mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Rasa geuleuh kana kotoran anjing mah hal anu wajar, kotoran anjing bisa nyebarkeun panyakit jeung nimbulkeun bau anu teu ngeunah. Salian eta, mun teu diberesihkeun ku cara anu teu bener, kotoran anjing bisa ngotoran lingkungan nu aya disabudureun jeung jadi sumber pencemaran cai. Ku sabab kitu, penting jang nu mibogaan anjing kanggo ngaberesihkeun kotoran sato piaraan maranehna jeung miceun ka tempat anu bener. Salian eta, urang salaku masarakat oge kudu silih ngahargaan jeung merhatikeun lingkungan nu aya disabudureun urang. Ulah ngantepkeun kotoran anjing ngaruksak kaendahan jeung kaberesihan lingkungan nu geus ku urang jaga babarengan. Jadi hayu urang babarengan merhatikeun jeung ngajaga kaberesihan lingkungan ku ngahindar tina perilaku nu ngaruksak siga teu meresihkeun kotoran anjing.
Trypanophobia mangrupa kasieun berlebih tina jarum.  Khususna, jalma anu phobia ieu sieun disuntik atanapi lamun diambil getih. Sanajan trypanophobia geus ilahar, eta nyata bisa ngaruksak kualitas hirup. Jalma kalawan phobia jarum anu geus sering bisa reureuh tapi ulah nyingkahan tina perlakuan médis. Trypanophobia nyata leuwih umum kajadian ka barudak tibatan jelema déwasa. Sanajan eta bisa ngamekarkeun dina sagala umur, paling sawawa kalawan kaayaan ieu ngamekarkeun trypanophobia salila budak leutik. Kasieun kana jarum biasana tumuwuh antara umur 4 jeung 6 taun, sarta persentase jalma kalawan trypanophobia terus turun ti umur ieu. Salaku kalawan phobia sejen, trypanophobia leuwih umum di awéwé ti lalaki.
Di tahun  2012, abdi gaduh adi anyar. Abdi atoh pisan gaduh adi deui di yuswa abdi nu tos 12 tahun. Abdi oge teu nyangka adi abdi lahir di tahun 2012, anu cenah bakal aya kiamat. Abdi sabenerna hoyong adi lalaki, tapi teu nanaon nu penting mah sehat. Abdi teu pernah wantun mangku adi abdi pas masih keneh orok lantaran abdi sieun bisi salah carana. Abdi ngan ningalikeun hungkul lamun adi abdi nuju bobo. Kadang-kadang abdi oge dipiwarang ku mamah kanggo pang nyiapkeun acuk sareng ngajak ameng adi supados teu ceurik. Abdi bungah pisan gaduh anggota kulawargi anyar lantaran imah janten haneuteun.
Urang sorangan pernah ngalaman katinggaleun bus di terminal bekasi basa urang rek balik ka lembur ka tasik. Urang katinggaleun bus padahal nga n sakur telat dua menit hungkul. Didinya rasa na reuwas jeung capek pisan geus ngudag ngudag bus tapi nyata na urang tetep katinggaleun. Untungna parusaaan bus na bageur tiket anu ku urang geus di beuli teu hangus, tapi bisa di ganti ka bus anu jam saenggeusna. Untungna deui bus anu kadua ieu teu pati lila ti nu bus anu urang tinggaleun. Urang anu bsa meunag gantina tereh oge aya rasa kuciwa, kumaha lamun anu katinggaleun bener bener jelama anu butuh pisan naek bus tepat waktu pastina rasana leuwih reuwas jeung kuciwa leuwih ti urang.
Bagi para pengidap panyawat panic attack mah, mun nuju ririungan dinu loba jalmi teh sok ngarasa sieun. Biasana sok sieun sabab aya kekhawatiran berlebih anu ujungna micu panic attack. Komo mun diriungna ku jalma anu teu wawuh heg jalma nu rariweuh mah. Biasana mun kena panic attack teh sok langsung nyingcet neangan tempat anu sepi jeung euweuh jalma. Mun geus serangan panic attack teh sok ngadadak beungeutna panik, awakna ngageter, malahan mah sok teu fokus kana nanaon teh. Lur we ditinggalkeun naon nu keur digugulung na ge ai kena serangan panic attack mah. Otak ge geus teu bisa mikiran batur, ngan bisa mikiran kumaha carana ngamankeun diri sorangan ti karamean.
Lamun batur boga hutang beurat, aranjeunna biasana teh ngarasa pisan stres jeung hariwang. Eta meureun ngarasa kateken mayar tagihan maranehanana sarta teu boga cukup duit pikeun nyieun tungtung papanggih dina dasar poean. Eta bisa ngarasa kaliru pikeun meakkeun duit pikeun hal anu teu penting jeung ngarasa kawas geus nyieun kasalahan badag. Jalma anu boga hutang badag oge bisa ngarasa era jeung teu aman. Eta meureun sieun ngobrol ngeunaan masalah finansial maranehanana sarta ngarasa saolah-olah maranehna teu bisa nampilkeun diri oge di hareup batur. Maranehna bisa ngarasa saolah-olah keur ditindes ku kabeungbeuratan anu gede jeung ngarasa teu bisa nyanghareupan masalah sorangan.
Salah sahiji cara anu tiasa dilakukeun kanggo jalmi anu sieun ka jarum suntik nyaeta kedah sering ningal jarum suntik. Awalna mah ngan ditingalikeun ti gambar atawa pidio hungkul teras ningal jarum suntik langsung, nyepeng jarum suntik, nepikeun proses suntikna. Supados janten leuwih tenang oge tiasa ngalakukeun meditasi nyaeta diuk sing nyaman jeung tenang. Diuk tegak, simpen lengeun dina paha sabari ngatur napas nepika napas teratur salila kurang leuwih hiji menit. Teras napas tina hirung opat detik teras dihembuskeun ngaliwatan baham opat detik. Basa ngalakukeun meditasi oge urang kedah nyugestikeun hal-hal positip sapertos nyarios ka diri sorangan yen kuring teh pasti tiasa ngaliwatan ieu. Meditasi ieu minimal dilakukeun salila opat belas poe.
John, lalaki 35 taun anu geus digawe di hiji parusahaan IT leuwih 10 taun. Anjeunna ngarasa bangga pisan ku karyana sareng yakin yen anjeunna tiasa ngahontal kasuksesan lamun manehna kerja keras. Anjeunna kedah nahan cimata nalika bosna masihan surat PHK. Manehna ngarasa putus asa. Anjeunna parantos usaha pisan pikeun janten profesional kanggo ngahontal cita-citana, tapi sadayana ayeuna ancur. Anjeunna henteu terang naon anu kedah dilakukeun salajengna. John ngarasa yen sagala harepan geus pupus. Manehna leungit kapercayaanana jeung ngarasa teu aya daya. Anjeunna nyobian milarian padamelan anu sanes, tapi teu aya perusahaan anu nampi anjeunna. Manehna ngarasa sedih pisan jeung frustasi.
Bakating ku era, abdi ngomong ka rerencangan yen abdi teu jadi tampil pas tos sababaraha menit sateuacan tampil di hareupeun rerencangan jeung siswa hiji sakola. Abdi ngadadak teu jadi tampil lantaran ngarasa teu siap tampil sabab karek latihan sakali hungkul kamari, jaba eta oge rencanana ngan saayana. Abdi oge sempet ningal sababaraha panonton anu tos diuk di aula, ditambih deui seeur barudak di kelas anu tos hoyong ningal penampilan urang. Abdi kapaksa naek ka panggung, untungna seeur pisan panonton anu masihan semangat, janten teu sepi teuing. Abdi oge janten percaya diri pas di tengah-tengah tampil, janten abdi ngalakukeun anu pangsaena nepikeun beres.
Kuring ngagaleuh baju sababaraha kali kalayan gaya, pola, warna sareng ukuran anu sami. Sumuhun, abdi kadang meuli sahenteuna 2 atawa leuwih tina baju sarua. Anjeun panginten kuring nyéépkeun artos nalika dina waktos anu sami kuring tiasa nampi barang anu sanés nganggo artos anu kuring nyéépkeun baju "kembar" anu kuring mésér. Kadang-kadang aya sababaraha barang fashion anu kuring resep, kuring resep pisan, janten kuring hoyong teras-terasan nganggo baju éta salami mungkin. Sanajan kitu, kumaha mahalna baju anjeun, hiji poé baju anjeun bakal ruksak ogé. Pikeun ngurilingan ieu, kuring teras ngagaleuh langkung ti hiji baju anu sami, supados nalika anu munggaran kuring anggo rusak, kuring masih gaduh suku cadang - tanpa hariwang yén baju éta parantos dijual di sadaya toko. rada malu atau eraa mah ku sababaraha jalma mereunan.
Harita keur di SPBU disorobot. Awalna mah tiap pengendara teh ngantri tertib, tapi teu lila aya ibu-ibu nu nyorobot antrian pas pisan eta teh giliran urang. Tuluy ditegur ku petugas satpamna jang ngantri ka tukang, tapi keukeuh embungeun da alesanna buru-buru nganteurkeun anakna sakola bisi kabeurangan. Sempet cekcok heula petugas SPBU jeung ibu-ibu tadi, jadina teh urang miluan nyarekan si ibu. "Bu teu tiasa kitu, ieu abdi ngantri titatadi sami sareng nu sanesna maenya Ibu jol-ojol hoyong dilayani tiheula". Ngadenge cekcok anu alot, petugas SPBU manggil pihak kaamanan nu aya di SPBU. Akhirna mah si Ibu teu jadi meuli bengsin da embung ngantri.
Saminggu deui praktek karawitan, urang jeung babaturan nu sejenna tiap balik kuliah diajar kacapi di tempat gamelan. Di ruang gamelan kacapi teh ngan aya 2, jadi tiap jelema gantian maksimal 5 menit. Sabab teu kabeh boga dasar tina karawitan, jadi aya nu ngajarkeun ti babaturan sakelas. Unggal poe latihan, nepika poena praktek. Arurang kabeh dititah nungguan di luar kelas, lamun praktekna mah di jero kelas geus disadiakeun kacapi hiji. Hiji-hiji babaturan dipanggil titah ka jero, aya nu lancar aya oge nu dicarekan sabab nyepengan senarna oge geus salah eta mah langsung dititah kaluar. Giliran urang, pas dipanggil langsung degdegan tarik. Samemeh asup urang geus ngadoa heula sangkan bisa meunang hasil nu alus. Praktekna mah tilu menit, langsung dipeunteun di tempat. Alhamdulillah urang meunang peunteun anu memuaskan.
Rasa bungah sabab geus lulus ujian teu ngan ukur dirasakeun ku sorangan, tapi bisa ngabungahkeun kolot oge. Kolot bisa bungah ningali anakna make toga jeung di wisuda. Geus lulus ujian oge bisa kabebas ti patarosan tiap kumpulan kulawarga, sok nanya iraha lulus. Jadi beban nu beurat bisa kaleupaskeun. Tuluy mun geus lulus bisa balik deui ka daerah sewang-sewangan komo deui lamun geus ngarantau lila. Sakapeung sok aya perasaan sieun di DO pas masih keneh can beres skripsi teh. Tapi ari geus lulus ujian mah karasa lega leuwih hampang. Oge geus teu kudu macaan sumber-sumber jang nyieun skripsi, ti jurnal, atawa kudu kagiatan rutin ka perpustakaan.
Pas nuju gering, biasana urang sok leuwih sensitip ningal jeung ngarasakeun hal-hal anu mistis. Basa nuju hareeng, abdi ditinggalkeun sorangan di kamar ku mamah lantaran nuju aya tamu. Kondisina abdi tos emam tapi diutahkeun deui lantaran teu resep dahar nanaon lamun keur gering mah sagala dahareun teh teu aya rasana. Abdi maksakeun nginum ubar supados cenghar deui. Pas bade istirahat, abdi ngagoler di kasur teras abdi ngarasa aya nu ningalikeun ti panto. Abdi mjkirna eta si mamah bade ka kamar. Pas geus sababarha menit jol si mamah datang, singhoreng mamah nembe pisan ka kamar, janten anu tadi teh sanes sasaha.
anjing rabies geus boga masalah otak, jadi virus rabies bakal asup ka otak sarta nginféksi sarta ngadalikeun eta. Janten naon anu kajantenan nyaéta nyarioskeun sél otak pikeun ngahasilkeun hormon anu ngajantenkeun urang sieun sareng jengkel. Éta ogé nginféksi sél otak supados sél otak teu tiasa fungsina normal sareng urang demam tinggi, janten urang tiasa halusinasi sareng janten gila. Anjeunna ngontrol sél otak sareng nyarioskeun aranjeunna ngadamel langkung seueur virus rabies, nyarios ka sél otak pikeun ngaluarkeun zat anu dipikabutuh pikeun ngajagaan aranjeunna sareng ngadamel virus énggal. Virus ieu bakal nyobian sangkan sél otak anu katépaan ngajaga virus sahingga sél otak bakal nipu sél séjén ku cara ngaleupaskeun hormon sieun kana cai jeung cahaya sabab virus rabies sensitip pisan jeung gampang maot ku cahaya jeung cai.
Karasa ku urang ayeuna, sanggeus ditarima di paguron luhur loba dulur-dulur jeung tatangga datang ka imah, nu niatna mah rek ngucapkeun salamet jeung rek tunya-tanya ngeunaan kuliah, sangkan anak-anakna ge bisa kuliah jeung aya gambaran kumaha kahirupan kuliah. Tangtu urang terbuka pisan ngeunaan eta jeung karasa bungah pisan, sabab basa urang daftar ka paguron luhur euweuh nu bisa ditanyaan da puguh kulawarga gede ti nini indung kitu oge ti bapa euweuh anu nepika sakola nepi paguron luhur. Matak mun ceuk urang mah, penting pisan di hiji kulawarga aya sarjana teh, sabab bisa jadi conto atawa tempat tunya-tanya ngeunaan hal naon wae ku sudut pandang anu beda.
Hal anu ku urang kaduhung teh teu diajar bahasa Inggris ti keur leutik. Lamun meunang pelajaran bahasa Inggris ge hare-hare. Urang diajar bahasa Inggris teh ngan ngaliwatan pelajaran sakola hungkul, beres tidinya mah enggeus weh tara diajar deui. Padahal materi nu diajarkeun ti SD, SMP, jeung SMA mah sarua wae. Ngan kubakat tara diamalkeun atawa tara ditinggali deui jadi weh poho. Karasana teh pas geus gede, lamun ngobrol jeung orang asing nu make bahasa Inggris teh teu lancar. Tungtungna mah jadi minder. Jeung teu bisa bahasa Inggris teh jadi ngaliwatkeun loba kasempetan nu aya. Karasa pisan bahasa Inggris teh butuh jeung kudu bisa.
Abdi mahasiswa anyar di Universitas Siliwangi (UNIVERSITAS SILIWANGI). Pasti anjeun naroskeun patarosan 'naha UNIVERSITAS SILIWANGI leres-leres karesep anjeun?' Kuring sering mendakan patarosan sapertos kitu. Tapi keur kuring mah rumasa geus cukup keur ditarima di ieu UNIVERSITAS SILIWANGI ker SNMPTN. Memang UNIVERSITAS SILIWANGI mah can sajajar jeung UGM, UI, ITB, jeung sajabana. Tapi loba hal anu ngabuktikeun ayana UNIVERSITAS SILIWANGI. Jeung UNIVERSITAS SILIWANGI digolongkeun salaku universitas ngora jeung prestasi. Balik deui kana patarosan. Janten kumaha rasana ditampi di Universitas Negeri Paporit? Pisan nganuhunkeun tur syukuran ka gusti komo deui ker salila SNMPTN kuring ogé daftar di Univ ieu tapi ditolak. Sarta pamustunganana kuring nuluykeun lalampahan kuring. Abdi frustasi sabab teu katarima di SNMPTN. Alhamdulilah katarima di SBMPTN.
Basa aya acara agustusan, kantor abdi ngayakeun sababaraha lomba jeung doorprise khusus jeung karyawanna. Sakabeh karyawan wajib miluan memeriahkeun lomba ieu. Hadiah jackpotna nyaeta duit sanilai lima ratus rebu nu diselipkeun dina hadiah. Kabeh karyawan dititah nyokot nomor undian. Geus kitu di sebutan nomorna hiji-hiji ku bos. Pas bagean abdi, alhamdulillah kenging hadiah mangrupa kipas angin. Alhamdulillah abdi atoh pisan, tapi rada bingung oge mawana ka kontrakan kumaha sabab kipasna teu bisa dilipet. Tapi teu nanaon, alhamdulillah tos kenging hadiah ge. Babaturan abdi mah aya nu meunang jam dinding, tumblr, tempat makan, jeung sajabana. Kabeh ge mareunang da dibere ku bos langsung.
Lamun nuju jalan-jalan ka tempat anu jangkung, abdi sok sieun lantaran sok aya longsor. Pernah basa abdi nuju angkat ka Sumedang, aya jalan anu sok janten rawan kacilakaan lantaran sok aya longsor. Sateuacan angkat ka Sumedang abdi ningal pidio aya jalmi anu beunang longsor basa manehna nuju ngaliwatan hiji jalan. Manehna kedah dibawa ka rumah sakit lantaran labuh tina motor jeung katimpa ku taneuh langsoran. Abdi ningal pisiona oge geus sieun, ngabayangkeun janten jalmi eta anu eungap dina jero taneuh anu beurat. Untungna manehna salamet lantaran dibantosan ku warga anu aya di dinya sanajan rada lila lantaran kedah digali heula.
Sieun kajadian kompliasi salila atawa saenggeus operasi, lantaran resiko komplikasi mangrupakeun salah sahiji hal nu mindeng dipikasieun pas ngajalankeun operasi. Resikon komplikasi bakal aya dina unggal jenis tindakan meids, dina tindakan nu paling sederhana oge. Tapi urang bisa ngurangan resiko komplikasi ku cara milih dokter anu terpercaya jeung ahli di bidangna, oge ngomong jeung dokter ngeunaan sagala rasa hariwang atawa patarosan nu urang piboga samemeh operasi dilakukeun. Salian eta pastikeun jang milu instruksi ti dokter oge tim medis salila pemulihan, siga ngonsumsi obat-obatan nu diresepkeun ku dokter, ngahindar tina aktivitas nu kaleuleuwihi, jeung ngajaga luka operasi tetep beresih jeung garing.
Salah sahiji pangalaman nu moal kapohokeun pedah ka seruaan na nyaeta salah sahijina asup ka Dufan. Dina weekends atawa libur nasional, Dufan bisa jadi pilihan tujuan wisata pikeun didatangan. Di Dufan, sahenteuna aya 32 wahana rekreasi anu tiasa dicobian ku wisatawan. Wahana rekreasi di Dufan diantarana Kora-Kora, Rafting, Halilintar, Karaton Wayang, jeung sajabana. . Teras, kanggo anu hoyong mésér tikét Dufan sacara online, mangga tuturkeun cara di handap ieu. Buka situs wéb www.ancol.com sareng login akun nganggo alamat e-mail. Saatos hasil log in, pilih menu "Tiket & Promo". Pilih tikét "Dunia Fantasy". Setel tanggal kunjungan. Teras, pilih sareng tambahkeun jinis tikét éntri anu anjeun hoyong mésér. Salajengna, klik pilihan "Beuli Tiket". Eusian data pembeli, sapertos nami lengkep, alamat e-mail aktip, nomer telepon aktip anu kadaptar sareng WhatsApp, tanggal lahir, sareng sajabana. Sanggeus ngeusian data nu meuli, mayaran luyu jeung cara nu dipilih, salah sahijina bisa ngaliwatan Virtual Account BCA, Mandiri atawa BNI. Upami pamayaran parantos suksés dikonfirmasi, e-tikét bakal dikirim ka e-mail pembeli sareng WhatsApp.
Ningali babaturan mah patingcamuil taruang endog asin teh. Kuring mah teu kabita saeutik-eutik acan. Ari sababna lantaran kuring mah teu resep pisan kana sarupaning kadaharan nu hanyir-hanyir teh. Komo, endog asin mah hanyirna kacida. Sabalikna ti kuring, barudak kuring mah kacida resepna kana endog asin teh. Atuh matak lieur lamun sakalieun barudak aya nu masihan endog asin tur dibawa mulang ka imah. Kuring sok cerewed, papagah ka barudak supaya nuangna teu sagawayah. Kudu ati-ati, supaya ulah aya konengna nu murag kana ubin sok sanajan ukur sasemplek, lantaran lamun kagiridig katincak tincak teh hanyirna nyaliara kamana-mana. Sakapeung mah ku kuring barudak sok langsung dihuapan mun ngadahar endog asin teh ngarah teu ucrat acret kamana-mana. Kunaon kuring tepi ka kituna sabab kuring pernah utah-utahan ngambeu hanyir ubin nu kapuragan ku koneng endog asin.
Hiji poe urang jeung kulawarga mangkat ka pantai Pangandaran. Biasana geus rutin ka pantai ieu teh komo mun libur gawe panjang. Tapi harita mah cuacana teu ngadukung, sabab unggal poe teh hujan gede. Tapi urang jeung kulawarga teh lahaula weh mangkat subuh meh menuju ka beurang. Nepi Pangandaran teh rada sore, jeung dibarengan ku hujan. Urang jeung kulawarga teh nyewa hotel di sisi pantai timur, ngarah teu jauh mun bolak-balik ka pantai teh. Pas peuting eta mah sora guludug dor dar gelap bari dibarengan ku angin anu gede. Nepikeun ka si cai pantai teh asup ka sisi jalan ku bakat tarikna angin. Nu ku urang pikasieun teh sieun tsunami weh komo posisi tempat mondokna hareupeun pantai pisan. Peuting eta keneh urang jeung kulawarga mutuskeun pindah tempat mondok ka nu leuwih jauh.
Ieu carita ngeunaan hiji waktu nalika kuring make baju sarua jeung jalma sejen sarta jadi pisan ngerakeun keur kuring. Kuring geus lila hayang meuli baju anyar jeung ahirna kuring mutuskeun pikeun balanja. Kuring bungah pikeun nyobaan baju anyar sareng panginten bakal janten baju anu pangsaena anu kuring kantos gaduh. Najan kitu, nalika kuring nepi ka kantor, abdi reuwas pisan ningali batur sapagawean make baju sarua jeung kuring! Urang duaan ngagem kaos biru sareng titik-titik polka bodas sareng katingalina sami. Kuring jadi reuwas jeung teu nyaho kudu ngomong naon. Kuring ngarasa pisan ngerakeun jeung teu nyaman. Sarerea di kantor neuteup ka kami sarta komentar ngeunaan kumaha urang duanana make baju sarua. Abdi henteu terang kedah nyarios naon sareng ngan ukur tiasa seuri isin. Kuring ngarasa pisan teu nyaman jeung hayang geura-giru ninggalkeun.
Seblak, mie setan, bakso aci jeung sagala dahareun anu lada lada nu rasana ngeunah pisan, ieu teh biasana jadi jajanan kasereup barudak ngora. Biasana teh ceunah lamun arulin rek nyeblak babarengan jeung babaturan. Dahareun eta teh biasa oge di sebut obat rieut obat jangar mun keur lieur ruwet biasana ngadahar seblak, mie setan jeung sajabana ameh cenghar. Tapi dahareun eta oge bisa ngajien panyakit anu parah, tatanga urang resep pisan jajan anu kitu, hampir unggal poe meulian seblak atawa mie setan, mimiti na mah teu karasa sehat sehat wae. Eh nyaho nyaho di vonis usus buntu ngareuwaskeun pisan jeung kudu langsung di operasi.
Sinar-X anu dilakukeun dina awak Flavio nunjukkeun yén rumaja éta ngagaduhan tatu dina otakna. Pembuluh getih dina uteukna peupeus. Diperkirakeun pecahna pembuluh darah ieu kajantenan kusabab Flavio panik pisan nalika anjeunna aya dina cai. Sareng saatos dirawat di rumah sakit salami 9 dinten, Flavio ngantuken ambek terakhirna. Indungna, Maria, ngomong, "Anjeunna indit jeung babaturanana maén bal jeung baskét waktu éta. Tapi, manéhna ogé indit ka walungan jeung nyoba ngojay di dinya. Antukna, manéhna teu bisa ngojay pisan. Anjeunna sieun cai jeung pools Tapi, nalika manéhna nempo kabéh babaturanana ngojay di walungan, manéhna nekad luncat ka walungan. Manéhna hayang ngalawan sieun maranéhanana. Hanjakal, nasib ceuk sabalikna jeung manéhna kudu indit awal tilar ti dunya.
Basa nuju dinten Kamis, abdi sareng rerencangan nonton teater di kampus. Teater ieu teh dilaksanakeunna ti jam dalapan dugi ka jam sabelas peuting. Abdi ngahaja nonton jeung babaturan supaya uih ka kostan na aya baturna. Katambih deui nu maen teaterna teh seueurna rerencangan hungkul, jadi itung-itung ngaapresiasi karyana. Pas teater beres, abdi popotoan heula dugi ka jam dua belas peuting. Jam dua belas leuwih karek maju uihkeun mapah duaan. Pas nuju di jalan, pelebah dinu poek pisan, abdi ngadangu sora nu ceurik di kencaeun jalan. Padahal didinya teh ngan aya abdi jeung babaturan hungkul. Pas dilieuk, jol we aya kaen bodas dina tukangeun tangkal gede. Abdi soak tidinya langsung ngajerit bari lumpat. Babaturan abdi reuwaseun ningal abdi ngajerit, tuluy ngudah oge bari lumpat. Abdi buru-buru lumpat neangan pos satpam jang reureuh. Alhamdulillah na teu jauh teh aya pos satpam.
Tos lami Fakhri milarian seragam pdl na nu disimpen di sekre, tapi dugi ka ayeuna teu acan kapendak. Leungitna di sampaian paranti seragam, make hanger warna biru. Seragamna teh tos rada boleas, name tagna nami Fakhri Ramadhan. Ukuran acuk jeung calana na M. Icalna teh sakira tos aya dua minggu mah. Tah poe ayeuna Fakhri kaleresan aya urusan ka sekre, ah bari bade ningalian acuk sugan aya. Pas ditingalian teh aya we leres. Alhamdulillah kapanggih, jiga na mah aya nu make tapi teu bebeja heula. Aya-aya wae duh babaturan teh. Engke deui mah moal disimpen didinya, bade dicandak we ka bumi.
Asalna abdi teu wani negor jalmi anu resep miheulaan batur. Tapi lantaran abdi tos mineng pisan ngelehan ka batur, abdi mikir yen abdi kedah wani negor batur anu salah jeung kedah percaya diri lamun abdi ngalakukeun hal anu bener. Pernah aya hiji kajadian basa abdi nuju meser udang di pasar. Abdi nuju ngantosan hiji ibu-ibu anu nuju meser udang oge. Pas abdi nuju ngantosan, teu lila datang ibu-ibu anu langsung ngomong ka tukang udangna kanggo ngaberesihan udang lantara manehna nuju buru-buru bade arisan. Abdi langsung keheul sabari ngomong ka si ibuna yen lantaran sanajan manehna nuju buru-buru oge teu ngajadikeun manehna tiasa sangeunahna ka batur.
Batur kudu jadi icebreaker di kelas, jadi naha henteu ngan anjeun? Upami anjeun gaduh kamampuan alami pikeun nyarios humor, anjeun tiasa janten jalma anu paling lucu di sakola.
Kenali pamiarsa anjeun. Sangkan jadi jalma nu pikalucueun di sakola, 1. Anjeun kudu nyaho hal-hal nu matak pikaseurieun babaturan sakelas! Dengekeun aranjeunna sareng perhatikeun hal-hal anu ngajantenkeun aranjeunna seuri. Naha aranjeunna seuri nalika anjeun guyonan ngeunaan guru anjeun? Naha maranéhna seuri nalika
2. Anjeun nyieun guyonan ngeunaan diri? Atanapi aranjeunna langkung resep jinis banter anu sami sareng acara televisi populér, pelawak, sareng sadaya budaya?
3. Malah dina grup babaturan anjeun, unggal jalma bakal boga rasa humor béda. Coba ngalacak rasa unggal babaturan deukeut anjeun. Naha hasil unggal babaturan anjeun béda?
4. Ogé nyaho kumaha carana nanganan guru anjeun. Upami anjeun ditugaskeun nyerat variasi pidato anu kasohor sapertos Dukuh "janten atanapi henteu janten" sareng anjeun angkat ka payun kelas sareng anjeun ngadugikeun kecap-kecap "Naha kuring cicing atanapi Kedah Kuring?" , sababaraha guru bakal manggihan ieu hilarious. Kumaha upami guru sejenna? Teu kudu.
Kuring pernah ngalama hiji kajadian anu ngerakeun kuring pisan. Harita kuring teh keur pilek beurat, heunteu mampeut umbelna loba. Tah kuring teh jalmna resep ngobrol jeung babaturan, bari seuseurian. Pas ngobrol teh, irung kuring ujug-ujug ateul siga nu hayang beresin. Tue lila bener weh kuring teh bersein. Anu matak pieraeun teh nyaeta pas kuring beresin jol si umbel teh kaluar, bari loba deui nu kaluarna teh. Ningali kajadian eta, babaturan kuring kalah seuri ngagakgak, bari nyontokeun kumaha kuring beresin. Gura-giru kuring teh ka jamban jang nyusut umbelna. Era pisan aslina mah harita teh, ngan untungna nu ningali kajadian eta kur babaturan kuring hungkul. Saanggeusna kuring lanjut deui ngarobrol jeung seuseurian.
Poe ieu tos dimulai ku kabar anu kirang sae. Salah sahiji rerencangan dekeut abdi, salakina janten salah sahiji korban kacilakaan pesawat. Abdi asalna teu percaya yen korbanna teh salah sahiji rerencangan dekeut abdi. Ti subuh keneh abdi tos ningal warta dina tipi yen aya kacilakaan pesawat di daerah Bogor. teu nyangka yen salah sahiji korbanna nyaeta salaki rerencangan abdi anu kondisina nuju hamil. Manehna tos ngantosan salakina anu nuju tugas di luar kota. Tapi bail-balik kalahkah meunang kabar anu sedih pisan. Abdi ngadatangan manehna sabari nenangkeun jeung ngadu'akeun supados jenazah salakina tiasa kapanggih lantaran ayeuna kondisina seeur panumpang anu leungit.
Unggal poe Minggu teh abdi sok keliling leuleumpangan di lembur  Kabeneran di lembur abdi aya situ, jadi sok ngahaja niis didinya. Unggal ngaliwat ka sisi situ teh abdi sok nempo gundukan sampah anu ngahaja dipiceun sambarangan di sisi jalan. Makin poe teh makin ngagunduk wae sampahna. Paling parah mah pernah aya bangke anjing didinya. Abdi ningalina meuni seueul jeung jiji pisan sabab loba bilatungan. Malahan mah bauna oge nepi ka jalan, jeung sampahna baceceran ka jalan. Ku abdi teh dilaporkeun we ka pamarentah satempat. Dua minggu kemudian nembe aya tindakan ngaberesihan gundukan sampah eta ku cara gotong royong babarengan sakabeh warga.
Ngurangan di ece batur kalatan fisik
1 Diajar seuri sorangan. Ieu tiasa sesah dilakukeun upami anjeun ngarasa isin atanapi sénsitip, tapi éta mangrupikeun léngkah anu penting pisan. Barudak kadang tiasa kejam pisan, sareng henteu mikirkeun parasaan batur sapertos anu déwasa. Lamun kasampak bener hanjelu, sababaraha urang malah leuwih micu sarta ngolo-ngolo anjeun malah leuwih.
Diajar seuri dina diri penting pisan nalika anjeun ngalakukeun kasalahan di tempat umum, sapertos tuang inuman anjeun, nyabak barang, atanapi ngalungkeun koper anjeun.
Perhatikeun kumaha kids populér nanganan kaayaan ieu. Biasana, maranéhna bakal langsung luncat kana lulucon ("Hapunten, abdi masih tunduh. Abdi teu acan ngagaduhan jiwa abdi. ") Aranjeunna masih bisa jadi olok keur kagok, tapi geura-giru maranéhna bakal bosen teras naroskeun ka babaturanana pikeun ngabéréskeun éta, teras ngamimitian ngobrolkeun anu sanés. .
Poho kasalahan anjeun. Sarerea pasti geus ngalakukeun hal ngerakeun. Sanajan kitu, coba tetep sirah anjeun sarta nuluykeun kagiatan anjeun. Jalma di sabudeureun anjeun bakal eureun questioning kasalahan anjeun.
Mimitina ngarasa aneh, jadi maksakeun diri ngalakukeun eta. Anjeun bakal biasa sareng seueur latihan!
Mun meunang gajih urang sok nabung dina cengcelengan, ku urang sok di tulis na buku. Urangkan pengalaman masalah keuangan, jadi urang bisa ngatur-ngatur tentang kondisi kauangan. Urang lewih mentingkeun duit urang sakeur barang atau kabutuhan anu penting, saperti sabun, bumbu jang di dapur jeung nu sejen na. Nu sakirana penting, urang basa eta hayang pisan ngaboga mesin cuci ku sabab urang mun nyesehan sok make sikat eta ngajieun ramo urang daradas pareurih. Aya meren dua bulan nabung, urang langsung meuli mesin cuci jeung si mamah. Pas geus milih terus di bayar, hate urang rasana bungah pisan da bisa meuli barang anu ku urang butuhkeun jeung mangfaatna lain sakeur urang doang tapi bisa sakeur si mamah jeung si bapak. Soalna si bapak ge sakapeung mah osok nyeuseuh, pas geus di imah mesin cucina lamgsung di pake. Mimiti make mah teu ngarti da loba pepencet, tapi makin kadie mah makin apal jeung lancar.
Sanaos rada sesah, sahenteuna aya sababaraha cara anjeun tiasa nyobian pendak sareng kenalan sareng seniman idola anjeun. Ieu sababaraha cara anjeun tiasa nyobian pendak sacara pribadi sareng kenal sareng artis idola anjeun:
1. Sering hadir dina unggal pos média sosial artis idola Anjeun
 Dina hal ieu média sosial anu disarankeun nyaéta Instagram, sabab seniman biasana langkung sering ngagunakeun média sosial ieu. Sabisa-bisa jadi jalma anu mimiti ngoméntaran unggal postingan idola anjeun, anten anu mimiti mairan biasana langkung narik perhatian seniman. Beuki sering anjeun ngalakukeun éta, éta berpotensi yén artis bakal ngafolow deui akun anjein.
2. Sok hadir dina unggal acara artis idola anjeun
Lamun cara kahiji nyaéta pikeun mastikeun ayana dina "jalur online", lajeng dina titik kadua ieu ngaliwatan "jalur offline". , upami aya momen nalika seniman nganjang ka kota anjeun, jantenkeun kasempetan pikeun hadir dina éta acara. Upami anjeun gaduh artos seueur, anjeun tiasa ngahadiran unggal acara anu dihadiran ku seniman karesep anjeun di sababaraha kota. Tong hilap, hadir di barisan hareup -- supados anjeun sareng artis idola anjeun tiasa silih tingalian (upami aya kasempetan, hehe).
Pembullyan tiasa nyieun korbanna janten sieun bersosialisasi. Nanging saacan janten sieun bersosialisasi aya cara nu tiasa dilakukeun pikeun nyieun urang teu sieun upami dibully. Kahiji ulah kantos minder, ngurangan rasa minder ge ngaminimalisir urang janten targer pembullyan. Kadua tong mere reaksi, maksadna upami keur dibully sapertos disepetan atanapi diledekan ulah mere reaksi nanaon anggep wae monyet nu keur nyeiun sora-sora. Katilu, wanikeun diri urang pikeun nempo panonna palaku pembullyan. Upami pahareup-hareup sareng palaku pembullyan, tempo panonna teges-teges. Antepkeun manehna nyahoeun upami urang teu sieun ka manehna. Kaopat sareng nu terahir nyaeta tong sieun ngalaporkeun ka pihak nu berwajib, tiasa dilaporkeun ka kolot, guru, atanapi pihak nu sejen.
Tilu hal nu kudu dilakukeun lamun urang diganggu atawa ditembongan ku jurig. Nu kahiji nyaeta tong panik. Sakumaha sieun jeung deg-degan na ge tong panik, komo nepi ka tibabaradug mah, tenangkeun pikiran jeung kontrol pergerakan awak urang. Nu kadua nyaeta ngadoa. Mun ningali nu karitu teh buru-buru babacaan jeung ngadoa ka Allah supaya dipaparinan kakuatan jeung kasalametan. Nu katilu nyaeta buru-buru tinggalkeun tempatna, tapi tong rusuh, inget kudu babacaan. Mun rusuh mah ke kalahka urang cilaka ku polah sorangan. Santai we bari babacaan muntang ka Allah. Kudu inget, mun manggihan nu kitu teh tong rusuh, kontrol awak urang jeung kontrol pikiran urang.
Rasa nyeri mangrupakeun salah sahiji hal nu paling mindeng dipikasieun pas rek disuntik. Sensasi nojos nu ditimbulkeun ku jarum suntik bisa karasa teu nyaman jang sababaraha jelema jeung bisa wae bisa memicu rasa sieun atawa fobia. Tapi sabagian gede mah suntikan ngan saukur nimbulkeun rasa kanyeri hungkul sedengkeun nu sifatna ringan jeung gancang leungit. Hal ieu utamana gumantung kana lokasi suntikan, jumlah cairan nu disuntikkeun, jeung sensitivitas individu ngeunaan rasa kanyeri. Jang ngurangan rasa nyeri, dokter bisa wae bakal mere obat jang ngaleungitkeun rasa nyeri eta atawa ngagunakeun teknik-teknik penyuntikan anu teu nyebabkeun rasa kanyeri. Contona ngagunakeun teknik penyuntikan nu leuwih lembut.
Hiji poe pas pindahan imah ka Bandung ti Cianjur, teu disangka-sangka bakal manggihan harta karun di para imah. Emang sih imahna teh geus katinggali heubeul pisan, terakhir nu nempatanna nini-nini. Harita teu nyangka bakal manggihan harta karun, kapanggihna teh pas geus sabulan cicing di imah eta. Kabeneran saminggu eta teh nyicil beres-beres. Pas kabagian para manggihan duit anu dibungkus ku kaen, awalna mah rek langsung dipiceun kaenna teh da katumpukan ku kebul. Tapi pas dibuka reuwas aya duit jaman heubeul. Sanajan kondisi duitna teh sabagian geus aya nu digegel ku beurit, tapi nepikeun ka ayeuna diteundeun da antik, teu kabeh jelema boga duit heubeul nu geus teu produksi.
Mun kitu di hareupeun kuring mah  Ah, leuwih hade dimimitian ti mimiti 17 Juli 2019 jam 17.30. Abdi nuju Halte Beus Trans Jakarta Kota Podomoro arah Semanggi, seberang Central Park Mall. Ti sasak pedestrian, calon panumpang TiJe geus snaked antrian panjang, sapanjang jalan turun ti sasak. Abdi henteu ngiringan antrian kusabab kuring kedah ngeusian kartu kuring janten kuring langsung ka loket. Jalma-jalma masih ngantri asup ka panto gigireun loket tempat kuring nangtung. Réngsé usaha di loket, kuring naék kana tangga anu pinuh ku antrian 15 atawa 20 méter pikeun ngantri ti tungtung deui, pas di jembatan pejalan kaki. Kuring ngan ukur masihan prioritas antrian upami anjeun awéwé hamil, sepuh sepuh, jalma anu cacad, atanapi anjeun gaduh budak. Lian ti éta, henteu, atawa kuring dihina kawas ieu di publik. Janten ati-ati upami anjeun luncat di payuneun kuring, kuring pasti bakal meuncit anjeun.
Tos sataun leuwih abdi ngaidolakeun hiji musisi. Unggal poe pasti ngadangukeun lagu na, nepikeun hapal pisan kabeh lirik na. Abdi ngarep pisan hiji poe tiasa patepang jeung poto bareng. Sataun ieu abdi ngan tiasa ngadangukeun lagu na hungkul lantaran teu gaduh seeur artos kanggo meser albumna. Aya kabar yen taun hareup idola abdi bakal konser di Indonesia. Abdi bungah pisan lantaran hoyong ngadangukeun langsung idola kuring nyanyi  sasarengan. Abdi nyobian ngumpulkeun duit kanggo meser tiket konser anu hargana dalapan ratus rebu. Abdi neangan gawe salila sataun eta kanggo meser tiket. Pas duit na tos kakumpul, abdi langsung meser tiket konser.
Tilu dampak buruk tina body shaming. Nu kahiji nyaeta nyieun jalma jadi ngewa ka awakna sorangan. Sabab geus narima celaan fisik ti batur, jadi bakal ngarasa yen awakna teh kurang ti standar kageulisan, atawa ngarasa awakna teh buruk pisan. Nu kadua nyaeta nyieun jadi anti sosial. Mun sasaorang geus sering narima body shaming ti batur dina lingkup sosialna, bakal aya rasa cenderung sieun dina ngajalani kahirupan sosialna, tuluy bakal cenderung ngahindari diri tinu aktivitas sosial. Nu katilu nyaeta nyebabkeun depresi. Penerimaan satiap orang teh beda-beda, aya nu nganggap santai, aya nu nganggap heureuy, aya oge nu nganggap hal eta beurat pisan. Tah body shaming teh bakal ngajieun sasaorang teu percaya diri tuluy bakal sering ngutuk dirina, akhirna sabab teu bisa ngedalkeun jadi we beban pikiran nu ujungna lumpat kana depresi.
Seeur pisan kasedihan janten mahasiswa Indonesia di negara batur. Lamun batur mah ningalna nu sae na hungkul, abdi salaku mahasiswa anu tos ngalaman sataun cicing di negara batur tos seeur pisan ngalaman sababaraha hal anu teu pikaresepeun lantaran di unggal negara teh pasti aya sisi anu waon, tapi abdi diajar janten jalmi anu tiasa nyanghareupan naon wae kondisina. Kuring kantos teu gaduh artos lantaran beasiswa na telat, waktos eta abdi nuju teu nyepeng duit lantaran kedah ngabenerkeun laptop anu rusak, abdi bade nyungkeun artos ka kolot oge isin lantaran kedahna kuring nu masihan artos ka aranjeunna, ahirna kapaksa kuring milarian gawe kanggo nutupan kabutuhan.
Salah sahiji pangalaman nu paling teu bisa dipohokeun nyaeta camping jeung babaturan. Basa harita teh abdi campingna di daerah Pangalengan, di tempat wisata Sunrise Point Cukul. Abdi indit ngaleut jeung babaturan, kana opat motor. Campingna ngan dua poe sapeuting. Tapi waktu singkat eta teh rarasaan mah berharga pisan mun dibeakeun jeung babaturan. Keur peutingna arurang ngahurungkeun api unggun tuluy masak susukian di bakar. Ah nikmat pisan, komo dibaturan ku pamandangan bentang di langit nu rayap jiga ketombe. Bari sura-seuri susurakan arurang meakeun waktu peuting. Pantesan we ieu tempat rame wae k nu camping da emang suasana na pas pisan jang babarengan mah.
Sok ngarasa era mun teu mereskeun pagawean tepat waktu. Tapi sanajan loba alesan terlambat mereskeun, urang kudu nyanghareupan rasa era eta. Urang nyokot tanggung waler kana keterlambatan eta ku cara menta hampura ka atasan, babaturan gawe, jeung ngobrolkeun sacara terbuka ngeunaan alesan terlambatna eta bisa mantuan urang ngurangan rasa kaera. Urang oge buru-buru mereskeun pagawean nu geus diantep, hal ieu ngameh bisa mantuan ngurangan beban jeung mere rasa lega oge kapuasan sacara pribadi. Geus kitu urang ngalakukeun evaluasi, neangan faktor naon nu mangaruhan nepikeun ka bisa telat mereskeun pagawean, cara ieu meh neangan solusi supaya teu kaulang deui pas kahareupna.
Di tempat abdi kuliah aya seeur pisan kagiatan mahasiswa anu rame, salah sahijina nyaeta kagiatan anu aya hubunganna jeung alam. Abdi gaduh rerencangan anu miluan kagiatan eta, tapi kanggo janten salah sahiji anggota di organisasi eta teh manehna kedah miluan pendidikan heula, salah sahiji kagiatan dina pendidikan anu dialaman ku manehna nyaeta basa manehna dititah ngojay di situ anu aya di kampus, manehna sabenerna geus beja teu tiasa ngojay tapi tetep dititah asup ka cai sabari make sapatu anu beurat. Manehna kapaksa ngojay ka tengah cai sabari gugupayan lantaran dina pipikiranna mah manehna teh sieun bisi maot. Padahal eta teh kanggo ngalatih manehna supados teu panik.
Salah sahiji ajudan Ferdy Sambo, anu ngarana Adzan Romer. Romer ngaku bahwa maneh na sempet ngatodongkeun sanjata ka ferdy sambo pas engges si yosua ka tembak. Hal ieu di carirakeun romer pas di cecer ku kuasa hukum nu ngarana Ricky soal peristiwa tembak di imah si ferdy. Pas ngadenge aya sora tembakan si romer geus siapkeun sanjata, pas si ferdy kaluar di romer nodongkeun sanjata ka si ferdy terus pas persidangan si romer ngaku bahwa maneh na sieun ka si ferdy padahal di persidangan samemehna mah si romer tara ngaku kalahkah ngabohong wae. Persidangan eta ngajieun kuasa hukum jeung hakim ka bingungan ku sanab keterangan si romer anu gunta-ganti. Tapi romer ngaku sieun padaham maneh na ge nyekel senjata.
Saberes kuliah, Indra katampi damel di pertambangan. Anjeunna ayeuna damel di luar pulau, jauh jeung indungna. Sataun Indra ngan bisa mulang ka lembur dua kali, eta ge teu lila, paling ngan samingu di imah. Unggal di tanah rantauan, mun indungna nelepon ge sok hararese da sinyalna lup lep atawa kagiatan Indra na nu padet. Teu jarang Indra lembur gawe supaya kenging tambahan gaji. Indra sok ngiriman gaji ka indungna unggal awal bulan. Hiji poe, indungna geuring dirawat di rumah sakit. Saminggu di rumah sakit indungna pupus. Indra teu bisa datang harita keneh. Indra datang isukna pas indungna tos dikurebkeun. Indra nyesel pisan tidinya teu bisa ningali mamahna jang terakhir kalina. Tah, yuk ah urang rawat jeung jaga indung urang meungpeung aya keneh di dunya!
Kadang mah sok hoream lamun ngendong di imah batur terus dibere bantal na teh anu bau koeh atawa bau jigong. Sok mantak hoream pisan ngambeuna oge, bororaah hayang nyarean, nu aya mah kalah ka seueul hayang utah. Rek ngomong da bisi teu ngeunaheun, mun teu ngomong da ba pisan deuihan. Nya enggeus we sok ngahajakeun sare teu make bantal, alasan na nya emang teu geunaheun make bantal teh. Da rek ngomong nu sabenerna teh bisi nyinggung jeung bisi nyieun era nu boga imah, mantak keun we da geus wajar ngaranna ge numpang, jadi kudu emang ngamaklum da lain di tempat nu sorangan.
Abdi gaduh alo kasayangan nu umurna karek dua taun. Tingkahna teh sok pikalucueun wae, mantak ngahibur dina kulawarga teh. Hiji poe, alo abdi hareeng demam tinggi tos dua poe teu rerep. Ku pun raka teh dicandak we ka klinik. Di klinik teh kenging penanganan dokter kangge dirawat. Tos tilu dinten dirawat, hareengna kalah makin panas, teu rerep wae. Abdi meuni teu tega ningalina da alit keneh tos dipasihan panyawat kitu. Pas dinten kaopat di rawat, isuk-isuk teh kejang-kejang pun alo teh. Langsung we abdi manggil dokterna. Pas bdokter mariksa, kejang-kejang na teh leungit, matana lalaunan nutup. Dokter mariksa sadaya anggota tubuhna jeung detak jantungna. Dokter mutuskeun yen alo abdi teh tos teu aya detakan, jeung dokter miwarang sing sabar sabab tos ngantunkeun. Wah tidinya rarasaan abdi tos teu enakeun, pun raka ge nangis wae teu eureun-eureun. Abdi kaleungitan alo abdi salilana, moal aya deui nu mantak ngahibur jeung mikanyaah. Abdi ngarasa hampa pisan ti saprak harita.
Pas abdi diajar sapeda, abdi nyobian sababaraha sapeda rerencangan kuring supados lancar numpak sapedana. Abdi oge sempet nyobian sapeda anu jangkung supados tiasa nganggo sagala rupi sapeda engkena. Pas nganggo sapeda anu jangkung eta, abdi mineng pisan nganggo rem sapedana lantaran lamun kuring hoyong turun tina sapeda kedah nga-rem heula supados teu labuh, janten kuring tiasa luncat ka handap pedah sukuna teu nepi ka handap da jangkung teuing. Tapi sigana mah pedah gancang teuing mencet remna, remna nepikeun blong. Lantaran sieun nabrak balong abdi maksakeun nabrak tembok imah batur meh leuwih aman, untungna abdi salamet, teu anclob ka balong gede.
Anu ngaranna orok, komo lamun nembe dilahirkeun pasti mineng olab. Biasana orok olab saatos dipasihan susu ku mamahna, hal ieu wajar lantaran orok gaduh ukuran lambung anu alit, teu sapertos jalmi dewasa. Lambung orok ukuranna ngan sagede bola pingpong. Orok olab lantaran susu anu atos diteleg kaluar deui ka genggerong lantaran otot genggerong jeung lambungna masih keneh lemah. Ponakan abdi sasih ieu nembe gaduh adi anyar, manehna resep ulin sareng adina, malahan manehna mineng pisan hoyong mangku orok. Tapi unggal adina olab, manehna langsung geleuheun teras hoyong ereun mangku adina lantaran manehna oge jadi hayang utah lamun ningal adina olab.
Basa meunangkeun lomba pidato, aya cara-cara supaya bisa meunang, lain ngan ukur lomba pidato tapi di lomba-lomba nu sejenna oge. Nu kahiji paling penting boga niat jeung kahayang nu gede sabab kabeh hal nu dimimitian ku niat pasti moal eureun di tengah jalan. Nu kadua ngadoa, ieu oge penting salian ti usaha nu maksimal, ngadoa oge wajib dilakukeun. Kudu yakin sagala nu alus geus disiapkeun jang urang. Nu katilu kudu latihan, jadi teu ngan saukur datang, latihan, jeung narima materi hungkul, tapi oge ngarti kana materi anu diberekeun. Nu terakhir kudu boga sikep anu alus pas lomba, sabab ieu mangaruhan jang peunteun ti juri.
Pisah jauh jeung kolot pastina sedih, sabab bakal sono. Tapi aya sisi positifna oge nu bisa ngajarkeun ngeunaan hirup di usia ngora. Sisi positifna lamun ngarantau jauh ti kolot bakal diajar ngurus diri sorangan. Sabab pas cicing sorangan, tangtuna hayang teu hayang kudu diajar ngurus diajar sorangan. Mulai ti masak, nyeuseuh pakean, nepikeun ka ngurus kaberesihan tempat cicing jeung kabutuhan hirup nu sejenna. Tuluy bisa ngatur waktu, nu mana pas ngajalanan hirup sorangan bisa ngatur waktu ngameh kabeh kagiatan bisa kalaksana. Oge bisa nyieun jadi hemat kana duit, ngahargaan tiap dahareun jeung duit nu dipiboga jang bertahan hidup, diajar bersyukur jeung ngatur finansial.
Paling geuleuh pisan abdi mah kun ngobrol jeung jalma anu sok muncrat mun ngomong teh. Leuheung we mun geus sepuh mah da pimaklumeun sabab geus euweuh gigian pisan. Ieu mah sok aya budak ngora oge anu muncrat mun ngomong teh. Mantak sok hoream amun ngobrol jeung anjeunna teh. Sabagean besar jalma ge sok jengkel mun keur ngobrol jol aya nu ngomongna muncrat teh. Komo mun bari barang dahar, sok mantak seueul nempo na oge. Bororaah hayang deukeut, hayang pajauh pisan we nu aya mah. Mantak sok ngajaga jarak we mun amprok jeung nu kitu teh da sok seueul pisan nempo na oge ningan.
Omat pisan ieu mah, mun di bere kejutan ku babaturan pas urang keur tepang taun ulah nepikeun ka kaleuleuwihi. Ieu mindeng kajadian nepikeun ka anu keur tepang taunna bakat ku reuwas jadi jantungan. Lantaran teu kabeh jelema jantungna kuat, aya oge jelema nu reuwasan anu jantungna teh lemah. Alusna mah bikeun weh sawajarna ngameh teu trauma. Jeung mun mere hadiah atawa kado ulah kado nu nyieun reuwas, pan sok aya geuningan kado teh nu matak ngareuwaskeun, boh eta hewan atawa benda anu pas dibuka teh bisa nyantok. Ieu tangtuna teu hade, malah nu kuduna suasana bungah jadi asa canggung sanajan jeung babaturan oge.
Mun urang dibere hadiah ti babaturan biasana urang sok mere hadiah deui, mun teu mampu ku hadiah nu sapadan hargana, sahenteuna bisa mere hadiah nu leuwih murah tapi boga mangpaat jang manehanana, atawa nu ku manehna butuhkeun. Tapi mun teu kabeuli biasana urang sok bebeja ka manehanana ngan bisa mere ku doa salaku timbal balikna. Jeung urang sok nanya hayang didoakeun naon. Ieu penting sabenerna ngalakukeun hal-hal leutik kieu teh, katinggalina sepele tapi mibogaan dampak anu gede. Ulah poho yen leungeun di luhur leuwih mulya tibatan leungeun nu nampa di handap. Tong nepikeun ka urang dibere hadiah wae ngajadikeun urang jadi mental pengemis.
Pas nuju jalan-jalan sareng rerencangan, abdi ngaliwatan salah sahiji tempat anu karek muka, tempatna teh ngaical ramen jeung seeur tuangeun khas Jepang. Pas dihareupeun eta tempat aya aa aa nu nyampeurkeun sabari nawaran aya promo di tempat ieu, cenah bakal aya hadiah oge lamun urang meser di dieu, tapi hadiahna teu dibejaan lantaran bakal diundi. Lantaran tos lapar abdi langsung asup ka dinya teras mesen sababaraha tuangeun di dinya. Epekteh rasana ngeunah, abdi bakal ka dieu deui lamun keur hoyong ramen. Pas atos rengse aa aa nu bieu nyampeurkeun sabari masihan nomer kanggo dipilih. Abdi langsung milih nomer hiji teras meunang hiji set mangkok jeung sumpit.
Teu saeutik masyarakat Indonesia pernah ngalaman tinggaleun bus. Loba pisan faktorna, salah sahiji nu paling loba dilakukeun nyaeta kabeurangan. Bisa kabeurangan inditna, bisa kabeurangan hudang sarena. Kudu inget yen jalanan Indonesia teh biasana sok macet, komo di kota besa mah. Jadi urang kudu boga inger-ingeran waktu kaanggalan supaya leuwih suhud megat busna. Ulah nepi ka tinggaleun bus sabab kabeurangan ku polah sorangan. Biasakeun mun rek iinditan teh hudangna rada isuk, supaya teu rusuh jeung teu tinggaleun bus. Oge bisa santai sarapan heula supaya dina busna teu salatri. Yuk ah urang leuwih singer deui mun rek iinditan teh supaya teu katinggaleun!
Biasana mun ngalakukeun kasalahan teh sok sieun dicarekan ku kolot. Komo mun kasalahan na geus fatal pisan mah. Dicarekan teh mun ngalakukeun kasalahan atawa hal nu dilarang. Biasana kolot mah nyarekan ka budakna ge moal pati teuing kawalahan. Misalna mun ngalakukeun pantrangan atawa hal nu goreng, sok dipapatahan heula, mun geus diulang deui nembe dicarekan. Ngan kade, ngajejengkel kolot teh bisa nyumbang dosa ka urang salaku anakna. Anggursih mah bungahkeun, lain ngajejengkel. Sabab ridho kolot teh bakal ngababarikeun sagala urusan di dunya. Kitu oge sabalikna, mun ngajejengkel wae mah kalah ka mantak ngahambat kana urusan kahirupan. Mantak ge tong nepi ka hayang dicarekan atawa nepi ka dipidoa goreng.
Mun liburan, Mira paling seneng mun diajak ka imah akina. Tah Mira teh cicing di akina salila tilu poe. Poe mimiti, Mira ngilu jeung aki jeung ninina ngala suluh di leuweung. Semet nini jeung akina ngala suluh, Mira oge ngalaan arben nu aya di leuweung. Tuluy poe kaduana Mira milu indit ka sawah jeung nini aina. Di sawah, nini jeung akina keur ngagemuk pare, sementara Mira mah cicing we di saung, sakapeung ngalaan cengek nu tangkalna dina galengan. Poe katilu, Mira ngabantuan nini akina pane cabe di tegal. Cabe nu dipanen nyaeta cabe beureum. Satangkalna teh meuni leubeut pisan ku cabe. Mira meunang sakarinjang leutik, sedengkeun ninina meunang dua karinjang gede. Akina mah cicing di saung bari ngabenahan suluh. Tilu poe di imah nini jeung akina teh mantak jadi pangalaman pibungaheun pisan jang Mira mah.
Pas di acara reunian teh, urang teu nyangka si ieu teh ngaranna ieu, sabab geus beda rupana oge tina awak jeung beungeut. Nu baheulana ceking, ayeuna geus garendut. Jadi rek kumaha teu pangling pas ninggali mimiti deui. Tapi aya oge nu urang masih apal pisan, sabab rupa jeung awakna teu jauh beda jeung jaman harita. Matak harita pas kumpul bukber teh ngawanohkeun deui hiji-hiji, eta dilakukeun teh demi urang. Da ari nu sejen mah pasti geus karenal sewang-sewanganna sabab sakampung, ari urang mah beda kota teu cicing didinya. Jadi pas ngawanohkeun teh sakapeung urang colohok jeung reuwas, hah si eta? Bari beungeut rada kerung saking teu nyangka kana parobahanna.
Mun rek indit perjalanan jauh teh kedah nyiapkeun sagala rupana, termasuk kasehatan. Komo mun osok mabok perjalanan mah, kedah pisan sadia obat antimo atawa antangin jang jaga-jaga supaya teu utah di perjalanan. Kudu sadia oge obat oles jiga freshcare atawa minyak kayu putih jang ngabaluran mun geus rada ngarasa lieur. Dina perjalanan ge kudu bisa ngajaga diri sorangan, ulah nepi ka ngadoreksakeun batur. Kudu sadia keresek mun rek ka mana-mana teh. Tong hilap oge mun diperjalanan mending sare we beh teu lieur nempoan jalan. Utamana mah kudu siapkeun fisik we rek iinditan teh. Jaga kasehatan, ulah nepi ka ngadoreksakeun batur!
Emang demam panggung teh bisa muncul ka saha wae, kaasup tokoh-tokoh nu kasohor oge pasti ngalaman nu ngaranna demam panggung. Siga urang pas ditugaskeun jadi bubuka acara hiji seminar, ninggali panggungna oge geus sieun. Tapi biasana urang di imah geus loba ngalakukeun latihan, misalna latihan dihareupeun kaca eunteung. Meh naon latihan dihareupeun kaca eunteung? minimal urang bisa apal sudut anu alus ti beungeut sorangan, jadi moal mikir deui urang alus teu nya di posisi ieu, urang alus teu nya di posisi eta. Latihan di hareupeun cermin oge alus jang ngalatih komunikasi, ngameh pas di panggung urang geus terbiasa ngalakukeunna teu sieun deui.