mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน ระยะเวลาที่ปัวตีเยของพระราชินีอาลีเยนอร์เป็นระยะเวลาที่ทรงมีอิทธิพลทางด้านวัฒนธรรมเป็นอันมาก หลังจากที่ทรงแยกจากพระเจ้าเฮนรี พระราชินีอาลีเยนอร์ก็ทรงตั้งราชสำนักของพระองค์เองที่ปัวตีเย ทรงสนับสนุนลัทธินิยมรักในราชสำนัก (courtly love) ภายในราชสำนักของพระองค์ แต่พระเจ้าเฮนรีและทางสถาบันศาสนาทำลายหลักฐานดังกล่าวนี้จนไม่เหลือหรอ ที่เหลืออยู่เป็นเพียงหลักฐานบางส่วนของจดหมายของราชสำนัก กฎ และการปฏิบัติที่เขียนโดย อันเดรีย คาเปลลานัส (Andreas Capellanus) ดูเหมือนว่าสิ่งหนึ่งที่ทำกันคือจะมีกลุ่มชายหญิงสิบสองคนที่มานั่งฟังเรื่องของความรักของแต่ละคน ซึ่งเป็นรากฐานของระบบลูกขุนที่ทรงนำมาใช้ในอังกฤษหลังจากที่ทรงปล่อยนักโทษทั้งหมดเมื่อพระเจ้าเฮนรีเสด็จสวรรคต แต่สิ่งที่ทรงทำในราชสำนักก็เป็นเพียงสิ่งที่สันนิษฐานกันเท่านั้นว่าทรงทำมิได้เป็นที่ทราบแน่นอนว่าเกิดขึ้นจริงหรือไม่ แต่กระนั้นตำนานเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในพระราชสำนักของพระองค์ก็ยังเล่าสืบต่อกันมา
เอเลนอร์แห่งอังกฤษ พระราชินีแห่งกัสติยา เอเลนอร์เสด็จพระราชสมภพในปราสาทที่ดงฟรง ดัชชีนอร์ม็องดี ในปี ค.ศ. 1161 เป็นพระธิดาคนที่สองของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับพระมเหสี อาลีเยนอร์ ดัชเชสแห่งอากีแตน และมีอ็องรีแห่งมาร์ซีเป็นผู้ทำพิธีศีลล้างบาป พระเชษฐภคินีต่างบิดาของพระองค์คือเคาน์เตสมารีกับเคาน์เตสอาลิกซ์ ส่วนพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน คือ เฮนรียุวกษัตริย์, ดัชเชสมาทิลดา, พระเจ้าริชาร์ด, ดยุคเจฟฟรี, พระราชินีโจน และพระเจ้าจอห์น เอเลนอร์มีพระเชษฐาอีกหนึ่งคนคือวิลเลียม พระโอรสคนโตของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 กับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตนที่สิ้นพระชนม์ในการยึดปราสาทวอลลองฟอร์ด และถูกฝังในอาสนวิหารเรดิงที่ปลายเท้าของพระปัยกา พระเจ้าเฮนรีที่ 1
มาทิลดาแห่งอังกฤษ ดัชเชสแห่งซัคเซิน ในปี ค.ศ. 1174 อาลีเยนอร์แห่งอากีแตนกลับมาอังกฤษและถูกคุมขังไม่ที่วินเชสเตอร์ก็ที่โอลด์ซารุม ว่ากันว่ามาทิลดาพยายามอย่างหนักเพื่อให้มารดาได้รับความสะดวกสบายในการคุมขัง ซึ่งอาจเป็นเหตุผลที่ทำให้มาทิลดามาให้กำเนิดบุตรชาย วิลเลียม ที่วินเชสเตอร์ในปี ค.ศ. 1184 เอเลนอร์ได้รับอนุญาตให้พบมาทิลดาได้ และเมื่อเอเลนอร์ได้รับอนุญาตให้กลับไปฝรั่งเศสได้ในเวลาต่อมา ก็เป็นมาทิลดาที่ติดตามพระองค์ไปด้วย
เลโอนอร์แห่งกัสติยา พระมารดาของพระองค์เป็นพระธิดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน พระเชษฐภคินีของเลโอนอร์ เบเรงเกลาขึ้นเป็นพระราชินีแห่งกัสติยาเนื่องจากพระอนุชา พระเจ้าเอนริเกที่ 1 แห่งกัสติยา สิ้นพระชนม์โดยไร้ทายาท เบเรงเกลาที่เป็นพระธิดาคนโตจึงได้สืบทอดต่อ พระเชษฐภคินีอีกคนของพระองค์ บลังกา กลายเป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส
อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน หลังจากเฮนรียุวกษัตริย์สิ้นพระชนม์ ในปี ค.ศ. 1183 พระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ก็อ้างสิทธิในดินแดนบางส่วนในนอร์มังดีที่อ้างว่าเป็นของมาร์เกอรีตแห่งฝรั่งเศส เคานท์เทสแห่งอองจู แต่พระเจ้าเฮนรีอ้างว่าดินแดนที่ทรงอ้างแต่เดิมเป็นของพระราชินีอาลีเยนอร์ เมื่อเฮนรีเสียชีวิตดินแดนเหล่านั้นก็กลับไปเป็นของพระราชินีอาลีเยนอร์ตามเดิม ด้วยเหตุผลเช่นที่ว่าพระเจ้าเฮนรีจึงทรงเรียกตัวพระราชินีอาลีเยนอร์มานอร์มังดีเมื่อปลายฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1183 เป็นเวลาราวหกเดือน ทรงเป็นเวลาที่ได้รับอิสระพอสมควรแต่ก็ยังมีผู้คุม สองสามปีหลังจากนั้นพระราชินีอาลีเยนอร์ก็มักจะเสด็จร่วมกับพระสวามีในกิจการที่เกี่ยวกับการปกครองราชอาณาจักรแต่ก็ยังทรงมีผู้ควบคุมจึงมิได้ทรงมีอิสระอย่างเต็มที่
อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน พระราชินีอาลีเยนอร์มีพระชนมายุยืนกว่าพระเจ้าริชาร์ดและเลยต่อไปยังรัชสมัยของพระราชโอรสองค์เล็กที่สุดพระเจ้าจอห์น ในปี ค.ศ. 1199 ภายใต้สัญญาสงบศึกระหว่าง พระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศสและพระเจ้าจอห์นมีข้อตกลงว่าหลุยส์รัชทายาทพระชนมายุ 12 พรรษาของพระเจ้าฟิลิปจะต้องแต่งงานกับพระนัดดาองค์หนึ่งของพระเจ้าจอห์นจากคาสตีลในประเทศสเปนปัจจุบัน พระเจ้าจอห์นจึงทรงส่งพระราชินีอาลีเยนอร์ผู้ขณะนั้นมีพระพระชนมายุ 77 พรรษาให้เป็นผู้แทนพระองค์ในการเดินทางจากปัวตีเยไปคาสตีลเพื่อไปเลือกเจ้าหญิงองค์หนึ่งสำหรับหลุยส์ อาลีเยนอร์ทรงถูกซุ่มโจมตีและทรงถูกจับนอกปัวตีเยโดยอิวที่ 9 แห่งลูซิยอง (Hugh IX of Lusignan) หลังจากอาลีเยนอร์ได้รับการปล่อยตัวหลังจากที่ทรงตกลงตามข้อเรียกร้องก็ทรงเดินทางต่อข้ามเทือกเขาพิเรนีสและทรงผ่านราชอาณาจักรนาวาร์ไปถึงราชอาณาจักรคาสตีลก่อนปลายเดือนมกราคม ค.ศ. 1200
อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน เมื่อสงครามระหว่างพระเจ้าจอห์นกับพระเจ้าฟิลิปปะทุขึ้นอีก พระราชินีอาลีเยนอร์ก็ทรงประกาศสนับสนุนพระโอรส และทรงเดินทางจากอารามฟองเทวฟรอด์ไปปัวตีเยเพื่อป้องกันมิให้พระนัดดาอาร์เธอร์ที่ 1 ดยุกแห่งบริตานีผู้เป็นศัตรูของพระเจ้าจอห์นเข้าครอบครอง เมื่อทราบว่าพระราชินีอาลีเยนอร์จะเสด็จมาดยุกอาร์เธอร์ก็ดักจับอาลีเยนอร์ที่ปราสาทมิราโบ พอพระเจ้าจอห์นได้รับข่าวก็ทรงรีบเดินทัพมาทางใต้ มาถึงก็ทรงโจมตีและจับตัวดยุกอาร์เธอร์ได้ พระราชินีอาลีเยนอร์จึงเสด็จกลับอารามฟองเทวฟรอด์ เมื่อกลับไปถึงก็ทรงรับศีลเป็นชี พระราชินีอาลีเยนอร์สิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1204 พระศพอยู่ที่แอบบีเคียงข้างกับพระสวามีพระเจ้าเฮนรีที่ 2และพระโอรสพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 อนุสรณ์ของพระองค์เป็นพระรูปที่กำลังทรงอ่านคัมภีร์ไบเบิลประดับด้วยเครื่องตกแต่งอย่างงดงาม
อาลิกซ์แห่งฝรั่งเศส เคาน์เตสแห่งบลัว อาลิกซ์แห่งฝรั่งเศส () เป็นเคาน์เตสคู่สมรสแห่งบลัวจากการแต่งงานกับธีโอบาลด์ที่ 5 เคานต์แห่งบลัว ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งบลัวในช่วงที่คู่สมรสของพระองค์ไม่อยู่ในปี ค.ศ. 1190–1191 และเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในช่วงเยาว์วัยของหลุยส์ที่ 1 เคานต์แห่งบลัว ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1191 จนถึงปี ค.ศ. 1197 พระองค์เป็นพระธิดาคนที่สองของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสกับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน
เบเรงเกลาแห่งกัสติยา การแต่งงานไม่ได้ถูกทำให้สมบูรณ์เนื่องจากเบเรงเกลายังเด็ก พระองค์มีพระชนมายุไม่ถึง 10 พรรษา ค็อนราทกับเบเรงเกลาไม่ได้พบเจอกันอีก ในปี ค.ศ. 1191 เบเรงเกลาขอร้องให้พระสันตะปาปาทรงประกาศให้การหมั้นหมายเป็นโมฆะ ภายใต้อิทธิพลของบุคคลที่สามอย่างพระอัยกี อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน ที่ไม่สนใจจะผูกมิตรกับราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟินที่เป็นเพื่อนบ้านของที่ดินศักดินาในฝรั่งเศส เรื่องราวจบลงเมื่อดยุคถูกลอบสังหารในปี ค.ศ. 1196
อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน สมเด็จพระเจ้าอัลฟองโซที่ 8 แห่งคาสตีล และ เลโอโนราแห่งอังกฤษ พระราชินีแห่งคาสตีล มีพระราชธิดาสองพระองค์ เออร์ราชา (Urraca) และ บลานซ์ พระราชินีอาลีเยนอร์ทรงเลือกบลานซ์พระธิดาองค์เล็ก และประทับอยู่ที่คาสตีลสองเดือนก่อนที่จะเดินทางข้ามเทือกเขาพิเรนีสกลับ เมื่อมาถึงบอร์โดซ์ก็ทรงฉลองอีสเตอร์ จากบอร์โดซ์เมอร์คาดิเยร์นายทหารรับจ้างผู้มีชื่อเสียงผู้เคยรับใช้พระเจ้าริชาร์ดมาก่อนก็มาร่วมเดินทางเพื่อทำการคุ้มครองขบวนขึ้นเหนือ แต่พอวันที่สองของสัปดาห์อีสเตอร์เมอร์คาดิเยร์ก็ถูกสังหารโดยคนของแบรนแดง (Brandin) ผู้เป็นศัตรูของเมอร์คาดิเยร์เอง เหตุการณ์นี้ทำให้ทรงเหนื่อยและล้าพระทัยและไม่ทรงสามารถเดินทางต่อไปยังนอร์มังดีได้ จากนั้นก็ทรงเดินทางอย่างสบายๆ ในบริเวณลุ่มแม่น้ำลัวร์ พอมาถึงบอร์โดซ์พระราชินีอาลีเยนอร์ก็ฝากบลานซ์ไว้กับอัครบาทหลวงแห่งบอร์โดซ์ผู้รับช่วงในการคุ้มครองต่อ แล้วพระราชินีอาลีเยนอร์ก็เสด็จไปอารามฟองเทวฟรอด์ เมื่อต้นฤดูร้อนอาลีเยนอร์ก็ล้มป่วย พระเจ้าจอห์นเสด็จมาเยี่ยม
อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน ภายในสองสามอาทิตย์ต่อมาฝรั่งเศสก็ได้รับสันติสุข เคานท์ทีโอโบลด์ได้รับชองปาญคืน ปีแอร์ เดอ ลา ชาร์ทร์ได้เป็นบาทหลวงแห่งบอร์กส์อย่างเป็นทางการ และในปี ค.ศ. 1145 พระราชินีอาลีเยนอร์ก็ให้กำเนิดพระราชธิดา มารี แต่พระเจ้าหลุยส์ยังทรงรู้สึกว่าทรงทำผิดเมื่อสังหารผู้คนที่วิทรี จึงทรงแสดงพระประสงค์ที่จะไปแสวงบุญที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อเป็นการแก้บาป พระราชประสงค์ของพระองค์ประจวบกับพระราชประสงค์ของสมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 4 ในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1145 พระสันตะปาปายูจีนก็ขอให้พระเจ้าหลุยส์นำกองทัพครูเสดไปยังตะวันออกกลางเพื่อช่วยราชอาณาจักรแฟรงค์จากความหายนะ พระเจ้าหลุยส์ทรงประกาศพระราชประสงค์ที่จะเสด็จไปสงครามครูเสดอย่างเป็นทางการที่มหาวิหารบอร์กส์
มาทิลดาแห่งอังกฤษ ดัชเชสแห่งซัคเซิน มาทิลดาเป็นพระธิดาคนโตของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน พระองค์ประสูติในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1156 ที่ปราสาทวินด์เซอร์ หลังพระเชษฐา เฮนรียุวกษัตริย์ เพียง 15 เดือน ในฤดูร้อนนั้นพระเชษฐาของพระองค์ วิลเลียม สิ้นพระชนม์ด้วยพระชนมายุเพียง 3 พรรษา พระองค์ถูกพาตัวไปยังลอนดอนเพื่อรับศีลล้างบาปจากอาร์ชบิชอปธีโอบอลด์แห่งแคนเทอร์บรีที่โบสถ์ของพระตรีเอกานุภาพที่อัลด์เกต ทรงได้รับการตั้งชื่อตามจักรพรรดินีมาทิลดา พระมารดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 2
อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน เมื่อพระเจ้าเฮนรีเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1189 สองสามวันหลังจากที่ทรงได้รับการบาดเจ็บจากกีฬาต่อสู้บนหลังม้า (jousting match) สิ่งแรกที่ริชาร์ดผู้เป็นรัชทายาททรงทำเป็นสิ่งแรกคือทรงส่งวิลเลียม มาร์แชล เอิร์ลแห่งเพมโบรคที่ 1 ไปอังกฤษกับพระราชโองการให้ปล่อยพระราชินีอาลีเยนอร์จากการจำขังแต่ผู้คุมก็ได้ปล่อยพระองค์แล้วเมื่อพระราชโองการไปถึง พระราชินีอาลีเยนอร์ทรงม้าไปยังเวสต์มินสเตอร์เพื่อรับคำสาบานแสดงความสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้าแผ่นดินองค์ใหม่จากขุนนางและผู้ครองนครต่างๆ ในนามของพระเจ้าริชาร์ด พระราชินีอาลีเยนอร์ทรงปกครองอังกฤษในนามของพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 โดยทรงลงพระนามว่า “อาลีเยนอร์, ในนามของพระเจ้า, พระราชินีแห่งอังกฤษ” เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1189 พระเจ้าริชาร์ดก็เสด็จมาอังกฤษจากบาเฟลอร์ยังพอร์ทสมัธและทรงได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น นอกจากนั้นก็ยังทรงปกครองอังกฤษในฐานะผู้สำเร็จราชการแผ่นดินระหว่างที่พระเจ้าริชาร์ดเสด็จไปสงครามครูเสดครั้งที่ 3 เมื่อพระเจ้าริชาร์ดถูกจับพระราชินีอาลีเยนอร์ก็ทรงเป็นผู้เจรจาต่อรองค่าตัวของริชาร์ดโดยเสด็จไปเยอรมนีด้วยพระองค์เอง
บลังกาแห่งกัสติยา ในวัยแรกรุ่น พระองค์เคยไปเยือนอารามซันตามาเรียลาเรอัลเดลัสเฮวกัสที่บิดามารดาเป็นผู้ก่อตั้ง หลายครั้ง ผลจากการทำสนธิสัญญาเลอกูแลระหว่างพระเจ้าฟิลิปออกุสตุสกับพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ ทำให้พระเชษฐภคินีของบลังกา อูร์รากา ถูกจับหมั้นหมายกับพระโอรสของฟิลิป หลุยส์ พระอัยกีของสองพี่น้อง อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน หลังจากที่ได้เจอสองพี่น้องก็มองว่าอุปนิสัยของบลังกานั้นเหมาะที่จะเป็นพระราชินีคู่สมรสแห่งฝรั่งเศสมากกว่า ในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1200 เอเลนอร์จึงพาบลังกาข้ามเทือกเขาพิรินีมาส่งที่ฝรั่งเศสแทน
อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน นอกจากนั้นการที่ไม่มีพระราชโอรสก็ยังเป็นเหตุที่ทำให้ขุนนางฝรั่งเศสไม่พึงพอใจและแป็นปฏิปักษ์ต่อพระองค์มากขึ้น แต่การเป็นปฏิปักษ์นี้กลับเป็นสิ่งที่มีประโยชน์กับพระราชินีอาลีเยนอร์เพราะช่วยทำให้การหย่าร้างเป็นไปตามที่ทรงต้องการ พระเจ้าหลุยส์ไม่ทรงมีทางเลีอก เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1152 ทั้งสองพระองค์ทรงพบกันที่ปราสาทโบจองซี (Beaugency) เพื่อให้ทางสถาบันศาสนาประกาศให้การแต่งงานของทั้งสองพระองค์เป็นโมฆะ อัครบาทหลวงอิว ซองส์ (Archbishop Hugh Sens) อัครบาทหลวงแห่งฝรั่งเศสเป็นประธานโดยมีพระเจ้าหลุยส์และพระราชินีอาลีเยนอร์ อัครบาทหลวงแห่งบอร์โดซ์ อัครบาทหลวงแห่งรูออง และอัครบาทหลวงแซมซองแห่งแรงส์เป็นตัวแทนพระราชินีอาลีเยนอร์ เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1152 อัครบาทหลวงทั้งสี่โดยการยอมรับของสมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 3ก็ประกาศให้การเสกสมรสระหว่างพระเจ้าหลุยส์และพระราชินีอาลีเยนอร์เป็นโมฆะ (annulment) ด้วยเหตุผลที่ว่าเป็นการแต่งงานของญาติที่ห่างกัน 4 ช่วง (consanguinity within the fourth degree) (พระเจ้าหลุยส์และพระราชินีอาลีเยนอร์เป็นลูกพี่ลูกน้องห่างๆ โดยทั้งสองพระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้ารอแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส) พระราชธิดาทั้งสองพระองค์ถูกประกาศว่าเป็นลูกนอกสมรส และให้พระเจ้าหลุยส์เป็นผู้ดูแล พระเจ้าหลุยส์ทรงยืนยันกับอัครบาทหลวงแซมซองว่าดินแดนที่เป็นของพระราชินีอาลีเยนอร์แต่ก่อนเสกสมรสก็ยังทรงเป็นของพระองค์ตามเดิม
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา ระหว่างสำเร็จราชการแผ่นดิน พระปิตุลาของพระองค์ พระเจ้าซันโชที่ 6 แห่งนาวาร์อาศัยความอลหม่านและความเยาว์วัยของกษัตริย์ช่วงชิงดินแดนที่ติดพรมแดนมา หนึ่งในนั้นคือพื้นที่ส่วนใหญ่ของลาริโอฆา ในปี ค.ศ. 1170 อัลฟอนโซส่งราชทูตไปหาพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษและอาลีเยนอร์แห่งอากีแตนที่บอร์โดเพื่อขอแต่งงานกับพระธิดาของทั้งคู่ เอเลนอร์ สนธิสัญญาแต่งงานช่วยให้อัลฟอนโซได้พันธมิตรผู้ทรงอำนาจมาต่อกรกับพระปิตุลา ในปี ค.ศ. 1176 อัลฟอนโซขอให้พระสสุระตัดสินชี้ขาดเรื่องอาณาเขตชายแดนที่เป็นข้อพิพาท อัลฟอนโซได้ดินแดนที่ถูกพรากเอาไปส่วนใหญ่กลับคืนมาโดยแลกกับเงินชดเชยก้อนโต
อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน แม้ว่าพระเจ้าหลุยส์จะทรงเป็นผู้เคร่งครัดทางศาสนาแต่ก็มาเกิดความขัดแย้งอย่างรุนแรงกับสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 2 ในปี ค.ศ. 1141 เรื่องตำแหน่งบาทหลวงแห่งบอร์กส์ เมื่อตำแหน่งบาทหลวงว่างลง พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงเสนอคาร์เดิร์คองค์มนตรีคนหนึ่งของพระองค์ให้เป็นบาทหลวงคนใหม่และไม่ทรงยอมรับปีแอร์ เดอ ลา ชาร์ทร์ ผู้ซึ่งเหมาะสมกว่าและได้รับการเลือกโดยสภานักบวชแห่งบอร์กและได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการจากพระสันตะปาปา พระเจ้าหลุยส์มีพระราชโองการให้ปิดประตูมหาวิหารไม่ให้บาทหลวงใหม่เข้า พระสันตะปาปาจำได้ถึงสถานะการณ์ที่คล้ายคลึงกันที่ดยุกวิลเลียมที่ 10 พระบิดาของอาลีเยนอร์ที่พยายามเนรเทศผู้สนับสนุนพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ปัวตูโดยตั้งคนของตนเองเป็นนักบวชแทนที่ พระสันตะปาปาจึงโทษว่าเป็นความผิดของอาลีเยนอร์ และพระเจ้าหลุยส์ยังไม่เจริญพระชันษาพอและควรจะทรงถูกสอนมารยาทบ้าง พระเจ้าหลุยส์พิโรธเป็นอันมากทรงสาบานต่อวัตถุมงคลว่าตราบใดที่ยังมีพระชนม์ชีพจะไม่ทรงอนุญาตให้ปีแอร์เข้าเมืองบอร์ก การกระทำของพระองค์ทำให้ทางสถาบันโรมันคาทอลิกออกประกาศลงโทษ (Interdict) ต่อพระเจ้าหลุยส์ ปีแอร์ เดอ ลา ชาร์ทร์ไปลี้ภัยอยู่กับทีโอโบลด์ที่ 2 เคานท์แห่งชองปาญ
อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน พระเจ้าเฮนรีสูญเสียโรสซามุนด์ คลิฟฟอร์ดพระสนมคนโปรดในปี ค.ศ. 1176 ทรงพบโรสซามุนด์ในปี ค.ศ. 1166 และเริ่มมีความสัมพันธ์กันในปี ค.ศ. 1173 และกล่าวกันว่าทรงคิดที่จะหย่ากับพระราชินีอาลีเยนอร์ โรสซามุนด์เป็นพระสนมคนหนึ่งในหลายคนของพระเจ้าเฮนรีแต่กับคนอื่นๆ จะเป็นความสัมพันธ์ที่เป็นไปอย่างเงียบๆ แต่กับโรสซามุนด์ไม่ทรงปิดบังและยังทรงออกหน้าออกตาด้วย ความสัมพันธ์กับโรสซามุนด์ทำให้พระลอกหนังสือที่เก่งภาษาละตินเล่นคำว่า “Rosa Immundi” ซึ่งแปลว่า “Rose of Unchastity” พระเจ้าเฮนรีทรงใช้โรสซามุนด์เป็นอาวุธในการยุให้พระราชินีอาลีเยนอร์ขอหย่า ในปี ค.ศ. 1175 ถ้าอาลีเยนอร์ทรงยอมหย่า ตามที่พระเจ้าเฮนรีต้องพระประสงค์ พระเจ้าเฮนรีก็คงอาจจะทรงตั้งให้พระราชินีอาลีเยนอร์ให้เป็นแอบเบสแห่งอารามฟองเทวฟรอด์ ถ้าทำเช่นนั้นอาลีเยนอร์ก็ทรงต้องประกาศสละทรัพย์ทางโลก (vow of poverty) ซึ่งเป็นการยกตำแหน่งและอาณาจักรครึ่งหนึ่งให้พระเจ้าเฮนรีโดยปริยาย แต่พระราชินีอาลีเยนอร์ก็ทรงมีความฉลาดเกินกว่าที่จะทรงทำเช่นนั้น แต่กระนั้นก็มีข่าวลือกันว่าโรสซามุนด์ถูกวางยาพิษโดยพระราชินีอาลีเยนอร์
อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน สิบสามปีต่อมาพระราชินีอาลีเยนอร์และดยุกเฮนรีมีพระราชโอรสธิดาด้วยกัน 8 พระองค์:
วิลเลียม เคานท์แห่งปัวตีเย, เฮนรียุวกษัตริย์, พระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ, เจฟฟรีที่ 2 ดยุกแห่งบริตานี, พระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ, มาทิลดาแห่งอังกฤษ ดัชเชสแห่งแซ็กโซนี, เลโอโนราแห่งอังกฤษ พระราชินีแห่งคาสตีล และ โจนแห่งอังกฤษ พระราชินีแห่งซิซิลี วิลเลียมพระราชโอรสองค์โตสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ เฮนรีเคานท์แห่งอองจูจึงได้สวมมงกุฏเป็นพระมหากษัตริย์ร่วมแทนที่ แต่ในเมื่อเฮนรีมิได้เป็นพระมหากษัตริย์ด้วยพระองค์เองจึงได้เรียกกันในพระนาม “เฮนรียุวกษัตริย์” (Henry the Young King) แทนที่จะมีพระนามว่าเฮนรีที่ 3 ตามนิตินัย ซึ่งตามประเพณีแล้วเฮนรีควรจะเป็นผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดา ริชาร์ดควรจะได้ดินแดนของพระราชมารดา และจอห์นควรจะเป็นผู้ครองไอร์แลนด์ แต่เหตุการณ์มิได้เป็นไปตามที่คาดหมายกันว่าควรจะเป็น
อาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก นับตั้งแต่การสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าปิปปินที่ 1 แห่งอากีแตนในเดือนธันวาคม ค.ศ. 838 พระโอรสของพระองค์ได้รับการยอมรับจากเหล่าขุนนางอากีแตนให้เป็นพระเจ้าปิปปินที่ 2 แห่งอากีแตน แม้การสืบทอดต่อจะไม่ได้รับการยอมรับจากจักรพรรดิก็ตาม ชาร์ลผู้หัวล้านทำสงครามกับปิปปินที่ 2 ตั้งแต่เริ่มต้นรัชสมัยของพระองค์ใน ค.ศ. 840 และสนธิสัญญาแวร์เดิงได้ปฏิเสธการอ้างสิทธิ์และการยกอากีแตนให้เป็นของชาร์ล ดังนั้น ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 845 หลังความพ่ายแพ้ทางทหารหลายครั้ง ชาร์ลได้ลงนามในสนธิสัญญาเบอร์นัวต์-ซูร์-ลัวร์และยอมรับการปกครองของพระนัดดา ข้อตกลงนี้คงอยู่มาจนถึง 25 มีนาคม ค.ศ. 848 เมื่อบารอนอากีแตนยอมรับชาร์ลเป็นกษัตริย์ หลังจากนั้นกองทัพของชาร์ลกุมความได้เปรียบ และใน ค.ศ. 849 ก็สามารถรักษาอากีแตนเอาไว้ได้ ในเดือนพฤษภาคม ชาร์ลสวมมงกุฎให้ตนเองเป็น "กษัตริย์ของชาวแฟรงก์และชาวอากีแตน" ในเออร์ลียงส์ อาร์ชบิชอปเวนิโลแห่งซ็องส์เป็นผู้ประกอบพิธีในการราชาภิเษก ซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่มีการเจิมน้ำมันหลวงในเวสต์ฟรังเกีย
กีโยมที่ 10 ดยุกแห่งอากีแตน กีโยมที่ 10 ดยุคแห่งอากีแตน () (ค.ศ. 1099 - 9 เมษายน ค.ศ. 1137) วิลเลียมมีบรรดาศักดิ์เป็นดยุคแห่งอากีแตน, ดยุคแห่งกาสคอญ และ เคานท์แห่งปัวตู (ในนาม 'กีโยมที่ 8') ระหว่าง ค.ศ. 1126 จนถึง ค.ศ. 1137 วิลเลียมเป็นบุตรของกีโยมที่ 9 ดยุกแห่งอากีแตนกับภรรยาคนที่สองฟิลิปปาเคานเทสแห่งตูลูส วิลเลียมเป็นพระราชบิดาของเอเลเนอร์แห่งอาควิเตน สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
กีโยมที่ 9 ดยุกแห่งอากีแตน วิลเลียมที่ 9 ดยุกแห่งอากีแตน "เดอะทรูบาดอร์" (, , ) เป็นดยุกแห่งอากีแตนและแกสโคนี และเคานต์แห่งปัวตู ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1086 ถึง ค.ศ. 1126 เขาเป็นบุตรชายของวิลเลียมที่ 8 แห่งอากีแตนที่มีกับภรรยาคนที่สาม ฮิลเดอการ์ดแห่งเบอร์กันดี เขาสืบทอดดัชชีตอนอายุ 15 ปี ในปี ค.ศ. 1088 ตอนอายุ 16 ปี วิลเลียมแต่งงานกับภรรยาคนแรก แอร์มองการ์ดแห่งอองฌู บุตรสาวของเคานต์ฟุลค์ "ฟุลค์ผู้ขวางโลก" แอร์มองการ์ดเป็นคนสวยและการศึกษาดี แต่อารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ ขั้นรุนแรง บวกกับการที่เธอล้มเหลวในการตั้งครรภ์ ทำให้วิลเลียมส่งเธอกลับไปให้บิดาและการแต่งงานจบลงในปี ค.ศ. 1091
แคว้นอากีแตน อากีแตน () เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นนูแวลากีแตน) ตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกและเทือกเขาพิเรนีส ติดกับพรมแดนประเทศสเปน
ภูมิภาคชายแดนฮิสปาเนีย ในปี ค.ศ. 732 กองทัพมุสลิมก็โจมตีกอล และอากีแตน ในช่วงแรกก็ได้รับชัยชนะ ที่รวมทั้งการปล้นเผาเมืองบอร์โดซ์. ดยุคแห่งอากีแตนจึงขอความช่วยเหลือจากชาร์ลส์ มาร์เตลประมุขฝ่ายจักรวรรดิแฟรงก์ได้ ในยุทธการตูร์มาร์เตลก็ได้รับชัยชนะต่อฝ่ายมุสลิมและสามารถหยุดยั้งการรุกรานเข้ามาในฝรั่งเศสได้ หลังจากนั้นชาร์ลส์ มาร์เตลก็พยายามหาวิธีที่จะหยุดยั้งการเข้ามารุกรานของฝ่านมุสลิมในอนาคต โดยการเพิ่มอำนาจการควบคุมอากีแตนมากขึ้น
กีโยมที่ 9 ดยุกแห่งอากีแตน หลังฟิลิปปาตาย แอร์มองการ์ด ภรรยาคนแรกของวิลเลียม รีบย้ายจากฟงเตฟรูลด์แอบบีย์มาที่ราชสำนักอากีแตน เธอขอกลับมาเป็นดัชเชสแห่งอากีแตน ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1119 เธอไปโผล่ที่การประชุมสภาที่แรมส์ที่มีพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตัสที่ 2 เป็นประธาน เพื่อขอให้พระสันตะปาปาตัดขาดวิลเลียมออกจากศาสนา (แม้เขาจะถูกตัดขาดออกจากศาสนาอยู่แล้ว), ขับไล่ดองเฌอโรซ์ออกไปจากพระราชวังของดยุก และคืนตำแหน่งโดยชอบธรรมให้กับเธอ (แอร์มองการ์ด) พระสันตะปาปาปฏิเสธที่จะทำตามที่เธอขอ และการถูกตัดขาดจากศาสนาที่มีอยู่ของวิลเลียมถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1220 แต่เธอสร้างปัญหาให้กับวิลเลียมต่อตลอดหลายปีหลังจกนั้น ซึ่งมีส่วนทำให้เขาตัดสินใจไปสมทบกับกองทัพที่กำลังต่อสู้อยู่กับชาวมัวร์ในสเปน วิลเลียมไปสมทบกับราชอาณาจักรคาสตีลและเลออน ช่วงปี ค.ศ. 1120 ถึง ค.ศ. 1123 กองทหารของอากีแตนต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพระราชินีอูร์ราคาแห่งคาสตีล ด้วยความพยายามที่จะพิชิตชาวมัวร์แห่งกอร์โดบาและจบเรกองกีสตา
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส จนในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 อำนาจของกษัตริย์ฝรั่งเศสจึงเริ่มจะแผ่ขยาย เพราะบรรดาขุนนางต่างใช้กำลังไปมากในสงครามครูเสด ทำให้เริ่มจะอ่อนแอ พระเจ้าหลุยส์ที่6 ทรงปราบปรามบารอนโจร (Robber Barons) ที่คอยปล้มสะดมเรือต่างๆและมีอำนาจในปารีส ทรงทุบทำลายปราสาทของบารอนพวกนี้ และทรงดำเนินนโยบายที่แข็งกร้าวกับพวกขุนนาง ขุนนางคนใดไม่เชื่อฟังจะถูกยึดที่ดินหรือส่งกำลังไปปราบปราม 
ในค.ศ. 1137 พระเจ้าหลุยส์ที่ 7 ทรงอภิเษกสมรสกับเอเลเนอร์แห่งอากีแตน (Eleanor of Aquitaine) บุตรสาวของดยุคแห่งอากีแตนอันกว้างใหญ่ ทำให้ฝรั่งเศสมีสิทธิจะยึดแคว้นใหญ่นี้ได้ ในค.ศ. 1154 เฮนรี พลันตาจาเนต (Henry Plantaganet) ดยุคแห่งอังชู ได้เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ พระเจ้าหลุยส์ทรงเข้าร่วมสงครามครูเสดครั้งที่ 2ทำให้ทรงมีความขัดแย้งกับราชินีเอเลเนอร์ ทำให้มีการหย่าขาดจากกันในค.ศ. 1152 เอเลเนอร์แห่งอากีแตนต่อมาอภิเษกกับเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ ประจวบเหมาะกับที่ดยุคแห่งอากีแตนสิ้นชีวิต ทำให้อังกฤษได้แคว้นอากีแตนอันกว้างใหญ่ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสไปครอง กลายเป็นจักรวรรดิแองเจวิน (Angevin Empire) ผลคืออังกฤษเป็นภัยคุกคามที่ใหญ่หลวงต่อกษัตริย์ฝรั่งเศส
แคว้นนูแวลากีแตน นูแวลากีแตน () เป็นแคว้นที่ใหญ่ที่สุดในประเทศฝรั่งเศส อยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2559 จากการยุบรวมแคว้นอากีแตน, แคว้นปัวตู-ชาร็องต์ และแคว้นลีมูแซ็งเข้าด้วยกัน
แอนเญ็สแห่งอากีแตน พระราชินีแห่งเลออนและกัสติยา บันทึกในยุคเดียวกันกล่าวว่าแอนเญ็สเป็นบุตรสาวของกีโยมที่ 8 ดยุคแห่งอากีแตนกับมาทิลดา ภรรยาคนที่สองที่ไม่ทราบที่มาที่ไป พระองค์ถูกสับสนกับพระขนิษฐาต่างมารดาชื่อเดียวกันที่เป็นพระราชินีในไอบีเรียเช่นกัน คือ แอนเญ็ส พระมเหสีของพระเจ้าเปโดรที่ 1 แห่งอารากอนและนาวาร์
กีโยมที่ 9 ดยุกแห่งอากีแตน ในปี ค.ศ. 1094 วิลเลียมแต่งงานกับฟิลิปปาแห่งตูลูซ บุตรสาวและทายาทของกิเลม (วิลเลียม) ที่ 4 แห่งตูลูซ (ฟิลิปปาเพิ่งเป็นม่ายจากการตายของสามีคนแรก ซานโช รามิเรสแห่งอารากอน) วิลเลียมมีบุตรชายสองคนกับบุตรสาวห้าคนกับฟิลิปปา หนึ่งในนั้นคือทายาทของวิลเลียม วิลเลียมอีกคนที่ต่อมากลายเป็นวิลเลียมที่ 10 แห่งอากีแตน
แคว้นอากีแตน เมืองขนาดใหญ่ในแคว้นอากีแตนได้แก่ บอร์โด, โป, บายอน, มง-เดอ-มาร์ซ็อง, บียาริตส์, แบร์เกอรัก และเปรีเกอ
อาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก ในอากีแตน ดยุครานูล์ฟที่ 2 อาจยอมรับตนเองเป็นกษัตริย์ แต่ก็มีชีวิตอยู่อีกเพียงสองปี แม้อากีแตนจะไม่ได้กลายเป็นราชอาณาจักรที่แยกออกมา แต่ก็อยู่เหนือการควบคุมของกษัตริย์เวสต์ฟรังเกียอย่างมาก
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส เมื่อจักรวรรดิโรมันล่มสลาย สยาคเรียส (Syagrius) ปกครองแคว้น โซอิสสัน (Soissons) แต่ถูกโคลวิส (Clovis) ผู้นำเผ่าซาเลียน แฟรงก์ (Salian Franks ยังไม่ออกเสียงแบบฝรั่งเศส) ข้ามแม่น้ำไรน์มายึดอาณาจักรของซยากริอุสในค.ศ. 486 ในค.ศ. 496 โคลวิสเข้ารีตคริสต์ศาสนาเพื่อให้สามารถปกครองประชาชนที่เป็นคริสเตียนได้ ในค.ศ. 507 โคลวิสชนะอลาริกที่2 กษัตริย์ของวิชิกอธ และยึดแคว้นอากีแตนขับไล่พวกวิชิกอธไปสเปน โคลวิสจึงเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง (Merovingian) มีศูนย์กลางที่ปารีส แต่ประเพญีของพวกแฟรงก์จะต้องแบ่งสมบัติให้บุตรเท่ากัน ดังนั้นอาณาจักรแฟรงก์จึงแตกเป็นสี่แคว้นคือ เนิสเตรีย (ปารีสศูนย์กลาง) ออสตราเซีย (แรงส์ศูนย์กลาง) เบอร์กันดี และอากีแตน
พระเจ้ารามีโรที่ 1 แห่งอารากอน พระมเหสีคนแรกของพระเจ้ารามีโร คือ จิสแบร์กา บุตรสาวของแบร์นาด์แห่งบิกอร์เร อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1036 หลังแต่งงานกับพระองค์ จิสแบร์กาเปลี่ยนชื่อเป็นเอร์เมซินดา ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันห้าคน คือพระมเหสีคนที่สองของพระเจ้ารามีโร คือ แอนเญ็ส (อิเนส) ซึ่งอาจะเป็นบุตรสาวของดยุคแห่งอากีแตน เท่าที่รู้ทั้งคู่ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน
ประวัติศาสตร์อังกฤษ เนื่องจากพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ทรงเป็นเคานท์แห่งอังชูมาก่อน เมื่อทรงครองอังกฤษ จึงเท่ากับผนวกแคว้นอังชูกับอังกฤษ เป็นปฐมกษัตริย์ราชวงศ์พลันตาจาเนต (Plantaganet) หรือ อังชู และเนื่องจากทรงอภิเษกกับเอเลเนอร์แห่งอากีแตน (Eleanor of Aquitaine) ซึ่งครองแคว้นอากีแตน ทำให้แคว้นอากีแตนอันกว้างใหญ่ตกมาเป็นของอังกฤษ เมื่อพระเจ้าเฮนรีทรงขึ้นครองราชย์ ทรงมิได้ปกครองแต่อังกฤษเท่านั้น แต่ดินแดนอันกว้างใหญ่ในฝรั่งเศสอีกด้วย พระเจ้าเฮนรีทรงช่วยเหลือเจ้าชายจากไอร์แลนด์ นำทัพไปทวงบัลลังก์คืน แต่สุดท้ายก็ทรงยึดดินแดนในไอร์แลนด์เป็นของพระองค์เอง ทรงปราบดาภิเษกพระองค์เองเป็น ลอร์ดแห่งไอร์แลนด์ (Lord of Ireland) เป็นครั้งแรกที่อังกฤษได้ดินแดนในไอร์แลนด์
แอนเญ็สแห่งอากีแตน พระราชินีแห่งเลออนและกัสติยา แอนเญ็ส หรือ อิเนส แห่ง อากีแตน หรือ ปัวตู เป็นพระราชินีแห่งเลออนและกัสติยาในคริสตศตวรรษที่ 11 จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยา
แคว้นอากีแตน แคว้นอากีแตนมีเนื้อที่ 41,308 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 7.6 ของพื้นที่ประเทศฝรั่งเศสทั้งหมด มีพรมแดนทางทิศใต้ติดต่อกับประเทศสเปน ทิศตะวันออกติดกับแคว้นมีดี-ปีเรเน ทิศเหนือติดกับแคว้นปัวตู-ชาร็องต์และลีมูแซ็ง ส่วนทางทิศตะวันตกติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก
จักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธา ในปี ค.ศ. 781 พระองค์ถูกแต่งตั้งเป็นกษัตริย์แห่งอากีแตน พระองค์กับพระเชษฐาต่างเติบโตในอาณาจักรที่ตนจะได้ปกครองเพื่อเรียนรู้ธรรมเนียมและจารีตท้องถิ่น แต่ละคนต่างก็เฝ้าระวังพรมแดนที่เป็นชายแดนของอาณาจักรของตนเอง หลุยส์ต้องจับตาดูชายแดนที่ติดกับสเปน พื้นที่กันชนระหว่างอากีแตนกับชาวมัวร์ในอัล-อันดาลุส
เอเลเนอร์แห่งคาสตีล ใน ค.ศ. 1252 พระเชษฐาของเอเลนอร์ พระเจ้าอัลฟองโซที่ 10 แห่งคาสตีล อ้างสิทธิ์ในดัชชีแกสโคนี, ในอากีแตน ที่เป็นของกษัตริย์แห่งอังกฤษนับตั้งแต่การอภิเษกสมรสกับพระเจ้าเฮนรี่ที่ 2 ของพระมารดาของพระปัยกี (แม่ของทวด) ของเอเลนอร์ พระราชินีเอเลนอร์แห่งอากีแตน ในตอนนั้น แกสโคนีคือส่วนสุดท้ายที่ยังเหลือรอดอยู่ของจักรวรรดิอ็องฌูแว็งในฝรั่งเศส
กีโยมที่ 9 ดยุกแห่งอากีแตน http://www.languedoc-france.info/190202_aquitaine.htm
ดันเต อาลีกีเอรี ดูรันเต เดกลี อาลีกีเอรี หรือดันเต อาลีกีเอรี หรือเรียกสั้น ๆ ว่าดันเต () (ราวกลางเดือนพฤษภาคมถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1265 - 14 กันยายน ค.ศ. 1321) ดันเต อาลีกีเอรีเป็นรัฐบุรุษ กวี และนักภาษาศาสตร์คนสำคัญของฟลอเรนซ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 และ 14 ในยุคกลาง งานชิ้นที่สำคัญที่สุดคือ “ดีวีนากอมเมเดีย” (Divina Commedia) ที่เดิมชื่อ “Commedia” แต่ต่อมาเรียก “Divina” โดยโจวันนี บอกกัชโช และในที่สุดก็กลายเป็น “Divina Commedia” ซึ่งถือว่าเป็นกวีนิพนธ์ชิ้นเอกของภาษาอิตาลีและของโลก
นกกีวี นกกีวีจำแนกออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ 5 ชนิด ได้ถูกจัดให้เป็นสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์ นกกีวีเป็นสัตว์หากินตอนกลางคืน ขี้อาย และชอบอยู่อย่างสันโดษ การใช้ชีวิตแบบสัตว์ตอนกลางคืนแบบนี้ แท้จริงแล้วไม่ได้เป็นธรรมชาติดั้งเดิมของนกกีวี นักวิทยาศาสตร์ได้สันนิษฐานว่าเกิดจากการที่เป็นสัตว์ที่ถูกล่าจากสัตว์นักล่าต่าง ๆ เช่น อินทรีฮาสต์ ซึ่งเป็นอินทรีขนาดใหญ่ กางปีกได้กว้างถึง 10 ฟุต กรงเล็บมีขนาดเท่าอุ้งเท้าของเสือ สามารถล่าสัตว์ขนาดใหญ่อย่าง นกโมอาได้ด้วยซ้ำ จึงทำให้บรรพบุรุษของนกกีวีต้องระแวดระวังตัว แม้ปัจจุบันนี้ทั้งอินทรีฮาสต์และนกโมอาได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว จากการล่าของชาวมาวรี แต่สัญชาตญาณการระแวดระวังตัวของนกกีวียังคงสืบทอดมาถึงปัจจุบัน
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยา ในปี ค.ศ. 1069 ได้มีการลงนามในการหมั้นหมายของอัลฟอนโซกับอาแญ็ส บุตรสาวของกีโยมที่ 8 ดยุคแห่งอากีแตน ในตอนนั้นอาแญ็สพระชนมายุเพียง 10 พรรษาจึงต้องรอให้พระองค์มีพระชนมายุ 14 พรรษาจึงจะจัดพิธีแต่งงานได้ การแต่งงานเกิดขึ้นในปลายปี ค.ศ. 1073 หรือไม่ก็ต้นปี ค.ศ. 1074 อาแญ็สสิ้นพระชนม์ในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1078
นะฮฺญุลบะลาเฆาะฮฺ - สาสน์ที่ ๘ “ สาสน์จากอาลีถึงญะรีร อิบนิ อับดุลลอฮฺ อัลบะญะลี เมื่อท่านส่งเขาไปยังมุอาวียะฮฺ ”
- สาสน์ที่ ๙ “ สาสน์จากอาลีถึงมุอาวียะฮฺ ”
- สาสน์ที่ ๑๐ “ สาสน์จากอาลีถึงมุอาวียะฮฺ ” 
- สาสน์ที่ ๑๑ “ สาสน์จากอาลีเมื่อท่านส่งกองทัพไปยังศัตรู ”
- สาสน์ที่ ๑๒ “ สาสน์จากอาลีถึงมะอฺกัลป์ อิบนิ เกส อัรริยาฮี เมื่อท่านส่งกองทัพสามพันคนไปยังชาม ”
- สาสน์ที่ ๑๓ “ สาสน์จากอาลีถึงแม่ทัพสองท่าน ” 
- สาสน์ที่ ๑๔ “ สาสน์จากอาลีถึงกองทัพของท่านก่อนการเผชิญกับกองทัพมุอาวียะฮฺ ”
- สาสน์ที่ ๑๕ “ สาสน์จากอาลีเมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูในสงครามท่านจะกล่าวเช่นนี้ ”
รายชื่อตัวละครในคาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์ ·       เอล (ญี่ปุ่น: エル "Ｅｒｕ") เอรุเป็นคาแรกเตอร์ตัวที่สองของอุตาอุ เป็นคาแรกเตอร์ที่เกิดมาพร้อมความคิดด้านสว่างของเธอ หล่อนชอบอุตาอุมาก ทั้งๆ ที่อุทาอุก็ไม่ได้ชอบสักเท่าไหร่ เอรุเคยหนีออกมา และบังเอิญเกิดอุบัติเหตุกับอามุ ทำให้หล่อนต้องอยู่กับอามุเป็นการชั่วคราว แต่ก็ยังบ่นพร่ำเพ้อว่า "หล่อนยังไงก็รักอุตาอุ แต่ต้องมาอยู่กับศัตรู" หล่อนเคยแปลงเป็นคาแรกเตอร์กับอามุ ชื่อ "อามุเล็ต แองเจิ้ล" แต่การแปลงเป็นคาแรกเตอร์กับคนอื่นทำให้ใช้พลังงานมากเกินกว่าที่จะเป็น ตอนแรกๆเอรุทำให้อามุต้องอายอยู่หลายครั้งตอนเปลื่ยนกับเธอ แต่ในที่สุดที่อุทาอุนั้นยอมรับเธอ เมื่อใช้ร่างจำแรงกับอุทาอุ ชื่อ "Seraphic Charm" โดยมีปีกที่สวยงามอยู่กลางหลัง และท่าที่สำคัญคือการร้องเพลงกล่อมเด็ก ซึ่งทำให้ทุกอย่างสงบนิ่ง และเคยนำไปใช้เปลี่ยนแปลงบัทสึทามะให้กลับเป็นไข่แห่งจิตใจดังเดิม
เปโตรนียาแห่งอารากอน การอภิเษกสมรสของพระเจ้ารามีโรกับแอนเญ็สแห่งอากีแตน ซึ่งเป็นพระปิตุจฉาของเอเลนอร์แห่งอากีแตน ถูกจัดเตรียมขึ้นมาอย่างเร่งรีบ และแอนเญ็สตั้งครรภ์อย่างรวดเร็ว เปโตรนียาซึ่งป็นพระโอรสธิดาเพียงคนเดียวของทั้งคู่เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1136 พระองค์มีพระชนมายุเพียง 1 พรรษาในตอนที่ถูกจับหมั้นหมายกับราโมน เบเรงดกร์ที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนา ซึ่งขณะนั้นมีอายุ 24 ปี ต่อมาในปีเดียวกันนั้นพระบิดาของพระองค์สละราชสมบัติให้พระองค์และส่งต่ออำนาจให้ราโมน เบเรงเกร์ พระองค์กลับไปใช้ชีวิตในทางศาสนา ที่วิหารซันเปโดรในเวสกา ทรงสิ้นพระชนม์ที่วิหารดังกล่าวในปี ค.ศ. 1157 พระมารดาของเปโตรนียาก็เกษียณตัวไปใช้ชีวิตในทางศาสนาที่อารามฟงเตฟวูด์และสิ้นพระชนม์ราวปี ค.ศ. 1159
ฮิลเดอการ์ทแห่งวินทซ์เกา ความสัมพันธ์ทางกายที่ร้อนแรงของสองสามีภรรยาพิสูจน์ได้จากการที่ในช่วง 12 ปีของการแต่งงาน ฮิลเดอการ์ทตั้งครรภ์ 8 ครั้ง (หนึ่งในนั้นเป็นลูกแฝด) ไม่นับที่แท้งหรือสิ้นพระชนม์ตอนคลอด พระองค์ติดตามพระเจ้าชาร์เลอมาญไปสู้รบทางทหารหลายครั้ง ทรงให้กำเนิดพระโอรสธิดาคนที่สองซึ่งเป็นพระธิดาคนแรก คือ อาเดลาอีด ในช่วงการปิดล้อมโจมตีปาวีอา เมืองหลวงของอาณาจักรลอมบาร์ด แต่เด็กน้อยสิ้นพระชนม์ระหว่างเดินทางกลับฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 778 ฮิลเดอการ์ทติดตามพระสวามีไปไกลถึงอากีแตน ที่ซึ่งพระองค์ได้ให้กำเนิดฝาแฝด คือ หลุยส์และลอแตร์ ในปี ค.ศ. 780/781 พระองค์เดินทางไปโรมพร้อมกับพระเจ้าชาร์เลอมาญและพระราชบุตรสี่คน พระโอรสสองคน คือ หลุยส์และการ์ลอม็อง (ได้ชื่อใหม่ว่าเปแป็งหลังพระสันตะปาปาอาเดรียนที่ 1 ทำพิธีศีลล้างบาปให้) ได้รับการแต่งตั้งเป็นอนุกษัตริย์แห่งอากีแตนและอิตาลีตามลำดับ ทำให้สัมพันธไมตรีระหว่างชาวการอแล็งเฌียงกับพระสันตะปาปาแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
ซูว์เฌแห่งแซ็ง-เดอนี เมื่อกลับมาจากวีลเนิฟ-แล-มาเกอลอน ซูว์เฌก็ได้เป็นอธิการอารามแซ็ง-เดอนี ซูว์เฌรับราชการบ้านเมืองของราชอาณาจักรมาจนถึงปี ค.ศ. 1127 สิบปีหลังจากนั้นก็ยุ่งอยู่การจัดระบบและปฏิรูปอารามแซ็ง-เดอนี ในปี ค.ศ. 1137 ซูว์เฌก็ติดตามผู้ที่ต่อมาผู้ที่ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 ไปยังอากีแตนเนื่องในโอกาสการเสกสมรสของพระองค์กับเอลิเนอร์แห่งอากีแตน และระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่สองก็เป็นบุคคลหนึ่งในคณะผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน (ค.ศ. 1147 - ค.ศ. 1149) เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 มีพระราชประสงค์จะหย่ากับพระนางเอลิเนอร์ ซูว์เฌก็ประท้วงอย่างรุนแรงเพราะเดิมเป็นผู้ที่ให้การแนะนำในเรื่องการสมรส แม้ว่าจะเป็นปฏิปักษ์ต่อสงครามครูเสดครั้งที่สอง แต่ในบั้นปลายซูว์เฌก็เทศนาชักชวนให้เริ่มสงครามครูเสดครั้งใหม่
มารีแห่งฝรั่งเศส เคาน์เตสแห่งช็องปาญ มารีเป็นพระธิดาของเอเลนอร์แห่งอากีแตนกับหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส การอภิเษกสมรสของทั้งคู่สั่นคลอนในตอนที่เอเลนอร์ให้กำเนิดพระธิดาคนที่สอง อลิกซ์ ในปี ค.ศ. 1151 และทั้งคู่รู้ตัวว่าพวกตนไม่น่าจะมีพระโอรส กฎหมายแซลิกตีความได้ว่าพระธิดาหรือสามีของพระธิดาไม่มีสิทธิ์สืบทอดราชบัลลังก์ฝรั่งเศส เอเลนอร์กับหลุยส์จึงให้การอภิเษกสมรสถูกประกาศเป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1152 ตอนแรกเอเลนอร์กลับไปอยู่ที่อากีแตนและต่อมาแต่งงานกับทายาทในราชบัลลังก์อังกฤษ เฮนรี ฟิตซ์เอ็มเพรส อลิกซ์กับมารีถูกทิ้งให้อยู่ที่ฝรั่งเศสกับพระบิดาและพระมารดาเลี้ยงในเวลาต่อมา
อาลิกซ์แห่งฝรั่งเศส เคาน์เตสแห่งบลัว พระธิดาของกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสกับดัชเชสแห่งอากีแตน อาลิกซ์ถูกตั้งชื่อตามพระมาตุจฉา เปโตรนิลลาแห่งอากีแตน ที่ถูกเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "อาลิกซ์" การประสูติของพระธิดาคนที่สองของเอเลนอร์กับหลุยส์แทนที่จะเป็นพระโอรสที่ทั้งคู่ต้องการอย่างมากเป็นหนึ่งในตะปูตัวสุดท้ายที่ตอกฝาโลงให้กับการแต่งงาน การแต่งงานของพระบิดามารดาของพระองค์ถูกประกาศเป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1152 ไม่ถึงหนึ่งปีหลังการประสูติของอาลิกซ์ พระองค์กับพระเชษฐภคินี มารี ถูกประกาศให้เป็นพระธิดาตามกฎหมาย และสิทธิ์ในการเลี้ยงดูทั้งคู่ตกเป็นของพระบิดา หลังจากนั้นไม่นานเอเลนอร์ออกจากราชสำนักฝรั่งเศสและแต่งงานกับเฮนรีที่ 2 ดยุคแห่งนอร์มองดี ที่ต่อมากลายเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ
กีโยมที่ 9 ดยุกแห่งอากีแตน ในปี ค.ศ. 1122 เขาเสียตูลูซ ดินแดนของฟิลิปปาที่ตอนนี้เป็นเขตแดนโดยชอบธรรมของบุตรชายคนโตของเขา ให้กับอัลฟองซ์ จอร์แดนแห่งตูลูซ
นะฮฺญุลบะลาเฆาะฮฺ นะฮฺญุลบะลาเฆาะฮฺมีต้นฉบับเป็นภาษาอาหรับและได้ถูกแปลเป็นภาษาเปอร์เซีย อาทิการแปลโดย ซัยยิดญะอฺฟัร ชะฮีดี อาลี นะกี เฟฎุลอิสลาม / ญะวาด ฟาฎิล / มุฮัมหมัดตะกี ญะอฺฟะรี / ซัยยิดมุฮัมหมัด มะฮฺดี ญะอฺฟะรี / ฮูเซนอาลี มุนฏาซิรี / ฮูเซน อันศอรี / มุฮัมหมัด ดัชตี / มุศฏอฟา ซะมานี / อาลี อัศฆัร ฟะกีฮี / นะฮฺญุลบะลาเฆาะฮฺโดยอาลี ตะวักกุลี ฆุนาบาดี คือนะฮฺญุลบะลาเฆาะฮฺฉบับภาษาเปอร์เซียที่มีความสำคัญมากที่สุด
อาลี กีทอ อาลี กีทอ (11 มกราคม ค.ศ. 1905 – 29 เมษายน ค.ศ. 1983) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน
สนธิสัญญาแวร์เดิง เมื่อหลุยส์เดอะไพอัสสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 840 โลแธร์ที่ 1 พระราชโอรสองค์โตก็อ้างสิทธิเหนือราชอาณาจักรของพระอนุชาอีกสองพระองค์และสนับสนุนสิทธิของพระนัดดาเปแปงที่ 2 ในการเป็นกษัตริย์แห่งอากีแตน หลังจากที่ทรงพ่ายแพ้ต่อพระอนุชาลุดวิกเดอะเยอรมันและชาร์ลส์เดอะบอลด์ในยุทธการฟงเตอแน (Battle of Fontenay) ในปี ค.ศ. 841 และทั้งสองพระองค์ทรงสาบานความเป็นพันธมิตรกันในคำสาบานสตราซบูร์ (Oaths of Strasbourg) ในปี ค.ศ. 842 แล้ว โลแธร์ที่ 1 ก็ทรงเต็มพระทัยมากขึ้นที่จะเข้าร่วมในการเจรจาต่อรอง พี่น้องแต่ละคนต่างก็มีอาณาจักรเป็นของตนเองแล้ว โลแธร์ครองอิตาลี, ลุดวิกเดอะเยอรมันครองบาวาเรีย และ ชาร์ลส์เดอะบอลด์ครองอากีแตน ผลของการเจรจาทำให้:
เจได การเป็นเจไดคือชีวิตที่มีการเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้ง ในฐานะนิกายเจไดซึ่งต้องมีตวามรับผิดชอบสูง ขณะที่เจไดส่วนมากเป็นเจไดรักษาการ บางที่อาจทำหน้าที่พิเศษในบริเวณไม่มากก็น้อย แต่ในการเห็นพ้องต้องกันกับความสนใจของพวกเขาและการเลื่อน หรือเพราะพวกเขาถูกมอบหมายให้ทำหน้าที่รับผิดชอบสำหรับพื้ที่ซึ่งต้องการหน่วยพิเศษทำ ด้วยการเป็นหน่วยพิเศษนี้มักกลายเป็นเจไดที่ไม่เหมือนคน ยิ่งกว่านั้น ในช่วงเวลาประวัติศาสตร์ของกาแล็กซี่ เจไดบางคนจะทำหน้าที่ทางการทหารและสู้รบเคียงข้างกับกองกำลังของสาธารณรัฐ
เจได ในการปฏิบัติตามหลักของเจได การปฏิบัติตัวของเจไดจะต้องไม่สั่นคลอนเพื่อยืนหยัดในระเบียบวินัยของตนเอง มีความรับผิดชอบและช่วยเหลือสาธารณะ เจไดต้องควบคุมความรู้สึกและความเห็นแก่ตัว พวกเขามีชีวิตที่มีเกียรติ มีหลักเกณฑ์ ในนิกายเจไดความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์และศิษย์ เจไดมักช่วยสนับสนุนและปกป้องความอ่อนแอ กฎของการผูกมัด เช่น ความรู้สึก ความคิดเห็น ดั่งความเข้าใจในด้านมืดและสว่างในทุกสิ่ง เรียนรู้ที่จะเห็นอย่างระมัดระวัง เปิดตาของพวกเขาเพื่อรู้ว่าอะไรเป็นสิ่งที่ไม่ชัดแจ้งและปฏิบัติหน้าที่อย่างระมัดระวัง แม้กระทั่งสนใจในสิ่งเล็กๆ น้อยๆ สำคัญที่สุด เจไดทำหน้าที่เพื่อสาธารณรัฐและเป็นหนึ่งเดียวกับพลัง เหล่าเจไดก่อนที่รูซานน์จะเปลี่ยนแปลงรูปแบบมีหนทางหลายหนทางในการปฏิบัติของพวกเขา นิกายมีการจัดรวมที่หละหลวมและอัศวินเอกชนและปรมาจารย์ยอมให้อิสระส่วนตัวมากกว่า ภายหลัง นิกายมีศูนย์กลางสำคัญคือสภาสูง
เจได เจได เป็นสมาชิกของ นิกายเจได ซึ่งเป็นกลุ่มองค์กรหนึ่งในภาพยนตร์เรื่องสตาร์ วอร์ส นิกายเจไดเป็นนิกายที่ศึกษาและทำหน้าที่และใช้พลังลึกลับของสิ่งที่เรียกว่าพลังในด้านสว่าง เจไดได้ต่อสู้เพื่อสันติภาพและความยุติธรรมเพื่อความสงบเรียบร้อยในสาธารณรัฐกาแลคติค รวมทั้งต่อต้านกับ ซิธ ศัตรูที่ร้ายกาจ ผู้ที่เรียนรู้และใช้พลังด้านมืด แม้ว่านิกายนี้เกือบจะถูกทำลายถึงสองครั้ง ครั้งแรกโดยจักรวรรดิซิธของดาร์ธ รีแวน และ ครั้งต่อมาเมื่อผ่านไปอีก 4,000 ปี โดยการชำระบาปครั้งใหญ่ของดาร์ธ ซิเดียส นิกายยังคงอยู่จนกระทั่งรุ่งเรืองขึ้นด้วยความพยายามของ ลุค สกายวอล์คเกอร์ ผู้ก่อตั้งนิกายเจไดใหม่เพื่อปกป้องสาธารณรัฐใหม่ หลังจากนั้นก็ได้เป็นตัวแทนของ สหพันธรัฐพันธมิตรอิสระกาแลกติก (Galactic Federation of Free Alliances)
เจได ในช่วงสงคราม โดยเฉพาะเมื่อกองกำลังซิธปรากฏตัวขึ้น เจไดอาจต้องปฏิบัติหน้าที่ในทางทหารและบัญชาการกองทัพแห่งสาธารณรัฐ อย่างที่เห็นในสงความแมนดาลอเรี่ยน สงครามกลางเมืองเจไดสงครามซิธใหม่ และสงครามโคลน ดังนั้น เจไดจึงกลายเป็นทหารไม่ใช่แค่ผู้รักษาความสงบในตำแหน่งอื่นๆ ที่เพิ่มมาจากตำแหน่งธรรมดา มีจำนวนของยศและตำแหน่งอยู่บนพื้นฐานของหน่วยพิเศษในพื้นที่ของสงครามและการต่อสู้
เจไดบางคนอาจเชี่ยวชาญในเรื่องเก่าๆ เช่นในประวัติศาสตร์ของกาแล็กซี่ พลัง และนิกายเจไดสร้างความรู้ที่หาค่ามิได้
เจไดผู้ระวังภัยจะคอยตรวจตราเจาะจงในเฉพาะระบบและเขต เนื่องจากทำหน้าที่คล้ายกับนายทหารที่ติดต่อระหว่างทั้งสองกองทัพ ระหว่างระบบหรือเขตกับสภาเจได เจไดผู้ระวังภัยมักจะมีทักษะในด้านการทูตและความรู้ด้านวัฒนธรรมศาสนาของระบบหรือเขตนั้นๆ ที่พวกเขาจับตามองอยู่สูง เจไดผู้ระวังภัยมักจะมาจากระบบหรือเขตที่พวกเขาทำหน้าที่ดูแลอยู่นั่นเอง
เจได นิกายเจไดยังมีส่วนในการตอบโต้กับอาชญากรรมอีกด้วย พวกเขาอาจเป็นเจ้าหน้าที่ทั่วไปของกาแลคซี,แต่ยังมีกลุ่มของเจไดที่ทำหน้าที่สืบสวนในอาชญากรรมนั้นๆ การสืบสวน การแก้ปัญหา และการป้องกันซิธ เป็นชื่อเรียกของเหล่าอัศวินเจไดที่หลงไปในด้านมืดของพลังซึ่งชวนหลงใหลมากกว่า และเข้าถึงได้ง่ายกว่าพลังด้านสว่าง มักจะเป็นศัตรูกับเจไดที่ภักดีต่อพลังด้านสว่างทำให้ก่อสงครามมากมาย
ด้านมืดของพลัง เมื่อ 24,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน ได้มีเจไดกลุ่มหนึ่งแยกออกจากนิกายเจได เรียกตนเองว่ากลุ่มเลททอว์ นำโดยเซนดอร์ อัศวินเจไดและเจไดมืดคนแรก กลุ่มเลททอว์มีชื่อเสียงเรื่องการพัฒนารูปแบบไนแมน/จาร์ไค เน้นไปที่อารมณ์มากกว่าการใช้สมาธิในการต่อสู้เพื่อเป็นแหล่งพลัง นิกายเจไดเห็นว่ามันเป็นสิ่งที่อันตรายที่เจไดไม่ควรทำในขณะทำภารกิจของพวกเขา ความขัดแย้งนี้นำไปสู่การแตกแยกครั้งใหญ่ ซึ่งแบ่งเจไดออกจากเจไดมืด ในช่วง 7,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน ก็เกิดขึ้นอีกครั้ง ในช่วงร้อยปีแห่งความมืดมน ผู้สืบต่อจากเจไดมืดผู้ซึ่งถูกขับไล่จากนิกายเจไดได้กลายมาเป็นซิธ
นิกายเจไดใหม่ นิกายเจไดใหม่คือองค์กรเจไดที่ได้รับการฟื้นฟูขึ้นอีกครั้งหลังเหตุการณ์การกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่ หลังการล่มสลายของจักรวรรดิกาแลกติก อัศวินเจไดที่เหลืออยู่เพียงจำนวนน้อยนิดค่อยๆ รวมตัวกันฟื้นฟูนิกายเจไดขึ้นมาอีกครั้ง ภายใต้การนำของลุค สกายวอล์คเกอร์ บุตรชายของอดีตอัศวินเจไดอนาคิน สกายวอล์คเกอร์
ด้านมืดของพลัง ตามมุมมองของโพเทนเชี่ยม ซึ่งมองว่ามันไม่มีทั้งด้านมืดหรือด้านสว่างของพลังอยู่เลย แทนที่จะเป็นเช่นนั้น พลังกลับมีเพียงด้านเดียว และมืดหรือสว่างนั้นมันก็มาจากผู้ที่ใช้มันมากกว่า ด้วยมุมมองนี้ พลังอำนาจหรือการกระทำใดก็ตามที่ดูเหมือนเป็นด้านมืดนั้นสามารถสรุปได้หรือมีเหตุผล ผู้ตามโพเทนเชี่ยมได้ตัดสินความหมายของมันเอง ด้วยความกลัวที่ว่าความคิดนี้จะนำเจไดไปสู่ด้านมืด โยดาเหล่าโพเทนเชี่ยมออกจากนิกายเจได จนกระทั่งจาเซน โซโลได้พบเข้าสู่ด้านมืดเนื่องจากเชื่อในโพเทนเชี่ยม 40 ปีหลังยุทธการยาวิน คล้ายคลึงกัน เจไดบางคนไม่เชื่อในด้านมืด ซึ่งจะนำพวกเขาไปสู่การเป็นเจไดมืดหรือซิธเอง ลุค สกายวอล์คเกอร์ ปรมาจารย์เจไดแห่งนิกายเจไดใหม่ ได้เปลี่ยนศาสตร์นี้หลังจากที่หลานของเขาจาเซน โซโลได้บอกเขาถึงการสอนของเวอร์เกอร์ในช่วงสงครามยูซาน วอง อย่างไรก็ตาม หลังจากใส่ใจในการกระทำของทั้งเขาและเจไดคนอื่นๆ สกายวอล์คเกอร์ได้ทิ้งมุมมองนี้อย่างเป็นทางการในช่วงสงครามสวาร์ม
อาจารย์เจได โดยปกติแล้ว ตำแหน่งอาจารย์เจไดจะถูกมอบให้กับอัศวินเจไดที่สามารถฝึกฝนพาดาวันจนเป็นอัศวินได้เป็นผลสำเร็จ เมื่อใดที่ผู้สอนรู้สึกว่าพาดาวันของตนพร้อมแล้วนั้นสภาเจไดก็จะเลื่อนขั้นให้กับทั้งคู่ตราบใดที่ศิษย์คนนั้นสามารถผ่านการทดสอบได้ หลังจากนั้นอาจารย์เจไดสามารถนำผู้ฝึกคนใหม่เข้ามาฝึกฝนได้อีก อัศวินที่ไม่ได้รับฝึกสอนพาดาวันอาจเข้ารับการทดสอบอีกครั้งเพื่อขอรับตำแหน่งอาจารย์เจไดได้ แต่การทดสอบมักจะยากขึ้นกว่าเดิมและมักมีข้อทดสอบมากข้อขึ้น ตำแหน่งอาจารย์เจไดอาจถูกมอบให้กับอัศวินเจไดที่ปฏิบัติหน้าที่ได้ดีเยี่ยมเป็นพิเศษ อย่างไรก็ดีกรณีนี้ไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก และที่ยิ่งไม่บ่อยไปกว่านั้นอีกอย่างในกรณีที่อัศวินเจไดอาจจะถือเอาเองว่าตนเองเป็นอาจารย์เจได เช่นกรณีของโจรุส คับบาออธ อย่างไรก็ดีในกรณีของโจรุสนั้นการถือเอาเองของเขาไม่เป็นข้อกังขาแม้แต่กับสภาเอง (ตัวโคลนของโจรุสก็ถือเอาเองว่าตนเป็นอาจารย์เจไดเช่นกัน) เชื่อกันว่าเจไดพลัดถิ่นอาจจะถือเอาเองว่าตนเป็นอาจารย์เจไดได้ในลักษณะเดียวกัน ตัวลุค สกายวอล์คเกอร์เอง หลังจากต้องฝ่าฟันอุปสรรคจำนวนมากเพื่อก่อตั้งนิกายใหม่ก็ถือเอาตำแหน่งอาจารย์เจไดขึ้นเองหลังจากเขามีพลังมากขึ้นจากการเข้าเป็นผู้ฝึกกับพัลพาทีนคืนชีพ
เจได มาถึงยุคเปลี่ยนแปลงของรูซานน์ เจไดบางคนได้ทำการแต่งงานและมีครอบครัวเป็นของตนเอง แม้แต่ทั้งครอบครัวก็เกิดมาจากเจได เช่น ครอบครัวของเอ็นเดอร์ ซันไรเดอร์ เด็กจากครอบครัวเจไดมักมีพรสวรรค์ในพลัง แม้ว่าต่อมาในนิกาย ครอบครัวก็ยังมีอยู่แม้ว่าการสืบเชื้อสายนั้นผ่านจากสมาชิกของครอบครัวแต่ละคนซึ่งไม่ได้เป็นเจได ครอบครัวเจไดแห่งสาธารณรัฐล่าสุดยังรวมถึงครอบครัวคูนและครอบครัวเดธท์
เจได นิกายเจไดเกิดจากการรวมตัวของกลุ่มผู้เรียนรู้ปรัชญาบนดาวไทธอน (Tython) เจไดได้รับการเคารพว่าเป็นผู้รักษาความสงบและความยุติธรรมของกาแลคซี่ ด้วยอาวุธวิเศษจากพลังและพลังและด้านสว่างของพวกเขา ที่เรียกว่า กระบี่แสง (Lightsabers) พลังของเจไดจึงเป็นที่น่าเกรงขามของประชาชนในกาแลคซี่ ความสุขุมเยือกเย็น และ ความประพฤติของเจได ทำให้พวกเขาเป็นสุดยอดผู้นำมาซึ่งความสงบสุขในช่วงเวลาที่มีความขัดแย้งหรือสงคราม สำหรับพลังของเจไดและความหลากหลายที่เจไดมีน้อย บ่อยครั้งจึงถูกห้อมล้อมด้วยศัตรูในช่วงเวลาแห่งปัญหาและความสับสน พลังชั่วร้ายที่แฝงอยู่ได้ท้ายทายนิกายเจไดและสถาบันที่เจไดปกป้อง หนึ่งในนั้นคือ ซิธ นักรบมืดที่อยู่ฝ่ายตรงข้ามของเจได ซิธสาปแช่งศัตรู สงครามระหว่างเจไดและซิธได้นำกาแลคซี่เข้าสู่สงครามครั้งแล้วครั้งเล่า ในช่วงวิกฤต อำนาจของซิธสามารถสกัดกั้นการรู้เห็นของนิกายเจไดให้มืดบอดได้
เจได เส้นทางของเจไดนั้นเป็นชีวิตที่ยืนยาว เจไดมักใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่ในนิกาย เรียนรู้เกี่ยวกับนิกายและพลังมากขึ้น และเดินตามเจตนารมณ์ของสภาเจได จนกระทั่งเกิดสงครามโคลน ซึ่งมีเจไดเพียง 20 คนเท่านั้น (ทั้งอัศวินหรือสูงกว่า) กล่าวว่าจะออกจากนิกาย อย่างผู้ที่มีชื่อเสียงที่สุดเคาท์นดูกูและปรมาจารย์ฟาเนียส พวกเขาเหล่านี้ถูกเรียกว่าผู้สูญหายทั้ง 20 หรือเรียกง่ายๆ ว่า"ผู้หลงทาง"
นิกายเจไดใหม่ การมีส่วนร่วมครั้งสำคัญที่สุดของเหล่าเจไดเกิดขึ้นในระหว่างสงครามยูซาน วอง การปกป้องกาแลกซีจากการคุกคามครั้งนี้ทำให้นิกายเจไดใหม่ถูกใส่ความจากประชาชนกาแลกซีและถูกทรยศหักหลังในหลายครั้งหลายครา ทั้งๆ ที่การเข้าร่วมสงครามครั้งนี้ทำให้นิกายต้องสูญเสียอัศวินไปเกือบครึ่งหนึ่ง หลังจากความขัดแย้งครั้งนี้แล้ว นิกายก็เพิ่มความดุดันและรวมศูนย์อำนาจเข้ามากขึ้น จนเริ่มเติบโตและรับใช้กาแลกซีได้ในอีกหลายสิบปีต่อมา จนกระทั่งเข้าสู่สงครามจักรวรรดิ-ซิธซึ่งทำให้นิกายเจไดใหม่ต้องกระจัดกระจายออกไปอีกครั้งและทำให้สมาชิกนิกายหลายคนต้องหลบซ่อนตัว กลายเป็นผู้ลี้ภัยอีกครั้ง
เจได ด้วยการวางแผนที่ซับซ้อนและความสามารถในการปรับตัวที่น่าพิศวงของปรมาจารย์ซิธผู้หนึ่ง (วุฒิสมาชิกพัลพาทีนแห่งนาบู) ได้ปรากฏตัวในห้องทำงานของสมุหนายกแห่งสาธารณรัฐ แผนของแห่งสงครามได้ถูกกำหนด และทำลายเจไดอย่างรุนแรงและรวดเร็วภายในครั้งเดียวได้ทำลายนิกายเจได และอ้างสิทธิ์การเป็นเจ้าของกาแล็กซี่ให้อยู่ภายใต้การปกครองของจักรพรรดิ แม้ว่าการกวาดล้างเจไดจะยังไม่จบสิ้น ภายในยุคสมัยนั้น เจไดก็กลับมาปกป้องและทะนุบำรุงกาแล็กซี่อีกครั้งด้วยสติปัญญา และการนำทางของเจได ซึ่งก็คือที่มาของคติธรรมสำหรับสาธารณรัฐใหม่
ไควกอน จินน์ ไควกอนปฏิบัติหน้าที่ให้กับสาธารณรัฐ ให้กับนิกายเจได และให้กับพลังตราบจนสิ้นชีวิต มีส่วนร่วมปฏิบัติการต่อสู้กับโจรก่อการร้ายเนบูลา ฟรอนท์ และมีชื่อเสียงจากเหตุการณ์การรุกรานนาบู ไควกอน จินน์ เป็นผู้ค้นพบผู้ถูกเลือก (อนาคิน สกายวอล์คเกอร์) บนทาทูอีนระหว่างวิกฤตการณ์นี้และมีส่วนร่วมอย่างมากในการทำให้อนาคินได้รับการฝึกในฐานะเจได แม้กระทั่งหลังจากที่เขาเสียชีวิตจากการต่อสู้กับดาร์ธ มอลแล้ว ไควกอนก็ยังมีบทบาทสำคัญมากต่ออนาคตของเจได
เจได เช่นเดียวกับที่เจไดต้องยึดมันในกฎของเจไดและพลัง สมาชิกแต่ละคนจะต้องบรรลุระดับพื้นฐานทั้งสี่ของเจได
อัศวินเจไดหรืออาจารย์เจไดจะมีศิษย์เพียงครั้งละหนึ่งคนเท่านั้น และพาดาวันจะต้องเป็นอัศวินเจไดก่อนที่จะเลือกพาดาวันคนใหม่มาเป็นศิษย์ หลายพันปีก่อนช่วงการเปลี่ยนแปลงของรูซานน์ อาจารย์สามารถมีศิษย์มากกว่าหนึ่งคนได้ เช่น อาจารย์อาคา เจทธ์ที่มีศิษย์ถึง 3 คน คือ พี่น้องอุลลิคและเคย์ เคว-โดรม่าและทวิเลค ทอทท์ โดนีตา เมื่อนิกายเจไดใหม่เริ่มต้นครั้งแรก ลุค สกายวอล์คเกอร์ มอบหมายนักเรียนหลายคนให้กับอาจารย์ที่น้อยนิดในนิกาย เช่น ไคล์ คาทาร์นมี เจเดน คอรร์ และรอช เพนิน ทั้งสองถูกมอบให้กับเขา
ด้านมืดของพลัง สมาชิกที่มีอิสระมากกว่าในนิกายตัดสินที่จะออกห่างจากนิกายเมื่อกำจัดความรู้สึกส่วนตัวได้แล้ว เมื่อลุค สกายวอล์คเกอร์สร้างนิกายเจไดใหม่, เข้าเลิกใช้กฎที่มีข้อจำกัดหลายกฎ, รวมทั้งกฎห้ามการแต่งงานและการจำกัดอายุ สำคัญที่สุดคือเขาได้อนุญาตให้เจไดหน้าใหม่, โดยเฉพาะพาดาวันให้ยังคงรู้จักและไปมาหาสู่ครอบครัวของเขาได้ การตัดสินใจของสกายวอล์คเกอร์แสดงให้เห็นถึงการกลับมาของเจไดแบบเก่าก่อนที่จะถึงการรวมตัวของรูซาน, เมื่อเจไดสามารถแสดงความเป็นตัวตนออกมาได้เมื่อต้องต้องสู้กับด้านมืด
สตาร์ วอร์ส: เลกาซี ต่อมาได้หลังจากถูกจับตัวไปทรมานโดยเหล่ายูซาน วอง เขาได้เข้าสู่ด้านมืดและสถาปนาตัวเองเป็นจ้าวแห่งลอร์ดมืดแห่งซิธในนาม ดาร์ธ เครยท์ ในฐานะเครยท์ เขาได้กลายเป็นผู้ก่อตั้งและผู้นำของนิกายซิธเอก ในฐานะเครยท์ เขาได้สร้างนิกายซิธขึ้นใหม่ เก็บงำไว้เป็นความลับจากเหล่าเจไดโดยซ่อนตัวไว้บนคอร์ริบาน เพื่อที่จะมีชีวิตรอด เครยท์ได้ใช้เวลาหลายปีอยู่ในสถิตสภาวะ ต่อมาจึงเข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับมอฟฟ์ไนน่า คาลิกซต์ และจุดชนวนสงครามจักรวรรดิ-ซิธ ซึ่งทำไปสู่การล่มสลายของสหพันธรัฐพันธมิตรอิสระกาแลกติก ในช่วงสุดท้ายของสงคราม เครยท์ได้สังหารจักรพรรดิโรอัน เฟล และฆ่าล้างเหล่าเจไดในนิกายเจไดจนเกือบหมดสิ้น
เจได ด้านมืดของพลังนั้นเป็นที่น่ายั่วยุของเจไดหลายต่อหลายคน หลายอย่างของด้านมืดดูเร็วกว่าและง่ายกว่า แสวงหาในด้านมืด อย่างไรก็ตาม มันเป็นการพยายามที่จะทำลายตนเอง และเจไดหลายคนผู้ที่ใช้พลังมืดพบว่ามันยิ่งหันกลับไปมากขึ้นและมากขึ้น แม้ว่าเจไดบางคนอาจกลับเข้าสู่แสงสว่างได้อีกครั้ง แต่หลายคนก็จมลึกจนกลายเป็นเจไดมืด บางคนก็เป็นสามชิกของนิกายซิธ ยิ่งไปกว่านั้น การโหยหาด้านมืดก็ลดความสามารถของเจไดลงไปด้วย บดบังการมองทะลุในสิ่งสำคัญ ด้วยเหตุนี้ การฝึกฝนพลังด้านมืด จึงถูกประกาศให้เป็นสิ่งต้องห้ามโดยสภาเจได พวกที่จมสู่ด้านมืด อย่างไรก็ตาม เจไดก็พยายามที่จะช่วยในเจได การฆ่าคือหนทางสุดท้าย ความดีเลวนี้ครั้งหนึ่งเป็นความแข็งแกร่งและอ่อนแอของนิกาย มันทำให้พวกเขาดูเหมือนน่าไว้ใจเกินไป อย่างไรก็ตาม แม้แต่ซิธที่แข็งแกร่ง เช่น รีแวนและดาร์ธ เวเดอร์ก็ถูกช่วยและหันกลับสู่ด้านสว่างโดยเจได
สาธารณรัฐกาแลกติก เพื่อปกป้องพลเมืองของสาธารณรัฐและเกื้อหนุนความเหมาะสมของประชาธิปไตยและความสงบภายใน สมาชิกของนิกายเจไดจึงได้สาบานตนเป็นผู้พิทักษ์ความสงบและความยุติธรรมในสาธารณรัฐ ด้วยการตอบรับอำนาจของวุฒิสภา (ถึงจะไม่ใช่ทุกกรณี) เจไดจะรับบทบาทเป็นตัวแทนครึ่งหนึ่งของวุฒิสภากาแลกติก ดังนั้นพวกเขาจึงเป็นที่ไว้ใจของรัฐบาลด้วยความรับผิดชอบสูง คุมกฎหมายของสาธารณรัฐเพื่อทำตัวเป็นตัวแทนของสาธารณรัฐและสื่อกลางในการทะเลาะเบาะแว้ง พวกเขาคือ"ผู้รักษาความสงบ" ทั้งรักษาสมดุลของกฎระเบียบและควบคุมกาแลกซี่ไปในเวลาเดียวกัน ถึงแม้ว่านิกายเจไดจะภักดีต่อวุฒิสภากาแลกติก เจไดมากมายถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ทั้งหมด เกลียดความคิดในการเป็นเครื่องมือของรัฐบาลที่โกงกิน เนื่องมาจากความไม่ไว้ใจในตัวในวุฒิสภาที่โงกินของเจได เจไม่ได้ตอบรับวุฒิสมภาโดยตรงและบางครั้งก็ทำตัวต่อต้านเพื่อสิ่งที่ดีกว่าแก่สาธารณรัฐ อย่างที่ได้เป็นมาก่อน เจไดได้ช่วยเหลือสาธารณรัฐในหลายสงครามซึ่งอาจชี้เป็นชี้ตายพลเมืองและรัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐ หากปราศจากนิกายเจได สาธารณรัฐกาแลกติกอาจล่มสลายก่อนที่มันจะถูกครอบงำและกลายมาเป็นหน่วยงานที่ไม่มีประสิทธิภาพเสียอีก
นิกายเจไดใหม่ การฟื้นฟูเกิดขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป ในระยะแรกนั้นนิกายเจไดใหม่มีสถานะเป็นกลุ่มของผู้มีสัมผัสแห่งพลังจำนวนหนึ่งที่มีพื้นฐานการฝึกฝนต่างๆ กัน ความพยายามในการฝึกสอนอัศวินใหม่ๆ นั้นถูกทำลายลงโดยจักรพรรดิที่คืนชีพขึ้นมาใหม่ อย่างไรก็ดีลุค สกายวอล์คเกอร์ ก็สามารถก่อตั้งสถาบันฝึกสอนเจไดได้เป็นครั้งแรกในรอบหลายสิบปีในชื่อ เจไดพราเซียม บนดวงจันทร์ยาวิน 4 เริ่มแรกด้วยผู้เรียนจำนวน 12 คน นิกายเริ่มเติบโตทั้งในด้านคุณภาพและปริมาณจนกลายเป็นหนึ่งในหน่วยงานสำคัญของสาธารณรัฐใหม่ที่เป็นผู้ให้การสนับสนุน ทำให้นิกายเจไดใหม่กลายเป็นเป้าโจมตีโดยศัตรูของสาธารณรัฐ อย่างเช่นพลเรือตรีดาลา (Admiral Daala), จักรวรรดิคืนชีพ (The Empire Reborn) และอาณาจักรที่สอง (The Second Imperium) สมาชิกของนิกายได้เข้าไปมีส่วนร่วมในความขัดแย้งครั้งสำคัญๆ ของกาแลกซี รวมไปถึงสงครามนาไก-ทอฟ (Nagai-Tof War), ปฏิบัติการเงื้อมมือเงา (Operation Shadow Hand), วิกฤติการณ์กองยานทมิฬ (Black Fleet Crisis) และการจลาจลคอเรลเลียนครั้งที่หนึ่ง (First Corellian Insurrection)
กระบี่แสง ตั้งแต่การก่อตัวของไทธอน เจไดหลังจากสงครามพลังในช่วง 25,000 ปีก่อนยุทธการยาวินได้มีการสร้างอาวุธทางพิธีกรรมขึ้นมาในนิกาย ต่อมาด้วยการผสมผสานของเทคโนโลยีจากต่างดาวและพิธีกรรมเจไดได้เรียนรู้ที่จะทำการ "แช่แข็ง" ลำแสงเลเซอร์ มันเป็นเทคโนโลยีที่ต่อมาจะนำเจไดสู่การออกแบบกระบี่แสง
การกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่ การกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่เป็นเหตุการณ์ในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" ซึ่งถูกกล่าวถึงครั้งแรกใน"" และปรากฏให้เห็นในภาพยนตร์"" เกิดขึ้นตามเวลาในท้องเรื่องคือปีที่ 19 ก่อนยุทธการยาวิน โดยการวางแผนของซิธลอร์ด ดาร์ธ ซิเดียส เพื่อกวาดล้างนิกายเจไดและนำไปสู่การก่อตั้งจักรวรรดิกาแลกติก ส่งผลให้เหล่าเจไดถูกกวาดล้างจนเกือบหมดสิ้น เหมือนอย่างที่เคยเกิดขึ้นเมื่อครั้งสงครามภายในนิกายเจไดในปีที่ 3,956 ก่อนยุทธการยาวิน
ลุค สกายวอล์คเกอร์ ด้วยการที่ได้รับการฝึกสอนในวิถีแห่งพลังจากสองอาจารย์เจไดคือโอบีวัน เคโนบี และ โยดา ลุคได้ยุติบทบาททางทหารและก่อตั้งเจไดพราเซียม (สถาบันฝึกสอนเจได) ขึ้น เพื่อสร้างนิกายเจไดใหม่ให้เป็นผู้พิทักษ์ความสงบสุขของสาธารณรัฐใหม่ ทำให้ลุคกลายเป็น "เจไดใหม่คนแรก" ตามที่โอบีวันได้กล่าวไว้ เขาได้แต่งงานกับเจไดชื่อมารา เจด และมีลูกชื่อเบน สกายวอล์คเกอร์ ในปีที่ 36 หลังยุทธการยาวิน ลุคได้รับขนานนามว่าเป็นปรมาจารย์แห่งนิกายเจได ลุค สกายวอล์คเกอร์ ได้ชื่อว่าเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในสงครามกลางเมืองกาแลกติกและความขัดแย้งที่ตามมาจำนวนมาก รวมไปถึงสงครามยูซาน วอง และวิกฤติการณ์ดาร์คเนสท์
อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ในช่วงสงครามโคลน เขาได้รับแผลเป็นใกล้ตาขวาของเขา ผลมาจากกระบี่แสงของเจไดมืดอซาจ เวนเทรสส์ อนาคินยังแสดงให้เห็นอีกแผลเป็นของเขาในช่วงต้นของสงครามโคลน อนาคินสวมชุดเจไดตามแบบประเพณี แต่มันก็สีที่เข้มกว่าของเจไดคนอื่นๆ—สีน้ำตาลเข็มและสีดำ ชุดของเขาทำมาจากผ้าสังเคราะห์ และกระบี่แสงของเขาก็ไม่เหมือนกับของเจไดคนอื่นๆ ในนิกาย
ในฐานะลอร์ดมืดแห่งซิธ ตาของอนาคินกลายเป็นสีเหลืองเพลิงเมื่อเขาโกรธ แต่จะกลับมาเป็นปกติเมื่อเขาสำนึกผิดหรือเสียใจ และผิวหนังของเขาก็ซีดอย่างเห็นได้ชัด ในตอนแรก เวเดอร์ยังคงสวมชุดเจไดเพื่อที่จะซ่อนความเป็นตัวตนจากเหยื่อของเขา
นิกายเจไดใหม่ นิกายเจไดใหม่ () เป็นองค์กรในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส"
อาโซกา ทาโน ต่อมาเธอถูกใส่ร้ายป้ายสีว่าเป็นฆาตรกรสังหารผู้ก่อการร้ายที่ระเบิดวิหารเจไดจนถูกจับและถูกลงโทษด้วยปลดออกจากการเป็นพาดาวัน แต่อนาคิน สกายวอลเกอร์สามารถจับตัวคนร้ายที่ใส่ร้ายป้ายสีอาโซกาได้สำเร็จ คือ แบร์รี่ ออฟฟรี(Barriss Offee) อัศวินเจไดที่ได้เป็นสายลับของฝ่ายแบ่งแยกและเป็นเพื่อนของอาโซกาทำให้เธอพ้นผิดไป แม้เธอจะได้รับการยืนยันบริสุทธิ์แต่เธอสูญเสียความศรัทธาต่อนิกายเจไดจึงตัดสินใจออกจากนิกายเจไดเพื่อไปตามเส้นทางของตนเองในอนาคต
เมซ วินดู เมซ วินดูปฏิบัติหน้าที่ให้กับนิกายเจไดมาตลอดทั้งชีวิต ทั้งยังเป็นผู้ฝึกฝนเจไดจำนวนมาก รวมถึงเอชู เชนจอน และเดป้า บิลลาบา อาจารย์วินดูคนนี้นี่เองที่เป็นผู้นำอัศวินเจได 212 คน เข้าร่วมยุทธการจีโอโนซิสและกำราบนักล่าเงินรางวัลแจงโก เฟตต์ ผู้ร้ายกาจลงได้เป็นผลสำเร็จ เขารับใช้สาธารณรัฐตลอดทั้งสงครามโคลน ในสงครามโคลนพวกเจไดได้ถูกไปปฏิบัติภารกิจ ณ สถานที่ต่างและสภาเจไดเหลือเจไดเพียง 2 คนซึ่งได้แก่โยดาและเมซ วินดู ขณะนั้นนายพลกรีวัสได้นำกองทัพบุกนครหลวงคอรัสซังและพวกทหารดรอยได้โจมตีวิหารเจไดโยดาและเมซ วินดูได้ต่อสู้กับทหารดรอยนับแสนจนล่าถอยไปและมักจะเข้าร่วมการสู้รบในแนวหน้าอย่างดุเดือด อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ได้บอกว่าพัลพาทีนคือ ดาร์ธ ซีเดียส เมซ วินดู จึงนำกำลังเข้าจับกุมและได้ประลองกระบี่ไลเซเบอร์ ขณะที่ดาร์ธ ซีเดียสเสียท่า ได้ใช้พลังสายฟ้าฟาดเข้าใส่เมซ วินดู แต่ก็สามารถปัดป้องพลังงานดังกล่าวและได้สะท้อนกลับไปยังดาร์ธ ซีเดียส ส่งผลให้มีร่างกายที่บิดเบี้ยว แต่แล้วเมซ วินดูก็ถูกอนาคิน สกายวอร์คเกอร์หักหลัง โดยการตัดแขนและถูกพลังสายฟ้าจนตาย การเสียชีวิตของเมซ วินดู ถือเป็นจุดเริ่มต้นของการกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่
เจได วิหารเจได (: Jedi Temple) เป็นศูนย์บัญชาการหลักของนิกายเจไดตั้งแต่ช่วงสงครามซิธครั้งใหญ่จนถึงการกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่ และในช่วงเวลาเดียวกันนั้น มันก็เป็นสถานที่ฝึก บริหาร และที่พัก มันเสียหายอย่างมากในช่วงเวลาก่อนการประกาศระเบียบใหม่
เจได ความแข็งแกร่งของกฎของเจไดและนิกายตั้งอยู่บนสามคำสอนหลักเมื่อใช้อย่างถูกต้อง มันจะช่วยเจไดแก้ปัญหาทุกปัญหาและผ่านอุปสรรคทุกอุปสรรค ช่วยกาแล็กซี่ให้สงบขึ้น
การกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่ หลังจากนั้นการกวาดล้างเจไดนั้นได้สิ้นสุดลงหลังจักรวรรดิกาแลกติกได้ล่มสลาย ซิธหมดอำนาจในช่วงปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน และได้มีก่อตั้งสาธารณรัฐกาแลกติกใหม่และนิกายเจไดใหม่ เจไดได้รวมตัวกันอีกครั้งหนึ่ง
รายชื่อตัวละครในสตาร์ วอร์ส เครอาเป็นมนุษย์หญิงที่ทำหน้าที่เป็นอาจารย์เจไดในช่วงหลายปีก่อนสงครามแมนดาลอเรียน ต่อมาขึ้นเป็นซิธลอร์ดในนามดาร์ธ เทรยา จ้าวแห่งการทรยศ ต่อมาหลังจากได้เข้าสู่ด้านมืดแล้ว ร่องรอยที่เธอเคยแสดงออกเมื่อครั้งยังเป็นอาจารย์เจไดทำให้เธอขึ้นเป็นจ้าวแห่งซิธลอร์ดอย่างเต็มภาคภูมิ หลังจากถูกทรยศทั้งจากเจไดและซิธ เธอก็เฝ้าคิดถึงการแก้แค้น ไม่เพียงต่อเจไดหรือซิธ แต่เป็นการแก้แค้นต่อสิ่งที่เธอเชื่อว่าลิขิตให้เธอต้องรับการทรยศเช่นนั้น คือพลัง
กรีวัส เดิมทีกรีวัสมีความต้องการที่จะเป็นเจไดมาตลอด แต่ด้วยการที่ขาดสัมผัสแห่งพลังจึงไม่สามารถที่จะเข้ารับการฝึกฝนแบบเจไดได้ ด้วยความโกรธแค้น เขาจีงสาบานที่จะทำลายนิกายเจได โดยการเปลี่ยนตัวของเขาให้กลายเป็นไซบอร์กซึ่งได้ให้พลังกายที่แข็งแรงกว่ามนุษย์ธรรมดาและความว่องไวกว่าปกติกับเขา
ซิธ แม้ว่าชื่อนั้นจะให้ความหมายเหมือนว่าเป็นอีกฝ่ายหนึ่ง, เจไดมืดมีความหมายไม่เหมือนซิธ, แม้ว่าดาร์ธเวเดอร์เป็นประเภทที่ใช้ทักษะความร เจไดมืดถูกแยกออกจากซิธซึ่งจริงๆแล้วเจไดมืดใช้พลังด้านมืด, ส่วนซิธอาศัยเป็นนิกายและกฎผ่านทางโฮโลครอน มันเหมือนว่าสำหรับเจไดมืดที่กลับสู่ด้านสว่าง เจไดมืดที่มีชื่อเสียงก็คือ โซร่า บุลค์,โจรัส คบอทท์,เจเรค,และผู้ที่พิลึกอย่างอซาจจ์ เวนเทรส
พลัง (สตาร์ วอร์ส) ด้วยประสบการณ์ ดูเหมือนว่าด้วยการใช้ด้านสว่าง เจไดจะทำได้แทบทุกอย่าง สิ่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่กับเจไดเท่านั้น แต่เป็นใครก็ตามที่ใช้พลังได้ เจไดใช้พลังของพวกเขาเพื่อให้ได้ความรู้มากขึ้น ต่างกับศัตรูแต่โบราณของพวกเขา พวกซิธ ในทางตรงกันข้าม ซิธจะใช้พลังของพวกเขาเพื่อพยายามครอบครองกาแลกซี่ เจไดจะใช้พลังของพวกเขาเพื่อป้องกันตัวและนำทาง ถึงแม้ว่าความแตกต่างนี้จะไม่ได้เห็นชัดนักก็ตาม นั่นทำให้ผู้คนมากมายไม่เชื่อใจในนิกายเจไดในการเป็นผู้นำของสาธารณรัฐเก่า