mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Isin tina calana soek mangrupa pangalaman pisan teu nyaman, teu merenah, sarta ngerakeun pisan. Kumaha teu isin lamun calana urang soek sarta ngabalukarkeun sora kadenge ku jalma, urang langsung jadi puseur perhatian urang sarerea. Urang jadi era pisan sabab bagian awak urang anu sakuduna ditutupan ku calana ujug-ujug kakeunaan teu disangka-sangka. Teu antaparah deui mun ditempokeun ku jalma-jalma nu ningali kajadian ieu, urang bakal tambah era. Urang bakal leuwih era deui lamun calana soek di hareupeun jalma anu urang kenal, saperti babaturan, kulawarga, atawa nu leuwih parah, di hareupeun jalma nu dianggap leuwih luhur, saperti atasan atawa pajabat. Ngerakeun sabab calana anjeun ngadadak soek teu tiasa dihindari, tapi ngahindarkeun calana soek tiasa dilakukeun.
Reuwas pas nyaho hamil pasti, tapi kudu aya persiapan. Persiapan menuju kahamilan geus kudu dilakukeun saacan boga rencana jang hamil. Kitu oge pas dinyatakeun positif hamil, lengkah saenggeusna teh nyaeta ningkatkeun persiapan nu geus dilakukeun jeung beuki menerkeun gaya hirup. Kudu ngajalanan pola dahar nu bergizi saimbang sarta ngalobakeun konsumsi sumber protein, vitamin, jeung mineral. Batasi oge ngonsumsi kadaharan nu amis kaasup gula, madu jeung kadaharan nu kalorina gede nu bisa ningkatkeun resiko obesitas. Lamun beurat awak leuwih teuing, kudu dikendalikeun naek beuratna awak salila hamil. Sabalikna mun awakna ceking atawa status gizina kaasup dina kelompok underweight, kudu nambah beurat awak jeung massa otot ngameh awak siap ngadukung kahamilan.
Tilu dosa besar anu kudu dihindari sabab bakal hese diampuni. Nu kahiji nyaeta dosa syirik, menyekutukeun Allah SWT. Dosa syirik teh dosa nu paling besar jeung moal diampuni ku Gusti Allah SWT sabab sarua jeung ngaduakeun Allah SWT. Nu kadua nyaeta dosa doraka ka kolot. Ridho Allah teh aya dina ridho kolot, jadi mun hayang bagja dunia akherat teh kedah bakti ka nu jadi kolot. Nu katilu nyaeta ingkar atawa khianat. Dosa ieu teh mangrupakeun dosa besar nu tara karasa, misalna nyieun jangji ka batur tapi poho teu nepati janji. Tah ieu kaasup oge kana dosa ingkar atawa khianat. Mantak kudu kahade mun ngajanjian sesuatu teh.
Kuring ngarasa yén jamban unisex, anu ngan ukur dibatesan ku kubik sareng fasilitas kaca sareng tilelep, bakal ngajantenkeun pangguna awéwé fasilitas ieu langkung rentan ka pelecehan seksual?

Tapi upami fasilitas tilelep sareng kaca ditempatkeun sacara misah di luar sareng kamar wc dibatesan ku panto anu tiasa dikonci, dina pamanggih kuring, toilét unisex lumayan pikeun diterapkeun. Gumantung kana lokasi WC.
Upama wc ayana di wewengkon anu rame ku pengunjung, saperti di pasar tradisional, mall atawa bioskop, leuwih hade wcna dipisahkeun. Aya sababaraha hal anu bakal ngaganggu kanyamanan upami toilét nétral génder disayogikeun di dinya.

Pikeun tempat-tempat anu biasa datang sepi, sapertos taman, jamban nétral gender kalayan fasilitas anu kedah mastikeun kasalametan sareng kanyamanan tiasa disayogikeun.

Jujur, urang peryogi jamban nétral génder pikeun jalma anu genderna parantos robih ngalawan kahayangna. Ku kituna, opat jamban bisa dijieun, meureun?
Di dieu aya sababaraha tips pikeun megatkeun és lamun papanggih babaturan heubeul!
1. Nyambung sareng berinteraksi dina média sosial
Saméméh mutuskeun papanggih, éta mangrupakeun ide nu sae pikeun ngajaga hubungan alus jeung manéhna ngaliwatan média sosial. Anjeun tiasa ngirim pesen, ngawalon hal anu aranjeunna bagikeun dina akun pribadina, atanapi sapertos postinganna.
Kanyataanna, naon anjeunna unggah bisa jadi topik obrolan senang mun urang papanggih engké. Ieu nunjukkeun yén salila ieu anjeun masih merhatikeun manéhna sanajan geus lila teu papanggih. Ku cara éta, atmosfir tiasa rada haneut sareng anjeunna ngarasa nyaman sareng anjeun.
2. Nyingkahan pleasantries nu nyigeung
Patepang deui saatos lami tangtosna dipiharep tiasa maparin jalan pikeun ngahubungkeun tali silaturahmi anu tadina renggang. Ku alatan éta, ulah ngarusak moment ieu ku ngobrol ngeunaan hal-hal anu sénsitip sareng berpotensi nyigeung anjeunna.
Aya seueur cara pikeun ngaleungitkeun seueul anu anjeun tiasa laksanakeun, boh kalayan bantuan obat-obatan sareng perawatan mandiri di bumi. Léngkah ieu perlu dilakukeun pikeun ngungkulan pusing, teu ngarareunah dina dada, beuteung luhur, atawa tikoro, nepi ka rasa hayang utah lamun seueul. 1. Ngonsumsi inuman
Lamun ngarasa seueul, inuman cai geuwat. Anjeun tiasa nginum cai, cai jahé, tèh, atanapi cairan sanés anu tiasa ngajantenkeun beuteung anjeun langkung nyaman. Salaku tambahan, asupan cairan anu cukup ogé tiasa nyegah anjeun tina dehidrasi.
2. Konsumsi kadaharan anu gampang dicerna
Ngaleungitkeun seueul ogé tiasa dilakukeun ku cara ngadahar tuangeun anu gampang dicerna, sapertos cau, sangu, biskuit sareng bubur. Dahar katuangan ieu sakedik-sakedik tapi sering supados tiasa dicerna lalaunan.
3. Hindarkeun katuangan sareng inuman anu tangtu
Hindarkeun tuangeun anu digoréng, tuangeun lada, kopi, inuman lemes, atanapi tuangeun anu bau kuat dugi ka seueulna suda. Sakapeung, bau katuangan atanapi inuman anu tangtu ogé tiasa nyababkeun seueul atanapi langkung parah seueul.
Dinten ieu bakal janten dinten anu ngabageakeun kanggo abdi sareng rerencangan abdi anu sakedap deui bakal janten caroge abdi. Teu nyangka rerencangan abdi pas SD, teras patepang deui pas kuliah tapi jurusanna benten. Sasih kamari urang tos wisuda sasarengan. Pas tos wisuda kulawargi urang patepang kanggo ngobrolkeun niat arurang bade ngalajengkeun ka jenjang anu langkung serius. Persiapan nikah teu lami, ngan opat bulanan langsung nikah lantaran para sepuh urang gaduh prinsip nikah mah tong dihesekeun. Nikahan oge teu pati mewah tapi khyusu jeung cekap kanggo ngamuliakeun para semah. Tabungan anu tos dikumpulkeun ti kuliah keneh disimpen kanggo kahirupan urang duaan.
Salah sahiji cara nyegah sagala rupa panyakit teh nyaeta ku ngalakukeun pola hirup sehat. Hal ieu penting pisan jang kahirupan urang. Pola hirup sehat teh dilakukeun na kudu konsisten. Olahraga minimal tilu kali saminggu, lobakeun konsumsi buah jeung sayur, hindari tuangeun nu teu sehat jiga tuangeun cepat saji. Tah pola hirup sehat teh bisa nyegah sagala rupa panyakit. Dari pada urang ngubaran, mending nyegah ti samemehna. Pola hirup sehat ge bisa dilakukeun ku cara ngatur pola makan, ulah sagala teuing di gabres. Sabab kasehatan teh hal mahal nu teu bisa dibeuli make duit. Jadi, yuk ah terapkeun pola hirup sehat ti ayeuna, supaya bisa nyegah sagala rupa panyakit dina diri urang!
Lamun hiji hal anu diala ku loba nasib atawa tuah, Kuring geus pernah gotten eta. Tapi kuring boga carita saeutik ngeunaan hadiah Kuring geus narima pakarang jeung kapercayaan dina "hukum atraksi". Baheula taun 2021 tempat gawé kuring ngayakeun liburan bareng ka Kepulauan Seribu, tepatna di Pulo Tidung. Tétéla program lebaran ieu téh lain ngan saukur libur, salila 4 poé pinuh kuring jeung réréncangan (kurang leuwih 70 urang) dibéré kagiatan husus pikeun nguatkeun silaturahmi, istilah beungkeutan. Abdi sareng rerencangan dibentuk janten sababaraha kelompok teras ngiringan sababaraha pasanggiri anu témana kakompakan. Di sela-sela kompetisi, panitia sering masihan hadiah dadakan sareng kuis pikeun ngagentoskeun suasana.
Ieu kajadian ka kuring Rebo kamari. Kusabab seueur anu nyarios ieu mangrupikeun fenomena anu tiasa dijelaskeun sacara ilmiah, kuring henteu yakin yén kuring leres-leres tiasa ngajawab patarosan ieu. Panginten éta henteu pikasieuneun, tapi kuring hoyong ngabagi carita ieu. Carita dimimitian nalika Salasa wengi kuring ngalaman migrain anu luar biasa. Sanggeus nginum obat nyeri sirah nu biasa (kusabab obat migrain di warung geus béak), kuring saré kira-kira jam 21.00. Kusabab kuliah Rebo dimimitian jam 13.30, abdi tiasa istirahat langkung lami. Abdi hudang tabuh 05.00 kanggo sholat subuh teras sare deui sakitar jam 05.30 saatos ngobrol sakedap sareng rerencangan abdi. Lampu-lampu lorong di luar kamar kuring dipareuman, meureun ku pangeusi kos-kosan nu sejen sabab langit geus caang deui. Teras sare deui sareng ngimpen hiji hal anu teu émut, ngan dina tungtung impian kuring katingali aya anu nangtung dina mukenah bodas.
Nabung salami sataun, alhamdulillah ayeuna tiasa kapeser sapatu idaman. Abdi nabung salila kitu sabab teu unggal poe gaduh acisna, janten rada lami. Abdi ngidam pisan hoyong meser sapatu running. Alhamdulillah ayeuna kapeser pisan. Sapatuna hampang pisan, memang spesifikasina kangge running. Diangge na ge teu ribet, desainna simpel pisan, jeung warnana hideung bodas. Ah pokokna ceuk abdi mah keren pisan. Atos pisan basa abdi tiasa checkout dina shopee teh. Pas unboxing, beuh mantap sesuai ekspektasi pisan. Perasaan abdi bungah na kacida pisan. Akhirna tiasa oge meser barang nu diidam-idamkeun. Hate abdi asa berbunga-bunga, asa teu daek cicing awak teh nahan bungahna.
Abdi gaduh rerencangan anu dekeut pisan. Baheula mah urang mineng patepang hampir unggal poe. Tapi tos sababaraha sasih ieu abdi teu ningal manehna deui lantaran urang ngalih ka kota anu sanes janten teu aya seeur waktos kanggo papanggih sapertos baheula. Hiji peuting manehna jol nelepon kuring, asalna mah teu kaburu kaangkat ku abdi lantaran abdina tos bobo, tapi pas tabuh tilu subuh manehna jol nelepon deui, abdi reuwas aya urusan naon manehna nelepon abdi tengah peuting kieu. Manehna nyarita yen sabenerna peuting eta teh manehna gaduh rencana kanggo maehan dirina sorangan ku cara ngereut lengeun tapi manehna sieun bisi didatangan ku malaikat maut.
Kasedih mangrupikeun emosi anu umum dialaman ku sadaya jalma. Kasedih bisa timbul pikeun rupa-rupa alesan, salah sahijina perasaan sorangan. Kasedih anu kaalaman ku urang sangkan urang ngarasa hirup nyalira tiasa lumangsung kusabab urang henteu ngarasa teu gaduh batur anu caket sareng urang atawa ngarasa teu gaduh sasaha anu paduli ngeunaan kahirupan anu urang jalanan. Kasedih oge bisa timbul sabab ngarasa teu boga tujuan atawa kagiatan nu ngajadikeun hirup bermakna. Rasa kasedih anu berkepanjangan tiasa mangaruhan kualitas kahirupan hiji jalma bahkan tiasa nyababkeun masalah kasehatan mental sapertos depresi. Ku sabab eta, penting pikeun milari cara pikeun ngatur sareng ngungkulan kasedih anu urang karasa. Ieu bisa dilakukeun ku ngobrol jeung babaturan, kulawarga, atawa profesional, sarta manggihan kagiatan nu senang jeung mere harti pikeun kahirupan urang. Hayu urang sami-sami ngajaga kasehatan mental ku cara ngelola stress jeung seueru ngariung jeung ngobrol sareng sasama.
Lamun keur uulinan dina cai, kudu merhatikeun lingkungan sekitar, jeung deuih ulah nepi ka teu apal jerona cai. Hal-hal nu kudu diperhatikeun supaya teu tilelep teh nyaeta kahiji perhatikeun jerona cai, ulah nepi ka teu apal sabab bisa bahaya pisan. Nu kadua nyaeta make palampung awak supaya teu tilelep jeung teu kabentur kana benda keras nu aya di sakitaran. Nu katilu nyaeta mun tilelep, kudu perhatikeun barang di sakitar. Muntang kana barang nu kira-kira aman, jeung ulah panik. Mun geus aya puntangan mah pasti rada aman, ngan kade deuih ulah nepi ka muntangna ka salah barang, kudu bisa dipastikeun kuat.
Isuk-isuk keneh urang dianteurkeun ku indung bapak ka Asrama sabab rek ngamimitian kuliah. Urang dianteurkeun kana motor dibonceng ku bapak, sedengkeun mamah dibonceng ku mas Yono. Harita rada lumayan oge babawaan ti imah siga magic com, baju, jeung dahareun ngameh teu pati teuing jajan. Geus nepi ka asrama teu lila baralik deui urang ditinggalkeun, urang nganteurkeun ka handap bari nahan supaya teu ceurik. Tuluy urang naek ka kamar deui, rada ngahuleng sabab biasana di imah rame ayeuna mah jadi sepi euweuh batur. Meureunan lamun urang gering teh euweuh nu nguruskeun da jauh tisasaha. Tapi urang sedihna teu lila, sabab kaayaan kieu pernah dialaman oge ku urang pas urang pasantren keur SD.
Paturay tineung mangrupkeun hal anu biasa. Kaleungitan bisa kajadian ka saha wae. Aya sababaraha ngarah teu kudu kapapanjangan, kumaha wae ge kudu disanghareupan. Nu kahiji ceurik sabab paturay tineung mah hal anu wajar. Jadi wajar lamun ngarasa sedih pas kudu papisah jeung kaleungitan jelema nu dipikanyaah. Nu kadua kudu inget sanajan papisah tapi urang teu sorangan. Masih boga kulawarga atawa babaturan sejen. Nu katilu deukeut ka Allah ngameh ngarasa ikhlas nyanghareupan paturay tineung, ku deukeut jeung Allah bakal mampu ngaiklashkeun. Nu kaopat  Alihkeun pikiran ku ngalakukeun hal sejen, eusian sapopoe ku kagiatan nu rame. Ku cara eta, moal tutuluyan sedih. Pilih kagiatan anu dipikaresep, nu penting mah kagiata eta bisa nyieun bagja.
Sedih ditolak universitas tapi kahirupan kudu jalan tuluy. Bisa menta dukungan ti kulawarga, sabab kulawarga teh tempat nu kahiji jang ngaluarkeun sagala keluh kesah jeung oge nyurahkeun isi hate, sabab keur hayang nyokot hiji kaputusan kudu ngalibatkeun kulawarga jeung oge menta pendapatna. Kudu boga sikep nu optimis, gagal di dua jalur asup PTN lain berarti gagal oge dina kahirupan jeung kahareupna. Di luar oge loba jelema nu bisa sukses teu kuliah, sabab kasuksesan bisa ku rupa-rupa cara. Kudu nyiapkeun oge jang nyobaan selesksi ujian mandiri, sabab aya 30 persen nepikeun ka 40 persen kuota jalur mandiri nu geus disadiakeun ku kabeh paguron luhur nu mibogaan jalur eta.
Lamun meser susu dina kotak, lamun geus dibuka kedah geura diseepkeun, lamun dientepkeun biasana sok gancang basi. Abdi pernah basa dipasihan susu kotak ku rerencangan tuluy ku abdi panyedotna geus dicolokkeun, tapi saatos nginum sababaraha seseup abdi ngarasa seeul lantaran loba teuing dahar. Tuluy eta susu ku abdi diteundeun dina kulkas, sugan teh bakal tetep tiasa diinum deui, tapi pas isukna abdi nyobian epekteh rasa susuna geus haseum, jaba loba sireum di jerona, abdi langsung ngutahkeun deui susu anu geus diinum tadi. Hanjakal pisan, padahal abdi masih keneh hoyong nginum susu eta. Tapi rek kumaha deui, piraku nginum susu haseum.
Alesan jalma sieun jarum paling dasar nyaéta nyeri anu disababkeun nalika jarum nembus kulit sareng daging. Sajaba ti éta, sieun suntik ogé bisa disababkeun ku trauma, contona trauma nalika disuntik ku dokter salaku budak leutik. Nalika disuntik, dokter moal tiasa ngagentos sareng lalaunan nyababkeun nyeri. Hasilna, hiji jalma jadi trauma atawa sieun suntik kana dewasa. Samentara éta, fobia suntik tiasa disababkeun ku sababaraha hal, sanaos panyabab pastina henteu acan dipikanyaho. Panaliti yakin yén jalma anu gaduh phobia jarum disababkeun ku turunan. Hartina, kamungkinan jalma kalawan phobia teu ukur jalma sorangan. Bisa jadi aya baraya anu sarua fobia ka jarum suntik.
cicingeun kuring keuheul ku sikep ema..sabab rumasa kuring geus gede jeung bisa tanggung jawab...akhirna ulang taun kuring datang..jaman harita hayang bebas...teu nyangka. soal ngarayakeun jeung ema jeung kulawarga... gantina mah teu aya nu istimewa... kuring oge indit sorangan jeung kabogoh.. nu tangtu indung kuring teu resep... sanggeus dahar beurang ibu tungtungna nelepon jeung nanya iraha manehna balik ka imah na naha manehna teu acan sumping ka imah ... kesel kuring balik ka imah ... mun kuring nepi ka imah ... imah sepi pisan ... Kuring ambek sabab imah jadi sepi ... tapi eta Tétéla sanggeus kuring mukakeun panto.. ibu nangtung pikeun ngabagéakeun kuring mawa jajan.. n aya sababaraha babaturan deukeut kuring di dinya ... malah sadinten ibu masak kadaharan favorit abdi.. kalayan bantuan abdi babaturan ibu mesen kueh n ngumpulkeun babaturan kuring ... n nanya kabogoh kuring (anu anjeunna teu resep) pikeun ngaganggu kuring ... kuring resep pisan ... n ieu terus sidik dina haté kuring ...
Jalma era mun dicaritakeun bau goreng sabab bau awak biasana dianggap indikasi kurangna perhatian kana kabersihan diri. Bau awak anu teu pikaresepeun tiasa mangaruhan kumaha jalma sejen ningali atanapi berinteraksi sareng urang. Ieu bisa nyieun jalma ngarasa teu aman tur era. Bau awak anu teu pikaresepeun tiasa mangaruhan kumaha persepsi batur ka urang sareng tiasa ngirangan kapercayaan diri. Ku alatan eta, penting pisan pikeun nengetan kabersihan pribadi sareng ngajaga bau awak anu sae. Dina sababaraha budaya, bau awak tiasa janten masalah sosial sareng tiasa mangaruhan kumaha batur ngubaran urang. Ku alatan eta, loba jalma nyoba ngajaga kabersihan jeung ngahindarkeun bau awak sangkan teu ngarasa isin atawa teu mangaruhan citra maranehanana dina panon batur.
Perlakuan pikeun ngubaran agoraphobia tujuanana pikeun ngagentos kasieun sareng panik, oge ngajarkeun pasien kumaha ngalaksanakeun kadali diri anu hade nalika mikirkeun atanapi nyanghareupan kaayaan anu takwa. Aya sababaraha cara pangubaran anu tiasa dilakukeun. Kahiji, psikoterapi, konseling sareng psikolog sareng psikiater tiasa ngabantosan pasien nungkulan kasieunana. Kadua, ubar-ubaran kimia dianggo pikeun ngubaran keluhan sareng gejala anu timbul nalika pasien ngalaman agoraphobia. Inget, salawasna turutan saran pikeun pamakean ubar nu geus diresepkeun ku dokter. Entong eureun nyandak atanapi ngarobih dosis obat tanpa konsultasi heula ka dokter anjeun. Katilu, program bantosan nyalira, program ieu boga tujuan pikeun ngabantosan pasien ngadalikeun responna pikeun panik atanapi setres.
Karya desain grafis anu dijieun jeung dipikirkeun lila teh kalakah dijiplak ku batur, manehna ngagunakeun desain grafis urang jeung ngaklaim mun desain eta teh hasil kreativitasna. Padahal tina bentuk, warna, jeung tema oge eta mah bener-bener hasil karya urang, bahkan manehna mah teu usaha jang ngarobahna saeutik-eutik acan, emang eta mah ngajiplak sautuhna. Matakan pas nyaho eta, urang ceurik lantaran teu nyangka babaturan ngalakukeun nu kitu. Padahal ieu teh tugas kuliah jeung aya peunteun. Nu dilebarkeun teh manehna ngaklaim saolah-olah meunang nyieun sorangan, jeung dosen oge babaturan leuwih percaya ka manehna tibatan urang nu nyieun aslina. Padahal sanajan manehna unggul tina penguasaan materi, tapi tina kreativitas mah urang teu eleh.
Hal-hal dasar anu kudu disiapkeun dina ngahadapi terjadina bencana. Nu kahiji nyaeta ulah panik, kendalikeun diri jeung emosi sorangan. Mun panik mah bakal hese fokus jeung mikir logis, mantak jauhkeun tina perasaan panik. Nu kadua nyaeta salametkeun diri sorangan, nembe nyalametkeun batur. Hal ieu teh tujuanna supaya teu loba makan korban jiwa. Nu katilu nyaeta peka jeung amati lingkungan sakitar, teangan jalur evakuasi nu memadai. Mun kajadian bencana alam teh kudu sigap milarian jalan kaluar atawa jalur evakuasi. Nu terakhir nyaeta bekelan diri ku alat-alat kaselamatan jeung bekel pengetahuan pertolongan pertama. Hal ieu supaya ngajaga kasigapan akan hal penting mun terjadi bencana alam.
Tos lami teu ka Cianjur, pas nuju cuti gawe, lanceuk abdi diajakan jalan-jalan ka Cianjur ku misan sareng uwa. Ti enjing keneh tos mangkat, jam sapuluha tos dugi ka Cianjur. Nepi di Cianjur langsung jalan-jalan di sabudereun komplek, teu nyangka yen siang-siangna bakal aya lini. Linina oge badag pisan, kopi nepikeun bahe, poto dina tembok oge ragrag jeung peupeus. Untungna sadaya dulur abdi anu aya di Cianjur langsung buru-buru ngamankeun diri ka tengah lapang. Sieun bisi aya lini susulan, lanceuk abdi jeung dulur sadayana langsung balik deui ka Bandung. Seeur jalmi anu teu wani asup ka imah lantaran sieun bisi aya lini deui.
Tilu tips supaya urang bisa amprok jeung babaturan nu jauh. Nu kahiji nyaeta tangtukeun jadwal ketemuan tapi si bulan kaanggalannana, supaya bisa ngatur jadwal dina sela-sela kasibukan masing-masing. Nu kadua nyaeta tangtukeun tempat ketemuan na nu teu jah teuing di antara tempat tinggal. Tong nepi ka aya babaturan nu jauh pisan ti tempat ketemuanna, sabab karunya bisi ngaganggu kana waktu jeung kasehatan nana. Nu katilu, usahakeun amprok na di tempat wisata alam nu seger supaya bisa nikmati pamandangan bari ngobrol saputar pagawean jeung ngobrol sosonoan ngabahas jaman sakola keneh baheula. Usahakeun hape masing-masing simpen heula, supaya ngobrol na leuwih berkesan.
Sieun meunangkeun efek samping mangrupakeun hal nu dirasakeun pas rek disuntik. Sababaraha jenis vaksin atawa obat nu disuntikkeun bisa nyebabkeun efek samping tertentu ka sababaraha jelema. Sababaraha efek samping umum siga demam, nyeri hulu, atawa nyeri di tempat suntikan, sanajan efek samping nu serius jarang pisan kajadian. Tapi penting jang diinget lamun mangpaat tina suntikan jauh leuwih gede tibatan resiko efek samping nu bisa wae kajadian. Vaksin jeung obat nu disuntikkeun tujuanna jang ngalindungi awak tina panyakit atawa ngobatan panyakit nu geus aya. Lamun ngarasa hariwang ngeunaan efek samping, alusna tanyakeuh heula ka dokter atawa petugas medis ngeunaan naon nu bisa dilakukeun jang ngurangan resiko efek samping eta.
Mun keur sorangan di imah teh sok rada sieun jeung keueung rarasaan teh. Peuting ayeuna abdi sorangan di imah sabab kolot nuju kunjungan kulawarga ka Jawa. Jam sapuluh peuting teh abdi tuluy nutup warung we jeung persiapan sare. Hujan ngaririncig bari angin ngagelebus gede. Mantak narangtung bulu hiris. Pas keur gogoleran rek sare, loba kadenge sora kekeletrekan ti luar. Abdi ngaregepkeun heula bisi aya jalma nu rek maling. Geus lila, sorana makin ngagedean jeung sering. Abdi panasaran tapi sieun, akhirna mah ku abdi di toong ka luar, teu aya nanaon. Abdi sieun na mah bisi aya jalmi nu rek maling.
Momen pangalusna kuring lumangsung nalika kuring jeung 2 babaturan séjén mimiti kelas 9 SMP, waktu éta urang sadar yen 2 taun saméméhna urang can pernah diajar bener alatan salah kabiasaan urang. Kusabab kitu urang sieun pisan mun teu lulus waktu harita urang ngan ukur sababaraha bulan diajar nepi ka UN dilaksanakeun, tapi kumargi berusaha wae etateh mereunan salah sahiji pangalaman nu merenah sampe ayeuna nyaeta ker berusaha pasti aya jalan hehehe. Kira-kira 5 sasih urang nyelapkeun deui palajaran anu katinggaleun di kelas 7&8 kana uteuk, anu waktos harita ampir sami sareng sabungkus jajanan Lay anu hawana langkung seueur tibatan kentang, urang tiluan diajar rajin sapertos kuli walirang. di kawah ijen.kira-kira 5 sasih supados otak urang tiasa ngerjakeun soal try out sareng soal UAS.
Dina ajaran Islam, mun keur boga rarasaan ambek atawa jengkel kana suatu hal, tong nepi ka dikedalkeun eta kajengkel teh. Sabisa mungkin sing sabar dina ngahadapi rasa jengkel, sing tabah dina ngahadapi sagala cobaan. Sabab biasana kajengkel jeung kasedih teh datang sabab aya dosa urang nu teu karasa. Tah kasedih jeung kajengkel eta teh jadi cara nu ngaluruhkeun dosa manusa. Samestina sagala cobaan teh datang sabab jang nguji kasabaran, ulah nepi ka jengkelan. Cobi kudu diajar deui ngalenyepan rasa sabar nahan ambek teh, supaya bisa hirup tenang. Sabab kaputusan nu dicokot keur ngambek mah moal mantak bener ka hareup na ge. Yuk urang leuwih sabar deui dina ngatur emosi!
Liburan akhir taun kamari, kuring liburan ka imah nini di kampung. Kuring resep pisan lamun liburan ka bumi nini teh, hawana masih seger janten karasa raos kana awakna. Peutingna aki teh ngajak kuring jeung dulur-dulur sejenna ka pasar peuting, urang loba ulin jeung meuli loba jajanan. Pulang ti pasar peuting, urang pendak jeung RT didinya. Kuring reuwas pisan, di tukangeun RT aya kalangkang hideung molotot ka kuring. Sieun pisan, kuring nangkeup suku aki meni pageuh, teras aki bari ngusapan leungeun kuring. Ti harita, unggal liburan ka imah nini mah sok sieun panggih jeung RT, da lolobana mah ngan ulin ka imah.
Salah sahiji panyabab gagalna presentasi nyaéta gugup atanapi sieun panggung. Panalungtik komunikasi Michael Beatty (1988) geus ngayakeun panalungtikan ngeunaan kahariwang siswa nalika nyarita di hareupeun umum. Anjeunna mendakan lima faktor penting anu nyababkeun kahariwang atanapi sieun panggung, nyaéta: 1) hal anyar. Kaayaan anyar sareng béda ngajantenkeun urang gugup. Upami anjeun parantos gaduh pangalaman nyarios umum, maka kahariwang sapertos kitu bakal ngirangan. 2) kaayaan sieun. Upami anjeun ngaraos yén jalma sanés mangrupikeun paguneman anu langkung saé, maka kahariwang anjeun bakal ningkat. 3) Kasadaran. Upami anjeun ngaraos janten pusat perhatian, sapertos anu anjeun laksanakeun dina nyarios umum, maka kahariwang bakal ningkat. 4) Bédana. Upami anjeun ngarasa yén panongton anu anjeun urus gaduh sakedik anu sami sareng anjeun, maka kahariwang anjeun bakal ningkat.5) Pangalaman baheula. Upami anjeun parantos ngalaman kasieun panggung, teras aya kacenderungan ngembangkeun kahariwang nalika nyarios ka umum. Pangalaman positip sareng nyarios umum bakal ngirangan kahariwang anjeun.
margi abdi mah sakadar jijik, padahal nyiduh di tempat umum mah ciduh sorangan. Biasana mah nyiduh di tempat nu rada sepi, nutupan heula, biasana mun rek nyiduh mah menta ijin ka satpam (mun aya heheheh), ngomong kieu "Amittt" hartina permisi dina bahasa Indonesia. Biasana mah nyiduh ka kamar mandi/WC (tangtu), mun keur macet di luar imah mah nyiduh gigireun tangkal atawa taman, tapi jarang nu kitu mah, leuwih hade ulah nyiduh di tempat umum. Diajar nahan ciduh anjeun di publik lamun bisa pak namah pasti engke ka geuleuheun ka jalma anu sejen deui jeung jorok pisan. kudu mere tenggang rasa ka batur.
Antrian di tempat kawinan oge mindeng disorobot, alesanna manehna pihak kulawargana atawa sodarana. Padahal tamu oge diondang kadinya, ulah ngarasa sabab boga iketan deukeut jeung panganten tuluy sakahayangna paripolahna teh. Basa ngantri di dimsum oge, urang nu geus ngantri tatadi tuluy disorobot, manehna ngomong "Ibu tiheula nya, soalna ibu dulurna panganten". Ku urang langsung ditembalan "Teu bisa kitu bu, rek ibu dulurna ge mun ngantri nya kudu ngantri". Paling parah deui si ibuna ngomong "Emang maneh sahana panganten? Ngan cuma babaturan pan?". "Lamun emang babaturan, rek naon emangna bu?" Urang ngajawab bari nasteung. Nu kieu contoh jelema nu hayang diheulakeun saolah-olah manehna penting pisan ari batur henteu.
Lantaran abdi tos asup ka semester ahir di kuliahan, seeur rerencangan abdi nu tos lulus teras wisuda. Abdi kuliahna sataun dihandapeun rerencangan kuring, matak teu heran lamun maranehna tos pada lulus sedengkeun kuring masih keneh kuliah. Teu sakedik rerencangan kuring anu ngondang pikeun datang ka wisuda manehna. Abdi atoh wae, lantaran tiasa ngucapkeun salamet jeung masihan hadiah. Aya hiji deui alesan naha kuring resep datang ka wisuda, lantaran kuring tiasa ningal deui rerencangan kuring anu tos lami pisan teu patepang. Komo ayeuna mah geus gararde, seeur pisan parobahan anu aya di rerencangan kuring. Kuring sok ningal rerencangan SD, SMP nepi ka SMA di wisudaan.
Wanci tos nyanghareup ka Kulon, nalika Wetan geus euweuh harepan ngabagéakeun poé.
  Di hiji pondok heubeul, peuting téh eerily jempé. Bari hurung lampu nyingraykeun gelap. Indung jempé bari ngajait calana jero. Panon manja indung kuring ngabirigidig jiga batu di sisi walungan.
"Naha calana jerona robek, ema karek meuli dua poé ka tukang panén kemiri"?
Indung nanya dina tiiseun hirup miharep bisa nutup solat lalawora.
"Kuring ulin jeung babaturan kuring luncat tina luhureun tangkal jambu, nepi ka calana jero nu anyar sobek, tapi teu kahaja." Lajeng jawaban kuring ngan sakedapan jempé saolah-olah miéling pupusna pahlawan. "Tos rengse".. nganti calana nu soek ku kuring basa harita.
Kajadian anu paling pikasediheun nyaéta nalika aya kajadian
Tah jiga kieu, di daerah kuring aya acara pengajian jeung tahlil. Tahlil teh ibarat jalma anu maot bari solat babarengan. Tah kabeneran aya acara "dzikir" di tatangga sabeulah jeung kabeneran oge lanceukna anu ngayakeun acara ieu maot sawatara waktu ka tukang. Jeung ngajak kuring atas nama indung kuring. Manusa pasti ngalaman poho, kuring ngan nempatkeun uleman tanpa maca eta (meureun kuring geus nyaho program, jadi ngan nempatkeun uleman).
Geus waktuna ngamimitian acara tapi can aya nu datang, mun kuring datang urang sasalaman heula jeung tuan-tuan nu keur tugas. Saatos sasalaman spontan, panonna neuteup ka kuring sareng sababaraha detik aya anu nyauran nami kuring. Nalika kuring nelepon posisi kuring, kuring rék diuk turun (anu disebut ibu). Awéwé-awéwé ieu ngajelaskeun yén acara ieu kanggo awéwé Muslim, janten kuring kaget. Teu kungsi lila kuring cicing di dinya. isin pisan, hapunten, dimana acarana sareng anu nerangkeun tatangga sabeulah, kabeneran para undangan teu acan sumping.
Sareng sababaraha dinten deui bakal aya acara deui di bumi ibu-ibu anu ngajelaskeun ieu, sareng kuring gaduh firasat yén kuring bakal diondang deui kusabab 40 dinten acara tahlil ibu. Aslii bakal leuwih éra engké.
Mun nuju emam teh, komo mun nuju emam babarengan mah kudu ngajaga adab pisan. Ulah nepi ka ngalakukeun hal nu teu sopan atawa mantak teu ngeunah ka batur. Misalna sok aya nu hitut keur emam teh. Tah hal ieu teh pasti ngaganggu pisan ka batur jeung bakal mikageuleuh oge kana hal eta. Salian eta, oge sok aya nu dahana bari ceplak. Tah ieu teh dianggap teu sopan jeung dianggap menjijikan pisan ku sabagean besar jalma. Mantak, mun botram teh kudu pisan sagala diperhatikeun, ulah nepi ka ngarugikeun diri sorangan komo batur mah. Mantaka, yuk urang leuwih pahami jeung terapkeun adab dina kahirupan sapopoe, utamana dina keur dahar!
Imah nini kuring di kampung masih keneh digolongkeun salaku imah anu heubeul jeung make bilik kayu keneh. Jujur, kuring sieun pisan ka kamar mandi, sabab kamar mandi di imah nini aya di luar imah. Tapi peuting éta kuring bener-bener hayang pipis, jadi kasieun ngadadak leungit. Réngsé pipis teh, ujug-ujug aya kalangkang hideung gedé deukeut kamar mandi, kuring beuki sieun. Kuring teu nyaho naon éta, sarta kuring langsung lumpat ka imah. Sieun pisan, peuting éta kuring teu bisa saré sabab keur mikiran kalangkang hideung gedé nu katempo tadi. Saprak harita kuring teu hayang ka kamar mandi nini sorangan, kuring kudu dibaturan ku adi atawa dulur nu sejen karek jadi teu sieun.
Joni geus lila hayang cocooan. Manehna mineng ningali cocooan ieu di toko, tapi hanjakal hargana mahal teuing pikeun duit bekel anu manehna boga. Ku kituna, basa ngadenge aya pasar malam di kampungna, Joni langsung indit ngajugjug eta tempat. Manehna miharep meunang hadiah cocoan anu dipikahayang di dinya. Sanepina di pasar malam, Joni langsung ka buruan stand. Manehna milih kaulinan anu manehna resep sareng ngusahakaeun pisan sangkan meunang hadiahna. Teu lila, Joni bisa meunang tina kaulinan nu manehna pilih sarta meunang hadiah cocoan anu dipikahayang. Manehna bagja pisan terus langsung mawa cocooanna ka imahna gancang-gancang. Sabot nepi ka imah, Joni langsung nembongkeun cocooanna ka indungna. Indung Joni oge bungah ningali anakna bisa meunang hadiah anu dipikahoyong. Poe eta jadi pangalaman anu paling ngabingahkeun pikeun manehna.
Jaman kuring keur SMP, kuring meunang naek motor jeung indung kuring, tapi ku bapa kuring teu diidinan sabab ceuk bapa kuring teu cukup umur jeung teu boga SIM. Cenah mah bakal kacilakaan lamun teu boga SIM dina motor mah. Padahal mah kuring teh geus bisa jeung lancar naek motor. Malah ampir unggal poe kuring sok naek motor babaturan kuring jeung babaturan kuring, tapi bapa kuring teu nyaho eta. Sakali-kali kuring naek motor ka jalan gede rek ngemil inuman, nepi ka imah bapa kuring geus nungguan kuring di hareupeun imah, jeung bapa kuring nyarekan kuring anu gagabah naek motor. Ku sabab sieun dicacag deui, ti harita kuring sok make motor lamun bapa teu aya di imah atawa lamun bapa keur sare.
Geus lila payung urang leungit, ayeuna keur usum hujan. Mun balik gawe urang sok huhujanan kusabab eweh payung, padahal urang teh karek meuli payung kamari. Diunggal sudut imah geus di teangan tapi eweh nepika kolong-kolong lomari jeung kasur angger eweh, terus urang nanya ka bapak jeung mamah sugan kitu nempo payung anyar urang anu warna na teh beureum. Eta urang meuli di pabrik hargana lima puluh rebu lumayan, tapi geus saminggu payungna teu ka panggih. Si bapak jeung si mamah ge teu nyahoeun, nya engges pas balik gawe urang meuli payung deui nu harga jeung modelna sarua tapi beda warna. Ayeuna mah urang meuki warna hejo ngora, pas nepi imah urang nyesehan. Pas rek nyampaikeun baju di gigireun imah, urang nempo payung beureum ngagantung di paku gigireun panto tukang jeung pagigir-gigir keung nyiru. Urang langsung nyokot eta payung bari nembongkeun ka si bapak jeung si mamah, urang atoh pisan jadi boga payung dua tapi ceunah ceuk si mamah teh urang lenggotan kanu barang.
Nyiduh mangrupikeun kabiasaan anu sering dilakukeun ku manusa. Nyiduh nyaéta kagiatan miceun hiji hal anu ngaganggu organ-organ sungut, utamana indra rasa. Lamun dititénan, urang bisa manggihan yén sababaraha urang nyiduh kalayan wirahma teratur, sarta aya ogé jalma anu nyiduh kalayan wirahma henteu teratur. 1. Nyiduh ulah ditembongkeun ka batur, utamana di hareupeun jalma nu diajak ngobrol. Trikna nyaéta ngahurungkeun beungeut anjeun sareng nutupan nalika anjeun nyiduh ku panangan anjeun.
2. Nyiduh kudu di tempat anu luyu jeung beradab, ulah di tengah-tengah tempat umum sumawona di tempat ibadah. Carana tiasa milarian wc atanapi anu sanésna supados henteu katingali ku batur.
3. Nyiduh kedah dilakukeun tanpa disada. Sakapeung urang tiasa mendakan jalma anu nyiduh ku cara ngirining supados jalma-jalma anu aya di sakurilingna ngadangu sareng ngarasa jijik ku sorana. Ieu biasana lumangsung utamana nalika nyiduh dibarengan ku ngumpulkeun dahak pikeun diusir ku ciduh.
Kakara kungsi kajadian siga kieu di supermarket deukeut imah kuring. Antrian teu lila, ngan saeutik. Ujug-ujug aya awéwé anu umurna 40-an ka luhur sareng masih séhat luncat antrian pas payuneun kuring. Beungeut kuring langsung jadi bingung pisan jeung jalma-jalma nu ngajajar di tukangeun kuring. Kuring ngarasa pisan bangor sabab kuring ngan meuli hiji item sarta dumadakan eta dicokot carelessly. Saleresna abdi hoyong nyempad tapi pikiran abdi leres-leres pabeulit, balukarna abdi mutuskeun sabar kana sagala rupa pertimbangan dina pikiran. Sareupna mah kudu wani-wani ngutak-ngutik batur nu ngantri iwal ti kolot-kolot nu geus kolot jeung reuneuh, teu paduli naon responna, nu penting asal lampahna bener. , tinimbang kuring mikir jeung kesel
Indung urang mibogaan warung, biasana mun balanja nanaon teh ka grosir deukeut ti imah. Di grosir eta lantaran masih anyaran buka, jadi mun balanja sekian duit dibere kupon undian anu bisa meunangkeun rupa-rupa barang, siga setrikaan, alat pel, kulkas, magicom, nepikeun doorprizena mah motor. Sabab urang balanjana teu mindeng teuing jeung tara loba, jadi meunang kuponna oge saeutik, teu boga ekspektasi meunang undian. Pas poe ngumumkeun, kabeh warga nu ngarumpul dihareupeun toko grosirna. Tuluy panitiana make mic, bari nyokotan kupon-kupon nu geus aya dina wadah kaca transparan. Meureun aya kana 20 han mah hadiahna teh. Pas diumumkeun nomor urang kasebut, urang rada reuwas lantaran kuponna oge saeutik, anu mana mun saeutik mah boga kasempetan jang meunangna oge saeutik. Urang langsung kahareup bari narima hadiahna. Hadiahna teh magicom, jadi urang kudu mangku nepikeun ka imah.
Nalika kuring sakola, kuring milu janten panitia pelatihan kapamimpinan dasar. Waktu éta kuring ditempatkeun salaku pembimbing kelompok. Salaku pemandu kelompok, urang oge kudu ngiluan jalan panjang jeung pamilon bari mawa tas gedé nu sarua jeung pamilon. Sanggeus leumpang lila, urang istirahat weh sakedap. Sabot keur diuk, harita teh kuring cape pisan, teu sadar yen kuring diukna riweuh teuing, sobek weh calana kuring teh. Pas nepi ka posa dua, kuring karek sadar calana kuring robek sabab karasa tiis tina jero calana, kawas angin ngahiliwir. Waktu harita kuring isin pisan, untung teu aya nu nempo. Jadi, pikeun nutupan calana robek, kuring menta plester ka babaturan kuring, teras nempelkeun kana calana anu robek. Alhamdulilah dugi ka lokasi, kuring tiasa ngaganti calana sareng calana anu di bawa.
Nalika urang sieun diudag ku anjing, ieu anu kedah urang laksanakeun. Kahiji, urang pura-pura nyokot batu. Lamun anjing ngadeukeutan, lalaunan pura-pura nyokot batu, sarta pura-pura ngayun batu. Ngan ningali éta, anjing bakal langsung kabur. Tapi ogé gumantung kana anjing, lamun anjing geus dilatih di militer, metoda ieu moal ampuh. Kadua, nyaéta balap jeung si anjing. Meureun ku cara kieu anjing bakal ngarasa bingung sarta eureun ngudag urang. Katilu, bere parab ka si anjing sangkan anjeunna eureun ngudag urang. Kaopat, urang bisa pura-pura jadi patung, ku cara kitu urang bakal eureun diudag ku anjing. Tungtungna, nyaeta pasrah kana kaayaan. Upami sadaya cara parantos dilakukeun, anu kedah urang laksanakeun nyaéta pasrah sareng terus lumpat dugi ka si anjing capé sareng lirén ngudag.
Keur momotoran di salah sahiji jalan nu mindeng dilewatan, harita keur beurang keneh da panon poe ge keur aya di tengah-tengah. Basa keur di tukangeun angkot, teuing kunaon si angkot teh ngerem ngadadak. Jarak urang jeung angkot nu deukeut pisan jadina urang teu kaburu ngerem. Anu matak bagian tukangeun angkot, aya baret kagores ku motor urang. Supir angkot ngambekan ka urang, manehna hayang menta ganti ku sajumlah duit. Urang anu posisina ngarasa teu salah tuluy ngalawan. Tapi manehna ngancam mun teu tanggung waler, urang bakal digurudug ku supir angkot nu sejen. Lantaran diancam kitu sieun nyawa jadi taruhanna, jadina urang kapaksa mayar sajumlah duit.
Basa kuliah, abdi miluan hiji kagiatan mahasiswa anu gerakna di bidang kamanusiaan. Abdi sareng rerencangan di organisasi ieu resep pisan ngayakeun acara kanggo ngabantos saha wae anu butuh. Contona pas aya musibah lini di Garut, abdi sareng rerencangan langsung tarurun ka tempat bencana eta. Urang oge kantos ngayakeun acara donor getih. Alhamdulillah seeur jalmi anu masihan getihna kanggo anu butuh. Basa pandemi covid oge urang ngabantosan PMI Kota Bandung di markasna, miluan piket jeung ngabantosan lamun aya nu ngabutuhkeun ambulans ti PMI Kota Bandung. Akhir taun biasana sok aya penghargaan kanggo kagiatan mahasiswa di kampus, organisasi kuring janten juara organisasi anu gerak di bidang kamanusiaan.
Nyokot irung anjeun tiasa ditingali salaku teu sopan atanapi henteu saluyu sareng norma sosial, ku kituna katangkepan irung anjeun tiasa ngajantenkeun jalma era sareng sedih. Dina sababaraha budaya, nyokot irung maranehanana dianggap kabiasaan najis jeung teu sopan, sarta maranehanana bray ngalakonan eta bisa ngarasa era sabab sieun dianggap handap kana ku batur. Aya oge faktor internal, kayaning rendahna harga diri atawa kurangna timer kapercayaan, nu bisa nguatkeun perasaan isin sanggeus bray norong irung anjeun. Hiji jalma bisa ngarasa yen maranehna teu minuhan ekspektasi sorangan atawa masarakat atawa standar, sarta ieu bisa nguatkeun perasaan era jeung ngarareunah. Dina raraga nungkulan rasa isin sanggeus bray nyokot irung, urang kudu ngarti yen nyokot irung teh kabiasaan normal nu loba jalma sejen ngalaman.
Basa abdi SMP, pas ujian di sakola biasana sok diuk sorangan-sorangan dina korsi sasuai jeung nomer absen. Korsi abdi posisina aya dicaket budak lalaki. Abdi paling era pisan lamun beteungna kaluar sora anu nandakeun lapar. Matak saetuacan angkat ka sakola kanggo ujian biasana abdi sok sarapan heula supados teu lapar di sakola. Tapi angger we sanajan geus sarapan oge ai tos waktosna lapar mah sok aya sora beteung. Komo pernah oge abdi ujian pas keur sasih Romadon janten pasti teu tiasa sarapan. Pas tabuh salapan biasana beteung sok aya sorana. Lantaran ku era abdi biasana sok nahan sora beteung, tapi tetep kaluar sorana.
Basa nuju bade uih ka Purwakarta, abdi ngangge bus primajasa anu lowat tol. Biasana mah paling lila dua jam ge geus nepi. Ngan abdi teu inget yen poe ieu teh aya demo buruh, jadi bus teu bisa kaluar ti gerbang tol Jatiluhur jeung Sadang. Abdi meuni geus sieun bisi diturunkeun di Bekasi. Pek teh di tengah tol macet total, kabeh kandaraan eureun. Abdi kajebak macet salila sajaman. Dina mobil bus meuni geus jengkel pisan, nya bus na ekonomi jadi panas pisan euweuh angin, nya loba nu ngarokok, aya budak orok ceurik deuihan. Geus kitu teh aya nu ngamen dina jero bus teu eureun-eureun. Abdi meuni geus hayang turun pisan da risih ku sagala sora bising.
Basa keur kelas 2 SMA, urang diajak Bayu nonton konser di daerah Bandung. Kabeneran idola urang maen didinya nyaeta band Tipe-X. Urang jeung Bayu geus jangjian beres sakola rek indit kaditu. Jadi ti imah keneh geus mekel baju ganti jang dipake diditu. Balik sakola urang panggih di parkiran jeung Bayu, indit babarengan kana motor. Urang dibonceng ku Bayu, da harita urang ka sakolana teu kana motor. Aya kana 45 menitan urang nepi ka tempat konser. Urang jeung Bayu kabagian posisi di tukang, sabab harita rada telat ka tempat konserna. Tapi sanajan kitu, urang bungah pisan bisa ninggali idola urang tampil langsung sanajan ti kajauhan oge. Urang ngabadikeun sababaraha foto jang kenang-kenangan.
Nalika kuring mimiti neuteup Sophie, kuring ceurik. Kabéh tegangan jeung kasieunan saméméh bagian cesarean masihan jalan ka syukur geus bisa salamat. orok abdi aman. Pamajikan kuring aman. Lila-lila jempé. Lajeng, ngahuleng leutik tina méja anjeun. Jerit-jerit leutik éta janten tangisan sadayana . Kuring nangsih bagja dina syukuran deui. orok abdi teh aman. Sagalana teu kunanaon. Geus lila nungguan. Pamajikan dijait. Sophie keur dipariksa ku dokter. Kuring ngan diuk di dinya ngarasa leuwih ti kaluar tempat nu biasana. Euweuh tempat jeung waktu nu leuwih mangpaat ti bapa di kamar ngajuru. Perawat nyandak Sophie. Émosi pisan terharu. Taya kecap anu diucapkeun. Kami ngan ukur nangkeup anjeunna sareng nyium anjeunna  teras resep nahan putri urang pikeun ci mata jang kahiji kalina.
Rommy teu nyangka bakal meunang pangajen mahasiswa teladan di kampus. Manehna ngan hayang diajar saloba mungkin tur lulus dina waktu nu tepat. Sanajan kitu, usaha na malah mere hasil anu leuwih nalika hiji mangsa diumumkeun yen manehna geus dipilih salaku mahasiswa teladan di kampusna. Rommy bungah pisan waktu ngadenge beja ieu. Manehna henteu percaya yen usahana aya hasilna. Rommy langsung mere kabar ka kulawarga ngeunaan prestasi anu ngabanggakeun. Engkena, dina mangsa upacara pangajen, manehna bakal dipanggil ka podium. Rommy ngarasa reueus pisan sabab narima pangajen di hareupeun jalma rea. Manehna ngarasa diajenan tur bisa jadi inspirasi manehna pribadi pikeun nuluykeun usahana leuwih giat deui. Rommy ngahaturkeun nuhun ka sadayana. Ku pangajén ieu, Rommy ngarasa leuwih sumanget. Manehna yakin yen usahana bakal ngahasilkeun hasil anu alus pisan di mangsa kahareupna.
Naon anu kudu dipigawé lamun ngalaman gagal marake rem bari nyetir dikecepatan nu tinggi?
Mobil:
Ngoyagkeun rem, lamun teu mangaruhan teuing,
Turunkeun gigi ka panghandapna laun. Matic? Pindah ti D ka 2 lajeng 1. CVT? Maén rem leungeun.
Lamun laju masih teuing tinggi tapi aya halangan di hareup, néangan wewengkon nu bisa Anjeun jadikeun jalur salamet  pikeun, contona, lahan kosong, semak-semak.
Motor:
Ngoyagkeun rem, lamun teu mangaruhan teuing,
Turunkeun gigi ka panghandapna laun. Matic? Oh, kumaha damang? Turunkeun duanana suku sabisa. Éta fungsi naek motor nganggo sapatu.
Manggihan wewengkon nu Anjeun kasarna bisa nyieun jalur salamet contona lahan kosong, semak- semak. Saloba urang bisa leuwih hadé pikeun ngaronjatkeun persenan kaamanan ti ngaronjatkeun persenan jang  cilaka.
Ieu sababaraha cara pikeun ngatasi rasa era nganggo baju anu sami sareng jalma sanes. Paduli acuk sarua, difokuskeun diri jeung naon rek ngahontal tina acara. Inget yen anjeun datang ka acara pikeun boga waktu nu sae tur berinteraksi sareng jalma sejen, teu ngabandingkeun panampilan. Milarian batur anu tiasa janten rerencangan atanapi batur sapagawean anu pikaresepeun pikeun diajak ngobrol. Ieu bisa mantuan anjeun ngarasa leuwih nyaman jeung nungkulan isin. Robah pandangan anjeun sarta pikir positif. Mun aranjeunna nengetan, maranehna malah bisa manggihan eta lucu tur kirang ngerakeun. Seuri jeung cobaan seuri. Ieu tiasa ngabantosan anjeun langkung percaya diri sareng ngaleungitkeun rasa isin. Fokus kana interaksi sareng jalma sanes sareng sanes kana baju anu sami.
Jang ngahindaran panyakit herpes aya sababaraha cara nu bisa dilakukeun. Lamun can pernah meuanngkeun cacar air pisan, usahakeun jang teu deukeut jeung jelema nu keur cacar. Ngalakukeun vaksin jang nyegah infeksi virus. Hiji jelama teu bisa meunangkeun herpes lamun can pernah meunangkeun cacar air, jadi salah sahiji carana nyaeta ngalindungi diri tina cacar air ku cara ngalakukeun vaksin cacar. Lamun geus kaalaman herpes, kudu mindeng ngumbang leungeun ngameh panyakit ieu teu nyebar ka bagian awak nu sejen. Sabisa-bisana ngahindaran paantel jeung jelema nu keur boga panyakit herpes sabab paantel teh jadi salah sahiji cara nyebarkeun panyakit ieu. Nu terakhir ngajaga sistem kekebalan tubuh ngameh teu nurun, jadina virus hese jang ngainfeksi awak.
Aya sababaraha hal anu anjeun tiasa laksanakeun pikeun ngatasi rasa era nalika katewak ngalakukeun anu goreng. Narima tanggung jawab lampah anjeun. Tong nyieun alesan atawa nyalahkeun batur. Lamun anjeun ngarasa kaliru pikeun lampah anjeun, menta hampura ka jalma anu kapangaruhan atawa menyakiti ku lampah anjeun. Ulah ngulang kasalahan anu sarua dina mangsa nu bakal datang. Diajar tina kasalahan anjeun sareng nerapkeun pangajaran dina tindakan anjeun salajengna. Ulah ngantep hiji kalakuan goreng mangaruhan negatif rasa diri anjeun sarta harga diri. Percaya kana kamampuan sareng bakat anjeun, sareng fokus kana hal-hal anu positif dina kahirupan anjeun. Sakapeung, ngobrol sareng jalma anu tiasa dipercanten tiasa ngabantosan ngaleungitkeun rasa isin sareng ngolah parasaan anjeun.
Salaku jalmi anu tos sababaraha taun janten panyanyi, lamun bade tampil di hareupeun rebuan nepikeun puluhan rebu jalmi pasti tetep ngarasa sieun jeung aya rasa deg-degan. Komo lamun ngadangu panonton anu ngagorowok teu sabar nyambut panyanyi anu bakal tampil, pasti bakal leuwih sieun. Hiji waktos aya hiji panyanyi anu bade tampil di Jepang, manehna sieun pisan nepika teu tiasa bobo, teu dahar lantaran teu kabayang engke bakal kumaha. Manehna oge sempet mikir yen manehna hoyong balik wae, moal janten tampil, tapi manehna oge mikir pasti leuwih loba jalmi anu kuciwa lamun manehna teu aya. Tungtungna manehna diuk di korsi panongton, ngabayangkeun engke sabari nenangkeun dirina supados leuwih siap kanggo tampil.
urang tiasa ngartos bédana antara calana denim mirah tur hebat. Ieu opat Rahasia anu ngabédakeun jeans mahal sareng murah. 1. Desain mangaruhan biaya. Salah sahiji hal anu nyumbang kana denim high-end nyaéta desain.
Jeans mahal pasti gaduh detil anu langkung saé tibatan jeans murah. Pola hese, tombol sareng fitur hiasan, kualitas jahitan, cuci sareng ukuran sadayana nyumbang kana harga. 2. Branding jeung reputasi nangtukeun harga. Branding mangrupikeun hal utama anu nyorong para nasabah pikeun ngaitkeun produk dumasar kana persépsina. 3. Bahan jeung standar manufaktur. Denim high-end dijieun tina bahan kualitas sapertos selvedge Jepang, denim halus atanapi 100 persen buatan tangan. Titik utama anu urang kedah perhatoskeun nalika urang hoyong mésér jeans nyaéta kualitas bahan anu dipikahoyong.
Abdi gaduh rerencangan anu meunang ancaman ti mantan kabogohna sorangan. Jadi awalna teh manehna geus teu hayang deui ka kabogohna lantaran diajak nu aneh-aneh, tapi di kabogohna teh teu hoyong putus jeung rerencangan abdi ieu teras manehna dipaksa tetep janten kabogohna, lamun putus kabogohna ngancem bakal neleg ubar kanggo maehan dirina sorangan. Rerencangan abdi sieun bisi manehna kalahkah dituduh janten jalmi anu ngabunuh kabogohna lantran manehna anu salila ieu sasarengan jeung kabogohna eta, matak manehna oge mimitina mah teu wani nyarita ka sasaha lantaran lamun ngalaporkeun ka batur bisi manehna anu dicilakakeun ku kabogohna sorangan. Tapi untungna kanyaohan ku abdi pas manehna nuju ceurik sorangan di imahna.
Nalika ujian Nasional réngsé kuring indit ulin jeung babaturan kuring ka tempat kaulinan. Babaturan kuring namina Ani. Samemeh ka dinya urang balik heula ka imah ganti baju jeung menta idin ka kolot. Nalika kami dugi ka tempat kaulinan, kami ningali seueur tunggangan anu katingalina seru. Urang ogé numpak kaulinan roller coaster, kaulinan éta nu paling seru. Saparantos dugi sareng turun tina tunggangan, Ani ujug-ujug hayang pipis sabab tadi di angkot manehna loba nginum cai. Kuring ngadagoan Ani di luar kamar mandi. Teu kungsi lila Ani kaluar deui, tapi pas ngaliwat kuring teu ngomong naon-naon tapi terus leumpang, digeroan tapi teu ngajawab, beuki tarik kuring ngageroan, tapi tetep teu kasampak, kuring nuturkeun manehna terus narik leungeunna pikeun malikkeun awakna. Tapi tetela ditingali eta teh lain Ani, tapi jelema nu pakean jeung dedeganana sarimbag jeung Ani. Kuring éra sareng langsung menta hampura kusabab salah orang. Ahirna kuring balik deui ka kamar mandi pikeun néangan Ani, pas kuring papanggih jeung Ani kuring langsung nyaritakeun kajadian nu tadi, jeung Ani seuri ngagakgak ngadangukeun carita urang.