mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1230 การสิ้นพระชนม์ของพระองค์มีความสำคัญคือทำให้พระโอรสของพระองค์ พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 แห่งกัสติยา ที่ขณะนั้นเป็นกษัตริย์แห่งกัสติยาอยู่แล้วได้สิบทอดบัลลังก์เลออนต่อจากพระบิดา ซึ่งเป็นผลมาจากการเจรจาต่อรองของเบเรงเกลา พระมารดาของพระองค์ ที่โน้มน้าวให้พระธิดาเลี้ยงสละสิทธิ์ในบัลลังก์ เพื่อสร้างความแข็งแกร่งให้กับอำนาจในเลออนของตน พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 ทิ้งการสู้รบทางทหารในการยึดนครฆาเอนทันทีที่ทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระบิดา และเดินทางมาเลออนเพื่อรับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์ การราชาภิเษกครั้งดังกล่าวรวมราชอาณาจักรเลออนกับกัสติยาซึ่งต่อมาจะครองความเป็นใหญ่ในคาบสมุทรไอบีเรียเข้าด้วยกัน
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน พระเจ้าอัลฟอนโซเสด็จพระราชสมภพในซาโมรา พระองค์เป็นพระโอรสคนเดียวของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออนกับอูร์รากาแห่งโปรตุเกส พระบิดาของพระองค์เป็นพระโอรสคนสุดท้องของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยาที่ได้รับส่วนแบ่งในการแบ่งราชอาณาจักร อันเป็นชนวนก่อเกิดความขัดแย้งขึ้นภายในตระกูลที่สิ้นสุดลงเมื่อพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 แห่งกัสติยา พระโอรสของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 รวมราชอาณาจักรเข้าด้วยกันอีกครั้ง
แชคิล โอนีล แต่ในเกมฤดูกาลปกติที่ โอนีล เล่นรวม 28 เกม ทำได้เฉลี่ย 12.9 คะแนน 10.6 รีบาวด์ในปีแรกที่เล่นให้ซันส์ และได้เข้ารอบเพลย์ออฟ สาเหตุหนึ่งของการเทรดเอา โอนีล มา ก็เพื่อประกบกับ ทิม ดังแคน ของทีม ซานแอนโตนิโอ สเปอรส์ เมื่อพบกันตอนเพลย์ออฟ โดยเฉพาะเมื่อซันส์ต้องตกรอบในเพลย์ออฟในฤดูกาลที่แล้วเพราะดังแคน โอนีล และ ฟีนิกส์ ซันส์ ก็ได้พบกับทีม ซานแอนโตนิโอ สเปอรส์ จริงๆ ในรอบแรกของเพลย์ออฟ แต่ก็แพ้ตกรอบอีกครั้งในการแข่ง 5 เกม ในการแข่งซีรีส์นี้ โอนีล ทำ 15.2 แต้ม 9.2 รีบาวด์ 1.0 แอสซิสต์ต่อเกม
เอ็ดมุนด์หลังกางเขน เอิร์ลที่ 1 แห่งแลงคาสเตอร์ เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1269 เอ็ดมุนด์แต่งงานกับอีฟลิน เดอ ฟรอซ เคานเตสแห่งโอแมลและเลดี้แห่งโฮลเดอเนส ลูกสาวของวิลเลียม เดอ ฟรอซ เอิร์ลที่ 4 แห่งแอลเบอมาร์ล กับอิซาเบลลา เดอ ฟอร์ติบัส เคานเตสแห่งเดวอน พระมารดาของเอ็ดมุนด์ เอเลนอร์แห่งโพรวองซ์ ได้จัดแจงเรื่องการแต่งงานกับทายาทหญิงคนสำคัญกับแม่และยายของเจ้าสาว อาไมซ์ เดอ แคลร์ ลูกสาวของจิลแบร์ต์ เดอ แคลร์ เอิร์ลที่ 4 แห่งเฮริฟอร์ดกับอิซาเบล มาร์แชล เอ็ดมุนด์กับอีฟลินเป็นคู่สามีภรรยาเชื้อพระวงศ์คู่แรกที่แต่งงานในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ที่สร้างขึ้นมาใหม่ พระบิดาของเอ็ดมุนด์ พระเจ้าเฮนรีที่ 3 ได้เริ่มสร้างแอบบีย์เก่าของนักบุญเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพขึ้นมาใหม่ในปี ค.ศ. 1245 เพราะอีฟลินอายุเพียง 10 ปี การแต่งงานจึงไม่สมบูรณ์อยู่เป็นเวลาสี่ปี อีฟลินตายตอนอายุ 15 ปี อาจจะในการคลอดลูกหรือไม่ก็หลังจากแท้งไม่นาน และถูกฝังที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ผ่านทางอีฟลิน เอ็ดมุนด์มีความหวังว่าจะได้เอิร์ลดอมแห่งเดวอนและโอแมลมาเช่นเดียวกับการเป็นเจ้าของที่ดินโฮลเดอร์เนสกับเกาะไวจ์ต์ ทว่าการตายของอีฟลินทำให้ดินแดนของเธอกลับคืนสู่ราชบัลลังก์ที่ทำให้เอ็ดมุนด์ไม่ได้สืบทอดต่อ
อเล็คซันเดอร์ ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ อเล็คซันเดอร์ ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ เกิดในกรุงเบอร์ลิน ราชอาณาจักรปรัสเซีย ในครอบครัวคริสต์นิกายลูเทอแรน เขาเป็นบุตรของอเล็คซันเดอร์ เกออร์ค ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ (Alexander Georg) ตระกูลฮุมบ็อลท์ถือเป็นตระกูลชั้นนำของพอเมอเรเนียที่มีความใกล้ชิดกับดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ บิดาของเขาร่ำรวยอย่างมากจากการที่ได้รับสัญญาสัมปทานการออกสลากกินแบ่งของรัฐและสัญญาอนุญาตให้จำหน่ายยาสูบ บิดาของเขาสมรสสองครั้ง ครั้งแรกกับลูกสาวของนายพลชาวปรัสเซีย และครั้งที่สองใน ค.ศ. 1766 กับมารี-เอลีซาแบ็ต กอลง (Marie-Elisabeth Colomb) ภริยาหม้ายของบารอนฮ็อลเวอเดอ (Hollwede) ซึ่งเธอมีบุตรชายที่เกิดกับบารอนโฮลล์เวเดอติดมาด้วย
แชคิล โอนีล ต้นฤดูกาล 2003-04 (2546-47) โอนีลประกาศว่าเขาต้องการต่อสัญญา แต่ผู้บริหารทีมลังเลที่จะทำตามข้อเรียกร้องของเขา แม้ว่าเลเกอร์สจะเสนอสัญญาหนึ่งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 เพื่อให้โอนีลยังคงเป็นผู้เล่นที่มีค่าตัวสูงที่สุดในลีกแต่โอนีลก็ปฏิเสธ
แชคิล โอนีล ฤดูกาล 2006–07 นี้ โอนีลทำคะแนนรวมตลอดอาชีพการเล่นถึง 25,000 คะแนน ถือเป็นผู้เล่นเอ็นบีเอคนที่ 14 ที่ทำได้ แต่ฤดูกาลนี้ก็เป็นฤดูกาลของโอนีลที่ทำคะแนนเฉลี่ยต่อเกมไม่ถึง 20 คะแนน
พระเจ้าการ์เซียที่ 1 แห่งเลออน ในปี ค.ศ. 909 พระเจ้าอัลฟอนโซทรงจับได้ว่าอินฟันเตการ์เซีย พระโอรสคนโตของพระองค์ กับพระราชินีฆีเมนา พระมเหสี และพระโอรสคนอื่นๆ สมคบคิดกันวางแผนปลดพระองค์ออกจากตำแหน่ง โดยมีมูนีโอ นูญเญซ เคานต์แห่งกัสติยา บิดาของมูเนียโดนา พระชายาของอินฟันเตการ์เซีย ให้การสนับสนุน ทว่าอินฟันเตการ์เซียถูกจับกุมตัวได้และพระเจ้าอัลฟอนโซสั่งให้ขังพระองค์ไว้ในปราสาทเกาซอน แต่หลังจากนั้นไม่นานพระโอรสทั้งสามของกษัตริย์ก็บีบบังคับให้พระองค์สละราชสมบัติและแบ่งราชอาณาจักรกัน ราชอาณาจักรเลออนตกเป็นของอินฟันเตการ์เซีย พระโอรสคนโต, ราชอาณาจักรอัสตูเรียสตกเป็นของอินฟันเตฟรูเอล และราชอาณาจักรกาลิเซียตกเป็นของอินฟันเตออร์ดอญโญ ตำแหน่งที่การ์เซียได้นั้นใหญ่กว่าพระโอรสคนอื่นๆ พระเจ้าอัลฟอนโซสิ้นพระชนม์ในเมืองซาโมราในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 910 หลังนำกองทัพออกศึกจนได้ชัยชนะเหนือชาวมุสลิม
พระเจ้าการ์เซียที่ 1 สถาปนาราชสำนักของพระองค์ขึ้นมาในนครเลออน ในช่วงที่ครองราชย์ ทรงมีความสัมพันธ์ที่เหินห่างและไม่ลงรอยกันกับพระเจ้าออร์ดอญโญผู้เป็นพระอนุชา ในมุมมองของนักประวัติศาสตร์หลายคน ราชอาณาจักรเลออนถูกมองว่าเป็นราชอาณาจักรหลักในมรดกตกทอดของพระเจ้าอัลฟอนโซมหาราช พระอนุชาทั้งสองของพระเจ้าการ์เซียจึงถูกมองว่าเป็นข้าราชบริวารของพระองค์
เฮย์! เซย์! จัมป์ เฮย์! เซย์! จัมพ์ () เป็นกลุ่มศิลปินในสังกัด Johnny & Associates ซึ่งสมาชิกทุกคนในกลุ่มเกิดในปีเฮเซ (เป็นการนับปีแบบญี่ปุ่น โดยนับตามการขึ้นครองราชของจักรพรรดิแต่ละพระองค์ ซึ่งในปัจจุบันเป็นรัชสมัยของจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เรียกว่าปีเฮเซ เริ่มนับตั้งแต่ ค.ศ.1989 หรือ พ.ศ. 2532 จนถึงปัจจุบัน) ชื่อกลุ่มคำว่า Hey! Say! นั้นมีที่มาจากปีเฮเซ Heisei = Hey! Say! ส่วนคำว่า JUMP ย่อมากจาก J=Johnny’s, U=Ultra, M=Music, P=Power มีสมาชิกทั้งหมด 10 คน และมีการแบ่งสมาชิกออกเป็น 2 กลุ่มย่อย คือ Hey! Say! BEST และ Hey! Say! 7 ในวันที่ 24 กันยายน 2007 Hey! Say! JUMP ได้ปรากฏตัวอย่างเป็นทางการครั้งแรกที่ Yokahama Arena พร้อมกับการแสดงเพลงเปิดตัวที่ชื่อว่า Ultra Music Power ซึ่งเป็นเพลงประจำกลุ่ม ก่อนจะวางจำหน่าย Single แรกที่ใช้ชื่อเดียวกัน ในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2007 และสามารถทำยอดจำหน่ายขึ้นเป็นอันดับ 1 ของโอริกอนชาร์ตในสัปดาห์แรกได้สำเร็จ หลังจากนั้นเพียง 1 เดือน ในวันที่ 22 ธันวาคม 2007 พวกเขาก็ได้เปิดคอนเสิร์ตครั้งแรกขึ้นที่ Tokyo Dome โดยใช้ชื่อว่า Hey! Say! JUMP Debut & First Concert Ikinari! in Tokyo Dome และทำให้ Hey! Say! JUMP กลายเป็นศิลปินกลุ่มชายที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ที่ได้เปิดการแสดงในโตเกียวโดมอีกด้วยHey! Say! 7 เป็นกลุ่ม Johnny's Jr. ที่มีสมาชิก 5 คน ตั้งขึ้นเพื่อออก Single พิเศษซึ่งเป็นเพลงประกอบแอนิเมชันเรื่อง Lovely Complex ที่ใช้ชื่อว่า Hey! Say! วางจำหน่ายในวันที่ 1 สิงหาคม 2007 และในสัปดาห์แรกก็สามารถทำยอดจำหน่ายขึ้นเป็นเป็นอันดับ 1 ของโอริกอนชาร์ตได้สำเร็จ ทำให้พวกเขาสามารถทำลายสถิติกลายเป็นนักร้องกลุ่มชายที่มีอายุน้อยที่สุดที่ได้ขึ้นอันดับ 1 ของโอริกอนชาร์ต โดยมีอายุเฉลี่ยของสมาชิกทั้ง 5 คนอยู่ที่ 14.8 ปี (เจ้าของสถิติเดิมคือ ฮิคารุ เกนจิ ที่ทำไว้เมื่อปี 1987 ด้วยอายุเฉลี่ย 16.1 ปี รองลงมาคือ w-inds เมื่อปี 2002 ด้วยอายุเฉลี่ย 16.3 ปี) และหลังจากจบโปรเจกต์ต้นสังกัดก็ตัดสินใจให้สมาชิกของ Hey! Say! 7 และ Johnny's Jr. ที่คัดเลือกมาเพิ่มอีก 5 คนได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ (เดบิวต์) โดยใช้ชื่อกลุ่มว่า "Hey! Say! JUMP"
Sensations ยูนิตพิเศษของ Hey! Say! JUMP ซึ่งมีสมาชิกทั้ง 9 คนของ JUMP เป็นสมาชิก ตั้งขึ้นเพื่อออก Single เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ห้องเรียนลอบสังหาร (Assassination Classroom, Ansatsu Kyoushitsu) ทั้ง 2 ภาค ซึ่งตัวเอกของภาพยนตร์เรื่องนี้รับบทโดย "ยามาดะ เรียวสุเกะ" หนึ่งในสมาชิกของ Hey! Say! JUMP
สมาชิกที่ร่วมแสดง : ยาบุ โคตะ, ทาคาคิ ยูยะ, อิโนโอะ เคย์, ยาโอโตเมะ ฮิคารุ, อาริโอกะ ไดกิ, โอคาโมโตะ เคย์โตะ, นากาจิมะ ยูโตะ
"หมายเหตุ: ละครเวทีเฉลิมฉลองในโอกาสที่ประธาน จอห์นนี่ คิตากาว่า (๋Johnny Kitagawa) ได้รับเกียรติให้ครอง 3 สถิติจาก "Guinness Book of World Records""
ดเวน เหว็ด ฤดูกาล 2004-05 เมื่อแชคิล โอนีลถูกเทรดจากทีมลอสแอนเจลิส เลเกอรส์มายังฮีท ผลงานของเหว็ดดีขึ้นในทุกด้านไม่ว่าจะเป็นคะแนนเฉลี่ย แอสซิสต์ และ รีบาวด์ ได้รับเลือกในเกมออลสตาร์ ฮีทขยับผลงานจากชนะ 42 แพ้ 40 ในปีก่อนหน้ามาเป็น ชนะ 59 แพ้ 23 หรือดีขึ้นถึง 17 เกม และเป็นสถิติแพ้ชนะที่ดีที่สุดในคอนเฟอเรนซ์ตะวันออก
แชคิล โอนีล อนาคตของโอนีลยังคงคลุมเครือเมื่อฤดูกาลจบลง เขาจะกลายเป็นผู้เล่น ฟรีเอเจนท์ ในช่วงปิดฤดูกาล 2010 นี้
แชคิล โอนีล หลังจากฤดูกาล 1995-96 ของเอ็นบีเอ (ตรงกับ พ.ศ. 2538-39) โอนีลเข้าร่วมทีมลอสแอนเจลิส เลเกอรส์ด้วยสัญญาเจ็ดปีมูลค่าสูงถึง 120 ล้านเหรียญสหรัฐซึ่งไม่เคยมีมาก่อน เขาและโคบี ไบรอันต์ กลายเป็นคู่การ์ดและเซ็นเตอร์ที่เล่นได้ประสิทธิภาพที่สุดคู่หนึ่งในประวัติศาสตร์เอ็นบีเอ ถึงแม้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองจะไม่ราบรื่นและเกิดเรื่องผิดใจกันบ่อยครั้ง
แกรนด์ดัชเชสโอลกา นีคะลายีฟนา แห่งรัสเซีย แกรนด์ดัชเชสโอลกา (; ) เป็นเจ้าหญิงในราชวงศ์โรมานอฟของจักรวรรดิรัสเซีย เป็นพระราชธิดาพระองค์แรกใน สมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 และ สมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดราประสูติก่อนที่พระบิดาจะเถลิงราชสมบัติเป็นซาร์แห่งรัสเซีย ประสูติวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1895 ซึ่งพระองค์เป็นที่โปรดปรานของพระบิดาพระพักตร์งามแบบสาวชาวรัสเซียแท้ มีพระพักตร์คล้ายกับพระบิดามีดวงพระเนตรสีฟ้า พระทัยอ่อน มีอุปนิสัยเงียบขรึม ใบหน้าบึ้งตึ้ง ฉลาด ไม่ขัดใจคน ชอบเข้าช่วยเหลือบุคคลที่มีปัญหาเสมอ อารมณ์แปรปรวนง่ายเหมือนพระมารดา ชอบอ่านหนังสือ ขี้อายเหมือนพระบิดา รักเด็ก เล่นกับน้อง เป็นที่รักของน้อง พระองค์ทรงมีสัตว์เลี้ยงส่วนพระองค์เป็นแมวชื่อวัสกา (vasga) ซึ่งพระองค์มีพระนามเล่นคือ โอลิซกา (olishka) สนิทสนมกับเจ้าหญิงทาเทียนา (Tatiana) พระขนิษฐาองค์ที่ 2 โดยพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 ที่เมืองเยคาเทนเบิร์ก, รัสเซีย สิริพระชนมายุได้ 23 พรรษา
แชคิล โอนีล วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2009 โอนีลชู้ต 45 แต้ม และรีบาวน์ 11 ครั้ง เป็นการทำคะแนน 40 แต้มหรือมากกว่าครั้งที่ 49 ของเขา ในเกมที่เอาชนะ โตรอนโต้ แร็พเตอร์ส 133-113 แต่ฤดูกาลนี้จบลง และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่โอนีลเข้ามาเอ็นบีเอเมื่อปี 1992 ที่เขาไม่ได้เข้ารอบเพลย์ออฟ
ประจิน จั่นตอง พล.อ.อ. ดร.ประจิน จั่นตอง เกิดที่จังหวัดพิษณุโลก เป็นบุตรชายของแย้ม (บิดา) และปิ่น (มารดา) เมื่ออายุได้ 9 ปี ต้องย้ายตามบิดาและครอบครัวไปอาศัยอยู่ที่จังหวัดอุตรดิตถ์ จนกระทั่งสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอุตรดิตถ์รุ่น 2512 โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 13 (ตท.13), โรงเรียนนายเรืออากาศ รุ่นที่ 20 (นรอ.20), วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 48 (วปรอ.48) และสำเร็จการศึกษาระดับปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันรัฐประศาสนศาสตร์ วิทยาลัยบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยรังสิต ในปี พ.ศ. 2556 พล.อ.อ. ประจิน ดำรงตำแหน่งเสนาธิการทหารอากาศ ณ วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ ณ วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2554
ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก เป็นลูกพี่ลูกน้องของโคะจิจู ซึ่งเป็นพี่เลี้ยงของ พระธิดาอนนะซังโนะมิยะ ( มารดาของ คาโอรุ) ในอดีต เบนโนะคิมิ เป็นบ่าวในบ้านของ คะชิวะงิ ( บิดาที่แท้จริงของคาโอรุ ) ก่อนคะชิวะงิตาย เขาเคยบอกความลับเรื่องชาติกำเนิดพร้อมฝากสาส์นที่เคยส่งตอบโต้กับพระธิดาอนนะซังโนะมิยะ ไว้กับ เบน โนะ คิมิ และสั่งเสียให้นางบอกความจริงและมอบสาส์นให้กับบุตรชายของเขา ( คาโอรุ ) ภายหลัง เบน โนะ คิมิ มาเป็นบ่าวรับใช้ ฮะจิโนะมิยะ
สมยศ ทัศนพันธ์ บุตรของ ร.อ.เจริญ ทัศนพันธุ์ ร.น. เกิดที่ย่านบ้านหม้อ ถนนเจริญกรุง ที่ร้านเจริญกิจมาลาของผู้เป็นบิดา มารดาเสียชีวิตตั้งแต่เด็ก จึงอยู่กับบิดาและแม่เลี้ยง เริ่มเรียนหนังสือที่โรงเรียนวัดสุทัศน์และโรงเรียนวัดราชบพิธและศึกษาต่อด้านวิจิตรศิลป์ ที่โรงเรียนเพาะช่างชื่นชอบการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก
โอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย ด้วยความที่ยังไม่เห็นด้วยกับการเสด็จกลับมาของพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 1 และมกุฎราชกุมารจอร์จ รัฐบาลของอีเลฟเทริออส เวนิเซลอสจึงเสนอราชบัลลังก์แก่พระโอรสองค์ที่สามในพระเจ้าคอนสแตนตินคือ เจ้าชายปัพโลส แต่เจ้าชายทรงปฏิเสธที่จะครองบัลลังก์ก่อนพระราชบิดาและพระเชษฐา เว้นแต่จะมีการลงประชามติเพื่อให้พระองค์เป็นประมุขแห่งรัฐ แต่ในช่วงวันที่พระเจ้าอเล็กซานเดอร์สวรรคต เวนิเซลอสพ่ายแพ้ในการเลือกตั้งทั่วไปในกรีซ ค.ศ. 1920 ในวันที่ 17 พฤศจิกายน พลเรือตรี ปัพโลส โคอันตูริโอทิส ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตั้งแต่การสวรรคตของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์และเป็นฝ่ายเวนิเซลอส ได้ลาออกจากการเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และนายกรัฐมนตรีคนใหม่ คือ ดีมิทริออส รอลลิส ได้ทูลเชิญให้สมเด็จพระพันปีหลวงโอลกาขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ พระองค์ทรงดำรงในตำแหน่งนี้เป็นเวลาหนึ่งเดือนจนกระทั่งพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 1 พระโอรสกลับคืนสู่ราชบัลลังก์ในวันที่ 19 ธันวาคม หลังจากการลงประชามติในกรีซ ค.ศ. 1920 ประชาชน 99% สนับสนุนการกลับคืนสู่บัลลังก์ของพระองค์
คาร์ล ไวเออร์ชตราส คาร์ล เทโอดอร์ วิลเฮ็ล์ม ไวเออร์ชตราส (; 31 ตุลาคม ค.ศ. 1815 – 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1897) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน ผู้ซึ่งมักได้รับการกล่าวถึงในฐานะบิดาแห่งการวิเคราะห์เชิงคณิตศาสตร์ยุคใหม่ นอกจากนี้ หลุมอุกกาบาตหลุมหนึ่งบนดวงจันทร์ยังได้รับการตั้งชื่อว่าไวเออร์ชตราสเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา ไวเออร์ชตราสเกิดที่เมืองอ็อสเทินเฟ็ลเดอ (Ostenfelde) ในราชอาณาจักรปรัสเซีย
โอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย ในที่สุด การปฏิวัติก็ได้เกิดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 ระบอบซาร์ล่มสลาย สถานะของสมเด็จพระพันปีหลวงโอลกาและครองครัวของพระนางก็ประสบกับความยากลำบากอย่างรวดเร็ว พระขนิษฐาและพระนัดดาของพระองค์ตัดสินพระทัยเสด็จออกจากวังปาฟลอสก์ แต่สมเด็จพระพันปีหลวงโอลกายังคงประทับอยู่ที่เดิม ทรงปฏิเสธที่จะเสด็จออกไป และท้ายที่สุดทรงพบว่าพระนางเองต้องประทับอย่างโดดเดี่ยว เหลือแต่เพียงข้าราชบริพารหญิงชื่อว่า แอนนา เอกอรอวา (หลังจากการปฏิวัติเอกอรอวาได้ทำงานรับใช้เจ้าชายคริสโตเฟอร์แห่งกรีซและต่อมากลายเป็นพระอภิบาลในพระโอรสของพระองค์ เจ้าชายไมเคิล) เนื่องจากการขาดแคลนอาหาร สตรีทั้งสองจำต้องรับประทานเพียงขนมปังแห้ง ๆ ชิ้นเล็กที่แช่ในน้ำมันคุณภาพต่ำ โดยเฉพาะในปาฟลอสก์ ความปลอดภัยของที่นี่ไม่สามารถเป็นหลักประกันได้ และเพียงเวลาไม่กี่วันหลังจากการปฏิวัติเดือนตุลาคม พวกบอลเชวิกบุกรุกและเข้าปล้นพระราชวัง พระนางโอลกาทรงไม่ได้รับอันตรายใด ๆ นางสนองพระโอษฐ์เป็นผู้ที่พยายามปกป้องพระนางจากฝูงชนปฏิวัติ
ปลาแซลมอนชินูก ปลาแซลมอนชินูกถือเป็นปลาเศรษฐกิจอย่างหนึ่ง และมีกรดไขมันโอเมกา-3 ในปริมาณที่สูงซึ่งเป็นประโยชน์ต่อร่างกาย นิวซีแลนด์เป็นประเทศที่ผลิตปลาแซลมอนชินูกได้มากที่สุดโดยทำตลาดในชื่อว่า "คิงแซลมอน" ใน พ.ศ. 2554 นิวซีแลนด์ส่งออกแซลมอนชินูกคิดเป็นมูลค่าราวสองพันล้านบาท ซึ่งคิดเป็นส่วนแบ่งเกือบครึ่งหนึ่งในตลาดโลก
สมเด็จพระราชินีอเล็กซันดราแห่งยูโกสลาเวีย พระนางประสูติ 5 เดือนหลังจากพระราชบิดาคือสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งกรีซเสด็จสวรรคต พระนางเป็นพระธิดาจากการอภิเษกสมรสต่างฐานะ ซึ่งพระราชมารดาของพระนางคืออัสปาเซีย มานอส สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซผู้เป็นพระอัยกาฝ่ายพระชนกของพระนางได้ฟื้นคืนสู่ราชบัลลังก์หลังจากการลี้ภัยและพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ผู้เป็นพระโอรสสวรรคต เนื่องจากพระบิดาของเจ้าหญิงอเล้กซานดราทรงสมรสกับสตรีชนชั้นต่ำกว่า ซึ่งเป็นการฝ่าฝืนธรรมเนียมและการที่พระนางประสูติหลังจากพระบิดาสวรรคต จึงทำให้พระนางถูกตัดสินเป็นบุตรนอกกฎหมาย
ราชอาณาจักรอัสตูเรียส ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ราชอาณาจักรมีขนาดใหญ่เกินกว่าที่จะควบคุมจากโอบีเอโด เมืองหลวงที่ตั้งอยู่บนภูเขา ในปี ค.ศ. 910 พระเจ้าการ์เซียที่ 1 จึงได้ตั้งเลออนที่อยู่ทางตอนใต้เป็นเมืองหลวง ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากการ์เซียขนานนามตนเองว่า "กษัตริย์แห่งเลออนและอัสตูเรียส" สุดท้ายก็เหลือแค่ "กษัตริย์แห่งเลออน"
พระเจ้าเปดรูที่ 3 แห่งโปรตุเกส เจ้าชายเปดรูประสูติในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2260 เป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องในพระเจ้าฌูเอาที่ 5 แห่งโปรตุเกสและอาร์คดัสเชสมาเรีย แอนนาแห่งออสเตรีย เป็นพระโอรสที่พระบิดาโปรดที่สุดในบรรดาพระโอรสธิดาทั้งหมดของพระเจ้าจอห์น ซึ่งส่งผลให้พระบิดาทรงแต่งตั้งเจ้าชายเปดรูเป็นอธิการแห่งคาร์โต, Casa do Infantado และได้รับตำแหน่งอัศวินเครื่องราชอิศริยาภรณ์ชั้น Order of the Golden Fleece ซึ่งเป็นของสเปน ครั้งหนึ่งเจ้าชายเปดรูทรงทำให้เจ้าชายโจเซฟซึ่งเป็นรัชทายาทและเป็นพระเชษฐาทรงรำคาญพระทัย ซึ่งในรัชสมัยของพระเชษฐา เจ้าชายเปดรูทรงนำเครื่องราชอิศริยาภรณ์ชั้น Order of the Golden Fleece มาเก็บไว้ที่เขตเควลูซและทำการยกเลิกตำแหน่งนี้แล้วเริ่มการเปลี่ยนแปลงโดยในปีพ.ศ. 2290 ทรงริเริ่มสร้างพระราชวังที่จะทรงใช้เป็นพระราชวังฤดูร้อน โดยการออกแบของสถาปนิกชื่อ มาเทอุส วิเซนเต เดอ โอลิเวรา ซึ่งพระราชวังนี้ได้รับสมญานามว่า "แวร์ซายแห่งโปรตุเกส"
พระเจ้าโคลทาร์ที่ 1 ใน ค.ศ. 532 ชิลเดแบต์กับโคลธาร์ยึดอโอทัง ทั้งสองไล่ล่าโกโดแมร์ที่ 3 พระอนุชาของซิกิสมุนด์ ที่ได้รับความช่วยเหลือจากพระบิดาและพันธมิตร กษัตริย์ของชาวออสโทรโกธ เธโอเดริคมหาราช
พระเจ้ารามีโรที่ 1 แห่งอารากอน รามีโรหาทางขยายอาณาเขตด้วยการยึดดินแดนมาจากชาวมัวร์และการ์เซีย พระเชษฐาผู้เป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ หลังพระบิดาสิ้นพระชนม์ได้ไม่นาน พระองค์สนับสนุนเอมีร์แห่งตูเดลาให้รุกรานนาวาร์ แม้จะพ่ายแพ้ที่สมรภูมิตาฟายา แต่พระองค์ก็ได้ดินแดนมาเพิ่ม หนึ่งในนั้นคือซังเกวซา และสถาปนาตนเป็นรัฐกึ่งอิสระ ในปี ค.ศ. 1043 ทรงได้รับการอนุมัติจากพระเจ้าการ์เซียให้ผนวกซาบราร์เบและริบาโกร์ซาซึ่งก่อนหน้านั้นเป็นของกอนซาโล พระอนุชาที่เป็นพระโอรสตามกฎหมายคนสุดท้องของพระบิดา การรวมตัวกันครั้งนี้ถือกำเนิดรัฐอิสระเทียมอารากอนที่มีเมืองหลวงอยู่ที่ฆากา ซึ่งต่อมาจะเติบโตเป็นราชอาณาจักรอารากอน
ชาริแบร์ที่ 1 ชาริแบต์ที่ 1 () เป็นกษัตริย์เมโรวินเจียนแห่งปารีส พระโอรสคนที่สองของโคลธาร์ที่ 1 กับพระมเหสีคนแรก อินกุนด์ พระเชษฐาของพระองค์ กุนธาร์ สิ้นพระชนม์ก่อนพระบิดา พระองค์ได้รับส่วนแบ่งในการแบ่งราชอาณาจักรของชาวแฟรงก์ที่เกิดขึ้นหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาในปี ค.ศ. 561 ทรงได้รับราชอาณาจักรเดิมของชิลเดอแบต์ที่ 1 ที่มีเมือหลวงอยู่ที่ปารีส
มุระซะกิ ชิกิบุ มุระซะกิ ชิกิบุ () (ค.ศ. 973 - ค.ศ. 1014 หรือ 1025) เป็นกวีชาวญี่ปุ่น เป็นผู้สร้างผลงาน "ตำนานเก็นจิ" เธอเป็นหญิงในราชสำนักสมัยเฮอัง เกิดในปี เทนเอน ที่ 1( Ten-en 1 ) หรือราว ค ศ. 973 ในตระกูลขุนนางสาย ฟุจิวะระ ในระดับชั้นกลาง บิดาชื่อว่า [[ฟุจิวะระ ทะเมะโตะกิ ไม่มีใครทราบชื่อจริงของเธอ สันนิษฐานว่า ที่เธอรับการเรียกขานว่า มุระซะกิ ชิกิบุ นั้น เนื่องจาก หญิงผู้มีชนชั้นในสังคมยุคนั้นจะไม่เปิดเผยชื่อจริงๆของตัว มุระซะกิ มาจากชื่อของ ตัวละครนำหญิงในตำนานเก็นจิ หรือไม่ก็ มุระซะกิ ที่แปลว่าสีม่วง พร้องกับชื่อตระกูล[[ฟุจิวะระ]]ของเธอ ที่ ดอกฟุจิ ก็เป็นดอกไม้สีม่วงเช่นกัน ส่วน ชิกิบุ นั้น มาจากการที่ บิดา และ พี่ชายของเธอ ทำงานในกรมราชพิธี( ชิกิบุ )นั่นเอง
เรอเนแห่งอ็องฌู เรอเนแห่งอองชู หรือ พระเจ้าเรอเนที่ 1 แห่งอองชู หรือ เรอเนที่ 2 ดยุกแห่งลอร์แรน (, ) (16 มกราคม ค.ศ. 1409 - 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1480) เรอเนเป็นพระราชโอรสของหลุยส์ที่ 2 แห่งอองชูและโยลันเดอแห่งอารากอน เรอเนทรงมีบรรดาศักดิ์ต่างที่รวมทั้ง:เรอเนเป็นพระราชบิดาของมาร์กาเร็ตแห่งอองชู สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออน พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 เสด็จพระราชสมภพในโตเลโด ราชอาณาจักรกัสติยา เป็นพระโอรสของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยากับบารังเกราจากตระกูลบาร์เซโลนา เมื่อพระบิดาสิ้นพระชนม์ พระองค์ได้เลออนและกาลิเซีย ขณะที่พระเชษฐา ซันโช ได้กัสติยาและโตเลโด พระเจ้าเฟร์นันโดมีชื่อเสียงด้านการเป็นอัศวินฝีมือดีและนักสู้ตัวฉกาจ แต่ไม่ได้โดดเด่นในด้านการเมืองและศักยภาพในการจัดวางระบบ
เจ้าหญิงมาเรีย อเมเลียแห่งบราซิล เจ้าหญิงมาเรีย อเมเลียแห่งบราซิล (1 ธันวาคม ค.ศ. 1831 - 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1853) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิบราซิลและเป็นพระนางจึงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์บราซิลสายราชวงศ์บราแกนซา พระราชบิดาของพระนางคือ จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล พระประมุขพระองค์แรกแห่งบราซิล และพระราชมารดาคือ เจ้าหญิงอเมลีแห่งเลาช์เทนเบิร์ก เป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในการอภิเษกสมรสครั้งที่สองของพระราชบิดา เจ้าหยิงมาเรีย อเมเลียประสูติในฝรั่งเศสหลังจากการสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิเปดรูที่ 1 ให้แก่พระราชโอรสคือ จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล ก่อนที่เจ้าหญิงมาเรีย อเมเลียจะมีพระชนมายุได้หนึ่งเดือน จักรพรรดิเปดรูที่ 1 เสด็จไปที่โปรตุเกสเพื่อฟื้นฟูราชบัลลังก์ให้แก่พระราชธิดาพระองต์โตในการอภิเษกสมรสครั้งแรกของพระองค์คือ สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกส พระองค์ทรงทำสงครามและประสบความสำเร็จในการขับไล่พระอนุชาของพระองค์คือ พระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส ผู้ทำการช่วงชิงราชบัลลังก์ของพระนางมาเรียที่ 2
อัลเบร์โต เดล ริโอ เขาได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อว่า เอล ปาตรอน อัลเบร์โต และได้เซ็นสัญญากับสมาคม Asistencia Asesoría y Administración (AAA), World Wrestling League (WWL), ริงออฟออเนอร์ (ROH) และ Lucha Underground (LU) วันที่ 2 มีนาคม 2017 เขาได้เปิดตัวกับสมาคมโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง(TNA) โดยใช้ชื่อ อัลเบร์โต เอล ปาตรอน
แชคิล โอนีล จุดอ่อนอีกอย่างหนึ่งของเขาคือเรื่องน้ำหนัก โอนีลมักปรากฏตัวในแคมป์ฝึกซ้อมก่อนฤดูกาลด้วยน้ำหนักตัวที่มากเกินไป ในช่วงสองสามปีสุดท้ายกับทีมลอสแอนเจลิส เลเกอรส์ เขาหนักประมาณ 350 ปอนด์ (160 กิโลกรัม) เมื่อแชคมีน้ำหนักตัวมากเกินไป เขามักมีปัญหาการบาดเจ็บโดยเฉพาะที่นิ้วหัวแม่โป้งเท้าข้างขวา เขามีอาการเจ็บปวดเรื้อรังที่ข้อต่อนิ้วโป้งเท้าขวาจากการวิ่ง กระโดด และดังก์ ด้วยน้ำหนักตัวที่สูงเป็นเวลามากกว่าสิบปี
เวิง ถงเหอ บิดาของเวิง ถงเหอ เป็นข้าราชการที่ถูกกลั่นแกล้งโดยกลุ่มผู้มีอิทธิพลในราชสำนักซึ่งนำโดยซู่ ชุ่น (肃顺) (1816– 1861) อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1861 เกิดกบฏขึ้นและนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงสถานะของซู่ ชุ่นและฝ่ายของเขา รัฐบาลใหม่ซี่งนำโดยเจ้าชายกง หรือกงชินหวังยี่ซิน (奕訢, 恭親王) พระนางซูอันไทเฮา (慈安皇太后) และพระนางซูสีไทเฮา (慈禧太后) ได้แต่งตั้งให้บิดาของเวิง ถงเหอ กลับมารับตำแหน่งสูงในราชการต่อไป และเสียชีวิตลงในปีต่อมา (ค.ศ. 1862)
ดักลาส โอเชอร์ออฟ บิดาของ โอเชอร์ออฟ เป็นบุตรของผู้อพยพชาวยิวที่มาจากรัสเซีย มารดาของ โอเชอร์ออฟ เป็นบุตรสาวของผู้อพยพชาวสโลวัก โอเชอร์ออฟ เกิดที่เมืองอเบอร์ดีน รัฐวอชิงตัน และไดัรับปริญญาตรีใน ค.ศ. 1967 จากสถาบันเทคโนโลยีแห่งแคลิฟอร์เนีย ซึ่งเขาได้รับฟังคำบรรยายโดยริชาร์ด ไฟน์แมน และทำวิจัยในระดับปริญญาตรีกับ Gerry Neugebauer
เปโตรนียาแห่งอารากอน เปโตรนียา หรือ เปโตรนีลา หรือ เปโตรเนยา (, อารากอน: "Peyronela" หริอ "Payronella", ) เสด็จพระราชสมภพ 29 มิถุนายน / 11 สิงหาคม ค.ศ. 1136 สิ้นพระชนม์ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1173 ครองราชย์เป็นพระราชินีแห่งอารากอนหลังการสละบัลลังก์ของพระบิดาในปี ค.ศ. 1137 จนกระทั่งสละราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1164 ทรงเป็นพระธิดาและผู้สืบทอดต่อตำแหน่งของพระเจ้ารามีโรที่ 2 แห่งอารากอน ซึ่งเกิดจากแอนเญ็สแห่งอากีแตนผู้เป็นพระมเหสี พระองค์เป็นผู้ปกครองคนสุดท้ายของอารากอนที่มาจากราชวงศ์ฆิเมเนส และการแต่งงานของพระองค์ทำให้บัลลังก์ถูกส่งต่อให้ราชวงศ์บาร์เซโลนา
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 4 แห่งเลออน เมื่อพระเจ้าออร์ดอนโญที่ 2 สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 924 ผู้สืบทอดต่อบัลลังก์แห่งเลออนไม่ใช่หนึ่งในพระโอรสแต่กลับเป็นพระเจ้าฟรูเอลาที่ 2 แห่งอัสตูเรียสผู้เป็นพระอนุชา หลังพระเจ้าฟรูเอลาสิ้นพระชนม์ในอีกหนึ่งปีต่อมา สถานการณ์ด้านการสืบทอดตำแหน่งนั้นคลุมเครือ แต่อัลฟอนโซ โฟรอีลัซ พระโอรสของพระองค์ ก็ได้ครองราชย์เป็นกษัตริย์ อย่างน้อยก็ในพื้นที่ส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรของพระบิดา ซันโช ออร์ดอนเญซ, อัลฟอนโซ และรามีโร พระโอรสทั้งสามของพระเจ้าออร์ดอนโญที่ 2 อ้างตนเป็นทายาทโดยชอบธรรมและก่อกบฏต่อลูกพี่ลูกน้องของตน ทั้งสามผลักดันอัลฟอนโซ โฟรอีลัซไปทางชายแดนตะวันออกของอัสตูเรียสโดยมีฆีเมโน การ์เซสแห่งปัมโปลนาให้การสนับสนุน จากนั้นทั้งสามได้แบ่งอาณาจักรกัน อัลฟอนโซ ออร์ดอนเญสได้ราชบัลลังก์เลออน ส่วนซันโชผู้เป็นพระเชษฐาได้รับการยกย่องให้เป็นกษัตริย์ในกาลิเซีย
ฌอน คอนเนอรี ฌอน คอนเนอรี่ (Sean Connery) มีชื่อจริงว่า โธมัส ฌอน คอนเนอรี่ (Thomas Sean Connery) เกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1930 ที่เมืองเอดินเบอระ แคว้นสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร บิดาชื่อว่า โจเซฟ คอนเนอรี่ (Joseph Connery) นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ในขณะที่มารดา อูฟาเมีย แม็คลีน (Euphamia Maclean) นับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรแตสแตนท์ เขาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงครั้งแรกในค.ศ. 1954 แต่รับบทเป็นเพียงตัวประกอบเล็กๆ ไม่มีบทบาทสำคัญใดๆ ในภาพยนตร์เรื่อง Lilacs in the Spring การรับบทตัวละครสำคัญๆครั้งแรกของฌอน คือใน ค.ศ. 1957 นับเป็นการก้าวสู่วงการบันเทิงอย่างเต็มตัว และไม่นานก็สามารถสร้างชื่อเสียงให้แก่ตนได้อย่างรวดเร็ว
เฮเลนแห่งทรอย เมื่อเฮเลนเติบโตถึงวัยวิวาห์ บิดามารดาได้จัดพิธีเลือกคู่ให้แก่นาง โดยมีกษัตริย์ เจ้าชาย และนักรบจากเมืองต่างๆ ทั่วแคว้นกรีกมาร่วมงาน ได้แก่ โอดิซูส เมเนสทีอัส ไดโอมีดีส อจักซ์ ปโตรกลัส เมนนิเลอัส และอักกะเมมนอน นางเลือกเมนนิลิอัสเป็นคู่วิวาห์ ส่วนกษัตริย์อื่นต่างให้สัญญาว่าจะคอยช่วยปกป้องนาง
หลวงพ่อเนียม หลวงพ่อเนียม วัดน้อย ชาติภูมิชาวสุพรรณบุรี บิดาเป็นชาวบ้านซ่อง ต.มดแดง อ.ศรีประจันต์ จ.สุพรรณบุรี ไม่ทราบชื่อ ส่วนมารดาเป็นชาวบ้านป่าพฤกษ์ อ.บางปลาม้า จ.สุพรรณบุรี ชื่อว่า เนื่อง หลวงพ่อเนียมมีพี่น้องร่วมอุทรเดียวกันหลายคน แต่ไม่ทราบชื่อ ทราบเพียงว่าหนึ่งในนั้นมีพี่สาวชื่อว่า จาด
ฟรันทซ์ ลิสท์ บิดาของเขาชื่ออาดัม ลิสท์ เป็นนักเชลโลในวงดนตรีท้องถิ่น อีกทั้งยังเป็นเลขานุการของเจ้าชายเอสเตอร์ฮาซี บิดาได้สอนให้ลิสท์เล่นเปียโนตั้งแต่เด็ก ให้หัดเล่นบทเพลงของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน, โยเซ็ฟ ไฮเดิน และว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท เขาได้เผยให้เด่นความสามารถที่โดดเด่นเกินวัย ตั้งแต่อายุ 10 ชวบ เขาเดินทางไปที่กรุงเวียนนา (ประเทศออสเตรีย) เพื่อศึกษาเรื่องเสียงประสานกับซาลีเอรี และเรียนเปียโนกับคาร์ล แชร์นี เป็นเวลาสองปี ในขณะที่ได้เดินทางไปแสดงที่กรุงปารีส โดยมีบิดาไปด้วย เขาได้พยายามสมัครเข้าเรียนที่วิทยาลัยดนตรีและนาฏศิลป์แห่งชาติ ณ กรุงปารีส (เมื่อก่อนใช้ชื่อว่า "โรงเรียนดนตรีและการแสดงแห่งราชสำนัก") แต่พ่ายต่อเกรูบีนี ในการสอบเข้า ด้วยเหตุผลที่ว่าลิสท์เป็นชาวต่างชาติ ในปี พ.ศ. 2367 (ค.ศ. 1824) เขาได้กลายมาเป็นศิษย์ของแฟร์ดีนันโด ปาแอร์ และได้ประพันธ์อุปรากรเรื่อง "ปราสาทแห่งรัก" เมื่อมีอายุได้ 14 ปี ลิสท์ประสบปัญหาซึมเศร้าหลังการตายของบิดาในปี พ.ศ. 2370 (ค.ศ. 1827) หลังจากเดินทางไปประเทศอังกฤษ เขาก็ได้เดินทางกลับมายังกรุงปารีสอีกครั้งเพื่อหาเลี้ยงชีพด้วยการสอนเปียโน
เจ้าชายตูโปอูโตอา อูลูกาลาลา เจ้าชายตูโปอูโตอา อูลูกาลาลา หรือ พระนามเต็มคือ เจ้าชายซีอาโอซี มานูมาตาโอโง อาลาอีวาฮามามาโอ อาโฮเออีตู กอนสตันติน ตูกูอาโฮ () เป็นพระราชโอรสองค์โตของสมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6 พระราชสมภพเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1985 ปัจจุบันพระองค์ดำรงพระอิสริยยศเป็นมกุฎราชกุมารแห่งราชอาณาจักรตองกา ซึ่งพระองค์ได้รับสถานะนี้ตั้งแต่คราวที่พระราชบิดาของพระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012
คิม ชอ-ซ็อน ในเรื่อง The King and I (บันทึกรัก คิม ชอ-ซ็อน สุภาพบุรุษมหาขันที) ปี 2007 คิม ชอ-ซ็อนเป็นพระสหายสนิทกับ พระเจ้าซองจง และ พระมเหสีแจฮยอน (ยุนโซฮวา) และได้เป็นเจ้ากรมมหาดเล็กในรัชสมัย องค์ชายยอนซันกุน
ท่านเป็นบุตรชายคนเดียวของ คิมจามยอง หัวหน้าองครักษ์ในรัชสมัย พระเจ้าดันจง หัวหน้าผู้ก่อการกบฏต่อ พระเจ้าเซโจ กับโอซังกุง
แม่นมใน องค์ชายชาซาน เมื่อบิดาของเขาก่อการไม่สำเร็จและถูกฆ่าตาย มารดาจึงอุ้มท้องเขาเข้าป่าและคลอดที่นั่น
ต่อมาได้เข้ามาเป็นมหาดเล็ก เพราะความช้ำใจในความรักที่มีต่อพระมเหสีแจฮอน (ยุนโซฮวา) และได้เป็นมหาดเล็กคนสนิทของพระเจ้าซองจง และได้เป็นเจ้ากรมมหาดเล็กในรัชกาลองค์ชายยอนซันกุน เนื่องจากเป็นบุตรบุญธรรมของโช-ชิคยอม(ประวัติศาสตร์บันทึกชื่อไว้ว่า จอนคยอน) เจ้ากรมมหาดเล็กคนก่อนหน้า ต่อมาคิม ชอ-ซ็อนได้พบกับ โอซังกุง มารดาผู้ให้กำเนิดอีกครั้ง เมื่อได้เป็นเจ้ากรมมหาดเล็กแล้ว
จักรพรรดินีเซี่ยวจฺวัง พระพันปีหลวง พระพันปีเซี่ยวจฺวังมีชื่อเดิมว่า ปูมู่ปูไท่ เป็นลูกสาวของ ไจ้ซาง หัวหน้ามองโกลเผ่าเคอร์ฉิน ราชตระกูลสายบิดาของพระพันปีเซี่ยวจฺวังนั้น เป็นตระกูลป๋อจื่อจิน ที่สืบเชื้อสายมาแต่เจงกีสข่าน (หัวหน้ามองโกลในสมัยนั้น มาจากตระกูลนี้หรือไม่ก็อ้างว่าสืบสายมาแต่เจงกีสข่านกันทั้งสิ้น) อย่างไรก็ตามเผ่าเคอร์ฉินนั้นมีอิทธิพลจำกัดอยู่ทางตะวันออกของทุ่งหญ้าเท่านั้น ไม่ได้ถือว่าทรงอำนาจอะไรมากมาย ในยุคที่นูร์ฮาร์ชีกำลังเรืองอำนาจในเจี้ยงโจวนั้น ปู่ของพระพันปีเซี่ยวจฺวังที่ชื่อว่า หนูว์เอี้ยน เป็นหัวหน้าเผ่าเคอร์ฉินอยู่ เขาก็เห็นว่าควรจะผูกมิตรกับสกุลอ้ายซินเจี๋ยหรอเอาไว้ เพื่ออาศัยอิทธิพลของนูร์ฮาร์ชีด้วย เลยส่งลูกสาวคือ เจอเจอ มาแต่งงานกับหวงไท่จี๋เพื่อผูกสมัครเป็นญาติกันในปี 1614 ต่อมาเมื่อบิดาของพระพันปีเซี่ยวจฺวังขึ้นเป็นหัวหน้าเผ่าแทนปู่ของนาง ก็เลยส่งลูกสาวคือ ปูมู่ปูไท่มาแต่งกับหวงไท่จี๋อีกคนในปี 1625 เพื่อผูกเป็นญาติกันสองชั้น
เอโอแมร์ เอโอแมร์และเอโอวีนน้องสาว เป็นกำพร้าบิดามารดา ทั้งสองเติบโตขึ้นมาในราชสำนักโรฮัน ในอุปการะของกษัตริย์เธโอเดนซึ่งมีศักดิ์เป็นลุง เมื่อเติบใหญ่ เอโอแมร์ได้เป็นนายทหารม้า ในตำแหน่งนายพลที่สามแห่งริดเดอร์มาร์ค รองจากเธโอเดน และเธโอเดร็ดรัชทายาท เขาเป็นคนแข็งแรงและมีความเป็นผู้นำสูง อาวุธประจำตัวของเขาคือ "ดาบกูธไวน์" (Gúthwinë - เป็นคำภาษาอังกฤษเก่า แปลว่า 'สหายศึก') ซึ่งเขาใช้ติดมืออย่างคล่องแคล่วมาตั้งแต่อายุ 14 ปี
ราชอาณาจักรอารากอน ราชอาณาจักรอารากอนเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1035 ที่สถาปนาตนเป็นราชอาณาจักรอิสระ โดยมีปฐมกษัตริย์คือพระเจ้ารามีโรที่ 1 แห่งอารากอน พระโอรสนอกสมรสของพระเจ้าซันโชที่ 3 แห่งปัมโปลนา
พระมเหสีคนแรกของพระเจ้ารามีโรคือเอร์เมซินดาแห่งบิกอร์เร พระราชินีแห่งอารากอนคนแรก ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันห้าคน เอร์เมซินดาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1049 กษัตริย์อภิเษกสมรสใหม่กับหญิงชื่อแอนเญ็ส ซึ่งอาจเป็นบุตรสาวของดยุคแห่งอากีแตน แต่ทั้งคู่ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน พระเจ้ารามีโรสิ้นพระชนม์ที่สมรภูมิเกราส์ในปี ค.ศ. 1063 ผู้สืบทอดต่อตำแหน่งคือพระเจ้าซันโชที่ 5 ผู้เป็นพระโอรสคนโต พระเจ้าซันโชอภิเษกสมรสกับอิซาเบลแห่งอูร์เกลในปี ค.ศ. 1062 ทั้งคู่มีพระโอรสด้วยกันหนึ่งคนก่อนจะหย่าขาดจากกันในปี ค.ศ. 1070 ปีต่อมากษัตริย์อภิเษกสมรสใหม่กับเฟลิเซียแห่งรูซี ทั้งคู๋มีพระโอรสธิดาด้วยกันสามคน พระเจ้าซันโชสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1094 ที่สมรภูมิเฮวสกา ผู้สืบทอดต่อตำแหน่งคือพระเจ้าเปโดรที่ 1 แห่งอารากอนผู้เป็นพระโอรสคนโต ในปี ค.ศ. 1086 พระองค์อภิเษกสมรสกับแอนเญ็สแห่งอากีแตน ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสองคนซึ่งต่างก็สิ้นพระชนม์ก่อนพระบิดา แอนเญ็สสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1097 พระเจ้าเปโดรอภิเษกสมรสใหม่กับหญิงชื่อแบร์ธา แต่ทั้งคู่ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน พระเจ้าเปโดรสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1104 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 ผู้เป็นพระอนุชาต่างมารดา
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 สร้างชื่อเสียงให้กับตนเองในสนามรบและอภิเษกสมรสกับพระราชินีอูร์รากาแห่งเลออนและกัสติยาในปี ค.ศ. 1109 แต่การแต่งงานถูกประกาศให้เป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1112 เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1134 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อคือพระเจ้ารามีโรที่ 2 พระอนุชาคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่ พระเจ้ารามีโรได้สาบานตนเข้าสู่อาราม แต่พระองค์ระงับคำสาบานชั่วคราวเพื่อมาแต่งงานกับแอนเญ็สแห่งอากีแตนและเป็นบิดาของรัชทายาท พระองค์จึงเป็นที่รู้จักในชื่อผู้เป็นพระ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันเพียงคนเดียวคือเปโตรนียาที่เสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1136 ทรงจัดแจงให้พระธิดาแต่งงานกับราโมน เบเรงเกร์ที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนาซึ่งแก่กว่าเปโตรนียา 23 ปี และสละราชบัลลังก์ให้พระธิดา เปโตรนียากลายเป็นพระราชินีผู้ปกครองคนแรกของอารากอนตอนอายุเพียง 1 พรรษา การแต่งงานได้รับการอนุมัติเมื่อพระราชินีเปโตรนียาพระชนมายุ 14 พรรษาและถูกทำให้สมบูรณ์ในปีต่อมา การแต่งงานให้กำเนิดพระโอรสธิดาห้าคน พระราชินีเปโตรนียาเป็นม่ายในปี ค.ศ. 1162 และพระองค์สละราชบัลลังก์ให้พระโอรสวัย 7 พรรษาในสองปีต่อมา พระโอรสของพระองค์กลายเป็นพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 และเป็นกษัตริย์แห่งอารากอนคนแรกที่มาจากราชวงศ์บาร์เซโลนา
ซาโลมอน ซาโลมอนได้ขึ้นครองราชย์ตามพระบัญชาของกษัตริย์ดาวิด หลังครองราชย์แล้วซาโลมอนก็เริ่มกำจัดฝ่ายตรงข้าม ทั้งประหารเจ้าชาย​อา‌โด‌นี‌ยาห์, ประหารแม่ทัพโยอาบคนสนิทของพระบิดา, ขับไล่ปุโรหิต​อา‌บี‌ยา‌ธาร์​ ฯลฯ ซาโลมอนแต่งตั้งให้เพื่อนฝูงญาติมิตรมีอำนาจในราชสำนัก ทั้งฝ่ายพลเรือนและทหาร กองทัพของซาโลมอนมีความเข้มแข็งขึ้นอย่างมากโดยเฉพาะกองทหารม้าและกองรถม้า พระองค์ได้จัดตั้งนิคมขึ้นจำนวนหลายแห่งทั้งนิคมการค้าและค่ายทหาร หลังครองราชย์ได้สี่ปีพระองค์ก็ได้สร้างวิหารหลังแรกขึ้นคือวิหารแห่งซาโลมอน การค้าขายระหว่างประเทศดำเนินไปอย่างรุ่งเรืองในรัชสมัยพระองค์ พระองค์ได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นกษัตริย์อิสราเอลที่มั่งคั่งที่สุดที่ถูกกล่าวถึงในพระคัมภีร์
ตำนานเก็นจิ มุราซากิ ชิคิบุ เกิดในปี เทนเอน ที่ 1 ( Ten-en 1 ) หรือราว ค ศ. 973 ในตระกูลขุนนางสาย ฟุจิวาระ ในระดับชั้นกลาง บิดาชื่อว่า ฟุจิวาระ ทะเมะโตะคิ ไม่มีใครทราบชื่อจริงของเธอ สันนิษฐานว่า ที่เธอรับการเรียกขานว่า มุราซากิ ชิคิบุ นั้น เนื่องจาก หญิงที่เป็นชนชั้นสูงในสังคมยุคนั้นจะไม่เปิดเผยชื่อจริงๆ ของตัวเอง มุราซากิ มาจากชื่อของ ตัวละครนำหญิงในตำนานเก็นจิ หรือไม่ก็ มุราซากิ ที่แปลว่าสีม่วง พ้องกับชื่อตระกูลฟุจิวาระของเธอ ที่ ดอกฟุจิ ก็เป็นดอกไม้สีม่วงเช่นกัน ส่วน ชิคิบุ นั้น มาจากการที่ บิดา และ พี่ชายของเธอ ทำงานในกรมราชพิธี ( ชิคิบุ ) นั่นเอง
ซาโลมอน ในคัมภีร์ฮีบรูระบุว่า ซาโลมอนเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชอาณาจักรอิสราเอล เสด็จสวรรคตด้วยโรคชราเมื่อมีพระชนม์ราว 80 ปี หลังซาโลมอนสวรรคต เจ้าชายเรโหโบอัมก็ได้สืบบัลลังก์ต่อจากพระบิดาในกรุงเยรูซาเลม อย่างไรก็ตาม สิบสองชนเผ่าอิสราเอลกลับไม่ยอมรับเรโหโบ‌อัมเป็นกษัตริย์และประกาศแยกประเทศอยู่ทางเหนือ โดยให้เยโรโบอัมจากเผ่าเอฟราอิมเป็นกษัตริย์ ประเทศอิสราเอลจึงแตกออกเป็นเหนือ-ใต้
โซะกะเต ใน ค.ศ. 1038 พระเจ้าจีนโซถูกปลงพระชนม์ด้วยธนูระหว่างล่าสัตว์โดยมิได้สถาปนารัชทายาท ทำให้เจ้าชายโซะกะเตได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ หลังจากนั้นเมื่อเจ้าชายอโนรธาซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระเจ้ากูนซอที่ประสูติแต่พระมเหสีซึ่งเคยเป็นอดีตพระมเหสีของพระเจ้าญองอูเจริญพระชนม์ขึ้นได้ท้าดวลกับพระเจ้าโซะกะเตแบบตัวต่อตัว และเป็นเจ้าชายอโนรธาที่ได้ชัยชนะพร้อมกับสังหารพระเจ้าโซะกะเต ต่อมาได้พยายามถวายราชสมบัติคืนแก่พระราชบิดาคือพระเจ้ากูนซอที่กำลังผนวชอยู่ แต่พระราชบิดาได้ปฏิเสธไปทำให้เจ้าชายอโนรธาได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์แทนเป็น พระเจ้าอโนรธามังช่อ
สมเด็จพระศรีสุลาไลย "หนังสือราชสำนักสยามฯ" ที่เขียนโดยนายแพทย์มัลคอล์ม สมิธ แพทย์หลวงประจำรัชกาลที่ 5 ได้กล่าวถึงสิ่งที่เขาได้ฟังมาว่า ""หลังจากที่ทรงผนวชได้เพียง 2 สัปดาห์ พระราชบิดาของพระองค์ [รัชกาลที่ 2] ก็เสด็จสวรรคตลงอย่างปัจจุบันทันด่วน พระนั่งเกล้าฯ พระเชษฐาซึ่งมีตำแหน่งสำคัญในราชอาณาจักรและยังทรงได้รับการสนับสนุนจากพระมารดาซึ่งแม้จะมีฐานะเป็นเพียงเจ้าจอมแต่ก็เป็นหญิงที่มีเล่ห์เหลี่ยม ทำให้พระองค์ทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้สืบทอดราชสมบัติ"" ซึ่งก่อนหน้านั้นสมัยรัชกาลที่ 4 แอนนา ลีโอโนเวนส์ ครูสอนภาษาอังกฤษในราชสำนักสยามก็เคยได้ยินคำเล่าลือทำนองนี้มาเช่นกัน
โฌแซ็ฟ ฟอร์ล็องซ์ ฟอร์ล็องซ์เป็นบุตรของเฟลีเชและวีตา ปากาโน เขาเกิดที่ปีแชร์โน (แคว้นบาซีลีคาตา) ในช่วงรัชสมัยแห่งราชอาณาจักรเนเปิลส์ จากครอบครัวแพทย์ เฟลีเชซึ่งเป็นบิดาของเขา, เซบัสตีอาโน และจูเซปเปซึ่งเป็นลุงของเขาต่างเป็นศัลยแพทย์ช่างตัดผมของตระกูลขุนนางกาเปเช มีนูโตโล จากรูโอตี หลังจากเข้าศึกษาหลักสูตรการสอนศาสนาโดยวิธีถาม-ตอบ ที่รูโอตี เขาได้ย้ายไปยังเนเปิลส์เพื่อศึกษาศัลยศาสตร์ และไปตั้งตัวต่อในประเทศฝรั่งเศสภายใต้การสอนของปีแยร์-โฌแซ็ฟ เดอโซ ซึ่งเขาได้กลายเป็นเพื่อนสนิทและเป็นผู้ทำงานร่วมกันในการศึกษาทางกายวิภาค
จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์แห่งไบแซนไทน์ อเล็กซานเดอร์ทรงได้รับการสวมมงกุฎให้เป็นพระจักรพรรดิร่วมกับพระราชบิดาราวปี ค.ศ. 879 หลังจากการเสด็จสวรรคตของพระเชษฐาจักรพรรดิลีโอเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 912 แล้วอเล็กซานเดอร์ก็เป็นพระจักรพรรดิอาวุโสเคียงข้างพระราชโอรสของลีโอ--จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 7 พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิไบแซนไทน์พระองค์แรกที่ใช้คำว่า “autocrator” (αὑτοκράτωρ πιστὸς εὑσεβὴς βασιλεὺς) บนเหรียญเพื่อเป็นการฉลองการเป็นอิสระจากการเป็นพระจักรพรรดิร่วมมาถึง 33 ปี หลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงปลดที่ปรึกษาและผู้ที่ได้รับแต่งตั้งของจักรพรรดิลีโอจนแทบหมดสิ้นรวมทั้งผู้บังคับบัญชากองทัพเรือและพระสังฆราช และพระราชมารดาของคอนสแตนตินที่ 7 ผู้ทรงส่งไปไว้ในสำนักชี และทรงหันไปแต่งตั้งให้นิโคลัส มิสติคอสให้กลับมาเป็นสังฆราชอีกครั้งหลังจากที่ถูกปลดโดยลีโอเพราะไม่เห็นด้วยกับการเสกสมรสครั้งที่สี่ของพระองค์ ระหว่างรัชสมัยอันสั้นของพระองค์อเล็กซานเดอร์ก็ถูกโจมตีโดยกองทัพของอัล-มุคตาดีร์ (Al-Muqtadir) แห่งจักรวรรดิกาหลิปอับบาซียะฮ์จากตะวันออก และทรงริเริ่มสงครามกับจักรพรรดิซิเมียนที่ 1 แห่งบัลแกเรียโดยไม่ทรงส่งบรรณาการไปถวายเมื่อซิเมียนขึ้นครองราชย์ อเล็กซานเดอร์เสด็จสวรรคตหลังจากการเล่นโปโลจากความเหน็ดเหนื่อยเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 913 ตามที่อ้างกันว่าสมตามคำทำนายของพระเชษฐาที่ว่าจะทรงครองราชย์ได้เพียง 13 เดือนเท่านั้น
ซีโมน แซ็กซ์-โคบูร์ก-ก็อตธา พระราชวงศ์ที่เหลือได้แก่ สมเด็จพระราชินีจีโอวันนา,พระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 ,เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งบัลแกเรีย พระเชษฐภคินีและเจ้าหญิงยูโดเซียแห่งบัลแกเรีย พระปิตุจฉา ได้รับการอนุญาตให้พำนักที่พระราชวังวรานาใกล้กรุงโซเฟียในขณะที่ได้มีการแต่งตั้งคณะผู้สำเร็จราชการคอมมิวนิสต์ชุดใหม่ ในบันทึกของพระนางจีโอวันนาทรงได้เล่าว่า "ทหารโซเวียตในครั้งนั้นได้มีความสนุกจากไล่ยิงพสกนิกรในทุกๆที่ที่นอกเหนือจากได้รับคำสั่งจากคณะรัฐบาลซึ่งตอนนั้นฉันกำลังเดินกับลูกๆอยู่ที่ที่นั้น" ในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2489 ได้มีการลงคะแนนเสียงภายในกองทัพโซเวียต ผลออกมาร้อยละ 97 เห็นด้วยในการสถาปนาสาธารณรัฐบัลแกเรียและล้มล้างพระราชวงศ์และระบอบกษัตริย์ โดยให้พระราชวงศ์เตรียมตัว 1 เดือนเพื่อออกจากประเทศแต่เพียงวันเดียวคือในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2489 พระราชวงศ์ได้ถูกบังคับให้ออกจากบัลแกเรีย อย่างไรก็ตามพระเจ้าซาร์ซิเมออนไม่ทรงเคยลงพระนามในเอกสารสละราชบัลลังก์อย่างเป็นทางการ พระราชวงศ์ทั้งหมดจึงต้องลี้ภัยไปที่อเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ที่ซึ่งพระราชบิดาและพระราชมารดาของพระราชินีจีโอวันนาคือ สมเด็จพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลีกับพระราชินีเอเลนาพำนักอยู่หลังจากทรงลี้ภัยจากอิตาลี พระองค์และพระราชวงศ์ทรงมีความเป็นอยู่อย่างยากลำบากโดยทรงมีทรัพย์เพียงพระองค์ละ 200 ดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น ด้วยการอุปถัมภ์จากพระอัยกาทำให้พระเจ้าซาร์ซิเมออนทรงสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยวิกตอเรีย,อเล็กซานเดรียซึ่งทรงสำเร็จการศึกษาร่วมกับมกุฎราชกุมารเลก้าแห่งแอลเบเนีย พระองค์ตรัสถึงเหตุการณ์ในช่วงนั้นไว้ว่า
พระยาประชากรกิจวิจารณ์ (โอ อมาตยกุล) พระยาประชากรกิจวิจารณ์ (โอ อมาตยกุล) เป็นบุตรของพระยาเพ็ชรพิไชย (เจิม อมาตยกุล) มีพี่น้องร่วมบิดา 20 คน
เปโตรนียาแห่งอารากอน รามีโร พระบิดาของเปโตรนียาเป็นพระอนุชาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แห่งอารากอน และเป็นบิชอปแห่งบาร์บัสโตร-โรดา ทว่าในปี ค.ศ. 1134 พระเจ้าอัลฟอนโซได้สิ้นพระชนม์โดยร้ซึ่งทายาท พระองค์ยกราชบัลลังก์ให้กลุ่มนักรบศาสนาสามกลุ่ม แต่ความประสงค์ของพระองค์ไม่ได้รับการทำตาม กลุ่มชนชั้นสูงของอารากอนเลือกพระอนุชาของพระองค์เป็นกษัตริย์ ด้วยเป็นบิชอป รามีโรจึงต้องขอการผ่อนผันจากสมเด็จพระสันตะปาปา สละคำปฏิญาณตนเป็นพระเพื่อมาสานต่อการสืบทอดต่อบัลลังก์
ซาวันนาห์ ฟิลลิปส์ ซาวันนาห์ แอนน์ แคทลีน ฟิลลิปส์ () เป็นพระนัดดาในเจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี และเป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 ซาวันนาห์เป็นธิดาของปีเตอร์ ฟิลลิปส์กับออทูมน์ ฟิลลิปส์ บิดาของซาวันนาห์เป็นโอรสในเจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารีกับมาร์ก ฟิลลิปส์ ซาวันนาห์เป็นพระราชปนัดดาคนแรกของสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 ซาวันนาห์มีน้องสาวอีกคนหนึ่งชื่อว่า อิสลาห์ ฟิลลิปส์
แชคิล โอนีล วันที่ 25 มิถุนายน 2009 ฟินิกส์ ซันส์ เทรด โอนีล ไปอยู่ทีม คลีฟแลนด์ คาวาเลียร์ส แลกกับ ซาช่า แพบโลวิช, เบน วอลเลซ, เงิน 500,000 เหรียญ และ สิทธิ์ในการดร้าฟผู้เล่นในรอบสองของปี 2010 การมาที่คลีฟแลนด์นี้ โอนีล กล่าวว่า "คำขวัญของผมง่ายมาก: ช่วยเดอะคิงคว้าแหวนแชมป์" "My motto is very simple: Win a Ring for the King," โดย The King นั้นหมายถึง เลอบรอน เจมส์
พระเจ้าอโนรธามังช่อ ในตำนานเล่าว่า พระเจ้าอโนรธาเป็นราชโอรสแห่งกษัตริย์พุกาม คือ กวมส่องจ่องพยู หลังจากที่พระองค์มีชัยต่อเจ้าสุกกะเต พระเชษฐาต่างมารดาผู้แย่งบัลลังก์จากพระราชบิดาได้แล้ว พระองค์จึงมอบบัลลังก์นั้นคืนพระบิดาซึ่งผนวชอยู่ เมื่อพระบิดามิทรงรับ พระเจ้าอโนรธาจึงเสวยราชบัลลังก์แทน
บิกแบง (วงดนตรีเกาหลี) ทีโอพีเคยเป็นแร็ปเปอร์ใต้ดินใช้ชื่อว่า เทมโป หนึ่งในเพลงที่ฮิตของเขาคือ Buckwild กับศิลปินที่ชื่อ เอ็นบีเค เกรย์ จี-ดราก้อน ติดต่อไปยัง ท๊โอพี เมื่อวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์กำลังหาผู้สมัครเพื่อที่จะสร้างบอยกรุ๊ป ทั้งคู่ได้บันทึกการสาธิตหลายครั้งและส่งไปให้ ยัง ฮย็อน ซอค ซีอีโอของวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ผู้ซึ่งต่อมาชวนให้ทีโอพีมาออดิชั่น อย่างไรก็ตาม เขาถูกปฏิเสธโดยถูกบันทึกว่ามีน้ำหนักและบุคลิกภาพโดยรวมที่ดูตัวใหญ่มากเกินไป อย่างไรก็ตาม หกเดือนต่อมา เขาจึงได้รับการตอบกลับจากค่ายวายจีเอนเตอร์เทนเมนท์หลังจากลดน้ำหนักแล้ว
พระเจ้าปีนดะเล พระเจ้าพินดาเล (, ; 23 มีนาคม 2151 - 3 มิถุนายน 2204) กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์ตองอู เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าทาลุน เสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาเมื่อปีพ.ศ. 2191 โดย 13 ปีแห่งการครองราชย์บ้านเมืองของพระองค์กลับอ่อนแอลง ตรงข้ามกับรัชสมัยของพระเจ้าอโนเพตลุน สมเด็จพระปิตุลา (ลุง) ของพระองค์ และพระเจ้าทาลุนพระราชบิดาของพระองค์ที่พาราชวงศ์ตองอูกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง
โดโลเรส โอริออร์แดน ช่วงที่เดอะ แครนเบอร์รีส์ หยุดพักวง โดโลเรส โอริออร์แดน ได้ออกอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของเธอชื่อว่า Are You Listening? ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007 ตามมาด้วยอัลบั้ม No Baggage ในปี ค.ศ. 2009 โดยเธอจัดเป็นนักร้องหญิงที่มีโทนเสียงเมซโซ-โซปราโน (Mezzo-soprano) นอกจากนี้ในปี ค.ศ. 2014 เธอยังเป็นหนึ่งในโค้ชของรายการเดอะ วอยซ์ (ไอร์แลนด์) และได้ร่วมกับแอนดี รูร์ก มือเบสวงเดอะสมิทส์ , โอเล โกเรตสกี จากวงเจ็ทแล็ค ตั้งวงดนตรีแนวออลเทอร์นาทิฟ ร็อก ชื่อว่า D.A.R.K. โดยมีผลงานอัลบั้ม Science Agrees ออกวางจำหน่ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 2016
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 4 แห่งโปรตุเกส พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 4 แห่งโปรตุเกส พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 7 แห่งราชอาณาจักรโปรตุเกส เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1291 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเดนิสแห่งโปรตุเกส พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 6 แห่งราชอาณาจักรโปรตุเกส กับพระนางเอลิซาเบธแห่งอารากอน เสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระราชบิดาเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1325 สวรรคตเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1357 ขณะพระชนม์ได้ 66 พรรษา สิริราชสมบัติได้ 32 ปี
เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว ในประเทศญี่ปุ่น เกียวโตแอนิเมชัน (Kyoto Animation) ผลิตมังงะดังกล่าวเป็นอนิเมะโทรทัศน์ ใช้ชื่อเดียวกัน ความยาวสิบสามตอน ฉายตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน 2552, โอวีเอความยาวหนึ่งตอน ขายในเดือนมกราคม 2553, อนิเมะโทรทัศน์ ฤดูกาลที่สอง ความยาวยี่สิบหกตอน ใช้ชื่อว่า "เค-อง!! (K-On!!)" ฉายตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกันยายน 2554, โอวีเอ ความยาวหนึ่งตอน ขายในเดือนมีนาคม 2554, และอนิเมะโรง ฉายตั้งแต่วันที่ 3 ธันวาคม 2554 ตามลำดับ เนื้อหาต่อเนื่องกัน
พระเจ้าอลองสิธู เมื่อข่าวทราบถึงเจ้าชายมินชินสอมกุฏราชกุมารยกทัพกลับเข้าพุกามเพื่อเข้ามาจัดงานพระศพพระราชบิดา เจ้าชายนราธูถวายราชสมบัติคืนแก่พระเชษฐาโดยได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้ามินชินสอ ในปี พ.ศ. 1706 แต่ก็ครองราชย์ได้เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยยาพิษระหว่างงานฉลองในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกโดยเจ้าชายนราธูอีก
พระเจ้าคาลาคาอัวแห่งฮาวาย พระเจ้าคาลาคาอัว เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 1836 ที่เมืองโฮโนลูลู ราชอาณาจักรฮาวาย ทรงเป็นโอรสในคาเอซาร์ คาปาเคอากับอานาเลอา เคโอโฮคาโลเล มีพระอนุชาและพระขนิษฐภคนีทั้งสิ้น 7 พระองค์ ได้แก่ โมเสส คาลีโอคาลานี สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวาย แอนนา คาอีอูลานี เจ้าหญิงไคมีนาอาอูอาโอ คีนีนี เจ้าหญิงลีเกลีเกและเจ้าชายเลเลอีโอโฮกูที่ 2 พระนาม คาลาคาอัว ของพระองค์มีความหมายถึงวันแห่งสงคราม ซึ่งมีความเกี่ยวเนื่องกับวันที่สหราชอาณาจักรและราชอาณาจักรฮาวายในรัชสมัยของพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3 แห่งฮาวายได้ลงนามในสนธิสัญญาซึ่งไม่เป็นธรรมในวันที่พระองค์เสด็จพระราชสมภพ ถึงแม้ว่าในระยะแรกพระองค์ได้รับการกำหนดให้เป็นบุตรบุญธรรมของคูอีนี ลีลีฮา ผู้ว่าราชการโออาฮู แต่เจ้าหญิงคีอานูกลับส่งพระองค์ให้ไปเป็นบุครบุญธรรมของฮาอะเฮโอ คานูอีและสามีของนางคือเคอาเวอามาฮี คีนามากาแทน ฮาอะเฮโอมารดาบุญธรรมของพระองค์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1843 โดยทำพินัยกรรมยกสมบัติทั้งหมดของนางให้แก่พระองค์ หลังจากมารดาบุญธรรมของพระองค์เสียชีวิต สิทธิ์ในการเลี้ยงดูจึงตกอยู่กับบิดาบุญธรรมของพระองค์ ซึ่งเป็นหัวหน้าระดับล่าง ต่อมาบิดาบุญธรรมได้แต่งงานกับไป หญิงชาวตาฮีติ ซึ่งได้เลี้ยงดูพระองค์เสมือนบุตรของตนเอง
ไฟนอลแฟนตาซี XV มีการสร้างอนิเมะเพื่อปูเนื้อเรื่องก่อนเข้าสู่เกม โดยเป็นอะนิะเมะตอนสั้น 5 ตอน ใช้ชื่อว่า "Brotherhood: Final Fantasy XV" กำกับโดยโซอิชิ มะซุอิ ผลิตโดยสตูดิโอ A-1 Pictures ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2559 ทางยูทูบ ซึ่งเป็นวันเดียวกับการประกาศวันวางจำหน่ายเกมอย่างเป็นทางการ
ไฟนอล แฟนตาซี 15: สงครามแห่งราชันย์ () เป็นภาพยนตร์ที่สร้างด้วยคอมพิวเตอร์แอนิเมชัน กล่าวถึงเรื่องราวที่เป็นจุดเริ่มต้นของเกมโดยเล่าถึงองค์กษัตริย์รีจิส ลูซิส เซรัม บิดาของน็อคทิส พร้อมกับกองกำลังอารักขาส่วนพระองค์ที่มีชื่อว่า "คิงส์เกลฟ" โดยฌอน บีน พากย์เสียงเป็นกษัตริย์ รีจิส
เฮสิโอด เฮสิอัดประพันธ์งานที่เป็นกวีนิพนธ์เชิงสั่งสอน (didactic poems) ไว้หลายเรื่อง ซึ่งท่านแทรกรายละเอียดเกี่ยวกับชีวิตของตนไว้ ทำให้เราทราบว่าบิดาของท่านมาจากเมืองไซเม (Cyme) ในแคว้นอีโอลิส (Aeolis) ซึ่งอยู่บริเวณชายฝั่งเอเชียไมเนอร์ ใต้เกาะเลสบอสลงมา โดยบิดาของเฮสิอัดเดินทางข้ามทะเลมาตั้งรกรากที่เมืองเล็กๆ ชื่อว่า "อัสเคร" (Ἄσκρη) ใกล้กับเธสปิไอ ในแคว้นบีโอเชีย, "สถานที่ต้องสาป ทารุณในหน้าหนาว ลำบากในหน้าร้อน ไม่เคยมีดีสักอย่าง" ("งานและวัน" 640) เฮสิอัดได้รับมรดกจาบิดาเป็นที่ดินแปลงเล็กๆ อยู่เชิงเขาเฮลิคอน ซึ่งเป็นต้นเหตุให้ต้องเป็นคดีความกับ เปอร์เซส พี่ชายของตนหลายครั้ง โดยเฮสิอัดเล่าว่าพี่ชายของท่านโกงสิทธิในส่วนแบ่งมรดก โดยไปติดสินบนผู้ปกครอง แต่ภายหลังก็ตกยากและต้องบากหน้ามาขอพึ่งท่าน
การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ยุทธนาการนี้เป็นผลพวงของสงครามพระเจ้าอลองพญาเมื่อ พ.ศ. 2303 และอุบัติขึ้นใน พ.ศ. 2308 เมื่อพม่าส่งกองทัพเข้าบุกครองอยุธยาเป็นสองทางแบบคีม ทัพพม่าพิชิตการป้องกันของฝ่ายอยุธยาที่ประกอบด้วยกำลังอันเหนือกว่าแต่ขาดการประสานงานกันได้ และเริ่มล้อมกรุงศรีอยุธยานาน 14 เดือน กระทั่งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2310 พระเจ้าเอกทัศทรงยอมเป็นประเทศราชของพม่า แต่พม่าประสงค์ให้ยอมแพ้อย่างไม่มีเงื่อนไข ในที่สุด กองทัพพม่าหักเข้าพระนครได้เป็นครั้งที่สองในประวัติศาสตร์ แล้วทำลายล้างพระนคร ทำให้ความสัมพันธ์ไทย-พม่าเสื่อมลงจนถึงปัจจุบัน
อาณาจักรธนบุรี ในปี พ.ศ. 2313 สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงยกกองทัพขึ้นไปปราบชุมนุมเจ้าพระฝาง โดยตีได้เมืองพิษณุโลก และตามไปตีชุมนุมเจ้าพระฝางเมืองสวางคบุรีได้ และทรงประทับ ณ เมืองสวางคบุรี เพื่อสมโภชการสำเร็จศึก และจัดการการปกครองและคณะสงฆ์หัวเมืองฝ่ายเหนือใหม่ตลอดฤดูน้ำ 2 เดือนเศษ ซึ่งนับเป็นชุมนุมอิสระสุดท้ายหลังเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 โดยเฉพาะอย่างยิ่งการศึกปราบชุมนุมก๊กเจ้าพระฝางได้นั้น นับเป็นการพระราชสงครามสุดท้ายที่ ทำให้สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงบรรลุพระราชภารกิจสำคัญ ในการรวบรวมพระราชอาณาเขตให้เป็นปึกแผ่นหนึ่งเดียวดังเดิมหลังภาวะจลาจลเสียกรุงศรีอยุธยาแก่พม่า ในปี พ.ศ. 2310 และทำให้สิ้นสุดสภาพจลาจลการแยกชุมนุมอิสระภายหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง และนับเป็นการสถาปนากรุงธนบุรีได้อย่างเบ็ดเสร็จสมบูรณ์ เมื่อสำเร็จศึกปราบชุมนุมก๊กเจ้าพระฝาง ในปี พ.ศ. 2313
ทิน มอง จี ทิน มอง จี เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2488 เป็นคนสายเลือดสืบมาจากกลุ่มชาวโขนละครจากราชสำนักอยุธยาถูกกวาดต้อนไปยังพม่าหลังเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง และบรรพบุรุษของท่านก็ได้มาตั้งบ้านเรือนอยู่ไม่ไกลจากกำแพงพระราชวังมัณฑะเลย์ 
ทิน มอง จี ได้ดำรงตำแหน่งอดีตผู้ช่วยศัลยแพทย์ภายใต้กระทรวงสาธารณสุขและผู้ช่วยศาสตราจารย์สรีรวิทยาและชีวเคมีจาก พ.ศ. 2508 ถึง พ.ศ. 2534 ท่านเกษียณอายุในปี พ.ศ. 2534 และทำอาชีพนักเขียนอิสระ
การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง . จำนวนกำลังพลในกองทัพพม่าถูกระบุไว้ในจำนวนที่แตกต่างกันไป: ใน "ประวัติศาสตร์ไทย" ของ พลาดิสัย สิทธิธัญกิจ ระบุไว้ที่ 40,000 นาย (เนเมียวสีหบดีและมังมหานรธาคนละ 20,000 นาย); ใน "ประวัติศาสตร์พม่า" ของ หม่องทินอ่อง ระบุไว้ที่ 50,000 นาย; ใน "พงศาวดารฉบับราชวงศ์โกนบอง" ระบุไว้ที่ 73,000 นาย; ใน "การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ ๒ พ.ศ. ๒๓๑๐" ของ พลตรี จรรยา ประชิตโรมรัน ระบุไว้ที่ 78,000 นาย; ใน "คำให้การชาวกรุงเก่า" ระบุไว้ที่ 80,000 นาย; ศ. ขจร สุขพานิช ได้ประเมินไว้ที่ 120,000 นาย (ภายใต้เนเมียวสีหบดี 70,000 และภายใต้มังมหานรธา 50,000)
การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่หนึ่ง การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่หนึ่ง เป็นส่วนหนึ่งของความขัดแย้งระหว่างอาณาจักรตองอูและอาณาจักรอยุธยา อันเป็นผลมาจากความต้องการของพระเจ้าบุเรงนองซึ่งต้องการได้กรุงศรีอยุธยาเป็นประเทศราช และอาจถือได้ว่าเป็นผลสืบเนื่องมาจากสงครามช้างเผือก ในปี พ.ศ. 2106 ที่ทรงตีกรุงศรีอยุธยาไม่สำเร็จ
พระนางวิสุทธิเทวี มหาเทวีวิสุทธิได้ให้การยอมรับอำนาจของพม่า และสนองนโยบายการขยายอำนาจจากล้านนาไปสู่กรุงศรีอยุธยา และล้านช้าง โดยใช้ล้านนาเป็นที่มั่น และส่งกองทัพเข้าร่วมรบกับเชียงใหม่ในคราวเสียกรุงศรีอยุธยา พ.ศ. 2112 และ พ.ศ. 2117 เชียงใหม่ส่งกองทัพไปปราบล้านช้างเวียงจันทน์สองกองทัพ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงอำนาจที่มีมากของพระเจ้าบุเรงนอง รวมไปถึงพระราโชบายเพื่อประคับประคองบ้านเมืองให้อยู่รอดตลอดรัชสมัยของพระนาง
สมเด็จพระสังฆราช วัดสวรรคเจดีย์ ดังนั้น จึงสันนิฐานว่า วัดสุวรรณเจดีย์ที่ตั้งอยู่ในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ ศูนย์พระนครศรีอยุธยา วาสุกรีนี้น่าจะเป็นวัดเดียวกันกับวัดสวรรคเจดีย์ ซึ่งเคยเป็นพระอารามอันเป็นที่สถิตของสมเด็จพระสังฆราช และน่าจะเป็นสมเด็จพระสังฆราชพระองค์สุดท้ายแห่งกรุงศรีอยุธยา เพราะภายหลังพระเทพมุนี วัดกุฎีดาว มรณภาพราว 2-3 เดือน กรุงศรีอยุธยาก็เสียแก่พม่า ในการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 (พระเทพมุนี มรณภาพราวเดือน 2-3 ปีกุน พ.ศ. 2310 กรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่า ในวันอังคาร ขึ้น 9 ค่ำ เดือน 5 ปีกุน ตรงกับวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2310)
นายขนมต้ม นายขนมต้ม (พ.ศ. 2293 — ?) เป็นนักมวยคาดเชือกชาวกรุงศรีอยุธยา เกิดที่ตำบลบ้านกุ่ม อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรนายเกิด และนางอี่ มีพี่สาวชื่อนางเอื้อย ทั้งพ่อแม่และพี่ถูกพม่าฆ่าตายหมด และต้องไปอยู่วัดตั้งแต่เล็ก นายขนมต้มถูกพม่ากวาดต้อนไปเชลยในระหว่างเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2
การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ใน พ.ศ. 2303 พระเจ้าอลองพญา ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โกนบอง ทรงกรีฑาทัพมาชิงเอากรุงศรีอยุธยาในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าเอกทัศ หมายแผ่อิทธิพลเข้าดินแดนมะริดและตะนาวศรีและกำจัดภัยคุกคามจากอยุธยาที่มักยั่วยุให้หัวเมืองชายขอบของพม่ากระด้างกระเดื่องอยู่เสมอ หรือไม่พระองค์ก็ทรงเห็นว่า อาณาจักรอยุธยามีความอ่อนแอ นับเป็นโอกาสอันดี อนึ่ง ก่อนหน้านี้ อาณาจักรอยุธยาว่างเว้นการศึกกับพม่ามานานกว่า 150 ปีแล้ว ทว่า กองทัพพม่าก็มิอาจเอาชัยเหนือกรุงศรีอยุธยาได้ในครานั้น เพราะพระเจ้าอลองพญาสวรรคาลัยกลางคัน กองทัพพม่าจึงต้องยกกลับไปเสียก่อน สำหรับเหตุแห่งการสวรรคตดังว่านั้น หลักฐานของฝ่ายไทยและฝ่ายพม่าบันทึกไว้แตกต่างกัน ไทยว่า สะเก็ดปืนแตกมาต้องพระองค์ ส่วนพม่าว่า ทรงพระประชวรโรคบิด
คลองสวนพลู คลองสวนพลู หรือ คลองไผ่ลิง คือแม่น้ำป่าสักสายเก่าที่ปัจจุบันได้แปรสภาพเป็นคลองระยะสั้นต่อจากคลองหันตรา ที่ไหลลงแม่น้ำป่าสักบริเวณหน้าวัดเกาะแก้ว ในอดีตบริเวณดังกล่าวเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชาวจีนมาตั้งแต่กรุงศรีอยุธยาตอนต้น ที่ส่วนใหญ่จะเป็นจีนแต้จิ๋วที่ส่วนใหญ่เป็นไพร่และชาวนา ซึ่งสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีก็ทรงมีเชื้อสายจีนแต้จิ๋วและเสด็จพระราชสมภพ ณ ย่านวัดเกาะแก้วริมคลองสวนพลูนี้เอง แต่ในช่วงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองอันเป็นช่วงเวลาแห่งความโกลาหล "พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ" ระบุว่าในปี พ.ศ. 2309 ค่ายจีนคลองสวนพลู 400 คนเศษที่ต่อสู้กับพม่านั้นได้ทำลายมณฑปของพระพุทธบาทที่สระบุรีแล้วนำของมีค่าติดไปเสียด้วย
การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่หนึ่ง ก่อนการเสียกรุง พ.ศ. 2112 พระมหาธรรมราชาได้ทรงส่งกองทัพมาร่วมล้อมกรุงศรีอยุธยาร่วมกับทัพใหญ่ของพระเจ้าบุเรงนองด้วย และได้ปฏิบัติหน้าที่สำคัญในกองทัพพม่าด้วย และในปี พ.ศ. 2112 พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 1 แห่งล้านช้างทรงส่งกองทัพเข้าช่วยเหลือกรุงศรีอยุธยา พระมหาธรรมราชาก็ทรงปลอมเอกสารลวงให้กองทัพล้านช้างนำทัพผ่านบริเวณที่ทหารพม่าคอยดักอยู่ กองทัพล้านช้างจึงแตกพ่ายกลับไป
สกุลบุนนาค ต่อมาเมื่อกรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่าเป็นครั้งที่สอง เมื่อปี พ.ศ. ๒๓๑๐ ผู้สืบเชื้อสายวงศ์เฉกอะหมัดต่างก็พลัดพรากกระจัดกระจายจากกันไปเช่นเดียวกับวงศ์อื่นๆ บ้างก็เสียชีวิต บ้างก็ถูกจับเป็นเชลยตกไปอยู่ในเมืองพม่า บ้างก็พยายามหนีซ่อนเร้นให้พ้นจากเงื้อมมือข้าศึกทุกวิถีทาง
ศาลพระกาฬ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) ต่อมายุคต่อมาได้มีการดัดแปลงศาลพระกาฬเป็นพุทธสถาน ที่สันนิษฐานว่าน่าจะเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2179 ที่พระราชพงศาวดารระบุว่าในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททองโปรดเกล้าให้รื้อเทวสถานเดิมไปสร้างใหม่ ณ ย่านชีกุน จากการขุดค้นทางโบราณคดีจึงพบว่ามีพระพุทธรูป และพบว่าด้านหน้ามีการสร้างวิหารขนาดใหญ่ในยุคหลัง แต่หลังการดัดแปลงเป็นพุทธสถานนี้ก็พบว่าศาลพระกาฬก็เริ่มโรยรา และถูกทิ้งร้างขาดการดูแลมานาน สันนิษฐานว่าจะเกิดขึ้นช่วงก่อนเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองไปจนถึงยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น
พระยาโพธิสาลราช ในรัชกาลนี้ ในกรุงศรีอยุธยาเกิดความวุ่นวายขึ้น เจ้าไชยราชาธิราชได้ลี้ภัยมาเวียงจันทน์หลังจากที่เกิดขัดแย้งกับสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 ได้ยกทัพขึ้นมาตามจับตัวใน พ.ศ. 2076 พระเจ้าโพธิศาลราชตีทัพกรุงศรีอยุธยาแตกพ่ายไปได้ สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 เสด็จสวรรคตด้วยโรคฝีดาษในปีเดียวกันนั้น เจ้าไชยราชาธิราชจึงกลับไปเมืองสองแควและยกทัพลงไปยึดครองกรุงศรีอยุธยาได้สำเร็จ และได้ครองราชย์สมบัติต่อมา
เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง โรจนกุล) เจ้าพระยาพิษณุโลก ได้รับพระราชทานเครื่องยศดังนี้เมื่อ พ.ศ. 2302 ในสมัยที่สมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อัมรินทร์ (พระเจ้าเอกทัศ) เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากสมเด็จพระเจ้าอุทุมพร (เจ้าฟ้าดอกเดื่อ) ได้เพียง 1 ปี เกิดสงครามพระเจ้าอลองพญาอันเนื่องมาจากความขัดแย้งทางทหารระหว่างราชวงศ์คองบองของพม่ากับอาณาจักรอยุธยาสมัยราชวงศ์บ้านพลูหลวง สงครามเริ่มต้นขึ้นราวเดือนธันวาคม ฝ่ายพม่าหมายจะยกทัพมารุกรานอาณาจักรอยุธยา และนำไปสู่การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2310
ข้อวินิจฉัยการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองของสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ปฏิบัติการขั้นที่ 2 เริ่มในเดือน 12 พ.ศ. 2308 เนเมียวสีหบดีส่งทัพใหญ่เข้ามาทางเชียงใหม่ ตีได้พิชัย สวรรคโลกและสุโขทัย แต่มิได้ตามไปตีพิษณุโลก ส่วนมังมหานรธาก็ส่งทัพใหญ่มาทางทวาย แบ่งกองทัพออกไปสอง กองหนึ่งแยกไปทางนนทบุรีและธนบุรี อีกกองหนึ่งไปทางสุพรรณบุรีมาตั้งค่ายที่บ้านสีกุก ประมาณเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2309
การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ฝ่ายทัพมังมหานรธา ราว พ.ศ. 2307 มีราชการต้องปราบกบฏที่ทวาย ต่อมาโจมตีลึกเข้าไปถึงเพชรบุรี แต่ถูกขัดขวางจากทัพอยุธยาต้องยกทัพกลับ ศึกครั้งนี่อยุธยาเสียทวาย และตะนาวศรีเป็นการถาวร หลังจากที่ได้พักค้างฝนที่ทวายใน พ.ศ. 2308 พร้อมกะเกณฑ์ไพร่พลจากหงสาวดี เมาะตะมะ มะริด ทวาย และตะนาวศรี เข้าสมทบในกองทัพ จนย่างเข้าฤดูแล้ง พ.ศ. 2307 จึงได้เคลื่อนทัพเข้าสู่อาณาจักรอยุธยาตามนัดหมายในเวลาใกล้เคียงกับทัพของเนเมียวสีหบดี