mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
สงครามในอัฟกานิสถาน (พ.ศ. 2544–ปัจจุบัน) สงครามอัฟกานิสถาน เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2544 เมื่อกองทัพสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร ออสเตรเลียเครือจักรภพ และพันธมิตรฝ่ายเหนือเริ่มปฏิบัติการเสรีภาพยั่งยืน (Operation Enduring Freedom) แรงขับสำคัญของการรุกรานมาจากวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ต่อสหรัฐอเมริกา โดยมีเป้าหมายแถลงไว้ว่า เพื่อทำลายองค์การก่อการร้ายอัลกออิดะฮ์และยุติการใช้อัฟกานิสถานเป็นฐานปฏิบัติการ สหรัฐอเมริกายังแถลงว่า จะโค่นระบอบฏอลิบานลงจากอำนาจ และสร้างรัฐประชาธิปไตยซึ่งอยู่รอดได้ อีกหนึ่งทศวรรษให้หลัง สหรัฐอเมริกายังสู้รบกับการก่อความไม่สงบที่ขยายวงกว้างของฏอลิบาน และสงครามได้ขยายเข้าไปในพื้นที่ชนเผ่าของประเทศปากีสถานเพื่อนบ้าน
ดัสติน เจ. ลี ดัสติน ลี เป็นบุตรของตำรวจม้ากองบังคับการตำรวจทางหลวงรัฐมิสซิสซิปปีที่มีชื่อว่าเจโรม ลี และดัสตินเกิดวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1986 ที่เมริเดียน รัฐมิสซิสซิปปี ตั้งแต่อายุประมาณห้าขวบ ดัสตินได้ฝึกซ้อมร่วมกับบรรดาสุนัขกู้ภัย โดยการซ่อนตัวอยู่ในป่า และปล่อยให้พวกมันได้เข้าไปค้นหาตัวเขา เช่นเดียวกับพ่อของเขา เขาได้รับการโยกย้ายเนื่องด้วยเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ที่ซึ่งเขาได้สมัครเป็นทหารก่อนการสำเร็จการศึกษาในระดับไฮสกูล โดยเขาได้เติบโตในควิทแมน รัฐมิสซิสซิปปี และสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนวิทแมนไฮสกูลใน ค.ศ. 2004
อโกด้า แต่เดิม นายเคนนี่อาศัยอยู่ในลองไอส์แลนด์ นครนิวยอร์ก ก่อนจะย้ายมาประเทศไทยในปี พ.ศ. 2537 และก่อตั้งเว็บไซต์พร้อมสำนักงานเล็ก ๆ ขึ้นในเกาะภูเก็ต ซึ่งช่วงปี พ.ศ. 2543-2544 เป็นยุคที่ธุรกิจ ดอตคอม ตกต่ำ และเกิดเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ในสหรัฐอเมริกา ปี พ.ศ. 2546 เกิดโรคซาร์สระบาด เหตุการณ์ทั้งหมดได้สร้างความเสียหายอย่างรุนแรงให้กับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว แต่เว็บไซต์ที่อยู่ในวงการธุรกิจสำรองห้องพักออนไลน์ทั้งหมด ก็สามารถเอาตัวรอดจากหายนะเหล่านี้มาได้
เดอะสตาร์สแปงเกิลด์แบนเนอร์ มีการร้องเพลงชาติ 2 ครั้งที่ฉีกแนวมากหลังจากเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 คือในวันที่ 12 กันยายน 2544 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรทรงทำลายพระประเพณีของมหาราชวังแล้วทรงอนุญาตให้วงศ์ดุริยางค์ Band of the Coldstream Guards เล่นเพลงชาติสหรัฐ ณ พระราชวังบักกิงแฮมแห่งนครลอนดอนในพิธีเปลี่ยนเวรทหารรักษาพระองค์ เพื่อแสดงน้ำพระหฤทัยสนับสนุนพันธมิตรของอังกฤษ ในวันต่อมาในพิธีอนุสรณ์ต่อผู้เสียชีวิตที่มหาวิหารเซนต์พอล พระองค์ก็ทรงร่วมร้องเพลงชาติสหรัฐ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยมีมาก่อน
สงครามต่อต้านการก่อการร้าย สงครามต่อต้านการก่อการร้าย () เป็นคำที่ใช้ทั่วไปกับการทัพทางทหารระหว่างประเทศซึ่งเริ่มต้นอันเป็นผลมาจากวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ต่อสหรัฐอเมริกา การทัพครั้งนี้มีเป้าหมายเพื่อกำจัดอัลกออิดะห์และองค์การก่อการร้ายอื่น ๆ สหราชอาณาจักร ประเทศสมาชิกนาโต้อื่น และประเทศนอกกลุ่มนาโต้เข้าร่วมในความขัดแย้งนี้ด้วยเช่นกัน
วิทยุติดตามตัว วิทยุติดตามตัว หรือ เพจเจอร์ () (ราชบัณฑิตยสถาน: วิทยุเรียกตัว, วิทยุตามตัว) เป็นเครื่องมือทางโทรคมนาคมส่วนตัวอย่างง่าย สำหรับการส่งข้อความสั้น ๆ โดยรับข้อความทางเดียว กับจำนวนข้อความที่จำกัด อย่างเช่นหมายเลขโทรศัพท์ติดต่อกลับ จนถึงทั้งตัวอักษรและตัวเลข และเพจเจอร์ 2 ทาง คือสามารถส่งและรับอีเมล การส่งข้อความตัวและและการส่งเอสเอ็มเอส โดยการส่งข้อความไม่สามารถที่จะส่งได้ทันทีทันใด แต่ต้องโทรศัพท์ไปยังโอเปอร์เรเตอร์เพื่อบอกให้เจ้าหน้าที่พิมพ์ข้อความที่ต้องการและส่งต่อให้อีกทอดหนึ่ง โดยแจ้งหมายเลขประจำเครื่องของผู้รับ 
ปัจจุบัน เพจเจอร์โดยมากใช้สำหรับการสนับสนุนการส่งข้อความในยามวิกฤต เนื่องจากความน่าเชื่อถือ และสามารถส่งข้อความถึงอุปกรณ์เป็นกลุ่มได้ ไม่เหมือนกับเครือข่ายโทรศัพท์มือถือ ที่ในยามฉุกเฉินหรือหายนะจะประสบปัญหาการใช้เครือข่ายเกินพิกัดจนใช้การไม่ได้ อย่างเช่นในเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 หรือเหตุการณ์พายุเฮอร์ริเคนแคทรีนา ด้วยเหตุผลนี้ทำให้เพจเจอร์ยังคงได้รับความนิยมในหมู่ของเจ้าหน้าที่บริการฉุกเฉิน เจ้าหน้าที่ด้านการแพทย์ และเจ้าหน้าที่ดูแลระบบบริการสารสนเทศ
เพจเจอร์หรือวิทยุตามตัวเริ่มใช้ในประเทศไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2520 และได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในช่วงปี พ.ศ. 2530 - พ.ศ. 2544 โดยบริษัทแปซิฟิก
ไมเคิล บลูมเบอร์ก บลูมเบอร์กเคยเป็นผู้ว่าการนครนิวยอร์กถึง 3 สมัย เริ่มตั้งแต่ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในปี 2544
แม้จะเคยลงทะเบียนว่าเป็นคนสนับสนุนพรรคเดโมแครตก่อนจะเริ่มหาเสียง เขาก็ได้เปลี่ยนทะเบียนของเขาในปี 2544 เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งในนามของพรรคริพับลิกัน
เขาชนะฝ่ายตรงข้ามอย่างเฉียดฉิวในการเลือกตั้งที่ทำไม่กี่อาทิตย์หลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544
เขาชนะการเลือกตั้งสมัยที่สองในปี 2548 และลาออกจากพรรคริพับลิกันสองปีหลังจากนั้น
บลูมเบอร์กได้รณรงค์เพื่อเปลี่ยนกฎหมายซึ่งจำกัดสมัยที่สามารถเป็นผู้ว่าการ แล้วได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่สามในปี 2552 โดยไม่สังกัดพรรค
ฮามิด การ์ไซ เมื่อรัฐบาลตอลิบานขึ้นสู่อำนาจช่วงทศวรรษที่ 1990 การ์ไซเชื่อว่ารัฐบาลนี้จะสามารถหยุดความรุนแรงและปัญหาต่าง ๆ ภายในประเทศได้ แต่หลังจากบิดาของเขาถูกลอบยิงโดยฝีมือของตอลิบาน การ์ไซก็ทำงานกับแนวร่วมอิสลามเพื่อการปลดปล่อยอัฟกานิสถาน ที่นำโดยอาหมัด ชาห์ มาซูด ช่วงปี ค.ศ. 2000-2001 การ์ไซเดินทางไปยังทวีปยุโรปและอเมริกาเพื่อรณรงค์ต่อต้านกลุ่มตอลิบาน การ์ไซและมาซูดเคยเตือนว่ากลุ่มตอลิบานเกี่ยวข้องกับกลุ่มอัลกออิดะฮ์ จนเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2001 มาซูดถูกระเบิดฆ่าตัวตายโดยฝีมือของอัลกออิดะฮ์ ต่อมาเมื่อกองทัพสหรัฐวางแผนบุกอัฟกานิสถานหลังเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน การ์ไซเป็นผู้หนึ่งที่แนะนำให้กำจัดกลุ่มอัลกออิดะฮ์ให้หมดสิ้น
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิสหรัฐ รัฐมนตรีความมั่นคงแห่งมาตุภูมิสหรัฐอเมริกา เป็นผู้บังคับบัญชาและหัวหน้ากระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิสหรัฐอเมริกา ทำหน้าที่ปกป้องดูแลพลเมืองชาวอเมริกันและประเทศชาติ รัฐมนตรีฯถือเป็นสมาชิกในคณะรัฐมนตรีสหรัฐ ตามรัฐบัญญัติว่าด้วยความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ หลังจากเกิดเหตุการณ์ วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 . โดยเป็นการยุบรวมหน่วยงานย่อยหลายหน่วยงานที่มีภารกิจปกป้องมาตุภูมิมาไว้ด้วยกัน เช่น , , (รวม ด้วย), (รวมด้วย), และ (FEMA). แต่ทั้งนี้ไม่ได้รวม สำนักงานสอบสวนกลางสหรัฐ และ สำนักข่าวกรองกลาง ด้วย
สำนักข่าวกรองกลาง ก่อนจะมีรัฐบัญญัติการปฏิรูปการข่าวกรองและการป้องกันการก่อการร้าย () ผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลางยังทำหน้าที่ควบคู่ไปกับการเป็นหัวหน้าชุมชนข่าวกรองสหรัฐฯ แต่ปัจจุบันสำนักข่าวกรองถูกจัดระเบียบภายใต้ผู้อำนวยการข่าวกรองแห่งชาติ แม้จะมีการถ่ายโอนอำนาจบางส่วนไปยังผู้อำนวยการข่าวกรองแห่งชาติก็ตาม สำนักข่าวกรองกลางได้มีขนาดเพิ่มขึ้น เป็นผลมาจาก วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ในปี พ.ศ. 2556 หนังสือพิมพ์วอชิงตัน โพสต์ ได้รายงานว่าในปีงบประมาณ พ.ศ. 2553 สำนักข่าวกรองกลางมีงบประมาณมากที่สุดในบรรดาหน่วยงานของชุมชนข่าวกรอง ซึ่งเกินกว่าการประมาณไว้ก่อนหน้า
ซีเอสไอ: ไครม์ซีนอินเวสติเกชัน ในช่วงฤดูกาลระหว่างปี 2546 - 2547 (ค.ศ. 2003-2004) รายการนี้ได้รับความนิยมเป็นอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา รายการนี้ยังได้รับคำชมว่ามีส่วนในการเพิ่มจำนวนนักศึกษาในสาขาวิชานิติเวชวิทยาศาสตร์เป็นจำนวนมากอีกด้วย ความนิยมในรายการถูกคาดการณ์ว่ามีส่วนมาจากการดำเนินเรื่องในการแก้ปัญหาต่างของผู้เชี่ยวชาญอย่างไม่ลดละ โดยเฉพาะหลังจากเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 เนื่องจากการดำเนินเรื่องของมันให้แรงบันดาลใจในการที่จะจัดการกับบรรดาอาชญากรทั้งหลาย เพื่อแสวงหาความยุติธรรมไม่ว่าจะเสี่ยงแค่ไหน
เซาท์พาร์ก เซาท์พาร์กได้ชื่อว่าเป็นการ์ตูนที่มีเรื่องราวเกี่ยวเหตุการณ์ปัจจุบันมาก ยกตัวเอย่างเช่นตอน วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 หลังจากนั้นไม่นานเซาท์พาร์กมีตอนที่ เด็ก 4 คนได้เดินทางไปอิรักและเจอกับ บินลาเดน หรืออย่างตอน ที่พีเอสพีออกวางตลาด ตัวละครในเรื่องเซาท์พาร์กก็ถือเครื่องพีเอสพีเล่น หรือแม้แต่เหตุการณ์เทอร์รี ชายโว เซาท์พาร์กก็มีเรื่องราวเหตุการณ์หลังจากนั้น ซึ่งตอนนี้เองที่เซาท์พาร์กได้รับรางวัลเอมมี
การเข้าเมืองกับอาชญากรรม การศึกษาผลกระทบระยะยาวของวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 พบว่าการเพิ่มขึ้นของอาชญากรรมความเกลียดชังต่อมุสลิมหลังเหตุการณ์ดังกล่าวลดการผสมกลมกลืนโดยผู้เข้าเมืองมุสลิม เมื่อควบคุมปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ผู้ประพันธ์พบว่า "ผู้เข้าเมืองมุสลิมที่อาศัยอยู่ในรัฐที่มีอาชญากรรมความเกลียดชังเพิ่มขึ้นสูงสุดยังแสดงโอกาสากรสมรสภายในกลุ่มชาติพันธุ์เดียวกันกับตนสูงขึ้น การเจริญพันธุ์สูงขึ้น การเข้ามีส่วนร่วมในกำลังแรงงานของสตรีลดลงและความชำนาญภาษาอังกฤษลดลง"
การรั่วไหลของโทรเลขภายในสหรัฐอเมริกา ตามข้อมูลของเดอะการ์เดียน โทรเลขภายในทั้งหมดได้รับการทำเรื่องหมายว่า "Sipdis" หมายความว่า "การแจกจ่ายโพรโทคอลอินเทอร์เน็ตลับ" ซึ่งหมายความว่า ข้อมูลดังกล่าวได้รับการแจกจ่ายผ่านทางซิปเปอร์เน็ตปิด ซึ่งเป็นอินเทอร์เน็ตพลเรือนรุ่นที่เป็นความลับทางรัฐการของกระทรวงกลาโหมสหรัฐ ถึงแม้ว่าจะมีเจ้าหน้าที่และทหารสหรัฐมากกว่าสามล้านคนสามารถเข้าถึงเครือข่ายดังกล่าวได้ เอกสาร "ลับที่สุด" ไม่อยู่รวมในระบบนี้ด้วย การที่ข้อมูลลับจำนวนมากขนาดนี้สามารถเข้าถึงได้โดยในวงกว้าง เนื่องจาก ตามการอ้างของเดอะการ์เดียน หลังจากเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ได้มีการมุ่งให้ความสนใจเพิ่มขึ้นในการแบ่งปันข้อมูลเนื่องจากช่องว่างของการแบ่งปันข้อมูลภายในรัฐบาลได้เปิดออก หรือจะกล่าวโดยเฉพาะเจาะจงยิ่งไปกว่านั้น หน่วยงานด้านการทูต การทหาร การบังคับใช้กฎหมาย และข่าวกรองจะสามารถทำงานได้ดีขึ้นด้วยการเข้าถึงข้อมูลเชิงวิเคราะห์และข้อมูลเชิงปฏิบัติการที่ง่ายขึ้น โฆษกได้กล่าวว่าในช่วงสัปดาห์และเดือนที่ผ่านมา ได้มีการจัดหามาตรการเพิ่มเติมเพื่อปรับปรุงความปลอดภัยของระบบการป้องกันการรั่วไหลของข้อมูลเพิ่มเติม
เดอะเพนตากอน รูปทรงของเพนตากอนเป็นรูปห้าเหลี่ยม ตัวอาคารมีห้าชั้น และแต่ละชั้นแบ่งเป็นวงย่อยๆ ห้าวงซ้อนกัน บริเวณใจกลางของเพนตากอนมีอาณาเขต 20,000 ตร.ม. นับเป็นอาณาเขตใหญ่ที่สุดในโลกที่ทหารไม่จำเป็นต้องทำความเคารพนายทหารชั้นสัญญาบัตร (ตามปกติในที่โล่ง เมื่อสวมหมวกจะต้องทำความเคารพเสมอ)
อาคารเพนตากอนเป็นหนึ่งในสถานที่เกิดเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 โดยผู้ก่อการร้ายได้จี้เครื่องบินของอเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 77 พุ่งเข้าชนอาคารเพนตากอนด้านตะวันตก เครื่องบินทะลุเข้าไปถึงชั้นที่ 3 ของอาคาร ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 100 คน โชคดีที่อาคารด้านนั้นกำลังอยู่ในช่วงซ่อมแซมพอดี ทำให้เจ้าหน้าที่บางส่วนไม่ได้ทำงานอยู่ในบริเวณนั้น
วินาศกรรม 11 กันยายน วินาศกรรมในครั้งนี้ ไม่ได้เกิดขึ้น ณ เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เพียงแห่งเดียว แต่อาคารเพนตากอน ก็ได้ถูกโจมตีด้วย โดยมีการใช้เครื่องบินถึง 3 ลำในการก่อการ ซึ่งผู้ก่อการในครั้งนี้ได้เข้ายึดครองเพื่อบังคับให้พุ่งเข้าชนอาคารสำคัญ และยังมีเครื่องบินอีกหนึ่งลำที่ถูกปล้นด้วยแต่ไม่สามารถชนอาคารได้ ทั้งนี้คาดว่าการขัดขืนจากลูกเรือและผู้โดยสารทำให้เครื่องบินลำดังกล่าวตกลงในเขตชนบทที่ซอมเมอร์เซ็ต
เซลีน ดิออน ภายหลังการออกอัลบั้มกว่า 13 อัลบั้มในคริสต์ทศวรรษ 1990 เซลีนได้ประกาศระหว่างการออกอัลบั้ม "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง" อัลบั้มล่าสุดของเธอในขณะนั้นว่า เธอต้องการพำนักที่ใดที่หนึ่งเป็นการถาวร และเริ่มต้นใช้ชีวิตครอบครัว ซึ่งในขณะนั้นเรอเน สามีของเธอป่วยเป็นโรคมะเร็งที่คอหอย ทำให้เธอเสียกำลังใจอย่างมาก ในขณะนั้น แม้เซลีนจะพักงานจากวงการดนตรี แต่เธอก็ไม่สามารถหนีความเป็นจุดสนใจในวงการได้ ในปี พ.ศ. 2543 "เนชันแนลเอ็นไควเรอร์" ตีพิมพ์เรื่องราวเท็จเกี่ยวกับเธอ มีรูปเธอและเรอเน สามีของเธอพร้อมพาดหัวว่า "เซลีน - 'ฉันท้องลูกแฝด!'" เซลีนฟ้องร้องสำนักพิมพ์นิตยสารนี้กว่า 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ บรรณาธิการของ "เอ็นไควเรอร์" ได้พิมพ์ข้อความขอโทษ และขอถอนคำพูดในนิตยสารฉบับต่อมา และบริจาคเงินแก่สมาคมผู้ป่วยโรคมะเร็งของอเมริกา () เพื่อเป็นเกียรติแก่เซลีน และสามีของเธอ ในปีต่อมาขณะที่สามีของเธอรักษาอยู่ เซลีนได้ให้กำเนิดบุตรชายในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2544 ที่ฟลอริดา และให้ชื่อว่าเรอเน-ชาลส์ ภายหลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 เซลีนได้กลับสู่วงการดนตรีอีกครั้ง และออกอากาศทางโทรทัศน์ในเพลง "ก็อดเบลสอเมริกา" ในคอนเสิร์ต "อเมริกา: อุทิศแก่วีรบุรุษ" ชัค เทย์เลอร์จากนิตยสาร "บิลบอร์ด" ได้กล่าวไว้ว่า "การแสดง...เข้าสู่จิตใจของฉันที่จะเฉลิมฉลองศิลปินของเรา ความสามารถที่ทำให้อารมณ์และจิตวิญญาณหวั่นไหว, ซาบซึ้ง, เต็มไปด้วยความหมาย เติมแต่งด้วยความสง่างาม นี่คือความรู้สึกตอบสนองทางดนตรีที่เธอแบ่งปันกับพวกเราทุกคน ที่ยังค้นหาหนทางแก้ปัญหาความยากลำบากเหล่านั้น"
บริติชแอร์เวย์ หลังจากอุบัติเหตุของเครื่องบินคอนคอร์ดของแอร์ฟรานซ์ และวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ทำให้ต้นทุนการดำเนินงานพุ่งสูงขึ้น ยิ่งทำให้อนาคตของคองคอร์ดริบหรี่ลงไปอีก จึงได้มีแถลงการณ์ (ในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2546) ว่าหลังจาก 24 ตุลาคม พ.ศ. 2546 จะเริ่มกระบวนการลดเที่ยวบินคองคอร์ดลง เนื่องจากจำนวนผู้โดยสารที่ลดลง เที่ยวบินคองคอร์ดสุดท้ายของบริติช แอร์เวย์ ออกจากฮีทโธรว์ไปบาร์บาดอส ในวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2546 บริติช แอร์เวย์ ยังเป็นเจ้าของเครื่องคองคอร์ดอยู่ทั้งหมด 8 ลำ โดยทำสัญญาเช้ายืมระยะยาวกับพิพธภัณฑ์ต่างๆในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และบาร์เบดอส
มารายห์ แครี แครีย์ได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกเป็นตัวเอกในเรื่องกึ่งอัตชีวประวัติของเธอ "Glitter" ภาพยนตร์ออกฉายในวันที่ 21 กันยายน หนังเรื่องนี้ถูกวิจารณ์อย่างมากและล้มเหลวในตารางอันดับภาพยนตร์ทำเงินบ็อกซ์ออฟฟิส
เมื่อเวอร์จิ้น เรคคอร์ดส ออกขายอัลบั้มที่ 10 ของเธอ "Glitter" แครีย์ก็ไม่สามารถที่จะประชาสัมพันธ์อัลบั้มชุดนี้ได้เท่าที่ควรเนื่องจากเธอประสบปัญหาเรื่องสุขภาพ และการวางขายอัลบั้มในวันที่แย่ที่สุดคือ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 (วันเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน) อัลบั้มเข้าตารางอันดับที่อันดับ 7 ซึ่งแย่ที่สุดที่เคยทำได้ "หนังสือพิมพ์เซนต์หลุยส์โพสต์-ดิสแพตช์" เขียนไว้ว่า "นี่เป็นช่วงตกต่ำที่สุดของอาชีพเธอ" และ"นิตยสารเบล็นเดอร์"เขียนไว้ว่า "หลังจากที่เธอรุ่งเรืองในอาชีพของเธอ ไม่ว่าจะเป็นยอดการเปิดทางวิทยุ แต่ตอนนี้แทบไม่เป็นเช่นนั้นเลย" "Loverboy" ซิงเกิลแรกในอัลบั้มนี้ขึ้นสูงสุดอันดับ 2 เนื่องจากแผนการตลาดลดราคาเหลือ 99 เซ็นต์
แครีย์ได้ร้องเพลง "Hero" ในวันที่ 21 กันยายน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการหาเงินหลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 ก.ย. และในเดือนธันวาคมเธอได้ร้องเพลงให้แก่กองทัพอเมริกันก่อนไปโคโซโว
หลังออกอัลบั้ม "Glitter" โซนี่ได้ออกอัลบั้ม "Greatest Hits" ก่อนช่วงคริสต์มาส อัลบั้มนี้ก็ไม่ประสบความสำเร็จในตารางอันดับเพลง (สูงสุดที่อันดับ 52)
การดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของทักษิณ ชินวัตร หลังเกิดวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ทักษิณจำยอมต้องเดือนทางเยือนสหรัฐ และได้มีแถลงการณ์ร่วมกับสหรัฐว่าไทยเข้าเป็นพันธมิตรกับสหรัฐ และจะให้ความร่วมมือในการต่อต้านการก่อการร้าย และได้ลงนามในสนธิสัญญากับสหรัฐจำนวน 12 ฉบับ ทำให้ความสัมพันธ์กับสหรัฐพัฒนาขึ้น อย่างไรก็ตาม รัฐบาลทักษิณมีการดำเนินการในเรื่องนี้อย่างระมัดระวัง โดยหลีกเลี่ยงมาตรการต่างๆที่จะทำให้ไทยตกเป็นเป้าของกลุ่มก่อการร้ายได้ ยุทธศาสตร์ "พรางตัวทางการทูต" เช่นนี้ของไทยทำให้สหรัฐไม่ค่อยพอใจ มองว่าไทยไม่เต็มใจที่จะช่วยสหรัฐ
วินาศกรรม 11 กันยายน อากาศยานทุกลำภายในสหรัฐอเมริกาแผ่นดินใหญ่ถูกสั่งห้ามขึ้นบิน และอากาศยานที่กำลังบินอยู่ถูกบังคับให้ลงจอดทันที อากาศยานพลเรือนระหว่างประเทศทุกลำหันหลังกลับหรือเปลี่ยนเส้นทางไปยังท่าอากาศยานในแคนาดาหรือเม็กซิโก และเที่ยวบินระหว่างประเทศทั้งหมดถูกห้ามลงจอดบนแผ่นดินสหรัฐเป็นเวลาสามวัน เหตุโจมตีสร้างความสับสนอย่างกว้างขวางในหมู่สำนักข่าวและผู้ควบคุมการจราจรทางอากาศ ในการรายงานข่าวที่ไม่ได้รับการยืนยันและมักขัดแย้งกันที่ออกอากาศทั้งวันนั้น หนึ่งในข่าวที่แพร่หลายที่สุดว่า มีคาร์บอมบ์ถูกจุดระเบิดที่สำนักงานใหญ่กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เครื่องบินอีกลำหนึ่ง เดลตาแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 1989 ต้องสงสัยว่าถูกจี้เครื่อง แต่กลับกลายเป็นว่าไม่จริง หลังเครื่องตอบรับผู้ควบคุมและลงจอดอย่างปลอดภัยในคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ
ในการสัมภาษณ์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2545 คาลิด ซีกห์ โมฮัมเหม็ด (Khalid Sheikh Mohammed) และรอมซี บิน อัล-ชิบฮ์ (Ramzi bin al-Shibh) ผู้ซึ่งถูกเชื่อว่าเป็นผู้จัดการโจมตี กล่าวว่า เป้าหมายที่ตั้งใจไว้ของเที่ยวบินที่ 93 คือ อาคารรัฐสภาสหรัฐ มิใช่ทำเนียบขาว ระหว่างขั้นวางแผนการโจมตี ฮาเหม็ด อัตตา (Mohamed Atta) โจรจี้เครื่องบินและนักบินเที่ยวบินท่ 11 คิดว่าทำเนียบขาวอาจเป็นเป้าหมายที่ยากเกินไป และสอบถามการประเมินจาก Hani Hanjour ผู้ซึ่งภายหลังจี้เครื่องบินและเป็นนักบินของเที่ยวบินที่ 77 โมฮัมเหม็ดยังว่า เดิมอัลกออิดะฮ์วางแผนจะพุ่งเป้าไปยังโรงงานนิวเคลียร์แทนเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์และเพนตากอน แต่ตัดสินใจคัดค้าน ด้วยเกรงว่าทุกสิ่งอาจ "อยู่นอกเหนือการควบคุม" ตามข้อมูลของโมฮัมเหม็ด การตัดสินใจเลือกเป้าหมายครั้งสุดท้ายอยู่ในมือของนักบิน
เหตุโจมตีด้วยแอนแทรกซ์ พ.ศ. 2544 ประเด็นหลักในช่วงปีแรกของการสอบสวนคือ ผู้เชี่ยวชาญอาวุธชีวภาพชื่อ สตีเฟน แฮทฟิลล์ (Steven Hatfill) ซึ่งสุดท้ายแล้วพ้นจากข้อกล่าวหา ผู้ต้องสงสัยอีกคนหนึ่ง บรูซ เอ็ดเวิร์ดส อีวินส์ (Bruce Edwards Ivins) กลายมาเป็นจุดสนใจของการสอบสวนตั้งแต่วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2548 อีวินส์เป็นนักวิทยาศาสตร์ผู้ทำงานที่ห้องปฏิบัติการป้องกันด้านชีวภาพ (biodefense) ของรัฐบาลที่ฟอร์ตเดทริก (Fort Detrick) ในเฟรเดอริก รัฐแมริแลนด์ วันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2550 อีวินส์ถูกกักให้อยู่ใต้การเฝ้าตรวจเป็นบางครั้ง และเอกสาร FBI ระบุว่า "บรูซ เอ็ดเวิร์ดส อีวินส์เป็นผู้ต้องสงสัยที่อ่อนไหวอย่างยิ่งในเหตุการโจมตีด้วยแอนแทรกซ์ พ.ศ. 2544" วันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 อีวินส์ฆ่าตัวตายด้วยการทานพาราเซตามอลเกินขนาด
กลิทเทอร์ (อัลบั้มมารายห์ แครี) อัลบั้มนี้วางขายในวันเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน ทำให้ล้มเหลวทางด้านยอดขาย มียอดขาย 3 ล้านชุดทั่วโลกและ 630,952 ชุดในสหรัฐอเมริกา (ข้อมูลเดือนมกราคม ค.ศ. 2007)
อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 77 อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 77 เป็นเครื่องบินโดยสารที่ถูกจี้โดยผู้ก่อการร้ายห้าคนซึ่งเป็นสมาชิกกลุ่มอัลกออิดะฮ์ เมื่อวันที่ 11 กันยายน 2544 เป็นส่วนหนึ่งของวินาศกรรม 11 กันยายน โดยพวกเขาจงใจขับเครื่องบินชนเข้าไปในอาคารเพนตากอน ในรัฐเวอร์จิเนีย ใกล้วอชิงตัน ดี.ซี. เมื่อเวลา 09.38 น. ตามเวลาท้องถิ่นในวอชิงตัน ดี.ซี ผู้โดยสารบนเครื่องซึ่งรวมทั้งลูกเรือและสลัดอากาศ 64 คนและผู้ที่อยู่ในอาคาร 125 คนเสียชีวิตจากการชน
วินาศกรรม 11 กันยายน อาคารสามหลังในกลุ่มอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ถล่มลงมาเพราะความเสียหายทางโครงสร้าง ตึกใต้ถล่มลงเมื่อเวลา 9.59 น. หลังเพลิงลุกไหม้นานกว่า 56 นาที ซึ่งเกิดจากยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 175 พุ่งชนอาคาร ตึกเหนือถล่มลงมาเมื่อเวลา 10.28 น. หลังเพลิงลุกไหม้นานกว่า 102 นาที เมื่อตึกเหนือถล่ม เศษซากปรักหักพักตกลงมาโดนอาคาร 7 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ที่อยู่ใกล้เคียง ทำให้อาคารเสียหายและเกิดเพลิงไหม้ ไฟเหล่านี้ลุกไหม้นานหลายชั่วโมง เป็นอันตรายต่อความสมบูรณ์ของโครงสร้างอาคาร กระทั่ง 7WTC ถล่มลงมาเมื่อเวลา 17.21 น.
ความจำ "ความจำอาศัยภูมิประเทศ" (Topographic memory) เป็นความสามารถในการกำหนดตำแหน่งของตนในพื้นที่ ในการรู้จำและดำเนินไปตามเส้นทาง หรือในการรู้จำสถานที่ที่คุ้นเคย 
การหลงทางเมื่อเดินทางไปตามลำพังเป็นตัวอย่างหนึ่งข้อความล้มเหลวของความจำอาศัยภูมิประเทศ
"ความจำแบบหลอดแฟลช" (Flashbulb memories) เป็นความจำอาศัยเหตุการณ์ (episodic memory) ที่ชัดเจนเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่พิเศษและประกอบด้วยอารมณ์ความรู้สึกสูง 
ตัวอย่างเช่น การจำได้ว่าตนอยู่ที่ไหนทำอะไรอยู่เมื่อได้ยินข่าวการลอบสังหารประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี 
หรือข่าววินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 เป็นตัวอย่างของความจำแบบหลอดแฟลช
การแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวก แบบจำลองจิตวิทยาสังคมของเทย์เลอร์และบราวน์สันนิษฐานว่า ความเชื่อเชิงบวกจะมีผลต่อความเป็นสุขทางจิต คือการประเมินตัวเองในทางบวก แม้กระทั่งไม่สมจริง ก็จะช่วยให้สุขภาพจิตดี
ส่วนความเป็นสุขในที่นี้หมายถึงการรู้สึกดีเกี่ยวกับตน การมีความคิดสร้างสรรค์ทำงานได้คล่อง การสร้างความสัมพันธ์ที่น่าพอใจกับผู้อื่น และการจัดการความเครียดได้อย่างมีประสิทธิภาพเมื่อจำเป็น
ปรากฏการณ์นี้ มีประโยชน์ช่วยให้บุคคลผ่านเหตุการณ์เครียดหรือเหตุการณ์ที่ก่อความบาดเจ็บทางกายหรือใจ เช่น ความเจ็บป่วยที่เสี่ยงต่อชีวิต หรืออุบัติเหตุรุนแรง
คนที่พัฒนาและรักษาความเชื่อเชิงบวกเมื่อเผชิญกับปัญหาสำคัญเหล่านี้ มักจะดำเนินการไปได้ดีกว่า และเครียดน้อยกว่าคนที่ไม่ได้
ยกตัวอย่างเช่น งานวิจัยทางจิตวิทยาแสดงว่า ผู้ที่รอดชีวิตจากโรคมะเร็งแจ้งว่า มีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่าคนที่ไม่เคยมี
กระบวนการเช่นนี้อาจช่วยป้องกันสุขภาพจิต เพราะว่า สามารถที่จะใช้ประสบการณ์แย่ ๆ ปลุกความรู้สึกเกี่ยวกับความหมายและเป้าหมายแห่งชีวิต
ซึ่งสัมพันธ์กับแนวคิดเรื่อง psychological resilience (ความยืดหยุ่นทางจิต/การฟื้นคืนตนได้ทางจิต) หรือความสามารถของบุคคลที่จะแก้ไขจัดการสู้กับปัญหาและความเครียด
เช่น การยกย่องตน (self-enhancement) สัมพันธ์กับการฟื้นคืนตนได้ในบุคคลที่อยู่ในตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์หรือใกล้ตึกในเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544
ความเชื่อเชิงบวกบ่อยครั้งช่วยให้ทำงานได้มากกว่าและทนกว่า ซึ่งถ้าไม่เชื่อก็อาจจะเลิกไปกลางคัน
คือเมื่อเชื่อว่าตนสามารถทำเป้าหมายที่ยากให้สำเร็จ ความคาดหวังนี้บ่อยครั้งจะช่วยให้เกิดกำลังใจและความกระตือรือร้น มีผลเป็นความก้าวหน้าที่ถ้าไม่เชื่อก็จะเป็นไปไม่ได้
ปรากฏการณ์นี้ อาจจะอ้างได้ว่าเป็นการปรับตัว เพราะช่วยให้คนมีความหวังเมื่อเผชิญกับความเสี่ยงที่ควบคุมไม่ได้
โบอิง 787 ดรีมไลเนอร์ ในช่วงแรกนั้น โบอิง ต้องการจะพัฒนาเครื่องบินุร่นใหม่เพื่อทดแทน 767 ที่มียอดสั่งซื้อชะลอตัวลง เพื่อจะแข่งขันกับเครื่องบินแอร์บัส เอ 330-200 แต่ใช้เชื้อเพลิงในปริมาณที่เท่ากับ 767 และ เอ330 แต่ภายหลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544และวิกฤติราคาน้ำมัน ทำให้ไม่เป็นที่ตอบรับมากนัก โบอิงจึงปรับเปลี่ยนโครงการมาพัฒนาเครื่องบินโดยสารโดยนำเครื่องเทคโนโลยีที่ได้จากการพัฒนาเครื่องบินความเร็วเหนือเสียงมาใช้แทน และใช้ชื่อว่า 7E7 (มีรหัสระหว่างการพัฒนาว่า Y2 ในโครงการโบอิงเยลโลสโตนโปรเจกต์)
เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน กลุ่มตอลิบานเป็นขบวนการทางศาสนาและการเมืองจากทางใต้ของอัฟกานิสถานที่ขยายตัวหลังการล่มสลายของรัฐบาลคอมมิวนิสต์ การปกครองอย่างเคร่งครัดของตอลิบานทำให้ประชาชนส่วนใหญ่ถูกจำกัดสิทธิเสรีภาพ ผู้หญิงถูกห้ามทำงานและไม่ได้รับการศึกษา การสังหารอดีตประธานาธิบดีนาญิบุลลอฮ์และเจ้าหน้าที่การทูตอิหร่าน รวมถึงการทำลายพระพุทธรูปแห่งบามียาน ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างรัฐบาลตอลิบานกับนานาชาติตกต่ำลง จนกระทั่งหลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 รัฐบาลตอลิบานถูกโค่นล้มโดยสหรัฐอเมริกาและชาติพันธมิตร
กฤษฎา พรเวโรจน์ หลังจบปริญญาโทเขาก็กลับมาเมืองไทยในช่วงปี 2544 และเขามีความตั้งใจที่จะศึกษาต่อปริญญาโทด้านออกแบบตกแต่งภายในที่นิวยอร์ก แต่เกิดเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ทำให้เขาต้องอยู่เมืองไทยอีกสักพัก จนกระทั่งมารดาของเขาป่วยเป็นโรคมะเร็ง เขาจึงตัดสินใจไม่ไปศึกษาต่อเพราะอยากอยู่ดูแลมารดา เขาสมัครทำงานอินทีเรียที่เมืองไทย แต่ทำได้อยู่ปีกว่าๆ ก็ลาออก มาทำงานจัดสวนแต่ทำได้แค่ 7 เดือน ก็ลาออกเช่นกันเพราะมารดาอาการหนัก 3 เดือนต่อมา มารดาของเขาเสียชีวิต ทำให้เขาตัดสินใจแสดงละครเรื่อง "กุหลาบสีดำ" เป็นเรื่องแรก กำกับโดยพงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง หลังจากที่ก่อนหน้านี้เคยได้พบกันโดยบังเอิญกับหทัยรัตน์ อมตะวณิชย์ ที่ยกกองละครมาถ่ายทำที่บริษัท ซึ่งเป็นคนที่แนะนำให้รู้จักกับพงษ์พัฒน์
ความจำชัดแจ้ง งานวิจัยต่าง ๆ ยังแสดงอีกด้วยว่า PFC มีบทบาทอย่างสำคัญเกี่ยวกับ autonoetic consciousness ซึ่งเป็นความสามารถของมนุษย์ในการคิดถึงเหตุการณ์เกี่ยวกับตัวเราในอดีต ในอนาคต หรือในเหตุการณ์สมมติ และในการวิเคราะห์ความคิดของตนเอง 
จึงเป็นเหตุของความสามารถในการระลึกถึงประสบการณ์ในอดีต และในการ "เที่ยวไปในอดีตหรืออนาคตในใจ" ซึ่งเป็นลักษณะของความจำอาศัยเหตุการณ์
เชื่อกันว่า อะมิกดะลามีส่วนเกี่ยวข้องในการเข้ารหัสและการระลึกถึงความจำที่ประกอบไปด้วยอารมณ์
หลักฐานของความเข้าใจนี้โดยมากมาจากงานวิจัยเกี่ยวกับปรากฏการณ์ที่เรียกว่า flashbulb memory (ซึ่งเป็นความจำที่มีรายละเอียดสูง ชัดเจนกว่าปกติ ของขณะ ๆ หนึ่ง หรือของเหตุการณ์สิ่งแวดล้อม ซึ่งเราได้ยินข่าวที่น่าแปลกใจและก่อให้เกิดอารมณ์ความรู้สึก)
มีตัวอย่าง (โดยเฉพาะของชาวอเมริกัน) ที่ความจำเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่ก่อให้เกิดอารมณ์ปรากฏเป็นรายละเอียดในระดับสูงและสามารถจำได้นานกว่าความจำปกติทั่วไป (เช่น เหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 หรือเหตุการณ์ฆ่าประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาจอห์น เอฟ เคเนดี)
ความทรงจำเหล่านี้มีความสัมพันธ์กับการทำงานในระดับสูงขึ้นของอะมิกดะลา 
งานวิจัยในปี ค.ศ. 2005 ในคนไข้ที่มีความเสียหายในอะมิกดะลาบอกเป็นนัยว่า อะมิกดะลามีบทบาทในความจำเกี่ยวกับความรู้แบบทั่ว ๆ ไป ไม่ใช่เกี่ยวกับรายละเอียดโดยเฉพาะ
เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ () สูง 530 เมตรกับ 431เมตรเป็นกลุ่มอาคารจำนวน 7 อาคารในนครนิวยอร์ก ก่อสร้างระหว่าง พ.ศ. 2509-2520 (เวลารวมในการก่อสร้างครบ 7 อาคาร) ออกแบบโดยสถาปนิกลูกครึ่งอเมริกัน-ญี่ปุ่น มิโนรุ ยามาซากิ ร่วมด้วยบริษัท เอเมอร์รี่ รอท แอนด์ซันส์ โดยอาคารแฝดถูกทำลายในเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 และอาคารอื่น ๆ เสียหายจนไม่สามารถใช้งานได้ สาเหตุมาจากอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ 1 และ 2 ถูกเครื่องบินพุ่งชนทั้ง 2 อาคาร เป็นเวลานานทำให้อาคาร 2 ถล่มทั้งอาคาร และอาคาร 1 ถล่มในเวลาต่อมา ส่งผลให้อาคารรอบข้างถูกซากตัวอาคารถล่มทับจนเสียหาย ไปพร้อมๆ กัน
วินาศกรรม 11 กันยายน มีผู้เสียชีวิตทั้งสิ้น 2,996 คนจากเหตุวินาศกรรมครั้งนี้ ประกอบด้วยโจรจี้เครื่องบิน 19 คน และเหยื่อ 2,977 คน เหยื่อนี้แบ่งเป็น 246 คนบนเครื่องบินทั้งสี่เครื่อง (ซึ่งไม่มีผู้รอดชีวิตเลยแม้แต่คนเดียว), 2,606 คนในนครนิวยอร์ก ซึ่งมีทั้งที่อยู่ในอาคารระฟ้าทั้งสองและบนพื้นดิน และ 125 คนที่อาคารเพนตากอน เหยื่อเกือบทั้งหมดเป็นพลเรือน แต่มีทหาร 55 นายเสียชีวิตที่เพนตากอน
เหตุโจมตีคณะผู้แทนทางทูต พ.ศ. 2555 วันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2555 สถานกงสุลสหรัฐอเมริกาในเบงกาซี ประเทศลิเบีย ถูกโจมตีโดยกองกำลังอาสาสมัครติดอาวุธ ในการยิงต่อสู้กันนานเกือบ 5 ชั่วโมง ระหว่างนั้น คริสโตเฟอร์ สตีเฟนส์ เอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำลิเบีย และคณะผู้แทนทางทูตอื่นอีก 3 คน เสียชีวิต
ธรีเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ เดิมธรีเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เป็นอาคารสูง 22 ชั้น มีคลีงคาสูง 73.7 เมตร 242 ฟุต ก่อสร้างเริ่มขึ้นเมื่อเดือน ธันวาคม ค.ศ. 1979 และสร้างเสร็จเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1981 ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นโรงแรมและถูกทำลายทั้งหมดในเหตุวินาศกรรม 11 กันยายนในปัจจุบันบริเวณของอาคารเดิมนั้นเป็นถนน อาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ 2 และ อาคาร Transportation hub
วันรักชาติ มติร่วมที่ 71 ของสภาผู้แทนราษฎรแห่งสหรัฐอเมริกาได้รับความเห็นชอบด้วยคะแนนเสียง 407-0 (ไม่ลงคะแนน 25 เสียง) เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ซึ่งมีใจความร้องขอให้ประธานาธิบดีกำหนดให้วันที่ 11 กันยายนของทุกปีเป็น "วันรักชาติ" ประธานาธิบดี จอร์จ ดับเบิลยู. บุช ลงนามผ่านมติเป็นกฎหมายเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2544 (เป็นกฎหมายมหาชน 107-89) วันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2545 ประธานาธิบดีบุชใช้อำนาจตามมติและกำหนดให้วันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2545 เป็นวันรักชาติ
ไซมอน แบซ ไซม่อน แบซ เป็นอดีตช่างเครื่อง อดีตนักแข่งรถบนถนนและอดีตโจรขโมยรถ เขาเป็นกรีนแลนเทิร์นที่มีหน้าที่ดูแลรับผิดชอบ Sector 2814 ร่วมกับ เจสสิก้า ครูซ คู่หูกรีนแลนเทิร์นของเขา
โดยไซม่อนเป็นกรีนแลนเทิร์นที่ได้รับพลังจากแหวนพาวเวอร์ริงที่เกิดจากแหวนของ ฮาล จอร์แดน หลอมรวมกับแหวนของ ซิเนสโตร
ไซม่อน แบซ เป็นชาวเลบานอน-อเมริกันที่เกิดใน เดียร์บอร์น รัฐมิชิแกน ตอนเขาอายุ 10 ปี ได้เกิดเหตุการณ์ วินาศกรรม 11 กันยายน ทำให้ผู้คนในอเมริกาหวาดระแวงและรู้สึกไม่ยอมรับชาวมุสลิม หลังจากวันนั้นชาวมุสลิมในอเมริกาก็ตกเป็นเป้าความเกลียดชังและการปฏิบัติที่ไม่เท่าเทียม ด้วยเหตุดังกล่าวทำให้ไซม่อนและน้องสาวของเขา ไซร่า มักจะถูกรังแกและถูกข่มเหงอยู่เสมอ โดยในช่วงเวลาหลายปีมานี้ เขาได้ปกป้องน้องสาวจากการถูกกลั่นแกล้งหลายต่อหลายครั้ง
รหัสวินาศโลก รหัสวินาศโลก (Knowing) เป็นภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์-หายนะ ออกฉายในวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2552 นำแสดงโดยนิโคลัส เคจ  เนื้อเรื่องเกี่ยวกับจอห์น(นิโคลัส เคจ)ที่ค้นพบรหัสลับตัวเลขซึ่งเขียนทำนายวันที่ ปี และตำแหน่งที่จะเกิดหายนะครั้งใหญ่ขึ้นในรอบ50ปี อาทิ เหตุการณ์แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 เหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ซึ่งคำนายทั้งหมดถูกต้องและไม่มีข้อผิดพลาด จอห์นพบว่าเหลือเหตุการณ์หายนะอีกสามเหตุการณ์ ซึ่งเขาต้องหยุดยั้งไม่ให้มันเกิดขึ้น ในขณะเดียวกันโลกก็กำลังเผชิญกับความร้อนจากดวงอาทิตย์จอห์นพบว่าดวงอาทิตย์จะปล่อยพลังงานมหาศาลซึ่งจะเกิดเปลวไฟเผาโลกทั้งใบและจะไม่มีสิ่งมีชีวิตรอดพ้นจากเหตุการณ์นี้ไปได้ แต่ในคำนายซึ่งยังเขียนไม่จบกลับมีตัวเลขที่บ่งบอกสถานที่ที่จะทำให้เขารอดพ้นจากเหตุการณ์นี้ไปได้เขาจึงต้องพยายามค้นหาตัวเลขที่ยังเขียนไม่จบและหยุดยั้งไม่ให้หายนะทั้งสามเกิดขึ้นให้จงได้
วินาศกรรม 11 กันยายน ลำดับเหตุการณ์ตามเวลาประเทศไทยในเหตุการณ์พอจะสรุปได้ดังนี้ในขณะที่เกิดเหตุหายนะอยู่นี้ ประธานาธิบดี จอร์จ ดับเบิลยู บุช ได้เดินทางจากฟลอริดากลับสู่วอชิงตัน และได้ออกแถลงการณ์ในเหตุการณ์ โดยขอให้ประชาชนร่วมกันสวดมนต์ให้กับผู้เคราะห์ร้าย รวมทั้งยังประกาศว่า "ผู้ที่กระทำการครั้งนี้จะต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำ"
สาวเบียร์ช้าง สาวเบียร์ช้าง เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 22 ของวงคาราบาว ออกจำหน่ายเดือนธันวาคม พ.ศ. 2544 ซึ่งอยู่ในช่วงที่ทางวงมีอายุ 20 ปี และเป็นช่วงที่รัฐบาลสมัย พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร มีนโยบายให้ปิดสถานบริการกลางคืนตามเวลากำหนด ทำให้คนทำงานกลางคืนเดือดร้อนกันถ้วนหน้า ด้วยเหตุนี้ทางวงจึงได้แต่งเพลง "ปุระชัยเคอร์ฟิว" ขึ้นมา นอกจากนี้ยังมีเพลงที่ไว้อาลัยเหตุการณ์ตึกถล่มที่เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ สหรัฐอเมริกา ในเพลง "เดือน 9 เช้า 11" และเพลงที่แต่งขึ้นเพื่อสดุดีผู้กล้าหาญของชาติไทย คือ "ดาวแห่งโดม" และ "นางสาวสยาม"
มารายห์ แครี แครีย์ร่วมร้องเพลงในงานอเมริกา: อะ ทริบิวท์ ทู ฮีโรส์ (America: A Tribute to Heroes) เป็นการหารายได้ทางรายการโทรทัศน์จากเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน และในเดือนธันวาคม 2001 แครีย์ได้ร้องเพลงให้แก่กองทัพอเมริกันก่อนไปโคโซโว
นอกจากนั้นเธอยังได้เป็นพิธีกรให้แก่รายการพิเศษของสถานีซีบีเอส รายการแอ็ท โฮม ฟอร์ เดอะ ฮอลิเดย์ส (At Home for the Holidays) เป็นสารคดีเกี่ยวกับลูกอุปถัมภ์ เธอยังได้ร่วมงานกับนิวยอร์ก ซิตี้ แอดมินิสเตรชัน ฟอร์ ชิลเดรนส์ เซอร์วิส (New York City Administration for Children's Services)
ในปี 2005 เธอได้ร่วมแสดงในงานคอนเสิร์ตไลฟ์เอทในลอนดอน และช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากพายุเฮอร์ริเคนแคทรีนา ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2008 แครีย์ร่วมกับนักร้องอื่นร่วมกับบันทึกเสียงซิงเกิลการกุศลที่ชื่อ "Just Stand Up" โปรดิวซ์โดยเบบี้เฟซและแอล. เอ. รีด เพื่อสนับสนุนโครงการ "สแตนด์อัปทูแคนเซอร์" โดยในวันที่ 5 กันยายน เหล่านักร้องได้ร่วมการแสดงสดบนโทรทัศน์
เหตุโจมตีการสวนสนามทางทหารที่อวาส พ.ศ. 2561 เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2561 เกิดเหตุการโจมตีการสวนสนามของทหาร จัดที่เมืองแอฮ์วอซตั้งอยู่ที่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอิหร่าน เป็นการเคลื่อนไหวของกลุ่มปฏิรูปชาวเปอร์เซียนสำหรับปลดปล่อยประจำเมืองอวาส และรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ ได้อ้างว่าเป็นผู้ร่วมกันก่อเหตุโจมตีนี้ขึ้นมา ซึ่งการโจมตีครั้งนี้ถือว่าเป็นการก่อการร้ายที่มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประเทศอิหร่าน นับแต่การระเบิดพลีชีพในแชบลาร์ และบ่าเลน พ.ศ. 2553
รัฐโอคลาโฮมา ในปี ค.ศ. 1943 ละครบรอดเวย์ เปิดการแสดงละครเพลง "โอคลาโฮมา (Oklahoma!) " ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างใหญ่หลวงและได้สร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1955 เนื้อเรื่องเริ่มต้นในภูมิภาคโอคลาโฮมาในปี ค.ศ. 1906 ซึ่งเป็นช่วงที่รัฐเพิ่งจะก่อตั้ง มี"เพลงโอคลาโฮมา (Oklahoma!) " ซึ่งเป็นเพลงที่ร้องเมื่อใกล้จบเรื่อง ได้กลายเป็นเพลงประจำรัฐโอคลาโฮมาในปี ค.ศ. 1953
วันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1995 อาคารอัลเฟรด พี เมอร์ราห์ เฟเดอรัล ในเมืองโอคลาโอมาซิตี ถูกระเบิดโดยทิโมธี แมคเวจ์ ทำให้มีผู้เสียชีวิตถึง 168 คน ซึ่งเป็นเหตุการณ์การก่อการร้ายที่รุนแรงที่สุดของสหรัฐก่อนหน้าที่จะเกิดเหตุการณ์วินาศกรรมอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 แมคเวจ์และผู้ร่วมมือของเขาที่ชื่อ เทอร์รี่ นิโคลส์ ทั้งสองถูกตัดสินว่ากระทำผิด แต่ผู้คนส่วนมากคิดว่ามีบุคคลอื่นเป็นขบวนการที่เกี่ยวข้องด้วย แมคเวจ์ถูกพิพากษาให้ประหารชีวิตโดยการฉีดสารพิษ และนิโคลถูกจำคุกโดยไม่มีการรอลงอาญา
อีเอสพีเอ็น ทั้ง ESPN และ ESPN2 ได้ส่งต่อให้ ABC News รายงานสถานการณ์ข่าวการถูกโจมตีในวันที่ 11 กันยายน 2544 รายการเดิมเพียงรายการเดียวเท่านั้นที่ผลิตอยู่หลังจากมีการถือครองเครือข่ายคือ SporstCenter ช่วงเวลาหกโมงเย็นที่ถูกลดเวลาลง โดยรายการนี้เน้นไปที่การปกป้องรายการกีฬาที่ถูกยกเลิกไปด้วยปฏิกิริยาที่มีต่อการโจมตีของพวกก่อการร้าย
เหตุโจมตีในปารีส เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 รถไฟฟ้าปารีสหลายสถานีในเขต 10 และเขต 11 ได้ปิดลงหลังเกิดเหตุโจมตี
เหตุโจมตีคณะผู้แทนทางทูต พ.ศ. 2555 วันที่ 13 กันยายน เกิดการประท้วงที่สถานเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาในกรุงซานา ประเทศเยเมน ซึ่งเป็นเหตุให้ผู้ประท้วงเสียชีวิต 4 คน และมีผู้ประท้วงและเจ้าหน้าที่ความมั่นคงได้รับบาดเจ็บ 35 คน วันที่ 14 กันยายน สถานกงสุลในเจนไน ประเทศอินเดีย ถูกโจมตี ส่งผลให้มีผู้ประท้วงได้รับบาดเจ็บ 25 คน ผู้ประท้วงในตูนิส ประเทศตูนิเซีย ปีนกำแพงสถานเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาและจุดไฟเผาต้นไม้ แหล่งข่าวรัฐบาลรายงานว่า มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 4 คน และอีก 46 คนได้รับบาดเจ็บระหว่างการประท้วงเมื่อวันที่ 15 กันยายน มีการประท้วงเพิ่มเติมที่คณะผู้แทนทางทูตสหรัฐและสถานที่อื่นหลายวันหลังการโจมตีครั้งแรก การประท้วงและเหตุโจมตีที่เกี่ยวข้องส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมากทั่วทั้งตะวันออกกลาง แอฟริกา ปากีสถานและอัฟกานิสถาน
พิพิธภัณฑ์การบินแปซิฟิกเพิร์ลฮาร์เบอร์ ในปี ค.ศ. 1983 พิพิธภัณฑ์อากาศยานแปซิฟิก สร้างขึ้นภายในสนามบินนานาชาติฮอนาลูลู หลังจากการกดดันจากหอการค้าฮาวาย เพื่อให้สร้างพิพิธภัณฑ์การบินในฮาวาย ให้สำเร็จ ในเฟสแรกของการเปิดพิพิธภัณฑ์ใน ค.ศ. 1991 โดย Frank Der Yuen. ภายใต้ความคิดที่การเปิดพิพิธภัณฑ์การบินแปซิฟิกเพื่อฉลองการครบรอบชัยชนะเหนือญี่ปุ่น ในค.ศ.1995 หลังจากเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน พิพิธภัณฑ์อากาศยานแปซิฟิกถูกระงับการปิดให้บริการโดยรัฐและถูกเคลื่อนย้ายไปในสองปีต่อมา บางส่วนของส่วนจัดแสดงนำกลับมาโดยมูลนิธิพิพิธภัณฑ์การบินแปซิฟิก ซึ่งรับผิดชอบในรายการด้านการศึกษาและทุนการศึกษาอีกด้วย
ดอนัลด์ รัมส์เฟลด์ ภายหลังประธานาธิบดีฟอร์ดแพ้การเลือกตั้งในปี 2519 รัมส์เฟลด์ก็กลับไปดูแลธุรกิจส่วนตัว ต่อมาเขาได้ดำรงตำแหน่งประธานบริหารบริษัทเวชภัณฑ์ และต่อมาไปบริหารบริษัทเครื่องรับโทรทัศน์ และไปบริหารบริษัทเทคโนโยลีชีวภาพ ก่อนที่ในปลายปี 2543 เขาได้รับคำชวนให้มาเป็นรัฐมนตรีกลาโหม จากรองประธานาธิบดี ดิก ชีนีย์ ผู้เคยเป็นรุ่นน้องของเขาในทำเนียบขาว และได้รับการรับรองและแต่งตั้งในเดือนมกราคม 2554 ในช่วงการเป็นรัฐมนตรีกลาโหมของประธานาธิบดีบุชนี้เอง รัมส์เฟลด์เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการวางแผนและสั่งการปฏิบัติการตอบโต้กลับจากเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน ซึ่งเป็นเหตุจุดชนวนสงครามสองครั้ง อันได้แก่ สงครามในอัฟกานิสถาน และ สงครามอิรัก
ประเทศอียิปต์ ผลจากการปฏิรูปดังกล่าวทำให้เศรษฐกิจของอียิปต์กระเตื้องดีขึ้นสามารถ แก้ไขปัญหาการขาดดุลงบประมาณลดลงมาก ลดปัญหาเงินเฟ้อลงได้ในระดับหนึ่งรายได้หลักของอียิปต์จากน้ำมันซึ่งผลิตได้วันละ 950,000 บาร์เรลและส่งออกขายครึ่งหนึ่ง ในแต่ละปีมีรายได้ประมาณ 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐจากการท่องเที่ยว ประมาณปีละ 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐจากค่าผ่านคลองสุเอซปีละประมาณ 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ จากแรงงานอียิปต์ในต่างประเทศ ประมาณ 5 ล้านคน ส่วนใหญ่ทำงานในตะวันออกกลางในซาอุดีอาระเบียประมาณ 1 ล้านคน ในลิเบียประมาณ 1.5 ล้านคน ส่งเงินเข้าอียิปต์ประมาณปีละ 4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
(ภายหลังการก่อวินาศกรรมในสหรัฐ ฯ เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ทำให้อียิปต์ต้องสูญเสียรายได้ ประมาณ 1.5 – 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ รัฐบาลอียิปต์ คาดว่า รายได้จากการท่องเที่ยวจะลดลงประมาณ ร้อยละ 20 และการส่งออก ร้อยละ 10
อุซามะฮ์ บิน ลาดิน ในปี พ.ศ. 2517 เมื่ออายุได้ 17 ปี บิน ลาดินได้แต่งงานกับ นาจวา กาเน็ม ณ กรุงลาทาเกีย ประเทศซีเรีย จนแยกทางกันในปี พ.ศ. 2544 ภรรยาคนอื่นๆของบิน ลาเดน ที่มีข้อมูลได้แก่ ชาริฟ (แต่งงานเมื่อปี พ.ศ. 2526 และแยกทางเมือประมาณช่วงปี พ.ศ. 2533) ไคเรีย (แต่งงานเมื่อปี พ.ศ. 2528) ซิฮาม ซาบา (แต่งงานเมื่อปี พ.ศ. 2530) และ อามาล อัล ซาดา (แต่งงานเมื่อปี พ.ศ. 2543) บิน ลาดินเป็นพ่อของบุตรระหว่าง 20 ถึง 26 คนจากภรรยาของเขา โดยลูกของเขาหลายคนได้หนีไปที่ประเทศอิหร่านหลังการโจมตีในวันที่ 11 กันยายน และแม้ในปี พ.ศ. 2553 ผู้มีอำนาจในประเทศอิหร่านยังคงรายงานการเคลื่อนไหวของคนเหล่านี้อยู่ตลอด
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สหรัฐอเมริกาเดิมดำเนินนโยบายไม่แทรกแซง เพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับความขัดแย้งระหว่างประเทศและเป็นนายหน้าสันติภาพ เมื่อเรืออูเยอรมันจมเรือโดยสารลูซิเทเนียของอังกฤษ ใน ค.ศ. 1915 ที่มีชาวอเมริกันอยู่บนเรือ 128 คน ประธานาธิบดีวิลสันได้สาบานว่า "อเมริกามีทิฐิมากเกินกว่าจะสู้" และเรียกร้องให้ยกเลิกการโจมตีเรือพลเรือน ซึ่งเยอรมนีก็ยอมตาม วิลสันพยายามเป็นผู้ไกล่เกลี่ยระงับข้อพิพาทแต่ล้มเหลว เขาเตือนย้ำว่าสหรัฐอเมริกาจะไม่ทนต่อสงครามเรือดำน้ำไม่จำกัดขอบเขต วิลสันได้รับแรงกดดันธีโอดอร์ รูสเวลต์ ผู้ประณามพฤติการณ์ของเยอรมนีว่าเป็น "การกระทำอันเป็นโจรสลัด" ความปรารถนาของวิลสันที่จะได้เข้าร่วมในการเจรจาสันติภาพเมื่อสงครามยุติเพื่อพัฒนาแนวคิดสันนิบาตชาติเองก็เป็นส่วนสำคัญ รัฐมนตรีต่างประเทศของวิลสัน วิลเลียม เจนนิงส์ ไบรอัน ซึ่งความคิดเห็นของเขาได้ถูกเพิกเฉย ได้ลาออกเพราะไม่อาจสนับสนุนนโยบายของประธานาธิบดีได้อีกต่อไป มติมหาชนรู้สึกโกรธกับเหตุวินาศกรรมแบล็กทอมในนครเจอร์ซีย์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ ซึ่งสงสัยว่าเยอรมนีอยู่เบื้องหลัง และเหตุระเบิดคิงส์แลนด์
ประวัติศาสตร์สหรัฐ เมื่อวันที่ 11 กันยายน 2001 ("9/11"), สหรัฐถูกโจมตีดัวยผู้ก่อการร้าย เมื่อ 19 นักจี้เครื่องบินกลุ่มอัล กออิดะห์ เข้ายึดสี่สายการบินและจงใจพุ่งชนตึกแฝดทั้งสองของอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ และเพนตากอน, ฆ่าคนเกือบ 3,000 คน, ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพลเรือน. ในการตอบสนอง ในวันที่ 20 กันยายน ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู บุช ประกาศ "สงครามกับความหวาดกลัว". เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2001 ประเทศสหรัฐและนาโตบุกอัฟกานิสถานเพื่อขับไล่ระบอบการปกครองของตอลิบาน, ซึ่งให้ที่หลบภัยในสวรรค์กับอัล กออิดะห์ และผู้นำของเขา อุซามะห์ บินลาดิน.
แนวร่วมทางเลือก ต่อมา พรรคอิสลามมาเลเซียซึ่งมีเป้าหมายที่จะจัดตั้งรัฐอิสลามในมาเลเซียซึ่งต่างจากนโยบายของพรรคอื่นในแนวร่วม ทำให้เกิดความตึงเครียดขึ้น หลังเหตุการณ์ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 พรรคกิจกรรมประชาธิปไตยประกาศแยกตัวออกจากแนวร่วมเพราะเกรงว่ากระแสหวาดกลัวรัฐมุสลิมจะทำให้เสียคะแนน เมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2544 ความแตกแยกภายในแนวร่วมทำให้เห็นการต่อสู้กันเองของพรรคฝ่ายค้านในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 ความสัมพันธ์ระหว่างพรรคยุติธรรมแห่งชาติและพรรคอิสลามมาเลเซียยังคงตึงเครียด และพรรคอิสลามมาเลเซียไม่สนับสนุนพรรคประชาชนมาเลเซียในการลงสมัครในโกตาบารู
วันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ วันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ () หรือชื่อเดิมคือ ฟรีดอมทาวเวอร์ เป็นชื่อสิ่งปลูกสร้างสองหลังในโลว์เออร์แมนฮัตตัน นครนิวยอร์ก มักหมายถึงสิ่งปลูกสร้างหลักในกลุ่มเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ (World Trade Center complex) ใหม่ และยังเป็นสิ่งปลูกสร้างสูงสุดในซีกโลกตะวันตก วันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ใช้ชื่อเดียวกับหอคอยแฝดเหนือของเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เดิมซึ่งถูกทำลายในเหตุวินาศกรรม 11 กันยายนและตั้งอยู่ ณ มุมตะวันตกเฉียงเหนือของที่ตั้งเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ 16 เอเคอร์ บนที่ตั้งของ 6 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เดิม อาคารนี้ติดกับถนนเวสต์ทางตะวันตก ติดกับถนนวีซีทางเหนือ ติดกับถนนฟุลทอนทางใต้ และถนนวอชิงตันทางตะวันออก การก่อสร้างเริ่มเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2549 ความสูงหลังคาของอาคารสูง 104 ชั้นมาตรฐาน แต่มีชั้นจริง 94 ชั้น
รถไฟใต้ดินเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก รถไฟใต้ดินเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าขนาดใหญ่ในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย เปิดให้บริการครั้งแรกในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1955 ปัจจุบันมีจำนวนห้าเส้นทาง
สโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก สโมสฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เป็นสโมสรฟุตบอลใน ประเทศรัสเซีย ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1925 ในเมือง เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก โดยเล่นในลีก รัสเซียน พรีเมียร์ลีก ซึ่งสโมสรฟุตบอลแห่งนี้เป็นสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงมากในรัสเซียและมีแฟนบอลเยอะที่สุดในประเทศ ซึ่งสโมสรแห่งนี้ประสบความสำเร็จหลายอย่างไม่ว่าจะเป็นบอลถ้วย,บอลลีก และ บอลถ้วยในยุโรป ปัจจุบันอยู่ในการคุมทีมของ เซอร์เก้ เซมัค
วาเลนตินา มัตวิเยนโก มัตวิเยนโกพัฒนาเมกะโปรเจ็กต์หลายโครงการในด้านที่อยู่อาศัยและโครงสร้างพื้นฐาน อาทิ การก่อสร้างถนนวงแหวนเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ซึ่งรวมถึงสะพานบิกโอบูฮอฟสกี (สะพานข้ามแม่น้ำเนวาเพียงแห่งเดียวในนครที่ไม่ใช่สะพานชัก), การก่อสร้างเขื่อนเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กจนแล้วเสร็จ ซึ่งมีเป้าประสงค์เพื่อยุติอุทกภัยในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก, การเปิดทางรถไฟใต้ดินเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กสาย 5 และเริ่มต้นการนำที่ดินที่ถูกน้ำทะเลกัดเซาะกลับมาใช้ประโยชน์ (land reclamation) ในอ่าวเนวา สำหรับทำเป็น Marine Facade ใหม่ของนคร (โครงการพัฒนาเขตริมฝั่งที่ใหญ่ที่สุดของยุโรป) ซึ่งมีท่านิวซีแพสเซนเจอร์ด้วย บริษัทผลิตรถยนต์รายใหญ่หลายรายถูกดึงดูดมายังเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กหรือพื้นที่ใกล้เคียง ซึ่งมีทั้งโตโยตา เจเนอรัลมอเตอร์ นิสสัน ฮุนไดมอเตอร์ ซูซูกิ แมกนาอินเตอร์เนชันแนล สแกเนีย และ MAN SE (ทั้งหมดมีโรงงานในเขตอุตสาหกรรมชูชารีอยู่แล้ว) จึงเปลี่ยนแปลงนครเป็นศูนย์กลางที่สำคัญของอุตสาหกรรมยานยนต์ในรัสเซีย โดยเน้นบริษัทต่างชาติ การพัฒนาอีกอย่างหนึ่งของมัตวิเยนโก คือ การท่องเที่ยว โดยจนถึง ค.ศ. 2010 จำนวนนักท่องเที่ยวในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าและแตะระดับ 5.2 ล้านคน ซึ่งทำให้นครดังกล่าวอยู่ในห้าศูนย์กลางการท่องเที่ยวที่สำคัญของยุโรป
เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กสร้างโดยพระเจ้าซาร์ปีเตอร์มหาราช เมื่อ พ.ศ. 2246 โดยตัวเมืองเริ่มสร้างด้วยการถมทรายและหินเป็นจำนวนมากเพราะว่าพื้นที่เดิมของเมืองนั้นเป็นดินเลนของทะเล พระองค์ทรงเลือกที่จะสร้างเมืองที่บริเวณนี้เพราะว่าตัวเมืองมีทางออกทะเลบอลติกและสามารถติดต่อไปทางยุโรปและประเทศอื่นๆได้ง่าย เพื่อการปฏิรูปรัสเซียให้ทัดเทียมกับประเทศอื่น ๆ ในยุโรปได้โดยง่าย ต่อมาเมืองเซนต์ปีเตอร์เบิร์กจึงได้รับสมญานามว่าหน้าต่างแห่งยุโรป และได้เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิรัสเซียเป็นเวลา 206 ปี (หลังจากนั้นได้ย้ายเมืองหลวงไปที่มอสโก เมื่อ พ.ศ. 2461) ชื่อเดิมของเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กคือ เปโตรกราด (Petrograd, Петрогра́д, ใช้ในช่วง พ.ศ. 2457-2467) และ เลนินกราด (Leningrad, Ленингра́д, ใช้ในช่วง พ.ศ. 2467-2534)
ปัจจุบันเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กมีประชากรมากกว่า 4.7 ล้านคน เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของรัสเซีย และเป็นมรดกโลกขององค์กรยูเนสโก
มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประกอบด้วย คณะวิชา จำนวน 22 คณะ สถาบันวิจัย จำนวน 13 แห่ง โรงเรียนด้านการทหาร โรงเรียนวิชาการร่วมสมัย และกรมกายภาพการกีฬา ครั้งสมัยยังอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเคยใช้ชื่อว่า มหาวิทยาลัยเลนินกราด (Ленинградский государственный университет) และเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันในปี ค.ศ. 1990
เลออน ชวาตสแมน เขาเกิดในกรุงวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ (จักรวรรดิรัสเซีย) ในครอบครัวชาวยิว และเข้าศึกษาในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ใน ค.ศ. 1911 เขาได้คะแนนเสมอกันสำหรับอันดับ 5 และ 6 ที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (อิลยา ราบิโนวิช และพลัทซ์ เป็นฝ่ายชนะ) ส่วนในปี ค.ศ. 1913 เขาได้อันดับ 2 ต่อจากพลัทซ์ ที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
สโมสรวอลเลย์บอลเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (; ) เป็นสโมสรวอลเลย์บอลอาชีพตั้งอยู่ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก, ประเทศรัสเซีย มีผู้สนับสนุนหลักคือกัซปรอม โดยสโมสรได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2017 เป็นส่วนหนึ่งของสโมสรฟุตบอลเซนิต และเข้าแข่งขันในซูเปอร์ลีกเป็นครั้งแรกในฤดูกาล 2017-18 ซึ่งจบอันดับที่ 5 ในฤดูกาลปกติ และนัดสุดท้ายในเพลย์ออฟได้พบกับเซนิต-คาซานอีกครั้ง
สนามกีฬาเครสตอฟสกี สนามกีฬาเครสตอฟสกี () ชื่ออย่างเป็นทางการ สนามกีฬาเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก หรือ เซนิตอารีนา เป็นสนามกีฬาที่มีหลังคาเปิด-ปิดได้ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะเครสตอฟสกี ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก สนามกีฬาแห่งนี้เปิดใช้งานในปี ค.ศ. 2017 เพื่อรองรับฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 กำหนดการเดิมจะต้องสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2008 แต่ก็เลื่อนไปหลายครั้ง จนกระทั่งได้เปิดใช้งานจริงในปี ค.ศ. 2017 สรุปในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 สนามกีฬาล่าช้ากว่ากำหนด 518% และใช้เงินเกินงบประมาณ 548% สนามกีฬามีความจุ 67,000 ที่นั่ง สนามแห่งนี้ถูกเรียกว่า สนามกีฬาเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 และฟุตบอลโลก 2018.
เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (; , เป็นเมืองท่าทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของสหพันธรัฐรัสเซีย ตั้งอยู่ปากแม่น้ำเนวา ริมอ่าวฟินแลนด์ในทะเลบอลติก
วลาดีมีร์ ปูติน ในเดือนพฤษภาคม 1990 ปูตินได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาด้านกิจการต่างประเทศของนายกเทศมนตรีอนาโตลี ซ็อบจัก ต่อมาในเดือนมิถุนายน 1991 เขาก็ได้ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการความสัมพันธ์ภายนอกประจำสำนักนายกเทศมนตรีนครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก รับผิดชอบงานพัฒนาความสัมพันธ์กับต่างประเทศและการลงทุนจากต่างชาติ ในคณะกรรมการที่มีเขาเป็นประธานนี้ ปูตินได้เปิดโอกาสให้บุคคลจากภาคธุรกิจเข้ามาร่วมเป็นกรรมการ ในเดือนมีนาคม 1994 ปูตินได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานคนที่หนึ่งของฝ่ายบริหารเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ต่อมาในเดือนพฤษภาคม 1995 ปูตินได้บริหารสาขาของ (Our Home Is Russia) ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ซึ่งเป็นพรรคการเมืองฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลที่ก่อตั้งโดยนายกรัฐมนตรี วีกเตอร์ เชอร์โนมีร์ดีน ซึ่งในฤดูร้อนของปีเดียวกันนั้น ปูตินได้เป็นทำหน้าที่จัดการนโยบายหาเสียงในการเลือกตั้งของพรรคฯ ปูตินเป็นหัวหน้าสาขาของพรรคนาชโดม – รซซียาประจำเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กจนถึงเดือนมิถุนายน 1997
จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย เมื่อปี ค.ศ. 1712 จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 ทรงย้ายนครหลวงจากกรุงมอสโกไปยังกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ซึ่งตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของอ่าวฟินแลนด์เพื่อเป็น "“หน้าต่างแลยุโรป”" การสร้างกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กได้เริ่มขึ้นหลังจากที่รัสเซียสามารถยึดปอลตาวาจากสวีเดนได้ในปี ค.ศ. 1703 โดยมีโดมินิโก เทรซซินี ชาวสวิซ-อิตาลี และต่อมาชอง แบบติสท์ เลอบอลอด ชาวฝรั่งเศสเป็นสถาปนิก จักรพรรดิทรงชื่นชมศิลปะและสถาปัตยกรรมยุโรปตะวันตกเป็นอันมากและเห็นว่ามีความเหมาะสมกับรัสเซียมากกว่าศิลปะสลาฟที่มีอิทธิพลในรัสเซียมาเป็นระยะเลาอันยาวนาน ดังนั้น ทาสติดที่ดิน นักโทษสงครามและนักโทษอุกฉกรรจ์จำนวนนับแสนจึงถูกเกณฑ์แรงงานไปก่อสร้างเมือง และจำนวนมากได้เสีอชีวิตจากอากาศที่หนาวเย็น โรคภัยไข้เจ็บและการขาดอาหาร ในระยะแรก อาคารต่างๆ สร้างด้วยซุงเป็นส่วนใหญ่ซึ่งเป็นวัสดุที่หาได้ง่าย แต่ต่อมาจักรพรรดิปีเตอร์ทรงให้สร้างด้วยหินเพื่อความคงทนถาวรและสง่างามดังเมืองใหญ่ๆ ในยุโรปตะวันตก จักรพรรดิปีเตอร์และพระราชวงศ์ทรงย้ายมาประทับ ณ เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในปี ค.ศ. 1710 ก่อนที่จะจัดตั้งเป็นนครหลวงแห่งใหม่ และบังคับให้พวกขุนนางพ่อค้าและเจ้าที่ดินที่ครอบครองทาสติดที่ดินตั้งแต่ 30 ครอบครัวขึ้นไป ต้องไปตั้งบ้านเรือนอยู่ในกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กด้วย ใน ค.ศ. 1714 จักรพรรดิทรงออกพระราชโองการห้ามการก่อสร้างอาคารด้วยหินหรืออิฐในที่อื่นๆ ในรัสเซียเพื่อสงวนวัสดุก่อสร้างไว้สร้างอาคารสถานที่ต่างๆ ในกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
สนามกีฬาเปตรอฟสกี สนามกีฬาเปตรอฟสกี () เป็นสนามกีฬาคอมเพล็กซ์ ที่มีความซับซ้อนสนามกีฬาแห่งนี้ประกอบด้วยจำนวนของอาคารกีฬาหนึ่งในนั้นคือสนามกีฬาแกรนด์ซึ่งเป็นสนามเหย้าของ สโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและสำหรับความเรียบง่ายโดยเรียกสนามเป็น "เพร์ทรอฟสคาย สเตเดียม" มีความจุ 21,405 ที่นั่ง นอกจากนี้ยังมีอีกสนามฟุตบอลสนามกีฬาไมเนอร์ (MSA) ของ เพร์ทรอฟสคาย ในปี 2008 ถูกใช้โดยหลายทีมที่แข่งขันในลีกอาชีพอย่าง สโมสรฟุตบอลดินาโมเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก, สโมสรฟุตบอลเซนิตทูเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และ สโมสรฟุตบอลเซเวอร์มัวร์แมนซัค์ ตั้งอยู่บนฝั่งเปโตรกราดในภาคกลางของเซนต์ปีเตอร์ เพร์ทรอฟสคาย เกาะเกาะแห่งหนึ่งในแหลมมลายูแม่น้ำเนวาที่เชื่อมต่อกับที่อยู่ติดกัน
วลาดีมีร์ เลนิน เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กนั้นได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเมือง "เลนินกราด" เพื่อเป็นเกียรติแก่เลนิน เมืองนี้ยังคงชื่อเลนินกราดไว้จนกระทั่งการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2534 จึงเปลี่ยนชื่อกลับเป็นเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
มักซิม โซโคลอฟ มักซิม โซโคลอฟเกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2512 ในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย เขาเข้ารับราชการในกองทัพตั้งแต่ปีพ.ศ. 2530-2532 ในปีพ.ศ. 2534 เขาจบการศึกษาด้วยเกียรตินิยมจากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก สาขาเศรษฐศาสตร์
มาร์ก ชากาล ชีวิตช่วงนี้เป็นช่วงที่ลำบากสำหรับชากาล ในระหว่างนั้นชาวยิวจะอาศัยอยู่ได้เฉพาะที่เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและต้องมีใบอนุญาต ชากาลถูกจับและจำขังอยู่ระยะหนึ่ง แต่ชากาลก็ยังอาศัยอยู่ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กจนปี ค.ศ. 1910 ระหว่างนั้นก็เดินทางไปเยี่ยมบ้านเกิดบ้างบางครั้งซึ่งในปี ค.ศ. 1909 ชากาลพบ เบลลา โรเซนเฟลด์ผู้ต่อมาเป็นภรรยาของชากาล
มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก () ก่อตั้งขึ้นโดยจักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1ในปีค.ศ. 1724 เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศรัสเซีย มหาวิทยาลัยแห่งนี้มีชื่อว่า มหาวิทยาลัยเลนินกราด ในยุคสหภาพโซเวียต มีคณาจารย์และศิษย์เก่ารางวัลโนเบลรวมจำนวน 8 คน ชื่อเสียงโด่งดังจากนิติศาสตรบัณฑิตซึ่งเป็นประธานาธิบดีของรัสเซีย 2 คน ได้แก่ วลาดีมีร์ ปูติน และ ดมีตรี เมดเวเดฟ
จัตุรัสวุฒิสภา (เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก) จัตุรัสวุฒิสภา () อดีตใช้ชื่อ จัตุรัสธันวาคม (Площадь Декабристов) ในปี 1925-2008 และ จัตุรัสปีเตอร์ (Петрова площадь) ก่อนปี 1925 เป็นจัตุรัสในนครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำเนวาใหญ่ (Bolshaya Neva) อยู่หน้ามหาวิหารเซนต์ไอแซค ในปี 1925 จัตุรัสถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "จัตุรัสธันวาคม" เพื่อรำลึกถึงกบฎธันวาคม ซึ่งเกิดขึ้นที่จัตุรัสนี้ในปี 1825
วาเลนตินา มัตวิเยนโก วาเลนตินา อีวานอฟนา มัตวิเยนโก (, เกิด 7 เมษายน ค.ศ. 1949 ในสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน) ปัจจุบันเป็นนักการเมืองสตรีตำแหน่งสูงสุดในรัสเซีย อดีตผู้ว่าการเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และประธานสภาสหพันธ์แห่งรัสเซีย เกิดในยูเครน มัตวิเยนโกเริ่มอาชีพการเมืองในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (สมัยนั้นเรียก เลนินกราด) และเลขานุการเอกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตเขตครัสนอกวาร์เดย์สกี ของนคร ตั้งแต่ ค.ศ. 1984 ถึง 1986 ในคริสต์ทศวรรษ 1990 เธอดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตรัสเซียประจำมอลตา (ค.ศ. 1991-1995) และกรีซ (ค.ศ. 1997-1998) ระหว่าง ค.ศ. 1998-2003 มัตวิเยนโกเป็นรองนายกรัฐมนตรีรัสเซียฝ่ายสวัสดิการ และเป็นรัฐทูตประธานาธิบดีไปยังเขตสหพันธ์ตะวันตกเฉียงเหนือใน ค.ศ. 2003 ขณะนั้นเธอเป็นพันธมิตรอย่างมั่นคงกับประธานาธิบดีรัสเซีย วลาดีมีร์ ปูติน พันธมิตรซึ่งประกันชัยชนะของเธอในการเลือกตั้งผู้ว่าการนครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เมืองเกิดของปูติน
พระราชวังเปเตียร์กอฟ พระราชวังเปเตียร์กอฟ หรือ พระราชวังปีเตอร์ฮอฟ () เป็นพระราชวังในเทศบาลเปเตียร์กอฟ ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กของประเทศรัสเซีย สร้างขึ้นตามบัญชาของซาร์ปีเตอร์มหาราช ภายในพระราชวังประกอบด้วยพระที่นั่งหลายองค์และอุทยานหลายแห่ง ตกแต่งสถาปัตยกรรมบาโรก ด้วยความงดงามของมันทำให้มีสมญาว่าเป็น "วังแวร์ซายแห่งรัสเซีย" พระราชวังแห่งนี้และบริเวณใจกลางเมืองได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก ปัจจุบันเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
ดมีตรี เมดเวเดฟ เมดเวเดฟเกิดในครอบครัวนักวิชาการของโซเวียตในนครเลนินกราด จบการศึกษาด้วยกฎหมายจากมหาวิทยาลัยเลนินกราดในปี 1987 และสำเร็จปริญญานิพนธ์ในปี 1990 และเข้าทำงานเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยที่เขาจบมา ซึ่งปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เขาสอนในวิชากฎหมายพลเรือนและโรมันจนถึงปี 1999 เขาเริ่มงานการเมืองครั้งแรกในฐานะผู้จักการการเลือกตั้ง และได้เป็นที่ปรึกษานายกเทศมนตรีเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ซึ่งที่นั่นทำให้เขาได้รู้จักและกลายเป็นเพื่อนกับวลาดีมีร์ ปูติน
เลออนฮาร์ด ออยเลอร์ ออยเลอร์เกิดและโตในเมืองบาเซิล เขาเป็นเด็กที่มีความเป็นอัจฉริยะทางคณิตศาสตร์ เขาเป็นศาสตราจารย์สอนวิชาคณิตศาสตร์ที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และต่อมาก็สอนที่เบอร์ลิน และกลับไปอยู่ที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กจวบจนวาระสุดท้ายของชีวิต เขาเป็นนักคณิตศาสตร์มีผลงานมากมายที่สุดคนหนึ่ง ผลงานทั้งหมดของเขารวบรวมได้ถึง 75 เล่ม ผลงานเหล่านี้มีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาของคณิตศาสตร์ในศตวรรษที่ 18 ออยเลอร์สูญเสียการมองเห็นและตาบอดสนิทตลอด 17 ปีสุดท้ายในชีวิตของเขา ถึงกระนั้น ในช่วงนี้เองที่เขาสามารถผลิตผลงานได้มากถึงครึ่งหนึ่งของผลงานทั้งหมดที่เขาผลิตขึ้นมา
จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ขณะที่กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กอยู่ระหว่างดำเนินการก่อสร้างนั้น ในปี ค.ศ. 1717 จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 ได้เสด็จประพาสยุโรปตะวันตกเป็นครั้งที่ 2 โดยทรงเยี่ยมเยียนดูความก้าวหน้าของศิลปวิทยาการในกรุงโคเปนเฮเกน (ประเทศเดนมาร์ก) กรุงอัมสเตอร์ดัม (ประเทศเนเธอร์แลนด์) กรุงเบอร์ลิน (ปรัสเซีย) และกรุงปารีส (ประเทศฝรั่งเศส) ซึ่งพระองค์ทรงมีโอกาสเข้าเยี่ยมพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ขณะพำนักอยู่ในกรุงปารีส จักรพรรดิปีเตอร์ก็ทรงให้ความสนพระทัยเป็นพิเศษในความเจริญก้าวหน้าทางด้านวิทยาศาสตร์ต่างๆ จำนวนมาก นอกจากนี้ จักรพรรดิปีเตอร์ยังทรงได้รับการทูลเชิญให้เป็นสมาชิกของราชบัณฑิตยสภาฝรั่งเศส ดังนั้นเมื่อเสด็จนิวัติกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กจักรพรรดิจึงทรงคิดจัดตั้งราชบัณฑิตยสภาหรือสถาบันวิทยาศาสตร์ขึ้น นอกจากนี้ยังทรงทำให้กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเป็นศูนย์กลางของความเจริญและวัฒนธรรมตะวันตก นครแห่งนี้ซึ่งสร้างขึ้นตามชื่อของนักบุญปีเตอร์ อัครสาวกของพระเยซูยังเป็นอนุสรณ์สถานและสัญลักษณ์ของจักรพรรดิปีเตอร์มหาราชในความพยายามสร้างรัสเซียให้เป็นมหาอำนาจยุโรปและเจริญทัดเทียมอารยประเทศตะวันตก นับแต่นั้นเป็นต้นมา รัสเซียไม่สามารถที่จะหันหลังให้แก่ความเจริญ การแข่งขัน และความขัดแย้งของยุโรปได้อีกต่อไป ส่วนกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเองก็ได้รับการพัฒนาและการขยายตัวในรัชสมัยขององค์ประมุขต่อๆ มา มีการวางผังเมือง การสร้างพระราชวังและอาคารอย่างถาวรสวยงามเป็นระเบียบมากมายจนเสร็จสมบูรณ์เป็น “มหานคร” ที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของยุโรปในรัชสมัยจักรพรรดินีนาถแคเธอรีนที่ 2 มหาราช และเป็น “อัญมณีประดับยอดพระมหามงกุฎ” ของราชวงศ์โรมานอฟจนกระทั่งรัสเซียประกาศยกเลิกระบอบการปกครองแบบอัตตาธิปไตยและสถาบันจักรพรรดิในปี ค.ศ. 1917
โรงละครบอลชอย ในยุคนั้น ทั้งที่มอสโก และ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ต่างก็มีโรงละครกันเมืองละ 2 แห่งเท่านั้น โดยแห่งหนึ่งจะเป็นเวทีสำหรับโอเปร่า และบัลเล่ต์ ส่วนอีกแห่งจะเป็นสำหรับละครสุขและโศกนาฏกรรม และเนื่องจากโอเปร่า และบัลเล่ต์ ถือกันว่าเป็นศิลปะชั้นสูงกว่าละครดราม่า โรงละครที่แสดงบัลเล่ต์ และโอเปร่า จึงถูกเรียกว่า โรงละครใหญ่ หรือ โรงละครบอลชอย ส่วนโรงละครสำหรับดราม่า ก็จะเรียกว่าโรงละครเล็ก หรือ โรงละครมาลึย โดยมาลึย นั้นแปลว่าเล็ก แต่ปัจจุบันโรงละครบอลชอยที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กถูกทุบทิ้งไปตั้งแต่ ค.ศ. 1886
มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในสายตาชาวรัสเซียจัดว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่มีความโดดเด่นด้านวิชาการเทียบเท่ามหาวิทยาลัยมอสโก โดยในช่วงสงครามเย็น มหาวิทยาลัยได้ส่งนักวิชาการจำนวนมากไปปักหลักทำวิจัยที่มหาวิทยาลัยมอสโกตามการบริหารประเทศของสตาลินที่ต้องการสร้างอำนาจในวงการวิชาการโลก
กริกอรี เพเรลมาน กริกอรี เพเรลมาน เกิดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1966 ที่เมืองเลนินกราด สหภาพโซเวียต (ปัจจุบันคือเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก สหพันธรัฐรัสเซีย) เขาเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมัธยมเลนินกราด 239 (ปัจจุบันคือตึกบรรยายเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก 239) สถาบันคณิตศาสตร์และฟิสิกส์แนวหน้า ปี ค.ศ. 1982 เขาเป็นตัวแทนเข้าร่วมการแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิก ซึ่งเขาทำคะแนนได้ดีมากและได้เหรียญทองกลับมายังบ้านเกิด ปลายทศวรรษที่ 1980 เขาเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยรัฐเลนินกราด (มหาวิทยาลัยปีเตอร์สเบิร์กในปัจจุบัน) ในสาขาคณิตศาสตร์และกลศาสตร์ ได้ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตจากวิทยานิพนธ์เรื่อง "พื้นที่อานม้าในช่องว่างของยูคลิด (Saddle surfaces in Euclidean spaces)"