabenerna leuwih pantes jadi anak kuring?? (Rerencangan abdi anu nikah saatos lulus SMA, tos ngagandong budak). Diagnosis henteu langkung saé tibatan panyakit jantung mamah. Ceuk Bapa, "Hayu urang naroskeun ka Bibi." Saparantos Isya, pun bapa nyandak indung abdi kanggo mariksa ka bidan. Abdi henteu ngiringan.
Isuk-isuk basa adi abdi tos angkat ka sakola, manehna kalahkah uih deui ka imah lantaran era pedah calanana bolong. Bakating ku erana manehna embung ka sakola sababaraha poe padahal calanana geus dikaput ku mamah, tapi manehna tetep era lantaran anu ningal calanana bolong teh nyaeta  rerencanganna. Wayahna abdi kedah meserkeun deui calana anyar lantaran manehna sieun bisi bolong deui calanana lamun dikaput hungkul mah. Eta oge manehna kedah dipapaksa heula ku rerencanganna jeung dibejaan moal disengseurikeun deui ku rerencangan, tungtungna manehna hoyong ka sakola deui nganggo calana anyar anu dipangmeulikeun di pasar. Abdi ngabejaan manehna ulah nepikeun teu sakola deui ngan pedah calana bolong.
Tilu ciri pasangan nu salingkuh. Nu kahiji nyaeta nunjukeun sikap nu beda jeung sasarina. Misalna biasana mah sok ngobrol bareng jeung perhatian pisan, jol we jadi cuek atawa jadi sibuk pisan kana pagawean. Biasana parobahan sikapna ngadadak tanpa sebab. Nu kadua nyaeta jarang aya waktu di imah jeung kulawarga. Biasana sok ngaluangkeun waktu teh mun libur gawe, ngadadak jadi sok sibuk mun libur gawe ge. Mun aya waktu luang ge dipake sare atawa ngoprek hape, lain dipake jang ngobrol kulawarga. Nu katilu nyaeta sering ngabohong. Boa tina nganafkahan atawa tina iinditan. Biasana iinditan teh sok ngajakan, ieu mah jadi susulumputan tuluy ditanya teh ngabohong wae.
Tos sababaraha sasih ieu Dodi ngarasa nyeri dina panon na. Asalna manehna teu paduli, tapi beuki lila beuki nyeri pisan nepika nyeri ka hulu. Dodi maksakeun datang ka dokter soca, suga we manehna gaduh masalah dina paningalna. Tapi manehna bingung lantaran teu aya masalah dina paningalna. Manehna disarankeun datang ka rumah sakit supados discan make alat supados katingal panyakit anu aya dijero anu teu katingal ku panon. Dokter nyarios yen manehna gaduh kanker dina panon. Manehna teu nyangka panyakitna bakal parah kieu. Tungtungna manehna ngobrol jeung kulawargina jeung mutuskeun bakal diubaran make cara tradisional lantaran sieun dioperasi di rumah sakit.
Agoraphobia nyaeta sieun aya dina kaayaan teu biasa, ngerakeun, atawa teu bisa dihindarkeun. Seueur jalma nganggap yen agoraphobia aya hubunganana sareng kasieun sareng hoream ninggalkeun bumi. Padahal, agoraphobia nujul kana gangguan kahariwang. Eta mangrupikeun gangguan nalika parasaan sieun timbul sareng nyingkahan kaayaan atanapi tempat anu tiasa nyababkeun panik sareng ngajantenkeun anjeun teu nyaman. Jalma anu agorafobia mineng ngajauhan tempat umum atanapi rame sapertos kareta, beus, pameran, karnaval, sareng anu sanesna. Jalma anu karusuhan eta sok resep cicing di bumi nyalira atanapi sareng batur anu aranjeunna percanten. Jalma ngalaman gejala patali kahariwang jeung panik, nuturkeun pola kabiasaan pikeun nyingkahan, sarta nyieun zone aman sorangan dumasar kana alam sieun ngalaman.
Aya salah sahiji jalmi anu gagal mayar di aplkasi anu nawisan pay later. Pay later ieu mangrupakeun salah sahiji fitur supados urang tiasa balanja sanajan teu gaduh duit. Janten saha wae tiasa meuli barang ayeuna keneh tapi mayana isuk-isuk deui atawa biasana mah sasih hareupna. Tapi lamun urang teu tiasa mayar bakal didatangan ku tukang nagih duit tuluyu didatangan ka imahna lantaran sateuacan urang nginjeum duit kedah ngisi data heula kaasup data alamat urang. Aya hiji jalmi anu teu tiasa mayar teras didatangan ku nu nagih duit sabari diancem lamun manehna teu mayar bakal terus ditambihan bungana, nu awalna nginjeum dalapan ratus rebu, jadi kedah ngagentosan salapan ratus rebu.
Kadang lamun ningali batur utah, jalma oge ngarasa seueul spontan sarta hayang utah oge. Sanaos ieu ngan ukur reaksi kana bau anu goreng, kamungkinan yen awak ngagaduhan reaksi bawah sadar kana kaayaan sakurilingna. Faktor sejen nyaeta aya kamungkinan yen batur ngagaduhan burih sensitip. Sababaraha ahli ngajawab yen pangjurung pikeun utah bisa dikawasa ku ngadaharan katuangan jeung inuman nu tangtu sarta nyoba bersantai awak ngaliwatan engapan sarta semedi. Lamun hiji jalma ngarasa seueul, coba lalaunan meakeun inuman karbonat, ngalangkah kaluar pikeun meunangkeun hawa seger atawa ngaganggu diri ku kagiatan sejen. Hiji hal anu pasti, ulah gura-giru ngalakukeun olah raga atawa kagiatan, sabab sababaraha rupa kaayaan anu meryogikeun usaha bisa nimbulkeun seueul.
Don't judge a book by its cover. Eta papateh teh bener, urang ulah ninggali batur tina kulitna hungkul atawa nu katinggali ti luarna. Pedah urang geus ngarit jang maraban domba, harita teh kabeneran keur rek idul adha, urang jadi salah sahiji panitia marketingna. Tah geus ngarit, urang teh nganjang ka tempat creambath, da buuk asa geus teu mangrupa. Tapi urang ditahan ku petugas pas rek asup teh, lantaran meureun urang katinggalina teu kawas nu sejen. Kuduna mah ulah kitu petugas teh, kudu profesional. Padahal urang kadinya teh rek jadi pelanggan, lain rek menta-menta. Naon salahna mun urang datang kadinya? Nu penting mah urang mawa duit.
Di sakola, abdi sareng rerencangan dipasihan emam siang ku sakola. Biasana urang nyandak emameun di dapur teras di bawa ka kelas. Tuluy para murid nyandak emam nyalira kana piring sorangan-sorangan teras emam sasarengan di kelas. Pas tos beres emam, para murid kedah ngumbah piring jeung gelasna sorangan supdados tiasa dianggo deui isukna. Pas atos rengse ngumbah wadah, aya hiji rerencangan abdi anu nginum susu saatos emam, tapi teuing kumaha caritana manehna jol utah di juru kelas. Lantaran era, manehna langsung indit. Tapi teu lila aya rerencangan kuring anu sanes manggihan utah eta sabari geleuheun, manehna langsung ngomong ka barudak di kelas, nitah ngaberesihan eta utah.
Sakapeung mah mun nuju datang bulan teh sok teu paruguh rarasaan. Ieu geus poe kadua Rini datang bulan, kamari telat saminggu. Rarasaan teh sok hayang ambek-ambekan wae, tapi teu apal sababna pedah naon. Biasana mun aya babaturan nu ngomentar atawa ngajak heureuy ge sok asa jadi baperan pisan. Sok nganggap serius kana nanaon teh, hoyong na ngamuk we ka sasaha ge. Teu beunang kahulag saeutik, Rini sok tuluy ngajanggilek. Komo deui mun diajak ngobrol nu jalma nu teu nyambung mah, meuni geus hayang ngambek we rarasaan teh ngadangu sorana oge. Mantak, ayeuna mah mun keur datang bulan teh Rini sok ngerem we di kamar da sok hoream amprok jeung batur bisi kabawa jengkel.
Poe ayeuna teh abdi indit ka ondangan babaturan kuliah. Abdi inditna make baju nu saragaman jeung babaturan nu lain. Samemeh indit, abdi mastikeun bajuna geus rapi jeung tiungna teu nyengsol. Tuluy babaturan abdi nyampeur bari rusuh. Da saking ku rusuhna, nembe ngeuh pas asup gedung yen sandal abdi teh sisirangan. Nu hiji pantofel warna hideung glossy, nu hiji deuina pantofel warna cream. Jeung deuih nu hideung mah flat, eh nu creamna teh aya hakan. Mantak abdi teh asa rada teu ngeunaheun leumpang, singhoreng sisirangan sandal. Abdi meuni isin pisan harita. Untungna baju gamis abdi panjang, jadi bisa dipake nutupan sandal nu sisirangan.
Ulin ka imah babaturan, emang imahna teh geus lila tara dianjangan soalna manehna boga imah anyar. Jadi imah ieu teu ka urus, paling saminggu sakali kakara ninggali ka imah ieu. Harita pas diajak urang mah hayu-hayu wae, jeung hayang ninggali ongkoh imahna, da mindengna mah diajak ka imah nu anyarna. Pas mukakeun panto, urang kaget loba cucunguk, malah mah aya nu ngapung ngahampiri urang. Urang geuleuh nepikeun ka teu daek asup. Tungtungna mah urang nungguan di luar, nungguan manehna beberes heula ngusiran eta cucunguk. Ninggali hiji cucungukna oge geus gila, komo ieu loba, padahal eta teh masih di hiji rohangan, can ninggali rohangan nu sejen.
Basa kuliah eta teh masa masa dimana urang sok mindeng di carekan ku mama jeung bapak kusabab sok balik na peuting. Padahal urang balik peuting oge lain ku euweuh alesan atawa ngan ulin ulin hungkul urang balik peuting teh kusabab loba tugas tugas anu kudu di kerjakeun. Pernah basa urang jeur rieweuh rieweuh na ngajieun tugas kusabab geus waktu na di kumpulkeun urang nepi ka teu ningali waktu nyaho nyaho geus peuting weh, hararese rek balik oge da eweuh angkot na. Akhirna poe eta urang milih ngendong di imah babaturan urang anu deukeut jeung kampus. Urang nelepon ka imah ngomong lalaunan sangkan jelas ka kolot kunaon teu bisa balik sangkan ngarti kusabab urang sieun di carekan, tapi untung na kolot urang ngartikeun.
Demam panggung teh parasaan normal nu dirasakeun kabeh jalmi upami mimiti nyayogikeun hiji perkawis dihareupeun seueur jalmi. Demam panggung disebabkeun ku stres tur rasa hariwang teu tiasa minuhan ekspektasi batur. Hampir kabeh artis, penyanyi, atlit, jeung sajabana nu tos kakoncara nyarita upami manehna kantos ngarasakeun demam panggung. Conto upami demam panggung teh biasa dirasakeun nyaeta caritana Adele. Adele penyanyi nu tos kakoncara ge mineng keneh ngarasakeun nu ngarana demam panggung. Bahkan manehna kantos utah saking demam panggungna. Demam panggun sanes perkawis nu peryogi dihariwangkeun. Saluyu sareng jam terbang urang ngabiasakeun tampil dihareupeun loba jalmi perasaan ieu lila-lila teh pasti leungit.
Di imah kuring, kuring boga dua belas ucing, sadayana ti induk nu sarua. Sabenerna eta ucing the boga lanceuk kuring, tapi geus ngalobaan tur jadi beuki loba, sahingga urang sakulawarga mantuan ngurus jeung ngajagaan eta ucing. Ucing-ucing urang di tunta di buruan tukang, kabeneran imah urang boga palataran anu lumayan gede. Waktu éta kuring meunang pikeun mere kadaharan aranjeunna, tapi nalika kuring kakara muka panto kuring teu kahaja nincak tai ucing, sarta eta tai ucing the beunang kana jari kaki kuring. Jujur, harita kuring hayang ambek pisan, tapi kuring teu nyaho kudu ambek ka saha, jadi kuring ngan ukur bisa ngadumel jeung bari ngadumel teh bari mere dahareun. Sanggeus kitu kuring ngabersihkeun suku kuring dina keran anu aya di dinya, kuring ogé ninggalkeun sendal kuring di dinya kusabab kuring jijik ku eta tai ucing.
Hadiah atawa hibah atawa hadiah nyaeta mere duit, barang, jasa anu dilumangsungkeun tanpa kompensasi nanaon sakumaha dina kasus di dagang. Urang mere hadiah kudu ikhas teu meunang ngahareupkeun di balikeun deui. Lamun dina tradisi natalan, biasana umat nasrani mere atawa tukeran hadiah atawa kado keur jelema anu di pikayaah, hadiah biasana mangrupa sesuatu anu di pikahayang atawa barang anu di perlukeun. Ieu di lakukeun ku sabab kudu berbagi kasih jeung kabahagian.   Dina hubungan antar manusa, ngalakueun silih tukeur hadiah boga peran dina ningkatmeun kadeukeutan sosial. Jelema anu di bere kado barang kareseupna atawa barang anu ges lila di pikahayang pasti bakal reuwas jeung bungah pisan narimana.
Erna mah pernah sakali-kalina ngaliwat ka TPA Cipeundeuy, atawa nu leuwih katelah ku sebutan gedig. Mangkaning harita teh rek aya acara reunian di imah babaturan nana nu di Bandung. Erna indit sorangan make motor. Pas ngaliwat ka gedig teh harita teu make jas hujan, jadi bau sampahna napel dina jaket jeung bajuna. Keur kumpul teh Erna minder sorangan da ngarasakeun yen awakna bau pisan. Untungna Erna mawa salin baju, langsung we numpang mandi di imah babaturan nana. Geus kitu mah mending we Erna teu era teuing ngariung jeung babaturan na oge. Hadena we harita teh mawa baju salin, mun hentei mah jigana bakal era pisan.
Sababaraha kali kuring cicingeun nangkep asisten rumah tangga kuring nyiduh dina piring, gelas, mangkok sareng alat makan sanés. Sadar-sadar kuring make alat makan anu dicampur ciduh, anu jelas aya bakteri atawa kuman atawa mahluk leutik anu teu bisa katewak ku mata taranjang anu nempel dina piring jeung alat makan kuring. Lamun mahluk teu mawa panyakit bahaya mangka kuring untung. Tapi ayeuna nuju usum covid, tangtos tindakan ieu bahaya pikeun kaséhatan. Kuring tos ningali anggota rumah tangga kuring nyiduh dina mangkok tuangeun kuring sababaraha kali, tapi kuring henteu nyandak tindakan atanapi ngeureunkeun kuringna, naha? Ayeuna masalahna sanés pangaruh kana kaséhatan tapi anu utama nyaéta ART kuring ngagaduhan niat "goréng" pikeun kulawarga kuring sareng ieu kedah langsung dieureunkeun.
Harita pas keur cicing jeung dulur jauh, aranjeunna laliburan sadayana. Jadina urang dititah ngajagaan imah anjeunna. Imah nu sakieu legana, urang cicingna di lantai dua, da geus biasa mun mondok teh sok di lantai dua. Urang nungguan imah teh aya kana dua poean, pokona mah unggal sore jam 4 tan masih keneh caang, lampu-lampu kabeh ku urang sok dipareuman, soalna mun peuting sieun ka handapna. Komo deuih loba lukisan atawa patung-patung. Saenggeus lampu dihurungkeun, panto-panto oge dicekan da bisi can dikoncian. Geus kitu mah urang naek deui ka lantai dua, indit ka kamar bari dikoncian kamarna. Oge urang nyetel TV ngahaja digedean sorana ngameh teu kadenge bisi aya sora-sora nu sejen. TV teh ngagateng tuluy nepikeun ka subuh, meh urang ngarasa aya baturna.
Utah abdi karasa pait sareng warnana semu konéng. Kuring terang naon anu kuring utah nyaéta jus lambung, sanés eusi beuteung deui. Kuring nyoba-nyoba teu mikir 'hadoooh nyandung kaditu kadieu'. Masalahna kuring émut kana kecap-kecap dina tungtung buku 100 Alesan Pikeun Panik Ngeunaan Ngabogaan Orok, anu mangrupikeun jinis 'ulah hariwang, éta patut'. Kuring yakin éta leres. Kusabab mustahil jalma jaman ayeuna tiasa masangkeun poto orokna dina média sosial upami pernyataan éta henteu leres. Leres, leres? Teu karasa. Ieu mah sakadar utah kakandungan. Kudu aya unsur tiis dina ieu. Kuring ogé ménta punk rock pikeun dianteurkeun ka bidan deukeut imah kuring. Sareng bidan nyarios yén dugaan kuring henteu leres-leres salah. Kuring bray tiis + hormon kakandungan = utah incomparable. Kacida goréngna kuring utah, sanajan kuring dipariksa ku bidan, kuring nyuhunkeun waktos kaluar pikeun jackpot pikeun ka kamar mandi.
Pernikahan sapupu abdi teh digelar dinten ayeuna, kaping 20 Januari 2021. Digelarna nyaeta di bumi mempelai istri, sapupu abdi. Akad nikahna mulai ti jam salapan. Mun resepsi na mah mulai ti jam sapuluh, beres acara akad jeung serah tarima. Tah beres akad jam salapan, bakal aya sesi poto bersama kulawarga. Ti mimiti kulawarga mempela pameget, kulawarga mempelai istri, dugi ka saduduluran nana oge dipoto. Nikahan na teh nanggap kasenian Sisingaan. Kasenia sisingaan na mah dimulai ja dua beurang dugi ka beres. Jumlah sisingaan na aya sapuluh, unggal sisingaan ditaekan ku dulur jeung alo nu masing-masing hiji jatahna. Tamu ondangan nana teu eureun-eureun datang ti enjing dugi ka sonten.
Di gebug teh rasa na nyeri henteu ngan nyeri sacara fisik leuwih leuwih nyeri hate na. Di perlakukeun kasar komo ku nu jelema anu dekeut jeung urang rasana teh leuwih nyeri hate, urang asa teu di hargaan pisan jeug teu guna nepi ka maen leungeun kawas kitu. Lamun nunut keu ka panalitian, jelema anu boga sifat tempramen babari ambek jeung hampang leungeun bakal hese berubahna. Maneh na bakal tuluy kawas kitu lamun aya salah saeutik langsung ngambek na di gede gede keun, masalah leutik bisa jdi panjang sarta saeutik saeutik bakal pake lengeun. Kabiasaan kitu teh kacida goreng na lamun d tuluykeun bakal jadi toxic atawa racun dina hubungan. Ku matak kitu urang na anu kudu tegas nyokot kaputusan, urang kudu tega jeung kudu pisan ngambek ameh mere beja yen urang teu bisa jeung embung di perlakukeun kawas kitu.