mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
เจ้าชายเปาโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ ทั้งนี้พระองค์ยังทรงเป็นพระราชนัดดาพระองค์แรกใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก กับ อิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก ทั้งยังทรงมัศักดิ์เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน ผ่านทางสายพระราชมาดา และทรงเป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลีเปที่ 6 แห่งสเปน ผ่านทางสายพระราชบิดา
เฟซบุ๊ก แต่เดิม สมาชิกจะจำกัดเฉพาะนักศึกษาของมหาวิทยาลัยฮาวาร์ด และภายในเดือนแรก มากกว่าครึ่งหนึ่งของนักศึกษาที่กำลังศึกษาอยู่ได้ลงทะเบียนใช้บริการ เอ็ดวาร์โด ซาเวริน (ดูแลเรื่องธุรกิจ), ดิสติน มอสโควิตซ์ (โปรแกรเมอร์), แอนดรูว์ แม็กคอลลัม (กราฟิก) และคริส ฮิวส์ ที่ต่อมาได้ร่วมกับซักเกอร์เบิร์กเพื่อประชาสัมพันธ์เว็บไซต์ และในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2004 เฟซบุ๊กได้ขยับขยายสู่มหาวิทยาลัยอื่นอย่าง สแตนฟอร์ด, โคลัมเบีย, และเยล และยังคงขยับขยายต่อสู่กลุ่มไอวีลีกทั้งหมด และมหาวิทยาลัยบอสตัน, มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก, เอ็มไอที และสู่มหาวิทยาลัยอื่นในแคนาดาและสหรัฐอเมริกาไปทีละน้อย
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 แห่งเดนมาร์ก พระเจ้าเฟรเดอริคที่ 6 เสด็จสวรรคตโดยปราศจากพระราชโอรสที่สามารถสืบราชบัลลังก์ เนื่องจากพระโอรสของพระองค์ซึ่งประสูติแต่พระราชินีมารี โซฟีสิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์และพระโอรสที่ประสูติแต่พระสนม เฟรเดอริเก เดนเนมานด์ ก็ไม่มีสิทธิในราชบัลลังก์ ทำให้ราชบัลลังก์ไปได้แก่ เจ้าชายคริสเตียน เฟรเดอริก พระราชโอรสในเจ้าชายเฟรเดอริก รัชทายาทแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ พระปิตุลาของพระเจ้าเฟรเดอริคและเป็นพระนัดดาในพระนางจูเลียนา มาเรีย พระอัยยิกาซึ่งเคยเป็นศัตรูกับพระเจ้าเฟรเดอริกในช่วงแรก เจ้าชายคริสเตียนได้ขึ้นครองราชย์ พระนาม พระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก
เฟรเดอริก กาวแลนด์ ฮ็อปกินส์ เฟรเดอริก กาวแลนด์ ฮ็อปกินส์เกิดเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1861 ที่เมืองอีสต์บอร์น ประเทศอังกฤษ เรียนที่โรงเรียนนครลอนดอน ก่อนจะเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยลอนดอน หลักสูตรนานาชาติและโรงเรียนแพทย์ของโรงพยาบาลกายส์ หลังเรียนจบเขาเป็นอาจารย์สอนสรีรวิทยาและพิษวิทยาที่โรงพยาบาลกายส์
หลุยส์แห่งบริเตนใหญ่ สมเด็จพระราชินีหลุยส์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2294 ที่ พระราชวังคริสเตียนเบอร์ก,โคเปนเฮเกน, ประเทศเดนมาร์ก พระนางทรงสิ้นพระชนม์จากภาวะแทรกซ้อนในการมีพระประสูติกาลก่อนกำหนดและพระบุตรในพระครรภ์ก็สิ้นพระชนม์ด้วยเช่นกัน สิริพระชนมายุเพียง 27 พรรษา รวมระยะเวลาดำรงเป็นสมเด็จพระราชินี 14 ปี พระบรมศพถูกฝังที่มหาวิหารร็อคสไลด์ พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 ทรงเสียพระทัยมากในการสิ้นพระชนม์ของพระมเหสี พระองค์ทรงปฏิเสธที่จะสมรสใหม่ แต่ก็ต้องอภิเษกสมรสครั้งที่ 2 กับ ดัสเชสจูเลียนา มาเรียแห่งบรันสวิค-วอฟเฟนบุตเทลด้วยเหตุผลทางการเมือง ต่อมาเมื่อพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 เสด็จสวรรคต พระบรมศพได้ถูกฝังเคียงข้างพระราชินีหลุยส์
สำนักศึกษาเพริพาเททิก สำนักศึกษาเพริพาเททิก () เป็นหนึ่งในสำนักศึกษาทางปรัชญาในสมัยกรีกโบราณ ซึ่งมีรูปแบบการสอนปรับปรุงมาจากวิธีการของผู้ก่อตั้ง คืออริสโตเติล นักปรัชญากรีก คำว่า เพริพาเททิก จะใช้เรียกบรรดาลูกศิษย์ของเขา ชื่อของโรงเรียนมีที่มาจากคำว่า "Peripatos" ซึ่งมาจาก "peripatoi" ("περίπατοι" "ระเบียง") ของสนามประลองไลเซียมในกรุงเอเธนส์ อันเป็นสถานที่ที่บรรดาสมาชิกของสำนักศึกษามาพบปะกัน นอกจากนี้มีอีกคำหนึ่งในภาษากรีกคือ "peripatetikos" () ซึ่งหมายถึง การเดิน ดังนั้นคำว่า เพริพาเททิกจึงใช้ในความหมายว่า การท่องเที่ยว การค้นหา หรือการเดินและพูดคุย มีตำนานเล่ากันหลังจากที่อริสโตเติลเสียชีวิตแล้วว่า เขาจะเดินไปเดินมาในขณะใช้ความคิด
สำนักศึกษาแห่งนี้น่าจะก่อตั้งขึ้นราว 335 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งเป็นช่วงที่อริสโตเติลเริ่มการสอนในไลเซียม โดยเป็นสถาบันศึกษาอย่างไม่เป็นทางการ สมาชิกประกอบด้วยผู้สนใจในปรัชญาและวิทยาศาสตร์ ผู้สืบทอดของอริสโตเติลคือ เทโอพราสตุส และ สตราโต ยังคงยึดถือประเพณีในการศึกษาทฤษฎีต่างๆ ในทางปรัชญาและวิทยาศาสตร์ จนประมาณกลางศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล สำนักศึกษานี้ก็เริ่มเสื่อมความนิยม และกลับฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งก็เมื่อล่วงเข้าสู่ยุคโรมันแล้ว ในช่วงหลัง สมาชิกของสำนักศึกษาหันไปเอาใจใส่ในการเก็บรักษาบันทึกผลงานของอริสโตเติล และไม่ได้สนใจในการค้นคว้าความรู้เพิ่มเติมอีก สำนักศึกษายุติลงในที่สุดเมื่อประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 3
โรซาลินด์ แฟรงคลิน ขณะที่ทำงานที่ราชวิทยาลัย โรซาลินด์ได้พบกับมอริส วิลคินส์ (Maurice Wilkins) และเรย์มอนด์ กอสลิง (Raymond Gosling) นักศึกษาปริญญาเอก แม้ว่าเขาทั้งสองจะทำงานวิจัยด้านการถ่ายภาพดีเอ็นเอด้วยรังสีเอกซ์มาก่อนแล้วก็ตาม แต่โรซาลินด์มิได้ทราบล่วงหน้าว่าตนต้องทำงานที่ทั้งสองคนทำมาก่อนหน้าแล้ว จนเกิดปากเสียงกันระหว่างเธอกับมอริส อย่างไรก็ดี ความชำนาญของเธอก็กลับเป็นประโยชน์แก่งานของเรย์มอนด์ผู้เป็นศิษย์ โดยได้ใช้หลอดกำเนิดรังสีเอกซ์อย่างดีร่วมกับกล้องขนาดเล็ก แทนที่จะใช้เครื่องมืออย่างหยาบ ๆ เช่นแต่ก่อน จนทำให้ได้ภาพที่มีคุณภาพมากขึ้น นอกจากนี้ จากการที่โรซาลินด์มีความชำนาญในสาขาวิชาเคมีเชิงฟิสิกส์ ก็ทำให้เธอนึกถึงโครงสร้างผลึกที่แตกต่างกันระหว่างขณะที่มีน้ำและไม่มีน้ำภายในผลึก จนทำให้สามารถศึกษาตวามแตกต่างกันของสายใยดีเอ็นเอได้ กล่าวคือ เมื่อดีเอ็นเอชื้น จะมีลักษณะยาวและเล็ก ในทางกลับกันเมื่อดีเอ็นเอแห้ง ก็จะมีลักษณะสั้นและกลม เรียกดีเอ็นเอทั้งสองชนิดนี้ว่า DNA "B" และ DNA "A" ตามลำดับ
โรซาลินด์ แฟรงคลิน โรซาลินด์ แฟรงคลิน ไม่เคยได้รับเสนอชื่อให้ได้รับรางวัลโนเบล เนื่องจากข้อบังคับการให้รางวัลได้ห้ามการเสนอชื่อผู้ทำผลงานที่สิ้นชีวิตแล้ว เพื่อนร่วมงานของเธอ ฟรานซิส คริก, เจมส์ วัตสัน และมอริส วิลคินส์ ซึ่งรับช่วงงานต่อ จึงได้รับรางวัลแทนเมื่อปี พ.ศ. 2505 ในฐานะการค้นพบกรดนิวคลีอิกและดีออกซีไรโบนิวคลีอิก
ยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ หลังจากสมเด็จพระราชินีหลุยส์แห่งเดนมาร์ก พระมเหสีพระองค์แรกในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก สิ้นพระชนม์ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2294 ดัสเชสยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ลทรงได้รับเลือกให้เป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ในวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2295 ณ พระราชวังเฟรเดอริคเบอร์ก การอภิเษกสมรสได้จัดขึ้นเพื่อให้ดัสเชสมีเสกียรภาพในการดำรงพระอิศริยยศ ในวันอภิเษกสมรส พระองค์ทรงมีบุคลิกเหมือนเด็ก ทรงตื่นเต้นมากจนตรัสตะกุกตะกัก
การอภิเษกสมรสได้จัดขึ้นโดย เคานท์อดัม ก็อตธ็อบ โมลท์เก พระสหายของพระเจ้าเฟรเดอริค ซึ่งเป็นผู้คิดว่าการที่พระมหากษัตริย์อภิเษกสมรสอีกครั้งเป็นสิ่งที่จำเป็น พระเจ้าเฟรเดอริคทรงมิได้ตั้งพระทัยในการอภิเษกสมรสครั้งใหม่แต่พระองค์ก็ตกลงอภิเษกสมรสหลังจากทอดพระเนตรพระฉายาลักษณ์ของดัสเชส ดัสเชสยูเลียนา มารีอาทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2295 และทรงสวมมงกุฎเป็นสมเด็จพระราชินีในวันเดียวกัน การอภิเษกสมรสครั้งนี้ไม่เป็นที่พอใจแก่ประชาชนเพราะประชาชนเห็นว่าอยู่ในช่วงไว้ทุกข์แก่อดีตพระราชินีหลุยส์ซึ่งทรงเป็นที่รักยิ่งของชาวเดนมาร์ก จากเหตุการณ์ครั้งนี้พระนางทรงพยายามประพฤติตนให้เป็นที่รักของชาวเดนมาร์ก โดยทรงแต่งตั้ง เจ.สไชด์เดอรับ สนีดอร์ฟ และกัลด์เบิร์กเพื่อให้การอบรมพระโอรสของพระนาง ทำให้พระโอรสของพระนางเป็นเจ้าชายเดนมาร์กรุ่นแรกที่ภาษาแรกคือ ภาษาเดนมาร์ก พระนางยูเลียนาทรงพยายามหัดตรัสและเขียนเป็นภาษาเดนมาร์กแต่ก็เป็นไปได้ไม่ค่อยดี แต่ก็ไม่เคยทำให้พระนางเป็นราชินีที่เป็นที่นิยม พระนางทรงระมัดระวังในการแสดงความจงรักภักดีที่มีต่อพระสวามี ซึ่งพระสวามีของพระนางทรงมีความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวกับสตรีอื่นบ่อยๆ ซึ่งทำให้พระนางทรงได้รับการเห็นใจบ้าง ในฐานะของสมเด็จพระราชินี พระนางทรงไม่ได้มีส่วนร่วมทางการเมือง พระเจ้าฟรีดริชมหาราชแห่งปรัสเซียทรงคาดว่าในฐานะที่พระนางเป็นเจ้าหญิงเยอรมันและเป็นพระขนิษฐาในพระมเหสีของพระองค์ พระนางจะเป็นตัวแทนพระองค์ในราชสำนักเดนมาร์กในการปลดเคานท์โยฮันน์ ฮาร์ตวิก เอิร์นส์ ฟาน เบิร์นสตอฟ ศัตรูของพระองค์ออกจากตำแหน่ง แต่พระนางไม่เคยทำเช่นนั้น
เจ้าชายเฟรเดอริก ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี เจ้าชายเฟรเดอริก ดยุกแห่งยอร์ก มีพระนามเต็มว่า "เฟรเดอริค ออกุสตุส" ประสูติเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2306 พระราชโอรสพระองค์ที่สองในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร และพระนางชาร์ลอตต์แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ เป็นพระอนุชาในพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร ได้รับการเฉลิมพระราชอิสริยยศเป็นดยุกแห่งยอร์กและออลบานีเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2327 ต่อมาได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเฟรเดอริกา ชาร์ลอต แห่งปรัสเซีย เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2334 ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา
โซฟี วิงเคิลแมน โซฟี วิลเคลแมน หรือ เลดีเฟรเดอริก วินด์เซอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2523 ณ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร เธอเป็นนักแสดงหญิงชาวอังกฤษ บิดาของเธอนั้นเป็นนักประวัติศาสตร์ ทั้งนี้เธอยังเป็นพี่สาวใน คลอเดีย วิลเคลแมน นักแสดงหญิงเช่นกัน 
14 กุมภาพันธ์ 2552 เธอได้หมั้นกับ ลอร์ดเฟรเดอริก วินด์เซอร์ พระโอรสใน เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ และ เจ้าหญิงไมเคิลแห่งเคนต์ และสมรสกันเมื่อวันที่ 12 กันยายน ปีเดียวกัน โดยได้รับนามว่า เลดีเฟรเดอริก วินด์เซอร์ และเป้นสมาชิกพระราชวงศ์อังกฤษ ทั้งคู่มีบุตรกัน 2 คน
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก พระเจ้าคริสเตียนที่ 8 พระราชบิดาเสด็จสวรรคตในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2391 ณ พระราชวังอามาเลียนเบอร์ก กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก สิริพระชนมายุ 61 พรรษาเจ้าชายเฟรเดอริกเสด็จขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ด้วยพระชนมายุ 39 พรรษา พระองค์ต้องเผชิญกับการต่อต้านจากสาธารณะในช่วงแรกจากการที่ทรงไม่มีประสบการณ์ พระองค์ทรงเป็นสมาชิกในคณะกรรมการกฤษฎีกาแห่งเดนมาร์กตั้งแต่พ.ศ. 2384 แต่ก็ไม่ทรงแสดงออกว่าทรงสนพระทัยการเมือง อย่างไรก็ตามพระองค์ทรงเป็นหนึ่งในพระมหากษัตริย์ที่ปวงชนชาวเดนมาร์กรักและเป็นที่นิยมมากที่สุดในประวัติศาสตร์เดนมาร์ก อันเนื่องมาจากทรงยกเลิกระบอบการปกครองที่ดำรงมาอย่างยาวนานเมื่อครั้งอดีตและพระราชทานรัฐธรรมนูญแห่งเดนมาร์กที่เสรีภาพในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2392 ผลกระทบจากการปฏิวัติฝรั่งเศสปีพ.ศ. 2391 ได้ส่งผลถึงเดนมาร์ก และในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2391 เยอรมันเรียกร้องสิทธิในดัชชีชเลสวิจให้รวมอยู่ในสมาพันธรัฐเยอรมันและเรื่องดัชชีนี้ได้รับการไกล่เกลี่ยภายใต้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ที่เสรี ข้อเรียกร้องเหล่านี้ทำให้มีการประชุมของพรรคเสรีแห่งชาติเดนมาร์กในวันที่ 20 มีนาคม เรียกว่า การประชุมคาสิโน เนื่องจากประชุมที่โรงละครคาสิโนที่ซึ่งการพูดคุยกันทำให้สับสน ออร์ลา เลห์มานน์ได้เรียกร้องให้คณะรัฐมนตรีของพระมหากษัตริย์จัดสรรรัฐธรรมนูญที่เสรีแก่ทั้งเดนมาร์กและชเลสวิจ ออร์ลาได้กล่าวว่า "พวกเราไม่เชื่อว่าฝ่าพระบาทจะทรงขับเคลื่อนประเทศนี้ซึ่งสิ้นหวังในการช่วยเหลือตนเองได้" ภายใต้คำขวัญที่ว่า "Danmark til Ejderen" ทำให้เกิดการเดินขบวนประท้วงโดยผู้แทนพลเมืองในวันถัดมาที่จตุรัสหน้าพระราชวัง รัฐบาลได้ลาออกอย่างฉลาดโดยลาออกก่อนครบวาระและพระเจ้าเฟรเดอริกเสด็จไปพบปะกับกลุ่มผู้ประท้วงโดยมีพระราชดำรัสว่า ""ข้าพเจ้ายินดีที่ได้บอกพวกท่านว่าข้าพเจ้าเข้าใจในเรื่องที่ซึ่งพวกเขาได้บอกแก่ข้าพเจ้าแล้ว คณะรัฐมนตรีชุดเก่าได้สิ้นสุดลงแล้ว"" การปฏิวัติเดนมาร์กเดือนมีนาคมจึงสำเร็จ
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก เจ้าชายคริสเตียนแห่งกลึคส์บูร์กอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิลพระธิดาองค์โตในเจ้าหญิงหลุยส์ ชาร์ล็อตแห่งเดนมาร์ก พระปิตุจฉาของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 ซึ่งเป็นพระญาติฝ่ายหญิงที่ใกล้ชิดพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 มากที่สุด พระมารดาและพระอนุชาของเจ้าหญิงหลุยส์ได้สละสิทธิในการสืบราชบัลลังก์แก่เจ้าหญิงหลุยส์และพระสวามี ทำให้พระชายาในเจ้าชายคริสเตียนเป็นพระญาติซึ่งใกล้ชิดพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 มากที่สุด
ปีเตอร์ เบนเน็ต บารอนเบนเน็ตแห่งเอ็ดจ์บาสตันที่ 1 ปีเตอร์ เบนเน็ต เป็นบุตรของเฟรเดอริก ซี. เบนเน็ต กับ แอนนี บลัคเกอร์ เบนเน็ต ได้ศึกษาที่โรงเรียนคิงเอดเวิดส์ และที่มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม
เจ้าหญิงฟรีเดอริกแห่งฮาโนเวอร์ เจ้าหญิงฟรีเดอริกแห่งฮาโนเวอร์ ()
เจ้าชายจอร์จแห่งฮาโนเวอร์ ประสูติเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2492 ณ เยอรมัน เป็นพระธิดาพระองคฺ์เล็กใน เจ้าชายจอร์จ วิลเลียมแห่งฮันโนเฟอร์ และ เจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงมีศักดิ์เป็รพระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ และเป็นพระญาติขั้นที่ 1 ใน เจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ โดยทรงเข้าศึกษา ณ มหาวิทยาลัยซีโมน ฟรานซ์ ใน รัฐบริติชโคลัมเบีย ซึ่งก่อนที่จะทรงเสกสมรสนั้น ทรงย้ายไปประทับที่ แคนาดา โดยทรงเป็นที่จับตามองของสื่อเนื่องจากพระองค์เสด็จออกงานพร้อมด้วย เจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ พระญาติ 
พระองค์ทรงมีความเกี่ยวข้องกับพระราชวงศ์หลายราชวงศ์ โดยทางฝ่ายพระมารดานั้น ทรงเป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราขสวามีใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ ส่วนทางฝ่ายพระบิดานั้น ทรงเป็นพระภาติยะใน เฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ ซึ่งเป็นพระขนิษฐาแท้ๆในพระบิดาของพระองค์ จึงทรงเป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ และ สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน ทั้งนี้ ยังทรงสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก จักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย เป็นต้น
เจ้าหญิงฟรีเดอริก ทรงเสกสมรสกับ เจอร์รี วิลเลียม คราย เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ใน แวนคูเวอร์ โดยมีพระบุตร 2 คน คือ
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 ทรงอภิเษกสมรส 3 ครั้ง แต่ไม่ทรงมีรัชทายาทที่ถูกต้องตามกฎหมาย ในความเป็นจริงพระองค์ทรงเจริญพระชันษาสู่วัยกลางคนโดยปราศจากทายาท ซึ่งหมายความว่า เจ้าชายคริสเตียนแห่งกลึคส์บูร์ก(1818–1906) ผู้ซึ่งเป็นทายาทสืบเชื้อสายจากพระญาติของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6ได้ถูกเลือกให้เป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิสืบราชบัลลังก์โดยชอบธรรมในปีพ.ศ. 2394 เมื่อพระเจ้าเฟรเดอริกเสด็จสวรรคตในปีพ.ศ. 2406 เจ้าชายคริสเตียนได้สืบราชบัลลังก์ต่อเป็นพระเจ้าคริสเตียนที่ 9
เจ้าหญิงโดโรเทียแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระองค์ทรงเสกสมรสกับ แอนสท์ กุนเธอร์ ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ พระโอรสใน เฟรเดอริกที่ 8 ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2441 รับพระราชทานพระอิสริยยศและพระฐานันดรเป็น เฮอร์ไฮนีส เจ้าหญิงโดโรเทีย ดัชเชสแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ พระชายา (ฐานันดรแรกประสูติ เซอรีนไฮนีส) แต่ทั้งสองมิได้มีพระบุตรร่วมกัน ต่อมาเมื่อพระสวามีสิ้นพระชนม์ พระองค์จึงได้รับการสถปนาเป็น ดัชเชสหม่ายแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ จนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2510 สิริพระชันษา 85 ชันษา
พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร พระเจ้าจอร์จเสด็จพระราชสมภพที่พระตำหนักนอร์โฟล์กในกรุงลอนดอน เป็นพระนัดดาในพระเจ้าจอร์จที่ 2 และพระโอรสของเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา ประสูติก่อนกำหนดถึงสองเดือนและไม่ทราบกันในขณะนั้นว่าจะทรงรอดหรือไม่ ทรงได้รับบัพติศมาในวันเดียวกันโดยศาสนาจารย์ทอมัส เซกเกอร์ บิชอปแห่งออกซฟอร์ด เดือนหนึ่งต่อมาก็ทรงรับบัพติศมาอีกครั้งหนึ่งอย่างเป็นทางการที่พระตำหนักนอร์โฟล์กโดยเซกเกอร์เช่นกัน โดยมีพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 แห่งสวีเดนเป็นพระราชอัยกาทูนหัว (ผู้ทรงมอบฉันทะให้ชาลส์ คาลเวิร์ต บารอนบัลติมอร์ที่ 5 เป็นผู้แทนพระองค์) ฟรีดริชที่ 3 ดยุกแห่งซัคเซิน-โกทา-อัลเทนแบร์ก พระปิตุลา (ผู้มอบฉันทะให้เฮนรี บริดเจส ดยุกที่ 2 แห่งแชนดอสเป็นผู้แทน) และพระนางโซฟี โดโรเทอา แห่งปรัสเซีย พระอัยกี (ผู้ทรงมอบฉันทะให้เลดีชาร์ลอต เอ็ดวินเป็นผู้แทนพระองค์) ).
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร วิกตอเรีย → เอ็ดเวิร์ดที่ 7 → จอร์จที่ 5 → เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์
ดยุกแห่งเคนต์ (เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด; "ประสูติ" 9 ตุลาคม พ.ศ. 2478) พระโอรสในเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์
เลดี้ อาเมเลีย วินด์เซอร์ ("เกิด" 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) บุตรสาวคนเล็กของเอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์
อัลเบิร์ต วินด์เซอร์ ("เกิด" 22 กันยายน พ.ศ. 2550) บุตรชายคนโตของลอร์ด นิโคลาส วินด์เซอร์
ลีโอโปลด์ วินด์เซอร์ ("เกิด" 8 กันยายน พ.ศ. 2552) บุตรชายคนที่สองของลอร์ด นิโคลาส วินด์เซอร์
หลุยส์ วินด์เซอร์ ("เกิด" 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2557) บุตรชายคนที่สามของลอร์ด นิโคลาส วินด์เซอร์
เลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์ ("เกิด" 28 เมษายน พ.ศ. 2507) พระธิดาในดยุกแห่งเคนต์
โคลัมบัส เทย์เลอร์ ("เกิด" 6 สิงหาคม พ.ศ. 2537) บุตรชายคนโตของเลดี เฮเลน เทย์เลอร์
แคสเซียส เทย์เลอร์ ("เกิด" 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539) บุตรชายคนเล็กของเลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์
เอลอยส์ วินด์เซอร์ ("เกิด" 2 มีนาคม พ.ศ. 2546) บุตรสาวคนโตของเลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์
เอสเตลลา เทย์เลอร์ ("เกิด" 21 ธันวาคม พ.ศ. 2547) บุตรสาวคนเล็กของเลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์
เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ (ประสูติ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2485) พระอนุชาในดยุกแห่งเคนต์
ลอร์ด เฟรเดอริค วินด์เซอร์ ("เกิด" 6 เมษายน พ.ศ. 2522) พระโอรสในเจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์
ม๊อด วินด์เซอร์ ("เกิด" 15 สิงหาคม พ.ศ. 2556) บุตรสาวของลอร์ดเฟรเดอริค วินด์เซอร์
อิซาเบลลา วินด์เซอร์ ("เกิด" พ.ศ. 2559) บุตรสาวของลอร์ดเฟรเดอริค วินด์เซอร์
เลดี้ กาเบรียลลา วินด์เซอร์ ("เกิด" 23 เมษายน พ.ศ. 2524) พระธิดาในเจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอกิลวี ("ประสูติ" 25 ธันวาคม พ.ศ. 2479) พระขนิษฐาในดยุกแห่งเคนต์
เจมส์ โอกิลวี ("เกิด" 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507) พระโอรสในเจ้าหญิงอเล็กซานดรา
อเล็กซานเดอร์ โอกิลวี ("เกิด" 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539) บุตรชายของเจมส์ โอกิลวี
ฟลอรา โอกิลวี ("เกิด" 15 ธันวาคม พ.ศ. 2537) บุตรสาวของเจมส์ โอกิลวี
มารีนา โอกิลวี ("เกิด" 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2509) พระธิดาในเจ้าหญิงอเล็กซานดรา
คริสเตียน โมวัตต์ ("เกิด" 4 มิถุนายน พ.ศ. 2536) บุตรชายของมารีนา โอกิลวี
เซนูสกา โมวัตต์ ("เกิด" 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2533) บุตรสาวของมารีนา โอกิลวี
เฮนรี เฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ เฮนรี เฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ (; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1594 - 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1612) เฮนรี เฟรเดอริกเป็นพระราชโอรสองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษและแอนน์แห่งเดนมาร์ก
ฮิว แจ็กแมน ฮิว แจ็คแมน เกิดที่พิมเบิล ซิดนีย์ นิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย เป็นบุตรคนเล็กใน 5 คนของ คริส แจ็กแมนกับเกรซ วัตสัน ชาวอังกฤษ ทั้งคู่หย่ากันเมื่อแจ็กแมนอายุได้ 8 ปี จากนั้นแม่ของเขาได้กลับอังกฤษ เขาและพี่อีกสี่คนอยู่กับพ่อ เขาจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีซิดนีย์ สาขาการสื่อสาร เอกวิชาการหนังสือพิมพ์ เขาเรียนต่อด้านการแสดง การละครของสถาบันการแสดงแห่งออสเตรเลียตะวันตก
รัฐซัคเซิน ในปี ค.ศ. 1806 รัฐซัคเซิน จึงได้แยกตัวออกจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยความช่วยเหลือของนโปเลียน อีเล็กเตอร์เฟรเดอริก เอากุสตุส ที่ 3 จึงได้สถาปนาตนเองขึ้นเป็น กษัตริย์เฟรเดอริก เอากุสตุสที่ 1 แต่การเลือกอยู่ข้างนโปเลียนนี่เองที่ทำให้ เฟรเดอริกต้องโทษจำคุกในปี ค.ศ. 1813 ภายหลังจากกองทัพนโปเลียนแตกพ่ายแก่กองทัพพันธมิตรกษัตริย์ ในสงครามแห่งชนชาติที่เมืองไลพ์ซิจ แต่ภายหลังได้รับการปล่อยตัวและคืนตำแหน่งให้ปกครองดินแดนแห่งนี้ดังเดิม ตามมติของการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา แต่ถูกริบดินแดนในส่วนที่เป็นรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ให้แก่ปรัสเซีย นับแต่นั้นมารัฐซัคเซินจึงเหลือดินแดนอยู่ดังที่เป็นในปัจจุบัน
เฟรเดอริก รอบินสัน ไวเคานต์โกดริช เฟรเดอริก จอห์น รอบินสัน เอิร์ลแห่งริพอน () หรือบรรดาศักดิ์เดิมซึ่งเป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ ไวเคานต์โกดริช (Viscount Goderich) เป็นนักการเมืองและรัฐบุรุษชาวอังกฤษ เคยดำรงตำแหน่งเป็นเสนาบดีพระคลังระหว่างปี ค.ศ. 1823 ถึง ค.ศ. 1827 และเมื่อนายกรัฐมนตรีจอร์จ แคนนิง ถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1827 ไวเคานต์โกดริชก็ได้สืบทอดตำแหน่งต่อจากเขา อย่างไรก็ตามโกดริชไม่สามารถควบคุมเสียงในสภาได้ทั้งจากพรรคทอรีและพรรควิก ทำให้เขาตัดสินใจลาออกหลังดำรงตำแหน่งได้ 144 วัน
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก "กฎหมายกึ่งแซลิก"ในการสืบราชสันตติวงศ์ที่สลับซับซ้อนได้ถูกแก้ปัญหาโดยเจ้าชายคริสเตียนแห่งกลึคส์บูร์กได้ถูกเลือกในปีพ.ศ. 2395 ให้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 อย่างถูกต้องตามกฎหมายเมื่อพระเจ้าเฟรเดอริกเสด็จสวรรคตในปีพ.ศ. 2406 เจ้าชายคริสเตียนได้สืบราชบัลลังก์ต่อเป็นพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายวินเซนต์แห่งเดนมาร์ก เจ้าชายวินเซนต์ทรงเข้ารับบัพติศมาเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2554 ณ โบสถ์น้อยภายในโบสถ์โฮลมัน ทรงได้รับพระนาม "วินเซนต์ เฟรเดอริก มีนิก อเล็กซานเดอร์" พระองค์มีพ่อทูนหัวและแม่ทูนหัว ได้แก่ จอห์น สจวต โดนัลด์สัน (พระมาตุลา), เจ้าชายเฟลีเปแห่งอัสตูเรียส, เจ้าชายกุสตาฟ รัชทายาทแห่งไซน์-วิตเกนสไตน์-เบอร์เลบูร์ก, เคานต์มิคาอิล อาห์เลเฟลต์-ลาอูร์วิก-บิลเลอ, บารอนนิสเฮลเลอ รีดซ์-ทอตต์ และแคโรลีน เฮียร์ริง
เฟรเดอริก ลอว์ ออล์มสเตด เฟรเดอริก ลอว์ ออล์มสเตด (, 26เมษายนพ.ศ. 2365—28สิงหาคมพ.ศ. 2446) เป็นภูมิสถาปนิกชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองฮาร์ตฟอร์ด รัฐคอนเนตทิคัต หลังจากการศึกษาเบื้องต้นที่มีข้อจำกัดจากปัญหาสายตา ออล์มสเตดได้เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยเยล ด้านวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมได้ระยะหนึ่งก็ได้กลายเป็นนักเขียนบทความในหนังสือพิมพ์ที่มีความสนใจและซาบซึ้งในธรรมชาติ หลังจากการเดินทางทั่วโลกรวมทั้งประเทศอังกฤษที่ออล์มสเตดให้ความสนใจชื่นชมภูมิทัศน์และสวนสาธารณะในเมืองเป็นพิเศษ ซึ่งต่อมาออล์มสเตดก็ได้เปลียนอาชีพมาเป็นภูมิสถาปนิกและชนะการประกวดแบบสวนสาธารณะ "เซ็นทรัลปาร์ก" ในนครนิวยอร์ก
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ในระหว่างสงครามได้มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญโดยสภาที่ซึ่งเป็นรัฐธรรมนูญที่เสรี พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 ทรงลงพระปรมาภิไธยลงในรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2392 เป็นกฎหมายพื้นฐาน แม้ว่าพระองค์จะทรงแคลงพระทัยในกฎข้อบังคับบางประการ นับเป็นเวลา 187 ปีแห่งระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 3 เดนมาร์กได้เข้าสู่ระบอบประชาธิปไตย
วิกตอเรียแห่งบาเดิน สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งบาเดิน (โซเฟีย มาเรีย วิคตอเรีย ; 7 สิงหาคม พ.ศ. 2405 - 4 เมษายน พ.ศ. 2473) ต่อมาเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน (2401 - 2493)
เจ้าหญิงวิคตอเรียประสูติเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2405 ในพระราชวังคาร์ลชรู เมืองบาเดิน พระชนกของพระองค์คือ แกรนด์ดยุคเฟรเดอริคที่ 1 แห่งบาเดิน (9 กันยายน 2369 - 28 กันยายน 2450) พระโอรสองค์ที่สี่ในแกรนด์ดยุคเลโอโพลด์ที่ 1 แห่งบาเดิน (29 สิงหาคม 2333 - 24 เมษายน 2395) และ แกรนด์ดัชเชสโซฟีแห่งบาเดิน (21 พฤษภาคม 2344 - 6 กรกฎาคม 2408) พระชนนีของพระองค์คือ แกรนด์ดัชเชสหลุยส์แห่งบาเดิน (3 ธันวาคม 2381 - 23 เมษายน 2466) พระธิดาองค์ที่สองในสมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี (22 มีนาคม 2340 - 9 มีนาคม 2431) และ สมเด็จพระจักรพรรดินีออกัสตาแห่งเยอรมนี เป็นพระราชปนัดดา (ทรงสายพระราชมารดา) ในสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 4 แห่งสวีเดน และ สมเด็จพระราชินีเฟรเดอริกาแห่งสวีเดน
เจ้าหญิงวิคตอเรียอภิเษกสมรสที่เมืองคาร์ลชรู เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2424 กับเจ้าฟ้าชายกุสตาฟ มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ พระราชโอรสในพระราชาธิบดีออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดนและนอร์เวย์ และ สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ (เจ้าหญฺงโซเฟียแห่งนาสซอ) 
เจ้าหญิงวิกตอเรียและเจ้าฟ้าชายกุสตาฟมีพระราชโอรส 3 พระองค์ดังนี้เจ้าหญิงวิกตอเรียเป็นพระราชินีแห่งสวีเดนเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2450 เมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีออสการ์ที่ 2 เสด็จสวรรคต เจ้าฟ้าชายกุสตาฟเสด็จขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 5 ภายหลังเสด็จขึ้นครองราชย์แล้วเจ้าหญิงวิกตอเรียเป็นสมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย
มอริส วิลคินส์ ก่อนที่จะเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นนักเคลื่อนไหวต่อต้านสงครามและสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ จนกระทั่งโปแลนด์ถูกสหภาพโซเวียตยกทัพบุกเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2482 หน่วยความมั่นคงของอังกฤษเปิดเผยว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยว่าจะเปิดเผยความก้าวหน้าทางอาวุธนิวเคลียร์ จนถูกติดตามจนกระทั่งปี พ.ศ. 2496 เขากล่าวกับรายการ "เอนเคานท์เตอร์" (Encounter) ซึ่งเป็นรายการวิทยุในอังกฤษเมื่อปี พ.ศ. 2542 ว่า "หลังสงครามผมประหลาดใจกับสิ่งที่จะทำมาก ผมเองเกลียดมากกับการที่(ทหารฝ่ายสัมพันธมิตร)เอาระเบิดตั้งสองลูกไปถล่มฆ่าคนไม่รู้อีโหน่อีเหน่ที่ญี่ปุ่น"
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก การที่พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 ทรงไม่มีรัชทายาทสืบราชบัลลังก์กลายเป็นเรื่องอื้อฉาวและแพร่กระจายไปในวงกว้าง แต่เป็นเรื่องที่ทางรัฐบาลไม่ค่อยออกมาแสดงความคิดเห็นหรือสถานะมากนัก ได้มีข่าวลือว่าองค์เหนือหัวทรงมีบุตรไม่ได้ ในช่วงรัชสมัยของพระราชบิดาของพระเจ้าเฟรเดอริก คือ พระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์กปัญหาการสืบราชบัลลังก์จะกลายเป็นปัญหาใหญ่ที่ยุ่งยากในภายภาคหน้า
สโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์ การประชุมเพื่อเปิดสโมสรมีขึ้นเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1857 ที่บ้านพาร์คฟีลด์ของ เฟรเดอริก วอร์ด ที่ตั้งอยู่ในละแวกไฮฟีลด์ โดยมีสมาชิกที่เป็นแกนนำก่อตั้ง 2 คนคือ และ หลังจากก่อตั้งสโมสร ได้มีการแต่งตั้งให้เฟรเดอริก วอร์ด เป็นประธานสโมสรคนแรกและมีที่ทำการสโมสรแห่งแรกเป็นเรือนกระจกสำหรับเพาะปลูกพืชบริเวณถนนอีสต์แบงค์ ซึ่งเป็นที่ที่ให้ยืมใช้โดยโธมัส แอสไลน์ วอร์ด ผู้เป็นพ่อของเฟรเดอริก ซึ่งเป็นประธานสโมสร
ภาวิดา มอริจจิ ปริญญาตรี คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาดุริยางคศิลป์ เอกดุริยางคศิลปดนตรีตะวันตกด้านขับร้องเพลงคลาสสิก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ทิโมคาริส การสังเกตโดยทิโมคาริสถือว่าเป็นการบันทึกของกรีกที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งสามารถระบุเวลาที่เจาะจงได้ ผลงานของเขาเกิดขึ้นเพียงหลังจากการบึนทึกครีษมายันเมื่อ 432 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งได้รับการบันทึกโดยอุกเตมอนและเมตอน ทิโมคาริสทำงานร่วมกับอริสทิลลัสในการสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ซึ่งมีหลักฐานว่าเกิดขึ้นที่หอสมุดอเล็กซานเดรีย ทั้งสองเป็นบุคคลในยุคเดียวกับอริสตาร์คัสแห่งซามอส แต่ไม่มีหลักฐานปรากฏชัดเจนถึงความเกี่ยวข้องกันระหว่างทิโมคาริสและอริสตาร์ตคัส
เฟรเดอริก แบนติง ในปี พ.ศ. 2537 เฟรเดอริก แบนติงได้รับการบรรจุชื่อไว้ใน "หอเกียรติยศด้านการแพทย์แห่งแคนาดา" ได้รับการเสนอชื่อเป็น 1 ใน 10 ของชาวแคนาดาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดด้วยอับดับที่ 4 และในการลงคะแนนเลือกผู้ยิ่งใหญ่ดังกล่าวได้มีการพูดถึงการจัดตั้งบ้านฟาร์มของแบนติงในชนบทเนื่อที่ประมาณ 250 ไร่ ให้เป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ โดยเมืองนิวเทคัมเชที่บ้านฟาร์มนี้ตั้งอยู่ได้เสนอมอบเงิน 1 ล้านดอลลร์ให้แก่สมาคมประวัติศาสตร์ออนทาริโอซึ่งได้ที่ดินมาจากหลานชายผู้ล่วงลับของแบนติง เพื่อให้มูลนิธิเซอร์เฟรเดอริก แบนติงใช้จัดทำเป็นค่ายเด็กผู้ป่วยเบาหวาน แต่พบว่าสมาคมประวัติศาสตร์ดังกล่าวได้ขายบ้านฟาร์มนี้ให้แก่ผู้พัฒนาบ้านจัดสรรไปแล้วด้วยเงิน 2 ล้านดอลลาร์ 5 เมื่เดือนก่อนหน้านั้นไปแล้ว
ยาโกบ ยอร์ดานส์ "ชัยชนะของเฟรเดอริก แฮ็นดริก" (The Triumph of Frederik Hendrik) เขียนในปี ค.ศ. 1651 เป็นภาพของคนกว่าห้าสิบคนล้อมรอบเจ้าชายเฟรเดอริก แฮ็นดริก และพระญาติ ที่เขียนเพื่อเป็นเกียรติแก่เฟรเดอริก แฮ็นดริก เจ้าชายแห่งออเรนจ์ และเป็นภาพที่จ้างโดยพระชายาอามาเลียแห่งซ็อลมส์ อามาเลียจ้างให้เขียนงานเพื่อเป็นเกียรติแก่เฟรเดอริก แฮ็นดริกที่สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1647 การสร้างงานเขียนประเภทนี้เป็นที่นิยมกันในสมัยนั้นเพื่อที่จะแสดงความกล้าหาญและเป็นการสรรเสริญผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว แทนที่จะบรรยายเหตุการณ์โดยใช้ภาพหรือรูปสัญลักษณ์ตามปกติ ยอร์ดานส์ใช้อุปมานิทัศน์โดยให้เฟรเดอริก แฮ็นดริกนั่งบนบัลลังก์ที่เป็นการแสดงความเป็นวีรบุรุษและเป็นผู้ทรงคุณธรรม ภาพนี้ตั้งแสดงในห้องส้มที่เฮยส์เตินบอส (Huis ten Bosch, "บ้านในป่า") ซึ่งเป็นที่ประทับนอกเมืองของอามาเลีย ยอร์ดานส์ได้รับเลือกให้เป็นผู้เขียนเพราะเป็นจิตรกรคนสำคัญหนึ่งในสามคนของฟลานเดอส์ (อีกสองคนคือเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ และอันโตนี ฟัน ไดก์)
อเล็กซันดรา เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก ต่อมาอเล็กซันดราได้ศึกษาต่อในสาขาธุรกิจระหว่างประเทศในมหาวิทยาลัยในประเทศออสเตรีย, ญี่ปุ่น และสหราชอาณาจักร จนสำเร็จการศึกษา ในช่วงปี พ.ศ. 2533-2538 เธอได้ทำงานในบริษัทจีทีเมเนจเมนต์จำกัดในฮ่องกง ต่อมาในปีช่วงปี พ.ศ. 2533-2536 เธอได้ทำงานในแผนกการขายและการตลาด แต่หลังจากปี พ.ศ. 2536 ก็ทำงานเป็นรองผู้อำนวยการบริหารแผนกดังกล่าว
พระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก (คริสเตียน เฟรเดอริค) (18 กันยายน พ.ศ. 2329 - 20 มกราคม พ.ศ. 2391) ทรงเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเดนมาร์ก ระหว่างพ.ศ. 2382 ถึงพ.ศ. 2391 และทรงเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งนอร์เวย์ในปีพ.ศ. 2357 เป็นพระราชโอรสในเจ้าชายเฟรเดอริค รัชทายาทแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ซึ่งเป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์กกับพระมเหสีพระองค์ที่สองคือ จูเลียนา มาเรียแห่งบรันสวิค-วอฟเฟนบุตเทล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
คาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย เจ้าชายคาร์ล เอเทล ฟรีดิช เซฟีรินัส ลุดวิกแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น ประสูติ ณ เมืองซิกมาริงเง็น เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของเจ้าชายคาร์ล แอนตันแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็นกับเจ้าหญิงโยเซฟินแห่งบาเดิน หลังจากสำเร็จการศึกษาในระดับประถมศึกษา เจ้าชายคาร์ลทรงเข้าศึกษาที่โรงเรียนคาเด็ทในเมืองมึนสเตอร์ ในปีพ.ศ. 2400 ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนวิชาการทหารปืนใหญ่ที่กรุงเบอร์ลิน ในปีพ.ศ. 2409 (เมื่อพระองค์ได้ตอบรับราชบัลลังก์โรมาเนียแล้ว) เจ้าชายทรงรับราชการในทหารปรัสเซียและทรงร่วมรบในสงครามชเลสวิกครั้งที่สอง โดยทรงร่วมกับฝ่ายปรัสเซียในการรบกับเดนมาร์ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการโจมตีเมืองเฟรเดอริเซียและดิบโบล์ของเดนมาร์ก พระองค์ได้สะสมประสบการณ์จากการรบในสมรภูมิเหล่านี้ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อพระองค์ในการบัญชาการรบในสงครามรัสเซีย-ตุรกี(1877 - 1878)
มารี โซฟีแห่งเฮสส์-คาสเซิล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระเจ้าเฟรเดอริคที่ 6 เสด็จสวรรคตในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2382 ณ พระราชวังอามาเลียนเบอร์ก กรุงโคเปนเฮเกน สิริพระชนมายุ 71 พรรษา พระนางทรงดำรงเป็น สมเด็จพระพันปีหลวง ใน 2 รัชกาลถัดมาคือ สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์กและสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 7 แห่งเดนมาร์ก พระนางทรงดำรงพระชนม์ชีพอย่างสงบและทรงเป็นที่เคารพจากการทีทรงเป็นเสาหลักของราชวงศ์เก่าแก่ พระนางมารี โซฟีทรงสิ้นพระชนม์ในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2395 ณ พระราชวังเฟรเดอริคเบอร์ก โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก สิริพระชนมายุ 84 พรรษา พระบรมศพถูกฝังที่มหาวิหารร็อคสไลด์เคียงข้างพระบรมศพของพระสวามี
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร พระเจ้าจอร์จที่ 4 (จอร์จ ออกัสตัส เฟรเดอริก; 12 สิงหาคม พ.ศ. 2305 - 26 มิถุนายน พ.ศ. 2373)
เจ้าชายเฟรเดอริก ดยุกแห่งยอร์ก (เฟรเดอริก ออกัสตัส; 16 สิงหาคม พ.ศ. 2306 - 5 มกราคม พ.ศ. 2370)
สถานีฉัตรปติศิวาชี สถานีรถไฟแห่งนี้ออกแบบโดยสถาปนิกชาวอังกฤษชื่อว่า เฟรเดอริก วิลเลียม สตีเฟนส์ (Frederick Willaim Stevens) ในแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกแบบอิตาเลียนผสมผสานกับสถาปัตยกรรมโมกุล สร้างในปีค.ศ. 1887 ในเขตบอริ บันเดอร์ (Bori Bunder) ของบอมเบย์ เพื่อเฉลิมฉลองพระราชพิธีกาญจนาภิเษกของสมเด็จพระจักรพรรดินีวิกตอเรีย โดยสร้างเพื่อเป็นสถานีรถไฟแห่งใหม่ (ในสมัยนั้น) ที่ตั้งอยู่บริเวณที่เดิมของสถานีรถไฟบอริบันเดอร์เดิม และยังเป็นสถานี่รถไฟที่มีผู้ใช้บริการหนาแน่นที่สุดในประเทศอินเดีย โดยใช้เป็นสถานีปลายทางสำหรับรถไฟทางไกล และรถไฟขนส่งในเขตปริมณฑลของมุมไบอีกด้วย ในปีค.ศ. 1996 สถานีปลายทางวิกตอเรีย ได้เปลี่ยนชื่อเป็น สถานีฉัตรปติศิวาชี จนกระทั่งปัจจุบัน โดยเรียกชื่อย่อว่า "CST" (หรือ VT/CSTM)
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทยในปี 2538 เป็นการลงมติของสภาผู้แทนราษฎร เพื่อเลือกนายกรัฐมนตรีแทนตำแหน่งที่ว่างลง เนื่องจากวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 นายชวน หลีกภัย ต้องพ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจากการยุบสภาผู้แทนราษฎร
อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2538 อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2538 เป็นเหตุการณ์อุทกภัยหรือน้ำท่วมครั้งใหญ่ครั้งหนึ่งที่เกิดในประเทศไทย โดยเหตุการณ์อุทกภัยครั้งนี้เริ่มขึ้นในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2538 เมื่อเกิดพายุหลายลูกพัดกระหน่ำเข้าสู่ประเทศไทย โดยเฉพาะพายุโอลิส เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากที่นายบรรหาร ศิลปอาชา เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และจัดตั้งรัฐบาลได้ไม่ถึงเดือน ก็เกิดฝนตกหนักและน้ำท่วมในส่วนภูมิภาคของประเทศ ตั้งแต่ ภาคใต้, ภาคเหนือ, ภาคตะวันออก, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคตะวันตก จากนั้นน้ำเหนือได้ไหลลงสู่ภาคกลาง รวมถึงพื้นที่กรุงเทพมหานคร
หม่อมราชวงศ์เกษมสโมสร เกษมศรี หม่อมราชวงศ์เกษมสโมสร ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2532 และ พ.ศ. 2534 รองนายกรัฐมนตรี 2 สมัย เมื่อ พ.ศ. 2535 และ 2539 ในโควตาของพรรคชาติไทย และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ พ.ศ. 2538-2539 และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคชาติไทย
บุญชง วีสมหมาย นายบุญชง วีสมหมาย เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดศรีสะเกษ ในปี พ.ศ. 2519 เป็นสมัยแรก ในสังกัดพรรคกิจสังคม เป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2523 จนกระทั่งได้รับตำแหน่งรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ในปี พ.ศ. 2538 และเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2539 ต่อมาจึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย
ยงยุทธ ติยะไพรัช ยงยุทธ ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และได้รับการเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2538 ในสังกัดพรรคเอกภาพ โดยการสนับสนุนของฉัฐวัสส์ มุตตามระ อดีต ส.ส.เชียงราย, สุรสิทธิ์ เจียมวิจักษณ์ และบัวสอน ประชามอญ ที่มาอยู่พรรคไทยรักไทยด้วยกัน กระทั่งการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2539 ยงยุทธเข้าสังกัด พรรคประชาธิปัตย์ ได้รับชัยชนะในการเลือกตั้ง ได้รับตำแหน่ง เลขานุการรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ก่อนที่จะย้ายมาลงในนามพรรคไทยรักไทย เมื่อปี พ.ศ. 2544 และได้รับการเลือกตั้ง และได้รับตำแหน่งทางการเมือง เริ่มต้นจาก โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี, เลขาธิการนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
ไชยยศ สะสมทรัพย์ จากนั้นในปี พ.ศ. 2538 ไชยยศ สะสมทรัพย์ ก้าวสู่ตำแหน่งหัวหน้าพรรคเอกภาพ และเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย ในปี พ.ศ. 2540 ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง จนถึงการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549
โภคิน พลกุล ต่อมาได้ลาออกมารับตำแหน่งทางการเมือง เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในระหว่างปี พ.ศ. 2538 ถึง พ.ศ. 2540 และเข้าทำงานด้านตุลาการในปี พ.ศ. 2543 - 2545 เป็นรองประธานศาลปกครองสูงสุด จากนั้นได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคความหวังใหม่ และพรรคไทยรักไทยตามลำดับ
สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี สำนักนายกรัฐมนตรีประกาศให้สถานที่ราชการ รัฐวิสาหกิจ และสถานศึกษาทุกแห่งลดธงครึ่งเสา 3 วัน และให้ข้าราชการ พนักงานรัฐวิสาหกิจไว้ทุกข์เป็นเวลา 15 วัน ตั้งแต่วันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ต่อมา ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2538 บรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมนตรีมีบัญชาให้ขยายเวลาลดธงครึ่งเสาต่อไปจนครบ 50 วัน เพื่อให้สอดคล้องกับการแต่งกายไว้ทุกข์ถวาย โดยให้ลดธงครึ่งเสาต่อไปจนถึงวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2538
มานะ มหาสุวีระชัย ก่อนจะเข้าสู่การเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดศรีสะเกษ เขต 1 เป็นโฆษกคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจ สภาผู้แทนราษฎร กรรมาธิการวิสามัญศึกษาปัญหาคราบน้ำมันในอ่าวไทย เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ในปี พ.ศ. 2537 และเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (นายจรัส พั้วช่วย) เมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2538
สมชาย สหชัยรุ่งเรือง สมชัย สหชัยรุ่งเรือง เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี สังกัดพรรคชาติไทย 3 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 เคยดำรงตำแหน่งรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เมื่อปี พ.ศ. 2540
สุรนันทน์ เวชชาชีวะ เริ่มต้นงานการเมือง จากการลงรับสมัครเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) กรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2538 และปี พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคพลังธรรม แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
จากนั้นในปี พ.ศ. 2544 ปฏิบัติหน้าที่รองโฆษกพรรคไทยรักไทย และโฆษกพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2544 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อ ของพรรคไทยรักไทย รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี และ ปี พ.ศ. 2548 ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร จนถูกรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2549 เป็นหนึ่งใน 111 คนที่ถูกถอดสิทธิในการเลือกตั้ง ผันตัวเองเป็นผู้ดำเนินรายการ โดยเริ่มจาก "สุรนันทน์วันนี้" "The Commentator" "Brain Wake" (Voice TV) "คุยกันวันเสาร์" (TNN 24) รวมถึงจัดรายการออนไลน์ผ่านช่องยูทูบของ หนังสือพิมพ์มติชน ในชื่อรายการ Hellmet Show ร่วมกับ พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์ เขียนคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์ Bangkok Post และสยามรัฐ รวมถึงมีกิจการร้านกาแฟและร้านจำหน่ายจักรยาน "เบรนเวค" อีกด้วย
ไอทีวี ในปี พ.ศ. 2538 ผลการประมูล สรุปว่า กลุ่มบริษัท สยามทีวีแอนด์คอมมิวนิเคชั่นส์ จำกัด ในเครือธนาคารไทยพาณิชย์ ได้รับสัมปทานและได้รับอนุมัติให้เป็นผู้ดำเนินงานบริหารสถานีฯ เป็นเวลา 30 ปี (สิ้นสุดวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2569) โดยให้ออกอากาศทางช่อง 26 จาก องค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (อ.ส.ม.ท.) ค่าสัมปทาน 25,200 ล้านบาท จากราคากลาง 10,000 ล้านบาท และได้มีการลงนามในสัญญากับองค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (อ.ส.ม.ท.) เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยมีนายอภิลาศ โอสถานนท์ ปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ลงนามสัญญากับนายเกษม จาติกวณิช ประธานกรรมการ และนายโอฬาร ไชยประวัติ รองประธานกรรมการบริษัท สยาม อินโฟเทนเมนท์ จำกัด
กอบศักดิ์ ชุติกุล นอกจากนี้ยังเป็นผู้ร่างคำแถลงลาออกของนายกรัฐมนตรี (พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์) เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523, เลขานุการเอกสถานทูตไทยประจำกรุงวอชิงตัน ดี.ซี., เลขานุการเอกคณะผู้แทนถาวรไทยประจำสหประชาชาติ, รองอธิบดีกรมการเมือง และขึ้นเป็นข้าราชการ ระดับ 10 เอกอัครราชทูต ประจำกระทรวง ปี พ.ศ. 2531, เอกอัครราชทูต สถานเอกอัคราชทูต ณ กรุงปราก ปี พ.ศ. 2533, เอกอัครราชทูตประจำสาธารณรัฐเชกและสโลวัก ปี พ.ศ. 2534 และเป็น อธิบดีกรมอาเซียน ปี พ.ศ. 2537, อธิบดีกรมเศรษฐกิจปี พ.ศ. 2538, อธิบดีกรมสารนิเทศ กระทรวงการต่างประเทศ เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 และโฆษกกระทรวงการต่างประเทศ, อธิบดีกรมเศรษฐกิจ กระทรวงการต่างประเทศ เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2542, กรรมการที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2544
ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ เริ่มทำงานเป็นเจ้าของธุรกิจหนังสือพิมพ์ซันเดย์นิวส์ และต่อมาจึงได้เข้ามาทำงานการเมือง เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดพรรคราษฎร โดยดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค ต่อมาได้ลาออกจากพรรคราษฎร และย้ายมาสังกัดพรรคประชากรไทย ในปี พ.ศ. 2538 เกิดกรณีกลุ่มงูเห่าขึ้นในพรรคประชากรไทย ซึ่งนายชัยภักดิ์ ได้ให้การสนับสนุนนายชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรี แต่ต่อมาภายหลังการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งนายกรัฐมนตรีแล้ว นายชัยภักดิ์ จึงได้ลาออกจากการเป็น ส.ส.
ผาณิต นิติทัณฑ์ประภาศ ผาณิต นิติทัณฑ์ประภาศ เริ่มรับราชการเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2508 ในตำแหน่งพนักงานงบประมาณตรี สำนักงบประมาณ และได้โอนมาสังกัดสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ในปีต่อมา และได้ก้าวหน้าในหน้าที่การงานเรื่อยมาจนได้รับตำแหน่งผู้อำนวยการกองแผนงานและวิชาการ สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2521 เป็นผู้ช่วยปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี และผู้ตรวจราชการสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2530 และได้รับตำแหน่งรองปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2538 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2542 จึงได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี
โทนี ตัน เค็ง ยัม กระทั่งวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 เขาเป็นกรรมการบริหารและรองประธานบริษัทลงทุนแห่งรัฐบาลสิงคโปร์ (GIC) และประธานบริษัทสิงคโปร์เพรสโฮลด์ดิงส์ จำกัด (SPH) เขายังดำรงตำแหน่งประธานมูลนิธิวิจัยแห่งชาติสิงคโปร์และรองประธานสภาการวิจัย นวัตกรรมและวิสาหกิจ ปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 ตันเป็นตัวเลือกแรกของลี กวน ยิว ให้เป็นนายกรัฐมนตรีสิงคโปร์สืบต่อจากเขา แต่ตันปฏิเสธ ภายหลังเขากลับเข้าร่วมคณะรัฐมนตรีและเป็นรองนายกรัฐมนตรีสิงคโปร์ระหว่าง พ.ศ. 2538 ถึง 2548 และรัฐมนตรีกลาโหมตั้งแต่ พ.ศ. 2538 ถึง 2546
เชาวน์วัศ สุดลาภา ในปี พ.ศ. 2531 นาย เชาวน์วัศได้ลาออกจากราชการเพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี และได้รับเลือกตั้ง 4 สมัยต่อเนื่อง ตั้งแต่ พ.ศ. 2531 - 2538 และได้รับการแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคกิจสังคม โดยในช่วงเวลาดังกล่าวได้ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการการศึกษาสภาผู้แทนราษฎร และ ประธานคณะกรรมการที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีฝ่ายการต่างประเทศ (พ.ศ. 2531 - 2535) และรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่ 2 (พ.ศ. 2535) รายนามรองประธานสภาผู้แทนราษฎรของไทย
ในปี พ.ศ. 2536 เชาวน์วัศได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในคณะรัฐมนตรีชุดที่ 50 สมัยนายชวน หลีกภัยเป็นนายกรัฐมนตรี (ชวน หลีกภัย 1) นับเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยเป็นครั้งที่ 2
พรรคราษฎร (พ.ศ. 2529) ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 พรรคราษฎร ไม่ส่งผู้สมัคร ส.ส. จึงต้องถูกยุบพรรคตามคำสั่งศาลฎีกา ที่ 5041/2539 เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2539ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 พรรคราษฎร ได้รับเลือกตั้งมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 20 คน ยกเว้นในเขตกรุงเทพมหานคร และเขตภาคใต้ ภายหลังการเลือกตั้ง พรรคประชาธิปัตย์ 99 เสียง พรรคชาติไทย 64 เสียง พรรคกิจสังคม 51 เสียง และพรรคราษฎร 20 เสียง โดยเสียงทั้งหมดในสภาผู้แทนราษฎรมีทั้งหมด 347 เสียง ได้มีมติสนับสนุนพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรีต่ออีกสมัย โดยในส่วนของพรรคราษฎร มีรัฐมนตรีในสังกัดของพรรค จำนวน 3 คน คือ พลเอก เทียนชัย สิริสัมพันธ์ รองนายกรัฐมนตรี เฉลียว วัชรพุกก์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และ พลเอก มานะ รัตนโกเศศ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
คาเรน กรัยวิเชียร คุณหญิงคาเรน กรัยวิเชียร (สกุลเดิม: แอนเดอร์เซน; ไม่ทราบปี – พ.ศ. 2538) เป็นสุภาพสตรีชาวเดนมาร์ก เป็นที่รู้จักจากการเป็นภริยาของธานินทร์ กรัยวิเชียร นายกรัฐมนตรีคนที่ 14 ของประเทศไทย
ชัชวาลย์ ชมภูแดง ชัชวาลย์ ชมภูแดง เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดร้อยเอ็ด ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคพลังใหม่ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกครั้งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคพลังสังคมประชาธิปไตย ซึ่งนายชัชวาลย์ เป็นหัวหน้าพรรค และเป็น ส.ส.เพียงคนเดียวของพรรคต่อมาในการเลือกตั้งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 ได้ย้ายเข้ามาเป็นรองหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม ได้รับเลือกตั้งในสังกัดพรรคสามัคคีธรรม และได้รับเลือกเป็น ส.ส.อีก 2 สมัย คือ การเลือกตั้งเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 ในสังกัดพรรคชาติไทยทั้ง 2 สมัย เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอกสุจินดา คราประยูร ในปี พ.ศ. 2535 ต่อมาในรัฐบาลของพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร ได้รับแต่งตั้งเป็นรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
กิ่งกาญจน์ ณ เชียงใหม่ นางกิ่งกาญจน์ ณ เชียงใหม่ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคความหวังใหม่ สองสมัย ได้แก่ การเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 แต่ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2544 ไม่ได้รับการเลือกตั้ง โดยได้คะแนนเป็นอันดับ 2 รองจากนายวิทยา ทรงคำ ผู้สมัครจากพรรคไทยรักไทย ซึ่งลำดับที่ 3 คือ นายขวัญชัย สกุลทอง จากพรรคประชาธิปัตย์ ส่วนนายมอนอินทร์ รินคำ อดีต ส.ส. 2 สมัย ได้คะแนนเพียง 208 คะแนน แต่ได้รับแต่งตั้งเป็นประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ต่อมาได้ย้ายเข้าสังกัดพรรคไทยรักไทย พร้อมกับสมาชิกส่วนใหญ่ของพรรคความหวังใหม่ในปี พ.ศ. 2545
วราเทพ รัตนากร วราเทพ รัตนากร เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 ที่จังหวัดกำแพงเพชร สมรสกับนางอรอุมา รัตนากร มีบุตร ธิดา 3 คนนายวราเทพ รัตนากร มีผลงานจากการที่ลงพื้นที่มาต่อเนื่องตั้งแต่เป็นผู้แทนฯสมัยแรก พ.ศ. 2535 เริ่มทำงานฝ่ายบริหารเมื่อปี 2538ในตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี โฆษกรัฐบาลสมัยพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ และสร้างผลงานเข้าตาประชาชนตามนโยบายพรรคไทยรักไทยสมัยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในยุคนายกรัฐมนตรี พ.ต.ท.ดร.ทักษิณ ชินวัตร ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549 ในช่วงนั้นนายวราเทพได้ใช้เวลาศึกษาจากทั้ง วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร(วปอ.), สถาบันวิทยาการตลาดทุน(วตท.) และปริญญาเอกคณะรัฐศาสตร์ สาขารัฐศาสตร์การเมืองจากมหาวิทยาลัยรามคำแหงจนจบการศึกษา
ศิริโชค โสภา นายศิริโชค มีประสบการณ์ทางการเมืองโดยเป็นเลขาธิการส่วนตัวของนายชวน หลีกภัย ในระหว่างการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีวาระที่ 2 ลงรับสมัครเลือกตั้งเป็น ส.ส.ครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2538 สังกัดพรรคนำไทย ที่จังหวัดสงขลา ภูมิลำเนาเดิม และได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2544 นอกจากนี้ นายศิริโชคมีตำแหน่งอื่นๆได้แก่ เป็นเลขานุการคณะกรรมาธิการพัฒนาเศรษฐกิจ เป็นกรรมาธิการการสื่อสารโทรคมนาคม เป็นกรรมาธิการกิจการสภาผู้แทนราษฎร เป็นกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นคณะทำงานด้านเศรษฐกิจพรรคประชาธิปัตย์
มั่น พัธโนทัย ในทางการเมืองเขาได้ร่วมก่อตั้งพรรคสยามประชาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2526 และดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคนแรก ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสมุทรปราการ 4 สมัย สมัยแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย มีนาคม พ.ศ. 2535 และได้รับเลือกตั้งต่อมาอีกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2535 (ครั้งที่ 2) พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 และเคยได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม, มหาดไทย,พาณิชย์, เลขานุการรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี, ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดสมุทรปราการ
สุนัย จุลพงศธร นายสุนัย เข้าสู่งานการเมืองโดยการเป็นประธานสภาเขตสัมพันธวงศ์ ในปี พ.ศ. 2528 เป็นผู้ช่วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ) ในปี พ.ศ. 2535 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ สังกัดพรรคชาติพัฒนา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 และได้รับแต่งตั้งเป็นรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 จึงย้ายมาลงสมัครในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย จากนั้นในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้สังกัดพรรคพลังประชาชน และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
นายสุนัย เป็นที่รู้จักกันมากขึ้นเมื่อเขาขึ้นอภิปรายตอบโต้ฝ่ายค้าน ในขณะที่เขาสังกัดพรรคพลังประชาชน โดยการเปิดโปงเส้นทางเงินทุนที่เชื่อมโยงระหว่าง พรรคประชาธิปัตย์ และ พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย จนกระทั่งถึงการโจมตีผู้อยู่เบื้องหลังการชุมนุมของพันธมิตรฯ อย่างร้อนแรง
สาวิตต์ โพธิวิหค สาวิตต์ โพธิวิหค เริ่มเข้าสู่งานการเมืองโดยการเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2519 เป็นเลขานุการ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (เกษม จาติกวณิช) ในปี พ.ศ. 2520 จากนั้นได้ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2535/2 เป็นครั้งแรก และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2535-2538 และปี พ.ศ. 2540-2543 รวมทั้งสิ้น 2 สมัย
สงครามกัมพูชา–เวียดนาม การเลือกตั้งในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 พรรคฟุนซินเปกชนะการเลือกตั้ง พรรคประชาชนกัมพูชาได้อันดับสอง ฮุน เซนประกาศไม่ยอมรับผลการเลือกตั้ง สิน สองประกาศแยกจังหวัดทางตะวันออกของกัมพูชาซึ่งสนับสนุนพรรคประชาชนกัมพูชาออกไป ในที่สุด พระนโรดม รณฤทธิ์ได้ตกลงที่จะจัดตั้งรัฐบาลผสมกับพรรคประชาชนกัมพูชา ในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2536 สภาร่างรัฐธรรมนูญได้รับรองรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ พระนโรดม รณฤทธิ์เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 1 และฮุน เซนเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 2 ในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2536 ได้ฟื้นฟูราชวงศ์ในกัมพูชา โดยพระนโรดม สีหนุขึ้นครองราชย์ในฐานะประมุขรัฐ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2537 รัฐบาลกัมพูชาประกาศให้เขมรแดงเป็นกลุ่มนอกกฎหมาย และประกาศให้การสังหารหมู่ในสมัยกัมพูชาประชาธิปไตยเป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ เขมรแดงได้สลายตัวไปโดยสมบูรณ์ใน พ.ศ. 2541
เวียดนามและจีนได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างกันในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2534 นายกรัฐมนตรีคนใหม่ของเวียดนาม หวอ วัน เกียตได้เดินทางไปยังปักกิ่งเพื่อเข้าพบนายหลี่ เผิง เพื่อเจรจาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่เป็นทางการระหว่างกัน การสิ้นสุดความขัดแย้งในกัมพูชา ทำให้ประเทศในอินโดจีนเข้าร่วมกับอาเซียน ในช่วง พ.ศ. 2534 – 2535 เวียดนามได้ฟื้นฟูความสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศสมาชิกอาเซียน และการลงทุนของประเทศสมาชิกอาเซียนในเวียดนามระหว่าง พ.ศ. 2534 – 2537 คิดเป็น 15% ของการลงทุนของต่างชาติในเวียดนาม ต่อมา ในวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 เวียดนามเข้าเป็นสมาชิกอันดับที่ 7 ของอาเซียนอย่างเป็นทางการ ต่อมา ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2538 เวียดนามได้ประกาศยกระดับจากตัวแทนจากเป็นสถานเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาหลังจากที่มีการสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระดับปกติต่อกันตั้งแต่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 รวมทั้งการเข้าร่วมองค์การการค้าโลก เมื่อปี 2550 และการเข้าร่วมลงนามความตกลงหุ้นส่วนเศรษฐกิจภาคพื้นแปซิฟิก เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 ทำให้การโดดเดี่ยวเวียดนามออกจากสังคมโลกสิ้นสุดลง
สมชาย เบญจรงคกุล เขาเคยเป็นที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (นายบุญพันธ์ แขวัฒนะ) ในปี พ.ศ. 2538 เป็นที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (นายมนตรี พงษ์พานิช) ในปี พ.ศ. 2539 และในปี พ.ศ. 2540 ในรัฐบาลของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
อำนวย ยศสุข อำนวย ยศสุข เริ่มเข้าสู่การเมืองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคกิจสังคม ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 ได้เข้าร่วมกับพรรคนำไทย จนกระทั่งปี พ.ศ. 2539 จึงย้ายมาสังกัดพรรคความหวังใหม่ จนกระทั่งได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค ในปี พ.ศ. 2543 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร รวม 7 สมัย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการหลายกระทรวง ได้แก่ กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงการคลัง และกระทรวงสาธารณสุข และตำแหน่งที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ) ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคความหวังใหม่ แต่ได้คะแนนเพียงอันดับที่ 3 รองจากนางผณินทรา ภัคเกษม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ภรรยานายส่งสุข ภัคเกษม) จากพรรคไทยรักไทย และนายขุนทอง อินทร์ไทย จากพรรคประชาธิปัตย์
อำนวย วีรวรรณ ดร.อำนวย วีรวรรณ เริ่มทำงานการเมืองโดยการได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (จอมพลถนอม กิตติขจร) ในปี พ.ศ. 2506 ต่อมาเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2523 และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในปีเดียวกัน และได้รับตำแหน่ง รองนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2535 จากนั้นจึงลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในปี พ.ศ. 2538 และได้รับตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในปี พ.ศ. 2539 ต่อมาจึงได้ลาออกจากตำแหน่งเนื่องจากไม่สามารถแก้ไขปัญหาวิกฤตการณ์การเงิน ในปี พ.ศ. 2540 ได้ ซึ่งต่อมาได้มีการแต่งตั้งนายทนง พิทยะ เข้ามารับหน้าที่แทน และได้มีการลดค่าเงินบาทในเดือนกรกฎาคม
อารีเพ็ญ อุตรสินธุ์ เขาเคยเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาชน ในปี พ.ศ. 2531
ในปี พ.ศ. 2533 ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการในคณะกรรมการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ 
อารีเพ็ญ เคยดำรงตำแหน่งทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (15 สิงหาคม 2540 - 8 พฤศจิกายน 2540) เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2547 เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม พ.ศ. 2538 และเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2547
บุญเอื้อ ประเสริฐสุวรรณ บุญเอื้อ เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 ได้รับเลือกเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎร
ประสงค์ บูรณ์พงศ์ ต่อมาจึงได้หันเข้าสู่งานการเมือง เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครพนม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในปี พ.ศ. 2531 และเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2533 (รัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ) ต่อมาในรัฐบาลของนายบรรหาร ศิลปอาชา ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2538 เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในปี พ.ศ. 2539 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานฯ ในปีเดียวกัน
อำนาจ ชนะวงศ์ ดร.อำนาจ ชนะวงศ์ เริ่มทำงานเป็นเลขานุการประธานที่ปรึกษา UNFPA ประจำสำนักงาน ณ ประเทศบังคลาเทศ เมื่อปี พ.ศ. 2526 ต่อมาเป็นผู้จัดการภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ของบริษัทสุรามหาราษฎร จำกัด และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น สังกัดพรรคพลังธรรม ในการเลือกตั้งเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 และสังกัดพรรคกิจสังคม ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา และในรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคชาติไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2538 รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกใน พ.ศ. 2538
โทรทัศน์ประเทศไทยใน พ.ศ. 2538 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2538 ในโทรทัศน์ประเทศไทย
พรรคดำรงไทย (พ.ศ. 2538) พรรคดำรงไทย ได้ยื่นขอจดทะเบียนพรรคการเมืองเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยมีนายประพนธ์ จันทร์กล่ำ ดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าพรรคต่อมาเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 พรรคได้มีการจัดประชุมใหญ่วิสามัญเพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารชุดใหม่ ซึ่งหัวหน้าพรรคคนใหม่ได้แก่ นายวีระ มุสิกพงศ์
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 50 วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ภายหลังการลงมติการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลกรณีการแจกเอกสารสิทธิที่ดิน ส.ป.ก.4-01 พรรคพลังธรรมถอนตัวออกจากการร่วมเป็นรัฐบาล ทำให้นายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีตัดสินใจที่จะตราพระราชกฤษฎีกายุบสภาขึ้นในวันที่ 19 พฤษภาคม ซึ่งมีการตีความกันว่าป็นการรับผิดชอบที่ฝ่ายค้านโจมตีนโยบายการปฏิรูปที่ดินในเรื่องการแจก ส.ป.ก. 4-01 ให้แก่พวกพ้องและเศรษฐี
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 19 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 19 (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 - 27 กันยายน พ.ศ. 2539) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 391 คน โดยมาจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตทั้งหมด จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
มองมองคะ พันเอก มองมองคะ (, ; 7 มิถุนายน พ.ศ. 2463 – 30 เมษายน พ.ศ. 2538) เป็นนายกรัฐมนตรีของพม่าคนที่ 5 ดำรงตำแหน่งตังแต่วันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2520 – 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ต่อจากพลจัตวา เซนวี่น
ฮาโรลด์ วิลสัน เจมส์ ฮาโรลด์ วิลสัน บารอนวิลสันแห่งรีโว () (11 มีนาคม พ.ศ. 2459 - 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักการเมืองพรรคลาเบอร์ชาวอังกฤษ เขาเคยเป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร ในช่วงพ.ศ. 2507-2513 และ พ.ศ. 2517-2519
พรรคเสรีประชาธิปไตย (มาเลเซีย) หลังจากการเลือกตั้งระดับรัฐ พ.ศ. 2537 ผู้สมัครจำนวนมากได้ย้ายพรรคส่งผลให้พรรคสหซาบะฮ์ล่มสลาย และอุมโนสาขาซาบะฮ์ได้ขึ้นมาบริหารรัฐแทน พรรคประชาธิปไตยเสรีนิยมได้เข้าร่วมในรัฐบาลใหม่นี้ด้วย ต่อมา ใน พ.ศ. 2538 ชง กะห์เกียตได้เป็นวุฒิสมาชิก ทำให้มีการแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้าพรรคระหว่าง ชง กะห์เกียต กับ กง ฮงมิง ซึ่งชง กะห์เกียตเป็นฝ่ายชนะและกง ฮงมิงต้องออกจากพรรคไป ต่อมา ชง กะห์เกียตได้เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีของรัฐบาลสหพันธรัฐระหว่าง พ.ศ. 2538 – 2542 ก่อนจะกลับมาสู่การเมืองระดับรัฐ
อูนู นุ (; 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2450 – 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) หรือที่เรียกร่วมกับคำนำหน้าชื่อว่า อู้นุ () และ ตะคีนนุ () เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศพม่า และดำรงตำแหน่งทั้งหมด 3 สมัย
สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล นายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอ่างทอง 9 สมัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 เคยดำรงตำแหน่งโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2538 เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการในปี พ.ศ. 2540 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในปี พ.ศ. 2542
ธวัช วิชัยดิษฐ ในวงการการเมือง ดร.ธวัช เคยดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการพรรคพลังใหม่ ต่อมาได้เข้ามารับตำแหน่งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2534 และเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (ชวน หลีกภัย) ในปี พ.ศ. 2535 ถึง พ.ศ. 2538 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานีอีกด้วย
ฌัก ชีรัก ในการรับมือกับรัฐบาลฝ่ายซ้ายอย่างยากลำบาก ชีรักได้เข้าร่วมการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) ซึ่งผลปรากฏว่า มาคราวนี้พรรคการเมืองฝ่ายขวาได้รับชนะอย่างถล่มทลาย แต่เนื่องจากบทเรียนที่เขาได้รับในการเป็นนายกรัฐมนตรีครั้งก่อน ชีรักจึงสละสิทธิ์ให้เอดัวร์ บาลาดูร์ เป็นนายกรัฐมนตรี ในการจัดตั้งรัฐบาลร่วมเป็นหนที่สอง ข้อตกลงส่วนตัวของบุคคลทั้งสองนั้นเรียบง่ายมาก เอดัวร์ บาลาดูร์คุมทำเนียบมาตีญง แล้วหนุนให้ชีรักครองทำเนียบเอลีเซ ในปี พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995)