mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
สตูดิโอจิบลิ สตูดิโอจิบลิได้ก่อตั้งใน ค.ศ. 1985 โดยผู้กำกับอย่างฮายาโอะ มิยาซากิ ร่วมกับผู้เป็นทั้งเพื่อนร่วมงานและพี่เลี้ยงอย่าง อิซาโอะ ทากาฮาตะ และ ผู้จัดการฝ่ายบริหารและผู้อำนวยการสร้างที่มีผลงานมายาวนานอย่าง โทชิโอะ ซูซึกิ จุดเริ่มต้นทั้งหมดต้องย้อนไปปี ค.ศ. 1984 ภาพยนตร์เรื่อง "มหาสงครามหุบเขาแห่งสายลม" ซึ่งได้รับความนิยมจากมังงะที่ตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสารอะนิเมจ (Animage) ของ โทคุมะ โชเท็น หลังจากบทดั้งเดิมถูกปฏิเสธ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการอำนวยการสร้างโดย ท็อปคราฟต์ (Topcraft) และความสำเร็จของภาพยนตร์กระตุ้นให้เกิดการรวมตัวของกลุ่มจิบลิ โทคุมะเป็นบริษัทแม่ของสตูดิโอจิบลิ และให้ลิขสิทธิ์ภาพยนตร์กับ ดิสนีย์ ในการจัดจำหน่ายทั่วโลกถึง 8 เรื่องด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็น "เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร" หรือ "สปิริเต็ดอะเวย์" ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของมิยะซะกิ "Howl's Moving Castle" นำเค้าโครงเรื่องมาจากหนังสือของนักเขียนชาวอังกฤษ ชื่อ Diana Wynne Jones ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในหลายๆ ประเทศ รวมทั้ง แคนาดา และสหรัฐอเมริกา นักประพันธ์เพลงอย่าง โจ ฮิไซชิ จะเป็นผู้แต่งเพลงประกอบให้กับภาพยนตร์ในสตูดิโอจิบลิของมิยะซะกิทุกเรื่อง
เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร อะชิตะกะและซังตามศีรษะชิชิกะมิมาทันในที่สุด จิโกะบอกว่าใกล้รุ่งเช้าแล้วร่างเมือกดำกำลังจะสลายไปไม่จำเป็นต้องคืนหัวแก่ชิชิกะมิ อะชิตะกะและซังไม่เชื่อฟังและตัดสินใจใช้มือของมนุษย์ชูหัวขึ้นคืนให้กับร่างเมืองดำที่ตามมาอย่างไม่เกรงกลัวความตายและขอให้ชิชิกะมิไปสู่สุขคติ เมือกดำถาโถมลงสู่ทั้งสองซึ่งมีรอยแผลดำที่เกิดจากการต้องคำสาปอยู่ทั่วร่างกาย ทั้งสองใช้มือคนละข้างชูศีรษะชิชิกะมิขึ้นและกอดกันไว้แน่นจนหมดสติด้วยพลังอันมหาศาลของเมือกดำที่ถาโถมใส่ ทุกสิ่งทุกอย่างเงียบลงไปชั่วขณะ ร่างเมือกดำล้มลงสู่โลหะนครและทะเลสาบหลังจากรับศีรษะคืน ทุกสิ่งเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง แผ่นดินกลับเขียวขจี คนที่เป็นโรคเรื้อน คนที่ต้องคำสาป รวมถึงอะชิตะกะ ต่างก็ได้รับการเยียวยา อะชิตะกะและซังต้องแยกจากกัน ซังยังไม่อาจให้อภัยมนุษย์และเธอตัดสินใจกลับไปอยู่กับหมาป่า อะชิตะกะตัดสินใจอยู่ที่โลหะนครซึ่งเอะโบะชิปฏิญาณตนว่าจะทำให้ดีกว่าเดิม แต่ทั้งสองสัญญาว่าจะมาพบกันอีก เรื่องราวจบลงด้วยฉากของโคะดะมะกลับคืนมาในป่าแสดงให้เห็นว่าในที่สุดชีวิตก็ได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้งมิยะซะกิใช้เวลาถึง 16 ปีในการผูกเรื่องและสร้างตัวละครของโมะโนะโนะเกะฮิเมะ โครงเรื่องและการแต่งกายที่คล้ายกันอาจพบได้ในมังงะเรื่อง The Journey of Shuna ใน ค.ศ. 1983 ของมิยะซะกิ เนื่อเรื่องและตัวละครได้เปลี่ยนแปลงอย่างมากระหว่างขั้นวางแผนสร้างภาพยนตร์ โมะโนะโนะเกะฮิเมะเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาได้หลังจากมิยะซะกิและทีมงานไปเที่ยวป่าเก่าแก่แห่งเกาะยุคุชิมะ แต่มิยะซะกิก็ยังเขียนโครงเรื่องไม่เสร็จสมบูรณ์กระทั่งได้เริ่มสร้างภาพยนตร์ไปแล้ว แผนผังโครงตอนจบเพิ่งจะเสร็จสิ้นเพียงไม่กี่เดือนก่อนวันฉายรอบปฐมทัศน์ในญี่ปุ่น
โมะโนะโนะเกะฮิเมะวาดด้วยมือเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็มีบางส่วนที่ใช้คอมพิวเตอร์ช่วยประมาณห้านาทีในภาพยนตร์ การใช้คอมพิวเตอร์ในภาพยนตร์เรื่องนี้ออกแบบมาให้เข้ากับการทำภาพยนตร์อนิเมะแบบ cell ซึ่งเป็นวิธีการดั้งเดิมในสร้างภาพยนตร์อนิเมะ นอกจากนี้อีกประมาณ 10 นาทีของภาพยนตร์ยังใช้สีดิจิตอล ซึ่งเป็นเทคนิคที่สตูดิโอจิบลิได้ใช้ในภาพยนตร์เรื่องอื่นต่อไป ส่วนที่เหลือของภาพยนตร์ใช้สีจริงทั้งสิ้น ผู้ผลิตภาพยนตร์ตกลงยินยอมใช้คอมพิวเตอร์เพื่อจะทำภาพยนตร์ให้เสร็จตามกำหนดปฐมทัศน์ในญี่ปุ่น
เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร ระหว่างทางอะชิตะกะผ่านหมู่บ้านที่ถูกซามูไรรุกราน เขาจำเป็นต้องป้องกันตัวเพราะถูกขวางทางและถูกโจมตี แขนที่ต้องคำสาปได้แสดงพลังเหนือธรรมชาติ ทำให้ลูกธนูของเขาตัดแขนขาหรือศีรษะมนุษย์ได้ เมื่อถึงเมืองถัดไปอะชิตะกะได้พบกับจิโกะนักบวชพเนจร จิโกะและอะชิตะกะค้างแรมด้วยกัน จิโกะรู้ว่าอะชิตะกะเป็นชาวเอะมิชิเพราะเห็นกวางแดง ธนูหิน และชามที่เขาใช้ เขาบอกอะชิตะกะว่าเขาอาจพบกับสิ่งที่ตามหาได้ในป่าของเทพเจ้ากวาง "ชิชิกะมิ" ในภูเขาทางตะวันตกที่เต็มไปด้วยเทพเจ้าสัตว์ป่าขนาดยักษ์ จิโกะยังบอกอีกด้วยว่าป่านั้นเป็นแดนหวงห้ามที่มนุษย์ไม่อาจรุกล้ำ
เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร อะชิตะกะเจ้าชายองค์สุดท้ายแห่งเอะมิชิต่อสู้กับปีศาจหมูป่ายักษ์ที่รุกเข้ามา เขาจำต้องยิงธนูฆ่าปีศาจเพื่อปกป้องหมู่บ้าน ระหว่างการต่อสู้เขาได้รับบาดเจ็บที่แขน มิโกะเฒ่าประจำหมู่บ้านทำนายว่าแผลที่แขนขวาต้องคำสาปและจะขยายไปทำให้ถึงแก่ชีวิตในที่สุด อะชิตะกะบอกว่ายอมรับผลที่ตามมาได้ตั้งแต่ชักคันธนูขี้นแล้ว เขาตัดสินใจเดินทางไปยังดินแดนทางตะวันตกเพื่อตามหาที่มาของหมูป่า และหาสาเหตุที่ทำให้เทพเจ้าหมูป่ากลายร่างเป็นปีศาจ ซึ่งอาจมีทางช่วยแก้ไขคำสาปได้แทนที่จะอยู่รอความตาย อะชิตะกะตัดมวยผมออกต่อหน้าที่ประชุมเป็นสัญลักษณ์ของการจากไปอย่างถาวรและตายจากสังคมที่เขาอยู่ อะชิตะกะได้รับกริชแก้วจากเด็กสาวในหมู่บ้านไว้แล้วขี่ยักกุรุกวางแดงคู่ใจของเขาออกจากหมู่บ้านไปในกลางดึก
หุบพงไพร หุบพงไพร เป็นนิยาย เรื่องที่สอง ประมวล ดาระดาษ
ว่าด้วยความดำมืดและลึกลับแห่ง หุบพงไพร ที่มีนัยยะของการเมือง สังคม การปกครอง ในสมัยหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ของชนพื้นถิ่นที่มีสภาพรองรับการปกครองของอำนาจส่วนกลาง
หุบพงไพร นำเสนอภาพเหล้านั้นผ่าน ความรัก ความหวัง ของปุถุชน รากหญ้าของแผ่นดินที่ประวัติศาสตร์อาจหลงลืมไป.
เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร ซังไม่พอใจที่อะชิตะกะเข้ามาขัดขวางและสั่งสอนเธอมิให้ต่อสู่กับมนุษย์แต่ให้มีชีวิตอยู่ต่อไป ด้วยความโกรธเธอเกือบจะฆ่าอะชิตะกะ ขณะที่เธอกำลังจะลงดาบอะชิตะกะก็พูดว่าเธอสวย ทำให้เธอตกใจและทิ้งดาบลง ในที่สุดซังตัดสินใจนำอะชิตะกะไปหาชิชิกะมิซึ่งรักษาแผลที่อกของเขาแต่มิได้ถอนคำสาป อะชิตะกะพักฟื้นอยู่ในถ้ำหมาป่าโดยมีซังดูแลเขาอย่างดี กระทั่งเขี้ยวใบไม้ป้อนให้อะชิตะกะด้วยปาก โมะโระซึ่งได้รับพิษจากบาดแผลที่เอะโบะชิยิงในการต่อสู้คราวก่อนเตือนอะชิตะกะว่า มันเป็นไปไม่ได้ที่จะนำซังออกจากเผ่าหมาป่า หากไม่มีป่าซังก็ต้องตาย ในที่สุดเมื่ออะชิตะกะหายดีเขาฝากกริชแก้วให้หมาป่านำไปมอบแก่ซัง ซึ่งเมื่อเธอได้เห็นก็รับไว้โดยไม่ลังเล
เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร อะชิตะกะกลับไปยังโลหะนครแต่พบว่าเมืองกำลังถูกโจมตีและเอะโบะชิกำลังออกไปล่าชิชิกะมิ เขาสัญญากับชาวเมืองว่าจะจำเอะโบะชิกลับมา ระหว่างทางยักกุรุถูกยิงแต่อะชิตะกะพบหมาป่าเผ่าโมะโระในซากหมูป่า จึงฝากยักกุรุไว้ที่โลหะนครและขี่หมาป่าตามไป เมื่อเขาพบเอะโบะชิก็รีบเตือนว่าเมืองกำลังถูกโจมตีแต่เธอก็ไม่ถอยกลับ โอคโคะโตะกลายร่างเป็นปีศาจใกล้สระน้ำของชิชิกะมิ ซังพยายามยับยั้งไว้แต่ไม่สำเร็จและติดอยู่ในจมูกของหมูป่ายักษ์ที่มีหนอนน่าเกลียดชอนไช ซังกำลังจะต้องคำสาปอย่างเดียวกับที่อะชิตะกะได้รับจากนะโกะ อะชิตะกะเข้าช่วยเหลือซังแต่ถูกสลัดกระเด็นตกน้ำไป โมะโระต่อสู้กับโอคโคะโตะเพื่อช่วยซังและมอบเธอให้กับอะชิตะกะ ชิชิกะมิเข้ามาเอาชีวิตของโมะโระและโอคโคะโตะไป ทั้งสองจึงสิ้นลมอย่างสงบ
เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ เจ้าหญิงอากิโกะสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกากูชูอิง และทรงศึกษาด้านประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยาญี่ปุ่น ณ วิทยาลัยเมอร์ตัน (ออกซฟอร์ด) สหราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2544-2545
เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร ซังทราบว่าพวกหมูป่าภายใต้ผู้นำคือโอคโคะโตะเทพเจ้าหมูป่ากำลังเตรียมแผนโจมตีหมู่บ้านถลุงเหล็ก ส่วนเอะโบะชิก็เตรียมการที่จำทำลายชิชิกะมิเช่นกัน มีความเชื่อกันว่าศีรษะของชิชิกะมิให้ความเป็นอมตะแก่ผู้ครอบครอง จิโกะซึ่งแท้จริงแล้วเป็นพ่อค้า-คนเก็บของป่าล่าสัตว์ ต้องการจะมอบศีรษะชิชิกะมิให้แก่พระจักรพรรดิ เพื่อให้ทรงใช้พระราชอำนาจปกป้องโลหะนครจากไดเมียวที่อยากเข้ามาช่วงชิงความมั่งคั่งในเมือง เอะโบะชิก็รู้ดีอยู่ว่าซามูไรอาจใช้โอกาสบุกยึดโลหะนครได้ในช่วงที่ออกไปล่าชิชิกะมิ แต่เธอก็ดึงดันที่จะออกไปล่าชิชิกะมิกับจิโกะ คนของจิโกะทำหลุมพรางสำหรับหมู่ป่า และยิงโอคโคะโตะด้วยลูกเหล็กพิษชนิดเดียวที่ใช้กับนะโกะ โอคโคะโตะจึงต้องเข้าป่าไปหาชิชิกะมิเพื่อหวังว่าจะได้รับการรักษา
เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ (ประสูติ 21 มกราคม ค.ศ. 2004) พระธิดาในเจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์‎ กับเจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ และพระองค์อยู่ในลำดับที่สองของการสืบการบัลลังก์นอร์เวย์ต่อจากพระบิดา ซึ่งจะได้ครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งนอร์เวย์ในอนาคต
เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร ใกล้กับภูเขาทางตะวันตกมีเมืองโลหะนคร คนในเมืองตัดไม้จากป่ามาใช้หลอมแร่เหล็กอย่างต่อเนื่อง ทำให้เกิดการต่อสู้กับสัตว์ป่าที่ต้องการปกป้องถิ่นอาศัยของตน การต่อสู้ครั้งหนึ่งมีหมาป่ายักษ์สามตัว นำโดยเทพเจ้าหมาป่าโมะโระ ลอบโจมตีชาวบ้านที่กำลังขนข้าว นอกจากหมาป่าสามตัวมีซัง เด็กหญิงที่โมะโระเลี้ยงไว้ติดตามมาด้วย ชาวเมืองเรียกเด็กหญิงนี้ว่า "เด็กหญิงหมาป่า" หรือ "โมะโนะโนะเกะฮิเมะ" (แปลว่า ปีศาจที่สร้างความรำคาญ หรือ ผีร้ายที่คอยก่อกวน) การต่อสู้ครั้งนี้ทั้งโมะโระและชาวบ้านต่างบาดเจ็บ วันต่อมาอะชิตะกะเดินทางมาถึงก็ได้พบผู้บาดเจ็บสลบอยู่สองคนในลำธาร ขณะที่เขาลากทั้งสองขึ้นจากน้ำก็เห็นซังกำลังรักษาแผลให้โมะโระ เมื่อซังหันมาอะชิตะกะจึงแนะนำตัวและถามหาชิชิกะมิ ซังและกลุ่มหมาป่ามิได้โต้ตอบและหายตัวไปอย่างรวดเร็ว อะชิตะกะนำชาวบ้านกลับคืนสู่หมู่บ้านถลุงเหล็กผ่านป่าที่เต็มไปด้วยวิญญาณต้นไม้ขนาดเล็กที่เรียกว่าโคะดะมะ ระหว่างทางเขายังได้เห็นชิชิกะมิ (เทพเจ้าแห่งชีวิตและความตาย ซึ่งเป็นกวางคิรินในเวลากลางวัน และเป็นเงาเดินได้ในเวลากลางคืน) เดินผ่านไป แผลที่ต้องคำสาปของเขาตอบสนองกับสิ่งที่เห็นอย่างรุนแรงจนเขาต้องกดแขนข้างนั้นลงในน้ำ
เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร ชาวโลหะนครต้อนรับอะชิตะกะอย่างอบอุ่น เอะโบะชิ ผู้นำของเมืองนี้เล่าว่า นะโกะหมูป่ายักษ์ที่เป็นต้นเหตุนำเขามาที่นี้เคยเป็นเทพเจ้าประจำป่าแห่งนี้ แต่เอะโบะชิยิงนะโกะทำให้คุ้มคลั่งกลายร่างเป็นปีศาจ เมื่อทราบเรื่องแขนขวาของอะชิตะกะก็มีความคลั่งแค้นจะฆ่าเอะโบะชิ เขาต้องใช้มือซ้ายระงับไว้ คนโรคเรื้อนที่เอะโบะชิชุบเลี้ยงไว้เพื่อประดิษฐ์ปืนร้องขอชีวิตของเอะโบะชิ และรับรองว่านางเป็นคนดี เป็นผู้ดูแลพวกเขามาโดยตลอดโดยมิได้รังเกียจ เอะโบะชิยังซื้อหญิงโสเภณีมาทำงานเพื่อปลดปล่อยหญิงเหล่านั้นจากซ่อง ระหว่างที่เอะโบะชิพาอะชิตะกะชมเมืองอยู่นั่นเอง ซังก็ลอบเข้ามาในเมืองเพื่อสังหารเอะโบะชิ อะชิตะกะเข้าขัดขวางโดยแสดงให้ทุกคนเห็นว่าความแค้นนี่แหละเป็นเหตุให้เขาต้องเขาสาปและใช้พลังจากแขนนั้นหยุดยั้งการต่อสู้ของทั้งสอง ทั้งสองสลบไปเพราะโดนอะชิตะกะทุบ อะชิตะกะตัดสินใจพาซังออกไปจากเมือง แม้จะถูกยิงทะลุอกอะชิตะกะก็ยังดึงดันใช้พลังจากแขนที่ต้องคำสาปเปิดประตูเมืองขี่ยักกุรุนำซังที่หมดสติออกไปยังป่าได้โดยมีหมาป่าสองตัวติดตามไป แต่ในที่สุดอะชิตะกะก็ทนพิษบาดแผลไม่ไหวร่วงลงจากหลังยักกุรุ
เจ้าหญิงชิกะโกะ เจ้าคะซุ แม้ว่าในสมัยก่อนหน้าในสมัยเอโดะเคยมีเจ้าหญิงที่เป็นพระอนุวงศ์ในพระราชวงศ์ญี่ปุ่นอภิเษกสมรสเป็นภรรยาเอกของโชกุนโทกูงาวะ เจ้าหญิงคาซุทรงเป็นเจ้าหญิงองค์แรกจากพระราชวงศ์โดยตรงที่ได้อภิเษกสมรสกับโชกุน อย่างไรก็ตามทางราชสำนักเมืองเกียวโตได้ตั้งเงื่อนไขไว้หลายประการในการอภิเษกสมรสของเจ้าหญิงคาซูโนมิยะ ได้แก่ รัฐบาลโชกุนต้องดำเนินนโยบายขับไล่ชาวตะวันตกให้ออกจากประเทศญี่ปุ่นให้หมดสิ้นภายในห้าปี เจ้าหญิงคาซุจะต้องเสด็จกลับมายังเมืองเกียวโตปีละครั้งเพื่อสักการะดวงพระวิญญาณของพระบิดาคือพระจักรพรรดินินโก และเจ้าหญิงคาซุจะทรงปฏิบัติตามขนบธรรมเนียมประเพณีของราชสำนักเมืองเกียวโตแม้ว่าจะเสด็จไปประทับที่เมืองเอโดะแล้ว พระจักรพรรดิโคเมมีพระราชโองการแต่งตั้งให้เจ้าหญิงคาซูโนมิยะเป็น"ไนชินโน" () มีฐานะเทียบเท่าพระธิดาในพระจักรพรรดิที่ประสูติแต่พระจักรพรรดินี พระราชทานนามให้แก่เจ้าหญิงคาซูโนมิยะว่า ชิกาโกะ ()
เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ พระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์‎ กับเจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ ประสูติเมื่อเวลา 9.13 นาฬิกา ของวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2004 ณ โรงพยาบาลแห่งชาติ กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์ พระองค์มีพระอนุชาร่วมพระบิดาคือ เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุส และมีพระเชษฐาต่างบิดาคือ มาริอุส บอร์ก เฮออิบี
เจ้าหญิงชิกะโกะ เจ้าคะซุ เจ้าหญิงชิกาโกะ คาซูโนมิยะ () หรือ เจ้าหญิงเซกันอิง () ทรงเป็นพระราชธิดาในพระจักรพรรดินินโก พระขนิษฐาในพระจักรพรรดิโคเม พระปิตุจฉาในพระจักรพรรดิเมจิ และทรงเป็นภริยาของโชกุน โทกูงาวะ อิเอโมจิ () โชกุนลำดับที่ 14 แห่ง รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ
เซนทิเนล ไพรม์ เซนทิเนล ไพรม์ ปรากฏตัวครั้งแรกในการ์ตูนชุดทรานส์ฟอร์มเมอร์ส ตอนที่ 65 ของมาร์เวลคอมิกส์ในฐานะของผู้นำกลุ่มออโต้บอทส์ ก่อนหน้าอ็อพติมัส ไพรม์
เซนทิเนล ไพรม์ ในภาคอะนิแมเต็ดมีลักษณะร่างกายสีน้ำเงิน รวมทั้งมีล้อรถและเกราะป้องกันสีเหลืองและสีเทาติดอยู่ในช่วงไหล่ทั้งสองข้าง เป็นหุ่นยนต์ประจำอยู่ในสังกัดของ ไซเบอร์ทรอนเอลตี้การ์ด (Cybertron Elite Guard) เซนทิเนล ไพรม์มีข้อเสียเรื่องการที่เขามักจะตัดสินใจทำการสิ่งใดนั้น ผิดพลาดในบางครั้งบางคราว
ในภาคต่อของภาพยนตร์ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส ภาคที่ 3 เซนทิเนล ไพรม์ คืออดีตนักรบที่ดีที่สุด และเคยเป็นผู้นำของกลุ่มออโต้บอทส์ ที่หายสาบสูญไปเป็นเวลานาน จากอุบัติเหตุยานบินออโต้บอทส์ถูกระดมยิงตกลงบนผิวของดวงจันทร์ของโลก เซนทิเนล ไพรม์มีความผูกพันเป็นญาติกับอ็อพติมัส ไพรม์ ซึ่งสืบทอดตำแหน่งผู้นำกลุ่มออโต้บอทส์หลังจากที่เซนทิเนล ไพรม์ หายตัวไป อาวุธของเซนทิเนล ไพรม์ ที่ปรากฏในภาพยนตร์ประกอบด้วย โล่ ปืนยิงสนิม และดาบซึ่งมีสองใบมีด สามารถพับเก็บได้ เจตนาของเซนทิเนล ไพรม์ นั้น คือการฟื้นฟูดาวบ้านเกิด นั่นคือ ไซเบอร์ทรอน ที่เสียหายจากสงครามกลางดวงดาวระหว่างกลุ่มออโต้บอทส์ และดีเซปติคอนส์ ด้วยเหตุนี้เองที่ทำให้เซนทิเนลนั้น ยอมทำได้ทุกอย่างแม้แต่การทรยศ อ็อพติมัส ไพรม์ ผู้เป็นน้องชายของเขา รวมถึงกลุ่มออโต้บอทส์ซึ่งเป็นพวกเดียวกันเอง แล้วไปร่วมมือกับกลุ่มดิเซปติคอนส์ ในช่วงสุดท้ายของการรบเซนทิเนลได้ใช้ดาบฟันที่แขนข้างขวาของอ็อพติมัส ไพรม์ สุดท้ายเซนทิเนลถูกอ็อพติมัส ไพรม์ได้ใช้ปืนของเมกะทรอนสังหารเขาสิ้นใจในทันที ผู้ให้เสียงพากย์เซนทิเนล ไพรม์ภาคภาษาไทย คือ เอกชัย พงษ์สมัย และให้เสียงภาคภาษาอังกฤษโดย ลีโอนาร์ด นิมอย (Leonard Nimoy) โดย ลีโอนาร์ด ได้เคยฝากผลงานการพากย์เสียง กัลวาทรอน ในภาพยนตร์ ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส เดอะ มูฟวี่ ในคริสต์ศักราช 1986 อีกด้วย
ปีกแห่งฝัน วันแห่งรัก ปีกแห่งฝัน วันแห่งรัก (, ) เป็นภาพยนตร์อนิเมะปี พ.ศ. 2556 แนวดราม่าและอิงประวัติศาสตร์ เป็นผลงานชิ้นสุดท้ายที่กำกับโดยฮะยะโอะ มิยะซะกิ ผู้กำกับอนิเมะระดับตำนานของญี่ปุ่น เนื่อเรื่องของอนิเมะอิงชีวประวัติของ ดร. วิศวกรผู้ออกแบบเครื่องบินของบริษัท ประจำโรงงานสาขานะโงะยะ
รายชื่อภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด ในอดีต ภาพยนตร์แนวสงคราม, เพลงและอิงประวัติศาสตร์ เป็นแนวภาพยนตร์ที่นิยมมากที่สุด แต่ในช่วงศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดเป็นต้นมา ภาพยนตร์จากภาพยนตร์ชุด กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินได้ดีที่สุด มีภาพยนตร์ห้าเรื่องจากภาพยนตร์ชุด "แฮร์รี่ พอตเตอร์" และ "มิดเดิลเอิร์ธ" ของ ปีเตอร์ แจ็กสัน ติดอันดับ ขณะที่ภาพยนตร์จากภาพยนตร์ชุด "สตาร์ วอร์ส", "จูราสสิค พาร์ค" และ "ไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน" ก็ติดอันดับเช่นกัน ภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโรก็ได้รับความนิยมสูง โดยเฉพาะ จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ที่ติดอันดับถึงหกเรื่อง ยังมี "สไปเดอร์-แมน" และ "เอ็กซ์เมน" ซึ่งเป็นสินทรัพย์ของ มาร์เวลคอมิกส์ ก็ประสบความสำเร็จเช่นกัน ขณะที่ "แบทแมน" และ "ซูเปอร์แมน" ของ ดีซีคอมิกส์ ก็ทำเงินได้ดี ถึงแม้ว่าจะเป็นภาพยนตร์ส่วนใหญ่จะเป็นการดัดแปลงจากต้นฉบับเดิมหรือภาคต่อ แต่ภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด "อวตาร" และ "ไททานิก" (ทั้งคู่กำกับโดย เจมส์ แคเมรอน) นั้นเป็นงานต้นฉบับ ภาพยนตร์แอนิเมชันก็ทำเงินได้ดีเช่นกัน โดยเฉพาะภาพยนตร์จากดิสนีย์ ได้แก่ "ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ" (เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุด), "นครสัตว์มหาสนุก" และ "เดอะไลอ้อนคิง" เช่นเดียวกับภาพยนตร์จากพิกซาร์ ได้แก่ "รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก 2", "ทอย สตอรี่ 3" และ "ฟายดิงนีโม" นอกเหนือจากนั้นก็มีภาพยนตร์แอนิเมชันจากภาพยนตร์ชุด "มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด", "เชร็ค" และ "ไอซ์ เอจ" ด้วย
ภาพยนตร์ไทย เป็นอีกประเภทของภาพยนตร์ไทย ภาพยนตร์เรื่อง"สุริโยไท" ภาพยนตร์ที่ใช้ทุนสร้างสูงถึง 400 ล้านบาท ใช้เวลาการถ่ายทำ 2 ปี เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ ที่เสนอเรื่องราวของประเทศไทยสมัยอยุธยา ช่วง พ.ศ. 2069 – 2092
ภาพยนตร์เรื่อง "บางระจัน" เรื่องราวเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2308 ณ หมู่บ้านบางระจัน กำกับภาพยนตร์โดย ธนิตย์ จิตนุกูล ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้สูงสุดในปี พ.ศ. 2543
แซลลี ฟิลด์ ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ฟิลด์ปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่อง รวมไปถึงภาพยนตร์เรื่อง "เราจะไม่พรากจากกัน" (1991) และ "คุณนายเด๊าท์ไฟร์ พี่เลี้ยงหัวใจหนุงหนิง" (1993) ที่แสดงนำร่วมกับโรบิน วิลเลียมส์ ก่อนที่จะได้เข้าชิงรางวัลแบฟตาเป็นครั้งแรกในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "ฟอร์เรสท์ กัมพ์ อัจฉริยะปัญญานิ่ม" (1994) ในต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 เธอยังมีบทบาทในภาพยนตร์โทรทัศน์แนวการแพทย์เรื่อง "อีอาร์" ของทางช่องเอ็นบีซี ซึ่งทำให้เธอชนะรางวัลไพรม์ไทม์เอ็มมีอะวอดส์ในสาขานักแสดงรับเชิญหญิงยอดเยี่ยม ประเภทซีรี่ส์ดรามา ประจำปี ค.ศ. 2001 ในช่วงปี ค.ศ. 2006 ถึง 2011 เธอได้รับบทเป็นนอรา วอล์กเกอร์ ตัวละครนำในภาพยนตร์โทรทัศน์ทางช่องเอบีซีเรื่อง "บ้านแห่งรัก สายใยนิรันดร์" ที่ทำให้เธอชนะไพรม์ไทม์เอ็มมีอะวอดส์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมประเภทซีรี่ส์ดรามาเป็นครั้งแรก ต่อมาฟิลด์ได้แสดงเป็นแมรี ท็อดด์ ลินคอล์นในภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์เรื่อง "ลินคอล์น" (2012) จากการแสดงเรื่องนี้ ทำให้เธอถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมอีกด้วย เธอยังเคยรับบทเป็นเมย์ ปาร์คเกอร์ในภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรเรื่อง "ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน" (2012) และภาคต่อ "" (2014) ในปี ค.ศ. 2015 เธอแสดงร่วมกับแมกซ์ กรีนฟีลด์ในภาพยนตร์รักตลกเรื่อง "สวัสดี ชื่อของฉันคือ ดอริส"
จิตวิญญาณธรรมศาสตร์ คำว่า จิตวิญญาณธรรมศาสตร์ เป็นคำที่นิยมใช้ติดปากในการกล่าวถึงเหตุการณ์ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แม้จะยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่า คำว่า “จิตวิญญาณธรรมศาสตร์” นั้นกำเนิดเริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อใด แต่การหยิบยกคำนี้มาใช้ และการถกเถียงถึงนิยามความหมายของคำ ๆ นี้นั้น เข้มข้นเป็นอย่างมากในช่วงปี พ.ศ. 2544 เมื่อฝ่ายบริหารมหาวิทยาลัยประกาศเดินหน้าแผนการย้ายการเรียนการสอนระดับปริญญาตรีทั้งหมด (ยกเว้นโครงการพิเศษบางโครงการ) ไปที่ศูนย์รังสิต ทำให้เกิดปฏิกิริยาต่าง ๆ จากทั้งประชาคมธรรมศาสตร์ และบุคคลผู้สนใจทั่วไป โดยประชาคมธรรมศาสตร์จำนวนหนึ่งซึ่งไม่เห็นด้วยกับการย้าย ซึ่งนำโดย ​นายชาญวิทย์​ ​เกษตรศิริ​ ​อาจารย์ภาควิชาประวัติศาสตร์ และอดีต​ผู้​บริหารมหาวิทยาลัย ได้ยกคำนี้มาเป็นคำขวัญในการต่อสู้ และอ้างว่าการย้ายปริญญาตรีออกไปจากท่าพระจันทร์นั้น จะทำให้จิตวิญญาณธรรมศาสตร์นั้นสูญหายไป เนื่องจากทางกลุ่มเห็นว่าสิ่งนี้ผูกพันเป็นอย่างมากกับท่าพระจันทร์
การนำจิตวิญญาณธรรมศาสตร์มาเป็นข้ออ้างนี้ ก่อให้เกิดการโต้เถียงเรื่องนิยามความหมายและการดำรงอยู่ของ “จิตวิญญาณธรรมศาสตร์” ในวงกว้าง ทั้งจากบุคคลที่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยโดยตรง และบุคคลที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัย
โดยบางกลุ่มก็เห็นว่าจิตวิญญาณนี้อาจจะไม่ได้ดำรงอยู่อีกต่อไปแล้วก็ได้ หากจะมองมันในนิยามเดิม ๆ ส่วนบางกลุ่มก็เห็นว่ายังมีอยู่ แต่อาจจะไม่ได้ยึดโยงอยู่เฉพาะกับธรรมศาสตร์ท่าพระจันทร์แต่เพียงอย่างเดียว
เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร ดวงจันทร์เริ่มแจ่มชัดขึ้นบนท้องฟ้า ชิชิกะมิกลายร่างจากกวางเป็นเงาเดินได้ในยามกลางคืน อะชิตะกะพยายามยับยั้งเอะโบะชิด้วยการปาดาบไปปักที่ปืนของเอะโบะชิ เธอก็ยังสามารถใช้ปืนยิงตัดหัวชิชิกะมิที่กำลังแปลงร่างได้ จิโกะรีบนำหัวใส่หม้อเหล็กปิดฝาแล้วให้คนหามวิ่งหนีออกไปอย่างรวดเร็ว ระหว่างนี้หัวของโมะโระคืนชีพมาชั่วคราวกัดแขนของเอะโบะชิขาดไป ร่างที่ไร้หัวของชิชิกะมิกลายเป็นเทพเจ้าแห่งความตายที่ไร้ใจ ซึ่งเป็นเมือกสีดำที่แผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว เมือกนี้ทำลายทุกสิ่งที่มันสัมผัส ชาวบ้านต้องทิ้งโลหะนครไปหลบอยู่ในทะเลสาบเพราะเมือกดำนี้ได้ทำลายเมืองลงขณะที่ตามหาหัวของตัวเอง อะชิตะกะช่วยทำแผลให้เอะโบะชิและให้ชาวเมืองพาเธอกลับไป และขอให้ซังช่วยเขา ซังเสียใจและโกรธที่ป่าและชิชิกะมิถูกทำลาย เธอเห็นว่าอะชิตะกะอยู่ฝ่ายตรงข้ามและใช้กริชแก้วที่เขามอบให้ปักอกอะชิตะกะ แต่อะชิตะกะไม่เป็นไรเพราะกริชนั้นปักโดนแผลต้องคำสาปที่ลามถึงอกของเขาแล้ว อะชิตะกะกอดซังและขอให้เธอร่วมมือ
เจ้าหญิงชิกะโกะ เจ้าคะซุ เจ้าหญิงคาซูโนมิยะประสูติเมื่อค.ศ. 1846 ที่นครหลวงเกียวโต ทรงเป็นพระธิดาของพระจักรพรรดินินโก กับพระสนมคือนางฮาชิโมโตะ สึเนโกะ () พระบิดาคือพระจักรพรรดินินโกเสด็จสวรรคตก่อนที่เจ้าหญิงชิกาโกะจะประสูติเพียงหนึ่งเดือน หลังจากที่ให้กำเนิดเจ้าหญิงชิกาโกะแล้วพระสนมฮาชิโมโตะ สึเนโกะ พระมารดาจึงได้ปลงผมบวชเป็นชีได้รับชื่อว่า คังเงียว-อิง () เมื่อเจ้าหญิงมีพระชนมายุได้ห้าวัน พระเชษฐาคือพระจักรพรรดิโคเมโปรดฯให้เจ้าหญิงขึ้นทรงกรม พระนามกรมว่า คาซูโนะมิยะ () ในค.ศ. 1851 เมื่อพระชนมายุได้ห้าพรรษา เจ้าหญิงคาซูโนะมิยะทรงได้รับการหมั้นหมายกับเจ้าชายอาริซูกาวะ ทารูฮิโตะ ()
อะเลคซันดร์ เนฟสกี (ภาพยนตร์) อะเลคซันดร์ เนฟสกี () เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์จากสหภาพโซเวียต กำกับโดย เซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์ ภาพยนตร์แสดงถึงความพยายามบุกเมืองนอฟโกรอดในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยอัศวินทิวทอนิกของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แต่พ่ายแพ้ต่อกองทัพของเจ้าชายอะเลคซันดร์ ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ อะเลคซันดร์ เนฟสกี
เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุสแห่งนอร์เวย์ เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุสแห่งนอร์เวย์ (ประสูติ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2005) พระโอรสในเจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์‎ กับเจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ และพระองค์อยู่ในลำดับที่สามของการสืบการบัลลังก์นอร์เวย์ต่อจากพระภคินี คือ เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดรา
กินทามะ เมื่อจบการออกอากาศแอนิเมชั่นชุด "โยรินุกิ กินทามะ-ซัง" ในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2554 แล้ว ในสัปดาห์ถัดมา ซึ่งตรงกับวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2554 สถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียวจึงเริ่มการแพร่ภาพแอนิเมชั่นเรื่องกินทามะชุดใหม่ ภายใต้ชื่อ กินทามะ ( มีการเพิ่มเครื่องหมายอะพอสทรอฟีไว้หลังชื่อ) ซึ่งเป็นแอนิเมชั่นเรื่องกินทามะชุดล่าสุดที่กำลังออกอากาศในขณะนี้ ทีมงานในการผลิตยังคงใช้ทีมงานชุดเดียวกันกับใน 4 ภาคก่อนหน้า โดยมีโยอิจิ ฟูจิตะ เป็นผู้กำกับรายการ สำหรับดีวีดีชุดแรกจากแอนิเมชั่นชุดนี้จะเริ่มจัดจัดจำหน่ายในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
บางระจัน 2 (ภาพยนตร์) บางระจัน 2 เป็นภาพยนตร์ไทยอิงประวัติศาสตร์ ภาคต่อเนื่องจาก บางระจัน กำกับภาพยนตร์โดย ธนิตย์ จิตนุกูล เข้าฉายวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2553 จัดจำหน่ายโดย พระนครฟิลม์
พิพิธบางลำพู ผู้เข้าชมจะได้เรียนรู้วิถีชีวิตภายนอกประตูเมืองของผู้คนในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นผ่านการจัดแสดงที่น่าสนใจ เช่น การจัดแสดงแอนิเมชั่นเรื่องการติดต่อค้าขายกับต่างชาติโดยมองผ่านช่องกำแพงจำลอง เป็นต้น
เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ ในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2010 เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดรา ได้เข้าร่วมในงานอภิเษกสมรสของเจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดนซึ่งเป็นพระมารดาอุปถัมภ์ ในงานพิธีอภิเษกสมรสนั้นพระองค์ได้เข้าร่วมเป็นเพื่อนเจ้าสาว
เสียงเพรียกจากพงไพร เมื่อได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1903 “"เสียงเพรียกจากพงไพร"” ก็กลายเป็นหนังสือที่อ่านกันมากที่สุดของลอนดอน และถือกันว่าเป็นงานชิ้นเอกในสมัยการเขียนในช่วงแรกของลอนดอน การที่ตัวเอกของเรื่องเป็นสุนัขทำให้บางครั้ง “"เสียงเพรียกจากพงไพร"” ได้รับการจัดอยู่ในประเภทวรรณกรรมสำหรับเยาวชน แต่อันที่จริงแล้วเป็นหนังสือเล่มนี้มีเนื้อหาที่เป็นเรื่องที่เป็นเรื่องเครียด (dark in tone) และฉากที่เกิดขึ้นหลายฉากก็เป็นฉากที่เต็มไปด้วยความรุนแรงและทารุณ
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก ท้ายที่สุด เจ้าหญิงคริสตินาก็ทรงเจรจาประนีประนอมกับนิโคลัสแห่งวอเดอมอนต์ พระอนุชาของอดีตพระสวามี เพื่อที่จะได้รับอนุญาตให้พบกับพระโอรสอีกครั้ง การพบปะพระโอรสได้เกิดขึ้นที่ชายแดนหมู่บ้านมาร์คออิง ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1558 เจ้าหญิงทรงได้รับเชิญให้เข้าร่วมพิธีเสกสมรสของดยุกนิโคลัสในปี ค.ศ. 1559 แต่เจ้าหญิงปฏิเสธที่จะเข้าร่วมเนื่องจากทรงอยู่ในช่วงไว้ทุกข์ให้แก่พระปิตุจฉาและพระมารดาอุปถัมภ์คือ สมเด็จพระพันปีหลวงแมรีแห่งฮังการี และเนื่องจากทรงได้รับการมอบหมายหน้าที่ให้เป็นประธานในการประชุมสันติภาพระหว่างฝรั่งเศสและสเปน
บางระจัน (ภาพยนตร์) บางระจัน () ภาพยนตร์ไทยอิงประวัติศาสตร์ ผลงานลำดับที่ 10 ของ ธนิตย์ จิตนุกูล เข้าฉายเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ความยาว 127 นาที
Hols: Prince of the Sun ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการพิจารณาให้เป็นหลักเขตแดนในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์อนิเมะ เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่แหวกจากกลิ่นอายความเป็น ดิสนีย์ ของโตเอ แอนิเมชันตั้งแต่สร้างภาพยนตร์มา ภาพยนตร์ผลิตโดยกลุ่มอนิเมะเตอร์ผู้ซึ่งผูกพันกับโตเอและการเคลื่อนไหวประท้วงของเหล่านักศึกษาในช่วง 1960s ซึ่งยังผลให้ ภาพยนตร์ประกอบไปด้วยหลายสิ่งหลายอย่างที่อ้างอิงจากการเคลื่อนไหว เช่นเดียวกันกับอาร์ตเวิร์กและเพลงประกอบที่ได้รับแรงบันดาลใจทางสังคม
เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุสแห่งนอร์เวย์ เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุส พระโอรสในเจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์‎ กับเจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ ประสูติเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2005 ณ โรงพยาบาลแห่งชาติ กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์ พระองค์มีพระภคินีร่วมพระบิดาคือ เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดรา และมีพระเชษฐาต่างบิดาคือ มาริอุส บอร์ก เฮออิบี
ฮายาโอะ มิยาซากิ ภาพยนตร์เรื่องถัดมาของมิยาซากิคือ "พอร์โค รอสโซ" " (Porco Rosso) " เรื่องราวของนักบินในยุคสงครามในยุโรป หลังจากที่ถูกสาปให้เป็นหมู พอร์โคได้กลายมาเป็นนักล่าโจรสลัด เนื้อเรื่องค่อนข้างต่างออกไปจากภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ของเขา กล่าวคือ มิยาซากิยอมรับว่า "พอร์โค รอสโซ" คือ "หนังส่วนตัว" ของเขา ซึ่งสะท้อนถึง 2 สิ่งในความเป็นตัวมิยาซากิเองนั่นคือ ความหลงใหลในเครื่องบินโบราณ กับ หมู (มิยาซากิชอบวาดภาพล้อตนเองเป็นหมูเหมือนตัวเอกของหนัง พอร์โค รอสโซ) ความแตกต่างของเรื่องนี้จากเรื่องอื่น ๆ ก็คือตัวละครเอกไม่ได้เป็นเด็กผู้หญิงรวมถึงตัวหนังเองไม่น่าจะจัดประเภทให้เป็นภาพยนตร์สำหรับเด็กได้ เมื่อ พอร์โค รอสโซออกฉายประสบความสำเร็จเหนือความคาดหมายของตัวเขาเองด้วย ต่อมาปี ค.ศ. 1997 มิยาซากิกำกับเรื่อง "เจ้าหญิงโมะโนะโนะเกะ" " (Princess Mononoke) " ภาพยนตร์ย้อนยุคที่ฉีกแนวไปใช้ ในยุคมุโระมะจิ ยุคญี่ปุ่นโบราณ เป็นฉากหลังซึ่งต่างไปจากภาพยนตร์แอนิเมชันญี่ปุ่น ส่วนใหญ่ที่นิยมให้ท้องเรื่องอยู่ในโลกอนาคต "เจ้าหญิงโมะโนะโนะเกะ"ประสบความสำเร็จอย่างมากทั้งคำชมเชยและรายได้ รวมถึงกลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นในขณะนั้น (ภายหลัง "ไททานิค" ได้ขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งแทน) และส่งผลให้ชื่อของมิยาซากิกลายเป็นที่รู้จักมากขึ้นในนานาประเทศ
อี กวัง-ซู เขาได้เปิดเผยต่อสาธารณชนว่าเขาอยากจะเล่นเป็นนักสู้ในทีวีหรือภาพยนตร์และเขาสมปรารถนาของเขาเมื่อเขาได้รับบทเป็นเจ้าชายอิมเฮ (พี่ชายที่ชั่วร้ายกับกษัตริย์กวางแฮ) ในละครอิงประวัติศาสตร์ Goddess of Fire ปี 2013 ในขณะที่ถ่ายทำ เขาเข้าร่วมในแคมเปญการอนุรักษ์พลังงานควบคู่ไปกับนักแสดงหญิง คิมยูบิน
เสียงเพรียกจากพงไพร เสียงเพรียกจากพงไพร () เป็นนวนิยายที่เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกันแจ็ค ลอนดอน ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1903 โครงเรื่องของ “"เสียงเพรียกจากพงไพร"” เป็นเรื่องเกี่ยวกับสุนัขที่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีอย่างสุนัขบ้านชื่อ “บัค” ที่สัญชาตญาณป่าได้รับกระตุ้นขึ้นหลังจากเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นที่ทำให้ “บัค” กลายเป็นสุนัขลากเลื่อนในยูคอนระหว่างสมัยการตื่นทองคลอนไดค์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ทำให้มีการซื้อขายสุนัขลากเลื่อนกันด้วยราคาสูง
อเมเนโมเพต (พระราชธิดาในทุตโมสที่สี่) พระองค์สิ้นพระชนม์ในระหว่างรัชสมัยของฟาโรห์อเมนโฮเตปที่สาม ต่อมามัมมี่ของพระองค์ถูกฝังอยู่ใน Sheikh Abd el-Qurna พร้อมกับเจ้าหญิงอีกหลายพระองค์ เช่น เจ้าหญิงเธียอา และ เจ้าหญิงเพเตปิฮู และมีพระศพพระนัดดาของพระองค์ เจ้าหญิงเนเบตเธียอา และ เจ้าหญิงทาทาอู, เฮนูตินู, เมริทพทาห์, ซิตฮอริ และ วิไอย์ หลุมฝังศพถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2400
ทะลุวิญญาณ เมแกน หญิงสาววัยรุ่น มีความรู้สึกผิดในใจตลอดเวลา ตั้งแต่ โซฟี น้องสาวฝาแฝดของเธอ ฆ่าตัวตายไปโดยไม่ทราบสาเหตุเมื่อ 6 เดือนก่อน ซึ่งเมแกน โทษตัวเองอยู่เสมอว่า เป็นความผิดของตัวเธอเอง 19 มิถุนายน เธอได้ไปเที่ยวฉลองปิดเทอมฤดูร้อน ก่อนที่จะเข้ามหาวิทยาลัยกับกลุ่มเพื่อน ๆ คือ โซอี้, มาร์ค, อลิเซีย และคริสเตียน ซึ่งเคยเป็นแฟนกับโซฟีมาก่อน ยังบ้านพักของพ่อแม่เธอที่หลุยเซียนา ซึ่งห่างไกลความวุ่นวายของเมืองใหญ่ ที่นั่น ทั้งหมดได้พบกับ นิค หนุ่มวัยไล่เลี่ยกับพวกเขาในร้านขายของ นิคเป็นคนท้องถิ่นและมีความรู้เกี่ยวกับไสยศาสตร์ของลัทธิวูดู ซึ่งเป็นสิ่งที่คนท้องถิ่นนี้เชื่อถือ ขณะที่อยู่ในบ้าน เมแกนได้พบกับปรากฏการณ์แปลก ๆ เช่น โคลนไหลออกจากก็อกน้ำ หรือ ไฟหน้ารถที่ติดได้เอง เมแกนเชื่อว่า นั่นคือสิ่งที่โซฟีพยายามสื่อสารกับเธอ ขณะเดียวกัน เลียวนาร์ด ซึ่งเป็นชายวัยกลางคนท้องถิ่นท่าทางแปลก ๆ ทั้งหมดไม่ไว้ใจเลียวนาร์ด ขณะที่นิคบอกกับเมแกนว่า เมื่อถึงวันตะวันอ้อมข้าวฤดูร้อน (21 มิถุนายน) คนตายจะสามารถสื่อสารกับคนที่มีชีวิตอยู่ได้ ซึ่งก็เหลือเพียงวันเดียวเท่านั้น"Solstice" เป็นภาพยนตร์สยองขวัญวัยรุ่นเหนือธรรมชาติ ที่ดัดแปลงมาจากภาพยนตร์แนวเดียวกันนี้สัญชาติเดนมาร์กเรื่อง "Midsommer" ในปี ค.ศ. 2003 ซึ่งในเรื่องนี้ บทภาพยนตร์และกำกับภาพยนตร์โดย แดเนียล ไมริก ผู้กำกับฯที่สร้างชื่อมาจากภาพยนตร์สยองขวัญทุนต่ำเรื่อง "The Blair Witch Project" ในปี ค.ศ. 1998 โดยได้นักแสดงวัยรุ่นชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงหลายคนร่วมแสดง
สหรัฐ ผู้กำกับ ดี. ดับเบิลยู. กริฟฟิท ผู้ผลิตภาพยนตร์อันดับหนึ่งของสหรัฐระหว่างยุคภาพยนตร์เงียบ เป็นศูนย์กลางการพัฒนาของไวยากรณ์ภาพยนตร์ และผู้ผลิต/ผู้ประกอบการ วอลต์ ดิสนีย์เป็นผู้นำทั้งในภาพยนตร์แอนิเมชันและการขายภาพยนตร์ ผู้กำกับอย่างจอห์น ฟอร์ดขัดเกลาภาพของอเมริกันโอลด์เวสต์และประวัติศาสตร์ และเช่นเดียวกับผู้อื่นอย่างจอห์น ฮิวสตันขยายโอกาสของภาพยนตร์ด้วยการถ่ายทำสถานี โดยมีอิทธิพลอย่างมากต่อผู้กำกับสมัยหลัง อุตสาหกรรมภาพยนตร์มีปีทอง เรียกกันทั่วไปว่า "ยุคทองของฮอลลีวูด" ตั้งแต่สมัยเสียงตอนต้นถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 โดยมีนักแสดงอย่างจอห์น เวย์นและมาริลิน มอนโรกลายเป็นบุคคลสัญรูป ในคริสต์ทศวรรษ 1970 ผู้กำกับภาพยนตร์อย่างมาร์ติน สกอร์เซซี, ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา และรอเบิร์ต แอลท์แมนเป็นส่วนสำคัญในสิ่งที่ต่อมาเรียก "ฮอลลีวูดใหม่" หรือ "ฮอลลีวูดเรอเนซองส์" ภาพยนตร์อาจหาญซึ่งได้รับอิทธิพลจากภาพสัจนิยมของฝรั่งเศสและอิตาลีของสมัยหลังสงคราม นับแต่นั้น ผู้กำกับอย่างสตีเฟน สปีลเบิร์ก, จอร์จ ลูคัสและเจมส์ แคเมรอนได้รับชื่อเสียงจากภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์ ซึ่งมีลักษณะค่าถ่ายทำสูง และได้รับรายได้สูงในบ็อกซ์ออฟฟิศตอบแทน โดยภาพยนตร์ "อวตาร" ของแคเมรอน (2009) ได้รับรายได้กว่า 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เมลิสซา แม็กคาร์ธี เมลิสซา แอน แม็กคาร์ธี (; เกิด 26 สิงหาคม ค.ศ. 1970) เป็นนักแสดง นักเขียนและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง "ไบรด์สเมดส์ (Bridesmaids)" ในบทเมแกน ไพรซ ซึ่งเธอถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเป็นจำนวนมาก รวมถึงการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ และเธอมีผลงานอื่น ๆ อีกมากมาย เช่น "This Is 40", "Identity Thief" และ "The Hangover Part III" เป็นต้น จากรายได้ 23 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นิตยสาร"ฟอบส์" จัดอันดับให้เธอเป็น "นักแสดงหญิงที่มีรายได้สูงสุด" อันดับที่ 3 ประจำปี 2015 ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 เธอถูกจารึกในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม
เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ ในปี ค.ศ. 1990 ได้มีการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลให้สิทธิแก่ราชบุตรองค์แรกและให้ฝ่ายในสามารถครองราชสมบัติได้ ดังนั้นเจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราจึงมีสิทธิในการสืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากพระบิดา คือ เจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์‎ แต่กฎมนเทียรบาลดังกล่าวไม่มีผลย้อนหลัง จึงทำให้เจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอ พระเชษฐภคินีของมกุฎราชกุมารอยู่ในลำดับที่ 4 ของการสืบราชบัลลังก์
Matrix of Leadership ในภาพยนตร์เรื่อง ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส อภิมหาสงครามแค้น ก็ได้มีการนำเอาเรื่องราวของ แมททริกซ์แห่งจิตพลังผู้นำ ไว้ในภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วย กล่าวคือ เหล่าไพรม์ซึ่งเป็นต้นตระกูลของ อ็อพติมัส ไพรม์ ได้ตั้งกฏขึ้นเอาไว้ข้อหนึ่งคือ ห้ามทำลายดวงดาวที่มีสิ่งมีชีวิต จนกระทั่งมีหนึ่งในเจ็ดคิดแหกกฏข้อนี้ นั่นคือ เดอะฟอลเลน เขาคิดแหกกฏเพราะ รังเกียจเผ่าพันธุ์มนุษย์ เดอะฟอลเลนจึงคิดจะล้างเผ่าพันธุ์โดยการเปิดเครื่องมหาจักรกล ทางเดียวที่จะปลุกมันให้เปิดคือใช้กุญแจในตำนานคือแมททริกซ์แห่งจิตพลังผู้นำนี้เอง จนเกิดสงครามแย่งชิงขุมพลังแมททริกซ์ขึ้นมา เหล่าไพรม์จึงจำต้องขโมยแมททริกซ์ไปซ่อนไว้ให้พ้นจากเดอะ ฟอลเลน ทำให้เกิดการเสียสละครั้งยิ่งใหญ่คือ เหล่าไพรม์ได้สละชีวิตเพื่อซ่อนรักษาแมททริกซ์ในสุสานที่ผนึกซากจากร่างของพวกเขา สุสานที่ไม่เคยมีใครค้นหาพบ
เสียงเพรียกจากพงไพร “"เสียงเพรียกจากพงไพร"” ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้งๆ แรกในปี ค.ศ. 1972 สำหรับโทรทัศน์ และต่อมาในปี ค.ศ. 1993 และ ค.ศ. 1997 ในชื่อว่า “"The Call of the Wild: Dog of the Yukon"” แหล่งข้อมูล
เชร็ค สุขสันต์ นิรันดร "พุซ อิน บู๊ทส์" เป็นภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชัน ที่ได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2011 ซึ่งภาพยนตร์ได้อิงตัวละคร พุซ อิน บู๊ท ที่ได้ออกผจญภัยไปพร้อมกับ คิตตี้ ซอฟท์พอว์ และ ฮัมป์ตี้ ดัมป์ตี้ เจ้าปัญญา ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เกดิขึ้นก่อนที่เขาจะปรากฏตัวครั้งแรกใน "เชร็ค 2"
ผ่าวิกฤต เที่ยวบินระทึก "ผ่าวิกฤต เที่ยวบินระทึก" ได้รับคำวิจารณ์ส่วนใหญ่ในเชิงบวก ภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับคะแนนเห็นชอบที่ 77 เปอร์เซ็นต์ โดยอิงจากนักวิจารณ์ 168 คนในเว็บไซต์รอทเทนโทเมโท เว็บไซต์ดังกล่าวมีมติเป็นเอกฉันท์คือ "โรเบิร์ต เซเม็กคิส ได้สร้างชัยชนะด้วยการหวนกลับมาทำภาพยนตร์ไลฟ์แอ็คชั่นเรื่อง "ผ่าวิกฤต เที่ยวบินระทึก" การศึกษาตัวละครเป็นสิ่งที่เร้าใจและน่าขบคิดด้วยการแสดงที่น่าสนใจจากเดนเซล วอชิงตัน" ส่วนเว็บไซต์เมตาคริติกให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ที่คะแนนเฉลี่ย 76 เปอร์เซ็นต์ โดยอิงจากความเห็นของนักวิจารณ์ 36 คน
บุดดะ มังงะชุด "บุดดะ" ของเทะซึกะ โอซะมุ แบ่งเนื้อหาออกเป็น 14 เล่ม ปัจจุบันได้แปลออกเป็นภาษาอังกฤษทุกตอนแล้ว โดยจัดแบ่งเนื้อหาใหม่เป็น 8 เล่ม ซึ่งแต่ละเล่มจะมีการตั้งชื่อเฉพาะกำกับด้วย ดังรายชื่อต่อไปนี้ในชมพูทวีปสมัยโบราณ ผู้คนจำนวนมากต้องทนทุกข์เวทนาจากภัยแล้ง ความอดอยาก ภัยสงคราม และความอยุติธรรมในระบบวรรณะของศาสนาพราหมณ์ หลายชีวิตที่ร้อยเรียงเข้าด้วยกันจากจิตอันเป็นทุกข์ ได้ถูกชักจูงให้มาพบกันด้วยการประสูติของเจ้าชายสิทธัตถะ ผู้เดินทางสู่แสวงหาทางจิตวิญญาณจนสามารถตรัสรู้เป็น "พุทธะ" หรือ "ผู้รู้แจ้ง" และได้เพียรนำมาซึ่งการฟื้นฟูจิตใจของมหาชนในท่ามกลางยุคสมัยแห่งความสิ้นหวัง
โบราณสถานและแหล่งประวัติศาสตร์ในแคซ็อง โบราณสถานและแหล่งประวัติศาสตร์ในแคซ็อง (; ฮันจา: 開城歷史遺蹟地區) แหล่งมรดกนี้ตั้งอยู่ที่เมืองแคซ็องทางใต้ของประเทศ ประกอบด้วยองค์ประกอบ 12 ส่วน ซึ่งเป็นหลักฐานของประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของราชวงศ์โครยอ ตั้งแต่คริสตศตวรรษที่ 10 ถึง 14 (พุทธศตวรรษที่ 15–19) การวางผังเมืองของนครหลวงแคซ็อง พระราชวัง สถาบัน และสุสาน ปราการและประตูเมืองเป็นตัวแทนของคุณค่าทางการเมือง วัฒนธรรม ปรัชญา และจิตวิญญาณของยุคสมัยทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญในภูมิภาคนี้ โบราณสถานที่ได้รับการขึ้นบัญชียังได้รวมถึงหอสังเกตการณ์เทหวัตถุและอุกกาบาต โรงเรียน 2 แห่ง (รวมถึงแห่งที่อุทิศให้กับการให้การศึกษากับข้าราชการ) และแผ่นป้ายจารึก แหล่งนี้พิสูจน์ถึงการเปลี่ยนผ่านจากพุทธศาสนามาเป็นลัทธิขงจื๊อใหม่ในเอเชียตะวันออก และการผสมผสานคุณค่าทางวัฒนธรรม จิตวิญญาณ และการเมืองของรัฐที่มีอยู่ก่อนการรวมประเทศเกาหลีภายใต้ราชวงศ์โคริยอ การผสมผสานของแนวคิดทางพุทธศาสนา ลัทธิขงจื๊อ ลัทธิเต๋าและหลักฮวงจุ้ย ปรากฏอยู่ในการวางผังของพื้นที่ และสถาปัตยกรรมของสิ่งก่อสร้าง
ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ หรือ โฟรเซน () เป็นภาพยนตร์เพลงแนวแฟนตาซี-คอเมดีประเภทคอมพิวเตอร์แอนิเมชันสามมิติในปี พ.ศ. 2556 อำนวยการสร้างโดยวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์และจัดจำหน่ายโดยวอลท์ ดิสนีย์ พิคเจอร์ส. ภาพยนตร์เรื่องนี้ซึ่งได้แรงบันดาลใจจากเรื่องเล่าเรื่องราชินีหิมะของฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน นับเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันลำดับที่ห้าสิบสามของภาพยนตร์ในชุดแอนิเมชันคลาสสิกของวอลท์ดิสนีย์ โดยเล่าเรื่องเจ้าหญิงผู้กล้าที่ผจญภัยไปกับคนขายน้ำแข็ง กวางเรนเดียร์ และมนุษย์หิมะผู้อับโชค เพื่อค้นหาพี่สาวที่ห่างเหินซึ่งมีพลังน้ำแข็งที่ทำให้อาณาจักรตกอยู่ภายใต้ฤดูหนาวชั่วนิรันดร์โดยไม่ได้ตั้งใจ
ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส สมัยทางประวัติศาสตร์ระหว่างการเขียนภาพเป็นสมัยของความไม่สงบทางการเมืองที่รือเบินส์ต้องพยายามเลี่ยงการแสดงการหมิ่นพระบรมราชานุภาพของสถาบันพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสในขณะนั้น รือเบินส์จึงหันไปใช้อุปมานิทัศน์จากตำนานเทพ, บุคลาธิษฐานของคุณธรรมและศาสนา และอุปมัยทางศาสนาในการพรางเหตุการณ์ที่ตามความเป็นจริงแล้วเป็นเหตุการณ์ที่ค่อนข้างเป็นพื้น ๆ , กำกวม และ หลีกเลี่ยงสิ่งใดที่ยิ่งใหญ่ที่แสดงความเป็นวีรสตรี แนวการแสดง "ความเป็นจริงทางประวัติศาสตร์" โดยวิธีที่ว่านี้ของรือเบินส์จึงเป็นการเลือกแสดง หรือยิ่งไปกว่านั้นคือไม่เที่ยงตรงต่อความเป็นจริง แต่รือเบินส์ไม่ใช่นักประวัติศาสตร์หรือถ้าในสมัยปัจจุบันก็จะเรียกว่าไม่ใช่ "นักข่าว" ผู้ที่จะต้องมีความรับผิดชอบต่อการพยายามเสนอความเป็นจริงที่เป็นกลาง "ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส" จึงไม่ใช่การรายงานข่าวหรือการบันทึกประวัติศาสตร์แต่เป็นงาน "แปรความเป็นจริงเชิงอรรถรส" (poetic transformation)
จิตวิทยาเชิงบวก มีคนหลายคนที่เรียกตนเองว่าเชื่อคำสอนทั้งทางศาสนาและทางจิตวิญญาณ แต่ความเชื่อทางจิตวิญญาณเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของศาสนา
คือ "ความเชื่อทางจิตวิญญาณ (spirituality)" ตามการศึกษาทางจิตวิทยาเชิงบวก นิยามได้ว่าเป็น "การสืบหาสิ่งที่ควรเคารพ/สิ่งศักดิ์สิทธิ์"
สิ่งศักดิ์สิทธิ์อาจจะเกี่ยวข้องกับพระเจ้า เกี่ยวกับชีวิต หรือเรื่องอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับการมีชีวิตอยู่
คือ ต้องมองว่าเป็นอะไรทางจิตวิญญาณที่อยู่นอกเหนือบุคคลใดบุคคลหนึ่ง
ซามูไร อโยธยา ซามูไร อโยธยา () เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ของไทย โดยเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับยามาดะ นางามาสะ ซึ่งเป็นบุคคลที่มีอยู่จริงในสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช นำแสดงโดยเซกิ โอเซกิ กำกับโดยนพพร วาทิน และกำหนดฉายในประเทศไทยครั้งแรก 2 ธันวาคม พ.ศ. 2553
เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์) เจ้าหญิงอัตสึ () คือละครไทกะหรือละครอิงประวัติศาสตร์เรื่องยาวของบรรษัทการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งญี่ปุ่น (NHK) ที่ออกอากาศเป็นรายปี ประจำปี พ.ศ. 2551 ซึ่งต่อมาทางสถานีโทรทัศน์ทีวีไทยได้นำมาออกอากาศ เนื้อหาของละครเป็นเรื่องราวของท่านเท็นโชอิงหรือท่านหญิงอะสึ ซึ่งเป็นบุคคลผู้มีส่วนสำคัญที่ทำให้รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะสามารถยอมจำนนโดยสันติต่อรัฐบาลสมเด็จพระจักรพรรดิในสมัยการปฏิรูปเมจิได้สำเร็จ
ทอย สตอรี่ ภาพยนตร์ออกฉายในวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 เคยทำรายได้ในสัปดาห์แรกได้มากที่สุด และทำรายได้ได้ 373 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก ภาพยนตร์ได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ โดยยกย่องเรื่องนวัตกรรมการทำแอนิเมชัน บทาภพยนตร์ที่ฉลาดและมีเนื้อหาเข้มข้น และชมการแสดงของแฮงส์และอัลเลน นักวิจารณ์จำนวนมากจัดให้ภาพยนตร์เป็นหนึ่งในภาพยนตร์แอนิเมชันที่ดีที่สุด ภาพยนตร์ได้เข้าชิงรางวัลอะคาเดมีสามรางวัล ได้แก่รางวัลบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม ดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากเพลง "ยูฟกอตอะเฟรนด์อินมี" และได้รับรางวัลสเปเชียลอะชีฟเมนต์อะคาเดมีอะวอร์ด ภาพยนตร์ถูกบันทึกลงในหอสมุดภาพยนตร์แห่งชาติว่า "มีความสำคัญเชิงวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ หรือสุนทรียศาสตร์" เมื่อปี ค.ศ. 2005
ราตรีประดับดาว (นวนิยาย) ราตรีประดับดาว นวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องที่ 4 ของ ว.วินิจฉัยกุล เล่าเรื่องชีวิตของหญิงสาวต่างจังหวัด กับนายทหารหนุ่มจากพระนครในสมัยรัชกาลที่ 7 ช่วงที่มีกบฏบวรเดช ความผันแปรของชีวิตจากชาวบ้านสู่ชาวเมือง จากสาว สู่ ภริยา จาก ภริยา สู่ หม้าย สู่ แม่ของลูก ชีวิตจะต้องผ่านอุปสรรคอันใดบ้าง เพื่อชีวิตอันสุขสงบ ต้องใช้ความอดทน ความไว้เนื้อเชื่อใจ และความดีเท่านั้น
รักไร้เสียง (ภาพยนตร์) รักไร้เสียง (; ) เป็นอนิเมะภาพยนตร์แนวชีวิตเกี่ยวกับวัยเรียนจากประเทศญี่ปุ่น ค.ศ. 2016 ที่ผลิตโดยเกียวโตแอนิเมชัน กำกับโดยนาโอโกะ ยามาดะ และเขียนบทโดยเรโกะ โยชิดะ รวมถึงผลงานอันโดดเด่นจากการออกแบบตัวละครโดยฟูโตชิ นิชิยะ และดนตรีประกอบโดยเค็นซูเกะ อูชิโอะ ภาพยนตร์เรื่องนี้อิงจากมังงะชื่อเดียวกันที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยโยชิโตกิ โออิมะ และมีการจัดฉายรอบปฐมทัศน์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2016
เจ้าหญิงวิกตอเรีย เมลิตา แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา เจ้าหญิงวิกตอเรียประสูติในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2419 ณ พระราชวังซานอันโตนิโอ ประเทศมอลตา จึงมีพระนามว่า เมลิตา พระชนกซึ่งทรงประจำอยู่ที่นั่นในฐานะทหารแห่งราชนาวีคือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชโอรสองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และ เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ส่วนพระชนนีของพระองค์คือ แกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และ เจ้าหญิงมารีแห่งเฮ็สเซินและไรน์ ซึ่งเป็นพระจักรพรรดินีมเหสีพระองค์แรก ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาในองค์ประมุขแห่งอังกฤษ เจ้าหญิงทรงดำรงพระอิสริยยศเจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเอดินบะระ พระองค์มีพระนามเรียกกันแบบเล่นๆ ในหมู่พระราชวงศ์ว่า "ดัคกี้" เมื่อตอนประสูติ เจ้าหญิงทรงอยู่ในลำดับที่ 10 ของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ
คลาริส ClariS () คือ นักร้องดูโอและไอดอลสัญชาติญี่ปุ่น ก่อตั้งวงเมื่อปี 2552 โดย คลาร่า (Clara) และ อลิซ (Alice) จากเมืองฮอกไกโด โดยที่ทั้งสองคนนั้นเรียนอยู่โรงเรียนมัธยมต้น วงดนตรีนี้เดิมชื่อ "อลิซ★คลาร่า" ซึ่งเริ่มต้นจากการร้องเพลงโคฟเวอร์เพลงอะนิเมะ และเพลงของกลุ่มโวคาลอยด์ และนำไปเผยแพร่ในวีดีโอสตรีมมิ่งชื่อดังของญี่ปุ่น คือ นิโกะนิโกะโดวกะ () ในระหว่างเดือน ตุลาคม 2552 และ มิถุนายน 2553 และในเดือนกันยายน 2553 คลาริส ได้ทำสัญญากับค่ายเพลง SME Records และออกซิงเกิลเดบิวท์ ชื่อ "Irony" ในเดือนตุลาคม 2554 ระหว่างปี 2554 ถึง 2555 ก็ได้วางจำหน่ายอีก 3 ซิงเกิลและก็ได้ออกอัลบั้มเปิดตัวชื่อ "Birthday" โดยอัลบั้ม "Birthday" ได้รับรางวัลแผ่นทองคำจาก RIAJ เพราะวางจำหน่ายได้มากกว่า 100,000 ชุดในหนึ่งปี ต่อมาระหว่างปี 2555 ถึง 2557 ก็ได้วางจำหน่ายอีก 6 ซิงเกิล และออกอัลบั้มที่สองในชื่อ "Second Story" (2556) และอัลบั้มที่สามในชื่อ "Party Time" (2557) ต่อมา อลิซ ก็ได้ลาออกจากวง หลังจากนั้น คลาริส โดยเปิดตัวสมาชิกใหม่ชื่อ "คาเรน (Karen)"
กวินพนธ์ พาณิชย์พงส์ แต่ถึงอย่างนั้น กำปั้น ก็ยังคงทำงานเพลงต่อไป โดยมารวมตัวกันกับเพื่อน ๆ อีก 5 คน และกลายมาเป็นอัลบั้มที่ชื่อว่า แดนซ์ อาร์มี่ โดยมีเพลง กองพันเท้าไฟ และ เพลงชะ ชะ ช่า ต่อหน้าฉัน อดีตเพลงฮิตของวงดีทูบี เป็นเพลงเปิดตัว และหลังจากที่มีกระแสตอบรับออกมาดี แดนซ์ อาร์มี่ ก็มีอัลบั้มที่ 2 คลอดออกมา โดยใช้ชื่อว่า Dance War และหลังจากนั้น กำปั้น ก็ห่างหายจากวงการเพลง จวบจนปี 2554 กำปั้น กลับมาอีกครั้งพร้อมกับอัลบั้มเดี่ยวในสังกัด Bounce Music และปล่อยเพลงออกมาชื่อว่า "ยังรักกันหรือเปล่า (I Want To Know)" ส่วนงานภาพยนตร์และละครอื่น ๆ แทน อาทิ ภาพยนตร์เรื่อง เด็กเดน, เจ้าพ่อแซ่แต้ เจ้าแม่แซ่ตั้ง ,หมอไน กับ ยัยเฉิ่ม และมีผลงานละครอย่าง คุณหนูเทวดา และแค้นเสน่หา อีกด้วย
ปองกูล สืบซึ้ง หลังจากนั้น ป๊อบได้ร่วมกับ วิน (อัศวิน ดุริยางกูร) จนกลายมาเป็น คู่ดูโอ ที่ใช้ชื่อว่า Calories Blah Blah โดยมีผลงานอัลบั้มแรกคือ อัลบั้ม Calories โดยเพลงเด่นคือ คนไม่เข้าตา ได้รับความนิยมมากพอควรในช่วงเปิดตัว โดยหลังจากนั้นมีนักร้องหลายคนเอาไปร้องใหม่มากมาย
เจสซี เจ เจสซี่ เจ ปล่อยซิงเกิลเปิดตัวเพลงแรก "ดูอิดไลค์อะดูด" (Do It Like a Dude) ซึ่งขึ้นชาร์ต UK Singles สูงสุดที่อันดับที่ 2 เธอกล่าวว่า เดิมเธอแต่งเพลงให้กับริอานน่า แต่สังกัดบอกให้เธอเก็บไว้เป็นเพลงของตัวเอง เจสซี่ เจ ยังเผยอีกว่า ซิงเกิลต่อมาชื่อว่า" ไพรซ์แท็ก" (Price Tag) ได้ บี.โอ.บี มาร่วมร้องด้วย และหลังจากปล่อยเพลงนี้ออกมา สามารถขึ้นถึงอันดับ 1 บนชาร์ต UK Singles ชาร์ต Irish Singles และชาร์ต New Zealand Singles และติด 10 อันดับแรกในต่างประเทศอีก 19 ประเทศ โดยอัลบั้มนี้อยู่ที่อันดับ 1 เป็นเวลา 2 สัปดาห์ติดต่อกัน
เคนนี จี เคนนี จีได้รับความสำเร็จอย่างมากกับผลงาน จีฟอร์ต และ แกลฟ์วิตี้ ("G Force" and "Gravity") และมีอัลบั้มที่ 2 และ 3 ตามมาเป็นลำดับ,ความสำเร็จของเขาคือ แพลตตินั่ม สเตตัส (platinum status) ในประเทศสหรัฐอเมริกา ยอดขายติดอันดับสูงในอัลบั้มที่ 4, ดูโอ้โทน ("Duotones)", ถูกขายได้มากกว่า 5 ล้านก๊อปปี้ในประเทศสหรัฐอเมริกาเพียงอย่างเดียว. ในอัลบั้มที่ 6 ของเขา ""Breathless"", กลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดเท่าที่เคยมี มียอดขายมากกว่า 15 ล้านก๊อปปี้ ซึ่งขายได้ 12 ล้านก๊อปปี้ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา เขาทำลายสถิติอีกในอัลบั้มที่เป็นวันหยุดแรกของเขา นั่นคืออัลบั้ม """", ถูกขายได้มากกว่า 13 ล้านก๊อปปี้, ทำให้มันเป็นอัลบั้มคริสมาสต์ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในปัจจุบัน.
สุพจน์ จันทร์เจริญ สุพจน์ จันทร์เจริญ (ชื่อเล่น: ลิฟท์, โด่ง; เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ที่จังหวัดลำพูน) เป็นนักร้อง, นักแสดงชาวไทย จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย และระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนมัธยมวัดมกุฏกษัตริย์ มีผลงานอัลบั้มเพลงในฐานะนักร้องดูโอกับ ธนา สุทธิกมล ในชื่อว่า ลิฟท์-ออย หลังจากนั้นมีผลงานการแสดงละคร ภาพยนตร์ หลายเรื่อง
นัตสึมิ อาเบะ ฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2549 "สวีท-โอ-ฮอลิค" ซิงเกิลใหม่ของอะเบะก็ได้เปิดตัวออกมาสู่ผู้ฟัง พร้อมกันกับอัลบั้มเพลงใหม่ของเธอที่ชื่อว่า "เซคคันด์~ชิมิวาตารุ โอโมย" และในปีเดียวกันนี้เอง นะสึมิและอาซามิ อะเบะ น้องสาวแท้ ๆ ของเธอ ได้ร่วมกันแสดงละครโทรทัศน์ของญี่ปุ่นอีกด้วย โดยละครเรื่องนี้จะมีเนื้อหาเกี่ยวกับ เดอะ พีนัทส์ -- กลุ่มนักร้องดูโอแนวป็อปชาวญี่ปุ่น ที่โด่งดังในช่วงยุค 60
เซีย (นักดนตรี) เซีย เคต อิโซเบลล์ เฟอร์เลอร์ () เกิด 18 ธันวาคม ค.ศ. 1975 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง และผู้กำกับมิวสิกวิดีโอชาวออสเตรเลีย เธอเริ่มต้นอาชีพนักร้องโดยการเป็นนักร้องในวงแนวแอซิดแจ๊ซในคลับท้องถิ่นที่แอดิเลด กับวงที่ชื่อ คริสป์ (Crisp) ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 ต่อมาในปี ค.ศ. 1997 วงคริสป์แยกวงไป เธอจึงได้ออกผลงานเดี่ยวอัลบั้มสตูดิโอ ใช้ชื่อว่า "OnlySee" ในประเทศออสเตรเลีย จากนั้นเธอย้ายมายังกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นนักร้องนำวงดูโออังกฤษ ชื่อวง ซีโรเซเวน (Zero 7)
เฉิน (นักร้อง) ในเดือนมกราคม ปี 2017 เฉินมีโอกาสได้ทำผลงานเพลงกับรุ่นพี่ที่ตัวเองปรารถนาจะร่วมงานด้วยนั่นก็คือวง ไดนามิค ดูโอ โดยการร่วมมือนี้ทำให้เกิดเพลง "Nosedive" ขึ้นมา เพลงนี้ได้ถูกปล่อยเป็นซิงเกิลแรกในการร่วมงานกันของศิลปินภายใต้โปรเจกต์ ""Mixxxture"" และอันดับสูงสุดบนชาร์ตเพลงก็คืออันดับที่ 2 บนชาร์ตแกออน และในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2017 เฉินก็ได้มีโอกาสในการร้องเพลงประกอบละครโทรทัศน์อีกครั้ง โดยได้ร้องเพลงที่ชื่อว่า "I'm Not Okay" ให้กับละครโทรทัศน์สถานี MBC เรื่อง "ปริศนาท้าให้รอด" ที่มีสมาชิกวงอย่าง ชันย็อล รับบทเป็นนักแสดงสมทบในเรื่องด้วยนั่นเอง
แววตา สถาพร ต่อมา ได้มีโอกาสเข้ากรุงเทพฯ และก็ได้เข้าประกวดร้องเพลงในงานเล็กๆแถวดาวคะนอง และเธอก็โชคดีเมื่อถูกแมวมองชักนำเข้าสู่การเป็นนักร้องบันทึกเสียงในสังกัดกรุงไทยออดิโอ และผลิตผลงานชุดแรกในชีวิตออกมาชื่อว่า " ปลงเถิดหัวใจ " โดยใช้ชื่อว่า เพ็ญ นภาพร หลังจากนั้น ครู ดำเกิง ทองจันทร์ ครูเพลงชื่อดังที่สร้างสาธิต ทองจันทร์ ก็พาเธอไปเดินสายกับวงหมอลำ สาธิต ทองจันทร์ ในฐานะนางเอกหมอลำ และนักร้องประจำวงนานถึงกว่า 2 ปี
โทชิยูกิ โมริกาวะ ในปี พ.ศ. 2546 โมริกาวะ ได้ร่วมกับ ฟูมิฮิโกะ ทาจิกิ ตั้งวงดนตรีแบบดูโอขึ้นมาในชื่อว่า 2 Hearts โดยมีผลงานออกมาแล้ว 2 อัลบั้ม กับอีก 1 ซิงเกิล
เจบี เจบี หรือ อิม แจ-บ็อม เกิดที่โกยาง เกาหลีใต้ วันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1994 หมู่เลือดเอ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยค็อนกุก สาขาภาพยนตร์
เขาได้รับการทาบทามจากเจวายพีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และรับการฝึกอบรมเป็นเวลา 3 ปี เปิดตัวครั้งแรกในนามของศิลปินดูโอ มี 2 สมาชิกคือ "เจบี" (JB) กับ "จูเนียร์" (Jr.) วงดูโอชื่อว่า "เจเจโพรเจกต์" ("JJ Project") ได้เปิดตัวดูโอเป็นทางการ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 เจบีกับจูเนียร์ก็ได้เปิดตัวเพิ่มกลุ่มใหม่อีกครั้งในนาม "ก็อตเซเวน" เมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2014 ตำแหน่งของเจบี คือหัวหน้าวงก็อตเซเวนและเจเจโพรเจกต์
ฝันดี-ฝันเด่น ฝันดี-ฝันเด่น ฝาแฝดสองพี่น้องจากตระกูลจรรยาธนากร เป็นนักร้องคู่ดูโอจากคีตา เอนเตอร์เทนเมนท์ มีผลงานอัลบั้มทั้งหมด 4 ชุด โดยอัลบั้มแรกได้วางแผงครั้งแรกเมื่อ 24 พ.ค. 2537 โดยใช้ชื่อว่า "ออกฤทธิ์" มีเพลงดังได้แก่ เพลงหัวไม่เหน่ง, แกล้งโง่, หมื่นคำลา และลำบากมากไหม
เล้าโลม พวกเขาออกอัลบั้มชุดแรก ที่ชื่อเดียวกับวงว่า "เล้าโลม" เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2549 มีเพลงดังอย่าง “ใส่ไม่ยั้ง” “เพื่อนกับแฟนแทนกันไม่ได้” และ “หยุดได้ไหม” และได้ออกผลงานชุดที่ 2ในปีพ.ศ. 2550 คือ "ข้ามรุ่น" เปิดตัวด้วยเพลง "ข้ามรุ่น" เพลงเดียวกับชื่ออัลบั้ม ตามด้วยเพลงจิ๊กโก๋เจียมตัวอย่าง "มาทีหลัง"ต้นปี2551 ได้ออกอัลบั้มชุดที่3 try มีเพลงดังอย่าง "ความพยายามอยู่ที่ไหน" และเพลงมันๆ "การเริ่มใหม่"
และปี 2551 ได้เปิดตัวอัลบั้มชุดที่ 4 '18+' เพลงเปิดตัว 'โจทย์รัก' ดังกระหึ่มทุกคลื่นในระยะเวลาอันรวดเร็ว ตามด้วยเพลง "ไม่เจ็บ อย่าร้อง"
ในปี พ.ศ. 2552 ได้มีอัลบั้มที่ 5 'Size M' เปิดตัวด้วยเพลง "รักแท้แพ้ไม่รัก" ดังทั่วทุกคลื่นวิทยุ และแฟนเพลงของเล้าโลมจะพบกับปรากฏการณ์ครั้งใหม่
ในปี2553 ด้วยการFeat ครั้งแรก ของหวายและเล้าโลม ในเพลง " สองคน หนึ่งใจ" ซึ่ง MV ได้ออกมาแล้วช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน
ลาวัวดูบองดีเยอ อัลบั้มนี้บรรจุซิงเกิล 3 ซิงเกิลแรกของเซลีน อันประกอบด้วย "เซอเนเตเกิงแรฟว์" ซึ่งในบทเพลงนี้เธอได้มีส่วนร่วมในการประพันธ์ด้วย, เพลง "ลาวัวดูบองดีเยอ" และ "ลามูร์เวียงดรา" ซึ่งเป็นเพลงของดาริโอ เบ็มโบ นำมาร้องในภาษาฝรั่งเศส นอกจากนี้ยังมีเพลงนำมาร้องใหม่ 2 เพลง คือ เพลงของ Renée Lebas' "T'ire l'aiguille" และ Berthe Sylva "Les roses blanches"
RYTHEM RYTHEM หรือ ริสึมุ () เป็นวงดูโอนักร้องญี่ปุ่นผู้หญิง 2 คน สังกัดค่าย Sony Music Associated Records
คันจานิ 8 คอนเสิร์ตในปี2006ของคันจานิ8 พวกเขาก็มีทัวร์คอนเสิร์ตครั้งแรกระหว่างฤดูร้อนนั่นคือ F.T.O.N. (Funky Tokyo Osaka Nagoya) ซึ่งเป็นไลฟ์ที่มีคอนเสิร์ตDVDที่3ของคันจานิ8 โดยใช้ชื่อว่า"Heat Up!" (ซึ่งแฟนๆก็ตอนรับกันมาเยอะว่าเป็นคอนเสิร์ตที่สนุกและมันส์ที่สุด) จากนั้นก็ขยายเพิ่มการทัวร์คอนเสิร์ตในฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งเป็นทัวร์ทั่วประเทศครั้งแรก แสดง36ครั้งใน11จังหวัด ในไม่นานก็มีทัวร์ทั่วประเทศรอบ2เกิดขึ้นในฤดูหนาว (วันที่ 2-29 ธันวาคม) ปะทะโชว์16ครั้งใน6จังหวัด
6สมาชิกก็ได้มีโซโล่คอนเสิร์ตในปีนี้ด้วย
นิชิกิโด เรียว ได้แสดงในเดือน มกราคมที่ โยโกฮาม่า อารีน่า และ โอซาก้าโจว ฮอล
ชิบุทานิ ซูบารุ และ โอคุระ ทาดาโยชิ ทั้ง2ก็ได้ร่วมแสดงด้วยกันโดยใช้ชื่อว่า Sushi Band ในเดือนสิงหาคม หลังจากนั้นก็เพิ่มในส่วนของเดือน กันยายนด้วยผลตอบรับที่ท่วมท้นมาก ดูจากจำนวนการขายบัตร
ในเดือนธันวาคมต่อมา ยาสุดะ โชตะ มารุยาม่า ริวเฮ และ มุราคามิ ชินโงแต่ละคนต่างก็มีโซโล่คอนเสิร์ตคนละ3วัน ที่โรงละครOsaka Shochiku-za Theater ในช่วงที่ไป-กลับทัวร์คอนเสิร์ตคันจานิ8รอบประเทศครั้งที่2 บัตรโซโล่คอนเสิรต์ของสมาชิกทั้ง3คนนี้ก็รวบรวมได้ถึง 900,000 (9แสน) ใบแล้ว แต่ในขณะที่Shochiku-za กลับมีที่นั่งให้ดูเพียง 1,003ที่เท่านั้น
ฟอร์บิดเดนคัลเลอส์ "ฟอร์บิดเดนคัลเลอส์" () เป็นเพลงที่ประพันธ์โดยนักดนตรีชาวญี่ปุ่น รีวอิชิ ซะกะโมะโตะ และเนื้อร้องโดยโดยนักดนตรี นักแต่งเพลงและนักร้องชาวอังกฤษ เดวิด ซิลเวียน เพลงนี้เป็นเพลงร้อง ธีมเพลงประกอบภาพยนตร์ของ นางิสะ โอชิมาเรื่อง "Merry Christmas, Mr. Lawrence" (ในบางที่ใช้ชื่อว่า "Furyo") ออกครั้งแรกในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ ต่อมาเพลง "ฟอร์บิดเดนคัลเลอส์" ได้ถูกนำมาร้องใหม่ในเพลงดูเอ็ต ของค่ายเวอร์จิ้นในปี 1983 เป็นซิงเกิลที่ 2 ของซิลเวียนและซะกะโมะโตะ ตามหลังซิงเกิลที่ชื่อ "Bamboo Houses" ในปี 1982
สแมป SMAP เป็นคำที่ย่อมากจาก "Sports Music Assemble People" โดยคุณจอนนี่ ดึงเด็กหนุ่ม 6 คนมาจาก Skate boy (แบ็คอัพ 光GENJI) ในปี 1988 ฟอร์มมาเป็น SMAP เริ่มต้นด้วยสมาชิก 6 คน หลังจากฝึกฝน ด้านต่างๆ ทั้งการร้องการเต้น รวมถึงเล่นละคร ร่วมเป็นพิธีกรในหลายรายการ จนมีฝีมือ ที่เป็นที่พอใจแล้ว ในวันที่ 9/9/1991 ซิงเกิล Can't Stop ! ! –Loving- จึงได้วางแผง โดยขึ้นอันดับ 2 โอเรกอนชาร์ต และทำยอดขายรวมได้ 150,440 แผ่น หลังจากนั้น SMAP ก็ออกผลงานอย่างต่อเนื่อง และได้รับการตอบรับของแฟนๆตลอดมา จนวันนี้มีซิงเกิลออกมาแล้ว 41 แผ่น อัลบั้ม 17 ชุด และสร้างสถิติใหม่ๆให้กับวงการเพลงญี่ปุ่นอย่างต่อเนื่อง ตลอด 15 ปี ที่อยู่ในวงการมา และมีรายการเป็นของตัวเอง รายการแรก คือ I Love SMAP และต่อมาในปี 1996 ก็มีรายการชื่อว่า “SMAPXSMAP” โดยมีคำเรียกรายการว่า SmaSma เป็นรายการที่มีเรตติ้งติดอันดับต้นๆ มีคนติดตามดู ทุกวันจันทร์ เวลา 22:00 ~22:54 ทางสถานีฟูจิ
ฮอตเปปเปอร์ (วงดนตรี) เดอะฮอตเปปเปอร์ซิงเกอร์ส หรือ ฮอตเปปเปอร์ () เป็นวงนักร้องประสานงานเสียงดูโอ ที่ก่อตั้งโดยปราจีน ทรงเผ่า อดีตหัวหน้าวงดิอิมพอสซิเบิ้ล ในช่วงแรกเป็นวงทริโอ ประกอบด้วยนักร้องหญิงสามคน คือ ผุสดี เอื้อเฟื้อ, รุ่งพิรุณ เมธานนท์ และกรองกาญจน์ โมราวงศ์ ต่อมากรองกาญจน์ ไม่สามารถมาร่วมงานได้ จึงมีสมาชิกเหลือเพียงสองคน กลายเป็นวงดูโอ ได้รับชื่อเสียงเป็นอย่างมาก
สปลิท สปลิท () เป็นศิลปินดูโอค่ายกามิกาเซ่ ในสังกัดอาร์เอส เป็นดูโอชายวงแรกของค่าย เคยcover เพลงก่อนเข้าวงการ โดย สปลิทเคยอยู่วง "The Split" ซึ่งรวมกับเพื่อนในโรงเรียน โดย นิวเป็นมือกลอง ส่วนโซ่เป็นมือกีตาร์ แล้วแยกมาเป็นคู่หูดูโอโดยในนาม “สปลิท” โดยได้เริ่มเข้าสู่วงการจากการที่ทางทีมงานของค่ายกามิกาเซ่ไปพบคลิปวิดีโอที่ทั้ง 2 คน cover เพลง ของ ศิลปินที่มีชือเสียงต่างๆและโพสต์ไว้ใน Youtube Channel ที่มีชื่อว่าTHE SPLIT channel ทีมงาน Casting ของกามิกาเซ่จึงสนใจในความสามารถด้านการร้อง,การนำเสนอและความสามารถทางดนตรีของ สปลิทและจึงได้ติดต่อให้สปลิทมาออดิชั่นและได้รับเข้าสู่สังกัดกามิกาเซ่เพื่อรับการฝึกฝนทักษะการร้องเพิ่มเติมเป็นเวลา 1 ปี โดยสปลิทได้ได้เปิดตัวในนาม “เดโม โพรเจกต์” โดยร่วมกับเพื่อนสาวอีก 2 คนคือ อริศรา โรเซ็นดาห์ล (แครอล) และ อริสรา บัวปรางค์ (ฟ้า) ในซิงเกิล"วัยรุ่นครั้งเดียว" และ วันนี้สปลิทได้มีซิงเกิลเป็นของตัวเองแล้วในชื่อเพลงว่า “เพลงของเธอ” ซึ่งเป็นเพลงแนว Acoustic Pop ฟังสบาย โดยผู้อยู่เบื้องหลังเพลงนี้คือ แหลม - ทเวนตีไฟฟ์อาวส์ และ ฟั่น-โกมล บุญเพียรผล ปัจจุบันอยู่ค่าย Garden Music สังกัดอาร์เอส
ปัญญริสา เธียรประสิทธิ์ หวายได้รับเลือกจากค่ายกามิกาเซ่หลังจากผ่านการแสดงความสามารถในด้านการร้องและเต้นแบบฮิปฮอป ผลงานแรกคือเพลง "ตกหลุมรัก" ในอัลบัม "ลิปซ์พรอเจกต์ (LIPZ Project) " ที่ออกร่วมกับเพื่อนศิลปินค่ายเดียวกัน ต่อมามีอัลบัมแรกของตัวเอง ชื่อ "เค.ซี.วาย (K.C.Y) " มีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ "ถามไม่ตรงคำตอบ" และในปี 2552 ได้เข้ารวมกลุ่มเซเวนเดส์ แล้วจึงได้ออกอัลบัมเดี่ยวชุดที่สอง "เพลย์เกิร์ล (Playgirl) " มีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ "ไม่รักเธอ" และ "ห่างกันสักพัก" แล้วมีอัลบัมชุดที่สามชื่อ "จัสต์วาย (Just Y) " เพลงเด่นคือ "รักฉันทำไม" ที่ได้ วงทรี.ทู.วัน มาร่วมแสดงในมิวสิกวิดีโอ และเพลง "เสียใจแต่ไม่แคร์" เป็นกระแสที่ดังมากจนเป็นวลีติดปาก ตลอดจนเพลง "ตัดใจไม่ลงและคงไม่ยอม" และปี 2556 มีโปรเจ็กต์พิเศษกับศิลปินเดี่ยวหญิงในค่ายกามิกาเซ่อีกด้วย และยังมีอัลบั้มที่ 5 ชื่อ " WaiiV " มีเพลงในอัลบั้ม 2 เพลง คือ ถามผิดมั้ง , รักยังมีต่อ และยังมีผลงานในปี 2558 และมีโปรเจกต์พิเศษร่วมกับ กระแต อาร์สยาม ในปี 2559 คือ เพลง เหวี่ยง (นวดให้นุ่ม)
ซีโอทู (วงดนตรี) ซีโอทู (อังกฤษ: C-O-TWO หรือ CO2) นักร้องดูโอ้ภายใต้สังกัด "ONPA" เริ่มมีผลงานเพลงเป็นครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2540 กับอัลบั้ม "C-O-TWO" โดยมีเพลงฮิตสร้างชื่อเสียงในเวลานั้นได้แก่เพลง "รักเธอคนเดียว"
ซีโอทู (อังกฤษ: C-O-TWO หรือ CO2) เป็นนักร้องดูโอประกอบสมาชิกคือ "โอ๋ - อรพรรณ ศรีสะอาด (ปัจจุบันใช้ชื่อ ปูชิตา ศรีสะอาด) และ อ้อ - พัชรี ศรีสะอาด (น้องสาว)" ภายใต้สังกัด ออนป้า เริ่มมีผลงานช่วงปีพ.ศ. 2540 มีผลงานอัลบั้มเพลง 1 ชุดด้วยกันคืออัลบั้ม "C-O-TWO" โดยมีเพลงฮิตและเป็นเพลงที่ถูกเปิดทางคลื่นวิทยุมาจนถึงปัจจุบันคือเพลง "รักเธอคนเดียว"