mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
สัตว์ร้ายแห่งเฌโวด็อง ครั้นวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1765 ฌัก ปอร์เตอเฟ (Jacques Portefaix) กับเพื่อนอีกหกคน ซึ่งเป็นหญิงสองคน ถูกสัตว์ร้ายนั้นโจมตี พวกเขาขับมันไปโดยรวมตัวกันไว้ไม่ห่าง ความทราบถึงพระเนตรพระกรรณพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 จึงพระราชทานเงินให้ปอร์เตอเฟจำนวนสามร้อยลีฟวร์ และอีกสามร้อยลีฟวร์ให้ไปแบ่งกันในบรรดาหกคนที่เหลือ พระองค์ยังโปรดอุปถัมภ์การศึกษาเล่าเรียนของปอร์เตอเฟด้วย เมื่อสนพระทัยในเรื่องสัตว์นี้แล้ว พระเจ้าหลุยส์ที่สิบห้าก็โปรดให้นักล่าสุนัขป่ามืออาชีพ ได้แก่ ฌ็อง ชาลส์ มาร์ก อ็องตวน โวแมสล์ ด็องเนอวาล (Jean Charles Marc Antoine Vaumesle d'Enneval) กับลูก คือ ฌ็อง-ฟร็องซัวส์ ชาลส์ มาร์ก อ็องตวน โวแมสล์ ด็องเนอวาล (Jean-François Charles Marc Antoine Vaumesle d'Enneval) ไปจัดการสัตว์พวกนี้ สองพ่อลูกไปถึงเมืองแกลร์มงต์-แฟร์ร็องด์ (Clermont-Ferrand) เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1765 โดยพาสุนัขบลัดฮาวด์ที่ได้รับการฝึกให้ล่าสุนัขป่าไปด้วยจำนวนหนึ่ง พวกเขาใช้เวลาหกเดือนฆ่าสุนัขป่าไปเป็นอันมากด้วยเชื่อว่าเป็นสัตว์ร้ายที่กล่าวขวัญ อย่างไรก็ดี การโจมตียังมีอยู่สืบไป รัฐบาลจึงให้ ฟร็องซัวส์ อ็องตวน (François Antoine) (ซึ่งมักถูกเข้าใจผิดว่าเป็น อ็องตวน เดอ โบแตร์น (Antoine de Beauterne)) พร้อมกองพลอาวุธครบครัน ออกไปแทนในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1765 ฟร็องซัวส์ อ็องตวนผู้นี้เป็นเจ้าพนักงานรักษาพระแสงปืนยาวฮาร์เกอบุส (harquebus) เขาเดินทางถึงเมืองเลอมาลซีเยอ (Le Malzieu) เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน
สัตว์ร้ายแห่งเฌโวด็อง วันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1765 อ็องตวนเผชิญหน้ากับสุนัขป่ากายเขื่องสีเทา สูงแปดสิบเซนติเมตร ยาวหนึ่งเมตรกับอีกเจ็ดเซนติเมตร และหนักหกสิบกิโลกรัม บริเวณป่าใกล้เคียงกับวัดแห่งชาส (Abbaye des Chazes) เขาได้สังหารมัน และสุนัขป่าตัวนั้นต่อมาได้นามว่า “สุขัขป่าแห่งชาส” (Le Loup de Chazes) อ็องตวนแถลงอย่างเป็นทางการว่า "“ด้วยรายงานอันเราได้ลงลายมือชื่อแล้วฉบับนี้ เราขอประกาศว่า เรามิเคยประสบสุนัขป่ากายใหญ่โตถึงเพียงนี้มาก่อน นี้จึงเป็นเหตุผลที่เราเชื่อว่า มันเป็นอ้ายเดรัจฉานอันสยองขวัญยิ่งนักซึ่งที่ผ่านมาได้สร้างความเสียหายเป็นอันมากแก่ชาวเรา”" เหยื่อที่รอดจากการโจมตีก็เชื่อว่าสุนัขป่าตัวนี้คือสัตว์ร้ายที่ร่ำลือกัน หลังจากได้เห็นแผลเป็นบนลำตัวของมัน อันเกิดจากการที่พวกเขาป้องกันตนเองจากมัน ต่อมา สุนัขป่าตัวนี้ถูกชำแหละแล้วเข้ากระบวนการคงสภาพไว้ ก่อนส่งไปพระราชวังแวร์ซายส์ ที่ซึ่งราชสำนักเชิดชูว่าอ็องตวนเป็นวีรบุรุษ และพระมหากษัตริย์ก็พระราชทานเงินรางวัลจำนวนมากพร้อมบรรดาศักดิ์หลากหลายให้แก่เขา
อ็องรี อ็องตวน เจ้าชายรัชทายาทแห่งลีญ อ็องรี อ็องตวน เจ้าชายรัชทายาทแห่งลีญ () เป็นพระโอรสพระองค์แรกใน มีแชล เจ้าชายที่ 14 แห่งลีญ กับ เจ้าหญิงเอเลนอราแห่งลีญ เป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงอาลิกซ์ เจ้าหญิงแห่งลีญ กับอ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ เป็นพระปนัดดาในแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก กับเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าชายรัชทายาทแห่งลีญ หลังจากพระบิดาสืบพระอิสริยยศต่อจากพระอัยกา
อ็องตวน ลาวัวซีเย อ็องตวน ลาวัวซีเย เกิดในตระกูลผู้ดีตระกูลหนึ่ง ต่อมาได้ศึกษาต่อยังวิทยาลัยมาซาแร็ง (Mazarin College) ในสาขาวิชาคณิตศาสตร์ ดาราศาสตร์ พฤกษศาสตร์ และเคมี เขามีความสนใจอย่างแรงกล้าในวิชาเคมี โดยการชักจูงของเอเตียน กงดียัก (Étienne Condillac)
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง ครั้นปี พ.ศ. 2304 กูลงก็สำเร็จการศึกษาและได้เข้าร่วมภารกิจสร้างป้อมบูร์บง (Fort Bourbon) ที่มาร์ตีนิก คราวที่เกิดสงครามเจ็ดปี เขาใช้ชีวิตที่นั่นแปดปีเพื่อควบคุมงานจนติดไข้ป่า ระหว่างนั้น เขาได้ทดลองว่าด้วยความทนทานของปูนก่อสร้างและโครงสร้างค้ำยัน ด้วยความอุตสาหะต่อมาเขาได้ยศเป็นนายพัน จากนั้นกูลงจึงเดินทางกลับกรุงปารีส แล้วทำงานที่เมืองลารอแชล ริมชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ณ ที่นั่นเขาได้ค้นพบกฎกำลังสอง
ผกผันของประจุ ทำนองเดียวกับกฎแรงดึงดูดระหว่างมวลของนิวตัน
แอดการ์ เดอกา อีแลร์-แฌร์แม็ง-แอดการ์ เดอกา ("Hilaire-Germain-Edgar Degas") เกิดที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นลูกชายคนโตในบรรดาพี่น้องห้าคนของเซแล็สติน มูซ็อง เดอ กาและโอกุสแต็ง เดอ กา นายธนาคาร ครอบครัวเดอกามีฐานะร่ำรวยพอประมาณ เมื่อเดอกาอายุได้ 11 ขวบ (เดอกาเปลื่ยนการสะกดนามสกุลตามที่ครอบครัวทำโดยเปลื่ยนการสะกด “เดอ กา” (De Gas) มาเป็น “เดอกา” (Degas) ตั้งแต่ยังหนุ่มเพื่อเป็นการเลื่ยงการเสรแสร้งที่แสดงว่ามาจากครอบครัวที่มีเชื้อสาย) เดอกาเริ่มการศึกษาที่โรงเรียนมัธยมหลุยส์-เลอ-กร็อง จนจบปริญญาตรี (baccalauréat) ทางวรรณคดีเมื่อ ค.ศ. 1853
อ็องตวน วาโต เขาเกิดที่วาล็องเซียน (Valenciennes) ในพ.ศ. 2227 ตอนอายุ 18 ปี อ็องตวน วาโตหนีไปที่ปารีสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 พ.ศ. 2247 (ค.ศ. 1704) เขาเริ่มทำงานในสตูดิโอของโกลด ฌีโย (Claude Gillot) ผู้ออกแบบและสร้างสำหรับเวที ฌีโยแนะนำอ็องตวนสู่โลกของนักมายากลและตัวตลก และกระตุ้นความสนใจของเขาในดุลยภาพทางศิลปะต่อมารยาทสง่างาม จิตใจของวาโตได้แรงบันดาลใจโดยโรงละครฝรั่งเศสคลาสสิกกอเมดีฟร็องแซซ (Comédie Française) แต่เขารักความสว่างของโรงละครปารีเซียงในประเพณีตลกของโรงละครสด (commedia dell’arte) มากกว่า
อ็องตวน วาโต ภาพวาด “การเริ่มดำเนินการสำหรับไซเธอรา ” เป็นงานที่อ็องตวน วาโตได้รับความเป็นสมาชิกราชสถาบันศิลปะ (royal academy) เต็มตัวในพ.ศ. 2260 (ค.ศ. 1717) มันสร้างสร้างชื่อให้เขาว่าเป็น “ผู้เชี่ยวชาญของชนชั้นสูง” เป็นผู้บันทึกเหตุการณ์เศร้าโศกและแปลกประหลาดในวันของเขา
อ็องตวน ลาวัวซีเย ต่อมาอ็องตวนถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏโดยคณะปฏิวัติฝรั่งเศส และถูกตัดสินให้ประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะ เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2337 ผู้พิพากษาให้เหตุผลในการตัดสินครั้งนี้ว่า “สาธารณรัฐของเราไม่ต้องการนักปราชญ์” จนทำให้โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์ นักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส กล่าวอย่างโศกเศร้าเสียใจว่าฝรั่งเศสจะไม่มีอะไรที่เหมือนผลงานของอ็องตวนไปชั่วศตวรรษ หนึ่งปีครึ่งให้หลังปรากฏว่าความผิดของอ็องตวนนั้นหามีไม่ ทรัพย์สินส่วนตัวของเขาถูกส่งให้แก่ภรรยาหม้าย พร้อมด้วยข้อความว่า "ถึงแม่หม้ายลาวัวซีเย ผู้ถูกตัดสินอย่างผิดพลาด"
มาร์ก-อ็องตวน ชาร์ป็องตีเย ชาร์ป็องตีเยเกิดในกรุงปารีสหรือในพื้นที่ใกล้เคียง เขาเป็นบุตรของอาลักษณ์คนสำคัญผู้มีความสัมพันธ์อันดีกับครอบครัวผู้ทรงอิทธิพลในศาลอุทธรณ์แห่งปารีส มาร์ก-อ็องตวนได้รับการศึกษาที่ดีมาก ซึ่งอาจอยู่ในความดูและของบาทหลวงคณะเยสุอิต และสมัครเข้าเรียนในโรงเรียนกฎหมายเมื่ออายุได้ 18 ปี แต่เรียนได้เพียงภาคการศึกษาเดียวก็ลาออก เขาใช้เวลา “สองสามปี” ในกรุงโรม น่าจะระหว่าง ค.ศ. 1667 ถึง 1669 เป็นศิษย์ของ และเป็นที่ทราบกันว่าเขาได้ติดต่อกับกวี-นักดนตรีชื่อชาร์ล กัวโป ดาซูซี () ผู้กำลังประพันธ์ดนตรีให้แก่สถานเอกอัครราชทูตฝรั่งเศสในกรุงโรม มีคำเล่าลือว่าในเบื้องแรกชาร์ป็องตีเยเดินทางไปกรุงโรมเพื่อศึกษาจิตรกรรมก่อนได้พบกับการิสซีมี เรื่องนี้ไม่มีการจดบันทึก และน่าจะไม่เป็นความจริง เพราะในต้นฉบับโน้ตดนตรีที่เขียนด้วยลายมือของเขาทั้ง 28 เล่มนั้น แม้จะแสดงถึงความชำนาญในการวาดลายอาหรับซึ่งนิยมกันในหมู่อาลักษณ์อาชีพ ทว่าไม่มีเล่มใดเลยที่มีภาพวาด แม้เพียงภาพร่างอย่างง่ายก็ไม่มี แต่ไม่ว่าชาร์ป็องตีเยจะไปกรุงโรมเพื่อเรียนอะไร เขาก็ได้เรียนรู้ขนบดนตรีของอิตาลีในยุคนั้นอย่างลึกซึ้งและนำติดตัวกลับไปฝรั่งเศสด้วย
อ็องตวน ลาวัวซีเย นอกจากนี้ อ็องตวนยังได้ค้นพบว่า "อากาศที่ไหม้ไฟได้" ของเฮนรี คาเวนดิช ซึ่งอ็องตวนเรียกมันว่า ไฮโดรเจน (ภาษากรีกหมายถึง ผู้สร้างน้ำ) เมื่อรวมกับออกซิเจนจะได้หยดน้ำ ซึ่งไปตรงกับผลการทดลองของโจเซฟ พริสต์ลีย์
ตีแยรี อ็องรี อ็องรีมีเชื้อสายชาวเลสเซอร์แอนทิลลีส โดยบิดา อ็องตวน มาจากกัวเดอลุป เกาะลาเดซีราด ส่วนมารดา มารีเซ มาจากมาร์ตินีก เขาเกิดและโตในเมืองเลซูว์ลิส ชานเมืองของปารีส ถึงแม้ว่าจะเป็นย่านที่มีสังคมที่ไม่ดีนัก แต่ก็มีอุปกรณ์กีฬาฟุตบอลที่ดี ในวัย 7 ปี อ็องรีได้แสดงศักยภาพที่ดีเยี่ยม สะดุดตาโกลด เชแซล ได้ชวนเขาร่วมกับสโมสรท้องถิ่น เซโอเลซูว์ลิส (CO Les Ulis) พ่อของเขาได้บังคับให้เขาร่วมฝึก เหตุด้วยในวัยเด็กของเขาจะยังไม่สนใจกีฬาฟุตบอลนี้นัก เขาร่วมกับสโมสรอูว์แอ็สปาแลโซ (US Palaiseau) ในปี ค.ศ. 1989 แต่หลังจากนั้น 1 ปี พ่อของเขาก็มีความขัดแย้งกับสโมสร อ็องรีจึงย้ายมาอยู่ เออแอ็สวีรี-ชาตียง (ES Viry-Châtillon) อยู่กับสโมสรนี้นาน 2 ปี โดยมีผู้ฝึกสอนของอูว์แอ็สปาแลโซที่ชื่อ ฌ็อง-มารี ปันซา ได้ตามเขามาอยู่กับสโมสรนี้ด้วย
คาร์ล ไวเออร์ชตราส ในสมัยก่อนหน้าไวเออร์ชตราส ยังมีข้อถกเถียงกันในเรื่องการนิยามเกี่ยวกับหลักมูลฐานในวิชาแคลคูลัสให้เหมาะสมและรัดกุม ซึ่งความกำกวมนี้ส่งผลให้การพิสูจน์ทฤษฎีบทในแคลคูลัสไม่สามารถทำได้อย่างรัดกุม ในต้นปี ค.ศ. 1817 แบร์นาร์ท บ็อลท์ซาโน ได้เสนอแนวคิดในการนิยามโดยใช้ลิมิตของฟังก์ชัน แต่ผลงานชิ้นนี้ยังไม่เป็นที่แพร่หลายจนกระทั่งอีกหนึ่งปีต่อมา แต่อย่างไรก็ดี ความไม่ชัดเจนถึงนิยามของลิมิตของฟังก์ชันและนิยามของความต่อเนื่องของฟังก์ชันก็ยังคงมีอยู่ จนในคริสต์ทศวรรษ 1820 โอกุสแต็ง-หลุยส์ โกชี (Augustin-Louis Cauchy) ได้เสนอนิยามใหม่เกี่ยวลิมิตที่อยู่ในรูปแบบของ formula_1 ((ε, δ) -definition of limit)
อ็องตวน ลาวัวซีเย ต่อมา อ็องตวนได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของสมาคมวิทยาศาสตร์แห่งฝรั่งเศส พออายุได้ 25 ปี เขาได้เขียนบทความเกี่ยวกับการจุดไฟตามถนน ต่อมาในปี พ.ศ. 2314 เขาได้แต่งงานกับมารี-อาน ปีแยเร็ต ปอลซ์ (Marie-Anne Pierrette Paulze) ซึ่งมีอายุเพียง 13 ปี ในขณะที่อ็องตวนอายุได้ 28 ปี
พ.ศ. 2370 2 กรกฎาคม อาร์ม็อง โอกุสแต็ง หลุยส์ เดอ โกแล็งกูร์
ออกุสแต็ง-ฌ็อง แฟรแนล ออกุสแต็ง-ฌ็อง แฟรแนล (; 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1788 – 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1827) เป็นนักฟิสิกส์และวิศวกรชาวฝรั่งเศส เป็นผู้คิดค้นเลนส์แฟรแนล และสมการแฟรแนล
อ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี อ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี () เป็นนักเขียนและนักบินชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1900 มีงานเขียนเป็นจำนวนมากในภาษาฝรั่งเศส ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดคือเจ้าชายน้อย อ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรีหายสาบสูญขณะบินลาดตระเวนอยู่เหนือน่านฟ้าแอฟริกาเหนือเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1944
อ็องตวน อ็องรี แบ็กแรล อ็องรี แบ็กแรล เกิดที่กรุงปารีส โดยเป็นบุตรของอาแล็กซ็องดร์-แอดมง แบ็กแรล (Alexandre-Edmond Becquerel) ซึ่งเป็นนักฟิสิกส์ที่ศึกษาเกี่ยวกับทัศนศาสตร์ ไฟฟ้า และแม่เหล็ก อ็องรีได้เข้าเรียนในโรงเรียน "เอกอลปอลีแต็กนิก" (École Polytechnique) ซึ่งเป็นโรงเรียนช่างฝีมือทหารของฝรั่งเศส และต่อมาก็เข้าเรียนใน " เอกอลเดปงเซโชเซ" (École des Ponts et Chaussées) ซึ่งเป็นโรงเรียนที่สอนวิชาวิศวกรรมศาสตร์ที่เก่าแก่แห่งหนึ่ง ในด้านชีวิตครอบครัว อ็องรีสมรสกับหลุยส์ เดซีเร ลอรีเยอ (Louise Désirée Lorieux) มีบุตร 1 คน คือ ฌ็อง แบ็กแรล (Jean Becquerel) ซึ่งก็ได้เป็นนักฟิสิกส์เช่นเดียวกับอ็องรี ต่อมา ในปี พ.ศ. 2451 อ็องรีได้รับเลือกให้เป็นเลขาธิการวิทยาลัยวิทยาศาสตร์แห่งฝรั่งเศส (Académie des Sciences) และถึงแก่กรรมที่เลอครัวซี (Le Croisic) ในแคว้นเบรอตาญ ในปีเดียวกันกับที่ได้รับเลือก
อ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ อ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ ()
อ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ ประสูติเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2468 ณ เบลเยียม เป็นพระโอรสพระองค์เล็กใน เออแฌน เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ กับ ฟิลิฟินส์ เดอ โนอายส์ พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศรองดังนี้
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง ผลงานของเขานอกเหนือจากกฎของกูลงแล้ว ยังมีผลงานการออกแบบผนังที่ป้อมบูร์บงซึ่งยังคงมาจนถึงปัจจุบัน
หลุยส์ อ็องตวน เดอ แซ็ง-ฌุสต์ หลุยส์ อ็องตวน เดอ แซ็ง-ฌุสต์ () เป็นผู้นำทางการเมืองและการทหารในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เขาได้รับเลือกให้เข้าเป็นสมาชิกสภากงว็องซียงแห่งชาติในปี ค.ศ. 1792 และถือเป็นสมาชิกสภาที่มีอายุน้อยที่สุด แซ็ง-ฌุสต์มีความก้าวหน้าในตำแหน่งการงานอย่างรวดเร็วและกลายเป็นหนึ่งในผู้นำระดับสูงของของรัฐบาลสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 เขาเป็นแกนนำการเรียกร้องให้ประหารชีวิตพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 และเป็นหนึ่งในผู้ร่างรัฐธรรมนูญฝรั่งเศสฉบับสุดโต่ง ค.ศ. 1793
แดเนียล รัทเทอร์ฟอร์ด แดเนียล รัทเทอร์ฟอร์ด (; 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1749 – 15 ธันวาคม ค.ศ. 1819) เป็นแพทย์ นักเคมีและนักพฤกษศาสตร์ชาวสกอตแลนด์ เกิดที่เมืองเอดินบะระ เป็นบุตรของศาสตราจารย์จอห์น รัทเทอร์ฟอร์ดและแอนน์ แมคเคย์ เรียนที่โรงเรียนมันเดลส์และมหาวิทยาลัยเอดินบะระ ที่นั่นรัทเทอร์ฟอร์ดได้เรียนกับโจเซฟ แบล็ก ซึ่งกำลังศึกษาคุณสมบัติของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ รัทเทอร์ฟอร์ดและแบล็กร่วมกันทดลองนำหนูมาขังในพื้นที่ปิดจนเสียชีวิตและจุดเทียน จนพบว่าที่หนูเสียชีวิตและเทียนดับเกิดจากก๊าซชนิดหนึ่งซึ่งไม่ติดไฟและใช้หายใจไม่ได้ รัทเทอร์ฟอร์ดเรียกก๊าซชนิดนี้ว่า "noxious air" หรือ "phlogisticated air" เขารายงานผลการทดลองนี้ในปี ค.ศ. 1772 รัทเทอร์ฟอร์ดและแบล็กใช้การทดลองนี้พิสูจน์ว่าทฤษฎีโฟลจิสตันถูกต้อง (แต่ต่อมาการอธิบายความถูกต้องของการเผาไหม้ถูกแทนที่ด้วยทฤษฎีออกซิเจนของอ็องตวน ลาวัวซีเย) ในปี ค.ศ. 1790 ฌ็อง-อ็องตวน แชปตัลตั้งชื่อก๊าซชนิดนี้ใหม่ว่า "ไนโตรเจน"
อ็องตวน อ็องรี แบ็กแรล นับจากที่ได้รับตำแหน่งหัวหน้านายช่าง 2 ปี อ็องรีได้ศึกษาการเรืองแสงอย่างช้า (phosphorescence) ในเกลือยูเรเนียม จนเขาได้พบกัมมันตรังสีเข้าโดยบังเอิญ โดยเขาได้วางโพแทสเซียมยูเรนิลซัลเฟต ซึ่งตกทอดมาจากพ่อของเขา ไว้บนฟิล์มถ่ายรูปและวัสดุดำ จากนั้นนำไปตั้งไว้กลางแดด โดยเขาได้อธิบาย ณ ที่ประชุมวิทยาลัยวิทยาศาสตร์แห่งฝรั่งเศส มีใจความดังนี้
พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงเจรจาให้ปล่อยเจ้าหญิงมารี-เตแรซออกจากที่คุมขังในปารีสในปีค.ศ. 1795 พระองค์ปรารถนาให้เจ้าหญิงเสกสมรสกับพระญาติของพระนางคือ หลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม พระโอรสในเคานต์แห่งอาตัวส์ พระเจ้าหลุยส์ทรงกล่าวเท็จต่อพระราชนัดดาโดยทรงบอกพระนางว่าความปรารถนาสุดท้ายของพระราชบิดาและพระราชมารดาของพระนางคือ การให้พระนางเสกสมรสกับหลุยส์ อ็องตวน และเจ้าหญิงทรงตอบรับที่จะปฏิบัติตามความปรารถนาของพระปิตุลา
อ็องตวน อ็องรี แบ็กแรล อ็องตวน อ็องรี แบ็กแรล (, ; 15 ธันวาคม พ.ศ. 2395 – 25 สิงหาคม พ.ศ. 2451) นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส เกิดในตระกูลที่มีนักวิทยาศาสตร์ถึง 4 รุ่น ตั้งแต่รุ่นปู่จนกระทั่งรุ่นลูก เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี พ.ศ. 2446 ร่วมกับปีแยร์ กูรี และมารี กูรี หลังจากที่เขาถึงแก่กรรม ชื่อสกุลของเขาได้กลายเป็นหน่วยวัดกัมมันตภาพ ในระบบหน่วยเอสไอ คือ แบ็กแรล เขียนด้วยสัญลักษณ์ Bq
อ็องตวน หลุยส์ อ็องตวน หลุยส์ (; 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1723 – 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1792) เกิดที่เมืองแม็ส เป็นศัลยแพทย์และนักสรีรวิทยาชาวฝรั่งเศส 
หลุยส์ได้รับการอบรมด้านวิชาการแพทย์จากพ่อของเขาซึ่งเป็นศัลยแพทย์ ณ โรงพยาบาลทหารในท้องถิ่น ในขณะเป็นหนุ่มเขาได้ย้ายไปอยู่ที่กรุงปารีสโดยรับหน้าที่เป็น ณ โรงพยาบาลซาลแปเทรียร์ () ใน ค.ศ. 1750 เขาได้รับตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ด้านสรีรวิทยาซึ่งเขาได้ดำรงตำแหน่งนี้เป็นเวลา 40 ปี หลังจากนั้นก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเลขาธิการของราชบัณฑิตยสถานศัลยศาสตร์ () โดยมีวาระตลอดชีพ
มาร์ก-อ็องตวน ชาร์ป็องตีเย มาร์ก-อ็องตวน ชาร์ป็องตีเย (, ค.ศ. 1643 – 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1704) เป็นคีตกวีชาวฝรั่งเศสในยุคบารอก
มารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส เจ้าหญิงมารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส () เป็นพระชายาในเจ้าชายหลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสหลังจากที่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศสสละราชสมบัติ เจ้าชายหลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม พระสวามีของพระองค์จึงได้ครองราชย์และเพียง 20 นาที ต่อมาพระองค์ก็ลงพระนามสละราชสมบัติ เป็นอันสิ้นสุดตำแหน่ง
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง เมื่อ F คือ แรงระหว่างประจุไฟฟ้า หน่วย นิวตัน (N); ประจุไฟฟ้า Q1 และ Q2 คือ ขนาดของประจุไฟฟ้าทั้งสอง หน่วยเป็น คูลอมบ์ (C); R คือ ระยะทางระหว่างประจุไฟฟ้า หน่วย เมตร (m)
กิโยตีน อ็องตวน หลุยส์ สมาชิกของกลุ่ม Académie Chirurgical เป็นบุคคลที่คิดค้นการทำงานของเครื่องกิโยตีน โดยเครื่องกิโยตีนตอนแรกได้ใช้ชื่อว่า ลูยซง (Louison) หรือลูยแซ็ต (Louisette) แต่ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "กิโยตีน" ตามชื่อของ ดร. โฌแซ็ฟ-อีญัส กียอแต็ง แพทย์ชาวฝรั่งเศสเป็นผู้เสนอแนะการประหารชีวิตโดยการตัดคอ ภายหลัง ดร.กิโยตีน ได้เปลี่ยนนามสกุล เนื่องจากไม่ต้องการใช้ชื่อสกุลเป็นคำเดียวกับวิธีการประหารชีวิต ทั้งนี้ก่อนการปฏิวัติฝรั่งเศส ผู้มีชื่อเสียงมักถูกตัดคอโดยดาบหรือขวาน ในขณะที่ชาวบ้านทั่วไปจะถูกแขวนคอ หรือวิธีการประหลาดต่าง ๆ ในช่วงของยุคกลาง (เช่น ถูกเผาหรือมัดกับล้อไม้) ในการตัดคอ มีหลายครั้งที่ตัดคอไม่สำเร็จในดาบแรก ทำให้เกิดความทรมานต่อผู้ถูกประหารชีวิต การใช้กิโยตีนจะทำให้ผู้ถูกประหารชีวิตเจ็บปวดน้อยที่สุด ในช่วงปฏิวัติฝรั่งเศส มีผู้ถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีนอย่างน้อย 20,000 คน โดยการประหารด้วยกิโยตีนถือเป็นที่สนใจของบุคคลทั่วไปเช่นกัน
ช่างตัดผมแห่งเซวิลล์ ช่างตัดผมแห่งเซวิลล์ (; ) เป็นอุปรากรภาษาอิตาลีความยาว 2 องก์ โดยโจอากีโน รอสซีนี (1792 – 1868) ดัดแปลงจากบทละครชวนหัวต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส ชื่อ "Le Barbier de Séville ou la Précaution inutile" (1775) ของปีแยร์-โอกุสแต็ง การง เดอ โบมาร์แช ออกแสดงรอบปฐมทัศน์ที่โรงละคร Teatro Argentina กรุงโรม เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1816 และเป็นอุปรากรอิตาลีเรื่องแรก ๆ ที่เดินทางไปเปิดการแสดงในสหรัฐอเมริกา ที่นิวยอร์ก เมื่อ ค.ศ. 1825 และเป็นอุปรากรเรื่องหนึ่งที่ประสบความสำเร็จสูงสุด
อ็องตวน ลาวัวซีเย ในด้านปริมาณสัมพันธ์ (stoichiometry) อ็องตวนได้ทดลองเผาฟอสฟอรัสและกำมะถันในอากาศ และพิสูจน์ได้ว่ามวลของผลิตภัณฑ์มีมากกว่ามวลของสารตั้งต้น ซึ่งมวลที่เพิ่มได้มาจากอากาศนั่นเอง จึงทำให้เกิดกฎการอนุรักษ์มวล หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า กฎทรงมวล
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง กูลงได้ทำการทดลองวัดแรงระหว่างประจุในปี ค.ศ. 1785 โดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่า เครื่องชั่งการบิด (torsion balance) แสดงเครื่องมือที่กูลงใช้วัดแรงไฟฟ้าระหว่างประจุทั้งสองทำให้
ออกุสแต็ง-ฌ็อง แฟรแนล ออกุสแต็ง-ฌ็อง แฟรแนลเกิดที่เมืองบรอย (Broglie) ในปี ค.ศ. 1788 เขามีปัญหาด้านการเรียนรู้ แฟรแนลเข้าเรียนที่โรงเรียนสารพัดช่าง (École Polytechnique) และทำงานเป็นวิศวกร เขามีผลงานด้านทัศนศาสตร์หลายอย่าง รวมถึงการคิดค้นเลนส์แฟรแนลที่ใช้กับประภาคาร ผลงานชิ้นนี้ทำให้แฟรแนลได้รับเลือกเป็นภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน ในปี ค.ศ. 1827 เขาได้รับเหรียญรัมฟอร์ดและเสียชีวิตในปีเดียวกัน ชื่อของแฟรแนลเป็นหนึ่งใน 72 นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสที่ถูกจารึกบนหอไอเฟล
อันโตนิโอ ปินโต คุณพ่ออันโตนิโอ ปินโต ( "อังตอนีอู ปินตู") หรือ อ็องตวน ปินโต (; ค.ศ. 1664 – 24 สิงหาคม ค.ศ. 1696) ส่วนบันทึกโกษาปานเรียก อันตน เป็นบาทหลวงชาวสยามเชื้อสายเบงกอล และเป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวสยามคนแรก
มาร์ก-อ็องตวน ชาร์ป็องตีเย จากปลาย ค.ศ. 1687 ถึงต้น ค.ศ. 1698 ชาร์ป็องตีเยทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการตนตรีให้แก่คณะเยสุอิต เริ่มจากที่วิทยาลัยหลุยส์-เลอ-กร็อง (Louis-le-Grand) (เขาประพันธ์ดนตรีเรื่องดาวีกับฌอนาตา ("David et Jonathas")) และที่โบสถ์แซ็ง-หลุยส์ ริมถนนแซ็ง-อ็องตวนใกล้อาราม (professed house) ของคณะเยสุอิตในเวลาต่อมา ครั้นย้ายไปโบสถ์แซ็ง-หลุยส์แล้ว ชาร์ป็องตีเยก็เลิกประพันธ์ออราทอริโอ หันไปมุ่งประพันธ์ดนตรีประกอบบทเพลงสดุดีและคำประพันธ์ทางศาสนาบทอื่น งานประพันธ์ของเขาที่โบสถ์แซ็ง-หลุยส์มักเป็นดนตรีสำหรับวงดุริยางค์ขนาดใหญ่ ใช้นักร้องที่ว่าจ้างมาจากคณะอุปรากรหลวง นอกจากนั้น ชาร์ป็องตีเยยังรับช่วงต่อจากเอเตียน ลูลีเย (Étienne Loulié) ในฐานะครูดนตรีของฟีลิป ดยุคแห่งชาทร์ด้วย
อาสนวิหารล็องกร์ ในปี ค.ศ. 1746 บริเวณหน้าบันฝั่งทิศตะวันตกอยู่ในสภาพชำรุดและใกล้จะถล่ม จึงมีความเห็นให้ทุบบริเวณส่วนนั้นทิ้ง และได้สร้างใหม่ระหว่างปี ค.ศ. 1761–1786 ในแบบสถาปัตยกรรมคลาสสิก ตามแบบของสถาปนิกโกลด-หลุยส์ ดาวีเล ที่เคยเสนอไว้เมื่อปี ค.ศ. 1758 และได้สร้างด้วยฝีมือของสถาปนิกฌ็อง-อ็องตวน การิสตี จนสำเร็จ ต่อมาในปี ค.ศ. 1790 อาสนวิหารได้ถูกปิดลงท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของคริสตจักรในประเทศฝรั่งเศส และได้เปิดขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1791 หลังจากมีการแต่งตั้งมุขนายกองค์ใหม่ อูว์แบร์-อ็องตวน ว็องเดอแล็งกูร์ ซึ่งเป็นผู้ที่สั่งให้ทำลายฉากกางเขนลงในปี ค.ศ. 1792
กำแพงคูลอมบ์ กำแพงคูลอมบ์ () ตั้งชื่อตามกฎของคูลอมบ์ ซึ่งตั้งชื่อตามนักฟิสิกส์ ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ คูลอมบ์ (1736–1806) เป็นกำแพงพลังงานที่เกิดจากปฏิกิริยาไฟฟ้าสถิตย์ซึ่งนิวเคลียสสองตัวจะต้องเอาชนะให้ได้เพื่อจะเข้าใกล้กันมากพอจะทำอันตรกิริยานิวเคลียร์ต่อกันได้ กำแพงพลังงานนี้ได้จากพลังงานศักย์ของไฟฟ้าสถิตย์
คูลอมบ์ คูลอมบ์ ( ย่อ: C) เป็นหน่วยวัดประจุไฟฟ้าในระบบหน่วยระหว่างประเทศ ตั้งชื่อตามชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส สำนักงานชั่งตวงวัดระหว่างประเทศให้คำนิยามไว้ว่า หนึ่งคูลอมบ์ คือ ปริมาณประจุไฟฟ้าที่เกิดจากกระแสไฟฟ้าหนึ่งแอมแปร์คูณด้วยเวลาหนึ่งวินาที
หลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม หลุยส์ อองตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม () หรือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าชาร์ลที่ 10 บางครั้งพระองค์ถือว่าเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสที่ถูกต้องตามกฎหมาย (พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์) หลังจากที่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงลงพระปรมาภิไธยสละราชสมบัติ และ 20 นาทีถัดมา พระองค์ทรงลงพระปรมาภิไธยสละราชสมบัติเช่นเดียวกัน ทำให้พระองค์กลายเป็นพระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์สั้นที่สุดในประวัติศาสตร์
อ็องตวน ลาวัวซีเย ช่วงปี พ.ศ. 2318 อ็องตวนได้พัฒนาการผลิตดินปืน และการใช้โพแทสเซียมไนเตรต หรือดินประสิว ในการเกษตร งานที่สำคัญอย่างหนึ่งของเขาก็คือ การทดลองเกี่ยวกับปฏิกิริยาการเผาไหม้ เขากล่าวว่าการเผาไหม้เป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับออกซิเจน และการสลายสารอาหารในสิ่งมีชีวิต ก็คือปฏิกิริยาการเผาไหม้เช่นเดียวกัน เพียงแต่ช้าและอ่อนกว่า จนทำให้ทฤษฎีโฟลจิสตัน ซึ่งกล่าวว่า เมื่อสสารถูกเผาไหม้ ก็จะปล่อยสารที่เรียกว่าโฟลจิสตันออกมา ต้องมีอันยกเลิกไป
อ็องตวน อ็องรี แบ็กแรล จากการค้นพบนี้เอง ทำให้อ็องรีได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ร่วมกับสองสามีภรรยาตระกูลกูรี ในปี พ.ศ. 2446
มาร์ก-อ็องตวน ชาร์ป็องตีเย งานประพันธ์ดนตรีของชาร์ป็องตีเยได้รับการจัดทำบัญชีรายชื่อโดยฮิว ไวลีย์ ฮิตช์คอก (Hugh Wiley Hitchcock) ในหนังสือ งานของมาร์ก-อ็องตวน ชาร์ป็องตีเย : รายการเชิงพรรณนา
("Les œuvres de Marc-Antoine Charpentier: Catalogue Raisonné," (Paris: Picard, 1982)) ของเขา คีตนิพนธ์ของชาป็องเตียจะถูกอ้างอิงโดยใช้เลขลำดับของฮิตช์คอก หรือ H รายชื่อต่อไปนี้เป็นตัวอย่างผลงานคีตนิพนธ์ของเขา ไม่ใช่ผลงานทั้งหมดในแต่ละประเภทดนตรี
ไฮโดรเจนโบรไมด์ นักเคมีชาวฝรั่งเศส อ็องตวน เฌโรม บาลาร์ (Antoine-Jérôme Balard) ผู้ค้นพบธาตุโบรมีนในดินโป่งใกล้เมืองมงเปอลีเย เคยทำการศึกษาไฮโดรเจนโบรไมด์และสังเคราะห์ได้สำเร็จ
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง ต่อมา ครั้นกูลงอายุได้ 45 ปี เขาจึงกลับมายังกรุงปารีส และได้รับตำแหน่งเป็นแอ็งต็องด็องเดโซเซฟงแตน (intendant des eaux et fontaines) หรือ "ผู้ตรวจการทางน้ำและน้ำพุ" จากนั้นไม่นานเขาก็เกษียณตัวเองไปอาศัยในบ้านเล็ก ๆ ที่เมืองบลัว (Blois) ต่อมาไม่นานรัฐบาลปฏิวัติก็เรียกตัวเขาไปร่วมประชุมบัญญัติหน่วยวัด ซึ่งในเวลาต่อมาได้เป็นรากฐานของระบบหน่วยระหว่างชาติ ไม่นานนักหลังจากนั้นเขาก็ถึงแก่กรรม
มาร์ก-อ็องตวน ชาร์ป็องตีเย ชาร์ป็องตีเยประพันธ์งานดนตรีคุณภาพสูงหลากประเภทไว้เป็นจำนวนมาก ที่เด่นที่สุดคือดนตรีศาสนาสำหรับขับร้อง ซึ่งความเชี่ยวชาญในการประพันธ์ของเขาเป็นที่ยอมรับและยกย่องในหมู่คีตกวีในยุคเดียวกัน
แอ็กตอร์ แบร์ลีโยซ เขารู้สึกประทับใจเป็นอย่างมาก เมื่อวิทยาลัยดนตรีและนาฏศิลป์ชั้นสูงแห่งชาติ ณ กรุงปารีส ภายใต้การอำนวยการของฟร็องซัว-อ็องตวน อาเบอแน็กได้จัดแสดงซิมโฟนีทุกบทของเบโธเฟน ในปี พ.ศ. 2371 (ค.ศ. 1828)รายชื่อผลงานทั้งหมดได้ถูกตีพิมพ์โดย D. Kern Holoman ในแค็ตตาล็อกของเขา : 
Dallas Kern Holoman, "Catalogue of the Works of Hector Berlioz", Cassel : Bärenreiter, 1987.
สถิติในฟุตบอลโลก 2018 แฮร์รี เคน
เอเบร์ บาเนกา, นาแซร์ ชาดลี, วิกตอร์ คลอซ็อน, ฟีลีปี โกชิญญู, เกฟิน เดอ เบรยเนอ, อาร์ตอม ดซูย์บา, อะเลคซันดร์ โกโลวิน, อ็องตวน กรีแยซมาน, เอแดน อาซาร์, ลูว์กา แอร๋น็องแดซ, ลิโอเนล เมสซิ, ตอมา เมอนีเย, ฮวน เฟร์นันโด กินเตโร, ฮาเมส โรดริเกซ, การ์โลส ซันเชซ, ยูรี ตีเลอมันส์
อ็องตวน กรีแยซมาน (4 ประตู, 2 แอสซิสต์), แฮร์รี เคน (6 ประตู)
อาลีซง, ตีโบ กูร์ตัว, อูว์โก โยริส, เฟร์นันโด มุสเลรา, รอบิน อูลเซิน
อาลีซง, อูว์โก โยริส, เฟร์นันโด มุสเลรา
แฮร์รี เคน ให้กับอังกฤษ ในนัดที่พบกับ ปานามา, คริสเตียโน โรนัลโด ให้กับโปรตุเกส ในนัดที่พบกับ สเปน
เฟลิเป บาลอย ให้กับปานามา ในนัดที่พบกับ อังกฤษ
กีลียาน อึมบาเป ให้กับฝรั่งเศส ในนัดที่พบกับ เปรู
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง ขณะที่กูลงยังเยาว์วัย ครอบครัวของกูลงได้ย้ายไปยังกรุงปารีส ต่อมากูลงได้เข้าเรียนในวิทยาลัยมาซาแร็ง (Mazarin College) อันมีชื่อเสียง เขาได้เรียนวิชาคณิตศาสตร์กับปีแยร์ ชาร์ล มอนีเย (Pierre Charles Monnier) จนในที่สุดกูลงก็หลงใหลวิชาคณิตศาสตร์ ครั้นอายุได้ 21 ปี กูลงจึงกลับไปพักอาศัยกับบิดาและทำงานในวิทยาลัยในเมืองมงเปอลีเย สองปีให้หลัง เขาจึงตัดสินใจกลับกรุงปารีสและสอบเข้าโรงเรียนทหารที่เมืองเมซีแยร์ (Mézières)
อ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์เป็นทหารในกองทัพอังกฤษ โดยทรงเป็นนักเรียนรุ่นที่ 34 ก่อนจะทรงศึกษาต่อ ณ โรงเรียนการบินเมดิซีน แฮต ใน แคนาดา และกลับไปอังกฤษเพื่อทรงงานราชการทหารในกองทัพ ทั้งนี้พระองค์ทรงเป็นคนที่ 1,294 ที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวินขนแกะทองคำแห่งออสเตรียในฐานันดร แกรนดี
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงอาลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก พระธิดาใน แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก กับ เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2493 โดยมีพระบุตรดังนี้
แอร์เฌ ไม่นับต้นฉบับพิมพ์ครั้งแรกที่กลายเป็นของมีค่าราคาสูง แต็งแต็งและผองเพื่อนยังถูกดัดแปลงเป็นสินค้าสารพัด ไม่ว่าเป็นของตกแต่ง ของเล่น เครื่องเขียน ฯลฯ ซึ่งคงทำรายได้ให้กับเบลเยียมไปอีกยาวนาน นอกจากนี้แต็งแต็งยังกลายเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันโดยฝีมือสตีเวน สปีลเบิร์กอีกด้วย
อ็องตวน ชาร์ล หลุยส์ เดอ ลาซาล อ็องตวน ชาร์ล หลุยส์ กงต์ เดอ ลาซาล () เป็นนายพลฝรั่งเศสในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน เขารับราชการในกรมทหารม้า บ่อยครั้งถูกเรียกว่า "นายพลฮัสซาร์" ครั้งแรกที่เขาได้รับชื่อเสียงสำหรับบทบาทของเขาในการเข้ายึดครองชเต็ททีนในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ เขากลายเป็นที่รู้จักในฐานะนักผจญภัยที่กล้าหาญและได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ร้ายหลายคน ในที่สุดเขาต้องต่อสู้กับทหารออสเตรียที่มาทุกทิศและเสียชีวิตในยุทธการที่วากรัมด้วยอายุเพียง 34 ปี
อ็องตวน อ็องรี แบ็กแรล ในปี พ.ศ. 2435 อ็องรีได้เป็นคนที่สามในตระกูลแบ็กแรล ที่ได้เป็นภัณฑารักษ์ส่วนฟิสิกส์ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติฝรั่งเศส (Muséum National d'Histoire Naturelle) อีกสองปีให้หลัง เขาได้รับตำแหน่งหัวหน้านายช่างประจำกรมการสะพานและทางหลวง
พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส ในวันถัดมา 2 สิงหาคม พระเจ้าชาร์ลที่ 10 สละราชสมบัติให้แก่พระราชนัดดา อ็องรี ดยุกแห่งบอร์โด ผู้มีพระชนมายุไม่ถึง 10 ชันษา โดยข้ามลำดับสืบราชสันตติวงศ์ของหลุยส์ อ็องตวน พระราชโอรสองค์โตของพระองค์ไป ในตอนแรก ดยุกแห่งอ็องกูแลมทรงปฏิเสธที่จะลงพระนามกำกับในเอกสารสละพระราชสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ตามคำกล่าวของดัชเชสแห่งมาอีเย ""มีการทะเลาะกันอย่างรุนแรงระหว่างพระบิดาและพระโอรส จนเราสามารถได้ยินเสียงของทั้งสองพระองค์จากห้องข้าง ๆ"" จนในที่สุด หลังจากผ่านไปยี่สิบนาที ดยุกแห่งอ็องกูแลมจึงยอมลงพระนามกำกับในเอกสารสละพระราชสิทธิ์ดังกล่าวอย่างไม่เต็มพระทัย ซึงเนื้อหาในเอกสารมีใจความดังต่อไปนี้
พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส เจ้าหญิงมารี-เตแรซเสกสมรสกับหลุยส์ อ็องตวน พระญาติ ในวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1799 ที่พระราชวังเยลกาวา พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงมีพระบัญชาให้พระมเหสีเข้าร่วมพิธีเสกสมรสในคลาวแลนด์โดยไม่มีพระสหายสนิทอย่างยาวนานของพระนาง (และเล่าลือกันว่าเป็นคู่รักของพระนาง) คือ มาร์เกอริต เดอ โกบิยง สมเด็จพระราชินีมารี โฌเซฟีนทรงประทับแยกกับพระสวามีที่ชเลสวิก-โฮลชไตน์ พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงพยายามอย่างยิ่งที่จะแสดงให้โลกได้เห็นครอบครัวราชวงศ์ที่เป็นหนึ่งเดียวกัน สมเด็จพระราชินีทรงปฏิเสธที่จะเสด็จไปโดยทิ้งพระสหายของพระนางไว้เบื้องหลังโดยทรงเกรงว่าอาจจะทำให้เกิดผลที่ไม่น่าพอใจหากจะกลายเป็นเรื่องอื้อฉาวในพิธีเสกสมรส พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงทราบดีว่าหลุยส์ อ็องตวน พระนัดดาไม่ทรงเข้ากันได้กับเจ้าหญิงมารี-เตแรซ อย่างไรก็ตาม พระองค์ยังทรงผลักดันให้เกิดการเสกสมรสขึ้น ซึ่งพิสูจน์ได้ว่าเป็นชีวิตสมรสที่ไม่มีความสุขและไม่มีทายาทร่วมกัน
โบสถ์ลามาดแลน โบสถ์ลามาดแลน () มีชื่อเรียกเต็มว่า โบสถ์นักบุญมารีย์ชาวมักดาลา () เรียกกันอย่างลำลองในฝรั่งเศสว่า มาดแลน เป็นโบสถ์สำคัญในคริสตจักรนิกายโรมันคาทอลิก ในสังกัดอัครมุขมณฑลปารีส ที่สร้างอุทิศแก่นักบุญมารีย์ชาวมักดาลา ถือเป็นสถานที่สำคัญในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ในเขตที่ 8 ติดกับจัตุรัสเดอลากงกอร์ด ทางด้านทิศใต้ ทิศตะวันออกติดกับจัตุรัสว็องโดม และทิศตะวันตกติดกับโบสถ์แซ็ง-โอกุสแต็ง
อาดอลฟ์ ซักซ์ อ็องตวน-โฌแซ็ฟ ซักซ์ เกิดในเมือง ดิโนง , เบลเยี่ยม มีชื่อแรกเกิดว่า อ็องตวน ภายหลังบิดาของเขา ชาร์ล โจเซฟ แซกซ์ () ได้เปลี่ยนชื่อให้เป็นอาดอล์ฟในวัยรุ่น บิดาของเขาเป็นนักดนตรีเป่าฟลุตและคลาริเนตโดยชาร์ลอีกทั้งโรงงานประดิษฐ์เครื่องดนตรีจำพวกเครื่องลมไม้และทองเหลืออยู่บริเวณเมืองดินานท์ บิดาและมารดาของเขาเป็นนักออกแบบเครื่องดนตรี , ซึ่งเป็นคนคิดค้นแตรทองเหลือที่พัฒนามาหลายรูปแบบ , อาดอล์ฟเริ่มต้นทำเครื่องดนตรีของตัวเองในช่วงวัยแรกรุ่น , เขาเริ่มต้นด้วยการนำเครื่องฟลุตและคลาริเนตในวัยเพียง 15. ปี , ต่อมาเขาได้ทำการแสดงโชว์เกี่ยวกับเครื่องดนตรีทั้งสองชิ้นที่วิทยาลัยรอยัลบรัสเซลส์ ()
ปารีส-แบร็สต์-ปารีส กิจกรรมปารีส-แบร็สต์-ปารีส ในปัจจุบัน กำหนดให้ผู้เข้าร่วมต้องผ่านกิจกรรมร็องดอเนอร์ในภูมิภาคต่าง ๆ ทั่วโลก ทั้งระยะ 200, 300, 400 และ 600 กิโลเมตรภายในหนึ่งปีนั้นมาก่อน นักกีฬาจะต้องขี่จักรยานเป็นระยะทาง 1,200 กิโลเมตร ภายในเวลา 90 ชั่วโมง และย้ายจุดเริ่มต้นและสิ้นสุดไปที่เมืองแซ็ง-ก็องแต็ง-อ็อง-อีฟว์ลีนทางตะวันออกเฉียงใต้ของปารีส
ฌอง หลุยส์ เวย์ บาทหลวงเวย์ เดินทางถึงสยามในเดือนกันยายน ขณะนั้นบาทหลวงโอกุสแต็ง-โฌแซ็ฟ ดูว์ปง เพิ่งรับตำแหน่งประมุขมิสซังสยามตะวันออกได้ไม่นาน หลังจากศึกษาภาษาสยามแล้ว ท่านก็เริ่มทำงานต่าง ๆ ช่วยเหลือมิสซังตามแต่ได้รับมอบหมายจากมุขนายก เช่น เป็นอธิการโบสถ์อัสสัมชัญ บางรัก เป็นผู้ดูแลเซมินารี จนกระทั่งได้ปฏิบัติหน้าที่แทนอุปมุขนายกมิสซัง บาทหลวงมาร์แต็งซึ่งชราภาพมากจนปฏิบัติหน้าที่ไม่ได้ อย่างไรก็ตามบาทหลวงเวย์ มักมีนิสัยชอบวางอำนาจและจู้จี้ ทำให้มิชชันนารีอื่น ๆ ในสมัยนั้นไม่ค่อยชอบท่าน แต่เพราะความจริงจังในการทำงาน ท่านจึงเป็นที่รักของประมุขมิสซัง ช่วงที่มุขนายกดูว์ปงป่วยหนัก ท่านจึงได้เรียกประชุมมิชชันนารีเพื่อขอให้เลือกบาทหลวงเวย์เป็นประมุขมิสซังคนต่อไป เมื่อมุขนายกดูว์ปงถึงแก่มรณกรรมแล้ว ปรากฏว่าเหล่ามิชชันนารีไม่ยอมลงคะแนนเลือกบาทหลวงเวย์ ทำให้ตำแหน่งประมุขมิสซังสยามตะวันออกว่างไปเกือบ 2 ปี เมื่อการเลือกตั้งอีกครั้งบาทหลวงเวย์จึงได้รับเสียงสนับสนุนเป็นเอกฉันท์
อ็องตวน กรีแยซมาน อ็องตวน กรีแยซมาน (; ; เกิดวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับอัตเลติโกมาดริดในลาลีกา และทีมชาติฝรั่งเศส กรีแยซมานเป็นที่รู้จักในด้านการควบคุมลูกบอล การเร่งความเร็วได้อย่างรวดเร็ว และการเลี้ยงลูก เขาเคยเล่นใหักับฟุตบอลเยาวชนทีมชาติฝรั่งเศส โดยเป็นตัวแทนแข่งให้กับทีมชาติในรุ่นอายุต่ำกว่า 19 ปี, 20 ปี และ 21 ปี ในปี ค.ศ. 2010 ยังเป็นส่วนหนึ่งของทีมชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรุ่นอายุต่ำกว่า 19 ปี หลังจากนั้นจึงได้เป็นตัวแทนทีมชาติฝรั่งเศสในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014
เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) ทางด้านของเรย์ มิสเตริโอหลังจากที่แพ้โคดี โรดส์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27ไปนั้น ใช่ว่าเรื่องจะจบ โคดีก็ยังหาเรื่องกับเรย์ต่อในสแมคดาวน์วันที่ 22 เมษายน และแมทซ์การปล้ำที่เค้าจะไปเจอกันคือ ฟอล เคาท์ เอนีแวร์ (จับกดที่ไหนก็ได้) ปัจจุบัน เรย์ มิสเตริโอ ก็ถูกดราฟท์ ไป รอว์แล้ว
เทสซี อ็องตอนี เทสซีเกิดเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2528 มีนามเดิมว่าเทสซี อ็องตอนี เป็นธิดาของช่างปูน ชื่อ ฟร็องซัว อ็องตอนี กับมารดาชื่อเรยีน อาน มีพี่น้องห้าคน ได้แก่ ไมก์, เจอร์รี (เสียชีวิต; เป็นฝาแฝดของไมก์), แพตตี และรอนนี (พี่ชายฝาแฝดของพระองค์) เมื่อสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมเทคนิคในเมืองเพเตร็ง ก็เข้าร่วมเป็นทหารของกองทัพลักเซมเบิร์กเช่นเดียวกับพี่ชายฝาแฝด คือ รอนนี อ็องตอนี เมื่อมีพระชันษา 18 ปี
อ็องตวน กรีแยซมาน กรีแยซมานเป็นลูกครึ่งฝรั่งเศส–โปรตุเกส มีความใฝ่ฝันตั้งแต่เด็กว่าอยากเป็นนักฟุตบอลตามอามารู ลอปึช ผู้เป็นตา ซึ่งเคยเป็นผู้เล่นของปาซุชดือฟือไรรา สโมสรในปรีไมราลีกา ลีกของโปรตุเกส จึงเสนอตัวทดสอบกับหลายสโมสรชั้นนำในฝรั่งเศส เช่น ออแล็งปิกลียอแน, โอแซร์ หรือแซ็งเตเตียน แต่ถูกปฏิเสธทั้งหมดเนื่องจากถูกมองว่ามีรูปร่างเล็กเกินไป จนกระทั่งเอริก โอลฮัตส์ แมวมองของเรอัลโซเซียดัด เห็นความสามารถในตัวของกรีแยซมานในขณะที่ลงเล่นให้กับสโมสรสมัครเล่นแห่งหนึ่งในกรุงปารีส ขณะที่มีอายุเพียง 13 ปี จึงชวนให้เข้าสังกัดด้วย ซึ่งที่ตั้งของสโมสรอยู่ในแคว้นบาสก์ของสเปน ซึ่งห่างจากบ้านเกิดของกรีแยซมานถึง 500 ไมล์
มาร์ก-อ็องตวน ชาร์ป็องตีเย ถึงปลาย ค.ศ. 1687 สุขภาพของดัชเชสแห่งกีซทรุดโทรมลงมาก ในช่วงนั้นชาร์ป็องตีเยได้ย้ายไปทำงานในคณะเยสุอิต เขาไม่มีชื่อปรากฏในพินัยกรรมของดัชเชสเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1688 ทั้งไม่ปรากฏในเอกสารมรดกใด ๆ จึงเป็นหลักฐานอันหนักแน่นว่าดัชเชสได้สมนาคุณแก่คีตกวีผู้จงรักแล้ว และอนุญาตให้เขาออกไปหางานใหม่ได้
แมซงดูว์รัว ต่อมาในปีค.ศ. 1504 ได้มีโครงการสร้างอาคารหลังใหม่แทนอีกโดยการออกแบบของสถาปนิกอ็องตวน เคลเดอแมนส์ โดยอาคารหลังเดิมนั้นกว่าจะถูกรื้อก็รอไปถึงปีค.ศ. 1512-1513 และในที่สุดได้มีการเริ่มการก่อสร้างอย่างจริงจังในปีค.ศ. 1515 จนกระทั่งเมื่อสถาปนิกได้เสียชีวิตลง ได้มีการว่าจ้างสถาปนิกคนใหม่แทน คือ หลุยส์ แวน โบเดอแคม แต่ช่วงหลังเขาไม่ว่างดูแลโครงการนี้เลย จนสุดท้ายอาคารก็สำเร็จลงด้วยฝีมือของอ็องรี แวน พีด และเนื่องจากสภาพดินแถบนี้มีความอ่อนตัวค่อนข้างสูง จึงต้องมีการสร้างบนเสาเข็มทำจากไม้ที่มัดเข้ากันด้วยหนังวัว ซึ่งได้มีการค้นพบซากฐานเหล่านี้ในสมัยปีค.ศ. 1873 ช่วงที่มีการสร้างอาคารใหม่ขึ้นอีกครั้ง
มาร์ก-อ็องตวน ชาร์ป็องตีเย ในห้วงเวลา 17 ปีนับจากนั้น ชาร์ป็องตีเยได้ประพันธ์ดนตรีสำหรับการขับร้องหลายชิ้นให้แก่ดัชเชสแห่งกีซ เช่นดนตรีสำหรับเพลงสดุดี (Psalm) เพลงสวด (hymns) เพลงโมเทต (motet) ดนตรีประกอบบทภาวนาของพระนางมารีย์ (Magnificat) เพลงมิซซา (mass) และดนตรีสำหรับบทภาวนาวันแห่งพระพิโรธ ("Dies Irae") สำหรับใช้ในงานศพ หลุยส์ โฌแซ็ฟ ดยุคแห่งกีซ () หลานของดัชเชส ทั้งยังมีออราทอริโอในลีลาอิตาลีที่มีบทร้องภาษาละตินที่ไม่เกี่ยวกับศาสนาอีกหลายเรื่อง ในทศวรรษ ค.ศ. 1670 งานส่วนใหญ่ของชาร์ป็องตีเยประพันธ์ขึ้นสำหรับนักร้อง 3 คน ซึ่งมักใช้สตรี 2 คน และเสียงเบสอีก 1 เสียง ขับร้องไปกับการบรรเลงที่ใช้เครื่องดนตรีเสียงกลาง 2 ชิ้น และเครื่องดนตรีเดินแนวเบสต่อเนื่องอีก 1 ชิ้น แต่หากการแสดงดนตรีเกิดขึ้นในโบสถ์ที่มีแต่ศาสนิกที่เป็นบุรุษ ดนตรีก็จะเปลี่ยนเป็นสำหรับเสียงสูงพิเศษ (haute-contre) เสียงเทเนอร์ และเสียงเบส โดยใช้เครื่องดนตรีชุดเดิม ครั้นถึงราว ค.ศ.1680 ดัชเชสแห่งกีซได้เพิ่มขนาดวงดุริยางค์ขึ้นหลายครั้ง จนในที่สุดวงของดัชเชสก็มีนักร้องนักดนตรีถึง 13 คน กับครูสอนขับร้องอีก 1 คน ในบทประพันธ์ดนตรีตั้งแต่ ค.ศ. 1684 จนถึงปลาย ค.ศ. 1687 ในขอบบนหน้าโน้ตเพลงของชาร์ป็องตีเยจะมีชื่อนักดนตรีในวงของดัชเชสแห่งกีซทุกคน รวมถึงชื่อ "ชาร์ป" ("Charp") ข้างตำแหน่งเสียงสูงพิเศษ เอเตียน ลูลีเย () นักดนตรีอาวุโสมือคีย์บอร์ด ขลุ่ยรีคอร์เดอร์ และซอวิโอล น่าจะรับหน้าที่ฝึกสอนนักดนตรีใหม่ด้วย
เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล ด้านการศึกษา จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจาก อินเตอร์เนชั่นแนล ไพโอเนียร์ส สคูล รร นานาชาติ และระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่ โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย ปัจจุบันจบการศึกษาระดับปริญญาตรี่ที่ New York University
ศิรินทร์ ปรีดียานนท์ ศิรินทร์ ปรีดียานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 เป็นบุตรของ คุณพ่อชาย และ คุณแม่สุมาลี ปรีดียานนท์ เจ้าของ สเตย์ วิท มีเกสต์เฮาส์ ใกล้ประตูท่าแพ เมืองเชียงใหม่ จบไฮสคูลจากโรงเรียนนานาชาติ เดอะรีเจ้นท์ ปัจจุบันเป็นนิสิตอินเตอร์ ศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนแย้มสอาด ระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนหอวัง และศึกษาระดับเกรด 9-10 ที่เวสต์ไฮสกูล และที่โรงเรียนนานาชาติเดอะรีเจ้นท์ เกรด 12-13 จบการศึกษาระดับปริญญาตรีที่ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาการออกแบบและการสื่อสาร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (หลักสูตรนานาชาติ) ปัจจุบันคบหาดูใจกับ อองตวน ปินโต แฟนหนุ่มนักมวย
เยินส์ ยาคอบ แบร์ซีเลียส แบร์ซีเลียสได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน "บิดาแห่งวิชาเคมียุคใหม่" ร่วมกับโรเบิร์ต บอยล์, จอห์น ดาลตันและอ็องตวน ลาวัวซีเย เขามีผลงานหลายอย่าง เช่น พัฒนาระบบสูตรเคมี (แต่แบร์ซีเลียสใช้ตัวยก (HO) แทนตัวห้อย (HO) แบบในปัจจุบัน), ค้นพบธาตุซิลิคอน, ซีลีเนียม, ทอเรียม, ซีเรียม, คิดค้นคำว่า "catalysis", "polymer", "isomer" และ "allotrope" เป็นต้น
โอตกูตูร์ โอตกูตูร์ (, "การตัดเย็บชั้นสูง, แฟชั่นชั้นสูง") เป็นการสร้างสรรค์เครื่องแต่งกายให้เข้ากับผู้สวมใส่โดยเฉพาะ โอตกูตูร์เป็นแฟชั่นหรูหราที่ทำขึ้นด้วยมือตั้งแต่เริ่มจนจบ ทำอย่างมีคุณภาพสูง แพง และบางครั้งใช้ใยผ้าที่ไม่ธรรมดาและการเย็บอย่างบรรจงในรายละเอียด และจบงานด้วยช่างเย็บผู้มากประสบการณ์และมีฝีมือซึ่งมักใช้เทคนิคที่ทำด้วยมือและใช้เวลานานอย่างมาก
จังหวัดโอต-ลัวร์ สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดโอต-ลัวร์ได้แก่อาสนวิหารแม่พระรับสารแห่งเลอปุย-อ็อง-เวอแลที่ตั้งอยู่ที่เลอปุย-อ็อง-เวอแล
เลอปุย-อ็อง-เวอแล เลอปุย-อ็อง-เวอแล (, Puy-en-Velay#fr ฟังเสียง; ) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดโอต-ลัวร์ในแคว้นโอแวร์ญในประเทศฝรั่งเศส เมืองเลอปุย-อ็อง-เวอแลตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส ชาวเมืองเลอปุย-อ็อง-เวอแล เรียกว่า "Ponots"
กีโยม เดอ โลปีตาล กีโยม ฟร็องซัว อ็องตวน, มาร์กีแห่งโลปีตาล (; ค.ศ. 1661 – 2 กุมภาพันธ์ ต.ศ. 1704) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เกิดที่กรุงปารีสในครอบครัวขุนนาง เป็นบุตรของแอนน์-อาแล็กซ็องดร์ เดอ โลปีตาลและเอลิซาเบธ กอเบแล็ง โลปีตาลรับราชการทหารก่อนจะลาออกเนื่องจากปัญหาด้านสายตาและหันไปสนใจด้านคณิตศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1691 เขาพบกับโยฮันน์ แบร์นูลลี นักคณิตศาสตร์ชาวสวิสและเรียนแคลคูลัสกับแบร์นูลลี สองปีต่อมา โลปีตาลได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของสถาบันวิทยาศาสตร์ฝรั่งเศสและดำรงตำแหน่งรองประธานสองสมัย
ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส "ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส" ของรือเบินส์เป็นภาพชุดที่มีอิทธิพลต่อจิตรกรอื่น ๆ ในยุคนั้นโดยเฉพาะต่อจิตรกรฝรั่งเศส อ็องตวน วาโต (ค.ศ. 1684-1721) และฟร็องซัว บูเช (ค.ศ. 1703-1770) ผู้สร้างงานก๊อบปี้ของภาพชุดนี้
ฌ็อง-บาติสต์ กอลแบร์ มาร์ควิสแห่งแซเญอแล ฌ็อง-บาติสต์ อ็องตวน กอลแบร์ มาร์ควิสแห่งแซเญอแล (; 1 พฤศจิกายน 1651 – 3 พฤศจิกายน 1690) นักการเมืองชาวฝรั่งเศสผู้เป็นบุตรชายคนโตของฌ็อง-บาติสต์ กอลแบร์ ขุนนางคนสำคัญผู้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14
มารี อ็องตัวแน็ต เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม สภาคณะปฏิวัติแห่งชาติฝรั่งเศสได้ลงมติให้ประหารกษัตริย์ ส่งผลให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ถูกประหารเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2336 (ค.ศ. 1793) ต่อมาในวันที่ 27 มีนาคม มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ได้เรียกร้องกับสภาคณะปฏิวัติแห่งชาติฝรั่งเศสเป็นครั้งแรก ให้จัดการกับราชินีอีกองค์ วันที่ 13 กรกฎาคม องค์มกุฎราชกุมารก็ถูกลักพาตัวไปจากพระมารดาและถูกมอบให้อยู่ในความดูแลของอองตวน ซิมง ช่างทำรองเท้า และในวันที่ 2 สิงหาคม ก็ถึงคราวที่พระนางมารี อ็องตัวแน็ตถูกพรากจากเหล่าเจ้าหญิงและนำตัวไปยังทัณฑสถานกรุงปารีส การไต่สวนพระนางจะเริ่มต้นในวันรุ่งขึ้น
ครูสาวยากูซ่า การมีเรื่องครั้งนี้ทำให้อธิการโมโหมากจึงสั่งไล่ออกยกห้อง แต่ยังกุมิยอมรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดด้วยการลาออกคนเดียวเพื่อให้นักเรียนห้อง 3-D ได้จบการศึกษา แต่ก็ทำให้นักเรียนทั้งห้องประท้วงด้วยการไม่ไปเข้าพิธีจบการศึกษา แต่ไปรวมตัวกันที่ห้องเรียน เรื่องร้อนถึงซาวาตาริ โกโร่ ที่โทรไปตามยังกุมิ ยังกุมิพูดกับนักเรียนห้อง 3-D จนทุกคนยอมไปร่วมพิธี ฮายาโตะเดินนำหน้านักเรียนห้อง 3-D เข้ามาในหอประชุมและเป็นตัวแทนขึ้นไปรับใบประกาศการจบการศึกษา ครูซาวาตาริให้ยังกุมิขึ้นกล่าวบนเวที เมื่อกล่าวจบจินสั่งให้ทั้งห้องลุกขึ้น กล่าวขอบคุณยังกุมิ และหันไปขอบคุณทุกคนที่นั่งอยู่ในหอประชุม เมื่อพิธีจบลงนักเรียนต่างแยกย้ายไป รวมถึงยามากุจิที่ที่ย้ายโรงเรียนอีกครั้งออกอากาศที่ญี่ปุ่นปี 2552
พรีเคียว ออลล์สตาร์ส เดอะมูฟวี่ ในโรงเรียนที่ห่างไกลที่เรียกว่าสถาบันการศึกษาแห่งภูติน้อยที่ทาร์ตจะให้การบรรยายเกี่ยวกับพริตตี้เคียว ภูติน้อยจอมเกเรชื่อกุเรรุและภูติน้อยจอมขี้อายชื่อเอนเอน ได้ไปทางต้นไม้ต้องห้ามที่เป็นเงาของกุเรรุที่ใช้เวลาสนใจในการได้ยินที่มีสาวน้อยพริตตี้เคียวตามปกติอย่างเรียบง่าย หากพวกเธอไม่สามารถแปลงร่างได้และกล่อมให้กุเรรุเอาไอเท็มแปลงร่างของพริตตี้เคียวเพื่อเขาจะได้มีชื่อเสียง หลังจากนั้นไม่นานพริตตี้เคียวทุกกลุ่มได้รับคำเชิญที่จะมาถึงงานปาร์ตี้สถาบันการศึกษาแห่งภูติน้อย ในขณะเดียวกันมานะ ริกกะ อลิซและมาโคโตะได้รับจดหมายจากมิยูกิและแคนดี้แจ้งถึงงานปาร์ตี้เชิญชวนให้พวกเธอมาพร้อมกันเป็นอย่างดี ในขณะเดียวกันในสถาบันการศึกษาแห่งภูติน้อย เงาของกุเรรุได้บังคับให้กุเรรุเข้าไปจับภูติน้อยของพริตตี้เคียวและไอเท็มแปลงร่างของพริตตี้เคียวปล่อยให้ไม่มีที่พึ่งจากไอเท็มแปลงร่างกับการโจมตีเงาของกุเรรุ หลังจากพริตตี้เคียวพ่ายแพ้ในครั้งนี้ เงาของกุเรรุจะเปลี่ยนความสนใจของเขาต่อ สไมล์พรีเคียว! โดยใช้หนังสือแนะนำพริตตี้เคียวเพื่อตอบโต้การเคลื่อนไหวทุกครั้งของพวกเธอและขโมยสไมล์แพ็คของพวกเธอก่อนขังพวกเธอในรูปปั้นเหมือนคนอื่นๆ ในฐานะที่เอนเอนคร่ำครวญขอความช่วยเหลือต่อเงากุเรรุ มิยูกิจึงบอกเขาว่าไม่ต้องกังวลและให้ไปตามหาขอความช่วยเหลือจาก โดกิโดกิ! พรีเคียว ก่อนที่จะถูกห่อหุ้มตัวเอง ด้วยการสันนิษฐานว่าพริตตี้เคียวจะหาวิธีกำจัดเงาของกุเรรุ เงาเผยให้เห็นความตั้งใจจริงของเขาที่จะทำลายสถาบันการศึกษาและขังทั้งหมดของนักเรียนที่เป็นภูตน้อยมากเพื่อให้กุเรรุตกตะลึง กุเรรุและเอนเอนจึงตามหา โดกิโดกิ! พรีเคียว และขอความช่วยเหลือจากพวกเธอในการหยุดเงาของกุเรรุ ในฐานะที่เป็นพริตตี้เคียวต่อสู้กับสมุนเงาของกุเรรุ กุเรรุและเอนเอนได้รับช่วยเหลือจากแคนดี้และป๊อป เพื่อตามหาภูติน้อยที่ถูกจับตัวและด้วยความช่วยเหลือจากนักเรียนที่เป็นภูติน้อยที่ใช้มิราเคิลไลท์ช่วยให้พริตตี้เคียวคนอื่นๆ ได้ไอเท็มแปลงร่างที่ถูกขโมยไปคืนกลับมา ช่วยให้พวกเธอแปลงร่างได้อีกครั้งและเรียกคืนแสงไปทั่วโลกแห่งภูติน้อยด้วยการสนับสนุนจากภูติน้อย พริตตี้เคียวแต่ละกลุ่มลุกขึ้นต่อสู้กับเงาของกุเรรุเป็นทางเลือกสุดท้ายเงาของกุเรรุที่รวมทั้งหมดของความแข็งแรงจนเขากลายเป็นแมงมุมยักษ์แต่เขาพ่ายแพ้ในที่สุด โดยพริตตี้เคียวนำเงาหรือแมงมุมยักษ์ของกุเรรุกลับสู่ร่างเดิมและจากนั้นเงากุเรรุและกุเรรุรวมถึงเอนเอนจึงขอโทษพริตตี้เคียวกับภูติน้อยทั้งหมดแล้วได้มาเป็นภูติน้อยของพริตตี้เคียว เมื่อโลกแห่งภูติน้อยและสถาบันการศึกษาแห่งภูติน้อยได้สู่ความสงบสุขอีกครั้งและพริตตี้เคียวได้ช่วยกันซ่อมแซมสถาบันการศึกษาแห่งภูติน้อยก่อนจะจัดงานปาร์ตี้อย่างพอสมควร
มาร์ก-อ็องตวน ชาร์ป็องตีเย งานประพันธ์ดนตรีของชาร์ป็องตีเยมีทั้งออราทอริโอ มิซซา อุปรากร และงานดนตรีเบ็ดเตล็ดอีกจำนวนมากที่ยากต่อการจัดเข้าหมวดหมู่ งานดนตรีสำหรับเสียงร้องหนึ่งหรือสองเสียงกับเครื่องดนตรีดูคล้ายกับเพลงคันตาตาแบบอิตาลีในยุคนั้นมาก คือเหมือนกันในทุกแง่มุมยกเว้นชื่อ ชาร์ป็องตีเยเรียกงานประพันธ์ที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสว่า air sérieux หรือ "air à boire" และงานแบบเดียวกันที่ใช้ภาษาอิตาลีว่าคันตาตา
เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2483 เจ้าชายจีนส์ ดยุกแห่งกุสซี พระอัยกาสิ้นพระชนม์ พระบิดาของพระองค์จึงสืบทอดพระอิสริยยศ เคานต์แห่งปารีส ดยุกแห่งฝรั่งเศส โดยพระองค์ทรงศึกษาจากมหาวิทยาลัยไซแอน โปร คณะวิทยาศาสตร์
เจ้าชายน้อย เจ้าชายน้อย () เป็นนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของอ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี นักเขียนชาวฝรั่งเศส ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1943 อ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรีเขียนงานเขียนชิ้นนี้ขณะพำนักอยู่ที่นิวยอร์ก เจ้าชายน้อยถือได้ว่าเป็นหนังสือขายดีติดอันดับโลก นวนิยายชุดนี้ได้รับการจัดแปลกว่า 255 (ภาษาและภาษาถิ่น) ภาษาและมียอดจำหน่ายกว่า 80 ล้านเล่มทั่วโลก ในหลายประเทศได้มีการนำเอาเนื้อเรื่องจากหนังสือไปสร้างเป็นการ์ตูน ภาพยนตร์ ละครเวที อุปรากร และการแสดงรูปแบบอื่น ๆแรกเริ่มเดิมที แซ็งแตกซูว์เปรี ผู้ประพันธ์ มีจุดประสงค์เขียนเพื่อเสียดสีสังคมเท่านั้น ทว่าเนื้อหาที่มีแง่คิดดี ๆ เหล่านี้ได้ถูกนักวิจัยจัดให้งานเขียนชิ้นนี้อยู่ในกลุ่มของวรรณกรรมเยาวชนแทนในเวลาต่อมา นอกจากนี้ยังมีข้อคิดสอดแทรกดี ๆ ที่คล้ายคลึงกับหลักพุทธธรรมด้วยเช่นกัน เช่น หลักอนิจจัง
ตีแยรี อ็องรี เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2007 เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น อ็องรีย้ายไปอยู่กับสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาด้วยค่าตัว 24 ล้านยูโร โดยเซ็นสัญญา 4 ปี ได้รับค่าเหนื่อย 6.8 ล้านยูโร (4.6 ล้านปอนด์) ต่อฤดูกาล ในสัญญาระบุค่าฉีกสัญญาเก่า 125 ล้านยูโร (84.9 ล้านปอนด์) อ็องรีอ้างเหตุผล หลังจากที่ดีนได้ออกจากอาร์เซนอลและความไม่แน่นอนของอนาคตแวงแกร์ที่จะคุมทีม แต่พูดต่อว่า "ผมพูดอยู่เสมอว่าถ้าผมจะออกจากอาร์เซนอล จะเล่นให้กับบาร์เซโลนา" ถึงแม้ว่ากัปตันคนนี้จะออกจากทีมไป แต่อาร์เซนอลก็ยังคงสร้างความประทับใจได้ในฤดูกาล 2007–08 อ็องรีก็ยอมรับว่า การอยู่ร่วมทีมของเขาอาจเป็นสิ่งกีดขวางการช่วยเหลือทีม เขากล่าวว่า "เพราะความอาวุโสของผม กับความเป็นจริงที่ผมเป็นกัปตันทีมและงานที่ต้องไล่ลูกบอล พวกเขาก็มักจะให้ตำแหน่งนี้ที่ไม่ใช่ตำแหน่งที่ดีที่สุดของผม จะเป็นการดีสำหรับทีมถ้าผมออกไป" อ็องรีออกจากอาร์เซนอลในฐานะผู้ยิงประตูสูงสุดตลอดกาลของสโมสร กับจำนวนประตู 174 ประตู และเป็นผู้ยิงประตูสูงสุดตลอดกาลในการแข่งขันฟุตบอลยุโรป โดยยิงได้ 42 ประตู ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 แฟนอาร์เซนอลลงคะแนนให้เขาเป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดที่มีมาของอาร์เซนอล ในแบบสำรวจผู้เล่นที่ดีที่สุดของชาวกันเนอส์ ในเว็บไซต์ อาร์เซนอล.คอม
กับบาร์เซโลนา อ็องรีสวมเสื้อหมายเลข 14 หมายเลขเดียวกับครั้งเมื่ออยู่กับอาร์เซนอล เขายิงประตูแรกให้กับสโมสรใหม่เมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2007 นัดชนะลียง 3–0 ในแชมเปียนส์ลีกรอบแบ่งกลุ่ม หลังจากนั้น 10 วัน เขายิงแฮตทริกแรกให้กับบาร์ซาในลีก นัดแข่งกับเลบันเต แต่อ็องรีก็เปลี่ยนมาเล่นปีกตลอดทั้งฤดูกาล เขาไม่สามารถยิงประตูได้เหมือนที่ประสบความสำเร็จกับอาร์เซนอล เขาแสดงความผิดหวังในการย้ายมาบาร์เซโลนาในปีแรก ๆ ท่ามกลางข่าวที่แพร่สะพัดว่าเขาจะกลับมาเล่นพรีเมียร์ลีก แต่ท้ายสุดเมื่อจบฤดูกาลแรกของเขา เขาก็เป็นผู้ยิงประตูสูงสุด จำนวน 19 ประตูและช่วยส่งลูกยิงประตู 9 ประตูในลีก
สมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว กิโยตินกลายมาเป็นสัญลักษณ์แห่งอุดมการณ์การปฏิวัติ ซึ่งมีการประหารชีวิตบุคคลสำคัญจำนวนมาก เช่น มารี อ็องตัวแน็ตและพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ทั้งผู้สนับสนุนการปฏิวัติ ฟิลิปป์ เอกาลีเต (หลุยส์ ฟิลิปป์ที่ 2 ดยุคแห่งออร์เลอองส์) มาดามโรลองด์และกลุ่มฌีรงแด็ง นอกจากนี้ ยังมีอีกหลายคน อาทิ อ็องตวน ลาวัวซีเย นักเคมีบุกเบิก ที่ต้องมาสังเวยชีวิตด้วยเช่นกัน ระหว่าง ค.ศ. 1794 ฝรั่งเศสสมัยปฏิวัติถูกรุมเร้าด้วยการคบคิดโดยศัตรูทั้งในและนอกประเทศ สำหรับในประเทศ การปฏิวัติถูกชนชั้นสูงฝรั่งเศสคัดค้าน ซึ่งสูญเสียเอกสิทธิ์ที่ได้รับสืบทอดมา นิกายโรมันคาทอลิกโดยทั่วไปคัดค้านการปฏิวัติ ซึ่งได้เปลี่ยนนักบวชเป็นลูกจ้างของรัฐและบังคับให้ต้องปฏิญาณความจงรักภักดีต่อชาติ นอกเหนือจากนี้ สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 ยังต้องสู้รบในสงครามกับประเทศเพื่อนบ้านที่เจตนาทำลายการปฏิวัตินี้เสียเพื่อป้องกันมิให้ลุกลาม
มาร์ก-อ็องตวน ชาร์ป็องตีเย ตอนต้นของเพลง Te Deum, H. 146 เป็นดนตรีในรูปแบบรอนโด ซึ่งสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป (European Broadcasting Union) ใช้เป็นทำนองนำเวลาเปิดรายการเช่น การประกวดเพลงยูโรวิชัน เพลงเดียวกันนี้ถูกนำไปใช้ในสารคดีกีฬาโอลิมปิกของบัด กรีนสแปน (Bud Greenspan)
เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2016 ยูไนเต็ดได้ลงสนามเป็นเจ้าภาพในรอบที่หกของพวกเขาพบกับคู่แข่งขันที่เป็นทีมระดับสูงสุดของพรีเมียร์ลีก เวสต์แฮม ยูไนเต็ด เมื่อวันที่ 13 มีนาคม. ผู้มาเยือนเป็นฝ่ายขึ้นนำไปก่อนจากลูกฟรีคิกโดย ดีมีทรี ปาแย็ต, และเจ็ดนาทีเท่านั้นที่เหลืออยู่เมื่อทางเจ้าบ้านเป็นฝ่ายไล่ตีเสมอได้สำเร็จจากการจบสกอร์ระยะใกล้ของ อ็องตอนี มาร์ซียาล. หนึ่งเดือนต่อมา, เกมนัดรีเพลย์, เอฟเอคัพนัดชี้ชะตาที่สนาม บุลินกราวนด์. ความมานะพยายามของ มาร์คัส แรชฟอร์ด เป็นผูทำให้แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ขึ้นนำในครึ่งเวลาหลัง, และนำห่างอีกครั้งโดย มารวน แฟลายนี. เวสต์แฮมมายิงประตูตีตื้นได้สำเร็จหลังจากที่ลูกโหม่งของ เจมส์ ทอมกินส์ เข้าซุกก้นตาข่ายผ่านมือ ดาบิด เด เคอา แต่ก็สายเกินไป และพวกเขายังได้ข่มขู่อีกว่าขอแค่ผลเสมอแต่ก็ไม่สามารถทำมันได้สำเร็จ.
มีแชล แน มีแชล แน เกิดวันที่10 มกราคม ค.ศ. 1769 ที่เมืองซาร์ลูย แคว้นลอแรน ฝรั่งเศส เป็นบุตรคนที่สองของปีแยร์ แน (Pierre Ney) ซึ่งทำอาชีพช่างทำถังไม้ บิดาของแนเคยเป็นทหารในสงครามเจ็ดปี แนได้เข้าเรียนที่วิทยาลัยโอกุสแต็ง (College des Augustins) หลังจากนั้นเขาได้ไปทำงานเป็นหน้าที่ทะเบียนและผู้ตรวจเหมืองแร่ในบ้านเกิด เนื่องจากอาชีพเหล่านี้ไม่ตรงกับบุคลิกของตน ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจไปสมัครเป็นทหารที่เมืองแม็สเมื่อ ค.ศ. 1787 และได้ก้าวขึ้นสู่ระดับทหารชั้นประทวนอย่างรวดเร็ว ในปี ค.ศ. 1792 แนได้รับยศเป็นนายทหารชั้นสัญญาบัตร ช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสนั้นแนได้ไปร่วมรบที่วาลมี เชอมาปป์ และไมนทซ์
อาสนวิหารเลอปุย-อ็อง-เวอแล อาสนวิหารเลอปุย-อ็อง-เวอแล () เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระรับสารแห่งเลอปุย-อ็อง-เวอแล () เป็นอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิก เป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลเลอปุย-อ็อง-เวอแล ตั้งอยู่ที่เมืองเลอปุย-อ็อง-เวอแล จังหวัดโอต-ลัวร์ แคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่แม่พระรับสาร และยังได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นบาซิลิกาเมื่อปีค.ศ. 1856 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9
ไพรินทร์ ชูโชติถาวร ภายหลังลาออกจาก ธนาคารกรุงเทพ ดร.ไพรินทร์ เป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท บางกอกโพลีเอททีลิน จำกัด ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการใหญ่ กลุ่มธุรกิจปิโตรเคมีและการกลั่น ปตท. และ กรรมการผู้จัดการ บริษัท พีทีที อาซาฮี เคมิคอล รองกรรมการผู้จัดการใหญ่ หน่วยธุรกิจปิโตรเคมีและการกลั่น ปตท. และ กรรมการผู้จัดการ บริษัท พีทีที โพลีเมอร์ มาร์เก็ตติ้ง และบริษัท พีทีที อาซาฮี เคมิคอล รองกรรมการผู้จัดการใหญ่ ปตท. และกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) ประธานเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการกลุ่มธุรกิจปิโตรเลียมขั้นต้นและก๊าซธรรมชาติ และรักษาการกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) และดำรงตำแหน่งเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ปตท.จำกัด (มหาชน) และกรรมการ บริษัท ปตท. สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน) จนเกษียณจากการทำงาน
ประเสริฐ บุญสัมพันธ์ หลังจากนั้นมีการ ปรับโครงสร้างปตท. จึงได้นั่งตำแหน่งเป็นผู้จัด การใหญ่ ปตท.น้ำมัน ก่อนจะถูกโยกย้ายให้ดูแล ธุรกิจก๊าซธรรมชาติ ในตำแหน่ง ผู้จัดการใหญ่ ปตท. ก๊าซธรรมชาติ ในปี 2543 รองกรรมการผู้จัดการใหญ่ กลุ่มธุรกิจก๊าซธรรมชาติ บริษัทปตท. จำกัด (มหาชน) นอกจากนี้ ยังได้ดำรงตำแหน่ง กรรมการ บริษัท บางจากปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน) บริษัท ปตท. จำหน่ายก๊าซธรรมชาติ จำกัด บริษัท ปตท. สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน) และบริษัททรานส์ ไทย-มาเลเซีย (ประเทศไทย) จำกัด
องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ ( - ICAO) เป็นหน่วยงานพิเศษของสหประชาชาติ มีสมาชิก 192 ประเทศ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองมอนทรีออล ประเทศแคนาดา ส่วนสำนักงานประจำภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ตั้งอยู่ที่ ถนนกำแพงเพชร 3 แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ตั้งอยู่ใกล้กับสวนวชิรเบญจทัศ สวนจตุจักร และ บริษัท ปตท.สำรวจและผลิต จำกัด (มหาชน) (ปตท.สผ.)
เทวินทร์ วงศ์วานิช เทวินทร์ วงศ์วานิช เป็นประธานกรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ในคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ ด้านบริหารธุรกิจ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นอดีต ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) อดีตประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้จัดการใหญ่ปตท. สำรวจและผลิตปิโตรเลียม อดีตประธานกรรมการ บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) อดีตประธานสมาคมการจัดการธุรกิจแห่งประเทศไทย
พีทีที โกลบอล เคมิคอล บริษัท พีทีที โกลบอล เคมิคอล จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:GC) เป็นบริษัทด้านปิโตรเคมี และเคมีภัณฑ์ เกิดจากการควบบริษัท ระหว่าง บริษัท ปตท. เคมิคอล จำกัด (มหาชน) (PTTCH) และ บริษัท ปตท. อะโรเมติกส์และการกลั่น จำกัด (มหาชน) (PTTAR) โดยได้จดทะเบียนจัดตั้งบริษัทขึ้นเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2554 เพื่อก้าวขึ้นเป็นแกนนำของธุรกิจเคมีภัณฑ์ (Chemical Flagship) ของกลุ่ม ปตท.
สำนักงานใหญ่ของบริษัทฯ ตั้งอยู่ที่ 555/1 ศูนย์เอนเนอร์ยี่คอมเพล็กซ์ อาคาร A ชั้น 14 - 18 ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพฯ 10900 โดยมีกำลังการผลิตผลิตภัณฑ์ปิโตรเคมีสายโอเลฟินส์และอะโรเมติกส์ รวม 8.2 ล้านตันต่อปี และกำลังการผลิตผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม รวม 228,000 บาร์เรลต่อวัน โดยจัดแบ่งธุรกิจหลักเป็น 7 กลุ่ม ประกอบด้วย ธุรกิจการกลั่น ธุรกิจอะโรเมติกส์ ธุรกิจโอเลฟินส์ ธุรกิจพอลิเมอร์ ธุรกิจเอทิลีนออกไซด์ ธุรกิจกรีนเคมิคอล และธุรกิจผลิตภัณฑ์ชนิดพิเศษ นับเป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจปิโตรเคมีและการกลั่นครบวงจรที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย
และเป็นบริษัทชั้นนำในระดับภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ทั้งขนาดและความหลากหลายของผลิตภัณฑ์โรงกลั่นน้ำมัน
ปตท. บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) (, ชื่อย่อ: PTT) เป็นบริษัทด้านพลังงานของไทยที่แปรรูปมาจาก การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย ซึ่งมาจากการรวมกิจการพลังงานของรัฐทั้ง 2 องค์กร คือองค์การเชื้อเพลิงและองค์การก๊าซธรรมชาติแห่งประเทศไทย ประกอบธุรกิจก๊าซธรรมชาติและน้ำมันปิโตรเลียมครบวงจร และธุรกิจปิโตรเคมีที่เน้นการใช้ก๊าซธรรมชาติเป็นหลัก รวมทั้งธุรกิจต่อเนื่อง มีสำนักงานใหญ่ ตั้งอยู่ที่ 555 ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900
ชัยเกษม นิติสิริ ศาสตราจารย์พิเศษ ชัยเกษม นิติสิริ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม อดีตที่ปรึกษาศูนย์รักษาความสงบ ในรัฐบาล ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตอัยการสูงสุด อดีตอัยการอาวุโส (ที่ปรึกษาอัยการสูงสุด) สำนักงานอัยการสูงสุด ประธานกรรมการ คณะกรรมการกำกับตลาดหลักทรัพย์หลักประเทศไทย ประธานกรรมการในคณะกรรมการบริหารสถาบันเพื่อความยุติธรรมแห่งประเทศไทย (องค์การมหาชน) กรรมการและประธานกรรมการบริหารธนาคารอาคารสงเคราะห์ กรรมการสภามหาวิทยาลัยเนชั่น กรรมการสภามหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น กรรมการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา กรรมการอิสระและกรรมการตรวจสอบ บริษัท ไทยออยล์ จำกัด (มหาชน)อดีตกรรมการการรถไฟแห่งประเทศไทย อดีตกรรมการบริษัทปตท. จำกัด (มหาชน) อดีตกรรมการบริหารบริษัท การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย จำกัด อดีตกรรมการ กรรมการตรวจสอบ และประธานกรรมการสรรหา บริษัท ปตท. สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน)
การไปรษณีย์ในประเทศไทย และเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2546 มีการปรับโครงสร้างอีกครั้งตามนโยบายแปรรูปรัฐวิสาหกิจ โดยแยกการสื่อสารแห่งประเทศไทย เป็น บริษัทไปรษณีย์ไทย จำกัด (ปณท) และบริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) ซึ่งปัจจุบัน บริษัทไปรษณีย์ไทย จำกัด เป็นผู้ดูแล บริการด้านไปรษณีย์ทั้งหมด มีสำนักงานใหญ่ที่ถนนแจ้งวัฒนะ
ไปรษณีย์ไทย (บริษัท) และเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2546 มีการปรับโครงสร้างอีกครั้งตามนโยบายแปรรูปรัฐวิสาหกิจ โดยแยกการสื่อสารแห่งประเทศไทย เป็น บริษัทไปรษณีย์ไทย จำกัด (ปณท.) และบริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) ซึ่งปัจจุบัน บริษัทไปรษณีย์ไทย จำกัด เป็นผู้ดูแล บริการด้านไปรษณีย์ทั้งหมด มีสำนักงานใหญ่ที่ถนนแจ้งวัฒนะที่ทำการไปรษณีย์เคยมีการให้บริการด้านโทรเลขด้วย ดังนั้นในอดีตจึงใช้คำว่า ที่ทำการไปรษณีย์โทรเลข แทน แต่หลังจากที่งานด้านโทรเลขแยกไปอยู่กับ บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) จึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อว่า ที่ทำการไปรษณีย์ ที่ทำการไปรษณีย์มีหลายประเภท ขึ้นอยู่กับหน้าที่และบริการของแต่ละแห่ง ตัวอย่างเช่น
ปตท. เคมิคอล ปตท.เคมีคอลเกิดมาจาก การรวมตัวของ บริษัท ปิโตรเคมีแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) ตัวย่อภาษาอังกฤษ NPC และ บริษัท ไทยโอเลฟินส์ จำกัด (มหาชน) ตัวย่อภาษาอังกฤษ TOC เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2548 แล้วเข้าในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในปีนั้นเลย เนื่องจากปตท.เคมีคอลเกิดมาจากการรวมตัวของสองบริษัท จึงเป็นบริษัทเกี่ยวกับโอเลฟินส์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ