mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Kabeh wong mesti atine senenge pol polahe nemokno opo seng digolek'i. 3 ulan wingi pas aku dolan nang magetan, aku mampir nanggone koncoku, deke saiki wes ora balik nag jogja maneh soale pengen fokus kerjo ben iso ngelamar wong sing disenengi. Deke ngomong nang aku nag wong sing disenengi yoiku wong sing paling di enten-enteni. Akhire dek'e ngejak aku nang kota magetan gawe golek hadiah kanggo pacare maeng. Wes mumet-mumet suwe, tibak'e barang sing digolek'e ono nag pasar sing pinggire kampunge. Bocahe senenge pol soale nemokno barang sing paling digoleki kanggo nyenengno pacare maeng. Yo nag ndelok raine bocahe sih melok seneng barang. Aku barang yo seneng soale wes mumet-mumet ora karuan dlalah onone nag pinggir omah.
Wong sing keweden ancene iso dadekno trauma ambek perkoro sing diwedeni iku maeng. Terus, nak wes kadung trauma iku ancene angel tambanane mangkane nag iso nag ditambane ben ora sampek kacel. ciri-cirine utowo gejala trauma iku contone yaiku wonge maleh emosian ambek gelek ngeroso sedeh, terus wonge iku mesti ati-atine pol ambek koyok sensitif nang lingkungan sing ono nang pinggir-pinggire, terus fisike koyok ketok kepegelen, mari ngunu gelek was-was, terus koyok keweden ambek wong sing ono nang pinggir-pinggire, mari ngunu ora tau gelem metu teko omah utowo metu adoh. Nah nag wes kadung ngalami perkoro koyok ngunuku kudune nang konsultasi nang dokter.
Yen awak dhewe lagi kepising, awak dhewe dadi gampang kentut. Padahal, ono kondisi-kondisi sing ora ngemungkinke awak dhewe ora iso cepet neng kamar mburi. Supoyo awak dhewe ora isin pas kentut kui, ono beberapa hal sing iso awak dhewe lakoke. Sing kesiji, awak dhewe iso ngindari panggon-panggon sing akeh wonge. Yen awak dhewe ngelepasan pengen ngentut, ora ono wong sing dadi keganggu. Sing keloro, awak dhewe iso lunga disik neng panggon-panggon sing terbuka lan ngindari ono neng ruangan sing sirkulasi udarane elek. Sing ketelu, awak dhewe isih lingguh meneng. Yen awak dhewe ora akeh gerak, biasane awak dhewe dadi ora gampang ngentut.
Durung sesasi aku dhuwe montor anyar, aku wis ngalami kacilakaaan nganggo motor kui. Sing marake sedih kui, kui sedino sak durunge bakda idul fitri. Aku bar bali seko gonne koncoku. Ono penelitian sing awak dhewe nyicil dirampungke. Baline, aku liwat sekolahanku, SMA. Mbuh mergo wis ngelih opo piye, aku ora sengojo nabrak tukang sayur sing nganggo montor. Posisine kui, awak dhewe ngelawan arah. Untunge sing dodol sayur karo aku kui ora kenopo-nopo. Nanging wong-wong sing sekitaran kono podo ngerubungi aku. Wedi aku rasane. Koyoke pas kui, aku arep diantemi. Untunge, ono wong sing misahke, dadi perkoro kui iso dirampungke apik-apik.
Nang Indonesia, onok standar kecantikan utowo ketampanan sing dadi kiblate nyaris kabeh umat menungso. Standar kecantikan sing dimaksud iku kulite putih, irunge mancung, awake duwur terus ramping kuru ngono lah. Nek sek onok uwong sing standar kecantikane koyok ngono, berarti wong iku mentale sek dijajah karo wong londo. Soale pas jaman mbiyen, wong londo iku dikondo superior dan roto-roto fisike wong-wong londo iku plek ambek opo sing dadi standar kecantikan utowo ketampanan nang Indonesia. Padahal gak kabeh wong sing putih iku ayu utowo ganteng. Gak kabeh wong sing irunge pesek iku elek. Gak kabeh wong sing perawakane duwur terus kuru iku ketok apik.
Wong tuwo kui kahe sing sepakate yen bandha sing paling berharga kanggo dheweke kui anake. Opo meneh yen anake wis gedhe utowo wis arang ketemu, wong tuwo bakal ngeroso kelangan banget. Dheweke kaget yen anak sing dirawate seko cilik kui ora perlu bantuane dheweke meneh kanggo urip. Anake wis iso mandiri lan duwe penghasilan dewe. Wong tuwo ora nyangka yen anake bakal gedhe secepet kui. Akeh seko wong-wong tuwo kui getun ora nyelake wektu luwih akeh pas anake isih cilik. Dadi ben awak dhewe sebagai wong tuwo kui ora getun mengko-mengkone, awak dhewe kudu nyelake wektu kanggo anake dhewe sak akeh-akeh sak durunge dheweke mandiri.
Koncoku sing wingi tak jak dolan nang daerah Tol kayangan tibake jijik ambek panganan sing endut. Tapi endute iku sing kenemenen nag ora angger endut sing sekirane kenek diresiki iku ora masalah se jarene. Nah perkoro iku kedaden pas aku ambek koncoku iku mandek nang salah sijine warung sing ancene iku sepi, soale aku ambek koncoku iku aras-arasen ang dikongkon ngenteni suwe, tibake pak pesen panganan iku panganane rodo endut, terus koncoku akhire ora mangan langsung dibayar ambek bablas balik. Yo asline eman tapi jenenge wong jijik yo piye maneh. Wong jijik kato barang sing endute rodok nemen iku tondone wonge iku resikan.
Misale neng daerah dhewe tinggal utowo kerjo utowo sekolah kui lagi ono lindu gedhe, awak dhewe ora perlu panik. Panik lan wedi kui gawe pikirane dhewe ora jernih. Awak dhewe malah iso celoko utowo sedo dudu mergo bencane nanging mergo panike kui. Panik kui gawe awak pikirane dhewe soyo jelimet. Ora ono solusi sing bakal jedul, yan awak dhewe kondisine isih panik. Panik iso gawe awak dhewe ngelakoke perkoro-perkoro neng jobo nalar. Misale, awak dhewe ono neng lantai duwur pas lagi lindu, mungkin yen awak dhewe panik, awak dhewe ora bakal golek mejo, nanging awak dhewe milih mlumpat. Yen mlumpat kui, sebenere malah kemungkinane dhewe slamet kui malah luwih sitik, malah arep ora ono.
Ancene nag sing jenenge operasi iku ancene medeni mangkane akeh wong sing wedi polahe durung ngerti operasi koyok opo. Nah iki anjuran ambek saran teko sing ahline ben ngerti ambek ora wedi maneh. Nah anjurane iku maeng yaiku Ngakehno informasi ambek penyakit sing atene dioperasi iku maeng, mboh iku teko wong sing mbok percoyo utowo ambek konco-konco sing ancene ngerti penyakit sing dialami. Terus ojo lali konsultasi nang dokter ambek roso wedi sing mok alami soale ben oleh saran ambek anjuran teko dokter sing ancene nangani operasi iku maeng. Terus deloken asuransine maeng aman opo ora, soale nag ora aman mesti marakno perkoro nang ekonomi.
Keweden sing kenemenen iku iso dadekno trauma nang awak ambek mental sing cacat. Terus nag wes kenek trauma iku nang diwarasno ben ora ganggu uripe nang lingkungan sosial. Carane nguripno iku maeng salah sijine yaiku konsultasi nang dokter sikologi ben mentale oleh petunjuk sing bener, ojo sampek golek nang internet soale durung karoan nag bener, mari ngunu nuruti kabeh sing disaranno dokter sing nangani polahe dokter masio ora ngalami traumamu tapi ngerti carane nambani traumamu, terus cobako ngelatih mental sing ancene dadi traumamu ga saitik masio wedi tapi kudu dilateh gal saitik. Yo ancene trauma iku medeni tapi nag diilangno gal saitik yo bakal waras.
Omong wae, awak dhewe lagi dhewekan neng panggon sing ora dhewe kenal, misale awak dhewe lagi plesiran, kebetulan uga neng kono awak dhewe lagi dhewekan, mesthi ono jedul roso kuwatir lan sitik ngeroso wedi. Supoyo awak dhewe ngeroso ayem neng panggon sing ora dikenal kui, awak dhewe iso ngelakoke beberapa hal. Sing kesiji, awak dhewe ojo kosong-kosong banget pengetahuane perkoro panggon kui. Awak dhewe iso takon neng konco sing tau dono utowo duwe omah neng kono. Awak dhewe uga iso golek informasi babagan panggon kui neng Internet. Sing keloro, awak dhewe kudu nyimpen banda sing berharga neng panggon sing angel dirogoh koro jambret lan ora gambang tibo. Sing ketelu, awak dhewe iso bekal piranti-piranti sing iso gawe mempertahanke awak, koyo semprotan mrico contohe.
Pas ulang taune kota panggonku tinggal kui, neng sekolahan mesthi ngadake acara-acara. Awak dhewe dikon nganggo kelambi adat pas dino spesial kui, sing lanang dikon nganggo sorjan lan sing wedok nganggo kebaya. Pas dino kui, ora ono pelajaran naning awak dhewe kudu melu lomba-lomba sing diadake neng sekolah. Sakdurunge acara lomba-lomba kui, awak dhewe ngelakoke upacara disik. Nah pas upacara kui, salah siji koncoku sing wedhok kui delok adi kelas sing nganggo kebaya sing persis koyo sing dheweke enggo. Adi kelas kui uga nganggo jarik sing motife persis karo dheweke. Bar rampung upacara, dheweke wegah metu kelas. Soale, dheweke isin ketemu karo adi kelas sing kebayae podo mau.
Nek awak dewe ndelok, sek akeh uwong sing ngabaino tulisan exp nang label jajan ndi ae. Nek jare wong-wong, selama panganane durung onok jamure, berarti sek gak masalah. Padahal, nek label iku tulisane exp, iku berarti panganan iku blas gak oleh dipangan ngeluweni tanggal sing onok nang kono. Tanggal iku nandai tanggal mambune panganan iku mau. Mbasio talah sek durung ketok jamur nang permukaan panganan, tapi pasti wes onok bibit jamur cilik sing mulai tumbuh nang njero kono. Saking cilike, sampe gak ketokan ambek mripate awak dewe. Dadi gawe awakmu, ojok dibiasakno mangan panganan sing wes ngelewati exp nek gak gelem keracunan.
Akeh wong sing ora ngerti lapooh wong angger macet mesti srengen terus kadang yo ono sing ngomel-ngomel barang. Sing garai srengen iku asline ora macete tapi perkoro sing garai onone macet maeng. Soale kadang macet polahe wong mandek sak karepe dewe, terus ndandani dalan ora ono sing ngilingno nang wong sing ate liwat kono, terus parkir ngawur padal dalane sak ipret, ambek liyan-liyane. Dadi sing garai wong srengen pas macet iku yo asline ora mok macet tok tapi pirang-pirang perkoro koyok sing disudohno nang duwur maeng. Tapi kadang yo ono sing polahe kesusu ate nandi ngunu terus dalane rame. Akhire dadekno wong iku maeng mangkel. Padal sing garai asline ora polahe dalane rame tapi budale sing kengepresen.
Yen senenganje gojloki wong liya iku kudu duwe watesan. Ana babagan sing ora oleh dilewati kayata nggojloki babagan fisik. Gojlok-gojlokan minangka cara sing biasae digawe kanggo ngeraketna kekancan iku pancen bener. Ning kudu dieling yen sing diadepi iku uga manungsa biasa sing bisa wae lara ati. Yen wis kadung tau ngilokna fisike wong liya lan ora sadar kudu sak cepete njaluk sepura ning wong iku. Ora mung njaluk sepura, uga kudu janji yen ora bakal dibaleni maneh. Ora perlu wedi, kabeh wong mesti duweni kesalahan lan kabeh wong duweni hak kanggo njaluk sepura lan disepura karo wong liya kan karo Gusti.
Saiki nag gawe klambi sing podo ambek wong lapooh kok isin, nag biyen yo ora masalah tambah dianggep koyok konco dewe. Nah sing garai isin maeng asline kan ora mergo klambine, tapi roso gengsine ambek rumongso gedene maeng sing koyok-koyok ora iso tuku klambi liyane. Nah teko roso ngunuku maeng sing akhire dadekno onone roso isin maeng, asline podo ambek kembar plek iku yo ora masalah mergo pabrik iku ora gawe klambi mok siji kok, terus yo ora ngiro nag pabrik iku gawe klambi mok siji, yo jelas gawe klambi sing podo iku sak pirang-pirang. Nag ancene podo berarti ketepakan podo, ora kok mergo ora iso tuku klambi sing seje.
Dino iki aku berangkat nang omahe budeku gawe melu rewang nang acara nikahane dulurku sing jenenge mas Riris. Aku berangkat teko omah isuk soale pasti engkok rewang rewange bakal akeh banget. Aku tutuk nang Sidoarjo sak jam setengah setelahe. Tutuk kono, dadakno keluargaku dewe sing telat. Akhire cepet-cepet aku manut pas dikongkon rewang iki rewang iku. Untunge kabeh wes mari sak durunge pengantine teko nang omah. Marine rewang, aku ambek dulur-dulurku langsung touch-up make-up cek ketok ayu. Mbari ngono awak dewe langsung metu dan dadi pager ayu nang kono. Gak suwe, pengantin sak keluarga teko bojone mas Riris teko. Acara resepsi cilik-cilikan iku pun isok berjalan lancar dan kabehe melu bahagia ambek nikahane mas Riris dan mbak Nela.
Misale, awak dhewe lagi neng restoran lan ono tabiat utowo kelakuan pelayane lan pegawe liyane sing gawe awak dhewe nesu, awak dhewe ora entuk langusng nesu. Iso wae kesalahan sing dilakoni kui kesalahan seko sisteme. Pegawene kui ora ngerti opo-opo lan ora iso ngelakoke opo-opo. Luwih mending, awak dhewe langsung komplen neng manajere. Dheweke sing duwe wewenang neng kono. Iki uga berlaku neng kahanan sing liya. Nesu-nesu opo meneh tekan bentak wong sing ora duwe jabatan kui mung guwak-guwak wetku wae. Soale yen koyo ngono kui, masalahe dhewe uga ora iso dirampungke. Makane, sak durunge awak dhewe komplain kui awak dhewe kudu ngerti sopo neng kono sing duwe jabatan paling duwur.
Urip iku mesti ana wong sing ngadoh saka kene. Urip iku mesti obah. Kabeh sing ana ing donya iki ora mandheg. Kaya kekancan. Saben nduweni kanca anyar, kene kudu cepak sisan kanggo pisah karo kanca iku. Mbuh pisah amarga wis bakal duweni rencana kanggo masa depane dewe-dewe. Pas pisah uga mesti kerasa banget sedihe. Nanging ora perlu sedih sing terus-terusan. Senajan wis pisah, aja lali kanggo tetep ngehubungi kancamu. Jaman saiki wis canggih pol, yen kangen karo kanca wis bisa langsung ngechat ana ing sosial media. Mula, nalika pisah karo kanca aja lali kanggo njaluk kabeh nomer utawa sosial mediane supaya tansah bisa ngehubungi terus.
Bocak cilik kuwi bakal gampang wedi yen sering diweden-wedeni karo wong sing luwih dewasa kaya diceritani babagan setan uga crita-crita dhemit sing urip ning panggon-panggon kaya jedhing, kebon, lan uga sak panunggale. Crita kuwi marai bocah cilik ora gampang waninan lan mesti nggantungake urip marang wong. Amarga kuwi, bocah sing wedinan iki ora percaya lan gampang kagetan yen ana swara banter lan uga gampang banget diapusi. Bocah cilik iki dadi ora duwe rasa percaya lan malah duwe trauma. Kamangka kuwi, awak dhewe sing wis diwasa iki kudu ngerti wates ngguyoni bocah. Wiwit cilik, awak dhewe kudu ngewenehi pemahaman yen makhluk gaib kuwi dudu babagan sing kudu diwedeni.
Roso sedeh polahe anggota keluarga mati yaiku roso sing biasane teko nag salah sijine keluarga utowo anggoto keluarga ono sing mati. Roso iki metu soale teko roso sing ora gelem ditinggal soale saking senenge utowo saking wedine ditinggal. Dadin teko roso kuwatir sing saking gedene maeng iso dadekno roso sedeh sing anggel tambanane nek gak awak'e dewe sing nambani atine iku maeng. Tapi saiki akeh wong sing podo pinter terus ngerti nag kabeh sing jenenge urip mesti bakal mati. Mangkane saiki nag ono anggoto keluargane roso sedeh maeng tambah dadi perkoro sing iso marekno uwong sing duwe roso maeng dadi parek ambek sing gawe urip.
Inciman sing paling medeni kanggo aku kui inciman ora dianggep konco karo wong. Opo meneh yen wonge kui sebenere wis tak anggep konco sing cerak banget. Awale aku mungkin ora bakal percoyo dheweke ngomong kui, paling mung tak anggep gojekan. Nanging tetep wae, aku ngeroso lara ati yen koncoku ngomong koyo ngono. Aku kui ngeroso wis ngorbanke wektuku akeh konggo dheweke nanging dheweke tetep ora iso nompo aku opo onone. Aku wonge kui ora gampang cerak karo wong, dadi yen aku milih cerak karo wong kui artine wonge spesial tenan kanggo uripku. Yen diomongi koyo ngono, sopo sing ora ngerasake kuciwa.
Warga Indonesia iku ancene lucu pol sih. Wong-wong e iku senengane protes nang pemerintah nek onok musibah sing nimpo mereka, padahal iku mergo kesalahane dewe. Pokoke mereka iku gak gelem disalahno, tapi senengane nyalahno wong liyo. Contohe, protes nang pemerintah mergo daerah pemukimane banjir. Padahal nek digatekno maneh. Mereka iku senengane ngguwak sampah sembarangan. Bah iku nang dalanan, sampe nang saluran irigasi sing suwe-suwe maleh numpuk. Tumpukan sampah sing onok nang pemukiman sing akhire nyumbat saluran irigasi iku mergo kelakuane mereka dewe sing senengane ngguwak sampah sembarangan dan marakno banjir. Terus nek pas banjir, sopo sing disalahno? Yo tetep pemerintah. Ancene lawak kok warga Indonesia iki.
Jaman saiki, akeh banget produk sing bisa dipalsukake, slah sijine yaiku klambi. Klambi iki paling gampang dadi barang palsu amarga akeh wong sing bisa produksi lan nyolong modele ning skala gedhe kaya konveksi utawa penjahit pabrikan. Kamangka, produk iki akeh didol murah lan dinggo karo wong akeh, dadi ora salah lan ora kaget yen ning panggonan umum kuwi nemu wong sing klambine padha karo awak dhewe. Nanging sing butuh digatekake yaiku klambi kuwi asli apa ora? Kamangka, kanggo ngurangi iki, ayo saiki mulai belajar ngeregani produk-produk asli ben ora gampang ditiru karo wong amarga mesti ana kebanggaan dhewe nganggo produk asli lan bedha saka wong liya.
Awak dewe pasti wes sering nemoni berita tentang tabrak lari. Onok sisan beberapa di antara awak dewe sing ndelok langsung peristiwa tabrak lari. Pas nulungi wong sing dadi korban tabrak lari, biasane wong wong iku ngekeki banyu gawe diombe korban iku mau. Alesane ben korban isok ngeroso tenang. Padahal tindakan koyok ngono iku justru bahaya. Soale isok marakno korban malah keselek banyu sing disuguhno. Awakmu kabeh kudu eroh, nek detak jantunge wong sing ngalami kecelakaan iku bakal munggah drastis dan gak beraturan. Soale korban iku mau sek kaget. Makane iku, ngelebokno opo ae nang mulut sing sek dadi bagian teko saluran pernapasan iku tambah berpotensi mbahayakno korban. Dadi nek awakmu nulungi korban tabrak lari, gak usah atek ngide gawe nggawakno ngombe gawe korbane.
Pandemi kui marake wong dadi stres. Akeh wong sing kaget diwatesi kegiatane. Wong ora mung iso kekurung neng omah lan gelem ora gelem ngelakoni gawean seko omah. Setaun pandemi, taun 2021, kui aturane wis rada longgar. Wong-wong wis iso metu omah senadyan tetep ono watesane. Pas kondisi koyo ngono kui, aku nemu panggon cerak kampus sing iso dadi panggonku nenangke diri. Aku ora nyongko iso ketemu panggon koyo ngono neng kampus. Kui mung taman cilik sing sepi sing ngadep embung. Pacen sederhana tempate, iso gawe aku lali perkoro masalah-masalah sing tak alami. Sing penting, aku iso ngeroso ayem pas lagi kondisi pandemi sing ora cetho koyo ngono kui.
Bengi, 22 November 2022, diselenggarake acara penganugrahan sing bergengsi kanggo wong sing kerjo neng bidang perfilaman Indonesia. Malam Penganugrahan Piala Citra ning Piala FFI (Festival Film Indonesia) diadake neng gedung Planery Hall, Jakarta Convention Center. Kabeh wong sing wis ngerameke industri film Indonesia diundang. Para tamu teko nganggo busana kebaya kanggo sing wanita lan sing lanang nganggo jas lan dasi. Sak durunge festivalkui dimulai, ono sesi red carpet kanggo ngenalke poro sineas sing teko neng bengi kui. Gentenan, poro pemenang piala citra sadurunge dadi pranata cara kanggo ngundang sing entuk piala citra taun 2022 iki. Kabeh wong neng kono podo ketok seneng. Sing seneng ora mung sing entuk piala citra wae naning uga para tetamu sing melu ngerayake perkembangan industri film Indonesia.
Wong sing urip ijen adoh saka kaluwarga kanggo kerja ning luar kutha iku ora gampang. Apa maneh yen durung duweni kaluwarga utawa isih bujangan. Apa - apa kudu bisa dhewe. Mulih kerja awak wis pegel kabeh, nanging ing omah ora ana sapa-sapa sing bisa dikongkon mijeti. Ya kudu awake dhewe sing mijeti awake dhewe. Nelangsa lan sedih nanging ya kudu piye maneh. Apa maneh yen wayahe riyaya, kabeh wong bakal ngelumpuk mangan karo kaluwargane. Wong rantau gur ning omah mangan jajane dhewe kanthi ndelok tv. Pancen abot dadi wong rantau, ning wong sing rantau mesti duweni ati sing tatag banget.
Biyen pas aku isek SMP mesti nag oleh PR mesti kesusu nang dikerjakno mboh iku salah utowo bener sing penting mari disek. Soale nag ora dikerjakno mesti diseneni ambek gurune. Akhire bocah-bocah mesti nag mari sekolah terus oleh PR mesti semayan nang masjid pareke lapangan kecamatan kanggo ngerjakno iku maeng. Nag mari ngerjakno bocah-bocah terus amblas sembayang ambek dolan nang pasar terus dipangan bareng-bareng. Nah salah sijine koncoku esoke iku moro-moro ora iso ngumpulno PR-e soale bukune kleru gowo, akhire deke diseneni ambek gurune polahe diangget ora ngerjakno. Terus bocahe yo dikongkon ngerjakno maneh nang pinggire guru iku maeng sampek mari.
Pandemi tahun iki marai interaksi antara wong siji ambek wong liyane tambah terbatas. Hal iku sing marai jumlah konco sing diduweni tambah berkurang. Opo maneh gawe uwong sing sek nganggur dan gak nduwe konco maneh, tambah berpotensi marai kesepian. Dadi gawe awakmu sing bingung gawe nggolek konco, manfaatno aplikasi media sosial gawe nggolek konco sing sak frekuensi cek awakmu gak tambah kesepian, contohe nang Twitter. Cara nggolek konco nang Twitter iku gampang banget. Pertama, pastikno awakmu nduwe akun Twitter disik. Mbari ngono, follow beberapa akun autobase sing sesuai ambek ketertarikanmu, contohe koyok kpop. Nang kono, biasane akeh banget uwong sing ngirim menfess gawe nggolek mutual alias konco sing isok diajak ngobrol tentang topik tertentu. Nah, nek wes nemu sing koyok ngono, garek bales ae nek awakmu bersedia dadi mutual e. Biasane gak suwe wong sing bersangkutan bakal bales dan awakmu bakal entok siji mutual. Lakoni terus sampe awakmu nduwe akeh mutual.
Onok kejadian menyedihkan sing sampe saiki marai aku jijik dewe, yaiku pas aku kenek pelecehan seksual. Kejadiane pas SMA dan pas aku moleh sekolah. Pas SMA, aku biasa budhal moleh mlaku soale jarak omah ambek sekolahku cedek banget. Koyok biasa, aku moleh sekolah ngelewati jalan sing rodok sepi. Moro-moro teko mburi onok wong numpak sepeda sing njawil aku. Awale tak kiro koncoku dan kate tak sopo. Durung nyopo, moro tangan sing njawil aku iku mudun nang dodoku dan langsung ngeremes dodo tengenku. Aku langsung mbengok panik dan motor iku langsung miber ngono ae. Dadi gawe awakmu wedok, nek awakmu lagi dewean, ojok lewat dalan sepi. Soale dalanan sepi iku rawan terjadi pelecehan seksual. Ojok sampe awakmu kenek koyok aku yo rek.
Prank iku ancene iso garai jumbulno wong. Tapi wong-wong gerang biyen wes nganjurno penggawean iku ora apik nag ancene iku ora tepak waktune, contone nag wong sing diprank maeng atine ora enak, utowo lagi srengen ambek uwong. Nah terus nag diprank yo jelas tambah garai wong kene maeng tambah srengen terus mangkel, nah wong sing diprank iku jelas diamuki ora karuan. Mangkane nag nge prank iku delok-delok kondisine koyok opo ojo sampek sak enake dewe. Soale nag salah wong bakale ajor. Soale sing jenenge godoi wong iku asline yo ora apik. Terus iso dadekno perkoro ambek wong liyo opo maneh ambeh wong sing lagek dikenal.
Aku nduwe adik sing saiki kuliah dan ngekos nang Malang, jenengen Sirin. Sirin iki buru pertama kaline urip dewe nang kosan, dan de’e ngeroso kangelen dewe. Soale biasane nek nang omah, de’e terbiasa opo-opo dikancani. Tapi semenjak ngekos, de’e kudu opo-opo ngelakoni dewe. Wes ngono de’e arek e pemalu, dadi isin nek kate kenalan nang tonggo kos e. Sing paling nelongso iku pas nggolek mangan. Sirin iki bener-bener gak isok mangan nang njobo dewean, kudu onok sing ngancani. Nek gak onok konco, de’e bakal milih gak mangan. Pas tau kepekso mangan nang njobo dewean mergo wes keluwen banget, nang ati de’e rasane suedih banget. Opo maneh ndelok pelanggan nang rumah makan iku sing podo karo koncone dewe-dewe, marani de’e tambah sedih pindo.
Omahku kui cerak sawah. Dadine, neng omah kui kerep ono kodok mlebu neng jero. Senadyan, kodoke kui ora tekan mlebu jero kamar lan ruang tamu, nanging tetep wae yen delok kodok mlebu neng omah kui aku dadi gilo deloke. Ono kedadean sing marake aku gilo banget karo kodok. Kedadeane kui neng kamar mburi. Pas kui aku kebelet banget arep ngising, dadine ora delok opo-opo wae sing ono neng kamar mandi. Pas wis ngeroso rodo lego, aku lagi sadar yen ono kodok neng jero kamar mburi kui. Kodoke kui koyo delok aku terus. Bar kui, aku langsung cepet-cepet cawik lan lungo seko kamar mburi kui.
Ditolak universitas sing awak dhewe pengeni kui pancen rosone sedih. Sak sedih-sedih kui perasaan ditolak kampus idaman kui, awak dhewe ojo tekan nolak awake dhewe. Maksude, awak dhewe ora oleh ora nerimo opo wae usaha lan pengorbanan sing awak dhewe lakokoni selama iki. Penolakan kui kudu awak dewe trimo kanggo legowo. Persaingane kanggo keterimo neng kono kui angel. Yen awak dhewe wis wani kanggo jajal usaha neng kono kui wis apik. Mergo ora sitik wong sing wis nyerah sak durunge usaha. Awak dhewe kudu ngeyakinke marang awake dhewe yen awak dhewe kui wis ngusahake sing paling maksimal. Perkoro awak dhewe ora ketompo kui dudu mergo awak dhewe gagal utowo salah lek sinau nanging awak dhewe kudu mikire kui sebagai penyemangat kanggo terus sinau lan tetep ngoyok mimpine awak dhewe.
Pas aku kulia mesti aku garap tugas UAS iku ngepres ben ora dicontoni bocah soale duwe alasan kanggo ora nyudohi bocah-bocah. Nah aku ngelakoni iku maeng soale engko nag nyuntohi bocah-bocah podo ae bek bujuki dosen terus aku kan yo kenek doso. Akhire yo gelem gak gelem aku yo mesit ngerjakno ngepres ambek dinone ben iso duwe alasan sing temen-temen sio dadekno bocah-bocah iku percoyo ambek aku. Mangkane nag ono tugas UAS aku mesti ora tau ditakoki, soale nag ditakoki mesti jawabe durung mari ambek durung garap soale lagek ngerti nag ono tugas uas. Tapi ag pas waktu ngumpul barang aku mesti titip koncoku sing bedo kelas ben bocah-bocah ora ngerti.
Saiki wong-wong gampang banget tersinggung. Tekan hal-hal sepele wong iso lara atine. Misale, ono sing lagi basa-basi pas kumpul keluarga wong iso ora terimo pas ditakoni "kapan nikah?". Padahal, kui gur pitakonan klise. Ketoke, ora ono maksud sing olo seko wong sing takon kui. Dee mung kepengen ono bahan kanggo ngobrol wae. Wong sing gampang tersinggung kui iso wae gede ning lingkungan sing seneng mengkiritik. Seko cilik wis kerekam ning ingetane yen wong sing bedo kui mesthi dikritik. Dikritik kui artine ono sing salah seko salah siji aspek neng uripe. Dadi wong sing gede neng lingkungan sing koyo ngono, ora wani dadi bedo karo wong sing liyane.
Jeding sing ora tau diresiki iku mesti jemberi. Masio iku ora tau digawe tapi nag ora tau diresiki akhire marakno ambune sing ora enake pol. Nah ben ora marakno wong sing mlebu iku maeng jijik, nag prasaku yo kudu diresiki terus, soale nag ora diresiki iku mesti marakno ambu sing ora enak, terus sak liyane iku iso ae digawe enggon suso kewan sing ora-ora contohne koyok tikus, coro, ambek semut barang. Nah kabeh iku iso ae dadi sebabe jeding sing kemproh mergo ora resik ambek ora tau diresiki. Nag iso yo kudu diresiki masio iku telung dino pisan utowo seminggu pisan ben ketok resik ambek ora pesing. Mergo nag wes ambu sing jenenge jeding mesti ora karoan ambune.
Wingi nane pas aku dolan nang Wisdom Park sing ono nang pinggire kampus, aku delok ono bocah sing huwak-huwek, tibake pas aku tambah parek karo bocah iku maeng, tibake bocah iku mutah-mutah. Nah pas delok utahanae maeng moro-moro aku ngeroso gilo dewe mergo jember nag delok perkoro koyok ngunuku maeng. Yo asline ora sepiro tapi sing garai jember maeng iku rupane sing campur kuning-kuning piye ngunu koyok panganan sing mambu ambek ambune sing ora enake megilan. Mangkane aku langsung nyingkreh mergo nag suwe-suwe mesti wetengku melok mbunek-mbunek mergo ndelok perkoro kene maeng. Terus masio aku wes mireh, tapi yo isek ketok-ketoken ambek gilo dewe.
Kabeh wong mesti wedi nag kelem utowo klelep, nah perkoro iku wes lumrah kedaden kanggo wong sing ancene ora iso ngelangi terus wong sing duwe trauma ambek banyu utowo sebongsone iku maeng. Nah sing garai wong maeng wedi nag pas klelep iku akeh-akeh ora mergo ora iso ngelangi tok, tapi wedi nag wes ora iso delok perkembangane jaman mane alias maeti, iku wes dadi rahasiae wong akeh nag wong sing diwedeni polahe klelep nang jero banyu yo mok iku tok, terus nag nang desoku kabeh wong nag dolanan dewe nang jeru banyu masio iku cetek jublange mesti sing garai wong wedi klelep iku ora jublange tapi kalape sing biasane ngeblesno wong nang jero banyu sampek mati.
Sapa sing ora kaget yen ana wong mbengok. Ning kantin iki pancen lagi rame banget. Kabeh wong padha antri kanggo tuku jajan senengane. Ana bocah sing ngamuk ing salah siji warung. Kabeh padha bingung amarga dheweke ora ana apa-apa ujug-ujug ngamuk. Dheweke mbuaki jajan sing ana ing warung iku, ngobrak abrik warung sak isine. Kabeh pdha wedi lan akhire nyeluk satpam kanggo nyekel bocah iki. Bocah iki uga meh padu karo wong sing njajal misah dheweke karo bakul sing ana ing kantin. Kabeh pdha ngira bocah iki rada ora bek amarga ora suwi sak marine kedadean iku, dheweke wis ngguya ngguyu kaya wong ora duwe dosa.
Telek iku mesti marakno wong sing masi utowo sing delok iku mesti ngeroso jijik. Nah sing garai jijik iku maeng yo pirang-pirang contohne koyok rupane, ambune, ambek warnae barang. Nah nag wes kadung kenek telek yo gagi nang diumbah, soale ambune iku nag dibarno iku ora gampang ilang, terus nag pengen ambune langsung ilang iku nag ngumbah sing apik iku dicampuri karo lemah, nah nag wes ilang lagek diumbah karo sing jenenge sabun ben wangi. Iku maeng termasuk sarang teko wong tuwek-tuwek biyen kanggo ngeresiki tangan utowo sikil sing ancene ora sengojo nag kenek telek. Nah nag ancene masi wae wes jijik yo ojo liwat panggonan sing sekirane akeh teleke.
Yen misale, awak dhewe delok langusng kacilakaan neng dalan banjur ono polisi sing nakoni awak dhewe, awak dhewe ora perlu panik. Wong sing takon kui butuh penjelasan supoyo dheweke luwih ngerti tindakan opo sing kudu dilakoke seteruse. Yen awak dhewe ora salah kui, ora ono alesan kanggo sopo wae gawe awak dhewe dikunjara. Yen misale ditakoni kui, sing kudu awak dhewe lakoke, siji, awak dhewe kudu tenang lan ora emosional. Yen awak dhewe isih kaget utowo isih mangkel lan neso, awak dhewe ora iso ngekei penjelasan sing cetho. Sing keloro, awak dhewe kudu ngiling-iling kedadiane secara runtut. Sing ketelu, awak dhewe ora entuk ngurangi lan ngeluwih-luwih opo sing awak dhewe delok.
Perkara ujian, ana bedhane antara jaman biyen karo jaman saiki. Jaman biyen, ujian sekolah kuwi wajib mbunderi lembar jawaban sing mengko dikoreksi karo sistem komputer. Nanging, wiwit taun 2016, ujian iki wis mulai nganggo komputer lan mung ngisi uga milih jawaban. Yen ujian jaman biyen ya kudu nyiapake piranti kaya pensil 2B utawa pensil HB, pulpen mangsi ireng, penghapus, lan alas ujian sing saka kayu utawa kertas. Bar kuwi, pensil kudu wis dioroti lan pucuke ora oleh lancip amarga bisa njebol kertas ujian. Ning lembar jawaban kuwi ana isian bentuk bunderan sing kudu diwerna ireng lan kudu ketutup ben bisa diwaca karo komputer.
Iwak kui dudu siji-sijine bahan panganan sing amis neng pawon. Ono meneh panganan sing mambune amis. Bahan panganan sing tak maksud kui endog. Endog sing paling amis kui menurut endog pithik sing jenis ras. Menurutku, endog pithik kampung kui ambune ora seamis sing ras. Makane kui, awak dhewe kudu ngati-ngati yen pas masak endog. Awak dhewe ora gelem endog kui bececeran lan marake pawon dhewe dadi mambu amis. Yen endog kui wis bebecaran ngeresiki bakal angel lan ngilangi ambune kui luwih angel meneh. Awak dhewe uga kudu masak endog kui kanthi bener-bener mateng yeng arep mambu amise ilang. Yen endog isih setengah mateng, awak dhewe isih iso ngambu amis seko panganane kui.
Koncoku iku tau ngalami perkoro sing jarene deke iku termasuk perkoro sing ngisin-ngisini. Nah pas iku deke ambek pacare iku mlaku nang daerah malioboro. Terus pas iku deke iku lunggo ambek pacare karo mangan jajan sing dituku. Nah pas iku pacare iku nang jeding ora kondo deke, terus kursi sing nang pinggire maeng dilunggohi wong liyo. Mari ngunu deke iku langsung nyeluk pacare ambek celukan sing biasane digawe nyeluk pacare maeng, nah pas noleh tibake maelh dadi wong liyo, yo wong sing diceluk iku maeng yo mok guya-guyu tok. Nag prasaku iku se ancene ngisine yo soale jelas marakno wong sing nyeluk isine pol mergo sing diceluk ora wong iku maeng.
Sak durunge ngelakoke perjalanan adoh, awak dhewe kudu ngecek kondisi mobil utowo kendaraane awak dhewe. Mungkin sing paling penting dicek kui kondisi reme. Rem kendaraane awak dhewe isih pake opo ora. Soale yen reme awak dhewe ora pakem opo malah tekan blong kui medeni banget. Mergo awak dhewe ora ngecek, awak dhewe iso ciloko lan wong-wong liyane kui iso keno hal sing podo. Opo meneh neng kondisi dalan neng Indonesia kui sakeh sing durung apik. Akeh dalan sing durung diaspal. Yen ono dalan sing wis diaspal akeh sing wis bolong-bolong. Ditambah meneh dalane neng Indonesia iki akeh sing munggah lan midun. Medeni banget yen awak dhewe kudu lewat kono tanpa kondisi rem sing pakem.
Biyen tahun 2013 pas aku isek seneng dolan, aku mesti ngejak bocah-bocah sepedaan dolang nang endi ngunu sing sekirani durung tau diliwati, nah pas iku aku dolan nang daerah Cangar, nag kono dalane iku munggah mudon ora karoan terus dalane yo ciliki pol. Terus mari ngunu moro-moro koncoku iku ora iso ngerem, nah deke langsung berok-berok polahe wedi nag mlebu jurang sing jerone ora karoan. Mari ngunuku bocahe langsung nabrakno sepedahe nang dalan sing sise kiwo ben ora mlebu jurang masio bocahe rodok loro tapi untunge dalane maeng iku ora ono pagere akhire nyungsep nang suket-suket sing ancene nang galengane sawa. Yo isek blahi slamet ae.
Khewan sing kerep awak temoke koyo asu opo banyak kui yen misale ngoyak awak dhewe kui kanggo ngelindungi dirine dhewe. Yen awak dhewe ora ngeganggu, dheweke ora bakal nyerang awak dhewe. Dheweke koyo sadar yen dheweke kui lemah lan secara ukuran kui cilik banget timbangane menengso. Dheweke ngerti kekurangan kui. Dadi dhewek gawe sistem pertahanan dhewe. Khewan-khewan kui bakal nunjukke yen dheweke kui luwih kuit. Nanging sakjane kui, sing dheweke rasake kui wedi. Dheweke nutupi rasa wedine karo rasa wani utowo siap nyerang. Dadi yen awak dhewe iso nunjuke yen awak dhewe dudu anceman karo dheweke, dee ora bakal ngoyak awak dhewe.
Wong iku beda-beda. Ana sing gampang kaget, ana sing biasa wae nalika dikaget utawa diprank. Ngeprank kadang digawe karo wong-wong youtuber kanggo dongkrak wong sing bakal ndelok kontene. Nanging ana sisan wong ngeprank gur kanggo ngewenehi surprise ulang tahun. Loro karone uga nggarai wong sing ora biasa iku kaget banget. Yen gur kaget lan ora ngisin-isini isih ora papa. Nanging kadang ana prank sing nggarai wong isin nganti lara ati kayata misale ngeprank lan kandha yen dheweke diceluk kepala sekolah, nanging pas wis diparani ning kantore jebule ora ana apa-apa. Mula yen meh ngeprank wong, kudu didelok situasi lan kondhisine sik ya!.
Marai wong tuwa kuciwa kuwi dari babagan sing paling ngelarani seumur urip. Salah sawijine ya merga narkoba. Nanging ana wong kang isih duwe ati lan mutusake kanggo rehab kanggo ngobati rasa kuciwa kuwi. Panti rehabilitasi paling gedhe ning Asia Tenggara jebul ana ning Indonesia, yaiku Balai Besar Rehabilitasi BNN ning Bogor. Layanan iki dikhususake kanggo para korban sing nyalahgunakake narkoba. Panti rehabilitasi iki ambane 11,2 hektar lan duwe suasana tenang, suasana sing cocok kanggo rehabilitasi. Layanan ning kene uga dibagi miturut wektu kaya 3 kanthi 12 wulan. Biayane gratis lan ditanggung pemerintah sing penting pasien duwe identitas lan data diri pendukung sing lengkap.
Tumpukan sampah ancene saiki dadi masalah lingkungan sing ancene digetingi wong merko ambune iku sing jijiki ambek rupane sampak sing bosok yo marakno wong iku jember mergo nag bosok iku iso marakno set sing pateng kluget. Jarene koncoku sing daerahe omahe iku akeh owng buak sampah, yo perkoro iku ancene jijiki opo maneh nag sampek numpuk ora karoan terus ora diusungi mergo ora ono sing gelem. Terus sing garai jember maenh jerene deke iku ambune ambek sampah sing wes bosok karo blotrok iku sing gilani wong, soale nag wes kadung ngunuku mesti marakno laler metu, terus iso marakno penyakit sing reno-reno koyok weteng loro ambek liyane iku maeng.
Kaben wong iku mesti tau ngetut, mboh iku nang omah, nang sekolahan utowo nang panggonan liyane sing sekirane deke iki kudu ngetut. Nah wong ngentut iku asline yo ora kenek diguyu mergo iku ancene wes dadi kebutuhane kabeh menungso. Tapi ngentut iku yo iso dadekno wong sing ngetut iku maeng kisinen yo ono  mergo entute maeng saking basine, sampek wong sing nang pinggir-pinggire iku mambu. Nah ngentute maeng nang panggonan sing rame iku ora sepiro konangan mergo akeh wong, tapi nag nang panggonan sing ora sepiro rame terus entute muni banget menisan iku yakin bakale isine pol sing ngetut maeng, mergo jelas konangan ambek dadi wasenan wong akeh.
Apa sing ditandur iku sing bakal dipanen. Iki tembung sing mesti tak eling-eling ing uripku. Kudu percaya marang tembung iki. Tegese nggawe manungsa padha semangat kanggo nggayut cita-citane. Kayata nalika ketampa ing universitas sing wis dipengeni banget. Sakjane sinau tok iku kurang anggone ngewangi kene bisa mlebu ing universitas. Kudu ana babagan liya sing dilakoni. Ana wong sing ngomong yen kudu diewangi karo jalur langit. Donga marang gusti, tulung tinulung marang wong liya, mesti ngelakoni tindakan sing apik marang wong liya, bakti marang wong tuwa, lan tindakan apik liyane. Iki mana bisa ngewangi kanggo ngelancarke dalan supaya bisa mlebu universitas sing dipengeni.
Yen ana rencana lunga marang gunung, sing paling becik aja lunga dewean amarga ning alam, akeh banget hambatan sing marai wedi. Yen didelok saka mental, lunga menyang gunung dewean kuwi mbutuhake ketahanan mental sing luwih gedhe amarga kudu siap ngadepi akeh masalah sing ana ning gunung kaya kecelakaan lan kewan liar. Kamangka, persiapan mental iki penting banget. Yen munggah gunung karo kanca mbutuhake kerja sama tim sing kuat, dewan iki uga luwih lapis akeh persiyapane. Kudu ngerti kondisine dhewe lan bisa nguwasai medan lan rasa wedi. Yen wedinan lan ora siyap, munggah gunung kuwi bisa dadi sumber cilaka kanggo awak.
Ben kate ngelakoni ujian jenis opo ae, pasti awak dewe ngeroso ndredeg, dan iku wajar. Sing gak wajar iku nek awakmu njarno rasa ndredeg iku terus-terusan sing marai awakmu gak fokus pas ujian. Nek wes koyok ngono, akeh kemungkinan ujianmu gak bakal mulus dan hasil sing mbok entokno iku gak maksimal. Akhire pasti awakmu kecewa karepe dewe. Dadi onok beberapa cara cek awakmu isok rileks sak durunge ngelakoni ujian. Sing paling utama iku mantepno disik penguasaan materi sing dadi bahan ujianmu. Contohne nek awakmu kate sidang skripsi, berarti awakmu kudu menguasai skripsi ambek tetek bengek teori sing mbok nggo iku. Nek wes nguasai materi tapi sek ndredeg ae, dungo sing akeh. Dungo nang Tuhanmu masing-masing, njaluk dilancarno ujiane. Rong poin iku sing paling penting gawe persiapan ujian bentuk opo ae.
Saiki wes gak usum nyimpen file nang flashdisk, opo maneh disket. Jaman saiki nyimpen sembarang file iku nang Google Drive utowo platform online liyane. Selain kapasitase sing gede, awakmu gak usah bingung maneh kudu kelangan file mergo laptop rusak utowo flashdisk ilang. Soale kabeh file e wes kesimpen ndek akunmu dan isok diakses teko endi ae, mulai laptop sampe hp. Cara nyimpen file Google Drive yo gampang. Siji, gawe akun Google disik dan konfirmasi pembuatan akune. Loro, pilih file sing kate mbok simpen. Telu, klik upload dan awakmu mek garek ngenteni sampe file e berhasil diupload nang akun Drive mu.
Aku isih enom saiki. Supoyo iso dadi wong sing umure tuwo aku kudu puluhan taun meneh. Nanging aku wis wedhi yen aku kudu urip dhewekan pas wis tuwo. Dadi seko saiki, aku wis mikirke opo-opo wae sing tak lakoke yen aku kepekso banget urip dhewekan. Sing kesiji, aku tetep bakal nyambut gawe. Ora kudu kantoran lan kerjo sing formal. Aku mung pengen ngelakoke kui ben ono kegiatane dudu mergo ono duwite. Sing keloro, aku kudu olahraga sakben dino, paling ora aku iso rutin olahraga. Tak pikir kui penting. Soale yen aku lara ora ono sing iso jagani. Sing ketelu, aku bakal jajal telponan karo dulur-dulurku sing mungkin biyen ora iso kerep ketemu.
Awak dhewe mesthi ngeroso mangkel yen antreane awak dhewe kui diserobot. Seko pengamatanku ono akeh reaksi wong pas dheweke diserobot. Ono wong sing ora nesu blas pas diserobot. Iki tipe-tipe wong sing pasrah. Uga ono wong sing ora nesu, nanging isih ngandani neng wong nyerobot mau. Ono sing nesu nanging mung ngedumel tok. Kui wae ora banter. Biasane ngedumele kui karo gawe rupa sing kecut. Sing paling parah lan sing pareng arang ditemuke kui, wong sing pas diserobot langsung bengok misuh banter banget. Wong sing diserobot kui saking ora terimo iso napuki wong sing nyerobot mau. Untunge, tipe-tipe wong sing koyo ngene ki arang tak temoni.
Melu undian iku nyenengke banget. Senajan ora gampang kanggo bisa menang undian, nanging rasa tertarike iku nyenengke banget. Apa maneh nalika ngenteni undiane iku diundi. Rasa deg-degan ing ati iku sing nggarai ora bisa dilalekke. Senajan undian saiki akeh banget maceme, kene bisa milih meh melu undian sing kaya apa. Undian cilik-cilikan sing hadiahe mung duwit 10 ewu uga ana jng twitter utawa jenenge giveaway. Biasae undian iki diundi liwat alat sing ana ing laptop. Senajan mung 10 ewu, nanging yen dhuwit saka undian iku nyenengke banget. Mula ayo oadha melu undian supaya bisa ngerasakke seneng menang undian kaya ngene.
Sampah kui sok-sok numpuk neng ngarep omah. Yen wis ngongo, lingkungan sekitar omahe dhewe dadi ora resik. Wong-wong sing arep mampir utowo liwat omahe dhewe dadi ngeroso jijik. Supoyo kui ora kedadean, ono beberapa hal sing awak dhewe kudu lakoke. Sing kesiji, awak dhewe kudu sregep ngetoke sampah seko omah. Sampahe kui uga kudu diguak sak durunge jadwal tukang sampahe jupuk. Nek misale, awak dhewe telat mengko sampah sing ketumpuk dadi keokehan. Sing keloro, awak dhewe kudu ngiket plastik sampahe utowo sampahe wis ditoto kanthi rapi. Soale, tukang sampah kui sok-sok ora gelem jupuk yen sampahe ora didadeke siji neng kantong plastik.
Sopo ae pasti bakal sedih banget nek kenek PHK teko kantore, opo maneh nek wong iku gak nduwe penghasilan tambahan ndek luar gaji teko kantor iku. Mbasio talah sumpek ambek suasana kantore, de’e pasti bakal tetep bergantung ambek kantor iku demi isok tetep urip. Dadi nek ke-PHK, rasane bakal sedih dan bingung kudu yaopo maneh. Nek semisal awakmu ketemu konco sing mbari kenek PHK, ewangono koncomu. Gak butuh kata penyemangat, soale gak marai weteng wareg. Ewangi ambek hal-hal sing bermanfaat, contohe ngekeki lowongan pekerjaan. Dengan ngono, koncomu isok ngelamar kerjaan nang lowongan sing wes mbok keki iku. Sopo eroh engkok koncomu isok kecantol nang salah siji kantor teko lowongan sing mbok golekno iku, koncomu pasti bakal luwe seneng. Dadi nek awakmu nduwe konco sing mbari kenek PHK, keki lowongan kerjaan gawe de’e.
Lunga nganggo pesawat iku kudu cepak kanggo ning bandara paling ora 2 jam sadurunge budhal. Iki mana amarga kadhang pesawat bisa ganti jadual ndadak banget lan ora kabeh bisa langsung cepak budhal nalika ana jadual sing diganti. Ana cara supaya ora kari lan gupuh kabeh nalika numpak pesawat. Nomer siji, yen bisa kudu wis mari nyepakna kabeh sing meh digawa sewengi sadurunge. Nomer loro, bisa check in online amarga biasane panggon check in sing ana ing bandara iku antri banget. Nomer telu, turu sing cukup supaya ora karipan. Nomer papat, kudu ngerti ning endi lawang kanggo pesawate amarga bandara iku gedhe banget.
Aku tau keweden polahe delok tonggoku ono sing kelelep pas ngelangi nak waduk. Deke sak durunge klelep iku tangane iku tawe-tawe ambek megap-megap ora karoan. Untunge pas iku aku berok-berok terus ono wong ngarit akhire ketolong. Nah sing jenenge kelelep iku sisebabno wong ngelangi sing ngelangine iku moro-moro ambekane iku kecampur ambek banyu sing ono nang pinggir-pingire maeng. Terus banyu iku maeng kesedot sing akhire dadekno ambekean sesek soale oksigen sing disedot maeng ganti karo banyu maeng. Mangkane nag ngelangi iku kudu ati-ati ben ora klelep utowo pemanasan disek ben ora dadekno anggoto awake iku kaku pas ngelangi terus iso dadekno kelelep.
Meh kabeh wong iku mesti tau ngalami kleru nyeluk jenenge wong. Nah kadang wong sing kleru iku maeng ora kok mergo disengojo tapi ancene lali ambek jenenge  wong sing dicelok maeng. Nah Sing garai isin iku maeng ora kok mergo klerune maeg, tapi ono perkoro liyane sing ancene marakno wong sing kleru oleh nyeluk maeng isin, yoiku wong sing diceluk iku langsung ngomong nag jenenge ora iku, terus wong sing diceluk iku maeng ambek konco-kooncone sing ancene kenal apik ambek wong sing diceluk maeng. Nah iku mesti bisane marakno wong sing diceluk iku dadi isine megilan mergo kleru oleh nyeluk jenenge wong iku maeng nang ngarepe wong sing diceluk.
Ancene sing jenenge utahahn nang endi-endi iku mesti mangkelno ambek jijiki. Terus roto-roto wong yo mesti nganggep nag iku termasuk perkoro sing paling mangkelno sak liyane teleke kewan. Nag wes ketemu perkoro koyok ngunuku ben ora dadekno pikiran sing anek-aneh polahe roso jijik maeng, yo palang mirih wae ambek ngadok teko panggonan iku soale ambune barang kan yo ora enak, durung nag ono laler sing mencok nang kono terus akhire miber ambek mencok-mencok nang panggonan sing biasane ono nang sekitar kono. Terus nag ono panganan biasane yo kenek menisan, terus dipencoki ambek laler ikur sing akhire kadang dadekno weteng loro.
Akhir semester wingi koncoku ate digodahi ambek bocah-bocah sak kelas ben jumbul polahe hadiah ulang tahun sing disiapno karo bocah-bocah iku coro. Tapi pas dino iku bocahe tibake ora jumbul blas tambah corone diwedekno ambek bocah-bocah sak kelas karo diumbul-umbulno. Jarene koncoku maeng, "jumbul polahe hadiah koyok ngeneki wes ora berkelas blas, padakno bocah cilik ae", terus koncoku maeng ngomong "nag sing jenenge hadiah sing jumbulno iku kudune hadiah sing nyenengno ati tapi nag hadiah sing ecek-ecek nginiki yo ora ngefek nang aku". Nah Jumbul polahe oleh hadiah iku maleh karek wonge sing oleh seneng opo ora ambek hadiah iku nag ora seneng yo dadine koyok koncoku maeng.
Kabeh wong mesti tau duweni pengalaman sing paling nyenengno nang jero uripe. Masio iku wong sugeh utowo wong biasa. Pengalaman paling nyenengno nag jero urip yaiku waktu-waktu sing iso garai awakmu ngerasakno roso seneng, bahagia, ambek pengalaman anyar sing durung tau mok werui. Lah perkoro iku maeng mesti tau kedaden nag angger uripe uwong. Masio iku diarani pengalaman paling nyenengno nag jeru urip. Tapi asline perkoro koyok ngunuku yo iso ae kenek dianggep dadi gurune wong urip soale iso nguwei pelajaran urip sing iso digawe ngadepi urip nang masa sing ate teko. Dadi pengalaman paling nyenengno nang jero urip ancene apike megilan. Opo maneh kanggo bocah enom saiki.
Salah siji penyebab rem iki rusak yaiku anane brake fade utawa kurange fungsi rem amarga kampas rem ora tau diopeni utawa diganti. Kondisi iki rawan banget kedadian ning daerah sing mudhun kaya ning pegunungan. Kemampuan kanggo ngerem iki saya suwe saya mudhun lan bisa mbahayakake kanggo para pengemudi lan uga penumpang. Brake fade iki marai rem ora bisa dikendalikake. Bedha saka vapor lock, brake fade iki ana amarga umur rem sing wis lawas. Senajan gonta-ganti minyak rem, yen wis ngalami brake fade biyasane kudu ganti mesin. Amarga kuwi, rem iki dadi salah siji babagan sing penting sak durunge nyetir mobil utawa motor.
Keleru mlebu jeding iku ancene gelek dilakoni wong-wong sing biasane kebelek. Tapi iku yo ora dadekno perkoro sing ngisini nag ancene ora ono wong blas ambek sepi. Tapi nag ancene ono wonge yo iku bakal dadekno isine megilan, biasane iku gelek kedaden koyok contone nang hotel, nang penginapan, nang kantor, nang cafe ambek liyan-liyane. Kan asline sing garai isin kan ora mlebune tapi sing garai isine iku nag konangan wong ambek nag diwasi karo wong. Nah iku sing dadekno wong isin. Tapi nag nang panggonan umum sing ora jelas endi kanggo lanang ambek kanggo sing wedok yo ora masalah contone koyok nang terminal, iku kan campur ora karoan endi sing lanang ambek sing wedok yo ora jelas pokoke bayar.
Ditolak dalam hal opo aen ancen marai sedih banget. Opo maneh nek ditambah krungo cemooh wong liyane. Iku tambah marai awakmu luwe terpuruk maneh. Onok satu hal sing isok mbok lakoni, yaiku apresiasi dirimu sendiri. Ketokane ancen aneh, ketolak tapi kok diapresiasi? Saiki pertanyaane tak walik, ancen opo’o? Ketompo utowo ketolak podo-podo berproses e, podo-podo berjuang e, sing nentukno iku kan nasib. Dadi nek awakmu ketolak, berarti iku wes takdire, dan iku gak isok mbok atur. Sing mek isok mbok lakoni iku berterima kasih nang awakmu dewe soale wes gelem berusaha dan berjuang sampe sejauh iki. Dadi gawe awakmu sing gagal, ojok lali apresiasi segala usaha sing mbok lakoni yo rek.
Sopo ae pasti bakal ngeroso isin nek lagi ngalami celono suwek. Opo maneh suweke iku nang panggon umum sing pasti bakal akeh uwong sing nyawang. Nek wes ngalami iki, biasane wong e iku mek isok meneng tok. Soale nek atek obah, bakal ketok suwekane dan marakno tambah isin pindo. Nek awakmu ndelok onok kedaden celono suwek koyok ngono, cepet-cepet silihono jaket gawe nutupi iku mau. Terus kancanono wong iku gawe tuku celono. Baru nek wong iku wes entok celono anyar, jupuk maneh jaketmu. Awakmu isok berbuat apik nang wong liyo, dan wong iku mau pasti bakal suwun pol nang awakmu soale wes ditulungi.