mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ การเดินรถโดยสารประจำทางในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลในปัจจุบัน แบ่งเป็นเส้นทางรถโดยสารขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพเอง ทั้งหมด 8 เขตการเดินรถ จำนวน 123 เส้นทาง, เส้นทางรถโดยสารร่วมบริการ จำนวน 115 เส้นทาง และเส้นทางที่มีรถโดยสารขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ และรถโดยสารประจำทางร่วมบริการ ให้บริการร่วมกัน จำนวน 25 เส้นทาง รวมทั้งหมด 213 เส้นทาง โดยเริ่มให้บริการประจำวัน ตั้งแต่ราว 03:30-05:00 น. และยุติการให้บริการประจำวัน ตั้งแต่ราว 21:00-00:00 น. นอกจากนี้ ยังมีรถให้บริการตลอดคืน ซึ่งจะคิดค่าธรรมเนียมเพิ่มจากปกติ
ทรานส์จาการ์ตา ทรานส์จาการ์ตา () เป็นระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษในจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย และเป็นแห่งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เริ่มดำเนินงานวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2004 ช่วยอำนวยความสะดวกแก่ชาวจาการ์ตา โดยเฉพาะในชั่วโมงเร่งด่วน รถโดยสารจะวิ่งในช่องทางที่กำหนดเท่านั้น ในปี ค.ศ. 2014 มีสถิติผู้โดยสาร 350,000 คน และรถโดยสาร 500 เที่ยวต่อวัน
การขนส่งระบบรางในประเทศไทย ขบวนรถด่วน (Express) เป็นขบวนรถที่จัดเดินระยะทางไกล หยุดสถานีที่สำคัญ ๆ เท่านั้น แต่มีการให้บริการของชนิดรถพ่วงมากกว่าขบวนรถด่วนพิเศษ แบ่งชนิดรถที่ให้บริการ ดังนี้
รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เป็นแผนงานโครงข่ายระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ หรือบีอาร์ที (BRT) ที่ภาครัฐพยายามนำมาใช้เสริมโครงข่ายระบบขนส่งมวลชน เพื่อแก้ไขปัญหาการจราจรและพัฒนาระบบขนส่งสาธารณะโดยเฉพาะระบบรถประจำทาง ในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล จัดทำโดยสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นักศึกษา บุคลากร และบุคคลทั่วไปสามารถเดินทางมายังมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้ดังนี้สามารถเดินทางมาศูนย์รังสิต ได้หลายเส้นทางทั้งทางรถยนต์โดยผ่านถนนพหลโยธิน หรือ ทางพิเศษอุดรรัถยา และ ถนนกาญจนาภิเษก (ด้านตะวันออก) โดยผ่านถนนเชียงราก/ถนนคลองหลวง รถเมล์ สาย 29 39 และ 510 รถตู้โดยสารร่วม ขสมก. สาย ต.85 จาก อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ และ สาย ต.118 จาก รถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีหมอชิต/รถไฟฟ้ามหานคร สถานีสวนจตุจักร รถตู้โดยสารปรับอากาศท่าพระจันทร์–ศูนย์รังสิต และรถตู้โดยสารปรับอากาศจากฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต รวมทั้งสามารถเดินทางโดยรถไฟ มาลงที่สถานีรถไฟมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้อีกทางหนึ่ง สำหรับสถานีรถไฟมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สร้างขึ้นเพื่อรองรับการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 โดยตั้งอยู่หลังมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต ปัจจุบันมีขบวนรถชานเมืองและธรรมดา หยุดรับส่งผู้โดยสาร 11 ขบวนต่อวัน
สำหรับการเดินทางในมหาวิทยาลัย มีรถโดยสารเชื้อเพลิงก๊าซเอ็นจีวี บริการรับ–ส่งนักศึกษาและบุคลากรโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย และรถโดยสารขนาดเล็ก (สองแถว) ให้บริการในราคาประหยัด รถทั้ง 2 ประเภทให้บริการ 3 เส้นทางดังนี้
รถด่วนพิเศษระหว่างประเทศ รถด่วนพิเศษระหว่างประเทศ (, ขบวนที่: 45/46) เป็นรถด่วนพิเศษขบวนหนึ่งของการรถไฟแห่งประเทศไทย ในอดีตวิ่งระหว่างสถานีรถไฟกรุงเทพ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร กับสถานีรถไฟบัตเตอร์เวอร์ธ เขตนอร์ทเทิร์นเซบรังเปไร รัฐปีนัง โดยใช้รหัสขบวน 35/36 ปัจจุบันสิ้นสุดเส้นทางที่สถานีปาดังเบซาร์และผู้โดยสารจะต้องผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองและไปซื้อตั๋วเพื่อขึ้นรถไฟ "อีทีเอส" หรือ "โคมูเตอร์" ของมาเลเซียต่อไป
นครเซบู การขนส่งภายในตัวนคร ได้แก่ รถจี๊ปนีย์ รถโดยสารประจำทาง รถแท็กซี่ และมีโครงการรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012 โครงการนี้คาดว่าจะมีผู้โดยสาร 330,000 คนต่อวัน และจะมีรถโดยสารให้บริการ 176 คัน จำนวนสถานีทั้งหมด 33 สถานี โครงการนี้มีชื่อว่า ทรานส์เซบู และถูกตั้งเป้าให้เปิดใช้งานภายในปี ค.ศ. 2017 แต่ปัจจุบันโครงการนี้ล่าช้ากว่ากำหนดประมาณสองปี และค่าใช้จ่ายโครงการเพิ่มสูงถึง 180 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
การขนส่งระบบรางในประเทศอินโดนีเซีย บริษัท รถไฟอินโดนีเซีย จำกัด ให้บริการสายรถไฟอย่างครอบคลุมบนเกาะชวาและเกาะสุมาตรา (ยกเว้นในจังหวัดสุมาตราตะวันตกซึ่งมีเฉพาะรถไฟนำเที่ยวประจำสัปดาห์) ชนิดตู้โดยสารมีหลากหลายชนิด อาทิ รถนั่งพิเศษปรับอากาศ รถนั่งธุรกิจไม่ปรับอากาศ รถนั่งชั้นประหยัดไม่ปรับอากาศ เป็นต้น ต่อมารถโดยสารสองชนิดหลัง ได้ติดตั้งระบบปรับอากาศเสร็จเรียบร้อยภายใน ค.ศ. 2013
เมืองทองธานี และยังมีรถโดยสารปรับอากาศสายพิเศษ สายเมืองทอง - อิมแพค - สถานีรถไฟฟ้าหมอหมอชิต ซึ่งทางเมืองทอง ดำเนินการบริการด้วยตนเอง โดยจำหน่ายตั๋วโดยสารในรูปแบบคูปองใบละ 30 บาท เชื่อมต่อเส้นทางการเดินทางระหว่างสถานีรถไฟฟ้ามายังศูนย์แสดงสินค้าอิมแพคอีกด้วย
โดยโครงการส่วนต่อขยายนั้นอยู่ระหว่างขั้นตอนที่ รฟม. เตรียมเจรจากับผู้รับสัมปทานเส้นทางสายหลักเกี่ยวกับรูปแบบและส่วนแบ่งรายได้
วิทยาลัยชุมชนพิจิตร การเดินทางสู่วิทยาลัยชุมชนพิจิตร สามารถเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัว จาก กรุงเทพมหานคร ผ่านเส้นทาง เอ 32 สายเอเชีย สู่นครสวรรค์ แล้วใช้เส้นทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 117 ถึงสี่แยกโพธิ์ไทรงามใช้ถนนโพธิ์ไทรงาม- บางมูลนาก ระยะทางจากกรุงเทพมหานคร ประมาณ 280 กม. การเดินทางโดยรถโยสารสาธารณะสามารถเดินทางจากจังหวัดเพชรบูณณ์ หรือนครสวรรค์โดยใช้รถโดยสารปรับอากาศ สาย นครสวรรค์ เพชรบูรณ์ ซึ่งมีรอบการเดินรถประมาณวันละ 5 เที่ยว การเดินทางโดยรถไฟ สามารถเดินทาง จากสถานีกรุงเทพ ลงที่สถานี บางมูลนาก และต่อรถจักรยานยนต์ รับจ้าง การเดินทางโดยรถร่วมบขส.ประเภท ไม่เกิน 13 ที่นั่ง เดินทางจาก สถานีขนส่งสายเหนือ หมอชิต 2 โดยรถของบริษัท โพทะเลทัวร์ และ อมรทัวร์ จะมีบริการส่งตรงถึงวิทยาลัย แม่ข่ายโพทะเล
อำเภอเมืองขอนแก่น ใช้เวลาเดินทางประมาณ 7 ชั่วโมง รถออกจากสถานีขนส่งสายตะวันออกเฉียงเหนือ (หมอชิต 2) มีรถโดยสารธรรมดา รถปรับอากาศ และรถนอนพิเศษชนิด 24 ที่นั่ง วิ่งบริการทุกวัน สอบถามรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์ http://www.transport.co.th/
ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี และยังมีรถโดยสารปรับอากาศสายพิเศษ สายเมืองทองธานี - อิมแพค เมืองทองธานี - สถานีรถไฟฟ้าหมอชิต ซึ่งทางเมืองทอง ดำเนินการบริการด้วยตนเอง โดยจำหน่ายตั๋วโดยสารในรูปแบบคูปองใบละ 32 บาท เชื่อมต่อเส้นทางการเดินทางระหว่างสถานีรถไฟฟ้ามายังศูนย์แสดงสินค้าอิมแพคอีกด้วยห้องเช่าเมืองทอง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รถโดยสารภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยให้บริการทุกวันจันทร์-ศุกร์ และวันเสาร์จะให้บริการเพียงสาย 1 และสาย 2 เท่านั้น ผู้ใช้บริการสามารถเรียกดูตำแหน่งของรถแต่ละสาย ประกาศกำหนดการเดินรถในงานพิธีต่าง ๆ ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและข้อมูลปลีกย่อยได้จากโปรแกรมประยุกต์ (application software) CU Popbus บนอุปกรณ์เคลื่อนที่ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์และไอโอเอส และจอแสดงตำแหน่งรถโดยสารภายในจุฬาฯ ที่ป้ายหยุดรถศาลาพระเกี้ยว
จังหวัดนครราชสีมา มีรถโดยสารธรรมดา และ รถปรับอากาศชั้น 1 ชั้น 2 และรถตู้ปรับอากาศ สาย 21 (กรุงเทพฯ - นครราชสีมา) วิ่งให้บริการจาก สถานีขนส่งหมอชิต 2 กรุงเทพฯ มายังจังหวัดนครราชสีมา ทุกวันตลอด 24 ชั่วโมง โดยมีบริษัทเอกชน ที่ได้รับสัมปทานเปิดบริการเดินรถโดยสารสาย 21 ดังนี้
เรือด่วนเจ้าพระยา ให้บริการทุกๆ15-30นาที วิ่งในเส้นทางสาทร-เอเชียทีค บริการฟรี
เที่ยวแรกออกจากเอเชียทีคและสาทร16.00น.
เที่ยวสุดท้ายออกจากเอเชียทีค23.30น.และออกจากสาทร23.45น.
ท่าสาทร ให้บริการที่ ท่าสาทรด้านใต้ บริเวณเดียวกันกับท่าเรือด่วนเจ้าพระยา ในเส้นทางแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่าง 
ปัจจุบันได้""ยกเลิก""การให้บริการแล้วบางจุด
การขนส่งในประเทศเกาหลีใต้ แทบทุกเมืองในเกาหลีใต้ จะมีรถโดยสารระหว่างเมือง เส้นทางระหว่างเมืองแยกประเภทได้แก่ "รถคอซ็อก" (고속버스, "รถด่วน") กับ "รถซิออ" (시외버스, "รถชานเมือง") ซึ่งรถคอซ็อกจะมีระยะทางมากกว่า และจอดน้อยกว่า ส่วนรถซิออจะให้บริการระยะทางสั้นกว่า จอดมากกว่า
รถบลูเทรน บลูเทรนรุ่น 14(14系) ที่ผลิตออกมานั้นมีทั้งตู้รถรถนั่งและตู้รถรถนอน โดยแยกชุดกันทำขบวน แต่ในระยะหลังก็ได้นำมาพ่วงทำขบวนร่วมกันก็มีบ้าง เช่นปัจจุบันรถ ฮามานาซุ(Hamanasu)() วิ่งสายเหนือเชื่อมระหว่างจังหวัดอะโอโมริกับจังหวัดซัปโปโร ทำขบวนโดยรถรุ่น 14 นั่งและนอน ในส่วนตู้รถรถนั่งในประเทศไทยมีให้บริการอยู่ในสายใต้ กรุงเทพ – ตรัง 
รุ่นนี้เป็นรุ่นที่ผลิตออกมาเพื่อใช้พ่วงเข้ากับรถบลูเทรนอิซึโมะ(Izumo)() ขบวนที่ 3 (ไป) และ 4 (กลับ) เป็นครั้งแรก โดยมีรถนอนชั้น 1 และชั้น 2 พิเศษทำขบวน ต่อมาเมื่อบริษัทเจอาร์ยกเลิกการให้บริการของบลูเทรนอิซึโมะ(Izumo) ขบวนที่ 3 และ 4 ตู้รถนอนชั้น 1 และชั้น 2 พิเศษนี้ได้ถูกนำไปใช้พ่วงทำขบวนกับรถบลูเทรนอากาซึกิ(Akatsuki)() แทน โดยในครั้งนี้ได้ทำการปรับปรุงรถบลูเทรนนั่งธรรมดารุ่น 14 ซีรีส์ 0 ให้กลายเป็นรุ่น 14 ซีรีส์ 300 ให้ชื่อว่า Segato ซึ่งเป็นรถนั่งชั้น 2 พิเศษ 3 แถว มีห้องล็อบบี้อยู่ปลายสุดตู้รถให้บริการอยู่เพียงไม่กี่ปีและท้ายสุดในปี 2551 บริษัทเจอาร์ได้ทำการยกเลิกบลูเทรนขบวนอะกาซึกิ(Akatsuki)() ลง และตู้รถโดยสารทั้งหมดนี้ปัจจุบันได้ถูกแยกสิ้นส่วนทำลายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เหลือไว้เพียงแต่รูปภาพและโมเดลให้ดูต่างหน้าเท่านั้น
การขนส่งระบบรางในประเทศไทย ขบวนรถเร็ว (Rapid) เป็นขบวนรถที่จัดเดินระยะทางไกลหยุดมากกว่ารถด่วนพิเศษและรถด่วน รถพ่วงส่วนใหญ่จะเป็นรถนั่งชั้น 3 คิดค่าธรรมเนียมขบวนรถ ตามระยะทาง แบ่งชนิดรถที่ให้บริการ ดังนี้
เทศบาลนครนนทบุรี การขนส่งในเขตเทศบาลนครนนทบุรีค่อนข้างที่จะสะดวกเนื่องจากเป็นเขตปริมณฑลของกรุงเทพมหานคร การเดินทางสามารถใช้บริการรถโดยสารขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.), รถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม และในอนาคตจะมีรถไฟฟ้าสายสีชมพูวิ่งผ่าน
ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานคร โครงการรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา สาย 2 (สีลม) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้ายกระดับตามแนวถนนราชดำริ ถนนสีลม ถนนนราธิวาสราชนครินทร์ ถนนสาทร ถนนกรุงธนบุรี และถนนราชพฤกษ์ ในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร โดยมีจุดเริ่มต้นของโครงการที่ สถานีสยาม ซึ่งเป็นสถานีกลางของรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติทั้งสองสาย แนวเส้นทางของโครงการจะเป็นแนวตะวันตก-ใต้
จังหวัดขอนแก่น รถโดยสารประจำทาง ใช้เวลาเดินทางประมาณ 7 ชั่วโมง รถออกจากสถานีขนส่งสายตะวันออกเฉียงเหนือ (หมอชิต 2 ) มีรถโดยสารธรรมดา รถปรับอากาศ และรถนอนพิเศษชนิด 24 ที่นั่ง วิ่งบริการทุกวัน สอบถามรายละเอียดได้ที่ โทร.0 2936 2852-66 สถานีขนส่งขอนแก่น (รถธรรมดา) 0 4323 7472 สถานีรถปรับอากาศ 0 43 23 9910 http://www.transport.co.th/
จังหวัดแพร่ จากกรุงเทพฯ ไปจังหวัดแพร่ สามารถใช้เส้นทางรถยนต์ได้ 3 เส้นทาง ดังนี้บริษัท ขนส่ง จำกัด และบริษัทเอกชนมีรถโดยสารธรรมดาและรถโดยสารปรับอากาศ สายกรุงเทพฯ-แพร่ และกรุงเทพฯ-แพร่-สอง ออกจากสถานีขนส่งสายเหนือ (หมอชิต 2) ถนนกำแพงเพชร 2 ทุกวัน บริษัทรถโดยสารที่ให้บริการ มีดังนี้สายการบินในประเทศ ได้แก่ นกแอร์ (กรุงเทพฯ ดอนเมือง) ทำการบินทุกวัน วันละ 2 เที่ยวบิน
ท่าสาทร ท่าสาทร หรือ ท่าสะพานตากสิน เป็นท่าน้ำริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออก หรือฝั่งพระนคร ใต้สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน บริเวณปลายถนนสาทรและปากคลองสาทรทั้งสองฝั่ง ในพื้นที่แขวงสีลม เขตบางรัก และแขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร ประกอบด้วยท่าเรือด่วนเจ้าพระยา และท่าเรือข้ามฟาก
รถด่วนพิเศษระหว่างประเทศ รถด่วนพิเศษระหว่างประเทศหรือชื่อเดิม "รถด่วนสายใต้" เปิดเดินรถครั้งแรกในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2465 วิ่งทุกวันจันทร์ วันพุธ และวันเสาร์ ต้นทางในขณะนั้นคือสถานีรถไฟบางกอกน้อย และได้ย้ายต้นทางมาที่สถานีรถไฟกรุงเทพ ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2470 ต่อมาได้หยุดทำการเดินรถชั่วคราวระหว่างวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2493 จนถึง 2 มกราคม พ.ศ. 2497 เนื่องจากสะพานพระราม 6 ถูกทำลาย
รายชื่อเส้นทางเดินรถโดยสารประจำทางขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ สำหรับตารางต่อไปนี้ เป็นสายรถเมล์ที่มีเส้นทางขึ้นทางด่วน ซึ่งรถธรรมดาที่ให้บริการบนทางด่วน จะต้องเสียค่าโดยสารเพิ่ม 2 บาท จากค่าโดยสารปกติ ส่วนรถเมล์ปรับอากาศ ไม่มีการคิดค่าโดยสารเพิ่มเติม
สถานที่ท่องเที่ยวจังหวัดนครราชสีมา จากกรุงเทพฯ สามารถเดินทางด้วยรถยนต์ มายังจังหวัดนครราชสีมาได้หลายเส้นทาง คือ มีรถโดยสารธรรมดา และ รถปรับอากาศชั้น 1 และชั้น 2 สาย 21 (กรุงเทพฯ - นครราชสีมา) วิ่งให้บริการจาก สถานีขนส่งหมอชิต 2 กรุงเทพฯ มายังจังหวัดนครราชสีมา ทุกวันตลอด 24 ชั่วโมง โดยมีบริษัทเอกชน ที่ได้รับสัมปทานเปิดบริการเดินรถโดยสารสาย 21 จำนวน 3 รายคือ
การขนส่งระบบรางในประเทศไทย ขบวนรถท้องถิ่น (Rural Commuter) เป็นขบวนรถที่จัดเดินเพื่อให้บริการแก่ผู้โดยสารระหว่างจังหวัด หยุดทุกสถานีและป้ายหยุดรถ รถพ่วงจะเป็นรถโดยสารนั่งชั้น 3 ตลอดทั้งขบวน แบ่งชนิดรถที่ให้บริการ ดังนี้สายอีสาน " (ใช้รถดีเซลราง RH/RHN ทำการ) "สายเหนือ " (ใช้รถดีเซลราง THN/NKF ทำการ) "สายใต้ " (ใช้รถจักร+รถโบกี้ชั้น 3) "ขบวนรถรวม เป็นขบวนรถที่จัดเดินเพื่อให้บริการแก่ผู้โดยสารระหว่างจังหวัด หยุดทุกสถานีและป้ายหยุดรถ และมีรถสินค้าพ่วงในขบวนด้วย เพื่อรับ -ส่งสินค้า ปัจจุบันมีการเดินรถในเส้นทางสายใต้ จำนวน 2 ขบวน คือ
รถด่วนพิเศษนครพิงค์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 รถด่วนพิเศษนครพิงค์ได้กลายมาเป็นขบวนรถตัวอย่างขบวนหนึ่งของการรถไฟฯ ควบคู่กับรถด่วนพิเศษระหว่างประเทศ รถด่วนพิเศษทักษิณ และรถด่วนพิเศษดีเซลรางขบวนที่ 21/22 กรุงเทพ - อุบลราชธานี - กรุงเทพ
จังหวัดสกลนคร รถโดยสารประจำทาง เส้นทางไป-กลับ กรุงเทพฯ 
มีรถโดยสารปรับอากาศชั้น 1 และชั้น 2 สาย 26 (กรุงเทพฯ - นครพนม แต่รถผ่านจังหวัดสกลนคร ใช้เส้นทาง นครราชสีมา เมืองพล บ้านไผ่ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ สกลนคร บ้านท่าแร่ กุสุมาลย์) สาย 27 (กรุงเทพฯ - สกลนคร หรือ กรุงเทพฯ - สกลนคร - เรณูนคร) สาย 930 (กรุงเทพฯ - นครพนม แต่รถผ่านจังหวัดสกลนคร ใช้เส้นทาง นครราชสีมา ขอนแก่น อุดรธานี หนองหาน สว่างแดนดิน พังโคน พรรณานิคม บ้านดงมะไฟ สกลนคร บ้านท่าแร่ กุสุมาลย์) วิ่งให้บริการจาก สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพฯ (จตุจักร) หรือ หมอชิต 2 มายังจังหวัดสกลนคร รถจะจอดที่สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดสกลนคร แห่งที่ 2 (บขส.ใหม่) โดยมีบริษัท ขนส่ง จำกัด (บขส.) ให้บริการรถประจำทางปรับอากาศชั้น 1 มาตรฐาน ม.2 (รถชั้นเดียว) , ม.4ค (รถสองชั้น) , ม.1ข , ม.1ก (รถชั้นเดียว 15 เมตร) , ม.4ข , ม.4ก (รถสองชั้น 12 เมตร) สาย 26 27 และบริษํทเดินรถเอกชน ที่ได้รับสัมปทานการเดินรถจาก บขส. ให้เปิดบริการเดินรถโดยสารสาย 26 27 และ 930 จำนวน 3 ราย ได้แก่
รายชื่อสถานีรถไฟ สายเหนือ รถเร็ว จะหยุดเป็นบางสถานี รถด่วนและด่วนพิเศษ จะหยุดห่างขึ้นตามศักดิ์ของขบวน
การขนส่งสาธารณะในหุบเขากลัง รถแท็กซี่มิเตอร์สามารถพบเห็บได้ทั่วไปในกัวลาลัมเปอร์ อย่างไรก็ตาม มีโอกาสยากมากที่จะสามารถใช้บริการรถแท็กซี่ในช่วงชั่วโมงเร่งด่วน รถแท็กซี่ในกัวลาลัมเปอร์มีหลายสี ได้แก่ ขาว-แดง, แดง, เหลือง-น้ำเงิน, เขียว, เหลือง วิธีสังเกตรถแท็กซี่ที่ง่ายที่สุด คือ ด้านหน้ารถจะมีตัว H ติดอยู่ แต่ถ้าเป็นรถแท็กซี่ท่าอากาศยาน จะมีตัว LIMO ติดอยู่
สถานีขนส่งผู้โดยสารของแรพิดเคแอลที่สำคัญ ได้แก่ เคแอลเซ็นทรัล, ติติวังซา, เคแอลซีซี,มาลูรี และเมดานปาซาร์ ส่วนรถโดยสารของบริษัทเอกชนอื่น ๆ จะให้บริการที่ย่านจาลันตันเชิงลอก
ท่าสาทร ให้บริการโดยห้างหุ้นส่วนจำกัด ทรัพย์ธนนคร ที่ ท่าเรือสาทรด้านเหนือ ในเส้นทางท่าสาทร-ท่าตากสิน (ท่าเป๊ปซี่) ระหว่างเวลา 5.30-23.00 น. โดยผู้โดยสารชำระค่าโดยสารที่ท่าตากสิน ฝั่งธนบุรี
จังหวัดนครราชสีมา ถ้าต้องการเดินทางไปต่างอำเภอ จะมีรถโดยสารประจำทางหมวด 4 ให้บริการไปยังอำเภอต่าง ๆ ในจังหวัดนครราชสีมา หลายสายด้วยกัน สามารถขึ้นรถได้ที่สถานีขนส่งแห่งที่ 1 ถนนบุรินทร์ มีทั้งประเภทรถสองแถว และ รถบัสโดยสารประจำทางให้บริการ จะมีรถโดยสารไป อำเภอปักธงชัย อำเภอประทาย อำเภอด่านขุนทด อำเภอปากช่อง อำเภอสูงเนิน สำหรับสถานีขนส่งผู้โดยสารแห่งที่ 2 นั้น จะมีรถโดยสาร ไปเฉพาะ อำเภอพิมาย อำเภอห้วยแถลง และ ตำบลด่านเกวียน,อำเภอโชคชัย
เรือโดยสารคลองแสนแสบ เรือโดยสารคลองแสนแสบ เป็นบริการเรือด่วนในคลองแสนแสบ และคลองมหานาค มีเส้นทางระหว่าง ท่าน้ำวัดศรีบุญเรือง ในเขตบางกะปิ จนถึง ท่าสะพานผ่านฟ้าลีลาศ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย โดยมีจุดต่อเรือที่ ท่าประตูน้ำ รวม 28 ท่าเรือ ดำเนินงานโดยกลุ่มเรือหางยาวที่รวมตัวกันในนาม ห้างหุ้นส่วนจำกัด ครอบครัวขนส่ง เปิดให้บริการครั้งแรกในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2533 จากการชักชวนของ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในสมัยนั้น
เรือโดยสารคลองในประเทศไทย เรือโดยสารคลองในประเทศไทย เป็นบริการเรือด่วนในคลองแสนแสบ และคลองมหานาค มีเส้นทางระหว่าง ท่าน้ำวัดศรีบุญเรือง ในเขตบางกะปิ จนถึง ท่าสะพานผ่านฟ้าลีลาศ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย โดยมีจุดต่อเรือที่ ท่าประตูน้ำ รวม 28 ท่าเรือ ดำเนินงานโดยกลุ่มเรือหางยาวที่รวมตัวกันในนาม ห้างหุ้นส่วนจำกัด ครอบครัวขนส่ง เปิดให้บริการครั้งแรกในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2533 จากการชักชวนของ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในสมัยนั้น
ท่าสาทร ให้บริการที่ ท่าสาทรด้านใต้ บริเวณเดียวกันกับท่าเรือด่วนเจ้าพระยา โดยเป็นเรือรับ-ส่งผู้เข้าพักโรงแรม, เรือศูนย์การค้าริเวอร์ซิตี้ และเรือนำเที่ยวชมคลอง
พระเจ้าอินโจ ความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้าอินโจและองค์ชายโซฮยอนนั้นไม่สู้จะดีนักอยู่เดิม และเมื่อองค์ชายโซฮยอนทรงตรัสถึงโลกตะวันตกและคริสต์ศาสนาทำให้พระเจ้าอินโจทรงเห็นว่าพระโอรสนั้นเสียสติไปเสียแล้ว อีกทั้งยังมีเสนาบดีซ้ายคิมจาจอมและพระสนมควีอิน ตระกูลโจ () พระสนมองค์โปรดคอยยุยงให้พระเจ้าอินโจทรงเกลียดชังพระโอรส จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เพียงสามเดือนให้หลังองค์ชายรัชทายาทโซฮยอนก็สิ้นพระชนม์อย่างกระทันหันและเป็นปริศนา สร้างความพิศวงให้แก่ราชสำนักในสมัยนั้นหรือแม้กระทั่งนักประวัติศาสตร์ในปัจจุบัน มีการบันทึกไว้ใน"ชิลลก"หรือพงศาวดารราชวงศ์โจซอนว่าพระศพขององค์ชายโซฮยอนนั้นเน่าเปื่อยสลายลงอย่างรวดเร็วอย่างผิดธรรมชาติ ทำให้เกิดข้อสงสัยว่าเจ้าชายอาจทรงถูกวางยาพิษสิ้นพระชนม์ ชาวเกาหลีในสมัยต่อมาและนักประวัติศาสตร์ในปัจจุบันมีความเห็นพ้องต้องกันว่า องค์ชายรัชทายาทโซฮยอนสิ้นพระชนม์ด้วยน้ำพระหัตถ์ของพระเจ้าอินโจผู้เป็นพระบิดา
พระเจ้าอินโจ พระเจ้าอินโจ (인조 仁祖 ค.ศ. 1595 ถึง ค.ศ. 1649) ทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่ 16 (ค.ศ. 1623 ถึง ค.ศ. 1649) แห่งราชวงศ์โชซอน ทรงได้รับราชบัลลังก์มาจากการยึดอำนาจของฝ่ายตะวันตก หรือ "ซออิน" () จากองค์ชายควางแฮในค.ศ. 1623 ในรัชสมัยของพระเจ้าอินโจขุนนางฝ่ายตะวันตกขึ้นมามีอำนาจ และเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่มีความเปลี่ยนแปลงของจีนจากราชวงศ์หมิงสู่ราชวงศ์ชิง พระเจ้าอินโจและขุนนางฝ่ายตะวันตกดำเนินนโยบายสนับสนุนราชวงศ์หมิงและต่อต้านราชวงศ์ชิง จนเป็นเหตุให้เกิดการรุกรานเกาหลีของแมนจูสองครั้งได้แก่ ค.ศ. 1627 และค.ศ. 1636-37 ซึ่งผลออกมาอาณาจักรโจซอนพ่ายแพ้ต่อพวกแมนจูและตกเป็นรัฐบรรณาการของราชวงศ์ชิง
พระเจ้าอินโจ หลังจากพระเจ้าอินโจเสด็จขึ้นครองราชย์ได้เพียงสิบเดือน ก็เกิดเหตุการณกบฏขึ้นเมื่อ ลีควาล () เป็นขุนพลซึ่งมีบทบาทอย่างมากในการรัฐประหารเมื่อค.ศ. 1623 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองกำลังชายแดนทางตอนเหนือ ไว้สำหรับป้องกันการรุกรานของราชวงศ์โฮ่วจิน (ราชวงศ์ชิง) แต่ลีควาลกลับมองว่าตำแหน่งทหารชายแดนนั้นเป็นตำแหน่งที่ต้อยต่ำ ไม่เหมาะสมแก่คุณความดีความชอบของตนเองที่ได้เคยกระทำไว้ จึงเกิดความไม่พอใจและใช้กองกำลังชายแดนเหนืออันมากมายมหาศาลที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของตนเอง บุกไปยังเมืองฮันซองในค.ศ. 1624 พระเจ้าอินโจพร้อมทั้งพระราชวงศ์เสด็จหลบหนีออกมาฝ่าวงล้อมของกบฏไปประทับที่เมืองคงจูทางตอนใต้ของนครฮันซอง ลีควาลสามารถตีนครฮันซองได้และตั้งองค์ชายฮึงอันพระปิตุลาของพระเจ้าอินโจเป็นกษัตริย์ชั่วคราว ฝ่ายพระเจ้าอินโจนายพล จางมัน () ได้รวบรวมทัพเข้าบุกยึดเมืองหลวงคืนจากลีควาลได้สำเร็จ นายพลลีควาลได้ถูกทหารผู้ทรยศของตนเองสังหาร
พระเจ้าอินโจ การเจรจาสงบศึกมีข้อตกลงให้อาณาจักรโจซอนเป็นประเทศราชของราชวงศ์ชิง ต้องส่งบรรณาการจิ้มก้องให้แก่ราชวงศ์ชิง โดยฮ่องเต้ฮงไทจีมีพระราชโองการให้สร้างอนุสรณ์สถานรำลึกชัยชนะของแมนจูเหนือโจซอน เรียกว่า อนุสรณ์ซัมจอนโด () แล้วทรงนัดพบกับพระเจ้าอินโจที่อนุสรณ์สถานนั้น ทรงให้พระเจ้าอินโจคำนับพระองค์ห้าครั้งและเอาพระเศียรโขกลงกับพื้นอีกสามครั้ง เพื่อเป็นการแสดงการสวามิภักดิ์โดยสิ้นเชิงต่อแมนจู นอกจากนี้พระเจ้าอินโจยังต้องทรงส่งพระโอรสสองพระองค์ ได้แก่ องค์ชายรัชทายาทโซฮยอน () และองค์ชายพงนิม ( ต่อมาคือพระเจ้าฮโยจง) ไปเป็นองค์ประกันที่เมืองเสิ่นหยาง เป็นความอัปยศครั้งยิ่งใหญ่ของพระเจ้าอินโจและในประวัติศาสตร์เกาหลี และเป็นเหตุให้เกาหลีต้องตกเป็นประเทศราชของราชวงศ์ชิงไปอีกเป็นเวลาสองร้อยห้าสิบปี
พระเจ้าอินโจ พระเจ้าอินโจ เดิมพระนามว่า องค์ชายนึงยาง () เป็นพระโอรสองค์โตองค์ชายจองวอน () ซึ่งองค์ชายจองวอนนั้นเป็นพระโอรสของพระเจ้าซอนโจกับพระสนมอินบิน ตระกูลคิม เนื่องจากพระสนมอินบินเป็นพระสนมองค์โปรดของพระเจ้าซอนโจ พระเจ้าซอนโจจึงมีพระประสงค์จะให้พระโอรสของสนมอินบินได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งโจซอนต่อจากพระองค์ แต่ทว่าในขณะนั้นมีองค์ชายรัชทายาทผู้สืบทอดอยู่แล้วคือ องค์ชายควังแฮ ดังนั้นในรัชสมัยขององค์ชายควังแฮ องค์ชายจองวอนและพระโอรสจึงเป็นที่เพ่งเล็งอยู่เสมอ ในค.ศ. 1615 พระอนุชาขององค์ชายนึงยางคือ องค์ชายนึงชัง () ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏต่อพระเจ้าควังแฮและถูกสำเร็จโทษด้วยยาพิษ
ราชวงศ์โชซ็อน ความแตกแยกของขุนนางออกเป็นหลายฝ่ายเริ่มขึ้นในสมัยพระเจ้าซอนโจ โดยแตกเป็นสองฝ่าย คือ ฝ่ายขุนนางที่อาศัยอยู่ทางซีกตะวันตกของเมืองฮันซ็อง เรียกว่า ฝ่ายตะวันตก (ซออิน) มีความคิดอนุรักษนิยมยึดมั่นในหลักขงจื๊อ และฝ่ายตะวันออก (ทงอิน) มีความคิดแนวปฏิรูปจากหลักการดั้งเดิม หลังสิ้นสุดสงครามอิมิจิน ฝ่ายตะวันออกก็มีอำนาจขึ้นมาเพราะกระแสปฏิรูปที่เกิดขึ้น แต่ฝ่ายตะวันออกก็แตกอีกเป็นสองฝ่าย คือ ฝ่ายใต้ (นัมอิน) คือพวกหัวกลาง ๆ และฝ่ายเหนือ (พุกอิน) ที่หัวปฏิรูปแรงกล้า ครั้นพ.ศ. 2151 พระเจ้าซอนโจสิ้นพระชนม์ ฝ่ายตะวันออกก็พลักดันให้องค์ชายควางแฮขึ้นครองราชย์ แต่ก็ถูกฝ่ายตะวันตกยึดบัลลังก์ไปในพ.ศ. 2166 ให้พระเจ้าอินโจขึ้นครองราชย์แทน แต่ฝ่ายเหนือก็ก่อกบฏ จนนำไปสู่การรุกรานของแมนจูในที่สุด
เจ้าชายควังแฮ องค์ชายรัชทายาทมีบทบาทอย่างมากในการต่อต้านการรุกรานของญี่ปุ่น แม้กระนั้นความสัมพันธ์ระหว่างองค์ชายควังแฮกับพระเจ้าซอนโจพระบิดานั้นไม่สู้จะดีนัก พระเจ้าซอนโจมีพระสนมองค์โปรดองค์ใหม่คือ พระสนมอินบิน ตระกูลคิม () และประสงค์จะให้พระโอรสของพระสนมอินบินขึ้นครองราชย์ ใน ค.ศ. 1600 พระนางอึยอิน พระมเหสีองค์แรกของพระเจ้าซอนโจสิ้นพระชนม์พระเจ้าซอนโจอภิเษกพระมเหสีพระองค์ใหม่ใน ค.ศ. 1602 คือ พระมเหสีอินมก ตระกูลคิม () ซึ่งได้ประสูติองค์ชายยองชัง () ใน ค.ศ. 1606 เท่ากับว่าความชอบธรรมในราชบัลลังก์ขององค์ชายควังแฮถูกท้าทาย เนื่องจากพระโอรสที่ประสูติแต่พระมเหสีมีสิทธิมากกว่าพระโอรสที่เกิดแต่พระสนม ทำให้ขุนนางฝ่ายเหนือซึ่งมีอำนาจอยู่ในขณะนั้นแบ่งออกเป็นสองฝ่าย คือ ฝ่ายเหนือใหญ่ หรือ "แทบุก" ให้การสนับสนุนองค์ชายควังแฮ มีผู้นำได้แก่ลีอีชอม () และจองอินฮง () และฝ่ายเหนือเล็กหรือ "โซบุก" ซึ่งต่อต้านองค์ชายควังแฮโดยสนับสนุนองค์ชายยองชังหรือองค์ชายอิมแฮแทน
พระนางอินรย็อล อินย็อลวังฮู (; แปลตรงตัว "ราชเทวีอินย็อล"; 16 สิงหาคม ค.ศ. 1594 – 16 มกราคม ค.ศ. 1636) เป็นมเหสีของพระเจ้าอินโจ เมื่ออายุ 17 สมรสกับนึงยังกุน (능양군) ครั้นนึงยังกุนขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอินโจ นางก็ได้เป็นมเหสี แต่เมื่อคลอดโอรสคนที่ 6 ได้ 4 วัน นางก็เสียชีวิต พระเจ้าอินโจต้องการจะประทานนาม มย็องฮ็อน (Myeongheon) ให้แก่นางหลังนางสิ้นชีวิต แต่คิม ซัง-ฮ็อน (Kim Sang-heon) เสนอให้เปลี่ยนนาม อินย็อล เป็น อินรย็อล (인렬) แทน สุสานของนางอยู่ที่พาจูในคย็องกี
พระเจ้าอินโจ ในรัชสมัยของพระเจ้าควังแฮขุนนางกลุ่มเหนือใหญ่ หรือ "แทบุก" () เรืองอำนาจ ผลักดันให้มีการสำเร็จโทษองค์ชายยองชัง () รวมทั้งปลดและกักขังพระพันปีอินมก () ในค.ศ. 1623 กลุ่มขุนนางฝ่ายตะวันตกได้แก่ ลีควี () คิมยู () คิมจาจอม () ฯลฯ กระทำการรัฐประหารล้มอำนาจของพระเจ้าควังแฮและขุนนางฝ่ายเหนือใหญ่ ในข้อหาที่ว่าพระเจ้าควังแฮทรงเข่นฆ่าพี่น้องและทารุณกรรมพระมารดาเลี้ยง จึงทำการ "ยึดอำนาจเพื่อความถูกต้อง" เรียกว่า รัฐประหารพระเจ้าอินโจ หรือ "อินโจ-บันจอง" () องค์ชายควังแฮทรงถูกเนรเทศไปยังเกาะคังฮวา และคณะรัฐประหารฝ่ายตะวันตกได้อัญเชิญองค์ชายนึงยางขึ้นครองราชย์แทนที่ เมื่อขึ้นครองราชย์แล้วพระเจ้าอินโจทรงตั้งพระบิดาคือองค์ชายจองวอนให้มีสถานะเสมอเหมือนกษัตริย์ พระนามว่า พระเจ้าวอนจง ()
พระเจ้าอินโจ พระเจ้าอินโจสวรรคตในปีค.ศ. 1649 องค์ชายพงนิมรัชทายาทขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้าฮโยจง
พระเจ้าอินโจ ในรัชสมัยของพระเจ้าอินโจ ชนเผ่าแมนจูในแมนจูเรียภายใต้การนำของฮงไทจิ (Hong Taiji) กำลังสะสมขยายอำนาจคุกคามจักรวรรดิจีนราชวงศ์หมิง แม้ว่าอาณาจักรโจซอนจะมีฐานะเป็นประเทศราชของจักรวรรดิจีนจึงต้องให้การสนับสนุนฝ่ายราชวงศ์หมิงในการทำสงครามกับชาวแมนจู แต่ในรัชสมัยขององค์ชายควังแฮได้ดำเนินนโยบายเป็นกลางมาโดยตลอด และอาณาจักรโจซอนไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะขัดขวางการขยายอำนาจของฮงไทจิ แต่ในรัชสมัยของพระเจ้าอินโจขุนนางฝ่ายตะวันตกครอบครองราชสำนัก มีความเห็นว่าราชวงศ์หมิงเคยมีบุญคุณต่อโจซอนในช่วงการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135–2141) จึงสมควรที่จะทดแทนบุญคุณโดยให้การสนับสนุนราชวงศ์หมิงอย่างเต็มที่ โดยฝ่ายโจซอนได้ให้การสนับสนุนนายพล เหมาเหวินหลง () ขุนพลของจีนประจำ คาบสมุทรเหลียวตง
โช กวัง-โจ โช กวัง-โจ ขุนนางและนักปราชญ์หัวก้าวหน้าคนสำคัญในรัชสมัยพระเจ้าจุงจง ผู้เสนอให้พระเจ้าจุงจงปฏิรูปการปกครองแผ่นดินแต่ไม่สำเร็จและยังถูกประหารชีวิต
โช กวัง-โจ เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1482 ปีที่ 13 ในรัชกาล พระเจ้าซองจง เป็นขุนนางหัวก้าวหน้าที่พยายามปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ให้ดีขึ้นแต่กลับถูกเหล่าขุนนางซึ่งนำโดย ปาร์ควอนจง อัครมหาเสนาบดีทูลคัดค้านและใส่ความจึงทำให้ท่านและพรรคพวกถูกจับมาลงโทษและประทานน้ำฟู่จื่อจนสิ้นใจเมื่อปี ค.ศ. 1519 ในรัชกาล พระเจ้าจุงจง ขณะอายุได้เพียง 37 ปีแต่ก็ได้รับพระราชทานอภัยโทษในรัชสมัย พระเจ้าอินจง กษัตริย์องค์ต่อมา
พระเจ้าอินโจ ตามหลักของลัทธิขงจื้อเมื่อองค์ชายรัชทายาทโซฮยอนสิ้นพระชนม์ ตำแหน่งรัชทายาทจะต้องเป็นของพระโอรสองค์โตสุดขององค์ชายรัชทายาทโซฮยอน นั่นคือ องค์ชายลีซอกชอล แต่ทว่าพระเจ้าอินโจประสงค์จะให้พระอนุชาขององค์ชายโซฮยอนคือองค์ชายพงนิม ซึ่งเสด็จนิวัติโจซอนตามหลังพระเชษฐามาเป็นรัชทายาทองค์ต่อมา เนื่องจากทรงพอพระทัยนโยบายที่จะยกทัพรุกรานราชวงศ์ชิงเพื่อทำการแก้แค้นให้แก่โจซอนขององค์ชายพงนิม พระเจ้าอินโจจึงทรงกล่าวหาพระชายาตระกูลคัง () พระชายาขององค์ชายโซฮยอนว่าเป็นผู้ปลงพระชนม์พระสวามี ให้สำเร็จโทษโดยการประทานยาพิษ และเนรเทศพระโอรสทั้งหมดขององค์ชายโซฮยอนไปยังเกาะเชจู และแต่งตั้งองค์ชายพงนิมเป็นองค์ชายรัชทายาทในค.ศ. 1645
รัฐประหารพระเจ้าอินโจ รัฐประหารพระเจ้าอินโจ () ความขัดแย้งทางการเมืองในยุค ราชวงศ์โชซ็อน เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1623 อันตรงกับรัชสมัยของ เจ้าชายควังแฮ พระราชาลำดับที่ 15
คิม จา-จ็อม คิม จา-จ็อมเป็นหนึ่งในขุนนางที่ร่วมก่อการโค่นล้มราชบัลลังก์ของเจ้าชายควังแฮ ในเหตุการณ์ที่เรียกว่ารัฐประหารพระเจ้าอินโจเมื่อ ค.ศ. 1623 พร้อมกับสนับสนุนองค์ชายนึงยางให้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าอินโจ
พระเจ้าอินโจ สมเด็จพระราชา อินโจ แทโจ แกชอน โจอุน จองกิ ซอนด็อก ฮอนมุน ยอลมู มยองซุก ซุนฮโย แห่งเกาหลี
เจ้าชายจองวอน เจ้าชายจองวอน () หรือในภายหลังได้รับการสถาปนาเป็น พระเจ้าวอนจงแห่งโชซ็อน พระราชโอรสใน พระเจ้าซ็อนโจ ที่ประสูติแต่ พระสนมอินบิน จากตระกูลคิมแห่งซูวอน เป็นพระราชอนุชาต่างพระมารดาของ เจ้าชายควังแฮ พระราชาลำดับที่ 15 และเป็นพระราชบิดาของ องค์ชายนึงยาง ที่ในภายหลังได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น พระเจ้าอินโจ พระราชาลำดับที่ 16 แห่งโชซ็อน
พระเจ้าอินโจ ฝ่ายโจซอนเตรียมการรับมือไว้แล้วโดยการให้นายพล อิมกยองออป () ผู้มีความสามารถคอยตั้งรับอยู่ทางเหนือ แต่ทว่าฮงไทจีกลับหลีกเลี่ยงการปะทะกับทัพของนายพลอิมและรีบยกทัพมายังกรุงฮันซองอย่างรวดเร็ว บรรดาพระราชวงศ์และขุนนางผู้ใหญ่จึงหลบหนีไปยังเกาะคังฮวาอีกครั้ง แต่ทว่าด้วยการทำงานที่ขาดประสิทธิภาพของคิมจาจอม ทำให้พระเจ้าอินโจและองค์ชายรัชทายาทเสด็จหลบหนีไม่ทันถูกทัพของฮงไทจีติดตามถึง จึงถูกทัพแมนจูทำการปิดล้อมอยู่ที่ป้อมนัมฮันซาน () ทางตอนใต้ของเมืองฮันซองพร้อมกับขุนนางคนสำคัญต่างๆ หลังจากถูกปิดล้อมอยู่เป็นเวลาหลายเดือนเสบียงเริ่มหมดลงทำให้บรรดาขุนนางมิอาจทนได้ ด้วยคำแนะนำของขุนนางฝ่ายตะวันตกผู้อาวุโสพระเจ้าอินโจทรงยอมจำนนต่อฮงไทจีในที่สุดในค.ศ. 1637
พระเจ้าฮโยจง พ.ศ. 2187 ราชวงศ์ชิงยึดปักกิ่งได้ องค์ชายทั้งสองก็ได้เดินทางไปประทับทับที่ปักกิ่ง ซึ่งองค์ชายโซฮย็อนได้พบกับอดัมส์ แชล มิชชันนารีชาวเยอรมัน ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญในการเผยแพร่อารยธรรมตะวันตกในจีน องค์ชายโซฮย็อนทรงประทับใจในวิทยาการตะวันตกต่างๆ เมื่อทรงกลับไปยังโชซอนในพ.ศ. 2188 ก็ทรงขัดแย้งกับพระเจ้าอินโจ ซึ่งทรงมีความคิดอนุรักษนิยม จนองค์ชายโซฮย็อนสิ้นพระชนม์ พระเจ้าอินโจทรงรับสั่งให้จัดการพิธีศพอย่างรวดเร็วและกล่าวหาชายาขององค์ชายโซฮย็อนว่าเป็นฆาตกรและสั่งประหาร นักประวัติศาสตร์คาดว่าพระเจ้าอินโจน่าจะทรงเป็นผู้สังหารเอง
พระเจ้าฮอนจงแห่งโชซอน ในตอนแรกพระอัยยิกาคิมยังไม่ทรงตระหนักถึงความกระหายอำนาจของพระสุนิสาพระพันปีโจ พระบิดาของพระพันปีโจ คือ โจมันยอง (พระอัยกีของพระเจ้าฮอนจง) และพระปิตุลาของพระพันปีโจ คือ โจอินยอง ซึ่งได้เป็นอัครเสนาบดี ด้วยอิทธิพลของทั้งสองคน ทำให้ขุนนางตระกูลโจแห่งพุงยางเข้ามามีอำนาจสูสีกับตระกูลคิมแห่งอันดง พระอัยยิกาคิมก็ทรงไม่ประมาท ทรงอภิเษกธิดาของคิมโจกึน กับพระเจ้าฮอนจง เป็นมเหสีฮโยฮย็อน
พระเจ้าซุกจงแห่งโชซ็อน พระเจ้าซุกจงประสูติเมื่อ ค.ศ. 1661 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าฮย็อนจง กับพระมเหสีมยองซอง ได้รับการแต่งตั้งเป็นองค์ชายรัชทายาทเมื่อ ค.ศ. 1667 ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1674 พระนางอินซอน พระมเหสีของพระเจ้าฮโยจง สิ้นพระชนม์ จึงเกิดข้อถกเถียงกันเรื่องการใส่พระภูษาไว้ทุกข์ของพระนางจางรยอล พระมเหสีของพระเจ้าอินโจ ขึ้นอีกครั้ง เรียกว่า ความขัดแย้งเรื่องพิธีปีคาบิน (갑인예송, 甲寅禮訟) พระเจ้าฮย็อนจงทรงเลือกที่จะทำตามข้อเสนอของขุนนางฝ่ายใต้ นำโดยฮอมก (허목, 許穆) ซึ่งเสนอให้นางจางรยอลไว้ทุกข์แบบแทกง (대공, 大功 9 เดือน พระภูษาหยาบ) ทำให้ฝ่ายใต้ขึ้นมามีอำนาจแทนฝ่ายตะวันตก ซึ่งมีอำนาจอยู่ก่อนหน้า
พระเจ้าซุกจง พระเจ้าซุกจงประสูติเมื่อ ค.ศ. 1661 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าฮย็อนจง กับพระมเหสีมยองซอง ได้รับการแต่งตั้งเป็นองค์ชายรัชทายาทเมื่อ ค.ศ. 1667 ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1674 พระนางอินซอน พระมเหสีของพระเจ้าฮโยจง สิ้นพระชนม์ จึงเกิดข้อถกเถียงกันเรื่องการใส่พระภูษาไว้ทุกข์ของพระนางจางรยอล พระมเหสีของพระเจ้าอินโจ ขึ้นอีกครั้ง เรียกว่า ความขัดแย้งเรื่องพิธีปีคาบิน (갑인예송, 甲寅禮訟) พระเจ้าฮย็อนจงทรงเลือกที่จะทำตามข้อเสนอของขุนนางฝ่ายใต้ นำโดยฮอมก (허목, 許穆) ซึ่งเสนอให้นางจางรยอลไว้ทุกข์แบบแทกง (대공, 大功 9 เดือน พระภูษาหยาบ) ทำให้ฝ่ายใต้ขึ้นมามีอำนาจแทนฝ่ายตะวันตก ซึ่งมีอำนาจอยู่ก่อนหน้า
โจควีอิน เดิมพระนางเป็นสาวใช้ในบ้านของธิดาขุนนางผู้หนึ่งแต่โชคชะตาได้นำพระนางให้เข้ามามีพระชนม์ชีพภายในสู่พระราชวัง พระนางได้มารับใช้ พระนางอินรย็อล ซึ่งเป็นผู้ชักนำพระนางให้เข้ามาในพระราชวัง พระนางถูกจับจ้องจากสายพระเนตรของ พระเจ้าอินโจ และกลายเป็นพระสนมองค์โปรด
พระเจ้าอินโจ อันดับแรกทัพแมนจูได้เข้าบุกยึดทำลายฐานที่มั่นของเหมาเหวินหลง ริมแม่น้ำยาลูชายแดนทางเหนือ เป็นการเปิดเส้นทางให้กองทัพของเจ้าชายอามินและคังฮงนิปยกทัพเข้ามาในโจซอนได้ ฝ่ายโจซอนส่งแม่ทัพจางมันไปต้านทานการรุกรานที่ชายแดนทางเหนือแต่ไม่สำเร็จ เมื่อคังฮงนิปนำทัพของเจ้าชายอามินรุกคืบลงมาทางใต้เรื่อยๆ ฝ่ายราชสำนักโจซอนวิตกว่าจะเสียเมืองฮันซอง (โซล) ให้แก่พวกแมนจู พระเจ้าอินโจพร้อมทั้งพระราชวงศ์และขุนนางผู้ใหญ่จึงเสด็จลี้ภัยมาอยู่ที่เกาะคังฮวา ฝ่ายแมนจูเห็นว่าฝ่ายโจซอนมีความเกรงกลัวทัพแมนจูถึงเพียงนี้จึงเปิดโต๊ะเจรจา ทัพแมนจูจะยอมถอยกลับไปถ้าหากโจซอนเลิกส่งบรรณาการให้แก่ราชวงศ์หมิง เลิกการใช้ศักราชนามปีตามพระนามของฮ่องเต้ต้าหมิง และให้สัตย์สาบานว่าจะไม่รุกล้ำอาณาเขตซึ่งกันและกัน มีความสัมพันธ์กันเป็นบ้านพี่เมืองน้อง ฝ่ายโจซอนจึงยอมรับข้อตกลง
พระเจ้าจุงจง พระเจ้าจุงจงสวรรคตในปีค.ศ. 1544 รัชทายาทที่เป็นพระโอรสของพระนางชังกย็องจึงได้ขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าอินจง (인종, 仁宗) ทำให้ขุนนางฝ่ายยุนใหญ่ขึ้นมามีอำนาจ แต่ก็เป็นเพียงช่วงเวลาอันสั้น พระเจ้าอินโจก็อยู่ในราชสมบัติได้ไม่นานก็สวรรคต พระเจ้าจุงจงมีสุสานหลวงชื่อว่า "จองนึง" (정릉, 靖陵)
พระเจ้าเซโจ เมื่อค.ศ. 1467 การรวมรวบอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางทำให้เกิดความไม่พอใจแก่ขุนนาง เกิดกบฏของลีชีแอ (이시애, 李施愛) ขึ้นที่มณฑลฮัมกยองเพื่อยกองค์ชายควีซอง (구성군, 龜城君 พระโอรสขององค์ชายอิมยอง พระอนุชาอีกพระองค์ของพระเจ้าเซโจ) ขึ้นบัลลังก์แทน แต่พระเจ้าเซโจก็ทรงสามารถส่งทัพเข้าปราบได้ ปีต่อมาค.ศ. 1468 พระเจ้าเซโจประชวรสวรรคต องค์ชายแฮยาง (해양대군, 海陽大君) ซึ่งได้รับแต่งตั้งเป็นองค์ชายรัชทายาทแทนองค์ชายอีคยอง ขึ้นครองราชสมบัติต่อเป็นพระเจ้าเยจง (예종, 睿宗) พระเจ้าเซโจมีพระสุสานชื่อว่า "ควางนึง" (광릉, 光陵) และได้รับพระนามว่า พระเจ้าชินจง (신종, 神宗) แต่ภายหลังในรัชสมัยของพระเจ้าเยจงได้รับพระนามใหม่เป็น พระเจ้าเซโจ
พระสนมซุกวอน ตระกูลคิม (ควังแฮ) เมื่อเกิดเหตุการณ์ รัฐประหารพระเจ้าอินโจ ในวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2166 พระสนมซุกวอนได้ถูกคณะรัฐประหารจับสำเร็จโทษเพราะถูกกล่าวหาว่าเป็นต้นเหตุของเรื่องราวร้าย ๆ
เดิมพันบัลลังก์เดือด โชคชะตานำพาให้แทกิลได้รับรู้ความจริงเรื่องวัยเด็กของเขา การตายของบิดา รวมถึงเรื่องมารดาที่เป็นพระสนมของพระเจ้าซุกจง ทำให้ตัวเขาต้องกลายมาเป็นสามัญชนจนถึงทุกวันนี้ ความลับที่ถูกปิดตายมาตลอดยี่สิบปีได้ถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง ด้วยความแค้นที่สั่งสมมา แทกิลตัดสินเล่นเกมพนันครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ เดิมพันชีวิตของตนเองกับบัลลังก์ของพระเจ้ายองโจ น้องชายร่วมสายเลือดของตนเอง ท่ามกลางการยั่วยุของอินจวาที่ต้องการให้แทกิลยึดครองบัลลังก์ และกลายเป็นพระราชาในแบบที่อินจวาต้องการ ยอนอิงต้องการปกปักษ์รักษาบัลลังก์และความมั่นคงของโชซอน ส่วนแทกิลต้องการหยุดยั้งความสูญเสียที่เกิดจากการชิงอำนาจ ศึกสายเลือดดำเนินไปโดยการชักใยของอินจวา การเล่นพนันเดิมพันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ เพื่อแก้แค้นและยึดครองบัลลังก์ของพี่น้องร่วมสายเลือดได้เริ่มต้นขึ้น
พระเจ้าอินโจ ในค.ศ. 1635 ฮงไทจีเปลี่ยนชื่อราชวงศ์จากราชวงศ์โฮ่วจินหรือราชวงศ์จินหลังเป็นราชวงศ์ชิง (Qing dynasty) และต้องการที่จะเปลี่ยนความสัมพันธ์กับอาณาจักรโจซอนจากบ้านพี่เมืองน้องเป็นประเทศแม่-ประเทศราช ได้ทำการเรียกร้องบรรณาการจิ้มก้องจากอาณาจักรโจซอนและส่งราชทูตมายังเมืองฮันซอง ทางฝ่ายเกาหลีได้ทำการต้อนรับทูตแมนจูอย่างเย็นชาและแอบซุ่มซ่อนกองกำลังทหารไว้ ฮงไทจีจึงแน่ใจว่าว่าโจซอนจะไม่มีวันยอมรับราชวงศ์ชิงได้โดยไม่ใช้กำลัง การรุกรานครั้งที่สองจึงเกิดขึ้นในค.ศ. 1636 เรียกว่า การรุกรานเกาหลีของแมนจูครั้งที่สอง (Second Manchu Invasion of Korea) หรือ การรุกรานปีพยองจา () โดยฮงไทจีเป็นผู้นำทัพแมนจูเข้ารุกรานโจซอนด้วยตนเอง
เจ้าชายโซฮยอน มกุฎราชกุมารแห่งโชซอน องค์ชายโซฮยอนได้รับการสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมารในค.ศ.1625 เมื่อพระราชบิดาได้เสด็จขึ้นครองราชย์ในค.ศ.1623 ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับลูกสาวของคังซ๊อกกี ในช่วงที่แมนจูรุกรานโชซอนครั้งที่สองในค.ศ.1636 องค์ชายโซฮยอนทรงลี้ภัยไปอยู้ที่ป้อมนัมฮันพร้อมกับพระเจ้าอินโจแต่เมื่อเกาะคังฮวาถูกแมนจูยึดครองสำเร็จ พระเจ้าอินโจจึงต้องยอมจำนนต่อจักรพรรดิหวงไท่จี๋ องค์ชายโซฮยอนจึงเอาพระองค์เองไปเป็นองค์ประกันที่เสิ่นหยางพร้อมกับพระชายาและขุนนางอีกหลายคน
เดิมพันบัลลังก์เดือด ลี อินจวา ชายผู้มีความแค้นต่อพระราชาแห่งโชซอน เขาได้วางแผนให้ บ๊กซุน ซึ่งเป็นภรรยาของนักพนัน แพคมันกึม ใช้เสน่ห์ทำให้พระราชาหลงใหล จนในที่สุด พระเจ้าซุกจง ก็ได้แย่งชิงนางมาจากมันกึมด้วยเกมการพนัน ต่อมาบ๊กซุนได้กลายเป็น พระสนมซุกบิน ตามแผนที่อินจวาวางไว้ และได้ให้กำเนิดบุตรชาย ซุกบินกลัวว่าลูกของนางอาจจะถูกฆ่าเพราะเป็นลูกที่เกิดจากสามีเก่า นางจึงส่งลูกไปให้มันกึมเลี้ยงดูนอกวัง แต่มันกึมกลับทำตัวเสเพล ไม่เลี้ยงดูลูก ในที่สุดบุตรชายของพระสนมซุกบินก็ตกอยู่ในมือของอินจวา เขาจะใช้เด็กคนนี้ให้เป็นเครื่องมือในการแก้แค้นต่อไป หลังจากนั้นไม่นาน พระสนมซุกบินก็ได้ให้กำเนิดโอรสอีกคน นามว่า องค์ชายยอนอิง ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นพระเจ้ายองโจ
พระเจ้าฮโยจง เมื่อพระเจ้าอินโจสิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 2192 องค์ชายพงนิมจึงกลับมาโชซอน ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮโยจง
เจ้าชายโซฮยอน มกุฎราชกุมารแห่งโชซอน หลังการสิ้นพระชนม์ขององค์ชายโซฮยอนพระเจ้าอินโจทรงจัดการเรื่องพระศพของพระราชโอรสอย่างรวดเร็วและไม่สมพระเกียรติ พระเจ้าอินโจทรงไม่เคยไปเยี่ยมพระสุสานขององค์ชายโซฮยอนแม้แต่ครั้งเดียวจนพระองค์สวรรคต และพระเจ้าอินโจยังทรงสั่งประหารพระชายาขององค์ชายโซฮยอนในข้อหากบฏ พระสุสานขององค์ชายโซฮยอนอยู่ที่เมืองโกยาง จังหวัดคยองกี
พระเจ้าฮอนจงแห่งโชซอน การสังหารหมู่คริสตชนมีคิลแฮทำให้ตระกูลโจขึ้นมามีอำนาจแทนตระกูลคิม เพราะตระกูลคิมถูกตีตราว่าโอนอ่อนกับคริสตชนมากเกินไปทำให้สถานการณ์ชาวคริสต์ยังยืดเยื้อ ตระกูลโจได้โอกาสขับขุนนางตระกูลคิมออกจากราชสำนักไปหมด และเมื่อมเหสีฮโยฮย็อนสิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 2386 โจอินยองก็จัดการให้พระเจ้าฮอนจงอภิเษกกับมเหสีฮโยจองจากตระกูลฮงแห่งพงซาน พันธมิตรของตระกูลโจ อำนาจตระกูลคิมเหมือนจะสูญสิ้นไป แต่ยังไม่ถึงเวลา เพราะยังมีพระอัยยิกาคิมอยู่
พระเจ้าอินโจ องค์ชายรัชทายาทโซฮยอนขณะประทับเป็นองค์ประกันอยู่ที่เมืองเสิ่นหยาง ได้ทรงสานสัมพันธ์อันดีกับราชสำนักแมนจูทำให้ทรงได้รับการสนับสนุน ซึ่งเป็นสิ่งที่พระเจ้าอินโจกังวลพระทัยเพราะทรงเกรงว่าฝ่ายแมนจูจะยกทัพมากระทำการรัฐประหารปลดพระองค์ลงจากบัลลังก์แล้วให้องค์ชายรัชทายาทโซฮยอนขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งโจซอนแทน ในค.ศ. 1644 ทัพราชวงศ์ชิงภายใต้การนำของเจ้าชายดอร์กอน (ตัวเอ่อกุน) เข้ายึดกรุงปักกิ่งและเข้าปกครองจีนแผ่นดินใหญ่ ในระหว่างที่ประทับอยู่เมืองปักกิ่งนั้น องค์ชายโซฮยอนได้พบกับนายโยฮันน์ อดัม แชล ฟอน เบลล์ (Johann Adam Schall von Bell) มิชชันนารีชาวเยอรมันที่อาศัยอยู่ในกรุงปักกิ่งขณะนั้น นายแชลฟอนเบลล์ได้แนะนำให้องค์ชายทรงรู้จักกับวิทยาการตะวันตกและคริสต์ศาสนา ในปีเดียวกันเจ้าชายดอร์กอนทรงอนุญาตให้องค์ชายโซฮยอนเสด็จนิวัติโจซอนเป็นการถาวร
พระราชวังชังด็อก ในปี พ.ศ. 2135 (ค.ศ. 1592) ขุนศึกญี่ปุ่น โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิได้เข้ารุกรานเกาหลี กินเวลายาวนานถึง 7 ปี พร้อมกับเผาทำลายพระราชวัง ซึ่งในปีนี้เองเป็นปีที่ฉลองครบรอบ 200 ปีแห่งการสถาปนาราชวงศ์ โดยหลังจากผ่านสงคราม 7 ปีไปแล้ว พระราชวังก็ได้รับการบูรณะขึ้นอีกครั้งในปี พ.ศ. 2152 (ค.ศ. 1619) โดยพระเจ้าซอนโจ และองค์ชายควางแฮกุน แต่อีก 4 ปีต่อมา พระราชวังกลับเกิดเพลิงเผาวอดอีกครั้งในเหตุจลาจลที่ขุนนางไม่พอใจองค์ชายควางแฮและก่อการยึดอำนาจ สถาปนาองค์ชายนึงยางขึ้นเป็นพระเจ้าอินโจ พร้อมกับเนรเทศองค์ชายควางแฮไปเกาะคังฮวา จนพระราชวังถูกโจมตีอีกครั้งจากจักรวรรดิชิง (ประเทศจีน) แต่หลังจากนั้นพระราชวังก็ได้รับการสร้างใหม่ให้อยู่ในสภาพดั้งเดิม
พระเจ้าซ็อนโจแห่งโชซ็อน พระเจ้าซ็อนโจเหน็ดเหนื่อยหลังจากผ่านวิกฤตมามาก จึงมอบให้องค์ชายควางแฮว่าราชการแทน แต่เมื่อมเหสีอินมอกประสูติองค์ชายยอนชัง ก็เป็นเหตุให้ฝ่ายเหนือใหญ่และฝ่ายเหนือเล็กขัดแย้งกัน เพราะฝ่ายเหนือใหญ่สนับสนุนองค์ชาวควางแฮ และฝ่ายเหนือเล็กสนับสนุนองค์ชายยอนชัง
พระเจ้าโจวเจ้า ในรัชกาลพระเจ้าโจวเจา ที่เกิดขึ้นที่จุดเมื่อราชวงศ์โจว ได้ขยายไปทั่วที่ราบลุ่มภาคกลางของจีนและหันความสนใจไปยังภาคใต้ของจีน พระเจ้าโจวเจา ถูกปลงพระชนพ์และกองทัพของพระองค์ รณรงค์ถูกเช็ดออกทางทิศใต้ของแม่น้ำฮัน และสร้างขีดจำกัดของการควบคุมโดยตรงของภาคใต้ในช่วงราชวงศ์โจวตะวันตก
พระเจ้าซุกจงแห่งโชซ็อน นับแต่นั้นมาความขัดแย้งระหว่างฝ่ายใต้และฝ่ายตะวันตกจึงจบลง ปลายรัชสมัยของพระเจ้าซุกจงนั้นค่อนข้างสงบสุข แต่พร้อมที่จะปะทุในเวลาอันใกล้เพราะขุนนางฝ่ายโนนนและโซนนกำลังจะเผชิญหน้ากัน ด้วยเรื่องการสืบราชสมบัติ ฝ่ายโซนนสนับสนุนองค์ชายรัชทายาท ขณะที่ฝ่ายโนนนยังคงยืนกรานความคิดเห็นของฝ่ายตะวันตกในทีแรกว่า ไม่ควรตั้งพระโอรสที่เกิดแต่พระสนมฮีบินเป็นรัชทายาท จึงหันไปสนับสนุนองค์ชายยอนอิง (연잉군, 延礽君 ซึ่งเป็นพระโอรสกับพระสนมซุกบินแห่งตระกูลแช ภายหลังเป็น พระเจ้ายองโจ) ซึ่งพระสนมซุกบินเป็นที่โปรดปรานทั้งพระเจ้าซุกจงและพระมเหสีอินฮย็อน ทำให้พระสนมซุกบินเป็นที่รักใคร่ของคนทั้งวัง
พระเจ้าซุกจง นับแต่นั้นมาความขัดแย้งระหว่างฝ่ายใต้และฝ่ายตะวันตกจึงจบลง ปลายรัชสมัยของพระเจ้าซุกจงนั้นค่อนข้างสงบสุข แต่พร้อมที่จะปะทุในเวลาอันใกล้เพราะขุนนางฝ่ายโนนนและโซนนกำลังจะเผชิญหน้ากัน ด้วยเรื่องการสืบราชสมบัติ ฝ่ายโซนนสนับสนุนองค์ชายรัชทายาท ขณะที่ฝ่ายโนนนยังคงยืนกรานความคิดเห็นของฝ่ายตะวันตกในทีแรกว่า ไม่ควรตั้งพระโอรสที่เกิดแต่พระสนมฮีบินเป็นรัชทายาท จึงหันไปสนับสนุนองค์ชายยอนอิง (연잉군, 延礽君 ซึ่งเป็นพระโอรสกับพระสนมซุกบินแห่งตระกูลชเวภายหลังเป็น พระเจ้ายองโจ) ซึ่งพระสนมซุกบินเป็นที่โปรดปรานทั้งพระเจ้าซุกจงและพระมเหสีอินฮย็อน ทำให้พระสนมซุกบินเป็นที่รักใคร่ของคนทั้งวัง
อุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลง โดยเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 เมื่อโจซองได้ทูลเชิญพระเจ้าโจฮองไปสักการะพระราชสุสานโกเบงเหลงของ พระเจ้าโจยอย จักรพรรดิองค์ที่ 2 ผู้เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าโจฮองโดยแต่งตั้งให้สุมาอี้เป็นผู้รักษาพระนครซึ่งสุมาอี้ได้สบโอกาสในช่วงนี้ส่งบุตรชายทั้ง 2 ของตนคือ สุมาสู และ สุมาเจียว ไปกราบทูลให้กวยทายเฮาผู้เป็นพระราชมารดาของพระเจ้าโจฮองในการขอพระบรมราชโองการเพื่อความชอบธรรมในการปลดโจซองและน้องชายอีก 2 คนออกจากตำแหน่งเมื่อโจซองทราบเรื่องจึงรีบกลับมายังพระนครลกเอี๋ยงแต่สุมาอี้รู้ทันจึงสั่งให้ปิดประตูเมืองโจซองจึงส่งคนมาถามว่าทำไมต้องทำอย่างนี้สุมาอี้จึงบอกว่าแค่ต้องการให้โจซองและพรรคพวกวางอาวุธเท่านั้นเมื่อโจซองวางอาวุธสุมาอี้จึงสั่งจับโจซองและน้องชายและได้สั่งประหารชีวิตโจซองรวมถึงน้องชายทั้ง 2 และครอบครัวทั้งหมด
พระเจ้าเซโจ สมเด็จพระราชา เซโจ ฮเยจาง ซุงชอน เชโด ยอลมุน ยองมู จิด็อก ยองคง ซองซิน มยอนคเย ฮุมซุก อินฮโย แห่งเกาหลีพระราชธิดาอีกสองพระองค์มีหลักฐานบันทึกไว้ในพงศาวดารน้อยมากและไม่เป็นที่แน่ใจว่าจะมีตัวตน
ช็อง อิน-จี จองอินจี (, 28 ธันวาคม 1396 – 26 พฤศจิกายน 1478) นักปราชญ์ลัทธิขงจื๊อใหม่และขุนนางชาวเกาหลีในช่วงต้นยุค ราชวงศ์โชซ็อน โดยก้าวขึ้นเป็น ย็องอีจ็อง หรืออัครมหาเสนาบดีในรัชสมัย พระเจ้าเซโจ พระราชาลำดับที่ 7
สุสานหลวงราชวงศ์โชซ็อน กลุ่มพระราชสุสานซอโอลึง (, ) ตั้งอยู่ในเมืองโกยาง จังหวัดคย็องกี ประกอบด้วยพระราชสุสาน 5 หลัง ได้แก่ พระราชสุสานคย็องนึง (, ) เป็นที่ฝังพระศพองค์ชายอึยคย็อง องค์ชายรัชทายาทในพระเจ้าเซโจ และพระศพพระชายาโซฮเย พระราชสุสานชังนึง (, ) เป็นที่ฝังพระบรมศพพระเจ้าเยจง และพระศพพระมเหสีอันซุน ตระกูลฮัน พระราชสุสานอิงนึง (, ) เป็นที่ฝังพระศพพระมเหสีอิงคย็อง พระมเหสีในพระเจ้าซุกจง พระราชสุสานมย็องนึง (, ) เป็นที่ฝังพระบรมศพพระเจ้าซุกจง พระศพพระมเหสีอินฮย็อน และพระศพพระมเหสีอินว็อน และพระราชสุสานฮงนึง (, ) เป็นที่ฝังพระศพพระมเหสีจ็องซ็อง พระมเหสีในพระเจ้ายองโจ
โจผี หลังจากพ่ายแพ้สงคราม พระเจ้าโจผีจึงหันมาสนใจทางด้านวรรณกรรมมากกว่าสงคราม เริ่มเกิดการเขียนวรรณกรรมแบบร้อยแก้ว จนทำให้ผู้คนรุ่นหลังยกย่องพระเจ้าโจผีเป็นพระบิดาแห่งวรรณกรรมร้อยแก้ว
สุมาเจียว พอได้อำนาจในแผ่นดิน สุมาเจียวคิดแย่งพระราชสมบัติของพระเจ้าโจมอ แต่ถูกจูกัดเอี๋ยน ผู้บัญชาการทหารที่ห้วยหลำขัดขวางจนเกิดสงคราม จูกัดเอี๋ยนถูกฆ่าตายพร้อมทั้งตระกูล ต่อพระเจ้าโจมอทรงมีความรู้สึกกดดันที่อยู่ภายใต้อำนาจสุมาเจียวจึงแต่งกลอนเพื่อระบายความในใจออกมาแต่กลอนนี้กับหลุดไปถึงหูสุมาเจียว ทำให้เกิดความโมโหจึงบุกเข้าไปด่าทอพระเจ้าโจมอในท้องพระโรงต่อหน้าข้าราชบริพารและออกจากท้องพระโรงโดยไม่ทูลลา พระเจ้าโจมอก็พิโรธจึงคิดจะกำจัดสุมาเจียว แต่สุมาเจียวรู้ตัวจึงให้พรรคพวกฆ่าพระเจ้าโจมอเสียโดยให้เซงเจ (เฉิงจี้) เป็นคนกำจัด เมื่อพระเจ้าโจมอสิ้นพระชนม์ก็ได้แสร้งทำเป็นร้องไห้ต่อศพพระเจ้าโจมอว่าตนยังจงรักภักกีต่อพระเจ้าโจมอและประหารเซงเจในข้อหาลอบปลงพระชนม์เพื่อไม่ให้ใครครหานินทาตนว่าเป็นโจรกบฏชิงราชสมบัติ แล้วยกโจฮวน หลานโจโฉขึ้นเสวยราชย์สืบไป หลังจากนั้น สุมาเจียวไปอำนวยการรบกับจ๊กก๊ก จับตัวพระเจ้าเล่าเสี้ยนมาเป็นเชลยได้ จึงได้รวมอาณาจักรจ๊กก๊กไว้ในราชอาณาจักรวุยก๊ก ต่อมาคิดแย่งราชสมบัติจากพระเจ้าโจฮวน จึงตั้งตัวเป็นจีนอ๋อง ภายหลังเสียชีวิตด้วยการหัวเราะพระเจ้าเล่าเสี้ยนต่อมาสุมาเอี๋ยนได้แย่งราชสมบัติจากพระเจ้าโจฮวนสำเร็จและสถาปนาตนเองเป็นฮ่องเต้มีนามว่า พระเจ้าจิ้นหวู่แห่งราชวงศ์จิ้น และได้แต่งตั้งสุมาเจียว ผู้เป็นบิดาให้เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิอุ๋นตี้ในที่สุด
สุมาสู สุมาสูเป็นบุตรชายคนโตของสุมาอี้ ที่เกิดกับ จางชุนหัว มีฉายาว่า จื่อเหยียน มีรูปร่างหน้าตา หน้ากลมปากสี่เหลี่ยมริมฝีปากหนา ใต้ตาซ้ายมีติ่งเนื้อ บนปากมีขน มีสติปัญญาดี สุขุม ชำนาญในพิชัยสงครามเมื่อสุมาอี้สิ้นชีพแล้ว พระเจ้าโจฮองตั้งให้สุมาอี้เป็น ต้าเจียงจวิน จ่งหนิ่งซ่างซูจีมิต้าซื่อ แปลว่าเสนาบดีผู้กำกับการฝ่ายในควบคุมความลับของแผ่นดิน ควบคุมอำนาจในวุยก๊กทั้งสิ้น เป็นที่ครั่นคร้ามแก่พระเจ้าโจฮองมาก พระเจ้าโจฮองคิดกำจัดเสีย สุมาสูจับแผนการได้ จึงปลดพระเจ้าโจฮองออกจากราชบัลลังก์ตั้งโจมอขึ้นแทน สุมาสูถึงแก่กรรมจากการผ่าตัดติ่งเนื้อใต้ตาที่เมืองฮูโต๋ต่อมาสุมาเอี๋ยนหลานชาย แย่งราชสมบัติได้จากพระเจ้าโจฮวน ตั้งตัวเป็นกษัตริย์ ราชวงศ์จิ้นแล้วได้สถาปนาสุมาสูขึ้นเป็นจิ่งตี้(จักรพรรดิ)
โจวกงหวัง โจวกงหวัง ( , ? – ?) พระนามเดิม จีต้าน พระโอรสองค์ที่ 4 ใน พระเจ้าโจวเหวิน และเป็นสมาชิกราชวงศ์ผู้มีส่วนในการก่อตั้ง ราชวงศ์โจวตะวันตก ร่วมกับ พระเจ้าโจวอู่ ผู้เป็นพระเชษฐาเมื่อพระเจ้าโจวอู่เสด็จสวรรคตพระราชโอรสของพระเจ้าโจวอู่คือองค์ชาย จีสง ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น พระเจ้าโจวเฉิง แต่ด้วยพระเจ้าโจวเฉิงยังไม่บรรลุนิติภาวะทางด้านโจวกงหวังจึงต้องเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินและโจวกงหวังก็ทำหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์จงรักภักดีทำให้บ้านเมืองสงบสุขและเจริญรุ่งเรืองพร้อมกันนี้พระองค์ยังต้องปราบปรามกบฏ 3 เจ้าซึ่งเป็นพระปิตุลา (อา) ของพระเจ้าโจวเฉิงเมื่อพระเจ้าโจวเฉิงบรรลุนิติภาวะแล้วโจวกงหวังจึงถวายคืนพระราชอำนาจให้แก่พระเจ้าโจวเฉิง
อิม ซาฮง ลิมซาฮง เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1445 ในรัชกาล พระเจ้าเซโจ เขาเริ่มเข้ารับราชการเมื่อใดไม่ทราบแต่สันนิษฐานว่าน่าจะเข้ารับราชการในรัชกาลพระเจ้าเซโจและรับราชการมาเรื่อยแต่ไม่ค่อยมีบทบาทพอถึงรัชกาลพระเจ้ายอนซันเขากลับมีบทบาทขึ้นมาอีกครั้ง
พระนางอินมก ในรัชสมัย เจ้าชายควังแฮ พระราชาลำดับที่ 15 พระโอรสคือ เจ้าชายย็องชัง ถูกเนรเทศแต่ระหว่างนั้นเจ้าชายยองชางก็ถูกปลงพระชนม์ทำให้พระนางต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1632 ในรัชสมัยพระเจ้าอินโจ พระราชาลำดับที่ 16
เจ้าชายควังแฮ พระเจ้าซอนโจสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1608 องค์ชายรัชทายาทควังแฮจึงขึ้นครองราชย์ต่อมา แต่ทว่าอัครเสนาบดียูยองกยอง () ได้กล่าวอ้างว่าแท้จริงแล้วพระเจ้าซอนโจประสงค์จะให้องค์ชายอิมแฮขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ โดยแสดงราชโองการเป็นหลักฐาน ทั้งสองฝ่ายต่างกล่าวหากันฝ่าราชโองการของอีกฝ่ายเป็นของปลอม อัครเสนาบดียูยองกยองจึงถูกประหารชีวิตและองค์ชายอิมแฮถูกเนรเทศไปเกาะคังฮวา ซึ่งจองอินฮงได้ส่งคนไปทำการบังคับให้องค์ชายอิมแฮปลิดพระชนม์ชีพพระองค์เองใน ค.ศ. 1609
พัก มุนซู พัก มุนซู () เป็นขุนนางคู่พระทัยของ พระเจ้ายองโจ เนื่องจากท่านทำหน้าที่เป็น ผู้ตรวจการแผ่นดิน คือผู้ที่ทำหน้าที่เดินทางไปทั่วพระราชอาณาจักรโชซอนเพื่อคอยตรวจสอบการทำงานของขุนนางท้องที่โดยท่านทำหน้าที่อย่างซื่อตรงสุจริตและยุติธรรมและนอกจากนี้ท่านยังมีบทบาทสำคัญในการปราบกบฏของ ลีอินจา ขุนนางซึ่งเป็นผู้นำของฝ่าย โซนน ที่นำกำลังทหารบุกเข้ามายัง พระราชวังชางด๊อกกุง หมายจะปลงพระชนม์พระเจ้ายองโจและแต่งตั้ง องค์ชายมิลพง ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ใหม่แต่ไม่สำเร็จ
รัฐประหารพระเจ้าอินโจ สืบเนื่องจากเจ้าชายควังแฮเป็นพระราชาที่ไม่ได้รับการยอมรับจากเหล่าขุนนางและเหล่าบัณฑิตเพราะพระองค์มิได้เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่และประสูติแต่พระสนม ฝ่ายเหนือใหญ่พยายามปราบปรามกลุ่มขุนนางฝ่ายเหนือเล็กและปลงพระชนม์ เจ้าชายอิมแฮ พระราชโอรสองค์ใหญ่ของ พระเจ้าซ็อนโจ พระราชาลำดับที่ 14 และเป็นพระเชษฐาของเจ้าชายควังแฮและ เจ้าชายย็องชัง พระราชโอรสของพระมเหสี ซึ่งมันไม่ใช่แผนของเจ้าชายควังแฮในการขึ้นสืบราชบัลลังก์ของพระองค์
เจ้าชายโซฮยอน มกุฎราชกุมารแห่งโชซอน พระเจ้าอินโจทรงไม่พอพระทัยอย่างมากที่องค์ชายโซฮยอนไปยุ่งกับพวกอื่น และเมื่อทรงกลับมาโชซอนในค.ศ.1645 พระเจ้าอินโจก็ต่อต้านและไม่เห็นด้วยที่องค์ชายโซฮยอนทรงคิดที่จะปฏิรูปประเทศโดยใชนิกายโรมันคาทอลิกและวิทยาการทางตะวันตก องค์ชายโซฮยอนทรงสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันหลังกลับโชซอนได้ไม่นาน นักประวัติศาสตร์สันนิษฐานว่าทรงถูกวางยาพิษเพราะพระศพหลังสิ้นพระชนม์นั้นมีจุดดำทั่วพระวรกายและพระวรกายก็เน่าเปื่อยอย่างรวดเร็ว
พระเจ้าซ็อนโจแห่งโชซ็อน จนลีอี หัวหน้าขุนนางซานิมต้องมาไกล่เกลี่ยมิให้มีการแตกแยก โดยการส่งคิมฮโยวอนไปเมืองพูรยอง และส่งชิมอึยกยอมไปเมืองแคซอง เพื่อตัดปัญหา ให้ไปปกครองท้องถิ่นแทน แต่ฝ่ายทงอินกล่าวหาว่าลีอีเข้าข้างฝ่าซออิน เพราะส่งคิมฮโยวอนไปไกลทางเหนือ แต่ส่งชิมอึยกยอมไม่แค่เมืองแคซองใกล้ๆ ฝ่ายตะวันตกมีอำนาจขึ้นมาก่อนเพราะได้รับการสนับสนุนจากขุนนางอาวุโสและพระราชวงศ์ ขณะที่ฝ่ายตะวันออกเรียกร้องให้มีการปฏิรูปแต่ได้รับการปฏิเสธทุกครั้ง ในพ.ศ. 2126 ลีอี ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้ากรมกลาโหม เห็นว่าพวกแมนจูและญี่ปุ่นสะสมกำลังมากขึ้น โชซ็อนควรเตรียมรับมือให้พร้อมโดยการเพิ่มกำลังกองทัพ แต่ทั้งสองฝ่ายและพระเจ้าซ็อนโจไม่มีใครเห็นด้วยเลย เพราะเชื่อว่าบ้านเมืองจะสงบสุขตลอดไป แต่หารู้ไม่อีกไม่กี่ปีข้างหน้าโชซ็อนจะถูกทั้งญี่ปุ่นและแมนจูบดขยี้จนย่อยยับ ลีอีสิ้นชีวิตในพ.ศ. 2127
พระเจ้าอินจงแห่งโครยอ มโยชองนำทัพบุกเมืองแคซอง แต่คิมบูชิกนำทัพออกไปต้านทานได้ โจควาง (조광) หนึ่งในผู้สนับสนุนของมโยชอง เห็นท่าไม่ดีจึงสังหารมโยชองเสียและตั้งตนเป็นผู้นำกบฏเสียเอง คิมบูชิกนำทัพบุกเมืองซอกยองสังหารโจควางปราบกบฏลงอย่างราบคาบในค.ศ. 1136
คาอินและอาเบล คาอินและอาเบล( "Qayin", "Heḇel"; "Qābīl", "Hābīl")ทั้งสองเป็นบุตรชายของอาดัมและเอวาที่ถูกกล่าวไว้ในคัมภีร์ไบเบิล บทปฐมกาลที่ 4,นายคาอิน ลูกชายคนโตทำงานเป็นชาวไร่การเกษตร ส่วนนายอาเบล บุตรชายคนเล็กทำงานเป็นคนเลี้ยงฝูงแกะ เมื่อทั้งสองพี่น้องได้ทำการถวายเซ่นบูชาต่อพระเจ้าโดยคาอินได้ถวายข้าวสาลี ส่วนอาเบลได้ถวายไขมันจากแกะ พระเจ้าทรงโปรดปรานเครื่องเซ่นบูชาของอาเบลมาก ส่วนเครื่องเซ่นบูชาของของคาอินไม่เป็นที่โปรดปรานทำให้คาอินเกิดความรู้สึกโกรธเคือง พระเจ้าได้ทรงตำหนิและตรัสเตือนคาอินและให้ไปทำใจบริสุทธิ์เสียใหม่แล้วพระเจ้าจะทรงโปรดปรานคาอินอย่างแน่นอน แต่ด้วยความอิจฉาริษยาและโทสะที่มีต่อน้องชายตนที่เป็นที่รักของพ่อแม่และพระเจ้าทำให้นายคาอินได้ตัดสินใจกระทำการล่อลวงให้นายอาเบลไปที่นาและสังหารเสีย(กระทำของนายคาอินได้ถือว่าเป็นการฆาตกรรมครั้งแรกของมนุษย์) ต่อมาพระเจ้าตรัสถามถึงนายอาเบลกับนายคาอิน คาอินได้ทูลว่า "ข้าพระองค์ไม่ทราบ ข้าพระองค์เป็นผู้ดูแลน้องชายหรือ" แต่พระเจ้าได้ตรัสกับคาอินว่า "เจ้าทำอะไรลงไป เสียงร้องของโลหิตน้องชายของเจ้าร้องจากดินถึงเราแล้ว โอ้ เจ้าทำบาปเสียแล้ว" พระเจ้าได้ทรงสาปให้นายคาอินปลูกไร่ที่นาก็จะไม่ได้ผลผลิต และต้องกลายเป็นคนร่อนเร่ผเนจรในโลก นายคาอินได้ทูลอ้อนวอนต่อพระเจ้าว่า"พระเจ้า โทษที่ข้าพระองค์ได้รับนั้นหนักหนามากกว่าจะรับได้ และหากข้าพระองค์ได้ร่อนเร่ผเนจรแล้วก็อาจจะมีคนอื่นฆ่าข้าพระองค์ก็เป็นไปได้" พระเจ้าได้ทรงตอบว่า"เราจะทำเครื่องหมายไว้บนตัวเจ้า คาอิน ผู้ใดฆ่าคาอินผู้นั้นจะได้รับโทษถึงเจ็ดเท่า" หลังจากนั้นนายคาอินได้เดินทางไปยังเมืองโนด(נוד‎, "wandering")ทางด้านทิศตะวันออกของเอเดนซึ่งเขาได้สร้างเมืองซึ่งได้ถูกตั้งชื่อว่า เอโนค ตามชื่อบุตรชายของตนและให้กำเนิดทายาทต่อมาอีกมากมาย
พระเจ้าทันจง พระเจ้าดันจง (단종 端宗)(พ.ศ. 1984 ถึง พ.ศ. 2000) ทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่ 6 ของราชวงศ์โชซอน (พ.ศ. 1995 ถึง พ.ศ. 1998) ขณะที่พระเจ้ามุนจงพระบิดาสิ้นพระชนม์นั้น พระเจ้าดันจงทรงอายุได้แค่ 12 ชันษา จึงต้องให้ฮวางโบอิน และ คิมจงซอ เป็นผู้สำเร็จราชการแทน แต่คิมจงซอนั้น ต้องการแผ่ขยายอำนาจในราชสำนัก จึงชนเข้ากับการขยายอำนาจขององค์ชายซูยัง และองค์ชายอันพยอง พระปิตุลา ในพ.ศ. 1996 องค์ชายซูยังก็ได้ทำการยึดอำนาจสังหารฮวางโบอินและคิมจงซอที่หน้าพระราชวังเคียงบก และได้สังหารองค์ชายอันพยองและในพ.ศ. 1998 องค์ชายซูยัง บังคับให้พระเจ้าดันจงสละบัลลังก์ และถูกเนรเทศ องค์ชายซูยังขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเซโจ ในพ.ศ. 2000 ขุนนางหกคนได้วางแผนยึดอำนาจจากพระเจ้าเซโจกลับคืนให้พระเจ้าด้นจง แต่แผนการรั่วไหล ขุนนางทั้งหกจึงถูกประหารชีวิต พระเจ้าเซโจทรงเห็นว่าถ้าพระเจ้าดันจงยังคงมีพระชนม์ชีพอยู่ต่อไปคงจะเป็นภัย จึงปลดพระเจ้าดันจงลงเป็นองค์ชายโนซานและปลงพระชนม์ในที่สุด
เจ้าหญิงช็องมย็อง องค์หญิงชองมยองสิ้นพระชนม์เมื่อ ค.ศ.1685 สิริรวมพระชนม์มายุยืนยาวถืง 83 ปี โดยปีที่องค์หญิงสิ้นพระชนม์ตรงกับปีครองราชย์ที่ 11 ของพระเจ้าซุกจง กษัตริย์องค์ที่ 19 แห่งโชซอน เท่ากับว่าองค์หญิงทรงมีชีวิตผ่านมาถึง 6 แผ่นดิน คือ ซอนโจ ควางแฮ อินโจ ฮโยจง ฮยอนจง และซุกจง
คิม จง-ซอ เมื่อ พระเจ้ามุนจง พระราชาลำดับที่ 5 เสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 1995 พระราชโอรสของพระเจ้ามุนจงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น พระเจ้าทันจง แต่เนื่องจากพระเจ้าทันจงมีพระชนมายุเพียง 12 พรรษาจึงได้มีการแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการคือคิม จง-ซอและ ฮวัง โบ-อิน ซึ่งขณะนั้นเป็นอัครมหาเสนาบดีแต่ตัวของคิม จง-ซอต้องการขยายฐานอำนาจในราชสำนักทำให้ไปขัดขวางการขยายอำนาจของ องค์ชายซูยัง พระปิตุลา (อา) ของพระเจ้าทันจงซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าเซโจ เช่นกันคิม จง-ซอจึงหันไปสนับสนุนองค์ชายอันพยองพระปิตุลาอีกองค์ของพระเจ้าทันจงเพื่อคานอำนาจขององค์ชายซูยัง
พระนางช็องซุน พระนางช็องซุน (정순왕후 김씨, 10 November 1745 – 12 January 1805) เป็นพระมเหสีของพระเจ้ายองโจ ภายหลังถูกถอดยศโดยองค์ชายลี ซานเป็นผู้ประกาศราชโองการแต่องค์ชายลี ซานไม่ประกาศราชโองการ(1724–1776) และเป็นผู้สำเร็จราชการของพระเจ้าพระเจ้าซุนโจ (1800 - 1805) เกิดในตระกูลคิม แห่ง คยองจู
พระเจ้าเยจงแห่งโชซอน พระเจ้าเยจงประสูติเมื่อค.ศ. 1450 เป็นพระโอรสขององค์ชายซูยาง (수양대군, 首陽大君) และพระชายานังนัง ตระกูลยุน (,樂浪府大夫人 尹氏) ในค.ศ. 1455 เมื่อองค์ชายซูยางยึดอำนาจจากพระเจ้าทันจงและขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าเซโจ (세조, 世祖) พระเจ้าเยจงจึงทรงได้รับพระนามว่า องค์ชายแฮยาง (해양대군, 海陽大君) และต่อมาในค.ศ. 1457 องค์ชายรัชทายาท พระเชษฐาสิ้นพระชนม์ ได้รับพระนามว่า องค์ชายรัชทายาทอีกยอง (의경세자, 懿敬世子) องค์ชายแฮยางจึงได้รับการสถาปนาเป็นองค์ชายรัชทายาทแทนที่พระเชษฐา เมื่อค.ศ. 1460 ทรงอภิเษกกับพระชายาสกุลฮัน ธิดาของฮันมยองฮี ขุนนางคนสำคัญที่ช่วยเหลือพระเจ้าเซโจพระราชบิดาในการยึดอำนาจ มีพระโอรสองค์หนึ่ง แต่พระชายาฮันก็สิ้นพระชนม์ไปในค.ศ. 1462 (ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็นพระมเหสีจังซุน) จึงอภิเษกกับพระชายาใหม่จากตระกูลฮันเช่นกัน ภายหลังคือ พระมเหสีอันซุน ต่อมาในค.ศ. 1463 พระโอรสในพระมเหสีจางซุนก็สิ้นพระชนม์ ภายหลังได้รับแต่งตั้งเป็น องค์ชายอินซอง (인성군, 仁城君)
พระเจ้าจุนแห่งโกโชซอน สมเด็จพระราชาจุน หรือ พระนามเดิมคือ สมเด็จพระราชา จุน วอนด็อก จีแม อินยอน ซองฮเย คังมิน ด็อกซู แห่ง โกโชซอน ประสูติจ่าก พระเจ้า ดันกุน วังกยอม กับ สมเด็จพระราชินี ฮเยอึย ตระกูล ซอง แห่ง นัมซาน (ภายหลังถูกสถาปนาเป็น พระนาง โซวอน พระราชมารดา) พระเจ้าจุนสิ้นพระชนม์กลางสนามรบที่ เมือง ซองซอง เพราะถูกเหล่าทหารแห่งพระเจ้าวีมัน แห่งราชวงศ์วีมัน โจซอนทำร้าย จนสิ้นพระชนม์พระเจ้า จุน สิ้นพระชนม์มายุ ได้ 38 ปี ทำให้ราชวงศ์โกโชซอนล่มสลายตลอดกาล
ช็อนกยุน หลังแผ่นดินพระเจ้าเซจง ช็อนกยุนก็ยังได้ถวายงานพระเจ้ามุนจงและพระเจ้าทันจงด้วย ในปลายรัชและสมัยของพระเจ้าดันจงนี้เกิดการชิงอำนาจอย่างใหญ่จนจอนคยูนได้รับผลกระทบรุนแรงถึงขั้นหลุดจากตำแหน่งเจ้ากรม จากการต่อสู้แย่งชิงอำนาจระหว่างขุนนางกับเชื้อพระวงศ์หลายฝ่าย ในที่สุดฝ่ายขององค์ชายซูยางชนะจึงบังคับให้พระเจ้าดันจงสละราชสมบัติและขึ้นเป็นพระราชาองค์ใหม่นามว่าพระเจ้าเซโจ ต่อมาในกลางปี พ.ศ. 1999 จอนคยอนได้รู้แผนการขบถของกลุ่มขุนนางที่เป็นศัตรูทางการเมือง จึงทำทีเข้าร่วมขบวนการก่อนจะเปิดโปงแผนการทั้งหมดในปีพ.ศ. 2000 ทำให้มีความดีความชอบมากจนกลายเป็นคนโปรดของพระเจ้าเซโจและได้กลับคืนสู่ตำแหน่งเจ้ากรมแผนกขันทีอีกครั้ง เนื่องจากพระเจ้าเซโจได้ลดฐานะของขุนนางที่มีอำนาจให้เป็นแค่พนักงานของรัฐที่ไม่มีสิทธิต้านนโยบายของพระองค์ ทำให้จอนคยอนและแผนกขันทีที่ขึ้นตรงต่อพระราชายิ่งมีอำนาจมากขึ้นไปอีก พระเจ้าเซโจยังโปรดให้จอนคยอนทำการปฏิรูประบบการทำงานของกรมขันทีให้สอดคล้องกับการแนวทางการบริหารราชกิจของพระองค์ใหม่โดยมีคิม ซอ-ซ็อนซึ่งเป็นลูกบุญธรรมเป็นหัวแรงสำคัญ ในที่สุดก็สามารถควบคุมอำนาจได้ทั้งหมดในปี ค.ศ. 1458
พระเจ้าโจวคัง พระเจ้าโจวคัง ได้ทรงตามรอยนโยบายของพระราชบิดาพระเจ้าโจวเฉิง และทรงขยายอาณาเขตของโจวในภาคเหนือและตะวันตก พระองค์ยังทรงปราบปรามก่อจลาจลในภาคตะวันออก ทำให้เจริญรุ่งเรืองในราชวงศ์โจวภายใต้การปกครองของพระเจ้าโจวคัง