mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ การตั้งชื่อไฟลัมนั้นหากเป็นไฟลัม (ส่วน) ของพืชหรือโครมาลวีโอลาตา จะลงปัจจัย (suffix) ว่า -phyta ส่วนฟังไจจะลงปัจจัย -mycota เช่น Magnoliophyta (พืชดอก) ส่วนอาณาจักรสัตว์ ไม่พบว่ามีการลงปัจจัยเป็นพิเศษ แต่มักลงท้ายด้วย -a เช่น Arthropoda ในไฟลัมย่อยก็มีการลงปัจจัยเช่นกัน แต่จะเปลี่ยนเป็น ลงปัจจัย -phytina ในพืชและโครมาลวีโอลาตา และลงปัจจัย -mycotina ในฟังไจ
โคอาลา อย่างไรก็ตาม ใบของยูคาลิปตัสมีความเหนียวมาก ทำให้โคอาลาต้องใช้การเคี้ยวในแต่ละครั้งอยู่เป็นเวลานานกว่าจะกลืนลงไป โดยอาจจะเคี้ยวมากถึง 16,000 ครั้งต่อวัน ทำให้โคอาลาตัวที่มีอายุมาก ฟันจะสึกหมดปาก
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย สำนักงานและร้านค้าหลักของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียตั้งอยู่ในเมืองบริสเบน นอกจากนี้ยังมีสาขา "เพื่อนของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย" ในนิวยอร์กและวอชิงตัน
แวคิวโอล แวคิวโอลทำงานเป็นทั้งแหล่งสะสมอาหารและของเสีย ในเซลล์ของเมล็ด แวคิวโอลจะบรรจุแป้งหรือโปรตีนที่ต้องใช้เมื่อเมล็ดงอก แคลเซียมไอออนที่จำเป็นในการควบคุมการทำงานของเอนไซม์ในเซลล์ จะเก็บไว้ในแวคิวโอลโดยตกผลึกกับกรดออกซาลิก (Oxalic acid) หรือแคลเซียมคาร์บอเนต เมื่อเซลล์ไม่ต้องการใช้ นอกจากนั้น แวคิวโอลยังควบคุมความเข้มข้นของโปแทสเซียมไอออนในไซโตพลาสซึมอีกด้วย รงควัตถุที่ละลายน้ำได้หลายชนิดที่พบในเซลล์ของดอกไม้ ผลไม้และหัวเรดบีต มีการสะสมในแวคิวโอลเช่นกัน การสะสมสารของพืชอวบน้ำหรือพืชกลุ่ม CAM (Crassulacean acid metabolism) ซึ่งจะสะสมกรดมาลิกไว้ในแวคิวโอลในเวลากลางคืน เซลล์พืชบางชนิด เช่น ยาสูบ มีการสะสมนิโคทิน พืชบางกลุ่มจะสะสมสารพิษไว้ในแวคิวโอล เพื่อป้องกันไม่ให้ถูกสัตว์กิน และเป็นแหล่งสะสมอาหารจำพวกโปรตีนเพื่อใช้เป็นอาหารของต้นอ่อนในขณะงอก เช่น ในเมล็ดถั่ว เมล็ดข้าวบาร์เลย์
หมาไม้ หมาไม้เป็นสัตว์ที่มีกลิ่นตัวแรงมาก มีความคล่องแคล่วปราดเปรียวมาก สามารถหากินได้ทั้งบนต้นไม้และพื้นดิน กินอาหารได้หลากหลายประเภททั้งพืชและสัตว์ ทั้งสัตว์ฟันแทะ, แมลง, สัตว์เลื้อยคลาน, นก หรือ ไข่นก บางครั้งอาจเข้ามาหาอาหารที่นักท่องเที่ยวป่าทิ้งไว้ตามเต๊นท์ นอกจากนี้ยังสามารถกินผึ้งและน้ำผึ้งเหมือนหมีได้อีกด้วย มักหากินในเวลากลางวัน แต่บางครั้งอาจหากินในเวลากลางคืน มักจะหากินแต่เพียงลำพังหรือเป็นคู่ไม่มากกว่านั้น หมาไม้ตัวเมียจะตั้งท้องนาน 220 – 290 วัน ออกลูกครั้งละ 3 – 5 ตัว อายุขัยในสถานที่เลี้ยงประมาณ 14 ปี
หมีหมา หมีหมา ชอบกินลูกไม้ ใบไม้อ่อน สัตว์เล็ก ๆ แมลงรวมทั้งไส้เดือน ที่ชอบมาก คือน้ำผึ้ง นอกจากนี้ยังชอบกินเนื้ออ่อนของมะพร้าว
หมีหมา มีการผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี ตั้งท้องประมาณ 95–96 วัน ปกติออกลูกครั้งละ 1–2 ตัว อายุยืนถึง 20 ปี
สเปคติโนมัยซิน สเปคติโนมัยซินเป็นสารกลุ่มอะมิโนไซคลิตอล ซึ่งมีความสัมพันธ์กันกับอะมิโนไกลโคไซด์ การผลิตสเปคติโนมัยซินในเชิงอุตสาหกรรมนั้นจะได้จากการบ่มเชื้อแบคทีเรีย "Streptomyces spectabilis" ส่วนในธรรมชาตินั้น สเปคติโนมัยซินสามารถสร้างได้จากจุลชีพหลายชนิด รวมไปถึงไซยาโนแบคทีเรียและพืชอีกหลายชนิด โดยส่วนที่ควบคุมการสร้างสเปคติโนมัยซินนี้มีชื่อว่า เอสพีซี โอเปอรอน (spc operon) จะอยู่ในจีโนม หรือพลาสโตม หรือพลาสมิด ซึ่งส่วนใหญ่ยีน 2–10 ชนิดที่อยู่ติดกัน ซึ่งความต่างของขนาดโอเปอรอนนี้เป็นผลมาจากมีการกำจัดยีนเก่าออกไป หรือมียีนภายในนิวเคลียส (nuclear gene) เข้ามาทำหน้าที่ในส่วนนั้นๆแทน โดยการผลิตสเปคติโนมัยซินโดยจุลชีพในธรรมชาตินั้นมีจุดประสงค์หลักเพื่อป้องกันตัวเองจากการถูกกินหรือทำลายโดยจุลชีพหรือพืชอื่น (antipredator adaptation)
ทะเลทรายอาตากามา ทะเลทรายอาตากามา () ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศเปรูไปถึงตอนเหนือของประเทศชิลี เป็นระยะทางกว่า 960 กิโลเมตร กินพื้นที่ประมาณ 180,000 ตารางกิโลเมตร โดยสูงเฉลี่ย 610 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทะเลทรายแห่งนี้ได้ขึ้นชื่อว่าแห้งแล้งที่สุดของโลก ประกอบไปด้วยแอ่งดินเค็มแห้งแล้งหลายแอ่งติดต่อกัน แม้ว่าเกือบจะไม่มีพืชขึ้นเลย แต่ก็อุดมสมบูรณ์ไปด้วยไนเตรต ทองแดง ไอโอดีน และบอแรกซ์ เมืองในทะเลทรายอย่างเช่นเมืองกาลามาประสบภาวะแล้งจัดยาวนานกว่า 400 ปี ซึ่งเพิ่งสิ้นสุดเมื่อปี ค.ศ. 1971
หมู่เกาะกาลาปาโกส หลังจากรัฐบาลเอกวาดอร์ยึดครองหมู่เกาะนี้เมื่อปี พ.ศ. 2375 (ค.ศ. 1832) ก็เริ่มมีการตั้งนิคมบนเกาะโฟลเรอานา เพื่อรักษาสิทธิ์ของตัวเองไว้ และในที่สุดก็กลายเป็นที่คุมขังนักโทษทางการเมือง ในพุทธทศวรรษ 2440 ประชากรของหมู่เกาะกาลาปาโกสมีประมาณ 600 คน โดยเริ่มตั้งนิคมบนเกาะซาน คริสโตบัล, อิซาเบลา และฟลอเรอานาค่อยๆ เพิ่ม ในช่วงนี้เองที่เริ่มมีการนำสัตว์เพื่อการพาณิชย์เข้ามา เช่น โค แพะ สุกร สุนัข ลา ม้า หนู และพืชต่าง ๆ
โคอาลา ปัจจุบัน โคอาลาได้กลายเป็นสัตว์ที่มีจัดแสดงตามสวนสัตว์ต่าง ๆ ทั่วโลก โดยสามารถเพาะขยายพันธุ์ในสถานที่เลี้ยงได้ สำหรับในประเทศไทย จนถึงปัจจุบัน (ค.ศ. 2016) สามารถเพาะขยายพันธุ์โคอาลาได้แล้วถึง 20 ตัว และจำหน่ายไปยังสวนสัตว์ต่าง ๆ ทั่วโลก
หมีขาว หมีขาว หรือ หมีขั้วโลก (; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ในอันดับสัตว์กินเนื้อ (Carnivora) จัดเป็นหมีชนิดหนึ่ง
หมีนันดิ หมีนันดิ () สัตว์ประหลาดชนิดที่มีผู้พบเห็นมีทวีปแอฟริกา มีรูปร่างใหญ่โตและเป็นสัตว์กินเนื้อดุร้ายคล้ายหมี หมีนันดิอาศัยอยู่ในภูมิภาคนันดิ ทางภาคตะวันตกของเคนยา เป็นสัตว์ตามความเชื่อของชาวนันดิ ชาวพื้นเมืองแห่งภูมิภาคนันดิ ผู้ที่เคยพบเห็นหมีนันดิบอกว่า มันมีรูปร่างใหญ่โต มีลายข้างลำตัวและยังมีขนแผงคอ ส่วนหลังลาดลง หมีนันดิเป็นสัตว์ดุร้าย มีความว่องไวมาก มีช่วงไหล่ที่แข็งแรง มีอุ้งเท้าหน้าที่แข็งแรงและมีกรงเล็บแหลมคม เมื่อพบมนุษย์จะฆ่าและกินเนื้อมนุษย์ โดยส่วนที่ชอบที่สุด คือ สมองสด ๆ
เสือ สัตว์กินเนื้อที่เรียกว่า ไมเอซิดี คือ ไวเวอร์ราวินและไมเอซิน เป็นจุดเริ่มต้นวิวัฒนาการของสัตว์กินเนื้ออีก 2 กลุ่มใหญ่ ๆ คือ อาร์กทอยเดีย () และ แอลูรอยเดีย () ซึ่งลักษณะของอาร์กทอยเดีย คือสัตว์กินเนื้อที่มีรูปร่างคล้ายหมี ได้แก่สัตว์จำพวกหมี แร็กคูน แมวน้ำ วอลรัส เพียงพอน (วีเซิล) หมูหริ่ง (แบดเจอร์) และหมีแพนด้า ส่วนแอรูรอยเดีย คือสัตว์กินเนื้อที่มีรูปร่างคล้ายเสือหรือแมว ได้แก่เสือหรือแมวทุกชนิด ไฮยีน่า จีเน็ตหรือสัตว์ในกลุ่มชะมดทุกชนิด ซึ่งมีลักษณะที่คล้ายคลึงกับสัตว์ประเภทไวเวอร์ราวิน ในส่วนของลักษณะโครงสร้างของร่างกาย เช่นโครงสร้างของกะโหลก ฟันและเท้าซึ่งได้รับการพัฒนาจากการปีนป่ายมาเป็นการวิ่งแทน
ปลาเรดฮุก ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 39 เซนติเมตร อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์น้ำขนาดเล็ก กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในแม่น้ำสายหลัก ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น แม่น้ำแอมะซอน, แม่น้ำโอรีโนโก ในเอกวาดอร์, เปรู, เวเนซุเอลา, โคลอมเบีย, กายอานา, ซูรินาม, เฟรนช์เกียนา และบราซิล
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย การก่อตั้งได้รับการร่างขึ้น และเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1986 หนังสือรับรองการจดทะเบียน (เลขที่ 1262) ได้ออกในชื่อของสมาคมโคอาลาออสเตรเลีย อิงค์ (Australian Koala Association Inc.) ชื่อนี้มีการเปลี่ยนแปลงเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1986 เป็นมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย อิงค์ (Australian Koala Foundation Inc.) ซึ่งต่อมาคำว่า อิงค์ ได้หลุดออกไป
อันดับกบ กบในระยะวัยอ่อนจะมีลักษณะแตกต่างไปจากตัวเต็มวัยอย่างชัดเจน เรียกว่า "ลูกอ๊อด" โดยมีรูปร่างคล้ายปลา มีส่วนหัวที่โตมาก มีหาง ไม่มีฟัน โดยในส่วนโครงสร้างของจะงอยปากเป็นสารประกอบเคอราติน หายใจด้วยเหงือกเหมือนซาลาแมนเดอร์ พฤติกรรมการกินอาหารของลูกอ๊อดจะแตกต่างกันไป โดยอาจจะกินแบบกรองกิน หรือกินพืช และกินสัตว์ เมื่อเปลี่ยนรูปร่างเป็นตัวเต็มวัยจึงเปลี่ยนลักษณะการกิน รวมทั้งเปลี่ยนสภาพโครงสร้างของอวัยวะระบบย่อยอาหารรวมทั้งระบบอวัยวะอย่างอื่น ซึ่งการเปลี่ยนรูปร่างของกบนั้นจะต่างจากซาลาแมนเดอร์เป็นอย่างมาก
อเลสเตอร์ โครรี่ อเลสเตอร์ โครรี่ ตัวละครในการ์ตูนเรื่อง ดี.เกรย์แมน เคยอาศัยอยู่ที่ปราสาทกับปู่จนปู่ตายไป วันหนึ่งได้มีการติดต่อกับ ครอส มาเรียน และหลังจากนั้นโครรี่ก็ออกล่าอาคุม่า โดยไม่รู้ตัว โครรี่มีแผลในใจคือการฆ่าหญิงที่ตนรักคือเอริอาเด ซึ่งแต่ก่อนเธอเป็นคนรักของโครรี่ ต่อมาพวกอเลนมายังปราสาทของโครรี่และทำให้โครรี่ได้รู้ความจริงว่า เอริอาเดเป็นอาคุม่า โครรี่เลยจำใจฆ่าเอริอาเดตามสัญชาตญาณของอินโนเซ็นส์อินโนเซ็นส์ของโครรี่เป็นชนิดสิงสถิต อยู่ตามกระแสเลือดสามารถทำลายอาคม่าได้โดยใช้ฟันกัดบนตัวอาคม่าเพื่อดื่มเลือดของอาคม่าหรือนำเลือดใส่เข้าไปร่างของอาคุม่าก็ได้ และเลือดของอาคุม่าที่โครรี่กินไปสามารถเพิ่มพลังให้กับตัวโครรี่ได้
หมีนันดิ ปัจจุบัน หมีเป็นสัตว์ที่ไม่ได้มีถิ่นที่อาศัยในทวีปแอฟริกา มีการสันนิษฐานไปต่าง ๆ บ้างก็เชื่อว่า หมีนันดิแท้จริงแล้วคือสิงโตที่ถูกเข้าใจผิด บ้างก็เชื่อว่าอาจจะเป็นหมีแอตลาส ("Ursus arctos crowtheri") ซึ่งเป็นหมีสีน้ำตาล ("U. arctos") ชนิดหนึ่งที่สูญพันธุ์ไปแล้วในช่วงทศวรรษที่ 1870 และเป็นหมีเพียงชนิดเดียวที่อาศัยอยู่ในทวีปแอฟริกา แถบเทือกเขาแอตลาสในภูมิภาคชายฝั่งทะเลตะวันตกเฉียงใต้ของโมร็อกโกไปจรดชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของตูนิเซีย โดยอาจจะเป็นหมีแอตลาสที่อพยพจากทางแอฟริกาเหนือมาอยู่ยังแอฟริกาตะวันออก หรือคาร์ล ชูเกอร์ นักสัตว์ประหลาดวิทยาชื่อดังชาวอังกฤษ ระบุว่าอาจจะเป็นไฮยีนาหน้าสั้น ("Pachycrocuta brevirostris") ไฮยีนาขนาดใหญ่ที่สูญพันธุ์ไปแล้วเมื่อ 500,000 ปีก่อน โดยคำอธิบายนี้น่าพอใจเป็นอย่างมาก
รายชื่อตัวละครในเรื่องโทริโกะ หนึ่งปีครึ่งผ่านไป ร่วมมือกับบุรันจิในการล่า ANOTHER แต่ถูกจิจิสั่ง จับคู่กับโทริโกะล่า GOD ที่ Area 2 ทั้งคู่ร่วมมือสู้กับกินเนส แต่สู้ไม่ไหว จนพวกโคมัตสึตามมา ร่วมปาร์ตี้ครั้งสุดท้ายกัน พอกิน ANOTHER ก็จำอดีตได้ว่า ตนคือพี่น้องฝาแฝดกับโทริโกะ คิดบอกเมื่อพร้อม ตนร่วมมือพวกรองเชฟสู้ชนะพวกที่ถูกโจอาล้างสมอง แต่รองเชฟก็ถูกโจอาฆ่า ตนปกป้องโทริโกะจากอาคาเชียจนสาหัส จึงบอกความจริงของตนให้โทริกะฟังกับบอกลา หลังจากอาคาเชียเสียชีวิต ตนถูก CENTER อาบตัวจนรอดตาย ตนกับอัลฟาโร่ไปงานแต่งโทริโกะ
หมีขาว หมีขาวกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะซีกโลกทางเหนือ บริเวณขั้วโลกเหนือหรืออาร์กติกเท่านั้น จัดได้ว่าเป็นสัตว์กินเนื้อที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในซีกโลกนี้ อุ้งเท้าของหมีขาวมีขนรองช่วยให้ไม่ลื่นไถลไปกับความลื่นของพื้นน้ำแข็ง หมีขาวถือเป็นสัตว์ที่เดินทางไกลมาก โดยบางครั้งอาจจะใช้วิธีการนั่งบนแผ่นหรือก้อนน้ำแข็งลอยตามน้ำไป หรือไม่ก็ว่ายน้ำหรือดำน้ำไป ซึ่งหมีขาวจัดเป็นหมีที่ว่ายน้ำและดำน้ำเก่งมาก โดยใช้ขาหน้าพุ้ย หรือบางครั้งก็ใช้ทั้ง 4 ขา เคยมีผู้พบหมีขาวว่ายอยู่ในทะเลที่ห่างจากชายฝั่งไกลถึง 200 ไมล์
แวคิวโอล แวคิวโอลเป็นแหล่งสะสมของเสียในเซลล์พืช โดยปกติโทโนพลาสต์จะไม่ยอมให้ของเสียเหล่านั้นไหลกลับเข้าสู่ไซโตพลาสซึมได้อีก การสะสมของเสียไว้ในเซลล์ตลอดเวลานี้ ในบางกรณีเป็นประโยชน์ต่อพืชเพราะทำให้มีรสขมหรือเป็นพิษต่อสัตว์ที่กินพืชนั้นๆ เมื่อออร์แกแนลล์มีอายุมากและซ่อมแซมไม่ได้แล้วจะหลอมรวมเข้ากับแวคิวโอล และถูกย่อยสลายโดยเอนไซม์ในแวคิวโอล ส่วนที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้ จะถูกส่งกลับเข้าสู่ไซโตพลาสซึม
ชั้นพอลิพลาโคฟอรา จัดเป็นมอลลัสคาจำพวกหนึ่งที่มีลักษณะแตกต่างไปจากมอลลัสคาชั้นอื่น ๆ กล่าวคือ แทนที่จะเปลือกหรือฝาเดียวหรือสองฝา แต่กลับมีมากถึง 7-8 ชิ้น ที่แยกออกจากกันแต่ก็ยึดเข้าไว้ด้วยกันทางด้านบนลำตัวเหมือนชุดเกราะ มีวิวัฒนาการที่ต้องแนบลำตัวดัดไปตามพื้นผิวแข็งขรุขระใต้ทะเลเพื่อแทะเล็มสาหร่ายทะเลและพืชทะเลที่เจริญเติบโตบนหิน ขณะที่ในบางชนิดก็ดักซุ่มรอกินเหยื่อตัวเล็ก ๆ ที่เคลื่อนผ่านไปมา ชั้นพอลิพลาโคฟอรานั้นวิวัฒนาการมาจากบรรพบุรุษที่มีอายุยาวนานกว่า 500 ล้านปี โดยที่ในปัจจุบัน ก็มิได้เปลี่ยนแปลงรูปร่างไปจากเดิมมากน้อยเท่าไหร่นัก โดยมีลำตัวเป็นวงรีคล้ายรูปไข่ มักพบอาศัยอยู่ตามโขดหินตามริมชายฝั่ง
ปลาใบไม้กายอานา ปลาใบไม้กายอานา นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เนื่องจากเป็นปลาขนาดเล็กจึงสามารถเลี้ยงได้ในสถานที่เลี้ยงขนาดเล็ก ในสถานที่เลี้ยงควรจัดให้เป็นซอกหลีบหรือถ้ำ เนื่องจากเป็นปลาที่กินเหยื่อเป็นอาหาร ด้วยวิธีการซุ่ม โดยจะลอยนิ่งอยู่ตามดงพืชน้ำจนได้จังหวะจึงฮุบเหยื่อขนาดที่พอจะกลืนลงไปได้ ในที่เลี้ยงอาจฝึกให้กินอาหารอย่าง กุ้งฝอย, ชิ้นปลาขนาดเล็ก, หนอนแดง และสามารถฝึกที่จะให้กินอาหารปลาสำเร็จรูปได้
หมีกริซลี หมีกริซลี (, ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในอันดับสัตว์กินเนื้อ (Carnivora) จัดเป็นชนิดย่อยของหมีสีน้ำตาล ("U. arctoc")
หมีสีน้ำตาล หมีสีน้ำตาลตัวเมียต้องมีอายุ 4 ถึง 10 ปี จึงจะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ และให้กำเนิดลูกโดยเฉลี่ย 2 ตัว ในระยะเวลา 4 ปี ฤดูกาลผสมพันธุ์อยู่ในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิถึงต้นฤดูร้อน แม่หมีจะให้กำเนิดลูกในช่วงเดือนมกราคม-มีนาคม ปกติ 2-3 ตัว โดยลูกหมีที่เกิดใหม่จะยังไม่ลืมตา และยังไม่มีขน ลูกหมีจะอาศัยอยู่ในถ้ำที่แม่หมีขุดขึ้นมาจนกระทั่งถึงเดือนเมษายน หรืออาจถึงเดือนมิถุนายน และเริ่มหย่านมเมื่ออายุประมาณ 5 เดือน และเริ่มเรียนรู้ว่า พืชหรือสัตว์ประเภทไหนที่ใช้เป็นอาหาร ลูกหมีจะอยู่กับแม่อย่างน้อยอีก 1 ปี หรือมากกว่านั้น จากนั้นจึงเริ่มแยกตัวออกไป ส่วนในฤดูหนาว หมีสีน้ำตาลจะจำศีลในถ้ำเป็นระยะเวลาราว 2 เดือน โดยใช้พลังงานจากไขมันที่สะสมไว้
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย ปัจจุบัน มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียใช้วิทยาศาสตร์, การเมือง และฐานสนับสนุนทั่วโลกเพื่อชุมนุมเพื่อการเปลี่ยนแปลงในทางนิติบัญญัติ, การพัฒนาการ และในระดับบุคคล
อาหาร ผักเป็นพืชประเภทที่สองที่รับประทานเป็นอาหารโดยทั่วไป ซึ่งรวมทั้งผักกินหัว (มันฝรั่งและแครอท) ผักกินใบ (ผักขมและผักกาดหอม) ผักต้น (หน่อไม้และหน่อไม้ฝรั่ง) และผักช่อ (อาร์ทิโชกและบรอกโคลี)
โคอาลา ส่วนชื่อสามัญคำว่า "โคอาลา" มาจากภาษาอะบอริจินี มีความหมายว่า "ไม่กินน้ำ" เนื่องจากพฤติกรรมที่เป็นสัตว์ที่ไม่ดื่มน้ำเลย เพราะได้รับน้ำในปริมาณที่เพียงพอจากใบยูคาลิปตัสอยู่แล้ว
โยชิดะ อายูมิ อายูมิเป็นนักเรียนอายุ 7 ขวบ มีเพื่อนสนิทอยู่ 2 คน คือ ซึบุรายะ มึซึฮิโกะ กับโคจิมะ เก็นตะ แล้ววันหนึ่ง ก็มีเด็กคนหนึ่งชื่อ เอโดงาวะ โคนัน ย้ายเขามาเรียนที่โรงเรียนเดียวกัน หรือคุโด้ ชินอิจิในร่างเด็ก พอเลิกเรียนโคนันก็เดินกลับบ้าน อายูมิจึงเดินไปชวนโคนันกลับบ้านด้วยกัน และก็ยังบังคับให้เขากลุ่มนักสืบเยาวชน อีกด้วย เนื่องจากมีคดีหลายอย่างเขามาในชีวิตเด็ก เพราะองค์กรชุดดำจ้องเล่นงานโคนันอยู่ทำให้ไปเจอ อะไรๆๆ ทีอันตราย และเสี่ยงมากๆ โคนันจึงต้องช่วยพวกเด็กหลายอย่าง ทำให้อายูมิชอบ โคนัน แล้ววันหนึ่งมี เด็กอีกคนชื่อ ไฮบาระ ไอ(มิยาโนะ ชิโฮะ)หนึ่งในองค์กรชุดดำแต่หนีออกมาจากองค์กร จึงกินยา เหมือนที่ โคนันกินเขาไป แล้วจึงกลายมาเป็นเด็ก แล้วมาอยู่ที่โรงเรียนห้อง เดียวกับ โคนัน และ อายูมิ เก็นตะ มิสึฮิโกะ และเป็นเพื่อนกันกับทุกคนและกลายมาเป็นขบวนการนักสืบเยาวชน ตอนนี้อยู่ที่บ้านดอกเตอร์ อากาสะ ฮิโรชิ (รู้ตัวจริงของโคนัน และไฮบาระ)
อาหารอินุอิต อาหารอินุอิต หรือ อาหารเอสกิโม มักประกอบด้วยปลาชนิดต่าง ๆ และเนื้อสัตว์ที่ได้มาจากการล่าเอาเนื้อ เช่นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทะเล (วอลรัส แมวน้ำ และวาฬ) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบนบก (เรนเดียร์ หมีขั้วโลก และมัสก์อ็อกซ์) นกต่าง ๆ และไข่นก นอกจากเนื้อสัตว์ พืชผักที่ชาวอินุอิตมักบริโภค ได้แก่เบอร์รี่ (โครว์แบร์รี และเคลาด์แบร์รี) หญ้า (หญ้า และไฟร์วีด) หัวมันต่าง ๆ (เมาส์ฟูด) และสาหร่าย
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย ในวันแรก ๆ แบรี สกอตต์ เดินทางจากบริสเบนถึงเพิร์ท, แอดิเลด และซิดนีย์ โดยจัดตั้งสาขาและพาคนเข้าร่วม ซึ่งจะเป็นโครงสร้างพื้นฐานของการสนับสนุนเป็นพิเศษของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย
แมนนาทีแอมะซอน แมนนาทีแอมะซอน () เป็นแมนนาทีชนิดหนึ่งที่อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำจืดในลุ่มน้ำแอมะซอน เป็นสัตว์น้ำในอันดับพะยูนหรือที่รู้จักกันในชื่อวัวทะเล พบในประเทศบราซิล เปรู โคลัมเบีย เอควาดอร์ กายอานา และเวเนซุเอลา ลำตัวมีสีเทาหรือน้ำตาลออกเทา ผิวหนา เหี่ยวย่น มีหนวดรอบปาก มันไม่มีศัตรูทางธรรมชาติที่สำคัญ นอกจากถูกล่าโดยมนุษย์เป็นครั้งคราว แมนนาทีเป็นญาติใกล้ชิดกับพะยูนซึ่งเป็นสัตว์น้ำที่เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมจำพวกเดียวที่กินพืชในปัจจุบัน
ระบบนิเวศ คาร์บอนและพลังงานซึ่งรวมอยู่ในเนื้อเยื่อพืช (การผลิตปฐมภูมิสุทธิ) ถูกสัตว์บริโภคขณะพืชยังมีชีวิต หรือยังไม่ถูกกินเมื่อเนื้อเยื่อพืชตายและกลายเป็นซากสลาย ในระบบนิเวศบนดิน การผลิตปฐมภูมิสุทธิราว 90% ถูกตัวสลายสารอินทรีย์สลาย ส่วนที่เหลือไม่ถูกสัตว์บริโภคขณะยังมีชีวิตแล้วเข้าสู่ระบบโภชนาการที่มีพืชเป็นฐาน ก็ถูกบริโภคหลังตายแล้วแล้วเข้าระบบโภชนาการที่มีซากสลายเป็นฐาน ในระบบในน้ำ สัดส่วนชีวมวลพืชที่ถูกสัตว์กินพืชบริโภคมีสูงกว่ามาก ในระบบโภชนาการ อินทรีย์สังเคราะห์ด้วยแสงเป็นผู้ผลิตปฐมภูมิ อินทรีย์ที่บริโภคเนื้อเยื่อของผู้ผลิตปฐมภูมิ เรียก ผู้บริโภคปฐมภูมิ ผู้บริโภคลำดับที่หนึ่ง หรือผู้ผลิตทุติยภูมิ คือ สัตว์กินพืช สัตว์ที่กินผู้บริโภคปฐมภูมิ คือ สัตว์กินเนื้อ เป็นผู้บริโภคทุติยภูมิหรือผู้บริโภคลำดับที่สอง ผู้ผลิตและผู้บริโภคเหล่านี้ประกอบเป็นระดับโภชนาการ ลำดับการบริโภค ตั้งแต่พืชถึงสัตว์กินพืช ถึงสัตว์กินเนื้อ ก่อเป็นโซ่อาหาร ระบบจริงซับซ้อนกว่านี้มาก โดยทั่วไปอินทรีย์จะกินอาหารมากกว่าหนึ่งรูป และอาจกินที่ระดับโภชนาการมากกว่าหนึ่งระดับ สัตว์กินเนื้ออาจจับเหยื่อบางส่วนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบโภชนาการที่มีพืชเป็นฐาน และบางส่วนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบโภชนาการที่มีซากสลายเป็นฐาน เช่น นกกินทั้งตั๊กแตนซึ่งเป็นสัตว์กินพืช และไส้เดือนดินซึ่งบริโภคซากสลาย ระบบจริงที่มีบรรดาความซับซ้อนเหล่านี้ ก่อสายใยอาหารแทนโซ่อาหาร
เผ่าอาเชอร์ เมื่อยาโคบไปอยู่กับลาบัน ลุงของตน ลาบันให้ยาโคบทำงาน 7 ปี เพื่อแลกกับนางราเชล บุตรสาวคนเล็กของตน แต่เมื่อครบ 7 ปีตามกำหนด ลาบันกลับให้ยาโคบแต่งงานกับนางเลอาห์ บุตรีคนโต ด้วยเหตุผลที่ว่าเป็นธรรมเนียมที่คนพี่จะต้องแต่งก่อนคนน้อง ยาโคบจึงต้องทำงานอีก 7 ปีเพื่อให้ได้นางราเชล เมื่ออยู่กินกันนั้น ยาโคบรักนางราเชล และชังนางเลอาห์ พระเจ้าจึงทรงเบิกครรภ์ของนางให้มีบุตรชายแก่ยาโคบ ถึง 4 คนติดต่อกัน ต่อมาเมื่อนางราเชลเห็นว่าตนไม่มีบุตร และพี่สาวมีบุตรชายถึง 4 คน จึงได้ยกสาวใช้ของตนให้นอนกับยาโคบ นางเลอาห์จึงได้ยกนางศิลปาห์ สาวใช้ของตนให้เป็นภรรยาของยาโคบด้วยเช่นกัน และนางศิลปาห์ก็มีบุตรชาย 2 คน ได้แก่ กาด และอาเชอร์
หมากสง หมากสง () หรือที่เรียกทั่วไปว่า "หมาก" ("พืชที่เรียกว่า "หมาก" นั้น มีด้วยกันหลายชนิด นักพฤกษศาสตร์จึงเรียกหมากที่ใช้กินกับใบพลูว่า "หมากสง"") เป็นพืชจำพวกปาล์ม เป็นชนิดหนึ่งในสกุล Arecaceae นับว่ามีความสำคัญมากทั้งในด้านเศรษฐกิจและวัฒนธรรมในหลายท้องถิ่น ในทวีปเอเชีย รวมทั้งประเทศไทยด้วย ส่วนสำคัญของพืชชนิดนี้ คือ เมล็ด ซึ่งมีสารจำพวก อัลคาลอยด์ (alkaloid) อันประกอบด้วย อาเรเคน (arecaine) และ อาเรโคลีน (arecoline) นิยมนำมาเคี้ยวกับหมากใบและใบพลู ซึ่งนับว่าเป็นสารเสพติดอย่างอ่อน หมากพบได้ในหลายประเทศของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เอเชียใต้ แถบมหาสมุทรแปซิฟิกในส่วนที่เป็นเขตร้อน และบางส่วนของทวีปแอฟริกา
หมีสีน้ำตาล หมีสีน้ำตาล (; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อ (Carnivora) ขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง
โคกินวากาชู ประชุมบทกวียังบันทึกชื่อผู้แต่งของกวีในแต่ละบท และแรงบันดาล () เท่าที่ทราบ กวรหลักในโคกินชู ประกอบด้วบ อาริวาระ โนะ นาริฮิระ (Ariwara no Narihira), โอโนะ โนะ โคมาจิ (Ono no Komachi), เฮ็นโจ (Henjō) ฟูจิวาระ โนะ โอกิกาเซะ (Fujiwara no Okikaze) และกวีมีชื่ออีกมากมาย นอกจากนั้น ยังรวบรวมบทกวีของผู้จัดทำทั้ง 4 คนด้วย และบทกวีของราชวงศ์
หมีกริซลี หมีกริซลี จัดได้ว่าเป็นหมีที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน และถือว่าเป็นสัตว์ในอันดับสัตว์กินเนื้อที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกด้วย เมื่อตัวผู้ที่มีขนาดโตเต็มที่อาจมีน้ำหนักได้ถึง 180-980 กิโลกรัม หรือ 1 ตัน และยืนด้วยสองขามีความสูงถึง 2.5 เมตร หรือ 3 เมตร
การ์โลตา โคอากีนาแห่งสเปน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส ในขณะประทับอยู่ในบราซิล เจ้าหญิงการ์โลตา โคอากีนาทรงพอพระทัยในการประทับในฟาร์มใกล้กับชายหาดโบตาฟาโก ทรงเริ่มต้นดำรงพระชนม์ชีพโดยพยายามออกห่างจากพระสวามี เจ้าหญิงการ์โลตา โคอากีนาทรงพยายามรับอำนาจการบริหารราชการแผ่นดินแห่งอาณาจักรปกครองของสเปนในลาตินอเมริกา แผนการที่รู้จักกันในนาม ระบอบคาร์ล็อต(Carlotism) สเปนเองก็ถูกควบคุมโดยนโปเลียนและพระมหากษัตริย์สเปนทั้งพระราชบิดาของพระนางและพระอนุชา เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ทรงถูกควบคุมพระองค์ในฝรั่งเศส เจ้าหญิงการ์โลตา โคอากีนาทรงพิจารณาตนเองเป็นรัชทายาทแห่งพระราชวงศ์ของพระนางที่ถูกจับกุม การถูกกล่าวหาในแผนการของพระนางโดยส่งกองทัพไปยึดครองบัวโนสไอเรสและทางตอนเหนือของอาร์เจนตินา พระนางทรงสถาปนาและให้เรียกพระนางเองว่า "สมเด็จพระราชินีนาถแห่งลาปลาตา"(Queen of La Plata) กองทัพผสมโปรตุเกส-บราซิล อย่างไรก็ตามได้ผนวกชายฝั่งตะวันออกของรีโอเดลาปลาตาในแคว้นคิสพลาตินา ที่ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิบราซิลหลังจากพ.ศ. 2365 และแยกตัวออกในปีพ.ศ. 2371 ในฐานะสาธารณรัฐอุรุกวัย
โคจิมะ เก็นตะ โคจิมะ เก็นตะ (อังกฤษ: "George Kaminski") เป็นตัวละครหนึ่งจากยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เรียนอยู่ที่โรงเรียนประถมเทย์ตัน มีเพื่อนร่วมชั้นได้แก่ โยชิดะ อายูมิ , เอโดงาวะ โคนัน , ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ และ ไฮบาระ ไอ เก็นตะเป็นหัวหน้าของขบวนการนักสืบเยาวชน และชอบกินข้าวหน้าปลาไหล ถึงแม้ว่าเก็นตะจะเป็นหัวหน้า แต่ความฉลาดก็สู้โคนันไม่ได้เลย เก็นตะเป็นคนตัวอ้วน เขาชอบกินอาหารมากมายโดยเฉพาะข้าวหน้าปลาไหล ถึงแม้ว่าเขาจะใจร้อน ปากกล้า และชอบคุกคาม แต่เขาก็ใจดีและพึ่งพาได้ เขาเป็นเพื่อนที่ดีของอายูมิและมิซึฮิโกะ
อุทยานแห่งชาติกุยบุรี นอกจากนี้อุทยานแห่งชาติกุยบุรียังเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าที่มีความสำคัญต่อการอนุรักษ์ในระดับชาติ ระดับภูมิภาค และระดับโลก เช่น ช้างเอเชีย ("Elephas maximus"), เสือโคร่ง ("Panthera tigirs"), วัวแดง ("Bos javanicus"), กระทิง ("Bos gaurus"), สมเสร็จ ("Topirus indicus"), เก้งหม้อ ("Muntiacus teae"), หมีควาย ("Ursus Thibetanus"), เสือลายเมฆ ("Neofells nebulosa"), เสือไฟ ("Capricornis temminickki") เสือดำ, เสือดาว ("Panthera pardur"), เสือปลา ("Prionailurus viverrinus"), หมีหมา ("Ursus malayanus"), หมาใน ("Cuon alpinus"), ชะมดแปลงลายแถบ ("Prionodon linsang"), เลียงผา ("Capricornis sumatraensis"), นกเงือกกรามช้างปากเรียบ ("Rhyticeros subruficollis"), ไก่ฟ้าหน้าเขียว ("Lophura ifnita") ซึ่งล้วนอยู่ในวิกฤติของการสูญพันธุ์ทางธรรมชาติ และพันธุ์พืช เช่น ต้นจันทน์, ต้นยางนา, ต้นเหรียง, ต้นเปล้าน้อย, หวายตะค้าทอง, ต้นเอื้องวานิลลา เป็นต้น
ไมยราบไร้หนาม ไมยราบไร้หนาม มีประโยชน์ใช้เป็นปุ๋ยพืชสดและพืชคลุมดินได้ช่วยปรับปรุงคุณสมบัติทางเคมีของดิน เพิ่มอินทรียวัตถุในดิน เพิ่มสัดส่วนของช่องอากาศในดิน ทำให้ดินร่วนซุย และเพิ่มความสามารถในการอุ้มน้ำของดิน แต่ไม่เหมาะสมนำมาเป็นอาหารสัตว์หากไม่เข้าใจวิธีดำเนินการเนื่องจากมีสารไนเตรท-ไนโตรเจน สะสมอยู่ในลำต้นและใบในปริมาณสูงพอที่จะทำให้เกิดการเป็นพิษขึ้นได้ เมื่อสัตว์กินเข้าไปในปริมาณมาก โดยเฉพาะในช่วงต่อระหว่างฤดูแล้งกับฤดูฝน ภาวะอากาศที่เปลี่ยนแปลงด้านอุณหภูมิและความชื้น โดยเฉพาะสัตว์จำพวกโค-กระบือ หากกินเข้าไปจะเป็นพิษมากกว่าแพะและม้า นอกจากนี้ในต้นไมยราบไร้หนามยังมีสารไซยาไนด์เป็นส่วนประกอบ
สมเสร็จ สมเสร็จ () เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมกินพืชขนาดใหญ่ เป็นสัตว์มีหน้าตาประหลาด มีลักษณะของสัตว์หลายชนิดผสมอยู่ในตัวเดียวกัน มีจมูกที่ยื่นยาวออกมาคล้ายงวงของช้าง ลำตัวคล้ายหมูที่มีขายาว หางสั้นคล้ายหมีและมีกีบเท้าคล้ายแรด อาศัยในป่าทึบในแถบอเมริกาใต้, อเมริกากลาง, และ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีทั้งหมดสี่ชนิด คือ สมเสร็จอเมริกาใต้, สมเสร็จมลายู, สมเสร็จอเมริกากลาง และสมเสร็จภูเขา ทั้งสี่ชนิดถูกจัดสถานะเป็นใกล้สูญพันธุ์หรือเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ สมเสร็จเป็นญาติใกล้ชิดกับสัตว์กีบคี่อื่น ได้แก่ ม้า และแรด
ไซเรน (สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก) มีความยาวของลำตัวประมาณ 10–90 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในน้ำตลอดเวลา เช่น บึง, ทะเลสาบ หรือแหล่งน้ำที่มีกระแสน้ำไม่แรง และมีพืชน้ำขึ้นหนาแน่น กินอาหารจำพวกสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก เช่น กุ้ง, ปู, แมลงน้ำ, หนอนแดง, ไส้เดือนน้ำ เป็นต้น โดยกินด้วยการดูด ในช่วงฤดูแล้งจะฝังตัวอยู่ใต้โคลน โดยสร้างปลอกหุ้มตัวคล้ายดักแด้ของแมลง การปฏิสนธิของไซเรน เกิดขึ้นภายนอกตัว และไม่พบมีพฤติกรรมเกี้ยวพาราสี และไม่มีต่อมโคลเอคัลซึ่งเป็นต่อมที่ตัวผู้ของซาลาแมนเดอร์จำพวกอื่นใช้สร้างสเปอร์มาโทฟอร์ และของตัวเมียใช้เก็บสเปิร์ม ตัวเมียวางไข่ติดกับพืชน้ำหรือสร้างรังอยู่ในกอของพืชน้ำที่อยู่ใต้น้ำ บางชนิดมีพฤติกรรมเฝ้าไข่
นิเวศวิทยา สายพันธุ์ทั้งหลายมีการแบ่งประเภทกว้างๆเป็น autotrophs (หรือผู้ผลิตหลัก) heterotrophs (หรือผู้บริโภค) และ detritivores (หรือผู้ย่อยสลาย) autotrophs เป็นสิ่งมีชีวิตที่ผลิตอาหารให้ตัวของมันเอง (การผลิตมากกว่าการหายใจ) โดยการสังเคราะห์แสงหรือสงเคราะห์เคมี () Heterotrophs เป็นสิ่งมีชีวิตที่จะต้องกินผู้อื่นเพื่อเสริมสร้างและพลังงาน (หายใจเกินกว่าการผลิต) Heterotrophs สามารถแบ่งย่อยออกไปเป็นกลุ่มการทำงานที่แตกต่างกันได้แก่ผู้บริโภคปฐมภูมิ (สัตว์กินพืชอย่างเดียว ()) ผู้บริโภคทุติยภูมิ (นักล่ากินเนื้อเป็นอาหารที่กินเฉพาะสัตว์กินพืช ()) และผู้บริโภคในตติยภูมิ (นักล่าที่กินทั้ง herbivore และ carnivorous) สัตว์ที่กินทั้งพืชและสัตว์เป็นอาหาร () ไม่เข้ากันได้ดีกับประเภทการทำงานข้างบนเพราะพวกมันกินเนื้อเยื่อของทั้งพืชและสัตว์ มีคำแนะนำว่า omnivores มีอิทธิพลด้านการทำงานมากกว่าพวกนักล่าเพราะว่าเมื่อเทียบกับสัตว์กินพืชพวกมันจะค่อนข้างไม่มีประสิทธิภาพในการแทะเล็มพืช
โอพอสซัม โอพอสซัม เป็นสัตว์ที่กินได้ทั้งพืชและสัตว์ จึงทำให้ตัวโอพอสซัมมีการกินอาหารที่กว้างมาก ในปัจจุบันอาหารของมันคือพวกซากสัตว์ที่ตายแล้ว ซึ่งพบมากในบริเวณทางรถยนต์ แต่ตามธรรมชาติแล้วพวกมันจะกินแมลง กบ นก งู สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก ตัวบุ้ง และ ไส้เดือน ตัวโอพอสชั่มยังชอบกินผลไม้บางประเภท เช่น อาโวกาโด แอปเปิ้ล คลีเมนไทน์ พลับ และขยะที่เกิดจากกิจกรรมต่างๆของมนุษย์
ต้นไม้กินคน ต้นไม้กินคน มีความหมายถึงพืชกินสัตว์ซึ่งมีขนาดใหญ่จนสามารถกินมนุษย์หรือสัตว์ขนาดใหญ่อื่นๆได้ ในปัจจุบันยังไม่พบพืชลักษณะนี้อยู่จริง แต่ก็มีบันทึกที่ไม่สามารถยืนยันได้ที่ระบุถึงอยู่พืชเหล่านี้อยู่
ในปัจจุบัน พืชกินสัตว์ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดก็คือ "Nepenthes rajah" ซึ่งสามารถจับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กกินได้
อิมพาลา อิมพาลา ถูกแบ่งออกได้เป็น 6 ชนิดย่อย แต่มี 2 ชนิดย่อยที่ได้รับการรับรอง โดยพิจารณาจากความแตกต่างกันของดีเอ็นเอ คืออาหารหลักของอิมพาลา คือ ใบและกิ่งของพืชจำพวกอาคาเซีย ที่ขึ้นอยู่ทั่วไปในแอฟริกา นอกจากนี้แล้วยังกินผลไม้และหญ้าขนาดสั้น ๆ เป็นอาหารได้อีกด้วย อิมพาลาสามารถที่จะอดน้ำได้หลาย ๆ วัน โดยอาศัยเลียกินตามใบไม้ ใบหญ้าได้ เป็นสัตว์ที่มีความตื่นตัวตลอดเวลาทั้งกลางวันและกลางคืน เพราะเป็นสัตว์ที่ถูกล่าจากสัตว์กินเนื้อ ทั้งสิงโต, เสือดาว, เสือชีตาห์, ไฮยีนา
ปาหมี ปาหมี หรือ พาหมี เป็นพืชสมุนไพร โดยมักนำลำต้นและรากมาคั้นเอาน้ำใช้ วางยาเบื่อปลา และ ฉีดพ่นไล่เพลี้ยไฟมะม่วง รวมทั้งทำเป็นสารกำจัดแมลงในแปลงผัก
ชีววิทยา สรีรวิทยาเป็นสาขาที่ศึกษาเกี่ยวกับกระบวนการทางกายภาพและทางชีวเคมีในสิ่งมีชีวิต เพื่อให้เข้าใจหน้าที่ของโครงสร้างต่าง ๆ ซึ่งเป็นหลักการสำคัญในการศึกษาทางชีววิทยา การศึกษาทางสรีรวิทยาสามารถแบ่งออกได้เป็นสรีรวิทยาของพืชและสรีรวิทยาของสัตว์ แต่หลักของสรีรวิทยาในสิ่งมีชีวิตทุกชนิดล้วนแต่เหมือนกัน ตัวอย่างเช่น การศึกษาสรีรวิทยาของเซลล์ยีสต์สามารถประยุกต์ใช้กับการศึกษาในเซลล์มนุษย์ได้ สรีรวิทยาของสัตว์เป็นการศึกษาทั้งในมนุษย์และสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น ๆ สรีรวิทยาของพืชก็มีวิธีการศึกษาเช่นเดียวกับในสัตว์
สรีรวิทยา สรีรวิทยาแบ่งออกเป็นสรีรวิทยาของพืชและสรีรวิทยาของสัตว์ แต่สรีรวิทยาทุกสาขามีหลักการร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็นการศึกษาสิ่งมีชีวิตชนิดใด เช่น การศึกษาสรีรวิทยาของเซลล์ยีสต์ สามารถนำมาประยุกต์ใช้กับการศึกษาเซลล์ของมนุษย์ได้
สรีรวิทยาระบบนิเวศ สรีรวิทยาระบบนิเวศ (; มาจากภาษากรีก οἶκος, oikos,"บ้าน"; φύσις, physis,"ธรรมชาติ กำเนิด" และ λογία, logia ความรู้) หรือ สรีรวิทยาสิ่งแวดล้อม เป็นหัวข้อทางวิทยาศาสตร์ชีวภาพซึ่งจากการศึกษาการปรับตัวทางสรีรวิทยาของสิ่งมีชีวิตกับสภาวะของสิ่งแวดล้อม มีความเกี่ยวข้องกับสรีรวิทยาวิวัฒนาการและสรีรวิทยาเปรียบเทียบ
สรีรวิทยาระบบนิเวศ สรีรวิทยาระบบนิเวศของพืชเป็นวิทยาศาสตร์เชิงทดลองที่พยายามอธิบายกลไกทางสรีรวิทยาพื้นฐานภายใต้ขอบเขตของการสังเกตภายในระบบนิเวศ นักวิทยาศาสตร์ทางด้านสรีรวิทยาระบบนิเวศจะตอบคำถามเกี่ยวกับการควบคุมการเจริญเติบโต การสืบพันธุ์ การอยู่รอด ความอุดมสมบูรณ์และการกระจายทางภูมิศาสตร์ของพืชในฐานะที่กระบวนการเหล่านี้ได้รับผลจากปฏิสัมพันธ์ระหว่างพืชกับสภาวะแวดล้อมทางกายภาพ ชีวภาพ และสารเคมี รูปแบบทางสรีรวิทยาระบบนิเวศเหล่านี้ ช่วยให้เราเข้าใจความสำคัญและหน้าที่ของลักษณะเฉพาะของพืชและวิวัฒนาการ คำถามทางสรีรวิทยาระบบนิเวศจะได้มาจากการบูรณาการในระดับสูง เช่น "ระบบนิเวศ"ในความหมายที่กว้างที่สุดซึ่งรวมถึงเกษตรกรรม พืชสวน การป่าไม้ และวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม อย่างไรก็ตามคำอธิบายของสรีรวิทยาระบบนิเวศมักต้องการความเข้าใจกลไกในระดับล่างของการบูรณาการ (สรีรวิทยา ชีวเคมี ชีวฟิสิกส์ ชีววิทยาโมเลกุล) นอกจากนี้ปัญหาสังคมจำนวนมากที่เกี่ยวข้องกับการเกษตร การเปลี่ยนแปลงด้านสิ่งแวดล้อมหรือการอนุรักษ์ธรรมชาติจะได้รับประโยชน์จากมุมมองของสรีรวิทยาระบบนิเวศ สรีรวิทยาระบบนิเวศสมัยใหม่จึงต้องมีความเข้าใจที่ดีทั้งทางด้านกลไกระดับโมเลกุลและกระบวนการทำงานของพืชทั้งต้นในบริบทของสิ่งแวดล้อม
สรีรวิทยา สาขาสรีรวิทยาของสัตว์นั้นหมายรวมถึงเครื่องมือและวิธีการศึกษาสรีรวิทยาของมนุษย์ซึ่งนำมาใช้ศึกษาในสัตว์ด้วย สาขาสรีรวิทยาของพืชก็สามารถใช้วิธีการศึกษาเช่นเดียวกับสัตว์และมนุษย์ด้วยเช่นกัน
สรีรวิทยาระบบนิเวศ Hermann Rahn (1912-1990) เป็นผู้นำระดับเริ่มแรกในด้านสรีรวิทยาสิ่งแวดล้อม สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาสัตววิทยาจากมหาวิทยาลัยโรเชสเตอร์ (1933) Rahn เริ่มสอนสรีรวิทยาที่มหาวิทยาลัยโรเชสเตอร์ในปี 1941 เขาร่วมมือกับ Wallace O. Fenn เผยแพร่ผลงานเรื่องการวิเคราะห์ทางภาพของการแลกเปลี่ยนก๊าซในระบบทางเดินหายใจในปี 1955 บทความนี้รวมแผนภาพของ O-CO และเป็นพื้นฐานของงานในอนาคตของ Rahn งานวิจัยของ Rahn นำแผนภาพที่ได้นี้ไปพัฒนาการแพทย์ด้านการบินและความก้าวหน้าในการหายใจที่ระดับความสูง Rahn เข้าร่วมงานกับ University at Buffalo ในปี 1956 และได้เป็นหัวหน้าภาควิชาสรีรวิทยาซึ่งเขาได้พัฒนาศูนย์การวิจัยระดับนานาชาติในด้านสรีรวิทยาสิ่งแวดล้อม
สรีรวิทยา สรีรวิทยาของมนุษย์เป็นสาขาวิชาที่ซับซ้อนที่สุดในสรีรวิทยา สาขานี้แบ่งย่อยออกเป็นสาขาต่าง ๆ ซึ่งมีความสอดคล้องกัน สัตว์หลายชนิดมีกายวิภาคคล้ายกับมนุษย์ จึงมีการศึกษาในสาขาเหล่านี้ด้วยเช่นกัน
สรีรวิทยาระบบนิเวศ George A. Bartholomew (1919-2006) เป็นผู้ก่อตั้งสรีรวิทยาระบบนิเวศของสัตว์ เขาทำหน้าที่ในคณะที่ UCLA จากปี 1947 - 1989 Knut Schmidt - Nielsen (1915-2007) ยังเป็นผู้ให้ข้อมูลสำคัญในวิทยาศาสตร์สาขานี้รวมทั้งสรีรวิทยาเปรียบเทียบ
ภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศ วิธีที่มีประโยชน์และง่ายต่อการแยกแยะความแตกต่างระหว่างภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศทางสรีรวิทยาและทางจิตวิทยาคือการตรวจสอบว่าผู้ป่วย"เคย"มีการแข็งตัวหรือไม่ ถ้า"ไม่เคย" ปัญหาน่าจะเป็นทางสรีรวิทยา แต่ถ้า"บางครั้ง" (แต่ไม่ค่อยได้) มันอาจจะเป็นทางสรีรวิทยาหรือทางจิตใจ คู่มือการวินิจฉัยและสถิติปัจจุบันของโรคทางจิต () ได้รวบรวมรายการสำหรับภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศเอาไว้การรักษาขึ้นอยู่กับสาเหตุ
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ สรีรวิทยากล้ามเนื้อ เป็นสาขาหนึ่งของวิชาสรีรวิทยาที่ว่าด้วยเรื่องของลักษณะ คุณสมบัติ การทำงานของกล้ามเนื้อ ในร่างกายของมนุษย์ จะมีกล้ามเนื้ออยู่ราว 600 มัด ซึ่งใช้ทำหน้าที่สำคัญในสิ่งมีชีวิต อย่างเช่น การเคลื่อนไหวร่างกาย การหายใจ การทรงตัว การย่อยอาหาร หมุนเวียนเลือด และการรักษาอุณหภูมิของร่างกาย เป็นต้น
สรีรวิทยาไต สรีรวิทยาไต เป็นการศึกษาสรีรวิทยาของไต อันครอบคลุมการทำหน้าที่ทุกอย่างของไต รวมถึงการดูดซึมกลับซึ่งกลูโคส กรดอะมิโน และสารโมเลกุลเล็กอื่น การกำกับแร่ธาตุโซเดียม โพแทสเซียมและอิเล็กโทรไลต์อื่น การกำกับสมดุลของเหลวและความดันเลือด การธำรงสมดุลกรด-เบส การผลิตฮอร์โมนหลายชนิด รวมถึงอีรีโทรปอยอีติน และการปลุกฤทธิ์วิตามินดี
รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ (, ) จัดโดยมูลนิธิโนเบล มีการมอบทุกปีให้แก่การค้นพบที่โดดเด่นในสาขาวิทยาศาสตร์สิ่งมีชีวิตและแพทยศาสตร์ รางวัลโนเบลสาขาดังกล่าวเป็นหนึ่งในห้าสาขา ริเริ่มในปี ค.ศ. 1895 โดยอัลเฟรด โนเบล นักเคมีชาวสวีเดน ผู้คิดค้นไดนาไมต์ ในพินัยกรรมของเขา โนเบลมีความสนใจส่วนตัวในด้านสรีรวิทยาเชิงทดลองและอยากให้มีการจัดตั้งรางวัลสำหรับกระบวนการตลอดทั้งการค้นพบทางวิทยาศาสตร์จากห้องทดลอง รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์จะคัดเลือกโดยสมัชชาโนเบลแห่งสถาบันแคโรลินสกา และมอบให้แก่ผู้รับในพิธีประจำปีในวันที่ 10 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันครบรอบวันเสียชีวิตของโนเบล ร่วมกับประกาศนียบัตรชั้นสูงและประกาศนียบัตรแก่รางวัลที่เป็นเงิน ด้านหน้าของเหรียญเป็นรูปหน้าด้านข้างของอัลเฟรด โนเบล เช่นเดียวกับเหรียญที่ให้ในสาขาฟิสิกส์ เคมี และสาขาวรรณกรรม หากแต่ด้านหลังของเหรียญนี้เป็นเอกลักษณ์
วอลเตอร์ แบรดฟอร์ด แคนนอน วอลเตอร์ แบรดฟอร์ด แคนนอน (; 19 ตุลาคม ค.ศ. 1871 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1945) เป็นนักสรีรวิทยาชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองแพรรีดูเชียนในรัฐวิสคอนซิน เป็นบุตรของคอลเบิร์ต แฮนส์เชตต์ แคนนอนและวิลมา เดนิโอ เขาเรียนจบจากโรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ดในปี ค.ศ. 1900 หลังจากนั้นทำงานสอนที่ภาควิชาสรีรวิทยาของฮาร์วาร์ด ต่อมาแคนนอนดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์หัวหน้าภาควิชาสรีรวิทยาและประธานสมาคมสรีรวิทยาอเมริกา เขาแต่งงานคอร์เนเลีย เจมส์ แคนนอน นักเขียนและนักสตรีนิยม ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 5 คน แคนนอนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1945 ที่เมืองแฟรงคลิน รัฐนิวแฮมป์เชียร์
สรีรวิทยา สรีรวิทยา () เป็นสาขาวิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับการทำงานของระบบต่าง ๆ ในสิ่งมีชีวิต ทั้งในด้านกลศาสตร์ ด้านกายภาพ และด้านชีวเคมี
สรีรวิทยาของพืช สรีรวิทยาของพืช () เป็นสาขาย่อยของพฤกษศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับ กลไกหน้าที่การทำงานของพืชชนิดต่างๆ และกระบวนการที่เกี่ยวข้อง
สรีรวิทยา สาขาวิชาอื่น ๆ ที่ถือกำเนิดจากการศึกษาวิจัยทางสรีรวิทยา ได้แก่ ชีวเคมี ชีวฟิสิกส์ ชีวกลศาสตร์ และเภสัชวิทยา
การถ่ายโอนสัญญาณ ไอเดียแรกสุดเกี่ยวกับการถ่ายโอนสัญญาณเริ่มมาจากปี 1855 เมื่อนักสรีรวิทยาชาวฝรั่งเศส (Claude Bernard) เสนอว่า ต่อมไร้ท่อเช่น ม้าม ต่อมไทรอยด์ และต่อมหมวกไต เป็นตัวการปล่อย "สารหลั่งภายใน (internal secretions)" ที่มีผลทางสรีรภาพ
ต่อมานักสรีรวิทยาชาวอังกฤษ (Ernest Starling) จึงตั้งชื่อสารหลั่งเช่นนี้ว่า "ฮอร์โมน" ในปี 1905
โดยร่วมงานกับนักสรีรวิทยาชาวอังกฤษอีกท่าน (William Bayliss) ทั้งสองได้ระบุฮอร์โมน secretin ในปี 1902
ในปีต่อ ๆ มาแม้จะได้ค้นพบฮอร์โมนอื่น ๆ อีกมากมาย ที่เด่นสุดก็คืออินซูลิน แต่กลไกการทำงานก็ยังไม่ได้ระบุ
การดูแลประคับประคอง การรักษาประคับประคอง () เป็นการรักษาโรคอย่างหนึ่ง มีเป้าหมายเพื่อลดความผิดปกติ (พยาธิสรีรวิทยา) ที่เกิดจากโรค ทำให้ผู้ป่วยมีการทำงานของร่างกายเข้าใกล้ภาวะปกติ (สรีรวิทยา) มากที่สุด
ภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษ ภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษ, ภาวะเป็นพิษเหตุสุรา, การเป็นพิษจากแอลกอฮอล์ () หรือความเมา () เป็นภาวะทางสรีรวิทยา (ซึ่งยังอาจรวมการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาของการรับรู้) อันเกิดจากการกินเอทานอล (แอลกอฮอล์)
รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ จนถึงปี ค.ศ. 2017 มีการมอบรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์แล้วทั้งสิ้น 108 ครั้ง โดยผู้รับรางวัลเป็นชาย 202 คน และหญิง 12 คน
เอมิล อดอล์ฟ ฟอน เบริง เอมิล อดอล์ฟ ฟอน เบริง (Emil Adolf von Behring; 15 มีนาคม ค.ศ. 1854 – 31 มีนาคม ค.ศ. 1917) เป็นนักสรีรวิทยาชาวเยอรมันซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ใน ค.ศ. 1901
ภาวะธำรงดุล แนวคิดนี้ถูกพูดถึงครั้งแรกในปี พ.ศ. 2408 โดยโกลด แบร์นาร์ นักสรีรวิทยาชาวฝรั่งเศส และวอลเตอร์ แบรดฟอร์ด แคนนอน นักสรีรวิทยาชาวอเมริกันเป็นผู้บัญญัติศัพท์คำนี้ขึ้นในปี พ.ศ. 2469 เป็นศัพท์ที่มาจากภาษากรีก โดย "homo" แปลว่าความเหมือนหรือคล้ายคลึงกัน และ "stasis" ที่แปลว่าความเสถียร
สารโปรคิเนติก หน่วยรับ 5-HT (5-HT receptor) คือหน่วยรับเซโรโทนิน เชื่อว่ามีบทบาทสำคัญต่อการบีบตัวของทางเดินอาหารในทั้งทางด้านสรีรวิทยาและพยาธิสรีรวิทยา
ดังนั้น หน่วยรับ 5-HT จึงเป็นเป้าหมายการรักษาโรคที่เกี่ยวกับการบีบตัวผิดปกติของทางเดินอาหาร เช่น ท้องผูกเรื้อรัง
อีวาน ปัฟลอฟ อีวาน เปโตรวิช ปาฟลอฟ (, 14 กันยายน ค.ศ. 1849 – 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1936) เป็นนักจิตวิทยาและสรีรวิทยาชาวรัสเซีย-โซเวียต ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี ค.ศ. 1904 จากงานวิจัยเกี่ยวกับระบบย่อยอาหาร นอกจากนี้ปาฟลอฟยังเป็นที่รู้จักจากการอธิบายปรากฏการณ์การวางเงื่อนไขแบบดั้งเดิม (classical conditioning)
Effective circulating volume Effective circulating volume (ECV) หรือปริมาตรเลือดที่ส่งผลต่อการไหลเวียนอย่างแท้จริง เป็นปริมาตรของเลือดในหลอดเลือดแดงซึ่งมีผลทำให้เนื้อเยื่อต่างๆ มีเลือดไปหล่อเลี้ยง โดย ECV เป็นปริมาณซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา (dynamic) และไม่สามารถวัดได้ มนุษย์น้ำหนัก 70 กิโลกรัมจะมี ECV ประมาณ 0.7 ลิตร แนวคิดเรื่อง ECV เช่นนี้ใช้ในการทำความเข้าใจสรีรวิทยาของระบบหัวใจหลอดเลือดและสรีรวิทยาของไต
สมัชชาโนเบลแห่งสถาบันแคโรลินสกา รางวัลโนเบลสาขาการแพทย์หรือสรีรวิทยา เป็นเจตจำนงตามพินัยกรรมของอัลเฟรด โนเบลนักเคมีชาวสวีเดน ในปีค.ศ. 1885 ที่ได้มอบให้สถาบันแคโรลินสกาดูแล และได้มอบเป็นครั้งแรกเมื่อปีค.ศ. 1901 ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์หรือสรีรวิทยาจะได้รับการพิจารณาจากที่ประชุมของกลุ่มศาสตราจารย์ของสถาบัน แต่ก็กล่าวได้ว่ามาจากกลุ่มการพิจารณารางวัลโนเบล
ส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ เป็นศาสตร์ที่ว่าด้วยการออกแบบส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ให้มีความเหมาะสมต่อการใช้งาน กล่าวคือสามารถใช้งานได้ง่าย สะดวก รวดเร็ว โดยศาสตร์ของความเหมาะสมต่อการใช้งาน จะมีความเกี่ยวข้องกับด้าน จิตวิทยา และ สรีรวิทยา เป็นหลัก ซึ่งจิตวิทยาจะช่วยให้นักออกแบบส่วนติดต่อผู้ใช้ สามารถคิดระบบระเบียบขั้นตอนวิธีการใช้งานที่ทำให้ผู้ใช้สามารถใช้งานอุปกรณ์ได้สะดวก และง่ายต่อการทำความเข้าใจ ส่วนสรีรวิทยาจะช่วยในการออกแบบให้อุปกรณ์นั้นเหมาะสมต่อกับใช้ในด้านสรีระ เช่น ความสะดวกต่อการจับถือ เป็นต้น
สรีรวิทยาไต สรีรวิทยาไตส่วนมากศึกษาที่ระดับหน่วยไต อันเป็นหน่วยทำหน้าที่เล็กที่สุดของไต แต่ละหน่วยเริ่มต้นด้วยส่วนกรองซึ่งกรองเลือดที่เข้าสู่ไต ของเหลวที่กรองได้จะไหลตามความยาวของหน่วยไต ซึ่งเป็นโครงสร้างรูปท่อบุด้วยเซลล์ที่เปลี่ยนไปทำหน้าที่เฉพาะชั้นเดียวและล้อมรอบด้วยหลอดเลือดฝอย หน้าที่หลักของเซลล์บุเหล่านี้ คือ การดูดน้ำและสารโมเลกุลเล็กจากของเหลวที่กรองได้กลับเข้าสู่เลือด และหลั่งของเสียจากเลือดออกมาเป็นปัสสาวะ
การออกกำลังกายใช้ออกซิเจน แพทย์สรีรวิทยาชาวอังกฤษ อาร์คิบอลด์ ฮิลล์ (Archibald Hill) ได้เสนอแนวคิดเกี่ยวกับการรับออกซิเจนเข้าเซลล์สูงสุด (maximal oxygen uptake, VO2 max) ในปี 1922
ต่อมาฮิลล์และแพทย์ชาวเยอรมันอีกท่านหนึ่ง (Otto Meyerhof) ได้ร่วมรับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ปี 1922 เพราะงานที่ทำต่างหาก ๆ ในเรื่องเมแทบอลิซึมของพลังงานในกล้ามเนื้อ
อาศัยงานนี้ นักวิทยาศาสตร์ต่อมาจึงเริ่มวัดการใช้ออกซิเจนเมื่อออกกำลังกาย
วิลยนอร์ สุพรหมัณยัม รามจันทรัน เมื่อเป็นบัณฑิตศึกษาอยู่ที่เคมบริดจ์ รามจันทรันมีส่วนร่วมในงานวิจัยกับคณะวิชาต่าง ๆ ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด รวมทั้งคณะสรีรวิทยา หลังจากนั้น เขาได้ใช้เวลา 2 ปี ที่สถาบันแคลเทค รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นผู้รับการฝึกอบรมงานวิจัย (research fellow) ได้ทำงานร่วมกับแจ็คก์ เพ็ตติกริว (ผู้ต่อมาเป็นศาสตราจารย์นักสรีรวิทยาชาวออสเตรเลีย) ต่อมา เขาได้รับตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์สาขาจิตวิทยา ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโก ในปี ค.ศ. 1983 และได้รับตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ในสาขานั้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998
วิทยาศาสตร์การกีฬา วิทยาศาสตร์การกีฬา () เป็นศาสตร์ที่ว่าด้วยความรู้ที่ได้จากการศึกษาค้นคว้าถึงผลของการมีส่วนร่วมในการเล่นกีฬาหรือการออกกำลังกายในกิจกรรมต่าง ๆ โดยประยุกต์ใช้หลักการทางวิทยาศาสตร์ร่วมกับเทคนิคเฉพาะทาง เพื่อพัฒนาศักยภาพร่างกายของนักกีฬา ให้สามารถเล่นกีฬาได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยอาศัยหลักวิชาทางด้านสรีรวิทยา จิตวิทยา สังคมวิทยา หรืออื่น ๆ ดังนั้นวิทยาศาสตร์การกีฬาจึงเป็นการรวมวิชาต่าง ๆมากมายหรือที่เรียกว่า สหวิทยาการ ที่มีเนื้อหารสาระครอบคลุมในสาขาวิชาต่าง ๆ เช่น สรีรวิทยาการกีฬา จิตวิทยาการกีฬา สังคมวิทยาการกีฬา เวชศาสตร์การกีฬา โภชนาการการกีฬา เทคโนโลยีการกีฬา วิทยวิธีทางกีฬา วิทยาการการจัดการการกีฬา อื่น ๆ
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ Sarcoplamic reticulum
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ Red muscle
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ White muscle
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ Intermediate muscle
อ็อยเกน เบามัน อ็อยเกน เบามันเกิดที่เมืองคันชตัท (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองชตุทท์การ์ท) ในปี ค.ศ. 1846 ได้รับความรู้ด้านเภสัชกรรมจากบิดาและเรียนที่มหาวิทยาลัยชตุทท์การ์ท ต่อมาเบามันเดินทางไปที่เมืองลือเบคและกอเทนเบิร์กเพื่อทำงานเป็นเภสัชกร และเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยทือบิงเงิน จากนั้นเขาตามอาจารย์คือ เฟลิคส์ ฮ็อพเพอ-ไซเลอร์ไปที่มหาวิทยาลัยสทราซบูร์ ในปี ค.ศ. 1876 เอมีล ดูว์ บัว-แรมง นักสรีรวิทยาชาวเยอรมันเสนอตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาเคมีที่สถาบันสรีรวิทยาในเบอร์ลินให้แก่เบามัน ต่อมาในปี ค.ศ. 1882 เบามันดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านการแพทย์ที่สถาบันนั้นและดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยไฟรบวร์คในเวลาต่อมา
ฮันส์ ฟิชเชอร์ ฮันส์ ฟิชเชอร์ (; 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1881 – 31 มีนาคม ค.ศ. 1945) เป็นนักเคมีชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองเฮิคสต์อัมไมน์ เป็นบุตรของดร. ออยเกน ฟิชเชอร์และอันนา เฮิร์เดเกน ฟิชเชอร์เรียนวิชาเคมีและการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยโลซานและมหาวิทยาลัยมาร์บูร์ก และเริ่มทำงานที่คลินิกในเมืองมิวนิก ต่อมาฟิชเชอร์เป็นอาจารย์สอนวิชาสรีรวิทยาที่สถาบันสรีรวิทยา ในปี ค.ศ. 1916 ฟิชเชอร์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเคมีการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยอินส์บรุค สองปีต่อมา ฟิชเชอร์ย้ายไปทำงานที่มหาวิทยาลัยเวียนนา และในปี ค.ศ. 1921 ฟิชเชอร์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเคมีอินทรีย์ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งมิวนิกจนกระทั่งเสียชีวิต
การสร้างภาพประสาท ต่อมาในต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 นักฟิสิกส์ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาใต้และวิศวกรไฟฟ้าชาวอังกฤษได้ประดิษฐ์การถ่ายภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์ (CT scan หรือ CAT) จึงสามารถสร้างภาพกายวิภาคของสมองเพื่อการวินิจฉัยทางการแพทย์และเพื่องานวิจัย
นักประดิษฐ์คู่นี่ต่อมาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ปี 2522 เพราะงานนี้
หลังจากการเริ่มใช้ CAT ไม่นานในต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 การพัฒนาลิแกนด์กัมมันตรังสี (radioligand) ทำให้สามารถสร้างภาพสมองโดยเทคนิค single photon emission computed tomography (SPECT) และการถ่ายภาพรังสีระนาบด้วยการปล่อยโพซิตรอน (PET) 
และในช่วงเวลาเดียวกัน นักเคมีชาวอเมริกันและนักฟิสิกส์ชาวอังกฤษก็ได้พัฒนาการสร้างภาพด้วยเรโซแนนซ์แม่เหล็ก (MRI) แล้วจึงได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ปี 2546
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ ( myofilament ) 2 ชนิด คือ
การอดอาหาร ในบริบททางสรีรวิทยา การอดอาหารอาจหมายถึง
สรีรวิทยาไต ไตรับผิดชอบต่อการรักษาสมดุลของสารต่อไปนี้
จิบเบอเรลลิน การออกฤทธิ์ทางสรีรวิทยาที่สำคัญของจิบเบอเรลลินได้แก่
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ Transverse tubule system (T-system)
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ ระยะของการหดตัวของกล้ามเนือ
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ เป็น membranous tubules ที่ invagination มาจาก surface sarcolemma ดังนั้นจึงเป็นทาง
มนุษย์ ระดับทวิสัณฐานทางเพศที่ลดลงสังเกตได้ชัดเจนที่สุดจากการลดลงของฟันเขี้ยวในชายเมื่อเทียบกับสปีชีส์ลิงไม่มีหางอื่น (ยกเว้นชะนี) การเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาที่สำคัญอีกประการหนึ่งซึ่งเกี่ยวข้องกับเพศสภาพในมนุษย์ คือ วิวัฒนาการของการเป็นสัดแฝงเร้น (hidden estrus) มนุษย์เป็นลิงไม่มีหางขนาดใหญ่ชนิดเดียวซึ่งหญิงสามารถสืบพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี และไม่มีสัญญาณแสดงภาวะเจริญพันธุ์ที่ร่างกายสร้างขึ้นเป็นพิเศษที่ (เช่น อวัยวะสืบพันธุ์บวมระหว่างการเป็นสัด) แม้กระนั้น มนุษย์ยังมีภาวะทวิสัณฐานทางเพศระดับหนึ่งในการกระจายขนของร่างกายและไขมันใต้หนัง และในขนาดโดยรวม ชายใหญ่กว่าหญิงราว 25% เพราะวัยทารกของลูกยาวนาน มนุษย์จึงเน้นการจับคู่เพิ่มขึ้นเพื่อเป็นทางออกที่เป็นไปได้ต่อความต้องการการลงทุนของพ่อแม่ (parental investment) ที่เพิ่มขึ้น ซึ่งการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาต่าง ๆ ข้างต้นนั้นถูกตีความว่าเป็นผลมาจากการเน้นการจับคู่ที่เพิ่มขึ้นนี้เอง
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ เข้ม เป็น Anisotropic ใน Polarized light เรียก A – band
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ Skeletal muscle fiber สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ชนิด คือ
อารมณ์ ในทางจิตวิทยา ปรัชญา และสาขาย่อยอื่น ๆ อารมณ์ หมายถึงประสบการณ์ในความรู้สำนึกและอัตวิสัยที่ถูกกำหนดลักษณะเฉพาะโดยการแสดงออกทางจิตสรีรวิทยา ปฏิกิริยาทางชีววิทยา และสภาพจิตใจ อารมณ์มักจะเกี่ยวข้องและถูกจัดว่ามีอิทธิพลซึ่งกันและกันกับพื้นอารมณ์ พื้นอารมณ์แต่กำเนิด บุคลิกภาพ นิสัย และแรงจูงใจ เช่นเดียวกับที่ได้รับอิทธิพลจากฮอร์โมนและสารสื่อประสาท อาทิ โดพามีน นอราดรีนาลีน เซโรโทนิน ออกซิโทซิน และคอร์ซิทอล อารมณ์มักเป็นพลังขับดันเบื้องหลังพฤติกรรมไม่ว่าเชิงบวกหรือเชิงลบ สรีรวิทยาของอารมณ์มีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับภาวะกระตุ้นของระบบประสาท ด้วยสถานะและความแรงของการกระตุ้นที่หลากหลายซึ่งเกี่ยวเนื่องกับอารมณ์เฉพาะอย่างโดยชัดเจน ถึงแม้ว่าการแสดงออกด้วยอารมณ์อาจดูเหมือนว่าเป็นการกระทำโดยไม่ต้องใช้ความคิด แต่มุมมองที่สำคัญของอารมณ์ก็คือการรับรู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการตีความหมายของสิ่งที่เกิด ตัวอย่างเช่น เมื่อเกิดการข่มขู่คุกคาม ประสบการณ์แห่งความกลัวจะบังเกิดโดยปกติ การรับรู้ถึงภัยอันตรายและภาวะกระตุ้นของระบบประสาทที่ตามมา (เช่นชีพจรเต้นเร็ว หายใจเร็ว เหงื่อออก กล้ามเนื้อหดเกร็ง) คือองค์ประกอบโดยรวมที่นำไปสู่การตีความหมายและการระบุว่าภาวะกระตุ้นเป็นสถานะอารมณ์ อารมณ์ก็มีความเชื่อมโยงกับแนวโน้มของพฤติกรรม การวิจัยเกี่ยวกับอารมณ์เพิ่มขึ้นอย่างมากภายในสองทศวรรษที่ผ่านมาในหลายสาขาที่ศึกษาอย่างเช่นจิตวิทยา ประสาทวิทยา แพทยศาสตร์ สังคมวิทยา และแม้แต่วิทยาการคอมพิวเตอร์ ทฤษฎีจำนวนมากที่พยายามอธิบายแหล่งกำเนิด ประสาทชีววิทยา ประสบการณ์ และการทำงานของอารมณ์ ได้แต่เพียงประคับประคองการวิจัยที่เข้มข้นมากยิ่งขึ้นเกี่ยวกับเรื่องนี้ อารมณ์ในลักษณะต่าง ๆ คือความรู้สึกที่โดยทั่วไปมีองค์ประกอบทั้งสรีรวิทยาและการรับรู้ซึ่งมีอิทธิพลต่อพฤติกรรม
อิเล็กโทรไลต์ ในทางสรีรวิทยา จะมีไอออนเบื้องต้นคือ โซเดียม โพแทสเซียม แคลเซียม แมกนีเซียม คลอไรด์ ฟอสเฟต และไบคาร์บอเนต
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ เป็น Specialized smooth endoplasmic reticulum ที่อยู่ใน sacroplasm ของเซลล์กล้ามเนื้อ
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ ช่วงระยะการหดตัวของกล้ามเนื้อแบ่งออกได้เป็น 3 ระยะ คือ
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ - myosin เป็น Thick myofilament มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 10 ไมโครเมตร ซึ่งเป็นแถบที่ติดสี
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ Organelles ที่สำคัญเกี่ยวกับการหดตัวของกล้ามเนื้อลาย ได้แก่
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ กล้ามเนื้อลาย ( Skeletal muscle or Voluntary striated muscle)
ความรัก แบบจำลองชีววิทยามักจะมองว่าความรักเป็นพลังขับเคลื่อนของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ค่อนข้างเหมือนกับความหิวหรือความกระหาย ขณะที่นักจิตวิทยามองว่าความรักเป็นปรากฏการณ์ทางสังคมและวัฒนธรรมมากกว่า มีความเป็นไปได้ที่จะพบส่วนที่เป็นความจริงในมุมมองทั้งสองนี้ แน่นอนว่าความรักได้รับอทธิพลมาจากฮอร์โมนและฟีโรโมน ตลอดจนวิธีการที่บุคคลคิดหรือประพฤติเกี่ยวกับความรักนั้นได้รับอิทธิพลมาจากแนวคิดเกี่ยวกับความรักของบุคคลผู้นั้นเอง มุมมองตามแบบชีววิทยาคือว่ามีปัจจัยขับเคลื่อนความรักที่สำคัญสองประการ ได้แก่ ความดึงดูดทางเพศและความผูกพันทางอารมณ์ ความผูกพันทางอารมณ์ระหว่างผู้ใหญ่นั้นได้รับการสันนิษฐานว่ามีหลักการเดียวกับที่นำให้ทารกผูกพันกับแม่ของตน ส่วนมุมมองตามแบบจิตวิทยามองความรักว่าเป็นการประกอบกันของความรักแบบเพื่อนและความรักแบบหลงใหล ความรักแบบหลงใหลนี้เป็นความปรารถนาอย่างแรงกล้า และบ่อยครั้งที่มีอาการเร้าอารมณ์ทางสรีรวิทยาเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย (หายใจกระชั้น หัวใจเต้นเร็ว) ความรักแบบเพื่อนนี้เป็นความเสน่หาและความรู้สึกใกล้ชิดแต่ไม่ได้มีการเร้าอารมณ์ในทางสรีรวิทยาเข้ามาเกี่ยวข้อง
ต่อมไร้ท่อ ปี พ.ศ. 2391 นักสรีรวิทยาชาวเยอรมัน ชื่ออาร์โนล เอ เบอร์โทลด์ (Arnold A. Berthold) ได้ทำการทดลองเพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาของลูกไก่เพศผู้ไปเป็นไก่เพศผู้ที่โตเต็มวัย โดยจัดการทดลองเป็น 3 ชุด ชุดแรกให้ไก่เจริญตามปกติ ชุดที่ 2 อาร์โนลตัดอัณฑะของลูกไก่ออก แล้วเฝ้าสังเกตลักษณะของลูกไก่จนเจริญเป็นไก่ที่โตเต็มวัย พบว่าเมื่อโตเต็มวัยไก่ตัวนี้จะมีลักษณะคล้ายเพศเมีย คือ มีหงอนและเหนียงคอสั้นขนหางสั้นและมีนิสัยไม่ค่อยต่อสู้กับไก่ตัวอื่นๆ ชุดที่ 3 อาร์โนลตัดลูกอัณฑะลูกไก่ทดลองออก จากนั้นนำอัณฑะของลูกไก่อีกตัวหนึ่งมาปลูกถ่ายลงในบริเวณช่องท้อง ตรงตำแหน่งที่ต่ำกว่าตำแหน่งอัณฑะเดิม จากการตรวจสอบพบว่าอัณฑะใหม่มีเลือดมาหล่อเลี้ยงและสามารถทำงานได้ เมื่อติดตามสังเกตพบว่าลูกไก่เจริญเติบโตตามปกติเหมือนไก่เพศผู้ทั่วไป
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ Tropomyosin เป็นโปรตีนที่ประกอบไปด้วย 2 Polypeptides chains, tropomyosin moleclules พบพันรอบ F-actin
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ กล้ามเนื้อประกอบด้วยน้ำ 75% โปรตีน 20% ซึ่งส่วนใหญ่เป็นโปรตีนที่ช่วยในการหดตัวของ
นทีทิพย์ กฤษณามระ ศาสตราจารย์ นทีทิพย์ กฤษณามระ เกิดวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2494 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวไทยที่มีผลงานดีเด่นทางด้านสรีรวิทยา เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านระบบต่อมไร้ท่อโดยเฉพาะเกี่ยวกับฮอร์โมนโพรแลคติน ที่พบว่ามีหน้าที่ควบคุมเมตาบอลิสมของแคลเซียม มีประสบการณ์งานวิจัยเกี่ยวกับกลไกการดูดซึมแคลเซียมที่ลำไส้ การขนส่งแคลเซียมในเซลล์เต้านม และสรีรวิทยาของกระดูก ปัจจุบันดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ระดับ 11 หัวหน้าเครือข่ายวิจัยด้านแคลเซียมและกระดูก คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล สมรสกับศาสตราจารย์สมฤกษ์ กฤษณามระ มี บุตร 1 คน คือ นายศมกฤต และได้ลาราชการเพื่อศึกษาต่อในระดับปริญญาโทและเอกที่ภาควิชาฯ โดยมีศาสตราจารย์ ดร. เลียงชัย ลิ้มล้อมวงศ์ เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ หลังจากจบการศึกษาได้กลับเข้ารับราชการ ทำหน้าที่สอนวิชาสรีรวิทยาแก่นักศึกษาแพทย์และนักศึกษาบัณฑิตวิทยาลัย และปฏิบัติงานวิจัยด้านระบบต่อมไร้ท่อและเมตาบอลิสมของแคลเซียมและกระดูกตำแหน่งอื่นๆ ที่สำคัญศาสตราจารย์ ดร. นทีทิพย์ กฤษณามระ มีผลงานวิจัยที่พิมพ์ในวารสารวิชาการนานาชาติ จำนวน 63 เรื่อง ผลงานวิจัยและบทความนิพนธ์ปริทัศน์ ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการในประเทศ 11 เรื่อง งานวิจัยเน้นการศึกษาเกี่ยวกับผลของฮอร์โมนโพรแลคติน ในฐานะฮอร์โมนควบคุมเมตาบอลิซึมของแคลเซียมและกระดูก และความผิดปกติของแคลเซียมเมตาบอลิซึมและกระดูก ในโรค metabolic bone diseases และโรคกระดูกพรุน ซึ่งการศึกษาในระดับเซลล์และโมเลกุล จะสามารถพัฒนาไปสู่วิธีวินิจฉัย รักษา และการป้องกันความผิดปกติได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เนื้อเยื่อเจริญ [[หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของพืช]]
[[หมวดหมู่:สรีรวิทยาของพืช]]
[[หมวดหมู่:เนื้อเยื่อ|จเริญ]]
[[หมวดหมู่:ชีววิทยา]]
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ มีลักษณะกึ่งกลางระหว่างกล้ามเนื้อลายทั้ง 2 ชนิด ส่วนใหญ่มีโครงสร้างคล้าย red muscle แต่มี sacromere ที่เล็กกว่า
ภาวิช ทองโรจน์ เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้ว รับราชการเป็นอาจารย์ตรีสังกัดภาควิชาสรีรวิทยา คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาสรีรวิทยา ในช่วง พ.ศ. 2504 - 2508 ในปี พ.ศ. 2524 ได้เป็นตำแหน่งเลขาธิการสหพันธ์สมาคมประสาทวิทยาศาสตร์แห่งเอเซียและคาบสมุทร (Federation of Asian Oceanian Neuroscience Societies) และได้ก่อตั้งศูนย์คอมพิวเตอร์ทางเภสัชศาสตร์ ณ คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2528 และเป็นหัวหน้าโครงการพัฒนาระบบคอมพิวเตอร์สำหรับบริหารคลังยาและเวชภัณฑ์ ของสำนักปลัดกระทรวงสาธารณสุข โดยทุนสนับสนุนจากองค์การอนามัยโลก 
เคยดำรงตำแหน่งคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในช่วง พ.ศ. 2532 - 2536 โดยเป็นประธานโครงการพัฒนาเภสัชกรของทบวงมหาวิทยาลัย และเป็นประธานผู้ก่อตั้งโครงการแลกเปลี่ยนนิสิตนักศึกษาเภสัชศาสตร์ไทย - ญี่ปุ่น โดยทุนสนับสนุนของรัฐบาลญี่ปุ่น ผ่านทางสมาคมสนับสนุนวิทยาศาสตร์แห่งประเทศญี่ปุ่น ทำให้มีการแลกเปลี่ยนนักวิชาการ การวิจัยร่วม และการพัฒนาบัณฑิตศึกษา
อวย เกตุสิงห์ อวยเข้ารับราชการเป็นอาจารย์และทำงานพร้อมศึกษาต่อ ณ คณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล และสอบได้ปริญญาแพทยศาสตรดุษฎีบัณฑิตใน พ.ศ. 2478 ในปีต่อมาอวยสามารถสอบทุนอเล็กซานเดอร์ ฟอน ฮุมโบลท์ ไปศึกษาเพิ่มเติมในวิชาสรีรวิทยา เภสัชวิทยา และเคมี ณ มหาวิทยาลัยฮัมเบิร์ก ประเทศเยอรมนี ภายหลังสำเร็จการศึกษาแล้วนั้น อวยได้กลับมาปฏิบัติหน้าที่เป็นอาจารย์คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล โดยได้ดำรงตำแหน่งสำคัญต่างๆ อาทิ หัวหน้าแผนกสรีรวิทยา, รองอธิการบดี มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (มหาวิทยาลัยมหิดลในปัจจุบัน), หัวหน้าแผนกเภสัชวิทยา คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์, คณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (ปัจจุบันสังกัดจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย), รักษาการผู้อำนวยการศูนย์วิทยาศาสตร์การกีฬาองค์การส่งเสริมกีฬาแห่งประเทศไทย นอกจากนี้ อวยยังเป็นบิดาแห่งแพทย์แผนไทยประยุกต์ เป็นผู้บุกเบิกก่อตั้ง อายุรเวทวิทยาลัย ให้ความสำคัญแก่วิธีการรักษาแบบตะวันออก ตามแนวของหมอชีวกโกมารภัจจ์
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ ซึ่งทำหน้าที่เกี่ยวกับการรับส่งผ่าน electrical impulse จากภายนอกเซลล์เข้าสู่เซลล์ จึงทำให้มีการหดตัวของเซลล์กล้ามเนื้อ
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ ในการหดตัวครั้งหนึ่งของกล้ามเนื้อ (muscle twitch) อย่างสมบูรณ์จะประกอบด้วย 3 ระยะดังกล่าว ซึ่งใช้เวลาทั้งหมด 10 มิลลิวินาที
โจเซฟ เมอร์รีย์ เมอร์รีย์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับอี. ดอนัลด์ ทอมัส ในปี พ.ศ. 2533
การเคลียร์หู เทคนิคนี้ตั้งชื่อตาม อันโตนิโอ มาเรีย วอลซอลวา นักกายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยาในศตวรรษที่ 17 จากเมืองโบโลญญา ที่ศึกษาเกี่ยวกับหูของมนุษย์.
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ กล้ามเนื้อแบ่งตามโครงสร้างและหน้าที่ได้เป็น 3 ชนิด คือ กล้ามเนื้อลาย กล้ามเนื้อเรียบ และกล้ามเนื้อหัวใจ
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ - actin ซึ่งเป็น thin myofilament มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 5 ไมโครเมตร เป็นแถบติดสีจางเป็น Isotropic ใน Polarized light เรียก I – band
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ การทำงานของ myofibrils เมื่อ myofibrils หดสั้นจะเป็นผลทำให้เกิดการหดตัวของกล้ามเนื้อ myofibrils แบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ
โรคกรดไหลย้อนขึ้นมาที่คอและกล่องเสียง แม้ชื่อโรคอาจใช้โดยแลกเปลี่ยนกับโรคกรดไหลย้อน () แต่ก็มีลักษณะของโรค/พยาธิสรีรวิทยา ที่ต่างกัน
จอตา จอร์จ วอลด์, ฮัลดาน เค็ฟเฟอร์ ฮาร์ตลายน์, และแร็กนาร์ แกรนิต ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์เพราะงานวิจัยวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับเรตินา
โรคอารมณ์สองขั้ว C. อาการมิได้เป็นจากผลโดยตรงด้านสรีรวิทยาจากสาร (เช่น สารเสพติด ยา) หรือจากภาวะความเจ็บป่วยทางกาย (เช่น ไทรอยด์ต่ำ hypothyroidism)
ปมประสาทฐาน ความรู้เกี่ยวกับกิจหน้าที่ของ basal ganglia มาจากการศึกษาโดยกายวิภาค จากงานสรีรวิทยาที่ทำในหนูและลิง และจากการศึกษาโรคที่ทำลาย basal ganglia ในมนุษย์
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ การเห็นลักษณะลายตามขวางของกล้ามเนื้อลาย 
แถบลายตามขวางเข้มสลับจางของเซลล์ในกล้ามเนื้อนั้น เกิดจากการเรียงตัวของ myofibrils
โรคอารมณ์สองขั้ว E. อาการมิได้เป็นจากผลโดยตรงด้านสรีรวิทยาจากสาร (เช่น สารเสพติด ยา หรือการรักษาอื่น) หรือจากภาวะความเจ็บป่วยทางกาย (เช่น ไทรอยด์เป็นพิษ)
สมัชชาโนเบลแห่งสถาบันแคโรลินสกา ผู้ที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์หรือสรีรวิทยาจะได้โดยการเชิญเท่านั้น กล่าวคือ ไม่สามารถเสนอผลงานของตัวเองให้สมัชชาพิจารณาเองได้
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ เซลล์กล้ามเนื้อลาย (Skeletal Myocyte) หรือ เส้นใยกล้ามเนื้อ (Muscle Fiber) มีลักษณะเป็นแท่งทรงกระบอก (Cylinder) มีนิวเคลียสจำนวนมากในแต่ละเซลล์
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ ภายใน sacroplasm บรรจุด้วย organelles อื่นๆ เช่นเดียวกับเซลล์ ทั่วๆ ไป แต่ที่สำคัญ จะมี Myofibrils ( Microfilaments ) จำนวนมากและเรียงตัวเป็นระเบียบ แต่ละเส้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1-2 ไมโครเมตร
สรีรวิทยาระบบกล้ามเนื้อ 2. ระยะหดตัว (Period of contraction) เป็นระยะที่กล้ามเนื้อหดตัวต่อสนองต่อสิ่งเร้า ระยะนี้ใช้เวลาประมาณ 0.04 มิลลิวินาที
การวิ่งทางไกล การวิ่งทางไกล หรือ การวิ่งทน เป็นการวิ่งอย่างต่อเนื่องเป็นระยะทางอย่างน้อย 5 กิโลเมตร (3.1 ไมล์) ตามสรีรวิทยาแล้ว นับว่าเป็นการออกกำลังแบบแอโรบิกตามธรรมชาติและต้องใช้ความอดทน
ฟริทซ์ อัลแบร์ท ลิพมัน ในปี ค.ศ. 1953 ลิพมันได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับฮันส์ อดอล์ฟ เครบส์ จากผลงานการค้นพบโคเอนไซม์เอ
หน่วยรับกลิ่น การกำหนดลิแกนด์ (Deorphanization) ของหน่วยรับกลิ่นสามารถทำได้ผ่านเทคนิคทางสรีรวิทยาไฟฟ้าและการสร้างภาพ เพื่อวิเคราะห์รูปแบบการตอบสนองของเซลล์ประสาทรับกลิ่นตัวเดียวต่อกลิ่นต่าง ๆ