mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
โรนัลด์ เฟอร์กูสัน โรนัลด์ เฟอร์กูสัน () เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2474 ณ ลอนดอน เป็นบุตรชายของ พันเอก แอนดรูว์ เฮนรี เฟอร์กูสัน และ มาเรียน มอนตากู ดักลาส สก็อตต์ โดยมารดาของเขาเป็นพระญาติใน เจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ พระชายาใน เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ทำให้เขากลายเป็นลูกพี่ลูกน้องใน เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ และ เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ เขาเติบโตในลอนดอน โดยเขาอาศัยใน นิวแฮมป์เชียร์ และเข้าเรียนมหาวิทยาลัยอิตัน 
เขาเป็นไลฟ์ การ์ดช่วยชีวิตในปี 2495 ซึ่งอีก 2 ปีถัดมาในปี 2497 พ่อของเขาได้รับยศพันเอก ต่อมาเขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้หมวด และละกัปตัน 2501 เขาเกษียณในปี 2511 และ ได้รับยศพันตรีกิตติมศักดิ์ ในช่วงชีวิตการเป็นทหารของเขานั้น เขเป็นทหารในเยอรมนี , อียิปต์ , เอเดน และ ประเทศไซปรัส ในปี 2530 เขาได้เข้ามาเป็นเจ้าหน้าที่โบสถ์ ซึ่งเป็นคำขอร้องจากนักบุญจอห์น
เขาแต่งงานครั้งแรกกับ ซูซาน แบร์แรนเตส เมื่อวันที่ 17 มกราคม 2499 มีบุตรสาว 2 คนคือ
เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ("เฮนรี วิลเลียม เฟรเดอริค อัลเบิร์ต" "ประสูติ" 31 มีนาคม พ.ศ. 2443 "สิ้นพระชนม์" 10 มิถุนายน พ.ศ. 2517) พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และสมเด็จพระราชินีมารี เป็นพระราชอนุชาในพระมหากษัตริย์ 2 พระองค์คือสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 และสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6
เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ พระอิสริยยศ ดยุกแห่งกลอสเตอร์ จึงตกไปเป็นของพระอนุชาคือ เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระบิดาก็สิ้นพระชนม์ลง
ดยุกแห่งแลงแคสเตอร์ ครั้งที่สามเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1399 สำหรับเฮนรีแห่งมอนมอธ เจ้าชายแห่งเวลส์ พระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ต่อมาในปี ค.ศ. 1413 ดยุกที่ 1 ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ บรรดาศักดิ์นี้จึงผนวกเข้ากับพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์อีกครั้งจนถึงปัจจุบัน
สงครามดอกกุหลาบ ในปี ค.ศ. 1453 พระเจ้าเฮนรีทรงเสียพระสติอีก ครั้งนี้รุนแรงขนาดที่ไม่ทรงรู้จักเอ็ดเวิร์ดแห่งเวสต์มินสเตอร์พระราชโอรสของพระองค์เอง สภาผู้สำเร็จราชการที่ได้รับการก่อตั้งนำโดยดยุกแห่งยอร์คผู้เป็นที่นิยมในฐานะเจ้าผู้พิทักษ์ ดยุกแห่งยอร์คจึงเริ่มใช้อำนาจมากขึ้น โดยการสั่งจับดยุกแห่งซัมเมอร์เซตและสนับสนุนตระกูลเนวิลล์ที่รวมทั้งน้องเขยริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลที่ 5 แห่งซอลสบรีและลูกชายริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลที่ 16 แห่งวอริก ในการดำเนินการเป็นปฏิปักษ์ต่อเฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลที่ 2 แห่งนอร์ธัมเบอร์แลนด์ ผู้สนับสนุนพระเจ้าเฮนรีต่อไป
เบอร์จิตต์ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ หลังการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ พระเชษฐาของพระสวามี เจ้าชายริชาร์ดจึงมีพระสถานะเป็นผู้สืบตำแหน่งดยุกแห่งกลอสเตอร์ต่อจากเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ซึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2517 ด้วยเหตุนี้เจ้าชายริชาร์ดและเบอร์จิตต์จึงมีตำแหน่งเป็นดยุกและดัชเชสแห่งกลอสเตอร์สืบต่อจนถึงปัจจุบัน
ดยุกแห่งนอร์ฟอล์ก ตั้งแต่อดีตจนปัจจุบันดยุกแห่งนอร์ฟอล์กเป็นผู้สืบตระกูลมาจากพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 โดยเฮนรี เฮาเวิร์ด เอิร์ลแห่งเซอร์รีย์ บุตรชายของโธมัส เฮาเวิร์ด ดยุกที่ 3 แห่งนอร์ฟอล์ก เป็นผู้สืบตระกูลมาจากทั้งพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 และพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4
ไฮน์ริคที่ 5 ดยุคแห่งบาวาเรีย ไฮนริคที่ 5 ดยุกแห่งบาวาเรีย () (? - ค.ศ. 1026) เฮนรีแห่งตระกูลลักเซมเบิร์กมีบรรดาศักดิ์เป็นเคานท์แห่งลักเซมเบิร์ก (ในชื่อ เฮนรีที่ 1) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 998 เป็นดยุกแห่งบาวาเรีย(ในชื่อ ไฮนริคที่ 5) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1004 เฮนรีเป็นบุตรของซีกฟรีดแห่งลักเซมเบิร์กและเฮดวิจแห่งนอร์ดเกา
ในการประชุมสงฆ์ที่ราทิสบอนในปี ค.ศ. 1004 เฮนรีได้รับบาวาเรียจากพี่เขยสมเด็จพระจักรพรรดิไฮนริคที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ผู้เดิมเป็นดยุกแห่งบาวาเรีย ในปี ค.ศ. 1009 เมื่อเฮนรีไปมีปากมีเสียงกับสมเด็จพระจักรพรรดิไฮนริค พระองค์ก็ทรงยึดตำแหน่งดยุกคืนแต่กลับมาคืนให้ในปี ค.ศ. 1017 เฮนรีไม่ได้สมรสเมื่อเสียชีวิตอาณาจักรเคานท์ก็ตกไปเป็นของหลานไฮนริคที่ 7 บาวาเรียคืนไปเป็นของพระจักพรรดิที่ขณะนั้นคือสมเด็จพระจักรพรรดิคอนราดที่ 2 ผู้หันไปยกให้แก่พระราชโอรสผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิไฮนริคที่ 3
สงครามดอกกุหลาบ ริชาร์ด ลูกของเอิร์ลแห่งเคมบริดจ์และแอนน์ เดอ มอร์ติเมอร์เพิ่งมีอายุได้ 4 ปีเมื่อบิดาถูกประหารชีวิต ตำแหน่งดยุกแห่งยอร์กจึงตกมาเป็นของริชาร์ดจากพี่ชายคนโตของเอิร์ลแห่งเคมบริดจ์เอ็ดเวิร์ดแห่งนอริช ดยุกแห่งยอร์กที่ 2 (Edward of Norwich, 2nd Duke of York) ผู้เสียชีวิตในการต่อสู้เคียงข้างกับพระเจ้าเฮนรีที่ 5 ในยุทธการที่อาแซ็งกูร์ แม้ว่าทรัพย์สินของเอิร์ลแห่งเคมบริดจ์จะถูกริบ แต่ต่อมาพระเจ้าเฮนรีพระราชทานพระราชานุญาตให้ริชาร์ดได้รับบรรดาศักดิ์และพระราชทานดินแดนที่เป็นของลุงที่เสียชีวิตไปโดยไม่มีบุตร พระเจ้าเฮนรีผู้มีพระอนุชาสามพระองค์และทรงเป็นผู้มีพระสุขภาพพลานามัยดีไม่มีเหตุผลใดใดที่จะต้องทรงวิตกถึงความมั่นคงของราชวงศ์แลงคาสเตอร์ในการครองราชบัลลังก์ แต่หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระองค์แล้วพระราชโอรสองค์เดียวที่มีก็เป็นผู้นำผู้ไม่มีประสิทธิภาพ และพระอนุชาก็ไม่มีบุตรธิดาที่มีสิทธิซึ่งทำให้เหลือแต่ลูกพี่ลูกน้องห่างๆ ของตระกูลโบฟอร์ทที่อาจจะเป็นรัชทายาทได้ ฉะนั้นการอ้างสิทธิของริชาร์ด ดยุกแห่งยอร์กจึงกลายเป็นสิ่งสำคัญ และในที่สุดราชบัลลังก์ก็เปลี่ยนมือไปเป็นของราชวงศ์ยอร์ก
พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ชาร์ลส์ไม่ทรงมีลักษณะเป็นที่นิยมเท่ากับเฮนรี เฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ (Henry Frederick, Prince of Wales) พระเชษฐา ผู้ซึ่งชาลส์ทรงมีความนิยมในตัวของพระองค์และพยายามเลียนแบบพระลักษณะของเชษฐา ในปี ค.ซ. 1605 ชาลส์ทรงได้รับพระราชทานอิสริยศขึ้นเป็นดยุกแห่งยอร์ก ซึ่งเป็นตำแหน่งสำหรับพระราชโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าแผ่นดิน อย่างไรก็ตาม เฮนรีสิ้นพระชนม์โดยสงสัยว่าเป็นไข้รากสาดน้อย (หรืออาจเป็นโรคผีดูดเลือด) เมื่อพระชนมายุได้ 18 พรรษา ในปี ค.ศ. 1612 ชาลส์ก็ได้รับเลื่อนขึ้นเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ สองอาทิตย์ก่อนหน้าที่จะมีชนมายุได้ 12 พรรษา และกลายเป็นรัชทายาทไปโดยปริยาย เนื่องจากพระองค์เป็นพระราชโอรสของพระมหากษัตริย์ที่ยังมีพระชนม์อยู่ พระองค์จึงทรงได้รับแต่งตั้งพระอิสรริยยศเพิ่มเติมอีกจำนวนมาก รวมทั้ง ดยุกแห่งคอร์นวอลล์และดยุกแห่งรอธเซย์ ไม่นานหลังจากนั้น พระองค์ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์และเอิร์ลแห่งเชสเตอร์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1616
ฌาน ดาร์ก ในปี ค.ศ. 1420 พระราชินีอิสซาเบลลาก็ทรงลงพระนามในสนธิสัญญาตรัวส์ (Traité de Troyes) ที่ระบุให้การสืบราชบัลลังก์ฝรั่งเศสตกไปเป็นของพระเจ้าเฮนรีที่ 5 และผู้สืบเชื้อสายจากพระองค์ ซึ่งเป็นการยกประโยชน์ให้แก่ผู้อื่นแทนที่จะให้แก่เจ้าชายชาร์ลส์ผู้เป็นพระโอรสของพระองค์เอง ข้อตกลงนี้ทำให้ข่าวลือที่มีมาก่อนหน้านั้นว่าทรงเป็นชู้กับดยุกแห่งออร์เลอองส์ยิ่งฟังแล้วก็ยิ่งเป็นเรื่องที่น่าเชื่อถือมากยิ่งขึ้น และทำให้เกิดการตั้งข้อสงสัยใหม่ว่าเจ้าชายชาร์ลส์เป็นพระโอรสนอกกฎหมายและไม่ใช่พระราชโอรสที่แท้จริงของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 6 ในปี ค.ศ. 1422 พระเจ้าเฮนรีที่ 5 และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 6 เสด็จสวรรคตห่างกันเพียงสองเดือน พระเจ้าเฮนรีที่ 5 ทรงทิ้งให้พระเจ้าเฮนรีที่ 6 ผู้ยังทรงเป็นทารกเป็นผู้ครองสองอาณาจักรโดยมีจอห์นแห่งแลงคาสเตอร์ ดยุกแห่งเบดฟอร์ดที่ 1 พระอนุชาของพระองค์มีหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในฝรั่งเศส
เจ้าชายฟร็องซัว เคานต์แห่งเคลมอนต์ เจ้าชายฟร็องซัว เคานต์แห่งเคลมอนต์ (
เจ้าชายฟร็องซัว เคานต์แห่งเคลมอนต์ ประสูติเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 ณ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระบุตรพระองค์ที่ 2 และพระโอรสพระองค์แรกใน เจ้าชายเฮนรี เคานต์แห่งปารีส (ประสูติ พ.ศ. 2476) และ ดัชเชสมาเรีย-เทเรซาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระชายาพระองค์แรก ทรงมีพระบิดามารดาทูลหัวคือ เจ้าชายเฮนรี เคานต์แห่งปารีส (1908-1999) พระอัยกา และ อาร์ชดัชเชสโรสแห่งออสเตรีย พระอัยยิกาฝั่งพระมาดา พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 ในการสืบพระอิสริยยศ เคานต์แห่งปารีส ดยุกแห่งฝรั่งเศส แต่พระองค์ทรงมีพระโรคที่ติดมาแต่ครั้นประสูติ คือโรคท็อกโซพลาสมา ส่งผลให้มีความบกพร้่องทางพระวรกาย และพระทัย ซึ่งเจ้าหญิงมาเชีย พระขนิษฐาก็ประชวรด้วยโรคเดียวกับพระองค์
เจฟฟรีที่ 2 ดยุกแห่งบริตานี การสิ้นพระชนม์ของเจฟฟรีย์ทำให้คอนสแตนซ์ตกเป็นม่ายตอนอายุ 25 ปีโดยมีบุตรสาวสองคน (มาทิลดาน้อยต่อมาตายตอนอายุสามปี) และกำลังตั้งครรภ์บุตรอีกคน ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1187 ที่นองต์ บริตทานี คอนสแตนซ์ให้กำเนิดบุตรชายที่คลอดหลังการสิ้นพระชนม์ของเจฟฟรีย์ พระเจ้าเฮนรีที่ 2 อยากให้พระนัดดาถูกตั้งชื่อว่าเฮนรี แต่ด้วยการแข็งขืนต่อเฮนรีที่ 2 ทารกน้อยถูกตั้งชื่อว่าอาร์เธอร์ตามพระเจ้าอาร์เธอร์ในตำนาน พระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศสอ้างสิทธิ์ในการเป็นผู้พิทักษ์ของอาร์เธอร์ แต่พระเจ้าเฮนรีที่ 2 ปฏิเสธเพราะพระองค์ไม่อยากให้ฟิลิปที่ 2 ได้ฐานที่มั่นในบริตทานีไป คอนสแตนซ์ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินของบุตรชาย แต่เฮนรีที่ 2 ไม่ไว้ใจเธอ ในปี ค.ศ. 1188 เฮนรีที่ 2 จัดแจงให้คอนสแตนซ์แต่งงานกับรานูล์ฟ เดอ บลงเดอวีลล์ เอิร์ลที่ 6 แห่งเชสเตอร์ หนึ่งในเอิร์ลที่ทรงอำนาจที่สุดในอังกฤษ การแต่งงานเป็นการแต่งงานที่ไม่มีความสุข สองสามีภรรยาไม่ถูกกัน และไม่มีบุตร
ดยุกเฮนดริกเแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน เจ้าชายเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์ พระราชสวามี ดยุคเแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน (, ) () ทรงเป็นเจ้าชายพระราชสวามีแห่งเนเธอร์แลนด์ โดยเป็นพระราชสวามีใน สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ ทั้ง 2 มีพระราชธิดาร่วมกันเพียงพระองค์เดียว คือเจ้าฟ้าหญิงยูเลียนา ต่อมาเสด็จขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (ริชาร์ด อเล็กซานเดอร์ วอลเตอร์ จอร์จ; ประสูติ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2487) ทรงเป็นสมาชิกองค์หนึ่งในราชวงศ์อังกฤษ โดยเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งกลอสเตอร์ตั้งแต่พระบิดาสิ้นพระชนม์เมื่อปี พ.ศ. 2517 และในปัจจุบันทรงอยู่ในอันดับที่สิบแปดของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ
เจ้าชายริชาร์ด ประสูติเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2487 ณ นอร์ทแฮมพ์ตัน เป็นพระโอรสพระองค์เล็กใน เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ กับ เจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
ดยุกแห่งนอร์ฟอล์ก ดยุกแห่งนอร์ฟอล์ก () เป็นบรรดาศักดิ์ชั้นดยุกลำดับที่ 1 ของอังกฤษ และโดยตำแหน่งยังเป็นเอิร์ลแห่งแอรันเดิล (Earl of Arundel) ซึ่งเป็นเอิร์ลลำดับที่ 1 เช่นกัน ตามตำแหน่งแล้วดยุกแห่งนอร์ฟอล์กเป็นเอิร์ลมาร์แชล (Earl Marshal) หรือจอมพลทหารรักษาพระองค์ ซึ่งเป็นตำแหน่งสืบตระกูล โดยศูนย์กลางอำนาจของดยุกแห่งนอร์ฟอล์กอยู่ที่ปราสาทแอรันเดิลในซัสเซกซ์ ซึ่งไม่มีความเกี่ยวข้องกับเมืองนอร์ฟอล์กที่เป็นชื่อของบรรดาศักดิ์ ผู้ที่ใช้บรรดาศักดิ์ดยุกแห่งนอร์ฟอล์กคนปัจจุบันคือ เอ็ดเวิร์ด ฟิตซ์อลัน เฮาเวิร์ด
ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (; ) เป็นบรรดาศักดิ์อังกฤษที่ตั้งขึ้นตามเมืองกลอสเตอร์ โดยตามธรรมเนียมแล้วจะเป็นบรรดาศักดิ์เฉพาะสำหรับพระราชโอรสพระองค์หนึ่งพระมหากษัตริย์อังกฤษ ในการสถาปนาบรรดาศักดิ์ครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่ 5 เพื่อพระราชทานแก่เจ้าชายเฮนรี โดยต่อมาได้สืบตระกูลไปยังพระโอรสของพระองค์ เจ้าชายริชาร์ดซึ่งยังทรงพระชนม์ในปัจจุบัน อนึ่งบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ยังมีบรรดาศักดิ์ย่อยเป็น เอิร์ลแห่งอัลสเตอร์ (Earl of Ulster) และบารอนคัลโลเดน (Baron Culloden)
เจ้าชายโอโด ดยุกแห่งอ็องกูแลม เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2530 พระองค์ได้รับการสถานปนาเป็น ดยุกแห่งอ็องกูแลม จาก เจ้าชายเฮนรี เคานต์แห่งปารีส (1908-1999) พระอัยกา 
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ มารี-ลีซีส เด โรฮัน-ชาบอร์ต โดยมารี-ลีซีส เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 โดยเธอสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ โดยเธอเป็นพระปนัดดาในพระนัดดาของพระราชโอรสนอกสมรสของ พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ โดยพิธีสมรสนั้นไม่ได้เชิญแขกเพียงแต่เชิญพระบรมวงศานุวงศ์และพระญาติวงศ์แห่งฝรั่งเศสเสด็จเข้าร่วมงานเท่านั้น และเนื่องจากทั้ง 2 ทรงอยากไว้ทุกข์ให้กับเหตุการ์โจมตี comte de Paris โดยมีพระบุตร 2 พระองค์ดังนี้
เฮนรี โบฟอร์ต ดยุกที่ 3 แห่งซัมเมอร์เซต เฮนรี โบฟอร์ทเป็นบุตรของเอ็ดมันด์ โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 2 และเอเลเนอร์ โบแชมพ์บุตรีของริชาร์ด โบแชมพ์ เอิร์ลแห่งวอริคที่ 13 ที่ทำให้เฮนรีเป็นลูกพี่ลูกน้องของเลดี้ มาร์กาเร็ต โบฟอร์ด (Lady Margaret Beaufort) และริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งวอริคที่ 16 และเป็นลุงของเฮนรี สตาฟฟอร์ด ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 2 (Henry Stafford, 2nd Duke of Buckingham)
เบอร์จิตต์ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ เบอร์จิตต์ทรงพบกับเจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระโอรสในเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ครั้งแรกที่เคมบริดจ์ ทั้งสองหมั้นหมายกันเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2515 และมีพระราชพิธีเสกสมรสเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคมปีเดียวกัน ณ คริสตจักรนักบุญแอนดรูว์ เมืองบาร์นเวลล์ นอร์แทมป์ตันเชอร์ ฉลองพระองค์ในพระราชพิธีนี้ออกแบบโดยนอร์แมน ฮาร์ตเนลล์
ราชวงศ์บูร์กอญ “ราชวงศ์อัลฟองซีน” (Afonsine Dynasty) เป็นสาขาของราชตระกูลบูร์กอญที่สืบเชื้อสายมาจากเฮนรี เคานท์แห่งโปรตุเกส เฮนรีเป็นบุตรคนรองของเฮนรีแห่งบูร์กอญผู้เป็นบุตรของโรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญผู้มาเสียชีวิตเสียก่อนที่จะได้รับอาณาจักร
ประวัติศาสตร์เยอรมนี จักรพรรดิเฟรเดอริคที่ 1 แห่งราชวงศ์โฮเฮนชเตาเฟิน (Hohenstaufen) ทรงพยายามจะหยุดยั้งสงครามระหว่างพวกขุนนางในเยอรมนี โดยทรงแต่งตั้งดยุกเฮนรีแห่งแซกโซนี (Henry the Lion, Duke of Saxony) จากตระกูลเวล์ฟ (Welf) เป็นดยุกแห่งบาวาเรีย โดยเจ้าครองแคว้นเดิม คือมาร์เกรฟแห่งออสเตรีย (Margrave of Austria) ได้เลื่อนขั้นเป็นดยุก จักรพรรดิฟรีดริชทรงบุกอิตาลีเพื่อปราบกบฏและทำสงครามกับพระสันตะปาปาแต่อิตาลีรวมตัวเป็นสันนิบาตลอมบาร์ด (Lombard League) ต่อต้านพระจักรพรรดิและสนับสนุนพระสันตะปาปา จักรพรรดิฟรีดริชทรงกริ้วและปลดดยุกเฮนรีที่ไม่ช่วยเหลือพระองค์ ยกบาวาเรียให้ตระกูลวิตเตลสบาค (Wittlesbach) และแตกแคว้นแซกโซนีแบ่งเป็นหลายส่วน
ราชวงศ์สหราชอาณาจักร พระประมุขส่วนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 บางครั้งพระราชทานฐานันดรศักดิ์ขุนนางให้แก่พระโอรสนอกกฎหมาย โดยคนแรกคือ เจมส์ สก็อตต์ ซึ่งเป็นดยุกแห่งมอนเมาธ์ในปี พ.ศ. 2209 ตามมาด้วยการแต่งตั้งอีกหลายครั้งในทศวรรษ 2413 โดยส่วนมาเป็นตำแหน่งเอิร์ล เช่น ชาร์ลส์ ฟิตซ์ชาร์ลส์ เป็นเอิร์ลแห่งพลีมัธ ชาร์ลส์ ฟิตซ์รอย เป็นดยุกแห่งเซาแธมป์ตัน เฮนรี ฟิตซ์รอย เป็นเอิร์ลแห่งอูสตัน จอร์จ ฟิตซ์รอย เป็นเอิร์ลแห่งนอร์ธัมเบอร์แลนด์ ชาร์ลส์ โบเคลิร์ก เป็นเอิร์ลแห่งเบอร์ฟอร์ด และ ชาร์ลส์ เลนน็อกซ์ เป็นดยุกแห่งริชมอนด์และเลนน็อกซ์ เอิร์ลจำนวนมากมายซึ่งเป็นพระโอรสนอกกฎหมายของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ต่อมาได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นดยุก ในบรรดาดยุกสมัยปัจจุบัน ก็มีเชื้อสายจำนวนสี่สายผ่านทางบุตรชายของพระโอรสนอกกฎหมายในสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ได้แก่ ดยุกแห่งริชมอนด์ เลนน็อกซ์ และกอร์ดอน ดยุกแห่งบักเคลิชและควีนส์เบอร์รี่ ดยุกแห่งแกรฟตัน และดยุกแห่งเซนต์อัลบันส์
เมแกน ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์ ในเดือนมกราคมปี พ.ศ. 2561 เมแกน ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์ได้ทรงลบบัญชีโซเชียลมีเดียทั้งหมดของพระองค์เอง โดยมีข้อความจากพระราชวังเค็นซิงตันได้กล่าวขอบคุณทุกคนที่ติดตามพระองค์มาตลอดหลายปีที่ผ่านมาตามธรรมเนียมราชสำนักของสหราชอาณาจักร สะใภ้เจ้าจะมิได้อิสริยยศเป็นเจ้าหญิง หลังเสกสมรสกับเจ้าชายแฮร์รีจึงได้รับฐานันดรศักดิ์เป็นรอยัลไฮนิส ได้บรรดาศักดิ์ตามพระสวามีทั้งหมดคือ "ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์" (Her Royal Highness The Duchess of Sussex) รวมทั้งตำแหน่งอื่น ๆ ได้แก่เคาน์เตสแห่งดัมบาร์ตัน (Countess of Dumbarton) และบารอนิสคิลคีล (Baroness Kilkeel)
ดัชชีเบราน์ชไวค์ หลังจากการแบ่งแยกที่ติดต่อกันมาในที่สุดเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คก็มารวมตัวกันภายใต้แม็กนัสที่ 2 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค หลังจากแม็กนัสเสียชีวิตลูกชายสามคนก็ครองอาณาจักรร่วมกัน เมื่อฟรีดริช ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คถูกฆาตกรรมพี่น้องเบอร์นาร์ดและเฮนรีก็แบ่งดินแดนกันสองคน เฮนรีได้ดินแดนว็อลเฟินบึทเทิล
เจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย เจ้าหญิงอานพระมารดา ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย () (เดิม:เจ้าหญิงอานแห่งออเลล็อง) เป็นพระธิดาใน เฮนรี เคานต์แห่งปารีส และ เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งออเลล็อง-บราแกนซา ต่อมาเสกสมรสกับ อินฟันเตคาลอส ดยุกแห่งกาลาเบรีย มีพระบุตร 5 พระองค์ ต่อมาพระสวามีสิ้นพระชนม์ จึงดำรงพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงดัชเชสแห่งกาลาเบรีย และพระโอรสสืบพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งกาลาเบรีย พระองค์จึงได้รับการสถาปนาที่ เจ้าหญิงอานพระมารดา ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย
เจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2478 เลดี้อลิซได้หมั้นหมายกับเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และได้อภิเษกสมรสด้วยพิธีหลวงส่วนตัวในห้องสวดมนต์ต์ต์ของพระราชวังบัคกิงแฮม ในวันที่ 6 พฤศจิกายน ในตอนแรกทั้งดยุกและดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ได้อาศัยอยู่ในเมืองอัลเดอร์ช็อต ซึ่งเป็นที่ที่ดยุกได้เข้ามาฝึกเป็นทหารอยู่ ต่อมาดยุกแห่งกลอสเตอร์ก็ได้ทรงลาออกจากกองทัพเพื่อมาปฏิบัติพระกรณียกิจมากขึ้นในคราวการสละราชสมบัติของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2479
รายพระนามผู้ปกครองบาวาเรีย ในปี ค.ศ. 1070, สมเด็จพระจักรพรรดิไฮนริคที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ทรงปลด ออทโทแห่งนอร์ไฮม์ผู้ครองบาวาเรียอยู่ในขณะนั้น และหันไปยกดัชชีแห่งบาวาเรียให้กับเวลฟ สมาชิกของตระกูลอิตาลี-บาวาเรียจากตระกูลเอสเต แต่ต่อมาเวล์ฟก็มีปากมีเสียงกับจักรพรรดิไฮนริคและถูกยึดอำนาจการปกครองบาวาเรียไปสิบเก้าปี ระหว่างนั้นบาวาเรียก็ปกครองโดยราชบัลลังก์เยอรมัน เวล์ฟได้บาวาเรียคืนในปี ค.ศ. 1096 และสืบการปกครองต่อมาโดยเวล์ฟที่ 2 และเฮนรีที่ 9 — เฮนรีสืบโดยบุตรชายเฮนรีที่ 10 ผู้นอกจากจะปกครองบาวาเรียแล้วก็ยังเป็นดยุกแห่งแซกโซนีด้วย
รายพระนามผู้ปกครองบาวาเรีย ในปี ค.ศ. 1253 ออทโทที่ 2 เสียชีวิต บาวาเรียก็ถูกแบ่งระหว่างบุตรชายของออทโท เฮนรีเป็นดยุกแห่งบาวาเรียใต้ และหลุยส์บาวาเรียเหนือ จนกระทั่งมาถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ดินแดนบาวาเรียก็ถูกแบ่งไปมาระหว่างพี่ ๆ น้อง ๆ ซึ่งทำให้ยากต่อการเรียงลำดับดยุกผู้ครองบาวาเรียได้อย่างถูกต้อง
เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ ในปั พ.ศ. 2513 พระพลานามัยของ เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระบิดาเริ่มแย่ลงอย่างมาก ทั้งนี้พระองค์เองก็ได้ป่วยด้วยพระอาการโพฟีเลีย พระองค์ทรงลาออกจากราชการแล้วกลับมาอังกฤษ โดยไม่นาน พระองค์ได้เริ่มทรงงานเพื่อประเทศอย่างเต็มตัว
สงครามดอกกุหลาบ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1456 พระเจ้าเฮนรีก็มีพระอาการดีขึ้นและทรงสามารถกลับมาทำหน้าที่เป็นพระมหากษัตริย์ได้ ซึ่งทำให้ดยุกแห่งยอร์กไม่ต้องมีหน้าที่เป็น “ผู้อารักขา” อีกต่อไป ในฤดูใบไม้ร่วงในปีเดียวกันพระเจ้าเฮนรีก็เสด็จประพาสบริเวณมิดแลนด์ซึ่งเป็นบริเวณที่พระองค์ทรงเป็นที่นิยม มาร์กาเร็ตไม่ทรงยอมให้พระเจ้าเฮนรีเสด็จกลับลอนดอนที่พ่อค้าในเมืองต่างก็มีความไม่พึงพอใจต่อความเสื่อมโทรมทางการค้าและบ้านเมืองที่ขาดระบบ พระองค์จึงทรงตั้งราชสำนักขึ้นที่โคเวนทรี ขณะนั้นดยุกแห่งซัมเมอร์เซ็ทก็กลายมาเป็นคนโปรด ขณะเดียวกันมาร์กาเร็ตก็ทรงหว่านล้อมให้เฮนรีปลดข้าราชสำนักต่างๆ ที่ได้รับการแต่งตั้งขึ้นเมื่อดยุกแห่งยอร์กเป็น “ผู้อารักขา” ออก ขณะที่ดยุกถูกเรียกตัวให้กลับไปเป็นข้าหลวงแห่งไอร์แลนด์
เฮนรี สแตฟฟอร์ด ดยุกที่ 2 แห่งบักกิงแฮม เฮนรี สตาฟฟอร์ด ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 2 () (4 กันยายน ค.ศ. 1455 - 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1483) เฮนรี สตาฟฟอร์ดเป็นผู้มีบทบาทสำคัญต่อความรุ่งเรืองและการตกอับของสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 และหนึ่งในผู้ต้องสงสัยว่ามีส่วนในการหายสาบสูญ (หรือฆาตกรรม) ของเจ้าชายแห่งหอคอย ดยุคแห่งบัคคิงแฮมมีความสัมพันธ์กับพระราชวงศ์อังกฤษหลายทาง แต่โอกาสที่จะมีสิทธิในราชบัลลังก์ออกจะเป็นเรื่องที่ไกลจากความเป็นจริง แต่เมื่อฝ่ายยอร์คและแลงคาสเตอร์ผู้สืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 มีความขัดแย้งกัน โอกาสของบัคคิงแฮมก็ดูเหมือนจะเป็นไปได้ นักประวัติศาสตร์อ้างว่าบัคคิงแฮมจงใจวางแผนที่จะยึดบัลลังก์มาตั้งแต่ระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 และเกือบจะประสบความสำเร็จถ้าทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปตามแผน
เจ้าชายฟร็องซัว เคานต์แห่งเคลมอนต์ เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2560 เจ้าชายจีนส์ ดยุกแห่งเวนมอนต์ พระอนุชาได้แถลงการณ์ว่า เจ้าชายฟร็องซัว เคานต์แห่งเคลมอนต์ ได้สิ้นพระชนม์ลงอย่างสงบแล้ว สิริพระขันษา 56 ปี โดยสาเหตุของการสิ้นพระชนม์นั้นมาจากอาการป่วยของโรคนั่นเอง
เจ้าชายเฮนรี เคานต์แห่งปารีส (ประสูติ พ.ศ. 2476) ดยุกแห่งฝรั่งเศส ประมุขพระราชวงศ์ออร์เลอ็องแห่งฝรั่งเศส พร้อมด้วยเจ้าหญิงมิคาเอล่า เคานต์เตสแห่งปารีส พระชายา พร้อมด้วยสมาชิกพระราชวงศ์ออร์เลอองส์ของฝรั่งเศส เสด็จไปในการพิธีพระศพ เจ้าชายฟร็องซัว เคานต์แห่งเคลมอนต์ พระโอรส ซึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ที่ผ่านมา สิริพระชันษา 56 ปี พิธีพระศพจัดขึ้น ณ วิหารหลวงประจำพระราชวงศ์ออร์เลอ็อง เมืองเดรอซ์ สาธารณรัฐฝรั่งเศส
เจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2517 เจ้าชายเฮนรีได้สิ้นพระชนม์ลงและตำแหน่งดยุกแห่งกลอสเตอร์ได้ตกทอดต่อไปยังเจ้าชายริชาร์ด พระโอรสองค์ที่สอง (เจ้าชายวิลเลียม พระราชโอรสพระองค์โตและทายาทสืบตำแหน่งดยุกได้สิ้นพระชนม์จากอุบัติเหตุเครื่องบินตกในปี พ.ศ. 2515) พระชายาหม้ายของดยุกได้ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตกับสมเด็จพระบรมราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ให้ทรงดำรงพระยศเป็นเจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ (HRH Princess Alice, Duchess of Gloucester) แทน เจ้าหญิงดัชเชสหม้ายแห่งกลอสเตอร์ (HRH The Dowager Duchess of Gloucester) สมเด็จพระราชินีทรงอนุญาตให้พระปิตุจฉาใช้พระอิสริยยศนี้เพื่อเป็นการเลี่ยงความสับสนในตำแหน่งกับดัชเชสแห่งกลอสเตอร์คนปัจจุบัน ซึ่งเป็นพระชายาในพระโอรส (เดิมคือ บริจิตต์ เอวา ฟาน เดอร์ส)
ดยุกแห่งวินด์เซอร์ ดยุกแห่งวินด์เซอร์ () เป็นฐานันดรศักดิ์หนึ่งของสหราชอาณาจักร ซึ่งถูกตั้งขึ้นเป็นกรณีพิเศษเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1937 สำหรับเจ้าชายเอดเวิร์ด ดยุกแห่งวินเซอร์ ซึ่งเป็นอดีตพระมหากษัตริย์ พระนามว่า พระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 หลังจากทรงประกาศสละราชสมบัติในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1937 ชื่อเมืองวินด์เซอร์สำหรับฐานันดรนี้ตั้งชื่อตามเมืองซึ่งเป็นที่ตั้งของพระราชวังวินด์เซอร์ ที่ประทับของพระมหากษัตริย์และพระราชวงศ์อังกฤษตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 จากการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มัน นอกจากนี้ วินเซอร์ ยังเป็นชื่อของราชวงศ์อังกฤษตั้งแต่ปีค.ศ. 1917 เป็นต้นมา
มาเรียแห่งเท็ค ภายหลังจากการอภิเษกสมรส เจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรีทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงดัชเชสแห่งยอร์ก (HRH The Duchess of York) ดยุกและดัชเชสแห่งยอร์กประทับอยู่ที่ตำหนักยอร์ก ซึ่งเป็นเรือนหลังเล็กในเขตพระราชฐานแซนดริงแฮม ในมณฑลนอร์โฟล์ค ทั้งสองพระองคก็ยังทรงมีห้องชุดในพระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอนอีกด้วย ตำหนักยอร์คเป็นเรือนที่สมถะสำหรับเชื้อพระวงศ์ แต่เป็นที่โปรดปรานของเจ้าชายจอร์จ ซึ่งโปรดชีวิตแบบเรียบง่าย ทั้งสองพระองค์ได้ประทับร่วมกับพระโอรสและธิดาหกพระองค์คือ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าหญิงแมรี เจ้าชายเฮนรี เจ้าชายจอร์จ และเจ้าชายจอห์น
ราชอาณาจักรซัสเซกซ์ ราชอาณาจักรซัสเซกซ์ (; ) คำว่า "ซัสเซกซ์" มาจากคำภาษาอังกฤษเก่าว่า ที่แปลว่าแซกซันใต้ ซัสเซกซ์เป็นหนึ่งในอาณาจักรแองโกล-แซกซันเจ็ดอาณาจักรที่มีอาณาบริเวณคล้ายกับอาณาจักรเคลต์เดิมชื่ออาณาจักรเรกีนี (Regini) แต่ต่อมาเทศมณฑลซัสเซกซ์ แต่ส่วนใหญ่ของเขตการปกครองโบราณครอบคลุมบริเวณป่าที่เรียกว่าป่าอันเดรด (Forest of Andred) ราชอาณาจักรซัสเซกซ์ปกครองโดยระบบราชาธิปไตย
เจ้าชายไอโมน ดยุกที่ 4 แห่งโอสตา เจ้าชายไอโมน ดยุกที่ 4 แห่งโอสตา () เป็นพระโอรสใน เจ้าชายแอลมานุแอล ดยุกแห่งโอสตา และ เจ้าหญิงเฮเลนาแห่งออเลล็อง ทรงอภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงไอรีน ดัชเชสแห่งโอสตา ทรงเป็นพระราชชามาดา ใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซ กับ เจ้าหญิงโซเฟียแห่งปรัสเซีย หลังจากพระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ พระองค์จึงสืบพระอิสริยยศเป็น ดยุกที่ 4 แห่งโอสตา ทรงมีพระโอรสเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าชายอะเมเดโอ ดยุกที่ 5 แห่งโอสตา ทรงเป็นพระอัยกา(ปู่) ใน เจ้าชายไอโมน ดยุกแห่งอาพูเลีย
คราฟท์ เจ้าชายแห่งโอเฮนโล-ลังเงินบวร์ค คราฟท์ เจ้าชายแห่งโอเฮนโล-ลังเงินบวร์ค () ประสูติเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2478 ณ ประเทศเยอรมนี เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน กอทท์ฟรีด เจ้าชายแห่งโอเฮนโล-ลังเงินบวร์ค กับ เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงเป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระญาติชั้นที่ 1 ในชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ ทั้งนี้พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และ พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ผ่านทางสายพระมารดา 
พระองค์ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งครอย เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2508 ก่อนจะทรงหย่าร้างกันในปี 2533 มีพระบุตร 3 พระองค์คือ
เจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งอันฮัลท์ เจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งอันฮัลท์ () ประสูติเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2399 ณ แกรนด์ดัชชีดัชชีอันฮัลท์ เป็นพระโอรสพระองค์รองใน เจ้าชายเฟรเดอริกที่ 1 ดยุกแห่งอันฮัลท์ และ เจ้าหญิงอ็องตัวแน็ตแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก พระองค์กลายเป็นรัชทายาทในตำแหน่ง ดยุกแห่งอันฮัลท์ ภาหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐาคือ เจ้าชายเลโอโปลด์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งอันฮัลท์ และกลายเป็นดยุกแห่งอันฮัลท์เมื่อปี 2447 ภายหลังพระบิดาสิ้นพระชนม์ลง 
เจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งอันฮัลท์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีแห่งบาเดิน เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2432 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศที่ ดัชเชสแห่งอันฮัลท์ พระชายา ไม่มีพระบุตร 
ในรัชกาลของพระองค์นั้นเป็นที่ขนานนามและเป็นที่รู้จักเป็นอย่างยิ่งเรื่องการดนตรี ทรงอุปภัมภ์โครงการเกี่ยวกับดนตรีไว้มากมาย ซึ่งพระกรณียากิจดังกล่าวเป็นที่ประจักษ์แก่ประเทศในยุโรป 
เจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งอันฮัลท์ สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2461 สิริพระชันษา 61 ชันษา ตำแหน่งดยุกแห่งอันฮัลท์ตกไปเป็นของพระอนุชาคือ เจ้าชายเอดูอาร์ด ดยุกแห่งอันฮัลท์
ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เจ้าชายเลโอโพลด์มีพระโอรสที่ประสูติหลังจากการสิ้นพระชนม์อีกพระองค์หนึ่งคือ เจ้าชายชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ด ซึ่งได้ทรงสืบทอดพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งอัลบานีเมื่อแรกประสูติในปี พ.ศ. 2427 พระองค์ได้เสวยราชสมบัติเป็นดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา หลังการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอัลเฟรด พระปิตุลาในปี พ.ศ. 2443 และต้องสละราชบัลลังก์ในปี พ.ศ. 2461 รวมทั้งพระอิสริยยศ ฐานันดรศักดิ์ และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างๆ ของอังกฤษทั้งหมดในปี พ.ศ. 2462 เนื่องจากทรงอยู่ในฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์กับประเทศอังกฤษระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 เจ้าชายชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ดเป็นพระอัยกาของสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน ผ่านทางพระธิดาคือ เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา
เจ้าหญิงเบียทริซ (เบียทริซ แมรี่ วิกตอเรีย ฟีโอดอรา) พระราชธิดาพระองค์ที่ห้าและองค์เล็กในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ประสูติเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2400 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2487 ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2428 ณ โบสถ์เซนต์มิลเดร็ด เมืองวิปปิงแฮม ใกล้ตำหนักออสบอร์น เกาะไว้ท์ กับ เจ้าชายเฮนรีแห่งบัทเทนแบร์ก (เฮนรี มอริส; 5 ตุลาคม พ.ศ. 2401 - 20 มกราคม พ.ศ. 2439 พระโอรสในเจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเฮสส์และไรน์) มีพระโอรส 3 พระองค์ พระธิดา 1 พระองค์ (สมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย ยูจีเนียแห่งสเปน) พระภาคิไนย 5 พระองค์ (พระองค์หนึ่งสิ้นพระชนม์ในพระครรภ์) และพระภาติกา 3 พระองค์ ในฐานะพระราชนัดดาผ่านทางเจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งบัทเทนแบร์ก สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสแห่งสเปน จึงเป็นพระราชปนัดดาในเจ้าหญิงเบียทริซ และลื่อในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียอีกด้วยเนื่องจากกระแสต่อต้านเยอรมันในประเทศอังกฤษช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 สมาชิกในราชวงศ์บัทเทนแบร์กซึ่งเป็นพลเมืองชาวอังกฤษได้สละพระอิสริยยศ "เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งบัทเทนแบร์ก" และเปลี่ยนมาใช้ชื่อราชสกุลที่เป็นรูปแบบภาษาอังกฤษว่า "เมานต์แบ็ทแตน"
ดยุกแห่งซัสเซกซ์ เจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริกทรงเสกสมรสสองครั้ง โดยครั้งแรกกับเลดีออกัสตา เมอร์เรย์ ในปีค.ศ. 1793 โดยถูกประกาศเป็นโมฆะในปีค.ศ. 1794 และครั้งต่อมากับเลดีเซซิเลีย กอร์ เมื่อ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1831 โดยการเสกสมรสทั้งสองครั้งนี้ไม่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาติ ตามพระราชบัญญัติการเสกสมรสของพระราชวงศ์ ค.ศ. 1772 จึงทำให้พระโอรสที่เกิดแก่พระชายาทั้งสองพระองค์ไม่สามารถสืบตระกูลได้ โดยเนื่องจากเลดีเซซีเลียไม่ถือเป็นพระชายาโดยสมบูรณ์ เธอจึงไม่ได้รับการต้อนรับโดยราชสำนัก ซึ่งทำให้เธอไม่สามารถออกงานร่วมกับพระสวามีได้ ในที่สุดเมื่อ 30 มีนาคม ค.ศ. 1840 เธอได้รับการแต่งตั้งเป็นดัชเชสแห่งอินเวอร์เนส โดยสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ () ประสูติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ณ ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ สหราชอาณาจักร เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ และ เจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร ทรงมีพระบิดาพระมารดาทูลหัวดังนี้
ราชวงศ์สหราชอาณาจักร พระมเหสีของพระประมุขโดยทั่วไปแล้วจะไม่ได้ทรงรับการแต่งตั้งบรรดาศักดิ์ขุนนาง แต่ได้มีข้อยกเว้นอันน่าจดจำเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2075 เมื่อสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงสถาปนาแอนน์ โบลีนเป็นมาร์ชเนสแห่งเพมโบรคก่อนการอภิเษกสมรส แต่กระนั้น ในบางครั้งเจ้าชายพระราชสวามีจะได้รับพระราชทานตำแหน่งดยุก พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ ทรงเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งสเปนอยู่แต่ก่อนแล้ว และพระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีแมรีที่ 2 นั้นเป็นพระประมุขร่วมกันในประเทศอังกฤษ ดังนั้นจึงไม่มีพระองค์ใดมีศักดินาขุนนาง เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก พระสวามีในเจ้าหญิงแอนน์ (ต่อมาเสวยราชสมบัติเป็น สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์) ทรงได้รับการสถาปนาให้มีฐานันดรศักดิ์ดยุกแห่งคัมบาลันด์เมื่อปี พ.ศ. 2226 เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา ซึ่งเป็นพระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ทรงได้รับพระราชทานพระอิสริยยศชั้นเจ้าฟ้าก่อนการอภิเษกสมรส ต่อมาในปี พ.ศ. 2400 สมเด็จพระราชินีนาถทรงสถาปนาเจ้าชายเป็นเจ้าชายพระราชสวามี แต่กระนั้นพระองค์ไม่ได้ทรงมีบรรดาศักดิ์ขุนนางของอังกฤษ ส่วนเจ้าชายฟิลิป พระสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถองค์ปัจจุบันทรงได้รับการสถาปนาเป็นดยุกแห่งเอดินบะระและได้รับพระราชทานพระอิสริยยศชั้นเจ้าฟ้าในวันก่อนการอภิเษกสมรส (ซึ่งเกิดขึ้นก่อนการเสวยราชสมบัติของสมเด็จพระราชินีนาถ)
สงครามดอกกุหลาบ ดยุกแห่งยอร์กทรงนำกองกำลังย่อยไปยังลอนดอนและไปประจันหน้ากับกองทัพของพระเจ้าเฮนรีที่หมู่บ้านเซนต์อัลบันทางตอนเหนือของลอนดอนเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1455 ยุทธการที่เซนต์ออลบันส์ครั้งที่ 1 ซึ่งเป็นการต่อสู้ที่ไม่ใหญ่นักเป็นการเปิดฉากสงครามกลางเมือง จุดประสงค์ของริชาร์ด ดยุกแห่งยอร์คก็เพื่อกำจัด “ที่ปรึกษาผู้ไร้สมรรถภาพ” ของพระเจ้าเฮนรี ผลของยุทธการฝ่ายแลงคาสเตอร์ของพระเจ้าเฮนรีได้รับความพ่ายแพ้ ผู้นำฝ่ายแลงคาสเตอร์คนสำคัญหลายคนที่รวมทั้งดยุกแห่งซัมเมอร์เซตและเอิร์ลแห่งนอร์ธัมเบอร์แลนด์เสียชีวิตในสนามรบ เมื่อการต่อสู้สิ้นสุดลงแล้วฝ่ายยอร์กก็พบพระเจ้าเฮนรีประทับซึมอยู่พระองค์เดียวในเตนต์ขณะที่ข้าราชสำนักและมหาดเล็กต่างก็ละทิ้งพระองค์ เพราะมีพระอาการเสียพระสติอีกครั้ง (และทรงได้รับความบาดเจ็บจากธนูเล็กน้อยที่พระศอ) ฝ่ายยอร์กและพันธมิตรจึงเป็นฝ่ายที่มีอำนาจขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง เมื่อโค่นอำนาจของพระเจ้าเฮนรีได้แล้วยอร์กก็ตั้งตนเป็น “ผู้อารักขา” (Protector) พระนางมาร์กาเรตแห่งอ็องฌูทรงถูกกีดกันให้เป็นดูแลพระเจ้าเฮนรี
สงครามดอกกุหลาบ ระหว่างรัชสมัยอันสั้นพระเจ้าเฮนรีที่ 5 ก็ทรงประสบการคิดร้ายต่อพระองค์ครั้งหนึ่งในการคบคิดเซาท์แธมตัน (Southampton Plot) ที่นำโดยริชาร์ดแห่งโคนิสเบิร์ก เอิร์ลแห่งเคมบริดจ์ที่ 3 (Richard of Conisburgh, 3rd Earl of Cambridge) บุตรชายของเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุกแห่งยอร์คที่ 1 พระราชโอรสองค์ที่ 5 ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แต่การคบคิดไม่ประสบความสำเร็จ เอิร์ลแห่งเคมบริดจ์ถูกประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1415 ในข้อหากบฏต่อแผ่นดิน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการรณรงค์ที่นำไปสู่ยุทธการอาแฌงคูร์ต (Battle of Agincourt) ภรรยาของเอิร์ลแห่งเคมบริดจ์แอนน์ เดอ มอร์ติเมอร์ ก็มีสิทธิในการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์เพราะเป็นลูกสาวของโรเจอร์ มอร์ติเมอร์ เอิร์ลแห่งมาร์ชที่ 4 ซึ่งเท่ากับสืบเชื้อสายมาจากไลโอเนลแห่งอันท์เวิร์พ เอ็ดมันด์พี่ของแอนน์เป็นผู้มีความจงรักภักดีต่อเฮนรีเสียชีวิตโดยไม่มีบุตรฉะนั้นสิทธิของเอ็ดมันด์จึงผ่านต่อมายังแอนน์
คาโรลีเนอแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล เมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1795 คาโรลีเนอและมาล์มสบรีก็ออกจากคุกซ์ฮาเฟนโดย "เรือรบหลวงจูปิเตอร์" เรือมาถึงฝั่งอังกฤษที่กรีนิชเมื่อวันอาทิตย์อีสเตอร์ที่ 5 เมษายนหลังจากที่ล่าไปเพราะสภาวะอากาศ ผู้ที่ไปต้อนรับคือฟรานซ์ส วิลเลียรส์ เคานเทสแห่งเจอร์ซีพระสนมในเจ้าชายจอร์จผู้ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนางสนองพระโอษฐ์ห้องพระบรรทมของคาโรลีเนอ เฮนรี วาซซาล-ฟ็อกซ์ บารอนฮอลแลนด์ที่ 3 กล่าวว่าอาร์เธอร์ เวลสลีย์ ดยุกแห่งเวลลิงตัน อ้างว่าเลดี้เจอร์ซีเองเป็นผู้เลือกคาโรลีเนอให้เป็นเจ้าสาวของเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเวลลิงตันกล่าวว่าเลดี้เจอร์ซีเลือกสตรีที่ "มีกิริยามารยาทที่ขาดความเหมาะสม บุคลิกที่ไม่มีอะไรเด่น และ หน้าตาที่เรียบ เพื่อหวังให้เจ้าชายจอร์จรังเกียจพระชายาและสร้างความมั่นคงให้กับการเป็นพระสนมต่อไป"
สงครามดอกกุหลาบ หลังจากการพ่ายแพ้ในการปฏิวัติของดยุกแห่งบักกิงแฮมแล้วผู้สนับสนุนหลายคนและขุนนางอื่นที่ละทิ้งสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดก็หนีไปรวมตัวกับเฮนรี ทิวดอร์ที่ลี้ภัยอยู่ในบริตตานี พระเจ้าริชาร์ดทรงพยายามติดสินบนมนตรีของดยุกแห่งบริตตานีให้ทรยศต่อเฮนรีแต่เฮนรีก็ได้รับการเตือนและสามารถหนีไปยังฝรั่งเศสและไปทรงได้รับที่พำนักลี้ภัยและการสนับสนุนที่นั่น
พระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ พระเจ้าเฮนรีที่ 7 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1457 ที่ปราสาทเพมโบรกในเวลส์ มีพระนามก่อนครองราชย์ว่าเฮนรี ทิวดอร์ เป็นพระราชโอรสองค์เดียวของเอดมันด์ ทิวดอร์ เอิร์ลที่ 1 แห่งริชมอนด์และมาร์กาเรต โบฟอร์ต เคาน์เตสแห่งริชมอนด์และดาร์บี เอิร์ลเอ็ดมันด์แห่งริชมอนด์เสียชีวิตสองเดือนก่อนที่พระเจ้าเฮนรีจะประสูติ พระเจ้าเฮนรีจึงทรงใช้เวลาส่วนใหญ่กับแจสเปอร์ ทิวดอร์ ดยุกแห่งเบดฟอร์ดที่ 1 พระปิตุลา เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งราชวงศ์ยอร์กขึ้นครองราชสมบัติในปี ค.ศ. 1471 เฮนรีจึงต้องหนีไปบริตตานีและใช้เวลาอยู่ที่นั่นราว 14 ปี ภายในปี ค.ศ. 1483 พระมารดาผู้ที่แม้ว่าจะสนับสนุนทอมัส สแตนลีย์ เอิร์ลที่ 1 แห่งดาร์บีแห่งราชวงศ์ยอร์กหันมาสนับสนุนเฮนรีในการขึ้นครองราชบัลลังก์แทนพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 ผู้ที่ไม่เป็นที่นิยม เฮนรีจึงกู้เงินจากฟรานซิสที่ 2 ดยุกแห่งบริตตานี และพยายามยกทัพขึ้นฝั่งอังกฤษแต่ล้มเหลวซึ่งเป็นผลให้เฮนรี สตาฟฟอร์ดที่ 2 ดยุกแห่งบักกิงแฮมถูกสำเร็จโทษ พระเจ้าริชาร์ดที่ 3 พยายามขอตัวเฮนรีจากทางการบริตตานีแต่เฮนรีหนีจากบริตานีไปฝรั่งเศส ราชสำนักฝรั่งเศสสนับสนุนเฮนรีโดยให้กองทัพและสิ่งที่จำเป็นต่อการรุกรานอังกฤษกับเฮนรี ภายในปี ค.ศ. 1485 เฮนรีก็พร้อมที่จะรุกรานอังกฤษ ในที่สุดสามารถนำทัพมารบชนะพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 และสถาปนาตนขึ้นเป็นกษัตริย์
เวสต์ซัสเซกซ์ เทศมณฑลซัสเซกซ์ถูกแยกเป็นอีสต์ซัสเซกซ์และเวสต์ซัสเซกซ์ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 และอยู่ภายใต้การบริหารของสภาเทศมณฑลแยกต่างหากจากกันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1888 และในปี ค.ศ. 1974 เวสต์ซัสเซกซ์ได้รับการกำหนดให้เป็นเทศมณฑลทางพิธีการตามพระราชบัญญัติรัฐบาลส่วนท้องถิ่น ค.ศ. 1972 ขณะเดียวกัน เขตมิดซัสเซกซ์ (ที่รวมเมืองเฮย์เวิดส์ฮีท, เบอร์เจสส์ฮิลล์ และอีสต์กรินสเตดไว้ด้วย) ก็ย้ายจากอีสต์ซัสเซกซ์มาขึ้นกับเวสต์ซัสเซกซ์
ทอมัส เพลแฮม-โฮลล์ส ดยุกแห่งนิวคาสเซิล ทอมัส เพลแฮม-โฮลล์ส ดยุกแห่งนิวคาสเซิลอัพพอนไทน์ และดยุกแห่งนิวคาสเซิลอันเดอร์ไลน์ (อังกฤษ : Thomas Pelham-Holles, Duke of Newcastle upon Tyne and Duke of Newcastle-under-Lyne) หรือรู้จักกันในชื่อว่า ดยุกแห่งนิวคาสเซิล ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรคนที่ 4 ต่อจากเฮนรี เพลแฮม พี่ชายของเขา
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงคริสตินาทรงได้รับการศึกษาอบรมอย่างดีจากพระมาตุจฉาของพระองค์ คือ ผู้สำเร็จราชการแห่งเนเธอร์แลนด์ และทรงอยู่ภายใต้การดูแลของ มาดาม เดอ เฟนเนส พระอภิบาล เจ้าหญิงคริสตินาทรงถูกบรรยายว่า ทรงเป็นสตรีที่มีความงดงาม เฉลียวฉลาดและมีชีวิตชีวา และทรงโปรดการล่าสัตว์และทรงม้า ในฐานะที่ทรงอยู่ภายใต้ความคุ้มครองจากจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระมาตุลา และทรงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์หนึ่งหนึ่งในราชวงศ์ของจักรวรรดิ ทำให้พระนางทรงมีคุณค่าอย่างมากในการที่จะถูกใช้เป็นหมากสำคัญในการเสกสมรสทางการเมือง ในปีค.ศ. 1527 ทอมัส โวลซีย์ พระสังฆราชแห่งอังกฤษ ได้แนะนำให้มีการเสกสมรสระหว่าง เฮนรี ฟิตซ์รอย ดยุกที่ 1 แห่งริชมอนด์และซัมเมอร์เซต พระโอรสนอกสมรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษกับเจ้าหญิงคริสตินา หรือ เจ้าหญิงโดโรเธีย แต่พระราชวงศ์ฮับส์บูร์กไม่ประสงค์ที่จะให้มีการเสกสมรสกับบุตรนอกกฎหมาย ในปีค.ศ. 1531 ฟรานเชสโกที่ 2 สฟอร์ซา ดยุกแห่งมิลานได้มีข้อเสนอที่จะเสกสมรสกับเจ้าหญิงพระองค์ใดพระองค์หนึ่ง เนื่องจากมีความประสงค์จะเป็นพันธมิตรกับราชวงศ์จักรพรรดิ จักรพรรดิคาร์ลทรงปฏิเสธที่จะให้เสกสมรสกับเจ้าหญิงโดโรเธีย แต่ทรงยินยอมที่ให้เสกสมรสกับเจ้าหญิงคริสตินาแทน
โจแอนนาแห่งนาวาร์ ฌองที่ 4 ดยุคแห่งบริตทานีเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1399 และโจนกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้บุตรชายคนโต ฌองที่ 5 ดยุคแห่งบริตทานี เป็นเวลาสองปีจนเขาอายุ 12 ปี เฮนรี โบลิงโบรก อนาคตพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ไปเยือนราชสำนักบริตทานีในปี ค.ศ. 1399 ในตอนที่ถูกเนรเทศออกจากอังกฤษโดยลูกพี่ลูกน้อง พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ ที่เฮนรีได้ทำการล้มล้างบัลลังก์ในปีเดียวกันนั้น เฮนรีประทับใจในตัวโจนและโจนตัดสินใจว่าจะแต่งงานกับเฮนรีหากโอกาสเอื้ออำนวย ในปี ค.ศ. 1402 หลังบุตรชายของโจนโตพอ พระองค์ส่งนักการทูตไปอังกฤษเพื่อจัดแจงเรื่องการแต่งงานกับเฮนรี ภรรยาคนแรกของเฮนรี แมรี เดอ โบฮัน ได้เสียชีวิตในการให้กำเนิดบุตรในปี ค.ศ. 1394 ขณะคลอดบุตรคนที่เจ็ด เฮนรีสามารถแต่งงานได้และการแต่งงานผ่านผู้แทนเกิดขึ้นในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1402 โดยมีนักการทูตของโจนเป็นผู้แทนเจ้าสาว
เจ้าชายเอดูอาร์ด ดยุกแห่งอันฮัลท์ เจ้าชายเอดูอาร์ด ดยุกแห่งอันฮัลท์ () ประสูติเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2399 ณ แกรนด์ดัชชีดัชชีอันฮัลท์ เป็นพระบุตรพระองค์ที่ 4 และพระโอรสพระองค์ที่ 3 ใน เจ้าชายเฟรเดอริกที่ 1 ดยุกแห่งอันฮัลท์ และ เจ้าหญิงอ็องตัวแน็ตแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก โดยพระองค์ทรงเป็นดยุกแห่งอันฮัลท์เพียง 4 เดือน โดยในรัชกาลของพระองค์นั้น ทรงประชวรหนักจึงทำให้พระโอรสคือ เจ้าชายโจอาคิม แอนสท์ดยุกแห่งอันฮัลท์ เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 13 กันยายน 2461 สิริพระชันษา 57 ปี พระโอรสของพระองค์สืบพระอิสริยยศ
เจ้าชายอะเมเดโอ ดยุกที่ 5 แห่งโอสตา เจ้าชายอะเมเดโอ ดยุกที่ 5 แห่งโอสตา () เป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าชายไอโมน ดยุกที่ 4 แห่งโอสตา และ เจ้าหญิงไอรีน ดัชเชสแห่งโอสตา พระมารดาของพระองค์ เป็นพระราชธิดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซ กับ เจ้าหญิงโซเฟียแห่งปรัสเซีย หลังจากพระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ พระองค์จึงสืบพระอิสริยยศเป็น ดยุกที่ 5 แห่งโอสตา พระองค์เสกสมรสจำนวน 2 ครั้ง มีพระบุตร 3 พระองค์ ทั้งนี้พระองค์ยังเป็นพระบิดาใน เจ้าชายไอโมน ดยุกแห่งอาพูเลีย
เจฟฟรีที่ 2 ดยุกแห่งบริตานี พระบิดาของเจฟฟรีย์ พระเจ้าเฮนรีที่ 2 มาดหมายว่าจะขยายและรักษาอาณาเขตฝรั่งเศสของตนไว้ พระอนุชาของเฮนรี จอฟฟรีย์ เป็นเคานต์แห่งนองต์ส์ และนองต์ส์เป็นหนึ่งในเมืองหลวงทางการค้าของบริตทานี หลังการตายของจอฟฟรีย์ในปี ค.ศ. 1158 โคนองต์ที่ 4 ดยุคแห่งบริตทานีพยายามที่จะกลับมาอ้างสิทธิ์ในนองต์ส์ ทว่าเฮนรีที่ 2 ผนวกมันเป็นของตนเองและขยายอำนาจของตนในนองต์อย่างต่อเนื่อง เฮนรีที่ 2 มองว่าตนเองเป็นเจ้าเหนือหัวของบริตทานีและโคนองต์ที่ 4 ดยุคแห่งบริตทานีเป็นข้าราชบริพารของตน
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งอันฮัลท์ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งอันฮัลท์ () ประสูติเมื่อวันที่ 7 กันายน 2440 ณ แกรนด์ดัชชีดัชชีอันฮัลท์ เป็นพระบุตรพระองค์ที่ 3 และพระธิดาพระองค์แรกใน เจ้าชายเฟรเดอริกที่ 1 ดยุกแห่งอันฮัลท์ และ เจ้าหญิงอ็องตัวแน็ตแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก เป็นพระขนิษฐาใน เจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งอันฮัลท์ และพระภคินีใน เจ้าชายเอดูอาร์ด ดยุกแห่งอันฮัลท์ 
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งอันฮัลท์ ทรงเสกสมรสกับ อดอล์ฟ ฟรีดริชที่ 5 แกรนด์ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ เมื่อวันที่ 17 เมษายน 2420 รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ แกรนด์ดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ พระชายา มีพระบุตรดังนี้
ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก ()
ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2470 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน แม็กซิมิเลียน ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก และ เคาน์เตสเอลิซาเบธ วอลวัลเดอบูร์ก โดยทรงเป็นพระนัดดาใน อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย และ โซฟีอา ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก โดยเมือ่แรกประสูตินั้นทรงมีพระยศที่ ฮิสเซอรีนไฮเนส เจ้าชายฟรันซ์แห่งโฮเฮนเบิร์ก โดยในฐานะที่พระองค์นั้นเสกสมรสต่างฐานันดรทำให้ไม่มีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์ฮังการี
เจ้าชายไอโมน ดยุกแห่งอาพูเลีย เจ้าชายไอโมน ดยุกแห่งอาพูเลีย () ทรงเป็นพระโอรสพระองค์เดียวใน เจ้าชายอะเมเดโอ ดยุกที่ 5 แห่งโอสตา
และ เจ้าหญิงโคลด์ ดัชเชสแห่งออสตา พระองค์สมรสกับ เจ้าหญิงโอลกา ดัชเชสแห่งอาพูเลีย (เดิม เจ้าหญิงโอลกาแห่งกรีซ) มีพระบุตร 3 พระองค์
พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ พระเจ้าเฮนรีและเอลินอร์แห่งอากีแตนมีพระราชโอรสและธิดาด้วยกัน 8 พระองค์ คือ วิลเลียม เคานต์แห่งปัวตีเย เฮนรียุวกษัตริย์ พระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ เจฟฟรีย์ที่ 2 ดยุกแห่งบริตตานี พระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ มาทิลดาแห่งอังกฤษ ดัชเชสแห่งแซกโซนี เลโอโนราแห่งอังกฤษ สมเด็จพระราชินีแห่งคาสตีล และโจนแห่งอังกฤษ สมเด็จพระราชินีแห่งซิซิลี วิลเลียมสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ เฮนรีเคานต์แห่งอ็องฌูจึงได้รับราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ร่วมแทนที่ แต่ในเมื่อเฮนรีมิได้เป็นพระมหากษัตริย์ด้วยพระองค์เองจึงได้เรียกกันในพระนาม “เฮนรียุวกษัตริย์” (Henry the Young King) แทนที่จะมีพระนามว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ตามนิตินัยเฮนรีควรจะเป็นผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดา ริชาร์ดควรจะได้ดินแดนของพระราชมารดา และจอห์นควรจะเป็นลอร์ดแห่งไอร์แลนด์ แต่เหตุการณ์มิได้เป็นไปตามที่คาดหมายกันว่าควรจะเป็น
กาตาลินาแห่งอารากอน การอภิเษกทำให้ประชาชนมีความสุข แต่พระเจ้าเฮนรีทรงวิตกจากการพยายามมีรัชทายาทชายที่จะครองบัลลังก์ต่อเมื่อพระองค์สวรรคต บุตรพระองค์แรกเป็นธิดาแต่ก็สิ้นพระชนม์แต่ทรงพระเยาว์ คนที่ 2 เป็นพระโอรสคือ เจ้าชายเฮนรีแห่งเวลส์ แต่ก็สิ้นพระชนม์หลังประสูติ 52 วัน ต่อมาก็ให้กำเนิดโอรสอีกพระนามว่า เฮนรี แต่ก็สิ้นพระชนม์ในไม่กี่ชั่วโมง จากนั้นก็ให้กำเนิดพระราชธิดาคือ เจ้าหญิงแมรีซึ่งต่อมาคือสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษเป็นบุตรพระองค์เดียวที่ยังดำรงพระชนม์ชีพอยู่จนเจ้าหญิงได้ครองราชย์ และบุตรองค์สุดท้ายของพระนางคือพระธิดาและสิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา
สงครามดอกกุหลาบ เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 5 เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันในปี ค.ศ. 1422 พระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษพระราชโอรสผู้ขึ้นครองราชย์ต่อมายังคงมีพระชนมายุได้เพียง 9 เดือน หลังจากการเสียชีวิตของจอห์นแห่งแลงแคสเตอร์ ดยุกที่ 1 แห่งเบดฟอร์ด พระปิตุลา ในปี ค.ศ. 1435 แล้วพระองค์ก็ทรงมีแต่ผู้สำเร็จราชการและที่ปรึกษาประจำพระองค์ที่ไม่เป็นที่นิยม นอกจากพระปิตุลาทางพระราชบิดาฮัมฟรีย์ ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (Humphrey, Duke of Gloucester) แล้วบุคคลอื่นที่มีชื่อเสียงก็ได้แก่เอ็ดมันด์ โบฟอร์ต ดยุกที่ 1 แห่งซัมเมอร์เซ็ท และวิลเลียม เดอ ลา โพล ดยุกที่ 1 แห่งซัฟโฟล์ก ผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าไม่มีสมรรถภาพในการบริหารรัฐบาล และในการบริหารการทำสงครามร้อยปีกับฝรั่งเศส ภายใต้การปกครองของพระเจ้าเฮนรีที่ 6 ดินแดนเกือบทั้งหมดของอังกฤษในฝรั่งเศสรวมทั้งดินแดนที่ได้มาจากการได้รับชัยชนะในการสงครามของพระราชบิดาก็สูญเสียกลับไปให้กับฝรั่งเศส
แกรนด์ดัชเชสเอลิซาเบธ เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย นอกจากพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 พระองค์ทรงมีผู้นิยมชมชอบอื่นอีกหลายคนคือ ลอร์ด ชาร์ลส์ มอนเตกู (23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2403 - 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482) บุตรชายคนที่สองของดยุกที่ 7 แห่งแมนเชสเตอร์ และ เฮนรี วิลสัน ซึ่งต่อมาได้เป็นทหารดีเด่น
มาทิลดาแห่งอังกฤษ ดัชเชสแห่งซัคเซิน มาทิลดาตั้งครรภ์อีกครั้งและอยู่กับพระบิดาต่อไปในขณะที่สามีของพระองค์ออกเดินทางแสวงบุญไปกอมโปสเตลา ครอบครัวได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตาอีกครั้งในวันคริสต์มาสของปี ค.ศ. 1182 ช่วงเวลาที่มาทิลดาได้ฉลองเทศกาลกับพี่น้องที่ราชสำนักของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ในก็อง
แต่ครอบครัวของพระองค์แตกออกจากกันเมื่อพระเชษฐา เฮนรียุวกษัตริย์ ต่อสู้กับพระบิดา พระเจ้าเฮนรีที่ 2 ผลลัพธ์ที่ได้คือการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐาผู้เป็นที่รัก เฮนรี ในวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1183 ผลกระทบที่เกิดขึ้นคงสร้างความโทมนัสให้แก่มาทิลดา ในปี ค.ศ. 1184 มาทิลดาตั้งครรภ์อีกครั้งและให้กำเนิดบุตรชาย วิลเลียม ที่วินเชสเตอร์
ฌาน ดาร์ก พระเจ้าแผ่นดินอังกฤษพระเจ้าเฮนรีที่ 5 ทรงฉวยโอกาสระหว่างที่ฝรั่งเศสมีความขัดแย้งกันภายในในการยกทัพมารุกรานฝรั่งเศสและทรงได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดในยุทธการอาแฌงคูร์ต (Bataille d'Azincourt) ในปี ค.ศ. 1415 ที่ทำให้ทรงสามารถยึดดินแดนทางเหนือของฝรั่งเศสได้ เจ้าชายชาร์ลส์ทรงได้รับตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมาร (le Dauphin) เมื่อพระชนมายุได้ 14 พรรษาหลังจากที่พระเชษฐาทั้งสี่พระองค์ต่างสิ้นพระชนม์กันไปหมด พระราชภารกิจแรกที่ทรงทำคือทรงตกลงสงบศึกในสนธิสัญญากับฝ่ายเบอร์กันดีในปี ค.ศ. 1419 ที่จบลงด้วยสถานะการณ์อันเลวร้ายเมื่อฝ่ายอาร์มันญัคสังหารจอห์นเดอะเฟียร์เลสส์ระหว่างการพบปะภายใต้คำสัญญาของเจ้าชายชาร์ลส์ว่าจะทรงรักษาความปลอดภัยให้แก่ดยุก ดยุกแห่งเบอร์กันดีคนใหม่ฟิลลิปเดอะกูดกล่าวหาเจ้าชายชาร์ลส์ทรงมีความรับผิดชอบต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและหันไปเป็นพันธมิตรกับอังกฤษ ดินแดนส่วนใหญ่ทางด้านเหนือของฝรั่งเศสจึงตกไปเป็นของอังกฤษ
ซัสเซกซ์ จากเดิมมีฐานะเป็นเทศมณฑลทางพิธีการ ในปัจจุบันซัสเซกซ์ถูกแบ่งออกเป็นเทศมณฑลเวสต์ซัสเซกซ์และเทศมณฑลอีสต์ซัสเซกซ์ การแบ่งออกเป็นสองเทศมณฑลเริ่มทำเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1189 โดยมีระบบการบริหารแยกกัน (ระบบศาลปกครองสี่สมัย) มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ภายใต้พระราชบัญญัติรัฐบาลส่วนท้องถิ่น ค.ศ. 1888 เขตการปกครองสองเขตนี้ก็กลายเป็นเทศมณฑลบริหาร (ที่รวมทั้งสภาเทศมณฑล : ไบรตัน, เฮสติง และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1911 อีสต์บอร์น)
คามิลลา ดัชเชสแห่งคอร์นวอล รวมทั้งได้มีการประกาศเพิ่มเติมด้วยว่าหลังจากอภิเษกสมรสแล้ว คามิลลาจะดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงดัชเชสแห่งคอร์นวอล (Her Royal Highness the Duchess of Cornwall) และหลังจากเจ้าชายชาลส์เสด็จขึ้นครองราชย์ พระองค์จะทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงพระราชชายา (Her Royal Highness the Princess Consort) เชื่อกันว่าเนื่องจากอ้างอิงตามพระอิสริยยศของเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียที่ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายพระราชสวามี (His Royal Highness the Prince Consort) และหลังจากเสกสมรสแล้ว คามิลลาได้กลายเป็นพระมารดาเลี้ยงใน เจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งเคมบริดจ์ และ เจ้าชายเฮนรี แห่งเวลส์ พระโอรสทั้ง 2 พระองค์ของพระราชสวามีกับพระวรชายาพระองค์เก่า ไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์
ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ในบรรดาพระราชนัดดาทั้งหมดของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต มีพระราชนัดดาจำนวนสองคู่ที่อภิเษกสมรสกันเองคือ การอภิเษกสมรสในปี พ.ศ. 2431 ระหว่างเจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย พระโอรสในเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารีและพระจักรพรรดินีแห่งเยอรมนี กับ เจ้าหญิงไอรีนแห่งเฮสส์และไรน์ พระธิดาในเจ้าหญิงอลิซ และอีกครั้งเป็นการอภิเษกสมรสในปี ในปี พ.ศ. 2437 ระหว่างเจ้าชายแอร์นส์ ลุดวิก แกรนด์ดยุกแห่งเฮสส์และไรน์ พระโอรสในเจ้าหญิงอลิซ กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย เมลิตาแห่งเอดินบะระ พระธิดาในเจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินบะระ (และดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา) พระอนุชาในเจ้าหญิงอลิซ แต่สิ้นสุดด้วยหย่าร้างกันในปี พ.ศ. 2444
อเล็กซานเดอร์ เมานต์แบ็ตเทน มาร์ควิสแห่งคาริสบรูก เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ประสูติเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2429 ณ ปราสาทวินด์เซอร์ มณฑลเบิร์คไชร์ และทรงได้รับการศึกษาในวิทยาลัยเวลลิงตัน พระชนกของพระองค์คือ เจ้าชายเฮนรีแห่งแบ็ทแตนเบิร์ก พระโอรสในเจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเฮสส์และไรน์กับเค้านท์เตสจูเลีย เทเรซาแห่งเฮาเค ส่วนพระชนนีคือ เจ้าหญิงเฮนรีแห่งแบ็ทแตนเบิร์ก ("พระอิสริยยศเดิม" เจ้าหญิงเบียทริซ) พระราชธิดาพระองค์ที่ห้าและองค์เล็กในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และ เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา พระองค์มีพระนามเรียกเล่นในหมู่พระประยูรญาติว่า "แซนดริโน"
มาร์กาเร็ต ทิวดอร์ เนื่องจากไม่มีผลประโยชน์ใดๆ พระนางจึงได้รับอนุญาตให้เสด็จไปยังลินลิธโกว์ดังนั้นพระนางจึงเสด็จหนีข้ามชายแดน พระนางทรงได้รับการต้อนรับจากลอร์ดดาเคร เทศาภิบาลผู้ดูแลหัวเมืองชายแดนในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และทรงได้รับเชิญไปยังปราสาทฮาร์บอทเทิลในนอร์ธัมเบอร์แลนด์ ที่นี่ในต้นเดือนตุลาคม พระนางทรงมีพระประสูติกาลเลดีมาร์กาเร็ต ดักลาส ซึ่งในอนาคตคือ เคานท์เตสแห่งเลนน็อกซ์และเป็นมารดาในเฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ ซึ่งเป็นพระญาติและเป็นพระสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ขณะที่ทรงอยู่ที่ภาคเหนือของอังกฤษ พระนางมาร์กาเร็ตทรงได้รับทราบเรื่องการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอเล็กซานเดอร์ พระโอรส ลอร์ดดาเครได้พูดไปนัยๆว่าดยุกแห่งออลบานี ได้เป็นเหมือนพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ซึ่งเขาต้องรับผิดชอบ แม้ว่าพระนางมาร์กาเร็ตยังทรงอยู่ในสภาวะเปราะบาง แต่พระนางทรงปฏิเสธความคิดนี้ ทรงกล่าวว่าถ้าหากดยุกแห่งออลบานีต้องการที่จะยึดราชบัลลังก์จริงๆ การทำให้พระเจ้าเจมส์สวรรคตดูจะเป็นทางเลือกที่เหมาะสมกว่าสำหรับเขา ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่พระนางทรงเริ่มประเมินตัวเอิร์ลแห่งแองกัส ผู้ซึ่งนึกถึงสวัสดิภาพของตัวเอง โดยการกลับไปยังสกอตแลนด์และสงบศึกกับผู้สำเร็จราชการ "ที่ซึ่งทำให้พระนางมาร์กาเร็ตคิดถึงมาก" เมื่อพระเจ้าเฮนรีทรงรู้ว่าแองกัสไม่ได้พาพระเชษฐภคินีมาที่ลอนดอน พระองค์ก็สบถว่า "เสร็จเจ้าคนสกอต" อย่างไรก็ตาม อำนาจ อิทธิพลและความมั่งคั่งทั้งหมดของแองกัสนั้นอยู่ในสกอตแลนด์ การละทิ้งประเทศไปนั้นหมายถึงความผิดฐานกบฏ ในกรณีนี้เขาคงจะเห็นตัวอย่างจากญาติของเขาในสมัยก่อนคือ เจมส์ ดักลาส เอิร์ดที่ 9 แห่งดักลาส ซึ่งหนีไปยังอังกฤษเมื่อศตวรรษก่อน ซึ่งต้องใช้ชีวิตอย่างทหารรับจ้างซึ่งไร้ที่ดินทำกิน
ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เจ้าหญิงเฮเลนา (เฮเลนา ออกัสตา วิกตอเรีย) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สามในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ประสูติเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2389 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2466 พระองค์ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2409 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังวินด์เซอร์ กับ เจ้าชายคริสเตียนแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก (ฟรีดริช คริสเตียน คาร์ล ออกุสต์; 22 มกราคม พ.ศ. 2374 - 28 ตุลาคม พ.ศ. 2460 พระโอรสในเจ้าชายคริสเตียน ดยุกแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก) มีพระโอรส 2 พระองค์และพระธิดา 2 พระองค์ซึ่งเจริญพระชนม์เป็นผู้ใหญ่ และมีพระโอรสอีก 2 พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อแรกประสูติ เจ้าหญิงเฮเลนาและเจ้าชายคริสเตียนไม่มีพระราชนัดดาที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่มีพระนัดดานอกสมรสจำนวนหนึ่งคน ซึ่งเสียชีวิตโดยไม่มีทายาทสืบสกุล เช่นเดียวกับพระบรมวงศานุวงศ์อังกฤษพระองค์อื่นๆ ที่มีพระอิสริยยศของเยอรมัน (เช่น เจ้าชายหลุยส์แห่งบัทเทนแบร์ก) เจ้าหญิงเฮเลนา เจ้าชายคริสเตียน และพระธิดาสองพระองค์ได้สละพระอิสริยยศแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์ในปี พ.ศ. 2460 เมือจักรวรรดิอังกฤษและเยอรมันเป็นปฏิปักษ์กันในสงครามโลกครั้งที่ 1เจ้าหญิงหลุยส์ (หลุยส์ แคโรไลน์ อัลเบอร์ตา) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สี่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ประสูติเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2391 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2482 อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2421 ณ พระราชวังวินด์เซอร์ กับ จอห์น แคมป์เบลล์ ดยุกที่ 9 แห่งอาร์ไจล์ (จอห์น จอร์จ เอ็ดเวิร์ด เฮนรี ดักลาส ซูเธอร์แลนด์ แคมป์เบลล์; 6 สิงหาคม พ.ศ. 2388 - 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2457) ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแคนาดา ระหว่างวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2421 - 22 ธันวาคม พ.ศ. 2423 พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์แรกของพระมหากษัตริย์นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2057 ที่เลือกอภิเษกสมรสกับสามัญชนมากกว่าสมาชิกจากพระราชวงศ์ด้วยกัน
เจ้าชายแฟร์ดีนันโด ดยุกแห่งเจนัว (2427-2506) เจ้าชายแฟร์ดีนันโด ดยุกแห่งเจนัว (2427-2506) () ประสูติเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2427 ณ ตุริน อิตาลี เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายโทมัส ดยุกแห่งเจนัว กับ เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งบาวาเรีย ทรงเป็นดยุกแห่งเจนัวพระองค์ที่ 3 และทรงเป็นนายพลเรือแห่งกองทัพอิตาลี 
พระองค์ทรงได้รับการแต่งตั้งจากคณะกรรมาธิการอิตาลีและสงครามกับสหรัฐอเมริกาคณะกรรมาธิการซึ่งรวมถึงกูลเยลโม มาร์โกนี และตัวเลขทางการเมืองและผู้ค้าชั้นนำของอิตาลีเข้าเข้าเยี่ยมชมกองทัพอเมริกา ต่อมาพระองค์ทรงจัดประชุม ว่าด้วยการหารือเกี่ยวกับข้อตกลงทางการเงินและการค้าและการร่วมมือกันระหว่างสองประเทศเพื่อเพิ่มความพยายามในการทำสงครามของอิตาลี
เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2481 พระองค์ทรงเสกสมรสกับ มาเรีย ลุยซา แองจิลา เกนโดฟี แต่ทั้ง 2 ไม่มีพระบุตร โดยเมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2506 พระอนุชาของพระองค์คือ เจ้าชายฟิลิแบร์โต ดยุกแห่งเจนัว ทรงเป็นดยุกแห่งเจนัวพระองค์ที่ 4
สงครามสามเฮนรี (ค.ศ. 977–978) สงครามสามเฮนรี () เป็นการปฏิวัติสั้นๆ ของผู้นำเยอรมันที่ชื่อ “เฮนรี” ทั้งสามคนในการต่อต้านจักรพรรดิออทโทที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 977 ขณะที่จักรพรรดิออทโททรงรณรงค์ต่อต้านโบเลเสลาส์ที่ 2 แห่งโบฮีเมีย (Boleslaus II of Bohemia) ก็เกิดการคบคิดขึ้นในบาวาเรีย ผู้คบคิดก็ได้แก่ไฮน์ริชที่ 1 บิชอปแห่งเอาก์สบูร์ก (Henry I, Bishop of Augsburg) ไฮน์ริชที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรีย (Henry II, Duke of Bavaria) ผู้ที่เพิ่งถูกปลด และไฮน์ริชที่ 1 ด่ยุกแห่งคารินเทียโดยการสนับสนุนของคริสตจักร จักรพรรดิออทโทผู้ทรงไปเป็นพันธมิตรกับออทโทที่ 1 ดยุกแห่งชวาเบียและบาวาเรีย (Otto I, Duke of Swabia and Bavaria) ก็เดินทัพไปพาสเซาที่ยึดโดยผู้ก่อการ ในเดือนกันยายนพาสเซาก็ยอมแพ้เนื่องมาจากวิธีการล้อมที่รวมทั้งการสร้างสะพานเรือเข้ามายังตัวเมืองที่อยู่บนเกาะ เมื่อถึงอีสเตอร์ปี ค.ศ. 978 ที่มักเดบูร์ก (Magdeburg) “เฮนรี” ทั้งสามคนก็ถูกลงโทษ ดยุกทั้งสองคนถูกแบน และไฮน์ริชแห่งคารินเธียก็เสียดินแดนให้แก่ออทโทที่ 1 ดยุกแห่งคารินเทียบุตรของคอนราด ดยุกแห่งลอแรน (Conrad, Duke of Lorraine) ส่วนบิชอปถูกคุมขังอยู่จนเดือนกรกฎาคม ผลของสงครามครั้งนี้ทำให้เป็นการลดอำนาจของบาวาเรียลงเป็นอันมาก
นิวเจนแอร์เวย์ส สายการบินนิวเจนแอร์เวย์ () เป็นสายการบินของบริษัท นิวเจน แอร์เวย์ส จำกัด (ชื่อเดิม: บริษัท สบายดีแอร์เวย์ส จำกัด) เป็นสายการบินนานาชาติของไทยที่มุ่งเน้นเที่ยวบินจากประเทศไทยไปยังประเทศจีน มีการให้บริการทั้งแบบปกติและแบบเช่าเหมาลำ โดยมีท่าอากาศยานหลัก 6 แห่งคือ ท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง, ท่าอากาศยานนานาชาติกระบี่, ท่าอากาศยานนานาชาติสุราษฎร์ธานี, ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา-พัทยา ระยอง, ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต และ ท่าอากาศยานนครราชสีมา รวมเป็น จุดหมายปลายทาง 30 เมืองในประเทศจีน  ประเทศจีน
สถานีรถไฟดอนเมือง สถานีรถไฟดอนเมือง สามารถเชื่อมต่อรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้ม ช่วงรังสิต - บางซื่อ และโครงการรถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบินซึ่งเมื่อแล้วเสร็จจะสามารถเดินทางเชื่อมต่อระหว่าง ท่าอากาศยานดอนเมือง ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และ ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา จ.ระยอง เข้าด้วยกัน
ท่าอากาศยานดอนเมือง ในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2561 สายการบินไทยไลอ้อนแอร์ได้ทำการบิน ไปกลับระหว่างท่าอากาศยานดอนเมืองกับท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวัน เมืองกาฎมัณฑุ ประเทศเนปาล นับเป็นประเทศที่ 14 ที่ทำการบินที่ท่าอากาศยานแห่งนี้
ท่าอากาศยานดอนเมือง ท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง (ทดม.) ตั้งอยู่ริมถนนวิภาวดีรังสิต ห่างจากกรุงเทพมหานครไปทางทิศเหนือประมาณ 24 กิโลเมตร ดอนเมืองได้รับการขยายพื้นที่ตลอดมา โดยการขอซื้อที่ดินของกรมรถไฟหลวงที่มีพื้นที่ติดต่อกับสนามบินดอนเมืองบ้าง และซื้อจากเอกชนบ้าง จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2538 พื้นที่ท่าอากาศยานกรุงเทพมีจำนวน 3,881 ไร่ โดยผู้เป็นเจ้าของทรัพย์สิน ที่ดิน และการบริการอากาศยานพาณิชย์อย่างเป็นทางการ คือ กองทัพอากาศไทย และ บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน)