mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
อัศวินเทมพลาร์ แบร์นาร์แห่งแกลร์โวซ์และผู้นำคนแรก อูกแห่งปาแย็ง เป็นผู้ได้กำหนดระเบียบความประพฤติของคณะแห่งพระวิหารหรือที่รู้จักกันในนักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ว่า "Latin Rule (วินัยฉบับละติน)" มีทั้งสิ้น 72 ข้อที่จำกัดความถึงพฤติกรรมในอุดมคติของอัศวิน เช่น ชนิดของเครื่องแต่งกายที่สวมใส่และจำนวนม้าที่สามารถมีได้ อัศวินจะรับประทานอาหารในความเงียบ รับประทานเนื้อสัตว์ไม่เกินสามมื้อต่อสัปดาห์ และไม่แตะต้องตัวสตรีใดแม้แต่สมาชิกในครอบครัวของตนเอง ผู้นำของคณะได้รับ "ม้า 4 ตัว, และอนุศาสนาจารย์ 1 คนและเสมียน 1 คน กับม้า 3 ตัว, และทหาร 1 คนกับม้า 2 ตัว, และสุภาพบรุษรับใช้สำหรับถือโล่ห์และหอกของเขา, กับม้า 1 ตัว" เมื่อคณะโตขึ้น แนวทางจำนวนมากก็ถูกเพิ่มเข้ามา จากเดิมที่มีเพียง 72 ข้อเป็นหลายร้อยข้อในท้ายที่สุด
ระดับในเทมพลาร์แบ่งออกเป็น 3 ระดับคือ อัศวินขุนนาง ทหารที่มีชาติกำเนิดต่ำกว่า และนักบวช อัศวินต้องเป็นการสืบเชื้อสายและสวมเสื้อคลุมไร้แขนสีขาว พวกเขามีอุปกรณ์ครบครันอย่างทหารม้าเกราะหนักกับม้าสามหรือสี่ตัวและผู้ติดตามหนึ่งถึงสองคน ผู้ติดตามปกติจะไม่ใช่สมาชิกของคณะแต่จะเป็นคนนอกที่ได้รับการว่าจ้างมาช่วงระยะเวลาหนึ่ง ในคณะระดับต่ำกว่าอัศวินจะเป็นทหารซึ่งมาจากคนชั้นที่ต่ำกว่าในสังคม พวกเขามีอุปกรณ์อย่างทหารม้าเกราะเบากับม้าหนึ่งตัว หรือรับผิดชอบในหน้าที่อื่น เช่น บริหารทรัพย์สินของคณะหรือ ทำงานรับใช้หนัก ๆ และค้าขาย อนุศาสนาจารย์ซึ่งเป็นระดับที่เหลือ ผู้บวชเป็นบาทหลวงมีหน้าที่ดูแลความต้องการทางจิตวิญญาณของเทมพลาร์
อัศวินเทมพลาร์ เรื่องราวของการประหัตประหารและการสลายตัวอย่างฉับพลันของเหล่าเทมพลาร์ยุคกลางที่ลึกลับแต่ทรงพลังได้ดึงเอากลุ่มอื่น ๆ มากมายมาใช้การกล่าวอ้างถึงความเชื่อมโยงกับเทมพลาร์เพื่อปรับปรุงภาพลักษณ์และความลึกลับของตนเอง ไม่มีความเชื่อมโยงทางประวัติศาสตร์ที่ชัดเจนระหว่างอัศวินเทมพลาร์ซึ่งถูกลบออกจากม้วนบันทึกของคริสตจักรคาทอลิกใน ค.ศ. 1309 ด้วยการตายของฌักแห่งมอแล และองค์กรยุคใหม่ต่างๆ ซึ่งปรากฏต่อสาธารณะครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 18
อัศวินเทมพลาร์ ด้วยภารกิจทางทหารและแหล่งการเงินที่แผ่กว้าง อัศวินเทมพลาร์มีกองทุนมหาศาลสำหรับสร้างสิ่งก่อสร้างจำนวนมากทั่วยุโรปและดินแดนศักดิ์สิทธิ์ สิ่งก่อสร้างหลายแห่งยังคงยืนหยัดอยู่จนถึงปัจจุบัน หลายแห่งมีคำว่า "เทมเพิล (Temple)" อยู่ในชื่อเพราะมีความเกี่ยวข้องกับเทมพลาร์มาหลายศตวรรษ เช่น ผืนดินของเทมพลาร์บางแห่งในลอนดอนซึ่งภายถูกเช่าโดยทนายความ เป็นเหตุนำมาซึ่งชื่อของประตูเทมเพิลบาร์ (Temple Bar) และสถานีรถไฟใต้ดินเทมเพิล รวมถึงสองในสี่แห่งของเนติบัณฑิตยสภาของอังกฤษ (Inns of Court) ซึ่งเป็นสถานฝึกสอนเนติบัณฑิตคือเทมเพิลใน (Inner Temple) และ เทมเพิลกลาง (Middle Temple)
อัศวินเทมพลาร์ คณะได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจากคริสตจักรโรมันคาทอลิกราวปี ค.ศ. 1129 คณะกลายเป็นองค์การที่ได้รับบริจาคทรัพย์สินอย่างมากมายตลอดคริสตจักรและเติบโตอย่างรวดเร็วทั้งในแง่สมาชิกและอำนาจ ลักษณะพิเศษของอัศวินเทมพลาร์คือเสื้อคลุมไร้แขนสีขาวที่มีกางเขนสีแดงอยู่บนเสื้อ อัศวินเทมพลาร์นับเป็นหนึ่งในหน่วยรบที่มีฝีมือที่สุดในสงครามครูเสด สมาชิกของคณะที่ไม่ได้เป็นทหารมีหน้าที่จัดการโครงสร้างพื้นฐานทางเศรษฐกิจขนาดใหญ่ตลอดศาสนจักร สร้างสรรค์เทคนิคทางการเงินที่เป็นต้นแบบของธนาคาร และสร้างป้อมปราการมากมายทั่วยุโรปและแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์
อูกแห่งปาแย็ง อูกแห่งปาแย็ง (; ) (c. 1070-1136) เป็นอัศวินชนแฟรงค์จากจังหวัดช็องปาญ ผู้ก่อตั้งและผู้นำคนแรกของอัศวินเทมพลาร์ เขากับนักบุญแบร์นาร์แห่งแกลร์โวได้ตั้งกฎปฏิบัติสำหรับภาคีที่ชื่อ "กฎละติน (Latin Rule)"
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน ในปี ค.ศ. 1211 พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออนมอบปราสาทอัลกัญญิเซสให้กลุ่มอัศวินเทมพลาร์ ผู้อยู่อาศัยในปราสาทต่างฉลองให้กับชัยชนะครั้งใหญ่ของกลุ่มอัศวิน
อัศวินเทมพลาร์ กางเขนสีแดงที่เทมพลาร์ใช้บนเสื้อคลุมยาวเป็นสัญลักษณ์ของความทุกข์ทรมาน และการตายในการรบถือว่าเป็นเกียรติอย่างมากและจะได้ขึ้นสวรรค์อย่างแน่นอน มีกฎสำคัญที่นักรบของคณะไม่ควรยอมแพ้เว้นแต่ธงเทมพลาร์ได้ลดธงลงมา ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากพวกเขาได้รวมกลุ่มกันใหม่กับคณะทหารคริสตชนอื่น เช่น อัศวินฮอสปิทัลเลอร์ หลังจากธงทั้งหมดได้ลดลงเท่านั้นพวกเขาจึงยอมออกจากสนามรบ ด้วยหลักการที่เด็ดเดี่ยวพร้อมกับชื่อเสียงของความกล้าหาญ การฝึกฝนอย่างดี และสวมเกราะหนัก ทำให้เทมพลาร์เป็นหนึ่งในกองกำลังที่น่ากลัวที่สุดในสมัยกลาง
บาโฟเมต ชื่อบาโฟเมต ปรากฏครั้งแรกในสำเนาการพิจารณาสำหรับการสอบสวนอัศวินเทมพลาร์ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 และเข้าสู่การใช้ที่นิยมในภาษาอังกฤษครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในระหว่างการถกเถียงและพิจารณาเกี่ยวกับสาเหตุของการปราบปรามเหล่าเทมพลาร์
อัศวินฮอสปิทัลเลอร์ ผู้พยาบาลหรือฮอสปิทัลเลอร์ (The Hospitallers) และอัศวินเทมพลาร์ (Knights Templar) ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1119, กลายเป็นกลุ่มคริสต์ศาสนิกชนสำคัญผู้มีอำนาจอยู่ในบริเวณนั้น คณะมาได้รับชื่อเสียงหลังจากการต่อสู้กับฝ่ายมุสลิมหลายครั้ง ทหารของฮอสปิทัลเลอร์สวมเสื้อคลุมสีดำที่มีกางเขนขาว
ฌักแห่งมอแล ฌักแห่งมอแล (; ; c. 1240/1250 – มีนาคม ค.ศ. 1314) เป็นผู้นำคนที่ 23 และคนสุดท้ายของอัศวินเทมพลาร์ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 20 เมษายน ค.ศ. 1292 จนกระทั่งภาคีถูกยุบโดยคำสั่งของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 5 ในปี ค.ศ. 1312 ชีวิตของเขาเป็นที่ทราบน้อยมากยกเว้นปีสุดท้ายที่เขาเป็นผู้นำเทมพลาร์ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้นำคนสุดท้ายของเทมพลาร์ร่วมกับผู้ก่อตั้งและผู้นำคนแรก อูกแห่งปาแย็ง (1070–1136) เป้าหมายของฌักแห่งมอแลในฐานะผู้นำคือปฏิรูปภาคีและแก้ไขสถานะการณ์ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในช่วงที่ตกต่ำของสงครามครูเสด การสนับสนุนสงครามครูเสดทางยุโรปมีแต่จะลดน้อยลง และมีแรงกดดันอื่นที่พยายามสลายภาคีและยึดเอาทรัพย์สินของเทมพลาร์มาเป็นของตน พระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศสผู้เป็นหนี้เทมพลาร์จำนวนมากได้สั่งจับกุมมอแลและอัศวินเทมพลาร์ชาวฝรั่งเศสคนอื่นๆในปี ค.ศ. 1307 และทรมานให้สารภาพผิดในข้อหาเท็จ เมื่อมอแลกลับคำรับสารภาพในภายหลัง พระเจ้าฟิลิปจึงสั่งประหารโดยการเผาทั้งเป็นบนเกาะกลางแม่น้ำแซนในปารีสในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1314 เป็นการยุติภาคีเทมพลาร์ที่มีอายุหลายศตวรรษและผู้นำคนสุดท้าย ส่งให้ฌักแห่งมอแลกลายเป็นตำนาน
แก๊งค้ายาอัศวินเทมพลาร์ นอกจากนี้ ยังมีป้ายอื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกันซึ่งลงนามโดยแก๊งค้ายาฆาลิสโกรุ่นใหม่ ที่เป็นคู่ปรับของพวกเขา
แก๊งค้ายาอัศวินเทมพลาร์ แก๊งค้ายาอัศวินเทมพลาร์ได้ร่วมมือกับแก๊งค้ายาซินาโลอาและแก๊งค้ายาอ่าวก่อตั้งแก๊งมือสังหารชั่วคราวที่เรียกว่า "การ์เตเลสอูนิโดส" () หรือลาเรซิสเตนเซีย ประกอบด้วยมือปืนที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีเพื่อสังหารและขับไล่ผู้ปฏิบัติการของแก๊งค้ายาโลสเซตัสที่บุกเข้าไปในอาณาเขตของฟามิเลียมิโชอากานาเดิมในรัฐมิโชอากังและรัฐฮาลิสโก
อัศวินเทมพลาร์ สำหรับตำนานอื่นที่มีการอ้างว่ามีความเกี่ยวข้องกับเทมพลาร์คือผ้าห่อศพแห่งตูริน ในปี ค.ศ. 1357 ผ้าห่อศพแห่งตูรินปรากฏตนต่อสาธารณชนครั้งแรกโดยขุนนางที่รู้จักกันในชื่อเชอฟฟรีย์แห่งชาร์เนย์ (Geoffrey of Charney) ซึ่งแหล่งข่าวบางแหล่งกล่าวว่าเป็นสมาชิกในครอบครัวของหลานชายเชอฟเฟรย์แห่งชาร์เนย์ผู้ถูกเผาทั้งเป็นที่หลักประหารพร้อมฌักแห่งมอแล ต้นกำเนิดของผ้าห่อศพยังคงเป็นที่ขัดแย้ง แต่ใน ค.ศ. 1988 การวิเคราะห์ด้วยการหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสีแสดงว่าผ้าห่อศพสร้างขึ้นในระหว่าง ค.ศ. 1260 - 1390 ซึ่งเป็นช่วงครึ่งศตวรรษสุดท้ายในการคงอยู่ของเทมพลาร์ ความเที่ยงตรงของวิธีการตรวจสอบอายุยังก่อให้เกิดคำถาม และอายุของผ้าห่อศพแห่งตูรินยังคงเป็นหัวข้อในการอภิปรายอย่างแพร่หลาย
อัศวินเทมพลาร์ การเข้าเป็นสมาชิก หรือที่รู้จักกันในชื่อการต้อนรับ ("receptio") ในคณะ เป็นพันธะที่ลึกซึ้งและพิธีการที่เคร่งขรึม ถึงกับทำลายขวัญบุคคลภายนอกจากการเข้าร่วมพิธีการซึ่งกระตุ้นข้อสงสัยของพนักงานสอบสวนในสมัยยุคกลางระหว่างการสอบสวนในภายหลัง
แก๊งค้ายาอัศวินเทมพลาร์ ความแตกร้าวล่าสุดของแก๊งเทมพลาร์คือการต่อสู้กับแก๊งค้ายาฆาลิสโกรุ่นใหม่ ซึ่งพยายามที่จะชิงอำนาจควบคุมเต็มรูปแบบในรัฐฮาลิสโกและมิโชอากัง รวมถึงยังต่อสู้กับกลุ่มศาลเตี้ยพลเรือนและกองทหารอาสาสมัครที่กำลังต่อสู้กับอาชญากรในความพยายามที่จะขจัดแก๊งเทมพลาร์ในรัฐมิโชอากัง
แก๊งค้ายาอัศวินเทมพลาร์ ในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2012 ซึ่งเป็นช่วงก่อนวันดังกล่าว มีการกล่าวหาว่าแก๊งค้ายาอัศวินเทมพลาร์ได้ติดป้ายประกาศ 14 ชิ้นบนสะพานในเลออน, ซันมิกูเอลเดอัลเลนเด, อีราปัวโต, ซาลามันกา, ยูริเรีย, โมโรเลออน และอูริอันกาโต ซึ่งเป็นเขตเทศบาลของรัฐกวานาคัวโต โดยการปฏิญาณว่าจะไม่ปลุกปั่นให้เกิดความรุนแรงใด ๆ ในระหว่างการเยือนของสมเด็จพระสันตะปาปา ข้อความบนแบนเนอร์อ่านได้ว่า:
อัศวินเทมพลาร์ อัศวินสวมเสื้อคลุมที่มีรูปกางเขนสีแดงและเสื้อคลุมไร้แขนสีขาว ทหารสวมเสื้อชั้นนอกสีดำมีกางเขนสีแดงทั้งด้านหน้าและด้านหลังและเสื้อคลุมไร้แขนสีดำหรือสีน้ำตาล เสื้อคลุมไร้แขนสีขาวถูกมอบหมายให้เทมพลาร์ใช้ที่การประชุมสภาสังคายนาแห่งทรอยส์ในปี ค.ศ. 1129 และกางเขนน่าจะเพิ่มเข้าไปบนเสื้อผ้าเมื่อเริ่มสงครามครูเสดครั้งที่ 2ในปี ค.ศ. 1147 เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 3 พระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส และขุนนางอื่น ๆ ได้เข้าร่วมประชุมของเหล่าเทมพลาร์ชาวฝรั่งเศสที่กองบัชญาการใหญ่ของพวกเขาใกล้กรุงปารีส ตามกฎแล้ว อัศวินต้องสวมเสื้อคลุมไร้แขนสีขาวตลอดเวลา ถึงขั้นห้ามดื่มกินจนกว่าจะสวมเสื้อคลุมเสียก่อน
แก๊งค้ายาอัศวินเทมพลาร์ อดีตสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้เสด็จเยือนรัฐกวานาคัวโตของประเทศเม็กซิโกเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2012 ตามหมายกำหนดการ
อัสแซสซินส์ครีด (หนังสือชุด) เป็นหนังสือนิยายเล่มแรกของซีรีส์ ซึ่งตีพิมพ์ในปี 2009 กล่าวถึง Ezio Auditore da Firenze ชายหนุ่มที่ต้องการแก้แค้นฆาตกรที่ฆ่าพ่อของเขาและ
คืนเกียรติให้กับครอบครัว เขาจึงเริ่มต้นฝึกฝนตนเองเพื่อเป็นมือสังหารและถูกดึงเช้าสู่สงครามระหว่างเหล่ามือสังหารกับฝ่ายอัศวินเทมพลาร์ เพื่อแย่งชิงสิ่งที่เรียกว่า "Apple of Eden"
เป็นนิยายเล่มที่สองของซีรีส์ วางจำหน่ายในปี 2010 ซึ่งเนื้อเรื่องในนิยายจะแตกต่างจากเนื้อเรื่องในเกมโดยจะกล่าวถึงเรื่องราวสี่ปีต่อมา (1503) หลังจาก Ezio ได้คืนอิสรภาพให้กรุงโรม
จากการปกครองของ Cesare Borgia ผู้ที่จะยึดครองอิตาลี
จะเป็นคำบอกเล่าของ Niccolo Polo พ่อของ Marco Polo เกี่ยวกับเรื่องราวชีวิตของ Altaïr หนึงในมือสังหารที่ฝีมือยอดเยี่ยม ตั้งแต่เริ่มเข้ามาเป็นมือสังหาร
จนกระทั่งช่วงบั้นปลายชีวิต ซึ่งในตอนท้ายของหนังสือจะกล่าวถึง Ezio ได้อ่านบันทึกนี้และเดินทางมาถึงเมืองซึ่งเป็นช่วงเริ่มต้นของเกม
หลังจากที่ Ezio Auditore มาถึงคอนสแตนติโนเปิล เขาก็ค้นหาความจริงเกี่ยวกับองค์กรมือสังหารและ ""ผู้มาก่อน"" แต่การค้นหาของเขาได้นำทางให้ขามาเจอกับเหล่าอัศวินเทมพลาร์ที่ปกครอง
ในคอนสแตนติโนเปิล นิยายเล่มนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2011 ในสหราชอาณาจักร และในวันที่ 29 พฤศจิกายน 2011 ในสหรัฐอเมริกา
เป็นเรื่องราวจากบันทึกของ Haytham Kenway เล่าถึงชีวิตที่พลิกผันของเขาในวัยเด็ก จนได้ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำสูงสุดของเหล่าเทมพลาร์ ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2012 
จะกล่าวถึง Edward Kenway ซึ่งเป็นพ่อของ Haytham Kenway และเป็นปู่ของ Connor Kenway ซึ่งเป็นเรื่องราวของ Edward Kenway จากลูกเรือธรรมดา
ที่กลายเป็นโจรสลัดที่โด่งดัง และยังเข้าร่วมในสงครามระหว่างมือสังหารและเทมพลาร์ ออกวางจำหน่ายวันที่ 26 พฤศจิกายน 2013
กล่าวถึงเรื่องราวในอีกมุมมองหนึ่งจาก Elise และบางเรื่องที่ไม่ได้อยู่ในวิดีโอเกมอัสแซสซินส์ครีด ยูนิตีซึ่งเนื้อเรื่องเกี่ยวกับการปฏิวัติฝรั่งเศส นวนิยายเล่มนี้ออกวางจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน 2014
ผู้นำของอัศวินเทมพลาร์ เทมพลาร์แต่ละประเทศจะมีผู้นำ (Master) ของตนและผู้นำแต่ละคนจะรายงานต่อผู้นำสูงสุด (Grand Master) ผู้นำสูงสุดจะดูแลกิจการทั้งหมดของภาคี ปรพกอบด้วยการปฏิบัติการทางทหารในดินแดนศักดิ์สิทธิ์และยุโรปตะวันออก และธุรกิจการเงินและธุรกิจการค้าในโครงสร้างพื้นฐานของภาคีในยุโรปตะวันตก
อัศวินเทมพลาร์ ราวปี ค.ศ. 1119 อัศวินชาวฝรั่งเศสผู้ผ่านศึกในสงครามครูเสดครั้งที่ 1 อูกแห่งปาแย็ง (Hugues de Payens) และกอดเฟรย์แห่งเซนต์โอแมร์ (Godfrey de Saint-Omer) ญาติของเขาเสนอที่จะจัดตั้งคณะนักบวชอารามิกเพื่อปกป้องผู้แสวงบุญ พระเจ้าบอลวินด์ที่ 2 แห่งเยรูซาเลมทรงเห็นด้วยกับคำขอและมอบพื้นที่ให้จัดตั้งกองบัญชาการบนภูเขาเทมเพิล (Temple Mount) ในมัสยิดอัลอักซา (Al Aqsa Mosque) ที่ยึดมาได้ ภูเขาเทมเพิลมีความลึกลับที่เชื่อกันว่ามันตั้งอยู่บนซากพระวิหารแห่งโซโลมอน ดังนั้นนักรบสงครามครูเสดจึงเรียกมัสยิดอัลอักซาเป็นพระวิหารแห่งโซโลมอน และจากสถานที่นี้คณะจึงนำมาตั้งเป็นชื่อ "คณะทหารผู้ยากแห่งพระคริสต์และพระวิหารแห่งโซโลมอน" หรือ "คณะอัศวินแห่งพระวิหาร (Templar knights)" ขณะนั้นคณะมีอัศวินเพียงเก้านาย มีแหล่งเงินทุนอันน้อยนิดและต้องอาศัยเงินบริจาคเพื่อความอยู่รอด สัญลักษณ์อัศวิน 2 นายขี่ม้าตัวเดียวกัน แสดงออกถึงความขัดสนของภาคี
อัศวินเทมพลาร์ สมาชิกใหม่ต้องยกทรัพย์สมบัติและสินค้าทั้งหมดแก่ภาคีอย่างเต็มใจและให้คำสัตย์สาบานแห่งความยากจน บริสุทธิ์ กตัญญู และการเชื่อฟัง พี่น้องจำนวนมากเข้าร่วมตลอดทั้งชีวิต แต่ก็มีบางคนได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมเพียงช่วงเวลาหนึ่ง บางครั้งชายผู้แต่งงานแล้วได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมถ้าภรรยายินยอม แต่เขาจะไม่ได้รับอนุญาตให้สวมเสื้อคลุมสีขาว
อัศวินเทมพลาร์ อัศวินเทมพลาร์ถูกนำไปเชื่อมโยงกับตำนานที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความลึกลับเหนือหลักการทั่วไปที่สืบย้อนไปตั้งแต่สมัยโบราณ มีการกระพือข่าวลือแม้แต่ช่วงสมัยของเทมพลาร์เอง นักเขียนฟรีเมสันได้เพิ่มความคิดคาดเดาของพวกเขาลงไปในงานเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และยังมีการเพิ่มเติมเสริมแต่งในนวนิยายยอดนิยม เช่น "ไอแวนโฮ (Ivanhoe)" "ฟูโกล์ แพนดูลัม (Foucault's Pendulum)" และ "รหัสลับดาวินชี" ภาพยนตร์สมัยใหม่ เช่น "ปฏิบัติการเดือดล่าขุมทรัพย์สุดขอบโลก" และ "ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 3 ตอน ศึกอภินิหารครูเสด" หรือในวิดีโอเกม เช่น "Broken Sword" และ "Assassin's Creed"
หลายตำนานของเทมพลาร์เกี่ยวข้องกับกองบัญชาการในยุคต้น ๆ บนภูเขาเทมเพิลในเยรูซาเลมซึ่งมีการคาดเดากันว่าเทมพลาร์อาจพบเรลิกบางอย่างที่นั่น เช่น จอกศักดิ์สิทธิ์ หรือ หีบแห่งพันธสัญญา นั่นก็คือเทมพลาร์ต้องครอบครองสิ่งศักดิ์สิทธิ์บางอย่างอยู่แน่นอน โบสถ์หลายแห่งนั้นยังคงแสดงวัตถุมงคลศักดิ์สิทธิ์ เช่น กระดูกนักบุญ เศษผ้าสวมใส่โดยนักบวชผู้ศักดิ์สิทธิ์ หรือกะโหลกของมรณสักขี (martyr) เทมพลาร์ก็ทำเช่นเดียวกัน มีบันทึกของเทมพลาร์ว่ามีกางเขนแท้ (True Cross) ชิ้นหนึ่งที่มุขนายกแห่งเอเคอร์นำติดตัวเข้าสู่การรบที่พบกับความย่อยยับที่เขาแห่งฮัททิน เมื่อการรบยุติลง ศอลาฮุดดีนได้ยึดเรลิกชิ้นนี้ไป ภายหลังนักรบสงครามครูเสดได้ไถ่คืนกลับมาเมื่อมุสลิมยอมจำนนที่เมืองเอเคอร์ในปี ค.ศ. 1191 นอกจากนี้เป็นที่รู้กันว่าเทมพลาร์ได้ครอบครองศีรษะของนักบุญยูฟีเมียแห่งคาล์เซดอน (Saint Euphemia of Chalcedon) มีประเด็นของเรลิกที่พบระหว่างการสืบสวนพวกเทมพลาร์ ตามเอกสารการพิจารณาคดีหลายฉบับระบุบการสักการะรูปเคารพบางชนิด เช่น แมว ศีรษะมนุษย์ที่มีเครา หรือในบางกรณีเป็นบาโฟเมต (Baphomet) ข้อกล่าวหาเหล่านี้ นำไปสู่ความเชื่อในปัจจุบันที่ว่าเทมพลาร์ฝึกฝนการใช้เวทมนตร์คาถา อย่างไรก็ตาม นักวิชาการส่วนใหญ่ในปัจจุบันได้อธิบายว่าชื่อบาโฟเมตจากเอกสารพิจารณาคดีเป็นการสะกดชื่อมุหัมมัด (Mahomet) ผิดในภาษาฝรั่งเศส
อัศวินเทมพลาร์ แต่เหล่าอัศวินเทมพลาร์ก็ไม่ได้ขัดสนยากจนนานนัก เมื่อเขาได้รัปการอุปถัมภ์จากนักบุญแบร์นาร์แห่งแกลร์โว ผู้เป็นคนสำคัญของศาสนจักรและเป็นหลานชายของอ็องเดรแห่งมงบาร์ (André de Montbard) เขากล่าวและเขียนเกลี้ยกล่อมในนามของพวกเขา และใน ปี ค.ศ. 1129 ที่การประชุมสภาสังคายนาแห่งทรอยส์ คณะก็ได้การรับรองอย่างเป็นทางการจากพระศาสนจักร และด้วยการนี้เทมพลาร์ก็ได้รับการสนับสนุนบริจาคตลอดทั้งพระศาสนจักร ไม่ว่าจะเป็นเงิน ที่ดิน ธุรกิจ และบุตรชายผู้มีตระกูลจากครอบครัวที่กระตือรือล้นที่อยากจะช่วยต่อสู้ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ผลประโยชน์ที่สำคัญที่สุดของคณะได้รับในปี ค.ศ. 1139 เมื่อสารตราพระสันตะปาปาของสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 2 "Omne Datum Optimum" ได้ให้คณะอยู่เหนือกฎหมายท้องถิ่น ด้วยอำนาจนี้หมายความว่าเหล่าเทมพลาร์สามารถผ่านแดนได้โดยอิสระ ไม่จำเป็นต้องจ่ายค่าภาษีใด ๆ และไม่อยู่ภายใต้อำนาจผู้ใดยกเว้นพระสันตะปาปา
อัสแซสซินส์ครีด (วิดีโอเกม) เนื้อหาในเกมเป็นประวัติศาสตร์ที่ถูกคิดขึ้นมาที่อยู่ในเหตุการณ์สำคัญในโลกจริงและเดินตามการต่อสู้นับร้อยปีระหว่าง เหล่าอัซแซสซินส์, กลุ่มคนที่ต่อสู้เพื่อความสงบสุขด้วยความสมัครใจ, และเหล่าเทมพลาร์,กลุ่มคนที่ปรารถนาความสงบสุขผ่านการควบคุม เกมมีเนื้อหาส่วนใหญ่อยู่ในช่วงสงครามครูเสด ครั้งที่ 3 ในแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ ใน ค.ศ.1191, โดยที่โครงเรื่องจะอยู่ในขอบเขตของ แผนการลึกลับของเหล่าอัสแซสซินส์ ตามนิกายฮาชชาชิน ผู้เล่นในความเป็นจริงเล่นเป็นชายสมัยใหม่ ชื่อ เดสมันด์ ไมลส์ ผ่านการใช้อุปกรณ์ชื่อว่า แอนิมัส โดยที่เครื่องนี้สามารถแสดงและควบคุมความทรงจำในพันธุกรรมของตัวเอกที่เป็นบรรพบุรุษของเขา ในเหตุการณ์นั้น เป็น อัลแตเอีย อิบบึน ลาอาฮัด, สมาชิกของอัสแซสซินส์ ผ่านโครงเรื่องของอุปกรณ์ ได้แสดงรายละเอียดของการต่อสู้ระหว่างสองฝ่าย : เหล่าอัศวินเทมพลาร์ และ เหล่าอัซแซสซินส์ เพื่อแย่งชิงวัตถุชิ้นหนึ่งที่รู้จักกันในชื่อ แอปเปิ้ลแห่งอีเด็น, เป็นวัตถุโบราณที่ใช้ควบคุมจิตใจ
อัศวินเทมพลาร์ ผู้นำกำกับดูแลการดำเนินงานทั้งหมดของคณะ ประกอบไปด้วยการรณรงค์ทางทหารในดินแดนศักดิ์สิทธิ์และในยุโรปตะวันออก และธุรกิจการเงินและธุรกิจการค้าของเทมพลาร์ยุโรปตะวันตก ผู้นำบางคนยังดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการสนามรบ แม้ว่าจะเป็นการกระทำที่ไม่ฉลาดนัก ความผิดพลาดหลายครั้งของเชราร์ดซึ่งเป็นผู้นำในการรบมีส่วนทำให้พ่ายแพ้อย่างยับเยินที่ยุทธการฮัททิน ผู้นำคนสุดท้ายคือฌักแห่งมอแล ถูกเผาที่หลักประหารในปารีสในปี ค.ศ. 1314 โดยคำสั่งพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
อัศวินทิวทอนิก ปี ค.ศ. 1143 พระสันตปาปาเซเลสทีนที่ 2 ทรงมีบัญชาให้คณะอัศวินฮอสปิทัลเลอร์ เข้าคุมการบริหารจัดการของสถานพยาบาลเยอรมันในนครเยรูซาเลม ซึ่งจัดที่พำนักให้แก่ผู้แสวงบุญและทหารครูเสดของเยอรมันในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ หลังจากที่กรุงเยรูซาเลมเสียให้แก่เศาะลาฮุดดีนใน ค.ศ. 1187 ไม่นาน ฝ่ายคริสเตียนก็เริ่มสงครามครูเสดครั้งที่ 3 ขึ้นในปี 1189 เพื่อตีเมืองเยรูซาเลมคืน ทำให้คณะผู้แสวงบุญชาวเยอรมันจากเมืองเบรเมินและลือเบค คิดจัดตั้งศูนย์รักษาพยาบาลผู้ได้รับบาดเจ็บในสนามรบในระหว่างยุทธการปิดล้อมเมืองเอเคอร์ ซึ่งกลายเป็นฐานที่ตั้งแห่งแรก ก่อนจะได้รับการรับรองจากพระสันตปาปาเซเลสทีนที่ 3 ใน ค.ศ. 1192 ต่อมาคณะทิวโทนิกได้กลายสถานะไปเป็นคณะอัศวิน ตามอย่างพวกเทมพลาร์ โดยผู้นำคณะมีตำแหน่งเป็น "แกรนด์มาสเตอร์"
อัศวินเทมพลาร์ หลังจากยึดครองเยรูซาเลมจากสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1099 คริสต์ศาสนิกชนผู้แสวงบุญจำนวนมากได้เดินทางมาสักการะเยี่ยมชมสิ่งที่พวกเขาเรียกว่าแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ อย่างไรก็ตามแม้ว่าเมืองเยรูซาเลมจะอยู่ภายใต้การรักษาความปลอดภัย แต่อาณาจักรโดยรอบกลับไม่เป็นเช่นนั้น กลับมีโจรผู้ร้ายชุกชุม ทำให้ผู้แสวงบุญถูกฆ่าตายเป็นอันมากบางครั้งถึงร่วมร้อยคน เมื่อพวกเขาพยายามเดินทางตามเส้นทางจากชายฝั่งของจาฟฟา (Jaffa) ไปสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์
สมัยกลาง แม้ชาวมุสลิมจะยึดครองดินแดนศักดิ์สิทธิ์ คือ กรุงเยรูซาเล็ม (Jerusalem) ไป แต่ก็ให้เสรีภาพแก่ผู้แสวงบุญชาวคริสต์ที่จะเดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่ในศตวรรษที่ 11 เซลจุคเติร์กเข้ายึดครองดินแดนศักดิ์สิทธิ์และขัดขวางการเดินทางแสวงบุญของชาวคริสต์ รวมทั้งได้รับแรงบันดาลใจจากการต่อสู้เพื่อขับไล่ชาวมุสลิมในสเปน ประกอบกับการร้องขอจากจักรพรรดิอเล็กซิอุสที่ 1 แห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ให้มาช่วยรบพวกเติร์ก สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 1 จึงประชุมสภาคลีมองต์ (Council of Clermont) ประกาศว่าทุกคนที่ไปช่วยยึดดินแดนศักดิ์สิทธิคืนจะได้รับพระคุณการุญ (indulgence) ทำให้ทั้งขุนนางและชาวบ้านยกพลกันไปดินแดนศักดิ์สิทธิ์ จนยึดดินแดนเยรูซาเล็มได้ในค.ศ. 1099 ตั้งรัฐนักรบครูเสดต่าง ๆ เช่น ราชอาณาจักรเยรูซาเล็ม อัศวินคณะต่าง ๆ เช่น อัศวินเทมพลาร์ (Knights Templar) หรืออัศวินฮอสปิทัลเลอร์ (Hospitallers) ทำสงครามกับพวกเติร์ก
เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์แห่งพระคริสต์ เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์แห่งพระคริสต์ (, ) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์แห่งโปรตุเกส สถาปนาครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1319 (พ.ศ. 1862) ในฐานะภาคีอัศวินเทมพลาร์ โดยพระเจ้าดินิสที่ 1 แห่งโปรตุเกส ต่อมาจึงได้แยกขาดภาคีนี้ออกจากกิจการศาสนาในปี ค.ศ. 1789 (พ.ศ. 2332) โดยพระนางมาเรียที่ 1 แห่งโปรตุเกส เครื่องอิสริยาภรณ์ตระกูลนี้ซึ่งตกทอดมาจากคณะภาคีอัศวินดังกล่าวได้ล้มเลิกไปในปี ค.ศ. 1910 (พ.ศ. 2453) เนื่องจากการปกครองระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ถูกล้มล้าง และมีการสถาปนาสาธารณรัฐโปรตุเกสขึ้นมาแทน แต่ภายหลังได้มีการฟื้นฟูเครื่องอิสริยาภรณ์นี้ขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1917 (พ.ศ. 2460) โดยมีประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐโปรตุเกสเป็นประธานแห่งเครื่องอิสริยาภรณ์ตระกูลนี้
อัศวินเทมพลาร์ เทมพลาร์โดนบังคับให้ย้ายกองบัญชาการไปยังเมืองอื่นๆในตอนเหนือ เช่น ท่าเรือของเอเคอร์ซึ่งพวกเขาตั้งมั่นได้จนถึงศตวรรษถัดมา แต่พวกเขาก็ต้องศูนย์เสียที่มั่นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1291 และได้ย้ายต่อไปที่เทอร์โทซา (Tortosa, ปัจจุบันคือประเทศซีเรีย) และแอสริส (Atlit) ซึ่งที่มั่นสุดท้ายบนแผ่นดินใหญ่ กองบัญชาการได้ย้ายไปสู่ลิมาสซอล﻿ (Limassol) บนเกาะของไซปรัส พวกเขายังคงพยายามรักษากองทหารไว้บนเกาะอาร์วัด (Arwad) ซึ่งเป็นเกาะเล็ก ๆ ซึ่งอยู่นอกชายฝั่งของเทอร์โทซา ในปี ค.ศ. 1300 ได้มีความพยายามเข้าร่วมรบในความพยายามประสานงานร่วมกันทางทหารกับมองโกล ร่วมกับกองกำลังโจมตีที่อาร์วัด ในปี ค.ศ. 1302 หรือ 1303 เทมพลาร์ได้สูญเสียเกาะให้กับทหารทาสชาวอียิปต์ในยุทธการที่อาร์วัด เมื่อสูญเสียเกาะไป นักรบครูเสดก็สูญเสียที่หยั่งเท้าสุดท้ายในแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์
สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ เมื่อมีการเผยแพร่ลัทธิศาสนาเช่นลัทธิออกัสติเนียนหรือลัทธิเบ็นนาดิคตินไปทั่วยุโรปก็มีการสร้างวัดแบบโรมาเนสก์ตามไปเช่นที่ อังกฤษ ประเทศโปแลนด์ ประเทศฮังการี สกอตแลนด์ สแกนดิเนเวีย ประเทศเซอร์เบีย และ ซิซิลี และอีกหลายแห่งที่สร้างในอาณาจักรครูเสด 
เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 6 นักบุญเบ็นเนดิคก่อตั้งสำนักสงฆ์ลัทธิเบ็นนาดิคตินขึ้น ซึ่งเป็นระบบสำนักสงฆ์ที่นักบวชมาอยู่ด้วยกันอย่างชุมชนอิสระและปฏิบัติตามกฎของนักบุญเบ็นเนดิคที่เขียนไว้ สำนักสงฆ์ของลัทธิเบ็นนาดิคตินเผยแพร่ไปตั้งแต่อิตาลีจนไปทั่วยุโรป และไปนิยมกันมากที่สุดในอังกฤษ จากลัทธิเบ็นนาดิคตินก็ตามด้วยลัทธิคลูนี ลัทธิซิสเตอร์เชียน ลัทธิคาร์ทูเซียน ลัทธิออกัสติเนียน ลัทธิที่เกี่ยวกับสงครามครูเสดเช่น ลัทธิเซนต์จอห์น และลัทธิอัศวินเทมพลาร์
อัศวินเทมพลาร์ สำหรับผู้นำของคณะอย่างผู้นำอาวุโส ฌักแห่งมอแล ผู้ซึ่งรับสารภาพภายใต้ทัณฑ์ทรมานได้ถอนถ้อยแถลงของเขา เพื่อนของเขา เชอฟเฟรย์แห่งชาร์เนย์ (Geoffrey de Charney) ผู้ตั้งกฎแห่งนอร์ม็องดี ได้ทำตามตัวอย่างของฌักและยืนยันในความบริสุทธิ์ของเขา ทั้งคู่ถูกประกาศว่ามีความผิดฐานเป็นพวกนอกรีตและตัดสินประหารชีวิตด้วยการเผาทั้งเป็นที่หลักประหารในปารีสในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1314 ฌักยังคงไม่ยอมจำนนจนถึงที่สุด และร้องขอให้มัดเขาในทิศทางที่จะหันหน้าสู่มหาวิหารน็อทร์-ดามและมัดมือเขาไว้ในท่าของผู้กำลังอธิษฐาน ตามตำนานกล่าวว่า เขาได้ตะโกนเรียกสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์และพระเจ้าฟิลิปจากกองไฟว่าจะได้พบเขาในเร็ววันก่อนจะได้พบพระเจ้า สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์สวรรคตในหนึ่งเดือนให้หลัง และพระเจ้าฟิลิปสวรรคตจากอุบัติเหตุจากการล่าสัตว์ในสิ้นปีนั้น
อัสแซสซินส์ครีด เกมอัสแซสซินส์ครีดมีเนื้อเรื่องข้องเกี่ยวกับคู่ปรับระหว่างสมาคมลับยุคโบราณ 2 สมาคม ได้แก่ เหล่ามือสังหารหรือนักฆ่า (assassin) และอัศวินเทมพลาร์ (Knight Templar) และความสัมพันธ์แบบอ้อม ๆ กับเผ่าพันธุ์ก่อนมนุษยชาติเผ่าพันธุ์หนึ่งที่ซึ่งสังคมและโลกของพวกเขาถูกพายุสุริยะลูกมหึมาทำลายไป ในฉากยุคปัจจุบันของเกมคือปี ค.ศ. 2012 นำเสนอตัวละคร เดสมอนด์ ไมล์ส บาร์เทนเดอร์ที่มีบรรพบุรุษหลายชั่วอายุเป็นนักฆ่า แม้ว่าจะถูกเลี้ยงดูมาอย่างนักฆ่า แต่เขากลับทิ้งครอบครัวไปใช้ชีวิตแบบปกติธรรมดา ทีแรกเขาถูกลักพักตัวโดยองค์การขนาดใหญ่ชื่อ แอ็บสเตอร์โก อินดัสตรี คราบอัศวินเทมพลาร์ยุคปัจจุบัน ผู้ซึ่งรู้เรื่องราวสายเลือดบรรพบุรุษของเดสมอนด์ เดสมอนด์ถูกบีบให้ใช้เครื่อง "แอนิมัส" (Animus) อุปกรณ์ที่พาเขาย้อนกลับไปหาความทรงจำของบรรพบุรุษของเขา จากนั้น แอ็บสเตอร์โกพยายามตามหาวัตถุโบราณหลายชิ้น หรือเรียกว่า "ชิ้นส่วนของเอเดน" (Pieces of Eden) ที่กุมอำนาจมหาศาลไว้ เพื่อที่จะได้ครอบครองมนุษยชาติและปรับเปลี่ยนโชคชะตา นำพามนุษยชาติสู่กลุ่มที่มีเพียงหนึ่งเดียว เดสมอนด์ยังได้พบกับเหล่านักฆ่ายุคปัจจุบันมากมาย จึงตัดสินใจร่วมมือกัน เดสมอนด์ใช้เครื่องแอนิมัสเวอร์ชันใหม่ (แอนิมัส 2.0) เพื่อเข้าถึงความทรงจำของบรรพบุรุษเพื่อหาชิ้นส่วนของเอเดนต่อไป เพื่อนำกลับคืนมาก่อนที่แอ็บสเตอร์โกจะเอาไป ขณะที่เขาสัมผัสกับประสบการณ์เหล่านี้ ความสามารถของเหล่าบรรพบุรุษได้รั่วไหลมาถึงตัวเดสมอนด์ผ่านทางกรรมพันธุ์ เรียกว่า บลีดดิงเอฟเฟกต์ (Bleeding Effect) ทำให้เขาได้รับทักษะของนักฆ่าจากบรรพบุรุษ ณ ขณะนั้นพร้อมกับความทรงจำและบุคลิกลักษณะมากมายเข้าไปในจิตใจของเขา
อัศวินเทมพลาร์ ในวันศุกร์ที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1307 (บางครั้งเชื่อมโยงกับความเชื่อที่ว่าเป็นต้นกำเนิดของวันศุกร์ที่ 13) พระเจ้าฟิลิปสั่งให้จับกุมฌักและเหล่าเทมพลาร์อีก 20 คนในฝรั่งเศสในเวลาเดียวกัน เทมพลาร์โดนตั้งข้อกล่าวหามากมาย (ประกอบไปด้วย ละทิ้งศาสนา บูชารูปเคารพ นอกรีต พิธีกรรมลามกและรักร่วมเพศ ทุจริตและฉ้อโกงทางการเงิน และ ปิดบังอำพราง) จำเลยหลายคนรับสารภาพถึงข้อกล่าวหาเหล่านั้นภายใต้ทัณฑ์ทรมาน คำสารภาพภายใต้การขู่บังคับนี้ก่อให้เกิดเรื่องอื้อฉาวไปทั่วปารีส หลังจากการข่มขู่กดดันอย่างหนักหน่วงจากพระเจ้าฟิลิป สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ได้ประกาศสารตราพระสันตะปาปา (Pastoralis Praeeminentiae) ในวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1307 โดยสั่งให้กษัตริย์คริสตชนในทวีปยุโรปทำการจับกุมเหล่าเทมพลาร์และยึดทรัพย์สินของพวกเขา
สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ได้เรียกประชุมเพื่อพิจารณาไต่สวนว่าเทมพลาร์มีความผิดจริงหรือเป็นผู้บริสุทธิ์และปลดปล่อยเทมพลาร์จากการสอบสวนหาความผิดด้วยการทรมาน มีเทมพลาร์หลายคนได้ปฏิเสธข้อกล่าวหา บางคนมีประสบการณ์ทางด้านกฎหมายเพียงพอที่จะปกป้องตัวเองจากการสอบสวน แต่ในปี ค.ศ. 1310 พระเจ้าฟิลิปขัดขวางความพยายามนี้ และบังคับใช้คำสารภาพก่อนหน้าทำการเผาเทมพลาร์ทั้งเป็นหลายสิบคนที่หลักประหารในปารีส
ด้วยพระเจ้าฟิลิปได้ทรงขู่คุกคามด้วยกำลังทางทหารต่อสมเด็จพระสันตะปาปาเพื่อให้สมเด็จพระสันตะปาปาปฏิบัติตามความประสงค์ของพระองค์ สุดท้ายสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ทรงยอมตกลงที่จะยุบคณะโดยอ้างถึงเรื่องอื้อฉาวที่ได้จากการรับสารภาพ ณ ที่การประชุมสภาสังคายนาแห่งเวียนน์ในปี ค.ศ. 1312 สมเด็จพระสันตะปาปาได้ประการชุดสารตราพระสันตะปาปาซึ่งประกอบด้วย '"Vox in excelso" ซึ่งเป็นการยุบคณะอย่างเป็นทางการ และ "Ad providam" ซึ่งเป็นการส่งมอบทรัพย์สินของเทมพลาร์ทั้งหมดให้แก่ฮอสปิทัลเลอร์
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส ด้วยสงครามที่หนักหน่วงทำให้พระเจ้าฟิลิปที่ 2 ออกุสตุสทรงสามารถยึดแคว้นอากีแตนจากพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษจนเกือบหมดได้ (เหลือเพียงกาสโคนี) ในค.ศ. 1214 ทำให้ที่ดินของฝรั่งเศสแผ่ขยายไปกว้างกว่าเดิมมาก และยังทรงตั้งมหาวิทยาลัยปารีสอีกด้วย นักบุญหลุยส์ (พระเจ้าหลุยส์ที่ 9) ก็ทรงขับเขี่ยวกับอังกฤษต่อไปอีก และสงครามครูเสดอัลบีเจนเซียนทำให้ทรงยึดแคว้นตูลูสได้ ทำให้ฝรั่งเศสเป็น "ประเทศ" ขึ้นมาได้ และกลายเป็นมหาอำนาจแห่งยุโรปในสมัยกลาง พระเจ้าฟิลิปผู้โฉมงาม (Philip the Fair) ทรงทำสัญญาพันธมิตรเก่า (Auld Alliance) กับสกอตแลนด์เพื่อต่อต้านอังกฤษ ทรงขับไล่พวกอัศวินเทมพลาร์ และตั้งสภาปาเลอร์มองต์ อำนาจของฝรั่งเศสมีมากมายเสียจนสามารถดึงพระสันตปาปามาประทับที่อาวิญอง(Avignon) ได้ในค.ศ. 1305 สร้างความไม่พอใจไปทั่วยุโรป ด้วยเกรงว่าฝรั่งเศสจะครอบงำองค์พระสันตปาปา
อัศวินทิวทอนิก แต่ถึงแม้จะได้รับการสนับสนุนจากผู้ทรงอิทธิพล แต่อิทธิพลของอัศวินทิวทันในอาณาจักรของพวกครูเสดกลับสู้กลุ่มอัศวินคริสเตียนกลุ่มอื่นอย่าง อัศวินเทมพลาร์และอัศวินฮอสปิทัลเลอร์ ไม่ได้ หลังจากที่กองทัพครูเสดพ่ายแพ้ต่อพวกมุสลิม กษัตริย์แห่งฮังการีก็ได้รับพวกอัศวินทิวทันเข้ามาอยู่ในดินแดนของตน และพวกอัศวินทิวทันก็ช่วยปกป้องฮังการีจากพวก Cuman อย่างแข็งขัน พวกอัศวินทิวทัน จึงได้รับอนุญาตให้ตั้งถิ่นฐานในทรานซิลเวเนีย แต่หลังจากนั้นไม่นาน กษัตริย์แห่งฮังการีก็โกรธที่พวกอัศวินทิวทันเชื่อฟังคำสั่งของพระสันตะปาปามากกว่าคำสั่งของตัวเอง จึงสั่งเนรเทศพวกอัศวินทิวทันออกไป
อัศวินแห่งพระคริสต์ (โปรตุเกส) คณะทหารแห่งพระคริสต์ ("Ordem Militar de Cristo") หรือชื่อเดิมว่า ราชคณะอัศวินแห่งพระเยซูคริสตเจ้าของพวกเรา ("Real Ordem dos Cavaleiros de Nosso Senhor Jesus Cristo") สืบทอดมาจากอัศวินเทมพลาร์ในประเทศโปรตุเกส หลังการปราบปรามเทมพลาร์ในปี ค.ศ. 1312 ภาคีก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1319
อัสแซสซินส์ครีด: บราเธอร์ฮูด หลังจากเหตุการณ์ในภาค 2 ได้จบลงไป Cesare Borgia นำกองทหารของ Templar ที่เข้ามาบุกทำลายด้วยกองทัพทหารและปืนใหญ่ มาริโอ้(Mario Auditore)ถูกสังหารด้วยกองทัพของเทมพลาร์ เอซิโอ้บาดเจ็บสาหัส ฟื้นอีกทีมาอยู่มาที่โรม
อัสแซสซินส์ครีด: เดอะฟอล เขียนบทประพันธ์โดย Cameron Stewart และ Karl Kerschl เป็นการขยายเรื่องราวจักรวาลของซีรีส์อัสแซสซินส์ครีด แต่เรื่องราวยังคงเป็นความบาดหมางระหว่างสององค์กร คือ เทมพลาร์
และ ภาคีมือสังหาร ซึ่งในตอนท้ายมีการเชื่อมโยงกับกลุ่ม Narodnaya Volya
อัศวิน ศาสนจักรก็มีส่วนช่วยในการเพิ่มพูนสิทธิพิเศษให้แก่อัศวินโดยการเน้นบทบาทของนักรบในฐานะที่เป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่ของชาวคริสต์ที่ได้รับมาจาก พระผู้เป็นเจ้าเช่นเดียวกับบทบาทของพระ การตั้งอัศวิน (dubbing of a knight = การตั้งอัศวินเป็นพิธีกรรมสำคัญในการที่บุคคลจะได้รับตำแหน่งจากเจ้านายเหนือหัวของตน ในแง่นี้หมายถึงการนำดาบแตะไหล่เพื่อสถาปนาเป็นอัศวิน) กลายเป็น“พิธีรับศีลของการเป็นอัศวิน” (sacrament of knighthood) ยิ่งกว่านั้นการทำสงครามครูเสดต่อต้านชาวมุสลิมในดินแดนศักดิ์สิทธิ์และชื่อเสียงของคณะอัศวินบางกลุ่ม อย่างเช่น อัศวินฮอสพิทาลเลอร์ (Knight Hospitaller) อัศวินเทมพลา (Knight Templar) และอัศวินทิวทอนิค (Teutonic Knight) เป็นต้น ช่วยทำให้เกียรติภูมิของอัศวินในฐานะนักรบชาวคริสต์เพิ่มสูงมากขึ้น ๆ วรรณคดีหลายเล่มอย่างเช่นเรื่อง บทเพลงแห่งโรแลนด์ (Song of Roland) และเรื่องพระเจ้าอาเธอร์ (Arthurian romance) ล้วนแต่ยกย่องพฤติกรรมของอัศวินทั้งสิ้น อนึ่ง เมื่ออัศวินมีที่ดินเป็นของตนเอง ก็ยุติความแตกต่างที่แยกระหว่างขุนนางกับอัศวินลง พร้อมกันนั้นก็เกิดชนชั้นใหม่ที่ขยายขนาดขึ้นเป็นขุนนางและอัศวินผู้เป็นเจ้าของที่ดิน หลักฐานต่าง ๆ สมัยกลางใช้คำอันหลากหลายเมื่อต้องเอ่ยถึงอัศวินและขุนนาง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเคยมีช่องว่างที่กั้นระหว่างอัศวินกับขุนนางอยู่ ในต้นศตวรรษที่ 12 นักเขียนแยกระหว่างอัศวินธรรมดา อัศวินที่เป็นอัศวินระดับกลาง และอัศวินที่เป็นขุนนางระดับสูง
อัสแซสซินส์ครีด โร้ก เนื้อเรื่องจะอยู่ในช่วงกลางศตวรรษที่ 18 ระหว่างสงครามเจ็ดปี ผู้เล่นจะรับบทเป็น เชย์ แพทริก คอร์แมก (Shay Patrick Cormac) มือสังหารที่แปรพรรคไปอยู่ฝ่ายเทมพลาร์
ซึ่งระบบการบังคับเรือยังคล้ายและการเล่นแบบมุมมองบุคคลที่สามก็ยังมีอยู่เช่นเดิม
อัสแซสซินส์ครีด: ไพเรตส์ อัสแซสซินส์ครีด: ไพเรตส์ เป็นเกมบนสมาร์ทโฟนและแท็บเล็ต สำหรับระบบปฏิบัติการ iOS และอุปกรณ์ Android ในวันที 5 ธันวาคม 2013 ที่พัฒนาโดยยูบิซอฟท์ปารีส (Ubisoft Paris) เกมจะดำเนินเรื่องของกัปตันอลองโซ บาติลลา เขาไม่ได้เป็นมือสังหารหรือเทมพลาร์แต่ต้องมาพัวพันกับเรื่องราวของทั้งสององค์กรนี้ในขณะที่เดินเรือข้ามเส้นทางสมรภูมิระหว่างมือสังหารหรือเทมพลาร์ เกมเพลย์ที่มุ่งเน้นไปที่การต่อสู้แบบ real-time ระหว่างเรือ มีทั้งลมและสภาพอากาศที่จะมีผลกระทบต่อการดำเนินการของผู้เล่น
อัสแซสซินส์ครีด: เรฟเวอเลชันส์ เนื้อเรื่องหลักจะเป็นการเดินทางของ เอสซิโอ เพื่อไขปริศนาความลับของ อัลแตร์ และจะกล่าวถึง เดสมอนด์ ไมล์ ที่สำรวจความทรงจำของเอสซิโอเพื่อหาวิธีหยุดยั้งเหตุการณ์วันสิ้นโลกในปี 2012 ระบบการเล่นของอัสแซสซินส์ครีด: เรฟเวอเลชันส์ เป็นแบบมุมมองบุคคลที่สาม ให้ผู้เล่นได้สำรวจสถานที่ต่างๆในเมืองคอนสแตนติโนเปิลและจัดการกับเหล่าเทมพลาร์
สตาร์คราฟต์ ในภาคสุดท้ายของเกม อัลดาริสและรัฐบาลโพรทอสตีตราทัสซาดาร์ว่าเป็นผู้ทรยศและคนนอกรีตที่สมคบกับดาร์คเทมพลาร์ เดิมผู้เล่นรับใช้อัลดาริสในการป้องกันไอเออร์จากการบุกครองของเซิร์ก แต่ระหว่างภารกิจไปจับกุมทัสซาดาร์ ผู้เล่นกลับเข้ากับเขาแทน สงครามกลางเมืองโพรทอสอุบัติขึ้น ซึ่งทำให้ทัสซาดาร์ เซราตูลและพันธมิตรของพวกเขาติดพันกับกลุ่มผู้ทรงอำนาจโพรทอส ดาร์คเทมพลาร์พิสูจน์คุณค่าแห่งตนเมื่อใช้พลังงานฆ่าเซเรเบรทเซิร์กอีกสองตนบนดาวไอเออร์ และที่ประชุมปรองดองกับพวกเขา โพรทอส ด้วยการสนับสนุนโดยกองกำลังของเรย์เนอร์ ผู้เข้าร่วมกับทัสซาดาร์บนชาร์ เจาะผ่านการป้องกันที่ถูกทำให้อ่อนแอลงของโอเวอร์มายด์และทำลายเปลือกชั้นนอกของโอเวอร์มายด์ได้ แต่ก็ได้รับความสูญเสียอย่างหนักเช่นกัน ทัสซาดาร์ส่งพลังจิตของเขารวมกับพลังของดาร์คเทมพลาร์ผ่านลำยานบัญชาการของเขา แล้วชนใส่โอเวอร์มายด์ สละชีพตนเพื่อทำลายมัน
เฟท เทสทารอสซ่า เฟทได้มาช่วยนาโนฮะไว้หลังจากนาโนฮะถูกโจมตีจากวีต้า 1ใน4 อัศวินผู้พิทักษ์แห่งหนังสือแห่งความมืด พร้อมกับอัลฟ์ ในขณะที่เฟทกำลังได้เปรียบอยู่ ซิกนัม 1ใน4 อัศวินผู้พิทักษ์หนังสือแห่งความมืดก็ได้เดินทางมาถึงสถานที่ต่อสู้พร้อมกับซาฟีร่า เฟทถูกซิกนัมเล่นงานจนเสียท่า แต่ก็หนีมาได้จากการทำลายเขตอาคมของ เหล่าอัศวิน โดยใช้ Starlight Breaker ของนาโนฮะ ถึงกระนั้นบัลดิชก็ได้รับความเสียหายจนไม่สามารถใช้ต่อสู้ได้
ทอมัส แบ็กกิต แต่ไม่ว่าจะเป็นพระราชดำรัสใด ผลของเนื้อหาของพระราชดำรัสก็ถูกตีความหมายว่าเป็นพระราชโองการ ที่ทำให้อัศวินสี่คนที่รวมทั้งเรจินาลด์ ฟิทซ์เอิร์ส ฮิวจ์เดอมอร์วิลล์ ลอร์ดแห่งเวสต์มอร์แลนด์, วิลเลียมเดอเทรซี และ ริชาร์ดเลอเบรตองเดินทางไปเผชิญหน้ากับอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1170 อัศวินทั้งสี่ก็ไปถึงแคนเทอร์เบอรี จากบันทึกเหตุการณ์ของนักบวชเจอร์วาสแห่งแคนเทอร์เบอรีและเอ็ดเวิร์ด กริมผู้เห็นเหตุการณ์ อัศวินทั้งสี่วางอาวุธภายใต้ต้นซิคามอร์นอกมหาวิหารและคลุมเสื้อเกราะด้วยเสื้อคลุมยาวก่อนที่จะเข้าไปเผชิญหน้ากับแบ็กกิต อัศวินบอกแบ็กกิตให้เดินทางไปยังวินเชสเตอร์เพื่อไปให้การเกี่ยวกับการกระทำที่ผ่านมาของตน แต่แบ็กกิตปฏิเสธ เมื่อแบ็กกิตปฏิเสธไม่ยอมทำตามพระราชประสงค์ของพระมหากษัตริย์ อัศวินจึงกลับไปนำอาวุธที่ซ่อนไว้กลับเข้ามาในมหาวิหาร ขณะเดียวกันแบ็กกิตก็รีบเดินไปยังห้องโถงหลักสำหรับทำพิธี อัศวินทั้งสี่พร้อมด้วยดาบก็วิ่งตามไปทันที่ใกล้ประตูทางเข้าระเบียงฉันนบถ บันไดที่ลงไปยังคริพท์ และ บันไดที่ขึ้นไปยังบริเวณร้องเพลงสวดของมหาวิหาร ในบริเวณที่นักบวชกำลังทำพิธีสวดมนต์เย็น
อัศวินทิวทอนิก คณะภราดรบ้านนักบุญมารีย์เยอรมันในเยรูซาเล็ม () หรือชื่อสามัญว่า คณะทิวทอนิก (หรือ คณะเยอรมันในปัจจุบัน) เป็นคณะอัศวินสมัยกลางของเยอรมนี และในสมัยปัจจุบันกลายเป็นคณะศาสนาคาทอลิกเต็มตัว ก่อตั้งขึ้นราว ปี ค.ศ. 1190 ในราชอาณาจักรเยรูซาเลม เพื่อสนับสนุนคริสต์ศาสนิกชนไปจาริกแสวงบุญยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และตั้งโรงพยาบาล สมาชิกของคณะ เรียกว่า อัศวินทิวทอนิก เพราะยังได้รับราชการในคณะทหารที่ทำสงครามศาสนาในสมัยกลาง สมาชิกภาพทหารนั้นมีจำนวนน้อยอยู่เสมอ โดยมีอาสาสมัครและทหารรับจ้างเสริมกองกำลังตามที่จำเป็น หลังการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ เบลลีวิกแห่งยูเทรกต์ของคณะกลายเป็นโปรเตสแตนต์ สาขานี้ยังประกอบด้วยอัศวิน แต่คณะโรมันคาทอลิกสมัยใหม่ประกอบด้วยพระ แม่ชีและผู้ร่วมงานโรมันคาทอลิก
ความฝันของอดีต: เซอร์อิสซุมบราที่ลำธารตื้น โคลงต้นฉบับบรรยายถึงอัศวินผู้หยิ่งผยองผู้ต้องมาตกยากเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อยังหนุ่มเป็นเรื่องที่นำมาจากพระธรรมโจป (Book of Job) และตำนานของนักบุญยูสเทช (Saint Eustace) มิเลแสดงอัศวินเป็นชายสูงอายุที่ท่าทางถ่อมตน เฟรดเดอริค จอร์จ สตีเฟ็น (Frederic George Stephens) บรรยายภาพว่า:
สึคิโนะ อุซางิ "อีเทอนัลเซเลอร์มูน" (ปรากฏในมังงะเล่มที่ 15-18 เป็นการเปลี่ยนร่างด้วยการรวมพลังของอัศวินเซเลอร์และจอกศักดิ์สิทธิ์ ปรากฏในภาคเซเลอร์สตาร์ส ช่วงแรกเป็นการเปลี่ยนร่างด้วยการยืมพลังของเซเลอร์ทีม ภายหลังได้รับการเพิ่มพลังอย่างสมบูรณ์จึงเปลี่ยนร่างด้วยพลังของอีเทอนัลเซเลอร์)
อาซาจ เวนเทรส อาซาจ เวนเทรส เป็นเจไดมืดชาวรัตตาทากี อาจถือได้ว่าเป็นผู้รับใช้แห่งด้านมืดที่น่าเกรงกลัวที่สุดคนหนึ่งของเคานท์ดูกู แท้จริงแล้วเวนเทรสเคยได้รับการฝึกเป็นเจไดมาก่อนสมัยเป็นเด็กบนดาวรัตตาทากบ้านเกิด ภายใต้การฝึกฝนของอัศวินเจไดไค นาเรก อย่างไรก็ดี หลังจากที่นาเรกถูกสังหาร เวนเทรสยอมจำนนต่อความโกรธและเริ่มเดินเข้าสู่หนทางของด้านมืด เธอใช้กระบี่แสงของอาจารย์ร่วมกับกระบี่แสงของตนเองฝึกฝนรูปแบบการใช้กระบี่แสงสองมือแบบนิมาน/จาร์ไค ก่อนที่จะสังหารขุนศึกแห่งรัตตาทากและถือตัวเองขึ้นเป็นแทน
ไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์ ปัจจุบันตัวเกมมีการวางจำหน่ายซ้ำลง เพลยสเตชันพอร์ทเทเบิลและใช้ชื่อว่า ไฟนอนแฟนตาซี แทกติกซ์ ชิชิเซนโซ (ファイナルファンタジータクティクス 獅子戦争, ไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์ สงครามราชสีห์) ซึ่งได้มีการเสริมแต่งเรื่องราวให้เข้ากับเกมชุดอิวาลิซแอนไลแอนซ์ โดยมีการเพิ่มตัวละครได้แก่ บัลเธียร์ (จากไฟนอลแฟนตาซี XII, ลูโซ่ (จากไฟนอลแฟนตาซี แทกติกซ์ A2 ฟูเค็ทสึโนะกรีมอร์) เพิ่มอาชีพใหม่ได้แก่อัศวินดำและอัศวินหัวหอม
บาโฟเมต บาโฟเมต (; ; จากละตินยุคกลาง "Baphometh", "Baffometi", อ็อกซิตัน "Bafometz") เป็นเทพสิงสู่ ที่อัศวินเทมพลาร์ถูกกล่าวหาว่าแอบเคารพบูชา และต่อมาถูกรวมไว้ในประเพณีลึกลับและไสยเวทมนตร์
อัศวินฮอสปิทัลเลอร์ อัศวินเทมพลาร์ถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1312 และทรัพย์สินและที่ดินส่วนใหญ่ถูกยกให้กับฮอสปิทัลเลอร์ (Hospitaller) ทรัพย์สินและที่ดินแบ่งออกเป็น 8 บริเวณทังก์ (Tongue) (อารากอน, โอแวร์ญ, คาสตีล, อังกฤษ, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, อิตาลี และโปรวองซ์) แต่ละบริเวณก็ปกครองก็บริหารโดยไพรเออร์ (Prior) หรือถ้ามีมากกว่าหนึ่งไพรเออรีในบริเวณนั้นก็จะปกครองโดยแกรนด์ไพรเออร์ ที่โรดส์และมอลตาอัศวินที่ประจำอยู่ที่ทังก์แต่ละทังก์ก็นำโดย “Bailli” แกรนด์ไพรเออร์ของอังกฤษในขณะนั้นคือฟิลลิป เทม (Philip Thame) ผู้เป็นผู้หาที่ดินที่ตั้งของบริเวณทังก์ในอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1330 ถึงปี ค.ศ. 1358
ติรันต์โลบลังก์ นวนิยายกล่าวถึงการผจญภัยของติรันต์โลบลังก์ อัศวินจากแคว้นเบรอตาญ ผู้ได้รับการร้องขอจากจักรพรรดิแห่งไบแซนไทน์ให้เป็นแม่ทัพต่อสู้กับกองทัพเติร์กจากอาณาจักรออตโตมัน ที่กำลังรุกรานกรุงคอนสแตนติโนเปิล ติรันต์มีความรักกับคาร์เมซินา ธิดาของจักรพรรดิ โดยผู้เขียนดัดแปลงมาจากเรื่องราวของโรเจอร์ เดอ ฟลอร์ (ค.ศ. 1267–1305) อัศวินเทมปลาร์ชาวอิตาลีในสงครามครูเสดครั้งสุดท้าย และเรื่องราวการต่อสู้กับสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 แห่งจักรวรรดิออตโตมัน ซึ่งนำไปสู่การเสียกรุงคอนสแตนติโนเปิลในปี ค.ศ. 1453 แต่ดัดแปลงให้ไบแซนไทน์เป็นฝ่ายชนะ
ยุทธการที่มาร์จอัยยัน ยุทธการที่มาร์จอัยยัน () เป็นการสู้รบในสงครามครูเสดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1179 ที่เมืองมาร์จายูน (Marjayoun; ปัจจุบันอยู่ในประเทศเลบานอน) ระหว่างราชอาณาจักรเยรูซาเลมและอัศวินเทมพลาร์กับราชวงศ์อัยยูบิด
เทนโอ ฮารุกะ เซเลอร์ยูเรนัสมักจะปรากฏตัวพร้อมกับเซเลอร์เนปจูนเสมอ โดยคำพูดของเซเลอร์ยูเรนัสคือ อัศวินแห่งท้องนภา ผู้พิทักษ์ดาวมฤตยู ดวงดาวแห่งสายลม เซเลอร์ยูเรนัส
คามิว (เก็นโซซุยโคเด็น) คามิว ( ; ) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ซึ่งปรากฏตัวในภาค II และเก็นโซซุยโคไกเด็น ฉบับที่ 2 คามิวดำรงตำแหน่งเป็นเป็นหัวหน้าของกองทัพอัศวินแดงแห่งมาธิลดาคามิวเกิดในอาณาจักรอัศวินอิสระแห่งคามาโร (Free Knights of Camaro) เมื่อเติบโตขึ้นก็ได้ถูกฝึกฝนให้กลายเป็นอัศวิน แต่ตามธรรมเนียมปฏิบัติของคามาโร ลูกชายคนโตของตระกูลเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์ในการเข้าเป็นอัศวินแห่งคามาโรได้ ทำให้เขาต้องกลายเป็นอัศวินฝึกหัดตลอดไป ด้วยเหตุผลนั้นเองทำให้คามิวเข้าสมัครเป็นอัศวินแห่งมาธิลดา ในวันสอบเข้ากองอัศวินคามิวพบกับไมโคลทอฟและได้ทำการประลองต่อสู้กันแต่หาผู้ชนะไม่ได้ ทำให้ทั้งคู่ได้เข้าเป็นอัศวินแห่งมาธิลดา ในอีกสิบปีต่อมาคามิวและไมโคลทอฟได้กลายเป็นหัวหน้ากองอัศวิน โดยคามิวได้ตำแหน่งหัวหน้ากองอัศวินแดง และไมโคลทอฟได้รับตำแหน่งกองอัศวินน้ำเงิน คามิวยังได้ถูกจารึกลงในประวัติศาสตร์แห่งมาธิวดาว่าเป็นอัศวินที่มีอายุน้อยที่สุดในกองทัพอีกด้วย
รายชื่อตัวละครในคินนิคุแมน ในศึกชิงรัชทายาท เป็นครูในโรงเรียน แต่พอคินนิคุแมนมีภัย ตนกับเทอรี่จึงมาร่วมทีม ตนเป็นรองกัปตัน ในรอบชิงเสมอกับแมมมอสจนถูกลบหายไปทั้งคู่ กับถูกคืนชีพโดยคินนิคุแมน พอจบศึก ไปเป็นอัศวินเคียงข้างราชินี
เลดี้แห่งชาลอตต์ (วอเทอร์เฮาส์) ภาพ "เลดี้แห่งชาลอตต์" ที่เขียนโดยจอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ในปี ค.ศ. 1888 เป็นภาพที่มาจากฉากหนึ่งจากกวีนิพนธ์ชื่อเดียวกันที่เขียนโดยลอร์ดอัลเฟรด เทนนีสัน ที่เทนนีสันบรรยายถึงการหนีของสตรีสาว (ที่มาจากพื้นฐานอย่างคร่าว ๆ ของเรื่องราวของอีเลนแห่งแอสโทลัท ผู้โหยหาความรักอันสมบูรณ์แบบจากอัศวินเซอร์ลันซล็อต) ผู้พยายามติดตามเซอร์ลันซล็อตไปยังคาเมลอตของกษัตริย์อาเธอร์ วอเทอร์เฮาส์เขียนภาพนี้สามแบบในปี ค.ศ. 1888 1894 และ 1916
กาโร่ อัศวินหมาป่าทองคำ ในประเทศไทย บริษัท โรส มีเดีย แอนด์ เอนเตอร์เทนเมนท์ ได้รับสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายรูปแบบ VCD และ DVD และออกอากาศสถานีโทรทัศน์เอ็นบีทีในช่องเน็กซ์สเตปเทเลวิชั่นในรายการแก๊งการ์ตูนพลัสและช่องแก๊งการ์ตูน แชนแนล
อัศวิน ในช่วงศตวรรษที่ 12 – 13 การรับเงินชดเชยของกษัตริย์และขุนนางชั้นสูงแทนการปฏิบัติหน้าที่ของอัศวินแพร่กระจายจากอังกฤษและแคว้นนอร์ม็องดีไปสู่ฝรั่งเศสและส่วนอื่น ๆ ในยุโรป คือ ตอนใต้ของอิตาลี ซิซีลี และกรีก ค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการเป็นอัศวินมักจะสูงมาก ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า ชุดเกราะ และอาวุธล้วนแล้วแต่ประณีตบรรจงและมีราคาแพงทั้งสิ้น ทายาทจำนวนมากในครอบครัวอัศวินต้องเลื่อนพิธีการเป็นอัศวินออกไปจนกว่าพวกเขาจะจัดหาสิ่งของดังกล่าวได้ดีกว่าที่มีอยู่ ขณะที่คนที่ไม่สามารถทำได้ก็จะไม่ได้เป็นอัศวินไปจนตลอดชีวิต จนกระทั่งศตวรรษที่ 13 อัศวินก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของตำแหน่งขุนนางที่เป็นมรดกตกทอด ด้วยเหตุนี้อัศวินจึงไม่จำเป็นต้องต่อสู้ดิ้นรนเพื่อให้ได้รับสถานภาพทางสังคมอีกต่อไป
อัศวิน อัศวิน เป็นบุคคลที่พระมหากษัตริย์พระราชทานหรือผู้นำทางการเมืองอื่นมอบบรรดาศักดิ์กิตติมศักดิ์ให้สำหรับราชการต่อพระมหากษัตริย์หรือประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการทหาร ทางประวัติศาสตร์ ในทวีปยุโรป บรรดาศักดิ์อัศวินมอบให้แก่นักรบขี่ม้า ระหว่างสมัยกลางตอนกลาง อัศวินถูกมองว่าเป็นชนชั้นขุนนางล่าง เมื่อถึงสมัยกลางตอนปลาย ยศอัศวินได้มาสัมพันธ์กับอุดมคติอัศวิน (chivalry) อันเป็นจรรยาบรรณสำหรับนักรบคริสตชนราชสำนักที่ไร้ที่ติ บ่อยครั้ง อัศวินเคยเป็นข้า (vassal) ซึ่งรับใช้เป็นนักสู้ให้กับเจ้า (lord) โดยจ่ายในรูปการถือครองที่ดิน เจ้าเชื่อใจอัศวิน ซึ่งมีทักษะการยุทธ์บนหลังม้า นับแต่สมัยใหม่ตอนต้น บรรดาศักดิ์อัศวินเป็นเพื่อแสดงเกียรติยศทั้งหมด โดยพระมหากษัตริย์มักเป็นผู้พระราชทาน ดังเช่นในระบบบรรดาศักดิ์อังกฤษ (British honours system) มักให้สำหรับราชการที่มิใช่ทางทหารแก่ประเทศ
พิภพนิรันดร เริ่มต้นเมื่อหลายพันปีก่อนหน้านี้ บรรดาทวยเทพทั้งหลาย ตัดสินใจที่จะละทิ้งโลกไป ที่รู้จักกันในชื่อโลกเก่า และไปสร้างโลกใหม่หรือรู้จักกันในชื่อพิภพนิรันดร ในโลกนั้นมีสิ่งแปลกประหลาดมากมาย สิ่งเหล่านั้นล้วนอยู่ในเทวตำนาน แม้กระทั่งตำนานในยุคกลาง เช่น พ่อมดเมอร์ลินเหล่าอัศวินโต๊ะกลม เป็นต้น
ชิเงรุ มิยาโมโตะ เนื่องจากการที่มิยาโมโตะต้องการให้เกมที่ออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด ทำให้เกมของนินเทนโดมีหลายครั้งที่ออกตัวล่าช้ากว่าเวลาที่ได้กำหนดไว้ในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2549 มิยาโมโตะได้รับเครื่องราชย์ฝรั่งเศสโดยได้ตำแหน่ง Chevalier ("อัศวิน") Ordre des Arts et des Lettres พร้อมกับนักออกแบบเกมคนอื่นได้แก่ Michel Ancel และ Frédérick Raynal
อัศวินฮอสปิทัลเลอร์ ความเสื่อมโทรมทางจริยธรรมของอัศวินฮอสปิทัลเลอร์ในช่วงนี้แสดงให้เห็นอย่างเด่นชัดจากการตัดสินใจของอัศวินหลายคนในการเข้ารับราชการในราชนาวีต่างประเทศและกลายเป็น "ทหารรับจ้าง" (sea-dogs) แห่งคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยนิยมกันไปทำงานให้กับฝรั่งเศส การไปเป็นทหารรับจ้างเป็นข้อที่ตรงกันข้ามกับหลักการของอัศวินฮอสพิทาลเลอร์อย่างที่สุด ตรงที่การไปทำงานให้กับมหาอำนาจในยุโรปเป็นโอกาสที่อาจจะเป็นไปได้ที่จะนำไปสู่การที่อัศวินต้องไปต่อสู้กับกองทัพคริสเตียนของอีกฝ่ายหนึ่ง เช่นในการปะทะกันประปรายทางนาวีระหว่างฝรั่งเศสกับสเปนที่เกิดขึ้น สิ่งที่เป็นปฏิทรรศน์มากที่สุดก็เมื่อฝรั่งเศสไปเป็นพันธมิตรกับออตโตมันอยู่หลายปี ผู้ซึ่งเป็นศัตรูอันสำคัญของอัศวินและผู้เป็นเหตุผลหลักในการดำรงตัวของคณะเอง ฝรั่งเศสไปลงนามในสัญญาทางการค้าหลายฉบับ และ ถึงกับไปตกลงสงบศึก (ที่ไม่มีผล) กับออตโตมันในช่วงเวลานี้ด้วย การที่อัศวินเข้าไปพัวพันกับพันธมิตรของศัตรูหมายเลขหนึ่งแสดงให้เห็นถึงความลักลั่นทางจรรยาธรรมของอัศวินและความสำคัญทางการค้าที่เพิ่มมากขึ้นในทะเลเมดิเตอเรเนียนในขณะนั้น การไปทำงานให้กับราชนาวีต่างประเทศโดยเฉพาะฝรั่งเศสเป็นการเปิดโอกาสให้อัศวินได้ทำหน้าที่ทางศาสนาและรับใช้พระมหากษัตริย์, เพื่อเพิ่มการเป็นที่รู้จักของราชนาวีที่รับราชการหรือมอลตา, เพื่อมีรายได้เพิ่มขึ้น และเพื่อหากิจการต่าง ๆ ทำเพื่อขจัดความจำเจ พฤติกรรมนี้แสดงให้เห็นว่าอัศวินเริ่มจะละทิ้งความภักดีต่อทั้งคณะและศาสนา แต่ผู้ที่ได้ประโยชน์คือฝรั่งเศสที่ได้กองกำลังทางนาวีที่มีประสบการณ์ที่ช่วยเพิ่มความมั่นคงทางด้านภัยที่มาจากสเปน การเปลี่ยนทัศนคติของอัศวินในระหว่างช่วงนี้สรุปได้จากคำกล่าวของพอล ลาครัวซ์ที่ว่า:
เซเลอร์มูน เธอคือ 1 ในอัศวินเซเลอร์ระบบสุริยะรอบนอกและหลายต่อหลายครั้งที่เธอต้องเสียชีวิตในการต่อสู้ (เพื่อให้สงครามยุติลง) แต่เมื่อเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้น เธอก็จะเกิดใหม่ในฐานะของโฮตารุที่เป็นเพียงเด็กทารกคนหนึ่ง (อาจมองว่าการกลับชาติมาเกิดของเธอเป็นการเตือนถึงลางร้าย) แต่เธอก็จะฟื้นความทรงจำในฐานะเซเลอร์แซทเทิร์นได้ในระยะเวลาสั้นๆ และมีพลังพิเศษที่สามารถปลุกพลังและเพิ่มพลังให้กับอัศวินเซเลอร์นอกระบบสุริยะจักรวาลได้และเธอได้เป็นตัวร้ายในภาคเอสเพราะคุณพ่อของเธอถูกปีศาจของกลุ่มเดธบัสเตอร์สิงเมื่อเธอยังเด็ก ร่างร้ายของเธอคือมิสเทรส 9 ในภาคสตาร์ เธอจะมีโอกาสได้ร่วมกลุ่มกับเซเลอร์มูนหลังถูกพลังของกาแล็คซี่ทำให้โตขึ้นจนมีอายุ 10 ปี (ในภาคเอสอายุ 13 ปี) อาวุธซึ่งน่าเกรงขามของเธอคือง้าวแห่งความเงียบงันเป็นอาวุธที่ร้ายกาจที่สุดในเรื่อง
อัศวินทิวทอนิก เนื่องด้วยทั้งประเทศโปแลนด์และประเทศลิทัวเนีย ต่างมองว่าอัศวินทิวทัน เป็นศัตรูร่วมของทั้ง 2 ประเทศ จึงตกลงตั้งกองทัพผสมเพื่อกำจัดอัศวินทิวทันให้หมดสิ้นไป พวกอัศวินทิวทันก็เริ่มรู้ตัวว่าทั้ง 2 ประเทศนั้นกำลังเตรียมการเพื่อที่จะกำจัดตนเองออกไป จึงตระเตรียมพร้อมรับมือเต็มที่ และเตรียมรับศึก 2 ด้าน กองทัพผสมโปแลนด์-ลิทัวเนีย เดินทัพเข้าไปในดินแดนของพวกอัศวินทิวทัน โดยมีจุดมุ่งหมายที่ฐานบัญชาการของพวกอัศวินทิวทัน สร้างความตระหนกต่อพวกอัศวินทิวทันอย่างมาก เพราะคิดว่าศัตรูจะใช้วิธีตีขนาบ 2 ข้าง นึกไม่ถึงว่าศัตรูจะรวมตัวตีด้านเดียวกัน
อัศวิน บทบาททางการทหารของอัศวินในสมัยกลางตอนปลายเปลี่ยนไป เนื่องจากอาวุธและกลยุทธ์ในการรบของทหารราบเริ่มซับซ้อนมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการใช้ธนูยาว (longbow) หอก และปืนใหญ่ ทำให้อัศวินบนหลังม้ามิได้เป็นผู้นำนักรบอีกต่อไป ด้วยเหตุที่ความสำคัญในการสนามรบของอัศวินลดลง อัศวินจึงหันไปหาการใช้ชีวิตพิธีการหรืองานเฉลิมฉลองที่หรูหรามากขึ้น ดังจะเห็นได้ว่าในสมัยกลางตอนปลายมีการเพิ่มขึ้นของการประลองยุทธ์ (tournament) อันน่าตื่นตาตื่นใจ และการตั้งอัศวินคณะใหม่ ๆ อย่างเช่น คณะการ์เตอร์ (the Order of the Garter) ทั้งนี้อาวุธ ชุดเกราะและธงของอัศวินที่พบเห็นได้ตามพิพิธภัณฑสถานหลาย ๆ แห่งในปัจจุบันนี้ส่วนใหญ่มาจากสมัยกลางตอนปลายหรือไม่ก็ช่วงสมัยใหม่ตอนต้น
อัศวินทิวทอนิก ผู้นำทัพลิทัวเนียเริ่มโจมตีกองทัพอัศวินทิวทันทางปีกซ้าย ขณะเดียวกันทัพทหารม้าหนักโปแลนด์ก็เข้าตีทางปีกขวาด้วยเช่นกัน ทางกองทัพอัศวินทิวทัน จึงส่งกองทหารม้าหนักเข้าปะทะด้วย หลังจากปะทะกันราว 1 ชั่วโมง ผู้นำทัพลิทัวเนียก็เริ่มใช้กลยุทธ โดยสั่งให้กองทหารม้าเบาถอยจากการต่อสู้ และถอยทัพเข้าไปในบริเวณบึงและป่าทึบ ซึ่งกลยุทธ์นี้เป็นกลยุทธ์ที่พวกมองโกลใช้ ผู้นำทัพของลิทัวเนียเคยมีประสบการณ์ต่อสู้กับทัพมองโกลมาแล้ว จึงนำกลยุทธ์นี้มาใช้ในสงครามครั้งนี้ พวกทหารม้าหนักทัพโปแลนด์ตีฝ่าเพื่อเปิดทางถอยให้ทหารม้าเบาลิทัวเนีย ซึ่งเสียหายหนักจากการปะทะกองทัพอัศวินทิวทัน พวกอัศวินทิวทันเห็นศัตรูเสียหายหนักและล่าถอยจึงหลงกล ไล่ติดตามศัตรูที่ถอยทัพเข้าไปในพื้นที่หนองบึง ซึ่งกองทัพลิทัวเนีย เตรียมรับมือไว้แล้ว ขณะเดียวกันทางด้านทัพหลักของโปแลนด์ ซึ่งกำลังเสียเปรียบพวกอัศวินทิวทันอย่างหนัก ปกรนด์มาสเตอร์ Ulrich von Jungingen ผู้นำของอัศวินทิวทัน นำกองมหารม้าเข้าชาร์จหน่วยที่แข็งแกร่งที่สุดของโปแลนด์ สร้างความเสียหายอย่างหนักให้แก่ทัพโปแลนด์ สถานการณ์เริ่มเปลี่ยนไป เมื่อกองทหารม้าหนักของอัศวินทิวทัน ไล่ตามกองทัพลิทัวเนีย ที่แกล้งเป็นถอยทัพไป ทำให้กำลังพลของอัศวินทิวทันเหลือน้อยลง ประกอบกับทัพโปแลนด์ส่งกองหนุนมาอีก ทำให้สถานการณ์ของทัพอัศวินทิวทันย่ำแย่ ถึงแม้กองทหารม้าที่ไล่ตามทัพลิทัวเนีย จะเลิกไล่ตามและกลับเข้าสู่สมรภูมิแล้ว แต่ก็มาสายเกินไป กองทัพอัศวินทิวทันจึงจำเป็นต้องถอยทัพ สถานการณ์ย่ำแย่ลงอีก เมื่อกองทัพลิทัวเนียที่แกล้งทำเป็นถอยทัพไป กลับเข้ามาในสมรภูมิอีกครั้งในสภาพเกือบไร้ความบอบช้ำเพราะไม่ได้เข้าต่อสู้โดยตรง ทำให้กลายเป็นว่าจำนวนกองทัพผสมโปแลนด์-ลิทัวเนีย มีจำนวนทหารมากกว่าทหารของกองทัพอัศวินทิวทัน ผู้นำของกองทัพผสมโปแลนด์-ลิทัวเนียสั่งให้กองทหารทั้งหมด เข้าโจมตีกองทัพของอัศวินทิวทัน พวกอัศวินทิวทันถูกล้อมและเสียหายหนัก ตัวผู้นำ Ulrich von Jungingen ถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือของทหารราบชาวนา เมื่อเห็นว่าผู้นำตายแล้ว กองทัพอัศวินทิวทัน จึงถอยทัพกลับไปที่แคมป์ของตน ซึ่งก็ถูกไล่ตีแตกและถูกล่าสังหารจนคนสุดท้าย พวกโปแลนด์-ลิทัวเนียได้ชัยชนะอย่างเด็ดขาด
อัศวินพเนจร อัศวินพเนจร เป็น อัศวินในสมัยกลาง ที่ใช้ชีวิตโดยตระเวณไปที่ต่างๆ เพื่อค้นหาการผจญภัย ที่จะพิสูจน์ความเป็นอัศวินของตน
โกสต์ ไรเดอร์ อเวจีพิฆาต จากความเห็นของผู้ชมภาพยนตร์รอบตัวอย่างในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 ในเทศกาลบัตนัมอะธอน ซึ่งจัดขึ้นที่เทกซัสได้แสดงการตอบรับภาพยนตร์ชุดนี้ไม่ค่อยดีเท่าใดนัก โดยมีผู้ชมสองรายกล่าวว่าภาพยนตร์ชุดนี้ด้อยกว่าภาพยนตร์ "โกสต์ ไรเดอร์" ภาคแรก โดยหนึ่งในสองรายนี้ได้กล่าวว่าภาพยนตร์ถูกสร้างมาในลักษณะที่เหมือนกับ "แบทแมน อัศวินรัตติกาล" เมื่อเปรียบเทียบกับภาพยนตร์เรื่องใหม่นี้
อัศวินฮอสปิทัลเลอร์ แต่กระนั้นไม่นานอัศวินฮอสปิทัลเลอร์ก็ต้องพยายามดำเนินการรักษาคณะด้วยรายได้ที่ลดต่ำลง การเพิ่มหน้าที่ในการรักษาความปลอดภัยในทะเลเมดิเตอเรเนียนให้แก่สาธารณรัฐเวนิส, สาธารณรัฐเจนัว และ ฟลอเรนซ์ก็เท่ากับเป็นการสร้างความรับผิดชอบในฐานะผู้พิทักษ์เช่นที่เคยทำมาก่อน ปัญหาที่มีอยู่ทวีคูณขึ้นเมื่อในระหว่างช่วงเวลานี้อัตราแลกเปลี่ยนของเงินตราท้องถิ่นต่อ "สคูโด" ที่ก่อตั้งขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 กลายมาล้าสมัยไป ซึ่งหมายความว่าอัศวินค่อย ๆ ได้รับเงินสนับสนุนจากพ่อค้าน้อยลงเป็นลำดับ ปัญหาทางเศรษฐกิจประกอบกับที่ดินที่แห้งแล้งที่อาศัยอยู่ ก็ทำให้อัศวินมีพฤติกรรมเลยเถิดไปถึงการปล้นเรือมุสลิม การปล้นที่บ่อยครั้งขึ้นทำให้อัศวินมีเงินมาใช้อย่างฟุ่มเฟือย เอาผู้หญิงท้องถิ่นเป็นภรรยา และเข้าร่วมกับกองเรือฝรั่งเศสและสเปนในการเดินทางผจญภัยต่าง ๆ ที่เป็นการเพิ่มรายได้ให้มากยิ่งขึ้น พฤติกรรมต่าง ๆ เหล่านี้ตรงกันข้ามกับการถือคำปฏิภาณในการรักษาความสมถะเมื่อเข้าเป็นนักบวชตามหลักปฏิบัติของคณะ ความเปลี่ยนแปลงทางทัศนคติของอัศวิน ประจวบกับการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ และ การปฏิรูปคาทอลิก และการขาดเสถียรภาพของสถาบันโรมันคาทอลิก เหตุการณ์ต่าง ๆ เหล่านี้มีผลกระทบกระเทือนต่ออัศวินอย่างรุนแรง เมื่อในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 เกิดความเสื่อมโทรมด้านทัศนคติทางศาสนาของผู้คนทั่วไปในยุโรป ที่ทำให้ความสำคัญของการมีคณะอัศวินลดถอยลง ซึ่งก็แปลว่าการสนับสนุนทางการเงินจากชาติต่าง ๆ ในยุโรปก็ลดน้อยลงตามไปด้วย การที่อัศวินโรมันคาทอลิกเริ่มพิจารณายอมรับอังกฤษเข้ามาเป็นรัฐสมาชิก หลังจากที่ สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ แยกตัวออกไปเป็นคณะอิสระอยู่ชั่วระยะหนึ่ง เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษผู้เป็นพระราชินีโปรเตสแตนต์ขึ้นครองราชย์ก็เป็นการแสดงให้เห็นถึงการยอมรับลัทธิอื่นของอัศวิน อัศวินฮอสปิทัลเลอร์ถึงกับมีเขตเยอรมันซึ่งมีทั้งโปรเตสแตนต์และโรมันคาทอลิกเท่า ๆ กัน
อัศวินแห่งพระคริสต์ (โปรตุเกส) ภายใต้การอิทธิพลของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 5 ได้สั่งทำลายล้างภาคีเทมพลาร์ตลอดทั้งฝรั่งเศสและยุโรปส่วนใหญ่ในฐานะพวกนอกรีต แต่พระเจ้าเดนิสแห่งโปรตุเกสพบว่าทรัพย์สินของคณะทั่วไปควรยังคงอยู่กับคณะแทนที่จะถูกยึดไปโดยกษัตริย์ จึงได้เปลี่ยนเทมพลาร์แห่งโตมาร์ (Tomar) เป็นคณะแห่งพระคริสต์ ความช่วยเหลือส่วนใหญ่ของคณะอยู่ในช่วงระหว่างการพิชิตดินแดนคืน และในการบูรณะโปรตุเกสหลังสงคราม พระเจ้าเดนิสได้เจรจาต่อรองกับสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 22 ผู้สืบทอดตำแหน่งจากสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ เรื่องการยอมรับคณะใหม่และสิทธิที่จะสืบทอดทรัพย์สินและที่ดิน
อัศวิน ในสมัยเริ่มแรกผู้เป็น milites ทุกคนได้รับการคาดหวังว่าจะรับใช้เจ้าของตนในการสู้รบ เมื่อมีการผนวกที่ดินมากขึ้น ก็มีการจัดสรรโควตา (quata = จำนวนอัศวินที่ยอมให้มีได้จากแต่ละส่วน) จำนวนอัศวินที่เข้าประจำการกับเจ้าคนให้อยู่ในอัตราที่เหมาะสมนั้น หลักฐานชิ้นแรกสุดที่แสดงให้เห็นถึง การจัดสรรโควตาจำนวนเกิดขึ้นระหว่างรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ สมัญญา “ผู้พิชิต” (William I the Conqueror) ผู้โปรดให้จัดสรรโควตาทางการทหารให้ข้าราชบริพาร (แทบทั้งหมด) แต่ละคนของพระองค์มีโควตาจำนวนอัศวินสูงถึง 60 คน ตัวอย่างเช่น เจ้าอธิการวัดอะบิงดอน (Abingdon) มีโควตาอัศวินเข้าประจำการในกองทัพหลวง 30 คนและอีก 30 คนไปรักษาการณ์อยู่ที่ปราสาทวินด์เซอร์ (Windsor Castle) ครั้นปี ค.ศ. 1101 เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 1 (Henry I) ทรงเรียกระดมพลอัศวินเข้าประจำการในกองทัพหลวง และหนึ่งในอัศวินของเจ้าอธิการวัดอะบิงดอนไม่สามารถเข้ารับการระดมพลดังกล่าวได้ ดังนั้น เจ้าอธิการวัดผู้นั้นมีหน้าที่ต้องจ่ายค่าปรับแทนอัศวินที่เข้าประจำการไม่ได้ เป็นต้น
อัศวินฮอสปิทัลเลอร์ อัศวินฮอสปิทัลเลอร์ก็ยังคงต่อสู้กับฝ่ายมุสลิมอยู่ และโดยเฉพาะกับกลุ่มโจรสลัดบาร์บารี แม้ว่าจะมีกองเรือเพียงไม่กี่ลำแต่ก็ทำให้เป็นที่เคืองพระทัยของสุลต่านออตโตมัน ที่เห็นว่าอัศวินฮอสพิทาลเลอร์สามารถไปหาที่มั่นใหม่ได้ ในปี ค.ศ. 1565 สุลต่านสุลัยมานจึงทรงส่งกองทัพจำนวน 40,000 คนมาล้อมอัศวิน 700 คนและทหารอีก 8,000 คนเพื่อจะกำจัดอัศวินออกจากมอลตา
กางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็ก หอจดหมายเหตุแห่งชาติเยอรมันระบุว่ามีผู้ได้รับบำเหน็จนี้อย่างเป็นทางการรวม 7,161 ราย ในจำนวนนี้ถูกพิสูจน์แล้วว่าเป็นขั้นอัศวินและขั้นอัศวินประดับด้วยใบโอ๊กจำนวน 863 ราย, ขั้นอัศวินประดับด้วยใบโอ๊กและดาบจำนวน 147 ราย, ขั้นอัศวินประดับด้วยใบโอ๊กและดาบประดับเพชร จำนวน 27 ราย ส่วนขั้นเคลือบทองขั้นมีการมอบให้แก่บุคคลเดียวคือพันเอกฮันส์-อูลริช รูเดิล แห่งกองทัพอากาศ
พระอัศวิน พระอัศวิน ยังเป็นเทพแห่งแสงสว่าง ทั้งคู่จะขับรถม้านำหน้าราชรถของพระอาทิตย์มาก่อนเวลารุ่งสาง พระอัศวินได้ถูกกล่าวถึงเป็นอย่างมากในคัมภีร์ฤคเวท ซึ่งในคัมภีร์นั้นมีการกล่าวถึงพระนามของพระอัศวินถึง 400 ครั้ง
รายชื่อตัวละครในศึกตำนาน 7 อัศวิน ในอดีตเอสคานอร์คือเจ้าชายแห่งอาณาจักรคาสเทลลิโอ แต่ถูกพี่ที่อิจฉาแกล้งประจำ วันหนึ่ง Sunshine ในตัวตื่น ตนเผลอหักแขนพี่ชายเพื่อป้องกันตัว ทั้งอาณาจักรเกิดกลัว จึงไล่ฆ่า แต่ตนถูกสาวใช้ที่ชื่อโรซ่าช่วยหลบหนีไว้ จนเร่อนไปทั่ว วันหนึ่งพบเมอร์ลินกับเมลิโอดัสถูกทั้งคู่ชวนเข้ากลุ่ม 7 บาปนับแต่นั้น
นิมิตของอัศวิน (ราฟาเอล) แก่นความคิดของภาพเป็นที่โต้เถียงกัน บ้างก็ว่าเป็นภาพอัศวินนอนหลับคือนายพลโรมันสคิปิโอ อาฟริคานัส (Scipio Africanus) (236 - 184 ก.ค.ศ.) ผู้นอนฝันว่าจะต้องเลือกระหว่าง “คุณธรรม” ที่ด้านหลังเป็นเขาสูงและ “ความสำราญ” ที่แต่งตัวอย่างรุ่ยร่าย แต่สตรีสองคนในภาพมิได้มีแสดงความแก่งแย่งกันในตัวอัศวิน แต่สตรีทั้งสองอาจจะเป็นสัญลักษณ์แทนคุณสมบัติที่เป็นอุดมคติของความเป็นอัศวินที่ประกอบด้วย: หนังสือ, ดาบ และดอกไม้ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แทนความเป็นผู้มีการศึกษา, ความเป็นทหาร และความรักซึ่งเป็นคุณลักษณะต่างๆ ที่อัศวินควรจะเป็นเจ้าของ
รายชื่อธงในประเทศเกาหลี รายการต่อไปนี้เป็นบรรดาธงซึ่งใช้ในประเทศจักรวรรดิเกาหลี" สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี และ สาธารณรัฐเกาหลี"'
ประเทศเกาหลี ในปี ค.ศ. 1910 เกาหลีต้องอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น จนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 ประเทศเกาหลีได้แบ่งเป็น 2 ประเทศ คือ เกาหลีใต้ และ เกาหลีเหนือ อย่างถาวร โดยประเทศเกาหลีใต้สถาปนาเป็นสาธารณรัฐเกาหลี ส่วนประเทศเกาหลีเหนือสถาปนาเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี