mteb/NusaParagraphEmotionClassification huggingface dataset:
Demit kui medeni mergo awak dhewe ora ngerti pastine asale seko endi. Ono wong sing ngomong yen demit kui cerito gawean wong disik supoyo awak dhewe nurut karo wong tuwo. Ono uga sing percoyo yen demit kui makhluk seko dimensi sing bedo karo dimensine menungso. Mungkin, ono uga wong sing ngeroso yen demit kui sakjane alien. Mergo, asal usule sing ora cetho kui, wong iso gawe spekaluasi sing ora mutu. Secara umume kui, opo-opo sing ora pasti kui marake awak dhewe wedi, mergo awak dhewe ora iso ngiro-ngiro opo sebenere benda kui, utowo seko endi kui asale saktenane. Pikirane awak dhewe banjur neng endi-endi.
Aku nduwe konco, jenenge Dina. Asline arek e iku apikan banget, cuma gampang emosi nek perkoro dikondo singkek, padahal de’e wong Jowo asli. Contohe koyok isuk iki, aku dijak sarapan bareng karo Dina. Mbari ngono onok koncoku sing liyane nggabung nang mejone awak dewe. Awale seh sek anteng ae, sampe koncoku iki nyeletuk “Kek, singkek” nang Dina. Berhubung kesabarane Dina iki wes setipis tisu, arek iku langsung nyiram raine koncoku iku nganggo es tehne dewe. Koncoku langsung kabur mergo isin mari disiram karo es teh karo Dina. Mbari ngono de’e sek meneng terus sambil ngelanjutno mangane. Berhubung de’e gak komen opo-opo, dadi aku melu meneng ae.
Jeding kemproh iku roto-roto mesti marakno wong sing delok utowo masih iku mesti jember ambek jijik. Nah sing garai jijik ambek jember maeng yoiku salah sijini ambune sing ora enak, sing garai ambune iku maeng metu polahe ora diresiki maeng akhire dadi ngerak sing akhire marakno ambu ora enak. Terus sak liyane iku yoiku onone ngerak kuning utowo coklat nang tekele sing iso dadi sumberi ambu sing ora enak. Nah nag ancene diresiki terus biasane mesti ilang kerak kuning maeng terus ambune yo ora bakal ono ambu sing ora enak iku maeng. Mangkane nag ono jeding kemproh iku paling ora diresiki. Terus akhire dadekno ambu ora enak metu.
Koyok biasa, Mail ambek konco-koncone ngajaki Jono gawe dolan pas preian. Jono sing gak betah nang omah jelas gelem ae dijaki dolen. Awale merka bal-balan nang Lapangan Desa. Mergo kepegelen terus ngeroso gerah, Mail ngajak gawe renang nang kali. Kabeh podo setuju, tapi Jono meneng ae. Durung sempet nolak, tangane Jono wes didarik disikan ambek konco-koncone. Pas tutuk kali, kabehe langsung nyoplok kaos dan asal diuncal ngono ae sak durunge nyemplung nang kali. Jono mek isok ndeloki koncone sing podo nyemplung, gak wani nyedek mrono. Pas dikongkon koncone melu nyemplung, Jono langsung nolak mergo de’e mbiyen tau kelelep dan trauma gawe renang maneh. Akhire karo koncone dijarno dan Jono mutusno gawe njogo klambine konco-koncone.
Kadang nek awakmu dewean, pasti bakal bingung banget kudu lapo ae. Opo maneh nek gak onok konco sing isok dijak dolen bareng. Padahal, onok akeh banget kegiatan sing menyenangkan dan isok dilakoni dewean. Siji, mlaku mlaku cedek omah gawe ngirup udara seger. Loro, moco buku sing wes numpuk nang rak dan mek dadi pajangan tok. Telu, dekorasi ulang kamarmu ben onok suasana anyar dan isok ngilangno sumpek. Papat, nulis opo ae sing lagi onok ndek pikiranmu. Limo, olahraga ringan sambil ngerungokno lagu ben aktivitas iku mau gak keroso mboseni. Terakhir, ngelakoni hobi sing wes jarang mbok lakoni. Iku mau kegiatan-kegiatan sing isok mbok lakoni dewean pas nang omah.
Penyesalan sing paling gedhe kui salah sijine yen ora ngerampungke pendidikan. Wong tuwane awak dhewe kui nguliahke awak dhewe ora sitik. Akeh pengorbanan sing dilakoke wong tuwone dewe ben awak dhewe iso entuk urip sing sejahtera. Koyo koncoku. Dee wis kuliah luwih seko 10 semester, saiki arep mlebu semester ke 12. Dee isih arep ngerampungke studine nanging uripe wis rodo ora cetho. Setahun wingi dee lemu banget nanging pas ketemu saiki bobotne ngurang akeh banget. Rupane ketok kesel banget mergo garap skripsi disambi nyambut gawe. Mungkin iki mung perasaanku, nanging tak gateke kui rambute makin tipis. Dee sambat terus babagan skripsine. Padahal, dee durung ono progres opo-opo selama 3 sasi.
Dino iki aku bakal budhal nang kantor panggon aku diinterview. Sak durunge, marine aku ngelebokno berkas lamaran nang kono, aku dikabari nek aku nduwe kesempatan gawe interview. Nek aku lulus interview, berarti aku bakal diterimo kerjo nang kantor iku. Jam 7 isuk aku berangkat ke omah soale kantore adoh dan jadwal interview ne iku jam 9, dadi aku ngusahakno wes onok nang lokasi sak durunge jam 9. Nang kono, aku dikeki nomor antrian gawe interview dan aku kebagian nomer siji. Dadi pas pintu ruangan dibuka, jenengku sing paling pertama diceluk. Aku melbu ruangan dan ngelakoni interview koyok sing wes direncanakno. Sayange, aku akeh banget gak isok jawab pertanyaan sing dikeki. Rasane utekku ngeblank kabeh sampe gak isok mikir opo-opo. Mergo iku, aku ketolak dadi karyawan dan aku metu teko ruangan dengan perasaan kecewa.
Biasane, nek aku ngising neng kamar mburi kui suwe banget. Sebenere ngisinge cepet, nanging ngenteni midune sing suwe. Aku biasane sok gowo HP neng jero kamar mburi supoyo aku ora bosen. Yen gowo HP, aku iso delok-delok video, dolanan gim, utowo ngerongoke lagu.  Aku tau ngerasake hal sing ora penak pas aku lagi ngising kui. Pas lagi penak-penak delok HP, ngerti-ngerti sirahku kui ketibanan sesuatu. Pas sesuatune kui tibo meneh seko sirahku, aku delok neng ngisor jebul cecak sing nibani sirahku mau. Aku langsung gilo nyampur karo wedi pas kui. Rasane aku dadi ora mules meneh. Aku cepet-cepet metu kamar mburi.
Saiki lagi marak banget nikah muda ndek kalangan uwong-uwong. Gak onok salahne kok nikah muda, asal umure wes legal sesuai aturan negara. Cuma kadang sing marai mangkel iku nek wes onok sing nyalahno uwong sing durung rabi padahal umure wes tergolong tuwek. Padahal durung tentu uwong iku wes ketemu ambek jodohe, makane durung ndang rabi. Selain iku, pernikahan iku hal sing sakral dan gak oleh digawe guyonan. Pernikahan bedo ambek pacaran sing isok putus nyambung kapan ae, dadi gak oleh gampangno ngono ae. Butuh persiapan sing uakeh dan bener-bener mateng cek proses kabehane isok lancar. Mulai teko biaya sampe kesiapan mental sisan.
Aku biyen nag sekolah mesti gelek diancam ambek koncoku sing uireng ambek gedene pol sak kelas kon nyontoni deke nag ono PR. Sing diarane penggawean ancam yaiku pengawean sing dilakoni ben wong liyo iku rugi nag ora nurut ambek deke, yoiku wong sing ngancam. Terus polahe aku kepegelen diancem terus, akhire aku muring-muring terus aku sangu gepok nang jero tas ben nag bocahe ngancem kenek gawe gebok bocahe maeng. Masio iku engko garai aku blahi paling gak ben bocahe ora wani ngancem aku maneh. Nah pas iku temenan bocahe ngancem maneh terus aku ngadek jipek gepok sing wes tak siapno tak gepokno nang bocahe sampek ampun-ampun. Mari ngunu bocah sak kelas melok gepuki bocahe menisan soale gelek diancem deke.
Wes dadi rahasia umum nek SIMAK UI iku mesti dadi saingan e UM UGM. Hal iku mergo mereka podo-podo dadi kampus ternama nang Indonesia, terus podo-podo gak atek duit pangkal nek melbu. Wes ngono, arek sing daftar SIMAK pasti gak isok melu UM. Hal iku mergo tanggal pelaksanaan e mesti barengan. Nek awakmu kepingin melu SIMAK UI, gatekno cara iki. Siji, nggawe akun nang situs penerimaan UI. Loro, unggah foto berwarna ukuran 4x6. Telu, gawe pendaftaran anyar. Papat, ngelakoni verifikasi pendaftaran. Limo, upload berkas persyaratan pendaftaran ujian. Enem, bayar biaya pedaftaran. Pitu, unduh kartu ujian masuk. Nek wes mari, awakmu isok melu SIMAK UI.
Teknik grounding yaiku salah siji teknik pengendalian kanggo mudhunake serangan panik. Teknik iki kebukti bisa ngilangi rasa panik lan bisa ngurangi gejala iki yen ana serangan maneh. Carane ngelakoni teknik iki yaiku fokus marang barang-barang sing ana ning sekitar banjur nyeket 4 barang kaya misal boneka, pulpen, kertas, lan uga ska panunggale. Kanggo nambahi rasa tenang, jajal ngerungokake swara ning sekitar kaya swara manuk, angin, udan lan yen ana ning jero ruangan kipas angin uga bisa kanggo terapi. Banjur ngambu barang sing ana ning sekeliling kaya parfum utawa minyak aromaterapi. Lan sing pungkasan, jajal kanggo ngerasakake panganan kaya permen uga cemilan.
Awit biyen sampek saiki sing jenenge roso sedeh mesti ora iso diadohi teko uripe mengungso. Terus wong sing ngalamai roso ngeneki biasane ora gampang ilang sedehe opo maneh nag roso sedehe maeng kedaden teko perkoro anggota keluargae ono sing mati. Roso sedeh nginiki tambah angel ilange soale wong iku maeng bakal ono roso abot nang atine sing garai roso sedeh maeng tambah gede. Mangkane roso sing koyok nginiki kudu nang diilangno ben wong sing ngalami nang iso ngadepi uripe karo normal. Lah carane ngilangno yo kudu ambek pikiran karo prasongko sing apik, soale pikiran ambek prasongko sing apik maeng bakal dadekno pikiran ambek ati maleh ora sedeh. Mangkane nag ngalami koyok ngeneki mikiro sing positif ojo sing ora-ora.
Wingi aku petok koncoku sing sing kerjo nang ibu kota negoro iki. Penggaweane ancene dadi pegawai salah sijine nag TV swasta nasional sing wes terkenal acarane apik-apik. Lah wingi pas petok ambek bocahe, deke cerito nag nang nggone kerjo iku bocahe kudu kerjo totalitas gak oleh guyon soale didelok wong akeh hasile. Lah mari ngunu, pas bocahe nyekeli kostum sing bakale digawe suting, tibak'e dek'e petok ambek artis sing lagi rame nag acara yes bos. Dadi pas iku bocahe senenge pol ketemu ambek idola sing saiki lagi rame-rame ne ambek terkenal nag idola iku wonge apike megilan ambek fans-fane. Mangkane bocahe langsung jaluk foto karo idola iku maneg kampung ono kesempatan.
Serangga sing onok nang omah iku kadang nggangu pol. Wes ngono, serangga koyok laler ambek coro iku marakno omah iki ketok gak kerawat soale rong serangga iku kan uripe nang panggon sing rusuh. Wes ngono serangga iku isok nggowo penyakit gawe wong omah. Nek wes ngono, wayahe awak dewe nyegah ben serangga iku gak melbu nang omahe awak dewe. Koyok ngene carane ben omahe awak dewe bebas serangga. Siji, jogo omah tetep resik. Loro, resikno sisa panganan. Telu, rutin ngganti sprei. Papat, ojok nggantung klambi. Limo, rutin resikno pawon karo jedhing. Terakhir, cek kondisi saluran banyu. Iku mau cara sing isok mbok praktekno.
Yen awak dhewe ngatre neng swalayan utowo super market kui rawan banget diserobot. Yen wis ngono, awak dhewe iso dadi emosi lan iso ngelakoni perkoro-perkoro sing iso ganggu wong liyane, antem-anteman misale. Ben ora diserobot ono beberapa hal sing kudu awak dhewe gateke. Sing kesiji, awak dhewe kudu fokus. Sak ben antreane maju, awak dhewe ora entuk telat melu maju. Sing keloro, awak dhewe kudu nanggo alat sing cocok karo barange sing arep dituku. Maksude, yen belonjoane akeh awak dhewe luwih milih nganggo troli timabangane keranjang. Sing ketelu, awak dhewe kudu mastike meneh yen ora ono barang sing lali dijupuk. Yen awak dhewe kudu jupuk barange kui, seko awal, awak dhewe ora entuk belonjo dhewekan. Paling ora, awak dhewe dikancani karo 1 wong.
Seko kelas 1 SMA, aku melu ekstra kulikuler tonti utowo peleton inti. Siswa sing lagi wajib melu diwehi latian baris-berbaris. Pelatian kui dianggep penting kanggo ngelatih fisik lan disiplin. Seko latian kui uga, dipilih siswa-siswa sing duwe potensi mlebu tim inti baris-berbaris sing ono sekolah. Aku sadar yeng fisikku kui kaku lan ototku uga lemes banget. Senadyan, kahanan fisiku sing koyo ngono, aku kepilih mlebu tonti sekolahan. Aku awale ora percoyo pas jenengku diceluk. Nanging tak delok-delok, ora ono sing maju. Pas jenengke dicelok meneh, aku maju. Selama sesasi awal kui, aku isih heran kiro-kiro opo alesane aku dipilih. Soale, pas aku delok videoku neng baris ketok banget nek gerakanku sing paling elek. Nanging tetep, aku seneng banget iso bareng-bareng karo konco-konco baris neng tim inti kui.
Krungu utowo delok pengumuman kelulusan awak dhewe kui, mungkin, momen sing paling ngebahagiake selama sekolah. Akhire, awak dhewe iso lanjut neng jenjang berikute. Nanging, awak dhewe kudu ngerti yen kelulusan iki ora mung seko usaha awak dhewe wae. Ono wong-wong liyo sing berperan ning kesuseksan kui. Sing pertama kui, wong tuwo. Kelulusan awak dhewe kui ngebuktike yen dongo karo usahane nyekolahke dhewe kui ora sio-sio. Sing keloro, guru. Kesuksesan kui uga artine kesuksesan kanggo gurune awak dhewe. Guru wis berhasil mulang awak dhewe seko awal tekan akhir. Dee wis berusaha nyusun materi-materi pembelajaran sing gampang dipahami karo muride. Kelulusan kui ora mung kesuksesaan kanggo awak dhewe tok.
Pertama kaline aku arep nampil tari kui, aku iling rosone wedi banget. Kui dudu pentas sing gedhe, nanging pas neng ruangan tari kui aku pancen dipilih karo guruku kanggo nampilke tarian Buru Kidang neng ngarep konco-koncone sing uga penari. Aku ora ono persiapan soale aku lagi diandani langsung pas kui. Jantungke rosone koyo arep mandeg. Tangan lan sikilku kabeh dadi adem. Koyo neng ujung tangan lan sikil kui wis ora ono nyowone. Sikilku uga kerasa lemes. Tekan aku diundang neng ruanganku isih dredeg. Pas aku gerake tangan ngibaske sampur kui tanganku isih gemeter. Naging suwe-suwe, aku iso nikmati gerakan lan musike.
Saksi kacilakaan sing paling wedi, saksi kacilakaan sing ora mung delok nanging ngersake. Maksudku wong sing paling wedi pas ono kacilakaan kui korban sing slamet. Korban sing slamet seko kedadean kui bakal iling terus tabrakaan kui. Perkoro kui iso gawe korban dadi trauma. Mungkin wonge kui bakal wedi sak ben ketemu hal-hal sing ngilingke dheweke pas kecelakaan kui. Misale dheweke kacilkaan pas lagi udan. Dadine wong sing dadi kurban kui ora wani neng dalan pas lagi udan. Opo malah dheweke ora gelem numpak mobil lan montor meneh. Kedadean kui bener-bener marake dheweke wedi ono neng dalanan. Dheweke ora gelem nyupir lan ora gelem diboncengi. Kui mungkin banget.
Ketompo neng perguruan tinggi kui perkoro sing kudu awak dhewe syukuri. Emang, duwe gelar sarjana saiki ora ngejamin kanggo entok gawean lan urip sing sejahterah. Mergo akses komunkasi sing wis luas banget, awak dhewe duwe peluang duwe urip berkucukupan senadyan ora duwe gelar opo-opo. Nanging, awak dhewe kudu iling yeng ora kabeh wong sing lulus SMA sederajat iso ngelanjutke sekolahe. Alasane werno-werno, ono sing kepentok biaya, ono sing kudu kerjo kanggo nyambung urip keluargane, ono sing langsung dijaluk nikah, lan liya-liyane. Iso ngelanjutke sekolah kui bukane ora ono gunane blas. Kampus kui panggon awak dhewe golek relasi. Neng kono awak dhewe iso ngasah cara pikir lan ngebuka wawasan awak dhewe perkoro donyo sing ternyata ora si cilik sing awak dhewe bayangke.
Seneng polahe oleh penghargaan yaiku roso seneng sing teko nang ati polahe penghargaan sing getrimo ambek wong sing oleh penghargaan maeng. Roso seneng sing koyok ngeneki iku apek wae soale tondone wong iku maeng nyukuri opo sing diolehi. Tapi sing garai ora apik yoiku nag wes kecampuran ambek roso sing liyane, koyok roso pamer, roso pengen dielem-elem uwong, ambek roso-roso sing akhire nang arah sing elek. Masio awitane iku maeng apik tapi nag oleh nyalurno roso seneng maeng elek, akhire yo dadi elek roso seneng maeng. Roso seneng koyok nginiki kudu diati-ati soale yo iso garai roso elek koyok roso iri. Mangkane nag duwe roso ngeneki kudu sing sak wajare ae oleh mujudno.
Aku asline ora masalah ambek sing jenenge sampah, tapi sing garai mangkel yoiku bentuke ambek rupane nag wes bosok. Rupani iku sing gilani ambek jijiki sing ora kenek dijelasno jijike iku maeng koyok opo. Tapi jarene koncoku sing jijikan ambek sampah, iku ngarani nag sing garai jijik iku ambune sing ora enake pol, terus ono ngiler-ngilere sing blotrok koyok linet sing garai jember. Opo maneh nag wes campur ambek awahe rendeng yo tambah jemberi pol, soale sing ngiler-ngilere maeng campur ambek banyu sing nang pinggir-pinggire sing akhire dadekno kabeh-kabeh endut ambek ambu sampah sing ora enake megilan. Terus mari ngunu banyune ikuloh sing koyok peceren rupane.
Isuk iki, arek kelasku ketok luwe judes timbang biasane. Aku bingung lah, iki opo’o arek-arek kok koyok ngene. Pas tak takoni, kabeh jawabane podo singkat tapi nyelekit. Dan iku gak mek beberapa tok, bener-bener arek sak kelas podo judes nang aku kabeh. Iku marakno aku kepikiran, aku mbari onok salah opo. Pas istirahat mangan awan, aku dijak mangan bareng karo Putri, salah siji koncoku teko kelas liyane. Aku langsung cerito nang de’e nek arek kelasku podo judesi aku kabeh dan takon iki aku onok salah opo. Jare Putri, gak usah dipikiri, dan de’e ngajak ngobrol terus sampe waktu istirahate entek. Mbari mari kabeh aku mbalik kelas. Buru ae aku buka pintu, moro-moro onok suara terompet pas nang kupingku. Aku tambah kaget maneh pas koncoku bareng-bareng nyanyikno ulang tahun gawe aku. Moro nang siraku dikeki topi kerucut sing biasa digawe pesta ulang tahun. Moro onok koncoku onok sing nyodorno kue sing wes onok lilin sing disulut. Aku sing sek shock mek nyebul asal-asalan. Dadakno arek-arek sengojo njudesi aku gawe ngekeki surprise koyok ngene nang aku.
Wingi ika, Anisa dolan menyang omahe bulike sing lagi wae mbabaran. Anisa niat dolan karo ndelok dulur anyare. Bayi sing lair yaiku bayi lanang. Anisa diterna bulike menyang kamar bayi. Dheweke nggumun banget nalika ndelok kamare sing resik banget. Kamar bayi iku ana ing ngarep dewe lan sebelahe kamar bapak ibune. Warna kamare biru campur ijo kaya swasana langit lan tanduran. Warna iku uga nggarai kamar kerasa seger banget. Temboke ana gambar gunung, awan, wit-witan, kembang, lan sapanunggale. Ambune kamar iku khas bayi yaiku ambu minyak telon. Anisa njajal gendong bayi iku sepisan lan langsung dideleh maneh amarga bayine nangis wae.
Panganan utowo ombenan sing digawe neng panggon sing reged kui meshti hasile ora higienis. Yen panggone wae wis reged, ora ono sing ngejamin panganan utowo ombenan sing digawe neng kono iso resik. Masalahe sebenere dudu resik opo regede. Masalahe kui luwih neng panggon kesehatan panganane. Panganan sing digawe neng panggon sing reged iso wae gowo penyakit. Penyakite kui iso ditularke seko piranti masake lan panggon masake. Yen loro kui ora tau diresiki, awak dhewe ojo ngarep yen panganan utowo ombenan sing dihasilke seko panggon kui panganan sing sehat. Awak dhewe ora gelem keno penyakit seko panganan utowo ombenan sing awak dhewe konsumsi.
Menungso nag jember karo panganan sing endut iku wes lumrah polahe panganan sing endut maeng iso dadekno penyakit ambek sak piturute maeng. Lah biasane wong sing sampek jember ambek panganan sing endut maeng yo polahe panganane sing endut iku maeng wes ora kenek dipangan utowo saking endute sampek ora kenek diresiki akhire dadekno roso jember mergo saking nemene pangan iku maeng. Yo ancene kadang panganan sing endut iku isek ono sing kenek diresiki barang mergo endute sing ora nemen. Tapi ono sing nemen barang mergo endute iku wes kenemenen. Nah teko endute maeng ae kenek didelok, opo endute maeng kenek diresiki opo ora, nag ancene kenek diresiki biasane yo ora sepiro jemberi.
Wis seminggu sak jok aku ditinggal karo pacarku sing kuliah ana ing Jerman. Saben dina aku rasane ora arep mangan. Atiku mung bisa angen-angen pacarku sing adoh. Aku isih ora bisa mikir kanthi tenang amarga saben jam kepikiran karo pacarku. Senajan saben dina telponan, nanging rasane tetep beda. Apa maneh jame beda banget. Ning kene isuk, ning Jerman bengi lan sawalike. Rasa kangen iki nggarai aku sedih lan kudu nangis terus. Aku mung bisa nyawang fotoku lan fotone pacarku nalika lagi mangan bareng, mung bisa nyawang videoku lan pacarku nalika lagi dolan bareng ning mall. Aku kudu sabar ngenteni setaun maneh nganti pacarku balik saka Jerman.
Iwak laut iku nduwe nutrisi sing duwur pol. Tapi, tetep akeh uwong sing gak seneng mangan iwak mergo mambune sing amis pol. Masakan iwak sing sek mambu amis iku berarti ngolahe gak tepak. Aku nduwe tips masak iwak ben gak amis. Siji, pilih iwak sing sek seger ben gak amis nemen. Gatekno tekstur iwak, nek gak lembek berarti sek seger. Loro, sak durunge dimasak, cuci iwak nganggo banyu adem gawe ngilangno bakteri penyebab amis terus digaringno nganggo paper towel. Telu, rendem iwak nang wadah isi susu selama 20 menit. Kandungan protein nang susu iku isok marakno rasa iwak dadi luwe seger. Papat, campurno uyah karo gulo, terus taburno nang iwak. Menengno dilut, terus bilas maneh. Terakhir, coba masak iwak nganggo cara didhang utowo rebus.
Wes dadi budaya ket mbiyen nek onok arek sing ulang tahun, de’e pasti dadi bahan ceplokane konco-koncone. Mulai teko diuncali tepung, diuncali ndhog, disiram banyu, pokok wes dadi koyok adonan kue lah. Bahkan sampe saiki, budaya nyeploki iku sek onok akeh, terutama nang kalangan arek sekolahan. Padahal budaya nyeploki gawe ngerayakno ulang tahun iki gak banget. Guduk seneng, sing dadi korban iki pasti luwe nelongso. Mereka gak onok salah gak onok opo malah digoroi. Durung maneh iku ceplokane nemplek kabeh nang klambi, rai, karo rambute. Ngresikno bekas ceplokan iku angel, dan mambu amis ndhog e iku angel banget ilange. Isok sampe sak minggu dewe baru isok ilang. Pokoke budaya sing siji iki akeh eleke lah.
Wong sing kelelep kui mesthi ngerasake wedi. Dheweke ngeroso panik. Dheweke ngerti yen dheweke ora iso slamet kanggo usahne dhewe. Logikane dhewe bakal bengok-bengok jaluk tulung. Nanging kenopo, awak dhewe ora iso ngerungke wong sing kelelep kui. Jawabane, mergo dheweke pancen mergo ora iso bengok-bengok, soale pita swarne ketutup. Pas wong kelelep kui mesthi usaha ben iso tetep napas. Pas arep jikuk napas kui, ora sengojo ono banyu sing mlebu lewat irung utowo mulute. Supoyo banyune kui ora mlebu neng paru-paru, pita swarne mungkin ngalangi banyune. Nanging emang, ono wae wong sing kelelep banyune wis tekan paru-parune. Kui sebabe kenopo wong sing kelelep kui ora ono swarane.
sing jenenge roso sedeh polahe pisah ambek konco yoiku roso sing getun, geloh, utowo kuwatir sing kenemenen sing akhire dadikno roso sedeh nang jero ati. Roso koyok ngene iki asline ora apik gawe kabeh uwong soale iso wae garai ati bingung. Sak liyane iku ono sing ngarani nag sing jenenger sedeh polahe pisah ambek konco iku yo apik soale iku dadi simbol nag hubungane ambek koncone iku maneg apik'e megilan sampek-sampek nekakno roso koyo ngunu. Tapi ancene roso koyok ngunu kudune diilangno ben konco-koncone awak dewek kabeh tambah iso berkarya ambek iso berkembang. Lah terus ambek awak deweke sisan ben iso terus maju.
Salah sawijine kegagalan sing lagi akeh ditontonake ning sosial media kuwi salah sawijine gagal ning perguruan tinggi amarga kurange dhuwit kanggo bayar sekolah. Akeh bocah padha ngalah karo keluwargane amarga perkara ekonomi sing lagi mudhun pas rampung pandemi. Saka pengalaman iki, ana cara sing bisa marai mahasiswa ora ninggalake kuliah. Kaping pisan, mahasiswa bisa njupuk magang sing berbayar. Kaping pindho, mahasiwa bisa golek kerja sampingan lan kaping telu, mahasiswa bisa nggolek beasiswa saka kampus kanggo mbiyayani kuliah. Uga mahasiswa bisa dadi asisten penelitian sing bisa dibayar. Cara-cara iki pancen ora kabeh bisa dilakoni, nanging ya bisa dadi alternatif ben ora pedhot kuliah.
Dino iki berjalan normal koyok biasane. Ket isuk aku berangkat kuliah koyok biasane. Nang kelas, aku ngerungokno materi sing disampaino karo dosen koyok biasane. Pas istirahat pergantian mata kuliah, aku ngobrol dan guyon-guyon koyok biasane. Kabeh berlalu koyok biasane, gak onok sing spesial. Pas jam 3 sore, aku balik kos koyok biasa. Tutuk kos, aku adhus koyok biasa. Mbarine adhus, aku ditelpon karo koncoku nek de’e lagi nang ngarep kos dan kate ngekeki sesuatu. Berhubungan ancen gak kepikiran apa pun, akhire tak iyani ae. Buru ae metu, wes onok sak gerombol arek jurusanku sing nganggo pernak-pernik ulang tahun dan kabeh nyanyikno selamat ulang tahun gawe aku. Pertamane aku bingung, tapi aku langsung iling nek iki dino ulang tahunku. Konco-koncoku langsung ngekeki kue cilik sing onok liline, tapi lali gak disumut. Kabeh podo panik soale gak onok sing nggowo korek. Akhire aku pura-pura nyebul lilin, dan kabeh melu nyoraki. Dino iki tak kiro bakal dadi dino biasa koyok biasane, tapi aku lali nek saiki iku aku ulang tahun dan koncoku kabeh ngekeki surprise.
Rem blong iku suatu kejadian ndek ndi rem kendaraan iku gak isok digawe dan marakno kendaraan iku gak isok dimandekno. Rem blong iki wes dadi akeh banget penyebab kecelakaan nang dalanan ndi ae. Penyebab kecelakaan mergo rem blong iku paling akeh dialami pas nang jalan tol. Hal iku mergo nang dalan tol iku roto-roto wong-wong podo ngendarai montore nganggo kecepatan sing duwur pol. Gak onok montor nang dalan tol sing mlaku alon, pasti podo banter kabeh. Nek pas kedaden rem blong, montor sing berkecepatan duwur iku luwe angel gawe dikendalikno soale bakal angel mandeke sisan. Hal iku sing marakno akhire terjadi kecelakaan nang dalan tol.
Utah iku ancene barang sing jemberi ambek sing gilani, terus roto-roto wong mesti mangkel nag delok. Nah sing garai mangkel iku maeng ora kok utahe tok, tapi yo ono pirang-pirang perkoro contone koyok ambune sing nyengate koyok wong sing mencret, mari ngunu rupone barang, rupone iku maeng sing paling gejengkeli ambek uwong-uwong soale koyok panganan mambu sing wes ajore ora karoan. Yo ancene sing jenenge utahah  iku mesti jengekelno ambek jemeberi, tapi ikan durung karoan nag disengojo mutahe, kan mutah kan yo ora ono sing gelem ngalami perkoro iku. Nah wong sing mutah iku yo mesti ora gelem, tapi piye maneh, sing jenege mutah kan ora kenek diperkirakno.
Simbahku pancen wong sing eman-emanan karo panganan, jare ben panganan bisa dipangan utawa digawa bali karo putune. Nanging kebiasaan iki marai akeh wong pegel amarga kadhang simbah lalian yen nyimpen panganan. Salah siji contone yaiku pas simbah nggawe manisan saka kates mengkel utawa sing setengah mateng. Simbah wis nggawe kabeh bahan manisane nanging lali yen kates kuwi dideleh ning njero wadah beras. Pas dijupuk kates kuwi wis kematengen lan bosok amarga kesuwen diimbu. Amarga bosok, dadine nggilani yen arep dinggo manisan. Jebul, simbah kuwi ngimbu kates wis suwe amarga iling yen masku arep ngunjungi simbah minggu iki lan arep diwenehake.
Jaman saiki gelek akeh bocah sing dadi korban enyekan sampek ora wani metu ambek kenek mental mergo dielokno ora karoan, padal jamanku biyen elokan ambek enyekan iku wes dadi panganan mendino, mangkane ora gaok nag digojloki sampek entek barang yo wes biasa mergo kat cilik ancene wes dadi panganan sak bendino. Nah sing garai wedi polahe digojloki maeng iku ora kok sing gojloki iku tapi gojlokane iku sampek nyelo eleke awak ambek kekurangane awak barang sing akhire marakno awake sing digojloki maeng dadi elek nang motone uwong-uwong. Nah perkoro iku maeng ancene sing saiki wes dipengeng ambek ojo sampek kedaden nang endi-endi, nag jaman biyen iku se wes biasa.
Telono sing moro-moro suwek ancene mangkelnoe pol opo maneh nag kedadean nang ngarepe wong akeh, yo tambah ngisin-ngisine. Sing garai isin iku maeng yo ora opo-opo asline tapi perkoro sing garai suweke telono maeng sing garai isin-isinei wong. Terus sak liyane iku maeng yo ono perkoro liyane koyok contone roso kuwatir nag sing nang jero telono maeng ketok ambek sing ora pantes didelok maeng ketok uwong. Mangkane akeh-akehe wong mesti isen ambek mendelep nag telonone maeng iku suwek ambek jebol. Tapi kabeh kan karek wong sing ngalami perkoro iku maeng nag ancene deke iku wonge ora ngurusan ambek awake yo bakala menengae.
Guyonane bocah jaman saiki iku kadang keliwat ngawur. Sembarang kalir didadekna bahan guyon. Ora keliwat sisan wujude awak utawa fisik sing dadi bahan gojlokan. Gampang banget yen ngilokna kayata "awakmu kuru kaya triplek", "kon lemu kaya sapi", lan guyonan sing ngilokna wujude awak liyane. Sakjane guyonan ngene bisa nggarai wong liya lara ati amarga ya iki wis kebangeten banget. Yen wis wong liya lara ati amarga guyonane kene iku berarti guyonan iku wis kebangeten. Kene uga kudu ngerti watese supaya ora kebangeten lan nggarai wong lara ati. Mula luwih apik ngehindari utawa wis kudu mandheg anggone ngilokna wong liya apa maneh ngilokna wujude awake kanca.
Akeh wong sing ancene nag diancem iku wedi, terus yo ono wong sing diancem iku ora wedi, nah biasane sing garae wong sing diancem maeng sampek keweden iku polahe sing ngancem, nag bocah cilik sing ngancem terus ora duwe opo-opo sing digawe ngancem yo mesti ora bakal medeni wong sing diancem, tapi nag sing ngancem maeng wong sing kereng ambek gowo barang sing kenek digawe ngancem contohne koyok gaman, silet, utowo tembak barang yo mesti bakal wedi wong sing diancem maeng. Mangkane wong wedi nag diancem iku asline ora mergo ancemane maeng, tapi mergo wong sing ngancem maeng. Terus, yo ono ae wong sing ora wedi nag oleh anceman polahe wong sing diancem maeng ancene duwe dekengan sing kenek kanggo ngadepi anceman maeng.
Sing garai wong mangkel polahe penggawean iku dioyok wong liyo iku ora mergo sing ngoyoko utowo penggawean maeng. Tapi omongan sing wes diomongno ambek janji sing wes ditokno. Polahe perkoro loro maeng iso dadekno srengene wong nang wong sing nguwei penggawean maeng soale omongane molah-maleh ambek ora iso nepaki janji. Yo kabeh wong iku wes ngerti asline ambek perkoro sing koyok nginiki tapi isek ae kedaden polahe atine maeng ora mantep terus kenek dibijuk ambek wong liyo. Dadi, sing diomongno ambek wong siji maleh ora ditemeni mergone wes oleh sing luweh janjikno karo penggawean maeng. Mangkane saiki wong akeh sing musuhan sak koncane sing podo penggaweane barang yo biasane maen srundul koyok ngunuku.
Utang utowo pinjaman iku tanggungan wajib sing kudu dibayar soale onok transaksi pembelian siji barang utowo jasa secara kredit dan kudu dibayar nang jangka wektu tertentu. Nang dunyo akuntansi, pinjaman iku pengorbanan ekonomis gawe kepentingan masa depan sing bentuke penyerahan aktiva ambek jasa, karo wes onok kesepakatan ambek rong belah pihak nang masa lalu. Nek nang urip sehari-hari, utang iku nyilih duit nang wong liyo mergo onok keperluan sing kepepet tapi gak nduwe duit, dan bakal dibalikno sesuai perjanjian sing wes disetujui karo rong belah pihak. Nominale gak mesti gede, isok sisan mek sitik tok. Pokok sembarang kali bentuk peminjaman duit iku jenengen ngutang.
Salah siji coro supoyo awak dhewe iso ngurangi dampak seko kondisi serangan panik kui, awak dhewe iso gunake indra awak dhewe. Awak dhewe iso nyebut 4 perkoro sing iso awak dhewe delok, 3 perkoro sing iso awak dhewe rungoke, 2 perkoro sing iso awak dhewe ambu, lan 1 perkoro sing iso awak dhewe cicipi. Misale pas keno serangan panik kui awak dhewe lagi neng teras omah, awak dhewe iso delok neng sekitare dhewe ono opo wae. Awak dhewe jajal ngeroke swara-swara sing ono neng sekitare dhewe. Awak dhewe iso narik napas karo ngambu opo-opo wae aroma sing ono neng terase dhewe biasane. Sing terakhir kui, ora mesthi. Awak dhewe ora mesthi ngidilat opo sing ono neng teras, opo meneh yen terase kui reged.
Masio akeh wong sing nag delok utahan iku mangkel ambek jijik polahe barange iku maeng ambune ora enak ambek piye ngunuku. Tapi sing jenenge mutah iku yo kabeh ora ono sing gelem soale loro kabeh. Masio ngunu akeh sing nganggep nag utahan iki isek kenek diempet ambek dibetah-betahno. Tapi nag wong loro utowo wong mabuk nang kendaraan yo mesti ora ngiro bakal iso ngempet. Soale mesti lorone. Tapi sing jenenge sifat jijik iku ancene bedo-bedo angger uwong, ono sing langsung mireh nag apan masi, ono sing melok kudu mutah, yo ono sing kadang wetenge iku melok bunek-bunek polahe delok utahan iku maeng. Tapi yo ono maneh sing ora ngurusi barang.
Pas isih SD neng sekolahan, aku tau dolan golek harta karun karo konco-koncoku. Gurune awak dhewe ngekui petunjuk neng endi harta kui didelike. Harta karun kui jebul coklat sing bentuke koin dibungkus nganggo kertas emas. Aku lan konco-koncoku seneng banget pas nemu coklate kui. Aku iling banget coklate kui mergo awak dhewe disik goleke kui angel banget. Aku pengen tuku coklat kui nanging aku ora ngerti tukune neng endi. Pas, aku lagi belonjo karo ibuku neng super market. Aku delok coklat kui. Aku langsung jingkrak-jingkrak, jaluk ibuku nukoke coklat kui. Akhire, aku iso mangan coklat kui, senadyan dadine ora tuku akeh mergo aku wis keakehan permen neng omah.
Sing paling marai mangkel yaiku yen ora sengaja kena gebuk karo uwong sing jelas-jelas kuwi salah sasaran. Salah sasaran saiki sering dikaitake karo wong utang lewat aplikasi utawa pinjaman online sing ora tanggung jawab. Identitas sing kesebar iki uga bisa dadi salah siji faktor kenapa akeh wong kang salah sasaran amarga identitas sing ana ning aplikasi lan identitas ora padha. Kadhang para penagih utang iki ya sukur nggebug yen mung ndelok saka alamat sing ana. Banjur yen diwales utawa diseneni balik, mesti bingung amarga salah sasaran. Kamangka saiki yen ana penagih utang salah sasaran, wong bisa luwih wani lan wani nggawa gaman amarga kedadian iki ngerugikake wong liya.
Bayi iku kadang bisa ngalami angel turu kaya wong gedhe. Akeh sing dadi penyebabe misale kebliblingen utawa krungu swara sing akeh saengga bayi ora bisa turu kanti lengger. Yen bayi ora bisa turu kanti lengger biasane rewel, nangis terus lan mesti tangi pas wektu tengah wengi. Swara telpon, swara bel, swara wong omah sing omong-omongan bisa nyebabake bayi tambah ora bisa turu. Mula yen ana bayi ing omah, kudu ngati-ati nalika ngomong. Yen wis wektune bayine turu ora oleh banter-banter lek ngomong. Mula ayo padha empati karo bayi sing ana ing omah supaya kabeh bisa ngerasa tentrem ana ing omah!.
Pisah karo kanca iku wis wajar. Kabeh sing ketemu mesti uga ngalami pisah. Supaya ora kaget yen uug-ujung pisah karo kanca, ana cara sing bisa dilakoni. Nomer siji, ora papa kanggo nangis nalika sedih banget. Nangis ora nggarai ketok lemah, nanging nangis bisa nggarai ati lega. Nomer loro, kudu iling senajan pisah karo kanca kene isih bisa hubungan lewat sosial media. Jaman wis berubah, kabeh sing adoh bisa kerasa cedhak amarga wis ana sosial media, HP, lan sapanunggale. Sing terakhir, bisa nggolek kegiatan liyane kayata olahraga, nulis, ngerajut, lan kegiatan sing akeh manfaate liyane supaya ora kelingan sing sedih-sedih babagan pisah karo kanca terus.
Aku seneng banget karo salah siji bocah NCT yaiku Mark. Saliyane dheweke duweni kepribadian sing sopan lan apik, bocah kelairan Kanada iki uga duweni praen sing bagus. Mripate amba, alise nanggal sepisan lan kandel banget. Rambute biyasane diwarnai macem-macem. Mark tau ngewarnai rambute biru, jambon, abang, lan soklat. Dhuwure kurang luwih 175 senti. Mark uga duweni kesenengan yaiku nulis geguritan lan maca buku. Sadurunge dadi penyangi, Mark biyen duweni impen kanggo dadi panyerat novel. Mark saben dina bakal ngewenehi panggemare semangat kanggo ngelaksanakake kegiyatan sing ana ing dina iki. Dheweke uga duwe lagu sing digawe dewe kusus kanggo panggemare sing judule child.
Biyen pas aku isek cilik, aku karo bocah-bocah iku gelek bluron nang jublang ambek embong sing nang pinggire deso. Nah pas bluron iku maeng ono salah sijine koncoku iku moro-moro ngilang, terus bocah-bocah podo munggah kabeh soale wedi kabeh nag klelep koyok bocah iku maeng. Terus tibake bocah iku moro-moro metu mane ambek megap-megap. Terus bocah-bocah maeng mok plolang-plolong tok soale isek ketinggingen ambek bocah iku maeng. Mari ngunu koncoku sing mari metu maeng ngomong, "cok lapo koen mentas kabeh". Terus bocah-bocah melbu maneh ambek ngajaki koncoku maeng terus digleto dase soale medeni bocah akeh. Tibake bocah iku maeng slurub ambek sengedan nang inggire damen-damen.
Kanggo sebagian wong, bis dadi pilihan transportasi sing utama. Alesane mungkin mergo kui transportasi antar kota sing biasa ditumpaki, iso mergo sing paling murah, utowo kui iso ngeterke awak dhewe luwih cerak karo kota tujuane dhewe. Yen misale, awak dhewe ketinggalan bus kui, awak dhewe ora usah panik. Sak iso mungkin, awak dhewe kudu tenang lan golek dalan metu seko masalah kui. Soale, ono alternatif kendaraan umum liyane. Misale, awak dhewe numpak sempur. Biasane, masalah sing awak dhewe temoke pas numpak sepur kui. Neng kota tujuane dhewe kui ora ono stasiun. Nanging awak dhewe iso midun neng stasiun paling cerak lan iso numpak ojek utowo taksi daring neng tujuane dhewe.
Toilet resik iku isok marakno uripe awak dewe luwe sehat. Hal iku mergo kebersihan toilet iku terjamin dan wes pasti higienis. Makane iku, awak dewe kudu rajin gawe ngeresikno toilet nang omahe awak dewe. Nek isok seh sampe kinclong ben enak didelok. Cara gawe ngeresikno toilet sampe kinclong iku ngene. Siji, nganggo cuka putih karo baking soda sing dicampur. Loro, nganggo minuman soda. Telu, siram nganggo banyu lemon. Papat, nganggo pemutih pakaian. Limo, nganggo kaporit. Terakhir, nganggo cairan pembersih kerak. Garek pilih salah siji ae, terus koseken toilet koyok biasa, mbari ngono disiram. Wes deh, toiletmu bakal kinclong koyok anyar maneh.
Sing jenenge wong salah nag nyelok uwong iku asline wes biasa nang uripe menungso. Mangkane wes ora atek isin. Nah sing jenenge salah nyelok uwong maeng iku termasuk salah sijine perkoro utowo kelakoan sing ancene iku ora disengojo ngelakoni kesalahan nang wong liya ambek nyelok jenenge sing ancene ora jenenge wonge maeng. Nah polahe salah iku maeng akhire deke sing nyelok wong iku maeng akhire isin mergo rumongso salah. Nah asline nag deke langsung jaluk sepuro bakal ora dadi isin mergo ngerti nag salah maeng. Tapi nag wes ngerti salah tapi kok diterusno yo tambah isine megilan mergo wes ngerti salah tapi ora gelem ngakoni salahe.
Undian iku akeh banget maceme. Ana undian sing hadiahe cilik nganti undian sing hadiahe gedhe banget misale montor utawa umrah. Kanggo wong-wong sing ngerasa ora pati bejo mesti wegah kanggo melu undian amarga wis ngerasa ora bakal menang. Nanging apa salahe kanggo njajal melu undian. Senajan undiane ora mbutuhake dhuwit kanggo dhaftar bisa melu wae. Peluang kanggo menang undian pancen ora bisa diprediksi. Nanging logikane, yen gelek melu undian ya bisa wae peluang kanggo menang sayah gedhe. Mula ora perlu kuatir dhisik nalika melu undian. Sing penting wis njajal kanggo melu, urusan menang apa ora iku wis kalebu urusan mburi wae.
Nalika pas SD lan SMP Sampeyan ora duwe prestasi opo-opo, terus pas SMA iki kepengen duwe sesuatu sing iso dibanggake, aku iso ngewehi carane. Sing kepisan, golek hal sing diminati. Pilihane bakal akeh opo meneh neng jaman internet koyo ngene ki. Nanging, ojo wedi salah pilih peminatan. Soale, sampeyan isih enom. Tugase sampeyan kui golek pengalaman sak okeh-okehe supoyo iso dadi bahan pembelajaran kanggo masa depan. Sampeyan uga kudu ngerti minat sampeyan kui iso dicapai dhewenan karo wong liyo. Yen iso dhewekan, koyo melu OSN misale, sampeyan gari nyiapke niat lan mental kanggo awakmu dhewe. Nanging yen minat kui ngelibatke wong akeh, sampeyan kudu ono usaha sing luwih kanggo nyatoke tujuan. Misale, tujuane pengen menang turnamen basket. Artine, kabeh wong kudu latian podo kerepe podo kesele.
Yen misale wong tuwo awak dhewe lara lan ora mari-mari, awak dhewe kudu iklas ngelepas kepergiane wong tuwone dhewe. Bukane awak dhewe nyumpahke ben wong tuwone dhewe kui cepet mati, nanging awak dhewe kudu ngerti koyo piye lorone urip koyo ngono. Ora iso ngopo-ngopo dhewekan, kudu dibantu karo anake. Padahal sing jenenge wong tuwo kui ngeroso duwe kewajiban ngurus anak-anake senadyan anak-anake kui sak jane wis iso ngurus uripe dhewe-dhewe. Piyambakipun ngeroso anak-anake kui isih cilik terus. Neng sisi sing liyo, wong tuwo kui ogo ora kepenakan yen ngeropoti anake terus. Yen wis koyo ngono, awak dhewe sebagai anake kudu bisiki wong tuwone dhewe, yen ora opo-opo menowo bapak utowo ibu pegen balik disikan marang Gusti Allah, awak dhewe neng kene iso jogo siji karo liyane. Krungu kui wong tuwone dhewe mesthi bakal lego ngehembuske nafis sing pungkasan.
Awak dhewe sebagai bocah enom kui kerep ngewehi konco-koncone dhewe kui hadiah kejutan. Nanging, sebenere ora mung cah-cah enom wae sing seneng dikei hadiah kejutan, wong tuwo uga seneng. Mungkin, dheweke ora ngetoke yen dheweke seneng, nanging dhewe sebenere seneng yen anake ngekei hadiah neng dheweke. Hadiah kui iso gawe wong tuwo ngeroso dihargai. Anak kui akeh sing gengsi utowo isin-isin nyatake perasaan sayang marang wong tuwane. Kanggo hadiah kejutan kui, iso dadi salah siji carane. Awak dhewe iso ngewehi hadiah kui pas dino ulang taun utowo hari dadi pernikahan wong tuwane awak dhewe. Mungkin, awak dhewe ora perlu ngewehi hadiah kejutane kui sering-sering, cukup pisan-pisan wae.
Pas kuliah kui, aku melu aktif melu organisasi neng kampus. Aku melu organisasi sing ngurusi kesenian tari Aceh. Selama aku dadi pengurus neng kono, ono wae masalah sing awak dhewe adepi, terutama perkoro wong-wongane sing bedo-bedo. Pas kui, ono rong pengurus sing nesu-nesunan perkoro tanggung jawab kerjane. Ono wong sing ngeroso tanggungan kerjane kui dijupuk karo wong liya. Nanging pas ono masalah, wong kui sing dijaluk tanggung jawab. Dheweke kui ora trimo. Pas lagi ono forum, dee nyene-nyenin wong sing jupuk tanggung jawabe.  Dheweke kui nesu mergo yen misale ket awal wis ono obrolan sing genah perkoro kui ora bakal kedaden.
Hadiah kejutan kui ora mesthi dikei neng wong sing lagi seneng wae. Wong sing lagi sedih uga iso. Harapane wong sing lagi sedih kui bakal terhibur bar nompo hadiah kui. Nompo hadiah kui marake wong ngeroso disayangi. Yen wes ngeroso disayangi kui, wong bakal ngeroso uripe luwih berharaga lan rasa sedihe kui sitik-sitik bakal ngurang. Wong sing sedih kui mungkin malah ora butuh hadiahe. Luwih butuh wong-wong sing dheweke percoyo ono neng sampinge. Nanging awak dhewe uga kudu ngerti, koncone dhewe kui sedihe mergo mergo opo. Mungkin, yen gara-gara lara ati kui ora masalah dewehi hadiah kejutan, nanging yen mergo ono wong utowo anggota keluarga sing sedo rasane ora ilok.
Dina Senin wingi, aku lagi ana ning omah karo adhiku. Pas awan, adhiku turu lan ora ngomong yen ana kanca sing arep ning omah. Banjur, pas adhiku turu, ana wong sing ndhodhok lawang lan mertamu. Pas aku mbuka lawang, ana bocah wadon nganggo klambi basket sing mlebu omah tanpa permisi lan ngomong ora sopan marang aku. Banjur dekne lungguh ning ruang tamu tanpa permisi. Aku mung bingung banjur munggah nggugah adhiku amarga aku yakin kuwi mesti kancane. Pas adhiku mudhun saka kamar, bocah sing mertamu kuwi kaget amarga jebul wong sing diundang kuwi mau dudu adhiku tapi aku. Dekne mikir yen aku lan adhiku mirip lan saiki mesti isin yen ketemu aku.
Nag petuk ambek idola mesti kabeh wong bakal ngerasakno roso seneng polahe ketemu idola. Roso seneng nginiki kadang iso dadekno polah siong orah karuan. Terus, sak liyane iku, yo iso dadekno pirang-pirang kelakuan sing gawe mujudno roso seneng iku maeng. Roso seneng sing koyok ngene iki asline yo oro opo-opo selaki iku normal. Soale kadang ono sing duwe roso seneng sing koyok maeng tapi ora iso ngontrol gawe mujudno roso senengen sampek idolae keplayu ambek keweden karepe dewe. Lah terus piye ben idola maeng ora keweden, yo jogoen roso seneng iku maeng ben ora kebacut senenge sampek dadekno perkoro sing dimangkeli ambek idolamu.
Kanggo aku, luwih gampang ngapali rupane wong sing tak temoni, timbangane iling jenenege. Dadi misale, pas isih sekolah disik, ono wong liwat neng ngarapku. Aku iso ngerti kui sopo seko perawakane lan cara mlakune. Mergo isih sering ketemu, aku isih iso apal jenenge. Nanging pas kuliah kui, aku ketemu wong akeh banget lan intensitas ketemune uga arang-arang. Dadi misale neng musala, bar salat, neng jejerku ono wong sing tau kenalan karo aku. Perawakane gede. Rambute dheweke kui keriting rodo ngembang. Dhewke nganggo koco moto. Sak ben awak dhewe ketemu dhewe kui mesthi nganggo batik. Aku ngeroso, aku kenal karo wong iki. Nanging mergo aku lali jenenge makane ora tak sapa.
Biyen pas lomba agustusan nang sekolah, koncoku iku moro-moro munggah nang panggung soale diceluk, nah tibake deke maeng salah kringe soale ancene jenenge rodok mirip karo tonggone. Nah pas iku deke raine abang soale kisinen. Mari ngunu deke disoraki bocah akeh sak sekolahan polahe salah oleh ngeringekno. Ket iku bocahe westi nag agustusan ora tau melok lomba polahe wes kadung kisinen karo perkoro sak durunge. Tapi saiki bocahe wes rodok luwong wani melok lomba maneh. Yo jarene deke, biyen iku ancene pengalaman sing garai deke isin dewe nag eleng ambek perkoro iku biyen. Tapi deke mesti ora ngurusi maneh soale iku kan wes suwe, pas deke isek smp biyen.
Pas aku SD aku gelek dolanan jumpritan. Dolanan iki koyok sengedanan, tapi luweh enak soale nag sing kenek engko di kongkon golek'i koncone sing wes nge tit disiki. Pas aku ambek koncoku iku sengedan tobake wes ngeliwat omah sing wes suwung pirang-pirang tahun. Nah aku ambek koncoku nang kono singedan tibak'e moro ono koyok bocah cilik sing endase gundul iku nang ngarepe awak dewek kabeh, lah aku ambek koncoku yo berok-berok ora karuan. Sampek wong sing omahe nang pinggire omah iku podo moro gowo senter kanggo delok sopo sing berok-berok. Tapi aku karo koncoku wes kadung mlayu ora karuan akhire mlebu omahku ambek langsung ngombe ambek keringeten terus awak dredek ora karuan.
Yen misale awak dhewe lagi neng tengah dalan lan awak dhewe lagi sadar yen reme montor kui blong, ono beberapa hal sing awak dhewe lakoke. Sing kesiji, awak dhewe kudu tenang. Sing keloro, awak dhewe iso minggir disik yen posisi kui lagi ora neng tengah banget. Yen misale, awak dhewe lagi neng tengah dalan, awak dhewe iso ngekei tanda sen yen awak dhewe arep minggir. Sing ketelu, yen misale durung iso minggir, awak dhewe kudu ngindari montor lan kendaraan liyo. Awak dhewe ora kepengen ono wong sing ciloko mergo reme awak dhewe wis ora pakem. Sing kepapat, awak dhewe iso ngedandani disik montore dhewe sak durunge lunga adoh.
Demam panggung kuwi dadi salah siji isu sing sering kedadian marang kabeh wong, apa maneh seniman sing arep nampil ning nduwur panggung. Demam panggung iki uga gejalane macem-macem kaya sesek, ndredeg, nganthi ana sing meh semaput. Kamangka kuwi, akeh artis sing nduwe cara kanggo ngilangake demam panggung. Sak durunge manggung, mesti kudu latihan kanthi bener lan uga nyiyapake alat sing arep dinggo pas pentas. Banjur ana sesi meditasi lan dunga bareng ben ngerasa luwih tenang ning nduwur panggung. Lan sing paling pungkasan lan paling penting kuwi yaiku fokus marang awake dhewe tanpa ndelok wong liya ben bisa oleh hasil sing mbungahake.
Awak dhewe kerep dolanan pas cilik. Salah sijine, awak dhewe kerep ngidoni panganan utowo ombenin supoyo ora dijaluki terus karo konco-konco. Diidoni kui maksude ben wong sing arep jaluk podo jijik dadine wong kui wegah utowo ora sido jaluk. Nanging nek dipikir-pikir meneh saiki, kui rodo ora masuk akal. Maksudku, sing jijik kui ora mung wong liyo, awak dhewe dadi gilo deloke. Senadyan kui idune idune dhewe, nanging tetep wae kui idu. Bentukane kui podo wae karo idune liyane, tetep marake jijik. Panganan lan ombenan kui neng wis mlebu mulut bakal kecampur karo idu, pancen. Ketoke biyen kui ora masalah, nanging saiki kok aku mikir tetep jijik. Soale idune kui ono neng jobo lan iso awak dhewe delok.
Koncoku tau cerito yen dheweke tau kelelep. Pas cilik kui, koncoku bedo banget koyo saiki. Dheweke kui cilikan dugal lan pecicilan banget. Neng sekolahan, dheweke dikenal karo bocah-bocah lan guru-guru kui sebagai siswa sing nakal. Pas kedadean kui, nek rasalah pas poso Ramadon opo wayah preinan liyane, dheweke nyegur neng kali buri umahe. Dheweke bener-bener dhewekan pas kui, ora ono konco-koncone. Jebul pas kui, dheweke nyemplung neng bagian kali sing paling jero lan aruse pas lagi banter banget. Dheweke kaget, banjur bengok-bengok jaluk tulung. Bejone, dheweke ora keli. Terus ora suwe ono pakdene teko nulungi. Pas wis mentas, jarane dheweke gemeteren lan ora arep adus neng kono meneh.
Sebagai wong tuwo yen ngerti anak lulus ujian, awak dhewe uga melu seneng. Nanging kebahagian kui ora mung dirasake tok, luwih apik yen kelulusan anak kui dirayake. Perayaane ora kudu gede-gede sing paling penting dee ngeroso usahane selama iki kui dihargai. Kanggo bocah-bocah sinau kui ora gampang. Yen iso milih, dee pengene mesthi dolan terus karo kancane. Sinau kui pancen lungguhe nanging kesele podo karo bar olahraga. Bedone yen olahraga awake sing kesel, yen sinau uteke sing kesel. Mergo kui, awak dhewe kudu ngewehi penghargaan karo anak. Opo meneh yen bijine isih kurang seko harapan. Awak dhewe kudu nyemangati anak, yen usahane kui wis cukup. Perkoro hasile koyo piye awak dhewe tetep sayang karo dee.