mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2538 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2538 ในประเทศไทย * 14 มิถุนายน – เหตุการณ์โป๊ะล่มที่ท่าน้ำพรานนก ทำให้มีผู้เสียชีวิต 29 คน
สุรสิทธิ์ เจียมวิจักษณ์ อดีตเป็นสมาชิกสภาจังหวัดเชียงราย 2 สมัย (ระหว่างปี พ.ศ. 2528 - พ.ศ. 2538) ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงรายในปี พ.ศ. 2538 แต่สอบตกในครั้งต่อมา โดยในปี พ.ศ. 2544 ได้ย้ายลงสมัครในนามพรรคประชาธิปัตย์ พ่ายให้นายถาวร ตรีรัตน์ณรงค์ จากพรรคไทยรักไทย แต่หลังจากนั้น พ.ศ. 2548 ได้ลงสมัครภายใต้สังกัดพรรคไทยรักไทย แทนนายถาวร ที่ขึ้นไปลงสมัครในระบบบัญชีรายชื่อ นายสุรสิทธิ์ได้รับเลือกตั้งต่อกันมาอีก 3 สมัย
พีระพงศ์ ถนอมพงษ์พันธุ์ เป็น ส.ส.กรุงเทพฯ เขต 8 พรรคพลังธรรม ปี พ.ศ. 2531 และ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 กทม.เขต 8 และเป็นที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี เมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535, เป็น ส.ส.กรุงเทพฯ เขต 8 พรรคพลังธรรม สมัยที่ 2 จากการเลือกตั้งี่ 2 ก.ค.2538, ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 (รับผิดชอบดูแล องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ, บริษัทขนส่ง จำกัด, การรถไฟแห่งประเทศไทย เฉพาะในส่วนเกี่ยวกับงานแก้ปัญหาจราจร กทม.) ลาออกจากการร่วมรัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2539, ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 (ต่อมาลาออกเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2539) , ดำรงตำแหน่ง นายกสภาประจำสถาบันราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2542
สุรพร ดนัยตั้งตระกูล สุรพร ดนัยตั้งตระกูล เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2531 เป็นเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในปี พ.ศ. 2538 กระทั่งในปี พ.ศ. 2539 จึงได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2540 เขาถูกปรับออกจากความเป็นรัฐมนตรี พร้อมรัฐมนตรีในกระทรวงศึกษาธิการทั้งคณะ
ภิญโญ นิโรจน์ ดร.ภิญโญ นิโรจน์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครสวรรค์ ตั้งแต่การเลือกตั้ง พ.ศ. 2535 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในปี พ.ศ. 2538 และเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย
คำรณ ณ ลำพูน คำรณ ณ ลำพูน ประกอบอาชีพเป็นทนายความ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2508 และได้สมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดน่าน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 เป็นสมัยแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2526 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 - พ.ศ. 2538 เป็นเลขานุการรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และ พ.ศ. 2540 - พ.ศ. 2544 เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ยิ่งพันธ์ มนะสิการ นายยิ่งพันธ์ มนะสิการ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดพิษณุโลก พรรคประชากรไทย และเคยเป็นเลขาธิการพรรคด้วย ซึ่งนายยิ่งพันธ์ มนะสิการ เป็น 1 ใน 12 ส.ส. กลุ่มงูเห่า ที่ให้การสนับสนุนนายชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรี จนได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาล 3 คณะ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2541 ซึ่งในการดำรงตำแหน่งดังกล่าว เขาถูกกล่าวหาว่ามีความเกี่ยวโยงกับการทุจริตที่ดินคลองด่าน เป็นเหตุให้นายวัฒนา อัศวเหม ถูกศาลตัดสินจำคุก และเขาถูกกรมควบคุมมลพิษ ฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากการที่เขาเป็นผู้เสนอโครงการต่อคณะรัฐมนตรี เอื้อประโยชน์ให้มีการดำเนินการให้ราชการได้รับความเสียหาย รวมมูลค่าความเสียหายที่ต้องชดใช้ 4,770 ล้านบาท
พรรคดำรงไทย (พ.ศ. 2538) ในส่วนของการเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองของพรรคดำรงไทยนั้น ในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อ วันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 พรรคได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ทั่วประเทศจำนวน 122 คน แต่มิได้รับการเลือกเลยแม้แต่คนเดียวดังนั้นจึงเป็นเหตุให้ศาลฎีกาตัดสินยุบเลิกพรรคดำรงไทยในเวลาต่อมา
วิรัช ร่มเย็น นายวิรัช ร่มเย็น เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดระนอง 8 สมัย (2535/1,2535/2,2538,2539,2544,2548,2550 และ 2554) เคยเป็นเลขานุการรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2538) เป็นกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ ( พ.ศ. 2546-2547) เคยเป็นรองประธานคณะกรรมาธิการการท่องเที่ยวสภาผู้แทนราษฎร และเป็นประธานคณะกรรมการธิการการปกครองส่วนท้องถิ่น ในปี พ.ศ. 2550
ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง นายชาญชัย ชัยรุ่งเรือง เริ่มเข้าสู่การเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดมหาสารคาม ในปี พ.ศ. 2526 พ.ศ. 2529 พ.ศ. 2535/1 พ.ศ. 2538 พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2548 เคยดำรงตำแหน่งในการเมืองตำแหน่งรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2550
ถวิล จันทร์ประสงค์ ถวิล จันทร์ประสงค์ เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475 จบการศึกษาทางด้านเกษตรศาสตร์และนิติศาสตร์จากโรงเรียนฝึกหัดครูสกลนคร เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) 6 สมัย ของจังหวัดนนทบุรี คือ ในปี พ.ศ. 2522, พ.ศ. 2526, พ.ศ. 2531, พ.ศ. 2535/1, พ.ศ. 2535/2 และพ.ศ. 2538 โดยในระยะสุดท้ายนี้ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ในรัฐบาลชุดที่มีชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรี
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 การเลือกตั้งครั้งนี้ สืบเนื่องจากภายหลังการลงมติการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลกรณีการแจกเอกสารสิทธิที่ดิน ส.ป.ก.4-01 ที่รับผิดชอบโดย พรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเป็นพรรคแกนนำรัฐบาล ในวันที่ 17 พฤษภาคม ก่อนหน้านั้น พรรคพลังธรรม ซึ่งเป็นพรรคร่วมรัฐบาลมีมติงดออกเสียง แต่ทว่านายนิพนธ์ พร้อมพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ผู้รับผิดชอบก็ยังได้รับความไว้ใจวางใจให้ดำรงตำแหน่งต่อไป วันต่อมา พรรคพลังธรรมถอนตัวออกจากการร่วมเป็นรัฐบาล ทำให้นายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีตัดสินใจที่จะตราพระราชกฤษฎีกายุบสภาขึ้นในวันที่ 19 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
สุทธิชัย หยุ่น สุทธิชัยยังเป็นผู้ก่อตั้ง หนังสือพิมพ์ธุรกิจรายวันฉบับแรกของประเทศไทย คือ"กรุงเทพธุรกิจ" เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2530 นอกจากนี้ ยังเป็นผู้ริเริ่มวิทยุเนชั่น และเป็นหนึ่งในคณะผู้ร่วมดำเนินงานสถานีโทรทัศน์ไอทีวี เมื่อปี พ.ศ. 2538, ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2543 จึงมาก่อตั้งสถานีโทรทัศน์เนชั่นแชนแนล ยุคต่อมา เขามีชื่อเสียงจากการเป็นคอลัมนิสต์ และผู้ดำเนินรายการสนทนาเชิงข่าว ที่มักต้อนผู้ร่วมรายการให้จนมุมได้บ่อยครั้ง โดยรายการที่สร้างชื่อคือ การรายงานข่าวสงครามอ่าวเปอร์เซีย ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2534 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 และช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ต่อมาเครือเนชั่นจึงเริ่มผลิตรายการโทรทัศน์ครั้งแรก "เนชั่น นิวส์ ทอล์ก" ทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ซึ่งทำให้เอกลักษณ์ของสุทธิชัย กลายเป็นที่รู้จักและจดจำของคนทั่วไป รวมทั้งนักแสดงตลก ก็มักนำไปล้อเลียนอยู่บ่อยครั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น มอบหมายให้สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน (ปปง.) เข้าตรวจสอบบัญชีธนาคาร และการชำระภาษีย้อนหลัง ของสื่อมวลชนจำนวนหนึ่ง ซึ่งในจำนวนนั้น มีสุทธิชัยรวมอยู่ด้วย
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย กันยายน พ.ศ. 2551 การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2551 เป็นการลงมติของสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2551 เพื่อเลือกนายกรัฐมนตรีแทนตำแหน่งที่ว่างลง เนื่องจากวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2551 นายสมัคร สุนทรเวช ต้องพ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เนื่องจากศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าการจัดรายการ ""ชิมไปบ่นไป"" และรายการ ""ยกโขยง 6 โมงเช้า"" ของนายสมัครนั้น มุ่งประโยชน์ส่วนตัวมากกว่าประโยชน์ส่วนรวม ถือได้ว่าขัดรัฐธรรมนูญ ส่งผลให้ขาดคุณสมบัติการเป็นนายกรัฐมนตรี
อุดม ไกรวัตนุสสรณ์ อุดม ไกรวัตนุสสรณ์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสมุทรสาคร ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538, พ.ศ. 2539, พ.ศ. 2544, พ.ศ. 2548 นอกจากนั้นยังเคยได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เป็นเลขานุการรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 นาย คณิต เอี่ยมระหงษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรปราการ ถูกคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 61 ย้ายไปเป็นผู้ตรวจราชการในวันที่ 1 ตุลาคม 2557 นายแพทย์ณรงค์ สหเมธาพัฒน์ ปลัดกระทรวงสาธารณสุข ถูกย้ายไปดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของนายกรัฐมนตรี ประจำสำนักนายกรัฐมนตรีระหว่างวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2558 ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ 75/2558 ถึงวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 204/2558 และ พ.ต.อ.สีหนาท ประยูรรัตน์ ถูกคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 61 ย้ายมาปฏิบัติราชการสำนักนายกรัฐมนตรีมีผลวันที่ 3 พฤษภาคม 2560 โดยก่อนหน้านี้คณะรัฐมนตรีมีมติย้ายให้เป้นที่ปรึกษาปปง. รวมบุคคลที่เกี่ยวข้องกับศรส.ถูกคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 61 ปลดและโยกย้ายหลังรัฐประหาร 3 ราย
หม่อมราชวงศ์แน่งน้อย ศักดิ์ศรี ศาสตราจารย์กิตติคุณ หม่อมราชวงศ์แน่งน้อย ศักดิ์ศรี ได้รับการยกย่องให้เป็นสถาปนิกดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2537 โดย สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติประจำปี พ.ศ. 2538 เป็นปูชนียบุคคลด้านสถาปัตยกรรมไทยประจำพุทธศักราช 2538 โดยคณะกรรมการอำนวยการวันมรดกไทย และได้รับพระราชทานปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2541
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย ธันวาคม พ.ศ. 2551 การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 เป็นการลงมติของสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 เพื่อเลือกนายกรัฐมนตรีแทนตำแหน่งที่ว่างลง เนื่องจากวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ต้องพ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจากการที่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้ยุบพรรคพลังประชาชน และเพิกถอนสิทธิทางการเมือง ของคณะกรรมการบริหารพรรค คนละ 5 ปี
นิพนธ์ มาลานนท์ พ.ศ. 2538 นิพนธ์ มาลานนท์ ทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูให้แก่ทีมชาติไทยชุดบี ในการแข่งฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ พ.ศ. 2538 โดยทีมชาติไทยเป็นฝ่ายชนะสโมสรฟุตบอลโรเตอร์โวลโกการ์ดที่ 4 ประตูต่อ 2
ความขัดแย้งระหว่างพม่ากับกะเหรี่ยง ชาวกะเหรี่ยงเริ่มข้ามพรมแดนมายังไทยใน พ.ศ. 2527 ซึ่งเป็นผลมาจากนโยบายสี่ตัดของกองทัพพม่า ในราว พ.ศ. 2538 มีชาวกะเหรี่ยงนับหมื่นคนอาศัยในค่ายผู้อพยพตามแนวชายแดนไทย หลังจากมาเนอปลอว์แตกใน พ.ศ. 2538 มีชาวกะเหรี่ยงจำนวนมากข้ามพรมแดนมายังไทย การนำวิถีพม่าสู่สังคมนิยมมาใช้ทำให้สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงเพิ่มฐานทางการเงินของตนเอง จากการค้าผ่านแนวชายแดนกับไทย โดยเก็บภาษีขาเข้าและขาออก สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงและกะเหรี่ยงติดอาวุธอื่นๆใช้ค่ายผู้อพยพในไทยเป็นแหล่งสนับสนุนวัตถุดิบ
ศรชัย มนตริวัต ศรชัย มนตริวัต เคยดำรงตำแหน่งสำคัญทางการเมืองหลายตำแหน่งอาทิ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2538 ถึง พ.ศ. 2539 ในรัฐบาลของนายบรรหาร ศิลปอาชา เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ในปี พ.ศ. 2540 เป็นเลขานุการผู้นำฝ่ายค้านฯ พ.ศ. 2541 และเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ) ปี พ.ศ. 2544
วัฒนา อัศวเหม วัฒนา อัศวเหม เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จ.สมุทรปราการ 10 สมัย (พ.ศ. 2518, 2519, 2522, 2526, 2529, 2531, 2535/1, 2535/2, 2538, 2539)มีคนสนิทไว้ใจที่สุดคือ นายมั่น พัธโนทัย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีหลายกระทรวง ได้แก่ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (พ.ศ. 2519) รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (พ.ศ. 2531, 2533, 2540) รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2535)
บุญชัย บำรุงพงศ์ พลเอก บุญชัย บำรุงพงศ์ (8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 - 12 กันยายน พ.ศ. 2538) เป็นอดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตผู้บัญชาการทหารบก ลำดับที่ 20 ระหว่าง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2518 - 30 กันยายน 2519 เป็นบุตรนายยัง และนางแพ บำรุงพงศ์ สมรสกับคุณหญิงจรัสลักษณ์ บำรุงพงศ์ บุญชัยสำเร็จการศึกษาจาก โรงเรียนนายร้อยทหารบก เมื่อ พ.ศ. 2477
รายนามเลขาธิการนายกรัฐมนตรีของไทย เลขาธิการนายกรัฐมนตรี เป็นตำแหน่งข้าราชการการเมือง สังกัดสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี เริ่มแต่งตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2485 เดิมใช้ชื่อตำแหน่งว่า เลขาธิการทำเนียบนายกรัฐมนตรี สังกัดสำนักทำเนียบนายกรัฐมนตรี และ เลขาธิการบริหารนายกรัฐมนตรี สังกัด สำนักบริหารนายกรัฐมนตรี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2502 ต่อมาในปี พ.ศ. 2508 จึงได้ยุบรวม 2 หน่วยงานเข้าด้วยกันเป็นสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี และมีตำแหน่งเลขาธิการนายกรัฐมนตรี เป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุด
หลัน เจี๋ยอิง หลังจากนั้นเธอยังมีผลงานภาพยนตร์ เด่น ๆ คือ "นางพญาผมขาว ภาค1 หัวใจไม่ให้ใครบงการ" (The Bride With White Hair) ในปีพ.ศ. 2536 และเรื่อง ไซอิ๋วเดี๋ยวลิงเดี๋ยวคน" ภาค1-2 ในปีพ.ศ. 2538 หลังภาพยนตร์เรื่องนี้ ในปีพ.ศ. 2539 เธอก็ค่อยๆ จางหายไปจากวงการบันเทิง โดยไม่มีใครทราบว่าเธอ ออกจากวงการเพราะสาเหตุอะไร บางก็มีข่าวว่าในช่วงนี้ เธอต้องพบกับเรื่องสะเทือนใจอย่างต่อเนื่องเพราะพ่อกับแม่ของเธอเสียชีวิตไล่เลี่ยกันในระยะเวลาแค่ปีเดียว ตามด้วยเธอต้องประสบปัญหาความรักที่ล้มเหลว ต่อมาในช่วงปีพ.ศ. 2541 (1998) เธอประสบอุบัติเหตุจนบาดเจ็บและต้องพักรักษาตัว ซึ่งปัญหาต่าง ๆ ที่รุมประดังถาโถมเข้ามาติด ๆ กัน จนทำให้ในปีถัดมาพ.ศ. 2542 (1999) เธอต้องเข้ารับการรักษาเยียวยาทางสภาพจิตใจอยู่นานในสถานบำบัดผู้ป่วยทางจิต
ชูเดอร์เซเซก ชูเดอร์เซเซกเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมศึกษาครั้งที่ 1 และหลังจากนั้นฉบับที่โรงเรียนเทศบาล 5 โรงเรียน Kemal Atatürk สูงกับความสำเร็จในปี พ.ศ. 2532 หลังจากนั้นเธอเรียนสื่อสารมวลชนที่อีร์คุตสมหาวิทยาลัยแห่งรัฐของรัสเซียแล้ว. ในฐานะที่เป็นโพสต์จบการศึกษาที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติมองโกเลียในอูลานบาตอร์ซึ่งเธอได้รับปริญญาของเธอในปี พ.ศ. 2538 กับโทวารสารศาสตร์ที่สิ้นสุด
ในปี พ.ศ. 2538 เธอเริ่มอาชีพเป็นนักข่าวในแผนกกฎหมายของหนังสือพิมพ์รัฐบาล "Ардын эрх" (สิทธิของประชาชน) เธอเป็นโฆษกพรรคประชาธิปัตย์ภายใต้รัฐบาลของนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2540 และปีต่อมาผู้อำนวยการ "Anons" วารสารศาสตร์ศูนย์ พ.ศ. 2542-2543 เธอเป็นกรรมการผู้จัดการของมองโกเลียสมาคมนักข่าวและในปี พ.ศ. 2544 เธอก็กลายเป็นบรรณาธิการของ "Алтан шар сонин" (หนังสือพิมพ์ส้มสีทอง) ในช่วงเวลาของเธอที่ "Алтан шар сонин" เธอเอาคำแนะนำของสามีของเธอชื่อศิลปินชูเดอร์เซเซก
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย มกราคม พ.ศ. 2551 การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2551 เป็นการลงมติของสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2551 หลังจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เพื่อเลือกนายกรัฐมนตรี หลังจากที่ พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรีจากการรัฐประหารโดยคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ดำรงตำแหน่งครบวาระตามรัฐธรรมนูญ
บุญพิทักษ์ จิตต์กระจ่าง บุญพิทักษ์ จิตต์กระจ่าง (26 มิถุนายน พ.ศ. 2516 - 27 ตุลาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย ที่มีชื่อเสียงเป็นระยะเวลาสั้นๆ ช่วง พ.ศ. 2538 และประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตอย่างกะทันหัน ขณะมีอายุเพียง 22 ปี
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ในวันที่ ๑๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๘ มีประกาศยุบสภา รัฐบาลของนายกรัฐมนตรีชวน หลีกภัยได้สิ้นสุดลง ร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยสงฆ์ทั้งสองฉบับจึงตกไปในขณะที่ยังค้างการพิจารณาของคณะกรรมการกฤษฎีกา
โอฬาร ไชยประวัติ ในปี พ.ศ. 2551 ดร.โอฬาร ได้แต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีคณะที่ 58 ของไทย ที่มีนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี นอกจากนี้ ดร.โอฬาร ยังเป็นคณะทำงานด้านเศรษฐกิจของพรรคเพื่อไทย และะได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร) ในปี พ.ศ. 2554 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานผู้แทนการค้าไทย เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2555
ทางหลวงเอเชียสาย 13 เริ่มต้นจากเมืองไชย แขวงอุดมไซ ประเทศลาว ผ่านทางหลวง 2W ผ่านพรมแดนลาวที่จุดผ่านแดนถาวรบ้านห้วยโก๋น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน ถึงสามแยกแม่จั๊ว อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ เลี้ยวซ้าย ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 ช่วงถนนพิษณุโลก - เด่นชัย ผ่านอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ อำเภอตรอน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ อำเภอพรหมพิราม อำเภอวัดโบสถ์ อำเภอเมืองพิษณุโลก ถึงสี่แยกอินโดจีน เลี้ยวขวาผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ช่วงถนนมิตรภาพ เลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 ช่วงถนนนครสวรรค์ - พิษณุโลก ผ่านอำเภอเมืองพิษณุโลก อำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก ผ่านอำเภอวชิรบารมี อำเภอสามง่าม อำเภอโพธิ์ประทับช้าง อำเภอบึงนาราง อำเภอโพทะเล จังหวัดพิจิตร ผ่านอำเภอบรรพตพิสัย อำเภอเก้าเลี้ยว อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ บรรจบกับทางหลวงเอเชียสาย 2 ถนนพหลโยธิน ที่จังหวัดนครสวรรค์ รวมระยะทางที่ผ่านในประเทศลาว 203 กิโลเมตร และประเทศไทย 557 กิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ถนนในช่วงสุโขทัย–พิษณุโลก มีชื่อเรียกว่า ถนนสิงหวัฒน์ เริ่มต้นในเขตเทศบาลเมืองสุโขทัยธานี อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย มุ่งไปยังทิศตะวันออก บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 125 หรือถนนเลี่ยงเมืองสุโขทัย จากนั้นผ่านอำเภอกงไกรลาศ เข้าสู่จังหวัดพิษณุโลก ผ่านอำเภอพรหมพิราม จากนั้นเข้าสู่อำเภอเมืองพิษณุโลก ตัดกับถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศเหนือ หรือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 126 ที่แยกเลี่ยงเมือง (บ้านกร่าง) จากนั้นผ่านศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซา พิษณุโลก ศาลหลักเมืองพิษณุโลก ศาลากลางจังหวัดพิษณุโลก สิ้นสุดที่เชิงสะพานนเรศวรริมแม่น้ำน่านฝั่งตะวันตก ภายในเขตเทศบาลนครพิษณุโลก
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 จากนั้นตัดผ่านอำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร และเข้าสู่จังหวัดพิษณุโลกในเขตอำเภอบางระกำ จากนั้นจึงเข้าสู่อำเภอเมือง ผ่านสี่แยกหนองอ้อ (ถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศใต้) แยกถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศเหนือ สามแยกต้นหว้า (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1058 ทางเข้าเมืองพิษณุโลก) และสิ้นสุดที่สี่แยกบ้านคลองในเขตเทศบาลนครพิษณุโลก อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก โดยตัดกับถนนสิงหวัฒน์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12) ชื่อเรียกถนนตั้งแต่แยกเอ็กซ-เรย์จนถึงสี่แยกบ้านคลองมีชื่อว่า ถนนสีหราชเดโชชัย
เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดพิษณุโลก (3) พระครูศรีสุธรรมาภรณ์ (ยงยุทธิ์ ป.ธ.6) รองเจ้าคณะจังหวัดพิษณุโลก รูปที่ 1 วัดมะขามเตี้ย ตำบลหัวรอ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก(1) พระราชธรรมคณี (นารถ ลวณรกฺโณ น.ธ.เอก) เจ้าอาวาสวัดศรีรัตนาราม ตำบลท่าทอง อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดพิษณุโลก
จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลกมีลมมรสุมพัดผ่านจากทะเลจีนใต้และมหาสมุทรอินเดีย และแบ่งฤดูกาลออกได้เป็น 3 ฤดูจังหวัดพิษณุโลกแบ่งการปกครองออกเป็น 9 อำเภอ 93 ตำบล 1,032 หมู่บ้าน ซึ่งอำเภอทั้ง 9 อำเภอมีดังนี้
จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลกมีที่ตั้งทางอุตุนิยมวิทยาในภาคเหนือตอนล่าง สำหรับเกณฑ์การแบ่งภาคอย่างเป็นทางการของราชบัณฑิตยสภาอยู่ในเขตภาคกลาง โดยอยู่ทางตอนบนของภาค ห่างจากกรุงเทพมหานคร 368 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 10,815 ตารางกิโลเมตร หรือ 6,759,909 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดใกล้เคียงดังนี้ทางตอนเหนือและตอนกลางเป็นเขตเทือกเขาสูงและที่ราบสูง โดยมีเขตภูเขาสูงด้านตะวันออกเฉียงเหนือซึ่งอยู่ในเขตอำเภอวังทอง อำเภอวัดโบสถ์ อำเภอเนินมะปราง อำเภอนครไทย และอำเภอชาติตระการ พื้นที่ตอนกลางมาทางใต้เป็นที่ราบ และตอนใต้เป็นที่ราบลุ่ม โดยเฉพาะบริเวณลุ่มแม่น้ำน่านและแม่น้ำยม ซึ่งเป็นแหล่งการเกษตรที่สำคัญที่สุดของจังหวัดพิษณุโลก อยู่ในเขตอำเภอบางระกำ อำเภอเมืองพิษณุโลก อำเภอพรหมพิราม อำเภอเนินมะปราง และบางส่วนของอำเภอวังทอง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ถนนในช่วงพิษณุโลก–หล่มสัก มีชื่อเรียกว่า ถนนมิตรภาพ เป็นถนนสายที่สองที่ได้รับการช่วยเหลือในการก่อสร้างจากรัฐบาลสหรัฐอเมริกา หลังจากก่อสร้างถนนมิตรภาพสายแรก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 ช่วงสระบุรี–นครราชสีมา) ถนนในช่วงนี้เริ่มต้นที่เชิงสะพานนเรศวร ริมแม่น้ำน่านฝั่งตะวันออก ในเขตเทศบาลนครพิษณุโลก อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ตัดผ่านใจกลางเมืองพิษณุโลก ข้ามทางรถไฟสายเหนือ แล้วตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 กับถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศใต้ หรือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 126 ที่สี่แยกอินโดจีน แล้วบรรจบกับถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศเหนือ ที่แยกซีพี จากนั้นมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกไปยังอำเภอวังทอง เข้าสู่เขตจังหวัดเพชรบูรณ์ ผ่านอำเภอเขาค้อ จนสิ้นสุดที่สี่แยกพ่อขุนผาเมือง ซึ่งตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2466 ที่อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ ปัจจุบันได้รับการขยายเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรตลอดทั้งสาย
อำเภอเมืองพิษณุโลก อำเภอเมืองพิษณุโลก เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดพิษณุโลก
แม่น้ำแควน้อย (จังหวัดพิษณุโลก) แม่น้ำแควน้อย มีต้นกำเนิดจากเขาสูงทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดพิษณุโลก มีต้นน้ำอยู่ในอำเภอชาติตระการ จังหวัดพิษณุโลก เป็นกลุ่มภูเขาในทิวเขาของหลวงพระบางและทิวเขาเพชรบูรณ์ ภูเขาที่เป็นต้นน้ำ ได้แก่ ภูไก่ห้อย ภูขัด ไหลลงมาในแนวทิศตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านที่ราบหุบเขาแควน้อยซึ่งเป็นหุบเขาแคบๆทางตอนเหนือของอำเภอนครไทย ผ่านอำเภอวัดโบสถ์ มีเขื่อนแควน้อยบำรุงแดนโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริรัชกาลที่ 9 กักเก็บน้ำ ผ่านตำบลหอกลอง อำเภอพรหมพิราม และบรรจบกับแม่น้ำน่านในบริเวณบ้านปากโทกอำเภอเมืองพิษณุโลก รวมความยาวแม่น้ำแควน้อย 185 กิโลเมตร
จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลกมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรวม 103 แห่ง ประกอบด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง, เทศบาลนคร 1 แห่ง คือ เทศบาลนครพิษณุโลก, เทศบาลเมือง 1 แห่ง คือ เทศบาลเมืองอรัญญิก, เทศบาลตำบล 24 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 76 แห่ง โดยเทศบาลสามารถจำแนกได้ตามอำเภอต่าง ๆ ในจังหวัดพิษณุโลก ดังนี้
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 ในช่วงนครสวรรค์ถึงพิษณุโลก สัญญาก่อสร้างเริ่มตั้งแต่วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 ใช้เวลาก่อสร้างทั้งหมด 47 เดือนจนแล้วเสร็จ และเปิดใช้งานในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2525 โดยมีระยะทางรวมทั้งสิ้น 131 กิโลเมตร แต่เดิมเป็นเส้นทางลาดยางขนาด 2 ช่องจราจร และได้รับการขยายเป็น 4 ช่องจราจร ทิศทางละ 2 ช่องจราจรตลอดเส้นทางในปี พ.ศ. 2545–2547 โดยมีบางช่วงในจังหวัดพิษณุโลกมีการขยายการจราจรถึง 12 ช่องจราจร โดยเป็นช่องทางหลัก ทิศทางละ 4 ช่องจราจร และช่องทางคู่ขนาน ทิศทางละ 2 ช่องจราจร (ช่วงหน้ามหาวิทยาลัยนเรศวร ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก) สำหรับช่วงที่เหลือมีการรวมสายทางทางหลวงหมายเลข 1325 และ 1104 ในช่วงอำเภอเมืองพิษณุโลกถึงอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1047 ในช่วงอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ถึงอำเภอบ้านโคก เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรตลอดสาย
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ เดิมชื่อ โรงเรียนพิษณุโลกศึกษา ตั้งอยู่เลขที่ 289 หมู่ 5 ตำบลหัวรอ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำจังหวัดแห่งที่ 3 ของจังหวัดพิษณุโลก ซึ่งได้ทำการเปิดเรียนเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2517 สืบเนื่องมาจากเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2511 ดร.ก่อ สวัสดิพาณิชย์ อธิบดีกรมวิสามัญศึกษา (ต่อมาเป็นกรมสามัญศึกษา) ในขณะนั้นได้เดินทางมาตรวจเยี่ยมโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม โดยมีนายมานะ เอี่ยมสกุล เป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคมและได้ปรารภกับ นายมานะ เอี่ยมสกุล ว่าต้องการจะได้ที่ดินประมาณ 200 ไร่ เพื่อก่อตั้งวิทยาลัยชั้นสูงหรือโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ขึ้นในจังหวัดพิษณุโลกอีกหนึ่งแห่ง ต่อมานายละเมียน อัมพวะสิริ นายกสมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคมในสมัยนั้น ได้ทราบจากนายประเสริฐ สิทธิชัย ผู้จัดการโรงงานพิษณุโลกองค์การทอผ้า ว่ามีพื้นที่ว่างเปล่าเป็นพื้นที่ราชพัสดุ ซึ่งกระทรวงกลาโหมควบคลุมดูแลอยู่ประมาณ 200 ไร่เศษ ตั้งอยู่ตำบลหัวรอ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก นายมานะ เอี่ยมสกุล ได้แจ้งให้อธิบดีกรมสามัญศึกษาทราบ ต่อมากรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ จึงได้ติดต่อขอใช้พื้นที่ดังกล่าวจากกรมธนารักษ์ กระทรวงการคลัง เพื่อเป็นสถานที่ก่อตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาอีกหนึ่งแห่ง อธิบดีกรมสามัญศึกษาได้แจ้งให้อาจารย์ใหญ่โรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม ทราบว่า กรมสามัญศึกษาอนุมัติให้เปิดโรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดพิษณุโลกบนพื้นที่ดังกล่าวอีกหนึ่งแห่ง และได้เปิดทำการเรียนการสอนในปีการศึกษา 2517 โดยนายประสิทธิ์ มากลิ่น ดำรงตำแหน่งผู้บริหารคนแรกและได้เปิดรับนักเรียน ครั้งแรกระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 4 ห้อง 186 คน ครูอาจารย์จำนวน 7 คน โดยได้ฝากที่โรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคมก่อน ต่อมาในวันที่ 23 มิถุนายน 2518 นายประสิทธิ์มากลิ่น อาจารย์ใหญ่โรงเรียนพิษณุโลกศึกษาคนแรก ได้ทำการย้ายสถานที่เรียนจากโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม มาทำการเรียน ณ ที่อยู่ปัจจุบัน
เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดพิษณุโลก (1) พระราชธรรมคณี (นารถ ลวณรกฺโณ น.ธ.เอก) เจ้าอาวาสวัดศรีรัตนาราม ตำบลท่าทอง อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดพิษณุโลก
เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดพิษณุโลก (3) พระครูศรีสุธรรมาภรณ์ (ยงยุทธิ์ ป.ธ.6) รองเจ้าคณะจังหวัดพิษณุโลก รูปที่ 1 วัดมะขามเตี้ย ตำบลหัวรอ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 126 ถนนวงแหวนส่วนนี้เป็นถนนลาดยางขนาด 4 ช่องจราจร ทิศทางละ 2 ช่องจราจร มีสะพานต่างระดับที่แยกตัดกับถนนสิงหวัฒน์ และแยกตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (พิษณุโลก - อุตรดิตถ์) นอกจากนี้ยังมีสะพานข้ามทางรถไฟ และสะพานข้ามแม่น้ำน่านอีกด้วยถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศใต้ มีจุดเริ่มต้นที่สี่แยกอินโดจีน (6 กิโลเมตรจากเมืองพิษณุโลก) จากนั้นมุ่งหน้าทางทิศใต้ แล้วจึงโค้งมาทางทิศตะวันตก ตัดผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1064 (ถนนบึงพระ) ผ่านวิทยาลัยเทคนิคสองแคว แล้วตัดผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1063 (ทางไปอำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก) ผ่านสะพานข้ามแม่น้ำน่าน ผ่านสี่แยกหนองอ้อ (ถนนนครสวรรค์-พิษณุโลก) และสิ้นสุดโดยบรรจบกับทางหลวงหมายเลข 1065 (ทางไปอำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก)
จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคกลางตอนบนของประเทศไทย มีประชากรในปี พ.ศ. 2558 จำนวน 863,404 คน มีพื้นที่ 10,815.854 ตารางกิโลเมตร แบ่งการปกครองส่วนภูมิภาคออกเป็น 9 อำเภอ มีเทศบาลนครพิษณุโลกเป็นเขตเมืองศูนย์กลางของจังหวัดและเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงไชยบุรี ประเทศลาวทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด
ศูนย์วิจัยและติดตามความเป็นธรรมทางสุขภาพ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ศูนย์วิจัยและติดตามความเป็นธรรมทางสุขภาพ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นศูนย์วิจัยด้านดัชนีความเป็นธรรมทางการแพทย์และการสาธารณสุข โดยเป็นหน่วยงานอิสระในคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร สำนักงานตั้งอยู่ ณ อาคารคณะแพทยศาสตร์และคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยนเรศวร อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก 
ปัจจุบันได้รับการจดทะเบียนเป็นมูลนิธิศูนย์วิจัยและติดตามความเป็นธรรมทางสุขภาพ(มศธส.) สำนักงานตั้งอยู่ที่ 173/113 หมู่ที่ 7 ถนนพิษณุโลก-นครสวรรค์ ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก 65000
วัดหนองกาดำบำรุงธรรมตำบลพันชาลีอำเภอวังทองจังหวัดพิษณุโลก ตั้งอยู่เลขที่ 1 หมู่ 11 บ้านหนองหิน ตำบลพันชาลี อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 เริ่มต้นจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 ที่ทางแยกต่างระดับอินทร์บุรี ตำบลท่างาม อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี มีเส้นทางไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร มีระยะทางในจังหวัดสิงห์บุรีเพียง 7 กิโลเมตรเท่านั้น ก็เข้าสู่จังหวัดนครสวรรค์ จากนั้นข้ามคลองอนุศาสนนันท์ ข้ามทางรถไฟสายเหนือ แล้วตัดกับถนนพหลโยธิน (ครั้งที่ 1) ที่ตำบลสุขสำราญ อำเภอตากฟ้า จังหวัดนครสวรรค์ และเป็นเส้นทางตรงขึ้นไปทางทิศเหนือ ผ่านอำเภอท่าตะโก อำเภอไพศาลี อำเภอหนองบัว แล้วเข้าสู่เขตจังหวัดพิจิตร ผ่านอำเภอดงเจริญ แล้วตัดกับทางหลวงหมายเลข 113 (พิจิตร-บ้านวังชมภู) ที่ตำบลเขาทราย อำเภอทับคล้อ แล้วขึ้นไปอำเภอวังทรายพูน อำเภอสากเหล็ก และเข้าสู่เขตจังหวัดพิษณุโลก ผ่านอำเภอบางกระทุ่มเป็นระยะทางประมาณ 9 กิโลเมตร และไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ที่แยกวังทอง ตำบลวังทอง อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก
เขื่อนแควน้อยบำรุงแดน โครงการเขื่อนแควน้อยบำรุงแดน อันเนื่องมาจากพระราชดำริ จังหวัดพิษณุโลก เป็นโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เพื่อช่วยเหลือราษฎรในพื้นที่ลุ่มน้ำแควน้อยตอนล่างท้องที่ประสบปัญหาอุทกภัย รวมทั้งเป็นแหล่งน้ำสำหรับการเพาะปลูกทั่วไปฤดูฝนและฤดูแล้ง ตลอดจนสำหรับการอุปโภค-บริโภค มีพื้นที่อ่างเก็บน้ำที่ระดับกักเก็บ 61.39 ตารางกิโลเมตร ความจุอ่าง 769 ล้านลูกบาศก์เมตร ส่งน้ำให้พื้นที่การเกษตร 155,166 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่อำเภอวัดโบสถ์ อำเภอวังทอง อำเภอเมืองพิษณุโลก และอำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลกกั้นแม่น้ำแควน้อย
อุทยานแห่งชาติภูสอยดาว อุทยานแห่งชาติภูสอยดาว แต่เดิมเป็นวนอุทยานภูสอยดาว ได้สำรวจจัดตั้งเป็นวนอุทยานภูสอยดาว โดยสำนักงานป่าไม้เขตพิษณุโลก เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 มีพื้นที่เพียง 20,000 ไร่ จนกระทั่งปีงบประมาณ พ.ศ. 2535 กรมป่าไม้ได้จัดสรรงบประมาณให้สำนักงานป่าไม้เขตพิษณุโลกทำการสำรวจพื้นที่ เพิ่มเติมเพื่อผนวกเข้ากับพื้นที่เดิมของวนอุทยานภูสอยดาว ผลการสำรวจพื้นที่เพิ่มเติมในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าน้ำปาด ท้องที่อำเภอน้ำปาด จังหวัดอุตรดิตถ์ และในเขตป่าไม้ถาวรตามป่าภูสอยดาวท้องที่อำเภอน้ำปาด จังหวัดอุตรดิตถ์ป่าภูสอยดาว ท้องที่อำเภอชาติตระการ จังหวัดพิษณุโลก ตามมติคณะรัฐมนตรีได้เนื้อที่รวม 48,962.5 ไร่ หรือ 78.34 ตารางกิโลเมตร
อำเภอเมืองพิษณุโลก อำเภอเมืองพิษณุโลกตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
เทียม ไชยนันทน์ อดีตเคยรับราชการในตำแหน่งปลัดอำเภอ ในหลายอำเภอของจังหวัดตาก ได้แก่ อำเภอบ้านตาก อำเภอเมืองตาก อำเภอแม่สอด และ อำเภออุ้มผาง รวมถึง อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย และ อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก
อัมพร จันทรวิจิตร หลังจากการรัฐประหารของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2519 อัมพร จันทรวิจิตร ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 39 ของนายธานินทร์ กรัยวิเชียร ระหว่างดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีได้ปฏิบัติหน้าที่ต่าง ๆ เช่น เป็นประธานในพิธีเปิดอาคารเรียนโรงเรียนบ้านสวนวิทยาคม อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นประธานในพิธีเปิดอาคารเรียนโรงเรียนเนินมะปรางศึกษาวิทยา อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก เป็นประธานในพิธีเปิดโรงเรียนบ้านผาหลังมี อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก เป็นประธานในพิธีวางศิลาฤกษ์พระบรมรูปสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี
อำเภอวังโป่ง อำเภอวังโป่ง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเพชรบูรณ์ เคยมีสถานะเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอชนแดน จากนั้นได้แยกเป็น "กิ่งอำเภอวังโป่ง" และมีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้ตั้งเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2533 เป็นอำเภอที่มีเขตติดต่อกับจังหวัดพิจิตรและจังหวัดพิษณุโลก
ตำบลหอกลอง องค์การบริหารส่วนตำบลหอกลอง ห่างจากอำเภอพรหมพิรามประมาณ 12 กิโลเมตรและห่างจากตัวจังหวัดพิษณุโลกประมาณ 20 กิโลเมตร ที่ทำการตั้งอยู่เลขที่ 80/9 หมู่ที่ 3 บ้านปากคลอง ตำบลหอกลอง อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก เนื้อที่โดยประมาณ 95 ตารางกิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 เมื่อมาถึงแยกวังทอง บริเวณกิโลเมตรที่ 211+841 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 จะใช้เส้นทางนับเลขกิโลเมตรร่วมกันกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 เป็นระยะทาง 11.894 กิโลเมตร จนถึงสี่แยกอินโดจีน ตำบลสมอแข อำเภอเมืองพิษณุโลก จึงได้เริ่มต้นเส้นทางใหม่ บริเวณกิโลเมตรที่ 223+735 ขึ้นไปทางทิศเหนือ ตัดกับถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศเหนือ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 126) ที่แยกดงประโดก ผ่านอำเภอวัดโบสถ์ ผ่านตำบลทับยายเชียง อำเภอพรหมพิรามเพียง 11 กิโลเมตร แล้วเข้าอำเภอวัดโบสถ์อีกครั้ง ก่อนที่จะเข้าเขตจังหวัดอุตรดิตถ์ ผ่านตำบลนาอิน ตำบลนายาง อำเภอพิชัย ตำบลน้ำอ่าง อำเภอตรอน ตำบลวังกะพี้ ตำบลป่าเซ่า ตำบลคุ้งตะเภา ตำบลงิ้วงาม อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ ขึ้นเขาพลึงเข้าเขตจังหวัดแพร่ โดยบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 ที่ตำบลเด่นชัย อำเภอเด่นชัย โดยเส้นทางตั้งแต่พิษณุโลกถึงอำเภอเด่นชัย เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 13 จากนั้นใช้เส้นทางร่วมกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 มาทางทิศตะวันตกเป็นระยะทาง 11.513 กิโลเมตร แล้วแยกทางจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 ที่ตำบลไทรย้อย อำเภอเด่นชัย ไปทางทิศตะวันตก และผ่านอำเภอลองเป็นอำเภอสุดท้าย
สี่แยกอินโดจีน สี่แยกอินโดจีน หรือ สี่แยกร้องโพธิ์ เป็นสี่แยกจุดตัดของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (ช่วงพิษณุโลก-อุตรดิตถ์), ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 และถนนเลี่ยงเมืองพิษณุโลกด้านใต้ ที่ตำบลสมอแข อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
อำเภอวังทอง อำเภอวังทอง เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดพิษณุโลกห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 17 กิโลเมตร
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไร่ (จังหวัดพิษณุโลก) ตำบลบ้านไร่ มาจากคำบอกเล่าของผู้สูงอายุในตำบลหลาย ๆ คน เล่าว่า เมื่อประมาณหลายร้อยปีมาแล้ว ประชาชนได้ย้ายถิ่นฐานมาจากอำเภอกงไกรลาศ มาจับจองที่ทำกินแหล่งใหม่ ในบริเวณที่ราบลุ่ม ริมฝั่งแม่น้ำน่านทั้ง 2 ฝั่ง ประกอบอาชีพเกษตรกร ทำไร่ ทำนา เป็นอาชีพหลัก จึงเป็นที่มาของตำบลบ้านไร่
ตำบลบ้านไร่อยู่ในเขตอำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอระยะห่างจาก อำเภอประมาณ 9 กิโลเมตร
จังหวัดอุตรดิตถ์ ต่อมาหลังจากการตัดเส้นทางรถไฟผ่านเมืองอุตรดิตถ์สำเร็จในสมัยรัชกาลที่ 6 ได้ทำให้แหล่งชุมนุมการค้าย่านท่าเสาและท่าอิฐเริ่มหมดความสำคัญลง เพราะรถไฟสามารถวิ่งขึ้นเมืองเหนือได้โดยไม่ต้องหยุดขนถ่ายเสบียงที่เมืองอุตรดิตถ์ และประกอบกับการที่ทางราชการสร้างเขื่อนสิริกิติ์ปิดกั้นแม่น้ำน่านในเขตอำเภอท่าปลาในปี พ.ศ. 2510 ทำให้การคมนาคมทางน้ำยุติลงสิ้นเชิง โดยในช่วงก่อนปี พ.ศ. 2500 นั้น เส้นทางคมนาคมทางถนนในจังหวัดอุตรดิตถ์มีเพียงไม่กี่เส้นทาง และด้วยทำเลที่ตั้งและความไม่สะดวกในการคมนาคมทางถนนในช่วงนั้นดังกล่าว ทำให้ตัวเมืองอุตรดิตถ์ซึ่งเคยเป็นศูนย์กลางการคมนาคมของภาคเหนือกลายเป็นเมืองในมุมปิด ไม่เหมือนเมื่อครั้งการคมนาคมทางน้ำรุ่งเรือง และด้วยภูมิประเทศที่ไม่เอื้ออำนวยดังกล่าว จึงทำให้ในช่วงต่อมารัฐบาลได้หันมาพัฒนาเมืองพิษณุโลกให้เป็นศูนย์กลางแห่งภาคเหนือตอนล่างแทน
ท่าอากาศยานพิษณุโลก ท่าอากาศยานพิษณุโลก () ตั้งอยู่ที่ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ห่างจากตัวเมือง 3 กิโลเมตร เป็นสนามบินพาณิชย์ ในความดูแลของกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม ในปี พ.ศ. 2555 มีจำนวนผู้โดยสารใช้บริการ 195,049 คน และผู้โดยสารในปี2556 เพิ่มขึ้นเป็น 242,293 คน โดยมีแนวโน้มที่ผู้โดยสารจะเพิ่มขึ้นในแต่ละปี
อำเภอบางกระทุ่ม อำเภอบางกระทุ่ม เป็นอำเภอหนึ่งใน 9 อำเภอของจังหวัดพิษณุโลก
วัดอรัญญิก (จังหวัดพิษณุโลก) วัดอรัญญิก เป็นวัดโบราณสมัยสุโขทัย ตั้งอยู่อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก บริเวณนอกกำแพงเมือง ประมาณ 1 กิโลเมตร ตามความนิยมในสมัยสุโขทัยที่สร้างวัดในป่าและ ให้ชื่อว่า "อรัญญิก"
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เขตพื้นที่พิษณุโลก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2496 โดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนเกษตรกรรมพิษณุโลก" ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านกร่าง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก บนเนื้อที่ 572 ไร่ จัดการเรียนการสอนด้านเกษตรกรรม และสัตวศาสตร์เป็นหลัก เป็นที่รู้จักในนาม เกษตรบ้านกร่าง
จังหวัดพิษณุโลก ครั้งเมื่อสงครามโลกครั้งที่สอง สะพานข้ามแม่น้ำน่านหน้าวัดใหญ่ก็ถูกทิ้งระเบิด แต่ทิ้งเท่าไหร่ก็ไม่ถูกเป้าหมาย ทั้ง ๆ ที่ในอดีต เป็นสะพานไม้ที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดพิษณุโลก
มี 5 ตำบลที่แยกเป็นกิ่งอำเภอ
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก เป็นศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก สังกัดโรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก กระทรวงสาธารณสุข และเป็นสถาบันร่วมผลิตแพทย์แห่งแรกกับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร โดยก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2537 ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 37 สุนัขบางแก้วมีถิ่นกำเนิดที่หมู่บ้านบางแก้ว อำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก ในอดีตบ้านบางแก้วเต็มไปด้วยป่าระกำ ป่าไม้และต้นไม้อื่น ๆ หนาแน่น มีสัตว์ป่าชุกชุม สุนัขพันธุ์ไทยที่บ้านบางแก้ว จึงมีโอกาสผสมพันธุ์กับสุนัขพันธุ์จิ้งจอก และสุนัขพันธุ์หมาป่า ทำให้เกิดพันธุ์ใหม่เรียกว่าสุนัขบางแก้ว ปัจจุบันมีผู้นิยมเลี้ยงและเพาะพันธุ์สุนัขบางแก้วขาย ซึ่งทำรายได้ดีแก่ผู้เลี้ยง สามารถฝึกใช้งานได้ มีความสามารถเท่ากับสุนัขพันธุ์ต่างประเทศมีการประกวดสุนัขบางแก้วเกือบทุกปี จึงนับได้ว่าสุนัขบางแก้ว เป็นมรดกของแผ่นดินไทย และของชาวจังหวัดพิษณุโลกที่ตกทอดสายพันธุ์สุนัขอีกสายพันธุ์หนึ่งของคนไทยและสร้างชื่อเสียงดังไปทั่วโลก จึงได้นำมาเป็นสัญลักษณ์นำโชคในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 37 (พ.ศ. 2551) พิษณุโลกเกมส์ ใช้ชื่อว่า "ดีใจ" ต้องการสื่อความหมายถึง การได้ต้อนรับ ผู้มาเยือนจังหวัดพิษณุโลกด้วยความปีติยินดี และดีใจเป็นอย่างยิ่งที่ได้เป็นเจ้าภาพต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองของชาวจังหวัดพิษณุโลก เป็นสิ่งบ่งบอกถึงสัญลักษณ์ที่จะนำแต่ความโชคดี มาสู่ผู้มาเยือนจังหวัดพิษณุโลกได้เป็นอย่างดี
เต่าปูลู ในประเทศไทย นอกจากที่จังหวัดลำปางแล้ว เต่าปูลูยังพบได้ที่ จังหวัดอุตรดิตถ์ ที่อุทยานแห่งชาติคลองตรอน อำเภอน้ำปาด, จังหวัดพิษณุโลก พบที่อำเภอนครไทย, จังหวัดน่าน พบที่ป่าห้วยหลวง ตำบลเรือง อำเภอเมืองน่าน และ อุทยานแห่งชาติขุนน่าน รวมถึงอีกหลายที่ในจังหวัดภาคเหนือ
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มีความเป็นมาหลายยุคหลายสมัย ตั้งแต่สมัยวิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก จนมาถึงมหาวิทยาลัยนเรศวรในปัจจุบัน เป็นคณะที่เปิดสอนในกล่มวิชาวิทยาศาสตร์ ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
ระหัส ราชคำ ระหัส ราชคำ หรือ กบ เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 ที่อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก โดยเริ่มเข้ารับการศึกษาในระดับชั้นอนุบาลและชั้นประถมที่โรงเรียนโรจนวิทย์ และจบชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม ก่อนจะศึกษาต่อในระดับ ปวช. สาขาช่างไฟฟ้ากำลัง ที่วิทยาลัยเทคนิคพิษณุโลก
มณฑลพิษณุโลก ดังนั้นมณฑลพิษณุโลกจึงเป็นมณฑลกลุ่มแรกที่ได้รับการโปรดเกล้า ฯ จัดตั้งขึ้น โดยให้รวมหัวเมืองเหนือ 5 หัวเมืองในลุ่มแม่น้ำยมและลุ่มแม่น้ำน่านซึ่งได้แก่เมืองพิษณุโลก พิชัย (ปัจจุบันเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุตรดิตถ์) พิจิตร สุโขทัย และสวรรคโลกจัดตั้งเป็นมณฑลพิษณุโลก มีเมืองพิษณุโลกเป็นที่บัญชาการมณฑลเทศาภิบาล โดยมีพระยาศรีสุริยราชวรานุวัตร 
(เชย กัลยาณมิตร) ดำรงตำแหน่งข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลเป็นคนแรก
อำเภอชาติตระการ อำเภอชาติตระการ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพิษณุโลก
โรงเรียนประชาสงเคราะห์วิทยา โรงเรียนประชาสงเคราะห์วิทยา (อักษรย่อ ป.ว.) เป็นโรงเรียนต้นแบบโรงเรียนในฝัน โรงเรียนดีประจำอำเภอบางระกำ ประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง 6 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 39 (พิษณุโลก-อุตรดิตถ์) สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ หมู่ 17 ถนนพิษณุโลก-กำแพงเพชร ตำบลหนองกุลา อำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก โดยพื้นที่จากความอนุเคราะห์ของกรมประชาสงเคราะห์
อำเภอเนินมะปราง อำเภอเนินมะปราง เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดพิษณุโลก
เขตห้ามล่าสัตว์ป่าถ้ำผาท่าพล เขตห้ามล่าสัตว์ป่าถ้ำผาท่าพล อยู่ที่อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 พื้นที่ได้รับการประกาศให้เป็นส่วนหนึ่งของป่าสงวนแห่งชาติ ป่าลุ่มน้ำวังทองฝั่งซ้าย มีอาณาเขตครอบคลุมท้องที่ ตำบลเนินมะปราง ตำบลบ้านน้อยซุ้มขี้เหล็ก และตำบลบ้านมุง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก โดยมีเนื้อที่ทั้งหมด 1,775 ไร่ หรือ 2.84 ตารางกิโลเมตร
น้ำตกชาติตระการ น้ำตกชาติตระการ หรือ น้ำตกปากรอง ตั้งอยู่ที่บ้านปากรอง ตำบลชาติตระการ อำเภอชาติตระการ จังหวัดพิษณุโลกห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 145 กิโลเมตร เป็นน้ำตกที่สวยงามมากในจังหวัดพิษณุโลก และน่าสนใจแห่งหนึ่ง ซึ่งมีด้วยกันทั้งหมด 7 ชั้น แต่ละชั้น ก็มีชื่อที่เรียก แตกต่างกันไป และมีความสวยสดงดงามตามลักษณะของภูมิประเทศ เช่น
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไร่ (จังหวัดพิษณุโลก) ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลวังน้ำคู้ และตำบลงิ้วงาม อำเภอเมืองพิษณุโลก
อำเภอหนองกี่ หนองกี่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์
เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดพิษณุโลก การปกครองคณะสงฆ์ระดับจังหวัดเป็นไปตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 ฉบับแก้ไข พ.ศ. 2534 ที่จัดให้มีการปกครองคณะสงฆ์ระดับต่าง ๆ ลดหลั่นกันไปจนกระทั่งถึงระดับจังหวัด โดยจังหวัดพิษณุโลกอยู่เขตปกครองคณะสงฆ์ภาค 5 ในเขตปกครองคณะสงฆ์หนเหนือ โดยจัดแบ่งการปครองภายในเป็น 9 อำเภอ (9 เจ้าคณะเภอ) 98 ตำบล (98 เจ้าคณะตำบล)
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ เดิมชื่อ โรงเรียนพิษณุโลกศึกษา เปิดทำการเรียนการสอนเฉพาะในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4-ม.6) ในรูปแบบสหศึกษา ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 289 หมู่ 5 ถนนเอกาทศรถ ตำบลหัวรอ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก โดยกระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศให้เปลี่ยนชื่อ โรงเรียนพิษณุโลกศึกษา เป็น โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2546
อำเภอบางระกำ อำเภอบางระกำ เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดพิษณุโลก เดิมชื่อ อำเภอชุมแสง ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นชื่ออำเภอดังเช่นปัจจุบัน
จังหวัดสระแก้ว 19) สาย 638 (พิษณุโลก - ตลาดโรงเกลือ) เส้นทางผ่าน พิษณุโลก - มหาวิทยาลัยนเรศวร - วชิรบารมี (พิจิตร) - นครสวรรค์ - นวนคร - รังสิต - รามอินทรา กม.3 - ฉะเชิงเทรา - พนมสารคาม (ฉะเชิงเทรา) - เขาหินซ้อน - สระแก้ว - อำเภอวัฒนานคร - อำเภออรัญประเทศ - ตลาดโรงเกลือ
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นคณะสายสังคมศาสตร์ของมหาวิทยาลัยนเรศวร ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2544 ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2537 ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2546 ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
พิพิธภัณฑ์ผ้า มหาวิทยาลัยนเรศวร พิพิธภัณฑ์ผ้า มหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นพิพิธภัณฑ์ด้านผ้าไทย ตั้งอยู่บริเวณอาคารอเนกประสงค์ ภายในมหาวิทยาลัยนเรศวร ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
สำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยนเรศวร สำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นสำนักหอสมุดประจำมหาวิทยาลัยนเรศวร สังกัดสำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยนเรศวร ตั้งอยู่ ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
วัดสระแก้วปทุมทอง วัดสระแก้วปทุมทอง ตั้งอยู่บ้านเลขที่ 79/1 ถนนศรีธรรมไตรปิฎก ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์มีทางรถไฟผ่านจำนวน 3 อำเภอ คือ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ อำเภอพิชัย และอำเภอตรอน อีกทั้งจังหวัดอุตรดิตถ์ยังเป็นที่ตั้งของย่านสถานีรถไฟที่สำคัญในภาคเหนือ ได้แก่ สถานีรถไฟอุตรดิตถ์ และสถานีรถไฟศิลาอาสน์ ที่มีขบวนรถไฟจากสถานีรถไฟกรุงเทพ สถานีรถไฟพิษณุโลก และสถานีรถไฟเชียงใหม่มายังจังหวัดอุตรดิตถ์ทุกวัน วันละ 22 ขบวน(เที่ยวขึ้นและเที่ยวล่อง) ทั้งรถด่วนพิเศษ รถด่วน รถเร็ว และรถท้องถิ่น
อำเภอนครไทย นครไทย เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดพิษณุโลก
อำเภอหนองกี่ อำเภอหนองกี่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ส่วนนี้เป็นที่ตั้งหลักในปัจจุบันของมหาวิทยาลัย มีพื้นที่ประมาณ 1,000 ไร่ ตั้งอยู่บริเวณทุ่งทะเลแก้ว ถนนเลี่ยงเมืองพิษณุโลกด้านเหนือ ตำบลพลายชุมพล อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก อยู่ห่างจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ส่วนวังจันทน์ ประมาณ 7 กิโลเมตร ทางทิศตะวันตก แต่เดิมนั้นเป็นที่ดินสาธารณะประโยชน์ รกร้าง ซึ่งได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรี ให้ใช้ประโยชน์ได้ในปี พ.ศ. 2524
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยของรัฐบาลระดับตติยภูมิขั้นสูง (Super tertiary care) ในเขตภาคเหนือตอนล่าง สังกัดคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ตั้งอยู่ภายในมหาวิทยาลัยนเรศวร เลขที่ 99 หมู่ 9 ถนนพิษณุโลก - นครสวรรค์ ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก 65000
ทางรถไฟสายเหนือ ทางรถไฟสายเหนือ หรือ ทางรถไฟสายชุมทางบ้านภาชี–เชียงใหม่ แยกออกจากทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือที่สถานีรถไฟชุมทางบ้านภาชี ผ่านจังหวัดลพบุรี จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดพิจิตร จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดแพร่ (อำเภอเด่นชัย อำเภอลอง) จังหวัดลำปาง จังหวัดลำพูน และสุดปลายทางที่สถานีรถไฟเชียงใหม่ ตำบลวัดเกต อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ รวมระยะทาง 751 กิโลเมตร และที่สถานีรถไฟชุมทางบ้านดารา จะมีทางแยกไปยังสถานีรถไฟสวรรคโลก อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย รวมระยะทาง 457 กิโลเมตร (นับตั้งแต่สถานีรถไฟกรุงเทพ)
มหาวิทยาลัยพิษณุโลก วิทยาลัยพิษณุโลก ได้รับอนุญาตจากทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2545 โดยอนุญาตให้นางสาวณัฐภัสสร รักเลี้ยง จัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาชื่อ "วิทยาลัยพิษณุโลก" ตั้งอยู่เลขที่ 639 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก บนเนื้อที่ 8 ไร่ โดยเริ่มเปิดทำการเรียนการสอนในปีการศึกษา 2547 รวม 3 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาการบัญชี สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ และสาขาวิชาการจัดการ มีนักศึกษาจำนวน 234 คน และได้เพิ่มสาขาวิชาที่เปิดสอนเรื่อยมา รวมถึงการจัดพื้นที่เพื่อรองรับการขยายตัวของมหาวิทยาลัย โดยจัดหาเนื้อที่เพิ่มเติมอีกจำนวน 92 ไร่ รวมเป็น 100 ไร่ในปัจจุบัน
มหาวิทยาลัยนเรศวร จากแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2520 - พ.ศ. 2524) ที่กำหนดให้จังหวัดพิษณุโลก เป็นเมืองศูนย์กลางและเมืองหลักของภาคเหนือตอนล่าง ทางวิทยาเขตจึงขออนุญาตกระทรวงมหาดไทย ในการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อประโยชน์ทางการศึกษา และรองรับการขยายตัวของมหาวิทยาลัย ซึ่งได้รับอนุญาตในปี พ.ศ. 2527 โดยเป็นช่วงเดียวกับที่ทางทบวงมหาวิทยาลัยในขณะนั้นประกาศโครงการจัดตั้งมหาวิทยาลัยแห่งใหม่ของรัฐในส่วนภูมิภาคอีก 5 แห่ง โดยที่ดินที่ได้รับการจัดสรรใหม่นี้อยู่บริเวณทุ่งหนองอ้อ – ปากคลองจิก ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ซึ่งเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยในปัจจุบัน
วัดตายม วัดตายม เป็นวัดประจำตำบล และชื่อ " วัดตายม " ยังเป็นชื่อเรียกของ ตำบลวัดตายม ซึ่งเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก ปัจจุบันวัดตายมตั้งอยู่เลขที่ 83 หมู่ที่ 1 ตำบลวัดตายม อำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก เป็นที่ประดิษฐานขององค์ "หลวงพ่อยม" หลวงพ่อยม เป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองชาวบ้านวัดตายมและชาวพิษณุโลก เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นขนาดใหญ่ ปางมารวิชัย มีพุธลักษณะที่งดงาม ศิลปะสมัยสุโขทัย สันนิษฐานว่าสร้างก่อนรัฐชสมัย พระมหาธรรมราชา (ลิไท) หรือสร้างราวปีพุทธศักราช ๑๗๘๗ กรมศิลปากรตรวจสอบและขึ้นทะเบียนเป็นมรดกของชาติแล้ว ยืนยันอายุขององค์หลวงพ่อยมไม่ต่ำกว่า750 ปี หรือสร้างก่อนพระพุธชินราช ที่เมืองพิษณุโลก (ชาวบ้านสมัยก่อนเชื่อว่า หลวงพ่อยมสร้างก่อนหลวงพ่อพระพุทธชินราช หลวงพ่อยมจึงเป็นพี่ของหลวงพ่อพระพุทธชินราช ) นอกจากหลวงพ่อยมแล้ว เบื้องหน้าขององค์หลวงพ่อยมยังมีสาวกประดิษฐานอยู่ด้วย 3องค์ ปางมารวิชัย สร้างในสมัยเดียวกัน
ไทยบางแก้ว ประวัติความเป็นมาของสุนัขไทยบางแก้ว จากข้อมูลที่ได้สอบถามจากประชาชนตลอดจนผู้เฒ่าผู้แก่ที่บ้านบางแก้ว ตำบลท่านางงาม และบ้านชุมแสงสงคราม ตำบลชุมแสงสงคราม อำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก พอจะสรุปได้ว่า แหล่งกำเนิดของสุนัขไทยบางแก้วนั้นอยู่ที่วัดบางแก้ว ตำบลท่านางงาม อำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำยม สภาพภูมิประเทศทั่ว ๆ ไปนั้นยังคงเป็นป่าพง ป่าระกำ ป่าไผ่ และต้นไม้ชนิดต่าง ๆ ขึ้นอยู่อย่างหนาแน่นเหมาะสำหรับเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าชนิดต่าง ๆ ชุกชุม เช่นช้างป่าเป็นโขลง ๆ หมูป่า ไก่ป่า หมาจิ้งจอก และหมาใน
โรงเรียนวังโพรงพิทยาคม โรงเรียนวังโพรงพิทยาคม ที่ตั้ง 455 หมู่ 4 ตำบลวังโพรง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 39 โทรศัพท์ 055-992427 โทรสาร 055-992427 เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เนื้อที่ 52 ไร่ เขตพื้นที่บริการตำบลวังโพรง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก มี นางหัทยา นุกองเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารสถานศึกษาคนปัจจุบัน จำนวนนักเรียนในเขตพื้นที่บริการทั้งสิ้น 450 คน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 126 ถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศเหนือ มีจุดเริ่มต้นเริ่มที่ทางแยกตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 (นครสวรรค์ - พิษณุโลก) จากนั้นมุ่งหน้าทางทิศตะวันตก แล้วจึงโค้งมาทางทิศเหนือ ผ่านโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม และมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ก่อนที่จะตัดกับถนนสิงหวัฒน์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12) แล้วตัดมาทางทิศตะวันออกผ่านสะพานข้ามแม่น้ำน่าน ผ่านสี่แยกบายพาส (ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1086 ไปอำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก) ผ่านสะพานข้ามทางรถไฟ และแยกตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (พิษณุโลก - อุตรดิตถ์) จากนั้นจึงวกมาบรรจบกับถนนมิตรภาพ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12) ที่หลักกิโลเมตรที่ 10 (ตามหลักกิโลเมตร ถนนมิตรภาพ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 (พิษณุโลก-หล่มสัก) ที่ สามแยกซีพี
สถานีรถไฟบ้านตูม สถานีรถไฟบ้านตูม เป็นสถานีรถไฟระดับ 4 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 400 กิโลเมตร ตั้งอยู่บ้านตูม หมุ่ 2 ตำบลปากโทก อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
สถานีรถไฟบ้านใหม่ สถานีรถไฟบ้านใหม่ เป็นสถานีรถไฟระดับ 4 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 375.31 กิโลเมตร ตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1063 ตำบลวัดพริก อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
พิษณุ พลไวย์ นายพิษณุ พลไวย์ ได้เสียชีวิตลงอย่างสงบด้วยโรคประจำตัว ในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2559 เมื่อเวลา 16.00 น. และทำพิธีรดน้ำศพ ที่ วัดสระแก้วปทุมทอง ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2539 เป็นคณะในกลุ่มวิทยาศาสตร์สุขภาพของมหาวิทยาลัยนเรศวร ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
โรงเรียนวังน้ำคู้ศึกษา โรงเรียนวังน้ำคู้ศึกษา (; ย่อ: ว.ศ.) เป็นโรงเรียนสหศึกษา ก่อตั้งเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 จัดการศึกษาในระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 4 บ้านบางขวัญม้า ตำบลวังน้ำคู้ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
โรงเรียนวังน้ำคู้ศึกษา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 โดยการนำของนายยงยุทธ คนตรง นายอำเภอเมืองพิษณุโลกในขณะนั้นร่วมกับประชนชนใน ตำบลวังน้ำคู้และตำบลวัดพริก อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ร่วมกันบริจาคเงิน จำนวน 210,644 บาท เพื่อสร้างโรงเรียนขึ้น โดยได้นำเงินจำนวนนี้มาก่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราวตามแบบของ กรมสามัญศึกษา จำนวน 7 ห้องเรียน ป้ายชื่อโรงเรียน ห้องน้ำ 2 หลัง หลังละ 4 ห้อง บ่อน้ำบาดาล เสาธงชาติ และครุภัณฑ์อื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่ง เปิดทำการสอน เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2519 โดยมีนายสิทธิเดช นรัตถรักษาผู้ว่าราชการจังหวัดในขณะนั้นเป็นประธานในพิธีเปิด มีนักเรียนรุ่นแรกจำนวน 92 คน มีนายธงชัย จักกาบาตร์เป็นครูใหญ่คนแรก และมีครูน้อยอีก 3 คน ปัจจุบันจัดการเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย โดยมีผู้บริหารคือ นายสันติชัย หนูเผือก ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถานศึกษา
สัญลักษณ์ของโรงเรียนวังน้ำคู้ศึกษาเป็นรูปพระแม่ธรณีบีบมวยผม เป็นสัญลักษณ์หมายถึงความอุดมสมบูรณ์แห่งปัญญา และการขจัดความโง่เขลา เปรียบเสมือนพระแม่ธรณี ที่ได้เป็นพยานสำคัญในการปราบมาร ก่อนการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า
สถานบ่มเพาะวิสาหกิจ มหาวิทยาลัยนเรศวร สถานบ่มเพาะวิสาหกิจ มหาวิทยาลัยนเรศวร หน่วยงานด้านการพัฒนาธุรกิจในเขตภาคเหนือตอนล่าง สังกัดสำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยนเรศวร ตั้งอยู่ ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
มหาวิทยาลัยนเรศวร ในปี พ.ศ. 2497 รัฐบาลในสมัยนั้นได้ตราพระราชบัญญัติวิทยาลัยวิชาการศึกษา (College of Education) ขึ้น เพื่อมุ่งหวังให้เป็นสถาบันหลักในการผลิตครูของประเทศ ซึ่งการจัดตั้งวิทยาลัยวิชาการศึกษานั้นเริ่มขึ้นที่กรุงเทพมหานครเป็นแห่งแรกที่ซอยประสานมิตร ต่อมาจึงจัดตั้งเพิ่มเติมในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค โดยวิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลกสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2510 มีที่ตั้ง ณ เลขที่ 1 ถนนสนามบิน ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
เทศบาลนครพิษณุโลก เทศบาลนครพิษณุโลกตั้งอยู่ในอำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก มีพื้นที่ 18.26 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในเมืองทั้งตำบล อยู่ในบริเวณตอนบนของภาคกลางของประเทศไทย ห่างจากกรุงเทพมหานครไปทางทิศเหนือประมาณ 377 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต่าง ๆ ดังนี้พิษณุโลกมีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำ มีแม่น้ำน่านไหลผ่านกลางเมืองในแนวเหนือ–ใต้ แบ่งพื้นที่เทศบาลออกเป็นสองฝั่ง ได้แก่ ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำ มีพื้นที่ประมาณ 13 ตารางกิโลเมตร เป็นแหล่งประกอบธุรกิจ การขนส่ง และการติดต่อสื่อสาร ส่วนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ มีพื้นที่ประมาณ 5 ตารางกิโลเมตร เป็นย่านที่อยู่อาศัย สถานที่ราชการ และสถานศึกษา
เสริมศักดิ์ พงษ์พานิช เสริมศักดิ์ พงษ์พานิช เริ่มรับราชการในตำแหน่งปลัดอำเภอตรี อำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก และเป็นปลัดอำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย ต่อมาได้ดำรงตำแหน่ง นายอำเภอสิเกา จังหวัดตรัง (ไปแก้ไขปัญหากรณีนายอำเภอคนก่อนเสียชีวิตจากการวางระเบิด ของ ผกค.) นายอำเภอท่าคันโท จังหวัดกาฬสินธุ์ นายอำเภอพระแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี นายอำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ นายอำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี นายอำเภอเมืองราชบุรี และผู้อำนวยการกองการสอบสวนและนิติการ กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย
อำเภอวัดโบสถ์ อำเภอวัดโบสถ์ เป็นอำเภอหนึ่ง 9 อำเภอของจังหวัดพิษณุโลก เดิมเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอพรหมพิราม และวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2491 ได้ยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอ ต่อมาเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2499 ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอ อำเภอวัดโบสถ์เป็นถิ่นที่อยู่แห่งหนึ่งของปูเจ้าฟ้า ซึ่งเป็นปูหายากชนิดหนึ่งในเมืองไทย
อำเภอไพรบึง จากชุมทางดังกล่าวด้านตะวันออกเป็นเส้นทางเชื่อมโยงไปยังอำเภอกันทรลักษ์และจังหวัดอุบลราชธานี ด้านทิศใต้ไปยังอำเภอขุนหาญ ด้านทิศตะวันตกไปยังอำเภอขุขันธ์และอำเภอภูสิงห์ ตลอดจนอำเภอต่าง ๆ ของจังหวัดสุรินทร์ (อำเภอสังขะ อำเภอปราสาท) จังหวัดบุรีรัมย์ (อำเภอเฉลิมพระเกียรติ อำเภอประโคนชัย อำเภอนางรอง อำเภอหนองกี่) และจังหวัดนครราชสีมา (อำเภอหนองบุญมาก อำเภอโชคชัย อำเภอปักธงชัย อำเภอสีคิ้ว) แล้วบรรจบกับถนนมิตรภาพอำเภอไพรบึง เป็นอำเภอที่มีแหล่งท่องเที่ยวทั้งทางวัฒนธรรม และทางธรรมชาติ อาทิ
อนิรุทธ จันทะวงษ์ อนิรุทธ เกิดที่อำเภอเกษตรสมบูรณ์ จังหวัดชัยภูมิ ก่อนมาใช้ชีวิตอยู่ที่อำเภอท่าลี่ จังหวัดเลย จากนั้น ได้เป็นนักเรียนพลตำรวจสังกัดหมู่ 1 หมวด 1 กองร้อยที่ 1 ครั้นเมื่อสอบตำรวจผ่าน ก็ได้มาปฏิบัติหน้าที่ ณ อำเภอชาติตระการ จังหวัดพิษณุโลก แล้วจึงย้ายมาประจำการ ณ กองบังคับการตำรวจภูธร จังหวัดเลย ซึ่งเป็นภูมิลำเนาเดิม กระทั่งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ได้อาสาลงปฏิบัติหน้าที่เก็บกู้วัตถุระเบิดในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไร่ (จังหวัดพิษณุโลก) ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลกำแพงดิน อำเภอสามง่าม จังหวัดพิจิตร
ศูนย์วิจัยโลหิตวิทยา โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร ศูนย์วิจัยโลหิตวิทยา โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นศูนย์วิจัยด้านโลหิตวิทยา โดยเป็นหน่วยงานในสังกัดคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มีสถานที่ดำเนินงาน ณ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
ม้ง 1.2เข้ามาทางไชยบุรี ปัว และทุ่งช้าง เขตอำเภอทุ่งช้าง จังหวัดน่าน แล้วบางกลุ่มได้อพยพลงสู่ทางใต้และทางตะวันตกเข้าสู่จังหวัดแพร่ พิษณุโลก เพชรบูรณ์ กำแพงเพชร และจังหวัดตาก
อำเภอวังทอง อำเภอวังทองมีสภาพพื้นที่เป็นป่าเขา และมีเทือกเขาติดต่อกับพื้นที่เขาด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ทางอำเภอนครไทย จนถึงเขตอำเภอชนแดน จ.เพชรบูรณ์ มีพื้นที่เป็นที่ราบสูง 3 ตำบล คือ ต.บ้านกลาง ต.แก่งโสภา และ ต.วังนกแอ่น นอกนั้นเป็นพื้นที่ราบ และราบลุ่ม มีพื้นที่ ติดต่อกับ อ.นครไทย คือ "เขานกกระยาง" ส่วนด้านที่ติดต่อกับ จ.เพชรบูรณ์ เรียกว่า "ทุ่งแสลงหลวง" ส่วนใหญ่ เป็นป่าสน ซึ่งประกาศเป็นวนอุทยานแห่งชาติในสมัยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัตน์ เป็นนายกรัฐมนตรี 
ที่ตั้ง อำเภอวังทองปัจจุบัน ตั้งอยู่ติดถนนสายพิษณุโลก-หล่มสัก ห่างจากถนน 50 เมตร ห่างจากแม่น้ำแคววังทอง ประมาณ 200 เมตร ห่างจากศาลากลางจังหวัดพิษณุโลก ไปทางทิศตะวันออก 17 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งสิ้น 1,687.050 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขต
กองบริหารการวิจัย มหาวิทยาลัยนเรศวร กองบริหารการวิจัย มหาวิทยาลัยนเรศวร (เดิมคือสถาบันบริหารการวิจัยและพัฒนา) เป็นหน่วยงานสังกัดสำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยนเรศวร มีหน้าที่ในการประสานงานสนับสนุนด้านการวิจัยต่างๆ ของมหาวิทยาลัย ตั้งอยู่ ณ อาคารศูนย์บริการเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก