mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Urang diuk leuleus di tempat sare, dada urang karasa sesek jeung napas urang oge beurat. Pikiran urang ngarasa siga aya nu nyoba narik urang ka jero jurang anu poek. Urang ngarasa panik, teu bisa gerak atawa mikir anu jernih. Urang ngarasa jantung mulai berdegup tarik pisan, siga keur lumpat maraton. Kesang tiis oge mulai ngabaseuhan beungeut jeung awak urang, nyieun urang ngarasa beuki sieun. Tapi urang nyoba tetep tenang jeung napas jero-jero, tapi beuki urang nyoba tenang, beuki parah oge serangan panik urang. Pangalaman serangan panik nyieun urang leuwih sadar pentingna ngajaga kasehatan mental jeung geura-geura menta bantuan profesional nu bisa mantuan urang mengatasi perasaan eta.
Seueur pisan kasus kamatian murangkalih teh disebabkeun ku kalalaian orang tua dina ngajaga ulinan nana. Seueur kajadian murangkalih katabrak kandaraan jeung titeuleum. Tah hal ieu teh kudu jadi perhatian khususna orang tua. Dina kasus terbanyak nyaeta kasus murangkalih katabrak ku kandaraan di jalan raya. Penyebabna rata-rata murangkalih nu teu hati-hati di jalan, sareng oge murangkalih nu nyuruntul ka tengah jalan bari lumpat sabab leupas dina pangawasan orang tuana. Mun kasus titeuleum, seueur murangkalih nu titeuleum di solokan pas ulin, atawa kolam lauk sakitaran imahna, jeng nu leuwih parah dina sumur di imahna sorangan. Hal ieu teh disebabkeun na mah ku kalalaian orang tua dina hal pangawasan. Da murangkalih mah pasti seueur panasaran nana, tah nu jadi orang tua nu kudu ngarti kana kaamanan murangkalihna.
Baju kabaya urang geus tilu poe leungit, padahal sainget urang mah geus di seuseuh. Unggal-unggal rek di pake pasti eweh, urang geus neangan kamana-mana nepika nyalahkeun indung urang. Soalna kabaya eta pamere nini urang anu geus maot, urang sok panik jeung sedih mun kabaya eta leungit. Terus teu lila indung urang ngajakan meuli kabaya anyar, tapi urang tetep neangan kabaya ti nini urang. Kabayana teh terakhir make pas wisuda, tapi urang inget pisan geus di seseh. Ngan urang teu inget iraha nyeuseuhna, mun indung urang mah rumasa teu nyeuseuh ceunah. Geus lima poe kabaya urang leungit, aya nu nelpon urang tapi nomor anu teu ku urang wa'uh. Pas di angkat teh ceunah ti tukang laundry, terus pas urang geus nyokot cucian urang anu di laundry urang muka, jeung nempoan unggal baju teuteula aya eta baju kabaya didinya. Urang langsung gogoakan ngagoroan indung urang, ku banding atoh manggih baju kabaya anu ku urang teangan.
Pas nyaho harga jual tinggi, tatangga nu manggihan harta karun teh langsung hayang ngajualna. Urang reuwas soalna ku urang dibejaan yen hal nu kitu teh lain langkah anu bijak, alusna mah diteundeun heula atawa disalabarkeun bisina aya nu bogana. Keur mah di kampung urang loba nu kaleungitan tanpa sebab. Sieunna aya hal-hal goib anu marenganna. Pernah oge kapungkur aya nu manggihan harta karun tuluy dijual, teu lila manehna maot. Sieunna teh eta jadi tumbal, nu ngahaja aya jelema jahat ngameh masarakat tergiur tuluy ngajualna. Sanajan hirup di zaman modern, tapi hal-hal kitu teh masih aya jeung masih dipercaya. Matakan kudu hati-hati, ulah sagawayah.
Coba cara ieu supados réréncangan anjeun henteu naroskeun lambaran curang deui. Dengekeun jeung ngarti enya!

1. Nolak sacara halus
Sangkan sobat anjeun teu gelo, anjeun bisa kalayan sopan nolak. Ngabejaan anjeunna yén selingkuh teu alus, anjeun terang.
Anjeun ogé tiasa ngajelaskeun ka anjeunna kumaha capé anjeun diajar. Anjeunna pasti bakal ngartos, sareng mikir dua kali pikeun naroskeun lambaran curang.
2. Nolak hebat
Lamun sobat anjeun masih menta contekant sanajan anjeun geus ditolak. Tong sieun nampik aranjeunna pageuh.
Lamun dina tungtungna sobat anjeun bangor tur jauh ti anjeun. Berarti babaturan maneh teh babaturan lamun hayang, teu kudu sedih. Kusabab anjeun dibere nyaho babaturan nyata jeung saha teu.
Percanten ka kuring babaturan anu saé moal pernah ngajantenkeun anjeun éléh.
3. Sebutkeun teu bisa
Lamun sobat anjeun nanya jawaban kana patarosan. Ngan nyebutkeun teu bisa.
  Cara ieu biasana paling mujarab, sabab babaturan biasana nanya langsung ka batur. Jawaban anjeun aman!
Mindeng mun geus hujan turun teh, lampu-lampu sok digembrong ku siraru. Lain lampu hungkul, bak di toilet oge sok digembrong ku siraru. Sok ngalayah awak-awak siraru nu geus maot teh dina tehel jeung dina bak toilet. Matakan ku urang bak toilet teh tara langsung dipake, malah mah sok dibedahkeun heula, sanajan eta bak di toilet masih keneh pinuh ku cai, tapi tetep dibedahkeun. Sieunna siraru eta ngendog dina bak toilet, tuluy engkena bisa wae bak eta ku urang kadahar atawa bisa berdampak kana awak urang. Jadi leuwih alus dibedahkeun wae sanajan lebar oge, daripada kasehatan urang jadi kaganggu gara-gara siraru.
Bapa kuring teh pagaweanna jadi staff tata usaha di salah sahiji sakola swasta. Pernah sakali kuring ngiriringan bapa meuli kertas ka pabrikna langsung. Meuni gede pisan pabrikna teh. Nalika keur nungguan bapa, ujug-ujug kuring teh hayang pipis. Ku bapa teh dibawa weh ka belakang pabrikna, jadi kuring pipisna dina WC anu aya di gudangna. Eta mah meuni kacida sempitna, geus kitu nya kotor ongkoh WC na teh. Di jero WC na teh loba barang-barang kitu, siga komputer bekas heung beusi-beusi teu paruguh. Bakna oge meuni hideung pinggiranna teh, meuni jijik, jadi hanjakal kuring pipis didinya. Apal kitu mah kuring teh nahan weh nepi ka uwih ka imah.
Lantaran abdi tos nuntasken skripsi, di akhir taun ieu abdi tos nyiapkeun hadiah kanggo abdi sorangan, nyaeta nonton konser akhir taun. Abdi tos ngantosan konser ieu ti awal taun, abdi oge tos ngumpulkeun duit ti awal taun keneh. Aya sababarawa panawaran tiket, aya nu nangtung, diuk, jeung nangtung dihareupeun panggung. Aya oge pilihan tiket supados urang tiasa papanggih jeung panyanyi na di tukangeun panggung. Abdi ngahaja milih tiket anu tiasa panggih jeung panyanyi lantaran abdi hoyong nyungkeun tandatangan jeung poto bareng sanajan harag tiketna leuwih awis. Pas tos waktosna panggih abdi langsung nyungkeun tandatangan dina poster sareng dipoto nganggo kamera polaroid supados tiasa langsung dicetak.
Salah sahiji hal nu paling ngerakeun teh nyaeta salah ngageroan jelema, komo mun di tempat umum mah. Biasana jalma teh sok manggihan sosok nu mirip jeung jalma di lingkunganna, entah keluarga entah babaturan. Tapi, kadang anu mirip na teh sok batur nu teu wawuh, malahan mah kadang sok aya nu nepi ka mirip sagala rupana. Postur awak, cara leumpang, jeung penampilanna teh sarua pisan jeung nu dipikawawuh, tapi pas digeroan teh lain. Komo mun ditingalina jarak jauh jeung mata minus mah, pasti we dianggap jalma nu dipikawawuh, padahal eta mah batur nu mirip hungkul. Oge sok aya anu ngahaja ngadeukeutan sabab penampilanna mirip pisan, ngingetkeun ka jalma nu dipikaseneng.
Jalma anu keur dibully pasti bakal ngarasa sieun. Tapi ceuk kuring mah, urang teh ulah nepi kasampak sieun. Lamun urang kasampak lemah jeung sieun, para pembully sabenerna bakal ngarasa leuwih seneng. Urang oge kudu pinter, kudu neangan pitulung ti jalma nu leuwih dewasa. Lamun di sakola, urang bisa ménta tulung ka guru. Lamun di imah, urang bisa ménta bantuan ka kolot urang. Lamun urang dibully, urang henteu kedah cicingeun, urang kedah ngalaporkeun. Janten, ka guru-guru di sakola teh kedah mastikeun yén lingkungan sakola aman tina para pelaku bully. Kolot oge kudu salawasna tetep ngawasan barudak maranéhanana, sarta nanya kumaha aranjeunna. Sareng urang kedah janten jalma anu wani supados urang henteu janten korban bullying.
Febri boga kasieun kana cai nu jero. Unggal aya praktek ngojay di sakola na Febri teu wani asup ka kulah nu jeorna leuwih ti 1,5 meter. Sanes teu tiasa ngojay Febri teh sieun ka cai nu jero kusabab pernah tileuleup. Kajadianna keur manehna leutik di walungan tukangeun imahna. Manehna keur ulin sareng babaturanna sawaktos ujug-ujug aya caah. Manehna nu leutik keneh teu tiasa ngojay ngalawan arus cai nu kiat janten kabawa arus teras kaleuleup. Untungna salamet keneh. Nanging kajadian eta nyieun trauma ka Febri janten sieun cai nu jero. Boro ning asup ka cai nu jero nempo cai nu badag sapertos laut ge Febri geus merinding.
Pas abdi nuju bade angkat ka kampus abdi ningal di tengah jalan aya jalmi anu ngumpul. Sugan teh aya kacilakaan, epekteh aya tai kuda anu labuh di tengah jalan tina delmananu bieu ngaliwat ka jalan eta. Kabayang atuh, eta tai anu geus dikumpulkeun dina wadahna kalahkah bahe di jalan. Batur nu ningalikeun oge sabari narutup hirung lantaran bau. Jaba ningal dina bentukna mah jigana geus aya motor anu ngageleng eta tai lantaran di bagian tengahna aya tilas ban anu nincak tai eta. Abdi anu ningal hungkul ti jauh oge ngambeu bauna geus hayang utah. lantaran geus kageleng, taina sumebar ka sajajalaneun.
Kuring leuwih teu yakin kana diri sorangan lamun datang ka masalah broken home, abdi teu masihan damn sabab euweuh urusan naon, ieu téh cara hirup. Nu teu aman nyaeta kuring sieun lamun kolotna pasangan hareup kuring jeung kulawarga maranéhanana narima kuring salaku anak broken home, naha? Sabab sakurang-kurangna sabaraha persén nu rada hese narima anakna dikawinkeun ka anak ti kulawarga rusak. Teras insecure salajengna nyaeta abdi sieun teu bisa jadi pamajikan atawa indung alus keur calon salaki jeung anak. Jujur aing teu bisa bogoh ka batur keur kuring cinta bisa dikontrol hahaha lucu ieu. Kamungkinan cerai kolot kuring sorangan geus ngawangun kapribadian pertahanan dina haté kuring lamun cinta teu bisa sagemblengna nyalametkeun nikah. Kusabab cinta bisa leungit ku sababaraha cara, buktina kolot kuring cerai ogé. Aing teu hayang teuing bogoh ka manusa sabab hate aing rapuh jeung sensitip lamun sakali dinyenyeri hese cageur jeung hayang mopohokeun.
Kasus ngeunaan anak korban perceraian jadi peringkat kadua. Dumasar kana data ti KPAI, sapanjang periode 2011-2016, aya 4.294 pengaduan kasus anak korban pengasuhan kulawarga jeung pengasuhan alternatif. Lamun ditinggali tina sakabeh kategori pengaduan, jumlah ieu teh jadi peringkat kadua saenggeus kategori laporan kasus anak berhadapan dengan hukum (ABH) nu nepika 7.698 kasus. Komisioner KPAI Rita Pranawati nuturkeun, dumasar kana data KPAI, anak-anak korban pisah pepegatan babari ngalami lima bentuk kekerasan, nyaeta ngarebutkeun hak asuh, ngalanggar akses panggih jeung kolot, nelantarkeun hak dibere nafkah, anak leungit, sarta jadi korba culik kulawarga. Laporan ieu ti rupa-rupa sumber, siga laporan langsung, jeung lapuran sacara daring, pendataan ti lembaga mitra KPAI, jeung pemantauan media.
Boh eta di sakolaan, di tempat gawe, atawa di kahirupan masarakat, urang kudu ngahurmat jeung ngahargaan batur nu mibogaan suku, budaya, asal daerah, agama, atawa golongan nu beda jeung urang. Komo deui mun hirup urang di puseur kota anu beragam, boh eta agamana, budayana, sukuna, atawa asal daerahna. Urang teu kudu ngadiskriminasi, pedah manehna lain orang asli daerah tuluy ku urang di hina-hina, ulah kitu. Mun rek gaul ge jeung saha weh teu kudu ninggali kasang tukang suku, budaya agama, jeung golongan. Leuwih alus mun urang hayang wanoh jeung diajar ngeunaan kabudayaan jeung adat ti daerah sejen. Ieu sikap-sikap nu bisa diterapkeun ku urang.
Kuring pernah tina motor jeung ngabalukarkeun sela jari kelingking kuring. Harita di jalan kuring nempo hiji tangkal anu dahan-dahanna ngagantung, kuring hayang ngaheureuyan adi kuring sangkan manehna nabrak dahan ku cara nurunkeun sirah kuring. Tapi teu disangka spion motor kuring teh nabrak tangkal nu sejen, kuring jeung adi kuring labuh tina motor. Kuring reuwas jeung langsung mariksa kaayaan motor jeung adi, adi mah ngan lieur sirah na tapi teu aya tatu. Kuring teu sadar yén sela jari kaki teh soeh lantaran ditabrak batu jeung katimpa motor. Kuring langsung balik ka imah terus dibawa ka puskesmas ku indung kuring, kuring sieun sabab si tatu teh kudu dijahit. Tina kajadian éta kuring janten langkung ati-ati sareng henteu heureuy lamun keur nyetir.
tanda jalma anu takwa ka Alloh, nyaeta kahiji, létahna henteu pernah dipaké pikeun ngabohong jeung ngagosip. Biantarana museur kana dzikir, maca Al Qur'an, ngabahas elmu pangaweruh, jeung hal-hal nu hade sejenna. Kadua, maranéhna henteu asup kana beuteungna kajaba anu halal jeung alus, sarta sanajan maranéhna ngadahar kadaharan anu halal sacara sedeng jeung henteu kaleuleuwihi. Katilu, pandanganna henteu biasa ningali hiji hal anu haram. Pamadeganna digunakeun pikeun nyandak pelajaran tina kajadian di dunya. Kaopat, leungeunna henteu digunakeun pikeun anu haram. Kalima, suku jeung undak-usuk dipaké pikeun hal anu hadé, lain keur jahat.
Kagenep, haténa teu kebek ku hatena jeung sirik. Katujuh, ta'at ka Allah kalawan pinuh ihlas jeung teu sieun ka Alloh sabab keur riya jeung hayang ditingali ku batur.
Urang sok matak jijik lamun ningali loba tumpukan runtah, sumawonna nepi ka baseuh jeung becek ku hujan, sabab pasti eta aya kobangan cai anu hideung anu bakal ditincak ku urang. Tumpukan sampah mangrupikeun tempat anu saé pikeun beternak rupa-rupa kuman sareng baktéri anu mawa panyakit. Sajaba ti éta, sato saperti beurit, cucunguk jeung laleur milu dina panyebaran kuman jeung baktéri ti tong sampah sabab sato ieu ogé gampang berkembangbiak dina tong sampah. Ku kituna, ngajaga kabersihan lingkungan bakal ngajauhan potensi sagala rupa panyakit saperti diare, utah, kolera, jeung tipus. Miceun runtah di tempatna atawa ngancurkeun runtah mangrupa salah sahiji cara pikeun nyingkahan tumpukan sampah di lingkungan urang.
Anu nyebabkeun jelema demam panggung teh biasana kurang sare da kusabab loba pikiran bahwa isukna rek tanding misalna, jeung kadang sok aya nu kalah teu dahar heula padahal hal-hal eta teh penting, meh teu kajadian hal buruk. Faktoranu ngaruh ka jelema anu demam panggung oge biasana kurang percaya diri, padahal geus latihan unggal minggu. Soalna pasti aya rasa eta kusabab lobana pesaing, jeung penonton anu ngaharepkeun kameunangan anu lewih. Teu jarang di kahirupan ayeuna mah, mun aya nanaon teh di ka sosial mediakeun pan eta teh ngajieun anu miluan lomba tambah teu percaya diri terus akhirna mah eureun teu miluan lomba deui.
Arurang teh salaku umat muslim sok sieun keneh kanu ngaranna jurig. Padahal umat muslim teh diparentahkeun pikeun tong sieun kana nu ngaranna jurig kusabab darajat urang salaku manusa leuwih luhur dibandingkeun jurig nu ti bangsa setan atanapi iblis. Upami keur sieun kanu ngaranna jurig teh aya hiji cara ampuh nu tiasa dilakukeun umat muslim pikeun ngalawan rasa sieun ieu. Hiji cara nu ampuh pikeun ngalawan rasa sieun ieu nyeta ngadua ka gusti Allah. Urang kudu percanten upami Allah teh bakal ngabantos hambana nu menta tulung. Ngadua ieu ge tiasa ngadorong kakuatan psikologis urang pikeun ngagentos rasa sieun janten rasa kawani.
Kumaha cageur tina parasaan menyakiti sanggeus ditipu disalingkuhan
1. Nganyatakeun parasaan ka batur nu dipercaya
Beuki anjeun nyimpen eta di jero, beuki gelembung bakal gelembung na jero anjeun sarta bisa jadi bahaya. Sareng nalika waktosna anjeun teu tiasa nahan deui, sadayana bakal ngabeledug.
Pendekatan anu hadé pikeun ieu nyaéta pikeun muka ka batur. Bagikeun pikiran jeung parasaan anjeun ka batur nu bener-bener dipercaya, kawas kolot atawa sobat pangalusna anjeun. Lakukeun kitu bakal ngabantosan anjeun ngaleungitkeun parasaan anu nyeri sareng nyeri ieu.
2. Narima yén anjeun teu bisa ngarobah naon anu lumangsung, tapi anjeun bisa tumuwuh ti dinya.
Pikiran yen pasangan anjeun geus ditipu on anjeun tiasa pisan hésé ngelek. Sareng upami anjeun pikir anjeun tiasa ngelek éta, anjeun ngan ukur ngabobodo diri. Jalma-jalma nganggap yén aranjeunna tiasa ngaléngkah kahirupan upami aranjeunna nahan sagala émosi négatip sareng ngajantenkeun dirina yakin yén éta henteu kantos kajantenan. Salami anjeun teu tiasa nampi kanyataan yén éta leres-leres kajantenan, anjeun bakal teras-terasan nyeri sareng nyeri haté.
Kuring kungsi ngalaman kajadian nu kacida pikasieuneunana waktu milu ngaronda jeung bapa. Waktu harita kuring masih kelas 1 SMP. Bapa ngajak ronda sabab kabeneran isukan oge libur, jadi kuring milu ngaronda. Dugi ka pos ronda, tétéla barudak réréncangan bapa ogé marilu, janten leiwuh ramé. Tuluy urang galecok, lalajo bal bari nginum kopi jeung ngemil jajan nu dibawa ti imah séwang-séwangan. Ku sabab loba teuing dahar jeung nginum, kuring jadi hayang pipis, jeung bapa miwarang ka imah sakedap, sabab kuring geus teu kuat. Tapi pas turun ti panggung pos ronda, tétéla calana kuring beunang kana salah sahiji paku sisina, sabab pos ronda dijieunna awi. Alatan kuring buru-buru calana kuring soeh, dina pingping kuring aya saeutik kulit kuring anu ogé kabeset alatan paku tadi. Kuring jadi pedah calanana soeh, malihan sarerea di pos ronda ningali ka calana kuring, aya anu ngagelenyu ka kuring sareng aya anu ngageleng. Kabeneran bapa kuring mawa sarung jadi kuring nginjeum sarung bapana keur nutupan calana panjang kuring sarta langsung balik ka imah alatan rék pipis.
Ti peuting keneh abdi teu tiasa bobo lantaran isuk-isuk abdi bakalan tampi di hareupeun panggung. Ieu janten kahiji kalina abdi bade nyanyi sabari joged di hareupeun jalmi anu seeur jeung dinilai ku juri. Ti kamari abdi sareng rerencangan tos nyiapkeun lagu anu bakal ditembangkeun, ayeuna salah sahiji rerencangan abdi masihan ide bade nambihan sababaraha gerakan supados urang teu ngan nyanyi hungkul. Abdi sabenerna teu satuju lantaran lamun joged bakal leuwih era tibatan nembang hungkul, tapi supados tampilna sae, abdi nurutan rerencangan anu sanes. Abdi ngadegdeg pisan pas bade digeroan ku MC ka hareup sabari sieun lantaran ditingalikeun ku panonton anu seeur.
Waktu kuring leutik kuring kungsi kajadian ngerakeun pisan. Waktu harita kuring keur manggung di hareupan jelema loba, dititah ku guru.  Kuring éra lamun katempo ku babaturan sakelas. Kuring éra pisan dugi ka teu sadar kuring ngompol di calana. Kuring lumpat ka luar kelas, indit ka kamar mandi. Guru kuring datang ka kuring, ceuk manehna teu kunanaon, ulah isin. Cenah mah kuring teh geus gede jeung wani rek tampil di hareup, engke guru bakal ngalatih kuring sangkan jadi budak anu leuwih wani némbongan di hareup. Tapi ti harita kuring jadi sieun némbongan di hareupeun jalma réa, kuring kudu aya di gigireun kuring, ku cara kitu kuring bisa wani némbongan di hareupeun jalma réa.
Indonesia mangrupa nagara anu diwangun ku rupa-rupa suku, agama jeung ras. Jeung Bhinneka Tunggal Ika sebagai pemersatu bangsa Indonesia berbeda tapi satu oge”, nya eta motto anu sok digembar-gemborkeun pikeun ngajaga karagaman nu aya. geu leuwih ti tujuh puluh taun sanggeus Indonesia merdéka, karusuhan geus lumangsung sababaraha kali disababkeun ku masalah etnis, agama jeung ras. Konflik soal SARA anu sering keneh kajadian nepi ka ayaeuna di indonesia nyaeta parbedaan agama, komo sakeudeung deu tahun politik, biasa na politik SARA mindeng pisan di pake pasualan kaagamaan sok matak pikabitaeun dina unggal pemilu, dimana aya gesekan antara mayoritas jeung minoritas dina merjuangkeun calon masing-masing dumasar kana béda agama calon anu aya ti dinya oge biasana mulai aya karusuhan antr penggemar na. Padahal makna pemilu teh pesta demokrasi, tapi naha sok loba karicuhan memperdebatkeun agama, padahal sakabeh jelema di indonesia boga hak anu sarua berhak tinggal jeug hirup nyaman asal boga agama. Isu agama anu tuluy di goreng goreng pasti nimbulkeun perpecahan kusasab agama teh sensitif jelema pasti bakal leuwih gampang kahasut jeung emosi lamun ngomongkeun agama.
Teu jarang budak leutik nu sieun ditinggalkeun ku indungna. Mun ka mana-mana teh pasti we kedah dibaturan jeung diparengan. Kitu oge mun kolotna euweuh, budak leutik mah sok sieuneun pisan ditinggalkeun. Mun ka mana-mana teh teu welah teu bisa jauh pisan jeung indungna. Rata-rata alesab nu dipake teh nyaeta sabab sieun ditinggalkeun kuny jadi indung, mantan nepi ka sosoranganan mah supaya terkesan ku batur. Sakitu oge budak na teh nu biasa wae, komko mun budak nu diogo pisan mah, bakal leuwih sieun kana sagala hal nu berbau ditinggalkeun ku kolot.  Mantak kudu nurut meungpeung kolot aya keneh, ulah nepi ka kaduhung.
Unggal berkunjung ka tempat anu asing atawa tempat pelosok anu jauh timamana, sok aya rasa kasieun dina diri teh. Teuing eta butuh adaptasi atawa aya rasa teu nyaman. Lain ngan saukur sieun ku hal-hal goib hungkul anu di luar nalar, tapi sieun oge ku jelema-jelema minangkana panggih jeung jelema nu rek ngajahatan. Komo urang sok ngalakukeun penelitian ka pelosok-pelosok daerah nu umumna suasanana sepi. Sanajan sok dibaturan ku sesepuh satempat tapi rasa kasieun mah tetep aya. Da meureunan ieu hal anu lumrah soalna jelema teh butuh adaptasi. Pangpangna teh di pelosok daerah mah masih keneh sanget jeung kentel budayana. Sieun aya pelanggaran nu teu kahaja urang langgar jeung aya konsekuensina.
Cara nyegah kaleungitan barang di tempat umum. Kahiji, nyimpen acis ulah sadayana dina dompet. Simpen acis sabagian dina dompet sabagianna deui dina saku. Supaya mun dompet leungit teh aya keneh jang ongkos atawa bekel. Nu kadua, nyimpen dompet atawa hape ulah di tas bagian luhur, kudu nu panghandapna. Sabab mun dibagean luhur mah babari dikodok tina seleting. Jadi, mendingan dibelah handap wae atawa di tengah-tengah timbunan barang. Nu katilu, ulah ngagandong tas, simpen tasna dipayun. Mun leuleumpangan di temoat rame, biasakeun nyimpen tasna dihareup, supaya teu bisa dikodok atawa dijambret ku batur. Nu kaopat nyaeta tong ngoprek hape bari leuleumpangan. Mun ngoprek hape bari leuleumpangan di tempat rame, pasti bakal mecah fokus urang. Tah eta teh jadi kasempetan jang batur ngajambret paksa hape urang.
Kadang di sababaraha hal emang aya wae nu ngaranna teu adil teh. Misalna dina hal neangan pagawean, biasana nu boga previlage mah sok diperlakukeun na beda. Mun ceuk paribasana aya kawawuhan orang dalam mah nanaon ge dibabarikeun, kasempatan asup gawe na ge sok babari ditarima. Beda jeung nu teu boga kawawuhan orang dalam, biasana sok seuseut pisan dina ngalamar pagawean teh. Mun boga orang dalam mah info pendaftaran dibejaan, proses seleksi dibejaan, dina hasil pengumuman na ge boga kasempatan gede jang ditarima. Tah ieu teh kateuadilan nu geus biasa terjadi di Indonesia. Saolah geus jadi rahasia umum jang masuarakat na ge.
Poe ieu abdi diajakan ulin badminton ku rerencangan kuring. Tempatna tos ditangtukeun , abdi tingal datang sabari mawa raket jeung artos kanggo udunan hungkul. Tapi pas milarian di bumi epekteh teu aya hiji-hiji acan raket anu tiasa dipake, abdi karek sadar yen abdi teh tos lami pisan teu nepak. Pas di tengah jalan, abdi ngahaja belok heula ka hiji toko kanggo meser raket, supados tiasa dipake kanggo ngkena deui. Pas nuju mapah milihan raket, abdi teu kahaja ningal rerencangan abdi, tapi abdi teu pati yakin lantaran rarayna rada benten, tapi abdi ningal aya hiji ciri manehna, nyaeta aya karang dina rarayna.
Geus dua poe Ida teu asup kuliah sabab teu damang. Ida teu kaluar kostan pisan semet teu damang teh. Teu kaduga jang meser emam-emam acan. Untungna aya babaturanna nu bageur pisan, daek nguruskeun Ida. Ku babaturanna teh dipangmeserkeun emam jeung obat-obatan. Da bade dibawa ka dokter, Idana alim wae. Min teu damang kiei teh Ida mah sok rada ngarumas. Asa sedih pisan kaayaan teu damang terus jauh ti orang tua. Nya teu aya nunguruskeun saleukeun orang tua deuihan. Ah pikiran Ida geus mikir kamana-mana bakat ku hayang balik da ngarasa teu kuat. Tapi untung aya babaturan nana nu selalu aya jang manehna.
Cara supaya bisa leupas tina udagan bagong mun keur di gunung. Nu kahiji nyaeta naek kana tatangkalan. Bagong teh dipercaya teu bisaeun naek kana tatangkalan sabab postur awakna. Mantak, mun diudag bagong teh mending naek kana tatangkalan nu luhur, nu kira-kira teu kajangkau ku congorna. Nu kadua nyaeta kudu lumpat zig-zag. Loba beja ceunah bagong mah teu bisaeun ngalieuk, jadi lumpatna teh tara bulak-belok da euweuh beuheungan. Mun lumpat teh tuluy we nyuruntul, moal merhatikeun kenca katuhu. Mantakna, mun diudag bagong lumpatna kudu zig-zag kenca katuhu. Tuluy nu katilu nyaeta cicing, ulah gerak. Aya sabagean jalma oge nu percaya mun diudag atawa disampeurkeun bagong teh tong lumpat, tapi kudu cicing jiga patung supaya teu disangka manusa ku bagong na teh.
Ngalaksanakeun tahlilan emang loba mangpaat utamana keur jelama nu maot, kulawarga nu maot, oge jelema nu maca tahlil dina hiji kumpulan jang ngadoakeun ngameh jelema nu maot bisa ditarima amalna jeung dihampura tina sagala dosana ku Allah SWT. Aya sababaraha mangpaat tahlilan, nyaeta maca tahlil sacara babarengan di imah nu maot pas di poe mimiti nepikeun ka poe tujuh bisa ngaraketkeun tali silaturahmi di antara tatangga. Ku hadir jeung tahlil di tempat nu maot, ku sabab kitu bakal nyieun kulawarga nu ditinggalkeun mibogaan perasaan tenang sabab aya batur nu daek pang ngahampurakeun jang kulawargana nu geus maot. Otomatis, kulawarga nu ditinggalkeun eta oge bakal boga simpati ka jelema nu tahlilan. Di dinya silaturahmi bakal kajaga.
Basa tos rek libur lebaran, Raffi ngahereuyan Rafathar yen Lala bade mulih ka kampungna, teras bade nikah, janten moal balik deui. Raffi geus ngabejaan Nagita, Lala jeung Faruq kanggo ngabobodo Rafathar. Pas Rafathar nuju syuting minuman, Lala jol datang ka Raffi jeung Nagita bade ijin nyarios anu serius. Lala ngomong ka Raffi, Nagita jeung Rafathar bade pamit mulih ka Lampung, teras bade nikah jeung Faruq, janten Lala bade ereun digawe sareng Raffi, Nagita jeung Rafathar. Asalna mah Rafathar teh cuek teu paduli, tapi pas lala pamitan langsung ka Rafathar, Rafathar langsung ceurik tapi teu hoyong katingal sedih ku mamah jeung bapana. Pas Lala ceurik, Rafathar oge ceurik lantaran sedih moal sasarengan jeung Lala deui.
Kamar mandi atawa WC ceunah tempat anu di pikareseup ku jurig jurig, kusabab eta teh tempat kotor. Tempat urang lamun miceun kokotor mandi jeung sagalana jeung deui  eta tempat biasana aya di pojokan imah jaba tiis jeung poek jurig reseupeun pisan ceunah di tempat anu kitu. Matakna sok loba carita jurig di kamar mandi atawa WC, saking ku loba carita na lamun sok aya jurig anu tiba tiba muncul ngareuwaskeun di kamar mandi nepika mindeng oge di pake dina carita pilem atawa sinetron di tv. Jurig jurig dina carita pilem atawa sinterin biasana muncul nageuwaskeun lamun henteu di kaca nya di tukangeun panto kamar mandina, anu ngajieun jelema lamun erek ka kamar mandi jadi reuwas jeung sieuneun, matakna ceuk agama lamun rek ka kamar mandi urang kudu ngadu'a heula.
Hiji poe, saurang lalaki nu ngaranna John keur indit ka pagawean. Sibuk pisan teu merhatikeun lingkunganana, tuluy salah asup ka WC. John kaget sareng era pisan ku kasalahan ieu. Manehna nyoba kaluar sagancangna ti wc, tapi panto teu muka. John mimiti panik sarta ngarasa teu nyaman. Tapi ujug-ujug aya awewe asup ka WC. Nona nu sigana bageur pisan jeung nanya John naon anu lumangsung. John ngajelaskeun kaayaan sareng awewe eta ngabantosan anjeunna kaluar tina WC. John ngarasa sukur pisan jeung keuna ku sikep awewe eta. Sanggeus kaluar ti jamban, John ngahaturkeun nuhun ka awewe eta sarta menta hampura pikeun kasalahanana. Wanoja seuri sareng nyarios kasalahan sapertos kieu tiasa kajantenan ka saha waé sareng henteu kedah sedih. John ngarasa lega pisan sareng ngahatur nuhun ka awewe eta pikeun ngabantosan anjeunna.
sieun ngojay saleresna mangrupikeun hal anu lumrah, sabab anu dimaksud ku kuring, sadayana pasti gaduh trauma sorangan. Kadang-kadang aya anu tiwas sateuacan nalika alit atanapi anu sieun ngojay gaduh imajinasi yén aya mahluk sanés atanapi pikasieuneun. Naha anjeun kantos nguping yén jalma anu sieun ngojay henteu sieun cai, tapi aya kaayaan anu leres-leres henteu kedah lami teuing cicing di cai, contona keram jantung. Aranjeunna nyarios, upami panjang teuing tiasa nyababkeun fatal, khususna upami anjeun cicing di kolam renang anu tiis. Janten aranjeunna langkung saé henteu ngojay sareng kusabab kabiasaan éta aranjeunna janten sieun ngojay. Di sisi séjén, maranéhna ogé sieun jero alatan kabiasaan.
Rata-rata sok aya jalma anu sieun mun ngaliwatan astana atawa kuburan teh. Komo mun ngaliwatna tipeuting mah, mantak becir pisan lumpatna ge. Salian eta, mun ngaliwatna nyalira oge sok keueung rarasaan teh. Padahal mah ngaliwat ka astana teh teu kudu sieun da sabab urang ge sarerea pasti bakal maot. Loba nu alesanna teh sabab sieun ngaliwat tempat nu maot. Padahal kan nu maot mah moal mungkin hudang deui atawa ngaganggu deui da geus beda alam. Tong panik atawa becir sorangan mun ngaliwatan astana teh bisi tungtungna jadi cilaka ku polah sorangan! Batur teu nanaon kalah rarasaeun riweuh jadi we kalap.
Tos seeur pisan kajadian mahasiswa anu data skripsina leungit lantaran laptopna rusak. Hal ieu oge kajadian ka babaturan kuring anu sabulan deui bade sidang. Manehna ngan nyimpen sadaya data skripsina dina komputer lantaran teu gaduh flashdisk atawa hardisk kanggo nyimpen data salian ti laptop. Abdi karunya ka manehna sakaligus ngarasa lebar padahal kedahna mah manehna tiasa nyimpen datana di Google Drive kanggo cadangan. Manehna tos tilu poe ieu teu kaluar ti kosan lantaran sedih, manehna oge bingung sabab kedah ngumpulkeun data deui ti awal. Ieu kajadian mimitina pedah laptopna rusak kabanjur ku cai, teras pas laptopna diservis epekteh datana bakal leungit kabeh.
Waktu kuring leutik, kuring pernah nginjeum kapal terbang cocooan babaturan kuring sabab kulawarga kuring teu boga duit keur meuli cocooan siga kitu. Kaulinan babaturan kuring sae pisan, gaduh remote control sareng tiasa diputer jarak jauh. Saking ku asikna maen eta cocooan, kuring teu merhatikeun arah pesawatna. Pesawatna nabrak tangkal caket di dinya tuluy weh ruksak, awakna dipotong kusabab labuh ku kuring. Kuring sieun pisan dicarekan ku indung babaturan kuring, ku sabab teu nyaho kudu kumaha, kuring balik ka imah terus menta tulung ka aki. Kabeneran si Aki mah jalma pinter, nyampeurkeun pesawat cocooan nepi ka alus siga baheula. Sarta sanggeus éta bener, kuring balik deui ka sobat kuring malikeun eta cocooan.
Dina karya kuring, pasamoan 50-500 urang sabulan téh norma, sarta geus lumangsung leuwih ti sapuluh taun. Beuki kolot, beuki saeutik ngaran-ngaran kuring teu apal.
Naon anu kudu dipigawé lamun poho:
1. Dina kaayaan kajebak kawas dina carita kuring di luhur, kudu pinter bari tetep pinter néangan lolongkrang pikeun manggihan ngaranna. Dina setting formal, leungeun kaluar kartu bisnis .. Anjeun tiasa. nyandak intip gancang tina kartu bisnis na.
2. Lamun urang pendak di Mall, témbongkeun sumanget nu tulus... yén urang bagja panggih jeung manéhna. Pilarian dina mémori, naon anu anjeun émut ngeunaan anjeunna…. Ema, masih keneh resep naek motor?.. Emang emut,...Nini cicing di kota leutik, hobi naek sapedah sareng rerencangan SMP...urang seuri babarengan, teras nanya enteng… jalan angkot, hilap namina, maklum neleponna...ha ha ha, abdi Slamet bu….. Aduh mas Slamet, salam kenal ka Mamah oke…..
3. Bisa oge… antosan sakedap, nami anjeun ditulis ku ejaan anu lami atanapi énggal? D jeung J atawa ngan J…. Ah, Cik Rieny, abdi Luki...
Nuluykeun, nu masih napel dina ingetan anjeun. Intina, jaga jalma ieu tina rasa hina, atanapi dianggap remeh, sanaos anjeun hilap namina. .
Rarasaan geuleuh tina bau hanyir tiasa pisan nyieun teu nyaman sarta nyieun hiji jalma teh ngarasa seueul atawa boga burih kesel. Bau hanyir teh tiasa memicu ngarareunah sareng memicu reaksi fisiologis sapertos ningkat denyut jantung sareng engapan gancang. Jalma anu geuleuh ku bau hanyir meureun bakal tetep jauh ti sumber bau jeung nyoba nyingkahan bau saloba mungkin. Eta oge bisa ngarasa guligah, hariwang, atawa manggihan hese difokuskeun nanaon sejenna lamun aranjeunna bau hal hanyir. Tapi, geuleuh pikeun bau hanyir teh biasana sanes masalah anu serius sareng tiasa dikontrol ku ngalaksanakeun teknik relaxasi, ngajauhan tina sumber bau, atanapi ngalaksanakeun terapi paripolah.
Tumbila nyaeta serangga leutik nu mindeng aya di jero imah jeung bisa jadi masalah ku sabab bisa ngaluarkeun bau anu teu ngeunah jeung ngaruksak kasaharan nu diteundeun di jero imah. Sanajan ngabasmi tumbila ngarasa geuleuh, tapi tetep kudu diberesihkeun, bisa ngagunakeun cara ieu. Nu kahiji teangan heula tumbila eta aya di mana. Nu kadua beresihkeun imah jang ngaleungitkeun kabeh sumber kadaharan jeung tempat nyumputna tumbila. Beresihkeun area di mana tumbila biasana aya siga dina jendela atawa panto, bisa dina kasur oge. Nu katilu gunakeun produk pembasmi tumbila nu aya di pasaran jang ngaberesihkeun. Nu kaopat gunakeun saung leungeun. Nu terakhir ngalakukeun perawatan jang nyegah tumbila balik deui ka jero imah.
Kuring pernah ngalaman naek sapeda anu remna blong. Harita kuring masih di sakola dasar kelas 4. Dina hiji poe, isuk-isuk keneh kuring geus saged rek mios ka sakola lantaran jarak ti imah kuring ka sakola teh rada tebih, aya kana tilu kilona. Nu biasa nganteur ka sakola teh nyaeta pun bapa. Harita mah can aya motor, jadi pami nganteur jeung ngajemput kuring teh pun bapa nganggo sapeda kameumeutna. Kuring calik dina pangboncengan di tukang. Leungeun kuring nangkel kana cangkeng pun bapa nu keur ngaboseh. Mimitina laju sapedah teh lancar teu aya nanaon. Barang tepi ka lebah pupudunan, ngadadak sapeda teh ngagancangan jiga nu teu bisa katahan. Hate kuring tagiwur sok sieun kumaha onam. Leungeun beuki pageuh muntang kana cangkeng pun bapa. Beuki lila sapeda beuki tarik lajuna. Pas pisan tikungan, pun bapa rikat ngagajleng turun bari nahan sapeda supaya ulah ngaguling ka sisi jalan nu taringgul ku batu. Alhamdulillah kuring jeung pun bapa salamet, aya keneh dina panangtayungan Allah SWT. Saur pun bapa, sapedah teh horengan blong remna. Tadi basa bade angkat, teu kaburu ka parios heula.
Aya deui carita nalika anjeunna ngajemput pilot teu jauh ti Tanah Kusir, Jakarta Selatan. Di wewengkon nu deukeut ka makam, pocong ngadadak muncul tina kaca mobilna.
"Abdi milarian tempat anu saé, teras diparkir. Abdi ngaraosan ngadengekeun musik, sigana aya anu ngetrok kana gelas. Katémbong aya pocong. Kuring reuwas sareng refleks, kuring norojol tukangeun gelas," cenah.
Ceuk Yudha, beungeut si pocong hideung pisan, siga korban kahuruan. Ukur panonna buncelik nu katingali. Tapi katembongna teu lila, ngan nepi ka Yudha nepak gelas deui.
"Sanggeus kuring neunggeul, manéhna gancang ngaleungit. Sakedapan manéhna ngaliwatan kaca mobil. Sanggeus éta kuring kaluar udud pikeun ngaleungitkeun kategangan. Sanggeus maca jeung maca, ceuk kuring. Lamun beungeut anjeun ganteng, teu kunanaon pikeun némbongkeun beungeut anjeun. "ceuk Yudha.
"Geus goreng patut, kaduruk, ngan ukur iseng. Ka salon heula upami hoyong pendak sareng abdi," anjeunna nuluykeun seuri, nyarios yén anjeunna henteu kantos nyarioskeun ka pramugari atanapi pilot ngeunaan carita anu nembe kaalaman ku anjeunna. Hariwang aranjeunna bakal sieun.
Kamari, pas rapat kelas babarengan, kuring ningali salah saurang murid SD nincak tai anjing. Kabeneran kokotorna masih baseuh, nepi ka jadi lengket tur nempel geulis dina dampal sapatu murid (sebutna Delia).
Ujug-ujug beungeut Delia beureum jeung nutupan beungeutna ku leungeun-Na bari nangtung dina tiptoes na. Sakapeung manehna ngintip kana tapak tai anjing nu nempel dina sapatuna, tuluy ngagorowok ka kuring: “Pa!
Panon murid-murid anu liana langsung neuteup ka Delia bari seuri jeung aya nu seuri. Kabeneran sosok Delia téh murid anu teu gampang ceurik. Anjeunna malah teu nutupan irung na disgust. Kuring langsung ngajak lumpat ka wc jeung nyeuseuh kokotor. nu beunang tai.
Sababaraha waktu ka tukang kuring ambek pikeun manggihan hal kawas ieu, tapi ayeuna kuring ningali kaayaan dimana jalma nyoba nyieun excuses rasional selektif yén meureun abdi tiasa masihan tur sabar masihan prioritas. Tina analisa émosi pribadi kuring anu kuring mendakan dina réfléksi kuring ngeunaan sacangkir kopi sareng rokok, "Ngeunaan barging dina antrian ieu, éta bahaya upami anjeun henteu ngawas diri kalayan ati-ati, dina ngirimkeun keluhan, anjeun malah tiasa. kaleungitan nyawa anjeun." Jalma anu wani ngarebut ieu, boga alesan yén tina pangalaman kuring kapaksa jalma anu antrian atawa masarakat di sabudeureun maranéhna pikeun ngarti sakaligus, lamun jalma sabudeureun maranéhna ngadu'a hartina nurutkeun kawani maranéhna pikeun nyekel eta hartina maranéhna boga kawani pikeun ngariweuhkeun saha nu ngadu'a. Atawa, leuwih négatip, konspirasi ngahaja nyeepkeun pikeun ngahudangkeun kaributan sabab aya kapentingan.
Karasa sedih lamun hirup sorangan jauh ti batur teh. Unggal isuk-isuk samemeh indit gawe kudu beberesih imah nu karebul, disapuan jeung di pel. Geus tidinya nyeuseuh baju anu numpuk jeung moekeun. Baju nu kamari anyar nyeuseuh ge kudu di setrikaan ku sorangan. Tuluy lamun aya karusakan siga lampu atawa kenteng bocor kudu kusaha deui lamun teu ku sorangan. Pernah, hiji waktu mah genteng bocor dina kaayaan hujan gede. Kapaksa kudu naek heula kaluhur, bari sieun ku guludug ge dipaksakeun. Tuluy lainna jadi bener genteng teh, malah nambahan gede bocorna sabab katincak genteng nu sejenna da geus rada rapuh. Akhirna mah nungguan rada raat heula tuluy nitah ka tukang ngomekeun.
Meureun kusabab kuring ogé geus di posisi éta. Sumawona, baheula kuring dikucilkeun lain murni kusabab kasalahan kuring, tapi kusabab fitnah KEJAM disebarkeun ku jalma anu kuring anggap babaturan. Kusabab pangalaman éta, kuring janten langkung ati-ati dina milih réréncangan, ogé tiasa empati sareng anu ogé dikucilkeun. Ti dinya, kuring ogé nyoba ngamimitian nyieun babaturan jeung jalma anu diasingkeun. Kuring henteu weruh sabab anjeunna difitnah ku sobat narsis (kawas dina kasus kuring saméméhna). Boh ku sabab psikologisna dimanipulasi ku kolotna nu narsis (sering dicaci maki/digebugan ku hal-hal nu teu penting), jadi manehna jadi budak nu teu aman jeung sepi lantaran tinekanan. Jeung batur.. Komo basa kuring mimiti jadi babaturan jeung maranehna, jujur, loba kejutan kajadian! Jalma anu tadina tiiseun, mindeng jadi omong, senang, jeung pikagumbiraeun nalika aranjeunna kalayan kuring. Ngobrol jeung maranéhna téh bener nyaman, karasaeun euweuh tungtung! Sagedengeun ti eta, kuring oge bisa ngarasakeun kumaha ihlas tur nyata maranéhanana dina silaturahim maranéhanana. Sabab enya memang maranehna dikucilkeun lain karana kasalahanana. Janten leres-leres henteu aya cacad anu parah dina karakter sareng kapribadianna.
Dina nyeuseuh baju atawa baju jero, hiji biasana nganggap éta bersih lamun bau alus tur euweuh noda. Tapi antosan, naha leres yén baju jero anjeun leres-leres beresih? Di sisi séjén, ngagunakeun detergent pemutihan oksigén aktif ogé dianjurkeun lamun teu bisa ngumbah dina cai panas
1. Punten dicatet, tanpa cai panas sareng ngabodaskeun, baktéri tina baju jero anjeun ogé tiasa nyebar ka baju sanés nalika dikumbah. Ku kituna,
Nempatkeun eta dina dryer ngalaan leungeun Anjeun ka baktéri, nu hartina anjeun bisa nyebarkeun eta ka lawon séjén atawa malah ningkatkeun resiko inféksi ku nyebarkeun baktéri ka sagalana anjeun noel. 3. Pisahkeun baju jero anjeun tina sesa cucian anjeun pikeun nyegah panyebaran kuman. Malah prakték-prakték anu pangsaéna ieu henteu tiasa ngaleungitkeun lengkep baktéri, sabab henteu ngan ngaleungit saatos baju anjeun dikumbah.
Aya tabrakan beruntun pas urang keur naek motor, untungna jarak urang jeung nu tabrakan teh masih cukup jauh jadina cukup jang ngerem. Pas balik ti pagawean ngaliwat kadinya deui geus loba polisi anu datang sabari nanyaan penduduk anu jadi saksi. Urang sabenerna apal kajadianna kumaha, jeung salahna saha mimitina nepikeun ka tabrakan beruntun kitu. Tapi urang sieun kalakah urang jadi tersangka mun salah mere informasi, bisa wae ku sabab sieun jadina geumpeur pas ngomong teh jadi weh teu jelas. Matak urang ngaleos weh ninggalkeun tempat eta da bisi dibawa ka kantor ditanyaan itu ieu. Mun salah teu luyu jeung katerangan pan urang oge nu kudu tanggung waler.
Waktu kuring kelas 3 SD, kuring ujug-ujug diusir sakola jeung kuring mimiti dikirim ka asrama luar kota, sanajan kuring umur 9 taun. Sataun ti harita pas aya lini di Jogja, kuring diajak ka imah tuluy sakola di lembur kuring deui. Nalika kuring sakola di dinya, kuring ngagaduhan pangalaman anu paling awon dina sajarah. Kuring jadi murid anu mindeng dicarékan ku guru,. Waktu keur SMP beuki loba barudak leutik di asrama tempat kuring cicing, jadi kuring teu betah cicing di dinya. Nalika kuring di dinya kuring jarang gaduh sasama. Kuring ngarasa yén éta nalika kuring sabenerna leuwih nyaman cicing di imah sorangan sabab dua adi kuring kabeh geus dewasa sabab sabenerna mah lanceukna bungsu jeung kuring ngan 3 taun beda. Sabenerna kuring ngarasa éra teuing ku ayana dua lanceuk kuring sabab tangtu kuring geus boga 2 lanceuk waktu keur budak leutik. Sajaba ti éta, nalika kuring mimiti sakola, lanceukna anu bungsu malah sakola jeung kuring sabab adina mah tipe budak anu resep indit ka sakola.
Salaku mahasiswa pasti seeur pisan pangabutuhna, tapi di yuswa anu sanes murangkalih deui oge ngajadikeun abdi sadar yen abdi kedah tiasa minuhan pangabutuh sorangan, tong menta wae ka kolot, komo lamun ges gede mah loba kahayang, tapi sok teu boga duitna. Aya seeur cara supados urang teu kedah nyesahkeun mamah jeung bapa tapi pangabutuh tiasa kacumponan. Bisa bisnis atawa jualan, bisa oge digawe paro waktos, atau tiasa oge magang. Abdi teu nyangka di semester genep kamari tiasa magang di salah sahiji perusahaan janten abdi tiasa diajar ngaplikasikeun elmu di kampus ka tempat gawe, abdi oge meunang ongkos kanggo nambih-nambih pangabutuh sapopoe, abdi oge teu kedah miluan kuiah lantaran nilai na tos aya ti magang.
Dinten ieu abdi ngalaksanakeun puasa sunnah Senén sareng Kemis. Nalika waktuna istirahat, urang jeung babaturan resep tuang jajanan bari ngobrol-ngobrol di kelas. Kumargi kuring nuju puasa, janten kuring ngan ngiringan ngobrol hungkul. Waktu keur ngobrol, ujug-ujug babaturan kuring ngomong, "Kaambeu bau ih maneh."  Cenah. Terus kuring ngomong, "Enya, hapunten kuring ayeuna nuju puasa."  ceuk kuring teh. Isin pisan aslina mah, tapi teu bisa dipungkiri, ngaranna oge jalma puasa, jadi mulutna pasti bau sanajan geus ngosok huntu oge. Sanggeus babaturan kuring ngomong kitu, kuring langsung balik ka korsi kuring jeung pupura keur nyieun PR. Saprak harita kuring jadi males ngobrol deui jeung manéhna, sabab masih nyeri hate kénéh disebut bau.
Sadaya ge pasti pernah dicarekan ku kolot sabab ngalakukeun kasalahan atawa larangan anu ditepikeun ku kolot. Tah hal ieu teh ulah nepi ka dijadikeun bahan pundung komo nyeuri hate mah. Sabab kolot mapatahan nepi ka nyarekan teh bakat ku nyaah ka urang jeung supaya urang ngarti kana prinsip bener jeung salah. Ulah nepi ka salah tarima kana warahan kolot anu keras teh. Anggursih mah tarimakeun jeung lenyepan pesan naon nu bisa dicokot jeung kumaha cara bertindak anu saharusna. Kudu ngarti yen kolot teh saking ku nyaahna jadi nyarekan, lain berarti malah teu nyaah. Jadi, mun diomongan atawa dicarekan ku kolot teh, yuk urang jadikeun motivasi supaya leuwih hade!
Aya pidéo jalma ngalungkeun kana YouTube saatos tuang Surstromming. Kuring heran sabaraha Swedes rutin dahar kadaharan ieu? Guru urang ngan ngalakukeun ieu kusabab murid katurunan Cina dibully pikeun ngadahar daging anjing. Guru urang ngalakukeun ieu pikeun nunjukkeun ka sakelas urang Cina yén urang sadayana ngagaduhan tuangeun anu pikasieuneun dina budaya urang sorangan, anu paling dipikaresep ku jalma-jalma. Jigana, nepi ka ayeuna, kuring ngarasa kumaha kabuka-dipikiran guru urang éta ku ngajarkeun aranjeunna harti sabenerna diversity tur silih hormat yén kids umur bisa jadi teu nyaho. Nepi ka 20 taun, urang masih inget latihan ieu. Latihan sareng proyék élmu sosial ieu ngajarkeun urang salaku murid pikeun ngarobih generalisasi sareng prasangka, ningali tuangeun sareng rasa tina sudut pandang anu béda Ayeuna, tuangeun mana anu anjeun hoyong cobian di bumi nyalira?
Bapa urang mibogaan piaraan sato manuk, jadina sok ngahaja nyadiakeun jangkrik tapi diteundeun tina wadah anu khusus ngarah teu bacacar kamamana. Hiji waktu mah si wadah jangkrik nu diteundeun teh murag, atuh jangkrik teh pada ngalencar jang ngajol kaditu-kadieu. Anu matak beuki geuleuh deui teh bau nu kaambuna nyegak. Jeung geuleuh ninggalina oge, rek ditangkap ge hese da ngajol kaditu-kadieu. Pas katangkap oge, teksturna geunyal ditambah teu daek cicing jangkrikna, jadina teh getek kana leungeun, pas diambuan oge leungeun jadi bau, komo deui tehl. Tungtungna mah jangkrik anu murag eta disapukeun ka luar, kenbae ngalencar oge, nu penting mah teu nyieun tehel jadi bau.
Aya deui prank anu dilakukeun ku Raffi ka Nagita sasarengan jeung Lala. Pas wengi-wengi Lala jeung kabogohna Faruq bobodoan keur duduaan di kamar, padahal dina jero kamar eta aya seeur jalmi, jeung aya kamera oge. Teras Rika lanceukna Lala langsung ngalapor ka Raffi jeung Gigi yen si Lala teh sok ngumpul duaan wae dina kamar barijeung kamarna teh ditutup. Nagita langsung ambek, manehna ngadatangan kamar tempat Lala jeung Faruq cicing teras nyeseulan Lala jeung Faruq nepi ka tereh ngusir maranehna lamun teu ereun kikituan. Pas nuju nyeseulan, Raffi datang sabari nyebutkeun yen eta teh ngan prank hungkul. Beuki we Nagita teh keheul ka Lala jeung Raffi.
Saminggu geus ti klinik, urang disarankeun ku dokter klinik jang ngadatangan puskesmas kanggo menta rujukan ka dokter kulit nu aya di rumah sakit Padalarang. Poe Sabtu urang ka puskesmas, tuluy dibere kertas rujukan. Sabab poe minggu mah nutup, jadina urang ka rumah sakit teh poe Salasana. Urang geus teu ngeunah hate sabenerna, dina motor ge geus loba pikiran kamamana. Geus nepi rumah sakit urang dititah asup ku dokter kulitna, jeung dipariksa. Dokter kulit langsung ngavonis urang boga panyakit genetik, panyakit ieu turunan jeung teu bisa cageur bakal tuluy aya dina awak. Deg teh kana hate, saking ku reuwasna teu bisa ngomong nanaon, ngan saukur tungkul jeung unggek-unggekan.
Taun 2010, basa kuring lulus sakola menengah atas, ieu kahiji kalina kuring liburan di luar pulau jeung indung kuring ka pulo Lombok jeung Sumbawa, Nusa Tenggara Barat. Sabab samemehna, anu pang jauhna jeung indung mah ngan di sabudeureun pulo Jawa, saperti Jogjakarta, Semarang, Jember jeung sajabana. Sareng éta momen pangsaéna kuring sabab éta ogé kado wisuda sakola. Sanaos liburan kirang langkung 1 minggu (teu acan waktos ka Gili Trawangan) tapi hatena rada gumbira waktos harita. salah sahiji pengalaman nu moal kapohokeun sih soalna komo deui di pulo gili trawangan mah loba kaendahan ti dunya, jabaning diditu mah eweh nu boga kandaraan nu polusi, kabeh organik.
Raka pernah katampi di universitas nu aya di Bali. Ngan Raka teu nyandak eta kasempatan, kalah ka milih lebet ka kampus universitas nu deukeut jeung imahna di daerah Bandung. Mimiti na mah pilihan Raka teh tos mateng jang kuliah di kampus nu deukeut imahna wae. Ngan pas pertengahan kuliah, Raka ngarasa kaduhung sabab teu nyandak kampus nu di Bali. Raka hoyong nyobian ngarantau jauh, sabab kabita ningali rerencangan na nu ngarantan kamana-mana. Raka oge kaduhung teu nyandak kasempatan eta sabab ternyata kuliah nu ayeuna mah teu sesuai jeung harapan manehna. Loba mata kuliah nu di luar ekspektasi Raka, jeung nyieun Raka kurang puas. Tapi da kumaha deui, nasi tos jadi bubur. Kantun nikmati we ayeuna mah.
Cara supaya ngahemat pengeluaran ala anak kost. Nu kahiji nyaeta masak sangu nyalira di kostan, ulah nepi ka meser. Mun urang masak sangu nyalira mah, kantun meser rencang sanguna hungkul, jadi bisa ngahemat pangaluaran. Nu kadua nyaeta meli barang nu dibutuhkeun, lan nu dipikahoyong. Tah, meser barang teh kira-kira nu tos teu bisa diangge, nu dibutuhkeun pisan. Nu teu butuh pisan mah tong waka dipeser, heulakeun we kabutuhan. Nu katilu nyaeta atur pangaluaran sapopoena. Tah ieu penting pisan, jadi ana kost mah urang kudu bisa ngamanage sorangan pangaluaran urang. Supaya leuwih hemat, urang kudu boga patokan sapoe jajan maksimal beak sabaraha supaya bisa dipake nabung ongkoh sesana teh.
Abdi gaduh pangalaman ningali sosok budak hideung. Hiji peuting lantaran isukan libur, kuring jeung babaturan ulin ka pakarangan. Masih seuseurian kawas budak SMP. Nepi ka ujug-ujug di tengah buruan kuring nempo sosok budak keur nyumput tukangeun motor, teu pati jelas naon nu pasti ti luhur nepi ka handap hideung. Euweuh beungeut, teu jangkung teuing, méh saumuran jeung kuring, teu katempo maké nanaon. Atoh sakabeh hal anu bener warna hideung. Ningali sosok ieu, mimitina kuring nyangka anjeunna salah sahiji tatangga anu ngan ukur ngaliwat, tapi nalika kuring ningali anjeunna ngintip, kuring beuki sieun. Tungtungna urang mutuskeun pikeun ngeureunkeun maén sarta balik ka imah.