mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
สะพานเทพสุดา สะพานเทพสุดา เป็นโครงข่ายเชื่อมเส้นทางคมนาคมขนส่งจาก จังหวัดหนองคาย อุดรธานี ผ่านจังหวัดกาฬสินธุ์ ไปยังจังหวัดมุกดาหาร ซึ่งเป็นประตูสู่อินโดจีนหรืออีสต์เวสต์อีโคโนมิก คอริดอร์ จะช่วยร่นระยะทางได้กว่า 100 กิโลเมตร รวมถึงการขนส่งผลผลิตทางการเกษตรทางฝั่งตะวันตก อำเภอหนองกุงศรี อำเภอท่าคันโท ซึ่งเป็นแหล่งเพาะปลูกเข้าสู่โรงงานอุตสาหกรรมที่อยู่ฝั่งตะวันออก อำเภอสหัสขันธ์ อำเภอสมเด็จ อำเภอกุฉินารายณ์ และตัวจังหวัดกาฬสินธุ์ จะร่นระยะทางกว่า 80 กิโลเมตร นอกจากนี้ บนสะพานเทพสุดายังสามารถมองเห็นทัศนียภาพที่สวยงามบริเวณพื้นที่อ่างเก็บน้ำลำปาวได้อย่างชัดเจน สนับสนุนการท่องเที่ยวของจังหวัดกาฬสินธุ์ และการท่องเที่ยวในภูมิภาค ทำให้ ประชาชนมีเศรษฐกิจที่ดีขึ้น ประกอบกับ อำเภอสหัสขันธ์ มีพิพิธภัณฑ์สิรินธร (ภูกุ้มข้าว) ซึ่งเป็นแหล่งค้นพบชิ้นส่วนกระดูกไดโนเสาร์ที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในประเทศไทย ทั้งนี้ได้ออกแบบประติมากรรมรูปหล่อไดโนเสาร์ ติดตั้งบริเวณราวสะพานทั้ง 2 ข้าง เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัดกาฬสินธุ์ อีกด้วย
หอแก้วมุกดาหาร หอแก้วมุกดาหาร ตั้งอยู่บนถนนมุกดาหาร - ดอนตาล ห่างจากอำเภอเมืองมุกดาหาร 2 กิโลเมตร เปิดให้เข้าชมทุกวัน เวลา 08.00 น. -18.00 น. บัตรเข้าชม เด็กคนละ 10 บาท ผู้ใหญ่คนละ 30 บาท ส่วนฐานของหอเป็นอาคารทรง 9 เหลี่ยม ตัวอาคารแบ่งออกเป็นส่วนต่างๆ ดังนี้
วัดป่าวิเวกธรรม หลังจากออกพรรษาแล้ว หลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม หลวงปู่มหาปิ่น ปญฺญาพโล กับคณะศิษย์ ได้เดินเท้านำกองทัพธรรมจากบ้านนาหัววัว อำเภอกุดชุม จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันคือจังหวัดยโสธร) มุ่งสู่จังหวัดขอนแก่น และได้ตั้งสำนักสงฆ์ขึ้นที่ ป่าช้าโคกเหล่างา ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัดขอนแก่น และได้มีคณะพระกรรมฐานลูกศิษย์หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต จากวัดบ้านหนองน่อง ตำบลห้วยทราย อำเภอคำชะอี จังหวัดมุกดาหาร ซึ่งนำโดยพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร เดินทางมาสมทบ
พระไกรสรราช (สิงห์ ไตรยวงค์) งานโฮมเหง้าเผ่าผู้ไทย ไหว้พระไกรสรราชเมืองหนองสูง เป็นงานประจำปีของอำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. ๒๕๕๔ ซึ่งส่วนราชการอำเภอหนองสูง เทศบาลตำบลหนองสูงเหนือ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทุกแห่ง การท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดมุกดาหาร และสภาวัฒนธรรมอำเภอหนองสูงได้กำหนดจัดงานขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการยกย่องเชิดชูพระเกียรติยศของพระไกรสรราช (สิงห์) เจ้าเมืองหนองสูงองค์แรก และเป็นวันคล้ายวันก่อตั้งเมืองหนองสูงเมื่อวันที่ ๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๓๘๗ ตลอดจนเพื่อเป็นการอนุรักษ์ประเพณีและศิลปวัฒนธรรมอันดีงามของชนเผ่าภูไท ส่งเสริมการท่องเที่ยวของอำเภอหนองสูง เสริมสร้างความรักความสามัคคีของพี่น้องชาวภูไทอำเภอหนองสูง และชาวภูไทจากต่างถิ่นให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น กิจกรรมภายในงานมีพิธีทำบุญตักบาตรพระสงฆ์ตามจารีต มีพิธีบวงสรวงพระอนุสาวรีย์พระไกรสรราช (สิงห์) เจ้าเมืองหนองสูงองค์แรก มีการแห่แหนศิลปวัฒนธรรมภูไทจากตำบลต่างๆ การแสดงศิลปวัฒนธรรมชาวภูไทจากต่างจังหวัดและต่างประเทศ หรือการแสดงศิลปวัฒนธรรมภูไท ๓ แผ่นดิน ได้แก่ ชาวภูไทจากประเทศเวียดนาม ชาวภูไทจากประเทศลาว และชาวภูไททั่วประเทศไทย รวมทั้งมีการประกวดอาหารพื้นบ้าน การประกวดส้มตำลีลา การประกวดฟ้อนกลองตุ้ม การประกวดธิดาผู้ไทยพระไกรสรราช การประกวดศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้านของชาวภูไทในด้านต่างๆ อาทิ การประกวดพานบายศรี การประกวดขันหมากเบ็ง การประกวดเสื้อเย็บมือ เป็นต้น
อำเภอเลิงนกทา เลิงนกทา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดยโสธร ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของจังหวัด มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 1 และมีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับที่ 2 รองจากอำเภอเมืองยโสธร และเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 รองจากอำเภอเมืองยโสธร อีกทั้งมีสนามบินเก่าในช่วงสมัยสงครามเวียดนาม ก่อสร้างโดยกองทัพสหรัฐ ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลโคกสำราญ ขณะนี้อยู่ในช่วงกำลังปรับปรุงสนามบินเพื่อให้เป็นสนามบินพาณิชย์ และในอนาคตจะสามารถพัฒนาเป็นสนามบินนานาชาติได้ และโครงการก่อสร้างทางรถไฟสายบ้านไผ่ - มหาสารคาม - ร้อยเอ็ด - มุกดาหาร - นครพนม ซึ่งผ่านพื้นที่อำเภอเลิงนกทา โดยกำหนดสถานีรถไฟและป้ายหยุดรถไฟคือ สถานีรถไฟเลิงนกทา และป้ายหยุดรถไฟบ้านห้องแซง
จังหวัดอำนาจเจริญ เมื่อพิจารณาพื้นที่ที่เป็นแหล่งโบราณคดี และโบราณวัตถุ ที่ขุดพบในเขตจังหวัด แสดงว่าเคยมีมนุษย์สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ตั้งถิ่นฐานอยู่เมื่อ ๓,๐๐๐ - ๑๐,๐๐๐ ปี มาแล้ว โดยมีหลักฐานภาพเขียนสีบนหน้าผา เป็นข้อสันนิษฐาน กล่าวคือ ภาพเขียนสีบนหน้าผาของภูผาแต้ม ในอุทยานแห่งชาติภูสระดอกบัว อำเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร ซึ่งอยู่ติดชายเขตจังหวัดอำนาจเจริญ ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มีลักษณะร่วมสมัยกับภาพเขียนสีที่ผาแต้ม อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบล ฯ 
มีตำนานพื้นบ้านบางเรื่อง เช่น ผาแดง นางไอ่ และตำนานอุรังคธาตุ ได้กล่าวถึงชุมชนนาคว่า เคยมีอิทธิพลอยู่ในพื้นที่ภาคอีสานของไทย
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดมุกดาหาร ต่อไปนี้เป็นรายชื่อโรงเรียนในจังหวัดมุกดาหาร
รายชื่อวัดในจังหวัดมุกดาหาร รายชื่อวัดในจังหวัดมุกดาหาร
จังหวัดอำนาจเจริญ นายอำเภอคนแรก คือ รองอำมาตย์โทหลวงเอนกอำนาจ (เป้ย สุวรรณกูฏ) พ.ศ. 2454-2459 ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2459 ย้ายตัวอำเภอจากที่เดิม (บ้านค้อ บ้านอำนาจ อำเภอลืออำนาจในปัจจุบัน) มาตั้ง ณ ตำบลบุ่งซึ่งเป็นที่ตั้งเมืองในปัจจุบัน ตามคำแนะนำของพระยาสุนทรพิพิธ เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งเลขามณฑลอีสาน ได้เดินทางมาตรวจราชการโดยใช้เกวียนเป็นพาหนะ มีความเห็นว่าหากย้ายอำเภอมาตั้งใหม่ที่บ้านบุ่งซึ่งเป็นชุมชนและชุมทางสี่แยกระหว่างเมืองอุบลราชธานีกับมุกดาหาร และเมืองเขมราฐกับเมืองยศ (ยโสธร) โดยคาดว่าจะมีความเจริญยิ่ง ๆ ขึ้นไปในอนาคต โดยใช้ชื่อว่า อำเภอบุ่ง [เสนอแนะย้ายพร้อมกับอำเภอเดชอุดม ย้ายจากเมืองขุขันธ์ (ในเขตจังหวัดศรีสะเกษปัจจุบัน) มาขึ้นกับจังหวัดอุบลราชธานี] และยุบเมืองอำนาจเจริญเดิมเป็นตำบลชื่อว่าตำบลอำนาจ ซึ่งชาวบ้านนิยมเรียกว่า "เมืองอำนาจน้อย" อยู่ในเขตท้องที่อำเภอลืออำนาจในปัจจุบัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2482 จึงเปลี่ยนชื่อจากอำเภอบุ่งเป็น "อำเภออำนาจเจริญ" ขึ้นการปกครองกับจังหวัดอุบลราชธานี
เอ็มคอตเอชดี ตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2561 เวลา 18:30 น. มีแผนที่จะยุติการออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบแอนะล็อกจากสถานีเครื่องส่งโทรทัศน์ 13 สถานี เป็นลำดับแรก โดยจะมีผลกระทบต่อผู้ชมในพื้นที่ของจังหวัดแม่ฮ่องสอน (รวมไปถึงที่อำเภอแม่สะเรียง) จังหวัดน่าน จังหวัดตาก จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดเลย จังหวัดสกลนคร จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดสระแก้ว จังหวัดชุมพร จังหวัดระนอง (รวมไปถึงอำเภอตะกั่วป่า) จังหวัดสตูล และวันจันทร์ที่ 16 กรกฎาคม ปีเดียวกัน จะยุติการออกอากาศจากสถานีเครื่องส่งโทรทัศน์ที่เหลืออีก 23 สถานี ซึ่งรวมไปถึงสถานีกรุงเทพมหานคร เป็นลำดับสุดท้าย เนื่องจากโครงข่ายการออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลของบมจ.อสมท ให้บริการครอบคลุมทั่วประเทศแล้วนั้น และจะเหลือแต่เพียงแค่การออกอากาศในระบบดิจิทัล ทางช่องหมายเลข 30 (ภาพความคมชัดสูง) แต่เพียงอย่างเดียว
มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี วิทยาเขตมุกดาหาร มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี วิทยาเขตมุกดาหาร เป็นอดีตวิทยาเขตหนึ่งของมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี โดยตั้งอยู่ที่จังหวัดมุกดาหาร ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2550 เปิดรับนักศึกษาครั้งแรก พ.ศ. 2552 มีนักศึกษา 4 รุ่น ปัจจุบันมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ยกเลิกสถานะวิทยาเขตมุกดาหารแล้ว
อนุสรณ์ เอี่ยมสะอาด ดร.อนุสรณ์ เอี่ยมสะอาด เกิดเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2517 ที่อำเภอมุกดาหาร จังหวัดนครพนม (ปัจจุบันคือ จังหวัดมุกดาหาร) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาการบริหารและพัฒนาสังคม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ระดับปริญญาเอก ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการจัดการอุตสาหกรรม คณะบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง เป็นนักกิจกรรมและเป็นนักเคลื่อนไหวคนหนึ่งในหมู่คนเสื้อแดง ดีกรีความนิยมอยู่ในระนาบเดียวกับนายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทที่เติบโตมาด้วยกันจากรายการโต้คารมมัธยมศึกษา ได้รับรางวัลเยาวชนดีเด่นแห่งชาติ ด้านการส่งเสริมการปกครองระบอบประชาธิปไตย ในขณะศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย จังหวัดนครราชสีมา ได้เป็นตัวแทนโรงเรียนเข้าแข่งขัน ในรายการโต้คารมมัธยมศึกษารุ่นที่ 2 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 อสมท.ในฐานะหัวหน้าทีม จนได้รับตำแหน่ง "นักโต้วาทีชายยอดเยี่ยม" จากทั้ง 12 รุ่น โดยสามารถเอาชนะนักโต้วาทีชายทั้งหมด ด้วยผลการโหวตจากประชาชนคนไทยทั้งประเทศ
หอแก้วมุกดาหาร หอแก้วมุกดาหาร เป็นหอคอยสูงที่ทันสมัยแห่งหนึ่ง และเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของจังหวัดมุกดาหาร มีความสูงจากระดับพื้นดินถึงระดับหอชมทัศนียภาพ 50 เมตร และถึงยอดลูกแก้วมุกดาหาร 15 เมตร รวมความสูงทั้งสิ้น 65.50 เมตร มีทั้งหมด 7 ชั้น
พระยาศศิวงษ์ประวัติ (เมฆ จันทรสาขา) นับได้ว่าบรรพบุรุษของพระยาศศิวงษ์ประวัติ (เมฆ) ได้ปกครองหัวเมืองลาวฝั่งซ้ายและฝั่งขวาแม่น้ำโขงหลายหัวเมือง อาทิ เป็นเจ้าเมืองมุกดาหารสายตรงมากถึง ๓ องค์ จาก ๗ องค์ อีกทั้งยังเคยปกครองนครเวียงจันทน์ นครหลวงพระบาง เมืองหลวงโพนสิม (เมืองโพนสิม) เมืองเซโปน (เมืองตะโปน) เมืองพิน เมืองนอง (เมืองละนอง) เมืองพาลุกากรภูมิ เมืองคันธบุรี (เมืองไกสอน พมวิหาน) เมืองดอนตาล (อำเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร) เป็นต้น
วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร สภาวิทยาลัยชุมชนมุกดาหารและผู้อำนวยการได้ประสานงานกับภาคส่วนต่างๆ ของสังคมในการ จัดการเรียนการสอน โดยมีผู้เข้าร่วมงานในปัจจุบันครบทุกอำเภอ เพื่อจัดการเรียนการสอนในฐานะหน่วยจัดการศึกษารวมทั้งสิ้น 8 แห่ง ได้แก่วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร เปิดสอนหลักสูตร ดังนี้
หนูฮัก พูมสะหวัน หนูฮัก พูมสะหวัน เป็นบุตรของนายทองพัก กับนางบันทูน พูมสะหวัน เกิดเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2453 ในครอบครัวเชื้อสายญวน ที่บ้านพาลุกา แขวงเมืองมุกดาหาร (ปัจจุบันขึ้นกับตำบลชะโนด อำเภอหว้านใหญ่ จังหวัดมุกดาหาร) ในราชอาณาจักรไทย มีน้องสาวชื่อนางสีดา พูมสะหวัน เรียนหนังสือชั้นต้นที่วัดมโนภิรมย์ ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่สร้างขึ้นโดยพี่ชายเจ้าจันทกินรี เจ้าเมืองมุกดาหาร อนึ่งนางบันทูนผู้เป็นมารดาเป็นหลานสาวของพระอมรฤทธิธาดา (ญาหลวงทัด) เจ้าเมืองพาลุกากรภูมิ ต่อมาครอบครัวได้ย้ายไปตั้งถิ่นฐานกับครอบครัวที่เมืองคันธบุรี ประเทศลาว ในช่วงที่ยังสอนบ่าว หรือ ราวอายุ 14 - 15 ปี ปัจจุบันบ้านเดิมของหนูฮักที่พาลุกา ยังคงเหลือเสาบ้านเพียงเสาเดียวเป็นอนุสรณ์
แขวงสุวรรณเขต ชนเผ่าในแขวงสุวรรณเขตมีทั้งหมด 8 ชนเผ่า ได้แก่ เผ่าลาว, เผ่าผู้ไท, เผ่ามังกอง (มะกอง), เผ่าตะโอ้ย, เผ่าปะโกะ, เผ่าส่วย, เผ่ากะตาง, เผ่าตรี
จากจังหวัดมุกดาหาร ผ่านสะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 2 แล้วให้นั่งรถสองแถวหรือรถสามล้อมาด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดมุกดาหาร จากนั้นให้มาติดต่อทำหนังสือเดินทางและซื้อตั๋วเรือข้ามแม่น้ำโขงที่นี่ โดยใช้เวลาประมาณ 25 นาที ก็จะถึงแขวงสุวรรณเขตหรือมาโดยรถโดยสารประจำทาง ที่หมอชิต 2 มีรถโดยสารไปจังหวัดมุกดาหารทุกวัน โทรศัพท์ 0 2936 2841-8, 0 2936 2852-66 เมื่อมาถึงสถานีขนส่ง แล้วให้นั่งรถสองแถวหรือรถสามล้อมาด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดมุกดาหาร จากนั้นให้มาติดต่อทำหนังสือเดินทางและซื้อตั๋วเรือข้ามแม่น้ำโขงที่นี่ ก็จะถึงเมืองแขวงสุวรรณเขต
อุทยานแห่งชาติภูผายล อุทยานแห่งชาติภูผายล หรือชื่อเดิม อุทยานแห่งชาติห้วยหวด เป็นอุทยานแห่งชาติที่ครอบคลุมพื้นที่จังหวัดสกลนคร, นครพนม, มุกดาหารในประเทศไทย ได้รับการจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 และเปลี่ยนมาเป็นชื่อปัจจุบันเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2544 ที่ทำการของอุทยานตั้งอยู่ที่บ้านห้วยหวด ตำบลจันทร์เพ็ญ อำเภอเต่างอย จังหวัดสกลนคร
วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2547 ตามนโยบาย "การศึกษาสร้างชาติ สร้างคน สร้างงาน" ของรัฐบาล โดยเฉพาะจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา โดยการคัดเลือกศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดมุกดาหาร ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม ปัจจุบัน วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร จัดการศึกษาหลักสูตรอนุปริญญาและหลักสูตรพัฒนาทักษะและเสริมสร้างประสบการณ์ด้านอาชีพและคุณภาพชีวิต (ฝึกอบรมระยะสั้น)จัดโครงการจัดการความรู้เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งชุมชน
สโมสรฟุตบอลมุกดาหาร ไชยยืนยง สโมสรฟุตบอลมุกดาหาร ไชยยืนยง เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากจังหวัดมุกดาหาร ปัจจุบันเล่นใน ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก
สโมสรฟุตบอลดอนตาล พีซีซีเอ็ม สโมสรฟุตบอลดอนตาล พีซีซีเอ็ม เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร ปัจจุบันลงแข่งขันอยู่ในระดับไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนกรุงเทพมหานคร
ฉัตรชัย พรหมเลิศ ฉัตรชัย พรหมเลิศ เริ่มต้นรับราชการครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2527 ในตำแหน่งปลัดอำเภอ (เจ้าพนักงานปกครอง 3) อำเภอดงหลวง จังหวัดมุกดาหาร จากนั้นจึงได้ขยับตำแหน่งสูงขึ้นจนกระทั่งได้ขยับจากตำแหน่งรองอธิบดีกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยมาดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรีเมื่อ พ.ศ. 2552 ก่อนที่ พ.ศ. 2555 จะได้ขยับมาดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยแทนนาย วิบูลย์ สงวนพงศ์ ที่ขยับขึ้นไปดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงมหาดไทย วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2555 นายฉัตรชัยรับตำแหน่ง กรรมการอื่นในคณะกรรมการการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
ระวี กิ่งคำวงศ์ นายระวี กิ่งคำวงศ์ (เกิด 18 มกราคม พ.ศ. 2493) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร 4 สมัย และ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดมุกดาหาร
พระอาจารย์ดี ฉนฺโน ปี พ.ศ. 2476 พระอาจารย์ดี ฉนฺโน ได้จำพรรษาอยู่ที่ "วัดป่าศิลาวิเวก" อำเภอเมือง จังหวัดมุกดาหาร ในช่วงนี้ท่านได้ปฎิบัติธรรมกรรมฐานทำความเพียรอย่างอุกฤษฎ์ และได้รับ "สามเณรถิร บุญญวรรณ" เป็นศิษย์ ซึ่งต่อมาก็คือ "หลวงปู่ถิร ฐิตธมฺโม" หรือ "พระครูสถิตธรรมวิสุทธิ์ (ถิร ฐิตธมฺโม)"
พระยาศศิวงษ์ประวัติ (เมฆ จันทรสาขา) เมื่อพระยาศศิวงษ์ประวัติ (เมฆ) ถึงแก่กรรมแล้ว ทายาทบุตรหลานได้สร้างพระเจดีย์บรรจุพระอัฐิไว้ ณ วัดศรีสุมังค์วรารามหรือวัดสีสุมัง (วัดช้าง) คนทั่วไปเรียกว่าวัดเจ้าคุณพระยา เนื่องจากเป็นวัดที่พระยาศศิวงษ์ประวัติ (เมฆ) ตลอดจนเจ้าเมืองมุกดาหารทุกพระองค์ในอดีตและทายาทบุตรหลานในตระกูลเจ้านายเมืองมุกดาหารเป็นเจ้าอุปถัมภ์ วัดศรีสุมังค์วราราม ตั้งอยู่ ณ ริมฝั่งแม่น้ำโขง ถนนดำรงค์มุกดา ตำบลศรีบุญเรือง อำเภอเมือง จังหวัดมุกดาหาร มีอายุเก่าแก่กว่า ๒๐๐ ปี ภายในวัดมีพระวิหารเก่าแก่อิทธิพลศิลปกรรมอาณานิคมฝรั่งเศสซึ่งส่งผ่านมาทางช่างชาวเวียดนามและชาวลาว พระวิหารเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนมีซุ้มประตูและซุ้มหน้าต่างหรือซุ้มบังเกิ้นเป็นรูปอาร์คโค้ง พระประธานภายในพระวิหารเป็นพระพุทธรูปปางนาคปรกพุทธลักษณะแบบลาวหรือศิลปะล้านช้าง นอกจากนี้ ภายในวัดยังมีพระเจดีย์ขนาดใหญ่รูปแบบอิทธิพลพระธาตุพนมด้วย
ระวี กิ่งคำวงศ์ ระวี ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหารครั้งแรก ใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2538 ก่อนที่จะได้รับเลือกเป็น สมาชิกวุฒิสภา จังหวัดมุกดาหาร ในปี พ.ศ. 2543
พระครูวินัยธรมั่น ภูริทตฺโต ปี พ.ศ. 2458 พระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ได้กลับไปจังหวัดอุบลราชธานี และพักจำพรรษาที่วัดบูรพาราม อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี หลังจากออกพรรษาแล้ว ท่านได้ออกธุดงค์เพื่อไปติดตามหลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล ซึ่งขณะนั้นจำพรรษาอยู่ที่ถ้ำภูผากูด อำเภอคำชะอี จังหวัดนครพนมในขณะนั้น (ปัจจุปันคือจังหวัดมุกดาหาร) ซึ่งพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ตั้งใจจะอยู่จำพรรษากับหลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล ที่ถ้ำภูผากูดแห่งนี้ เพื่อสนทนาธรรมแลกเปลี่ยนอุบายแก้ไขจิตภาวนาซึ่งกันและกัน หลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล ได้พิจารณาถึงอริยสัจและตัดเสียซึ่งความสงสัยได้อย่างเด็ดขาดจนรู้แจ้งเห็นจริงซึ่งธรรมอันสูงสุด ณ ถ้ำภูผากูดแห่งนี้ และต่อมาพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต จึงได้ออกธุดงค์วิเวกไปพำนักตามสถานที่ต่าง ๆ ในเขตจังหวัดเลย จังหวัดอุดรธานี จังหวัดหนองคาย จังหวัดสกลนคร จังหวัดนครพนม จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งการวิเวกในครั้งนี้ได้เริ่มเทศนาอบรมธรรมปฏิบัติจิตภาวนาให้แก่พระภิกษุสามเณรและฆราวาสญาติโยมจนมีคณะศิษย์ติดตามมากมาย
สถาบันวิทยาลัยชุมชน 8) ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดมุกดาหาร เป็น วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร
สโมสรฟุตบอลมุกดาหาร ไชยยืนยง สโมสรฟุตบอลมุกดาหาร ซิตี้ ได้มีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างครั้งใหม่และเปลี่ยนชื่อสโมสรอีกครั้งเป็น สโมสรฟุตบอลมุกดาหาร ลำโขง มีประธานสโมสรท่านปัจจุบันคือ พล.ท.จิรศักดิ์ บุตรเนียร ผู้จัดการทีมคือ นายสุธี บัวสด (สมาชิกสภาจังหวัด) ผู้ฝึกสอนหลัก คือ นายศรีนคร บุตรโคตร
จังหวัดสกลนคร สาย 241 อุบลราชธานี-สกลนคร,มุกดาหาร-สกลนคร (รถตู้,มินิบัส) , สาย 235 มุกดาหาร-อุดรธานี (รถตู้)
หอแก้วมุกดาหาร ชั้นที่ 2 เป็นการจัดนิทรรศการประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของ 8 ชนเผ่าในจังหวัดมุกดาหาร ได้แก่ชั้นที่ 3-5 เป็นส่วนแกนของหอคอย
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ รามางกูร) ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ รามางกูร) อดีตนายกองข้าอุปัฏฐากผู้ควบคุมท้าวเพี้ยตัวเลกข้าพระมหาธาตุพนม หรือนายกองบ้านธาตุพนมลำดับที่ ๓ ในอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม ภาคอีสานของประเทศไทย หลังสิ้นสุดการปกครองแบบเจ้าเมืองหรือขุนโอกาส และอดีตกรมการเมืองมุกดาหาร
อำเภอทรายมูล ทรายมูล เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดยโสธร มีสถานที่สำคัญทางศาสนา คือ "พระธาตุฝุ่น" เป็นพระธาตุที่มีลักษณะเป็นเนินดินทรายที่มนุษย์สร้างขึ้น ตั้งอยู่ภายในตัวอำเภอ ห่างจากที่ว่าการอำเภอทรายมูลเพียงไม่กี่ร้อยเมตร
สโมสรฟุตบอลมุกดาหาร ไชยยืนยง เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 ได้ทำการคัดเลือกนักเตะเข้าสู่ทีม หลังจากหยุดพักการแข่งขันเมื่อจบฤดูกาล 2016 ซึ่งมีนักเตะจากต่างชาติทั้ง ญี่ปุน เกาหลี รวมถึงนักเตะผิวสี นักเตะมุกดาหาร ลำโขง บางส่วน และนักเตะจังหวัดใกล้เคียง ต่างเข้าร่วมในการคัดตัว ในครั้งนี้เกือบ 100 คน โดยได้กลุ่มนายทุนภาคตะวันออก มาเทคโอเวอร์ทำทีมแทนในนาม มุกดาหาร ไชยยืนยง หรือบึกพิฆาต
สโมสรฟุตบอลดอนตาล พีซีซีเอ็ม โดยสโมสรดอนตาล พีซีซีเอ็ม เป็นการร่วมกันสร้างทีมฟุตบอลของอำเภอดอนตาล และ โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย มุกดาหาร โดยคำว่า พีซีซีเอ็ม ย่อมาจาก " Princess Chulabhorn's College Mukdahan " ซึ่งเป็นชื่อภาษาอังกฤษของโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย มุกดาหาร
อนุรักษ์ ตั้งปณิธานนท์ อดีตเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองมุกดาหาร และนายกเทศมนตรีเมืองมุกดาหาร 3 สมัย กลุ่มเรารักมุกดาหาร 
ต่อมา พ.ศ. 2550 ลาออกมาลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรก สังกัดพรรคมัชฌิมาธิปไตย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้คะแนนมาเป็นอันดับที่ 4 ของจังหวัด (มี ส.ส. ได้ 2 คน) พ.ศ. 2554 ลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก โดยเอาชนะนางวรศุลี สุวรรณปริสุทธิ์ อดีต ส.ส. 3 สมัยจากพรรคภูมิใจไทย
ศาสนาพุทธในสหรัฐอเมริกา ประเทศสหรัฐอเมริกานับว่ามีกิจกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาแพร่หลายและกว้างขวางที่สุด ที่เป็นเช่นนี้เพราะมีชาวไทยและชาวเอเชียที่นับถือพระพุทธศาสนาอยู่กระจัดกระจายตามรัฐต่าง ๆ ในสหรัฐอเมริกาเป็นจำนวนมากไม่ต่ำกว่า 600,000 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวเอเชียที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะคนไทยที่อยู่กันหนาแน่ในบางเมือง เช่น ลอสแอนเจลิส ซานฟรานซิสโก ชิคาโก เป็นต้น ก็ได้ร่วมกันจัดตั้งวัดไทยขึ้นในชุมชนของตน เพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนาและเป็นแหล่งที่ใช้พบปะสังสรรค์กันระหว่างชาวพุทธ วัดไทยในสหรัฐอเมริกาจึงมีกระจัดกระจายอยู่ตามรัฐต่างๆ เป็นอันมาก ซึ่งมีบทบาทนอกเหนือจากศาสนากิจแล้ว ยังเผยแพร่วัฒนธรรมประเพณีของไทยไปด้วย ได้แก่ การเปิดโรงเรียนพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์และภาคฤดูร้อนให้เด็ก ๆ ลูกหลานไทยที่เกิดเติบโตในสหรัฐอเมริกาได้เรียนรู้พระพุทธศาสนา ภาษาไทย ที่มีความสนใจในพระพุทธศาสนาเข้ามาศึกษาพระพุทธศาสนา และวัฒนธรรมไทยด้วย
ศาสนาพุทธในประเทศอียิปต์ ต่อมาอีกหลายศตวรรษได้มีชาวญี่ปุ่น ลังกา เกาหลี อินเดีย และไทย เดินทางเข้าไปทำงาน ศึกษา หรือท่องเที่ยว และได้มีการถ่ายทอดความรู้หลักธรรมเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาต่างๆให้แก่ชาวอียิปต์ แต่ก็มีชาวพุทธอียิปต์ไม่เกิน 1 หมื่นคน ซึ่งส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ในเมืองไคโร และเมืองอเล็กซานเดรีย นอกจากนั้น ชาวพุทธต่างถิ่นที่เข้ามาอาศัยอยู่ในประเทศอียิปต์ ในช่วงวันวิสาขบูชาจะปฏิบัติศาสนกิจด้วยการเวียนเทียนกันเป็นกลุ่มเล็กๆ และมีการแสดงหลักธรรมเป็นเวลาสั้นๆ ส่วนการเผยแผ่ศาสนานั้นเป็นไปได้ยาก เนื่องจากเป็นสังคมเล็กๆท่ามกลางสังคมมุสลิมจำนวนมาก การเผยแผ่จึงเป็นไปได้ยาก
ศาสนาพุทธในประเทศศรีลังกา เมื่อ พ.ศ. 1697 - พ.ศ. 1730 พระเจ้าปรากรมพาหุที่ 1 (เป็นพระโอรสของพระเจ้าวิชัยพาหุที่ 1) ทรงเป็นมหาราชที่สำคัญที่สุดองค์หนึ่งของลังกา ทรงปกครองบ้านเมืองได้สงบเรียบร้อย ในด้านการพระศาสนาทรงชำระการพระศาสนาให้บริสุทธิ์ ยังคณะสงฆ์ให้รวมเข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้อีกครั้งหนึ่ง พระมหากษัตริย์ทรงสถาปนาสมเด็จพระสังฆราช ปกครองสงฆ์ทั้งประเทศเป็นครั้งแรก ทรงสร้างวัดวาอาราม เป็นยุคที่มีศิลปกรรมงดงามเพื่อให้สงบสุขและลังการได้กลายเป็นศูนย์กลางการศึกษาพระพุทธศาสนา ปรากฏเกียรติคุณแพร่ไปทั่ว มีพระสงฆ์และนักปราชญ์เดินทางจากประเทศใกล้เคียง เพื่อมาศึกษาพระพุทธศาสนาในลังกา แล้วนำไปเผยแพร่ในประเทศของตนเป็นอันมาก พระพุทธศาสนาได้เจริญรุ่งเรืองอยู่ระยะหนึ่ง แต่ภายหลังรัชกาลนี้แล้วพวกทมิฬจากอินเดียก็มารุกรานอีกและได้เข้าตั้งถิ่นฐานมั่นคงขยายอาณาเขตออกไปเรื่อย ๆ อาณาจักรสิงหลต้องถอยร่นทางใต้ ต้องย้ายเมืองหลวงอยู่บ่อย ๆ ทำให้พระพุทธศาสนาเจริญได้ยาก นอกจากจะเพียงธำรงรักษาความมั่นคงเข้มแข็งไว้เท่านั้นเหตุการณ์สำคัญครั้งหนึ่ง คือ ใน พ.ศ. 2019 พระภิกษุคณะหนึ่งจากพม่า ได้มารับการอุปสมบทกรรมที่ลังกาและนำคัมภีร์ภาษาบาลีเท่าที่มีอยู่ไปยังพม่าโดยครบถ้วนเมื่อประมาณ พ.ศ. 2050
อำเภอกงหรา ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยถิ่นใต้ ใช้ภาษาไทยถิ่นใต้ในการสื่อสาร ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ร้อยละ 55 และนับถือศาสนาพุทธร้อยละ 45 ประเพณีของชาวกงหราก็มีความแตกต่างกันตามศาสนาเช่น การแต่งงานแบบอิสลาม การสุหนัต การฝังศพ ส่วนชาวพุทธก็มีการบวช งานชิงเปรต เป็นต้น แต่ชาวกงหราแม้จะต่างศาสนากันแต่ก็อยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข
ไทหย่า ชื่อของชาวไทหย่าหรือไตหย่า ซึ่งแท้จริงแล้วคือชื่อเมืองหย่าในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ซึ่งเป็นถิ่นฐานเดิมของชาวไทกลุ่มนี้ จึงเรียกว่าไทหย่าหรือไตหย่า มีผู้กล่าวไว้เพื่อจะดึงดูดศาสนิกไว้ว่าเป็นคำที่พวกไทด้วยกันเรียกชาวไทพวกหนึ่งที่มิได้นับถือพระพุทธศาสนา ซ้ำอธิบายด้วยว่า พระพุทธเจ้าเสด็จมาพบพวกนี้ ทรงเห็นว่าเป็นพวกกิเลสหนาและโของประเทศจีนง่เขลาจนไม่สามารถจะเข้าใจพุทธวจนะ เปรียบดังเหล่าเวไนยสัตว์ ที่พระพุทธเจ้าทรงเปรียบเป็นดอกบัวใต้น้ำลึกมาก ไม่สามารถที่จะโผล่ขึ้นมารับแสงดวงอาทิตย์ได้ เป็นพวกที่พระพุทธเจ้าเองก็ไม่สามารถจะสอนได้ พระพุทธเจ้าตัดสินพระทัยไม่สอน คนไทพวกนี้จึงถูกเรียกว่า "ไทหย่า" เป็นพวกไม่มีศาสนาจนทุกวันนี้ ชาวไทหย่ายังนับถือศาสนาคริสต์อยู่ร้อยละ 96 นับถือศาสนาพุทธร้อยละ 3 และไม่มีศาสนาอยู่ร้อยละ 1
ศาสนาพุทธในประเทศกัมพูชา กัมພູມາาเป็นประเทศที่มีประวัติศาสตร์ เป็นมากว่าพันปี โดยแต่เดิมเป็นดินแดนของกลุ่มชาติพันธ์มอญ-เขมร ที่มีหลักฐานว่าอพยพมาจากอินเดีย ในฐานะพ่อค้า หรือเพื่อการค้า ผ่านเข้ามาทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทรอินโดจีน และตั้งถิ่นฐาน ผสมผสานกับคนในท้องถิ่นเดิม และกับคนที่อพยพมาทีหลัง ทั้งในชาติพันธุ์ และทางวัฒนธรรมมีความเจริญเพิ่มขึ้นตามลำดับ ต่อมาได้มีชนอินเดียเข้ามาติดต่อค้าขาย และได้นำเอา วัฒนธรรมอินเดียมาเผยแผ่ด้วย ทำให้กัมพูชารับเอาวัฒนธรรมอินเดีย ซึ่งก็คือพระพุทธศาสนาด้วยเช่นกัน
หมู่บ้านคุ้งตะเภา หมู่บ้านคุ้งตะเภา มีศาสนสถานจำนวน 1 แห่ง คือ วัดคุ้งตะเภา เป็นศาสนสถานในพระพุทธศาสนา ไม่ปรากฏศาสนสถานในศาสนาอื่นในเขตหมู่บ้าน เนื่องจากชาวหมู่บ้านคุ้งตะเภาทั้งหมดนับถือศาสนาพุทธ นิกายเถรวาท สันนิษฐานว่าการนับถือศาสนาพุทธของประชากรหมู่บ้านคุ้งตะเภามีมาพร้อม ๆ กับประชากรกลุ่มแรกที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานในแถบนี้
อำเภอมะนัง ส่วนใหญ่เป็นคนที่อพยพมาจากจังหวัดใกล้เคียงอย่างพัทลุง สงขลา และนครศรีธรรมราชที่เข้าตั้งถิ่นฐาน และเป็นคนพื้นถิ่นด้วย ประชากรที่นี่ส่วนมากนับถือศาสนาพุทธประมาณร้อยละ 60 มีวัดพุทธอยู่ 8 วัด สำนักสงฆ์ 3 แห่ง มีชาวมุสลิมอยู่ประมาณร้อยละ 40 มัสยิด 7 แห่ง สุเหร่า 5 แห่ง โรงเรียนสอนศาสนาอิสลาม(ปอเนาะ) 2 แห่ง (จากข้อมูลสำรวจ ในเดือนตุลาคม 2559)
ประวัติศาสนาพุทธ พุทธศาสนานิกายวัชรยาน หรือ พุทธศาสนาลัทธิตันตระ กำเนิดขึ้นครั้งแรกทางตะวันออกของอินเดีย เมื่อราว พ.ศ. 700 - 1200 บางครั้งจัดเป็นส่วนหนึ่งของมหายานแต่บางครั้งก็แยกตัวเองออกมาต่างหาก หลักปรัชญาของวัชรยานเป็นแบบเดียวกับมหายาน แต่มีวิธีการหรือ "อุปาย" ต่างไป โดยมีการใช้ญาณทัศน์และโยคะอื่น ๆ เข้ามา การฝึกเหล่านี้ได้อิทธิพลจากลัทธิตันตระของศาสนาฮินดู วัชรยานในทิเบต ก่อตั้งโดยท่านปัทมสัมภวะ
ศาสนาพุทธแบบเนวาร ศาสนาพุทธแบบเนวาร () คือพุทธศาสนานิกายวัชรยานรูปแบบหนึ่งที่ปฏิบัติในหมู่ชาวเนวาร ชาติพันธุ์ที่ตั้งถิ่นฐานบริเวณหุบเขากาฐมาณฑุในประเทศเนปาล ซึ่งพัฒนากลมกลืนเป็นส่วนหนึ่งในวิถีของชาวเนวาร มีเอกลักษณ์พิเศษคือไม่มีสังคมสงฆ์ มีการจัดชั้นวรรณะและมีลำดับการสืบสายบิดาตามแบบชาวเนวาร แม้ศาสนาพุทธแบบเนวารจะไม่มีพระสงฆ์แต่จะมีปุโรหิตที่เรียกว่าคุรุชุเป็นสื่อกลางในการประกอบพิธีกรรม บุคคลที่มาจากตระกูลวัชราจารยะหรือพัชราจารยะ () จะประกอบพิธีกรรมทางศาสนาแก่ผู้อื่น และตระกูลศากยะ () จะประกอบพิธีกรรมที่ส่วนใหญ่มักทำภายในครอบครัว โดยศาสนาจะได้รับการอุปถัมภ์จากคนวรรณะอุราย () และคนในวรรณะดังกล่าวยังอุปถัมภ์ศาสนาพุทธแบบทิเบต นิกายเถรวาท หรือแม้แต่นักบวชญี่ปุ่นด้วย
วัดโมคลาน จากหลักฐานที่พบทั้งเทวสถาน โบราณวัตถุในศาสนาพราหมณ์ สระน้ำโบราณ แสดงให้เห็นถึงความรุ่งเรืองของศาสนาพราหมณ์ลัทธิไศวนิกายในบ้านโมคลาน แต่ต่อมาอิทธิพลของพุทธศาสนาได้เข้ามาแพร่หลายในบ้านโมคลานเพราะพบหลักฐานโบราณวัตถุสถานทางศาสนาพุทธอยู่มากเช่นเดียวกัน แต่โบราณสถานทางศาสนาของบ้านโมคลานคงจะถูกทอดทิ้งไปเป็นเวลานาน อาจจะก่อนหรือพร้อมกับการอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานของชาวไทยมุสลิม จากรัฐไทรบุรี กลันตัน และตรังกานู ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๘๐ เป็นต้นมา ปัจจุบันประชากรส่วนใหญ่ของบ้านโมคลาน จึงเป็นไทยมุสลิม ร้อยละ ๗๐ อีกร้อยละ ๓๐ เป็นชาวไทยพุทธ
โคขุนโพนยางคำ ขี้โคขุนโพนยางคำมีที่มาจากโคเนื้อลูกผสมไทย-ฝรั่งเศส เกิดจากการผสมเทียมโดยใช้น้ำเชื้อจากพ่อ-แม่พันธุ์โคเนื้อ 3 สายพันธุ์ ได้แก่ พันธุ์ชาโรเลย์ส (Charolais) ถิ่นกำเนิดประเทศฝรั่งเศส เป็นสายพันธุ์หลัก, พันธุ์ซิมเมนทอล (Simmental) ถิ่นกำเนิดประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และพันธุ์ลิมูซีน (Limusin) ถิ่นกำเนิดประเทศฝรั่งเศส
วิทยาลัยพุทธศาสนานานาชาติ วิทยาลัยพุทธศาสนานานาชาติ กำเนิดขึ้นโดยแนวคิดของมูลนิธิกลิ่นเทียนธรรม ซึ่งได้ดำเนินการสอนภาษาอังกฤษสำหรับภิกษุสงฆ์ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2546 จึงได้มีการจัดตั้งวิทยาลัยพุทธศาสนานานาชาติขึ้น เพื่อให้เป็นศูนย์กลางของการจัดการศึกษาด้านพุทธศาสนศึกษาโดยไม่แบ่งแยกนิกาย โดยมี พระราชปริยัติกวี (สมจินต์ สมฺมาปญฺโญ) เป็นผู้อำนวยการรูปแรก
แนวคิดเกี่ยวกับถิ่นกำเนิดของชนชาติไท แนวคิดเกี่ยวกับถิ่นกำเนิดของชนชาติไท ประกอบด้วยแนวคิดทั้งหลายซึ่งอธิบายถึงถิ่นกำเนิดของชนชาติไทที่อาศัยอยู่ในประเทศไทยปัจจุบัน โดยมีอยู่หลากหลายแนวคิด เช่น
เปอรานากัน ชาวเปอรานากัน แม้จะมีเชื้อสายมลายูแต่ไม่ได้นับถือศาสนาอิสลาม ส่วนใหญ่นับถือลัทธิเต๋า ลัทธิขงจื๊อ และศาสนาพุทธนิกายมหายาน ในส่วนของบริเวณรัฐกลันตันก็จะนับถือเถรวาทควบคู่ไปกับความเชื่อดั้งเดิมทที่นับถือ เวลามีกิจกรรมทางศาสนาก็จะไปวัดไทยบ้าง และมีการไหว้บรรพบุรุษเหมือนคนจีนทั่วไป แต่มีบางส่วนได้หันไปนับถือศาสนาคริสต์ในช่วงศตวรรษที่ผ่านมา ชาวเปอรานากันได้เปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมตามถิ่นที่ตั้งถิ่นฐาน อย่างอิทธิพลของโปรตุเกส ดัตช์ มลายู อังกฤษ และอินโดนีเซีย
ผู้ลี้ภัย ผู้ลี้ภัย () หมายถึงบุคคลที่อยู่นอกประเทศต้นกำเนิดหรือประเทศที่มีถิ่นฐานประจำ เพราะเขาผู้นั้นประสบกับภัยอันเกิดแต่การตามล่า การกดขี่ด้วยเหตุทาง เชื้อชาติ ศาสนา สัญชาติ ความเห็นทางการเมือง หรือ การเป็นสมาชิกของกลุ่มสังคมที่ถูกตามล่า บางครั้งอาจเรียกผู้ลี้ภัยว่า ผู้ขอที่ลี้ภัย (asylum seeker) จนกว่าจะได้รับการยอมรับสถานภาพของผู้ลี้ภัย
โยนิ (ศาสนาพุทธ) โยนิ แปลว่ากำเนิด หมายถึงที่เกิด ที่ให้กำเนิดสัตว์
ศาสนาพุทธในประเทศมัลดีฟส์ ในคติชนมัลดีฟส์ระบุว่า มีเจ้านายพระองค์หนึ่งชื่อเจ้าชายโกอิมาลา () เดินทางมาจากอินเดียหรือศรีลังกาแล้วเข้าสู่มัลดีฟส์ทางตอนเหนือ และตั้งตนเป็นกษัตริย์พระองค์แรกของราชวงศ์ทีมูเค () หรือโหมะ () ก่อนหน้านี้มีชาวทราวิฑกลุ่มหนึ่งเข้าไปตั้งถิ่นฐานบนเกาะเรียกว่าชาวคีราวาอารู () ซึ่งอ้างต้วว่าสืบเชื้อสายจากชาวทมิฬโบราณ มาตั้งถิ่นฐานบนเกาะคีราวาอารู (ปัจจุบันคือกาอาฟูอะทอล) มีการกล่าวถึงชาวคีราวาอารูว่าเป็นผู้ก่อตั้งเขตการปกครองและตั้งกษัตริย์ปกครองกรุงมาเล ก่อนการมาถึงของศาสนาพุทธ ราชวงศ์เหนือ และการปกครองแบบรวมศูนย์
ที่สูงแคเมอรอน มีสถานพักตากอากาศไว้สำหรับประชาชนที่หลากหลายเชื้อชาติ สามารถรองรับได้มากกว่า 38,000 คน ซึ่งประกอบด้วยชาวมลายูที่เป็นมุสลิมและมีถิ่นฐานอยู่ในอาณาเขตของประเทศมาเลเซียปัจจุบัน (ชาวมลายู(7,321), อื่นๆ(5,668)), ชาวจีน(13,099), ชาวอินเดีย (6,988) , กลุ่มที่ไม่ใช่พลเมืองมลายู และชนชาติอื่นๆ(202) ผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่เป็นเจ้าของกิจการ, พนักงานอุตสาหกรรมบริการ, คนงานฟาร์ม, คนเกษียณ หรือข้าราชการ ภาษาที่ใช้พูด มีภาษามลายู, ภาษาจีนกลาง, ภาษาทามิล และภาษาอังกฤษ ศาสนาอิสลาม, ศาสนาพุทธ, ลัทธิเต๋า, ศาสนาฮินดู, ศาสนาคริสต์และศาสนาซิกห์ เป็นศานาหลักที่นับถือ
สมณะ สมณะ (; ) แปลว่า ผู้สงบ ผู้แสวงหา นักพรต เป็นขบวนการศาสนาแบบอินเดียสมัยโบราณที่คู่ขนานไปกับศาสนาพราหมณ์ และเป็นต้นกำเนิดของศาสนาเชน ศาสนาพุทธ รวมถึงลัทธิอาชีวกและลัทธิจารวาก
ฟักแม้ว มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตอนใต้ของประเทศเม็กซิโก และแถบอเมริกากลาง ปัจจุบันมีปลูกอยู่ทั่วโลก พบปลูกทั่วไปในพื้นที่สูง 500-1,700 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล มีดินอุดมสมบูรณ์ แสงสว่างพอเพียง (ช่วงแสง 12 ชั่วโมงต่อวัน เพื่อชักนำให้เกิดการเจริญของดอก) และใกล้แหล่งน้ำ สันนิษฐานกันว่าพืชชนิดนี้นำเข้ามาในประเทศไทยโดยหมอสอนศาสนา และให้ชาวบ้านปลูกเป็นครั้งแรกที่จังหวัดแพร่
มะลิ แม้ว่าจะไม่มีถิ่นกำเนิดในยุโรป มะลิหลายชนิดได้ปรับตัวกลายเป็นพืชพื้นถิ่นในแถบเมดิเตอร์เรเนียน เช่น มะลิสเปน ("Jasminum grandiflorum") ที่มีถิ่นกำเนิดจากประเทศอิหร่านและทางตะวันตกของเอเชียใต้ และปัจจุบันได้กลายเป็นพืชท้องถิ่นในคาบสมุทรไอบีเรีย
ส้มเกลี้ยง ส้มเกลี้ยง เป็นไม้เมืองร้อนตระกูลส้มชนิดหนึ่ง มีชื่อสามัญว่า Sweet Orange มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Citrus senesis L. Osbeck เป็นผลไม้ที่ขึ้นได้ดีบริเวณพื้นที่ที่สูงจากระดับน้ำทะเลไม่มากนัก ถิ่นกำเนิดเข้าใจว่าอยู่บริเวณทางตอนใต้ของประเทศจีนต่อมาได้แพร่กระจายไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา เม็กซิโก ทวีปยุโรปและหมู่เกาะอินเดียตะวันตก สำหรับในประเทศไทยเชื่อกันว่าเริ่มนำเข้ามาปลูกในสมัยกรุงศรีอยุธยาหรือสมัยกรุงธนบุรีเพราะประเทศไทยขณะนั้นมีการเจริญสัมพันธไมตรีกับประเทศจีน โดยเฉพาะทางด้านการค้า ทำให้ คนจีนเข้ามาในประเทศไทยจำนวนมากและได้ตั้งถิ่นฐานในประเทศไทยเมื่ออาศัยอยู่ในประเทศไทยในฐานะประชาชนไทยคนหนึ่งที่ไม่ได้ละเลยประเพณีความเชื่อในศาสนาที่ตนเอง นับถือ สืบทอดมาตั้งแต่บรรพบุรุษ โดยสิ่งของที่ใช้ประกอบในพิธีกรรมอย่างหนึ่ง คือ ส้ม ไม่ว่าจะเป็นเทศกาลตรุษจีนหรือสารทจีน เป็นต้น จึงได้มีการนำต้นพันธ์เข้ามาปลูกในประเทศไทย ซึ่งประเทศจีนทางตอนล่างโดยเฉพาะในเขต มณฑลกวางตุ้ง มีลักษณะภูมิอากาศใกล้เคียงกับประเทศไทย สามารถปลูกส้มได้ดีเช่นกัน
เกาะยอ ชนกลุ่มแรกที่อพยพเข้ามาอยู่ ว่ากันว่าเป็นชาวจีนจากบ้านน้ำกระจาย, บ้านน้ำน้อย และบ้านทุ่งหวัง ซึ่งตั้งถิ่นฐานกันมาอย่างน้อยก็ร่วมสมัยกรุงศรีอยุธยาแล้ว ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ มีวัดในพุทธศาสนา 4 แห่ง มีสำนักสงฆ์, ศาลเจ้าจีน และสถานปฏิบัติธรรมอย่างละหนึ่งแห่ง ทั้งนี้เกาะยอมีประเพณีโบราณสืบทอดกันมาคือ ประเพณีแห่เดือนสิบ และประเพณีขึ้นเขากุฎ
วัดเส้าหลิน ปัจจุบันในประเทศจีนมีวัดเส้าหลินทั้งหมดสามแห่ง แห่งแรกตั้งอยู่บนเทือกเขาซงซาน มณฑลเหอนาน ซึ่งเป็นต้นกำเนิดพุทธศาสนานิกายเซนและกังฟูเส้าหลิน แห่งที่สองตั้งอยู่ที่เทือกเขาผานซาน สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หงวน และแห่งที่สามตั้งอยู่ที่เทือกเขาจิ่วเหลียนซาน มณฑลฮกเกี้ยน เรียก "สำนักเสี้ยวลิ้มใต้" คู่กับ "สำนักเสี้ยวลิ้มเหนือ" ที่เทือกเขาซงซาน สำนักใหญ่ของวัดเส้าหลิน แบ่งออกเป็น 2 สายหลัก ๆ คือสายพระบู๊ซึ่งเป็นสายของการการสืบทอดศิลปะการต่อสู้และกังฟูเส้าหลินของตั๊กม้อ และสายพระวินัยซึ่งเป็นสายที่เน้นการปฏิบัติธรรมตามคำสอนของพุทธศาสนาเป็นสำคัญ
ตำบลหน้าถ้ำ ราวสองร้อยปีก่อน มีประชาชนเข้ามาลงหลักปักฐาน ณ ตำบลหน้าถ้ำ โดยอพยพมาจากจังหวัดปัตตานี, สงขลา และพัทลุง โดยชนกลุ่มแรกที่ตั้งถิ่นฐานนั้นเป็นชาวไทยเชื้อสายมลายูนับถือศาสนาอิสลาม กระทั่งในปี พ.ศ. 2392 ชาวมุสลิมบ้านหน้าถ้ำได้ค้นพบพระพุทธรูปในถ้ำคูหาภิมุข ครั้นชาวจีนและไทยพุทธบ้านเปาะเส้งทราบข่าวจึงได้ขอเจรจาแลกเปลี่ยนพื้นที่ตั้งชุมชนกับชาวมุสลิมเพราะตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณพุทธสถานที่ไม่ใช่สิ่งที่ตนนับถือ ด้วยเหตุนี้ชาวมุสลิมบ้านหน้าถ้ำจึงย้ายไปอยู่ที่บ้านเปาะเส้ง และชาวพุทธเปาะเส้งก็ย้ายไปตั้งถิ่นฐานที่บ้านหน้าถ้ำจนถึงปัจจุบัน ในช่วงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็มีชาวไทยพุทธจากเมืองยะหริ่งอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานที่นี่ 10 ครัวเรือน และได้ขออนุญาตจากเจ้าเมืองยะลาเพื่อสร้างวัดหน้าถ้ำ ที่ต่อมาจอมพลแปลก พิบูลสงคราม ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดคูหาภิมุข"
ไทยในสวีเดน ชาวไทยในสวีเดน () เป็นชาวไทยที่อาศัยอยู่ในประเทศสวีเดน ซึ่งปัจจุบันมีประมาณ 41,000 คนพำนักอยู่ในประเทศดังกล่าว โดยมีผู้ย้ายถิ่นฐานที่มีจำนวนเติบโตในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ดังใน ค.ศ. 2000 มีคนไทย 786 รายในสวีเดน ต่อมาใน ค.ศ. 2009 มีจำนวนเพิ่มขึ้นเป็น 2,994 ราย ซึ่งเพิ่มขึ้นเกือบสี่เท่า นอกจากนี้ ยังมีชาวไทยหลายคนที่ถือสัญชาติสวีเดนทั้งหมดกว่า 11,000 ราย ที่เกิดในประเทศไทย โดยส่วนใหญ่แล้วนับถือศาสนาพุทธทั้งหมดในประเทศสวีเดน
เทศบาลเมืองนางรอง ประชาชนในเขตเทศบาลเมืองนางรองส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ ในเขตเทศบาลเมืองนางรองมีวัดและสำนักสงฆ์ทั้งสิ้น 10 แห่ง
โบสถ์คริสต์ 1 แห่ง
ในเขตเทศบาลเมืองนางรองมีภาษาถิ่นหลากหลายที่ใชสื่อสารในชีวิตประจำวันภาษาถิ่นไทยนางรอง (ไทยเบิ้ง) ซึ่งมีสำเนียงคล้ายภาษาถิ่นไทยโคราช นอกนั้นเป็นภาษาถิ่นไทยอีสาน เขมร ส่วย ปนอยู่บ้างเล็กน้อย แม้จะใช้ภาษาถิ่นไทยต่างกัน แต่ก็ยังมีประเพณีและ
วัฒนธรรมป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเหมือนกับประเพณีท้งถิ่นอื่นๆ ดังนี้
นางพญาเสือโคร่ง การจำแนกสายพันธุ์อย่างกว้าง นางพญาเสือโคร่งมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า Wild Himalayan Cherry หมายถึงPrunusที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียทางตอนใต้ ตั้งแต่ประเทศไทยไปจนถึงเทือกเขาหิมาลัยในประเทศอินเดีย ส่วนซากุระถูกจำแนกเป็น Cherry blossom หมายถึง Prunusที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียทางตอนเหนือ ตั้งแต่ประเทศจีน, เกาหลี ไปจนถึงประเทศญี่ปุ่นและรัสเซียในเขตไซบีเรีย
วัชราจารยะ ในหนังสือ "กำเนิดใหม่พุทธศาสนา : นิกายเถรวาทในเนปาลช่วงศตวรรษที่ 20" (Rebuilding Buddhism: The Theravada Movement in Twentieth-century Nepal) พบความสัมพันธ์ด้านวินัยสงฆ์ระหว่างชายสกุลวัชราจารยะกับสกุลศากยะ
"ต่างจากวัชราจารยะ ชายศากยะจะไม่เป็นปุโรหิตสำหรับใคร ๆ แต่ผู้ชายวัชราจารยะจะเป็นสมาชิกในอารามศาสนาพุทธแบบเนวารที่เรียกอย่างสมเกียรติว่า 'วิหาร' และถูกเรียกขานว่า 'พหะ' (baha) หรือ 'พหี' (bahi) ตราบเท่าที่ชายศากยะและวัชราจารยะยังมีบทบาทในอาราม พวกเขาเป็นนักบวช แต่ในทางปฏิบัติแล้วพวกเขาสมรสและเป็นนักบวชแค่บางเวลาเท่านั้น"
ทั้งนี้นักวิชาการพุทธศาสนาสมัยใหม่ในเนปาลเป็นวัชราจารยะ
หูกระจง หูกระจง หรือ แผ่บารมี ("Terminalia ivorensis" Chev.) มีถิ่นกำเนิดในป่าแอฟริกาตะวันตก แถบเส้นศูนย์สูตร ตั้งแต่ประเทศกินีไปจนถึงประเทศแคเมอรูน เป็นพืชเศรษฐกิจ มีการปลูกเพื่อใช้เนื้อไม้ ในแถบถิ่นกำเนิด เป็นไม้ที่มีการเจริญเติบโตเร็ว และมีอายุยืน
รูดอล์ฟที่ 4 ดยุกแห่งออสเตรีย รูดอล์ฟที่ 4 ดยุคแห่งออสเตรีย หรือ รูดอล์ฟผู้ก่อตั้ง (, ) (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1339 - 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1365) รูดอล์ฟที่ 4เป็นดยุคแห่งออสเตรียของราชวงศ์ฮับส์บวร์ก และ ประกาศตนเองเป็นอาร์ชดยุกแห่งอาณาจักรอาร์ชดยุกแห่งออสเตรียระหว่างปี ค.ศ. 1358 ถึงปี ค.ศ. 1365 โดยการปลอมเอกสาร “"Privilegium Maius"” เพื่ออ้างสิทธิต่างๆ ของอาณาจักรอาร์ชดยุกที่ตั้งขึ้น
อาร์ชดยุกรูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี อาร์ชดยุกรูดอล์ฟแห่งออสเตรีย ( ) (พระนามเต็ม: รูดอล์ฟ ฟรานซ์ คาร์ล โจเซฟ, Rudolf Franz Karl Joseph von Habsburg-Lothringen) เป็นพระราชโอรสองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย และนอกจากนี้ ทรงเป็นมกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี จนถึงสิ้นพระชนม์เนื่องจากทรงปลิดพระชนม์ชีพพระองค์เองด้วยพระแสงปืนพร้อมกับนางสนมของพระองค์บารอนเนสแมรี่ เว็ทเซร่า
อาร์ชดยุกรูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี หลังจากที่อาร์ชดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์ทรงสิ้นพระชนม์แล้ว ตำแหน่งรัชทายาททางพฤตินัยจึงตกเป็นของพระราชปนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิ อาร์ชดยุกคาร์ล ซึ่งยังได้รับการสถาปนาเป็นอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสต์ และดยุกแห่งโมเดน่า ต่อจากอาร์ชดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์อีกด้วย เมื่อพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งออสเตรีย พระองค์ทรงได้รับพระสมญานามว่า จักรพรรดิผู้รักสันติ (The Peace Kaiser) แต่พระองค์ก็ไม่สามารถปกครองจักรวรรดิได้ดี เพราะเนื่องจากแพ้สงครามโลกครั้งที่ 1 จึงถูกยุบจักรวรรดิ และถูกล้มล้างพระราชอำนาจของพระราชวงศ์ไปในที่สุด
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิจ แห่งออสเตรีย อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิจ ประสูติเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2376 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เป็นพระโอรส และพระราชบุตรองค์ที่ 3 ในอาร์ชดยุกฟรานซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย (พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) และเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย เมื่อทรงพระเยาว์ อาร์ชดยุกฟรานซ์ โจเซฟ พระเชษฐาของพระองค์ได้ทรงขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งออสเตรีย ทำให้พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทอันดับที่ 1 แห่งจักรวรรดิออสเตรีย (อาร์ชดยุกเฟอร์ดินานด์ แม็กซีมีเลียน พระเชษฐาไม่ได้ทรงอยู่ในลำดับการสืบสันตติวงศ์ เพราะว่าทรงไปเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเม็กซิโก) แต่เมื่ออาร์ชดยุกรูดอล์ฟ พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟได้ประสูติ พระองค์ก็ทรงถูกเลื่อนไปอยู่ในลำดับ 2 ในลำดับการสืบสันตติวงศ์
อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย เมื่อปีพ.ศ. 2432 ชีวิตของพระองค์ถูกเปลี่ยนดังละคร เมื่อพระญาติของพระองค์ อาร์ชดยุกรูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟ ทรงสิ้นพระชนม์กะทันหันจากการฆ่าตัวตายที่ คฤหาสน์ล่าสัตว์ที่มาเยอร์ลิ่ง รัฐนีเดอร์เอิสเทอร์ไรช์ จักรวรรดิออสเตรีย ทำให้อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิก พระบิดาของพระองค์เป็นรัชทายาทแห่งออสเตรีย-ฮังการี และตัวอาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟรดีนันด์กลายเป็นรัชทายาทลำดับ 2 ต่อมาพระบิดาของพระองค์ทรงสละสิทธิ์ในการสืบราชสมบัติ ทำให้อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดินันด์ทรงเป็นองค์รัชทายาทลำดับที่ 1 แต่ทรงเป็นองค์รัชทายาททางพฤตินัย ไม่มีการสถาปนาอย่างเป็นทางการ
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิจ แห่งออสเตรีย แต่เมื่ออาร์ชดยุกรูดอล์ฟ ได้ทรงสิ้นพระชนม์กะทันหันด้วยพระแสงปืน ทำให้พระองค์ได้ทรงถูกเลื่อนมาอยู่ในลำดับที่ 1 อีกครั้ง แต่พระองค์ได้ทรงปฏิเสธที่จะรับตำแหน่งองค์รัชทายาทแห่งจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี โดยพระองค์ได้ทรงโอนมอบตำแหน่งองค์รัชทายาทให้กับพระโอรสองค์โตของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์ ดังนั้น อาร์ชดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์ก็ทรงดำรงตำแหน่งองค์รัชทายาทตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
อาร์ชดยุกรูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี ส่วนคฤหาสน์มาเยอร์ลิง สมเด็จพระจักรพรรดิได้มีพระบรมราชโองการปรับปรุงใหม่เป็นสถานศึกษาของแม่ชีในศาสนจักรจนถึงปัจจุบัน และในปัจจุบันมีแม่ชีบางองค์ได้บอกเล่าว่าเห็นพระวิญญาณของอาร์ชดยุกรูดอล์ฟ และวิญญาณของบารอนเนสแมรีภายในคฤหาสน์ โดยทั้ง 2 ได้เดินด้วยกันไปตามที่ต่าง ๆ ในคฤหาสน์
อาร์ชดยุกรูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี ส่วนลำดับการสืบสันตติวงศ์แห่งราชบัลลังก์อิมพีเรียลออสเตรีย-ฮังการีนั้น ได้เลื่อนจากรัชทายาทลำดับที่ 2 ขึ้นมาเป็นองค์รัชทายาทแทน ซึ่งก็คือ อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิก พระราชอนุชาของพระองค์ แต่อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกทรงปฏิเสธที่จะรับตำแหน่งองค์รัชทายาท โดยทรงมอบตำแหน่งให้กับพระโอรสองค์โตของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์ ดังนั้น อาร์ชดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์จึงทรงได้รับการสถาปนาเป็นองค์รัชทายาทองค์ใหม่ โดยทรงเป็นองค์รัชทายาททางพฤตินัย (Heir Presumptive) ทรงดำรงตำแหน่งจนถึงการลอบปลงพระชนม์ที่เมืองซาราเยโว บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา อันเป็นสาเหตุนำไปสู่สงครามโลกครั้งที่ 1
อาร์ชดยุกรูดอล์ฟแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1919–2010) อาร์ชดยุกรูดอล์ฟแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: รูดอล์ฟ ซีรินกัส ปีเตอร์ คาร์ล ฟรานซ์ โจเซฟ โรเบิร์ต อ๊อตโต้ แอนโตนิอุส มาเรีย พิอุส เบเนดิกต์ อิกเนเชียส ลอว์เรนเชียส จัสติเนียนิ, ภาษาอังกฤษ: Rudolph Syringus Peter Karl Franz Joseph Robert Otto Antonius Maria Pius Benedikt Ignatius Laurentius Justiniani von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2462 ณ เมืองนีญง ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 35 และพระราชบุตรองค์ที่ 6 ในจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรียและเจ้าหญิงซีตาแห่งบูร์บอง-ปาร์มา
เจ้าหญิงสเตฟานีแห่งเบลเยียม เมื่อทรงพระเยาว์ สมเด็จพระราชบิดา และสมเด็จพระราชมารดาทรงรีบเร่งให้มีการอภิเษกสมรสกับอาร์ชดยุกรูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี พระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย โดยทั้ง 2 พระองค์ได้มีพระบัญชาให้อาร์ชดยุกรูดอล์ฟเสด็จพระราชดำเนินไปยังกรุงบรัสเซลส์ เมืองหลวงของเบลเยียมเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2423 เพื่อทรงไปปรับตัวและทำความรู้จักคุ้นเคยกับพระคู่หมั้นของพระองค์ 2 วันต่อมา ทั้ง 2 พระองค์ก็เข้าพิธีหมั้น อย่างไรก็ตาม งานอภิเษกสมรสก็ถูกเลื่อนออกไป เพราะเนื่องจากฝ่ายเจ้าสาวยังมีพระชนมายุน้อย ซึ่งไม่เป็นการเหมาะสมที่จะอภิเษกสมรส
อาร์ชดยุกรูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี มกุฎราชกุมารรูดอล์ฟประสูติเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2401 ณ พระราชวังแล็กเซ็นบูร์ก กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย (พระโอรสในอาร์ชดยุกฟรานซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย และเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย) และ สมเด็จพระจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย (พระธิดาในดยุกแม็กซีมีเลียน โจเซฟแห่งบาวาเรีย และเจ้าหญิงลูโดวิก้าแห่งบาวาเรีย) เมื่อทรงพระเยาว์ ทรงได้รับการศึกษาจากเฟอร์ดินานด์ วอน ฮอชสเต็ทเทอร์ อาจารย์ที่ได้มาสอนตามพระบรมราชโองการของสมเด็จพระราชชนก ซึ่งต่อมาได้เป็นผู้อำนวยการแห่งพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติอิมพีเรียลแห่งกรุงเวียนนา โดยพระองค์ทรงมีความสนพระทัยในวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ โดยพระองค์ทรงเริ่มสะสมแร่ธาตุตั้งแต่ทรงพระเยาว์ (หลังจากที่พระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ แร่ธาตุส่วนใหญ่ที่พระองค์ทรงสะสม ได้ถูกนำมาเป็นสื่อการเรียนการสอนในคณะเกษตรศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวียนนา)
อาร์ชดยุกรูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ศพของบารอนเนสแมรี่ เว็ทเซร่าถูกขโมยหายไปจากสุสานในวิหารใกล้คฤหาสน์มาเยอร์ลิ่ง ต่อมาตำรวจก็สามารถจับกุมผู้ขโมยศพได้ และผู้ต้องหายอมนำศพมาคืน แต่ตำรวจก็ไม่แน่ใจว่าจะเป็นศพของบารอนเนสแมรี่หรือไม่ จึงให้สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์เวียนนาได้ทำการตรวจพิสูจน์ดู ปรากฏว่าเป็นศพของบารอนเนสแมรี่จริง และได้พบว่า กะโหลกศีรษะของเธอไม่ได้มีรูที่ถูกกระสุนปืนของอาร์ชดยุกรูดอล์ฟ ก่อนที่จะทรงยิงพระองค์เอง ทำให้มีสันนิษฐานว่า ทั้ง 2 อาจถูกลอบสังหารโดยพวกหัวรุนแรง เมื่อทฤษฎีใหม่เริ่มขึ้น จึงได้มีการขออนุมัตินำพระศพของอาร์ชดยุกรูดอล์ฟมาทำการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์ โดยหลังจากการพิสูจน์แล้ว ผลปรากฏว่า พระศพของพระองค์มีร่องรอยการต่อสู้ โดยจุดที่เด่นชัดคือ รูโหว่ในพระศพของพระองค์ แทนที่จะมีเพียงรูเดียวที่พระองค์ทรงใช้ปืนยิงพระองค์เอง แต่กลับมีถึง 6 รูด้วยกัน ซึ่งผลวิจัยทางวิทยาศาสตร์ออกมาว่าไม่ได้เป็นฝีมือของพระองค์เอง
อาร์ชดัชชีออสเตรีย ในปี ค.ศ. 1359 รูดอล์ฟที่ 4 ปลอมเอกสารยกฐานะดัชชีขึ้นเป็นอาณาจักรอาร์ชดยุก แต่ไม่ได้รับอนุมัติจากจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เอิร์นสท์ดยุกแห่งออสเตรียเป็นคนแรกที่ถือตำแหน่งอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย อาร์ชดัชชีมาได้รับอนุมัติอย่างเป็นทางการเมื่อราชวงศ์ฮับสบูร์กได้เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1453 ภายใต้สมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 ออสเตรียเป็นรัฐเพียงรัฐเดียวที่มีฐานะเป็นอาร์ชดัชชี ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 สมาชิกของราชวงศ์ฮับสบูร์กก็ถือตำแหน่งอาร์ชดยุกหรืออาร์ชดัชเชสที่เทียบเท่ากับ "เจ้า" ของราชวงศ์อื่นๆ ในยุโรป และตั้งแต่ ค.ศ. 1512 เป็นต้นมาอาร์ชดัชชีก็กลายมาเป็นศูนย์กลางของราชสำนักของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
อาร์ชดยุกรูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ ทำให้ชีวิตครอบครัวของสมเด็จพระจักรพรรดิ และสมเด็จพระจักรพรรดินี ผู้ทรงเป็นพระราชบิดา และพระราชมารดาได้พังทลายลง โดยสมเด็จพระจักรพรรดินีได้ทรงประพาสต่างประเทศทุกเวลา โดยแทบจะไม่เสด็จกลับกรุงเวียนนาเลย ส่วนสมเด็จพระจักรพรรดิก็ยังทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจอย่างเดิม โดยไม่ทรงสนพระทัยพระบรมวงศานุวงศ์ใดเลย แม้กระทั่งพระราชธิดาของพระองค์เอง แต่ถึงอย่างไรก็ตาม พระองค์ก็ยังทรงรักพระมเหสีของพระองค์เสมอ
อาร์ชดัชเชสเอลิซาเบธ มารีแห่งออสเตรีย อาร์ชดัชเชสเอลิซาเบธ ประสูติเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2426 ณ เมืองแล็กเซนบูร์ก ประเทศออสเตรีย เป็นพระธิดาเพียงพระองค์เดียวในอาร์ชดยุกรูดอล์ฟ และอาร์ชดัชเชสสเตฟานี่ มกุฎราชกุมาร และมกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย-ฮังการี พระองค์ได้รับการทำพิธีรับศีลล้างบาป ณ มหาวิหารเซนต์ ออกัสติน กรุงเวียนนา ซึ่งเป็นสถานที่ที่อาร์ชดยุก และเจ้าหญิงสเตฟานี่ทรงอภิเษกสมรสกัน เมื่อทรงพระเยาว์ พระบรมวงศานุวงศ์ทรงเรียกพระนามเล่นว่า เออร์ซี่ (Erzsi) โดยพระองค์เป็นพระราชนัดดาองค์โปรดของสมเด็จพระอัยกาของพระองค์ สมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟ
จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟ และจักรพรรดินีเอลิซาเบธมีพระราชธิดา 3 พระองค์ และพระราชโอรสเพียง 1 พระองค์ รวมพระราชบุตรทั้งหมด 4 พระองค์ ดังนี้โดยช่วงเวลาที่พระองค์ทรงครองราชสมบัติเป็นจักรพรรดิแห่งออสเตรีย และกษัตริย์แห่งฮังการีนั้น ได้เกิดเหตุร้ายต่าๆนาๆ โดยเมื่อปีพ.ศ. 2432 อาร์ชดยุกรูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารและพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียว ทรงตัดสินใจปิดพระชนม์ชีพพระองค์เองด้วยพระแสงปืนที่ คฤหาสน์ล่าสัตว์มาเยอร์ลิ่ง รัฐโลเวอร์ ออสเตรียพร้อมด้วยนางสนมของพระองค์ บารอนเนสแมรี่ เว็ทเซร่า ต่อมาเมื่อปีพ.ศ. 2441 จักรพรรดินีเอลิซาเบธ ผู้เป็นพระมเหสีอันเป็นที่รักยิ่งของพระองค์ ทรงถูกลอบปลงพระชนม์ที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ขณะทรงแปรพระราชฐานพักร้อน พระองค์ถูกมีดแทงจนสิ้นพระชนม์โดยนักอธิปไตยนิยมชาวอิตาลี การสูญเสียครั้งนี้สร้างความเสียพระทัยของประชาชนเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะจักรพรรดิผู้เป็นพระสวามี พระองค์ทรงอยู่ในห้วงระทมทุกข์ตลอดพระชนม์ชีพ โดยเมื่อระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1นั้น พระองค์ได้ทรงพาอาร์ชดัชเชสซีต้า พระชายาในอาร์ชดยุกคาร์ล พระนัดดา (ภายหลังทรงเป็นจักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย) และพระราชบุตรไปหลบภัย ณ พระราชวังเชินบรุนน์ พระองค์มีพระปฏิสันถารกับจักรพรรดินีซีต้าเกี่ยวกับพระมเหสีของพระองค์ว่า "You'll never know how important she was for me" (เจ้าไม่ทางรู้หรอกว่าพระนางมีความสำคัญกับข้าพเจ้ามากแค่ไหน)
อาร์ชดยุกรูดอล์ฟแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1919–2010) พระองค์อภิเษกสมรสครั้งแรกกับเคาน์เตส ซีเนีย แห่งเชอร์นิสชิว่า-เบโซบราซอฟ เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2496 ณ นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ทั้งสองพระองค์มีพระธิดา 1 พระองค์ และพระโอรส 4 พระองค์ แต่อมาเคาน์เตสถึงแก่กรรมกะทันหันเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2511 พระองค์จึงทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งกับ เจ้าหญิงแอนนา กาเบรียลแห่งเวรด พระราชธิดาในเจ้าชายคาร์ลและอีวา แค็ททารีน่า โควาร์ซ เดอ โควาซฟาล ทั้งสองพระองค์มีพระธิดาอีก 1 พระองค์ รวมแล้ว อาร์ชดยุกรูดอล์ฟมีพระราชบุตรที่ประสูติแต่พระชายาทั้ง 2 พระองค์ รวมทั้งหมด 5 พระองค์ ได้แก่
อาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2367 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย ซึ่งเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีแม็กซีมีเลียนที่ 1 โจเซฟแห่งบาวาเรีย และพระมเหสีองค์ที่ 2 เจ้าหญิงแคโรไลน์แห่งบาเดน โดยหลังจากอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ทรงได้รับตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา โดยเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2391 สมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ พระเชษฐาทรงสละราชสมบัติให้กับพระองค์ แต่พระองค์ทรงปฏิเสธที่จะสืบราชบัลลังก์ โดยพระองค์ทรงมอบราชบัลลังก์อีกต่อให้กับพระโอรสองค์โตของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรานซ์ โจเซฟ ในวันเดียวกัน อาร์ชดยุกฟรานซ์ โจเซฟจึงทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งออสเตรียในเวลาต่อมา
อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์ประสูติเมื่อวันที่18 ธันวาคม พ.ศ. 2406 ที่เมืองกราซ จักรวรรดิออสเตรีย เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ในอาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรีย (พระโอรสในอาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ล และทรงพระอนุชาในจักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟ) และพระชายาองค์ที่ 2 ของพระองค์ เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอตาแห่งซิซิลี เมื่อพระองค์ทรงเจริญพระชันษา 12 ปี ดยุกฟรันเซสโกที่ 5 แห่งโมเดนา พระปิตุลาของพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์กะทันหัน ทำให้พระองค์ทรงได้รับสืบพระยศเป็น "อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต" และ "ดยุกแห่งโมเดนา"
อาร์ชดยุกเลโอปอลด์ ฟรันซ์แห่งออสเตรีย ต่อมา อาร์ชดยุกเลโอปอลด์ ฟรันซ์แห่งออสเตรีย ได้เสกสมรสกับพระชายาคนที่ 2 คือ นางสาว Mār̒tā เปเรซ หุบเขาสีเขียว (Marta Pérez Valverde) 18 เมษายน พ.ศ. 2536 โดยการเสกสมรสดังกล่าวทำให้พระองค์ค้องสละพระอิสริยยศ แกรนด์ดยุกแห่งทัสคานี และกลับไปใช้พระอิสริยศ อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย ตามเดิม โดยนางสาวมาร์ธาได้รับการสถาปนาเป็น อาร์ชดัชเชสมาร์ธาแห่งออสเตรีย ในขณะที่พระอิสริยยศแกรนด์ดยุกแห่งทัสคานีตกไปเป็นของพระโอรสพระองค์ใหญ่ของพระองค์ คือ อาร์ชดยุกซีกิสมุนด์ แกรนด์ดยุกแห่งทัสคานี
อาร์ชดยุกกอทท์ฟรีดแห่งออสเตรีย อาร์ชดยุกกอทท์ฟรีดแห่งออสเตรีย () 
อาร์ชดยุกกอทท์ฟรีดแห่งออสเตรีย ประสูติเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2445 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน อาร์ชดยุกปีเตอร์ เฟอร์ดินานด์แห่งออสเตรีย กับ เจ้าหญิงมาเรีย คริสตินแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง โดยพระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดยุกแห่งทัสคานี ตั้งแต่วันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491-21 มกราคม พ.ศ. 2527 โดยตั้งแต่พระองค์ยังทรงพระเยาว์นั้น พระองค์และพระภคินี พระขนิษฐา ได้รับการเลี้ยงดูในกรุงเวียนนา จนเมื่อ สงครามโลกครั้งที่สอง สิ้นสุดลง ครอบคัวพระองค์ได้เสด็จนิวัติกลับ ลูเซิร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
อาร์ชดยุกกอทท์ฟรีดแห่งออสเตรีย เข้าพิธีเสกสมรสกับ เจ้าหญิงโดโรเธียแห่งบาวาเรีย เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2481 ณ ราชอาณาจักรฮังการี โดยหลังเสกสมรสแล้วเจ้าหญิงโดโรเธียได้รับการสถาปนาเป็น อาร์ชดัสเชสโดโรเธีย แกรนด์ดัชเชสแห่งทัสคานี พระชายา โดยมีพระบุตรร่วมกันดังนี้
อาร์ชดยุกกอทท์ฟรีดแห่งออสเตรีย สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2527 สิริพระชันษา 81 ปี โดยหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ พระอิสริยยศ แกรนด์ดยุกแห่งทัสคานี ได้ตกไปเป็นของพระโอรสนั่นคือ อาร์ชดยุกเลโอปอลด์ ฟรันซ์แห่งออสเตรีย
จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟเสด็จสวรรคตอย่างสงบเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 ณ พระราชวังเชินบรุนน์ ท่ามกลางอาร์ชดยุกและอาร์ชดัชเชส พระราชนัดดาหลายพระองค์ รวมทั้งอาร์ชดัชเชสซีต้าด้วย พระองค์สวรรคตในระหว่างสงคราม สิริพระชนมพรรษาได้ 86 พรรษา รวมระยะเวลาการครองราชย์ได้ 68 ปี พระศพของพระองค์ถูกฝังไว้ที่วิหารฮับส์บูร์ก กรุงเวียนนา โดยมีพระศพของจักรพรรดินีเอลิซาเบธและอาร์ชดยุกรูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารตั้งอยู่เคียงข้างพระราชอิสริยยศเต็มของจักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟเมื่อทรงขึ้นครองราชย์ ดังนี้
จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย ในช่วงปีค.ศ. 1850 มีความขัดแย้งทางการเมือง และปัญหาทางการเมืองการปกครอง ซึ่งผลกระทบมาจากสงครามไครเมีย การมีปัญหาเกี่ยวกับความสัมพันธไมตรีกับรัสเซีย สงครามออสเตรีย-ซาร์ดิเนีย และอุปสรรคของการเป็นสมาชิกสหพันธรัฐเยอรมัน จนนำไปสู่สงครามออสเตรีย-ปรัสเซียเมื่อปีพ.ศ. 2409 ซึ่งเป็นเหตุให้มีการเปลี่ยนแปลงระบอบการเมืองการปกครองครั้งใหญ่ โดยยุบจักรวรรดิออสเตรียลง เปลี่ยนมาใช้ระบอบการปกครองแบบองค์พระประมุขควบคู่ (Dual Monarchy) เพื่อรักษาเสถียรภาพและความสมดุลทางการเมือง คือจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีเมื่อปีพ.ศ. 2410
ต่อมาปีพ.ศ. 2457 อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์ พระนัดดาของพระองค์ ซึ่งทรงดำลงตำแหน่งเป็นองค์รัชทายาทต่อจากอาร์ชดยุกรูดอล์ฟซึ่งสิ้นพระชนม์ไป ถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยพระแสงปืนพร้อมด้วยพระชายา ณ เมืองซาราเยโว บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ซึ่งการลอบปลงพระชนม์ครั้งนี้นำไปสู่สงครามโลกครั้งที่ 1 ทันที
อาร์ชดยุกคาร์ล คริสเตียนแห่งออสเตรีย อาร์ชดยุกคาร์ล คริสเตียนแห่งออสเตรีย ()
อาร์ชดยุกคาร์ล คริสเตียนแห่งออสเตรีย ประสูติเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2497 ณ ประเทศเบลเยียม เป็นพระโอรสใน อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิก แห่งออสเตรีย (2461-2550) และ อาร์ชดัชเชสโยลันเดอแห่งออสเตรีย ทรงเป็นสมาชิกแห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์ก
เจ้าชายโจอาคิมแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต เจ้าชายโจอาคิมแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต (พระนามเต็ม: "โจอาคิม คาร์ล นีโคลอส อิซาเบล มาร์คัช ดาเวียโน") ประสูติเมื่อ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2534) เป็นพระโอรสในอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต และอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต เป็นพระราชนัดดา (หลานตา) ในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 และพระราชภาคิไนยในสมเด็จพระราชาธิบดีฟิลิปแห่งเบลเยียม
อาร์ชดยุกออทโท ฟรันซ์แห่งออสเตรีย อาร์ชดยุกอ๊อตโต้ ฟรานซ์แห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม:อาร์ชดยุกอ๊อตโต้ ฟรานซ์ โจเซฟ คาร์ล ลุดวิก มาเรีย) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในอาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรียและพระชายาพระองค์ที่ 2 ของพระองค์ เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอต้าแห่งทู ซิชิลีส์ ประสูติเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2408 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2429กับเจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟ่าแห่งแซ็กโซนี พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ แห่งแซ็กโซนี อาร์ชดยุกอ๊อตโต้ ฟรานซ์และเจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟ่าแห่งแซ็กโซนีมีพระโอรส 2 พระองค์
อาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย อาร์ชดยุกฟรานซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย (en.: Archduke Franz Karl of Austria, de.: Erzherzog Franz Karl von Österreich) (พระนามเต็ม: ฟรานซ์ คาร์ล โจเซฟ, Franz Karl Joseph von Habsburg-Lorraine) ทรงเป็นอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย และเป็นพระบิดาของสมเด็จพระจักรพรรดิถึง 2 พระองค์ ได้แก่สมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย และสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซีมีเลียนที่ 1 แห่งเม็กซิโก อีกด้วย
เจ้าชายอะเมเดโอแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต เจ้าชายอะเมเดโอแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต (พระนามเต็ม: "อะเมเดโอ มารี โฌแชฟ คาร์ล ปีแยร์ ฟีลิป เปาลา มาร์คุส ดาวีอาโน") ประสูติเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529) เป็นพระโอรสในอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต และอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต เป็นพระราชนัดดา (หลานตา) ในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 และพระราชภาคิไนยในสมเด็จพระราชาธิบดีฟิลิปแห่งเบลเยียม
อาร์ชดยุกโรแบร์ตแห่งออสเตรีย-เอสเต อาร์ชดยุกโรเบิร์ตแห่งออสเตรีย, อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสต์ (พระนามเต็ม: โรเบิร์ต คาร์ล ลุดวิก แม็กซิมิเลียน ไมเคิล มาเรีย แอนตัน ฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์ โจเซฟ อ๊อตโต้ ฮิวเบิร์ต จอร์ช พิอุส โจฮัน, ภาษาอังกฤษ: Archduke Robert Karl Ludwig Maximilian Michael Maria Anton Franz Ferdinand Joseph Otto Hubert Georg Pius Johannes von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2458 ณ พระราชวังเชินบรุนน์ ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 และพระราชบุตรองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้าแห่งออสเตรีย พระองค์เป็นพระประมุขแห่งพระอิสริยยศ อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสต์; Archduke of Austria-Este ต่อจากผู้เป็นพระราชบิดา จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ พระอิสริยยศของพระองค์คือ "His Imperial and Royal Highness" Archduke Robert of Austria-Este, Prince Royal of Hungary
อาร์ชดัชเชสมารี วาเลรีแห่งออสเตรีย เมื่อพระองค์ทรงเจริญพระชันษา สมด็จพระจักรพรรดินี พระราชมารดา ทรงเห็นว่าเป็นการเหมาะสมแล้วที่จะให้พระราชธิดาสุดที่รัก เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายต่างแดน โดยมีเจ้าชายจากหลายประเทศมาให้พระองค์ทรงเลือกที่จะอภิเษกสมรสด้วย ไม่ว่าจะเป็นมกุฎราชกุมารแห่งแซ็กโซนี และดยุคแห่งบรากันซา มกุฎราชกุมารแห่งโปรตุเกส เป็นต้น แต่พระองค์กลับทรงเลือกพระญาติห่างๆของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรานซ์ ซัลเวเตอร์แห่งออสเตรีย เจ้าชายแห่งทัสคานี พระโอรสในอาร์ชดยุกคาร์ล ซัลเวเตอร์ เจ้าชายแห่งทัสคานี ซึ่งเป็นพระบรมวงศานุวงศ์แห่งทัสคานี โดยการที่พระองค์ทรงเลือกที่จะอภิเษกสมรสกับพระญาติของพระองค์นี้ ได้สร้างความขัดแย้งระหว่างพระองค์กับมกุฎราชกุมารรูดอล์ฟเป็นอย่างมาก เพราะเนื่องจากสมเด็จพระเชษฐาไม่ทรงสนับสนุนที่จะให้พระองค์ทรงแต่งงานกับพระราชวงศ์เดียวกัน อย่างไรก็ตามทั้ง 2 พระองค์ก็ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 ทั้ง 2 พระองค์มีพระโอรส 4 พระองค์ และพระธิดาอีก 6 พระองค์ รวมทั้งหมด 10 พระองค์ ดังนี้