mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Duwit sing wis suwe ditabung iku wis sak mestine ditokna kanggo tuku barang sing wis dipengeni. Nanging aja lali kanggo ngatur dhuwit tabungan iku mau supaya ora langsung entek lan koe bisa duweni tabungan maneh. Senajan wis seneng banget nalika tuku barang sawise nabung, aja lali sisan kanggo nyimpen sisa dhuwite. Supaya ora kalap, sadurunge kudu nggawe cathetan dhuwit iku bakal ditukokne barang apa wae. Pancen angel apa maneh yen wis kalap bakale lali lan nuku apa wae sing ana ing ngarepe mripat. Ayo padha eling kanggo nabung supaya ora ndromos lan isih duweni dhuwit kanggo tuku barang liyane ya!.
Wong sing dadi korban enyek-enyekan polahe kurange fisik sing diduweni biasane mesti srengen utowo ngamuk. Mangkane bocah-bocah saiki mesti dianjurno ojo sampek ngelakoni perkoro iku soale iso dadekno wong utowo bocah iso kenek ganguan mental utowo sikologine keganggu. Nag wes kadung kenek nginiki urusane iku maleh angel soale sing jenenge mental iku angel dandanane. Sak liyane iku sing jenenge ganguan iku maeng iso mengaruhi uripe nang lingungan sekitara. Mangkane sing jenenge bocah nag wes kenek nginiki kudu oleh roso perhatian sing luwih. Ono sing sampek ngajurno nag kudu digowo nang sikolog ben ngerti kondisi mentale koyok opo ambek cara nanganine.
Ben awakmu nyelawat nang omahe konco utowo dulur sing ditinggal mati, pasti wes gak asing ndelok uwong sing kakean nyocot sampe marai wong sing ditinggal tambah lemes. Nah awak dewe ojok dadi wong sing koyok ngono rek. Wes gak onok untunge, malah nambah duso. Nek wes ketemu ambek wong sing ditinggal mau, ngomong nek awakmu melu berduka. Terus didungakno cek tetep sabar dan tabah. Terus dihibur ambek disemangati sisan. Wong sing buru ditinggal mati iku pasti atine lagi ndek fase terpuruk dan super sensitif. Kudune mereka istirahat, tapi iku jelas gak mungkin. Mereka kudu nyambut tamu-tamu sing nyelawat. Dan perane awak dewe cek ngeringano bebane wong iku dengan cara didungakno dan dihibur iku mau. Dadi nek awakmu nyelawat, praktekno rong cara mau yo rek.
Klambi kembar ambek wong sing ora dikenal jane wes ora atek digawe masalah sing gede ambek digawe isin, lah wong iku munun wes kedaden nang endi-endi, terus kembare klambi iku kan ora mergo nag klambi iku nemok ambek dikei, dadi yo wes ora atek isin mergo klambi iku kembar. Nah sing marakno kembar maeng kan yo pabrike mergo pabrik kan gawene mesti ora mok siji tok, dadi yo wes wajar ambek lumrah nag perkoro iku maeng kedaden nang endi-endi. Sing biasa ae ora atek isin mergo perkoro sing sepeleh ambek ora atek digedek-gedekno polahe perkoro klambi, lah wong podo-podo klambi tukune ae kok sampek isin lapo nag podo. Sing penting klambi iku kan gone dewe.
Senadyan ora ono sing ngewajibe awak dhewe kanggo bayar utang budi, nanging awak dhewe tetep usaha kanggo nyauri. Biasane wong sing ngutangi budi kui ora ngeroso koyo ngutangi. Niate dheweke kui nulungi awak dhewe lan ora ngarepke opo-opo seko awak dhewe. Nanging, awak dhewe tetep kudu usaha kanggo bayar utang kui. Awak dhewe ora kepengen dadi kacang sing lali karo kulit. Senadyan, awak dhewe ora ngerti jumlah sing kudu awak dhewe sauri. Nanging awak dhewe tetep ngelakoke hal sing paling apik kanggo bayar niat tulus wong sing nulungi awak dhewe. Yen awak dhewe wis sukses lan ketemu wong sing nulungi awak dhewe, awak dhewe ora kepengen ngeroso isin mergo durung ngelakoke opo-opo kanggo wonge kui.
Ancaman iku sembarang kalir usaha utowo kegiatan sing dinilai isok mbahayakno objek sing terancam. Ancaman non militer iku ancaman sing gak nduwe sifat fisik, soale ancaman iki dimensine nang ranah ideologi, politik, ekonomi, sosial budaya, teknologi, informasi, ambek keselamatan umum. Ancaman non militer iki dinilai isok luwe berbahaya timbang ancaman militer mbasio gak onok peran senjata nang kono, soale pergerakane iku perlahan tapi pasti. Contoh bentuk ancaman non militer iku mulai teko gerakan kelompok radikal, intimidasi gawe ngelakoni tekanan politik nang negara liyane, inflasi, duwure pengangguran, daya saing perekonomian sing rendah, sampe nang ranah alam koyok bencana alam, contohe tsunami ambek banjir.
Yen ora ono awak dhewe omahe tonggo dhewe kobongan, awak dhewe ora usah panik. Yen awak dhewe panik kui, awak dhewe malah ora iso ngewangi opo-opo. Wong sing panik pas kobongan kui malah iso gawe kisruh kahanan sing wis ribet neng kono. Yen awak dhewe ora iso ngewangi opo-opo mending awak dhewe meneng wae. Neng kahanan koyo ngono kui yen awak dhewe ngeroso panik kui wajar. Nanging yen awak dhewe iso ngendalike panik kui, awak dhewe iso nulungi. Panik kui iso nular. Wong liyo sing awale biasa wae yen delok wong panik kui iso dadi melu panik. Panik kui bahaya soale wong-wong dadi iso ngelakoke perkoro-perkoro sing ora masuk akal.
Ngenyek uwong iku asline penggawean sing ora pantes dilakoni soale iso dadekno wong iku maeng loro ati. Opo maneh nag ngenyeke iku maeng teko kekurangane awake yo mesti tambah garai wong iku maeng srengene pol ambek wong sing denyek maeng. Sing paling nemen nag sing dienyek iku sampek keweden nag dienyek terus iso garai wonge maeng wedi nag metu teko omah ambek nak lapo-lapo dadi ora iso anteng pikirane. Mangkane penggawean sing jeke nginiki iku yo ora oleh dilakoni ambek wong, opo maneh nag enyek-enyekan sing garai sampek gelot terus iso dadekno perkoro anyar yo tambah ora apik. Mangkane nag undang-undang ae sampek diatur polahe perkoro ngunuku.
Yen lagi ana beban lan trauma sing ora bisa dirampungke dewe, salah sawijine cara kuwi yaiku bisa cerita karo wong liya sing dipercaya. Trauma iki pancen ora bisa langsung waras lan langsung ilang. Nanging ya bisa langsung nuwuhake rasa percaya sing anyar. Akeh wong padha bingung banjur ngilangake nyawane dhewe ben bisa ngelalekake trauma. Nanging cara iki sing paling ora disenengi karo Gusti Allah amarga isih akeh harapan sing bisa dikembangake. Kamangka, apa wae masalah sing dirasa abot, aja dipendem dewe lan suwe-suwe dadi bom waktu sing efeke ngajurno awake dhewe. Wong sing dipercaya kuwi mau bisa nulungi masio mung ngerungokake.
Asline roso sedeh sing dialami bocah-bocah polahe ketolak mlebu universitas iku ora perlu. Soale opo? nak universitase iku nolak artine awakmu iku ora jodoh ambek universitas maeng. Jajalo nang universitas liyane, engko lak mesti ketemok universitas sing gelem nerimo opo onone awakmu. Nag awakmu tetep mekso nag kampus iku yo bakal loro ati maneh. Mangkane wes ora atek sedeh polae getolak mlebu kampus. Kampus loh isek akeh, dadi wes ora atek sedeh, ilangno sedehmu iku, urip ojo itik-itik sedeh, itik-itik sedeh, dadi generasi enom iku ojo gampang sedehan. Mosok sedeh polahe getolak mlebu universitas. Mbok yo sedeh iku sing berkelas titik ngunuloh.
Preian semester 7 biyen, bocah-bocah ngejak nyambangi koncone awak dewek kabeh sing ono nang kota Mojokerto, nah pas tutuk kono tibake omahe iku isek deso, terus wong tuwone iku ngingoni pitek sing digeleh pinggire omahe. Nah salah sijine koncoku iku maeng langsung nyumpet irung ambek gedek mergo delok ambek ambu teleke pitik sing ono nang ngisore wit pinggire bocah-bocah parkir sepeda montor. Jarene deke, ambune telek sing basine megilan iku sing marakno deke iku jembere megilan, terus sak liyane iku sing marakno deke iku geting ambune iku angel ilangane neg gak disabun peng bolah-balik lagek iso ilang. Yo mesti se sing jenenge telek yo ambune basin nag wangi yo kembang.
Salah sijine impene Jeno yaiku bisa mlebu universitas apik sing ana ing Singapura. Jeno wis sinau kanti tenanan supaya bisa mlebu universitas iku, nanging nyatane Jeno isih ditolak amarga ana salah siji bijine sing kurang. Jeno sedih lan mikir apa usahane kurang gedhe, apa dungane kurang akeh. Nanging nalika Jeno kanda ning gurune, Jeno diwenehi saran utawa cara supaya bisa lolos universitas. Nomer siji, nalika wes tau ditolak universitas coba kanggo didelok maneh apa universitas sing dipilih kedukuren. Nomer loro, ngaso sik yen wis siap berjuang maneh baru sinau maneh kanggo merjuangno universitas iku. Sing penting yaiku ora pegel kanggo berjuang.
Awak dhewe kerep ketemu karo wong-wong sing opo-opo dicritake. Misale, dee lagi keno musibah mesthi crito karo konco-koncone. Pas dee lagi oleh sesuatu, barange kui langsung dipamerke. Yen dee lagi mangkel karo wong, dee crito koyo opo eleke wong kui, koyo arep ngehasut sing liyane ben mangkel karo wonge kui. Wong-wong sing koyo ngono kui pancen jaluk perhatian utowo pengakuan. Opo sing dirasakene kui bener. Dee butuh wong liyo kanggo mengkonfirmasi opo sing dirasake. Biasane, wong-wong sing koyo ngono pas cilik kerep ngeroso dhewekan. Ora ono wong lan konco sing iso dijak berbagi perasaan. Kui sifat sing sok mangkelke. Nanging awak dhewe kudu paham, tabiat kui asale seko ngendi.
Pas isih sekolah, awak dhewe sekelas sok guyon. Awak dhewe guyoni siji karo liyane. Alesane supoyo suasana kelas dadi sero wae. Ono sing iso nerimo nanging ono uga sing ora iso. Dheweke ngerosi isin pas diguyoni. Reaksine wong-wong sing isin diguyoni neng kelas kui werno-werno. Ono sing pas diguyoni dheweke langsung nutupi raine. Dheweke langsung balik neng bangkune. Banjur deleh sirahe neng duwur mejo. Ono uga sing sangking isine langsung metu seko kelas. Dheweke mending dhewekan neng panggon sing sepi, koyo ruang UKS lan kamar mburi sekolah. Ono uga sing isin kui, ketok biasa-biasa wae. Nanging pas bel bali sekolah kerungu, dheweke langsung menyang omah. Dheweke isih isin yen isih dolan neng sekolah.
Nabung kui ora mung kanggo barang seng disenengi utowo sing dipengeni. Luwih apik yen duwit sing ditabung kui kanggo barang-barang atau kegiatan sing iso gawe awak dhewe iso luwih produktif. Misale, awak dhewe seneng karo fotografi. Selama iki, awak dhewe mesthi nyilih utowo nyewo kamera pas pengen foto-foto. Yen tabungane kui, dienggo tuku kamera bakal luwih produktif timabange dienggo tuku PS 5. Terus mergo wis duwe kamera dhewe, awak dhewe makin jago. Seko kui, awak dhewe iso nawarke jasa foto pas awak dhewe lagi selo. Seko asil dadi juru foto kui, awak dhewe iso nabung meneh kanggo tuku laptop utowo komputer sing luwih apik. Awak dhewe saiki dadi iso ngedit foto luwih profesional. Lan jasa awak dhewe kui iso diregoni luwih larang.
Akeh wong kang ora betah yen wayah macet ning dalan. Biyasane macet iki malah marai mumet amarga ora ana persiapan sing mateng, apa maneh yen nggawa anak cilik. Kamangka kuwi, akeh cara sing kudu disiyapake kanggo ngindari macet ning perjalanan. Kaping pisan yaiku, ben ora sumpek, bisa nyetel lagu-lagu sing disenengi ben ora bosen ning jero mobil, siyapake lagu-lagu sing disenengi sak keluarga kamangka bisa ngilangi bosen lan njaga suasana ben tetep nyenengake. Kaping loro yaiku nyiyapake jajanan ben ora keluwen, amarga yen luwe iki marai kemangkelen ning dalan. Kaping telu yaiku tetep dicek bahan bakar lan banyu kanggo ngombe ben kendaraan lan penumpang tetep stabil keadaane.
Isin polahe gawe klambi sing podo saiki wes gelek dialami ambek bocah-bocah enom saiki. Padal asline kan yo ora opo-opo soale pabrik sing gawe klambi kan yo ora mok siji. Mosok polahe klambi podo ae kok isin. Nah sing garai isin iku maeng kan ora klambine sing podo tapi atine sing wes dikemuli ambek pikiran sing gengsi akhire dadekno roso isin sing metu nang awake maeng. Jajal nag wong iku maeng biasa ae, yo jelas ora bakal isin ambek mesti ora ngereken perkoro iku maeng. Mangkane nag ancene duwe roso ngunuku yo sangu pakian liyane sing sekirane ora ono sing ngembari ben ora isin nag gawe klambi. Contone koyok jaket ambek liyan-liyane.
Aku lan ibuku ana rencana ning Jakarta dina Senin iki amarga sedulurku ana sing nikahan. Adhiku ana ujian ning sekolah, kamangka adhiku ora melu ning Jakarta lan kudu jaga omah. Kira-kira ana seminggu aku ning Jakarta. Dina pertama, adhiku ngerasa yen biyasa wae. Nanging amarga omahku kuwi omah tuwa, adhiku keweden lan milih nginep ning omahe budheku. Kamangka omahku kuwi kosong, adhiku ngerasa yen sering dideloki kawo wong sing ora katon lan ngerasa yen omah iki katon singup. Ditambah ning ngarep omahku ana wit ringin gedhe banget, adhiku wedi yen dewean jebul ana dhemit sing melbu omah. Amarga keweden, adhiku uga dadi ora bisa turu ning omah.
Onok gak sing sering banget diketokno makhluk-mkahluk alus koyok jin, hantu, dan liyan-liyane, padahal awakmu gak lagi mbari lapo-lapo, utowo gak nggoroi opo-opo. Isok ae nang njero awakmu iku onok jin e. Istilah liyane awakmu lagi ketempelan. Menungso biasa iku ancen gak bakal isok ndelok makhluk-makhluk alus koyok ngono, nek gak hantune sing ngetokno diri. Tapi wong-wong sing lagi ketempelan iku dadi luwe peka ambek sekitare dan setan sing nempeli iku nyalurno energine sing marakno wong iku isok ndelok jin-jin sing onok ndek sekitare. Alesan wong iku ketempelan iku biasane mergo ‘pertahanan diri’ ne lagi lemah dadi luwe gampang gawe ‘dikendalikno’.
Roso seneng iku asline kedaden teko perkoro sing aneh-aneh ambek ora kepikir karo wong sing bakal ngerasakno roso seneng iku maeng. Lah roso seneng sing disebabno petuk ambek idola yaiku roso seneng sing ancene kedaden mergo tekone perkoro liyo utowo wong liyo nang uripe wong sing bakal ngerasakno seneng iku maeng. Roso seneng koyok ngeneki biasane oleh mujudno ora karuan ambek biasane langsung diwujudno karo wong sing duweni roso seneng maeng. Tapi biasane nag mujudno roso seneng sing model nginiki ora iso ucul bebas emosine soale ketahan ambek sifat sing ati-ati, roso kuwatir, ambek wedi sing moro-moro teko nang ati karo pikiran.
Kopi luwak iku salah siji jenis seduhan kopi sing bijine dijupuk teko sisa teleke luwak utowo musang kelopo. Biji kopi iki nduwe roso sing bedo mbarine dipangan terus ngelewati saluran pencernaane luwak. Biji kopi iki mulai dipasarno sekitar tahun 1980-an. Biji kopi luwak iki dinilai dadi biji kopi paling larang sak dunyo sing regane isok sampe USD100 per 450 gram. Awal mulane onok biji kopi luwak iku mergo luwak iku dewe senengane mangan buah kopi, terus biji kopi sing gak isok dicerna mau bakal metu bareng karo telek e luwak iku mau. Teko kono, petani kopi mulai mburu biji kopi luwak sing kececeran dan didolno.
Ngerayakna ulang taune kanca saiki bisa akeh banget carane. Salah sijine kanti cara ngeprank. Prank iki bisa sing gampang wae supaya ora nggawe cilaka wong sinh diprank. Misale pas kanca ulang taun, kene ora perlu ngucapke lan apen-apen lali. Biasae bocahe bakal ngamuk amarga dilalekke, lah pas ngamuk iku langsung kene teka nggawa kue ulang taun. Prank kanca ulang taun sing penting ora nggawe sing ulang taun lara ati banget. Aja nganti nggawe prank sing bisa ngilangake rasa seneng dina iku amarga dina iku dadi dina sing paling dienteni yaiku pas ulang taun. Prank kanca sing biasa wae supaya dheweke tetep kerasa seneng.
Pengalaman mlebu TV iku ora diduweni karo kabeh wong. Mung wong bejo sing duweni kesempatan iki. Senajan mung dafi figuran ana ing acara TV, nanging rasane kok seneng banget. Kabeh wong bisa ngerti ana raiku ing TV. Raiku didelok karo kabeh wong sak Indonesia. Rasane aku dadi terkenal ana ing sak wengi. Kabeh padha ngomongna cara aktingku sing apik lan nggarai nangis amarga pas iku aku akting dadi wong sing ora duwe dhuwit. Tibakne ngene rasane melbu TV. Bayarane uga akeh senajan mung figuran. Mulane akeh banget wong sing kepengin pol dadi artis supaya bisa mlebu TV lan oleh bayaran akeh.
Pas kui, aku lagi dhewekan ngeteni rombonganku metu seko kamar hotel. Awak dhewe arep dolan bengi kui. Aku ngenteni suwe banget. Aku tekan ngerungoke wong sing nesu-nesu neng ngarep respsionis. Jarene kamar sing dipanggonine saiki elek banget. Sing pertama dheweke keluhke kui lawange kui angel dikancing. Sak liyane kui, pas dheweke lagi mlebu jobine reged lan ora ono tanda-tanda wis disapu utowo dipel. Kamar mburine uga durung diresiki. Peralatan mandi koyo sabun, sampo, karo anduk kui durung ono dicepak neng jero kamar. Neng jero kemul, dheweke nemu rambut sing rontok okeh banget. AC kamare uga rusak. Pokokmen dheweke komplain akeh perkoro kamare kui. Dheweke ngomong nganggo suara sing banter.
Roso wedi polahe dewean ancene mesti tau dialami uwong-uwong, mboh iku polahe manggoni omah anyar, nang gon sing ora tau ditekoni utowo ancene dolan terus koncone maeng mere diluk polahe kebelek yo iso ae koyok ngunu. Tapi asline roso wedi sing koyok ngunuku iku iso dadi sak lawase nang awake wong iku maeng soale ancene dibarno. Tapi kudune roso ngunuku kudune nang diilangno utowo dilateh gal saitik ben ora kacel terus akhire iso ilang. Nag ancene dibarno terus akhire dadekno wong sing duwe roso wedi iku maleh dadi wong sing jere. Nandi-nandi mesti jaluk diterno utowo dikancani soale wes kadung kebiasaan koyok ngunuku.
Jaman saiki akeh banget acara TV sing ngawur amarga ngerjani wong kanthi wonge kaget utawa keweden. Apa maneh yen pas ngerjani kuwi, mesti ngageti lan marai wong kemangkelen. Pancen acara ngene iki mesti ana hiburane, nanging ya kudu digatekake babagan sapa wae sing bisa dikerjani. Ora mungkin wong tuwa sing arep nang masjid diwedeni karo setan-setanan. Sing melas yaiku mesti kerasa kaya arep jantungen. Kanggo wong sing ora wedinan ya mesti acara ngene bisa dadi ajang sing nyenengake, nanging kanggo wong sing wedinan ya uga bisa trauma lan bisa ndredeg. Dadi, sajane acara ngene iki kurang mingunani yen tujuane kanggo hiburan.
Akeh wong sing mikir nag wong kaget polahe kari bis iku perkoro sing guyokno, padal wong koyok ngunuku yo duwe penggawean utowo perkoro sing ancene dadekno deke kari bis. Perkoro maeng sakjane yo sepele mangkane kadang gdiguyu wong nag ono sing jumbul polahe kari ambek bis. Contone perkoro maeng salah sijine koyok telpon wong utowo koncone soale ngeteni bis saking suwene terus moro-moro bise budal, terus kadang saking suwene bis akhire wong iku maeng rokoan, terus ono sing nang jeding soale wetenge loro. Dadi pirang-pirang perkoro maeng asline yo lumrah ae asline kanggo wong. Dadi ora kenek diremehno soale iku ora pantes.
Pas bulan poso utowo bulan Ramadan kui, awak dhewe bakal entuk pahala luwih akeh seko biasane. Misale biasane kui ngelakoke hal sing apik kui entuk siji pahala, pas Ramadan kui iso entuk peng sepuluhe malah iso luwih seko kui. Nanging aku lagi ngerti doso sing dilakoke neng bulan poso iki uga dipingke koyo pahalane. Aku pisanan krungu kui pas khutbah tarawih. Biasane aku ora tarawih neng masjid. Nanging pisanan aku mangkat, entuk khutbah sing ngeri koyo ngono. Bar bali seko masjid pas kui, aku dadi luwih wedi yen arep ngelakoke dosa pas Ramadan. Rasane mending tak tahan wae tekan bakdo.
Pas isih cilik, aku karo konco-konco neng ngarep omah kerep dolan bareng. Awak dhewe sok dolan neng kampung-kampung sing liyo. Biasane, awak dhewe tanding bal-balan ngelawan cah-cah seko kampung liyo. Awak dhewe ora golek menang neng pertandingan kui. Awak dhewe mung golek seneng-senenge tok. Nangig ono kedean, kenopo awak dhewe ora tanding bal-balan neng salah siji kampung. Pas lagi tanding, kathoke koncoku suwek. Suwek gedhe banget. Kathoke pas kui kathok cendek lan soweke kui seko duwur tekan ngisor. Dadine kui kathoke kui langsung coplok seko kathoke. Bar kui awak dhewe langsung bali. Mesake yen awak dhewe suwe-suwe neng kono. Pasti koncoku kui isin banget.
Saiki wes akeh wong sing kendel sampek wani nyeneni petugas utowo ngamuk nang petugas polahe saking jengekeli ambek petugas, mboh iku petugas keamanan, utowo petugas liyane koyok satpam ambek liyan-liyane. Tapi sing asline garai wong iku ngamuk nang petugas iku mok perkoro-perkoro cilik sing biasane dianggep enteng tapi kanggo wong sing srengen iku maeng abot utowo gede contone pas bayar utowo blonjo terus duwete iku kurang susuke, kanggo petugase iku lak perkoro cilik, tapi kanggo wong sing belonjo iku abot, soale duwek iku angel gelekane. Nah mangkane dadi petugas ben ora diseneni ambek wong iku kudu ngregani wong liyo utowo wong sing teko mrono ben ora diseneni.
Dino iki aku moleh teko les rodok bengi soale mau lagi keasiken mbahas soal kisi-kisi UNAS. Mergo moleh bengi, portal perumahan wes podo akeh sing ditutup. Mbarine muter-muter nggolek dalan, akhire ketemu siji portal sing sek bukaan. Tapi aku langsung iling nek lewat portal iku, berarti bakal ngelewati pohon beringin. Sakjane aku wes wedi pol, soale akeh banget kejadian sing gak ngenakno. Tapi aku berusaha gak ngurusi iku dan tetep gas ae, timbang gak moleh kan ya. Pas aku kate lewat pohon beringin iku, moro onok mbak-mbak sing ngadek nang tengah dalan. Pas ndelok onok getih sing netes teko sirane, aku langsung tancep gas ngono ae. Atiku wes gak karu-karuan rasane. Tanganku wes gemeter pol saking wedine, tapi tetep tak gasno ae iku motorku.
Antisosial kuwi salah siji gangguan kepribadian sing menyimpang saka norma-norma masyarakat. Antisosial iki uga dadi salah siji gejala psikopat utawa sosiopat. Wong sing ngonsumsi obat terlarang iki uga bisa dadi antisosial. Gejala antisosial iki yaiku sering ora ngereken hak wong liya, ora duwe empati, ora mawas diri, ngerasa yen luwih hebat saka wong liya, lan uga manipulatif. Penyebab gangguan kepribadian iki bisa disebabake saka eksploitasi pas isih cilik, gangguan mental, lan dadi korban kekerasan saka keluarga. Anti sosial iki bisa diobati kanggo obat-obat resep dokter, psikoterapi, uga bisa rawat inap ning rumah sakit jiwa lan diawasi karo dokter spesialis kejiwaan.
Kamarku duweni pojok khusus kanggo sepatu-sepatuku. Aku duweni macem-macem sepatu saka macem-macem merk lan negara. Sepatuku kurang luwih ana 20 macem lan ana 20 warna sing beda. Aku ndeleh sepatuku iku ana ing rak ing pojokan kamarku. Rak iku warnae putih resik, lan ana bagian sing warnae biru dadi nambahi warnae rak iku dadi tambah murup. Saben minggu, rak iku tak resiki supaya tambah resik. Seaptune uga tak umbahke ana ing panggon khusus ngumbah sepatu. Macem-macem koleksi sepatuku iki tak deleh ana ing kamarku supaya dadi pangiling yen aku nyatane bisa tuku barang sing larang nganggo dhuwitku dewe masio kudu nyelengi pirang-pirang taun.
Menang undian iki pancen mung ngandelna hoki utawa beja. Sapa sing bisa nebak yen ana 1000 jeneng nanging sing diundi utawa dijupuk mung 1 jeneng. Mula yen melu undian aja nganti ngarep banget ndak mengko yen ora oleh dadi gela. Melu undian sakjane diniati wae kanggo iseng lan ora ngarep menang supaya ora kepikiran. Nanging ya ora ana salahe yen melu terus nalika ana undian supaya bisa ngerti lan ngetest sak pira hokine kene. Yen wis menang undian ya ajak lali kanggo ngewenehi wong liya supaya tansah berkah lan bisa kanggo mbukak lawang kanggo rejeki liyane supaya bisa mlebu maneh.
Dino Minggu kali iki, aku lagi bingung kudu lapo saking gak onok sing isok dilakoni. Ambek mamaku dikon nyapu halaman omah sing wes suwe gak diresikno. Akhire tak iyani ae timbangane luntang-lantung kan ya. Mulai deh aku nyaponi godhong sing wes akeh pol iku. Terus godhong iku mau tak dekek nang cekrok. Pas kate tak guwak nang tong sampah, dadakno tong sampahe lagi kebak. Aku mbatin, iki kok dengaren pak pemulung sing biasa njupuki sampah nang kene durung njupuki. Suwe-suwe ndelok marakno gilo dewe, opo maneh mambune sing gak nguati. Akhire godhong nang cekrok mau tak guwak nang tong sampah nggon e tonggo mergo sek kosongan.
Tengah wengi pancen ora apik metu-metu. Dalanan nalika bengi iku mesti peteng apa maneh dalanan ning cedhak sawah. Wingi aku lagek sepisan liwat ing sawah pas mulih kerja. Aku kaget nalika noleh ning sawah ana samubarang sing mabur-mabur. Aku ora mikir apa-apa amarga aku gur mikir paling kain memean e wong-wong mawut ning sawah. Nanging sayah suwi samubarang sing mabur iku sayah ketok jelas. Dadakna iku lelembut wedhok. Rambute dawa, matane abang, pas takdelok langsung guyu mringis, lan kain putihe iku ketok rusuh kaya cabet lemah. Aku langsung nggawa sepedaku buanter lan ora ndelok mburi maneh amarga wedi yen isih diuber.
Awak dhewe sepakat yen macet kui marake awak dhewe emosi. Nganggo kenderaan opo wae, ora ono sing seneng yen kejebak macet. Nanging menurutku, sing paling parah kui yen awak dhewe keno macet pas numpak montor. Montor kui ora koyo mobil sing duwe atep. Yen misale lagi panas ngentang-ngentang kui opo pas lagi udan deres, ora ono atep sing ngalangi sinar utowo banyu kui. Yen keno macet, awak dhewe wis pasrah mergo awak dhewe ora mungkin iso nguyup. Perkoro iki, sing gawe pengendara montor luwih emosi yen keno macet. Sing numpak montor kui mesti mangkel banget, naning dheweke ora iso ngopo-ngopo. Paling mung iso gerundel karo misuh alon-alon.
Kinerja kantor kuwi dinilai nganggo akeh standar lan kudu melu aturan sing sak mestine. Kamangka, ning saban divisi kuwi mbutuhake wong sing teges lan bisa dadi pemimpin sing bijak lan uga ngerti marang karepe para karyawan. Nanging, ning sawijining perusahaan, ana pemimpin sing gawene nyenengi karyawan nanging ora ana tumindak sing bener. Kamangka, karyawan kuwi kejebak ning situasi sing ora nyaman. Karyawan iki dadi ora tulus kerja lan sering ngomongake para bos. Senajan kerja, nanging atine ya ora lega amarga akeh beban kerja sing ketumpuk. Amarga kuwi, saiki ning kantor negara utawa kantor swasta sering ngadakake pelatihan piye carane dadi bos sing wicaksana.
Hal sing gawe sedih wong liyo kui bedo-bedo. Ono sing ngeroso ditinggal karo pasangane kui hal sing paling sedih. Ono sing ngeroso diselingkuhi kui luwih sedih timbangane mung ditinggalke. Rong perkoro kui hal sing nyedihke lan kui betul. Ora ono seko loro kui sing ora ngelarani ati. Nanging, ora ilok kanggo awak dhewe ngebandingke kesusahane awak dhewe karo wong liyo. Pengalaman wong kui bedo-bedo lan kabeh wong dhuwe proses pendewasan sing bedo-bedo. Mungkin, pancen wong sing ngeroso diselingkuhi kui paling lara wis duwe pengalaman sing luwih akeh. Nanging, opo gunane ngaku-ngaku dadi sing paling ngerasake lara? Awak dhewe kudune iso saling bersimpati lan iso ngewangi wong kui paling ora secara moril.
koncoku sak kelas biyen ono isng keweden polahe tau dienyek ambek diece karo koncone. Saking nemene oloh ngece ambek oleh ngenyek sampek bocahe iku keweden nag petok deke. Nah sing jengen ngenyek, ngece, garai, utowo ngelokno iku yo kelakoan sing nindes utowo kelakoan sing ancene disengojo ambek wing kanggo ngelarakno wong liyo mboh iku karo ngelokno, ngelarani utowo jenise maeng iku. Perkoro iki biasane dilakoni ambek wong sing ancene duwe utowo rumongso nag deke iku luweh hebat, kuat, ambek kuasa ben deke iku ketok joyo ambek ora ono sing ngelawan. Terus sing dadi korbane biasane mesti keweden terus akhire dadekno gangguan mental nang korbane maeng.
Nag ono wong sampek keweden polahe diece ambek dienyek iku asline yo lumrahlah nag oleh ngenyek ambek ngece iku kenemenen. Terus kadang sampek madak-madakno kekurangane awake ambek kewan utowo barang liyane sing garai wong iku kisinen. Yo perkoro sing nginiki kudune gecegoh ben ora sampek kedaden, soale nag kedaden jelas iso dadekno wong iku maeng kenek gangguan mental. Terus ora wani campur uwong mergo kekurangane sing digawe perkoro ambek wong-wong sing nang pinggire. Asline wedine iku yo kudu diilangno, tapi sing jenenge wong wedi yo mesti ae wes ora iso mikir apik ambek bening. Akhire yo mok iso sengedan nang omah ambek ora gelem campur wong.
Biyen pas ponakanku cilik mesti tak wedeni ambek sing jenenge grantek. Mesin iku ancene buangete megilan mangkane mesti garai bocah cilik kuweden. Mangkane kadang nag ono grantek mesti tak wedeni. Terus jarene pakne ora oleh diwedekno ngunu soale nag kadung kewedene iku enggo iso marakno sawanen utowo gilamen (trauma) polahe iku maeng terus iso ae iku dadekno kacel sampek tuwek. Terus kat iku aku tambah gelek ngejak bocahe delok grantek kadang tak jemokno barang ben bocahe ora wedi. Dadi saiki nag ono grantek bocahe saiki yo wes ora bakal wedi maneh soale ancene dierohno karo sing jenenge grantek iku maeng. Terus disudohno nag grantek iku ora lapo-lapo.
Tino ora ngerti yen dekne nduwe gangguan cemas lan uga gampang panik yen weruh kejadian sing bisa marai dekne trauma amarga dekne iki tau ngalami kecelakaan. Nanging rasa traumane Tino amarga kecelakaan iki mung bisane kesimpen lan ora ketok saka njaba. Tino baru paham yen dekne nduwe gangguan iki pas dekne weruh kecelakaan ning dalan. Tino ndelok kecelakaan kuwi pas budhal kuliah. Pas ndelok kuliah kuwi, dekne langsung ngerasa mumet lan sesek. Jantunge kaya arep copot amarga ndredeg. Tangane kebak kringet lan rasane dekne kaya arep tiba saka motor. Pas ndelok kecelakaan kuwi, dekne langsung melu minggir ben bisa ngombe banyu putih kanggo nenangake awak.
Ngatasi rem blong ning mobil utawa motor bebek sing isih ana sistem gigi paling gampang. Nanging kanggo motor matic, kuwi rada angel lan marai gugup uga panik amarga mbutuhake perilaku sing bedha. Yen tinemu kasus rem blong ning motor matic, sing perlu dilakoni yaiku ngeculake gas lan ngedukake kecepetan alon-alon amarga mbutuhake wektu kanggo visikositas oli ben bisa mbalik normal maneh lan ora ngerusak mesin. Yen wis bisa rada stabil, rem ngarep uga mburi bisa digawe bebarengan. Motor sing ana ning kondisi ngene iki, aja digawa ngebut dhisik amarga bisa marai tambah rusak lan bisa ngentekake biaya kanggo ndandani mesin.
Sing iso keno serangan panik kui ora mung wong gedhe wae, bocah sekolahan kui uga iso ngalami kondisi sing podo. Awak dhewe, sebagai wong sing wis gedhe, sok lali yen awak dhew kui biyen tau cilik. Awak dhewe ngerti carane dadi anak-anak. Dadi bocah cilik kui, uga ora gampang. Cah cilik duwe beban pendidikan sing ora sitik. Dheweke uga nggowo ekspatasi sing dikei wong tuwane. Dheweke dadi stres dhewe mergo kudu entuk biji ujian sing apik, durung ditambah perkoro-perkoro bocah-bocah sing lagi akil balig. Awak dhewe sebenere tau ngeroso kui kabeh, nanging awak dhewe ora iling perasaan kui pas awak dhewe wis gedhe.
Bocah jaman saiki duwe akeh cara sing bisa dilakokake kanggo ngerayakake kelulusan lan seneng-seneng. Salah sawijining tradisi ngerayakake lulus ujian ning Indonesia iki yaiku corat-coret seragam SMA sing wis ora dinggo. Tradisi iki biyasane ana ning SMA lan dilanjutake karo pawai motor ngideri lingkungan sekolah. Nanging kebiasaan iki luwih akeh negatife amarga ora ana manfaate. Tinimbang diorek-orek, seragam kuwi kudune bisa disumbangake marang adhi kelas utawa wong sing ora mampu tuku seragam. Uga pawai motor kuwi bisa mbahayakake kanggo lingkungan amarga bisa marai kecelakaan. Kamangka kuwi, ayo ngerayakake kelulusan nganggo cara sing apik yaiku ndunga lan sukuran bareng wae. Yen bisa ya uga ngadakake bakti sosial kanggo wujud kesenengan marang kelulusan.
Ngamuk lan muring-muring nanging ora ana sebabe iku bisa wae ana gangguan emosional. Gangguan iki bisa disebabake karo pirang-pirang babagan kayata stress, gangguan tempramen, lan liyane. Kadang ngamuk lan nesu tanpa ana sebabe bisa wae dilampiasna karo pengin nyilakai wing liya. Yen wis nganti duwe kepenginan nyilakai wong kiya iku sing kudu diwaspadai. Tandha-tandha kaya ngene yen wis muncul kene kudu langsung konsultasi ning psikolog supaya bisa diwenehi saran lan kepiye carane jaga emosi. Mula ayo padha bijak lan peka karo kondhisi awake dewe lan ora perlu wedi yen pengin ning psikolog supaya gek ndang oleh pengarahan lan ora nggawe tambah parah.
Gawe klambi kembar ambek wong sing ora dikenal iku ancene rosone koyok piye ngunu. Yo isin se, tapi piye maneh mosok langsung ganti klambi, kan yo aneh. Yo tapi ngunuku ancene saiki gelek kedaden nang endi-endi, tapi kabeh yo karek wonge sing nanggepi ambek sing gawe klambi kembar maeng, nag wong e ora nguru ambek biasane gampangan yo ora masalah. Lah wong saiki pabrik gawe barang iku ora mok siji tok kok, tapi sak pirang-pirang. Dadi yo wes lumrah ambek biasa nag perkoro iku kedaden. Yo nag jarene koncoku se ora lapo-lapo se, toh barang iku yo podo-podo tukune, ora nyilah ambek nemok barange owng liyo. Dadi asline se isin oleh tapi ojo nemen-nemen.
Wong akeh sing wedi nikah. Alasane werno-werno. Salah sijine mergo modal pernikahan kui larang. Padahal, nikah sing nganggo modal gedhe karo sitik kui podo wae. Ora ono sing iso ngejamin yen nikah kanggo modal sing gedhe kui bakal bahagia pernikahane. Sing penting seko nikah kui niate. Awak dhewe kudu niat ngebangun keluarga seko awal. Awak dhewe ngerti yen pernikahan kui dudu ibadah sing gampil. Mengko, penganten anyar kui bakal entuk banyak masalah. Senadyan ngono, awak dhewe kudu iklas utowo keiklasan awak dhewe diuji pas pernikahan kui. Yen niate wis bulet, pengen gawe keluarga sing sakinah, mawadah, lan warahmah kui langsung dilakoni wae. Ora kudu ngenti duwit kangge pesta sing meriah.
Dadi wong sing seneng ngelumpukna barang iku rada megelna amarga sayah akeh barange sayah gampang barang iku ilang utawa ketelisut. Barang sing biasane gampang ketelisut iku barang-barang cilik kaya kunci, dhuwit, kartu, remote tv, lan barang-barang cilik liyane. Senajan yen nggoleki barang cilik iku ora gampang, mula kudu duweni cara supaya barang iku ora gampang ilang. Antarane yaiku barang cilik kaya ngono iku dilumpukna dadi siji supaya gampang golekane. Sawise iku yen barang iku ilang ora perlu gupuh. Kudu bisa ndoleki kanti sabar. Yen ilange ana ing panggon umum kaya mall, bisa langsung nuju ing pusat informasi kanggo ngelapor supaya bisa diewangi nggolek.
Minggu wingi pas aku dolan nag kota pahlawan, aku nyambangi koncoku sing akhir-akhir iki bisnise lancar tapi gelek update status bingung. Lah pas petok bocahe moro-moro jaluk pendapat nang aku perkoro gelakno wong sing paling penting. Lak jareku gelakno iku yo iso kedaden kapan ae soale sing jenenge menungso iku akeh salahe. Lah terus nag wes kedaden yo kudu sabar ambek jaluk sepuro sak cepete. Soale jaluk sepuro iku penting ben awakmu iku iso legowo ambek ngerti nag kelakoan sing wes mbok lakoni iku maeng salah terus iso gelakno wong sing paling penting nag uripmu. Dadi, gelakno wong sing paling penting iku wajar ae kedaden, nag ora tau ngunu berearti wong iku maeng ora normal koyok umume menungso.
Wong sing dielokno ambu ora enak utowo keambun mesti isin. Nag prosoku iku yo ora perlu kudu langsung digawe isin, tapi karek delok ambune maeng polahe opo, nag polahe ora tau ados yoiku pantes digawe isin, nag polahe loro koyok weteng loro terus ngentut yo ora masalah se, mergo iku kan wes biasa kedaden. Tapi yo ancene akeh-akehe wong ang dielokno ambu mesti rumongso nag deke iku koyok dadi wong sing kemproh padal yo gelek resik-resi terus. Mari ngunu ro ora tau gawe sing aneh-aneh sing marakno ambune ora enak. Tapi sing jenenge wogn ngelokno iku yo ono ae. Ben iso gawe goro-goro wong sing dielokno maeng.
Utang iku wes lumrah kedaden nag uripe wong saiki. Mergane nag ora utang yo bakal kuwalaan kanggo yukupi kebutuhan sing ancene kebutuhan menungso iku ora kenek dibade. Nah kanggo wong sing utang yo ora atek isin nang ancene konangan wong iku yo ora termasuk penggawean elek. Yo ancene ono ae sing isin, tapi nag polahe utang yo ora tepak mergane sing jenenge utang iku ora masalah ambek kabeh wong yo wes akeh ngelakoni penggawean iki maeng, dadi yo ora masalah. Nah sing marakno isin iku nag utange gede terus ora dibayar iku lagek isin. Dadi, ben ora sampek isin iku yo kudu nang dibayar nag ancene duwe utang ojo sampek ditagi sing marakno rame.
Film horor iki dadi salah siji genre film sing disenengi akeh uwong soale isok macu adrenalin. Alur cerita sing misterius, penampakan hantu sing medeni pol, sampe teori sing onok nang film iku sing marakno akeh uwong dadi tertarik karo genre film horor. Sing ndelok yo gak sing wani tok, sing gocik sisan akeh sing seneng. Nek misal awakmu iku gocik tapi sek kepingin nonton film horor, aku nduwe carane. Siji, nggolek o spoiler film ben awakmu eroh ceritane sekilas. Loro, tonton nganggo volume cilik ben engkok pas onok jumpscare gak kaget nemen. Telu, tutup mripat pas wayahe jumpscare. Papat, petek tombol pause gawe ngatur jantungmu. Terakhir, ojok fokus nonton tok, sesekali alihno atek aktivitas liyane.
Salah siji perusak ekonomi keluwarga kuwi yaiku alkohol. Alkohol iki kesane ya mung ombenan kanggo seneng-seneng, nanging ya nduwe risiko kang gedhe yen kakean utawa dadi salah siji kewajiban. Alkohol iki nyebabake kerusakan fisik lan mental uga bisa mancing perkara ning rumah tangga lan masalah sosial sing angel dirampungake. Akeh rumah tangga sing rusak amarga kecanduan alkohol. Pancel ana alkohol sing kadare ora dhuwur, nanging akibate ya bisa ngerusak liver lan uga bisa ngerusak saraf amarga kuwi zat kimia sing kadare dhuwur. Kamangka, ayo pada ngindar saka alkohol kanggo kepentingan kesehatan utamake pencernaan lan liver uga kanggo ngamanake keluwarga saka penyakit sosial.
Amarga pandemi, akeh wong kang kelangan kemampuan kanggo ngomong ning ngarep umum. Swasana ning ngarep layar lan ning ngarep umum iki bedha lan bisa marai wong kuwi ngerasa luwih ndredeg. Kamangka, pas sekolah mulai mlebu lan ora saka omah, akeh siswa lan mahasiwa iki kelangan rasa komunikasi ning ngarep wong akeh lan angel banget ngomongake babagan sing penting. Gaya omonge sing kaku uga akeh jeda marai pamirsa kuwi ya ora nyaman. Ning masa transisi iki, kamangka ayo padha sinau saka nonton video Youtube sing mbahas babagan ngomong ning ngarep umum lan sinau cara-carane ben ora gampang lali marang topik sing disampekake.
Saiki ancene nag elok-elokan mesti jurus nag awak utowo ngelokno rupone wong maeng koyok, areng, bajak laut, ambek liyane-liyane. Wong sing dilokno maeng yo mesti muring-muring lah wong jenenge menungso normal kok. Tapi nag tek-tek srengen polahe dilokno rupo yo ora apik soale iso dadekno gampang srengen. Dadi roso srengen iku maeng nang iso kudu diempet sak iso-isone ben atine iki wes kandel ampek kupingek iki wes mingkup ambek lok-lokan sing koyok model ngunuku. Terus nag ancene ora iso ngempet yo, mlayu ae mireh ben ora ngringekno suora sing iso dadekno ati loro maeng. Mangkane masio duwe terbatase fisik tapi pikiran kudu tetep bening.
Trauma sing dialami pas sek umur belia iku isok marakno timbul luka nang ati dan efek e bakal elek nek iku berlanjut sampe gede. Trauma pas cilik iku marakno mental e uwong dadi gak stabil, dan iku isok marakno uwong dadi isok marah-marah tanpa sebab. Nek iku terjadi nang awakmu, onok siji hal sing kudu mbok lakoni, yaiku berdamai ambek masa lalu. Luka sing sek durung mbok obati iku sing marakno awakmu luwe sensitif dan marakno awakmu emosian. Nek gak ndang mbok obati, efek e isok ngerembet nang liyane maneh, koyok depresi sampe gangguan bipolar. Dadi mulai saiki, ayo berdamai karo masa lalu cek atimu isok terobati dan awamu gak bakal marah tanpa sebab maneh.
Kamar bayi ora sembarangan. Kudu diisi samubarang sing pancen dibutuhake karo bayi. Iki cara kanggo nggawe kamar bayi supaya bayine uga seneng lan ayem ana ing kamare. Nomer siji, kudu didelok bayine lanang apa wedok supaya bisa mutusake model kamare bakal kepiye. Nomer loro, barang-barang sing dilebokke antaraning klambi, perkakas kanggo adus, bedong, dulinane, lan samubarang sing sekirane diperlokake. Nomer telu, nalika kamar bayi dipasang AC utawa kipas angin uga kudu didelok. Ora oleh kademen lan ora oleh kepanasen. Kudu pas supaya bayine ayem. Sing terakhir, minangka bapak ibune uga kudu seneng nalika dolanan karo bayi ing kamar iki, supaya bayine uga kerasa seneng.
Jarene koncoku pas diguyu bocah sak kelas iku asline yo isin. Tapi karek delok perkoro sing diguyu iku maeng opo, nag ancene perkoro sing diguyu iku perkoro sing dianggep ngisin-ngisini yo mesti bakal isin, tapi nag sing diguyu iku perkoro sing biasa wae yo ora masalah. Polahe kabeh iku karek perkoro sing ancene diguyu maeng. Nah koncoku iku pas diguyu bocah akeh ambek sak kelas iku ancene deke iku ngelawak polahe gurune maeng rodok judes. Mangkane koncoku iku maeng rodok gudoe gurune maeng ben bocah sak kelas ora keweden ambek gurune maeng. Mangkane bocahe ora nganggep perkoro iku dadi perkoro sing ngisin-ngisini.
Sing jenenge sampah iku ancene barang sing endut, tapi ono ae sing nganggep nag iku iso dadi perkoro apik nag iso ngolah. Terus, yo ono ae wong sing nganggep nag iku dadi perkoro sing jemberi ambek mangkelno polahe sampah iku dianggep barang sing endut ambek ngerusohi, terus dianggep dadi barang sing elek polahe iso marakno lingkungan iku rusoh, terus ono ae sing ngarani nag sampah iku iso dadekno penyakit barang soale sampah sing numpuk iso dadekno set terus dirubung laler sing akhire dadi penyakit. Teko alasa-alasan iku maeng akhire wong-wong akeh sing jijik ambek sing jenenge sampah maeng. Tapi yo isek ono ae sing nganggep nag sampah yo iso diolah.
Wong sing saiki sukses mesti tau ngalami sing jenengene grogi nag panggung.  Ben ora grogi utowo ora ngalami demam panggung iku yo ono carane contone opo sing ate diomongno utowo opo sing ate diketokno nang wong akeh ang panggung iku kudu disiapno mateng-mateng ben pas nag panggung iku ora kotong pikirane, terus nenang no awak ambek pikiran ben pas waktu tampil nang panggung iku wes bener anteng ambek ora kepikiran nang endi-endi terus awake barang seger ora kepegelen, mari ngunu nambah wawasan utowo pengalaman iku yo kenek ae gawe ngatasi utowo ngurangi demam panggung ben ora nemen, terus ojo lali kanggo latihan terus ben tambah siap.
Sekitar tahun 2018, aku ambek koncoku iku dolan nang daerah Pacitan yaiku Guo Gong ambek Pantai Klayar. Pas muleh iku aku kedalon terus akhire liwat alas ponorogo. Nah nang kono iku aku kuweden soale ora ngerti daerah kono terus dalane barang iku kan sepine megilan terus ora ono wong liwat blas. Nak ono yo mesti wong ngaret sing kebengen, nag pas waktu iku bensinku iku karek sak strip ambek ketip-ketip mesisan terus aku tambah bingung koncoku sing keweden yo kebingung nag sampek mandek nang tengah alas kan yo medeni wong. Mlaku sekitar setengah jam ambek strip kelip-kelip mari ngunu nang kono iku alase peteng tambah garai pikiran ora karuan wedini. Akhire pas sak jam lagek metu terus liwat kota akhire legohe pol.
Prosoku sing jenenge utahan iku yo mesti jemberi masio ono wong sing masih iku koyoke ora jijik tapi asline yo rodok mangkel. Nah perkoro deke iku ora jijik utowo jijik iku kabeh karek wonge mergo sing jenenge wong delok utahan iku maeng karek wonge. Nag wonge iku biasa delok ngunuku contohne koyok dokter yo ora lapo-lapo. Tapi nag wong umum biasa mesti jimprak-jimprak mergone jember ambek perkoro iku maeng. Nah roto-roto wong nag delok bekase utahan utowo utahan maeng mesti mangkel ambek jembere megilan polahe utawan iku ambune ora enak ambek bentuke iku koyok panganan mambu sing wes ngiler. Nah terus nag kenek uwong barang ambune ora enake megilan. Mangkane yo layak nag akeh wong sing jijik ambek perkoro iku maeng.
Ketemu karo konco lawas iku marakno dadi lali sekitar. Kadangan, awak dewe iki ketemu karo konco lawas ndek panggon sing gak disongko, salah sijine iku nang dalan. Nek wes ketemu nang dalan, awak dewe kudu mere cek gak ngalangi wong liyo sing kate lewat dalan iku. Awakmu isok mlipir nang panggon-panggon sing cocok digawe ngecewes suwe, salah sijine iku Historica Café. Nek awakmu kate mrono, itutono rute iki. Berangkat teko Balai Kota Suroboyo nang jalan Walikota Mustajab, lurus ae, terus njupuk nengen dalan nang jalan Gubeng Pojok. Mbari lewat Hanamasa, jupuk dalan tengah terus lurus nang jalan Sumatera. Lurus terus ae terus njupuk dalan nang Jalan Gubeng. Tuti dalan lewat jalan Biliton, terus belok nengen nang jalan Kalimantan, terus belok nengen maneh melbu nang jalan Raya Gubeng. Tutono dalan, terus belok ngiwo nang jalan Sumatera. Lokasine engkok onok nang tengen dalan.
Salah siji pengalaman sing ora bisa tak lalekake yaiku pengalaman ketrima ning salah sawijining kampus ning Jogja. Sak durunge kuwi, aku ragu-ragu amarga bijiku ora sepira apik. Aku milih jurusan ning Sastra Indonesia, Pariwisata, lan Arkeologi amarga aku seneng banget karo jurusan sing ana kaitane karo sastra lan sejarah uga humaniora. Aku sinau kanggo melu ujian perguruan tinggi iki. Sak durunge, aku jurusan IPA lan pengen mlebu jurusan arsitektur, nanging ndelok biji fisikaku sing ora apik, aku ngurungake niyatan amarga aku wedi kuliahku suk mben ora lancar lan kangelan ning pas arep lulus. Tapi aku seneng amarga usahaku ora sia-sia amarga aku klebu ning sastra Indonesia UGM.
Sing marake wong-wong wedi dadi saksi kecilakaan kui, ono wong ngeri delok korbane. Korban kacilakaan kui ora mung metu getihe tok, nanging mungkin uga awak dhewe iso delok balung-balunge metu seko daginge. Isih untung yen korbane kui isih wutuh. Awake isih iso diweruhi sebagai menungso. Iso wae awake kui remuk kelindes ban utowo ketetusuk serpihan koco. Awake wis ora bentuk menungso meneh. Bagian awake iso nyebar neng endi-endi. Yen ono wong sing delok kui, sopo sing ora wedi. Wonge sing delok kedaean kui iso dadi trauma. Dheweke mungkin makin wedi sakben ono neng dalan. Dheweke terus kebayang-bayang kacilikan sing dideloke biyen.
Pas aku perpanjang sim-ku ulan limo winggi aku ono masalah saitik ambek petugase sing ngelayani nang kono. Sing digawe masalah iku sing durung mati isek kurang sak ulan engkas, jarene petugasi kudu sak minggu sak durunge mati lagek iso diperpanjang, padal nang ketentuane iku sak ulan yo iso. Mari ngunu petugase maeng isek ngeyel. Akhire aku srengen ambek petugase terus tak tinggal nyerobot wae nang polisi sing ancene ngelayani sim. Petugas sing nang ngarep maeng isek ngetutno aku ambek kondo nang petugase sim. Terus akhire petugas sing awitan maeng moro-moro balik terus aku diceluk dikongkon foto sim terus digawekno. Mari ngunu pas metu petugas sing awitan maeng tak parani ambek aku ngomong "lo pak iso".
Konco-konco nag kelasku biyen iku ancene koplone megilan nag nang kelas. Opo maneh nag waya jam kosong mesti ono sing di prank. Mari ngunu koncoku maeng jumbule megialan mas kenek prank. Tapi sak durunge iku ono bocah sing ngomong nang gonku nag aku sing lunggo jejere iku dikongkon menengae, terus aku ora ngerti karepe yo aku melok ae. Terus aku dikongkon kondo nang koncoku nag maeng ono sing nguwei hadiah nang ke jero tase. Akhire koncoku buka tase tibake bocahe langsung jumbul ambek berok-berok soale nag jeru tase diwei ambek coro guweng sing ancene koncoku maeng wedine ora pakat. Terus koncoku maeng akhire buwak tase.
Konco cerakku kui arep gelut mergo mantan yange kui cerak karo wong lanang sing liya. Pas kerungu kui, dheweke nesu bianget. Dheweke ngiro yen lanangan kui sing ngerubut yange. Pas ngerti kui, koncoku wis duwe rencana kanggo ngelabrak wong lanang mau. Dheweke wis ngejak konco-koncone kanggo ngewangi dheweke gelut. Konco kui telpon langanan sing ngerubet yange. Dheweke pengen ketemu neng kafe. Ngeteni sekitar 30 menit seko jam sing ditentoke, dheweke lagi teko. Senadyan koncoku emosi banget pas kui, sing lanange kui jaluk damai wae lan ora ngedaweke perkoro iki. Untunge, konco kui mutuske ora gawe rusuh neng kono. Dheweke tetep bali ngaggo rupa sing mrengut.
Pengalaman sing ora bisa tak lalekake kuwi pas aku melu lomba pramuka ning Cibubur. Lomba kuwi tingkate nasional lan nyenengake banget amarga bisa ngumpul karo anggota pramuka sak Indonesia lan bisa kekancan karo wong saka beda suku lan budhaya, Lomba kuwi dilaksanakake seminggu. Materi lomba kuwi macem-macem, yaiku tapak kemah, tali-temali, sandi, semaphore, lan akeh lomba liyane. Lomba-lomba kuwi diadakake ning Cibubur karo ning Gunung Pancar amarga ana materi lomba lapangan. Ning dina terakhir, ana lomba karnaval budhaya sing nampilake kesenian. Ning lomba kuwi, aku lan reguku oleh juara harapan 2 tingkat nasional. Pengalaman kuwi dadi pengalaman sing paling nyenengake.
Ning dalan tol, kadang ya uga tinemu tanjakan sing sengaja digawe kanggo kendaraan sing sering ilang kendali amarga rem blong. Nanging, masyarakat akeh sing durung ngerti fungsi tanjakan kuwi lan kadang tanjakan iki uga ora kopen amarga ora ana pager pembates, lan ora ana rambune. Tanjakan darurat sing kurang pengawasan iki sering ana ning wilayah pantura, padahal pantura kuwi rawan kecelakaan lan uga durung akeh bengkel resmi sing bisa ngatasi kanggo cara cepet kaya Jasa Marga. Kurang waspadane pengendara iki, marai masalah serius. Kamangka kuwi, awak dhewe kudu bisa mahami fungsi tanjakan darurat iki ben bisa jaga-jaga seumpama ana kecelakaan.
Wong Indonesia durung tau entok penghargaan nobel. Penghargaan sing jenenge dijupuk seko pengusaha sugih asal Swedia, Aflred Nobel, kui ngewehi penghargaan ning bidang fisika, kimia, sastra, perdamaian lan kedokteran. Kategori pernghargaan kui dijupuk seko bidang-bidang sing paling duwe pengaruh neng kehidupan. Yen ono wong Indonesia sing iso entuk penghargaan nobel neng bidang opo wae, awak dhewe sebagai bangsa kudu bangga. Mergo awak dhewe wis iso nunjuke karo wong-wong sak donyo, yen Indonesia kui iso ngekei kontribusi ning bumi iki. Sebenere, ora sitik wong Indonesia sing karyane mendunia. Nanging seko pengharagaan nobel iki, bangsa-bangsa sing liyo luwih percoyo kontribusine awak dhewe. Dadi awak dhewe sebagai generasi penerus, kudu duwe cita-cita entuk penghargaan kui.