mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Dibandingkeun jeung pangantén, tangtu leuwih capé sanggeus ngawinkeun putrina. Abdi sareng salaki masih kénéh ngobrol sareng bobodoran di kamar. Ngahibur tamu urang ti babaturan anu pikaseurieun atawa pikaseurieun dina acara tadi. Teras, ujug-ujug salaki kuring nyarios sono ka kuring. Urang kungsi LDR salila sataun saméméh urang nikah. Abdi sono ka anjeunna. Rasana iraha terakhir kuring pendak sareng salaki sateuacan upacara sareng resepsi ayeuna. Manéhna nangkeup ngakekep ka kuring. kuring ngajawab jeung ngarasa yen. Ieu tiis rasna sarta tapi geuning pohara haneut. Simkuring pernah ngalaman hungungan seks salila hubungan bobogohan opat taun urang. Jadi rada gugup oge, gugup gugup ucing tea.
Biasana jalma mah sok alim mun disebut bau teh sabab asa ngaganggu. Tah biasana bau awak teh disababkeun ku tilu hal ieu. Nu kahiji nyaeta jarang mandi. Hal ieu bisa nyababkeun bau awak sabab jarangna mandi atawa beberesih, daki jeung kuman awak teh ngahariji. Nu kadua nyaeta masalah dina kelek. Biasana loba nu sumber bau awak na teh tina kelek nu bermasalah. Biasana nu sok babari burket mun aktivitas atawa kapanasan teh, tuluy nyebabkeun bau kelek nu nyebar kana awak. Nu katilu nyaeta boga panyakit lambung. Biasana nu gaduh sakit ieu mah sok bau tina baham jeung awak na ge jiga nu teu seger.
Pas di sakolaan mindeng dihina pedah urang teh begang, beda jeung nu sejenna anu seseg. Urang dihina boga gizi buruk lah, tara dahar lah jeung sajabana. Ari mimitina mah urang biasa-biasa wae teu terlalu nanggap omonganna. Tapi hiji waktu mah kusabab omongan eta geus terlalu nepikeun ka ngahina kolot, urang teu cicing, urang ngambek nepikeun ka nonjok kana beungeutna. Ceuk urang ieu geus katerlaluan teuing mun sabari ngahina kolot mah. Jadi teu pikir panjang ku urang langsung ditonjok nepikeun aya getih dina irungna nu kaluar. Manehna teu males deui nonjok lantaran ngarasa emang salah, niatna mah heureuy meureunan tapina sabab geus kaleuleuwihi ku urang teu bisa diantep.
Dina dunya gawe biasana sok aya jelema anu hobi na ngajilat, jelema kieu bakal ngalakukeun nanaon pikeun meunangkeun perhatian sarta nyieun kalakuan saalus rupa. Urang oge kudu ngarti alesan manehna balik neangan simpati ka bos na. Jinis babaturan kerja ieu biasana bakal ngaluarkeun sagala pujian anu kaleuleuwihan sangkan manehna narima perlakuan anu sarua, kalayan jeung atawa henteu di tingalina  prestasina. Salian ti ngagede-gedekeun pujian, istilah penjilat oge raket patalina jeung nyoba ngadiskreditkeun jalma sejen kalawan niat pikeun jadi babandingan. Jelema nu kawas kieu tujuan akhina biasana hayang muragkeun lawan pabandingna, sangkan manehna bisa nyokot pagawean lawan pabandingna. Ieu teh biasana jadi masalah anu panjang nepi ka kahirupan pribadi henteu ngan saukur pagawean, lawan pabandingna pasti teu tarima jeung ambek ambekan.
Mere hadiah teh tong wae dina raraga ulang taun hungkul, tapi oge nu sejenna. Misalna mere hadiah ka babaturan nu geus mencapai sesuatu. Tah hadiah ieu teh bisa oge dijadikeun apresiasi jang hal nu dicapai ku babaturan, atawa oge bisa jadi bentuk rasa nyaah urang ka babaturan. Hadiah na teu kudu mewah, nu penting mah bermanfaat jeung babaturan. Mere hadiah mah tong ningali tina hargana, tapi tingali tina nilaina. Hadiah saeutik naon wae ge mun diberekeun ku orang nu di sayang mah bakal jadi sesuatu nu berharga. Jadi, mere hadiah teh kudu ikhlas, tong maksakeun komo tingali segi harga mah, tingalina tina kabermanfaatan kanu dibere hadiah. Yuk ah urang apresiasi pencapaian babaturan saeutik naon wae ge supaya mere semangat terus!
Penting pisan jang neangan bantuan profesional pas ngalaman serangan panik. Serangan panik bisa disebabkeun ku rupa-rupa faktor, kaasup gangguan rasa hariwang atawa masalah kasehatan fisik. Ku neangan bantuan profesional, urang bisa meunangkeun diagnosis nu bener jeung ngarti penyebab naon nu didasarina. Ku neangan bantuan profesional, urang oge meunangkeun rojongan jeung bimbingan ti jelema nu boga pangalaman dina mengatasi masalah kondisi urang, mere saran jeung strategi jang ngelola gejala, jeung mere rojongan nu urang butuhekun jang mengatasi masalah eta. Jadi mun urang ngalaman serangan panik, urang penting jang neangan bantuan profesional sagancang-gancangna. Urang bisa konsultasi jeung psikolog atawa psikiater jang meunangkeun bantuan oge rojongan nu bener dina mengatasi kondisi ieu.
Baheula basa kuring teu acan sakola TK, lanceuk-lanceuk kuring ngasuh kuring sabab di kampung biasana kolot kuring ka sawah.

Sakapeung kuring inget, sababaraha dulur kuring datang ka imah kira-kira jam dua soré. Maranéhna ngariung, néangan kutu atawa rujakan keur ulin nyumput. Meureun kuring téh budak anu dianggap ngaganggu maranéhna ngagunakeun trik pikeun ulin nyumput.

Meureun kusabab bosen, kagiatan ngariung robah témana. Néangan kutu atawa rujakan atawa kaulinan gaya désa séjénna.

Biasana kolot kuring balik ti sawah saméméh magrib, satengah genep sore. Tangtos, indung kuring milarian kuring, budak anu bungsu (saméméh kuring gaduh rai), anu teu kapendak.

Kuring kapanggih saré dina lomari. Ku kituna kuring 'dikonci' dina lomari salila kira tilu jam.
Rasisme loba lumangsung di Indonésia, tapi jarang dibahas.

Anyar-anyar ieu di Papua, ujung wétan Indonésia, aya protés gedé di dinya. Konflik ieu dipicu ku perlakuan rasis pasukan kaamanan sarta anggota masarakat ka mahasiswa Papua di Jawa.

Perlakuan rasis ogé kaalaman ku loba urang Papua lianna, ieu ngakar dina budaya jeung sajarah Indonésia. Bentuk perlakuanna rupa-rupa, aya anu dina bentuk kekerasan, aya anu halus.

Abdi antropolog budaya anu parantos nalungtik Papua Barat. Tilu belas taun ka tukang, di Sulawesi Utara, kuring cicing di asrama mahasiswa Papua.

Kéngingkeun catetan mingguan ngeunaan masalah politik sareng sosial anu penting.
Sakali, sanggeus tengah peuting, kuring ngadéngé, sora, jeung bango dina panto.

Anggota pasukan kaamanan lokal katingal nyobian maksakeun jalan pikeun milarian pakarang di asrama. Murid sieun jeung ambek.
Trauma nu dialaman ti masa kecil teh biasana bakal berdampa pisan kana kahirupan sosial jeung kasehatan mental seseorang. Trauma nu kacipta bakal jadi benteng nu ngahalangan interaksi sosialna. Ku kituna,trauma ieu teh penting pisan jang dileburkeun atawa dihilangkeun. Salah sahiji carana nyaeta konsultasi ka psikolog. Mun ka psikolog mah urang bakal aya nu ngarahkeun, nu ngartikeun, jeung nu ngamotivasi urang supaya leuwih bisa ngontrol diri. Komo dina segi emosional jeung kasehatan mental teh kadang euweuh nu bisa ngartikeun, iwal ti psikolog. Ku kituna, mun gaduh trauma atawa gangguan kasehatan mental, komo geus lila, mending geura konsultasikeun wae ka psikolog. Yuk tong isin tong sieun, sabab urang butuh hal baik jang diri urang.
Hal nu paling hese dileungitkeun atawa hese dicageurkeun nyaeta trauma emosional. Komo mun trauma emosionalna dialaman ti leutik mah sok hese pisan nepi ka gedena. Contona nyaeta mun keur leutikna boga trauma emosi sabab sering teuing dicarekan kolotna, komo nepi ka di babuk mah, geus gede na ge bakal teu pede dina pergaulan nana. Sabab secara teu langsung, saorang anak bakal kaganggu psikologisna nu efekna bakal kabawa nepi ka gede. Biasana jadi teu pede, hese bergaul jeung batur, terus sok minder budakna teh. Hal ieu teh jadi perhatian pisan kuduna mah dina pola ngadidik anak. Sabab gede leutikna trauma nu kacipta keur leutik, bakal diinget salilana jeung hese pisan dicageurkeun nana.
Kesepian jeung nyorangan teh beda, lamun kesepian teu nyaman pas lila nyorangan, sedengkeun nyorangan mah leuwih resep. Jadi lamun hiji jelema nu resep nyorangan teh lain artina keur kondisi teu boga babaturan atawa anti-sosial. Tapi bisa wae sabab nyorangan teh bener-bener menikmati jeung ngarasa nyaman. Beda jeung kesepian nu mangrupakeun kondisi di mana sacara emosional kurang nyaman jeung nyoranganna. Kesepian oge disa ditinggali ku hal nu ngabahayakeun diri sorangan, sedengkeun nyorangan mah ditandaan ku rasa nu nyieun diri tenang. Misalna kesepian ditandaan ku hese sare sabab loba pikiran ngeunaan kahirupan sosial. Sedengkeun nyorangan mah ditandaan pas ngarasakeun lamun meakeun waktu jeung diri sorangan eta ide nu alus.
Sawaktos libur samester kamari Andi sareng rerencanganna liburan sarerea. Liburanna teh naek gunung, ka gunung Arjuno. Gunung Arjuno teh tos kakoncara di kalangan para pendaki janten gunung nu endah, menantang, sareng angker. Muhun eres gunung ieu kakoncara angker kusabab seueur keneh praktek-praktek pemujaan di gunung ieu. Sawaktos naek Andi teh hariwang pisan mikiran kaangkeran ieu gunung. Sawaktos peuting manehna ningali jurig dina luhur tangkal. Beungeut Andi langsung pias bodas pisan kusabab teu nyangka bakal ningali jurig. Sapeupeuting manehna kasieunan sieun kamana-mana. Teu tiasa sare saking sieunna manehna ceurik menta turun ti gunung. Kusabab kaayaan teu ngamungkinkeun upami turun, nu tiasa dilakukeun teh ngan ngadua sareng rerencanganna.
Sapertos jalmi anu sanesna, kuring oge pernah kakantun kareta. Taun 2011, kuring indit ka Garut pikeun nepungan kulawarga di dinya. Kuring tos meser tiket kareta tina aplikasi jeung ngatur sagalana. Abdi angkat ka stasion sababaraha jam sateuacan angkat.  Nanging kitu, nalika kuring asup ka gerbang , kuring sadar yen kareta teh tos angkat tanpa kuring. Kuring nyobian menta tulung ka patugas stasion, tapi maranehna teu bisa ngalakukeun nanaon keur kuring. Tungtungna, abdi nanya ka patugas kareta ngeunaan iraha jadwal kareta salajengna. Aranjeunna nyarios yen bakal aya deui nu ka Garut angkat dua jam saatosna. Abdi langsung ngagaleuh tiket kanggo perjalanan salajengna.
Pulang ti kémping, kuring leumpangna di tukang pedah teu bisa jalan gancang. Teras aya pemandu anu nyarioskeun jalan pintas supados jalanna henteu jauh, kuring nuturkeun eta pemandu. Tapi eta pemandu teh gancang teuing, ku kituna kuring katinggaleun deui nepi ka nyasab. Sabot kuring leungit, kuring sieun pisan jeung ceurik bari nyebut ngaran-ngaran kulawarga kuring. Kuring ngawanikeun diri neraskeun leumpang, sapanjang jalan bari ngadoakeun kasalametan. Kusabab cape, ahirna kuring nyimpang handapeun tangkal, masih ceurik bari terus ngado'a jeung dzikir. Teu kungsi lila kuring diuk, ujug-ujug kadenge aya sora nu ngagero ngaran kuring. Kuring ngajawab bari néangan sumber sora. Ahirna kuring nempo aya nu ngalambai ka kuring, kuring ngadeukeutan eta jelema. Ternyata eta jelema teh Panungtun jalan anu ngarahkeun kuring tadi, sareng tungtungna kuring dugi ka bumi kalayan salamet.
Basa nuju leutik, Rima manggihan permen dina deukeut TV. Tuluy permen eta teh dibuka ku Rima. Eusina teh buleud, tuluy dihuapkeun. Pas teu lila, Rima peupeuleugeugan kaselek eta permen. Kolotna ti dapur tuluy lumpat ka hareupeun TV jang nyampeurkeun Rima. Punduk Rima ditepakan ku indungna, tilu tepakan eta permen teh masih keneh melag dina beuheung Rima. Tuluy we ditepakan deui, teu lila eta permen na kaluar. Rima bisa napas deui ayeuna mah. Rima ngarasa soak sabab peupeuleugeugan na teu bisa napas da eungap. Untung masih bisa keneh disalametkeun. Ti harita Rima teu daek deui ngaemam permen da bisi kapelag deui.
Dicutat tina situs resmi Lion Air Group, cara ngabalikeun duit dilaksanakeun ngaliwatan dua saluran. Kahiji, lamun konsumén meuli tiket ngaliwatan ramatloka resmi Lion Air Group, kantor jualan tiket Lion Air Grup, sarta layanan palanggan di bandara, refunds bisa dilakukeun ngaliwatan ramatloka resmi Lion Air Grup ngaliwatan link https://www.lionair. co.id/ id/manage-booking/submission-return Kadua, upami panumpang mésér tikét ngalangkungan agén perjalanan sareng Agen Perjalanan Online (OTA), maka ngabalikeun duit tiasa dilakukeun ku ngahubungi agén perjalanan sareng jasa di Aplikasi OTA. "Maskapai penerbangan bakal ngabalikeun dana, saluyu sareng katangtuan anu berlaku pikeun maskapai ka panumpang, ngalangkungan agén perjalanan," maca inpormasi dina situs wéb Lion Air Group.
Lakukeun hal ieu supaya teu kaduhung mun beres kuliah. Kahiji nyaeta jaring babaturan saloba-lobana. Sabab, ngabangun relasi teh penting pisan komo deui dina urusan damel. Relasi oge penting dina sagala hal. Nu kadua nyaeta aktif organisasi. Salila kuliah, kudu pisan nyobaan aktif di organisasi supaya bisa ngembangkeun softskill urang. Misalna public speaking, skill managemen waktu, kamampuan anyar, jeung sajabana. Nu kitu teh bakal loba diasah dina organisasi. Nu katilu nyaeta eksplor sagala hal, teangan pangalaman sing loba. Sabab kuliah mah masa-masana loba kasempetan jang neangan pangalaman. Boh eta pangalaman dina segi perkuliahan, atawa pangalaman di luar kampus. Jadi, yuk maksimalkeun samemeh urang kaduhung engkena.
Abdi gaduh carita sedih nalika nyarioskeun kapungkur abdi, salah sahijina ngeunaan kumaha rasana ditolak tina kuliah anu dipikahoyong. Abdi tamat SMA ti salah sahiji SMA anu pang alusna di daerah abdi, di Kedawung, Kabupaten Cirebon taun 2013. Abdi masih emut, waktos lebet ka PTN, aya 2 jalur umum, nyaeta SNMPTN sareng SBMPTN. Bédana téh SNMPTN ngagunakeun skor rapor jeung SBMPTN ngagunakeun ujian tulis sakaligus di sakuliah Indonésia. Dina waktos éta, urang diidinan milih maksimal 2 jurusan sareng universitas anu béda. Pilihan kuring waktu harita, boh SNMPTN boh SBMPTN taya lian ti STEI ITB jeung Teknik Informatika ITS. Pilihan kahiji mah ITB, kadua ITS. Hasilna, pikeun SNMPTN mah, rata-rata skorna 80, eleh ku sababaraha pesaing di luar sana anu sigana mah rata-rata skor raporna 95. Kuring teu héran kana éta hasil, sabab kuring milih 2 jurusan jeung paguron luhur kalawan. paménta kacida luhurna ti sakuliah Indonésia.
Mimitina, Ani henteu terang anjeunna gaduh kanker. Anjeunna ngalaksanakeun rutinitas sapopoe sapertos biasa dugi ka nyeri  sareng janten gampang lemes. Anjeunna angkat ka dokter teras dites rupa-rupa. Dokter mendakan yén anjeunna gaduh kanker janten anjeunna kedah langsung dirawat. Ani ngalaman rupa-rupa prosedur medis, ti kemoterapi nepi ka bedah. Anjeunna oge kedah ngajalankeun diet anu ketat pikeun ngabantosan anjeunna ngalawan panyakitna. Anjeunna oge ngiringan dina grup anu ngadukung sareng ngalaksanakeun sagala rupa kagiatan pikeun naekeun sumangetna. Salila prosesna, Ann mendakan yen anjeunna masih gaduh seueur kakuatan. Anjeunna gaduh babaturan sareng kulawarga anu ngadukung anjeunna sareng ngabantosan anjeunna dina proses eta. Anjeunna oge yakin anjeunna masih tiasa hirup normal, sanaos anjeunna ngalaman panyakit anu dahsyat ieu.
Kanggo barudak SMP biasana sok aya kagiatan Latihan Dasar Kapamingpinan. Kagiatan ieu biasana dilaksanakeun ku barudak OSIS kanggo barudak anu anyar keneh asup SMP. Biasana di kagiatan LDK ieu sok aya hiji acara pas peuting-peuting atawa pas subu-subuh nyaeta jurit malam. Kagiatan jurit malam ieu ceunah mah kanggo ngalatih supados barudak SMP janten wani jeung tiasa nyanghareupan kasieun manehna. Basa abdi LDK mah abdi digugahkeun peuting-peuting kanggo mawa lilin teras jalan di jalan anu sepi jeung poek, lilin eta teh teu meunang pareum nepikeun beres. Pas giliran meunang giliran, abdi sieun pisan lantaran jalanna teh sepi pisan komo di tengah jalan oge aya barudak OSIS anu bobodoan janten jurig.
Lamun mindeng ambek ambekan teu pararuguh bsa jadi anjeun ngalaman gangguan bipolar sanajan teu salila na, tapi kadang, amarah, kabiasaan agresif jeung ambek ambekan teu puguh anu meledak bisa jadi gejala gangguan bipolar. Gejala ieu bisa lumangsung bisa hasil tina kurang sare,kacapean atawa depresi. Gangguan bipolar oge ngawengku manics tinggi energi nu bisa silih kalawan ngajadikeun depressive. Masalah kasehatan mental anu sok mawa penderita na ka tahap ekstrim. Gangguan bipolar mindeng ngabalukarkeun kahariwang, anjeun anu, senang, ngadadak sedih, sedih. Gejala ieu umumna muncul nalika pasien dina fase depresi. Tapi, gangguan jiwa ieu tiasa diubaran ku terapi jeung  pangobatan. Upami anjeun ngarasa sering gelo sareng ambek-ambekan dugi ka ngaganggu hubungan anjeun sareng jalma sanés, cobian ngobrol sareng psikolog.
Rasa kasieun sakapeung aya pas urang keur di tempat anu poek. Siga pas keur leutik urang mindeng dijailan ku lanceuk ku cara nyingsieunan dikerem di jero kamar sorangan bari dipareuman lampuna da cenah mah mun dipareuman bakal aya jurig nu datang. Jadina teh nerap dina otak jeung kabawa nepikeun ka ayeuna. Kitu oge pas urang nongton film horor jeung batur tinu kaset nu disetel, sok mindeng ninggali suasanana teh paroek dina film nu ditayangkeun. Jadi ayeuna mah sok mindeng ngahindar tinu tempat-tempat anu paroek, mun sare ge lampu teh sok ngahaja dihurungkeun sapeupeuting. Atawa mun keur ka toilet, biasana sok nyepengan senter anu aya tina HP ngarah bisa kasorot kabeh ruangan nu dipoekan.
Daerah tempat abdi cicing tos janten langganan banjir. Pas usum hujan, basa peuting-peuting nuju barobo, di luar imah rame pisan jalmi anu keur ngarobrol. Lantaran panasaran abdi ningal ti luhur tapi teu pati jelas lantaran poek, teu lila aya nu masihan apal yen cai walungan geus gede, eta hartina gancang atawa laun bakal caah. Ditambih deui tanggul walungan anu dipake kanggo nahan cai walungan geus jebol. Naha beut ditahan ku tanggul lantaran benteng walungan geus rubuh, janten ditambal make tanggul. Seeur jalmi anu buru-buru ngabungkusan taneuh liat kana karung supados tiasa nutupan panto imah kanggo ngahalangan cai asup ka imah.
Harita pernah dibintih ku indung hayam, gara-garana teh urang ngaheureuyan anakna. Urang teu apal mun indung hayam teh sok sensitif, komo mun aya nu ngaganggu anakna. Eta mah urang langsung diudag ku hayam, diudagna oge lumayan jauh. Pas mimiti dibintih mah nepikeun ka ceurik, sabenerna mah teu nyeri tapi ku reuwas tea da sok tiba-tiba. Tapi ayeuna mah apal tanda-tanda rek ngabintih teh biasana sayapna dikembangkeun duanana, tandana rek nyerang. Jadi mun panggih jeung indung hayam nu keur jeung anakna, urang mah sok jaga jarak ayeuna mah lantaran sieun kawas baheula dibintih. Jeung tara ngaheureuyan anakna deui, bisi indung hayamna ngabintih deui.
Keur bulan puasa, sok mindeng ulin jeung babaturan saberes buka puasa teh. Batur mah sholat taraweh, ari arurang mah ulin-ulin teu puguh. HIji poe ngaliwatan tangkal buah, tangkal eta teuing nu saha. Jadina urang inisiatif nyokot buah eta ku cara ngajul make awi, tapi awina teh teu panjang, jadi ku urang dibaledogan make batu nu aya di taneuh. Acan oge beunang si buah eta teh, geus kapergok ku nu bogana. "Pek siah maling buah! Kehed teh! Balik siah!" Babaturan urang geus lalumpatan tiheula, urang masih didinya bari pupuntenan. Urang era nepikeun ka rek gerak ge hese tungtungna mah dibetot ku babaturan.
Diudag anying teh rasana kumahanya, sieun lah pokokna. Komo deui anyingna galak tur badag makin sieun we urang upami diudag teh. Sawaktos ningali anying nu rek ngudag urang teh tangtos  urang tiasa nyaho upami urang kudu lumpat. Upami anying geus mulai ngudag dimulai tah panik tur deg-degan ripuh. Saking deg-deganna urang teu tiasa mere reaksi nanaon ngan tiasa lumpat hungkul. Kadang urang ngan tiasa nempo kahareup sawaktos lumpat teu wani nempo ka tukang. Sukur upami urang tiasa salamet ti gegelan anying. Nanging upami salamet ge urang berisiko keneh tatu kusabab labuh sawaktos lumpat tarik. Saatos diudag parasaan deg-degan katinggal keneh tur bengeut janten pias.
Waktu keur SMP, kuring teu meunang naék motor ku bapa. Tapi kuring ngeyel jeung maksa hayang make eta motor, jadi bapa kuring mere idin. Epek teh bener weh, pas di jalan kuring kacilakaan. Motor anu ku kuring nabrak motor ti arah sabalikna sabab kuring salah ngahurungkeun lampu sen. Kuring jadi seueur tatu dina suku sareng panangan, tapi kabeneran sirah kuring henteu kunanaon sabab kuring nganggo helm. Nalika kuring balik ka imah kuring bener-bener sieun yen bapa kuring bakal nyarekan kuring. Tapi tetela bapa teu bendu ka kuring, bapa bener-bener hariwang kana kaayaan kuring. Ceuk bapa teu kunanaon lamun motor anu rusak mah, asal ulah kuring nu ruksak. Ai motor mah bisa meuli deui, mun aya nanaon jeung kuring bapa jeung mmah bakal sedih pisan. Hapunten nya pa.
Di sakola nuju aya program suntik vaksin Hepatitis lantaran akhir-akhir ieu seeur pisan siswa di sakola abdi anu beunang panyakit eta. Para siswa ngahaja teu dipasihan apal yen bade disuntik supados teu ngahindar. Hiji-hiji siswa dititah kaluar pas nuju jam palajaran. Pas kaluar teu apal bade naon, tapi langsung diarahkeun ku guru ka hiji ruangan. Pas di lebet tos aya dokter anu siap sareng sagala alat-alat vaksinna. Aya hiji rerencangan abdi anu ngintip ti luar teras masihan apal ka nu sanes yen ayeuna bakal divaksin. Aya hiji rerencangan abdi nu sieun pisan kana jarum suntik, manehna langsung bobodoan pingsan supados teu disuntik.
Lamun indung bapa keur indit-inditan kaluar, sakapeung mah sok sieun. Lain ngan saukur sieun ku hal-hal anu goib, tapi oge sieun ku jelema nu rek jahat. Komo mun di kampung mah kaayaanna sepi, mun aya nanaon teh hese rek menta tulung ka saha. Hiji waktu pernah keur sorangan di imah tuluy pareum lampu, eta mah urang langsung da indit kana motor neangan warung anu teu pareum lampu. Ditambah harita teh di kampung sok aya carita-carita pikasieuneun, jadi teu wani. Mun dina kaayaan peuting hayang ngompol ge kajeun ditahan nungguan subuh soalna rame ku nu ka masigit. Jadi mun geus Isya biasana langsung sare.
Tos sababaraha dinten ieu di kamar kuring loba pisan sireum dina tembok, asalna mah teu pati masalah. Tapi beuki lila beuki loba, jaba sireumna teh baradag, abdi oge pernah digegel ku sireum padahal abdi teu ngaganggu manehna. Asalna mah abdi mikirna lantaran aya sesa dahareun anu aya dina kamar. Tapi geus diberesihan, geus dipelan oge angger we aya keneh sireumna. Lantaran dina ajaran Islam teu meunang maehan sireum, abdi langsung ngalakukeun cara supdos tiasa ngusir sireum tanpa maehan nyaeta nganggo tipung tarigu dina sarangna. Hal ieu ngajadikeun sireum hese neangan rombongan sireum anu sanesna, tuluy manehna indit tina sareng eta.
Waktu éta kuring keur liburan ka pantai jeung kulawarga kuring. Kuring sareng lanceuk kuring nuju ulin ka cai di basisir, lumpat-lumpat bari nyipratan cai. Sabot lanceuk kuring keur meresihan keusik tina jero calana, ujug-ujug aya ombak nu nyeret awak kuring nu henteng ngajauhan basisir. Kusabab sieun, kuring ngagorowok pikeun bapa sareng lanceuk ngadenge. Tuluy bapa lumpat gancang ngadeketan ka kuring sarta nyekel awak leutik kuring saméméh kabawa arus. Kuring ogé ceurik dina pangkuan bapa, sanggeus éta pun bapa mamatahan ka lanceuk sangkan leuwih ati-ati lamun ulin jeung kuring, lanceuk kudu ngurus kuring sing bener. Saprak harita kuring jadi sieun kana cai jeung pantai.  Kuring ogé teu pernah nganjang ka kolam renang kusabab sieun tenggelem.
Saha anu teu sieun mun ditodong ku peso anu seukeut? Da urang mah rumasa lain hulk atawa tokoh fiksi anu kebal ku senjata tajam. Pada akhirna mah urang bakal merekeun naon nu dipikahayangna. Siga pas balik sakola, teu biasana balik teh sorangan leumpang, biasana jeung si Restu. Tapi harita mah si Restu keur gering jadi teu bisa ka sakola. Pas ngaliwatan walungan, didinya aya nu keur karumpul barudak dewasa, sigana mah bari marabok da bauna teu biasa siga bau alkohol. Balik sakola teh lainna salamet kalakah dipajeg duit bari nodongkeun peso kana dada, sabab hayang keneh hirup duit nu aya dina saku kapaksa dibikeun padahal eta teh jang ditabungkeun.
Bener ceuk batur, lamun urang ngalakukeun salah sahenteuna urang kedah jujur, janten batur oge percaya ka urang, jeung bisa wae eta teh janten jalan sangkan urang tiasa dihampura. Hal ieu tos dibuktikeun ku rerencangan abdi sorangan. Manehna teu kahaja ngadupak botol rerencangan abdi. Awalna manehna panik, lantaran kajadianna teh gancang pisan, manehna sieun diambekan ku rerencanganna, lantaran manehna apal lamun si eta ambek teh pasti galak pisan jeung sok mamawa masalah anu sanes. Tapi akhirna mah manehna tiheula anu nyamperkeun nu boga botol, menta hampura sabari jangji bakal ngagantian botol eta. Teu disangka-sangka nu boga botol teu pati ambek lantaran eta salah manehna oge nunda botol di mana wae.
Tos dua dinten Regi milarian flashdiskna teu acan kapendak wae. Tos dipilarian di unggal juru kostan, di lebet tas, di lomari, angger teu acan kapendak. Flashdiskna nuju dibutuhkeun pisan kangge ngacopy data nu dilebetna. Regi nyobian inget-inget deui dimana terakhir nyimpen, tapi da hilap teu kapendak wae. Regi tos nyerah ayeuna mah, gulidag we gogoleran na kasur. Pas gogoleran jol inget flashdiskna teh di saku lancingan na nu ngagantung na panto. Pas diteang teh leres we aya didinya. Alhamdulillah datana salamet. Flashdiskna oge teu ical, jadi aman sagala nu dibutuhkeun na. Regi bungah kacida, asa manggih rezeki nu teu kawilang.
Tilu mitos nu dipercaya ku masyarakat lamun ditembongan ku makhluk nu namina jurig. Nu kahiji nyaeta dipercaya bakal meunang rezeki berlimpah nu teu terduga datangna. Mun ditembongan ku jurig teh dipercaya bakal meunang rezeki, mun keur dagang bakal laris dagangan nana. Nu kadua nyaeta bentuk buang sial. Jadi, mun ditembongan ku jurig teh dipercaya bakal bisa ngabuang sial, sabab sialna bakal pindah ka jurig. Jadi, jurig teh ngalaman sial sabab dipanggihan ku jalma. Nu katilu nyaeta keur diarahan jang wadal atawa sajenisna. Mun sering diganggu ku jurig teh dipercaya bakal dijadikeun wadal jang suatu pamujaan. Tapi, terlepas ti eta mah balik deui ka kayakinan masing-masing. Mitos mah ngan saukur kabeneran nu sering kaulang, pangalaman nu sering sarua dialamanna, mantak sok dijadikeun patokan tina ngahartikeun suatu hal.
Hadiah teh jadi salah sahiji hal nu mantak bungah pisan. Komo mun hadiahna diberekeun dina poe spesial atawa sebagai bentuk apresiasi tina pencapaian urang, jaba ku jalma nu spesial. Ngan, dina cara merekeun hadiah teh sok dijieun saunik mungkin supaya teu katebak yen rek dibere hadiah. Komo mun ulang taun mah hadiah teh jadi salah sahiji hal nu diarep-arep pisan ku unggal jelema. Zaman ayeuna mah mere hadiah teh sok diparengan ku prank heula, jadi sok dijailan heula sangkan jengkel atawa ambek. Karek we mun geus jengkel teh dibere hadiah. Teu saeutik jelema ngarasa reuwas ditambah bungah mun narima hadiah.
Manggihan barang di jalan tangtu lain hal nu diduga-duga, mindengna mah teu kahaja. Kecuali lamun emang ngahaja neangan harta karun eta mah beda deui. Urang pernah manggihan dompet di jalan, tapi henteu langsung dipake jeung dipikamilik. Nu ku urang lakukeun di bewarakeun heula bisa dina internet. Lamun dina hukum islam mah wajib ngabewarakeun nepikeun ka sataun rek jenis naon wae barangna jeung di mana wae ge manggihna. Tapi pas kasus urang mah dina dompetna aya KTP, jadi babari manggihan nu bogana. ku urang disampeurkeun ka imahna nu aya dina alamat. Sanajan teu dibere nanaon, tapi urang ngarasa bungah. Tapi lamun manggihan duit urang mah sok diasupkeun kana kotak amal.
Pas meunangkeun telepon si Heru, urang langsung indit ka tempat Mc Donalds. Urang ngajalankeun motor tarik, geus teu puguh pipikiran, sanajan hujan ge digabres teu ngiuhan heula. Da sieunna teh kabogoh urang jeung salingkuhanana indit. Lajeng geus nepi tempatna, si Heru ngadatangan urang. Mimitina mah manehna nenangkeun urang ngameh teu sagawayah pamolah urang engkena. Tapi lantaran geus ambek, si Heru ku urang teu dipalire. Urang langsung asup ka Mc Donalds, maranehna keur diuk di korsi lantai dua.  Pas datang dihareupeunna, meureun kabogoh urang rada reuwas. Urang bari ngomong "Aya naon ieu maksudna? Naha maneh tega ka aing kitu?" Geus parecok-recok omong sakeudeung lantaran era ku nu sejen, urang langsung balik.
Urang balik ka imah ku rasa bungah pisan kacida, sabab urang bisa katarima di paguron luhur. Ditambah di kulawarga urang acan aya anu jadi sarjana, rata-rata teh lulusan SD. Di sajajalan balik, urang rada ceurik nganuhunkeun ka Allah, dibere jalan sarua jeung nu dipikahayang urang. Nepi imah teh pas pisan waktu magrib soalna inget keneh aya sora adzan, kabeneran da imah urang hareupeun masigit. Urang asup ka imah langsung manggihan indung, bebeja yen urang teh katarima di paguron luhur. Reaksi indung datar, teu bungah teu reuwas atawa kumaha wae ge. Ngan ceuk indung urang cenah tadi aya guru nu nelepon ngabejaan yen urang teh lulus ka paguron luhur.
Rata-rata anu asup katarima di sakolankedinasan teh dianggap jalma nu pinter sabab bisa lolos tinu mangrupa-rupa rangkaian seleksi. Seleksina oge sanes wae bidang akademik, tapi bidang nonakademik ge jadi pertimbangan. Tah, saingan na ge beurat pisan, di mangrebu-rebu paminat, nu katarima na per daerah paling ngan saurang atawa dua urang. Leuwih ketat tibatan saingan masuk universitas. Mantak, dina gagalna ge asup kedinasan mah rada diwajarkeun di mata masyarakat teh. Beda jeung mun gagal asup universitas. Ngan aya dua jawaban bisana, nu kahiji 'pantes we teu lebet ge da kampus eta mah khusus jelema pinter, sainganna ketat, komo murid ti lembur mah hese nembus' jeung mun teu eta pasti jawabanna 'oh enya atuh syukur, meureun tacan aya milikna, mudah-mudahan we katampi di kampus nu dipikahoyongna'. Tah dua jawaban eta teh nu paling umim diucapkeun mun aya nu gagal atawa teu lolos asup iniversitas teh. Tapi tong jadi sedih, kudu jadi pacuan jeung kahareupna.
Basa urang keur leumpang santai di sapanjang jalan ujug-ujug urang ngarasa aya angin badag nu niup lumayan tarik. Tuluy urang sadar yen calana urang ujug-ujug soek di bagian tukang. Urang ngarasa era pisan di situasi kawas kieu, urang ngarasa batur nu disabudureun urang keur ninggali urang jeung meunteun urang lantaran penampilan urang butut pisan. Urang berusaha nutupan soekan eta ku leungeun urang jeung nyoba leumpang ku cara leuwih hati-hati ngameh teu menarik perhatian ti batur. Tapi urang sadar mun beuki urang nutupan soek eta, beuki jelas oge batur nu aya disabudureun urang nu apal situasi nu keur urang alaman. Urang mutuskeun jang nyokot tindakan positif jeung menerkeun situasi eta.
Di Indonesia mah mindeng ngantri teh hese, biasana lain ngajajar tapi kalakah ngagarunduk nyieun lingkaran. Mindeng kaalaman mun keur jajan di sisi jalan. Urang nu datang tiheula sok disorobot ku batur, kalakah batur heula nu dilayani. Kuduna mah si emang penjualna oge ngarti mun urang geus tiheula tadi, tapi kalakah ngantepkeun nu nyorobot malah mah dilayani tiheula. Nepikeun ka dicarekan ku urang, "Mang, cik atuh urang teh tatadi didieu teh, naha kalah si eteh heula nu dilayani, ari urang tatadi didieu ngajedog teu diladangan". Si emang nu jualan teh pupuntenan soalna nu tadi meuli teh langganan, mun teu diladangan tiheula bisi teu langganan deui. Nys ulah kitu atuh, rek nu langganan atawa nu anyar meuli ge tetep kudu antri. Tong sok hayang diheulakeun komo geus nyaho aya pelanggan lain salain manehna.
Jaman ayeuna laya loba rupa rupa panyakit anu aneh aneh, eta teh bisa jadi asalna tina dahareun anu urang konsumsi sapopoe, kabiasaan jeung gaya hidup anu teu sehat. Kawas anu urang apal ayeuna loba pisan rupa rupa jajaneun boh dahareun atawa minuman anu aneh aneh loba oge restoran cepat saji dimana eta teh jadi karesepna barudak ngora. Dahareun cepat saji teh kan teu sehat loba ngandung bumbu mecin jeung pangawet anu goreng keur kasehatan, sarua oge jeung minuman ayeuna loba minuman viral anu urang teu apal naon eusina, eta nyehatkeun atawa henteu. Biasana mah minuman kitu teh teu sehat kusabab ngandung gula jeung sodium anu loba pisan. Tah tina dahareun kitu teh anu sok nyebabkeun datangna panyakit anu di vonis ujug ujug jeung nyieun reuwas.
Matak bener saur mamah, lamun urang hoyong indit nganggo kandaraan, kedah dipastikeun deui yen kabeh alat dina motor teh tiasa digunakeun, sapertos rem, bengsin jeung lampu. Lantaran lamun urang boga masalah di tengah jalan mah da anu repotna oge lain ngan urang hungkul, tapi oge jalmi anu sanes. Komo lamun indit ka leuweung atawa ka daerah anu jarang aya bengkel. Abdi ngarasa bodo pisan pas apal yen rem kuring blong, teu tiasa dipencet. Kapaksa kuring kedah ngajalankeun eta motor ka lapang anu sepi sabari ngalaunkeun mesinna. Untungna pas eta abdi bade ka pom bengsin heula lantaran bengsin geus rek beak, geus we ku abdi teh eta motor di hurungkeun tuluy nepikeun bengsinna beak.
Kasedih anu aya hubunganana sareng cerai mangrupikeun normal sareng alami, termasuk kolot urang anu cerai. Cerai sanes hal anu gampang, khususna upami urang gaduh harepan kana cinta pikeun pasangan urang. Sanajan kitu, teu bisa dipungkir yen talak teh hal anu mindeng lumangsung di masarakat urang kiwari. Seueur faktor anu tiasa nyababkeun cerai, tina masalah komunikasi anu goreng dugika perbedaan kapribadian. Sanajan kadang urang ngarasa yen kolot urang cerai teh tungtung sagalana, sabenerna bisa jadi awal anu anyar. Kasedih anu urang rasakeun ayeuna pasti bakal kaliwat ku waktos, sareng urang bakal mendakan kakuatan dina diri urang pikeun teraskeun sareng nampi kaayaan Ulah ngarasa kaliru atawa ngarasa teu gaduh harepan alatan kolot urang cerai. Salaku manusa, urang henteu salawasna tiasa ngartos atanapi ngontrol sadayana, eta hal anu normal. Hayu urang terus ikhtiar pikeun jadi jalma nu hade tur neangan kabagjaan nu sajati, sanajan urang kudu ngaliwatan rasa kasedih nu kacida jerona.
Jalma boga réaksi béda mun macet lalulintas. Jadi amarah téh salah sahijina. Sumuhun, éta normal pikeun ambek-ambekan. Tapi kuring mah kitu, mun keur macét mah biasana mah: Nyanyi, (bari teu aya nu ngadéngékeun).
Make up jeung kasampak dina eunteung, bedakan, lipstik, sisir
Baca quora atawa buka média sosial lianna
Buka YouTube upami anjeun nganggap USB sareng radio nu moal matak pikaboseneun
Lamun keur sare jeung teu mood alus, biasana kuring langsung indit ka réstoran atawa réstoran nu sigana nikmat. Dahar jeung nelepon jalma deukeut bari ningali macet.
Kuring masih ngalakukeun hal-hal di luhur kalayan pinuh waspada sareng tanggung jawab. Jadi lamun kandaraan kudu maju, enya kuring fokus kana maju, sarta rem ogé fokus kana rem. Jauhan amarah nalika macét. Kusabab kumaha ambekna urang, urang moal bisa ngalawan kaayaan (iwal balik deui ka tempat urang dimimitian).
Katinggaleun pesawat tangtuna lain hal nu dipikahayang ku urang, soalna mun katinggaleun pesawat bakal riweuh kudu uras-urus itu ieu, boh eta penjadwalan ulang, tuluy hotel nu geus dipesen, oge tiket-tiket liburan mun misalna urang geus meuli ngaliwatan online. Sanajan reuwas, urang sok diuk heula bari ngahubungi hotel tempat urang bakal mondok. Ku urang sok dijelaskeun ngeunaan terlambat naek pesawat meh ngahindar tina biaya tambahan. Tuluy mun misalna aya hal nu teu kaduga-duga pas hari H, biasana urang langsung ngahubungi maskapaina oge, tuluy ngadugikeun ku cara sopan, anu intina mah menta penjadwalan ulang naek pesawat ti penerbangan saenggeusna. Emang bakal aya biaya tambahan, tapi cara ieu tangtuna leuwih alus tibatan kudu mesen deui tiket.
Harita datang ka kawinan mantan sorangan teu jeung babaturan atawa mawa kabogoh sabab can boga kabogoh deui. Di tempat kawinan teh geus hayang balik teu kuat loba babaturan sakolaan nu nyeungseurikeun, komo deui pas ditanya "Iraha maneh kawin?" "Ih karunya teu laku-laku". Urang ngan saukur seuri, da padahal mah keur nyiapkeun diri. Tidinya geus teu nyaman ku obrolan-obrolan babaturan, langsung indit geus beres mah nu penting geus panggih jeung pangantenna mun urang teh ngahadiran. Pas turun di panggung ge kalakah digeroan titah dipoto bareng jeung mantan, pajar teh jang kenang-kenangan. Urang sieun nyieun teu nyaman ka panganten, jadi harita langsung buru-buru balik.
Rasa era lantaran salah ngageroan ngaran batur bisa karasa teu nyaman, tapi lain artina urang teu bisa mengatasina. Sabalikna urang kudu diajar nyanghareupan jeung mengatasi perasaan era eta. Urang kudu narima mun kasalahan eta mangrupakeun bagian tina kahirupan. Urang kabeh ge pasti pernah ngalakukeun kasalahan, kaasup salah ngageroan ngaran batur. Urang kudu diajar menta hampura jeung ngaku kana kasalahan urang sorangan. Ieu jadina nunjukkeun rasa horma jeung sopan ka batur nu ku urang salah panggil ngaranna, oge mantuan ngurangan rasa kaera nu ku urang rasakeun. Jeung ulah mengulangi kasalahan eta deui kahareupna. Ku kituna ulah ngantepkeun rasa era ngahalangan urang kanggo jadi pribadi nu leuwih alus deui jang kahareupna.
Abdi kesel pisan ka kasir superindo nu aya di Jatos, sabab ngaladanganna meuni jutek pisan. Abdi sempet nanya soal produk ge dijawabna saperluna pisan. Abdi nanya harga produk nu di kasir ge meuni judes nembalna teh jiga nu ulah dibeuli. Harita abdi meuni hayang neunggeul sabab kesel pisan. Untung awewe, mun lain mah bakal diajak duel we. Kalakuan na teh judes pisan jiga nu teu butuh dibalanjaan. Padahal manehna teh saukur pegawe, cik we atuh sing bener ka konsumen teh. Langsung we abdi teh nyieun pengaduan ka website superindo sabab kalakuan kasirna. Abdi oge teu nyandak tas balanjaan teh meuni teu dibere meuli paperbag, belaan ku abdi diasupkeun kana tas gandong abdi.
Rere hoyong ganti hape sabab hapena tos rusak, layarna retak jeung perangkatna tos lemot pisan da pinuh memorina. Unggal poe Rere nabung acis, bebelaan ngirit kana jajan da rumasa acan gaduh panghasilan. Rere sabar nabung bari ningalian hape nu sae tapi hargana teu pati mahal Tah, tos dua taun nabung, akhirna Rere kapeser oge hape anyarna. Rere atoh kacida pas mimiti nampa hape anyarna. Jadi ayeuna mah tos moal aya lemot deui. Alhamdulillah Rere seneng pisan kana hape anyarna. Sagala data dipindahkeun ti hape heubeul ka hape anya. Mun tos beres, langsung hape heubeulna dijual jang nambahan uang jajanna. Meser hape nyalira mangrupakeun kabanggan tersendiri bagi Rere mah sabab bisa ngabuktikeun bahwa manehna bisa diajar mandiri.
Ti leutik keneh, rerencangan kuring emang gaduh hiji tompel gede dina rarayna. Asalna manehna teu paduli ku tompel eta, tapi pas manehna geus gede aya rasa era lamun ditingalikeun ku batur lantaran aya hiji tompel gede dina rarayna. Lamun ditingalikeun hungkul mah tos biasa tapi pas manehna asup kuliah aya hiji rerencanganna anu moyok tompelna, ceunah bejana manehna teu beresih janten aya tompel. Dibejaan kitu awalna manehna biasa wae, tapi beuki lila teu ngan saurang hungkul anu moyokan manehna. Tungtungna manehna ngadatangan rerencangan anu geus moyokan manehna sabari ambek manehna ngomong yen janten jalmi teh teu meunang moyok, komo anu ngeunaan fisik anu tos dipasihan ku Gusti Alloh.
Aya sababaraha léngkah anu kedah urang lakukeun nalika ngalaman gagal rem. kahiji. Gura-giru turunkeun gigi mobil anjeun. Nalika rem gagal ngadadak nalika nyetir, geura-giru nurunkeun gigi sagancangna. Turunkeun gigi mobil anjeun laun ti 5, 4, 3, 2 ka 1 bari ngurangan inténsitas gas mobilna. Kadua, nganggo rem leungeun saatos nurunkeun gigi. Rem leungeun tiasa ngeureunkeun mobil anjeun lengkep nalika lajuna rendah. Katilu, ngarahkeun mobil anjeun ka jalur lambat. Lamun geus nurunkrun gigi anjeun sarta mencét rem leungeun, lajeng langsung arahkeun mobil anjeun ka jalur lambat atawa taktak jalan. Ieu kedah dilakukeun supados henteu aya tabrakan sareng mobil nu sanés, anu nyetir di sabudeureun anjeun kalayan kecepatan luhur. Tong hilap nganggo kaca spion anu tangtos hurungkeun lampu belok nalika ngarahkeun mobil ka taktak jalan.
Pernah abdi basa uih sakola, keur naek motor, di jalan teh aya nu pasalingsingan mirip pisan jeung aki abdi. Motorna jeung nu naekna teh sarua jeung aki abdi pisan. Pas gigireun, ku abdi diseurian jeung digorowok ngaranna, eh jalmana kalah seuri hungkul teu nembalan. Ai pas geus deukeut pisan, eh singhoreng lain aku abdi. Abdi meuni isin pisan harita, untung weh ngan sakali jeung bari pasalingsingan di jalan deuihan. Abdi tuluy we ngegas motor da bisi engeuheun eta si bapakna pedah salah disapa ku abdi. Abdi di jalan seuseurian sorangan da kagugu kana tingkah sorangan anu teu hati-hati nyalahan ngageroan batur di jalan.
Pas urang ninggali tumpukan sampah anu numpuk jeung bau nu teu ngeunah, perasaan geuleuh langsung aya ka diri urang. Urang ngarasa teu nyaman jeung teu bisa deukeut di tempat tumpukan sampah eta. Bauna menyengat pisan jeung nyieun urang ngarasa mual. Sanajan ngarasa geuleuh, tapi urang make masker jang ngalindungi diri tina bau nu menyengat oge mereskeun lingkungan nu aya di sabudureun. Tapi beuki lila ngaberesihkeun, beuki kurang oge perasaan geuleuh nu ku urang rasakeun. Kalakah urang ngarasa bungah lantaran bisa mantuan ngaberesihkeun lingkungan jeung ngajieun jadi leuwih beresih oge sehat. Teu ngan saukur eta, ninggali reaksi positif ti batur oge pas ninggali urang ngaberesihkeun lingkungan, nyieun urang ngarasa beuki termotivasi.
Kecap-kecap henteu tiasa ngajelaskeun kabagjaan anu dirasakeun saatos ditampi di universitas impian. Eta mangrupikeun hasil tina sababaraha bulan atanapi malah sababaraha taun usaha keras sareng konsisten pikeun nyumponan sarat anu ditangtukeun ku universitas. Ieu oge mangrupa pangakuan kana kamampuh jeung potensi diri, oge bukti yen usaha anu geus dilaksanakeun teu aya anu sia-sia. Salian ti eta, dina pamikiran kuring, katampi di universitas impian oge mangrupikeun kasempetan emas pikeun ngalegaan cakrawala anjeun sareng ningkatkeun kamampuan anjeun. Universitas impian biasana ngagaduhan fasilitas sareng program anu langkung lengkep sareng kualitas, oge dosen anu ahli dina widangna. Ieu bakal masihan kasempetan anu langkung ageung pikeun batur pikeun ngembangkeun potensina sareng ngahontal kasuksesan di hareup. Ku alatan eta, kabagjaan anu anjeun raoskeun saatos ditampi di universitas impian anjeun mangrupakeun panghargaan anu nyugemakeun diri.
Runtah organik sapertos runtah kadaharan diolah janten kompos sareng dianggo pikeun ngabuahan pepelakan. Sajauh ieu, kualitas sareng kuantitas taneuh anu saé di bumi parantos saé, sanaos manusa ngamangpaatkeunana unggal dinten pikeun ngahasilkeun tuangeun pikeun milyaran jalma??? Kumaha upami bumi dieusi ku pupuk buatan pabrik unggal dinten ngan ukur ningkatkeun produksi pepelakan dina waktos anu pondok??? Bumi jadi gering lamun dieusian ku pupuk kimia buatan pabrik kawas kitu.

Limbah organik ogé bisa diolah jadi pakan ternak, tangtu sanggeus ngaliwatan asihan jeung diolah satuluyna, saperti roti kadaluwarsa jeung baking béas pikeun kadaharan orok, maksudna mah bebek. Aya ogé anu ngagunakeun limbah organik pikeun ngabibitakeun laleur BSF anu hasilna nyaéta larva protéin anu luhur pikeun pakan ternak, khususna lauk.
Kanggo sabagéan ageung jalma, kentut mangrupikeun hal anu kotor. Janten kumaha réaksi anjeun upami aya jalma di sabudeureun anjeun ngaliwat gas, alias kentut? Meureun ngarasa teu genah. Teu anéh urang sorangan sok ikhtiar sangkan teu kentut di wewengkon nu pinuh ku jalma réa. Numutkeun hiji survéy 2016 ku Mic, farting sabenerna ngarupakeun hambalan penting dina nyieun transisi tina cinta ka pasangan. Mic surveyed leuwih ti 125 jalma dina 20s sarta 30s maranéhanana pikeun manggihan lamun paling pasangan kentut. Tétéla, ngan butuh dua nepi ka genep bulan pikeun hiji jalma murag asih ngan ku nyaho kabiasaan kentut pasangan maranéhanana. Kawas kentut nu geus jadi latar tukang kawinan salaki pamajikan. Sakapeung, urang geus 'bray beureum-leungeun' pasangan kentut cicingeun atawa malah urang geus  kentut ngahaja.
Tata cara pikeun jadi saksi nalika ditanya ku patugas, nya éta kahiji, ngalempengkeun maksud yén ayana anjeun salaku saksi pikeun ngajelaskeun bebeneran anu anjeun terang, henteu ngancurkeun saha atanapi pikeun curhat kabencian ka batur. Kadua, coba ngartos ti mimiti saksi tina kaayaan sidang ambéh maranéhanana nyaho naon nu bakal maranéhanana nyanghareupan di pangadilan. Katilu, ngabejaan atawa nepikeun informasi anjeun dina basa basajan, tanpa perlu pajeulit. Naon anu ditepikeun diwatesan ku naon anu anjeun terang, tingali, kadéngé, atanapi ngalaman sorangan. Ogé tong hilap, anjeun kedah konsisten, ulah ngarobih inpormasi anjeun. Kaopat, upami anjeun terang pisan ngeunaan kajadian kriminal, sareng anjeun ngarasa kaancam, émut yén anjeun ngagaduhan hak pikeun dijagi. Nalika nepikeun pernyataan di hareupeun hakim, ngan ménta hakim langsung pikeun dibere panyalindungan.
Seueur jalma anu henteu tanggung jawab anu sering nyiduh di tempat umum. Sanajan eta geuleuh pisan mun ngalakukeun. Ciduh bisa nabrak nanaon, malah bisa nabrak saha. Ciduh teu beresih tapi kotor. Utamana dina mangsa pandemi, ciduh tiasa janten perantara pikeun virus anu dikirimkeun. Utamana lamun ciduh dibarengan ku dahak kandel, hejo. Wajar yen jalma ngarasa jijik sareng ambek nalika aya anu nyiduh sacara teu kahaja. Sanaos urang tiasa angkat ka WC umum nalika urang karasa nyiduh atanapi bahkan urang tiasa nahan nyiduh sabab nahan ciduh sanes bahaya. Kedah aya sanksi anu tiasa ditibankeun ka jalma anu teu tanggung jawab anu nyiduh sembarangan sabab eta teh geuleuh.
Sapopoe urang leuwih milih daging hayam kanggo sumber protein, tapi sabenerna lauk oge tiasa janten sumber protein, hanjakalna kadang-kadang urang teu tiasa atawa salah cara ngolah lauk janen bau hanyir masih keneh aya sanajan geus dipasak. Padahal cara ngaleungitkeun bau hanyir tina lauk teh gampang pisan. Kahiji anu paling gampang nyaeta tiasa dikumbah dina cai anu ngalir. Lauk dikumbah nepika leleurna leungit jeung bau hanyirna leungit. Cara kadua, urang oge tiasa ngawurkeun uyah jeung es batu kana ikan salila lima belas menit. Saatos diantepkeun langsung dicuci dina cai ngalir nepikeun bauna leungit jeung siap dipasak janten dahareun anu ngeunah pisan.
Sieun aya di tempat asing lantaran aya kendala bahasa mangrupakeun hal nu wajar jeung mindeng dirasakeun ku jelema nu beda di lingkungan anu anyar jeung ngagunakeun bahasa nu teu familiar. Kendala bahasa bisa nyebabkeun urang ngarasa teu nyaman, kasusahan dina komunikasi jeung batur. Tapi ceuk urang mah mun urang rek indit ka tempat asing, usahakeun saacan berangkat urang diajar heula bahasa setempat, teu kudu bisa fasih nu penting bahasa-bahasa dasar siga nanya harga, nanya tempat, jeung nu sejenna. Atawa ayeuna mah leuwih praktis, urang bisa ngagunakeun oge aplikasi penerjemah.  Siga google translate nu aya sacara gratis meh bisa mengatasi kendala bahasa.
Utah teh teu ngan saukur dialaman ku jelema wae, hewan oge bisa utah, utamana ucing. Ucing urang si Kuma mindeng pisan utah, teuing lantaran dahareunna atawa padaharan manehanana emang keur teu alus. Malah kungsi harita manehanana keur sare dina karpet kamar, ujug-ujug teh utah dina karpet. Utahna teh sababaraha kali tuluy weh kaluar tina bahamna. Urang nu ninggali teu tahan langsung kaluar kamar bari nutupan baham da sebel ninggalina. Langsung ka cai bari utah-utahan tapina teu kaluar. Sabab karpet kudu diberesihan urang kapaksa menta bantuan ka babaturan, teu kawasa ninggalina oge. Komo deui kudu ngaberesihkeun mah. Sanajan geus diberesihan oge tetep aya urutna, jadi langsung ku urang karpetna dibawa ka laundry.
Salah sahiji hal penting nu kudu dipersiapkeun dina ngahadapi terjadina bencana alam nyaeta pengetahuan ngeunaan pentingna pertolongan peryama pada kecelakaan atawa nu sering disingkat P3K. Hal ieu teh jadi penting pisan dina ngajaga kasiap sadiaan mun suatu saat terjadi bencana alam. Pengetahuan ngeunaan P3K teh nyaeta model nyiapkeun obat-obatan, nyiapkeun alat kaselamatan, jeung nyiapkeun pemahaman diri dina berlindung atawa neangan tempat aman pas terjadina bencana alam. Hal ieu teh penting pisan diterapkeun ti ayeuna sabab bisa ngamudahkeun dina penyelamatan diri sorangan mun suatu saat keuna bencana alam. Jeung deuih supaya bisa nulungan batur jeung nyelamatkeun diri sorangan. Jadi, yuk urang tambahan elmu ngeunaan P3K supaya teu sasah mun suatu saat kena bencana!
Umur di luhur 40 tahun keur ibu ibu geus ka asup umur rawan jeung teu di sarankeun keur hamil deui. Tapi kumaha lamun ku Allah di bere anak deui pan moal bisa di tolak. Akhir akhir ieu aya anu viral di tiktok nyaeta abang jeung adi na anu beda 24 tahun. Aa ihsan jeung dede rakyan ieu teh adi lanceuk anu beda na jauh pisan 24 tahun, jadi lamun di tingali siga lain adi lanceuk tapi anak jeung bapa na. Di caritakeun yen aa na sempet reuwas jeung sieun pas mamah na mere nyaho yen mamah na hamil deui di umur anu geus leuwih ti 40 tahun. Sempet teu tarima jeung khawatir bisi mamah na kunanaon kusabab bahaya kudu ngalahirkeun di umur sakitu, tapi akhirna luluh oge soalna hamil teu bisa di tolak akhirna lahir adi na liwat operasi caesar kusabab lamun normal bisa ngabahayakeun indungna.