mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
หอยแมลงภู่ เป็นหอยที่นิยมบริโภคกันเป็นอย่างมาก สามารถนำไปปรุงเป็นอาหารได้หลากหลาย เช่น หอยทอด, ออส่วน เป็นต้น เป็นสัตว์เศรษฐกิจที่มีการเพาะเลี้ยงกันมาเป็นเวลานาน โดยที่พันธุ์ของหอย เกษตรกรผู้เพาะเลี้ยงจะอาศัยจากธรรมชาติ ที่เมื่อหอยในธรรมชาติได้ผสมพันธุ์และปฏิสนธิเป็นลูกหอยตัวอ่อน ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กลอยไปตามกระแสน้ำแบบแพลงก์ตอนแล้ว จะใช้วัสดุที่เพาะเลี้ยงปักลงไปในทะเล เพื่อให้ลูกหอยนั้นเกาะอาศัย แบ่งออกได้เป็น การเลี้ยงแบบปักหลักล่อลูกหอย, การเลี้ยงแบบแพ, การเลี้ยงแบบแขวนบนราวเชือก และการเลี้ยงแบบตาข่ายเชือก แบบที่นิยมเลี้ยงกันมาก คือ แบบปักหลักล่อลูกหอย โดยใช้ไม้ไผ่หรือไม้ลวกในการล่อลูกหอยในระดับน้ำลึก 4-6 เมตร และเลี้ยงจนมีขนาดใหญ่ ถึงขนาดต้องการ บางแห่งนิยมใช้ไม้ไผ่ทำเป็นโป๊ะ เพื่อดักจับปลาและล่อลูกหอยในพื้นที่ 1 ไร่ หรือ 1,600 
ตารางเมตร จะปักหลักได้ประมาณ 1,200 หลัก ทั้งนี้ใช้ระยะเวลาในการเลี้ยง 6-8 เดือน จะได้หอยขนาดความยาวเฉลี่ย 5-6 เซนติเมตร 
เป็นขนาดที่สามารถส่งตลาด แต่ก็เป็นสัตว์ที่มีความเปราะบางต่อการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมมาก เช่น อุณหภูมิร้อน หรือน้ำเสีย หรือมีน้ำจืดปะปนลงมาในทะเลเป็นจำนวนมาก หอยก็จะตาย ซึ่งภายในรอบปีสามารถเลี้ยงได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น นอกจากนี้แล้ว เปลือกหอยสามารถนำไปบดเพื่อผสมเป็นอาหารสัตว์ และผสมทำเป็นยา
ปลาฉลามกบ เป็นปลาฉลามที่หากินอยู่บริเวณหน้าดิน มีพฤติกรรมชอบอยู่นิ่ง ๆ กินแต่พืชและสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร ออกลูกเป็นไข่ โดยที่ตัวเมียจะไม่ดูแลไข่ แต่จะวางไข่อยู่บริเวณแนวปะการังที่มีสาหร่ายล้อมรอบอยู่ และสร้างเปลือกไข่ที่แข็งแรงเพื่อปกป้องตัวอ่อน จัดเป็นปลาทะเลอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม จากการที่เป็นปลาขนาดเล็กและสีสันที่สวยงาม
ปลาหัวตะกั่ว มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง กินตัวอ่อนของแมลงน้ำ เช่น ลูกน้ำและแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร ตัวผู้มีขนาดตัวที่ใหญ่กว่าตัวเมีย ครีบใหญ่กว่าและสีสันต่าง ๆ ก็สดกว่า และมีนิสัยก้าวร้าวชอบกัดกันเองในฝูง ผู้คนในสมัยโบราณจึงนักนิยมจับมาเลี้ยงดูเพื่อการกัดกันเป็นการพนันเหมือนปลากัดหรือปลาเข็ม
ปลาหางนกยูง ปลาหางนกยูงเป็นปลาที่เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะที่เป็นปลาสวยงาม ในประเทศไทยได้มีการนำเข้ามาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 โดยนิยมเลี้ยงกันในอ่างบัว เพราะเป็นปลาที่เลี้ยงง่ายมาก มีสีสันสวยงาม สามารถเลี้ยงรวมกันเป็นฝูงได้โดยเริ่มต้นจากตัวเดียว จากการเป็นปลาผิวน้ำและเป็นปลาขนาดเล็ก ทำให้การเลี้ยงปลาหางนกยูงในอ่างบัว ไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องให้ออกซิเจนเหมือนปลาชนิดอื่น ๆ อีกทั้งการแพร่ขยายพันธุ์ก็กระทำได้ง่ายมาก เนื่องจากเป็นปลาที่ปฏิสนธิภายในตัว และออกลูกเป็นตัว โดยปลาตัวเมียเมื่อได้รับการผสมแล้วจะสามารถให้ลูกไปได้ราว 2-3 ครอก ซึ่งการขยายพันธุ์ก็เพียงแค่จับปลาตัวผู้และตัวเมียมาเลี้ยงไว้รวมกันก็สามารถให้ลูกได้แล้ว โดยปลาที่มีความพร้อมที่จะขยายพันธุ์จะมีอายุตั้งแต่ 3 เดือนขึ้นไป
ปลากระเบนแมนตามหาสมุทร มีพฤติกรรมรวมตัวเป็นฝูงขนาดเล็กจนถึงใหญ่ ตั้งแต่ 100-600 ตัว ขณะว่ายน้ำกินแพลงก์ตอนอาจมีการว่ายตีลังกาหรือหงายท้องได้ มีพฤติกรรมในการว่ายน้ำตีโค้งกว่าปลากระเบนแมนตาแนวปะการัง ("M. alfredi") ซึ่งเป็นปลากระเบนแมนตาอีกชนิดหนึ่ง และมักจะพบกลางน้ำหรือนอกแนวปะการังมากกว่าจะอยู่ในแนวปะการัง มีการเคลื่อนย้ายที่อยู่อาศัยไปตามฤดูกาล โดยอยู่เป็นฝูงขนาดเล็กไม่กี่ตัว ขนาดความกว้างที่พบมีตั้งแต่ 3-7 เมตร น้ำหนักประมาณ 2.4 ตัน (ตัวอย่างใหญ่สุดที่พบคือ 7.6 เมตร) และโดยเฉลี่ยเมื่อโตเต็มที่จะมีขนาดประมาณ 4 เมตร ซึ่งคิดโดยเฉลี่ยแล้วมีขนาดเล็กกว่าปลากระเบนแมนตาแนวปะการัง แต่ทั้ง 2 ชนิดนี้ก็สามารถพบได้ในทะเลเปิดและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก
ปลาสลิดหินจุดแดง มีความยาวเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร แต่มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 15-20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแถบอินโด-แปซิฟิก บริเวณชายฝั่ง มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมเป็นฝูงขนาดเล็ก ๆ ใกล้กองหินและแนวปะการัง หากินสาหร่ายและสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร จัดเป็นปลาที่พบได้ชุกชุม
ปลาจิ้มฟันจระเข้แคระ อาหารได้แก่ แพลงก์ตอนสัตว์ และสัตว์น้ำขนาดเล็ก อาศัยอยู่ตามลำธารหรือแม่น้ำในภาคตะวันออกและภาคใต้ของไทยไปจนถึงมาเลเซียและอินโดนีเซีย พบมากในบางแหล่งน้ำ โดยมักหลบซ่อนอยู่ตามพื้นท้องน้ำใต้ใบไม้ที่ร่วง หากินโดยคืบคลานไปกับพื้นน้ำ ตัวผู้และตัวเมียต่างกันชัดเจนในขณะที่ปลาตัวเมียโตเต็มที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้เล็กน้อย และไม่มีถุงช่องหน้าท้องที่มีไว้เพื่อเก็บไข่และลูก ๆ
ปลานกขุนทองปากยื่น เป็นปลาที่มีความแปรฝันของสีสันลำตัวสูง โดยปกติแล้วตัวเมียจะมีสีเหลือง ส่วนตัวผู้มีลำตัวสีดำ บริเวณส่วนหน้าและหลังสีขาว แต้มด้วยสีแดงบริเวณหน้าผาก มีขากรรไกรที่ออกแบบมาให้ยื่นออกไปได้ยาวเป็นพิเศษเพื่อใช้จับสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร อันเป็นที่มาของชื่อ มีพฤติกรรมว่ายน้ำโดยการเอาหน้าทำมุมกับพื้นเพื่อมองหาเหยื่ออยู่ตลอดเวลา อาศัยอยู่ในบริเวณแนวปะการัง
ปลาการ์ตูน ปลาการ์ตูนเป็นปลาที่มีลักษณะเฉพาะ คือ จะอาศัยอยู่ภายในดอกไม้ทะเลซึ่งมีเข็มพิษ แต่ไม่เป็นอันตรายกับปลาการ์ตูน เพื่อป้องกันตัว เป็นพฤติกรรมที่สัตว์ทั้งสองพึ่งพากัน ดอกไม้ทะเลมีหนวดยาวมากมายพลิ้วไหวไปตามกระแสน้ำ ส่วนร่างยึดติดกับโขดหินหรือปะการังเอาไว้ หนวดที่อ่อนนุ่มเป็นอวัยวะสำคัญที่ใช้หาอาหาร บริเวณปลายหนวดเต็มไปด้วยเข็มพิษจำนวนมหาศาล เมื่อมีปลาว่ายหลงผ่านมา ดอกไม้ทะเลจะใช้หนวดพิษทิ่มแทงเหยื่อให้เป็นอัมพาต แล้วใช้หนวดจับเข้าปาก จึงไม่มีปลาอื่นกล้าว่ายเข้าใกล้ดอกไม้ทะเล ยกเว้นเพียงปลาการ์ตูน ที่เที่ยวว่ายหากินสาหร่ายเล็ก ๆ อยู่รอบ ๆ ครั้นมีศัตรูมารบกวน มันจะรีบว่ายเข้าไปหลบซ่อนอยู่ในกอดอกไม้ทะเล
เห็ดทะเลหูช้าง พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการังเขตร้อนแถบอินโด-แปซิฟิกกินอาหารได้สองแบบ คือ การสังเคราะห์แสงจากสาหร่ายเซลล์เดียวซูแซนเทลลีที่มีอยู่จำนวนมากที่บริเวณขอบปาก ตลอดจนจับสัตว์ทะเลขนาดเล็ก ๆ หน้าดินหลายประเภท เช่น กุ้ง, หนอนทะเล, อิคีเนอเดอร์เมอเทอ หรือกระทั่งปลากินเป็นอาหารได้ เมื่อจับเหยื่อได้แล้วเห็ดทะเลหูช้างจะเริ่มกระบวนการย่อยอาหารด้วยเริ่มจากขอบจานไปสู่ปาก โดยเปลี่ยนรูปแบบของอาหารให้กลมเป็นลูกบอล
ปลาฉลามแนวปะการัง เป็นปลาฉลามที่ว่ายหากินอยู่บริเวณผิวน้ำและตามแนวปะการังเป็นหลัก จึงมักเป็นปลาฉลามที่เป็นที่รู้จักดีและพบเห็นได้บ่อยที่สุดในทะเล จากการศึกษาของนักวิทยาศาสตร์ที่ออสเตรเลียพบว่า ปลาฉลามกลุ่มนี้มีประโยชน์ในเชิงนิเวศวิทยา คือ ช่วยรักษาแนวปะการังและปะการังให้ดำรงยั่งยืนอยู่ได้ เนื่องจากเป็นสัตว์นักล่าที่อยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร จึงเป็นตัวควบคุมนักล่าระดับกลางที่กินปลาขนาดเล็กที่มีประโยชน์ต่อปะการัง และดูแลปะการังให้เจริญเติบโต โดยพบจากการศึกษาว่า น่านน้ำแถบเกรตแบร์ริเออร์รีฟ คือ แถบตะวันตกเฉียงเหนือมีจำนวนปลาฉลามกลุ่มนี้มากกว่าน่านน้ำแถบตะวันออกเฉียงเหนือ ปะการังในแถบที่พบปลาฉลามกลุ่มนี้มากจะเจริญเติบโตมากขึ้นรวมถึงการฟื้นตัวจากภาวะปะการังฟอกขาวก็เร็วกว่าด้วย
ปลาแปบหางดอก เป็นปลาขนาดเล็กมีความยาวไม่เกิน 4-6 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดเล็ก กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร พบในแหล่งน้ำและหนองบึงทั่วประเทศไทย แต่พบได้ไม่บ่อยนัก นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ปลาช่อนทะเล ในวัยเจริญพันธุ์มีหางแบบเว้าลึก หรือแบบเสี้ยวพระจันทร์ ส่วนของครีบมีสีน้ำตาลเข้ม เป็นปลาที่ไม่มีถุงลมมีลักษณะคล้ายปลาเหาฉลาม (Echeneidae) แต่ไม่มีแผ่นเกาะด้านหลัง มีลำตัวที่แข็งแรง และมีส่วนหางที่พัฒนาดีกว่า โดยส่วนหางพัฒนาจากกลมมนเป็นเว้าลึกในตัวเต็มวัย ในปลาช่วงวัยรุ่นมีแถบสีขาวและดำชัดเจน เป็นมีพฤติกรรมชอบอาศัยอยู่บริเวณผิวน้ำ ชอบอยู่เดี่ยว ๆ ยกเว้นในช่วงผสมพันธุ์จะมารวมกันตามแนวหิน ซากปรักหักพัง ท่าเรือ แนวก่อสร้าง บางครั้งยังอพยพไปปากแม่น้ำและป่าชายเลนเพื่อหาสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ กินเป็นอาหาร
วางไข่บริเวณผิวน้ำ โดยเป็นไข่ลอยขนาดเล็ก 0.12 มิลลิเมตร ล่องลอยเป็นอิสระตามกระแสน้ำจนกว่าจะฟักเป็นตัว ลูกปลาวัยอ่อนมีสภาพเหมือนแพลงก์ตอน ซึ่งในช่วงสัปดาห์แรกจะยังไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ ต้องรอจนกว่าตาและปากได้พัฒนาให้สมบูรณ์ขึ้น ในตัวผู้จะสมบูรณ์เพศเมื่ออายุ 2 ปี ส่วนในตัวเมียจะสมบูรณ์เพศเมื่ออายุ 3 ปี มีอายุขัยประมาณ 15 ปี หรือมากกว่านั้น การผสมพันธุ์วางไข่จะรวมกลุ่มบริเวณชายฝั่ง ในช่วงเดือนเมษายน-กันยายน ซึ่งใช้เวลาประมาณ 1-2 สัปดาห์
ปลากะพงผี มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 75 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เป็นฝูง มักพบในแนวปะการังในที่ลึก โดยปลาขนาดเล็กมักว่ายอยู่ตามหน้าหิน กินปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กไปเป็นอาหาร
ปลาซิวหางกรรไกร จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งในสกุลนี้ เนื่องจากสามารถโตเต็มที่ได้ 15 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ กินพืชน้ำและแพลงก์ตอนสัตว์น้ำเป็นอาหาร รวมถึงแมลงขนาดเล็กด้วย ในประเทศไทยพบได้ที่ แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำโขง และภาคใต้ ในต่างประเทศพบได้เรื่อยไปจนถึงคาบสมุทรมลายู, เกาะบอร์เนียว และเกาะสุมาตรา
ปลาโนรีเทวรูป มีความยาวเต็มที่ประมาณ 22 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในแถบอินโด-แปซิฟิก ในน่านน้ำไทยจะได้พบในด้านทะเลอันดามัน ในต่างประเทศ พบได้กว้างขวางมาก ตั้งแต่ มหาสมุทรอินเดีย, อ่าวแคลิฟอร์เนีย, อเมริกาใต้, ฮาวาย, ทะเลญี่ปุ่น, ไมโครนีเซีย, แอฟริกา หากินอยู่ตามแนวปะการังเช่นเดียวกับปลาผีเสื้อ และสามารถหากินได้ลึกถึงหน้าดินในความลึกถึง 182 เมตร ซ้ำยังมีพฤติกรรมออกหากินในเวลากลางวันเช่นเดียวกัน แต่เป็นปลาที่มักอาศัยอยู่ตามลำพังหรือไม่ก็เป็นคู่หรือเป็นฝูงเล็ก ๆ โดยกินฟองน้ำเป็นอาหารหลัก และสัตว์น้ำทั่วไปขนาดเล็ก
Latimeria ตาของปลาซีลาแคนท์มีความสามารถตอบสนองได้ไวมากและมีแผ่นเนื้อเยื่อ ทาเปตุ้ม ลูซิดุ้ม ที่สามารถสะท้อนแสงไปที่เรตินาของดวงตาทำให้เพิ่มความสามารถในการมองเห็นได้ ปลาซีลาแคนท์จะไม่ออกหากินในช่วงเวลากลางวันเนื่องจากการตอบสนองต่อแสงของดวงตา ในเรตินาของปลาซีลาแคนท์ยังมีเซลล์รับแสงรูปแท่งจำนวนมากที่ช่วยทำให้สามารถมองเห็นได้ในแสงสลัว ๆ ซึ่งรวมถึงเซลล์รูปแท่งและแผ่นเนื้อเยื่อ ทาเปตุ้ม ลูซิดุ้ม ช่วยให้ปลามองเห็นได้ดีในน้ำที่มืดสนิท
ปลาซีลาแคนท์หากินด้วยการล่าสัตว์จำพวกปลาหมึก ปลาไหล ฉลามขนาดเล็ก และปลาอื่น ๆ ที่พบในแนวปะการังน้ำลึกและบริเวณไหล่ฐานภูเขาไฟ พบว่าปลาซีลาแคนท์สามารถว่ายน้ำในแนวที่ส่วนหัวทิ่มลง ว่ายถอยหลัง หรือพลิกส่วนพุงขึ้นเพื่อหาตำแหน่งเหยื่อของมัน ซึ่งน่าจะเพื่อเป็นการใช้ต่อมที่อยู่บริเวณหัวด้านหน้าของมันรับสัญญาณสนามไฟฟ้าจากเหยื่อ นักวิทยาศาสตร์สงสัยว่าเหตุผลหนึ่งที่ปลานี้ประสบผลสำเร็จก็คือมันสามารถลดอัตราการเผาผลาญอาหารด้วยการจมลงไปที่ระดับน้ำลึก ๆ และลดความต้องการอาหารในลักษณะของการจำศีล
พืดหินปะการัง การเจริญเติบโตของแนวปะการังเป็นไปอย่างช้า ๆ ในแต่ละปี ปะการังบางชนิดอาจเพิ่มขนาดของตนเองขึ้นมาได้เพียง 2-5 เซนติเมตรเท่านั้น ซึ่งกว่าที่ปะการังจะสร้างตนเองจนแข็งแรงเป็นแนวพืดได้ต้องใช้เวลานับหมื่น ๆ ปี โดยแนวปะการังที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก คือ เกรตแบร์ริเออร์รีฟ ทางตอนเหนือของออสเตรเลีย ที่มีเนื้อที่กว้างขวางกว่า 1,562 ไมล์ (2,500 กิโลเมตร) มีแนวปะการังมากกว่า 2,900 แนว ซึ่งได้รับการประกาศให้เป็นมรกดกโลกทางธรรมชาติ และแนวปะการังที่มีขนาดใหญ่อีกแห่งหนึ่งของโลก คือ สามเหลี่ยมปะการัง ที่ครอบคลุมพื้นที่ระหว่างน่านน้ำของฟิลิปปินส์ เช่น อุทยานธรรมชาติปะการังตุบบาตาฮา, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, ปาปัวนิวกินี, หมู่เกาะโซโลมอน และติมอร์เลสเต คิดเป็น 1 ใน 3 ของแนวปะการังที่มีอยู่ในโลก และมีความหลากหลายของชนิดปลาที่อาศัยอยู่ในแนวปะการังคิดเป็นร้อยละ 35 ของปลาที่อาศัยในแนวปะการังทั้งหมดทั่วโลก
ปลาดุกยักษ์ทะเลสาบบิวะ ปลาดุกยักษ์ทะเลสาบบิวะ เป็นปลากินเนื้อ ล่าปลาและกบตลอดจนสัตว์น้ำประเภทต่าง ๆ กินเป็นอาหาร ออกหากินในเวลากลางคืน โดยใช้เส้นข้างลำตัวเป็นเสมือนเส้นประสาทตรวจสอบความเคลื่อนไหวเช่นเดียวกับปลาหนังชนิดอื่น และเป็นปลาที่อายุยืนได้มากกว่า 50 ปี และยังเพิ่มขนาดขึ้นเรื่อย ๆ ตามอายุด้วย ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำบิวะ ซึ่งตั้งอยู่ริมทะเลสาบบิวะ มีการแสดงปลาดุกยักษ์ทะเลสาบบิวะขนาดใหญ่หลายตัวซึ่งจับได้ตั้งแต่ยังเป็นปลาเล็ก ๆ ในทะเลสาบไว้ด้วย
ปลาหมอสีเลบโตโซม่า จัดเป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวเต็มที่ประมาณ 5-6 นิ้ว โดยเฉลี่ยประมาณ 3.5 นิ้ว จัดเป็นปลาที่มีนิสัยรักสงบ มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ตั้งแต่หลักร้อยจนถึงหลักพัน มีรูปร่างเรียวยาว ตากลมโต ปลายปากยาว ตัวผู้มีสีสันที่สดใสสวยงาม มักมีสีต่าง ๆ เช่น ฟ้า, เหลือง, ดำ, ม่วง หรือมีเหลือบสีขาว และมีการพัฒนาการของสีตามช่วงวัย มักอาศัยอยู่ตามโขดหินหรือตามหลีบซอกของวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ หากินบริเวณกลางน้ำและผิวน้ำ กินอาหารจำพวก แพลงก์ตอนและสัตว์น้ำขนาดเล็กที่ลอยตามกระแสน้ำ
ปลาหมอสีไซไพรโครมิส จัดเป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวเต็มที่ประมาณ 5-6 นิ้ว โดยเฉลี่ยประมาณ 3.5 นิ้ว จัดเป็นปลาที่มีนิสัยรักสงบ มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ตั้งแต่หลักร้อยจนถึงหลักพัน มีรูปร่างเรียวยาว ตากลมโต ปลายปากยาว ตัวผู้มีสีสันที่สดใสสวยงาม มักมีสีต่าง ๆ เช่น ฟ้า, เหลือง, ดำ, ม่วง หรือมีเหลือบสีขาว และมีการพัฒนาการของสีตามช่วงวัย มักอาศัยอยู่ตามโขดหินหรือตามหลีบซอกของวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ หากินบริเวณกลางน้ำและผิวน้ำ กินอาหารจำพวก แพลงก์ตอนและสัตว์น้ำขนาดเล็กที่ลอยตามกระแสน้ำ
ปลาโบว์ฟิน ปลาโบว์ฟินอาศัยอยู่บริเวณแม่น้ำมิสซิสซิปปีในตอนกลางของสหรัฐอเมริกาจนถึงรัฐเทกซัส ชอบอยู่บริเวณแหล่งน้ำที่ไหลเอื่อย ๆ มีพืชน้ำขึ้นเป็นแถบ ๆ และมีปลาเล็กต่าง ๆ ว่ายอยู่ การผสมพันธุ์มักจะตีแปลงพืชน้ำ แล้วน้ำพืชน้ำมาสร้างเป็นรัง ตัวผู้จะไล่ปลาอื่นไม่ให้เข้าไกล้ เมื่อได้ลูกปลาแล้ว ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายเลี้ยงลูก โดยลูกปลาจะกินแพลงตอนเป็นอาหาร ตัวผู้จะคอยดูแลลูกเป็นเวลา 9 สัปดาห์ มีรายงานว่าเคยทำร้ายสัตว์ใหญ่กว่าอย่าง มนุษย์ด้วย ถ้าเข้าไปในบริเวณรังสืบพันธุ์
หอยมือเสือ หอยมือเสือ เป็นทรัพยากรสัตว์น้ำที่มนุษย์นำมาใช้ประโยชน์ตั้งแต่สมัยโบราณมาแล้ว เนื้อของหอยมือเสือโดยเฉพาะกล้ามเนื้อยึดเปลือก เป็นอาหารซึ่งมีราคาแพง เป็นที่นิยมบริโภคในหลายประเทศ เปลือกใช้ทำเครื่องใช้, เครื่องประดับ รวมทั้งไข่มุก ซึ่งหอยมือเสือก็สามารถให้ได้เหมือนกัน และเป็นไข่มุกที่มีราคาแพงกว่าไข่มุกปกติธรรมดา เนื่องจากมีขนาดใหญ่และหาได้ยากมาก ส่วนหอยมือเสือขนาดเล็กนิยมนำมาเลี้ยงในตู้ปลาทะเลสวยงาม จึงทำให้หอยมือเสือถูกจับขึ้นมาใช้ประโยชน์มากจนเกินกำลังธรรมชาติจะทดแทนได้ทันในทุกแหล่งการแพร่กระจายจนกระทั่งอยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์ หรือบางชนิดถูกทำลายจนหมดไปจากบางแหล่ง จึงเป็นหนึ่งในจำนวนสัตว์น้ำที่ได้รับการขึ้นบัญชีในรายชื่อสัตว์และพืชที่ใกล้สูญพันธุ์หรือหายากในอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดของสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้จะสูญพันธุ์ หรือ CITES และจัดอยู่ในบัญชีสัตว์สงวนและคุ้มครองประเภท 2 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ของกฎหมายไทย
ในน่านน้ำไทยพบหอยมือเสืออยู่ทั้งในอ่าวไทยและทะเลอันดามัน พบทั้งหมด 5 ชนิด จำนวนประชากรหอยมือเสือในน่านน้ำไทยในปัจจุบันมีเหลืออยู่ไม่มาก เนื่องจากหอยมือเสือมีแหล่งอาศัยอยู่ตามแนวปะการังที่มีระดับน้ำไม่ลึกเพราะต้องอาศัยแสงสว่างในการดำรงชีพเพื่อให้สาหร่ายซึ่งอาศัยอยู่ในเนื้อเยื่อสามารถสังเคราะห์แสงได้จึงทำให้หอยมือเสือถูกจับขึ้นมาได้ง่าย ปัจจุบัน หอยมือเสือทุกชนิดได้มีการเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในประเทศไทย โดยชนิดแรกที่เพาะขยายพันธุ์ได้ คือ หอยมือเสือเล็บยาว ("T. squamosa") ส่วนชนิด หอยมือเสือยักษ์ ("T. gigas") ที่เป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุดนั้นไม่สามารถเพาะได้เนื่องจากหาพ่อแม่พันธุ์ไม่ได้
ปลาขี้ตังเบ็ดฟ้าอกขาว เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ตามแนวปะการัง กินสัตว์ขนาดเล็ก ๆ ที่เกาะตามโพรงหินและสาหร่าย เป็นปลาที่พบได้บ่อยในมหาสมุทรอินเดีย ในเขตน่านน้ำไทยพบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน
ปลาซิวสมพงษ์ ปลาเพศผู้รูปร่างลักษณะรูปร่างเรียวยาวและมีขนาดเล็กกว่าปลาเพศเมีย บริเวณลำตัวมีสีเหลืองส้มและลวดลายข้างลำตัวจะเข้มชัดเจนเมื่อใกล้ฤดูผสมพันธุ์ เพศเมียมีลักษณะรูปร่างป้อมมีสีซีดจางและลวดลายข้างลำตัวไม่ชัดเจน ข้อแตกต่างจะเห็นได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้นช่วงที่ปลาพร้อมจะวางไข่ ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 10.5 เซนติเมตร กินอาหารง่าย เป็นปลาที่ไม่ชอบอยู่นิ่ง ว่ายน้ำตลอดเวลา วางไข่โดยการแปะติดกับใบของพืชน้ำ ไข่จะฟักภายใน 30 ชั่วโมง แม่ปลาสามารถวางไข่ได้ประมาณ 8-10 ฟอง กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอนสัตว์และตัวอ่อนแมลงน้ำขนาดเล็ก
อาหาร การเตรียมอาหารที่มาจากสัตว์นั้นมักเกี่ยวข้องกับการฆ่า การผ่าท้อง การแขวน การแบ่งส่วน และการแปรสภาพซากสัตว์ ในประเทศพัฒนาแล้ว ขั้นตอนต่าง ๆ มักทำนอกบ้านในโรงฆ่าสัตว์ ซึ่งใช้เพื่อนำสัตว์ทั้งหมดผ่านกระบวนการการผลิตเนื้อสัตว์ ส่วนในระดับท้องถิ่น คนชำแหละเนื้ออาจทุบเนื้อขนาดใหญ่ให้เป็นชิ้นขนาดเล็ก แล้วห่อ นอกเหนือจากนี้ ปลาและอาหารทะเลอาจเตรียมเป็นชิ้นขนาดเล็กโดยพ่อค้าปลา อย่างไรก็ดี การชำแหละปลาอาจทำได้บนเรือประมงและแช่แข็งอาหารนั้นอย่างรวดเร็วเพื่อรักษาคุณภาพไว้
ปลาสร้อยนกเขาทะเล มีลำตัวป้อม แบนด้านข้าง สันหัวโค้งลาดลง รอบปากมีเนื้อนุ่ม ๆ ใต้คางมีรู 1-3 คู่ เกล็ดมีขนาดเล็กและเป็นแบบสาก พื้นลำตัวและอกมักมีสีฉูดฉาด ในปลาขนาดเล็กมักมีลายสีทึบพาดตามยาวหลายเส้นและมักแตกเป็นจุดเมื่อปลามีขนาดใหญ่ขึ้น ขอบแผ่นปิดเหงือกและในโพรงปากมักมีสีแดงส้ม ส่วนใหญ่พบ อาศัยอยู่ตามแนวปะการังใกล้ชายฝั่ง ในแถบอินโด-แปซิฟิก มีขนาดลำตัวตั้งแต่ 30-80 เซนติเมตร
เมื่อยังเป็นปลาขนาดเล็กจะมีพฤติกรรมการว่ายน้ำที่ไม่เหมือนปลาขนาดใหญ่ จะว่ายดีดดิ้น พริ้วไปมา เหมือนหนอนตัวแบน เชื่อว่าเป็นการเลียนแบบเพื่อเอาตัวรอดจากสัตว์นักล่าขนาดใหญ่
ปลาตะเพียนทราย มีขนาดความยาวประมาณ 6-12 เซนติเมตร มีพฤติกรรมรวมฝูงกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ตามแหล่งน้ำนิ่งที่มีพรรณไม้น้ำขึ้นหนาแน่น กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอน, สัตว์หน้าดินขนาดเล็ก และพืชน้ำ จัดเป็นปลาที่พบชุกชุมตามหนองบึง, ทะเลสาบ, อ่างเก็บน้ำ, ลำห้วย และแม่น้ำต่าง ๆ ในภาคกลาง, ภาคเหนือและภาคอีสานของประเทศไทย ในต่างประเทศพบได้ในลาว, เวียดนาม, มาเลเซีย จนถึงเกาะชวา ในอินโดนีเซีย
วาฬสีน้ำเงิน กินเคยและแพลงก์ตอนเป็นอาหาร แต่ก็อาจจะกินสัตว์น้ำขนาดเล็กเช่น ปลาขนาดเล็กเข้าไปด้วย สามารถดำน้ำลงไปหาอาหารได้ลึกถึง 150 เมตร และปกติจะดำน้ำนาน 30 นาที แต่มีบันทึกสูงสุดว่าดำได้นานถึง 50 นาที และพ่นน้ำได้สูงถึง 10 เมตร ทั้งนี้ วาฬสีน้ำเงินที่โตเต็มวัยกินเคยวันหนึ่งได้มากถึง 4 ตัน
ปลามีดโกน กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร นิยมเลี้ยงกันในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และเป็นปลาสวยงามปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว โดยกรมประมง ของประเทศไทย โดยเพาะขยายพันธุ์ในบ่อ ด้วยการให้กินแพลงก์ตอนสัตว์, เคย และโคพีพอด หลังจากฟักแล้ว ลูกปลาจะเริ่มเห็นตัวเมื่ออายุได้ 12-15 วัน จากนั้นจะย้ายลูกปลาไปไว้ในบ่ออนุบาลต่อไป และเปลี่ยนมาให้ลูกปลากินอาร์ทีเมีย เมื่อปลามีความยาวได้ราว 2 นิ้ว ก็จะกินเคยได้เหมือนปลาวัยโต แต่ลูกปลาที่ยังเล็กอยู่ คืออายุไม่เกิน 15 วัน จะมีการว่ายน้ำเหมือนกับปลาส่วนใหญ่ทั่วไป จนกระทั่งมีรูปร่างเหมือนปลามีดโกน จึงจะอยู่ในลักษณะหัวทิ่ม และเข้ามารวมฝูงกัน
ปลาสิงโต เป็นปลาที่มีความสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ปกติไม่บริโภคเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแนวปะการังหรือกองหินใต้น้ำ ในเขตอินโด-แปซิฟิก เป็นปลาที่กินกุ้งหรือปลาขนาดเล็กชนิดอื่นเป็นอาหาร ด้วยการกางครีบแล้วไล่ต้อนให้จนมุม แล้วใช้ปากฮุบกินไปทั้งตัว ขากรรไกรขยายออกถึงร้อยละ 40 นอกจากนี้แล้วครีบต่าง ๆ นั้นยังใช้สำหรับกางเพื่อขู่ศัตรูได้ด้วย นอกจากนี้แล้วปลาสิงโตยังถือเป็นปลาที่ฮุบกินอาหารได้เร็วมากจนตาเปล่าไม่อาจมองทัน ต้องใช้กล้องถ่ายภาพความเร็วสูงที่มีความเร็ว 2,000 เฟรม/วินาที จึงจะจับภาพทัน
ปลาจิ้มฟันจระเข้ใบสาหร่าย มีความยาวโดยประมาณ 6 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่ตามลำพัง โดยลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ เหนือกอสาหร่ายหรือหญ้าทะเลในพื้นทราย ในแนวปะการังที่มีหญ้าทะเลขึ้น กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร
แร้ง แร้ง จะแตกต่างไปจากนกในกลุ่มนี้คือ จะไม่ล่าเหยื่อหรือกินสัตว์ที่ยังมีชีวิตอยู่ เป็นอาหารได้ แต่จะกินเฉพาะซากสัตว์ที่ตายแล้ว อันเนื่องจากอุ้งตีนของแร้งนั้นไม่แข็งแรงพอที่จะขย้ำเหยื่อได้ เพราะได้วิวัฒนาการให้มีอุ้งตีนที่แบนและกรงเล็บที่เล็กสั้นเหมาะกับการอยู่บนพื้นดินมากกว่านกล่าเหยื่อจำพวกอื่น แร้งมีรูปร่างโดยรวมคือ ปีกกว้าง หางสั้น มีคอที่ยาว หัวเล็ก บริเวณต้นคอมีขนสีขาวรอบเหมือนสวมพวงมาลัย มีลักษณะเด่นคือ ขนที่หัวและลำคอแทบไม่มีเลยจนดูเหมือนโล้นเลี่ยน สันนิษฐานว่าคงเป็นเพราะพฤติกรรมการกินซากสัตว์ จึงไม่มีขนเพื่อไม่ให้เป็นที่สะสมของเชื้อโรค และเพื่อความสะดวกในการในการมุดกินซากด้วย มีลิ้นที่มีร่องลึกและเงี่ยงเล็ก ๆ หันไปทางด้านหลังเพื่อช่วยในการกินอาหารคำโต อีกทั้งแร้งยังมีกระเพาะพิเศษขนาดใหญ่ที่เก็บอาหารซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหลอดอาหาร รวมถึงในลำไส้รวมถึงกระเพาะของแร้งก็ยังมีกรดที่มีฤทธิกัดกร่อนสามารถฆ่าแบคทีเรียหรือจุลชีพอื่น ๆ ที่มีอยู่ในซากสัตว์ด้วย จึงทำให้แร้งสามารถกินซากเน่าเปื่อยได้โดยไม่เป็นอันตราย แต่กระนั้นแร้งก็ยังสามารถจับสัตว์ขนาดเล็ก เช่น แมลงหรือสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก เช่น กิ้งก่า, จิ้งจก หรือไข่นกชนิดอื่น กินเป็นอาหารในบางครั้งได้อีกด้วย
ปลาสลิดหินแขก มีความยาวเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร โดยเฉลี่ยประมาณ 15-20 เซนติเมตร เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงและอาศัยหากินสาหร่ายและสัตว์น้ำขนาดเล็ก ๆ ตามกองหินและแนวปะการัง
ปลาเลียหินกัมพูชา มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 11 เซนติเมตร พบตามแหล่งน้ำที่เป็นลำธารต้นน้ำและน้ำตกของลุ่มน้ำโขง หากินโดยดูดตะไคร่น้ำ, แพลงก์ตอน และแมลงน้ำเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน ลงมาถึงประเทศไทย นอกจากนี้ยังพบกระจายอยู่ในระบบแม่น้ำเจ้าพระยารวมถึงภาคใต้ในเขตจังหวัดนครศรีธรรมราช แต่พบมากที่สุดในลุ่มน้ำน่านในเขตอำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน โดยเฉพาะในแม่น้ำว้าและแม่น้ำมาง โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า "ปลาขึ้นนา" จากพฤติกรรมที่เมื่อวางไข่ขยายพันธุ์จะอพยพกันจากลำธารลงไปวางไข่กันในทุ่งนา จึงมักถูกจับมารับประทานบ่อย ๆ ด้วยเป็นปลาขนาดเล็กจึงสามารถบริโภคได้ทั้งตัว มีราคาซื้อขายสูงถึงกิโลกรัมละ 200 บาท ปัจจุบันภาควิชาการประมง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา น่าน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว
ไพโรโซม ไพโรโซม กินสาหร่ายขนาดเล็กที่ไม่สามารถมองได้ด้วยตาเปล่าเป็นอาหาร รวมถึงแพลงก์ตอน เป็นสัตว์ที่ไม่มีอันตรายต่อมนุษย์ แต่ทว่าสร้างความรำคาญให้แก่อุตสาหกรรมประมง โดยเฉพาะการประมงในสหรัฐอเมริกา เนื่องจากสามารถเกาะคลุมอุปกรณ์ประมงได้ ทำให้ไม่สามารถจับปลาได้ หากมีเป็นจำนวนมาก อาจต้องทำให้เรือประมงบางลำต้องย้ายที่ประมงหนี โดยบริเวณชายฝั่งของแคลิฟอร์เนียไม่เคยมีรายงานการพบไพโรโซมมาก่อนเลย จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2012 มีรายการการพบครั้งแรกในแม่น้ำที่รัฐแคลิฟอร์เนีย จนปัจจุบันมีพบตลอดความยาวตั้งแต่แคลิฟอร์เนียไปจนถึงอลาสกา โดยเฉพาะฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของอลาสกา ที่นั่น เรือประมงต้องหยุดทำการประมงเนื่องจากการแพร่ระบาดของไพโรโซม ทั้งนี้เชื่อว่าเป็นผลมาจากภาวะโลกร้อน
ปลาแปบควายไทพัส พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำและแหล่งน้ำขนาดใหญ่ทั่วประเทศไทย รวมถึงแม่น้ำโขง กินแพลงก์ตอนสัตว์และแมลงเป็นอาหารตามผิวน้ำ มีความยาวเต็มที่ประมาณ 18 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง มีการอพยพย้ายถิ่นเพื่อวางไข่ตามฤดูกาล เป็นปลาที่ชาวอีสานนิยมนำมาบริโภคกันทั้งปรุงสดหรือแปรรูปเป็นปลาร้าหรือปลาแห้ง ด้วยการจับโดยการใช้อวนหรือยกยอ
ปลาข้าวเม่า ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง กิน แมลงและแพลงก์ตอนสัตว์ และสัตว์น้ำขนาดเล็กรวมทั้งตะไคร่น้ำเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงอินโดนีเซีย และออสเตรเลีย มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 2-7 เซนติเมตร โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด พบในออสเตรเลีย คือ "P. gulliveri" ที่มีขนาดใหญ่ได้ถึงเกือบ 30 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ปลาหมอคิวปิโด มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 14 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำที่มีกระแสน้ำไม่แรงนัก พื้นท้องน้ำมีเศษซากใบไม้และอินทรียวัตถุทับถมกัน ทำให้มีสภาพน้ำเป็นกรดอ่อน ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ แถบประเทศเปรูจนถึงชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของประเทศบราซิล เช่น แม่น้ำอเมซอน, โอริโนโค และกายอานา ซึ่งปลาในแต่ละแหล่งน้ำอาจมีความแตกต่างกันบ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ ในลักษณะและสีสัน มีพฤติกรรมการหากินโดยกินสัตว์น้ำขนาดเล็กและแพลงก์ตอนตามพื้นน้ำ
ปลาสร้อยลูกกล้วย ปลาสร้อยลูกกล้วยอาศัยอยู่ทั้งในแหล่งนํ้านิ่งและแหล่งนํ้าไหล ไม่ว่าจะเป็นหนองบึงหรือแม่น้ำลำธารก็ตาม เป็นปลาที่มีชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงประมาณ 10–20 ตัวหรือมากกว่านั้น และมักพบรวมกับปลาสร้อยชนิดอื่น ๆ โดยจะอยู่บริเวณพื้นทรายหรือบริเวณน้ำตื้นใกล้ตลิ่งที่มีกองไม้ ท่อนไม้ ต้นหญ้า เพื่อหาอาหาร ซึ่งได้แก่ สัตว์หน้าดินขนาดเล็กและแพลงก์ตอนจำพวกพืช ตะไคร่น้ำ และไรน้ำ
ปลาก้างพระร่วง ปลาก้างพระร่วงอาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่จำนวน 100 ตัวขึ้นไป ชอบเกาะกลุ่มในแหล่งน้ำไหล โดยจะลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ และหันหน้าสู้กระแสน้ำไปในทิศทางเดียวกันหมด เป็นปลาขี้ตื่นตกใจมาก เมื่อตกใจจะว่ายกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง จากนั้นก็จะกลับมาเกาะกลุ่มตามเดิม อาหารได้แก่ แมลงน้ำขนาดเล็กและแพลงก์ตอนสัตว์
ปลาฉลามอาบแดด ปลาฉลามอาบแดดจัดอยู่ในอันดับ Lamniformes เช่นเดียวกับปลาฉลามขาว จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของโลกรองมาจากปลาฉลามวาฬ ปลาฉลามอาบแดดมีความยาวได้ถึง 10 เมตร เท่ากับรถโดยสารสองชั้นคันหนึ่ง (ขนาดโดยเฉลี่ย 8 เมตร) มีน้ำหนักมากถึงได้ 7 ตัน เท่ากับช้างสองเชือก มีลักษณะเด่น คือ มีลำตัวสีเทาออกน้ำตาล มีปลายจมูกเป็นรูปกรวย มีปากขนาดใหญ่ มีซี่กรองเหงือกสีแดงมีลักษณะเป็นซี่คล้ายหวีหรือแปรงที่พัฒนามาเป็นอย่างดีสำหรับกรองอาหาร มีริ้วเหงือกภายนอกตั้งแต่ส่วนบนหัวถึงด้านล่างหัว ซึ่งปลาฉลามอาบแดดจะใช้ซี่กรองเหงือกนี้ในการหายใจเอาออกซิเจนเข้าสู่ร่างกาย กรองกินแพลงก์ตอนสัตว์ต่าง ๆ ผ่านซี่กรองนี้เป็นอาหารเหมือนปลาฉลามวาฬ และปลาฉลามเมกาเมาท์ จัดเป็นปลาฉลามที่มีสมองขนาดเล็ก แต่ก็มีประสาทสัมผัสโดยเฉพาะประสาทการดมกลิ่นที่ดีเยี่ยมเหมือนปลาฉลามกินเนื้อชนิดอื่น
ปลาจิ้มฟันจระเข้ยักษ์ ปลาจิ้มฟันจระเข้ยักษ์ (; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ม้าน้ำและปลาจิ้มฟันจระเข้(Syngnathidae) วงศ์ย่อย 
Syngnathinae มีรูปร่างแปลกไปจากปลาทั่ว ๆ ไป กล่าวคือ มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายกิ่งไม้ สัณฐานเป็นเหลี่ยม เกล็ดได้เปลี่ยนรูปกลายเป็น แผ่นกระดูกแข็ง เป็นข้อรอบตัว จะงอยปากยื่นแหลม ปลายปากคล้ายปากแตร ไม่มีฟัน ใช้ปากดูดอาหาร ลำตัวมีสีน้ำตาลเขียว และมีลายดำเป็นวงทั่วตัว ว่ายน้ำเชื่องช้า อาหารได้แก่ แมลงน้ำ, ลูกกุ้ง, ลูกปลาขนาดเล็ก และแพลงก์ตอนสัตว์ มีความยาวประมาณ 16-47 เซนติเมตร
กั้งตั๊กแตนเจ็ดสี จัดอยู่ในวงศ์ Odontodactylidae เป็นกั้งที่มีสีสวย มักอยู่ตามพื้นทราย นอกเขตแนวปะการัง บางครั้งอาจพบได้ในเขตน้ำตื้น ส่วนใหญ่หลบซ่อนอยู่ในรูที่มีทางออกหลายทาง แต่บางครั้งอาจเดินอยู่บนพื้นเพื่อหาอาหาร ได้แก่ หอยฝาเดียว, กุ้ง, ปู หรือปลาขนาดเล็ก ตามีการพัฒนาสูงสุด จนถือได้ว่าเป็นสัตว์ที่มีระบบการมองเห็นที่ดีที่สุดในบรรดาอาณาจักรสัตว์โลก โดยดวงตากลมโตทั้งสองข้างนั้นสามารถกลอกกลิ้งไปมาได้อย่างเป็นอิสระ มีเซลล์รับแสงมากถึง 12 สี เมื่อเทียบกับตามนุษย์ที่มีเซลล์รับแสงเพียงแค่ 3 สีเท่านั้น นอกจากจะมองเห็นสีสันได้มากมายหลายเฉดสีแล้ว ยังสามารถรับรู้แสงโพลาไรซ์ได้อีกด้วย
และสามารถสแกนภาพได้ โดยใช้เส้นขนานกลางตาเพื่อเล็งเหยื่อ ก่อนใช้ขาคู่หน้าที่คล้ายกับกำปั้นหรือสันหมัดของมนุษย์ดีดไปอย่างแรง ลักษณะคล้ายตั๊กแตนตำข้าวจับเหยื่อ อาจใช้ดีดจนกระดองปูหรือเปลือกหอยแตกได้ หรือดีดเพื่อเกี่ยวกลับเข้ามา ซึ่งแรงดีดนี้รุนแรงมาก แม้แต่จะทำให้มนุษย์บาดเจ็บได้ หรือแม้กระทั่งกระจกตู้ปลาอาจแตกด้วยแรงดีดเพียงครั้งเดียว เพราะเป็นสัตว์ที่มีแรงในการดีดหนักกว่าน้ำหนักของตัวเองมากกว่า 1,000 เท่า ในอัตราความเร็ว 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (เร็วกว่ากระสุนขนาด .22 มิลลิเมตร) และยังสามารถดีดได้มากถึง 50,000 ครั้งโดยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด เนื่องจากโครงสร้างภายในของขาคู่หน้านั้นมีลักษณะเป็นชั้น ๆ ที่ซับซ้อน บริเวณที่รับแรงกระแทกโดยตรง ประกอบด้วยไฮดรอกซิลอะพาไทต์แบบผลึกที่พบมากในกระดูกและฟันของมนุษย์ จึงทำให้ผิวชั้นนี้มีสมบัติทนทานต่อแรงกดอัดได้ดี อีกทั้งที่อยู่ด้านในมีลักษณะซ้ำ ๆ ของชั้นเส้นใยไคตินที่มีสมบัติด้านความแข็งตึง (ความสามารถในการรักษารูปร่าง) ต่ำ ซึ่งพบมากในโครงสร้างภายนอกของสัตว์ครัสเตเชียน มีการจัดเรียงตัวในลักษณะวนเป็นเกลียวและเติมเต็มด้วยสารอนินทรีย์ชนิดอสัณฐานที่โครงสร้างของสสารไม่เป็นผลึกอยู่ระหว่างกลาง ทำหน้าที่เป็นตัวดูดซับแรงกระแทกที่เกิดจากการจู่โจม ส่วนชั้นที่มีลักษณะเป็นลายริ้ว ๆ เป็นเส้นใยไคตินมีหน้าที่ห่อหุ้มขาคู่หน้าทั้งหมดเพื่ออัดองค์ประกอบอนินทรีย์ต่าง ๆ ให้อยู่ภายในระยางค์เพื่อป้องกันการบาดเจ็บได้เป็นอย่างดีอีกด้วย ซึ่งลักษณะทางกายภาคที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้เป็นต้นแบบให้นักวิทยาศาสตร์แห่งมหาแคลิฟอร์เนีย, ริเวอร์ไซด์ ร่วมกับมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และมหาวิทยาลัยเพอร์ดู ของสหรัฐอเมริกาใช้ศึกษาเพื่อพัฒนาการสร้างวัสดุที่มีความแข็งแกร่งสูงแต่น้ำหนักเบา โดยเลียนแบบจากโครงสร้างอันนี้
ปลาฉลามหัวค้อน ปลาฉลามหัวค้อน มีนิสัยชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงประมาณ 10-20 ตัว พบกระจายพันธุ์อยู่ในทะเลแถบอบอุ่นทั่วทุกมุมโลก เป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว มีขนาดลำตัวตั้งแต่ไม่เกิน 1.5 เมตร จนถึง 6 เมตร ชอบกินอาหารจำพวก ปลากระดูกแข็งขนาดเล็กกว่า รวมถึงปลากระเบนซึ่งเป็นปลากระดูกอ่อนเหมือนกันด้วย นอกจากนี้ยังชอบกิน หมึก, กุ้ง, ปู และหอย รวมทั้งอาจล่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเลขนาดใหญ่ เช่น โลมาหรือแมวน้ำ ได้ด้วยในบางชนิด โดยมักว่ายหากินตั้งแต่แนวปะการังไปจนถึงใต้ท้องทะเลลึกกว่า 275 เมตร ชอบว่ายน้ำโดยไม่หยุดไปมาตลอด ซึ่งสามารถว่ายน้ำได้ระยะไกล ๆ ในวันหนึ่ง ๆ โดยมีความเร็วในการว่ายประมาณ 40 กิโลเมตร/ชั่วโมง มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 25 ปี
วงศ์ย่อยปลาแรด เป็นปลาที่กินได้ทั้งพืชและสัตว์ แต่จะกินพืชเป็นอาหารหลัก นิสัยก้าวร้าวพอสมควร และเป็นปลาที่มีความสามารถพิเศษคือ สามารถฮุบอากาศจากผิวน้ำได้โดยตรง เนื่องจากมีอวัยวะพิเศษที่อยู่ในช่องเหงือกช่วยในการหายใจ อีกทั้งยังสามารถเก็บความชื้นไว้ได้เมื่อถูกจับพ้นน้ำ มีขนาดโตเต็มที่ราว 90 เซนติเมตร ในชนิด "Osphronemus goramy" ซึ่งนับว่าเป็นปลาในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) ที่ใหญ่ที่สุด
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน ในเทอม 2 เธอได้เข้าร่วมขบวนการ “สี่อภินิหาร” ของกัปตันเจ และได้รับการฝึกฝนจากกัปตันเจ ทำให้เธอสามารถควบคุมท่า “พายุนิน่า” ได้สำเร็จ
กาละแมร์ เป็นตัวการ์ตูนที่อยู่ในเรื่อง “โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน” ทั้งชื่อและนิสัยเอาแบบมาจาก “พัชรศรี เบญจมาศ” ซึ่งเป็นพิธีกรรายการ “ผู้หญิงถึงผู้หญิง”
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน ปุ้ย (Pui) เป็นตัวการ์ตูนจากเรื่อง “โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน” ทั้งชื่อและนิสัยเอาแบบมาจาก “พิมลวรรณ หุ่นทองคำ” ซึ่งเป็นพิธีกรรายการ “ผู้หญิงถึงผู้หญิง”
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน ในเทอม 2 เธอได้เข้าร่วมในขบวนการ “สี่อภินิหาร” ของกัปตันเจ
ไก่จัง (Kai) เป็นตัวการ์ตูนที่อยู่ใน “โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน” ทั้งชื่อและนิสัยเอาแบบมาจาก “มีสุข แจ้งมีสุข” ซึ่งเป็นพิธีกรรายการ “ผู้หญิงถึงผู้หญิง”
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน เธอมีความสามารถพิเศษอย่างหนึ่งคือ “พลังเนตรสลายใจ” เวลาที่ใครสบตากับเธอจะทำให้เกิดเคลิบเคลิ้ม และทำตามคำพูดของเธอทุกอย่าง ด้วยพลังนี้นี่เองทำให้เธอได้เข้าร่วมขบวนการ “สี่อภินิหาร” ของกัปตันเจ แต่ว่าในเทอม 2 เธอติดละครเรื่อง “เจ้าหญิงโซอิน” ทำให้เธอใช้พลังนี้ไม่ได้ดั่งใจ
นิน่า เป็นตัวการ์ตูนจากเรื่อง “โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน” ทั้งชื่อและนิสัยเอาแบบมาจาก “กุลนัดดา ปัจฉิมสวัสดิ์” ซึ่งเป็นพิธีกรรายการ “ผู้หญิงถึงผู้หญิง”
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน หลังจากที่ออกอากาศในประเทศไทยมาระยะหนึ่ง "โฟร์แองจี" ก็ได้ออกอากาศที่ต่างประเทศ โดยทาง ""แชนแนลเจ"" (Canal J) ซึ่งเป็นฟรีทีวีช่องรายการสำหรับเด็กอันดับหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส ได้ติดต่อซื้อลิขสิทธิ์ไปฉายที่ฝรั่งเศส รวมถึงประเทศในแถบยุโรปอย่าง ประเทศเบลเยียม และ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน ในเทอมที่ 3 โฟร์แองจีได้ฝันพบกับมนุษย์หิมะ และบอกว่าต้องตามหาโน้ตทั้งเจ็ดที่หายไปจากกล่องดนตรีให้พบเพื่อหยุดความพิโรธของเทพกาย่า
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน "โฟร์แองจี" เป็นชื่อกลุ่มที่ประกอบด้วยเด็กหญิง 4 คน ได้แก่ ปุ้ย ไก่จัง นิน่า และ กาละแมร์ ตัวละครทั้ง 4 นี้ได้ถอดแบบมาจากพิธีกรรายการ “ผู้หญิงถึงผู้หญิง” ซึ่งเป็นรายการที่ออกอากาศทางช่อง 3 โดยตัวละครแต่ละตัวจะใช้ชื่อเล่นของพิธีกรแต่ละคน อุปนิสัยของตัวละครก็เช่นกัน ล้วนแต่มีที่มาจากพิธีกรทั้ง 4 คนด้วย
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน นิน่าเป็นเด็กหญิงชั้นประถม หนึ่งในสมาชิกของ “โฟร์แองจี” เธอมีนิสัยเรียบร้อย มีความรับผิดชอบสูง ทำให้เธอได้รับความไว้วางใจจากครูและเพื่อนๆให้เป็นหัวหน้าห้อง เธอมีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่งก็คือ เวลาได้ยินเสียงเพลงประเภทเพลงเต้น เธอจะไม่สามารถควบคุมตัวเองไว้ได้ และได้เกิดท่า “พายุนิน่า” ซึ่งเป็นท่าที่เธอหมุนตัวด้วยความเร็วสูง ถ้าหากไปถูกใครหรือถูกอะไรเข้า ก็จะทำความเสียหายให้เกิดขึ้นได้ แต่ถ้าเป็นเพลงช้าจะไม่เป็นไร
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน ในเทอมแรก ปุ้ย ไก่จัง นิน่า และกาละแมร์ ได้มาเจอกันระหว่างทางไปโรงเรียนประถมแองเจิล แต่ไม่สามารถเข้าโรงเรียนได้เนื่องจากมาสาย ทำให้ทั้งสี่ต้องหาวิธีที่จะเข้าไปในโรงเรียนโดยไม่ถูกครูใหญ่ลงโทษ ทั้งสี่คนได้อยู่ห้องเดียวกัน และได้เป็นเพื่อนกันในเวลาต่อมา จึงเกิดความคิดที่จะรวมกลุ่มและได้ตั้งชื่อกลุ่มของตัวเองว่า “โฟร์แองจี”
ในเทอม 2 “พ่อมดดูฮู” ต้องการจะทำลายโลก ทำให้ “กัปตันเจ” ซึ่งเป็นมนุษย์จากดาวอังคารคนสุดท้ายที่รอดพ้นจากการทำลายล้างของพ่อมดดูฮู ได้เข้ามาแฝงตัวในโลกมนุษย์ โดยแฝงมาเป็นครูในโรงเรียนประถมแองเจิล ใช้ชื่อว่า “นายดนุพร แก้วจาน” หรือ “ครูแจ้” และคอยขัดขวางพ่อมดดูฮูไม่ให้ทำลายโลก แต่ระหว่างการต่อสู้ เข็มขัดที่เป็นแหล่งกำเนิดพลังของเขาเกิดชำรุด เขาจึงรวบรวม “โฟร์แองจี” มาช่วยต่อสู้ด้วยและตั้งชื่อขบวนการว่า “สี่อภินิหาร” ฉะนั้นในเทอมนี้ ปุ้ย ไก่จัง นิน่า และกาละแมร์ จึงต้องเข้าร่วมขบวนการสี่อภินิหาร
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน บุคลิกที่เด่นของนิน่าอีกอย่างก็คือ เธอใช้ผ้าพันคอที่มีสีหลากสี ซึ่งเป็นตัวละครเพียงตัวเดียวที่พันคอด้วยผ้าแบบนี้
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน สำหรับฝรั่งเศส หลังจากซื้อลิขสิทธิ์ไปออกอากาศ ก็ได้ใช้ชื่อเรื่องว่า "KaNiKaZo, Super Angies" โดยทำการเปลี่ยนชื่อตัวละครหลายตัว ชื่อ KaNiKaZo (กานิกาโซ) มาจากชื่อตัวย่อของตัวละครที่ได้รับการเปลี่ยนชื่อแล้ว ได้แก่ Kamille เปลี่ยนมาจากไก่จัง, Ninon มาจากนิน่า, Kapucine มาจากกาละแมร์ และ Zoé มาจากปุ้ย เป็นคำที่โฟร์แองจีแสดงอาการดีใจ ซึ่งผิดกับทางของไทยจะใช้คำว่า "กานิกาปู้" (KaNiKaPu) มาจากตัวหน้าที่สะกดเป็นอังกฤษของชื่อ ไก่จ้ง (Kai) ,นิน่า (Nina) ,กาละแมร์ (Kalamare) และ ปุ้ย (Pui)
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน ปุ้ยเป็นเด็กหญิงชั้นประถม หนึ่งในสมาชิกของ “โฟร์แองจี” มีนิสัยตระหนี่ ชอบเก็บของต่างๆ รวมทั้งของที่เขาทิ้งแล้วมาไว้ในกระเป๋าของตัวเอง เธอมีกระเป๋าใบหนึ่งชื่อว่า “กระเป๋าเก็บตก” สามารถเก็บของได้ทุกอย่าง ไม่ว่าของนั้นจะใหญ่แค่ไหนก็ตาม ด้วยนิสัยที่มีความเป็นผู้ใหญ่สูง ทำให้ถูกเพื่อนร่วมกลุ่มล้อว่าเหมือนป้า และชอบเรียกเธอว่า “ป้าปุ้ย”
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน ไก่จังเป็นเด็กหญิงชั้นประถม หนึ่งในสมาชิกของ “โฟร์แองจี” เธอมีนิสัยเรียบร้อย อ่อนหวาน ในเทอมแรกเธอกลัวตุ๊กตาหมีเป็นที่สุด เพราะตอนเป็นเด็กเล็กเคยถูกตุ๊กตาหมีตัวใหญ่หล่นทับ เวลาเจอตุ๊กตาหมีมักจะเป็นลม แต่ในเทอม 2 ความกลัวตุ๊กตาหมีได้หายไปเพราะถูกหมีแพนด้าช่วยเอาไว้ ทำให้เธอคิดว่าหมีไม่ได้น่ากลัวอะไร
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน กาละแมร์เป็นเด็กหญิงชั้นประถม หนึ่งในสมาชิกของ “โฟร์แองจี” เธอมีนิสัยกระด้าง ไม่เรียบร้อย ชอบใช้กำลัง ชอบพูดเสียงดัง ไม่เกรงกลัวใคร ถือว่าเป็นตัวละครที่เป็นตัวเด่นตัวหนึ่งของโฟร์แองจี เวลาเรียนชอบหลับ ทำให้ได้คะแนนสอบไม่ค่อยดี เธอมีลักษณะอย่างหนึ่งที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนว่าเป็นปมด้อย ก็คือ ผิวของเธอนั้นคล้ำ ทำให้ถูกหลายคนล้อ แต่ว่ากาละแมร์มีความสามารถพิเศษ เธอสามารถเปล่งเสียงออกมาเป็นตัวอักษรที่แข็งได้ และใช้ความสามารถนี้เป็นอาวุธ จนถูกกลุ่ม X-4 ล้อว่า “ยายเสียงแข็ง”
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน เริ่ม 19 พฤศจิกายน 2553 ทาง ช่อง 3 ทุกวันศุกร์ เวลา 18.00 น. — 18.30 น. และจะมีการออกอากาศเพียง 5 สัปดาห์จบเท่านั้น
โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน ในเทอม 2 เธอได้เข้าร่วมขบวนการ “สี่อภินิหาร” ของกัปตันเจ โดยที่กัปตันเจไม่อยากรับเข้าเป็นสมาชิก แต่ด้วยลูกตื้อของกาละแมร์ที่ต้องการเข้ากลุ่มให้ได้ กับทั้งความสามารถที่เพิ่มขึ้น ทำให้กัปตันเจต้องยอมให้เธอเข้าร่วมขบวนการด้วย
พัชรศรี เบญจมาศ นอกจากนี้ พัชรศรียังได้เป็นต้นแบบให้กับการ์ตูนแอนิเมชั่นเรื่อง "โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน" ที่นำบุคลิกของทั้ง 4 สาวจากรายการผู้หญิงถึงผู้หญิงมาเป็นแบบให้กับตัวการ์ตูน และยังเป็นผู้พากย์บรรยายตอนต้นและตอนจบของการ์ตูนในแต่ละตอนอีกด้วย อีกทั้งยังได้ไปปรากฏตัวในวรรณกรรมไทยเรื่อง The White Road Spirit II วรรณอันดับ 1 Sci-Fi Fantasy เมืองไทย ของ ดร.ป๊อป ในบทตัวละคร"แมร์"ปี 2540-2543 ได้เป็นเป็นพิธีกรรายการ"ดูหนังฟังเพลง" กับ "สีสันบันเทิง" อ่านข่าวช่วง"เมืองไทยวันนี้" และ "เช้านี้ที่ช่อง 3" เป็นผู้ดำเนินรายการวิทยุช่วง WOMAN"S Today ของคลื่นผู้หญิงวันเสาร์-อาทิตย์
โอซนยอ จอนฮโยซอง เดบิวเข้าสู่วงการเพลงในฐานะหัวหน้าวง SECRET (จอนฮโยซอง ซงจีอึน ฮันซอนฮวา จิงเกอร์) โดยก่อนหน้านั้นเรียกได้ว่าเธอก็เคยมีกลุ่มแฟนกลับเป็นของตัวเองแล้ว เนื่องจากความสามารถและนิสัยส่วนตัวอันแสนน่ารัก
เอี้ยก้วย ในด้านความรักนั้น เอี้ยก้วยถูกยกย่องให้เป็นบุรุษที่มีจิตใจมั่นคง รักมั่นต่อเซียวเหล่งนึ่งคนเดียว ตลอดทั้งเรื่องเอี้ยก้วยได้พานพบกับสตรีที่งดงามมากมาย แต่ละคนล้วนมีเสนห์แตกต่างกันไป บ้างก็เป็นสาวเรียบร้อยน่าทะนุถนอม บ้างก็เป็นสาวซนแก่นแก้ว บ้างก็แสนดี บ้างก็สง่าน่าเลื่อมใส
ไอดอลลิ่ง!!! ในปี พ.ศ. 2553 ไอดอลลิ่ง!!! ได้กลับมารวมวงกันอีกครั้งนึง และออกผลงานซิงเกิลที่ 11 "เอส.โอ.ดับเบิ้ลยู เซนส์ ออฟ วันเดอร์" โดยซิงเกิลนี้ ยังได้เป็นเพลงประกอบ การ์ตูนเแอนิเมชัน “แฟรี่ เทล” อีกด้วย หลังจากนั้นได้ออกผลงานอัลบั้มที่3 ที่มีชื่อว่า "ซันไรส์" และจากนั้นไม่นานก็มีการรับสมาชิกรุ่นที่สี่ อีก 5 คน ทำให้สมาชิกทั้งหมดมี 20 คน โดยซิงเกิลเปิดตัวของรุ่นที่สี่คือ ซิงเกิลที่ 12 “เมนิ วะ อาโอบะ ยามะโฮโตะโตะงิสุ ฮัทสึโค้ย” และ ซิงเกิลที่ 13 “พูวไซด์ ไดซาคุเซน” ในเวลาต่อมา
แคลนนาด (วิชวลโนเวล) แรกจำหน่าย ฉบับเล่นบนคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลนั้นขายดีเป็นอันดับหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ในเวลาต่อมาก็ติดอันดับเกมห้าสิบเกมที่ขายดีที่สุดในประเทศอีกหลายครั้ง เกมนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นสื่ออื่น ๆ อีกจำนวนมาก ได้แก่ มังงะสี่ชุด ชุดแรกลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร "คอมิกรัช (Comic Rush)" ชุดสองลง "คอมิกดิจิ + (Comi Digi +)" ชุดสามลง "เด็งเงะกิจีส์แมกาซีน (Dengeki G's Magazine)" และชุดสี่ลง "แดรก็อนเอจเพียวร์ (Dragon Age Pure)" นอกจากนี้ ยังมีประชุมการ์ตูน ไลท์โนเวล สมุดภาพ ละครเสียง และอัลบัมเพลงอีกหลายชุด ต่อมาบริษัทโทเอแอนิเมชัน (Toei Animation) ดัดแปลงเป็นอนิเมะโรง เข้าฉาย ณ วันที่ 15 กันยายน 2550 เป็นวันแรก และบริษัทเกียวโตแอนิเมชัน (Kyoto Animation) ดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์จำนวนสองฤดูกาล สี่สิบเจ็ดตอน กับโอวีเอ (original video animation) อีกสองตอน เผยแพร่ในระหว่างปี 2550 ถึง 2553 ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอันมากทั้งในประเทศและต่างประเทศ
แสนซนค้นรัก แสนซนค้นรัก เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวแฟนตาซี-คอมเมดี เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2556 เวลา 17.45 - 18.45 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) บทประพันธ์โดย ดาวลูกไก่ กำกับการแสดงโดย ปกาสิต กิ่งศักดิ์เรื่องย่อละครเรื่องแสบซนค้นรัก
จ้าว หย่าจือ เธอเกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 ที่เกาลูน ในประเทศฮ่องกง ในวัยเยาว์เธอเป็นเด็กที่ไม่เรียบร้อยทั้งซุกซนมากและชอบปีนป่ายต้นไม้ ซึ่งไม่มีวีแววว่าโตขึ้นมาจะเป็นสาวเรียบร้อยอ่อนหวานอย่างที่เห็นเลยแม้แต่น้อย และไม่มีใครรู้เลยเด็กสาวแสนซน ผู้นี้จะใฝ่ฝันอยากจะเป็นแอร์โฮสเตส สาวในอนาคต
โอซนยอ สมาชิก T-ARA คือ จียอน (JI YEON), อึนจอง (EUN JUNG), ฮโยมิน (HYO MIN), จีวอน (JI WON) และ จีแอ (JI AE) รวมทั้งหมด 5 สาวที่มาพร้อมกับความสดใสท่ามกลางความสาวอย่างเต็มตัว
พระเจ้านันทบุเรง นันทบุเรงประสูติเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1535 ณ พระราชวังตองอู พระราชบิดาคือขุนพลบุเรงนอง ซึ่งภายหลังขึ้นเป็นพระเจ้าหงสาวดี พระราชมารดาคือเจ้าหญิงตะเกงจี (Thakin Gyi) ซึ่งต่อมาคือพระนางอตุลสิริมหาราชเทวี พระอัครมเหสีกรุงหงสาวดี พระมาตุลาคือพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้แห่งหงสาวดี และพระเจ้าตาคือพระเจ้าเมงจีโยแห่งตองอู และพระเชษฐภคินีเป็นอัครมเหสีกรุงอังวะ ด้วยความสัมพันธ์ทางเครือญาติเหล่านี้ นันทบุเรงจึงทรงมีเชื้อสายราชวงศ์แห่งอาณาจักรพุกามและอาณาจักรปีนยะ นอกจากนี้ พระองค์ยังน่าจะทรงมีเชื้อไทใหญ่ด้วย
นิสสัน จีที-อาร์ นิสสัน จีที-อาร์ เป็นรถรุ่นใหม่ที่ได้รับการออกแบบรูปแบบตัวรถให้คล้ายกับรุ่นสกายไลน์ จีที-อาร์ คือขับเคลื่อนสี่ล้อ เครื่องยนต์เทอร์โบคู่ 6 สูบและมีไฟท้ายเป็นวงกลมสี่วง ส่วนระบบเลี้ยวทั้งสี่ล้อ HICAS ของสกายไลน์ จีที-อาร์ได้ถูกถอดออกไป และเครื่องยนต์เก่าของสกายไลน์ จีที-อาร์ RB26DETT ก็ได้ถูกแทนที่ด้วยเครื่องยนต์ใหม่ VR38DETT. เมื่อจีที-อาร์นั้น ได้ออกแบบให้คล้ายคลึงกับสกายไลน์แล้ว รหัสตัวถึงก็จึงคล้ายกันกับสกายไลน์คือ CBA-R35, หรือเรียกสั้นๆ ว่า 'R35' (CBA เป็นคำนำหน้าสำหรับมาตรฐานการปล่อยมลพิษ) ซึ่งรหัสนี้เป็นรูปแบบการตั้งรหัสที่คล้ายกันกับสกายไลน์ จีที-อาร์รุ่นก่อนๆ และจีที-อาร์ รุ่นนี้ก็ยังได้รับฉายาตามรุ่นพี่สกายไลน์คือ ก็อตซิลล่า โดยฉายานี้ได้รับการแต่งตั้งให้โดยนิตยสาร Wheels จากประเทศออสเตรเลียในฉบับเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2532
พระเจ้าเมงจีโย พระเจ้าเมงจีโยได้สถาปนาเมืองตองอู ซึ่งเป็นเมืองในขุนเขาเป็นปราการที่ดีขึ้นเป็นศูนย์กลางอำนาจใหม่ ต่อมามีการแผ่ขยายอำนาจเข้ายึดเมืองแปรโดยสามารถรบชนะพระเจ้านระบดีแห่งเมืองแปรได้สำเร็จ ต่อมาคิดจะเข้ายึดเมืองหงสาวดีที่มีพระเจ้าสการะวุตพีเป็นกษัตริย์ แต่ไม่สำเร็จเนื่องจากพระเจ้าเมงจีโยสวรรคตเสียก่อน
แอนิแมกซ์เอเชีย แอนิแมกซ์ เอเชีย () เป็นสถานีโทรทัศน์ที่ออกอากาศแอนิเมชั่นจากญี่ปุ่นเป็นภาษาอังกฤษ โดยออกอากาศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเอเชียใต้ รวมถึงการออกอากาศในแผ่นดินใหญ่ของเอเชียด้วยอย่างเกาหลีใต้ ฮ่องกง และไต้หวัน โดยแอนิแมกซ์เอเชียปฏบัติการและควบคุมการออกอากาศจาก Sony Pictures Television Networks, Asia (SPENA) ประเทศสิงคโปร์ ซึ่งเป็นของ Sony Pictures Entertainment ทั้งหมด
สไปซ์เกิลส์ เดือนมีนาคม 1993 ได้มีการประกาศออดิชั่นโดยมีเด็กสาวร่วมร้อยคนเข้ามาสมัคร ผู้ที่ผ่านการออดิชั่นในรอบแรกมีอยู่ด้วยกัน 4 คนก็คือ เมลานี คิสชอล์ม, มิเชลล์ สตีเฟนสัน (เข้ามาแทนโดยเอ็มม่า บันทัน), เมลานี บราวน์ และ วิกตอเรีย เบคแฮม (นามสกุลเดิม อดัมส์) ต่อมาได้มีการออดิชั่นอีกรอบ โดยจากเด็กสาวทั้ง 12 คนมีผู้ที่ผ่านการออดิชั่นในรอบนี้เพียงคนเดียวคือ เจรี ฮัลลิเวลล์ และนั่นก็ทำให้วงมีสมาชิกด้วยกันทั้งหมด 5 คนนั้นเองโดยเริ่มแรกได้ตั้งเป็นวงหญิงล้วนที่ชื่อ "Touch" และได้เริ่มมีการบันทึกเสียง
ต่อมา มิเชลล์ สตีเฟนสันได้ออกจากวง และเอ็มม่า บันทันเข้ามาแทน พร้อมกับทั้งได้ทำการเปลี่ยนชื่อวงว่า "Spice" หลังจากที่เอ็มม่าได้ฝึกฝนจากสมาชิกที่เหลือ จากจุดนี้ถึงเดือน มีนาคม 1994 สมาชิกทั้ง 5 คนได้อยู่ด้วยกันในบ้านหลังเล็กๆในเมือง Maidenhead ที่พวกเขาทำงานในชุดเดโม่รวมถึงการฝึกซ้อมเต้น หลังจากประสบความสำเร็จในการแสดงโชว์ในเซสชั่นจากนักวิจารณ์เพลงและโปรดิวเซอร์ พวกเธอทั้ง 5 ตัดสินใจไล่ผู้จัดการออก และได้ติดต่อ Eliot Kennedy มาทำหน้าที่แทน
คู่ก๊วนป่วนเมษา ระหว่างทางพวกเขาได้รู้จักกับ พิม (อชิตะ ธนาศาสตนันท์) ซึ่งเป็นลูกสาวเจ้าพ่อ ขอติดรถไปลงที่กรุงเทพฯ ซึ่งพิมเองก็เข้ามาสร้างเรื่องวุ่นวายให้กับการเดินทางครั้งนี้เพิ่มขึ้นไปอีก การเดินทางจากเชียงใหม่ไปกระบี่ แสนจะยากลำบากทุลักทุเล มิตรและบังเอิญได้เจอกับปัญหามากมาย ทำให้ทั้งคู่เกิดความสนิทสนมกันและกลายเป็นคู่ก๊วนที่พร้อมจะป่วนในเทศกาลสงกรานต์ ความสนุกจีงบังเกิดขึ้น...
ซน ฮึง-มิน ซน ฮึง-มิน (; ) เกิดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 เป็นนักฟุตบอลชาวเกาหลีใต้ปัจจุบันเล่นให้กับทีม
ทอตนัมฮอตสเปอร์ ในพรีเมียร์ลีกของประเทศอังกฤษ
และทีมชาติเกาหลีใต้
เบบีวอกซ์รีฟ เบบีวอกซ์รีฟ () เป็นกลุ่มศิลปินนักร้องหญิงแนวเค-ป็อป จากเกาหลีใต้ เริ่มจากมีการออดิชั่นเสาะหาศิลปินขึ้นมา 5 คนซึ่งได้แก่ อัน จิน คยอง เคยมีผลงานร้องเพลงซิงเกิ้ลและอัลบั้มในนาม To-Ya โดยออกในประเทศญี่ปุ่นและเกาหลีมาก่อนหน้านี้แล้ว และต่อมาได้ผ่านการออดิชั่นจากผู้จัดการมา
โซมีนเทะทีนแห่งตองอู พระนางโซมีนเทะทีน (, ) พระอัครมเหสีแห่ง ราชวงศ์ตองอู จาก ค.ศ. 1510 ถึง 1530 พระอิสริยยศของพระนางคือ สิริอตุลมหานันทาเทวี พระนางเป็นพระธิดาของอุปราช เมงสีตูแห่งตองอู ใน ค.ศ. 1485 พระญาติชั้นที่ 1 พระเจ้าเมงจีโย ปลงพระชนม์พระบิดาของพระนางเพราะพระองค์ปฏิเสธที่จะให้พระนางอภิเษกกับพระเจ้าเมงจีโย พระนางเป็นพระอัครมเหสีใน ค.ศ. 1510 เมื่อพระเจ้าเมงจีโยประกาศอิสรภาพจาก อังวะ เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1511 ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พระนางได้รับการสถาปนาเป็นพระอัครมเหสีพร้อมกับพระอิสริยยศ สิริอตุลมหานันทาเทวี ()
โอซนยอ สำหรับหนึ่งในสมาชิกใหม่ที่ถูกคัดเลือกไปเมื่อปลายเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมานั้น เธอเป็นลูกสาวของจ อนยองรก อดีตนักร้องไอดอลยุค 80 ชื่อดังอย่าง จอนโบรัม ต้นสังกัดกล่าว "จนถึงเวลานี้ T-ARA มีสมาชิกประกอบไปด้วย จียอน อึนจอง ฮโยมิน และ จอนโบรัมครับ ส่วนอีกหนึ่งคนนั้นเราจะประกาศให้ทราบเร็วๆนี้"
พระเจ้าเมงจีโย พระเจ้าเมงจีโย (สำเนียงพม่าออกว่า มินจีโหญ่) (, ) หรือ พระเจ้าสิริชัยสุระ ตามพงศาวดารไทย หรือในนวนิยายผู้ชนะสิบทิศเรียก เมงกะยินโย เป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์ตองอู ราชวงศ์และอาณาจักรที่ 2 ของประวัติศาสตร์พม่า พระเจ้าเมงจีโยเดิมเป็นนายทหารที่มีความสามารถในการรบ ได้ทำการรวบรวมชาวพม่าที่อยู่กันอย่างกระจัดกระจายหลังการล่มสลายของอาณาจักรพุกามภายหลังการโจมตีของมองโกล โดยได้รับความช่วยเหลือจากขุนนางสำคัญหลายคน เช่น เมงเยสีหตู (บางคนถูกสมมติเป็นตัวละครในนวนิยายผู้สิบทิศ เช่น มหาเถรวัดกุโสดอ)
อลิส ทอย อลีสญาฌ์ ทอย หรือ อลิส ทอย (1 มิถุนายน พ.ศ. 2534 — ) ลูกครึ่งไทย-ฮ่องกง เป็นบุตรสาวคนโตของครอบครัว ”ทอย” มีน้อง 2 คน ได้แก่ สมิทธ์ ทอยและอมิตา ทอย เริ่มเข้าวงการจากการประกวด S’Club Talented Boys and Girl 2008 และมีผลงานทั้งถ่ายแบบ เอ็มวี โฆษณา และอื่นๆ ร่วมไปถึงภาพยนตร์เรื่อง “หลุดสี่หลุด” และ “เพื่อนไม่เก่า” จากนั้นได้ตำแหน่งผู้ชนะจากรายการ “The Hunt (ถ้าใช่ ได้เกิด)” ของจีเอ็มเอ็มทีวี และได้เป็นพิธีกรในช่องแบงแชนแนลจนถึงปัจจุบัน
ซง ฮเย-กโย ในปี พ.ศ. 2550 ซงแสดงภาพยนตร์เรื่อง "จอมนางสะท้านแผ่นดิน" ร่วมกับยู จี-แท กำกับโดยชัง ยุน-ฮย็อน ภาพยนตร์ซึ่งมีบทดัดแปลงมาจากนวนิยายของฮอง ซุค-จุงที่ได้รับรางวัลวรรณกรรมมันแฮ โดยเป็นเรื่องราวชีวิตจริงของฮวัง จิน-อี นางรำผู้มีชื่อเสียงที่สุดในสมัยราชวงศ์โชซอน เดิมทีช็อน จี-ฮย็อนและซู แอถูกพิจารณาให้รับบทบาทนี้ แต่ผู้กำกับ ชัง ยุน-ฮย็อน ให้เหตุผลที่เลือกซงมารับบทนี้ว่า เขาอยากเปลี่ยนภาพลักษณ์ของซงที่ดู "น่ารักเกินไป" ในปี พ.ศ. 2552 ซงแสดงภาพยนตร์ฮอลลีวูดนอกกระแสเรื่อง "เมกยัวร์เซลฟ์แอตโฮม" เป็นภาพยนตร์แนวระทึกขวัญจิตวิทยาที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสาวที่เกิดมาเพื่อเป็นหมอผีและพยายามที่จะหนีชะตากรรมของเธอด้วยการกลายเป็นเจ้าสาวที่อพยพเข้ามาในสหรัฐอเมริกา
เลเชอแม็งเดอมาเมซง เลเชอแม็งเดอมาเมซง () เป็นอัลบั้มสตูดิโอภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายในควิเบก ประเทศแคนาดา เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2526 เป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสลำดับที่ 4 ของเธอ
พระนางธัมมเทวีแห่งตองอู เมื่อเจ้าชายรัชทายาทขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก พระเจ้าเมงจีโย พระราชบิดาเป็นพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ใน ค.ศ. 1530 เมงเยสีหตูก็ได้ถวายตัวบุตรสาวให้เป็นมเหสีของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้และมีพระประสูติกาลพระธิดา 1 พระองค์คือ พระนางหงสาวดีมี้พญา พระมเหสีใน พระเจ้านันทบุเรง
ซูเปอร์จูเนียร์ ในปี พ.ศ. 2550 ฮีช็อล คังอิน และชินดง ได้ให้เสียงพากย์ในภาพยนตร์แอนิเมชันของฝั่งฮอลลีวู้ดเรื่อง "อัลวินกับสหายชิพมังค์จอมซน" ()
โอซนยอ สำหรับเพลง 'Things I Want to Do When I Have A Lover' เป็นเพลงฟังสบายในสไตล์ Urban R&B ที่เน้นซาวน์ของกีต้าร์อะคูสติก ให้สัมผัสในแบบโรแมนติกผ่านเสียงร้องอันแสนหวานของจีน่าและเรนได้เป็นอย่างดี
เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 5 ในห้องตัดสิน ภาพของ อลิเชีย, ชิคิน, มอรีน, เวโรนิก้า, วาเลรี่ และนามีธา ทำให้กรรมการประทับใจเป็นอย่างมาก และ มิญ ตู้ ถ่ายภาพออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม และท่าโพสที่ดูโดดเด่นที่สุด เธอจึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในสัปดาห์นี้ ในขณะที่ ซินดี้ ได้รับคำวิจารณ์อย่างอบอุ่น แต่ถูกตำหนิว่า ต้องใช้เวลานานมาก กว่าจะได้ภาพที่ดี คลาร่า ถูกตำหนิอย่างหนัก ว่าเป็นจุดอ่อนในภาพ และไม่สามารถควบคุมพลังงานของตัวเองได้ โดโรธี ต้องตกเป็นสองคนสุดท้ายครั้งแรก จากภาพถ่ายที่ออกมาแย่ ดูน่าผิดหวัง และไม่สื่ออะไรเลย ร่วมกับ เลย์ลา ที่ในภาพเธอขาดการนำเสนอตัวตน อีกทั้ง กรรมการยังรู้สึกว่า เธอดูหมดไฟ และขาดความมุ่งมั่นในการแข่งขัน ตรงกันข้ามกับ ศักยภาพการเป็นนางแบบ ที่มีอยู่ในตัวเธออย่างเต็มเปี่ยม เมื่อผลคะแนนรวมเสร็จ ปรากฏว่า เลย์ลา ต้องถูกคัดออกจากการแข่งขันเป็นคนที่สี่เมื่อกลับถึงบ้านพัก สาวๆต่างแสดงความยินดีกับ มิญ ตู้ ที่ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในครั้งก่อน แต่ มิญ ตู้ กลับรู้สึกเศร้าและเสียใจ ที่เลย์ลา ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทที่สุดในบ้าน ถูกคัดออกจากการแข่งขัน วันต่อมา พวกเธอได้เดินทางมาพบกับ คาร่า จี และ ซินเดอเซลล่า บล็อกเกอร์สอนการแต่งหน้าชื่อดังชาวอินโดนิเซีย โดยการแข่งขันชิงรางวัลในครั้งนี้ พวกเธอจะต้องถ่ายภาพเพื่อถ่ายทอดเรื่องราวลงในสังคมออนไลน์ ในแบบของสาวเมเบอลีน ให้กับเครื่องสำอาง เมย์เบอลีน นิวยอร์ก คาร่า ได้แบ่งสาวๆออกเป็นสามกลุ่มดังนี้
เสาวลักษณ์ ลีละบุตร ปี 2527 เทปชุดที่สาม "เป็นแฟนกันได้ยังไง" วางขายในเดือนกุมภาพันธ์ ระหว่างการเตรียมงาน และบันทึกเสียงชุดนี้ ทีมผลิตเพลงมีความกดดันมากเนื่องจากความสำเร็จจากชุด "ประตูใจ" ที่ทำยอดขายได้ถึงสามแสนม้วน สาว สาว สาว ได้รับความนิยมสูงสุดตลอดปี 2526 ต่อถึงปี 2527 ช่วงเวลาดังกล่าวเป็นปีทองของพวกเธออย่างแท้จริง นิตยสารวัยรุ่นแทบทุกฉบับต้องมีพวกเธอขึ้นปก บทสัมภาษณ์ และเรื่องต่างๆ ถูกนำเสนอกันทุกแง่ทุกมุม เทปชุด "เป็นแฟนกันได้ยังไง" ทำยอดขายได้สี่แสนม้วนต่อยอดความสำเร็จจากงานชุดที่แล้ว ทั้งนี้เนื่องจากแฟนเพลงต่างรอคอยผลงานชุดใหม่และยังได้เพลงที่ดีจากการทำดนตรีโดย กริซ ทอมมัส ของบาราคูดัส พวกเธอใช้เวทีกลางแจ้งของโลกดนตรีแสดงคอนเสิร์ตเปิดอัลบั้มชุดนี้ในวันที่ 15 เมษายน ท่ามกลางการต้อนรับของแฟนเพลงแน่นขนัดลานโลกดนตรี นินจาเอนเตอร์เทนเม้นท์โปรเจกต์ จัดคอนเสิร์ตใหญ่สองรอบของ สาว สาว สาว ในชื่อว่า คอนเสิร์ต "เราเป็นแฟนกัน" ที่หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในวันที่ 27 พฤษภาคม เป็นคอนเสิร์ตที่มีการเตรียมการผลิตกันมาเป็นอย่างดี ทั้ง แสง สี เสียง เวที สคริฟต์ เสื้อผ้า สไลด์มัลติวิชั่น จัดเป็นไฮไลท์ครั้งสำคัญที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตของ แอม-แหม่ม-ปุ้ม ในนาม สาว สาว สาว ไซด์โปรเจกต์ของนินจาที่เป็นผลสืบเนื่องมาจากคอนเสิร์ต "เราเป็นแฟนกัน" คือ หนังสือ "สาว สาว สาว คอลเล็คชั่น" ได้รับการจัดทำอย่างประณีตและออกวางขายในช่วงปลายปีเพื่อโปรโมทพร้อมไปกับเทปชุดที่สี่ "หาคนร่วมฝัน" ซึ่งสาว สาว สาว แสดงคอนเสิร์ตเปิดอัลบั้ม "หาคนร่วมฝัน" ในรายการโลกดนตรี ต้อนรับคริสต์มาสในวันที่ 23 ธันวาคม
แคลนนาด (วิชวลโนเวล) วันที่ 15 มีนาคม 2550 หลังจากสถานีโทรทัศน์บีเอสไอฉายตอนจบของอนิเมะ "แคนอน" แล้ว ก็ได้ฉายตัวอย่างอนิเมะ "แคลนนาด" ความยาวสามสิบวินาทีต่อท้ายเพื่อโฆษณาประชาสัมพันธ์ ต่อมา บริษัทเกียวโตแอนิเมชันประกาศ ณ เทศกาลอนิเมะเฟียสตา (Anime Festa) อันสถานีโทรทัศน์ทีบีเอสจัดขึ้นเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2550 ว่า อนิเมะฤดูกาลแรกจะออกอากาศจำนวนยี่สิบสามตอนตั้งแต่วันที่ 4 ตุลาคม 2550 จนถึงวันที่ 27 มีนาคม ปีถัดมา ส่วนตอนที่ยี่สิบสี่จะจำหน่ายในท้องตลาดแต่ประการเดียว ครั้นออกอากาศแล้วสิ้นแล้ว เกียวโตแอนิเมชันได้เปิดให้ส่งไปรษณียบัตรชิงโชคเข้ามาชมตอนที่ยี่สิบสี่ โดยคัดเอาเพียงสี่ร้อยคนและจัดให้ชมเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม 2551 ต่อมา บริษัทโพนีแคนยอน (Pony Canyon) ได้ผลิตอนิเมะทั้งยี่สิบสี่ตอนเป็นดีวีดีจำนวนแปดแผ่น แต่ละแผ่นมีสามตอน แผ่นแรกจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2550 แผ่นที่สุดท้ายจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2551 ลุวันที่ 30 เมษายน 2553 จึงทำเป็นบลูเรย์จำหน่าย
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 6 ในครั้งนี้ สาวๆ จะต้องมาเรียนรู้เรื่องการวางท่าสำหรับการโฆษณาและแฟชั่นจากเจนิส ดิคคินสัน และ ลิซ่าจากฤดูกาลที่ 5 จากนั้นพวกเธอต้องแข่งขันกันโพสท่าเป็นแบบโฆษณาแค็ตตาล็อกให้กับเซียร์โดยพวกเธอต้องวางท่าให้เข้ากับฉากหลังที่เป็นฤดูทั้งสี่ เนนน่าเป็นผู้ชนะอีกครั้งและรางวัลของเธอก็คือเสื้อผ้าทั้งหมดที่ใช้ในการถ่าย ในระหว่างนั้นความขัดแย้งระหว่างจีน่ากับเจดยิ่งรุนแรงขึ้นในขณะที่ไปทานมื้อเย็นกับเจนิส เมื่อกลับถึงบ้านจีน่าตัดสินใจที่จะยืนหยัดขึ้นสู้กับเจดด้วยตัวของเธอเอง การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ สาวๆ จะต้องแสดงถึงอาชีพในฝันของพวกเธอดังนี้
พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ทรงได้รับการกล่าวขานว่าเป็นกษัตริย์นักรบที่เก่งกาจ เพราะตลอดรัชกาลพระองค์ทำสงครามเป็นส่วนใหญ่ ก่อนขึ้นครองราชย์ เมื่อเจริญพระชนมพรรษาขึ้นได้ทรงกระทำพิธีเจาะพระกรรณ (เจาะหู) อันเป็นราชประเพณีของพม่าเช่นเดียวกับพระราชพิธีโสกันต์ของไทย โดยเลือกที่จะทำพิธีที่เจดีย์ชเวมอดอ (พระธาตุมุเตา) กลางเมืองหงสาวดีของมอญ โดยมีทหารคุ้มกันแค่ 500 นาย โดยไม่ทรงหวาดหวั่นทหารมอญนับหมื่นที่ล้อมอยู่ จนเป็นที่เลื่องลือไปทั่ว และเมื่อทรงครองราชย์ พระองค์ได้ทำการสงครามแผ่ขยายอาณาจักรตองอูไปตามหัวเมืองต่าง ๆ เช่น หงสาวดี เมาะตะมะ แล้วเสด็จกลับมากรุงหงสาวดี ราชาภิเษกเป็นพระเจ้าหงสาวดีในปี พ.ศ. 2088 และสถาปนามินจีเสว่เป็นพระเจ้าเมงเยสีหตูครองเมืองตองอูแทนในฐานะเจ้าเมืองออก ต่อมาทรงพิชิตเมืองแปรได้ก็สำเร็จโทษพระเจ้ามังฆ้องและพระมเหสีรวมทั้งขุนนางผู้ใหญ่ทั้งหมด แล้วสถาปนานิต่าเป็นพระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 1 ครองเมืองแปรแทน แม้หลังจากนั้นจะทรงตีกรุงอังวะและกรุงศรีอยุธยาไม่สำเร็จ แต่ยังทรงได้เมืองยะไข่ พะสิม เป็นต้น ทำให้สามารถขยายอาณาจักรครอบคุลมปากแม่น้ำอิรวดีและแม่น้ำสาละวินได้ นับเป็นกษัตริย์พม่าพระองค์แรกที่เอาชนะหงสาวดี ซึ่งเป็นเมืองหลวงของชาวมอญคู่ปรับสำคัญของชาวพม่าในอดีตได้
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 7 สาวๆ ได้ไปเรียนการเต้นฟลามิงโก้ซึ่งเป็นระบำพื้นเมืองของสเปนกับ นักเต้น นาโช บลังโช ยูจีน่าเต้นได้อย่างลื่นไหลในขณะที่อแมนด้าดูเก้งก้างติดขัดไปหมด ตอนกลางคืนหลังจากผู้เข้าแข่งขันได้มาทานอาหารเย็นกับมิสเจแล้ว ก็กลับไปซ้อมเต้นกันต่อ แคริดีกับยูจีน่าแสดงความเป็นศัตรูกับเมลโรสออกมาอย่างเปิดเผย วันต่อมาสาวๆ ได้มาแข่งเต้นฟลามิงโก้ เมลโรสที่มีความมั่นใจเต็มร้อยกลับทำพลาดซึ่งทำให้เธอเสียใจมากจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่ นาโชชื่นชมความพยายามของอแมนด้า แต่ผู้ชนะคือยูจีน่าและรางวัลของเธอก็คือชุดคอลเลคชั่นฤดูใบไม้ร่วงของคัสโต บาร์เซโลน่าในปี 2006 ซึ่งเธอเลือกให้อแมนด้าได้รางวัลร่วมกับเธอด้วย
ซัมเมอร์รักจากต่างดาว อนิเมะมีความยาวสิบสองตอน ตอนละยี่สิบสี่นาที ฉายในประเทศญี่ปุ่นทางเครือข่ายโทรทัศน์ของทีวีไอชิและเคบีเอสทุกวันจันทร์ ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 10 มกราคม 2555 จนถึงวันจันทร์ที่ 26 มีนาคม 2555 ในช่วงเวลาเดียวกัน บริษัทเซ็นไตฟิล์มเวิกส์ได้รับอนุญาตให้นำไปเผยแพร่ในทวีปอเมริกาเหนือ ขณะที่บริษัทครันชีโรล (Crunchyroll) ได้รับอนุญาตให้นำเผยแพร่ผ่านเว็บไซต์ในทวีปอเมริกาเหนือและทวีปอเมริกาใต้ โดยใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า ""เวทิงอินเดอะซัมเมอร์" (Waiting in the Summer)" ส่วนในประเทศออสเตรเลียและประเทศนิวซีแลนด์ บริษัทแมดแมนเอนเตอร์เทนเมนต์ (Madman Entertainment) ได้รับอนุญาตให้นำออกเผยแพร่
เมแทบอลิซึม กรดนิวคลิอิกสองชนิด ดีเอ็นเอและอาร์เอ็นเอเป็นพอลิเมอร์ของนิวคลีโอไทด์ แต่ละนิวคลีโอไทด์ประกอบด้วยฟอสเฟตติดกับหมู่น้ำตาลไรโบสหรือดีอ็อกซีไรโบสซึ่งติดกับไนโตรจีนัสเบส กรดนิวคลีอิกสำคัญต่อการเก็บและใช้สารสนเทศพันธุกรรม และการตีความผ่านกระบวนการถอดรหัสและชีวสังเคราะห์โปรตีน สารสนเทศนี้มีกลไกการซ่อมแซมดีเอ็นเอป้องกันและแพร่ขยายผ่านการถ่ายแบบดีเอ็นเอ ไวรัสหลายชนิดมีจีโนมอาร์เอ็นเอ เช่น เอชไอวี ซึ่งใช้การถ่ายแบบย้อนกลับเพื่อสร้างแม่แบบดีเอ็นเอจากจีโนมอาร์เอ็นเอ อาร์เอ็นเอในไรโบไซม์อย่างสไปลซีโอโซมและไรโบโซมคล้ายกับเอ็นไซม์ที่สามารถเร่งปฏิกิริยาเคมีได้ นิวคลีโอไซด์เดี่ยว ๆ สร้างขึ้นจากการติดนิวคลีโอเบสกับน้ำตาลไรโบส ฐานาเหล่านี้เป็นวงแหวนเฮเทอโรไซคลิกประกอบด้วยไนโตรเจน จำแนกเป็นพิวรีนหรือไพริมีดีน นิวคลีโอไทด์ยังทำหน้าที่เป็นโคเอ็นไซม์ในปฏิกิริยาย้ายหมู่เมแทบอลิก
คมภิญญ์ เข็มกำเนิด คมภิญญ์ร่วมงานกับบริษัท กันตนา แอนิเมชัน ตั้งแต่ พ.ศ. 2545 ในตำแหน่ง Creative Director มีผลงานผลิตแอนิเมชันการ์ตูนซีรีส์เรื่อง "ซน" ก่อนจะเริ่มงานแอนิเมชันเรื่อง ก้านกล้วย ออกฉายในปี พ.ศ. 2549 และ สามารถคว้ารางวัลภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องยาวยอดเยี่ยมจาก งาน Animadrid 06 จากประเทศสเปน