mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Tos samingguan ieu abdi ngabaturan sobat abdi kanggo persiapan nikah manehna. Mulai ti milih tempat kanggo nikahan, milih ketring nikahan, milih acuk panganten, nepikeun milih souvenir kanggo nikahan. Manehna bingung lantaran di nikahan engke bakal aya seeur pisan jalmi anu datang, janten manehna kedah milih sadayana nu sae sabab bakal aya seeur tamu anu dipikahormat ku para kolotna. Manehna oge gaduh rencana ngondang salah sahiji panyanyi anu kasohor kanggo ngahibur para semah. Pas sagala persiapan tos rengse, manehna teu sabar hoyong geura-geura nikah lantaran ti baheula cita-citana hoyong janten ibu rumah tangga anu fokus ngurus budak jeung carogena sanajan manehna lulusan S1.
Lulus ka paguron luhur anu dipiharep tangtu waé impian urang saréréa. Anjeun ayeuna mahasiswa sareng siap nampi pangaweruh dina kuliah. Sanajan kitu, meunangkeun pangaweruh dina kuliah teu sakumaha gampang saperti di SMA. Aya babaraha hal nu kudu urang siapkeun yen asup ka paguron tinggi nyaeta: 1. Siapkeun heula mentalna, mimitina kudu nyiapkeun mental pikeun hirup di dunya perkuliahan. Kusabab tanpa mental anu kuat, anjeun moal tiasa ngatasi éta. Anjeun kudu nungkulan numpuk-numpuk tugas jeung karakter nu beda dosen geus dewasa sabab geus lain budak deui. 2. Atur jadwal sabisa-bisa.Dina awal perkuliahan pasti meunang jadwal kuliah jeung saha anu di ajar ku dosén. Anjeun kedah ngatur jadwal antara ngalaksanakeun tugas, diajar sareng waktos maén. Salila kuliah, anjeun ogé bakal nyadar yén waktu maén anjeun beuki sempit, teu disebutkeun yen anjeun kudu preoccupied kalawan organisasi. Anjeun kedah ngatur éta sadayana saé supados kuliah anjeun suksés.
Ti tahun 2011 urang resep pisan ka super junior, urang osok ngarepkeun bisa papanggih jeung super junior. Soalna unggal nonton super junior pasti nyieun hate teh pibungaheun, kusabab anggotana teh lalucu. Urang inget pisan basa SMP urang osok ka warnet, ti jam dua beurang nepika burit jam lima. Meakeun duit jajan sakeur nempo video super junior, jeung ngadengekeun lagu-laguna. Sakingku resepna, nepika urang cetak lirik laguna jang di apalkeun. Pas tahun 2012 akhirna urang papanggih jeung super junior, soalna basa eta super junior ngayakeun konser nu ngarana "SUPER SHOW 4" konserna teh sakitar bulan april. Eta mah urang rewas bari leweh, pas nempo aslina mah teuteula mani kasep pisan. Didinya urang leweh saking ku bungah na nempo anggota super junior, teu poho urang ge miluan nyanyi unggal lagu bari luluncatan.
Salingkuh teh jadi salah sahiji hal anu kudu dihindari tina sabuah hubungan. Sabab hal salingkuh teh bisa ngarugikeun kabeh pihak jeung hubungan nana. Komo mun salingkuhna jeung babaturan sorangan mah, nu leungit teh lain hungkul pasangan, tapi oge hubungan babaturan. Tah, mantak dina hubungan teh kudu aya nu ngaranna saling ngartikeun, ulah hayang dingartikeun hungkul. Kudu waspada oge ka babaturan di sakuriling bisi aya nu jol we nusuk ti tukang. Kudu boga rasa curiga kana unggal kajadian teh. Mantakna, supaya pasangan tei salingkuh, yuk urang perbaiki diri, jaga penampilan, jeung jaga rasa nyaah. Ulah nepi ka ngalaman nu ngaranna disalingkuhan.
Lamun urang aya tugas atawa urusan ngadadak anu kudu mangkat jauh harita keneh ka luar kota, piliheun anu bener nyaeta urang naek pesawat. Pesawat hargana murah jeung gancang nepi na. Saperti dulur urang anu ujug ujug boga pagawean anu kudu di uruskeun ka surabaya tapi kudu PP sapoe kudu bolak balik, lamun naek bus kan moal bisa ku batan lila, jadi kudu naek pesawat. Isuk isuk maneh na hudang rek siap siap mangkat, tapi anu ngarana ibu ibu pasti riweh lamun isuk isuk teh kudu nguruskeun imah jeung barudakna heula. Di jalan rek ka bandara maneh na geus teu daek cicing teu tenang kusabab sieun tinggaleun pesawatna. Pas geus nepi bari lulumpatan teh bener yen manehna katingaleun pesawatna. Eta rasana geus reuwas sieun ceunah bakal teu bisa ka surabaya tapi untungna bisa tiketna di alihkeun ka panerbangan saenggesna.
Biasana mun di imah loba reungit teh berarti loba barang nu bugbrag-bugbrug. Biasana aya barang nu teu rapih atawa loba panyumputan reungit. Terus, oge bisa disababkeun aya cai kotor atawa cai nu nguyumbang. Ieu teh bisa jadi tempat berkembang biak reungit. Mun geus loba reungit mah bakalan rentan kana panyakit jiga tipes, demam berdarah, jeung sajabana. Mantakna, parabot imah teh kudu rapih jeung rutin diberesihan supaya euweuh reungit nu euntreup. Mun aya babala teh buru-buru beresihan supaya euweuh jentrik reungit. Jadi, yuk mulai berseka deui dina neundeun jeing nyusun parabot imah, beresihan sing rutin oge supaya euweuh reungir nu bisa nyumput jang ngendog!
Irfan mah teu resep kana kokotor. Boh tai manusa boh sato. Panginten henteu resep anjeunna sapertos biasa pikeun manusa normal. Tapi anjeunna bakal keuheul pisan upami ningali kokotor, khususna kokotor anu ngagoler di jalan, anjeunna henteu resep pisan. Anjeunna bakal ngarasa geuleuh pisan lamun ningali sagala kokotor sanajan tai hayam nu jumlahnya saeutik anjeunna geuleuh kalawan. Sakali anjeunna nincak kotoran hayam dina sapatuna. Anjeunna jadi geuleuh, anjeunna teu hayang kasampak handap sarta lempangna jengke kaluar geuleuh jeung sieun yen kokotor na bakal nyebarkeun sakuliah sapatuna. Anjeunna henteu hoyong ngabersihan sapatuna kusabab geuleuh sareng henteu tahan ningali kokotor sumawona ngabersihkeunana. Anjeunna bakal ngantepkeun sapatuna dugi ka kokotorna garing atanapi dugi ka kolotna ngabersihkeunana.
Salila kuring gawe ditempat ieu, abdi teu pernah ngarepkeun nanaon. Pokona mah tos tiasa ditarima gawe di dieu oge kuring mah tos sukur. Komo di dieu mah jalmi na balalageur, janten abdi oge balik bageur ka maranehna. Abdi teu pernah datang telat ka kantor, kadang-kadang oge abdi sok masihan dahareun kanggo rerencangan di kantor lamun keur aya artos leuwih. Biasana abdi mawa pasakan mamah, barudak di kantor raresepeun ka pasakan mamah janten abdi sok mawa. Hiji dinten, basa kantor bade liburan atasan kuring jol ngumumkeun pagawe terbaik sasih ieu, manehna nyebut nami kuring. Abdi ngarasa dihormatan. Kahareupna abdi bakal tetep janten pagawe anu lekeun.
Sanajan sakapeung mah nimbulkeun rasa geuleuh, tapi kotoran unggas siga hayam jeung entog mangrupakeun bahan baku nu alus jang nyieun pupuk organik. Aya sababaraha cara jang nyieun pupuk tina kotoran unggas. Nu kahiji make metode pengomposan, cara ieu ngalibatkeun pembuatan tumpukan kotoran unggas nu geus dicampur ku bahan nu sejen siga daun garing, jarami, atawa daun-daun hejo. Nu kadua make metode fementasi, cara ieu ngalibatkeun pencampuran kotoran unggas jeung cai oge ragi fermentasi. Campuran ieu tuluy diantepkeun salila sababaraha minggu jang proses fermentasi jeung digalokeun sacara teratur. Nu katilu make metode larutan. Cara ieu ngalibatkeun pencampuran kotoran unggas jeung cai dina proporsi tertentu jeung diantepkeun salila sababaraha minggu jang proses fermentasi.
Hal anu paling di hanjakalkeun ku urang nyaeta merekeun jawaban tugas-tugas kuliah. Basa eta mun aya tugas babaturan pasti menta wae jawaban ka urang unggal isuk rek asup kelas, cara niron na teh mimiti menta heula buku urang trus di potokeun karek weh di salin ku maraneh na teh. Urang didinya cuma bisa ningalikeun bari na jero hate mah heuneug pisan. Mikir oge urang nepika gadang teu sare ngerjakeun tugas eta nu sakitu lobana, ngitung jeung maca ngartikeun sorangan. Tapi maraneh na meuni ngeunah tinggal motokeun, jujur urang hanjakal amprok jeung jelema nu kos kitu. Jujur oge urang hanjakal wauh, deukeut, jeung merekeun jawaban ti mimiti nu ngajadikeun kabiasan jang maraneh na terus jadi ngarugikeun urang.
Tileuleup teh salah sahiji kajadian nu embung dialaman ku kabeh jalma. Tileuleup rasana kasiksa pisan tur sieun kusabab tiasa wae urang maot upami teu aya nu nulungan. Awak urang mimiti karasa siga katarik ka jero cai. Upami tos kitu urang tiasa ka serang panik, waos mulai kaasupan cai, tur leungeun nyobi nyekeul naon wae nu bisa dicekeul pikeun nyalamatkeun urang. Upami selamet tina kaleuleup rasa sieuna moal gancang leungit bahkan tiasa janten trauma ka babaraha jalma. Saatos ka darat sirah karasa lieur, panon buricak burinong, tur beuteung seueul pisan. Urang bahkan tiasa utah kusabab lobana cai nu kainum sawaktos kaleuleup.
Lantaran karya eta geus digunakeun ku babaturan jang kauntungan komersial, siga kanggo ngahasilkeun duit tina iklan di website jeung media sosial. Padahal karya eta teh mangrupakeun hasil tina kreativitas jeung usaha urang sorangan. Urang ngabutuhkeun waktu, pikiran, jeung upaya jang nyiptakeun karya nu alus jeung mangpaat, jadina urang mibogaan hak jang ngontrol penggunaan jeung distribusina. Urang oge jadi kaleungitan peluang jang ngagunakeun karya eta sacara komersial sakaligus kaleungitan reputasi Lantaran karya urang digunakeun sacara teu etis jeung teu pantes ku batur, ieu bisa mangaruhan kana reputasi urang salaku nu mibogaan karya. Ku sabab kitu, penting jang bertindak mun karya urang dicokot ku batur tanpa izin.
Nikah mangrupikeun momen anu khusus dina kahirupan batur, kalebet pikeun sahabat anjeun. Nalika réréncangan atanapi baraya nikah, biasana bakal aya kado kawinan kanggo réréncangan salaku wujud salam. Kado kawinan pikeun babaturan kedah dipilih anu pangsaéna sabab ieu mangrupikeun momen anu berharga pikeun aranjeunna. Sanajan kitu, kado kawinan pikeun sobat pangalusna teu ukur ditilik ku harga, tapi ku kabutuhan salaki jeung pamajikan di mangsa nu bakal datang.
Sepré jeung Ranjang Covers
Dua objék ieu tiasa janten kado kawinan anu cocog pikeun babaturan. Hal ieu rada penting sabab bakal saré di tempat anu sarua, meureun maranéhna ogé bakal pindah ka imah anyar sahingga maranéhna butuh parabot keur sare anyar ogé. Méré sepré anyar bakal nyieun pasangan ngora ngarasa kawas aranjeunna keur bobo dina kasur anyar ogé. Masihan warna caang pikeun nyadiakeun kanyamanan tambahan nalika bobo. Tong hilap kalebet panutup ranjang. Panginten anjeun sanés ngan ukur masihan kado kawinan ieu pikeun réréncangan, tapi anjeun parantos nyumbang kana masihan koleksi ageung pikeun panganten anyar.
Biasana mun keur ngambeu bau hanyir teh sok sagala karasa. Nu kahiji nyaeta karasa seueul dina angen sabab bana nyelek pisan. Komo mun hanyir tina getih mah, boh getih lauk atawa getih sato darat. Seueul na teh sok mantak heneg kana angen. Nu kadua nyaeta lieur. Mun geus seueul pisan ngambeu nu hanyir teh sok langsung lieur kana mastaka. Malahan mah nepi ka cecelekitan dina mastaka teh. Nu katilu nyaeta sok nepi ka ongkek-ongkekan. Mun geus seueul kacida teh malahan mah sok nepi ka ongkek sabab teu kuat nahan seueul dina angen. Mun geus ongkek ge sok karasa leuleus pisan awak teh euweuh walakaya.
Di jalan, basa nuju angkat ka kampus naek angkot di hareup aya seeur jalmi anu ngempel jeung nyieun jalan macet. Abdi asalna mikir aya jalan anu nuju dibenerkeun atawa macet biasa lantaran aya mobil anu mogok. Tapi pas abdi ningal aya seeur jalmi anu raribut. Abdi ngadangu aya nu ngomong yen di hareup aya kacilakaan. Lantaran lami pisan abdi mutuskeun kanggo mapah wae ka kampus supados gancang. Pas abdi mapah, abdi ningal aya jalmi anu ngagoler di tengah jalan jeung seeur getih di mamana. Abdi reuwas pisan, karunya ningalna. Lantaran sieun, abdi langsung lumpat sabari numpak ka angkot nu sanes.
Urang samemeh bobogohan komo nikah kudu apal heula kumaha sifat pasangan urang anu bakal di jadikeun kabogoh salaki atawa pamajikan urang kahareupna. Lamun urang geus apal jeung yakin kakarek urang milih rek lanjut ka hareup atawa henteu. Babaturan urang kamari nyarita yen maneh na kakarek putus jeung kabogohna padahal bobogohan geus lila aya mereun tilu taunan. Maneh na putus ceunah gagara pelakor, lalaki na salingkuh jeung babaturan na sorangan. Babaturan urang teh reuwas teu sangka nepi ka di samperkeun ka imahna. Babaturan urang geus siga nu gelo ngalambrak jeung nyarekanan eta babaturan sabab teu sangka yen babaturan na nusuk manehna di tukang.
Balik mancing, bapa langsung miwarang abdi kanggo ngaberesihan lauk meunang mancing di balong. Sabenerna abdi kirang resep ngaberesihan lauk lantaran bau hanyir jeung ngaberesihan sisikna oge sesah. Komo lamun laukna lauk emas mah, abdi kirang resep lauk emas lantaran loba cucuk leutik dina dagingnya janten teu ngeunah di daharna. Tapi da kumaha deui, lamun teu langsung diberesihan pasti bakal leuwih bau deui, tuluy bakal minuhan kulkas hungkul. Pas abdi ngaberesihan, eta bau hanyir langsung nguar, buru-buru ku abdi diberesihan jeung dibanjur ku cai. Abdi oge teu hilap ngampihan piring jeung gelas anu aya dina tempat ngumbah wadah supados teu beunang bau hanyir.
Dina jadi jawara di kelas diperlukeun stratégi husus atawa cara éféktif, jang menangkeun panghargaan juara kelas, di dieu aya sababaraha cara anu bisa dipigawé pikeun jalma anu jadi juara atawa unggul di sakola. Kumaha Janten Juara Kelas nyaéta anu pangsaéna anu tiasa dilakukeun, kalebet nyaeta
1. Rajin Ibadah
Ibadah anu rajin mangrupikeun hal anu munggaran anu kedah dilakukeun, ieu kusabab ku ibadah kadali kaséhatan spiritual bakal dijaga. Naha henteu unggal agama di Indonésia ngajarkeun yén nyuhunkeun ka Gusti mangrupikeun prioritas anu utami? Makana lamun hayang jadi juara jeung pinter di kelas kahiji "Rajin Ibadah"
2. Diajar
Diajar ngeunaan matéri atawa pangaweruh anu disayagikeun ku guru mangrupa hal anu kacida penting pikeun dilaksanakeun, bisa ngalaksanakeun stratégi diajar anu luyu pikeun jadi juara di kelas, contona ku cara nyieun catetan-catetan penting nalika diajar atawa bisa ngayakeun diskusi ngeunaan matéri anu ditalungtik.dijalankeun.
Abdi gaduh orang tua nu supportif pisan kana kagiatan abdi. Sagala rupi kagiatan nu ku abdi ngiringan, pasti didukung sapenuhna ku orang tua abdi. Hiji waktu, abdi ngiringan kagiatan di hiji organisasi nu berkaitan jeung ajaran agama. Abdi kenging seueur elmu anyar tidinya. Tapi, makin kadieu mun orang tua nyarios teh malah ditembal wae ku abdi. Abdi selalu ngarasa bener dina bebeneran abdi nyalira. Orang tua abdi dugi ka ngarasa aneh naha abdi jadi kieu saprak ngiringan eta kagiatan. Orang tua abdi miwarang abdi kaluar ti eta kagiatan, tapi abdi malah keukeuh hayang keneh gabung. Ti saprak haita, orang tua abdi teu daek deui mere saran atawa ngarahkeun kagiatn abdi. Los we kumaha nyalira ceunah. Abdi ngarasa kaduhung tos keukeuh kana pendirian sorangan nu nyimpang jeung pandirian orang tua.
Sanggeus diumumkeun SNMPTN, réa réncang-réncang anu teu lulus mimiti nyieun rencana aheng pikeun fokus kana SBMPTN. Seueur anu ngawitan diajar les intensif, aya anu ngapung ka Jawa, atanapi ngan ukur di Medan, atanapi aya anu ngajar di kampung kalayan bimbingan dimana sumber dayana. Ningali sumangetna, kuring ogé hoyong ilubiung sareng ngarasa termotivasi pikeun ngiringan program bimbel ogé. Tapi sayang, biaya anu diperyogikeun pisan. Kuring horéam jeung sieun ménta idin ka kolot kuring pikeun diwenangkeun nyandak les. Kusabab kuring rada sadar, ngan keur mayar angkot ka sakola unggal minggu kolot kuring keur kasusahan, malah ngan saukur meuli buku bacaan jeung pelajaran keur kaperluan sakola, kolot kuring sakapeung kudu mikir, sarta nitah kuring néangan buku bekas wungkul ti.senior.
Geus tilu poe Rima ngarasa teu genah dina hatena. Biasana sapopoe sok ceria, ieu mah tilu poe ngan cemberut we jeung babari ngambek mun kahulag teh. Teuing kunaon jol jadi rubah jiga kitu sikapna. Mun beres kuliah teh tara ngumpul jeung babaturan, Rima mah kalah ka sok langsung ka kostan. Kadang mah mun di chat ge tara dibalesan pisan, ngadon di baca hungkul. Sakapeung mah sok jengkel mun geus ningali Rima jiga kitu teh, tapi sakapeung ge sok karunya bisi aya nanaon nu teu wani dicaritakeun ka batur. Ayeuna mah keun we heula titah tenang nepi ka sikapna stabil deui.
Mun urang divonis gaduh panyakit nu beurat, tong jadi sedih komo nepi ka putus asa atawa ngarasa kasiksa, kudu sumanget yen sagala rupa panyakit ge bisa dicageurkeun. Anggursih urang lakukeun hal nu leuwih sehat ti samemehna, lakukeun olahraga ringan sasuai kamampuan awak urang. Jauhan heula dahareun nu mantak kambuh panyakit urang, lobakeun konsumsi sayuran supaya aya tanaga kana awak. Tuluy tong hilap oge laksanakeun program pengobatan nana, tong nepi ka kaliwat. Mun berobat jalan, lakukeun nepi ka beres supaya cageur na ge bisa maksimal. Tong ngeluh, kudu semangat wae! Yakinkeun bahwa diri urang bisa ngalawan panyakit nu aya dina diri urang!
Nu pangsedihna dina kahirupan mah versi kuring, sedih ka jalma nu teu boga iman, iman ka hiji agama nu aya sih, teu boga cita-cita jang kahirupan sanggeus di nunia, komo deui teu boga rasa tanggung jawab jeung kabeuratan hirup. Kuring ngabayangkeun rasa jadi jalma kawas aranjeunna, kudu ngarasa kosong hate jeung laku lampah na, kosong, teu nyaho tujuan hirup, sarta teu nyaho naon anu kudu dipigawé. Hirupna ngan kitu, tanpa kapercayaan ti jalma lian lantaran teu boga rasa tanggung jawab. Enya, kuring sedih ka maranehna, prihatin. hal goréng. Mugia sing gancang dipasihan hidayah sareng dipasihan hidayah kanggo hirupna kanggo akherat na sewang-sewang.
Harita panas pisan, tuluy ngadadak hujan. Langit nu tadina caang, ayeuna reup-reupan. Rasana geus lila ngantri, ti harita keneh panonpoe masih keneh panas nepi ka ayeuna hujan gede turun, tapi can giliran. Nu di hareup beuki teu sabar, nu di tukangeun beuki hariwang. Kumaha upami ditutup buru-buru? Kumaha upami anjeun henteu kéngingkeun naon anu anjeun antos pisan? Tambih Deui, ayeuna sadaya tempat bisnis tutup awal kusabab pandémik. Ujug-ujug, di tengah antrian nu geus teu kondusif pikeun eta, jalma nu baris katuhu tukangeun anjeun nyokot léngkah ka gigir lajeng lalaunan maju, jelas nyoba megatkeun kana antrian. Anjeun ngareureuhkeun sakedapan reuwas jeung bingung. Sakedapan, anjeun panginten badé ngantepkeun éta, tapi saatos sababaraha waktos kasedih anjeun langkung ageung ngan ukur ningali tonggong éta perampas.
Kuring keuheul pisan ka adi kuring, kulantaran hudangna telat kuring jadi milu telat oge ka sakolana. Kusabab kuring telat, jadi kuring dihukum, kuring dititah ngepel ruang guru. Kuring nyokot alat-alatna di kamar cai teras ka ruang guru jang ngepel. Untungna teh poe eta guru-guruna keur ngrajar di kelas jadi ruang guruna kosong. Pas geus beres bebersih, kuring teh kudu malikeun heula alat-alatna ka kamar cai karek bisa balik ka kelas. Tapi mereun pedah rurusuhan, kuring jadi teu pokus, kuring teu ningali heula eta teh kamar mandi siswa putra atawa siswa puteri. Kuring reuwas pisan pas asup ka kamar mandi tetela eusina lalaki kabeh. Lainna geura indit kuring kalah melong heula sababaraha detik, jol aya nu nyipratkeun cai ka beungeut kuring. Pas sadar kuring gura-giru kaluar ti dinya, tuluy masuk ka kamar cai siswa putri. Era pisan aslina harita teh, gara-gara kajadian eta kuring jadi teu jajan di kantin sababaraha minggu, sieun pendak jeung nu aya di kamar cai.
Basa di pertandingan bulan lalu, abdi geus ngarep-ngarep bakal meunang sabab geus optimis tina latihan. Tapi, pas prak-prakan lomba teh jol abdi eleh, nempatan posisi kaopat tina pertandingan. Abdi molohok bari sedih pisan sabab asa tibeubeut ku teu meunang eta. Abdi seketika kainget kana sagala dosa abdi. Sapanjang poe mikiran dosa abdi nu sakitu seueurna boa jadi penyebab abdi eleh dina ieu pertandingan. Abdi ngarasa kaduhung pisan kana sagala dosa, dugi ka nyebabkeun kekalahan abdi dina pertandingan. Tidinya abdi nyadar yen dosa teh bener-bener ngahapuskeun sagala hal nu kuduna dibenangkeun. Beres eta, abdi moal deui-deui ngalakukeun dosa nu sarua sabab alim gagal deui.
Rina, awewe umur tilu puluh lima taun anu cicing di kota alit di Jawa Barat. Anjeunna didamel janten guru di hiji sakola di daerah eta. Hiji dinten, manehna nempo hiji iklan dina televisi ngumumkeun aya undian di toko caket bumi na. Rina resep kana hadiah anu ditawarkeunana, nyaeta mobil anyar. Tanpa mikir dua kali, Rina langsung ngeusian formulir teras ngadagoan hasilna. Sanggeus sababaraha minggu, Rina meunang kabar yen manehna nu meunang undian. Anjeunna bagja pisan sareng teu tiasa nahan kabungahna. Rina nyandak hadiah mobil eta sareng kulawargi sareng rerencangan na. Balik ti tempat nyandak hadiah make mobil anyar na, Rina anu nyupir mobil na sorangan.
Salah sahiji jenis fobia teh nyaeta trypophobia atawa rasa kasieun kana benda atawa objek nu mibogaan loba bolongna. Fobia ieu teu bahaya. Tapi sakapeung mah sok ngaganggu kana aktivitas sapopoe. Siga mun ninggali loba bolong tina keju, sok ngabirigidig, da gila ninggalina oge. Atawa mun inggali bolong tina roti, sok buru-buru ditutupan ku selai, ngameh teu katinggali bolong-bolongna. Sok aya rasa sesek napas mun ninggali bolong-bolong loba teh, jeung teu jarang awak teh kesangan. Mun keur parahna biasana sok lieur jeung nyeri kana hulu. Komo mun kapikiran wae jeung kabayang-bayang gambarna, sok teu bisa sare ditambah arateul sakabeh awak teh.
Angkot kaasup transportasi umum anu mirah, tapi hanjakal mirahna teh lantaran layanan na oge anu saayana. Komo pas ayeuna basa pangaos BBM nuju naek pisan, sababaraha angkot oge aya nu naekkeun tarifna. Lamun naek sarebu dua rebu mah wajar, ieu mah aya angkot anu naek nepikeun tilu ribu padahal dekeut pisan. Tos lima taun leuwih abdi naek angkot karek nimu aya angkot anu tarifna awis pisan. Padahal pas abdi ningal, mobil angkot ieu teh tos meunang subsidi BBM oge. Pas abdi bade turun manehna jol menta deui ongkos padahal abdi tos masihan lima rebu, cenah ayeuna mah naek dua rebu janten tujuh rebu. Padahal biasana oge ngan tilu rebu, kedahna manehna masihan angsulan. Lantaran ambek abdi langsung indit, embung mayar deui.
Lamun datang ka tempat anyar, abdi biasana sok rada sieun lantaran teu apal rek kamamana, komo lamun teu aya sasaha anu dipikawanoh. Contona basa abdi nuju ngalongok rerencangan anu gering di salah sahiji rumah sakit anu tempatna rada jauh ti imah kuring. Basa eta abdi dipiwarang meser hiji barang ka warung. Sabenerna abdi sieun, tapi lantaran teu aya deui anu tiasa dimentaan tulung abdi langsung indit. Abdi ngahaja mawa hape bisi aya nanaon di jalan. Abdi teu ereun ningal ka tukang, bisi aya nu nuturkeun atawa aya nu gaduh niat jahat. Abdi oge ngahaja mapah sing gancang meh tereh nepi.
Cara supaya urang meunang hasil ujian nu memuaskan. Kahiji nyaeta bacaan deui jeung pahai deui pelajaran nu geus diajarkeun ti semester awal dugi ka semester akhir, catet bagean nu pentingna jeung ngapalkeun. Tuluy nu kadua nyaeta fokus kana ujian, kurangi ngoprek hape jeung ulin. Saminggu samemeh ujian, urang kudu mulai fokus kana ujian. Tong waka loba ngoprek hape komo ulin jah mah. Fokuskeun heula pikiran kana persiapan ujian. Nu katilu nyaeta lobakeun ngadoa jeung ibadah supaya dilancarkeun dina ngeusian soal jeung jawaban. Nu kaopat nyaeta sarapan samemeh indit ka sakola. Sarapan samemeh ujian jadi perkara penting pisan, sabab mun ujian urang dtuntut mikir jeung bakal nepi ka beurang. Ku kituna urang kudu sarapan heula samemeh ujian supaya aya tanaga jeung teu leuleus.
Pas aya kabar pasien positip korona di Indonesia jadwal kuliah langsung diereunkeun. Teu aya kabar pasti nepika iraha mahasiswa diperekeun tapi neipkeun dua minggu ieu kuliah tos mulai dilaksanakeun ngangge Zoom atawa Google Meet. Kondisi beuki parah pas aya aturan PPKM, abdi salaku budak kosan teu tiasa ka mamana, warung tarutup, bade kaluar oge sieun, ditambih deui meunang kabar bapa tos teu digawe deui, abdi sedih pisan lantaran kajebak di tempat rantau, teu tiasa balik ka bumi lantaran teu aya ongkos jeung aya aturan teu meunang ka mamana. Rerencangan anu bumi na caket kampus mah ngeunah, tiasa kempel sareng kulawargi. Abdi mah ngan sorangan di kosan, tos teu narima ongkos ti bapa, komo beas tinggal sakedik deui, kapaksa emam emih tilu poe ieu.
Usup teh budakna tara ulin kamana-mana. Unggal balik sakola manehna pasti langsung balik ka imahna. Sanes teu hayang ulin nanging Usup teu gaduh babaturan. Babaturanna ngan saukur di sakola hungkul. Usup teu boga babaturan kusabab manehna budak timur nu pindah ka kampung di Tanggerang. Kusabab bentenna warna kulit Usup disepetan wae ku barudak kampung nu kulitna leuwih caang. Salian eta ge manehna disepetan kusabab awakna nu rada pendek dibandingkeun budak sayuswana. Perkawis-perkawis nu kitu nu nyieun Usup sieun upami ulin kaluar imah. Usup leuwih milih ulin diimah sareng adina nu yuswana teu benten jauhna. Nanging Usup tangtos berharap manehna tiasa ulin sareng barudak kampung.
Bulan Agustus, pas pisan tanggalna jeung kamerdekaan Indonesia, nyaeta tanggal 17. Urang indit ka Asrama Padjadjaran dianteurkeun ku bapak kana motor. Di sajajalan indit, nanyakeun oge ka batur di mana Asrama Padjadjaran teh, ditunjukkeun geus deukeut ceunah. Aya kana sajam tilu puluh menitan urang jeung bapak nepi ka Asrama Padjadjaran. Ti luar katinggali asrama na teh gede, aya 2 asrama dipisah lalaki jeung awewe. Asup ka kawasan asrama na, urang langsung ngobrol jeung penjagana, yen urang salah sahiji penghuni asrama na. Dibere konci ku penjagana teh, posisi konci teh geus aya rak na, di sisi katuhu deukeut tangga. Urang kabagian kamar lantai 2, ari kabehna mah aya 5 lantai.
Cara anu kagenep, nyaéta kalayan make obat-obatan. Jalma anu trauma kalelep diubaran ku cara méré obat-obatan anu tangtu waé pikeun ngubaran efek samping tina gangguan ieu, anu kadang ngabalukarkeun atawa mangaruhan kaséhatan, kayaning kahariwang kaleuleuwihan, histeria, pusing, seueul, jeung saterusna. Tong hilap kedah saluyu sareng resép dokter sareng parantos konsultasi sateuacanna. Cara anu katujuh, urang ulah panik. Lamun panik, tangtu diajar caina ge bakal hésé. Panik kaharti, sabab éta kahiji kalina kuring anclub kana kolam renang cai deui sanggeus trauma geus tilelep keur lila. Tapi ulah lila teuing, lalaunan tapi pasti rasa panik kudu dileungitkeun. Rasakeun sareng nikmati aliran sareng wirahma cai, dijamin anjeun bakal ngarasa santai.
Guru wali kelas idola urang, sabab anjeunna jadi picontoeun urang. Anjeunna oge nu ngaping urang jeung nitah sangkan bisa ngalanjutkeun studi ka paguron luhur. Saberes lulus kuliah jeung enggeus wisuda, urang ngadatangan imahna jeung babaturan itung-itung silaturahmi lantaran geus aya kana 4 taunna henteu panggih jeung teu kontekan da teu boga nomorna. Urang jeung babaturan naek kana motor, kaditu pas poe Minggu ku harepan anjeunna keur aya di imah. Urang apal imahna teh sabab basa keur sakola pernah rame-rame diajak ngaliwet di imahna. Pas nepi, anjeunna rada pangling ka urang, tapi maklum da ari guru mah loba muridna pasti rada poho. Saenggeus dijelaskeun kakara inget, langsung urang dititah asup heula ka imah. Beres ngobrol-ngobrol urang ge dibere wejangan, geus siga indung ka anakna.
Jalma ngarasa era lamun nyebutkeun boga bau awak sabab bau awak bisa diinterpretasi salaku hal nu teu pikaresepeun pikeun batur. Ieu nunjukkeun yen aranjeunna nengetan kabersihan sareng kasehatanna, sareng ieu mangrupikeun hal anu henteu ditampi di seueur budaya. Isin ieu biasana batang tina kerawanan jeung salempang ngeunaan kumaha batur ngarasa aranjeunna. Oge bisa ngabendung tina hiji henteu mampuh pikeun hirup nepi ka ekspektasi sosial ngeunaan kumaha hiji kudu bau. Nanging, emut yen bau awak normal sareng alami, sareng seueur faktor, sapertos diet, gaya hirup, sareng kaayaan medis, tiasa mangaruhan eta. Ku alatan eta, era kaleuleuwihan ngeunaan bau awak teu perlu jeung kudu dikirangan pikeun ngajaga kapercayaan diri jeung kasehatan mental.
Kusabab salah sahiji hal nu sering dipanggihan nyaeta kumaha rasa bersalah pedah ngucawakeun jalma di sakitar urang, istilah ieu leuwih ngagambarkeun kasalahan pikeun kasalahan sarta ngabalukarkeun jalma ulah na dina posisi utama. Di sisi séjén, kasalahan ngabalukarkeun kabiasaan biasana sering dilakukeun sanggeus ngalanggar komitmen. Jalma anu leuwih kolot atawa lewih  luhur dina kasalahan condong ngarasa rasa gede tanggung jawab interpersonal nalika aranjeunna dipercaya. Sapertos kitu, aranjeunna langkung dipikaresep pikeun ngamangpaatkeun kapercayaan batur dina pamahamanana. Salaku prosés ulikan, tim ngalaksanakeun genep studi kaasup ékonomi kaulinan sarta survey pikeun ngukur kabiasaan dipercaya jeung niat. Dina percobaan séjén, satengah pamilon dibéré kasempetan pikeun maca ayat béda saméméh kalibet dina kaulinan ékonomi. Sedengkeun satengah sésana maca tanda petik ngeunaan pentingna pelestarian diri. Grup anu maca kode etik anu nyorong paripolah anu tanggung jawab kapanggih langkung dipikaresep pikeun ngabalikeun artos ka batur, dibandingkeun sareng pamilon dina grup anu sanés.
Pas isuk-isuk kakara ge hudang, ujug-ujug ngarasa napas sesek. Urang ngarasa siga aya nu neken dada jeung teu bisa napas. Mulai hariwang jeung sieun, perasaan sieunna beuki ningkat pas keur ngarasakeun gejala-gejala nu beuki parah. Urang nyoba cengkat ngadeg disabudureun imah, tapi beuki lila beuki hese. Ngarasa siga dunia nu saya disabudureun teh muter, jeung ngarasa lieur oge leueleus, jeung sieun yen bakal pingsan atawa maot. Kabeh pikiran nu muncul dina hulu nyieun urang beuki panik. Awak ngarasa kaku jeung hese digerakkeun, rek ngomong atawa gerak oge hese. Akhirna saenggeus sababaraha menit, serangan panik mulai eureun jeung mulai bisa ngendalikeun napasna jeung ngarasa leuwih tenang.
Abdi pernah isin sabab nganjuk mayar angkot. Jadi, biasana mun ka mana-mana teh sok mayarna make cashless wae. Tah pas keur balik ka lembur, abdi teh teu nyepeng duit cash. Singhoreng mah poho pas naek angkot teh euweuh duit cash jang mayar. Pas rek mayar pake emoney teh si bapak supir na teu ngalartieun nu karitu. Mantak supir angkotna teh wios we ngaikhlaskeun abdi teu mayar da harita posisina jauh ka mana-mana. Tah ieu teh jadi pelajaran berharga. Di mana wae ge atawa ka mana wae ge kudu sadia selalu duit cash, antisipasi hal jiga kieu, katerbatasan fasilitas umum. Ku kituna, yuk biasakeun nyetok duit cash komo jang balanja atawa ongkos ka lembur mah!
Ngajarkeun bahasa Inggris ka budak leutik ieu penting, sabab ieu masa emas atawa golden age. Masa emas ieu lumangsung ti antara usia 0 nepika 6 taun. Dina fase ieu, bakal ninggal tumbuh kembang budak nu lumayan gancang. Lamun budak geus kabiasaan jeung bahasa Inggris di masa emasna, artina proses ngawangun fondasi mimiti nu alus bakal leuwih babari. Saenggeus eta, di masa-masa saenggeusna, budak bakal leuwih percaya diri jeung ngajadikeun bahasa Inggris salaku soft skill jang ngabantuan mencapai masa depan anu pinuh ku prestasi. Tuluy lamun budak geus kabiasaan kana bahasa Inggris ti bubudak keneh, manehna bakal leuwih ngarti ku sagala hiburan anu bahasana Inggris.
Ica teh sieun pisan kaleuleup. Alesanna remeh temeh pisan, kusabab pas keur leutik manehna kantos sok nonton pilm pembunuhan nu korban pembunuhanna di leuleupkeun ka jero cai. Kabawa gede unggal nempo cai badag Ica janten sieun murungkut teu wani asup ka cai nu badag sapertos walungan, danau, atanapi laut. Kulawargina mineng ngajakkan Ica renang di kolam renang pikeun ngubaran kasieunna Ica kana tileuleup. Bahkan ampir unggal minggu kolotna ngajakan. Nanging anger we kasieun Ica teh teu tiasa leungit malahan Ica sok panik atanapi dipaksa renang kusabab nyaeta sieun kaleuleup. Kusabab kitu seueur jalma nu tos ngartos kasieun Ica janten tiasa ngantisipasi uami rek ngajak Ica ka tempat-tempat nu seueur caina.
Ieu sababaraha cara pikeun ngahindarkeun rasa isin nalika nyauran jalma anu salah. Upami anjeun perhatikeun yen anjeun salah nyauran batur, koreksi kalayan sopan sareng hapunten. Ulah nyieun masalah parah ku terus nyauran aranjeunna ku ngaran salah. Tong hariwang teuing ngeunaan salah ngucapkeun ngaran batur. Ieu mangrupikeun hal anu normal sareng tiasa kajantenan ka saha wae. Nuluykeun nyarita percanten nyalira tur difokuskeun topik dicarioskuen. Coba inget ngaran jalma nu kakara anjeun tepang jeung pastikeun pikeun ngaranna eta bener. Ieu bakal ngajantenkeun aranjeunna ngarasa hargana sareng nguatkeun hubungan anjeun sareng aranjeunna. Tong hese pisan ka diri sorangan mun anjeun salah nyebut batur. Sadayana ngalakukeun kasalahan sareng ieu moal mangaruhan hubungan jangka panjang anjeun sareng jalma eta.
Sakali, sabab kuring ngirim laporan kagiatan sapopoé via email tanpa "dear pak bla bla" sarta ogé henteu ngeusian baris judul. Janten kirimkeun lampiranana, tok. Dina waktos éta abdi dipénta ngadamel laporan harian ngeunaan kagiatan naon waé anu dilaksanakeun nalika di pabrik sabab dina waktos éta kantor pusat sareng pabrik henteu aya dina wangunan anu sami. Sareng upami teu lepat, ieu mangrupikeun waktos kuring ngadamel laporan sapertos kitu. Kusabab sateuacan éta kuring damel di awal sareng upami kuring ngirim file via email tanpa nganggo frills, panginten bakal sami. Tétéla bos kuring langsung nelepon sanggeus ngirim email "naha maneh ngirim kitu, anjeun lulusan sarjana, naha anjeun ngirim email kitu!" Jujur, kuring reuwas jeung bingung. "Maneh kudu diajar nyieun email wae!, OKÉ, jadi ayeuna rék naon!" saenggeus eta kuring diceramah kurang leuwih 5 menit ngan kusabab masalah eta. Saleresna tujuanna sae, tapi saur abdi mah, teu kedah ambek-ambekan, ngan beja-beja yen email kerja kedah nganggo "tambahan" kanggo tujuan formalitas atanapi naon waé.
Zaman ayeuna mah sok loba penipuan nu berkedok meunang undian. Sok aya oknum anu ngahaja ngahubungi jalma liwat telepon supaya bisa nipu jeung teu kadeteksi. Biasana loba sasaranna teh ibu-ibu di kampung atawa jalma nu gagap teknologi. Modusna teh biasana mere katerangan bahwa urang teh meunang undian, tapi kedah ditebus ku sajumlah uang tertentu. Tah geus dipastikeun pisan we eta mah undian bodong, penipuan. Atawa moduslainna teh nyaeta nitah urang ngadatangan tempat tertentu jang nyokot hadiah undianna. Ayeuna mah kudu hati-hati pisan kanu kieu teh sabab babari ngakses data diri urang. Kudu sing cermat deui dina lalampahan di sosial mediana.
Kamari abdi nyobian ameng ka bumi nini nu aya di leuweung kaki gunung Salak. Indit kaditu na teh isuk-isuk, nepi na beurang. Jalan ka imah na teh kudu ka lebak heula, ngaliwatan kebon salak. Jalan na teh jalan satapak, kenca jeung katuhu na teh tangkal salak jeung tangkal sampeu. Biasana mah mun ngaliwat peuting mah sok aya bagong keneh. Mantak sok rada keueung mun ngaliwat sorangan teh, sieun aya sasatoan nu ngaliwat. Mun ka bumi nini teh sok tata betah lami da sabab sieun tea, loba sora sato, loba sato leuweung keneh nu kaliaran. Komo ngendong mah, teu wani pisan sabab sieun sasatoan jiga bagong jeung maung.
Pemutusan Hubungan Kerja (PHK) karyawan tuluy kajadian di jero negeri, sanajan perekonomian nasional diaku tumbuh positif. Mulai ti perusahaan startup nepikeun ka perusahaan teknologi, ngalakukeun PHK gede-gedean. Dina sabulan terakhir, kacatet aya 3 perusahaan nu ngaimahkeun pagawena. Nyaeta Shopee Indonesia, Tokocrypto jeung Indosat. Saacanna, PHK oge kajadian di startup edutech Zenius, duit digital LinkAja, jeung e-commerce JD.ID. Pastina kondisi perekonomian Indonesia ayeuna keur teu alus. Pokona nu masih gawe kudu tetep bersyukur, nu can gawe ulah putus asa, nu kena PHK kudu tetep sumanget. Kade oge kudu tetep waspada kana tindakan kriminal, sabab bisa wae gara-gara PHK kasus kriminal beuki ngaronjat lantaran nambahan pengangguran jeung jelema bisa wae nekat jang minuhan kabutuhan sapopoe.
Abdi nyandak gelar sarjana di Sastra Sunda Universitas Padjadjaran Jurusan sastra Sunda. SOPU teh singkatan tina Sport Olympiad of President University, sarupi bulan olah raga di kampus abdi anu tarung dina olah raga jeung sajabana antar fakultas atanapi seksi (sabab para staf oge ngiring kana ieu pasanggiri). Kuring asup ka cabang Voli nu kakara kuring miluan ti taun kadua di kampus. Kuring asup ka tim utama, nu lolobana dieusian ku babaturan sakelas. Anu matak pikagumbiraeun, dina waktos éta, fakultas kuring ngarecah dominasi Staf Asrama (diwangun ku pagawé sapertos teknisi, tukang bersih, sareng satpam anu memang langkung sepuh, langkung kuat, sareng berpengalaman) sareng Staf Kampus (diwangun ku dosen kampus. jeung staf). Aranjeunna geus didominasi saprak SOPU diadegkeun ngeunaan 6 atawa 7 sababaraha taun ka pengker na aranjeunna geus pasti meunang 1st tempat di cabang voli ganti. Dina final, fakultas kuring ngalawan Staf Kampus anu ngéléhkeun Staf Asrama nalika semifinal.
Pas abdi nuju jajan di Alfamart abdi panggih jeung  bapa-bapa anu aambekan ka kasir. Basa eta kondisina nuju sonten, tos dekeut kana waktos buka puasa matak wajar di Alfamart pinuh pisan jalmi anu mese, tapi kasir anu gawena ngan duaan. Hiji kanggo pelanggan biasa, hiji deui kanggo gojek. Seeur jalmi anu meser korma, susu, jeung minuman kanggo buka puasa. Bapa-bapa eta ngan meser hiji bungkus korma teras ngangtung di barisan kanggo gojek, janten manehna teu meunang giliran mayar. Lantaran geus nungguan rada lila jeung geus rek azan magrib, manehna langsung ambek, cenah mah manehna diserobot wae ku batur, padahal manehna nu salah barisna. Teu tarima, manehna langsung indit sabari ngomong hoyong neangan di tempat lain wae.
Ulikan ieu rada unik sabab dituturkeun baktéri dina jamban kana waktu. Panaliti saméméhna biasana dilakukeun ku cara nyandak sampel sakaligus sareng mendakan sababaraha jinis mikroba. Baktéri anu aya hubunganana sareng kulit umumna aya di daérah anu sering dirampa ku panangan, sapertos panto, dispenser sabun atanapi keran cai. Baktéri anu aya hubunganana sareng peujit lolobana aya dina gagang panto sareng korsi toilét, ieu disababkeun ku kontaminasi tina tai anu asalna tina kontak langsung atanapi semprot toilét. Samentara éta, baktéri Lactobacillus, anu idéntik jeung mikroorganisme heunceut, mindeng kapanggih dina toilet awéwé. Ku ngawaskeun baktéri ti jaman ka jaman, sakumaha anu dilakukeun ku Gilbert, tiasa ngaidentipikasi jinis baktéri anu tiasa salamet di jamban. Panalungtikan némbongkeun, nu datang ka WC mawa loba baktéri. Dina hiji jam pamakean normal, aya kira-kira 500.000 sél baktéri per inci pasagi dina toilet.
Mamat teh mineng pisan ngarasakeun nu ngarana panik. Sawaktos gawe, nyetir, sare, mineng pisan ngarasakeun panik. Kulawargina inisiatif mariksakeun kondisi Mamat ka dokter kusabab sieun aya nanaon. Tetela leres we panik nu mineng dirasakeun ku Mamat teh janten gejala serangan panik, salah sahiji perilaku nu bahaya. Parilaku ieu teh bahaya kusabab salian tiasa ngaganggu aktivitas urang sapopoe nanging tiasa oge nyeiun kaayaan awak urang janten goreng. Akibatna urang leuwih gampil ka serang panyawat-panyawat nu sejen. Salah sahiji penyebab serangan panik teh pola hirup nu teu sihat tur loba sumber stres dina sapopoe. Perkawis ieu tiasa diubaran ku babaraha metode pangubaran.
Gagal di CPNS teu janten ngereunkeun tekad abdi kanggo milarian padamelan anu leuwih sae tibatan posisi ayeuna anu ngan saukur pagawe toko biasa. Abdi gaduh cita-cita hoyong gaduh padamelan anu gajina tiasa kanggo nabung supados mamah jeung bapa tiasa angkat umroh. Matakna ayeuna abdi ngusahakeun kanggo asup BUMN. Bulan ieu tos dibuka rekrutmen bersama BUMN. Abdi kedah mangpaatkeun kasempetan ieu samaksimalna lantaran pasti aya puluhan rebu peserta anu hoyong janten pagawe BUMN oge. Abdi oge teu hilap nyungkeun estu jeung du'a ti mamah bapa sangkan abi lolos. Hanjakalna abdi ngan lalas nepika tahap ujian TKD jeung Akhlak hungkul janten kedah daptar deui taun hareup.
Di sababaraha nagara geus muncul rupa-rupa masalah nu serius sabab maen game online. Loba kasus budak ngora anu maot sabab cape maen game jeung kacanduan, hiji prilaku butut nu sabenerna bisa dieureunan. Kacanduan game oge bisa micu tindakan kriminal. Pernah dilaporkeun aya kasus tujuh rumaja nu maling duit, roko, jeung tabung gas di toko jang mayar sewa alat game online jeung dua rumaja nu ngarampok penjual sangu goreng jang meunangkeun duit nu dipake maen game online. Tindakan kriminal ieu teu ngan saukur dilakukeun ku rumaja, tapi oge ku jelema dewasa di Indonesia. Ku sabab eta WHO ngasupkeun kacanduan game kana daftar panyakit. Ku sabab eta, kacanduan game resmi asup salaku gangguan kasehatan jiwa.
Pas kajadian bencana alam, suasana jadi beuki mencekam. Kabeh jelema berusaha jang nyalametkeun diri oge kulawargana. Hujan deras ngaguyur sakabeh wilayah kota, anu matak cai walungan meluap jeung ngabanjirkeun jalan-jalan. Harita urang keur aya di imah jeung kulawarga. Urang ngarasa sieun jeung hariwang lantaran kondisi di luar nu beuki butut. Cai geus ngeueum halaman imah urang jeung tuluy naek. Urang nyoba jang ngalihkeun perhatian ku cara maen kartu, tapi sora angin beuki tarik. Ujug-ujug listrik pareum jadi paroek. Urang ngarasa beuki sieun lantaran teu bisa ninggali nanaon. Saenggeus sababaraha waktu, urang ngarencanakeun rute evakuasi jeung neangan barang-barang penting siga dahareun, cai jeung obat-obatan. Akhirna urang jeung kulawarga berhasil kaluar ti imah jeung manggihan tempat anu aman.
Keur maen bola, otomatis lalaki mah make calana pendek nepikeun ka tuur. Awalna mah biasa wae, tapi aya salah sahiji babaturan nu ngomong, "Maneh mah siga awewe, tuh euweuh buluan pisan dina suku atawa leungeun ge, teu cocok maen sepak bola mah katinggalina ge siga princess". Tidinya urang nembalan "Na ari sia emangna maen bola teh penting mandang fisik? Salila urang masih bisa maen mah teu kudu ngomong kitu". Manehna nembalan deui beuki jadi-jadi, "Tuh sigana bulu-bulu maneh teh pindah ka halis, lantaran halis maneh meuni kandel". "Ari sia meuni resep ngahina fisik batur kawas geus sampurna wae!" Pungkas urang. Akhirna mah dipisahkeun ku babaturan sejen da bisina galelut.
Baheula, kuring kungsi sieun maot. Kuring renung-renung, mawas diri, tetela hubungan kuring jeung nu nyipta teh teu hade. Abdi tetep ngalaksanakeun kawajiban, tapi abdi teu malire kana sunnah-sunnah kusabab seueur teuing mikiran dunya. Hirup mah teu tenang. Abdi nyuhunkeun dihapunten bilih sombong teuing. Kuring ngarasa ditegor, yen engke kabeh mahluk hirup pasti bakal paeh. Laun-laun hal jadi hadé. Kuring sadar hiji hal, sieun maot nalika kajadian sabab: "Gusti sono ka abdi. Kumargi kitu abdi dicarékan." Salian éta Kuring ogé sakali ngarasa sieun maot nalika kuring dina pesawat, sieun éta teu disababkeun ku hantu mangaruhan parasaan kuring. Tapi memang tina alam bawah sadar kuring sorangan ku nginget-nginget rupa-rupa beja aya pesawat nu ngadat di laut atawa di darat jeung kabeh panumpangna maot.
Tapi kuring mimiti ngabiasakeun ku émut yén jumlah kacilakaan pesawat per taun mangrupikeun salah sahiji anu panghandapna upami dibandingkeun sareng jumlah penerbangan.
Ampir kabéh kasakit halimunan kronis, nu hartina gejala bakal persist salila sahenteuna 3 bulan ka hirupna. Seuseueurna jalma henteu ngartos yén hirup sareng kaayaan ieu sesah pisan (bayangkeun kedah nanggung nyeri unggal dinten dina tiiseun). Abdi kedah merjuangkeun huntu sareng kuku supados tiasa fungsina "normal" sanaos nunjukkeun fitur sapertos kieu:

1. Jalma-jalma di sabudeureun kuring henteu sadar yén kuring parah depresi sareng nyobian bunuh diri.
2. Maranéhna ogé teu percaya yén kuring kungsi kaserang strok atawa serangan jantung, ngan ku lantaran kuring masih kénéh kawilang ngora.
3. Aya anu nyebatkeun abdi kedul, margi sering ngalamar cuti sakit (da teu weléh kudu ngawakilan pagawéan ka batur).
4. Éta ogé henteu terang yén kuring sok damel bari nahan nyeri sirah anu parah sareng nyeri sakuliah awak (hatur nuhun kana opioid, tanpa ubar ieu kuring moal tiasa nahan nyeri).
Poe ieu abdi datang ka hiji acara di kampus salaku wawakil ti unit kagiatan mahasiswa anu abdi iluan. Acara ieu teh mangrupikeun acara pikeun mepeling poe Sumpah Pemuda. Abdi salaku wawakil miluan upacara jeung acara talkshow anu diayakeun ku kampus. Abdi angkat ti isuk-isuk keneh, teras pas abdi tos dugi di tempat uapacara, abdi dipasihan tuangeun dina kotak sabari dipasihan nomer. Abdi mikirna ieu nomer kanggo ngetang jumlah pamilon acara ieu hungkul, tapi pas upacara tos rengse, sadayana dipiwarang lebet ka aula kanggo talkshow teras MC na masihan apa yen nomer anu bieu teu meunang dipiceun lantaran bakalan aya hadiah. Abdi reuwas pas nomer abdi disebut, tapi oge atoh meunang hadiah.
Sabenerna kahayang jeung maksud kolot teh saderhana ka budak na tapi sering na budak na teu ngartikeun jadi weh mindeng jadi masalah anatara anak jeung kolot, saperti misalkeun kolot bisa ambek lamun urang teu inget kana tanggal ulang tahun na kusabab sibuk,tuluy jadi ambek amnekan jeung nyarekan ka budak na tuluy budak na teu tarima sakaligus sieun lamun di carekan nambah binggung jeung teu nyaho kudu kumaha. Jadi urang kudu ngartikeun klot urang yen sabenerna kolot teh ngan hayang di perhatikeun ku budak na lain hayang anu lain lain saperti hayang kado atawa kumaha, kolot ngan hayang aya waktu ti budak na tapi kadang budak na teu ngarti naon kahayang kolotna.
Cara anu kalima, nyaéta Ulah terus ningali ka tukang. Upami anjeun ningali wae ka tukangeun anjeun, ieu bakal ngajantenkeun anjeunna sadar yén anjeun ningali urang asing, sareng ieu tiasa ngajantenkeun aranjeunna nyerang anjeun. Upami anjeun sering teuing ningali ka tukang anjeun, anjeun bakal hilap milih jalur kabur, tempat panyumputan, atanapi jalma anu tiasa ngabantosan di payuneun anjeun. Cara anu kagenep, nyaéta nyiapkeun diri jang gelut. Upami jalma anu teu dikenal nuturkeun anjeun, anjeun kedah tiasa ngabéla diri ku nahan konci dina saku anjeun sareng koncina aya di antara ramo cingcin, upami anjeun gelut maka ujung konci cekap ngajantenkeun anjeunna nyeri sareng masihan anjeun waktos kabur, sajaba ti eta metoda ieu gancang jeung gampang sagigireun cara eta bakal mere anjeun rarasaan leuwih aman engké.
Mun samemeh jadi moderator teh sok aya keneh deg-degan jeung sieun bisi salah ngomong atawa salah kalimat. Sanajan sering oge jadi moderator, tapi angger we aya rasa sieun jeung deg-degan mah, bisi aya hambatan nu teu dipikahayang. Najan geus biasa public speaking ge da angger we osok wae aya rasa demam panggung mah. Ku kituna, samemeh tampil teh kudu dipersiapkeun masing asak. Ulah nepi ka aya nu poho komo kaliwat mah dina nepikeun nana. Jadi, samemeh tampil teh yuk siapkeun sagalana, mental jeung kasiapan nana! Biasakeun oge ngahapal materi nu rek ditampilkeun, pahami oge eusina sing bener, supaya bisa maksimal tampilna.
Ejekan fisik anu sering dilakukeun ku sabagéan jalma nyaéta wangun émosional verbal anu katelah body shaming. Ngagoda fisik tiasa dilakukeun ku cara nyinggung warna kulit, beurat, jangkungna, bentuk irung, atanapi bentuk rambut batur. Olok-olok fisik sering dilakukeun kusabab persepsi anu tangtu ngeunaan anggapan "geulis" sareng "ganteng". Jalma anu disebut idéal umumna boga awak langsing, jangkung, bodas, irung lempeng, jeung buuk lempeng, sahingga jalma anu teu minuhan kriteria ieu mindeng diolok-olok ku sasama. Nyedek bari seuri sering dilakukeun tur dianggap remeh. Kanyataanna, body shaming bisa ngabalukarkeun gambar diri négatip di panon batur. Korban ejekan bakal ngarasa dirina cacad jeung sia. Hasilna, aranjeunna tiasa ngalaman setrés anu nyababkeun déprési.
Pas urang nyepengan kadaharan busuk jeung ninggali sacara taliti, urang ngarasa geuleuh jeung teu nyaman. Bauna nu teu ngeunah jeung penampilan dahareun na oge katinggali busuk jeung lapuk nyieun urang ngarasa teu ngeunah jeung hayang miceun. Tapi urang nyadar yen dahareun eta teu kuduna dipiceun, lantaran masih bisa dimangpaatkeun. Urang mutuskeun jang ngaberesihkeun dahareun eta, tuluy dipilah-pilah mana dahareun nu geus busuk, mana nu masih alus keneh jeung bisa didahar. Sanajan urang masih ngarasa geuleuh, tapi urang fokus kana tujuan akhir nyaeta ngamangpaatkeun dahareun eta ku cara nu aman jeung ngajaga kasehatan. Ku urang dikumbah ku cai nu beresih jeung memastikan euweuh bagian nu ruksak atawa bagian nu masih busuk.
Basa jalan jalan ka Mall kamari urang teu ngahaja papangih jeung babaturan lila keur jaman SMP,  di Mall eta amnehna oge keur jalan jalan bari ngajakan ulin budakna. Urang dua an pas kapanggih sarua reuwasna teu sangka lamun akhirna urang bakal kapanggih didieu, geus sababaraha taun urang eweuh komunikasi pisan teu apal kabar kumaha kumaha na kalahka kapanggih di didieu keur ulin. Babaturan urang teh ayeuna mah meuni pangling geulis jeung geus boga salaki jeung budak anu lucu. Maneh na carita yen maneh na mindeng ulin ka mall ieu jeung budakna, kusabab mall ieu jarak na deukeut jeung imah na.
Hiji waktos, abdi nuju angkat ka klinik, bade diparios ka dokter. Abdi tos datang dina waktos anu tos dijadwalkeun ku klinikna. Kabeneran pisan, di dinten eta teh nuju aya kagiatan di caket klinik. Abdi langsung lebet ka klinik, tapi pas datang ka bagian pendaptaran, dokter na tos bade uih, aya deui tabuh hiji siang. Kulantaran tos kaburu ka klinik, abdi wios ngantosan dokter heula. Pas abdi nuju ngantosan, jol aya rerencangan abdi anu tos lami pisan teu patepang. Kuring jeung manehna masih keneh sering ngobrol dina WA. Tapi ungal bade jangjian pasti teu janten wae. Untungna ayeuna urang tiasa patepang.