mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
ประเทศแอลจีเรีย แอลจีเรีย (; ) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแอลจีเรีย (; ) เป็นประเทศในแอฟริกาเหนือ และเป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับ 1ในทวีปแอฟริกา หลังจากประเทศซูดานใต้ แยกออกจากประเทศซูดานมีอาณาเขตทางตะวันออกเฉียงเหนือจรดประเทศตูนิเซีย ทางตะวันออกจรดประเทศลิเบีย ทางตะวันออกเฉียงใต้จรดประเทศไนเจอร์ ทางตะวันตกเฉียงใต้จรดประเทศมาลีและประเทศมอริเตเนีย และทางตะวันตกจรดประเทศโมร็อกโก รวมถึงหลายกิโลเมตรของพื้นที่ที่ยึดครองมาได้บางส่วน คือ เวสเทิร์นสะฮารา
มดสีเงินสะฮารา มดสีเงินสะฮารา มีจุดเด่นคือ มีลำตัวสะท้อนแสงสีเงินแวววาว อาศัยทำรังโดยขุดโพรงอยู่ใต้พื้นทรายของทะเลทรายสะฮารา เป็นมดนักล่าหาอาหารเช่นเดียวกับมดชนิดอื่น ๆ หรือ กินแมลงที่ตายจากความร้อน แต่ก็ตกเป็นอาหารของสัตว์อื่นที่ใหญ่กว่าด้วย เช่น กิ้งก่า มดสีเงินสะฮารามีความสามารถพิเศษ คือ สามารถทนความร้อนในช่วงเวลากลางวันของทะเลทรายสะฮาราได้สูงถึง 53 องศาเซลเซียส ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่ไม่มีสัตว์ชนิดใดจะทนทานได้ แต่กระนั้นก็สามารถที่จะทนได้นานเพียง 10 นาทีเท่านั้น อีกทั้งยังมีความสามารถในการวิ่งที่เร็วมากอีกด้วย โดยทำความเร็วได้ถึงวินาทีละครึ่งเมตร หากเปรียบเทียบสัดส่วนกับมนุษย์แล้วจะเท่ากับว่า มดสีเงินสะฮาราวิ่งได้เร็วถึง 280 ไมล์/ชั่วโมง นับว่าเป็นสัตว์ที่มีความเร็วที่สุดในโลก
ความแพร่หลายของภาษาสเปน ในเมืองทินดูฟ ประเทศแอลจีเรีย มีผู้อพยพลี้ภัยชาวเวสเทิร์นสะฮาราประมาณ 200,000 คนที่สามารถอ่านและเขียนภาษาสเปนได้ หลายพันคนจากจำนวนนี้ยังได้รับความช่วยเหลือให้ศึกษาต่อจนถึงระดับอุดมศึกษาในต่างประเทศ (ส่วนใหญ่เป็นคิวบาและสเปน) ส่วนทางภาคเหนือของประเทศโมร็อกโกซึ่งเป็นอดีตรัฐในอารักขาของสเปนและมีความใกล้ชิดทางภูมิศาสตร์กับสเปนด้วยนั้น มีประชากรเกือบ 20,000 คนที่ใช้ภาษาสเปนเป็นภาษาแม่ สถานที่อื่นที่มีชุมชนผู้ใช้ภาษาสเปนอาศัยอยู่ได้แก่เมืองลูเอนาในประเทศแองโกลา อันเป็นผลจากการที่ทหารคิวบาจำนวนมากเข้าไปประจำการที่นั่นในช่วงสงครามเย็น
มดสีเงินสะฮารา มดสีเงินสะฮารา หรือ มดสีเงิน (; ) เป็นมดชนิดหนึ่ง อาศัยและแพร่กระจายพันธุ์อยู่เฉพาะในทะเลทรายสะฮารา ในทวีปแอฟริกา
ยาบะนีย์อัสซะฮะรา "Yā Banīy As-Saharā'" (, "โอ บุตรแห่งซาฮารา") เป็นชื่อของเพลงชาติเวสเทิร์นสะฮาราอย่างเป็นทางการ เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2522يابني الصحراء انتم في الوغى حاملي المشعل في الدرب الطويل
اصنعوالثورة في أمتنا واسلكوا من أجلها هذا السبيل
اقطعوا رأس الدخيل اقطعوا رأس الدخيل
أيها الثوار يمجد الوطن اقطعوا الاقطاع في هدا الربوع
وانزعو بالحرب أسباب الفتن ورفضوها لا خضوع لا خنوع
لا عميل لا دخيل لا عميل لا دخيل
أيها السائل عنا إننا من تحدى في الجهاد المستحيل
نحن من حطم ذاك الوثنا نحن من لقنه الدرس الجليل
إننا شعب نبيل إننا شعب نبيل
نحن من أعلناها ضد الغزاة ثورة تحرق كل الغاصبين
إنها الحرب التي تمحو الطغات وتقر الحق حق الكادحين
إننا شعب نبيل إننا شعب نبيل
إنها الثورة من أجل الشعوب وستمضي في البلادالعربية
تصنع الوحدة دوما في القلوب وتقيم العدل والديمقراطية
كل قرن كل جيل كل قرن كل جيل
เวสเทิร์นสะฮารา การผนวกดินแดนของโมร็อกโกและมอริเตเนียถูกต่อต้านโดยกลุ่มแนวร่วมโปลีซาริโอ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากแอลจีเรีย ในปี 2522 เริ่มเกิดสงครามกองโจรขึ้น มอริเตเนียถอนตัวออกจากแรงกดดันของกลุ่มโปลีซาริโอนี้ซึ่งรวมไปถึงการวางระเบิดในเมืองหลวงและเป้าหมายทางเศรษฐกิจอื่น ๆ โมร็อกโกจึงได้ขยายการครอบครองไปยังดินแดนที่เหลือแทน จากนั้น โมร็อกโกจึงเริ่มจะสะสมกองโจรมากขึ้นโดยการตั้งค่ายขึ้นมากลางทะเลทรายอย่างกว้างใหญ่ (หรือที่เรียกกันว่า กำแพงพรมแดนหรือกำแพงโมร็อกโก) เพื่อป้องกันนักรบกองโจร ความเป็นศัตรูกันยุติลงในข้อตกลงหยุดยิงเมื่อปี 2534 ซึ่งได้รับการควบคุมโดยภารกิจรักษาสันติภาพ (MINURSO) ภายใต้ข้อกำหนด Settlement Plan ของสหประชาชาติ
ประเทศมอริเตเนีย สาธารณรัฐอิสลามมอริเตเนีย (; ; ) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า มอริเตเนีย (; ; ) เป็นประเทศในแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ มีชายฝั่งบนมหาสมุทรแอตแลนติกทางตะวันตก มีอาณาเขตทางตะวันตกเฉียงใต้จดประเทศเซเนกัล ทางตะวันออกและทางตะวันออกเฉียงใต้จดประเทศมาลี ทางตะวันออกเฉียงเหนือจดประเทศแอลจีเรีย และมีพรมแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือติดกับพื้นที่ยึดครองโดยประเทศโมร็อกโก คือเวสเทิร์นสะฮารา เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศคือ นูแอกชอต (Nouakchott) ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ประเทศมอริเตเนียตั้งชื่อตามราชอาณาจักรมอเรเตเนีย (Mauretania) ของชาวเบอร์เบอร์ (Berber) ยุคเก่า
ดี.เอ็น.แองเจิ้ล ไดสุเกะ นิวะ แอบหลงรักฮาราดะ ริสะ แต่พอมารุ้ว่าริสะไม่ได้ชอบตนเองจนทำไห้DNAทำงานและอีกร่างนึงของไดสุเกะก็ปรากฏขึ้น[ดาร์ค] และต้องไปขโมยของต่างๆเพื่อผนึกวิญญาณ ตอนหลังก้ชอบฮาราดะ ริคุ ซึ่งเป็นฝาแฝดกับ ฮาราดะ ริสะ
เวสเทิร์นสะฮารา ในปี 2518 สเปนได้ยกเลิกการบริหารจัดการดินแดนนี้ไปสู่การจัดการบริหารร่วมโดยโมร็อกโก (ซึ่งได้เรียกร้องสิทธิเหนือดินแดนนี้มาตั้งแต่ปี 2500)และมอริเตเนีย สงครามปะทุขึ้นระหว่างประเทศเหล่านี้กับขบวนการชาตินิยมซาห์ราวี แนวร่วมโปลีซารีโอซึ่งได้ประกาศให้ดินแดนนี้กลายเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวีมีรัฐบาลพลัดถิ่นอยู่ในทินดูฟ แอลจีเรีย ต่อมา มอริเตเนียได้ถอนการอ้างสิทธิเหนือดินแดนในปี 2522 และในที่สุดโมร็อกโกก็ได้ควบคุมดินแดนส่วนใหญ่รวมทั้งเมืองสำคัญและทรัพยากรธรรมชาติ องค์การสหประชาชาติพิจารณาว่าแนวร่วมโปลีซารีโอเป็นตัวแทนที่ถูกต้องตามกฎหมายของชาวซาห์ราวีและยืนยันว่าชาวซาห์ราวีมีสิทธิในการกำหนดการปกครองด้วยตนเอง
เหตุอิลยูชิน อิล-76 กองทัพอากาศแอลจีเรียตก พ.ศ. 2561 มีนักเรียน 30 คนจากสะฮารา และพลเมืองที่มาจากค่ายลี้ภัยที่ทินดอฟได้เสียชีวิตพร้อมกับเจ้าหน้าที่ของสะฮารา เจ้าหน้าที่เหล่านี้ได้ไปแอลจีเรียเพื่อศึกษาการแพทย์และไปงานราชการ ชาวสะฮารามักมาอยู่ที่ค่ายลี้ภัยแห่งนี้เพราะมีเที่ยวบินฟรีในแอลจีเรียโดยใช้อากาศยานขนส่งของกองทัพ มีรายงานเบื้องต้นว่า เจ้าหน้าที่ระดับสูงคนหนึ่งในพรรคปลดปล่อยประชาชนแห่งชาติ ซึ่งเป็นพรรคการเมืองของสมัชชาแห่งชาติในประเทศแอลจีเรีย ได้กล่าวว่า มีสมาชิกพรรคโพริโส ฟรอน์ 26 คนได้เสียชีวิต สื่อโมร็อกโก รายงานว่าสมาชิกพรรคโพริโส ฟรอน์เสียชีวิตหลายคน อย่างไรก็ดี เจ้าหน้าที่ของแอลจีเรียและสะฮาราได้กล่าวว่ามีพลเรือนเสียชีวิตแค่ 30 คนเท่านั้น
ตัวละครในโทโฮโปรเจกต์ ไมเนอร์โยวไคที่เกิดผิดสถานที่และผิดเวลา ในเกมนั้น ชื่อของเธอปรากฏเป็นเครื่องหมายปริศนา และชื่อ "orange" ของเธอนั้นปรากฏในประวัติตัวละครในเกมเท่านั้น
คุรุมิเป็นแวมไพร์ที่อาศัยอยู่ที่ตรงกลางของทะเลสาบแห่งเลือด เธอคอยปกป้องทะเลสาบแห่งนี้จากผู้คนที่เดินทางผ่าน
เอลี่เป็นผู้เฝ้าประตูของมุเกนกัน ซึ่งเป็นคฤหาสน์ที่แทบไม่มีใครเข้าไปเยี่ยมเยียน และทำให้เธอแทบไม่ได้ฝึกฝนดันมาคุซักเท่าไหร่
ยูกะเป็นโยวไคระดับสูง เธออาศัยในคฤหาสน์มุเกนกัน ซึ่งตั้งอยู่ที่เขตแดนระหว่างโลกแห่งความฝันและโลกแห่งความจริง ในภาคนี้ยูกะได้แผ่พลังเวทย์ข้ามโลก และได้ส่งเหล่าวิญญาณในศาลเจ้าฮาคุเรย์ให้คุ้มคลั่งและดึงดูดความสนใจจากมาริสะที่ชอบสอดรู้สอดเห็น
แอฟริกาใต้สะฮารา แอฟริกาใต้สะฮาราแบ่งออกเป็น 4 ภูมิภาค และ 49 ประเทศ ตามการกำหนดของสหประชาชาติจัดไว้ ดังนี้
แอฟริกาใต้สะฮารา ภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮารามีสภาพส่วนใหญ่เป็นป่าทึบ เช่น บริเวณลุ่มน้ำคองโก และบางส่วนเป็นทะเลทราย เช่น ทะเลทรายคาลาฮารี บางส่วนเป็นกึ่งทะเลทราย บางส่วนที่เป็นที่ราบสูง เช่น ที่ราบสูงประเทศเอธิโอเปีย
เคียวราคุ ชุนซุย หลังจากนั้นก็ได้มีกลุ่มไวเซิร์ดได้เข้ามาร่วมช่วยบรรดายมทูตต่อสู้กับเหล่าเอสปาด้า ซึ่งกลุ่มไวเซิร์ดก็คือบรรดายมทูตหัวหน้าหน่วย รองหัวหน้าหน่วย หน่วยวิถีมารที่ถูกไอเซ็นจัดการไปเมื่อภาคย้อยอดีต ในขณะก่อนที่ไวเซิร์ทจะเข้าต่อสู้นั้นหนึ่งในกลุ่มไวเซิร์ดซึ่งก็คือยาโดมารุ ริสะอดีตรองหัวหน้าหน่วยที่ 8 ก็ได้เข้ามาดูเคียวราคุที่ถูกสตาร์คยิงสลบไปก่อนหน้านั้นโดยริสะได้ใช้เท้ายีบเข้าที่หัวและเตะเคียวราคุพร้อมบอกว่า "จะแกล้งตายไปถึงเมื่อไหร่" เมื่อเคียวราคุได้ยินดังนั้นก็ทำหน้าเห่ยเกที่มีคนรู้ทัน(โดยอุปนิสัยของเคียวราคุเป็นพวกที่ใจเย็น ไม่ค่อยอยากเข้าไปวุ่นวายอะไรจึงทำให้แกล้งตายแล้วรอโอกาสจัดการที่หลัง) หลังจากริสะเข้ามาทักทายเสร็จเคียวราคุก็ดูการต่อสู้ของเหล่าไวเซิร์ดและเมื่อหาโอกาสได้เหมาะเจาะก็ได้เข้าแทงข้างหลังสตาร์คโดยใช้ความสามารถของดาบฟันวิญญาณซึ่งก็ถือว่าต่างฝ่ายต่างเจ็บตัวและเป็นเหมือนการเอาคืนของเคียวราคุที่สตาร์คได้เคยยิงตลบหลังก่อน หลังจากนั้นเคียวราคุก็ได้เริ่มเอาจริงสู้กับสตาร์คหนึ่งต่อหนึ่งจนสตาร์คเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำและถูกจัดการในที่สุด
แอฟริกาใต้สะฮารา ประชากรในภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮารา มีอาชีพหลักของกลุ่มชนในภูมิภาคนี้ส่วนใหญ่เป็นการทำป่าไม้ การเกษตรเพื่อยังชีพหรือเกษตรกรรมพอเพียง มีการล่าสัตว์และหาของป่า บางส่วนเลี้ยงสัตว์แบบอยู่กับที่และเลี้ยงสัตว์แบบเร่ร่อนตามทุ่งหญ้าสะวันนา มีเพียงส่วนน้อยที่ทำการเกษตรและเลี้ยงสัตว์เพื่อการค้าทรัพยากรธรรมชาติที่มีถูกตักตวงไปโดยประเทศล่าอาณานิคมในอดีตและการสู้รบเนื่องจากความขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์ จึงเป็นผลให้ประชากรส่วนใหญ่ยากจน ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศของประเทศเหล่านี้รวมกันได้เพียงประมาณ 1 % ของโลก (ประชาชนมีรายได้ยังชีพน้อยกว่า 1 ดอลลาร์สหรัฐต่อวัน)
เวสเทิร์นสะฮารา ตั้งแต่ที่สหประชาชาติผลักดันให้มีการทำข้อตกลงหยุดยิงในปี 2534 สองในสามของดินแดน(รวมถึงส่วนใหญ่ของชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก) ถูกปกครองโดยรัฐบาลโมร็อกโกซึ่งได้รับการสนับสนุนแบบลับๆ จากฝรั่งเศสและสหรัฐอเมริกา ขณะที่ส่วนที่เหลือถูกปกครองโดยสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากแอลจีเรีย ในระดับนานาชาติ ประเทศต่างๆ เช่น รัสเซียอยู่ในฐานะที่คลุมเครือและเป็นกลางในการอ้างสิทธิของทั้ง 2 ฝ่าย แต่ก็ได้กดดันให้ทั้งสองฝ่ายเห็นพ้องกันในการแก้ปัญหาอย่างสันติ ทั้งโมร็อกโกและโปลีซาริโอต่างพยายามที่จะเพิ่มแรงสนับสนุนในการรับรองดินแดนอย่างเป็นทางการจากชาติต่าง ๆ โดยเฉพาะชาติจากแอฟริกา เอเชีย และลาตินอเมริกา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นประเทศกำลังพัฒนา แนวร่วมโปลีซาริโอได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการสำหรับการจัดตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวีจาก 37 ประเทศ และยังเป็นสมาชิกของสหภาพแอฟริกาต่อไป ขณะที่โมร็อกโกได้รับการยอมรับหรือสนับสนุนจากรัฐบาลประเทศในแอฟริกาหลายแห่ง และส่วนใหญ่จากโลกมุสลิมและสันนิบาตอาหรับ ตลอดสองทศวรรษหลัง การยอมรับที่มีต่อทั้งสองฝ่ายขยายเพิ่มและถดถอยลงตามการเปลี่ยนแปลงของกระแสโลก
ทะเลทรายสะฮารา ทะเลทรายสะฮารา แม้จะได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในสถานที่ ๆ ร้อนและแห้งแล้งที่สุดในโลก แต่ทว่าทะเลทรายแห่งนี้ก็ยังมีปรากฏการณ์หิมะตก ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 ที่เมืองอินเซฟรา ในแอลจีเรีย มีหิมะตก แต่ทว่าละลายไปในเวลาเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น จากนั้นอีก 37 ปีต่อมา ในปลายปี ค.ศ. 2016 ที่เมืองนี้ก็มีหิมะตกนับเป็นครั้งที่สอง โดยคราวนี้คงสภาพอยู่ได้ประมาณหนึ่งวัน ก่อนจะละลายหายไปในที่สุด
มหาวิทยาลัยแปซิฟิกเวสเทิร์น มหาวิทยาลัยแปซิฟิกเวสเทิร์น (Pacific Western University) หรือเรียกว่า มหาวิทยาลัยนานาชาติอเมริกันแพกเวส (American PacWest International University) ถูกจดทะเบียนทางธุรกิจในชื่อ มหาวิทยาลัยแปซิฟิกเวส (ฮาวาย) ตั้งอยู่ ณ รัฐฮาวาย ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นสถาบันการศึกษาที่ไม่ผ่านการรับรองมาตรฐานคุณภาพระบบอุดมศึกษาของอเมริกา ถูกปิดเมื่อปีพ.ศ. 2549
เวสเทิร์นดิจิตอล บริษัทเวสเทิร์นดิจิตอล ( มักย่อเป็น WDC หรือ WD) เป็นหนึ่งในผู้ผลิตฮาร์ดดิสก์คอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ที่สุดในโลก (ร่วมกับซีเกตเทคโนโลยี (Seagate Technology))
พลู (ตัวละคร) พลู นักรบแห่งเรฟ และยังเป็นผู้ที่สามารถปลดปล่อยพลังของเรฟได้อีกด้วย ฮารุตกพลูได้ที่เกาะการาจ ทุกอย่างเริ่มต้นที่นั่น พลูสามารถนำทางเพื่อไปหาเรฟได้อีกด้วย ปกติอารมณ์ของพลูนั้น ดูจะเฉยเสมอ และที่สำคัญ ดูเหมือนพลูจะชอบอมยิ้มเอาซะมากๆเลย อาวุธนั้น อันที่จริงก็ไม่เชิงว่าจะเป็นเท่าไหร่ เพราะมันคือ จมูก (เขา) ของพลูนั่นเอง ซึงจมูก (เขา)ของพลูสามารถทำลายดาร์คบริงค์ได้ และยังปลดปล่อยผู้ที่ถูกดาบแซคริฟาครอบงำได้อีกด้วย [เวลาหิวจมูก (เขา) จะงอลง] สาเหตุที่จมูกของพลูทำลายดาร์คบริงค์ำด้เพราะว่า จมูกของพลูนั้นถูกรีซ่าใช้พลังเอเทเลี่ยนใส่นิดหน่อยทำให้เมื่อจมูกของพลูสัมผัสกับดาร์คบริงค์ ทำให้ดาร์คบริงค์ถูกทำลาย
มาลาเรีย มุ้งช่วยกันยุงจากมนุษย์และลดอัตราการติดเชื้อและส่งผ่านมาลาเรีย มักชุบมุ้งด้วยยาฆ่าแมลงซึ่งออกแบบมาเพื่อฆ่ายุงก่อนยุงหาทางผ่านมุ้งได้ มีการประเมินว่ามุ้งชุบยาฆ่าแมลงมีประสิทธิภาพเป็นสองเท่าของมุ้งที่ไม่ได้ชุบยาและให้การป้องกันดีกว่าการไม่ใช้มุ้ง 70% ระหว่างปี 2543 ถึง 2551 มุ้งชุบยาฆ่าแมลงช่วยชีวิตทารก 250,000 คนโดยประมาณในแอฟริกาใต้สะฮารา ครัวเรือนราว 13% ในประเทศใต้สะฮารามีมุ้งชุบยาฆ่าแมลง ในปี 2543 มุ้งป้องกันเด็กแอฟริกา 1.7 ล้านคน (1.8%) ที่อาศัยอยู่ในสภาวะมาลาเรียประจำถิ่นคงตัว จำนวนเด็กแอฟริกาที่ใช้มุ้งชุบยาฆ่าแมลงเพิ่มขึ้นเป็น 20.3 ล้านคน (18.5%) ในปี 2550 ทว่าอีก 89.6 ล้านคนยังไม่ได้รับการป้องกัน ในปี 2551 มีการประเมินว่าครัวเรือนแอฟริกา 31% มีมุ้งชุบยาฆ่าแมลงอย่างน้อยหนึ่งหลัง มุ้งส่วนมากถูกชุบด้วยไพรีทรอยด์ ซึ่งเป็นยาฆ่าแมลงชนิดมีพิษต่ำ การใช้ที่แนะนำคือให้แขวนมุ้งไว้เหนือกลางเตียงให้แขวนอยู่เหนือเตียงทั้งหมดโดยพับขอบเข้า มุ้งชุบไพรีทรอยต์และมุ้งชุบยาฆ่าแมลงที่ออกฤทธิ์นานให้การป้องกันอย่างดีที่สุด และมีประสิทธิภาพมากที่สุดเมื่อใช้ตั้งแต่เย็นถึงเช้า
ทะเลทรายคาลาฮารี จากการที่มีพอมีฝนตกอยู่บ้าง ทำให้ทะเลทรายคาลาฮารี ได้ชื่อว่าเป็นทะเลทรายที่อุดมสมบูรณ์และเปียกชื้นที่สุดของแอฟริกา มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่มาก สภาพภูมิประเทศเป็นทุ่งหญ้าสลับกับต้นไม้ มีลักษณะคล้ายทุ่งสะวันนา ในอดีตทะเลทรายคาลาฮารีเคยมีพื้นที่กว้างขวางไปจรดถึงทะเลทรายสะฮาราทางตอนเหนือ ปัจจุบันอุณหภูมิในช่วงเวลากลางวันที่แดดร้อนจัดอาจสูงได้ถึง 70 องศาเซลเซียสบนพื้นดิน และในเวลากลางคืนก็มีอุณหภูมิถึงขั้นติดลบ
หลักสูตร ภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮารา (Sub-Saharan Africa) ไม่ได้มีการจัดการศึกษาอย่างเป็นระบบมากนักก่อนการเข้ามาของชาวตะวันตก เนื่องจากไม่ปรากฏระบบโรงเรียนในภูมิภาคนี้ อย่างไรก็ตามในช่วงก่อนการเข้ามาของชาวตะวันตกนั้นชาวพื้นเมืองในส่วนของแอฟริกาใต้สะฮารานั้นได้จัดทำหลักสูตรที่เน้นการเรียนการสอนทางด้านตำนานท้องถิ่นและพิธีกรรม ซึ่งจะมีการสอดแทรกทางด้านคุณธรรมจริยธรรมและค่านิยมผ่านเรื่องราวเหล่านั้น โดยมีผู้อาวุโสของชนเผ่าเป็นผู้จัดการเรียนการสอน ในบางท้องที่ปรากฏการจัดทำหลักสูตรที่สอนเกี่ยวกับการประกอบอาชีพและการดำรงชีวิตโดยสังคม ซึ่งใช้วิธีการการขัดเกลาทางสังคมเป็นวิธีหลักในการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรนี้
ฮาคุ ต่อมา ฮาคุได้พบกับ โมโมจิ ซาบุสะ ในวันหิมะตก ฮาคุซึ่งยังเด็กมากได้เอ่ยขึ้นว่า ซาบุสะก็มีดวงตาที่เหมือนตน (หมายถึงมีอดีตที่เศร้า และมองโลกอย่างว่างเปล่า) ซาบุสะจึงเก็บเอาฮาคุมาเลี้ยง และฝึกฝนอย่างเข้มงวดจนฮาคุกลายเป็นนินจาที่มีฝีมือการลอบสังหาร โดยอยู่ในฐานะ "เครื่องมือ" ของซาบุสะ ซึ่งฮาคุพอใจกับฐานะของตนที่จะเป็นประโยชน์ให้กับผู้ที่เห็น "คุณค่า" ในตัวของตน ฮาคุ มีความซื่อสัตย์ และภักดีต่อซาบุสะมาก ทั้งยังติดตามรับใช้ซาบุสะอย่างใกล้ชิด โดยไม่สนใจว่า ซาบุสะเพียงแค่ใช้ประโยชน์จากสายเลือดของตนเท่านั้น โดยปราศจากความผูกพันส่วนตัว เมื่อซาบุสะคิดการใหญ่ ก่อกบฏและวางแผนลอบสังหารมิซึคาเงะ แต่ล้มเหลว ฮาคุติดตามซาบุสะออกจากแคว้น ไปเป็นนินจารับจ้าง ฮาคุได้ให้สัญญาว่าจะติดตามซาบุสะ และเป็น "อาวุธ" ของเขา
ประเทศไนเจอร์ ไนเจอร์ (อังกฤษและ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐไนเจอร์ (; ) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลที่อยู่ทางใต้ของทะเลทรายสะฮาราในแอฟริกาตะวันตก ตั้งชื่อตามแม่น้ำไนเจอร์ มีอาณาเขตทางใต้จดประเทศไนจีเรียและประเทศเบนิน ตะวันตกจดประเทศมาลี เหนือจดประเทศแอลจีเรียและประเทศลิเบีย ตะวันออกจดประเทศชาด ไนเจอร์มีพื้นที่เกือบ 1,270,000 ตารางกิโลเมตร ซึ่งร้อยละ 80 ถูกปกคลุมด้วยทะเลทรายสะฮารา มีประชากรประมาณ 15 ล้านคน ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามและอาศัยอยู่หนาแน่นบริเวณตอนใต้และตะวันตกของประเทศ เมืองหลวงชื่อนีอาเม (Niamey)
ฮาคุ ฮาคุรู้สึกสูญเสียความมั่นคงในตนเอง เพราะได้พ่ายแพ้ต่อนารุโตะ ฮาคุขอให้นารุโตะสังหารตนที่เสียคุณค่าของการเป็นอาวุธของซาบุสะ นารุโตะไม่เข้าใจว่าเหตุใดฮาคุถึงได้มองตัวเองเป็นแค่เครื่องมือ ฮาคุยังเผยความรู้สึกที่ตนมีต่อซาบุสะ (ซึ่งได้รับการวิจารณ์ว่าเป็นความรู้สึก "รัก" มากกว่าความเทิดทูน ภักดีธรรมดา) บอกถึงความปรารถนาที่จะทำให้ฝันของซาบุสะเป็นจริง ในท้ายที่สุด นารุโตะก็จำใจทำตาม หากแต่ถูกยับยั้งไว้เมื่อฮาคุสัมผัสได้ว่า ซาบุสะตกอยู่ในอันตราย วาระสุดท้ายของฮาคุ คือการสละตนเข้าบังซาบุสะจากพันปักษาหรือตัดสายฟ้า ของคาคาชิ ที่ตั้งใจจะปลิดชีพซาบุสะ ก่อนสิ้นใจได้ยึดมือของคาคาชิไว้สร้างโอกาสให้ซาบุสะโจมตีกลับ คาคาชิดึงศพของฮาคุออกมาพ้นจากรัศมีการฟันของซาบุสะ ที่มุ่งฟันคาคาชิตัดร่างฮาคุ หลังการตายของฮาคุ ซาบุสะไม่ได้แสดงความรู้สึกออกมา เมื่อกาโต้ที่ตามมาที่สะพาน และเข้าไปดูถูกฮาคุด้ายการเตะศพ ซาบุสะก็ยังเฉย และยังย้ำเรื่องที่ตนไม่ได้มีความผูกพันทางความรู้สึกใดๆ ไม่ได้เสียใจที่ฮาคุตาย เพราะสำหรับตน ฮาคุก็เป็นเพียงเครื่องมือ ทำให้นารุโตะโกรธมาก แม้คาคาชิจะห้ามไว้ว่าตอนนี้ทั้งสองฝ่ายไม่มีเหตุผลที่จะสู้กันแล้ว
มวลเขาสูงไอร์ มวลเขาสูงไอร์ หรือมวลเขาสูงแอร์ () เป็นกระจุกภูเขาสูง ตั้งในเขตเตเนเร ประเทศไนเจอร์ และเป็นส่วนหนึ่งของทะเลทรายสะฮารา (หรือ เศาะหะรออ์) มีความสูงเฉลี่ย 500 — 900 เมตร และเป็นพื้นที่ที่มีฝนตกมากกว่าทะเลทรายโดยรอบ ทำให้มีสิ่งมีชีวิตอยู่อาศัย โดยนับได้ถึง 430 ชนิด มีสิ่งมีชีวิตแบบซาเฮล สะฮารา และสิ่งมีชีวิตแบบเมดิเตอร์เรเนียน จากการสำรวจในศตวรรษที่ 20พบว่ามีไม้หนามสปีชีส์ "Acacia tortilis" subsp. "raddiana" และพืชสปีชีส์ "Balanites aegyptiaca" ขึ้นระหว่างภูเขา พืชชนิดอื่นพบได้ยากเพราะบริเวณดังกล่าวแห้งแล้งมาก ส่วนบริเวณแม่น้ำชั่วคราว (วาดีย์) ประกอบด้วยพืชจำพวก "Acacia nilotica", "Faidherbia albida", "Hyphaene thebaica" ขึ้นร่วมอยู่กับอินทผลัม
ตระกูลภาษาแอโฟรเอชีแอติก ความหลากหลายที่พบภายในตระกูลภาษานี้ และการที่ไม่มีคำศัพท์ใช้ร่วมกันในหัวข้อทางเกษตรกรรม จึงเป็นไปได้ว่าผู้พูดภาษาตระกูลนี้แยกจากกันก่อนการเข้าสู่ยุคเกษตรกรรม มีคำศัพท์ใช้ร่วมกันบ้าง เช่นคำศัพท์เกี่ยวกับภาชนะ Ehret อธิบายว่าภาษาตระกูลแอโฟรเอชีแอติกพัฒนาขึ้นมาจากชีวิตประจำวันในการทำมาหากินในเอธิโอเปีย แต่ก็มีผู้เสนอว่าคำเหล่านี้พบเฉพาะในภาษากลุ่มคูชิติกและโอโมติก และไม่พบคำที่มีต้นกำเนิดร่วมกันทางเกษตรกรรม ถ้าให้มีวิถีชีวิตแบบช่างปั้นหม้อกว้างขวางในสะฮาราเมื่อ 7,457 ปีก่อนพุทธศักราช และเกษตรกรรมในช่วงท้ายของยุคหินเกิดขึ้นเมื่อ 4,547 ปีก่อนพุทธศักราช ช่วงนี้น่าจะเป็นช่วงที่ภาษาแอโฟรเอชีแอติกดั้งเดิมเกิดการกระจายตัว เป็นที่รู้กันว่าเกษตรกรในเอธิโอเปียเคลื่อนย้ายเข้าสู่แผ่นดินที่สูงกว่าของนิวเบีย ซูดาน และจากความพยายามถอดความจารึกอักษรเมรอยติกพบว่ามีลักษณะของสำคัญของภาษาตระกูลแอโฟรเอชีแอติกอยู่ด้วย นักภาษาศาสตร์ Lionel Bender เสนอว่ารอบนอกของดินแดนนี้ทางตอนใต้ของลุ่มน้ำไนล์เป็นศูนย์กลางของการแพร่กระจายของภาษาตระกูลนี้ จุดวิกฤติของยุคนี้คือสะฮาราที่มีความอุดมสมบูรณ์ด้วยแม่น้ำและทะเลสาบ การแพร่กระจายตัวออกไปอาจมีสาเหตุมาจากความแห้งแล้งของสะฮารา]]"
เส้นทางฝันของสาวน้อยขนมหวาน ในต้นเรื่องฮานาบุสะดูจะแอบชอบอิจิโกะ และพยายามจีบเธออยู่เรื่อยมา (สังเกตได้จากท้ายตอนที่ 16 ที่ฮานาบุสะคิสที่แก้มของอิจิโกะ แต่อิจิโกะกลับซื่อ จนคิดว่าฮานาบุสะแค่คิสเพื่อทักทายเท่านั้น และในตอนที่ 61 ที่ฮานาบุสะเข้าไปคุยกับคาชิโนะ เพื่อเปิดทาง และพูดให้คาชิโนะยอมรับได้เสียทีว่ารักอิจิโกะ) ฮานาบุสะถึงมักจะชอบหลงตัวเองและห่วงบุคลิกภาพของตนอยู่ตลอดเวลา จนคาเฟ่ซึ่งเป็นคู่หูมักจะบ่นว่าฮานาบุสะต้องใช้เวลามากขึ้นอีก 1 ชั่วโมงเพื่อเตรียมตัวมาเรียนในตอนเช้า ซึ่งภูติตนอื่นก็ต่างคิดว่า 'มันจะเว่อร์อะไรขนาดนั้น'
ฮาคุ จากนั้น คำพูดของนารุโตะที่ว่าฮาคุรักซาบุสะ และยอมตายเพื่อซาบุสะ ทำให้ซาบุสะเริ่มคิด และเผยความรู้สึกที่ว่า ตนเองก็เห็นว่าฮาคุเป็นมากกว่าสิ่งของ ซาบุสะหลั่งน้ำตาแสดงความสูญเสียนั้นออกมา และหันหน้าเขาเล่นงานพวกกาโต้ทั้งที่ตนพิการมือทั้งสองข้างแล้ว หลังจากนั้น ซาบุสะที่จัดการกาโต้ได้ก็หมดแรง เพราะตนก็ถูกพวกนักเลงทำร้ายได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการฝ่าวงของพวกมันเข้าไป ก่อนตาย ซาบุสะขอร้องให้คาคาชินำร่างตนไปหาฮาคุเพื่อจะได้เห็นหน้าอีกครั้ง ท่ามกลางหมอกหนา หิมะค่อยๆโปรยปรายจากเบื้องบน เหมือนกับว่าฮาคุกำลังร้องไห้ ซาบุสะกล่าวว่า แท้จริง ตนเองก็อยากไปอยู่ในที่ที่ฮาคุอยู่ ละอองหิมะเล็กๆตกลงบนแก้มของฮาคุ เหมือนเป็นหยาดน้ำตาที่ร่ำไห้ หลังจากทั้งสองเสียชีวิต ศพได้ถูกนำไปฝังไว้เคียงกัน และผ่าหลังถูกคาบูโตะฟืนคืนชีวิตด้วยคาถาสัมภเวสีคืนชีพ และถูกซาบุสะแทงทะลุตัว(เพราะกันคาคาชิ)
ฮาคุ เมื่อซาบุสะ ได้รับการว่าจ้างให้มาสังหาร นักสร้างสะพาน ดาซึนะ ในการโจมตีครั้งแรกนั้นซาบุสะล้มเหลว และเสียทีให้กับ ฮาตาเกะ คาคาชิ ก่อนที่คาคาชิจะจัดการเผด็จศึก ซาบุสะ ถูกเข็มซัดเข้าที่ลำคอ โดยนินจาล่าสังหาร ซึ่งแท้จริงคือฮาคุ คาคาชิเข้ามาตรวจชีพจรของซาบุสะ และลงความเห็นว่า ซาบุสะเสียชีวิต นินจาล่าสังหารจึงขอนำศพกลับไปทำลาย ภายหลัง คาคาชิรู้สึกติดใจสงสัยการกระทำของนินจาล่าสังหารคนนั้น ที่ไม่ทำลายศพทันทีในที่สังหาร กลับแบกศพที่หนัก และใหญ่กว่าตนเองไปทำลายในที่ลับตา จึงเป็นไปได้ว่า จะเป็นลูกน้องของซาบุสะมาช่วยโดยการทำให้ซาบุสะมีสภาพเหมือนตาย ฮาคุมีความรู้ด้านสรีระ และจุดชีพจรต่างๆในร่างกายมนุษยเป็นอย่างดี การใช้เข็มซัดเข้าที่คอของซาบุสะทำให้ชีพจรหยุดเต้น ไม่หายใจ และมีสภาพเหมือนตาย ฮาคุสามารถทำได้ดีไม่มีที่ติด เพราะหากพลาดในจุดอันตรายเช่นนั้น ซาบุสะอาจถึงตายได้ หลังจากฟื้นจากสภาพตายชั่วคราว ซาบุสะจะยังเคลื่อนไหวไม่ได้ระยะหนึ่ง ระหว่างนี้ฮาคุได้มีปากเสียงกับ กาโต้ ผู้ว่าจ้าง กับพวกซามูไรรับจ้าง ทั้งยังหักแขนของกาโต้ทำให้กาโต้แค้นฮาคุเป็นการส่วนตัว
นิวะ ไดสุเกะ ในตอนแรกนั้นเขามีความรักครั้งแรกกับ ฮาราดะ ริสะ เพื่อนร่วมชั้นห้องเดียวกัน แต่ถูกเธอปฏิเสธเข้าภายหลัง เพราะเธอคิดว่า เขาเป็นเพียงเพื่อนที่ดีมากๆคนหนึ่ง และ ต่อมาเธอนั้นตกลงหลุมรัก ดาร์ก ที่อยู่ในตัวของไดสุเกะแทน ภายหลังจากที่อกหักจากริสะมาหลายครั้ง
แอฟริกาใต้สะฮารา การดูแลสุขภาพภายใต้พื้นที่ในชนบทกว่าครึ่งหนึ่งของกลุ่มประเทศที่ตั้งอยู่แอฟริกาใต้สะฮารา นั้นต้องแบกรับภาระของผู้ที่ติดเชื้อเอชไอวี และผู้ที่เป็นโรคเอดส์อย่างยากลำบาก โดยได้มีการวิจัยเรื่องของการดำเนินชีวิตและคุณภาพของการรองรับเครือข่ายการสนับสนุนสำหรับผู้ป่วยโรคเอดส์และผู้ดูแลในพื้นที่ชนบทของแอฟริกาใต้ โดยการสัมภาษณ์ 45 ราย และเฝ้าติดตาม 13 กลุ่ม พบว่าพื้นฐานของเชื้อเอชไอวีและโรคเอดส์นั้นโยงใยกับบรรดานักแสดงและกลุ่มในหน่วยงานท้องถิ่นในภาคประชาสังคมประชาชนและภาคเอกชน โดยการสนับสนุนนี้ถูกมองข้าม จะมีแต่กลุ่มที่ให้การสนับสนุนช่วยเหลือเพียงบางส่วน ซึ่งมากที่สุด คือ ครอบครัวและเพื่อนบ้าน กลุ่มของอาสาสมัครด้านสุขภาพ และนักเผยแผ่ศาสนา
การคุมกำเนิด ณ พ.ศ. 2555 ร้อยละ 57 ของผู้หญิงวัยเจริญพันธุ์ต้องการที่จะหลีกเลี่ยงการตั้งครรภ์ (867 ล้านคนจาก 1,520 ล้านคน) ผู้หญิงประมาณ 222 ล้านคนไม่สามารถเข้าถึงการคุมกำเนิด ในจำนวนนี้ 53 ล้านคนอาศัยอยู่ที่แถบแอฟริกาใต้สะฮาราและ 97 ล้านคนอาศัยอยู่ในแถบเอเชีย สิ่งนี้ก่อให้เกิดการตั้งครรภ์ที่ไม่ได้วางแผนจำนวน 54 ล้านครั้ง และนำไปสู่การตายของมารดาจำนวนเกือบ 80,000 รายต่อปี ผู้หญิงหลายคนไม่สามารถเข้าถึงวิธีคุมกำเนิดด้วยข้อจำกัดทางศาสนาหรือทางการเมือง อีกเหตุผลนึงคือความยากจน ผู้หญิงหลายคนในแถบแอฟริกาใต้สะฮาราหันไปหาการทำแท้งเถื่อนหลังตั้งครรภ์โดยไม่ได้วางแผนเนื่องจากกฎหมายเกี่ยวกับการทำแท้งที่เข้มงวด ทำให้ผู้หญิงประมาณ 2–4% ในหนึ่งปีทำแท้งอย่างไม่ปลอดภัย
มดสีเงินสะฮารา แบ่งออกเป็นชนิดย่อยได้ 3 ชนิด
ราเซทสุมารุ ราเซทสุมารุ เป็นปีศาจกระหายเลือดจากโลกมืดของมาคาอิ ซึ่งได้รับการเปิดออกโดยชิโร่ อามาคุสะในช่วงหลายปีก่อน ราเซทสุมารุไม่สามารถระงับความต้องการที่จะละทิ้งการสังหารลงได้ เนื่องด้วยเขาเป็นผู้ครอบครองดาบที่ไร้ความบริสุทธิ์ และได้เปื้อนเลือดของผู้คนนับร้อยที่เขาได้ทำการสังหาร เขาได้รับรู้ถึงการปรากฏตัวของฮาโอมารุ ซึ่งเป็นซามูไรผู้มีฝีมือเก่งกาจที่มีลักษณะท่าทางคล้ายกับตน เขาจึงพยายามออกค้นหาฮาโอมารุในฮิโนวะเพื่อที่จะฆ่าเขา กระทั่งได้มาพบกับฮาโอมารุที่อยู่ในวัดแห่งหนึ่งในปีถัดมา แต่แท้จริงแล้วเขาคือภาพหลอนที่ยูเมจิ คุโรโคชิสร้างขึ้นมาเพื่อตบตา ก่อนที่ยูเมจิจะทำการสังหารเขาลงในเวลาต่อมาราเซทสุมารุ เป็นปีศาจทีี่มีความแปลกประหลาดป่าเถื่อนและกระหายเลือด ไม่เพียงแต่เขาจะชื่นชอบการสังหารผู้คน แต่เขายังชอบที่จะให้เหยื่อต้องทนทุกข์ทรมานก่อนจะเสียชีวิตอีกด้วย นอกจากนี้ ราเซทสุมารุเป็นตัวละครที่มีรูปร่างคล้ายกับฮาโอมารุ แต่ต่างกันที่ความสูง รวมถึงรูปแบบการโจมตีบางส่วน กล่าวคือ ราเซทสุมารุเป็นเสมือนฮาโอมารุในรูปแบบของปีศาจนั่นเอง
ช้าง ภายใต้การจำแนกสองสปีชีส์ใหม่นี้ "Loxodonta africana" หมายความถึงแต่ช้างสะวันนา ซึ่งเป็นช้างที่มีขนาดใหญ่ที่สุด โดยเป็นสัตว์บกที่มีขนาดใหญ่ที่สุด เพศผู้มีความสูงระหว่าง 2.2 ถึง 8.7 เมตรเมื่อวัดจากพื้นถึงไหล่ และหนัก 2,700 กิโลกรัม โดยตัวที่หนักที่สุดนั้นมีบันทึกไว้ที่ 9,000 กิโลกรัม เพศเมียตัวเล็กกว่า สูงจากพื้นถึงไหล่วัดได้ 3 เมตร ช้างสะวันนามักจะพบได้ในทุ่งหญ้าเปิด บึงและริมทะเลสาบ มีถิ่นที่อยู่อาศัยครอบคลุมเขตซะวันนาแถบตอนใต้ของทะเลทรายสะฮารา
นกเลขานุการ พบแพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนใต้ของทะเลทรายสะฮาราลงไป ซึ่งปัจจุบันจะพบได้ตามเขตอนุรักษ์และอุทยานแห่งชาติต่าง ๆ
สกุลหมูป่าหน้าหูด พบกระจายพันธุ์ในพื้นที่เปิดโล่งของทวีปแอฟริกา นับตั้งแต่ส่วนแอฟริกาใต้สะฮาราลงไป
นกกระเรียนมงกุฎ จำแนกออกได้เป็น 2 ชนิด โดยพบกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา จนถึงตอนใต้ของทะเลทรายสะฮารา
ไฟติง ฮาราดะ หลังจากเสียแชมป์ให้โผน ฮาราดะเลื่อนขึ้นไปชกรุ่นแบนตัมเวท จนมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท ชนะคะแนน เอเดอร์ โฮเฟร ชาวบราซิล ป้องกันตำแหน่งได้ 4 ครั้ง ก่อนจะเสียตำแหน่งให้ ลีโอเนล โรเซ่ หลังจากนั้น ฮาราดะเลื่อนขึ้นไปชกรุ่นเฟเธอร์เวท เพื่อสร้างประวัติศาสตร์เป็นแชมป์โลก 3 รุ่นคนแรกของญี่ปุ่น ขึ้นชิงแชมป์โลกอีก 2 ครั้ง ไม่สำเร็จจึงแขวนนวมไปในที่สุด หลังแขวนนวมแล้ว ไฟติง ฮาราดะได้มีชื่อบรรจุอยู่ในหอเกียรติยศ (Hall of Fame) ของสมาคมมวยโลก (WBA) และทางญี่ปุ่นถือว่าเป็นนักมวยที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งของญี่ปุ่นเท่าที่เคยมีมา
หนังสืออพยพ เมื่ออิสราเอลรอดพ้นจากอียิปต์ได้ ต้องเดินทางท่ามกลางทะเลทรายซึ่งแห้งแล้งและกันดารอาหาร พระเจ้าจึงทรงประทานอาหารตกลงมาจากท้องฟ้า และทรงอนุญาตให้อิสราเอลเก็บกินได้พอกินเฉพาะวันหนึ่งเท่านั้น หากเก็บไว้เกินก็เน่าเป็นหนอนและบูดเหม็น แต่ในวันที่หก อนุญาตให้เก็บเป็นสองเท่า เพราะในวันสะบาโตพระเจ้าไม่ทรงอนุญาตให้กระทำกิจการใด ๆ
กิ้งก่ามอนิเตอร์ พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ทั้งซับสะฮารา, จีน, เอเชีย และคาบสมุทรอินโดออสเตรเลียนไปจนถึงออสเตรเลีย
พระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน ราวปลายฤดูร้อนปีเดียวกันราชอาณาจักรอังกฤษก็ถูกรุกรานจากสองด้านเกือบพร้อมกัน ด้านหนึ่งจากทางเหนือโดย พระเจ้าฮาโรลด์ที่ 3 แห่งนอร์เวย์ หรือ ฮาราลด์ ฮาร์ดดราดา (Harald Hardraada) และทางใต้จากฝรั่งเศสโดยดยุควิลเลียมแห่งนอร์มังดี ซึ่งต่างก็อ้างสิทธิในราชบัลลังก์อังกฤษ และดยุควิลเลียมอ้างว่าฮาโรลด์สาบานว่าจะสนับสนุนในสิทธิการครองราชบัลลังก์เมื่อไปเรือแตกที่ปองทู ทางฝ่ายฮาราลด์ ฮาร์ดดราดามีทอสทิกพระอนุชาของพระเจ้าฮาโรลด์เองเป็นพันธมิตร เมื่อพระเจ้าฮาโรลด์เผชิญหน้ากับพระอนุชาและฮาราลด์ ฮาร์ดดราดาก็ทรงเสนอดินแดนหนึ่งในสามของอังกฤษให้แก่ทอสทิกเพื่อให้ยุติสงคราม ทอสทิกก็โต้กลับมาว่าแล้วฮาโรลด์จะให้อะไรให้กับฮาราลด์ ฮาร์ดดราดา ฮาโรลด์ก็ตอบว่า “หกฟุตลึกลงไปในดินหรืออาจจะมากกว่าเท่าที่จะทรงต้องการเพราะพระองค์สูงกว่าผู้ใด” (Six feet of ground or as much more as he needs, as he is taller than most men) คำที่กล่าวนี้มาจากบันทึกของเฮนรีแห่งฮันติงดัน (Henry of Huntingdon) แต่ก็ไม่ทราบกันเป็นที่แน่นอนว่าทรงกล่าวเช่นนั้นจริงหรือไม่
วัฒนธรรม แม้จะมีต้นตอที่แตกต่างกัน วัฒนธรรมแอฟริกา โดยเฉพาะวัฒนธรรมแถบใต้สะฮาราซึ่งได้รับการก่อรูปโดยการตกเป็นอาณานิคมของยุโรป และโดยเฉพาะแอฟริกาเหนือที่ถูกก่อรูปโดยวัฒนธรรมอาหรับและอิสลาม
เทศกาลของชาวยิว ธรรมบัญญัติระบุว่าในทุกห้าสิบปี (ปีที่ถัดจากปีสะบาโตที่เจ็ด) ทั้งที่ดินและทรัพย์สมบัติ (ยกเว้นบ้านเรือน) ต้องคืนให้กับเจ้าของที่ดินดังเดิม ปล่อยทาสชาวอิสราเอลให้เป็นอิสระ ยกเลิกหนี้สินทั้งหมด และให้แผ่นดินได้พัก แต่เท่าที่ทราบชาวอิสราเอลไม่เคยรักษากฏของปีเสียงเขาสัตว์ ซึ่งเป็นเหตุหนึ่งที่ทำให้พวกเขาต้องตกเป็นทาสในบาบิโลน 70 ปี
นกเงือกดิน เป็นนกเงือกอีกจำพวกหนึ่งที่พบในทวีปแอฟริกา โดยพบได้ตั้งแต่ตอนใต้ของสะฮาราลงมา ตั้งแต่ภาคตะวันออกของเซเนกัล ถึงเอธิโอเปีย และตอนใต้และตอนตะวันออกของทวีปแอฟริกา
เสือชีตาห์ เสือชีตาห์พบในทวีปแอฟริกาตั้งแต่ตอนใต้ของทะเลทรายสะฮารา บริเวณทุ่งหญ้าในตะวันออก และตอนใต้ของแอฟริกา นอกจากนี้ยังพบในอินเดีย บางส่วนของอิหร่านและอัฟกานิสถาน
ปลานิลอกแดง เป็นปลาจำพวกทิลอาเพียพบกระจายพันธุ์โดยทั่วไปในแอฟริกาใต้สะฮารา โดยอาศัยอยู่ในบึง, ทะเลสาบน้ำจืด ตลอดจนห้วยหนองต่าง ๆ
นกกระเรียนเหนียงคอยาว นกกระเรียนเหนียงคอยาว () เป็นนกขนาดใหญ่ในวงศ์นกกระเรียน พบในทวีปแอฟริกา ทางใต้ของทะเลทรายสะฮารา เป็นสปีชีส์เดียวในสกุล
ธงชาติไนเจอร์ แม้ในเอกสารราชการจะไม่มีการกำหนดความหมายของธงชาติที่แน่นอนไว้ แต่ก็ปรากฏว่ามีแหล่งข้อมูลหลายแหล่งที่มีการนิยามความหมายของธงนี้ บทนิยามของธงชาติที่กล่าวไว้โดยทั่วไประบุว่า แถบสีส้มหมายถึงภูมิภาคตอนเหนือของทะเลทรายซาฮารา บางครั้งแถบสีนี้หมายถึงแนวซาเฮล (เป็นแนวทุ่งหญ้าสะวันนาที่พาดผ่านกลางทะเลทรายซาฮารา จากชายฝั่งด้านตะวันออกถึงด้านตะวันตกของทวีปแอฟริกา) แถบสีขาวหมายถึงความบริสุทธิ์ หรือในอีกความหมายหนึ่งคือแม่น้ำไนเจอร์ แถบสีเขียวหมายถึงความหวังและแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์ทางภาคใต้ของประเทศ ดวงกลมสีส้มหมายถึงดวงอาทิตย์หรือเอกราชของชาติ
การปรับตัว (ชีววิทยา) สัตว์และพืชที่ปรับตัวอย่างเฉพาะเจาะจง จะสามารถอยู่ในที่อยู่โดยเฉพาะ ๆ กินอาหารโดยเฉพาะ 
และไม่สามารถรอดชีวิตได้ถ้าไม่มีที่อยู่และอาหารตามที่จำเป็น
สัตว์กินพืชหลายอย่างจะเป็นแบบนี้
ตัวอย่างสุด ๆ รวมทั้งหมีโคอาลาซึ่งต้องอาศัยยูคาลิปตัส และแพนด้ายักษ์ที่ต้องอาศัยไม้ไผ่
สัตว์ที่กินอยู่แบบทั่วไปจะสามารถกินอาหารได้หลายหลาก จึงรอดชีวิตได้ในสถานการณ์ต่าง ๆ
ตัวอย่างรวมทั้งมนุษย์  หนู ปู และสัตว์กินเนื้อหลายอย่าง
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย หมีโคอาลาอาศัยอยู่กับอาหารคือพืชยูคาลิปตัส ต้นไม้จำนวนมากเหล่านี้กำลังถูกแผ้วถางในแต่ละปี จุดสนใจหลักของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย คือการได้รับการออกกฎหมายใหม่เพื่อปกป้องต้นไม้ของโคอาลา องค์กรนี้ไม่มีรูปแบบของเงินทุนจากรัฐบาลโดยสมัครใจ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียสามารถเสวนาได้อย่างอิสระสำหรับโคอาลาโดยไม่มีข้อจำกัดของรัฐบาล ดังนั้น มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียจึงอาศัยการบริจาค, การสนับสนุน และการระดมทุน เพื่อเป็นเงินทุนในการทำงานที่กำลังดำเนินอยู่ การวิจัยของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียระบุว่า บางแห่ง หมีโคอาลาระหว่าง 52,000 ถึง 87,000 ตัวยังคงอยู่ในป่า การสูญพันธุ์ในท้องถิ่นเกิดขึ้นเป็นประจำ และมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียเชื่อว่าวิธีเดียวที่จะปกป้องและฟื้นฟูประชากรในอนาคตก็คือพระราชบัญญัติคุ้มครองโคอาลา
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย (; อักษรย่อ: AKF) เป็นองค์กรวิทยาศาสตร์ระดับนานาชาติที่ไม่หวังผลกำไรซึ่งมุ่งเน้นที่จะลดภัยคุกคามต่อการอยู่รอดของหมีโคอาลา และในการทำเช่นนั้นจะเป็นการเพิ่มความตระหนักต่อประชาคมโลกเพื่อช่วยรักษาสัตว์และพืชที่ใกล้สูญพันธุ์ โดยเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรนอกภาครัฐ ที่อุทิศตนเพื่อการอนุรักษ์และการจัดการโคอาลาป่าอย่างมีประสิทธิภาพ
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย ความร่วมมือระหว่างมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียกับเดอะเรย์กรุ๊ปส่งผลให้เกิดหาดโคอาลา เป็นที่อยู่อาศัยที่เป็นมิตรกับหมีโคอาลา และเป็นหลักฐานว่าการพัฒนากับการคุ้มครองสัตว์ป่าไม่จำเป็นต้องเข้ากันไม่ได้ มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียเป็นแหล่งทุนสนับสนุนการวิจัยโคอาลาที่ใหญ่ที่สุดในโลก ผลการวิจัยรวมถึงการบริจาคจากหมีโคอาลาสู่อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของออสเตรเลีย และการศึกษาความเป็นไปได้ของประชากรโคอาลาในภูมิภาคทางชีววิทยาต่าง ๆ
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียได้รับการยอมรับว่าเป็นแหล่งที่มาของทางเลือกสำหรับข้อมูลเกี่ยวกับหมีโคอาลา พนักงานได้รับและตอบคำถามมากกว่า 10,000 คำถามรวมถึงการขอข้อมูล คำถามเหล่านี้มาจากผู้คนที่หลากหลาย ประกอบด้วยนักเรียน, ผู้จัดการที่ดิน และผู้ผลิตสารคดี เว็บไซต์ของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียมีการบันทึกเกือบหนึ่งล้านครั้งในแต่ละปี มูลนิธินี้ได้ก่อตั้งการริเริ่มฉลากสิ่งแวดล้อม ที่คนใช้ชีวิตในชนบทผู้สนับสนุนการอนุรักษ์ที่อยู่อาศัยของหมีโคอาลาอย่างแข็งขัน จะได้รับตราประทับของหมีโคอาลา
โคอาลา โคอาลา () เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีกระเป๋าหน้าท้อง จำพวกพอสซัม (ไม่ใช่หมี) ตัวเมียจะมีกระเป๋าหน้าท้อง สำหรับให้ลูกอ่อนอาศัยอยู่ จากการที่มีลักษณะรูปร่างหน้าตาคล้ายสัตว์ในตระกูลหมี ทำให้ส่วนใหญ่นิยมว่า "หมีโคอาลา" หรือ "หมีต้นไม้"
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย จุดเริ่มต้นของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียคือการ "ระดมทุน 5 ล้านดอลลาร์เพื่อช่วยโคอาลา" ในตอนแรกฉันทามติทั่วไปคือโรคที่รู้จักกันทั่วไปว่าหนองในเทียม เป็นภัยคุกคามที่สำคัญต่อหมีโคอาลาและจำเป็นต้องได้รับการรักษาเพื่อให้สามารถช่วยชีวิตประชากรของพวกมันได้ อย่างไรก็ตามไม่นานนัก มีการตระหนักว่าการทำลายถิ่นฐานธรรมชาติยังเป็นสาเหตุปัญหาหลักของของหมีโคอาลา ทิศทางของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียจึงมุ่งสู่การฟื้นสภาพจากการสูญเสียที่อยู่อาศัยของพวกมัน
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย มีพื้นที่กว่า 40,000 ตารางกิโลเมตรที่ได้รับการทำแผนที่สำหรับแผนที่ถิ่นที่อยู่ของโคอาลา ไม่เหมือนโครงการทำแผนที่อื่น ๆ แผนที่นี้ไม่เพียงชี้ตำแหน่งของสายพันธุ์แบบปัจเจกเท่านั้น หากแต่แสดงถึงการเกิดขึ้นของที่อยู่อาศัยของหมีโคอาลาที่เหมาะสม (แม้ว่าจะไม่มีหมีโคอาลาอยู่ในขณะนี้) ซึ่งอาจจะ "ต่อยอด" ในอนาคตหากจำเป็น มีมากกว่า 1,000 แห่งที่ได้รับการระบุในเซาท์อีสต์ควีนส์แลนด์
โคอะลา มาร์ช โคอะลา มาร์ช มีลักษณะเป็นรูปทรงแบบหมีโคอาลา โดยมีภาพหมีโคอาลาอยู่ด้านนอกคุกกี้กำลังทำกิจกรรมต่าง ๆ มีการบรรจุหลายรสชาติ เช่น น้ำผึ้ง, วานิลลา, ลาเต้ และกล้วย รวมทั้งกล้วยแช่แข็ง สองรสชาติที่พบมากที่สุดคือสตรอว์เบอร์รีและช็อกโกแลต และมีสองรสชาติที่มีอยู่ในสหรัฐ รวมไปถึงคุกกี้ช็อกโกแลตที่เต็มไปด้วยครีมช็อกโกแลตขาวและมัจฉะ ขนมขบเคี้ยวนี้ยังมีในรสสับปะรดซึ่งหายากกว่ารสอื่น ๆ นอกจากนี้ โคอะลา มาร์ช ยังเป็นผู้ให้การสนับสนุนมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย ซึ่งเป็นกลุ่มอนุรักษ์ของประเทศออสเตรเลีย
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียได้ทำแผนที่จำลองพื้นที่กว่าสี่ล้านเฮกตาร์สำหรับแผนที่ถิ่นที่อยู่ของโคอาลา (ดูด้านล่าง) ซึ่งทางมูลนิธิเชื่อว่าโครงการเพาะพันธุ์หมีโคอาลาที่ถูกกักขัง ไม่ได้เป็นการแก้ปัญหาในการอนุรักษ์ประชากรโคอาลาในป่า จึงมีการแทนที่โดยการอนุรักษ์ที่อาศัยความสมบูรณ์ของป่า, ความหลากหลายทางพันธุกรรมของพวกมัน และการทำที่อยู่อาศัยให้คงอยู่
แพนด้ายักษ์ ถึงแม้จะจัดอยู่ในวงศ์ของหมี แต่พฤติกรรมของมันแตกต่างจากหมีโดยสิ้นเชิง แพนด้าเป็นสัตว์กินพืชเป็นอาหาร โดยร้อยละ 99 ของอาหารที่มันกินคือไผ่ จนได้ชื่อว่า "แพนด้า" ซึ่งเป็นชื่อในภาษาพื้นเมืองของจีนแปลว่า "ผู้กินไผ่" แต่บางทีอาจพบว่ามันก็กินไข่ ปลา และแมลงบางชนิดในไม้ไผ่ที่มันกิน นี่เป็นแหล่งโปรตีนที่สำคัญ จัดได้ว่าแพนด้ายักษ์เป็นหมีที่แตกต่างไปจากหมีชนิดอื่น ๆ ที่กินเนื้อเป็นอาหารหลัก แม้ว่าไผ่จะเป็นพืชที่ให้พลังงานกิโลแคลเลอรี่ต่ำมาก ทำให้แพนด้ายักษ์ใช้เวลากินไผ่นานถึงวันละ 16 ชั่วโมง ในปริมาณไม่ต่ำกว่า 18 กิโลกรัม และขับถ่ายมากถึงวันละ 40 ครั้ง และทำให้ในช่วงฤดูหนาว แพนด้ายักษ์จะไม่จำศีลในถ้ำเหมือนกับหมีชนิดอื่น เนื่องจากไผ่ให้พลังงานสะสมไม่เพียงพอ และจากการที่มีพฤติกรรมกินไผ่เป็นอาหารเพียงอย่างเดียวนั้น เป็นสาเหตุที่ทำให้แพนด้ายักษ์เป็นสัตว์ที่แพร่ขยายพันธุ์ได้ยากด้วย โดยในรอบปี แพนด้ายักษ์ตัวเมียจะมีอาการติดสัดเพียง 1-2 วันเท่านั้น และออกลูกรวมถึงเลี้ยงลูกให้รอดจนเติบโตในธรรมชาติได้ยากมาก หากแพนด้ายักษ์แพร่ขยายพันธุ์ได้รวดเร็ว จะทำให้ไผ่พืชอาหารหลักหมดไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน และถึงแม้แพนด้ายักษ์จะกินไผ่เป็นอาหารหลัก คิดเป็นร้อยละ 99 ของอาหารทั้งหมดก็ตาม แต่ภายในตัวของแพนด้ายักษ์กลับไม่มีจุลินทรีย์ในการช่วยย่อยไผ่ แต่กลับมีเขี้ยวสำหรับใช้กัดและเอนไซน์ในการย่อยเนื้อแทน โดยลูกแพนด้ายักษ์ที่เพิ่งเกิด ตาจะยังไม่ลืมและไม่มีขน และมีน้ำหนักน้อยกว่าแพนด้ายักษ์ตัวเต็มวัยถึง 900 เท่า แต่ทว่ากลับมีอัตราการเจริญเติบโตที่เร็วมากที่สุดชนิดหนึ่งในบรรดาสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม โดยสามารถเพิ่มน้ำหนักตัวจากแค่ 0.1 กิโลกรัม เป็น 1.8 กิโลกรัม ได้ภายในเวลาเพียงเดือนเดียว
โคอาลา โคอาลากินใบยูคาลิปตัสเป็นอาหาร ฟันและระบบย่อยอาหารถูกพัฒนามาให้สามารถกินและย่อยใบยูคาลิปตัสได้ ใบยูคาลิปตัสมีสารอาหารน้อยมาก และยังมีสารที่มีพิษต่อสัตว์ แต่ระบบย่อยอาหารของโคอาลามีการปรับตัว ทำให้สามารถทำลายพิษนั้นได้ โคอาลามีอวัยวะที่ทำหน้าที่ในการย่อยไฟเบอร์ (ส่วนประกอบหลักของใบยูคาลิปตัส) ยาวมากถึง 200 เซนติเมตร ที่บริเวณอวัยวะนี้ จะมีแบคทีเรียที่ช่วยในการย่อยไฟเบอร์ให้กลายเป็นสารอาหารที่ดูดซึมได้ อย่างไรก็ตาม โคอาลามีการดูดซึมสารที่ได้จากการย่อยไฟเบอร์ไปใช้เพียงแค่ร้อยละ 25 ของที่มันกินไปเท่านั้น ส่วนน้ำในใบยูคาลิปตัสส่วนใหญ่ถูกดูดซึม ทำให้โคอาลาไม่ค่อยหาน้ำกินจากแหล่งน้ำ ส่วน
ใหญ่โคอาลากินใบยูคาลิปตัสประมาณวันละ 2,000 ถึง 5,000 กรัม โดยปกติมันจะนอนถึง 16–24 ชั่วโมงต่อวัน เพื่อรักษาพลังงานไว้ ทำให้โคอาลาวิวัฒนาการตัวเองให้มีสมองขนาดเท่ากับมะเขือเทศหนึ่งผลเท่านั้น
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย "ไม่มีต้นไม้ ไม่มีเรา" (No Tree No Me) เป็นคำขวัญสำหรับมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย โดยเป็นศัพท์สร้างสรรค์จากดิค มาร์ก ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย ในปี ค.ศ. 1994 และได้กลายเป็นคำขวัญที่เหมาะสมสำหรับมูลนิธิในฐานะที่พวกเขามุ่งเน้นไปที่การต่อสู้เพื่อการอนุรักษ์ถิ่นฐานธรรมชาติของหมีโคอาลา โดยคำขวัญนี้เป็นที่รู้จักในครัวเรือนทั่วประเทศออสเตรเลีย
หมีสีน้ำตาล หมีสีน้ำตาลกินอาหารได้หลากหลายมาก ทั้งพืชและสัตว์ โดยหากเป็นพืชมักจะเป็นผลไม้ประเภทเบอร์รี่ บางครั้งกินสัตว์ขนาดเล็ก เช่น แมลง หรือ หนู แต่บางครั้งก็กินสัตว์ใหญ่ เช่น ม้า, วัวป่า, กวาง รวมถึงซากสัตว์ ในช่วงฤดูกาลที่มีอาหารสมบูรณ์ อาหารที่หมีสีน้ำตาลชอบมาก คือ ปลาแซลมอน และปลาเทราท์
โคอาลา ใน ค.ศ. 1798 มีบันทึกครั้งแรกสุดที่พบโคอาลา ข้อมูลรายละเอียดของโคอาลาเริ่มถูกตีพิมพ์ในซิดนีย์กาเซ็ตต์ ค.ศ. 1816 นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศส อองรี-มารีย์ ดูโครเตย์ เดอ แบลงวิลล์ ตั้งชื่อทางวิทยาศาสตร์ให้ ชื่อว่า "Phascolarctos" ซึ่งมาจากภาษากรีก โดยเกิดจากคำ 2 คำ รวมกัน คือคำว่า "กระเป๋าหน้าท้องของจิงโจ้" และคำว่า "หมี" ต่อมานักธรรมชาติวิทยาชาวเยอรมัน ยอร์จ ออกัส โกลด์ฟัสส์ ได้ตั้งชื่อที่เฉพาะเจาะจงลงไปเป็น "cinereus" ซึ่งหมายถึง "สีขี้เถ้า"
โคอะลา มาร์ช พวกเขายังมีบัตรการตั้งชื่อ "หมีโคอาลา" ประเภทต่าง ๆ
โคอาที ในป่า โคอาทีมีอายุได้ถึงประมาณ 7 ถึง 8 ปี แต่เมื่ออยู่กับมนุษย์ โคอาทีสามารถมีอายุได้ถึง 15 ถึง 16 ปี
โคอาทีเป็นสัตว์ที่กินได้ทั้งพืชและเนื้อสัตว์ อาหารที่มักกิน ได้แก่ ผลไม้ สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกแมลง (เช่น บึ้ง) และสัตว์มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก (เช่น กิ้งก่า หนู สัตว์ปีกขนาดเล็ก ไข่นก และไข่จระเข้) โคอาทีมีจมูกที่ดี และมีเท้าหน้าที่สามารถใช้ขุดเอาสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังออกมาจากดินได้
สัตว์ที่ล่าโคอาทีเป็นเหยื่อ ได้แก่ แมวจากัวรันดี งูโบอาหางแดง จิ้งจอก หมา เพียงพอนไทรา แมวออเซลอต และเสือจากัวร์ นอกจากนี้ ยังมีสัตว์นักล่าจำพวกสัตว์ปีกตัวใหญ่ ได้แก่ อินทรี-เหยี่ยวหรูหรา เหยี่ยวสีเกาลัดและดำ และอินทรีฮาร์ปี ส่วนลิงแคพิวชินหัวขาว มักล่าลูกของโคอาทีเป็นอาหาร
หมีกริซลี หมีกริซลี สามารถกินได้ทั้งเนื้อสัตว์และพืช, ผักผลไม้เป็นอาหาร เช่น ผลไม้จำพวกเบอร์รี แต่อาหารหลักของหมีกริซลีแล้วจะเป็นปลา
หมีน้ำ "หมีน้ำ" นั้นมาจากท่าทางการเดินของพวกมัน หมีน้ำมีรูปร่างเหมือนหนอนตัวอ้วน ๆ มีรูปร่างเป็นปล้อง มีขนาดเล็กจนแทบมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น เมื่อโตเต็มที่มีขนาดเพียง 1.5 มิลลิเมตร ส่วนตัวที่เล็กที่สุดมีขนาดเพียง 0.1 มิลลิเมตร ส่วนในช่วงตัวอ่อนมีขนาดเพียง 0.05 มิลลิเมตร มีขา 8 ขา มีเล็บที่แหลมคม มีสีสันแตกต่างหลากหลายออกไป ทั้งสีแดง, ขาว, ส้ม, เหลือง, เขียว, ม่วง และดำ เชื่อว่ามีมากกว่า 1,000 สปีชีส์ โดยมากเป็นพวกกินพืช ส่วนน้อยกินแบคทีเรีย และกินสัตว์ และสามารถพบได้ทั่วโลก
โคอาลา ในระยะแรก ๆ ลูกโคอาลาจะกินมูลของแม่ด้วย เพื่อให้ร่างกายได้สะสมแบคทีเรียจำพวกเพปไทด์ซึ่งมีฤทธิ์ในการย่อยใบยูคาลิปตัส ซึ่งจะเป็นประโยชน์เมื่อโตขึ้น
โคอาลา ฤดูการสืบพันธุ์ของโคอาลาอยู่ในช่วงฤดูฝน (ราวเดือนกันยายน–มีนาคม) โดยปกติโคอาลาโดยเฉพาะตัวผู้เป็นสัตว์ที่ก้าวร้าว ดุร้าย จึงมักอยู่อย่างสันโดษ ตัวผู้และตัวเมียจะอยู่ด้วยกันก็ต่อเนื่องในฤดูผสมพันธุ์เท่านั้น ตัวเมียเริ่มเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุ 3 ถึง 4 ปี และมักมีลูกปีละตัว แต่ทั้งนี้อาจมีลูกปีเว้นปี หรือ ปีเว้น 2 ปี ก็ได้ ขึ้นกับอายุของตัวเมียและสภาพแวดล้อม อายุขัยเฉลี่ยของโคอาลาตัวเมียประมาณ 12 ปี ทำให้มีลูกได้อย่างมาก 5–6 ตัว ตลอดอายุขัยของมัน มันใช้เวลาตั้งท้องประมาณ 34–36 วัน ลูกโคอาลาที่เกิดใหม่ มีความยาวเพียง 2 เซนติเมตร และมีน้ำหนักไม่ถึง 1 กรัม ผิวหนังสีชมพู ไม่มีขน ยังไม่ลืมตา และยังไม่มีหู ลูกโคอาลาจะอาศัยอยู่ในกระเป๋าหน้าท้องของแม่ และกินนมแม่อยู่นาน 7–8 เดือน หลังจากอายุได้ 6–7 สัปดาห์ ลูกโคอาลามีความยาวของหัวประมาณ 26 มิลลิเมตร และเมื่อเริ่มสัปดาห์ที่ 13 จะมีน้ำหนักเพิ่มขึ้นเป็น 50 กรัม และมีความยาวของหัวเพิ่มขึ้นเป็น 50 มิลลิเมตร เมื่ออายุได้ 22 สัปดาห์ ตาของลูกโคอาลาจะเริ่มเปิด และมันจะเริ่มโผล่หัวออกมาจากกระเป๋าหน้าท้องของแม่ พออายุได้ 24 สัปดาห์ จะมีขนเต็มตัว และฟันซีกแรกเริ่มงอก สัปดาห์ที่ 30 ลูกโคอาลาจะมีน้ำหนักประมาณ 0.5 กิโลกรัม และมีขนาดของหัวยาว 70 มิลลิเมตร ตอนนี้มันเริ่มใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ข้างนอกกระเป๋าหน้าท้องของแม่ สัปดาห์ที่ 36 ลูกโคอาลามีน้ำหนักเพิ่มขึ้นเป็น 1 กิโลกรัม และไม่เข้าไปอยู่ในกระเป๋าหน้าท้องแม่อีกแล้ว ส่วนมากมันมักจะเกาะอยู่ที่หลังของแม่ แต่ในช่วงอากาศหนาว หรืออากาศชื้น มันก็จะกลับเข้าไปอยู่ในกระเป๋าหน้าท้องของแม่อีก สัปดาห์ที่ 37 ลูกโคอาลาเริ่มออกห่างจากแม่เพื่อเดินเที่ยวเล่น แต่ยังอยู่ในระยะใกล้ ๆ สัปดาห์ที่ 44 ลูกโคอาลากล้าเดินออกมาไกลมากขึ้น แต่ยังไปเกินระยะทาง 1 เมตร ที่ห่างจากแม่ สัปดาห์ที่ 48 ลูกโคอาลายิ่งมีความอยากผจญภัย หรืออยากรู้อยากเห็นยิ่งขึ้น และไม่ส่งเสียงร้องอีกแล้วเมื่อแม่ของมันเดินห่างออกไป มันจะอยู่กับแม่ของมันถึงอายุประมาณ 1 ปี ซึ่งช่วงนี้มันจะมีน้ำหนัก 2 กิโลกรัมกว่าเล็กน้อย
Phascolarctos โดยมาจากภาษากรีกโบราณคำว่า "phaskolos" หมายถึง "ถุง" หรือ "กระเป๋า" และ "arktos" หมายถึง "หมี" โดยตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1816 โดยนักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศส อองรี มารี ดูเครอแตย์ เดอ แบลงวิลล์ ซึ่งเหลือเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่ยังสืบทอดเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน คือ โคอาลา
กุศลหมีเทศริ์ ศรีอารวงศา ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อตัวและนามสกุลเป็น "กุศลหมีเทศริ์ ศรีอารวงศา" และลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคไทยเป็นไท เมื่อ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552
ความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศรัสเซีย ตามข้อมูลที่ได้รับการประดับในหนังสือข้อมูลแดงของสหพันธรัฐรัสเซียเมื่อปี ค.ศ. 1997 มีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 266 สายพันธุ์และนก 780 สายพันธุ์ที่อยู่ภายใต้การคุ้มครอง บางส่วนของสายพันธุ์พืชที่ถูกคุกคามคือไม้สนซีดาร์ไซบีเรียและไม้สนซีดาร์เกาหลีในภาคตะวันออกสุดของประเทศ, เกาลัดป่าในคอเคซัส ในรัสเซียตะวันออกไกล มีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ได้รับการรายงานเป็นหมีสีน้ำตาล, ลิงซ์ยูเรเชีย, กวางแดง, เสือโคร่งอามูร์, เสือดาวอามูร์ และหมีดำเอเชีย นอกจากนี้ยังมีนกประมาณ 350 สายพันธุ์ และร้อยละ 30 ของสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ในประเทศรัสเซียจะพบได้ที่นี่ ซึ่งรวมถึง 48 ชนิดที่ใกล้สูญพันธุ์โดยไม่ซ้ำกัน สัตว์กินเนื้อที่อยู่ภายใต้การคุกคาม ได้แก่ เสือโคร่งไซบีเรียซึ่งมีเพียงประมาณ 400 ตัว และเสือดาวอามูร์ซึ่งเหลืออยู่เพียง 30 ตัวในปี ค.ศ. 2013
กุศลหมีเทศริ์ ศรีอารวงศา ในปี พ.ศ. 2541 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ปราบสะตา หมีเทศ" และก่อตั้ง พรรคเกษตรมหาชน ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค และลงสมัคร ส.ส.ในปี พ.ศ. 2544 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อตัวและนามสกุลเป็น "กุศลหมีเทศริ์ ศรีอารวงศา" และลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคไทยเป็นไท เมื่อ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552
หมีขาว หมีขาว เป็นหมีที่ถือได้ว่ากินอาหารมากกว่าหมีชนิดอื่น ๆ ซึ่งอาหารของหมีขาวมีมากมาย เช่น แมวน้ำ หรือ วอลรัส ด้วยการย่องเข้าไปเงียบ ๆ หรือหลบซ่อนตัวตามก้อนหินหรือก้อนน้ำแข็ง นอกจากนี้แล้วบางครั้งยังอาจจับนกทะเล ทั้งไข่และลูกนก บางครั้งก็จับปลากิน หรืออาจจะกินซากของวาฬที่ตายเกยตื้น หรือแม้แต่ซากหมีขาวด้วยกันหรือลูกหมีที่ตายได้ด้วย หมีขาวมีประสาทสัมผัสการรับรู้กลิ่นที่ดีมาก โดยสามารถได้กลิ่นลูกแมวน้ำที่ซ่อนตัวอยู่ใต้พื้นน้ำแข็งได้ไกลถึง 2 กิโลเมตร
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย เดือนกันยายนคือเดือนแห่งการคุ้มครองโคอาลา มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียดำเนินการรณรงค์ระดมทุนเป็นประจำทุกปี ในเดือนกันยายน ซึ่งเรียกกันว่าเดือนแห่งการคุ้มครองโคอาลา วันแห่งการคุ้มครองโคอาลาจัดขึ้นในวันศุกร์สุดท้ายของเดือนดังกล่าว ผู้คนจากทั่วทุกมุมโลกได้รับการสนับสนุนให้ช่วยจำหน่ายสินค้าของเดือนแห่งการคุ้มครองโคอาลา เช่น รอยสักชั่วคราว, สติกเกอร์ และป้าย ไม่ว่าจะเป็นภาคบุคคล, ธุรกิจ หรือกลุ่มโรงเรียน ผู้สนับสนุนยังได้รับการสนับสนุนให้ระดมทุนด้วยกล่องบริจาคหรือกิจกรรมต่าง ๆ แล้วส่งเงินให้แก่มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียเมื่อสิ้นเดือน โดยสิ่งจูงใจมีให้สำหรับการระดมทุนในระดับต่าง ๆ
อุทยานแห่งชาติคาร์นาร์วอน อุทยานแห่งชาติคาร์นาร์วอน () ตั้งอยู่ในรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย ในอุทยานเป็นโกรกธารขนาดใหญ่ ยาว 32 กิโลเมตร กว้าง 45-370 กิโลเมตร บางแห่งเป็นผาหินทราย โกรกธารทางด้านตะวันออกเกิดจากการกัดเซาะของธารน้ำคาร์นาร์วอน ในพื้นที่อุทยานมีถ้ำอยู่มาก ถ้ำบางแห่งจะมีภาพวาดของชาวอะบอริจินี รอบ ๆ โกรกธารเป็นป่ายูคาลิปตัส และมีสัตว์อาศัยอยู่หลายชนิด เช่น หมีโคอาลา ตุ่นปากเป็ด
กุศลหมีเทศริ์ ศรีอารวงศา เดิมมีชื่อว่า กุศล หมีเทศ เกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 ที่จังหวัดสุโขทัย เป็นบุตรนายชื้น-นางกุหลาบ หมีเทศ อาศัยที่ตำบลท่าฉนวน อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย
โคอาลา โคอาลาที่อยู่ทางตอนใต้จะมีขนาดใหญ่กว่าที่อื่น โดยตัวผู้สูงประมาณ 30.8 นิ้ว หรือ 78 เซนติเมตร ในขณะที่ตัวเมียสูงประมาณ 28 นิ้ว หรือ 72 เซนติเมตร โคอาลาที่อยู่ทางตอนใต้ ตัวผู้มีน้ำหนักเฉลี่ย 26 ปอนด์ หรือ 11.8 กิโลกรัม ในขณะน้ำหนักเฉลี่ยของตัวเมียอยู่ที่ 17.4 ปอนด์ หรือ 7.9 กิโลกรัม โคอาลาที่อยู่ทางตอนเหนือ ตัวผู้มีน้ำหนักเฉลี่ย 14.3 ปอนด์ หรือ 6.5 กิโลกรัม ในขณะน้ำหนักเฉลี่ยของตัวเมียอยู่ที่ 11.2 ปอนด์ หรือ 5.1 กิโลกรัม โคอาลาแรกเกิดมีน้ำหนักเพียง 0.5 กิโลกรัม เท่านั้น โคอาลาที่อยู่ทางตอนใต้มีขนที่หนาเหมือนขนแกะ บริเวณหลังจะมีขนที่หนาและยาวกว่าบริเวณท้อง โคอาลาที่อยู่ทางตอนเหนือมีขนที่สั้นกว่า โคอาลามีขนหนาที่สุดเมื่อเทียบกับสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องอื่น ๆ ขนมีสีเทา ถึง น้ำตาลปนเหลือง และมีสีขาวบริเวณคาง หน้าอก และด้านหน้าของแขน–ขา ขนบริเวณหูมีลักษณะเป็นปุย และมีขนสีขาวที่ยาวกว่าบริเวณอื่น
อิกัวนาบก จัดเป็นสัตว์ถิ่นเดียวที่พบเฉพาะบนหมู่เกาะกาลาปาโกสเท่านั้น โดยถือว่าเป็นอิกัวนาอีกจำพวกหนึ่งที่มีความโดดเด่นของที่นี่นอกเหนือไปจากอิกัวนาทะเล ซึ่งอิกัวนาบกนั้นมีรูปร่างลักษณะ ตลอดจนพฤติกรรมที่แตกต่างไปจากอิกัวนาทะเลพอสมควร เนื่องจากเป็นสัตว์ที่หากินแต่เฉพาะบนบก กินพืชเป็นอาหาร โดยพืชที่นิยมกินเป็นพืชจำพวกกระบองเพชร โดยเฉพาะกระบองเพชรซันตาเฟ ซึ่งก็เป็นพืชถิ่นเดียวของหมู่เกาะกาลาปาโกสเช่นเดียวกัน ดังนั้นกระบองเพชรซันตาเฟจึงมีลักษณะลำต้นและกิ่งก้านที่สูงและยาว รวมถึงมีหนามแหลมเพื่อป้องกันตัวเองจากการกินของอิกัวนา
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียมีโครงการต่อเนื่องหลายโครงการที่อุทิศให้กับการช่วยโคอาลาป่าผ่านการอนุรักษ์ที่อยู่อาศัย และระดมทุนเพื่อให้มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียสามารถทำงานต่อไปแม้จะมีสถานะเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร ซึ่งรวมถึง :มีความปลอดภัยที่จะกล่าวได้ว่ามูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียได้สร้างความแตกต่างในระยะเวลา 20 ปีของการดำเนินงาน และทั้งหมดโดยไม่ต้องระดมทุนของรัฐบาล ผลงานที่โดดเด่นที่สุดขององค์กร มีดังต่อไปนี้
โคอาลา โคอาลาใช้เสียงในการติดต่อสื่อสาร ซึ่งเสียงที่ใช้มีหลายลักษณะ โดยทั่วไปตัวผู้มักส่งเสียงร้องดังเพื่อประกาศหรือบอกบริเวณที่ตนอาศัยอยู่ ในขณะที่ตัวเมียจะไม่ค่อยส่งเสียงร้อง ตัวเมียจะส่งเสียงร้องดังเมื่อมีอาการก้าวร้าว สำหรับโคอาลาตัวเมียที่มีลูกอ่อน จะใช้เสียงที่มีความอ่อนโยนกับลูกของตนเอง เมื่อเกิดความกลัวขึ้น โคอาลาทั้งตัวผู้และตัวเมียจะใช้ส่งเสียงคล้ายเสียงเด็กร้องไห้ นอกจากนี้ โคอาลายังใช้กลิ่นของตนเองทำเครื่องหมายตามต้นไม้ที่ต่าง ๆ ในการติดต่อถึงกัน
หมีขาว สำหรับแม่หมีในช่วงนี้จะไม่กินอาหารเลย แต่จะใช้พลังงานจากไขมันที่สะสมไว้ แม้กระทั่งหมีตัวผู้ก็จะเข้าสู่ถ้ำเพื่อจำศีล เมื่อผ่านพ้นฤดูหนาวไปแล้ว หิมะและน้ำแข็งเริ่มละลาย แสงแดดกลับมาอีกครั้ง (เดือนมีนาคม-เมษายน) ซึ่งในช่วงนี้ หมีตัวเต็มวัยอาจจะกินหญ้าหรือมอสส์ เป็นอาหารรองท้องได้ ลูกหมีจะหย่านม แม่หมีจะพาลูก ๆ ตระเวนไปในที่ต่าง ๆ เพื่อสอนวิธีการล่าเหยื่อให้ ลูกหมีจะอยู่กับแม่จนอายุได้ขวบกว่าหรือสองขวบ จากนั้นจะจากแม่ไปเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่
กษัตริย์อาเธอร์ ต้นกำเนิดของชื่อ "อาเธอร์" ในภาษาเวลส์ ยังคงเป็นประเด็นถกเถียงกันอยู่ บ้างเชื่อว่ามาจากชื่อตระกูลในภาษาละตินว่า "Artorius" ซึ่งรากศัพท์ยังคลุมเครือไม่ชัดเจน บ้างก็เสนอว่าน่าจะมาจากคำว่า "arth" ในภาษาเวลส์ แปลว่า "หมี" โดยมาจากคำว่า "art-ur" (หรือ *Arto-uiros) หมายถึง "มนุษย์หมี" ทฤษฎีนี้ยังดูยากจะเชื่อได้ การถกเถียงยังครอบคลุมไปถึงชื่ออื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับ "อาเธอร์" (Arthur หรือ Arturus) ในเอกสารเกี่ยวกับอาเธอร์ที่เป็นภาษาละตินดั้งเดิม ไม่เคยปรากฏคำว่า "Artorius" อยู่เลย ทว่านี่ยังมิใช่เหตุผลที่จะตัดคำว่า "Artorius" ออกไป เพราะคำนี้เมื่อแปลงไปเป็นภาษาเวลส์ก็จะสะกดว่า "Art (h) ur" แนวคิดที่เป็นไปได้เสนอโดย จอห์น ค็อก กล่าวว่า แหล่งอ้างอิงภาษาละตินที่หลงเหลืออยู่เกี่ยวกับ "อาเธอร์" ในประวัติศาสตร์ (สมมุติว่าเขามีชื่อว่า "Artorius" และมีตัวตนอยู่จริง ๆ) จะต้องมีอายุหลังจากคริสต์ศตวรรษที่ 6 เป็นต้นมา ยังมีอีกทฤษฎีหนึ่งที่ต่างออกไป เสนอว่า ชื่อ "อาเธอร์" น่าจะมาจากคำว่า "อาร์คตุรุส" (Arcturus) ซึ่งเป็นชื่อดาวฤกษ์สว่างในกลุ่มดาวคนเลี้ยงสัตว์ อยู่ใกล้กลุ่มดาวหมีใหญ่ ชื่อนี้มีความหมายว่า "ผู้พิทักษ์หมี" คำว่า อาร์คตุรุส ในภาษาละตินคลาสสิกเมื่อแปลงไปเป็นภาษาเวลส์ ก็สามารถสะกดได้ว่า "Art (h) ur" เช่นเดียวกัน เมื่อพิจารณาจากความสว่างของดวงดาวและตำแหน่งของมันบนฟากฟ้า ในฐานะผู้พิทักษ์กลุ่มดาวหมีใหญ่ ก็น่าจะเชื่อว่านี่คือ "ผู้พิทักษ์หมี" และเป็น "ผู้นำ" ในบรรดาหมู่ดาวในกลุ่มดาวคนเลี้ยงสัตว์ด้วย แต่ความหมายที่แท้จริงของรากศัพท์เป็นอย่างไรยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจน จึงได้แต่เพียงสันนิษฐานว่า "Artorius" น่าจะมีความหมายสื่อถึงตำนานของอาเธอร์ที่เป็นหัวใจหลักทางประวัติศาสตร์มาอย่างช้านาน แต่ผลการศึกษาวิจัยเมื่อไม่นานมานี้พบว่าข้อสันนิษฐานนี้ยังไม่หนักแน่นเพียงพอ ในทางตรงข้าม การผันคำว่า "อาเธอร์" จาก "อาร์คตุรุส" กลับกลายเป็นการบ่งชี้ว่า ชื่ออาเธอร์ไม่ได้มีกำเนิดมาจากเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ แต่ โทบี กริฟเฟน เสนอว่า นั่นน่าจะเป็นชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งของ "อาเธอร์" ในประวัติศาสตร์ เมื่อกล่าวในภาษาละติน
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย เดโบราห์ ทาบาร์ต โอเอเอ็ม ได้เป็นผู้นำมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียในฐานะซีอีโอตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 และได้รับการยอมรับจากทั่วโลกในฐานะผู้สนับสนุนโคอาลา หรือรู้จักในฐานะ 'โคอาลาวูแมน'
ลิงโคโลบัส ลิงโคโลบัส เป็นลิงที่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา มีลักษณะเด่นคือ มีขนเพียง 2 สี คือ สีดำและขาวตลอดทั้งลำตัวและส่วนหาง บางชนิดมีขนและหางที่ยาวแลดูสวยงาม และเหมือนกับค่างสกุลอื่น ๆ คือ กินพืชเป็นอาหาร ซึ่งสามารถกินได้หลากหลายทั้ง ใบไม้, ดอกไม้, ผลไม้, กิ่งไม้, เมล็ดพืช ลิงโคโลบัสจะอาศัยอยู่กันเป็นฝูงประมาณ 9 ตัว ในป่าหลากหลายประเภททั้งป่าที่สมบูรณ์และป่าเสื่อมโทรม รวมถึงป่าทุ่งหญ้าและป่าริมแม่น้ำ และจะพบได้มากขึ้นในที่ ๆ ราบสูง มีระบบย่อยอาหารที่สามารถย่อยชิ้นส่วนต่าง ๆ ของพืชได้เป็นอย่างดีที่ลิงสกุลอื่นไม่สามารถทำได้
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย ในปี ค.ศ. 1985 เมื่อแบรี สกอตต์ ได้รับการขอให้จัดการโอเอซิสทัวริสต์การ์เดน เขาได้พบกับสตีฟ บราวน์ ผู้ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาสัตวแพทย์กิตติมศักดิ์ให้กับกลุ่มโคอาลาที่เป็นโรคซึ่งอาศัยอยู่ที่นั่น สตีฟเป็นผู้สนับสนุนอย่างแข็งขันสำหรับโคอาลา และเขาได้แรงบันดาลใจจากแบรีผู้แนะนำให้จัดตั้งมูลนิธิสำหรับโคอาลา พวกเขาช่วยกันรวบรวมเพื่อนและผู้สนับสนุนรอบตัวเพื่อสร้างองค์กรในการช่วยรักษาโรคแก่โคอาลา ตลอดจนช่วยคุ้มครองจากจำนวนที่ลดลง
เต่ายักษ์กาลาปาโกส เต่ายักษ์กาลาปาโกส เป็นเต่าที่กินพืชเป็นอาหาร โดยสามารถกินพืชที่ขึ้นที่แห้งแล้งชนิดต่าง ๆ ได้อย่างหลากหลาย รวมถึงพืชที่มีหนามแหลมอย่างกระบองเพชรด้วย และจากการศึกษาจากนักวิทยาศาสตร์พบว่าเมื่อถึงฤดูแล้งที่สภาพอาหารเหือดแห้ง เต่ายักษ์กาลาปาโกสสามารถปรับตัวให้หัวใจเต้นเพียงครั้งละ 1 ครั้งต่อ 1 นาทีได้ด้วย เพื่อประหยัดพลังงานในการเผาผลาญอาหาร และในช่วงฤดูผสมพันธุ์ จากการติดเครื่องติดตามดาวเทียมพบว่า เต่ายักษ์กาลาปาโกสมีพื้นที่อพยพ 6 ไมล์ จากยอดภูเขาไฟอัลเซโด มาจนถึงระดับน้ำทะเล เพื่อผสมพันธุ์ ซึ่งบางตัวอาจใช้เวลาเดินทางนานถึง 2 เดือน
ปลาคู้ดำ มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 1 เมตร หนักได้ถึง 40 กิโลกรัม มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ในลุ่มแม่น้ำอเมซอนและแม่น้ำโอริโนโคซึ่งเป็นแม่น้ำสาขา
มีพฤติกรรมชอบอาศัยอยู่รวมเป็นฝูง กินได้ทั้งพืชและสัตว์ ซึ่งแตกต่างไปจากปลาปิรันยาที่จะกินเพียงสัตว์อย่างเดียว และยังสามารถกินเมล็ดพืชที่ตกลงน้ำได้อีกด้วย โดยมักไปรอกินบริเวณผิวน้ำ
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 สตีฟ บราวน์ บัณฑิตสัตวแพทย์ผู้ที่มีความสนใจเป็นพิเศษต่อโคอาลา กำลังศึกษาต่อปริญญาเอกในมหาวิทยาลัยควีนส์แลนด์ โดยมุ่งเน้นไปที่สภาพทางพยาธิวิทยาที่ไม่ปกติในโคอาลา ในถุงน้ำรังไข่ ภาวะนี้เกี่ยวข้องกับอัตราการสืบพันธุ์ต่ำ เขาให้หลักฐานแสดงว่าโรคหนองในเทียมอาจมีผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงประชากรของฝูงโคอาลาป่า อันเป็นผลมาจากการศึกษาของเขา โดยเชื่อว่าโรคหนองในเทียมเป็นภัยคุกคามที่สำคัญต่อสายพันธุ์ ที่เกิดขึ้นอย่างกว้างขวางของสิ่งมีชีวิต ความเชื่อมั่นนี้นำเขาไปหาการสนับสนุนการจัดตั้งองค์กรซึ่งอาจเป็นแหล่งทุนวิจัยสำหรับโคอาลาและแก้ปัญหาให้แก่พวกมันได้
อะเลคเซย์ โคซีกิน ในเดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2507 คณะกรรมาธิการเพื่อความมั่นคงแห่งรัฐ (Committee for State Security หรือ KGB) นำโดยเบรจเนฟ และ โคซีกิน ได้เข้าทำรัฐประหารยึดอำนาจจากครุสชอฟ โดยครุสชอฟถูกบีบให้ลาออกจากตำแหน่ง โคซีกินได้ขึ้นมาเป็นประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียต โคชิกินเป็นหนึ่งในสองคนที่อำนาจในยุคผู้นำร่วม เบรจเนฟ-โคชิกิน
โคอาลา โคอาลา นับเป็นซากดึกดำบรรพ์มีชีวิตอีกชนิดหนึ่ง เนื่องจากพบหลักฐานเป็นฟอสซิลอายุนานกว่า 20 ล้านปีมาแล้ว ในออสเตรเลียตอนใต้ เป็นโคอาลาขนาดยักษ์
หมีกริซลี หมีกริซลี กระจายพันธุ์อยุ่ทั่วไปในทวีปอเมริกาเหนือและอะแลสกา ความใหญ่โตของร่างกายขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์ของแหล่งอาหาร ทำให้หมีกริซลีที่อยู่ในประเทศแคนาดาและอะแลสกาจะตัวใหญ่กว่าในสหรัฐอเมริกา เนื่องจากมีอาหารที่อุมสมบูรณ์กว่า แต่เมื่อถึงฤดูหนาวก็จะเข้าถ้ำเพื่อจำศีลเช่นเดียวกับหมีทั่วไป ขณะที่ตัวเมียที่ตั้งท้องจะให้กำเนิดลูกในช่วงนี้ ครั้งละไม่เกิน 3 ตัว โดยที่แม่หมีหรือหมีที่จำศีลจะไม่กินอาหารเลย แต่จะใช้พลังงานที่สะสมไว้จากอาหารที่กินเก็บไว้เผื่อก่อนเข้าสู่ฤดูกาลนี้ ซึ่งลูกหมีที่เกิดใหม่ จะมีความยาวราว 8 และไม่มีขนปกคลุมลำตัวเลย ยังไม่มีฟันและลืมตาไม่ได้ ใน 40 วันแรก ลูกหมีจะไม่ทำอะไรเลยนอกจากดูดนมแม่และนอนซุกอยู่กับตัวแม่ และจะมีพัฒนาการขึ้นเรี่อย ๆ ภายในระยะเวลา 1 ปี ลูกหมีจะมีน้ำหนักได้ประมาณ 50 ปอนด์ เมื่อโตได้ที่แล้ว แม่หมีจะพาลูก ๆ ออกจากถ้ำเพื่อหาอาหาร และสอนวิธีการดำรงชีวิตให้
โคอาลา ศัตรูที่สำคัญที่สุดของโคอาลา คือ มนุษย์ที่ล่าเพื่อเอาขน เนื่องจากไม่ค่อยมีศัตรูตามธรรมชาติ จนกระทั่งเกือบถึงขั้นสูญพันธุ์ ในปี ค.ศ. 1963 จึงมีการออกกฎหมายห้ามล่าโคอาลาขึ้นมา
โคอาลา โคอาลาอาศัยอยู่ในป่าที่มีต้นยูคาลิปตัส ปัจจุบันจะพบโคอาลาได้ที่ รัฐควีนส์แลนด์, รัฐนิวเซาท์เวลส์, รัฐวิกตอเรีย และรัฐเซาท์ออสเตรเลีย