mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
เอกยุทธ อัญชันบุตร เอกยุทธ อัญชันบุตร เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2497 เป็นบุตรคนที่ 3 จากจำนวน 5 คน ของ ร้อยโท แปลก อัญชันบุตร นายทหารคนสนิทของจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ และนันทา ฉัตรกุล ณ อยุธยา จบการศึกษาที่โรงเรียนแม้นศรีวิทยา และโรงเรียนเทพประสาทวิทยา แล้วต่อมัธยมศึกษาที่โอมาฮา รัฐเนแบรสกา สหรัฐอเมริกา ก่อนกลับมาทำธุรกิจรับเหมาก่อก่อสร้างร่วมกับพี่ชาย แล้วไปเรียนต่อด้านเศรษฐศาสตร์การเงินการคลังที่มหาวิทยาลัยแปซิฟิก รัฐฮาวาย
วันตำรวจ ในส่วนของนักเรียนนายร้อยตำรวจ และนายตำรวจปกครองของโรงเรียนนายร้อยตำรวจ ได้กระทำพิธีถวายสัตย์ปฏิญาณตนต่อธงชัยประจำหน่วยตำรวจ และสวนสนาม ภายในโรงเรียนนายร้อยตำรวจเนื่องในวันตำรวจเป็นประจำตลอดมาทุกปี จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2550 พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ เตมียาเวส ขึ้นดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ จึงได้จัดให้มีพิธีถวายสัตย์ปฏิญาณตนและสวนสนามของเหล่าข้าราชการตำรวจ เนื่องในวโรกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ขึ้น ณ ราชมังคลากีฬาสถาน โดยมี พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธี และได้อัญเชิญธงชัยประจำหน่วยตำรวจซึ่งมีความสำคัญเช่นเดียวกับธงชัยเฉลิมพลของทหาร จำนวนทั้งสิ้น 13 ธง มากระทำพิธีถวายสัตย์ปฏิญาณและสวนสนามในครั้งดังกล่าว
ธรณิศ ศรีสุข พันตำรวจเอก ธรณิศ ศรีสุข เกิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2520 ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น เป็นบุตรของรองศาสตราจารย์ ดร.เกรียงศักดิ์ ศรีสุข เป็นผู้อำนวยการศูนย์วิจัยน้ำบาดาล ภาควิชาเทคโนโลยี คณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยขอนแก่น และอดีตคณบดีคณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยขอนแก่น กับรองศาสตราจารย์ ทันตแพทย์หญิง นิธิภาวี ศรีสุข อดีตคณบดีคณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (เสียชีวิตแล้ว) มีพี่น้องร่วมบิดา-มารดารวม 2 คน คือ พันตำรวจเอก ธรณิศ ศรีสุข เป็นบุตรคนที่ 1 และนายแพทย์ ธราธิป ศรีสุข เป็นบุตรคนที่ 2 ปัจจุบันปฏิบัติงานเป็นแพทย์ใช้ทุนที่ภาควิชาศัลยศาสตร์ โรงพยาบาลศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ภรรยาคือ ทันตแพทย์หญิง คนึงนิจ บุตรวงศ์ ปัจจุบันกำลังศึกษาเฉพาะทางด้านทันตกรรมจัดฟัน ที่เขตปกครองพิเศษฮ่องกง
เมื่อวันเสาร์ที่ 29 กันยายน 2007 เวลา 08.40 น. พ.ต.อ.สมเพียร เอกสมญา (ปัจจุบันเลื่อนยศเป็น พล.ต.อ.) ผกก.สภ.อ.บันนังสตาจ.ยะลา ได้รับแจ้งมีเหตุเจ้าหน้าที่ปะทะกับกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบที่บริเวณเนินเนาวรัตน์หรือเนิน 9 ศพ ระหว่างบ้านสายสุราษฏร์-บ้านภักดีหมู่ที่ 3 ต.เขื่อนบางลาง อ.บันนังสตา จ.ยะลา
จตุรวิทย์ คชน่วม เริ่มต้นชีวิตราชการด้วยการเป็นนายตำรวจติดตาม พลตำรวจเอกวิสุทธิ์ กิตติวัฒน์ อดีตอธิบดีกรมตำรวจ พร้อมกับได้มีผลงานในแวดวงบันเทิงด้วยการเป็นพรีเซ็นเตอร์ผลิตภัณฑ์บำรุงผิวยี่ห้อหนึ่ง ตั้งแต่ยังเรียนอยู่ในโรงเรียนนายร้อยตำรวจ จึงได้ย้ายเข้าสู่กองบัญชาการตำรวจปราบปรามยาเสพติด (บช.ปส.) เพื่อเสริมสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้แก่ตำรวจ
การสลายการชุมนุมที่แยกราชประสงค์ พ.ศ. 2553 เวลา 13.20 น. แกนนำ นปช. ลงมติตัดสินใจประกาศยุติการชุมนุม พร้อมทั้งยอมเข้ามอบตัว กับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ โดยในเวลาดังกล่าว แกนนำ นปช. คนสำคัญคือ จตุพร พรหมพันธุ์, ณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ, วิภูแถลง พัฒนภูมิไทย เป็นต้น ต่างขึ้นบนเวทีแยกราชประสงค์ จากนั้นจตุพร เริ่มกล่าวเป็นคนแรกว่า ""ชีวิตของพวกผมเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่นี่เป็นชีวิตของคนอื่น พวกผมรอด แต่พี่น้องต้องตาย ถ้าเขาขยับมาถึงเวที ผมรู้ว่า พี่น้องพร้อมพลีชีพ ไม่รู้กี่ชีวิต เราร่วมทุกข์ร่วมสุขมายาวนานที่สุด และก็รู้กันว่า อีกไม่รู้กี่ชีวิตที่ต้องตาย ถ้า ศอฉ.บุกมาถึงที่นี่ พี่น้องก็ยอมพลีชีพกันทุกคน ผมยอมไม่ได้ ฉะนั้น วันนี้ไม่ใช่ยอมจำนน แต่ไม่ต้องการให้พี่น้องเราต้องเสียชีวิตอีกแล้ว ทนความตายของพี่น้องไม่ได้อีกต่อไป พวกผมเพื่อนๆ จะเดินทางไปที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ผมรู้ว่าพี่น้องขมขื่น ทุกคนที่ขึ้นมาที่นี่ เราไม่รู้จะพูดกับพี่น้องกันอย่างไร เพราะหัวใจพี่น้องเลยความตายกันมาทุกคน วันนี้ เราหยุดความตาย แต่ยังไม่หยุดการต่อสู้ เพราะตอนนี้ยังตายอยู่เรื่อยๆ เรามาช่วยหยุดความตาย หัวใจการต่อสู้ไม่เคยหมด เราไม่ได้ทรยศ กว่าจะมาถึงเวที ไม่รู้อีกกี่ร้อยชีวิต เรามาหยุดความตายกันเถิด"" ณัฐวุฒิกล่าวเป็นคนถัดมาว่า ""เราขอยุติเวทีการชุมนุมแต่เพียงเท่านี้ แต่การต่อสู้ยังไม่ยุติ การต่อสู้ยังต้องเดินหน้าไปตามกระบวนการประชาธิปไตยต่อไป เราไม่อาจต้านทานความอำมหิตนี้ได้อีก ขอให้พี่น้องเดินออกไปทางสนามศุภชลาศัย การ์ดจะดูแลให้พี่น้องเดินทางกลับด้วยความสงบ และปลอดภัย"" ทั้งนี้ระหว่างที่ณัฐวุฒิกำลังแถลง มีเสียงปืนยิงดังแทรกขึ้นมา ทำให้แกนนำ นปช.บนเวทีตกใจ แต่ยังคงแถลงต่อไปจนเสร็จสิ้น ผู้ชุมนุมบางส่วนทยอยเดินไปทางที่แกนนำแจ้ง ส่วนแกนนำเดินทางเข้าสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
วณี เลาหเกียรติ วณีเป็นบุตรสาวคนเดียวของร้อยตำรวจเอก บุญจินต์ เลาหเกียรติ กับละม่อม จันทรเวคิน ครอบครัวทั้งฝ่ายบิดามารดาล้วนเป็นข้าราชการ ย่าเป็นลูกครึ่งเปอรานากันจากสิงคโปร์ ขณะมีอายุได้หนึ่งเดือนจึงถือศีลล้างบาป โล่ เง็ก ล้วนผู้เป็นย่าจึงเลือกชื่อให้ว่า เอเวอลีน เลาหเกียรติ ตามชื่อนักบุญเอเวอลีน และใช้ชื่อนี้มาตลอดกระทั่งเปลี่ยนช่วงประกวดนางสาวพระนครเมื่อปี พ.ศ. 2478 ขณะอายุได้เพียง 9 ปี มารดาก็เสียชีวิตลง วณีจึงอยู่ในการดูแลของหลวงขจรยุทธกิจ (เทา จันทรเวคิน) ผู้เป็นตา
สภาปฏิรูปแห่งชาติ จำนวนผู้จบปริญญาเอก ในสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ มีจำนวน 22 รายจาก 200 ราย คิดเป็นร้อยละ 10.5 มากกว่าสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ประเทศไทย) พ.ศ. 2557 ที่มีจำนวน 16 ราย จาก 220 ราย คิดเป็นร้อยละ 7.27 มีผู้ที่มียศทหารและตำรวจไทย ทั้งหมด 78 ราย จาก 200 ราย คิดเป็นร้อยละ 39 ยศกองอาสารักษาดินแดน 7 ราย คิดเป็นร้อยละ 3 ผู้มีตำแหน่งทางวิชาการ 14 ราย คิดเป็นร้อยละ 7 และเป็นแพทย์ 5 ราย คิดเป็นร้อยละ 2.5
 ดร. พงศ์ศักติฐ์ เสมสันต์
 นาย พนม ศรศิลป์
 รองศาสตราจารย์ พรชัย ตระกูลวรานนท์
 แพทย์หญิง คุณหญิง พรทิพย์ โรจนสุนันท์
 รองศาสตราจารย์ แพทย์หญิง พรพันธุ์ บุณยรัตพันธุ์
 พลเอก พหล สง่าเนตร
 พลเอก พอพล มณีรินทร์
 พลเรือเอก พะจุณณ์ ตามประทีป
 พลตำรวจตรี พิสิษฐ์ เปาอินทร์
 นาย เพิ่มพงษ์ เชาวลิต
 นาย ไพฑูรย์ หลิมวัฒนา
 พลเอก ภิญโญ แก้วปลั่ง
 พลเอก ภูดิศ ทัตติยโชติ
 พลอากาศเอก มนัส รูปขจร
 ดร. มนู เลียวไพโรจน์
 นาง มิ่งขวัญ วิชยารังสฤษดิ์
 นาง เมธินี เทพมณี
 พันตำรวจตรี ยงยุทธ สาระสมบัติ
 พลเรือเอก ยุทธนา เกิดด้วยบุญ
 พลเอก ยุทธศักดิ์ ศศิประภา
 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. รวีวรรณ ภูริเดช
 นาย รังสรรค์ ศรีวรศาสตร์
 พลเอก รัชกฤต กาญจนวัฒน์
 พลตำรวจเอก ดร. เรืองศักดิ์ จริตเอก
 นาย เลิศปัญญา บูรณบัณฑิต
 พลเอก เลิศรัตน์ รัตนวานิช
 นาย เลิศวิโรจน์ โกวัฒนะ
 พลตำรวจเอก วรพงษ์ ชิวปรีชา
 รองศาสตราจารย์ ดร. วรรณธรรม กาญจนสุวรรณ
 พลเอก วรวิทย์ พรรณสมัย
 นาย วรวิทย์ ศรีอนันต์รักษา
 พลโท วราห์ บุญญะสิทธิ์
 นางสาว วลัยรัตน์ ศรีอรุณ
 พลเอก วัฒนา สรรพานิช
 พลอากาศเอก วัธน มณีนัย
 นาย วันชัย ศักดิ์อุดมไชย
 นาย วันชัย สอนศิริ
 นายกองเอก วัลลภ พริ้งพงษ์
 พลเอก วิชิต ยาทิพย์
 นายกองเอก วิเชียร ชวลิต
 พลเอก วิเชียร ศิริสุนทร
 นาย วิทยา แก้วภราดัย
 รองศาสตราจารย์ ดร. วินัย ดะห์ลัน
 นายกองเอก วิบูลย์ สงวนพงศ์
 นาย วิรัช ชินวินิจกุล
 นาย วิวัฒน์ ศัลยกำธร
 นาย วิวรรธน์ แสงสุริยะฉัตร
 พลเอก วุฒินันท์ ลีลายุทธ
 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ไวกูณฑ์ ทองอร่าม
 พลตำรวจเอก ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล
 นายกองเอก ศานิตย์ นาคสุขศรี
 นาย ศิริชัย ไม้งาม
 ดร. สถิตย์ ลิ่มพงศ์พันธุ์
 พลเรือเอก สถิรพันธุ์ เกยานนท์
 นาย สนธิรัตน์ สนธิจิรวงศ์
 นาย สมชัย เจริญชัยฤทธิ์
 ศาสตราจารย์พิเศษ ดร. สมชัย ฤชุพันธุ์
 นาย สมชาย พฤฒิกัลป์
 พลโท สมชาย ลิ้นประเสริฐ
 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สมเดช นิลพันธุ์
 นาย สมพงษ์ สระกวี
 นาง สร้อยทิพย์ ไตรสุทธิ์
 พลเอก สราวุฒิ ชลออยู่
 พลเอก สสิน ทองภักดี
 รองศาสตราจารย์ ดร. สังศิต พิริยะรังสรรค์
 นาย สันต์ศักด์ จรูญ งามพิเชษฐ์
 พันเอก สิรวิชญ์ นาคทอง
 นาย สุชน ชาลีเครือ
 พันเอก สุชาติ จันทรโชติกุล
 นาย สุนชัย คำนูณเศรษฐ์
 นาย สุรชัย ดนัยตั้งตระกูล
 พลเอก สุรเดช เฟื่องเจริญ
 นาย สุรินทร์ จิรวิศิษฎ์
 พลเรือเอก สุรินทร์ เริงอารมณ์
 นาย สุวัฒน์ จิราพันธุ์
 พลตำรวจโท สุวิระ ทรงเมตตา
 นาย เสรี สุวรรณภานนท์
 นาย เสรี อติภัทธะ
 นาย อโณทัย ฤทธิปัญญาวงศ์
 พลอากาศเอก อนาวิล ภิรมย์รัตน์
 พลเรือเอก อนุทัย รัตตะรังสี
 นาย อนุสรณ์ จิรพงศ์
 นาย อนุสิษฐ คุณากร
 นาย อภิชาต จงสกุล
 พลเอก อภิชาต เพ็ญกิตติ
 นายกองเอก อภินันท์ ซื่อธานุวงศ์
 พลเรือเอก อภิวัฒน์ ศรีวรรธนะ
 นาง อรมน ทรัพย์ทวีธรรม
 นาย อรุณ จิรชวาลา
 นาย อลงกรณ์ พลบุตร
 ศาสตราจารย์ ดร.อิศรา ศานติศาสน์
 นาย อัครินทร์ เลิศกิจชัยศิริ
 นาย อับดุลฮาลิม มินซาร์
 พลตำรวจเอก อัศวิน ขวัญเมือง
 พลตำรวจโท อาจิณ โชติวงศ์
 พันตรี อาณันย์ วัชโรทัย
 พลตำรวจโท อำนวย นิ่มมะโน
 นายแพทย์ อำพล จินดาวัฒนะ
 รองศาสตราจารย์ ดร. อุทัย เลาหวิเชียร
 พลเอก เอกชัย จันทร์ศรี
วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ตำรวจพยายามยึดพื้นที่สาธารณะคืนจากกลุ่มผู้ประท้วงเครือข่ายนักศึกษาประชาชนปฏิรูปประเทศไทย ขั้นแรก ตำรวจประชุมกันที่ลานพระราชวังดุสิตก่อนเคลื่อนเข้าแยกมิสกวันเพื่อเริ่มปฏิบัติการ มีการรื้อถอนเต๊นต์จากถนนราชดำเนินบนสะพานมัฆวาน แต่ผู้ประท้วงย้ายที่แล้วเมื่อตำรวจมาถึง จึงไม่เกิดความรุนแรง ตำรวจปราบจลาจลยังเคลียร์ที่ประท้วงซึ่งเคยตั้งอยู่ที่แยกสำคัญใกล้ทำเนียบรัฐบาลและไม่เผชิญกับการต่อต้านจากผู้ประท้วง เฉลิม อยู่บำรุง หัวหน้าปฏิบัติการความมั่นคงพิเศษของรัฐบาล อธิบายต่อสื่อว่า ปฏิบัติการนี้เป็นเครื่องบ่งชี้การสนองของรัฐบาลรักษาการต่อขบวนการประท้วง เฉลิมอธิบายว่า "เรากระตุ้นให้ผู้ประท้วงกลับบ้าน หากเขาไม่ฟัง เราจะมีการปฏิบัติเพิ่มเติม เราไม่สามารถปล่อยให้เกิดเหตุการณ์นี้ ประเทศของเราไม่สามารถทำงานอย่างนี้ได้" ทว่า ตำรวจงดปฏิบัติเพิ่มเติมหลังกลุ่มผู้เดินขบวนกลับจุดประท้วงที่ยังไม่เสียหายใกล้ทำเนียบรัฐบาล จากนั้น ผู้ประท้วงราว 1,000 คนชุมนุมนอกกองบังคับการตำรวจนครบาลหลังปฏิบัติการนี้ วันเดียวกัน มีผู้ยิงเอ็ม 79 ใส่ศาลอาญา
เช้าวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ตำรวจเก้ากองร้อยยึดจุดกระทรวงพลังงานได้สำเร็จ และจับกุมผู้ประท้วงกว่า 140 คนหลังไม่ยอมออกจากพื้นที่ ขณะที่ตำรวจยังคงดำเนินการตามเป้าหมายเพื่อยึดจุดประท้วงห้าจุดต่อไปนั้น สถานการณ์ทวีความรุนแรงขึ้นที่จุดประท้วงสะพานผ่านฟ้าที่ถนนราชดำเนินกลาง ผู้ประท้วงขัดขืนคำสั่งของตำรวจโดยนั่งลงบนถนนและสวดมนต์ ตำรวจผลักโดยมีความรุนแรงเล็กน้อย และต่อมาตั้งต้นทุบเวทีและเต๊นต์ สถานการณ์เลวร้ายลงเมื่อมีจำนวนผู้ประท้วงมากขึ้นพยายามขัดขวางเจ้าหน้าที่ แล้วตำรวจใช้แก๊สน้ำตาและกระสุนยางเพื่อสลาย ขณะที่ตำรวจดำเนินการ พวกเขาถูกโจมตีด้วยแรงระเบิดและกระสุนปืน ตำรวจสนองด้วยกระสุนจริงแล้วล่าถอย คลิปวิดีทัศน์ของบีบีซีแสดงชัดเจนว่า มีการปาระเบิดมือใส่แถวตำรวจจากที่ที่ผู้ประท้วงอยู่
การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย มีนาคม พ.ศ. 2554 จากการสำรวจความคิดเห็น สวนดุสิตโพล ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ได้สอบถามความคิดเห็นของประชาชนจำนวน 1,594 คน จากประเด็นการอภิปรายไม่ไว้วางใจดังกล่าว สรุปว่า ร้อยละ 35.39 เห็นว่า ประชาชนจะได้รับข้อมูลที่เป็นจริงและชัดเจนจากทั้งสองฝ่าย ร้อยละ 28.24 เห็นว่า เป็นหน้าที่ของฝ่ายค้านในการตรวจสอบการทำงานของรัฐบาล ในคำถามที่ว่าอยากให้ผู้ใดเป็นผู้นำการอภิปรายนั้น ร้อยละ 40.17 อยากให้อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะเป็นผู้นำการอภิปรายฝ่ายรัฐบาล และร้อยละ 51.44 อยากให้เฉลิม อยู่บำรุงเป็นผู้นำการอภิปรายฝ่ายค้าน สำหรับประเด็นในการอภิปรายไม่ไว้วางใจนั้น ร้อยละ 23.04 อยากให้อภิปรายเรื่องการดูแลราคาสินค้าต่าง ๆ และร้อยละ 21.67 อยากให้อภิปรายเรื่องการทุจริต อย่างไรก็ตาม มีเพียงร้อยละ 15.94 เท่านั้นที่เชื่อว่าการอภิปรายดังกล่าวจะมีผลต่อการยุบสภา
ณัฏฐ์ ชลนิธิวณิชย์ ร้อยตำรวจเอกณัฏฐ์ ชลนิธิวณิชย์ เป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจรุ่น 55 สังกัด ผบ.หมวด.426 กก.ตชด.42 จังหวัดนครศรีธรรมราช ช่วยราชการ กก.ตชด.41 จังหวัดชุมพร
ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา ณัฏฐ์ เป็นบุตรคนที่ 3 ของ พ.อ.รัฐชัย เทพหัสดิน ณ อยุธยา มีพี่ชายคนโตชื่อ นายต่อยศ เทพหัสดินณอยุธยา มีน้องสาวคนเล็กชื่อ นางสาวอรชร เทพหัสดิน ณอยุธยา เป็นหลานปู่ของ พล.อ.ยศ เทพหัสดิน ณ อยุธยา และคุณหญิง เพลิน เทพหัสดิน ณ อยุธยา มีพี่น้องร่วมบิดา 6 คน เป็นชาย 3 คน หญิง 3คนและเข้าศึกษาในโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่47 และเข้าเป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจรุ่นที่58ก่อนก้าวเข้ามาสู่วงการบันเทิงจากการไปแคสติ้งโฆษณา, เดินแฟชั่นโชว์ รวมถึงการถ่ายหนังสือ, ถ่ายโฆษณาบัตรเครดิตของธนาคารแห่งหนึ่งและได้ออกจากราชการตำรวจมาเป็นนักแสดงแทนหลัง จากนั้นทางเอ็กแซ็กท์จึงเรียกไปแคสติ้ง และทำให้ได้เล่นละครกับเอ็กแซ็กท์เรื่องแรกคือ "เปลือกเสน่หา" หลังจากนั้นก็เล่นละครให้กับเอ็กแซ็กท์เรื่อยมาโรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่47
โรงเรียนนายร้อยตำรวจ รุ่นที่58
พระยาเฉลิมอากาศ (สุณี สุวรรณประทีป) ท่านได้รับทุนไปศึกษาวิชาการบินที่ประเทศฝรั่งเศสฟ ขณะมียศเป็น นายพันตรี หลวงศักดิ์ศัลยาวุธ เป็นนักบินรุ่นแรก คนหนึ่งในจำนวน ๓ คน ซึ่งประกอบด้วย นายร้อยเอก หลวงอาวุธสิขิกร (หลง สินศุข) (ต่อมาเป็น นาวาอากาศเอก พระยาเวหาสยานศิลปสิทธิ์) และนายร้อยโท ทิพย์ เกตุทัต (ต่อมาเป็น นาวาอากาศเอก พระยาทะยานพิฆาต)
ธรณิศ ศรีสุข ภายหลังจากนั้นได้รับพระมหากรุณาธิคุณพระราชทานเลื่อนยศขึ้น 3 ชั้นยศ จากยศเดิมร้อยตำรวจเอก เลื่อนเป็น พันตำรวจเอก (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 126 ตอน 13ข ลงวันที่ 9 ตุลาคม 2552)
ณรงค์ กิตติขจร พ.อ.ณรงค์ เป็นบุตรชายของจอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรี และเป็นบุตรเขยของ จอมพลประภาส จารุเสถียร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และอธิบดีกรมตำรวจ เพราะได้สมรสกับนางสุภาพร กิตติขจร บุตรสาวคนที่ 3 ของจอมพลประภาส ซึ่งรู้จักคุ้นเคยกับมาตั้งแต่อายุได้ 5-6 ขวบ และได้ขอแต่งงานเมื่อคุณสุภาพรอายุได้เพียง 18 ปีเท่านั้น (ในขณะนั้น พ.อ.ณรงค์ ติดยศร้อยตรี) โดยมีบุตร - ธิดารวม 4 คน ได้แก่
ประมาณ ชันซื่อ เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2479 เป็นบุตรอำมาตย์โทเอกยู้ ชันซื่อ เป็นน้องชายร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ อดีตประธานวุฒิสภา และอดีตประธานรัฐสภา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เนติบัณฑิตไทย ปริญญาโทนิติศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเยล ประเทศสหรัฐอเมริกา และปริญญาเอกดุษฎีกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยเปปเปอร์ไดน์ ประเทศสหรัฐอเมริกา
ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย ศรีสะเกษ นครหลวงโปรโมชั่น มีชื่อจริงตามบัตรประจำตัวประชาชน ว่า วิศักดิ์ศิลป์ วังเอก มีชื่อเล่นว่า "ตั้ม" แต่เพื่อน ๆ นิยมเรียกว่า "แหลม" ตามลักษณะของใบหน้า เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2529 ที่ตำบลแต้ อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ ในครอบครัวนักมวย ที่มีปู่, พ่อ และอา ล้วนแต่เป็นนักมวยทั้งสิ้น โดยเป็นลูกชายคนโตในจำนวนลูกชายทั้งหมด 3 คน ของนายเจียมศักดิ์ และนางหนูรัตน์ วังเอก ซึ่งลูก ๆ ทุกคนก็ล้วนแต่เป็นนักมวยทั้งหมด ศรีสะเกษจบการศึกษาเทียบเท่าระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากการศึกษานอกโรงเรียน (กศน.) ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาตรีที่คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา และได้รับบรรจุเข้าเป็นข้าราชการตำรวจ สังกัดตำรวจภูธรจังหวัดศรีสะเกษ ในอัตราชั้นยศ สิบตำรวจตรี (ส.ต.ต)
ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ ร้อยตำรวจเอก ดร.ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี รัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต ที่โรงเรียนนายร้อยตำรวจ จนสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2515 ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต สหรัฐอเมริกา และจบการศึกษาระดับปริญญาเอก เมื่อปี พ.ศ. 2522 จากมหาวิทยาลัยฟลอริดาสเตต สหรัฐอเมริกา
สมรถ คำสิงห์ ภายหลังได้เข้าทำงานเป็นโค้ชมวยสากลสมัครเล่น ให้กับสโมสรตำรวจ และได้รับการแต่งตั้งเป็นตำรวจเป็นกรณีพิเศษ ยศ ร้อยตำรวจเอก (ร.ต.อ.)
ธีรวุฒิ บุตรศรีภูมิ ต่อมาในการจัดตั้งรัฐบาลหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2549 พลตำรวจโท ธีรวุฒิ บุตรศรีภูมิ ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย กำกับดูแลการแก้ไขปัญหาความไม่สงบใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ทั้งนี้ ธีรวุฒิ บุตรศรีภูมิ เป็นข้าราชการตำรวจเพียงไม่กี่นายที่ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ Dato จากสุลต่านแห่งรัฐกลันตัน
จำเริญ ทรงกิตรัตน์ จำเริญ ทรงกิตรัตน์ มีชื่อจริงว่า ร้อยตำรวจเอก สำเริง ศรีมาดี เป็นชาวจังหวัดนครพนม เป็นนักมวยสากลชาวไทยคนแรกที่ได้ชิงแชมป์โลก และเป็นแชมป์สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก (OPBF) คนแรกของประเทศไทย มีฉายาว่า ""จิ้งเหลนไฟ""
นาคี ๒ นายตำรวจยศ ร้อยเอก ถูกย้ายมาประจำที่ สภ.ดอนไม้ป่า ในหมู่บ้านที่เต็มไปเรื่องราวของความเชื่อ ในความศักดิ์สิทธิ์ของ เจ้าแม่นาคี ที่ชาวบ้านในดอนไม้ป่าทุกคนพากันนับถือ แต่ร้อยตำรวจเอกป้องปราบ หรือ สารวัตร ตามที่ชาวบ้านเรียกกัน ตัวของสารวัตรเองเป็นคนที่ไม่เชื่อเรื่องงมงายที่พิสูจน์ไม่ได้ จึงขัดแย้งกับสิ่งที่ชาวบ้านที่นี่เชื่อ และในท้ายที่สุด ตนกลายร่างเป็นพญาครุฑ คาบลำเจียกไปหักครึ่งท่อน เพื่อปกป้องนางพญานาคีและสร้อย
สุทัตตา อุดมศิลป์ ครั้นวันที่ 26 กรกฎาคม 2556 เฉลิม อยู่บำรุง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน นำพาสุทัตตาและบิดามาแถลงข่าวอีกว่า ให้สุทัตตาไปตรวจปัสสาวะหาสารเสพติดแล้วไม่พบสาร จึงไม่เชื่อว่า สุทัตตาเสพจริง ทั้งยังแถลงว่า ที่บิดาของสุทัตตากล่าวว่าสุทัตตาเสพยาเสพติดนั้น เป็นเพราะกำลังตกใจ ในการนี้ เฉลิมกล่าวและตอบคำถามแทนสุทัตตากับบิดาทั้งสิ้น โดยไม่เปิดโอกาสให้ผู้สื่อข่าวสอบถามบุคคลทั้งสองแต่ประการใด บิดาของสุทัตตาจึงลุกขึ้นกล่าวว่า ถ้อยคำของเฉลิมนั้นไม่จริง เพราะสุทัตตายอมรับต่อตนว่า เสพจริง และยืนยันจะให้สุทัตตาออกจากวงการบันเทิงไว้ก่อน ทั้งกล่าวว่า "สอนลูกตลอดว่า โกหกทุกคนได้ แต่โกหกตัวเองไม่ได้" เป็นเหตุให้เฉลิมไม่พอใจและลุกเดินออกจากห้องทันที ทั้งนี้ ที่เฉลิมออกหน้า คาดว่าเพราะสุทัตตาสนิทสนมกับอาชวิน อยู่บำรุง ลูกชายของวัน อยู่บำรุง และหลานชายของเฉลิม
เอกยุทธ อัญชันบุตร สำหรับสาเหตุของการหายตัวไปนั้น ญาติเชื่อว่า มาจากประเด็นความแย้งส่วนตัวที่มีอยู่จำนวนมาก ทั้งกรณีที่เอกยุทธ ฟ้องหมิ่นประมาท พลตำรวจโท คำรณวิทย์ ธูปกระจ่าง ผู้บัญชาการตำรวจนครบาล กับพวกรวม 5 คน กรณีที่มีความขัดแย้งกันก่อนหน้านั้น ถึงเรื่องกรณีทำร้ายร่างกายกันที่ร้านคาราโอเกะแห่งหนึ่ง อีกทั้งยังมีเรื่องที่เอกยุทธเป็นผู้เปิดเผยว่าได้พบเห็นยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ที่โรงแรมโฟร์ซีซั่นส์ ว่าไปพบปะกับนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์หลายคน ทั้งที่อยู่ในเวลาราชการ อันเป็นข่าวครึกโครมอื้อฉาว และในครั้งนั้นเอกยุทธก็ได้ถูกทำร้ายร่างกายด้วย
วัน อยู่บำรุง ด้านชีวิตส่วนตัว วัน อยู่บำรุง มีบุตรชายกับภรรยาคนก่อน ชื่ออาชวิน อยู่บำรุง ส่วนบุตรชายคนที่สองชื่อ นโม และลูกสาวคนสุดท้องชื่อ ลดา
พเยาว์ พูนธรัตน์ ร้อยตำรวจเอก พเยาว์ พูลธรัตน์ อดีตฮีโร่โอลิมปิคคนแรกของไทย อดีตแชมเปี้ยนโลกชาวไทยคนที่ 7 และอดีต ส.ส. จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ของพรรคประชาธิปัตย์
ขุนพันธรักษ์ราชเดช (บุตร พันธรักษ์) การปราบโจรครั้งสำคัญและทำให้ท่านมีชื่อเสียงมากคือ การปราบผู้ร้ายทางการเมืองที่นราธิวาส ในปี พ.ศ. 2481 หัวหน้าโจรชื่อ "อะแวสะดอ ตาและ" นัยว่าเป็นผู้ที่อยู่ยงคงกระพัน เที่ยวปล้นฆ่าเฉพาะคนไทยพุทธเท่านั้น ในที่สุดก็ถูกขุนพันธ์ฯ จับได้ ท่านได้รับการยกย่องจากทั้งชาวไทยพุทธและไทยมุสลิมเป็นอันมาก ท่านจึงได้รับฉายาจากชาวไทยมุสลิมว่า "รายอกะจิ" หรือแปลว่า "อัศวินพริกขี้หนู" และได้เลื่อนยศเป็นร้อยตำรวจเอกในปีนั้นเอง พ.ศ. 2482 ขุนพันธ์ฯ ได้ย้ายมาเป็นผู้บังคับกองเมืองพัทลุง ปี พ.ศ. 2485 ย้ายเป็นรองผู้กำกับการตำรวจภูธรที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้ปราบปรามโจรหลายราย รายสำคัญ คือ เสือสาย และเสือเอิบ
ธีรวุฒิ บุตรศรีภูมิ ธีรวุฒิ บุตรศรีภูมิ เกิดเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2487 ที่จังหวัดนครราชสีมา สมรสกับนางสกุล บุตรศรีภูมิ มีบุตรชาย 3 คน ธีรวุฒิ บุตรศรีภูมิ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ รุ่นที่ 20 รุ่นเดียวกันกับ สันต์ ศรุตานนท์ และสุนทร ซ้ายขวัญ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ด้านรัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) นอกจากนี้ยังผ่านการอบรมหลักสูตรเอฟบีไอ จากประเทศสหรัฐอเมริกาอีกด้วย
หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์) พันเอก หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์) เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2439 ที่บ้านตำบลสะพานถ่าน จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือ กรุงเทพมหานคร) เป็นบุตรคนเดียวของ นายนูน และนางบุญเกิด ปาจิณพยัคฆ์ เจ้าของและครูใหญ่โรงเรียนราษฎร์ "บำรุงวิชา" สมรสกับ นางสารานุประพันธ์ (ทิพย์วิมล ปาจิณพยัคฆ์) ใน พ.ศ. 2456 มีบุตรและธิดารวม 6 คน
มาร์ก ชากาล มาร์ก ชากาล (; ; ; ; ชื่อเมื่อแรกเกิด: Moishe Shagal; 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1887 - 28 มีนาคม ค.ศ. 1985) เป็นจิตรกรชาวเบลารุส-ฝรั่งเศส (เดิมเป็นชาวยิว-เบลารุส) คนสำคัญในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชากาลเกิดที่เบลารุสซึ่งขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย เขาเป็นศิลปินผู้มีส่วนในขบวนการศิลปะสมัยใหม่หลังภายหลังสมัยศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ แต่งานของชากาลจะจัดเข้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่งได้ยาก เป็นงานที่เต็มไปด้วยการใช้สัญลักษณ์ นอกจากงานจิตรกรรมแล้วชากาลยังมีงานกระจกสีและงานโมเสก
ตราแผ่นดินของเบลารุส ตราแผ่นดินของเบลารุส เริ่มใช้วันที่7 มิถุนายน พ.ศ. 2538 มีส่วนประกอบคือ
มีคำขวัญในธงชาติเบลารุส เขียนว่า สาธารณรัฐเบลารุส (เบลารุส:Рэспубліка Беларусь)
ประวัติศาสตร์เบลารุส หลังสงคราม เบลารุสมีการฟื้นฟูประเทศโดยเน้นที่อุตสาหกรรมหนัก มีชาวรัสเซียเข้าไปตั้งรกรากมากจนเกิดความขัดแย้งทางด้านวัฒนธรรม ต่อมาภาษาเบลารุสถูกห้ามใช้ ให้ใช้ภาษารัสเซีนเป็นภาษาราชการแทน จนกระทั่งมิคาอิล กอร์บาชอฟเริ่มนโยบายกลาสนอสต์-เปเรสตรอยกา ปัญญาชนชาวเบลารุสเริ่มเคลื่อนไหวเรียกร้องให้พรรคคอมมิวนิสต์เบลารุสปฏิรูปประเทศและรณรงค์ให้ใช้ภาษาเบลารุสอีกครั้ง กลุ่มปัญญาชนได้จัดตั้งแนวร่วมประชาชนเบโลรัสเซียและผลักดันให้รัฐบาลออกกฎหมายประกาศให้ภาษาเบลารุสเป็นภาษาประจำชาติสำเร็จเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2533
ภาษาเบลารุส ภาษาเบลารุส (беларуская мова) เป็นภาษาราชการของประเทศเบลารุส และยังพูดในบางส่วนของรัสเซีย ยูเครน และโปแลนด์ จัดอยู่ในภาษากลุ่มสลาวิกซึ่งมีความคล้ายคลึงกันมาก และภาษาเบลารุสยังคงเป็นภาษาที่คล้ายกับรัสเซียมากถึงแม้ว่าจะคล้ายมาก แต่ชาวเบลารุสยังรักษาภาษาของตนให้ดำรงไว้สืบทอดต่อคนรุ่นหลาน
เบลารุส 24 เบลารุส 24 () เป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติเบลารุส แพร่ภาพครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กุมพาพันธ์ ค.ศ. 2005 แพร่ภาพด้วยภาษารัสเซีย และภาษาเบลารุส จะเป็นช่องรายการที่เต็มไปด้วยข่าวสารและความบันเทิง ตลอด 24 ชมในประเทศไทยสามารถรับชมช่องเบลารุส 24 ได้ที่ Galaxy-Sat
กองทัพเบลารุส กองทัพแห่งสาธารณรัฐเบลารุส แบ่งเป็นกำลังทางบกและกำลังทางอากาศและป้องกันทางอากาศ ทั้งหมดอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของกระทรวงกลาโหมเบลารุส เบลารุสไม่มีกองทัพเรือ เพราะเป็นประเทศไม่มีทางออกทะเล
ธงชาติเบลารุส ธงชาติเบลารุส แบบที่ใช้อยู่ปัจจุบันนั้น เริ่มบังคับใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2538 หลังจากการลงประชามติเพื่อเลือกแบบธงชาติเบลารุสในเดือนประชาชนในเดือนพฤษภาคมปีเดียวกัน ธงที่ใช้อยู่นี้ใช้แทนธงชาติเดิมในปี พ.ศ. 2461 สมัยที่ใช้ชื่อประเทศว่าสาธารณรัฐประชาชนเบลารุส ก่อนที่ประเทศเบลารุสจะมีฐานะเป็นสาธารณรัฐโซเวียต ขึ้นตรงต่อสหภาพโซเวียต ต่อมาเมื่อประเทศได้รับเอกราชก็ได้ใช้ธงในยุคดังกล่าวอีกครั้ง ธงแบบปัจจุบันนี้เป็นการดัดแปลงจากธงชาติสมัยสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซียเพียงเล็กน้อย โดยยกเอารูปค้อนเคียวและดาวแดงออก ซึ่งธงขององค์กรและหน่วยงานราชการต่างๆ ในเบลารุสหลายแห่งล้วนดัดแปลงจากรูปแบบของธงชาติด้วย
ธงชาติเบลารุส สีแดงในธงชาติ หมายถึงประวัติศาสตร์ในอดีตของเบลารุส เพราะสีดังกล่าวเป็นสีของธงประจำกองทหารเบลารุสในยุทธการกรุนวอลด์ (Battle of Grunwald) และเป็นสีของกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียต ที่สู้รบกับกองทัพนาซีเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่สอง สีเขียวหมายถึงอนาคตที่สว่างสดใสของเบลารุส และยังแทนสีของป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์ในประเทศนี้ ค่าของสีธงในระบบต่างๆ นั้น ในกฎหมายธงของเบลารุสมิได้กำหนดไว้ชัดเจน แต่ในหนังสือ "Album des pavillons nationaux et des marques distinctives" ได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับค่าสีในธงชาติเบลารุสโดยประมาณในระบบแพนโทน ดังนี้
ประวัติศาสตร์เบลารุส ช่วงที่อยู่ภายใต้การปกครองของลิธัวเนีย ลิธัวนียรับอิทธิพลทางด้านศิลปวัฒนธรรมจากเบลารุสไปมาก รวมทั้งการนับถือศาสนาคริสต์นิกายออร์ทอดอกซ์ จนกระทั่งซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย หรือ(ราชอาณาจักรมอสโกวี ในสมัยนั้น) ได้ขยายอำนาจเข้าไปในยุโรปตะวันออก ลิทัวเนียหันไปสร้างความสัมพันธ์กับโปแลนด์ และหันไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิกและนำไปสู่การจัดตั้งเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียใน พ.ศ. 2112 อย่างไรก็ตาม ภายหลังโปแลนด์ได้แผ่อิทธิพลเข้าครอบงำเบลารุสด้วย แต่เบลารุสต่อต้านและแยกตัวออกมาเป็นอิสระ จนพุทธศตวรรษที่ 23 โปแลนด์จึงขยายอำนาจเข้าครอบครองเบลารุสสำเร็จ บังคับให้เลิกใช้ภาษาเบลารุสและสั่งปิดศาสนสถานของนิกายออร์ทอดอกซ์
ประวัติศาสตร์เบลารุส ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2462 เกิดสงครามระหว่างรัสเซียกับโปแลนด์ โปแลนด์บุกเข้ายึดครองทั้งลิทัวเนียและเบลารุส กองทัพแดงของโซเวียตยึดกรุงมินส์ เมืองหลวงของเบลารุสคืนได้ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2463 ทำให้ลิทัวเนียประกาศแยกตัวเป็นเอกราช และมีการลงนามในสนธิสัญญาแห่งริการะหว่างรัสเซียกับโปแลนด์เมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2463 โดยเบลารุสตะวันตกเป็นของโปแลนด์ เบลารุสตะวันออกเป็นของรัสเซีย
ฟุตบอลทีมชาติเบลารุส ฟุตบอลทีมชาติเบลารุส (, "Natsyyanalnaya zbornaya Bielarusi pa futbolie") เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศเบลารุส อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลแห่งเบลารุส ใช้บอรีซอฟอารีนาในเมืองบารีซอฟ เป็นสนามเหย้า เบลารุสไม่เคยผ่านรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลกและฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ปัจจุบันมีผู้จัดการทีมคือ Igor Kriushenko ซึ่งคุมทีมมาตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2017
ประวัติศาสตร์เบลารุส ต่อมา เบโลรัสเซีย ยูเครน สหพันธรัฐรัสเซีย สาธารณรัฐทรานส์คอเคเซียรวมกันจัดตั้งสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2465 ต่อมาสหภาพโซเวียตคืนอำนาจการปกครองเบลารุสตะวันออกให้แก่สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบโลรัสเซียใน พ.ศ. 2469 ระหว่าง พ.ศ. 2464 - 2471 โซเวียตส่งเสริมเศรษฐกิจแบบตลาดเสรีและให้เสรีภาพทางวัฒนธรรมแก่เบลารุส ภาษาเบลารุสกลายเป็นภาษาสำคัญทางการศึกษาจนถึงสมัยของโจเซฟ สตาลินจึงใช้นโยบายการรวมอำนาจการผลิตแบบนารวม ทำให้ชาวเบลารุสก่อการจลาจลอย่างต่อเนื่อง โซเวียตปราบปรามการจลาจลอย่างรุนแรง ทำให้ชาวเบลารุสรักชาติและปัญญาชนถูกฆ่าตายมากในช่วง พ.ศ. 2429 - 2482
ประวัติศาสตร์เบลารุส อย่างไรก็ตามประเทศตะวันตกต่อต้านการปกครองของลูคาเชนโคและปฏิเสธการเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปของเบลารุส ใน พ.ศ. 2547 สภาแห่งยุโรปโจมตีเบลารุสในการที่รัฐบาลขัดขวางการไต่สวนสืบคดีการหายสาบสูญของฝ่ายต่อต้านรัฐบาล รัฐบาลสหรัฐได้ขึ้นบัญชีดำเบลารุสว่าเป็นประเทศที่มีการปกครองแบบเผด็จการในเวลาต่อมา การถูกปฏิเสธจากประเทศตะวันตกยิ่งทำให้เบลารุสดำเนินนโยบายเป็นมิตรกับรัสเซียมากขึ้น
ฟุตซอลทีมชาติเบลารุส ฟุตซอลแห่งชาติเบลารุส () เป็นตัวแทนของประเทศเบลารุสในการแข่งขันฟุตซอลนานาชาติเช่น ฟุตซอลชิงแชมป์โลก และ ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป และอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลแห่งเบลารุส
ธงชาติเบลารุส ในปี พ.ศ. 2544 ประธานาธิบดีลูกาเชนโกได้ลงนามในกฎหมายว่าด้วยธงประจำกองทัพเบลารุส ลักษณะของธงนั้นมีสัดส่วนกว้าง 1 ส่วน ยาว 1.7 ส่วน พื้นธงเป็นสีแดง มีลวดลายตามแบบที่ปรากฏในธงชาติประดับที่ด้านคันธง ด้านหน้าธงนั้นมีรูปตราแผ่นดินของเบลารุส เบื้องบนมีแถบอักษรโค้งความ "УЗБРОЕНЫЯ СІЛЫ" (แปลว่า "กองทัพ (เบลารุส)")เบื้องล่างเป็นอักษรข้อความ "РЭСПУБЛІКІ БЕЛАРУСЬ" (แปลว่า "สาธารณรัฐเบลารุส") ตัวอักษรในข้อความดังกล่าวนั้นเป็นสีทอง ที่ด้านหลังธงนั้นเป็นรูปตราประจำกองทัพเบลารุส ลักษณะเป็นรูปดาวแดงล้อมด้วยช่อกิ่งโอ๊กและใบลอเรล เหนือรูปดังกล่าวมีข้อความ "ЗА НАШУ РАДЗІМУ" (แปลว่า "เพื่อมาตุภูมิของเรา") เบื้องล่างของรูปนั้นจารึกชื่อเต็มของหน่วยทหาร
ธงชาติเบลารุส ภาพธงที่แสดงไว้นี้เดิมคือธงชาติสาธารณรัฐประชาชนเบลารุสในปี พ.ศ. 2461 (ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงธันวาคม) และถือเป็นธงชาติของเบลารุสในช่วง พ.ศ. 2534 - 2538 สีของธงนี้มีที่มาจากตราแผ่นดินของเบลารุสในยุคนั้น ซึ่งเป็นรูปคนขี่มาขาวบนพื้นแดง (มีชื่อเฉพาะว่า "ปาโฮเนีย" - Pahonia) อันมีนัยความหมายถึงชื่อประเทศซึ่งแปลว่ารัสเซียขาว (White Ruthenia) ชื่อของธงนี้ในภาษาเบลารุสเรียกว่า "Бел-чырвона-белы сьцяг" ("bieł-čyrvona-bieły ściah") แปลว่า ธงขาว-แดง-ขาว
ประวัติศาสตร์เบลารุส ในสงครามโลกครั้งที่สอง สหภาพโซเวียตลงนามเป็นพันธมิตรกับเยอรมันในกติกาสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างนาซี-โซเวียตเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2482 จากกติกาสัญญานี้ โซเวียตเข้ายึดครองเบลารุสตะวันตกของโปแลนด์และดินแดนรัฐบอลติกทั้งสาม ต่อมา เยอรมันได้ละเมิดข้อตกลงนี้ บุกเข้าโจมตีมอสโกผ่านทางเบลารุสเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2484 เบลารุสถูกโจมตีเสียหายอย่างหนักและมีองค์กรใต้ดินต่อต้านนาซีเกิดขึ้นทั่วไป จน พ.ศ. 2487 โซเวียตจึงปลดปล่อยเบลารุสจากการยึดครองของเยอรมันสำเร็จ
ประวัติศาสตร์เบลารุส เมื่อเกิดการปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์โรมานอฟในรัสเซีย กลุ่มผู้รักชาติชาวเบลารุสประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐประชาชนไบโลรัสเซียเมื่อ พ.ศ. 2459 แต่เมื่อพรรคบอลเชวิกขึ้นมามีอำนาจใน พ.ศ. 2460 ได้ส่งกองทัพแดงเข้ายึดครองเบลารุส เมื่อรัสเซียถอนตัวจากสงครามโลกครั้งที่ 1 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2460 ดินแดนเบลารุสส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การยึดครองของเยอรมัน ดังนั้นเมื่อเยอรมันแพ้สงคราม เบลารุสจึงประกาศเอกราชเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2460 แต่ต่อมาก็ถูกสหภาพโซเวียตยึดครอง เมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2461 เปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐในสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต ในอีก 1 เดือนต่อมา เบลารุสรวมกับลิทัวเนียเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย-เบโลรัสเซีย
ประวัติศาสตร์เบลารุส ในการประชุมยัลตาเมื่อ 4-11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 สหรัฐและอังกฤษยอมรับแนวพรมแดนเดอร์เซินซึ่งเป็นเส้นแบ่งแดนของโปแลนด์และโซเวียตทำให้เบลารุสตะวันตกถูกรวมเข้ากับเบลารุสตะวันออกของโซเวียตอย่างเป็นทางการ นอกจากนั้น เบลารุสยังได้เป็นหนึ่งใน 51 ประเทศที่ร่วมก่อตั้งสหประชาชาติเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2488 ด้วย
Ё สำหรับภาษาเบลารุส ชาวเบลารุสเห็นว่าการแทนอักษร Yo ด้วยอักษร Ye นั้นไม่เหมาะสม จึงยังคงใช้อักษรนี้เป็นปรกติ
Yo เป็นอักษรตัวที่ 7 ของภาษาเบลารุส และอักษรตัวที่ 9 ของภาษารูซิน
ในภาษาเบลารุสและภาษารูซิน Ye และ Yo เป็นอักษรคนละตัวกัน และใช้แทนกันไม่ได้
ประวัติศาสตร์เบลารุส เมื่อโปแลนด์เสื่อมอำนาจลงและถูกปรัสเซีย ออสเตรียและรัสเซียเข้ามาแบ่งแยกดินแดน 3 ครั้ง ใน พ.ศ. 2315 2336 และ2338 เบลารุสถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซีย รัสเซียได้ดำเนินนโยบายเปลี่ยนทุกอย่างให้เป็นรัสเซีย ในพ.ศ. 2382 บังคับให้ศาสนจักรของเบลารุสรวมเข้ากับศาสนจักรของรัสเซีย และห้ามใช้ภาษาเบลารุสในช่วง พ.ศ. 2402 - 2449 จนนำไปสู่การเคลื่อนไหวต่อต้านรัสเซียของกลุ่มชาวนาเมื่อ พ.ศ. 2406 - 2407 แต่ถูกปราบปรามจนราบคาบ ผลที่ตามมาจากเหตุการณ์นี้คือการก่อตั้งองค์กรลับของปัญยาชนชาวเบลารุสเพื่อต่อต้านรัสเซีย
รัฐสหภาพรัสเซียและเบลารุส เครือจักรภพแห่งเบลารุสและรัสเซีย () เกิดขึ้นวันที่ 2 เมษายน 1996 พื้นฐานของสหภาพได้สถาปนาวันที่ 2 เมษายน 1997 ด้วยการลงนามของ "สนธิสัญญาสหภาพระหว่างเบลารุสและรัสเซีย" จากนั่นก็เปลี่ยนชือเป็น สหภาพรัฐแห่งรัสเซียและเบลารุส สนธิสัญญาลงนามที่ 25 ธันวาคมปี 1998 ด้วยความร่วมมือกันระหว่างการเมืองเศรษฐกิจและสังคมบูรณาการระหว่างทั่งสองมากขึ้น
ประวัติศาสตร์เบลารุส ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2534 เบลารุสสนับสนุนร่างสนธิสัญญาร่วมสหภาพใหม่ของกอร์บาชอฟ ในขณะที่กลุ่มอนุรักษนิยมที่ไม่เห็นด้วยก่อรัฐประหารในโซเวียตแต่ไม่สำเร็จ ผลจากเหตุการณ์นี้ รัฐสภาสูงสุดของเบลารุสประกาศเอกราชเมื่อ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2534 และสั่งควบคุมพรรคคอมมิวนิสต์ ต่อมาจึงประกาศเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นสาธารณรัฐเบลารุสเมื่อ 19 กันยายน
ธงชาติเบลารุส ตามกฎหมายดังกล่าว ยังได้อนุญาตให้สามารถใช้ธงชาติเบลารุสได้ในโอกาสพิเศษ เช่น พิธีการรำลึกถึงผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์สำคัญ และประชาชนกลุ่มต่างๆ ล้วนสามารถใช้ธงได้ทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นองค์กรสาธารณะ บริษัท หรือองค์กรภาคเอกชน กฎหมายดังกล่าวนี้มีผลบังคับใช้พร้อมกันกับกฎหมายที่กำหนดแบบของธงชาติ รัฐบาลเบลารุสได้กำหนดให้วันที่ 15 พฤษภาคม เป็นวันตราแผ่นดินและธงชาติเบลารุส (День Государственного герба и Государственного флага Республики Беларусь).
มืย เบลารูซืย มืย เบลารูซืย (; , "เรา, ชาวเบลารุส") เป็นชื่ออย่างไม่เป็นทางการของเพลงชาติเบลารุส และและเป็นวรรคแรกที่ปรากฏอยู่ในเพลงนี้ ชื่ออย่างเป็นทางการคือ เพลงชาติสาธารณรัฐเบลารุส (; )
ประวัติศาสตร์เบลารุส ประวัติศาสตร์เบลารุสเริ่มจากการตั้งถิ่นฐานของชาวสลาฟ เกิดเป็นราชอาณาจักร ภายหลังสวามิภักดิ์ต่อราชอาณาจักรเคียฟ ต่อมาถูกลิธัวเนียยึดครอง เมื่อประกาศเอกราชได้ไม่นานก็ถูกสหภาพโซเวียตเข้ายึดครองอีก ได้เป็นเอกราชอีกครั้งเมื่อสหภาพโซเวียตล่มสลายไป
ดินแดนที่เป็นประเทศเบลารุสในปัจจุบันมีผู้คนอยู่อาศัยตั้งแต่ยุคหินเก่า ชาวสลาฟเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเบลารุสตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 11 และจัดตั้งราชอาณาจักรโปตอตสด์เมื่อราว พ.ศ. 1405 และได้สวามิภักดิ์ต่อราชอาณาจักรเคียฟ หรือจักรวรรดิเคียฟรุสเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 15 และได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์นิกายออร์ทอดอกซ์และรับอิทธิพลศิลปวัฒนธรรมจากจักรวรรดิไบแซนไทน์ หลังจากราชอาณาจักรเคียฟล่มสลายเมื่อ พ.ศ. 1783 เบลารุสจึงถูกลิทัวเนียปกครองเป็นเวลา 400 ปี
ประเทศเบลารุส เบลารุสมีภาษาราชการ 2 ภาษา คือ ภาษาเบลารุสและภาษารัสเซีย ซึ่งเป็นภาษาที่อยู่ในตระกูลภาษาเดียวกัน โดยทั้งสองจัดอยู่ในกลุ่มภาษาสลาวิก มีไวยากรณ์ ระบบเสียง และคำศัพท์ที่คล้ายคลึงกัน ประชากรโดยมากใช้ภาษารัสเซียเป็นหลักและใช้เป็นภาษาแรกโดยมีผู้พูดประมาณ 6,670,000 คน ส่วนภาษาเบลารุส มีผู้พูดประมาณ 2,220,000 คน (ตรวจสอบเมื่อ ค.ศ. 2009)
รัฐสหภาพรัสเซียและเบลารุส สหภาพรัฐแห่งรัสเซียและเบลารุส (;),หรือเรียกสั่นๆว่า สหภาพรัฐ (; ) คือสหภาพการเมือง-สหภาพเศรษฐกิจร่วมกันระหว่างสหพันธรัฐรัสเซียและสาธารณรัฐเบลารุส
อักษรอาหรับสำหรับภาษาเบลารุส อักษรอาหรับนี้ใช้โดยชาวลิปกา ตาตาร์ หรือชาวตาตาร์เบลารุสที่ได้รับเชิญให้เข้ามาตั้งถิ่นฐานในเบลารุส ซึ่งในระหว่าง พุทธศตวรรษที่ 19 - 21 พวกเขาได้หยุดใช้ภาษาของตนเองและเริ่มใช้ ภาษาเบลารุสโบราณและเขัยนด้วยอักษรอาหรับ หนังสือที่เป็นวรรณคดีเรียก Kitab (), ซึ่งมาจากภาษาอาหรับ "หนังสือ" มีหนังสือภาษาโปแลนด์บางส่วนเขียนด้วยอักษรอาหรับ ซึ่งมีอายุราวพุทธศตวรรษที่ 22 
 และ
อักษรเหล่านี้ใช้ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 21 - 25 เพื่อเขียนภาษาเบลารุสและภาษาโปแลนด์ สระจะแสดงด้วยเครื่องหมายการออกเสียงเช่นเดียวกับในภาษาอาหรับ 
ที่มา:
ธงชาติเบลารุส ธงดังกล่าวนี้ได้มีการดัดแปลงใช้อยู่หลายแบบในสมัยสาธารณรัฐประชาชนเบลารุส ต่อมาจึงได้มีการเพิ่มแถบสีดำขนาบแถบสีแดงลงในธง ใช้เป็นธงชาติสาธารณรัฐประชาชนเบลารุสพลัดถิ่น ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2462 - 2468
อักษรอาหรับสำหรับภาษาเบลารุส อักษรอาหรับสำหรับภาษาเบลารุส เป็นระบบการเขียนด้วยอาหรับที่พัฒนาขึ้นเมื่อราว พุทธศตวรรษที่ 20 -21 ประกอบด้วยอักษร 28 ตัวและอักษรเพิ่มเติมอีก 3 ตัว เพื่อแสดงหน่วยเสียงในภาษาเบลารุสที่ไม่มีใน ภาษาอาหรับ
ธงชาติเบลารุส ยอดธงคือวัตถุที่ใช้ประดับส่วนบนสุดของคันธง ในกฎหมายธงของเบลารุสได้ระบุว่า หากธงชาตินั้นมีการใช้โดยองค์กรของทางราชการในบางโอกาส เช่นในพิธีการสำคัญ ธงชาติเบลารุสนั้นจะต้องมีการประดับยอดธงไว้ด้วย ลักษณะของยอดธงนั้น มีรูปทรงอย่างสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ภายในส่วนฐานของยอดธงเป็นรูปดาวสีทอง รูปดาวนั้นมีห้าแฉก และมีลักษณะอย่างเดียวกับที่ปรากฏอยู่ในภาพตราแผ่นดินของเบลารุส ยอดธงดังที่ระบุไว้ข้างต้นเป็นสีทอง มีปลอกสีทองสำหรับสวมเข้ากับด้ามคันธง หากธงดังกล่าวนี้ใช้โดยองค์กรทางทหาร แพรแถบหูกระต่ายสีธงชาตินั้นจะต้องผูกไว้ที่ปลอกนี้
ประเทศเบลารุส เบลารุส ( "บฺแยลารูสฺย"; ) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐเบลารุส (; ) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ตั้งอยู่ในภูมิภาคยุโรปตะวันออก มีอาณาเขตติดต่อกัยรัสเซีย ยูเครน โปแลนด์ ลิทัวเนีย และลัตเวีย เมืองหลวงของประเทศคือกรุงมินสก์ เมืองสำคัญของประเทศนี้ ได้แก่ เบรสต์ กรอดโน กอเมล และวีเซียบสค์
ธงชาติเบลารุส ธงชาติเบลารุสในปัจจุบันมีลักษณะที่คล้ายคลึงกับธงชาติสมัยยังใช้ชื่อประเทศว่าสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย แต่ต่างกันเพียงไม่มีรูปค้อนเคียวกับดาวแดง และลวดลายที่ด้านคันธงนั้นมีการวางตำแหน่งที่กลับด้านกัน รูปแบบมาตรฐานของธงชาติเบลารุสนั้น มีรายละเอียดดังที่กำหนดไว้ในเอกสารชื่อ РСТ Беларуси 911-91.
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเบลารุส วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเบลารุส () เป็นตัวแทนของประเทศเบลารุสในการแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติรวมถึงนัดกระชับมิตร หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ทีมได้เข้าแข่งขันเป็นครั้งแรกในระดับสูงสุดภายใต้ธงชาติของตนเองในวอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป 1993 โดยจบอันดับที่ 8
ฟุตบอลทีมชาติเบลารุส เบลารุสเคยลงเล่นเกมเหย้าที่สนามกีฬาดีนาโมในมินสค์ ซึ่งมีความจุ 40,000 ที่นั่ง ต่อมาในปลายปี ค.ศ. 2012 สนามกีฬาดีนาโมได้ปิดปรับปรุง ทำให้เบลารุสต้องลงเล่นที่สนามเหย้าแห่งอื่นชั่วคราวไปก่อน
ไอกอร์ ลูเชน็อค ไอกอร์ ลูเชน็อค (เบลารุส: Iгар Міхайлавіч Лучанок, Ihar Mikhaylavich Luchanok, รัสเซีย: Игорь Михайлович Лученок; 6 สิงหาคม ค.ศ. 1938 — 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ที่มินสค์) เป็นคีตกวีชาวเบลารุส[2]เคยศิลปินแห่งชาติของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตและประธานผู้ประพันธ์สหภาพเบลารุส
มืย เบลารูซืย หลังจากที่เบลารุสได้ประกาศเอกราชจากสหภาพโซเวียตแล้ว จึงได้มีการแก้ไขเพลงชาติเพื่อลบล้างเนื้อเพลงชาติที่ใช้ในสมัยปกครองด้วยลัทธิคอมมิวนิสต์ออกเสีย ความพยายามดังกล่าวเริ่มมีขึ้นในปี พ.ศ. 2538 จากการนำบทกวี "ข้าแต่พระเป็นเจ้าผู้ทรงศักดิ์" (O God Almighty) ซึ่งแต่งโดยนาตัลลา อาร์เซียนเนียวา (Natalla Arsiennieva) มาใช้เป็นเนื้อเพลงชาติ ทว่าข้อเสนอแนะดังกล่าวไม่บังเกิดผล แม้ว่าจะได้รับการสนับสนุนจากคณะกรรมาธิการในรัฐสภาเบลารุสก็ตาม
ก่อนปี พ.ศ. 2545 มีกฎหมายเพียงฉบับเดียวที่กล่าวถึงสัญลักษณ์ประจำชาติอย่างเป็นทางการ คือ รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเบลารุส หมวด 1 มาตรา 19 อันกล่าวไว้ว่า "สัญลักษณ์แห่งสาธารณรัฐเบลารุสในฐานะรัฐอธิปไตย ได้แก่ ธงชาติ ตราแผ่นดิน และเพลงชาติ" 
โดยสัญลักษณ์แต่ละอย่างนั้นจะมีกฎหมายเฉพาะกำกับไว้อีกชั้นหนึ่งด้วย 
กฎหมายเกี่ยวกับธงชาตินั้นไม่ได้บังคับใช้ จนกระทั่งคำสั่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเบลารุส เลขที่ 350 มีผลบังคับใช้ในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ซึ่งเป็นวันก่อนวันคล้ายวันประกาศเอกราชของเบลารุสในปีนั้นเพียงวันเดียว วัตถุประสงค์หลักของคำสั่งประธานาธิบดีดังกล่าวคือ ประกาศใช้เนื้อร้องใหม่ของเพลงชาติสาธารณรัฐเบลารุสอย่างเป็นทางการ พร้อมทั้งบัญญัติข้อบังคับในการบรรเลงเพลงในวาระและโอกาสต่าง ๆ
การแสดงเพลงชาติในวาระต่าง ๆ จะต้องเป็นไปตามเนื้อร้องและทำนองตามที่กฎหมายได้บังคับไว้ สถานีโทรทัศน์และสถานีวิทยุต่าง ๆ ที่รัฐบาลเป็นเจ้าของจะต้องมีการบรรเลงเพลงชาติทุกวันในเวลา 6.00 น. ซึ่งเป็นเวลาเปิดสถานีและเวลาปิดสถานีของแต่ละสถานี ซึ่งโดยปกติแล้วคือเวลาเที่ยงคืน วาระที่สำคัญในการบรรเลงเพลงชาติได้แก่ ในพิธีการของทางราชการ ก่อนเริ่มการแข่งขันกีฬา และพิธีสาบานตนของผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เป็นต้น ขณะที่มีการบรรเลงเพลงชาตินั้น ประชาชนต้องยืนตรงเพื่อแสดงความเคารพ สำหรับตำรวจหรือทหารนั้น ให้แสดงความเคารพตามวินัยตำรวจหรือทหาร เช่น การทำวันทยหัตถ์
ประเทศเบลารุส ประเทศเบลารุสเริ่มจากการตั้งถิ่นฐานของชาวสลาฟในอดีต เกิดเป็นราชอาณาจักร ภายหลังสวามิภักดิ์ต่อราชอาณาจักรเคียฟ ต่อมาถูกลิทัวเนียยึดครอง เมื่อประกาศเอกราชได้ไม่นานก็ถูกสหภาพโซเวียตเข้ายึดครองอีก ประเทศเบลารุส ได้รับเอกราชจากอดีตสหภาพโซเวียตเมื่อปีพ.ศ. 2534 เป็นหนึ่งในสิบสองประเทศของเครือรัฐเอกราช (Commonwealth of Indepentdent State)
ประเทศเบลารุส อาหารเบลารุสมักจะประกอบด้วย พืชผักต่าง ๆ เนื้อสัตว์ (โดยมากเป็นเนื้อหมู) และขนมปัง ประชาชนโดยมากมักรับประทานอาหารประเภทที่ใช้เวลาหุงต้มช้า ๆ หรือจะเป็นอาหารประเภทตุ๋นจนสุกนิ่ม ชาวเบลารุสส่วนใหญ่มักจะรับประทานอาหารมื้อเช้าแบบเบา ๆ แต่ว่าอีกสองมื้อจะเป็นอาหารชุดใหญ่ โดยอาหารค่ำจะเป็นมื้อที่ใหญ่ที่สุด ชาวเบลารุสมักรับประทานขนมปังที่ทำจากข้าวสาลีและข้าวไรย์ แต่ว่าข้าวไรย์เป็นวัตถุดิบที่ค้นหาได้ง่ายสะดวกกว่า เพราะว่าภูมิอากาศของประเทศทำให้การปลูกเพาะข้าวสาลียากกว่า เมื่อเวลามีแขกมาเยี่ยมเยียนบ้าน เจ้าของเจ้าบ้านมักจะนำขนมปังกับเกลือให้แก่แขกที่มาหา เพื่อแสดงบ่งบอกความเป็นมิตร
ยาคุบ โคลัส ยาคุบ โคลัส (; ; 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1882 — 13 สิงหาคม ค.ศ. 1956) มีชื่อจริงคือ มิซเควิช คันสตันซิน มีไฮลาวิช () เป็นทั้งนักเขียน และกวีของประชาชนชาวเบลารุส แห่งเบลารุสสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (ค.ศ. 1926) และเป็นสมาชิก (ค.ศ. 1928) และรองประธาน (ตั้งแต่ ค.ศ. 1929) ของวิทยาลัยวิทยาศาสตร์แห่งเบลารุส
รายชื่อปีในประเทศเบลารุส ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อปีในประเทศเบลารุส
ธงชาติเบลารุส ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เบลารุสอยู่ภายใต้การยึดครองของนาซีเยอรมนี ธงนี้ปรากฏการใช้คู่กับธงชาตินาซีเยอรมนี และใช้เป็นป้ายผ้าสีธงในเครื่องแบบทหารอาสาสมัครชาวเบลารุส ในกองทัพเยอรมนีและกองกำลังติดอาวุธของหน่วย SS (Waffen SS)
ประเทศเบลารุส การเมืองเบลารุสนั้นคล้ายคลึงกับรัสเซีย เพราะเคยเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซียและได้รับอิทธิพลจากรัสเซียมาก่อน
ธงชาติเบลารุส รูปของธงชาตินั้นยังปรากฏการใช้อยู่ในสัญลักษณ์ต่างๆ ของหน่วยพิทักษ์ชาติในกองทัพเบลารุสด้วย
ประเทศเบลารุสใน ค.ศ. 2011 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2011 ในประเทศเบลารุส
โทรทัศน์ประเทศเบลารุสใน ค.ศ. 1956 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1956 ในโทรทัศน์ประเทศเบลารุส
โทรทัศน์ประเทศเบลารุสใน ค.ศ. 2003 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2003 ในโทรทัศน์ประเทศเบลารุส
โทรทัศน์ประเทศเบลารุสใน ค.ศ. 2013 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2013 ในโทรทัศน์ประเทศเบลารุส
โทรทัศน์ประเทศเบลารุสใน ค.ศ. 2015 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2015 ในโทรทัศน์ประเทศเบลารุส
โทรทัศน์ประเทศเบลารุสใน ค.ศ. 2005 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2005 ในโทรทัศน์ประเทศเบลารุส
ธงชาติเบลารุส ลักษณะของธงขาติเบลารุส บรรยายไว้ในกฎหมายว่าด้วยธงชาติ ลงวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2538 ไว้ดังนี้
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย หลังการประกาศเอกราชของสาธารณรัฐประชาชนเบลารุสเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1918 กลุ่มบอลเชวิคจากสหภาพโซเวียตได้เข้ายึดครองดินแดนเบลารุสและประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐโซเวียตสังคมนิยมเบียโลรัสเซีย (Socialist Soviet Republic of Byelorussia) ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1919 ต่อมาสาธารณรัฐแห่งนี้ถูกยุบและแยกพื้นที่ไปรวมกับสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียและสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย-เบลารุส แต่ก็ได้รับการจัดตั้งขึ้นใหม่อีกครั้งในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1920 โดยใช้ชื่อว่า "สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย"
ฟุตบอลทีมชาติเบลารุส นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2014 เบลารุสได้ย้ายไปใช้บอรีซอฟอารีนาเป็นสนามเหย้าแห่งใหม่
ธงชาติเบลารุส ธงชาติเบลารุส ต้องชักประจำอาคารสำนักงานของทางราชการไว้ทุกวันตามที่กำหนดไว้ในกฎหมาย สถานที่ดังกล่าวได้แก่ส่วนการชักธงชาติตามสถานที่อื่นๆ ที่ทางราชการกำหนด มีดังนี้
ธงชาติเบลารุส นับตั้งแต่การบังคับใช้ธงชาติแบบปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นต้นมา ธงอย่างอื่นที่ใช้โดยรัฐบาลหรือหน่วยงานราชการของเบลารุสนั้น ได้ใช้ธงชาติเป็นหลักในการดัดแปลงและออกแบบ
ธงชาติเบลารุส ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซียเป็นธงของเบลารุส ซึ่งประกาศใช้ตามประกาศว่าด้วยแบบธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย ลงวันที่ 25 ธันวาคมพ.ศ. 2494
ภัยพิบัติเชียร์โนบีล ในจำนวน 'ผู้ชำระบัญชี' ประมาณ 600,000 คนที่ได้มีส่วนร่วมในการทำความสะอาดเชียร์โนบีล ประมาณหยาบ 50,000 คนต้องทำงานเป็น 'หุ่นยนต์ชีวภาพ' ในสภาพของการฉายรังสีที่รุนแรงขนาดที่ว่าหุ่นยนต์อิเล็กทรอนิกส์ยังต้องหยุดทำงาน หุ่นยนต์ชีวภาพเหล่านี้เป็นบุคลสำดัญที่รู้จักกันดีภายในทุกหมู่บ้าน ทุกบล็อกที่อยู่อาศัยและทุกศูนย์การทำงานร่วมกัน ส่วนใหญ่จะแก่ก่อนกำหนดและหลายคนได้เสียชีวิตและอัตราของโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวในกลุ่มของพวกเขาสูงเป็นอย่างมากกว่าในประชากรในวงกว้าง นักชาติพันธุ์วิทยา Adriana Petryna กล่าวว่าโรคบกพร่องแต่กำเนิดปรากฏว่าได้เพิ่มขึ้นในยูเครนเช่นกัน เธออธิบายถึงความผิดรูปโดยรวมในหน่วยทารกแรกเกิดของโรงพยาบาลเมือง Kyev รวมทั้งหนึ่งในทารกที่เกิดกับคนงานเชียร์โนบีล เด็กคนนั้นมีนิ้วเกินมาหนึ่งนิ้ว หูผิดรูป หลอดลมของเขาหายไปและลำไส้ของเขาอยู่ภายนอกร่างกาย เจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลให้ความร่วมมือตลอด แต่เตือน Petryna ว่าเธอจะถูกห้ามในการเข้าถึงสถิติใด ๆ เพราะฉะนั้นเธอจะสามารถปฏิบัติกับกรณีเหล่านี้ว่าเป็นเพียงหลักฐานที่เล็กน้อย สถิติที่แย่หรือการที่ไม่สามารถเข้าถึงสถิติได้หมายความว่าการเชื่อมต่อถึงสาเหตุเป็นเรื่องยากมากที่จะทำทั้งในเบลารุสและยูเครน สังเกตได้ว่าโดยเฉพาะกับเบลารุสที่จะยับยั้งหรือเพิกเฉยต่อการวิจัยที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพอย่างแข็งขัน เศรษฐกิจที่คำนวณอย่างผิดพลาดคาดว่าจะมีค่าใช้จ่ายของประเทศสิบเท่ามากกว่ามันจะประหยัดได้ ชาวเบลารุสคนหนึ่งอธิบายว่า "เรามีบางปีที่ครั้งหนึ่งเกือบทุกวันมีงานศพ เราจะต้องมีการฝังศพประมาณห้าสิบคนในปีนั้น มันเกี่ยวข้องกับรังสีหรือไม่ ใครรู้บ้าง..."
ธงชาติเบลารุส ธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดีของเบลารุสซึ่งเป็นธงที่ใช้สำหรับประธานาธิบดีโดยเฉพาะ ได้เริ่มใช้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 ตามกฎหมายว่าด้วยธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเบลารุส ("Concerning the Standard of the President of Republic of Belarus") ซึ่งลงนามโดยประธานาธิบดีอเลกซานเดอร์ ลูกาเชนโก ลักษณะของธงนั้นถือได้ว่าลอกแบบมาจากธงชาติ โดยเพิ่มรูปตราแผ่นดินสีแดงลายเส้นสีทองไว้ตรงกลางธง ขนาดของธงนั้นกว้าง 5 ส่วน ยาว 6 ส่วน ซึ่งเกือบจะเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ทำให้เห็นความแตกต่างจากธงชาติได้ชัดเจน ธงนี้ใช้ชักบนอาคารที่พักหรือยานพาหนะที่ประธานาธิบดีโดยสารอยู่
รายชื่อธงในประเทศเบลารุส เบื้องล่างต่อไปนี้ เป็นข้อมูลอย่างสังเขป เกี่ยวกับธงชาติ และธงอื่นๆ ที่ใช้ใน สาธารณรัฐเบลารุส สำหรับการใช้ศักราชในบทความนี้ใช่ปีคริสต์ศักราช เพื่อความสะดวกในการอ้างอิงถึงประวัติศาสตร์สากลเป็นหลัก
มาซีร์ มาซีร์ (, ; ) เป็นเมืองในประเทศเบลารุส ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำปรีเปียต เมืองมีประชากร 111,770 คน (ค.ศ. 2004) เป็นศูนย์กลางการกลั่นน้ำมัน การผลิตเครื่องจักร การทำอาหาร ของเบลารุส
มืย เบลารูซืย เดิมเพลงนี้ประพันธ์ขึ้นและเริ่มใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2498 ในฐานะเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตไบโลรัสเซีย ทำนองโดยเนียสต์เซียร์ ซาคาโลว์สกี (Niescier Sakałoŭski) เนื้อร้องโดยมีคัส คลิมโควิช (Mikhas Klimkovich) หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ทำนองของเพลงเดิมที่ซาคาโลว์สกีแต่งไว้นั้นยังคงใช้อยู่ แต่เนื้อร้องเดิมถูกยกเลิกไป และมีการใช้เนื้อร้องใหม่ ซึ่งประพันธ์โดยมีคัส คลิมโควิช และอูลัดซีมีร์ คารึซนืย (Uladzimir Karyzny) ตามคำสั่งของประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเบลารุส ลงวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ซึ่งเนื้อร้องดังกล่าวนี้ มีเนื้อหาถึงความเป็นมิตรของชาวเบลารุส การยกย่องถึงการสู้รบเพื่อชาติในอดีต และความมุ่งหวังต่ออนาคตในวันหน้า ส่วนทำนองนั้นยังคงความเชื่อมโยงทางประวัติศาสตร์ของเบลารุสไว้
การบุกครองโปแลนด์ของสหภาพโซเวียต ในวันที่ 26 ตุลาคม 1939 การเลือกตั้งสภาเบลารุสและสภายูเครนถูกจัดขึ้น ในการรับรองการผนวกดินแดนดังกล่าวให้เป็นการสมเหตุสมผล ชาวเบลารุสและชาวยูเครนในโปแลนด์มักจะถูกเบียดขับให้เกิดความเป็นต่างด้าวมากขึ้น โดยนโยบายของรัฐบาลโปแลนด์ และการสลายขบวนการแบ่งแยกดินแดน ทำให้พวกเขาเหล่านั้นมีความจงรักภักดีน้อยมากต่อรัฐโปแลนด์ อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ชาวเบลารุสเซียนและชาวยูเครนทั้งหมดที่เชื่อในความรับผิดชอบจากการปกครองของโซเวียต หลังจากทุพภิกขภัยชาวยูเครนแห่งปี 1932-1933 ในทางปฏิบัติแล้ว คนจนมักจะให้การต้อนรับพวกโซเวียต และพวกผู้ดีชั้นสูงจะเข้าร่วมกับการต่อต้าน ถึงแม้ว่าจะสนับสนุนให้มีการรวมชาติใหม่ก็ตาม
ธงชาติเบลารุส อย่างในก็ตาม ยังมีคนบางกลุ่มที่ใช้ธงสีพื้นขาวและแดงเป็นเครื่องหมายในการต่อต้านรัฐบาลของประธานาธิบดีอเล็กซานเดอร์ ลูคาเชนโค แม้ว่าธงดังกล่าวนี้ถือเป็นธงต้องห้ามในประเทศเบลารุสก็ตาม
สาธารณรัฐเบลารุสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 สาธารณรัฐเบลารุส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐเบลารุสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2006 สาธารณรัฐเบลารุส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 20 ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) ณ เมืองตูริน อิตาลี ระหว่างวันที่ 10 กุมภาพันธ์ – 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549
สาธารณรัฐเบลารุสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002 สาธารณรัฐเบลารุส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 19 ค.ศ. 2002 (พ.ศ. 2545) ณ เมืองซอลท์เลคซิตี้ สหรัฐอเมริกา ระหว่างวันที่ 8 กุมภาพันธ์ – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545
สาธารณรัฐเบลารุสในโอลิมปิกฤดูหนาว 1994 สาธารณรัฐเบลารุส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 17 ค.ศ. 1994 (พ.ศ. 2537) ณ เมืองลิลแฮมเมอร์ ประเทศนอร์เวย์ ระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
ประเทศเบลารุสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ประเทศเบลารุส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเบลารุส องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเบลารุสทั้งสิ้น 4 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง
สาธารณรัฐเบลารุสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 สาธารณรัฐเบลารุส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
สาธารณรัฐเบลารุสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 สาธารณรัฐเบลารุส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
แม่น้ำซอช แม่น้ำซอช (, ; , ; ) เป็นแม่น้ำในทวีปยุโรป ไหลผ่านประเทศเบลารุส รัสเซียและยูเครน เป็นแควทางตะวันออกของแม่น้ำนีเปอร์ ต้นน้ำอยู่ใกล้เมืองสโมเลนสค์ ทางตะวันตกของประเทศรัสเซีย ไหลไปทางใต้ในสโมเลนสค์โอบลาสต์ เข้าสู่ประเทศเบลารุส ไปรวมกับแม่น้ำนีเปอร์ ทางตอนล่างของเมืองโฮมเยล แม่น้ำมีความยาว 648 เมตร
สาธารณรัฐเบลารุสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 สาธารณรัฐเบลารุส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 26 ค.ศ. 1996 (พ.ศ. 2539) ณ เมืองแอตแลนตา สหรัฐอเมริการะหว่างวันที่ 19 กรกฎาคม – 4 สิงหาคม พ.ศ. 2539
สาธารณรัฐเบลารุสในโอลิมปิกฤดูหนาว 1998 สาธารณรัฐเบลารุส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 18 ค.ศ. 1998 (พ.ศ. 2541) ณ เมืองนากาโน ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ – 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541
ภัยพิบัติเชียร์โนบีล การทำฝนเทียมถูกจงใจให้ทำขึ้นทั่วพื้นที่ 10,000 ตารางกิโลเมตรของเบลารุส SSR โดยกองทัพอากาศโซเวียตเพื่อกำจัดอนุภาคกัมมันตรังสีจากกลุ่มเมฆที่กำลังมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ที่มีประชากรสูง ฝนหนักสีดำตกลงในเมือง Gomel หลายรายงานจากสหภาพโซเวียตและนักวิทยาศาสตร์ตะวันตกระบุว่าเบลารุสได้รับประมาณ 60% ของการปนเปื้อนที่ตกลงในอดีตสหภาพโซเวียต อย่างไรก็ตามรายงานของ TORCH ปี 2006 ระบุว่าครึ่งหนึ่งของอนุภาคระเหยได้ตกลงบนแผ่นดินนอกประเทศยูเครน เบลารุสและรัสเซีย พื้นที่ขนาดใหญ่ในรัสเซียภาคใต้ของ Bryansk ก็ปนเปื้อนเช่นกัน เพราะมันเป็นส่วนตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศยูเครน การศึกษาในประเทศโดยรอบระบุว่ามากกว่าหนึ่งล้านคนน่าจะได้รับผลกระทบจากรังสี
ภัยพิบัติเชียร์โนบีล ทั้งเบลารุสและยูเครนต้องพึ่งพาการช่วยเหลืออย่างมากจากต่างประเทศและถูกกดดันให้สอดคล้องกับมุมมองต่างประเทศเกี่ยวกับภัยพิบัติ ยกตัวอย่างเช่นในปี 2002 ธนาคารโลกได้แนะนำให้เบลารุส "เปลี่ยนความสนใจจากการคำนวณผลกระทบของการเกิดอุบัติเหตุไปเป็นการพัฒนากิจกรรมที่มองไปข้างหน้าที่ชี้ไปที่การพัฒนาทางเศรษฐกิจและการปรับปรุงคุณภาพชีวิตของผู้คนที่ได้รับผลกระทบ" สวัสดิการของรัฐบาลที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพถูกกล่าวหาว่าเป็นการสร้าง "ความรู้สึกของการตกเป็นเหยื่อและการพึ่งพา" ซึ่งทำให้ความผิดปกติของจิตใจเลวร้ายมากยิ่งขึ้น เบลารุสโดยเฉพาะอย่างยิ่งได้ปฏิบัติตามโดยไม่สนใจหรือปราบปรามการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ นักประวัติศาสตร์ David Marples ให้เหตผลว่าเป็นเพราะความอ่อนแอของรัฐบาลและความสนใจกับความปรารถนาง่าย ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพ
สาธารณรัฐเบลารุสในพาราลิมปิกฤดูหนาว 2010 สาธารณรัฐเบลารุส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 10 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 12 มีนาคม – 21 มีนาคม พ.ศ. 2553
ยาคุบ โคลัส ในผลงานของเขา ยาคุบ โคลัส เป็นที่รู้จักในด้านความเห็นอกเห็นใจต่อชาวชนบทเบลารุสสามัญชน นี่เป็นสิ่งที่เห็นได้ชัดจากนามปากกาของเขาที่ใช้ชื่อ "โคลัส" ซึ่งหมายถึง "กรรณแห่งเมล็ดพืช" ในภาษาเบลารุส เขาได้เขียนบทกวีสะสมชุด "เพลงแห่งการถูกจองจำ"
ประเทศเบลารุสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 สาธารณรัฐเบลารุส จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559
สโมสรฟุตบอลบาเตบอรีซอฟ สโมสรฟุตบอลบาเตบอรีซอฟ (, ; , "FK BATE Borisov" ) เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองบารีซอฟ ประเทศเบลารุส โดยกำลังแข่งขันในเบลารุเซียนพรีเมียร์ลีก และเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของประเทศด้วยการคว้าแชมป์ลีก 14 สมัย โดยเป็นการคว้าแชมป์ติดต่อกันถึง 12 สมัย นอกจากนนี้ยังคว้าแชมป์เบลารุเซียน 3 สมัย และเบลารุเซียนซูเปอร์คัพอีก 4 สมัย
Ґ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 นักภาษาศาสตร์ชาวเบลารุสบางท่าน โดยเฉพาะ เอียน สตานเคียวิช (Yan Stankyevich) ได้มีการเสนอแนะว่าควรจะนำการอักษรนี้มาแทนเสียงของ g อีกครั้ง อย่างน้อยก็เพื่อทับศัพท์คำใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน แต่คนส่วนใหญ่ไม่ยอมรับแนวความคิดนี้ แม้กระทั่งตัวอักษร Ґ ก็ไม่เคยได้ปรากฏรวมอยู่ในลำดับอักษรของภาษาเบลารุสเลย เนื่องจากเห็นว่าอักษรตัวนี้ไม่ได้ใช้มานานมากแล้ว
สาธารณรัฐเบลารุสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 สาธารณรัฐเบลารุสใน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551โดยส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันในกีฬา 28 ชนิด
โมกีลอฟ โมกีลอฟ (, Łacinka: "Mahiloŭ", ; , , , ) เป็นเมืองทางตะวันออกของประเทศเบลารุส จากข้อมูลปี ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 360,918 คน เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของแคว้นโมกีลอฟ เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของเบลารุส เมืองตั้งอยู่บน 2 ฝั่งของแม่น้ำนีเปอร์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเบลารุส ประเทศเบลารุสมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง
อเล็กซานเดอร์ เฮล็บ อะเลียคซันดาร์ เปาลาวิช เฮล็บ ( ; ) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ อเล็กซานเดอร์ เคล็บ () เป็นนักฟุตบอลชาวเบลารุส เล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลน่าและทีมชาติเบลารุส เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 ที่เมืองมินสก์ เคล็บมีน้องชายชื่อVyacheslav Hlebซึ่งก็เป็นนักฟุตบอลทีมชาติเบลารุสเหมือนกันโดยน้องชายของเขาเล่นในตำแหน่งกองหน้า ตำแหน่งโดยธรรมชาติคือกองกลางตัวรุก แต่มักจะเห็นเฮล็บเล่นในตำแหน่งริมเส้นด้านขวาให้กับอาร์เซนอลมากกว่า หรือบางครั้งจะเล่นในตำแหน่งริมเส้นด้านซ้าย ต่อมาเขาได้ย้ายไปเล่นให้กับบาร์เซโลน่าในปี2008ด้วยสัญญา4ปี แต่ก็ไม่สามารถเป็นตัวจริงได้ ในปี2009ทีมสตุ๊การ์ทก็ได้ยืมเขาไปเล่นให้กับทีมเก่า1ฤดูกาล จากนั้นในปี2010 เคล็บก็ได้ย้ายไปเล่นในพรีเมียร์ลีกอีกครั้งกับทีมเบอร์มิ่งแฮม ซิตี้ในสัญญายืมตัว1ปี ในโดยเขาลงเล่นไปทั้งหมด19นัดทำได้1ประตู ในปี2011เคล็บก็กลับไปเล่นในบุนเดสลีกาอีกครั้งโดยเล่นกับทีมโวล์ฟบวร์กในสัญญายืมตัวจนถึงสิ้นปี2011 ต่อมาปี2012ทางทีมบาร์เซโลน่าก็ได้ทำการยกเลิกสัญญาของเคล็บทำให้เคล็บกลายเป็นนักเตะว่างงาน เคล็บได้รับตำแหน่งนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของเบลารุส6สมัยด้วยกันคือปี 2002 2003 2005 2006 2007 2008 ซึ่งถือว่ามากที่สุดด้วย
ธงชาติเบลารุส ก่อนปี พ.ศ. 2494, มีความแตกต่างของรูปแบบธงชาติเบลารุสที่ใช้ในช่วงระหว่างการปฏิวัติ. จะใช้พื้นธงเป็นสีแดงล้วน, และประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2462 ระหว่างนั้นในช่วงที่ ลิทัวเนีย-เบลารุสโซเวียต. หลังจากที่ได้ทำการแยกตัวเป็นโซเวียตเบียโลรัสเซีย, มีอักษรย่อเขียนด้วยอักษรซีริลลิกว่า "ССРБ" (SSRB) ด้วยตัวอักษรสีทอง. หลังจากนั้นเมื่อ พ.ศ. 2480, มีการเพิ่มรูปค้อนเคียวสีเหลืองและดาวแดงขอบเหลืองเหนือตัวอักษร; ตัวอักษรใช้ต่างกันกับธงชาติผืนแรก, ซึ่งมีการแก้ไขชื่อตัวอักษรใหม่แค่บางคำว่า "БССР" (BSSR). ระหว่างปีพ.ศ. 2483, ได้ยกเลิกรูปค้อนเคียวสีเหลืองและดาวแดงขอบเหลืองที่มุมธง, โดยมีกรอบขอบสี่เหลี่ยมสีเหลืองล้อมรอบตัวอักษร และใช้มาจนถึงพ.ศ. 2494.