mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
ตำนานบุตรแห่งฮูริน ประวัติความเป็นมาของบรรพชนของตัวละครเอกของเรื่อง ได้เล่าสรุปไว้ในช่วงต้นของหนังสือ ซึ่งเป็นเรื่องที่มีอยู่ใน ซิลมาริลลิออน แล้ว กล่าวคือ เมื่อ 500 ปีก่อนที่เหตุการณ์ในหนังสือเล่มนี้จะเกิดขึ้น มอร์ก็อธเทพอสูรได้ขโมยดวงมณีซิลมาริลและหลบหนีออกจากแผ่นดินอันศักดิ์สิทธิ์วาลินอร์กลับมายังมิดเดิลเอิร์ธทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือ เขาจัดตั้งป้อมปราการใต้ดินขึ้นทางตอนเหนือของโลก ชื่อว่า อังก์บันด์ เป็นแหล่งชุมนุมเหล่าบริวารเพื่อครอบครองมิดเดิลเอิร์ธทั้งหมด มอร์ก็อธทำสงครามกับพวกเอลฟ์ซึ่งอาศัยอยู่ในแผ่นดินเบเลริอันด์ในทางใต้เรื่อยมา
ตำนานบุตรแห่งฮูริน พวกเอลฟ์สามารถสยบการรุกรานของมอร์ก็อธได้ชั่วระยะเวลาหนึ่ง อาณาจักรทั้งหลายจึงได้สงบสุข ในจำนวนนี้ อาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดคือ โดริอัธ ภายใต้การปกครองของกษัตริย์ธิงโกล เสื้อคลุมเทา เจ้าแห่งเอลฟ์ชาวซินดาร์ ส่วนพวกโนลดอร์ที่ไล่ติดตามมอร์ก็อธมาจากวาลินอร์ได้ครองดินแดนต่างๆ กัน และร่วมมือกับชาวซินดาร์บางส่วนช่วยกันต่อต้านมอร์ก็อธ อาณาจักรสำคัญของชาวโนลดอร์ ประกอบด้วย ดอร์-โลมินและฮิธลุม ของกษัตริย์ฟิงกอน นาร์โกธรอนด์ของฟินร็อด และ กอนโดลินของทัวร์กอน
นีโอยูนิเวิร์ส (เอ็กซีคิวชั่นแนล) เป็นผู้อยู่ในตำแหน่งสูงสุดของเกมและของบริษัทผู้ให้บริการ เป็นควอตัมคอมพิวเตอร์ที่ได้บรรจุปณิธานสูงสุดของผู้สร้างที่ได้เสียชีวิตไปแล้วเอาไว้ และไม่มีใครสามารถควบคุมทั้งจากภายในและภายนอกได้ มีตำนานว่าRulerมีตัวตนอยู่ในเกมแต่ไม่ปรากฏว่าอยู่ที่ไหนและมีหน้าตาอย่างไร และตัวRulerนั้นมีประสิทธิภาพที่มากมายมหาศาลขนาดที่สามารถส่งผลต่อโลกแห่งความเป็นจริงได้ จึงมีตำนานถึงภารกิจจบเกม ที่ว่าผู้ที่สามารถไปสู่ Ruler ได้จะสามารถขอพรจาก Ruler ได้ ซึ่งเรื่องนี้ไม่มีหลักฐานใดๆทั้งสิ้นแม้แต่ผู้จากผู้สร้างเกมเองก็ตาม
พระครูโพธิสารประสาธน์ (บุญมี อคฺคปุญฺโญ) เมื่อเยาว์วัย อายุประมาณ 11 ขวบ บิดามารดาได้นำไปฝากให้อยู่วัดหนองเกตุใหญ่ เพื่อให้หัดอ่าน เขียน เรียนหนังสือ ได้เรียนหนังสือวัด หัดอ่าน ก. ข. ก. กา จนถึง กบ เกย อยู่ในเกณฑ์อ่านออก เขียนได้ อาจารย์ได้ให้เรียนหนังสือขอม เรียนอยู่ไม่นานก็พออ่านออก เขียนหนังสือขอมได้ เป็นที่พอใจของอาจารย์ แล้วจึงหัดให้ท่องหนังสือสวดมนต์ ทั้ง7 ตำนาน และ12 ตำนาน ต่อไปอีก ต่อมาไม่นานก็ได้ออกจากวัดกลับไปอยู่บ้านช่วยบิดาประกอบอาชีพ ทำไร่ ทำนา และทำสวน เพราะทางบ้านไม่มีใคร มารดาก็ได้ถึงแก่กรรมไปก่อนแล้ว ช่วยบิดาประกอบอาชีพมาจนอายุได้ 21 ปี บิดาได้ปรารภอยากให้บวช โดยมิได้เจาะจงว่าจะให้บวชที่วัดใด ให้เลือกเอาตามใจ ท่านได้เลือกอุปสมบทที่วัดช่องลม (นาเกลือ)
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ แต่จิตรกรจากผลงานของโทลคีนที่มีชื่อเสียงมากที่สุด ได้แก่ จอห์น ฮาว (John Howe) อลัน ลี (Alan Lee) และ เท็ด แนสมิธ (Ted Nasmith) โดย จอห์น ฮาว เป็นผู้วาดภาพปกและภาพประกอบของหนังสือของโทลคีนหลายชุดหลายเวอร์ชัน อลัน ลี มักวาดภาพเกี่ยวกับเรื่อง "เดอะฮอบบิท" และ "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" (เขาวาดภาพประกอบให้ "ตำนานบุตรแห่งฮูริน" ด้วย) ขณะที่ เท็ด แนสมิธ ชำนาญและมุ่งเน้นภาพจากเรื่อง "ซิลมาริลลิออน" มากที่สุด ศิลปินทั้งสามคนนี้ได้รับเชิญจากปีเตอร์ แจ็กสัน ให้เข้าร่วมงานออกแบบในภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่ง ฮาว และ ลี ตอบรับ แต่แนสมิธต้องปฏิเสธไปด้วยเหตุผลส่วนตัวบางประการ ในปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) อลัน ลี ได้รับรางวัลอะแคเดมี (รางวัลออสการ์) ในสาขากำกับศิลป์ยอดเยี่ยม สำหรับผลงานของเขาในภาพยนตร์ไตรภาคเรื่องนี้
อุทิศ นาคสวัสดิ์ ศ.อุทิศ นาคสวัสดิ์ เป็นนักดนตรี นักแต่งเพลงไทย ผู้ส่งเสริมดนตรีไทย นักเขียน นักจัดรายการวิทยุโทรทัศน์ นักเขียนบทละคร และเป็นศาสตราจารย์ในสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 
ศ.อุทิศ นาคสวัสดิ์ หรือ ศ.ดร.อุทิศ นาคสวัสดิ์ เป็นบุตรของนายสังวาลย์ และนางอบเชย นาคสวัสดิ์ เกิดเมื่อ 29 มีนาคม พ.ศ. 2466 ที่อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม จบมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่โรงเรียนเทเวศร์วิทยาลัย จากนั้นไปศึกษาต่อที่วิทยาลัยเกษตรกรรมแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่(มหาวิทยาลัยแม่โจ้) และวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน (มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์) จนได้รับอนุปริญญาสาขาวิชาสหกรณ์เมื่อ พ.ศ. 2485 รับราชการเป็นเจ้าหน้าที่สหกรณ์ อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา แล้วลาออกมาเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนจบปริญญาตรี และปริญญาโทในสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ แล้วเข้ารับราชการเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จากนั้น ได้รับทุนรัฐบาลไทย ไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ สหรัฐอเมริกา จนสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกเมื่อ พ.ศ. 2500 และรับราชการต่อที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จน พ.ศ. 2523 จึงลาออกจากราชการ
ตำนานบุตรแห่งฮูริน เมื่อเวลาผ่านไปได้ 300 ปี มนุษย์กลุ่มแรกก็เดินทางมาถึงแผ่นดินเบเลริอันด์ มนุษย์เหล่านี้เรียกว่า ชาวเอไดน์ เป็นกลุ่มคนที่ไม่ยอมรับการปกครองของมอร์ก็อธ และอพยพหนีมาทางตะวันตกเพื่อค้นหาแสงสว่าง พวกเอลฟ์ต้อนรับเหล่ามนุษย์อย่างดี และพวกเขาก็ได้ตั้งถิ่นฐานทั่วไปในแผ่นดินเบเลริอันด์ ชาวเอไดน์ประกอบด้วยสามตระกูลใหญ่ ตระกูลเบออร์ได้รับครองดินแดนลาดรอส ตระกูลฮาเล็ธอาศัยอยู่ในป่าเบรธิล ส่วนตระกูลฮาดอร์ได้ครองแผ่นดินดอร์-โลมิน หลังจากชาวเอไดน์แล้วยังมีมนุษย์เดินทางติดตามเข้ามาภายหลังอีก พวกนี้เรียกว่า ชาวอีสเตอร์ลิง ส่วนมากคนกลุ่มนี้จะตกอยู่ใต้อำนาจของมอร์ก็อธ
ตำนานแห่งซิลมาริล คริสโตเฟอร์ โทลคีน บุตรชายคนที่สามของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ได้สานต่องานประพันธ์ของพ่อ โดยรวบรวมงานเขียนที่ยังคั่งค้างอยู่ ทั้งส่วนที่เขียนรายละเอียดแล้ว และส่วนที่มีเพียงแนวคิด โครงเรื่อง มาประพันธ์ต่อจนสำเร็จสมบูรณ์ เดอะ ซิลมาริลลิออน จึงได้ตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1977
ธัญญรัตน์ โลหะนันท์ ธัญญรัตน์ โลหนันทน์ ชื่อเล่น บัว เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2500 เป็นบุตรหนึ่งใน 10 คน โดยมารดาเป็นอดีตรองนางงามปีนังเชื้อสายอังกฤษ จบชั้น มศ. 3 โรงเรียนวัดธาตุทอง ธัญญรัตน์ได้แสดงหนังดังอย่างเช่น "ทิพย์ช้าง" "หนี้รัก" "ไม่มีใครรักฉันจริง" และหนังบู๊อีกหลายเรื่อง โดยเฉพาะเรื่อง "ทิพย์ช้าง" ตำนานเมืองเหนือ แสดงเป็นสาวเหนือ เป็นนางเอกที่ได้รับความนิยมคนหนึ่ง ในช่วงปี พ.ศ. 2518- 2520
ตำนานสิบราตรี ตำนานสิบราตรี (, ) เป็นจุลนวนิยาย (novella) ร้อยเรื่องที่เขียนโดยโจวันนี บอกกัชโช นักประพันธ์ชาวอิตาลี ที่อาจจะเริ่มราวปี ค.ศ. 1350 และจบลงในปี ค.ศ. 1353 “ตำนานสิบราตรี” เป็นหนังสือที่เขียนเป็นอุปมานิทัศน์ที่เป็นเรื่องราวของความรักแบบต่างๆ ตั้งแต่รักที่ยั่วยวนไปจนถึงรักที่จบลงด้วยโศกนาฏกรรม บางท่านก็เชื่อว่าบางส่วนของหนังสือได้รับอิทธิพลมาจาก “ตำราแห่งความรัก” (The Book of Good Love) โดย ฆวน ราอูส
พิมมาลา ก่อนน้ำนวลจะเรียนจบ เพรียวไปดูนิทรรศการงานวิทยานิพนธ์ของน้ำนวล ทันทีที่เพรียวเห็นภาพเขียนของน้ำนวลที่ชื่อ Angelica ความทรงจำของนางฟ้า ซึ่งน้ำนวลเขียนถึงผู้หญิงในความทรงจำ และจู่ ๆ รัมภาสาวงามก็มาปรากฏตัว เธอบอกว่าเธอชอบงานของน้ำนวล ในงานเดียวกันเพรียวได้พบกับข่ายแก้วโดยบังเอิญ ข่ายแก้วยังคงบอกว่ารักเพรียวเหมือนเดิม ในงานเลี้ยงฉลองเรียนจบของน้ำนวล เพรียวได้พบกับ เมลานี เธอดึงเขามากอดจูบกันอย่างไม่อายใคร น้ำนวลผิดหวังและเสียใจ และไปเรียนต่อต่างประเทศ และกลับมาเมืองไทยพร้อมรูปลักษณ์ที่ทันสมัยพร้อมคู่หมั้นหนุ่ม แวน จิตติวัฒน์ สักกะบุตร (รณเดช วงศ์สาโรจน์) หนุ่มหล่อไฮโซลูกชาย คนเดียวของนักการเมืองชื่อดัง
ลิโป้ แม้ลิโป้ในตำนานสามก๊กนั้นได้กล่าวว่าเขาเป็นคนหยาบช้า ขาดคุณธรรม และไร้สติปัญญาก็ตาม แต่มีนักประวัติศาสตร์หลายคนต่างก็มีความเชื่อว่า ตำนานนั้นอาจไม่เป็นความจริงเลยก็ได้ เพราะลิโป้นั้นถ้าเขาเป็นคนชั่วหยาบช้าจริง คงไม่มีใครยกเขาให้เป็นยอดขุนพลหรือมีคนติดตามรับใช้อย่างตันก๋งหรือเตียวเมาเป็นแน่ บางที่สมัยนั้นซึ่งอยู่ในช่วงสงคราม ผู้แพ้นั้นจะถูกผู้ชนะเขียนประวัติศาสตร์ที่บิดเบือนจากความเป็นจริงเพื่อเยียดหยามก็เป็นไปได้ 
ใช้ชื่อว่า Lu Bu
ทูริน ทูรัมบาร์ ทูรินเป็นบุตรชายคนเดียวของ ฮูริน ธาลิออน ประมุขแห่งตระกูลฮาดอร์ ซึ่งเป็นผู้ครองแคว้นดอร์-โลมิน มารดาของเขาคือ มอร์เวน แห่งตระกูลเบออร์ เขามีน้องสาวสองคน หนึ่งคืออัวร์เวน หรือลาไลธ์ ซึ่งเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก และสองคือ นิเอนอร์ นีนิเอล ผู้ต้องประสบชะตากรรม ตกในบ่วงคำสาปร่วมกันกับเขา
พระวรสารนักบุญยอห์น พระวรสารนักบุญยอห์น เป็นพระวรสารที่เขียนโดยยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร ชาวคริสต์เชื่อว่าเป็นท่านเดียวกับยอห์นอัครทูตซึ่งเป็น "สาวกที่พระองค์ทรงรัก" (john 13:23 "One of his disciples, whom Jesus loved, was reclining at table close to Jesus,") ผู้ซึ่งรู้วิถีชีวิตของชาวยิวเป็นอย่างดี และได้อ้างถึงขนบธรรมเนียมของชาวยิวอยู่หลายบทในพระวรสารเล่มนี้ ยอห์นเป็นอัครทูตแห่งความรัก ไม่มีใครบรรยายถึงพระลักษณะของพระเจ้าได้อย่างยอห์น เช่น "เพราะว่าพระเจ้าทรงรักโลก จนได้ทรงประทานพระบุตรองค์เดียวของพระองค์ เพื่อทุกคนที่วางใจในพระบุตรนั้นจะไม่พินาศ แต่มีชีวิตนิรันดร์" กับอีกหลายเหตุการณ์ที่ยอห์นบรรยายถึงพระเยซูได้อย่างจับใจ แสดงว่าเรื่องราวต่างๆถูกบันทึกจากความทรงจำที่ได้เห็นมากับตา พระวรสารเล่มนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นประมาณปีค.ศ.85 หรือหลังจากนั้นเล็กน้อย
ซิ ยิ่นกุ้ย ซิ ยิ่นกุ้ย (, อังกฤษ: Xue Rengui) เป็นบุคคลที่ตัวตนจริง ๆ ในพงศาวดารของจีน เป็นเรื่องราวของแม่ทัพที่มีพละกำลังมาก และไม่เคยแพ้ใคร และเป็นแม่ทัพที่งัก ฮุย วีรบุรุษอีกคนในวัฒนธรรมจีนรุ่นต่อมานับถืออีกด้วย แต่เรื่องราวของซิ ยิ่นกุ้ยมักถูกเล่าจนเป็นตำนานจนคล้ายเป็นเรื่องแต่งมากกว่าเรื่องจริง เรื่องราวของซิ ยิ่นกุ้ยไม่ทราบว่าใครเป็นผู้แต่ง แต่ได้มีการแต่งเนื้อเรื่องต่อมาในรุ่นลูกและรุ่นหลาน คือ ซิ ติงซาน (薛丁山, Xue Dingshan) และซิ กัง (薛剛, Xue Gang)
ลพ บุรีรัตน์ ลพ บุรีรัตน์ มีชื่อจริงว่า วิเชียร คำเจริญ เกิดที่บ้านบางมะยม ตำบลบางลี่ อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนสิงหฤกษ์ประสิทธิ์ที่อำเภอท่าวุ้ง และจบสายวิชาชีพแผนกช่างตัดผมจากโรงเรียนการช่างลพบุรี ด้วยบุคลิกชื่นชอบการฟังและขับร้องเพลงมาตั้งแต่วัยเยาว์วัยจึงมีความปรารถนาที่จะเป็นนักร้องและนักแต่งเพลงจึงได้เดินทางเข้ากรุงเทพฯเพื่อสมัครเข้าวงดนตรีต่างๆ แต่ด้วยความที่เป็นคนน้ำเสียงไม่ดี รูปร่างไม่หล่อ จึงไม่ประสบความสำเร็จจนต้องกลับมาบ้านอยู่หนึ่งปี จนเมื่อปี พ.ศ. 2502 วงดนตรีกรุงเทพแมมโบของบังเละ วงษ์อาบูมาไปเปิดการแสดงที่ลพบุรีจึงได้มามาฝากตัว ในที่สุดก็มีโอกาสได้พบกับครูไพบูลย์ บุตรขันและสมัครเป็นลูกศิษย์เรียนการเขียนเพลง ภายหลังได้ทดลองแต่งเพลงในแนวเพลงหวานชื่อเพลง "กอดหมอนนอนเพ้อ" (ภายหลังทูล ทองใจเป็นผู้ขับร้องเพลงนี้) ให้ครูไพบูลย์ดู ครูไพบูลย์ชื่นชมในลีลาการแต่งเพลงจึงได้เขียนจดหมายฝากตัวให้ถือไปให้ครูมงคล อมาตยกุล หัวหน้าวงดนตรีจุฬารัตน์ เนื้อความตามลายมือหมึกสีแดงครูไพบูลย์เขียนว่า
ออสการ์ ไวลด์ ออสการ์ ไวลด์เกิดในดับลินเป็นบุตรคนที่สองของเซอร์วิลเลียม ไวลด์และเจน ฟรานเซสคา ไวลด์ เจนเขียนโคลงกลอนสำหรับขบวนการยังไอร์แลนด์ (Young Ireland) ในปี ค.ศ. 1848 และเป็นผู้สนับสนุนขบวนการชาตินิยมไอร์แลนด์ (Irish nationalism) จนตลอดชีวิต วิลเลียม ไวลด์เป็นศัลยแพทย์ทางหูและตาคนสำคัญของไอร์แลนด์ และได้รับบรรดาศักดิ์เป็นขุนนางในปี ค.ศ. 1864 สำหรับความสามารถในอาชีพการงาน นอกจากนั้นก็ยังมีงานเขียนหลายเล่มในสาขาวิชาโบราณคดีและตำนานพื้นบ้าน วิลเลียมมีชื่อเสียงว่าเป็นคนใจบุญและมีสถานที่จ่ายยาสำหรับคนยากจนตั้งอยู่ด้านหลังของวิทยาลัยทรินิตี, ดับลิน และเป็นผู้นำของโรงพยาบาลหูและตาของดับลินที่ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ถนนอเดลเลด
รอเบิร์ต ลัดลัม รอเบิร์ต ลัดลัม (; 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1927 – 12 มีนาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักเขียนชาวอเมริกัน เกิดที่นครนิวยอร์ก เป็นบุตรของมาร์กาเรต (นามสกุลเดิม วอดส์เวิร์ธ) กับจอร์จ ฮาร์ตฟอร์ด ลัดลัม เขาเรียนที่โรงเรียนเรกทอรี สถาบันเชสไชร์และเรียนจบด้านศิลปะการแสดงจากมหาวิทยาลัยเวสลีอิน ก่อนจะทำงานเป็นนักเขียน ลัดลัมเคยเป็นนาวิกโยธิน นักแสดงและผู้อำนวยการสร้างละคร ในปี ค.ศ. 1971 เขาออกนิยายเล่มแรก "ย้อนรอยวีรบุรุษ" (The Scarlatti Inheritance) ต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1980–1990 ลัดลัมออกนิยายชุด "บอร์น" (Bourne) ซึ่งมีสามเล่ม นวนิยายชุดนี้ได้รับความนิยมจนถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์และมีการเขียนภาคต่อโดย เอริก แวน ลัสต์เบเดอร์ นักเขียนชาวอเมริกัน
ตำนานแห่งซิลมาริล ตำนานแห่งซิลมาริล () เป็นนิยายจินตนิมิต แต่งโดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน (ผู้แต่งเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์) เริ่มประพันธ์โครงเรื่องตั้งแต่ปี ค.ศ. 1917 และมีการเขียนเพิ่มเติมมาโดยตลอด จนเมื่อ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน สิ้นชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1973 วรรณกรรมเรื่องนี้ก็ยังเขียนไม่เสร็จ และยังไม่ได้รับการตีพิมพ์
ฮูริน ธาลิออน ฮูริน (Húrin) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในซิลมาริลลิออน งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ตามปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ฮูรินเป็นชาวมนุษย์ซึ่งมีชีวิตอยู่ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา เป็นทายาทตระกูลฮาดอร์ เจ้าแคว้นดอร์-โลมิน และเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่ที่สุด มีสมญาว่า ธาลิออน (Thalion) ซึ่งเป็นคำภาษาซินดาริน แปลว่า ผู้มั่นคง
ทูเลอโซไซอิที ทูเลอโซไซอิที(; ), แต่เดิมเรียกว่า "Studiengruppe für germanisches Altertum" ("กลุ่มนักเรียนจากเจอร์แมนิกสมัยโบราณ"), เป็นองค์กรปริศนาลึกลับเยอรมันและกลุ่ม Völkisch ก่อตั้งขึ้นในมิวนิกภายหลังสงครามโลกครั้งที่่หนึ่ง ชื่อนั้นมาจากตำนานทางตอนเหนือของประเทศในตำนานกรีก กลุ่มโซไซอิทีนี้ได้เป็นที่จดจำเป็นส่วนใหญ่ว่าเป็นองค์กรสนับสนุนพรรคกรรมกรเยอรมัน(DAP; German Workers' Party) ซึ่งต่อมาได้รับการปรับปรุงโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ให้กลายเป็นพรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมันหรือพรรคนาซี (NSDAP or Nazi Party) ตามที่คนเขียนชีวประวัติฮิตเลอร์ Ian Kershaw องค์กรของ"รายชื่อสมาชิก ...ได้อ่านเหมือนใครเป็นใครคนแรกของผู้ฝักใฝ่นาซีและนำตัวเลขในมิวนิก" รวมทั้งรูดอล์ฟ เฮสส์, ฮันส์ ฟรังค์, Julius Lehmann, Gottfried Feder, Dietrich Eckart และ Karl Harrer
ทูเล่อโซไซตี้ ทูเล่อโซไซตี้(; ), แต่เดิมเรียกว่า "Studiengruppe für germanisches Altertum" ("กลุ่มนักเรียนจากเจอร์แมนิกสมัยโบราณ"), เป็นองค์กรปริศนาลึกลับเยอรมันและกลุ่ม Völkisch ถูกก่อตั้งขึ้นในมิวนิกภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ชื่อนั้นมาจากตำนานทางตอนเหนือของประเทศในตำนานกรีก กลุ่มโซไซตี้นี้ได้เป็นที่จดจำเป็นส่วนใหญ่ว่าเป็นองค์กรสนับสนุนพรรคกรรมกรเยอรมัน(DAP; German Workers' Party) ซึ่งต่อมาได้ถูกปรับปรุงโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ให้กลายเป็นพรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมันหรือพรรคนาซี (NSDAP or Nazi Party) ตามที่คนเขียนชีวประวัติฮิตเลอร์ Ian Kershaw องค์กรของ"รายชื่อสมาชิก ...ได้อ่านเหมือนใครเป็นใครคนแรกของผู้ฝักใฝ่นาซีและนำตัวเลขในมิวนิก" รวมทั้งรูดอล์ฟ เฮสส์, ฮันส์ ฟรังค์, Julius Lehmann, Gottfried Feder, Dietrich Eckart และ Karl Harrer
ฉลอง ภู่สว่าง ในระยะที่ครูฉลอง ภู่สว่าง มีชื่อเสียงได้มีคนไปมาหาสู่มากบางคนมาขอความรู้จากเพลงบางคนมาฝึกร้องเพลงโดยเริ่มจากเลียนแบบนักร้องที่มีชื่อเสียงจนมีเอกลักษณ์เฉพาะของตนเองนักร้องที่มีชื่อเสียงที่มาหาครูฉลอง ภู่สว่างอยู่เสมอคือ ศรชัย เมฆวิเชียร, สดใส รุ่งโพธิ์ทอง สุนารี ราชสีมา แจ๊ค ธนพล ครูฉลอง ภู่สว่างแต่งเพลง "ดื่มให้ลืมแฟน" บางคนมาถามครูฉลองว่าการแต่งเพลงเริ่มเขียนอะไรก่อนครูฉลองเล่าว่าการแต่งเพลงเหมือนละครที่ยาวมากที่เกิดขึ้นมาไม่รู้กี่ปีเรานำเรื่องมาย่อจนจบตอนจบเราจะให้จบแบบไหนเพลงแต่ละเพลงเหมือนละครเรื่องหนึ่งเรานำมาสรุปให้เหลือนิดเดียวบางเพลงให้จบพร้อมชื่อเพลงให้ได้เช่น เพลง "จำกันบ่ได้ก๋า" จะแต่งเพลงใดให้ใครร้องต้องศึกษาบุคลิกนักร้องก่อนเช่น นันทิดา แก้วบัวสาย ไปชนะการประกวดการร้องเพลงที่ต่างประเทศ เพชรา เชาวราษฎร์ ชักชวนมาแสดงภาพยนตร์และเชิญครูฉลอง ภู่สว่าง ไปเขียนเพลงประกอบภาพยนตร์ให้ได้ทั้งหมดหลังจากแต่งเพลงวันที่จะบันทึกแผ่นเสียงครูฉลองจะไปร้องเพลงที่ครูแต่งให้ฟังก่อนทั้งการเอื้อนจังหวะดนตรี เคาะจังหวะไปให้ทำเข้าอินโทรไปให้หมดร้องเสร็จจะรับอย่างไร
ยาโกบ ยอร์ดานส์ ในช่วงระยะเวลาระหว่าง ค.ศ. 1639 ถึง ค.ศ. 1640 ยอร์ดานส์ได้รับงานจ้างให้เขียนภาพชุดให้แก่พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ โดยบัลตาซาร์ เคอร์เบียร์ ผู้เป็นตัวแทนของพระองค์ในบรัสเซลส์ และเซซาเร อาเลสซานโดร สกาลยา นักการทูตที่พำนักอยู่ในแอนต์เวิร์ป ภาพชุดนี้มีด้วยกัน 22 ภาพที่แสดง "ตำนานของคิวปิดและไซคี" (ค.ศ. 1640-41) ขณะที่งานเขียนเป็นงานสำหรับตั้งแสดงที่ตำหนักของพระราชินีที่กรีนิช แต่ยอร์ดานส์ไม่ทราบว่าผู้จ้างเป็นใคร เมื่อยอร์ดานส์เสนอแบบให้แก่คนกลางผู้เป็นตัวแทนของราชสำนักอังกฤษ, เคอร์เบียร์ก็พยายามถวายคำแนะนำว่ารือเบินส์จะเป็นผู้เหมาะกับโครงการมากว่า แต่ก็ไม่สำเร็จเพราะรือเบินส์มาเสียชีวิตเสียก่อนเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1640 เมื่อรือเบินส์เสียชีวิตแล้วยอร์ดานส์ก็ได้รับสัญญาการเขียนภาพทั้งหมด แต่งานก็ก้าวหน้าไปอย่างเชื่องช้าและในปีต่อมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1641 โครงการการเขียนภาพชุด "ตำนานของคิวปิดและไซคี" ก็ต้องมาหยุดชงักลงเมื่อสกาลยาเสียชีวิต ยอร์ดานส์ไม่ได้ทำโครงการเสร็จมีเพียงแปดภาพเท่านั้นที่ส่งไปถึงอังกฤษ และมีเรื่องมีราวกันเกี่ยวกับเรื่องค่าจ้างจากทายาทของสกาลยาจนถึงรุ่นลูกของยอร์ดานส์
ไพ่จับหมู จับหมู ( Gong Zhu) เป็นเกมไพ่คล้ายฮาร์ทส์ เล่นกันสี่คน มีการลงไพ่ครั้งละ 1 ใบ เมื่อผู้เล่นลงไพ่คนละ 1 ใบครบทั้ง 4 คนก็นับว่าเป็น 1 ครั้งหรือ 1 ทริก ในแต่ละครั้งใครลงไพ่แต้มสูงก็เป็นผู้กินคือเก็บไพ่ทริกนั้นไป ซึ่งไพ่บางใบมีแต้ม ไพ่บางใบไม่มี แต่ละรอบลงไพ่กันสิบสามทริก มีการจดแต้มไว้ในแต่ละรอบสะสมกันไปจนจบเกม เกมจะจบเมื่อผู้คนใดคนได้แต้มสะสมรวมได้แต้มสูงสุดหรือต่ำสุดตามแต่จะตกลงกัน เช่น +500 แต้มหรือ -500 แต้ม เป็นต้น ส่วนมากเกมจะจบลงที่ทุกคนได้คะแนนเป็นลบ ใครได้แต้ม -500 ก่อนเรียกว่าเป็น หมู แต่ก็เคยปรากฏว่าผู้ชนะได้แต้มรวมเป็นบวกก็มี
ภาพเหมือนผู้อุทิศ ภาพเหมือนผู้อุทิศทางศาสนาเขียนกันจนมาถึงสมัยบาโรกจนเมื่อวิวัฒนาการไปเป็นจิตรกรรมประวัติศาสตร์ แต่แตกต่างกันตรงที่ผู้อุทิศกลายเป็นบุคคลหลักของภาพ การวิวัฒนาการต่อมาคือภาพเหมือนประวัติศาสตร์ที่ผู้อุทิศเป็นแบบสำหรับบุคคลในประวัติศาสตร์หรือในตำนานปรัมปรา
อลัน ลี ผลงานของลีจะเป็นงานจากวรรณกรรมแฟนตาซีมากมาย งานที่โดดเด่นที่สุดคืองานที่เกี่ยวเนื่องกับงานประพันธ์ของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เช่น ลอร์ดออฟเดอะริงส์ฉบับครบรอบ 100 ปี เดอะฮอบบิท ตำนานบุตรแห่งฮูริน สำหรับผลงานภาพประกอบอื่นๆ ได้แก่ Lavondyss ของ Robert Holdstock, Castles และ Tolkien's Ring ของเดวิด เดย์, The Mirrorstone ของ Michael Palin เป็นต้น เขายังวาดภาพประกอบให้แก่งานดัดแปลงของ Rosemary Sutcliff เรื่อง อิเลียด และ โอดิสซีย์ (ฉากกองเรือดำหน้าเมืองทรอย และการผจญภัยของโอดิซูส) ลีได้รับเหรียญรางวัล Kate Greenaway Medal สำหรับการวาดฉากกองเรือดำหน้าเมืองทรอยในปี ค.ศ. 1993 และได้รับรางวัลศิลปินยอดเยี่ยม (Best Artist Award) จาก World Fantasy Awards ในปี ค.ศ. 1998
ยัน สเตน ภาพชีวิตประจำวันเป็นหัวเรื่องการเขียนที่สเตนเชี่ยวชาญ งานเขียนของสเตนเป็นงานเขียนที่เต็มไปด้วยชีวิตจิตใจจนบางครั้งออกไปทางยุ่งเหยิง จนกลายมาเป็นคำกล่าวว่า "อย่างกับบ้านของยัน สเตน" () ซึ่งหมายความว่าเป็นสภาพที่รกรุงรังหรือสถานะการณ์ที่ยุ่งเหยิง ซึ่งสเตนอาจจะสื่อแก่ผู้ดูเป็นนัยเตือนว่าอย่าเอาอย่าง สเตนมักจะใช้บุคคลในครอบครัวเป็นแบบ และเขียนภาพเหมือนของตัวเองหลายภาพที่แสดงถึงความไม่คำนึงว่าใครจะคิดอย่างไรกับลักษณะของตนเอง
กษัตริย์อาเธอร์ กษัตริย์อาเธอร์ในตำนานได้พัฒนาขึ้นจนกลายเป็นบุคคลที่น่าสนใจในระดับนานาชาติก็ด้วยผลงานเขียนอันเปี่ยมด้วยจินตนาการและความเหนือจริงของเจฟฟรีย์แห่งมอนมัท ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 เรื่อง "Historia Regum Britanniae" (ประวัติกษัตริย์แห่งบริเตน) แต่ก็มีนิทานและกวีนิพนธ์ของเวลส์และไบรตันหลายเรื่องที่เกี่ยวข้องกับกษัตริย์อาเธอร์ และมีอายุเก่าแก่กว่างานชิ้นดังกล่าว ในงานเหล่านั้น อาเธอร์เป็นทั้งนักรบผู้ยิ่งใหญ่ผู้ปกป้องบริเตนไว้จากศัตรูทั้งที่เป็นมนุษย์และสิ่งเหนือมนุษย์ บางครั้งก็เป็นผู้วิเศษในตำนานพื้นบ้าน ทั้งมีเรื่องเล่าถึงโลกหลังความตายในตำนานเวลส์ (คือ "Annwn") ด้วย แต่ไม่อาจสรุปได้ว่าผลงานของเจฟฟรีย์ (ซึ่งเขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1138) ได้ดัดแปลงมาจากตำนานเก่าแก่ดั้งเดิมเหล่านั้นมากน้อยเพียงใด
ผงปถมัง คัมภีร์ปถมังเริ่มแรกด้วยการทำพินทุ คือแววกลม ถือเป็นปฐมกำเนิด จากนั้นจึงแตกเป็นทัณฑะ เภทะ อังกุ และสิระตามลำดับ สำเร็จเป็น[[นะปถมังพินทุ ]] เวลาทำใช้แท่ง[[ดินสอพอง]]เขียนลงบน[[กระดานชนวน ]] มีการเรียกสูตรบริกรรม[[คาถา]]กำกับตลอด จนสำเร็จเป็นนะปถมัง มีการนมัสการและเสกตามลำดับ ขณะทำมีขั้นตอนและวิธีการที่สลับซับซ้อนพิสดารมาก ผู้สนใจควรศึกษาจากคัมภีร์ปถมังโดยตรง เนื้อหาของคัมภีร์ปถมังนี้มีทั้งสิ้น ๙ วรรค หรือ ๙ กัณฑ์ แต่ละกัณฑ์เป็นวิธีการทำผงเพื่อฝึกจิตอย่างพิสดารต่างกันไป โดยทุกวรรคหรือทุกกัณฑ์จะเริ่มต้นด้วยนะปถมังพินทุ จากนั้นจะแยกแยะไปเป็นอุณาโลม อุโองการ องค์พระภควัม หัวใจพระพุทธเจ้า ๒๘ พระองค์ ฯลฯ ต่างกันไปในแต่ละวรรค แต่ทุกวรรคจะจบที่สูญนิพพาน คือ นิพพานัง ปรมัง สุญญัง เหมือนกันทั้งสิ้น ขณะทำผู้ทำจะใช้จิตเพ่งอักขระ มือเขียน พร้อมบริกรรมคาถาอย่างต่อเนื่องจนจิตสงบเป็นเอกัคคตาสมาธิ เมื่อจบสูตรแล้วจึงเอามือลบอักขระบนกระดาน กล่าวกันว่าหากจิตเป็น[[สมาธิ]]แน่วแน่ ผงดินสอพองบนกระดานชนวนนั้นบางทีก็จะร่วงหล่นหรือทะลุลอดแผ่นกระดานลงไปอยู่เบื้องล่างได้ เรียกว่าผงปัดตลอดหรือผงทะลุกระดาน เป็นของวิเศษมีอานุภาพยิ่งนัก โดยเฉพาะปถมังวรรคที่ ๙ ซึ่งเป็นวรรคสุดท้ายที่นับว่าพิสดารและสำคัญมาก ด้วยการทำถึงขั้นมหาไวย มหาเมฆ มหานิล มหาคลาด มหาแคล้ว มหาอุทัย จนถึงมหาราพย์น้อยใหญ่ จะมีอานุภาพอภินิหารมาก ตามตำนานใน[[วรรณคดี]]เล่าว่า[[ขุนแผน]]ก็เป็นผู้ที่สำเร็จปถมังวรรค ๙ นี้ ซึ่งผู้สำเร็จจะเรืองวิทยาคมมีความอยู่ยงคงกระพันจนถึงล่องหนหายตัวได้
อารียา สิริโสภา อารียาเกิดในครอบครัวเชื้อสายไทยที่นับถือศาสนาพุทธในสหรัฐ เป็นบุตรของปทุมวรรณ ชุมสาย ซึ่งเป็นชาวจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เธอมีน้องชายชื่อเล่นว่า เป้ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต ประเทศสหรัฐอเมริกา เคยรับราชการเป็นอาจารย์สอนในโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า มียศร้อยโทหญิง จนมีฉายาที่คนทั่วไปเรียกกันว่า "หมวดป๊อป" ภายหลังได้ลาออก ปัจจุบันเป็นนักแสดง พิธีกร นักเขียน และผู้กำกับภาพยนตร์
ชิน โสภณพนิช ชีวิตส่วนตัว นายชินสมรส 2 ครั้ง ครั้งแรกกับนางเล่ากุ่ยเอ็ง (劉桂英) ชาวจีน มีบุตรด้วยกันทั้งหมด 2 คน คือ
นายชินสมรสครั้งที่ 2 กับนางบุญศรี โสภณพนิช (เอี๊ยบุ่งลี้: 姚文莉) มีบุตรด้วยกันทั้งหมด 7 คน อาทิ 
ชีวิตของนายชิน เป็นที่รับรู้และยอมรับจากสังคมทั่วไปว่า เป็นผู้สร้างฐานะตนเองจากเสื่อผืนหมอนใบ จนเป็นตำนานของนักธุรกิจในประเทศไทยเป็นที่กล่าวขานกันมาจนปัจจุบัน
ซูว์ลี พรูว์ดอม ซูว์ลี พรูว์ดอม () เป็นนามปากกาของ เรอเน-ฟร็องซัว อาร์ม็อง พรูว์ดอม () กวีและนักเขียนชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม เป็นบุตรของเจ้าของร้านค้าชาวฝรั่งเศส จบการศึกษาด้านวิศวกรรม แต่สนใจด้านงานเขียนจนเข้ารับการศึกษาใหม่ด้านวรรณคดี และหันมาเอาดีด้านวรรณกรรมนับแต่บัดนั้น ได้รับเกียรติให้เป็นสมาชิกของบัณฑิตยสถานฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1881 จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1907
เดฟ บอทิสตา จากนั้นต่อมา บาทิสตาได้กลายมาเป็นคู่ปรับกับนักมวยปล้ำหนุ่มผู้กวาดล้างนักมวยปล้ำที่เป็นตำนานนามว่าแรนดี ออร์ตัน ซึ่งเคยเป็นเพื่อนเก่าของบาทิสตาในกลุ่มเอฟโวลูชั่น เนื่องจากมีความแค้นส่วนตัวที่ออร์ตันถูกหักหลังและโดนไล่ออกจากกลุ่มนั่นเอง ในเซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (2008) คู่นี้ได้ปะทะกันในรูปแบบแทคทีม 5 คน ในชื่อ อิลิมิเนชั่นแทกแมตช์ ซึ่งใครแพ้ต้องถูกคัดออก ผลปรากฏว่าบาทิสตาเป็นฝ่ายแพ้ให้กับออร์ตัน โดยมีโคดี โรดส์ ลูกน้องของออร์ตัน คอยช่วยอยู่ในฐานะสมาชิกแทคทีมของเขา จนกระทั่งในศึกส่งท้ายปีอย่าง อาร์มาเกดดอน (2008) คู่นี้ก็ได้เจอกันอีกครั้ง คราวนี้ บาทิสตาได้เอาคืนออร์ตัน โดยการเอาชนะล้างตาไปได้ แต่ในรอว์ ออร์ตันก็ได้เล่นงานบาทิสตาสารพัดและจบด้วยการเตะศีรษะบาทิสตาจนต้องพักการปล้ำไปนานถึง 4 เดือน
สงครามกรุงทรอย เพเลอัสกับเธทิสให้กำเนิดบุตรชาย และตั้งชื่อให้ว่าอคิลลีส มีคำทำนายว่าหากอคิลลีสไม่ตายในวัยชราโดยไม่มีใครรู้จัก ก็จะตายแต่หนุ่มแน่นในสนามรบแต่กวีจะร้องขับขานวีรกรรมของเขาให้มีเกียรติก้องขจรไกลไปชั่วนิรันด์ ต่อมาเมื่ออคิลลีสอายุได้เก้าขวบ แคลคัสโหรเอกของอากาเมมนอน พยากรณ์ว่าจะตีเอากรุงทรอยได้จำเป็นต้องอาศัยกำลังของอะคิลีส มีตำนานจากหลายๆต้นเรื่องระบุว่า เธทิสผู้แม่พยายามทำให้อะคิลีสคงกระพันในขณะที่ยังเป็นทารก บางตำนานเล่าว่าหล่อนถือลูกชายไว้เหนือกองไฟทุกคืน เพื่อเผาส่วนที่เป็นมนุษย์ปุถุชนของเขาให้สิ้นไป และถูเขาด้วยอมฤตภาพ หรือภัตตาหารเทพแอมโบรเซีย () ในเวลากลางวัน การกระทำดังกล่าวเท่ากับเป็นการฆ่าลูกชายในเวลากลางคืน และชุบให้ฟื้นขึ้นในเวลากลางวัน เมื่อเพเลอัสพบเห็นเข้าจึงสั่งให้หยุดเสีย อีกตำนานหนึ่งกล่าวว่าเธทิสนำอคิลลีสไปอาบน้ำในแม่น้ำสติกซ์ที่ไหลผ่านปรโลก เพื่อให้อยู่ยงคงกระพัน แต่เพราะหล่อนจับข้อเท้าของบุตรไว้ร่างกายส่วนนี้จึงไม่ถูกน้ำ ไม่ได้รับอมตะภาพและไม่ทนต่อการโจมตี ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า "ส้นเท้าของอคิลลีส" หมายถึงจุดอ่อน ฯ อคิลลีสเติบโตขึ้นมากลายเป็นนักรบผู้แกล้วกล้าที่สุดในหมู่มนุษย์ ธีทิสผู้แม่กลัวคำทำนายของแคลคัสจึงนำลูกชายไปซ่อนเสียที่เกาะสกีรอส () ณ ราชฐานของกษัตริย์ไลโคมีดีส () โดยให้แต่งตัวเหมือนเด็กผู้หญิง แต่โอดิสเซียสให้ปัญญาล่อให้เผยตัวออกมาได้
โคลอสซัส แม้จะไกลบ้านแต่เขาก็ยังเขียนจดหมายถึงพ่อแม่พี่น้องอยู่เสมอๆปีเตอร์เป็นคนเงียบๆ และปฏิเสธที่จะใช้พลังในทางที่มิชอบนอกจากเพื่อปกป้องคนอื่น เขาเป็นคนเก็บตัวและเข้ากับใครไม่ค่อยได้ ปีเตอร์มักชอบหมกตัวเองอยู่กับกระดาษและดินสอ วาดรูประบายอารมณ์ แต่เขาก็ยังเผื่อแผ่เวลามาปลูกต้นรักโรแมนติก กับ คิตตี้ ไพรด์ ด้วย ถึงเขาจะคบกับเธอได้ไม่นานนักก่อนเลิกราไปหลงใหลเอเลี่ยนจากต่างดาว ซาจิ จนสาวน้อยคิตตี้ชอกช้ำใจไปนาน แต่มันกลายเป็น 1 ในตำนานของโลก X-Men ทีเดียว
เทพปกรณัมกรีก บทกวีในยุคเฮลเลนิสติกและยุคโรมันโบราณล้วนมีต้นกำเนิดในฐานะวรรณกรรมมากกว่าที่จะเป็นพิธีกรรมทางศาสนา ถึงกระนั้นมันก็ยังบรรจุรายละเอียดสำคัญมากมาย ซึ่งอาจจะสูญหายไปหมดแล้ว บทกวีจำพวกนี้รวมถึงงานต่างๆ ต่อไปนี้คืออาจเป็นเพราะชาวกรีกโบราณพยายามหาคำตอบให้กับตัวเองว่าทำไมฟ้าร้อง ฟ้าผ่า หรือเหตุใดจึงมีเสียงสะท้อนจากถ้ำเมื่อเราส่งเสียง หรือ ฯลฯ นั่นเพราะความกลัวปรากฏการณ์ธรรมชาติจึงพยายามหาเหตุผลและชาวกรีกชอบฟังนิทานเรื่องเล่าปรัมปรา, ชอบแต่งโคลงกลอน จึงรักการขับลำนำและดีดพิณคลอไปด้วยจึงทำให้การขับลำนำเป็นที่นิยม เล่ากันว่าโฮเมอร์ (Homer) ก็เป็นนักขับลำนำชั้นยอดคนหนึ่งของกรีก ใคร ๆ ก็รักน้ำเสียงการเล่านิทานของเขา แรกเริ่มเทวตำนานเป็นบทกลอนที่ท่องจำกันมาเป็นรุ่น ๆ ต่อมามีการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร เราจึงไม่ทราบแน่ชัดว่าใครเป็นผู้แต่งเทพปกรณัม บ้างก็ว่า โฮเมอร์ เป็นผู้แต่ง อีเลียด (Iliad) บ้างก็ว่าแค่รวบรวม บ้างก็ว่ากวีกรีกนาม เฮซิโอด (Hesiod) เป็นผู้แต่ง ส่วนโอวิด (Ovid) กวีชาวโรมันก็เล่าถึงเทวตำนานแต่ใช้ชื่อตัวละครต่างกัน เล่มของโอวิดจะเล่าได้พิสดารกว่าของนักเขียนคนอื่น
นิยายนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ หรือ นารูโตะ เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับนินจา เขียนเรื่องและภาพโดย มะซะชิ คิชิโมะโตะ ตีพิมพ์ครั้งแรกในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2542 ในนิตยสาร "โชเนนจัมป์" ในประเทศญี่ปุ่น และจบลงในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 รวมทั้งหมด 700 ตอน 72 เล่ม หลังจากนั้นได้มีการตีพิมพ์นิยายประเภทไลต์โนเวลออกมา 2 ชุด คือชุดฮิเด็น (เปิดตำนานลับ) และชินเด็น แม้ว่านิยายแต่ละเล่มเขียนภาพโดย มะซะชิ คิชิโมะโตะ เหมือนกัน แต่นิยายแต่ละเล่มเขียนเรื่องโดยผู้เขียนต่างกัน
สุลักษณ์ ศิวรักษ์ สุลักษณ์ ศิวรักษ์ (เกิด 27 มีนาคม พ.ศ. 2476) เจ้าของนามปากกา ส. ศิวรักษ์ เป็นนักเขียน นักวิชาการอิสระ และ ศาสตราจารย์อาคันตุกะชาวไทย เป็นที่รู้จักทั่วไปจนได้รับสมญานามว่า "ปัญญาชนสยาม" มีชื่อเสียงอย่างมากในการวิจารณ์อย่างไม่เกรงใจใคร ไม่เกรงอำนาจผู้ใด จนได้รับ "รางวัลอัลเทอเนทีฟโนเบล" (Alternative Nobel) หรือ ""รางวัลสัมมาอาชีวะ"" ในปี พ.ศ. 2538 สุลักษณ์ ยังได้รับรางวัลศรีบูรพาจากสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทยในปีเดียวกันอีกด้วย มีผลงานการเขียนมากมายครอบคลุมหลายด้าน เช่นพุทธศาสนา สังคม การเมือง รูปแบบการปกครอง เป็นต้น โดยมีหนังสืออัตชีวประวัติของตนเองชื่อว่า "ช่วงแห่งชีวิต"เขาเปิดเผยว่าเขาโดนคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพหลายครั้ง
ชื่อเสียงในการวิจารณ์อย่างไม่เกรงใจใคร ไม่เกรงอำนาจผู้ใดของเขาถูกวิพากษ์จิตารณ์อย่างหนักเมื่อเขาเลือกที่จะยื่นถวายฎีกาต่อสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ให้ทรงพระราชทานอภัยโทษ เขายังกล่าวแสดงความชื่นชมสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและกล่าวว่าหากไม่ได้รับพระบารมีปกเกล้าเขาคงต้องจำคุกอย่างแน่นอน
หลายชีวิต แรงบันดาลใจในการเขียนหนังสือเล่มนี้มาจากการที่ผู้ประพันธ์ได้พบเห็นอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่มีผู้คนเสียชีวิตในคราวเดียวกันจำนวนมากจึงมีดำริที่จะเขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้น แรกทีเดียว ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ตั้งใจจะแต่งเพียงเรื่องแรกเรื่องเดียวและผลัดกับนักเขียนท่านอื่นแต่งเรื่องราวของบุคคลอื่น อย่างไรก็ตามเมื่อเรื่องแรกซึ่งก็คือ "ไอ้ลอย" ได้เขียนเสร็จสิ้นไปแล้วปรากฏว่าผู้เขียนได้พรรณาถึงไอ้ลอยได้อย่างร้ายกาจมากจนนักเขียนท่านอื่นไม่มีความประสงค์จะเขียนต่อ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ จึงต้องเขียนเองทั้งเล่มจนจบ
ยุทธจักรชิงจ้าวบัลลังค์ จักรพรรดิถังเกาจงมีโอรสสามองค์ คือเจี้ยนเฉิน, ซื่อหมิง และหยวนจิ๊ ในสามคนนี้ ซื่อหมิง บุตรคนที่สองเฉลียวฉลาดและมีไหวพริบมากที่สุด อีกทั้งยังช่วยงานบิดามากมาย จนได้รับการคาดหมายว่าจะเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์คนต่อไป ซื่อหมิงปลอมตัวเป็นสามัญชนเพื่อเข้าร่วมงานประลองยุทธฮั่นเทียนเหมิน และได้รู้จักกับจอมยุทธน้อยเจียงฟง ทั้งสองคบหากันเป็นสหายสนิท อีกทั้งซื่อหมิงได้ช่วยชีวิตของแม่นางฉิงซิซิ จนบังเกิดเป็นความรัก แต่เหมือนฟ้าดินกลั่นแกล้ง ซิซิตกเป็นที่หมายปองของเจี้ยนเฉิน ซึ่งพยายามทุกวิถีทางที่จะได้ครอบครองตัวเธอ เจี้ยนเฉินร่วมมือกับหยวนจิ๊หาทางขัดขวางไม่ให้ซื่อหมิงได้เป็นองค์รัชทายาท บัดนี้พี่น้องต้องมาห้ำหั่นกันเองและกลายเป็นตำนานศึกสายเลือดที่เล่าขานไม่รู้จบความนิยมของละคร เรื่องนี้ ถูกรีรัน ถึง 3 ครั้งที่ฮ่องกง ในช่อง the Jade Terrace
ในเดือนตุลาคม 2528, เดือนเมษายน 2531 และเดือนตุลาคม 2533
ตำนานบุตรแห่งฮูริน บรันเดียร์หลงรักนิเอนอร์ แต่นิเอนอร์กลับรักทูริน และทูรินก็รักนาง ทั้งสองจึงแต่งงานกัน ทว่าทูรินยังคงออกรบกับพวกออร์คตามชายแดนอยู่เสมอ ชื่อเสียงของจอมดาบดำทำให้เกลารุงหันความสนใจมายังเบรธิล และเดินทางมุ่งหน้ามายังป่าแห่งนี้ ทูรินกับอาสาสมัครชาวบ้านป่าสองคนออกไปดักสู้กับเกลารุง โดยอาศัยหลบซ่อนอยู่ใต้หน้าผา และลอบแทงมังกรจากใต้ท้องซึ่งเป็นจุดอ่อนที่ไม่มีเกราะแข็งคุ้มกัน มังกรถูกแทงเสียชีวิต แต่ก่อนตายมันคลายมนตร์สะกดให้นิเอนอร์จำความเป็นมาของตัวได้ ทูรินสลบไป เมื่อนิเอนอร์รำลึกถึงความเป็นมาทั้งหมดก็สยดสยองใจที่สุดเมื่อรู้ว่าที่แท้ ทูรัมบาร์คนรักของตน คือทูริน พี่ชายแท้ๆ ของตัวเอง นิเอนอร์กระโดดหน้าผาตาย ส่วนทูรินเมื่อฟื้นมาทราบว่านิเอนอร์ตายแล้วและที่แท้นางเป็นน้องสาวของตัวเอง ก็ฆ่าตัวตาย
เกลารุง เกลารุง คือ มังกรไฟตัวแรกของ มิดเดิลเอิร์ธถูกสร้างโดยเทพอสูรมีชื่ออื่นๆคือ มังกรทอง หรือ หนอนยักษ์ของมอก็อธ เป็นมังกร 4 ขาที่บินไม่ได้ (คลานได้) เป็นแม่ทัพของอังบันด์ปรากฏตัวครั้งแรกใน 100 ปีหลังจากสงคราม ดากอร์อะกลาเร็บ และมีบทบาทครั้งแรกในสงคราม ดากอร์บราโกลลัคจากนั้นก็สงครามเนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด(ซึ่งในสงครามครั้งนี้ได้สังหาร อซากาลเจ้าแห่งคนแคระตระกูล บรอดบีมไปด้วย) และสงครามการล่มสลายของนาร์โกธรอนด์ครั้งนั้นได้สะกดจิตทูริน บุตรแห่งฮูรินจนสติไม่ดีไปหลายวัน สุดท้ายถูกสังหารโดย ทูริน ทูรัมบาร์ที่คาเบ็ด เอน อารัส
มังกรตัวอื่นๆในมิดเดิลเอิร์ท
อังคาลากอน
สม็อก
โอมิ โอมิเป็นเด็กกำพร้าชาวจีนที่ถูกฝึกมาเป็นพระเส้าหลินตั้งแต่เกิด เป็นมังกรแห่งธาตุน้ำ และเป็นผู้ที่มีรูปร่างเล็กที่สุด (แต่ตัวไม่เล็กที่สุดในตำนานมังกรเส้าหลิน) และคาดว่าอายุน้อยที่สุดแต่มีทักษะมากที่สุดในบรรดามังกรเส้าหลินทั้งสี่ เขามักจะใช้สำนวนต่าง ๆ ผิดอยู่เสมอ และมักจะไม่พอใจมากเวลาใครมาว่าหัวของตน ในตอนจบของฤดูกาลที่ 2 โอมิสูญเสียชิฝ่ายดีไป ทำให้กลายเป็นฝ่ายเฮ่ยหลินและเข้าร่วมกับเชสยัง แต่หลังจากนั้นก็กลับมาอยู่ฝ่ายเส้าหลินอีกครั้ง
ช็อกโกแลต ในฝรั่งเศส ช็อกโกแลตเป็นสินค้าผูกขาด มีตำนานเล่าว่า พระราชินีอานน์แห่งออสเตรีย ชอบดื่มช็อกโกแลตเข้าขั้นเสพติด จนราชสำนักฝรั่งเศสต้องปิดเรื่องนี้ไว้ ช็อกโกแลตเริ่มกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งชนชั้น และมีพระราชบัญญัติห้ามไม่ให้ผู้ใด ยกเว้นสมาชิกของขุนนางฝรั่งเศสเท่านั้นที่ดื่มช็อกโกแลตได้ ต่างจากอังกฤษ ใครมีเงินซื้อก็ดื่มได้
ทาเกฮิโกะ อิโนอูเอะ ผลงานที่ทำให้ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักจนเริ่มโด่งดังคือการ์ตูนเกี่ยวกับกีฬาบาสเกตบอลเรื่อง "สแลมดังก์" ที่จำหน่ายได้กว่า 100 ล้านเล่มทั่วโลก ต่อมาจึงออกผลงานชิ้นเอกตามมาอีกคือ "วากาบอนด์" เป็นเรื่องราวชีวิตของซามูไรผู้เลื่องชื่อระดับตำนานของญี่ปุ่น "มิยาโมโตะ มุซาชิ" และ "ซาซากิ โคจิโร่" และการ์ตูนเกี่ยวกับบาสเกตบอลอีกเรื่องของเขา "เรียล" แต่เรื่องนี้ไม่ใช่บาสเกตบอลธรรมดาแต่เป็นเรื่องของ วีลแชร์บาสเกตบอล ซึ่งจะเป็นการ์ตูนออกไปแนวชีวิตที่ค่อนข้างหนักสักหน่อย เพราะตัวเอก 3 คน ที่ต้องเข้ามาเกี่ยวข้องกับวงการกีฬาวีลแชร์บาสเกตบอลนั้น 2 ใน 3 เป็นคน "พิการ" แต่ไม่ได้เป็นความพิการที่มีมาแต่กำเนิด คนหนึ่งพิการเพราะโรคร้ายแต่อีกคนหนึ่งพิการจากอุบัติเหตุ ซึ่งต้องผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากกว่าจะยอมรับสภาพของตนได้ ส่วนตัวเอกอีกคนถึงแม้จะไม่ได้พิการแต่ก็เป็นสาเหตุให้คนใกล้ตัวต้องพิการจนเกือบจะไม่สามารถอภัยให้ตัวเองได้ โดยทั้ง 2 เรื่องหลังนี้ปัจจุบันยังเขียนไม่จบ ทำให้แฟนๆ ที่ติดตามผลงานของเขายังคงเฝ้ารอตอนต่อไปที่จะยังคงตามออกมารวมถึงผลงานเรื่องต่อไปของเขาด้วย
กาเวน กาเวน (; หรือชื่ออื่นๆ ได้แก่ Gwalchmei, Gawan, Gauvain, Walewein, ฯลฯ) เป็นหลานชายของกษัตริย์อาเธอร์ และหนึ่งในอัศวินโต๊ะกลมซึ่งปรากฏตัวอยู่ในตำนานกษัตริย์อาเธอร์นับแต่ยุคแรกๆ เขาเป็นหนึ่งในอัศวินผู้ได้ชื่อว่ายอดเยี่ยมที่สุด ดังเช่นที่ปรากฏในเรื่อง "เซอร์กาเวนกับอัศวินเขียว" ในบางตำนานเล่าว่ากาเวนเป็นบุตรของมอร์กอส (หรือแอนนา) น้องสาวของอาเธอร์ กับกษัตริย์ล็อตแห่งออร์คนีย์และโลเธียน พี่น้องของเขาได้แก่ อกราไวน์ กาเฮรีส กาเร็ธ และมอร์เดร็ด ในงานเขียนบางชิ้นยังเอ่ยถึงน้องสาวของพวกเขาด้วย
ตำนานเก็นจิ ตำนานเก็นจิ (; Genji Monogatari) เป็นงานเขียนของ มุราซากิ ชิคิบุ นางข้าหลวงในราชสำนักญี่ปุ่นสมัยเฮอัน หรือ เฮอันเคียว ซึ่งมีชิวิตอยู่ราวต้นศตวรรษที่ 11 ว่ากันว่า นี่คือนวนิยายที่เก่าแก่ที่สุดเรื่องหนึ่งของโลก และมีการจัดกิจกรรมฉลองครบรอบ 1000 ปี ในปี 2008 ที่ประเทศญี่ปุ่น โดยมีหลักฐานสนับสนุนจากเนิ้อความใน มุราซากิ ชิคิบุ นิกกิ (Murasaki Shikibu Nikki บันทึกของมุราซากิ ชิคิบุ) ซึ่งเธอได้เขียนบันทึกนั้นในวันที่ 1 เดือนพฤศจิกายน ค ศ.1008 ว่า ฟุจิวะระ โนะ คินโตะ (Fujiwara no Kinto) นักปราชญ์ราชบัณฑิตชั้นแนวหน้าในยุคนั้น ชื่นชมในงานเขียนของเธอเป็นอันมาก และบันทึกนี้ยืนยันกับเราให้ทราบว่า เธอเขียน บท วะกะมุราซากิ จบในเวลานั้นเอง (1 พฤศจิกายน ค ศ.1008) บางข้อมูลอ้างว่า มุราซากิ ชิคิบุ เริ่มเขียน ตำนานเก็นจิที่วัดอิชิยะมะเดระ ในคืนวันจันทร์เต็มดวงของวันที่ 15 เดือนสิงหาคม ปี ค ศ. 1004
ทัวร์กอน ทัวร์กอนเคยให้ความช่วยเหลือแก่ฮูรินและฮูออร์ มนุษย์แห่งตระกูลฮาดอร์ และยังได้ยกทัพออกไปช่วยรบในสงครามเนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด อันเป็นสงครามที่ฝ่ายเอลฟ์และมนุษย์สูญเสียอย่างมากที่สุด นับแต่นั้นชาวกอนโดลินก็ไม่ยอมย่างออกนอกนครอีกเลย จนกระทั่ง ทูออร์ บุตรแห่งฮูออร์ เดินทางมาถึงด้วยความช่วยเหลือของเทพอุลโม ทัวร์กอนรับอุปถัมภ์ทูออร์ไว้ ต่อมาภายหลังเขาได้แต่งงานกับเจ้าหญิงอิดริล ด้วยความริษยาของญาติผู้หนึ่งคือมายกลิน ที่ตกหลุมรักอิดริลเช่นกัน
ตำนานทอง ตำนานทองเขียนเป็นภาษาละตินแบบที่เข้าใจง่าย ผู้อ่านในสมัยยุคกลางอ่านเพื่อเอาเรื่องแต่เมื่อดูรวมๆ แล้วเรื่องการพลีชีพ และปาฏิหาริย์ต่างๆ ก็จะซ้ำๆ กัน ตำนานทองเป็นสิ่งที่ใกล้ที่สุดในการเป็นสารานุกรมของตำนานและชีวิตนักบุญของยุคกลางตอนปลาย ฉะนั้นจึงเป็นหนังสือที่มีค่าที่นักประวัติศาสตร์ใช้แยกตัวนักบุญในภาพเขียนโดยใช้เหตุการณ์ในชีวิตที่บรรยายในตำนานทอง การที่เรื่องมักจะซ้ำกันอาจจะเป็นเพราะโวเรจินเนตั้งใจเขียนขึ้นสำหรับการเทศนามิใช่เขียนขี้นสำหรับให้เป็นที่นิยมอย่างที่เกิดขึ้น
ผู้ชนะสิบทิศ ผู้ชนะสิบทิศ เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ งานประพันธ์ชิ้นเอกของ ยาขอบ กล่าวถึงเรื่องราวของนักรบผู้หนึ่งที่ได้ชื่อว่าเป็น "ผู้ชนะสิบทิศ" นั่นคือ พระเจ้าบุเรงนองแห่งกรุงหงสาวดี นวนิยายได้รับความนิยมมากและดัดแปลงเป็นละครเวที ละครโทรทัศน์ และ ภาพยนตร์ หลายครั้ง ตลอดจน ละครวิทยุ รวมถึงมีการประพันธ์เพลง ผู้ชนะสิบทิศ ซึ่งเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายด้วย
ผู้ชนะสิบทิศ เป็นนิยายที่ยาขอบ หรือโชติ แพร่พันธุ์ พระนิพนธ์ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ในครั้งแรกใช้ชื่อว่า "ยอดขุนพล" เริ่มเขียนใน พ.ศ. 2474 จบลงใน พ.ศ. 2475 ในหนังสือพิมพ์ "สุริยา" และเริ่มเขียน "ผู้ชนะสิบทิศ" ในหนังสือพิมพ์ "ประชาชาติ" เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 จบภาคหนึ่งเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476 ในตอน "ความรักครั้งแรก" รวมเล่มพิมพ์เมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482 ฉบับพิมพ์รวมเล่มใช้ชื่อ "ลูกร่วมนม" สร้างชื่อเสียงให้ยาขอบได้แจ้งเกิด จนกลายเป็นกระแสไปทั่วทุกเพศทุกวัย ว่ากันว่าแม้แต่บรรพชิตก็ยังอ่านอย่างไม่กลัวอาบัติ เขียนรวมทั้งหมด 3 ภาค เมื่อ พ.ศ. 2482 แต่ยังไม่จบ เนื่องจากขาดข้อมูลบางอย่างที่จะต้องใช้ประกอบการเขียน ในเนื้อเรื่องกล่าวถึงราชวงศ์ตองอูตอนต้น เริ่มตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าเมงจีโย ไปจนถึงพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ หรือ มังตราราชบุตร โดยคำว่าผู้ชนะสิบทิศนั้น มาจากคำที่สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงกล่าวถึง พระเจ้าบุเรงนองว่าเป็น The Conqueror of Ten Directions แต่สำหรับชื่อนิยาย จากหนังสือประวัติยาขอบ อ้างอิงว่า มาลัย ชูพินิจ เป็นผู้ตั้งให้
ฟ. ฮีแลร์ ในเรื่องของการสร้างตึกเพื่อขยายสถานศึกษานั้น ภราดาฮีแลร์พบอุปสรรคนานัปการ โดยเฉพาะในช่วงขัดสนเงินทอง จะเรี่ยไรก็ยากลำบาก อาศัยวิธีกู้เงินจากผู้ปกครองนักเรียน คือใครอุทิศเงินให้โรงเรียนหนึ่งหมื่นบาท บุตรจะเรียนได้โดยไม่ต้องเสียค่าเล่าเรียนเลย จนกว่าจะจบหลักสูตร ด้วยวิธีการเช่นนี้ทำให้มีการครหานินทาว่าโรงเรียนอัสสัมชัญเก็บเงินแป๊ะเจี๊ยะ ในสมัยนั้น
จันทนา ศิริผล จันทนาเกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ 2493 ที่ อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนโพธารามวิทยา อ.โพธาราม จ.ราชบุรี เธอเดินทางเข้า กทม ตั้งแต่อายุ 20 ปี ในตอนนั้นมีเงินติดตัวมาแค่ 10 บาท และเข้ามากรุงเทพด้วยการแอบขึ้นรถไฟ ต้องหลบหลีกพนักงานเก็บตั๋วตลอดทาง เมื่อมาถึงกรุงเทพได้เข้าเรียนการแสดงที่โรงเรียนอัศวินศิลปะการแสดง โดยทำงานเป็นแม่บ้านทำความสะอาดโรงเรียนแลกกับค่าเล่าเรียน ในขณะนั้นอาจารย์สุพรรณ บูรณะพิมพ์ ได้เห็นพรสวรรค์ความตั้งใจจริงจึงคอยให้การสนับสนุนและเรียกว่า “นก” วันหนึ่งจันทนาไม่มีเงินซื้อข้าวและต้องกินน้ำก๊อกแทน อาจารย์สุพรรณจึงได้ปลอบใจว่า ‘’นักแสดงไม่มีวันอดตายหรอกลูก’’ ซึ่งทำให้เธอมีแรงฮึดสู้ พยายามฝึกฝนด้านการแสดง จนเมื่อเรียนจบ จันทนาซึ่งมีพื้นฐานในด้านการถ่ายรูปได้ร่วมลงทุนกับเพื่อนเปิดร้านถ่ายรูปแถวอนุสาวรีย์ แต่ถูกโกงหลังจากเปิดร้านได้เพียงเดือนกว่า จึงตัดสินใจเข้าวงการบันเทิงจากการชักนำของอาจารย์สุพรรณ บูรณะพิมพ์และอาจารย์ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์ ผู้แนะนำให้จันทนาแต่งตัวอย่างไรก็ได้ให้ไม่มีใครจำได้ ถ้าทำได้ก็จะให้เล่นละคร จนในที่สุดเธอก็ได้เล่นละครเรื่องแรก ชื่อเรื่อง "ขบวนการคนใช้" เป็นละครเรื่องแรกที่ทสร้างชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในวงการบันเทิง
จันทนาได้สมรสกับนายอุ้ย เสนานิกร ปัจจุบันแยกกันอยู่ มีบุตรธิดาด้วยกัน 3 คน ดังนี้
แรนดี ออร์ตัน ออร์ตันได้กลับมาเป็นฝ่ายอธรรมอีกครั้งในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 21 ออร์ตันได้ปะทะกับสุดยอดนักมวยปล้ำระดับตำนาน และเจ้าของสถิติไม่แพ้ใครในเรสเซิลเมเนีย อย่าง ดิอันเดอร์เทเกอร์ แต่ออร์ตันก็ไม่สามารถทำลายสถิติไม่แพ้ใครในเรสเซิลเมเนียของอันเดอร์เทเกอร์ลงได้ จากนั้นออร์ตันก็ลอบทำร้ายอันเดอร์เทเกอร์ตลอดเวลา และท้าเจอกันในอาร์มาเกดดอน 2005 ในแมตช์เฮลล์อินเอเซลล์ แมทช์ แต่สุดท้ายออร์ตันก็เป็นฝ่ายแพ้ แต่ออร์ตันก็ยังคงโชว์ฝีมือได้อย่างยอดเยี่ยม ด้วยการไล่ล่าตำนานคนต่อๆไปอย่าง ฮอง โฮแกน, ร็อดดี ไพเพอร์ และอาจารย์เก่าอย่าง ริก แฟลร์ ซึ่งออร์ตันก็สามารถเล่นงานได้หมดทุกคน และในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 ออร์ตันได้ปะทะกับเคิร์ต แองเกิล และเรย์ มิสเตริโอ 3 เส้า ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท สุดท้ายเรย์จัดการออร์ตันด้วยท่า 619 คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทไป ในปลายปี 2006 ออร์ตันได้มีโอกาสจับคู่กับเอดจ์ ในนามเรท-อาร์เคโอ เปิดศึกกับดี-เจเรเนชั่น เอ็กซ์ (ทริปเปิลเอช กับ ชอว์น ไมเคิลส์) ซึ่งผลัดแพ้ผลัดชนะกันหลายรอบ จนจบด้วยการที่ทริปเปิลเอชเจ็บเข่าต้องพักไป 7 เดือน นอกจากนี้ออร์ตันก็สามารถคว้าแชมป์โลกแท็กทีมคู่กับเอดจ์ จากการเอาชนะนักมวยปล้ำระดับตำนานอย่าง ริก แฟลร์ และร็อดดี ไพเพอร์ อีกด้วย แต่ก็เสียแชมป์ให้กับจอห์น ซีนาและชอว์น หลังจากนั้นก็แตกทีมกัน
โอเอกซ์ ทิก-แทก-โท () หรือ โอเอกซ์ ในชื่อภาษาไทย เป็นเกมกระดานชนิดหนึ่ง เนื่องจากวิธีการเล่นผู้เล่นแต่ละฝ่ายจะผลัดกันเขียนรูปวงกลม (O) และกากบาท (X) บนกระดาษ ชาวไทยจึงนิยมเรียกว่าโอเอกซ์ให้ผู้เล่นเขียนตารางขนาด 3×3 บนกระดาษ (กว้าง 3 ช่อง ยาว 3 ช่อง) โดยความกว้างของช่องๆ หนึ่งนั้นจะกว้างเท่าไหร่ก็ได้ (ปกติมักจะเขียนเป็นช่องเล็กๆ พอให้ใส่เครื่องหมาย O หรือ X ได้พอดี) จากนั้นผู้เล่นทั้ง 2 คนจะกำหนดกันเองว่าใครจะเป็นฝ่ายได้เล่นก่อน คนที่เล่นก่อนจะเขียนเครื่องหมาย O (หรือ X ก็ได้แล้วแต่) จากนั้นอีกคนหนึ่งก็จะเขียนเครื่องหมายตรงข้ามกับผู้เล่นก่อนหน้านี้ทำไว้ โดยที่ผู้เล่นห้ามเขียนเครื่องหมายของตัวเองซ้ำช่องที่มีคนเขียนก่อนหน้านี้ จากนั้นทั้ง 2 ฝ่ายก็จะผลัดกันเขียนเครื่องหมายของตัวเองจนเต็มกระดาน 3×3 ดังกล่าว
บันทึกประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่ ไท่สื่อกงซู (จีน:太史公書, อังกฤษ: Records of the Grand Historian, ปัจจุบันรู้จักทั่วไปในชื่อ สื่อจี้ 史記 - "บันทึกประวัติศาสตร์") เป็นอนุสาวรีย์ทางประวัติศาสตร์ของจีนโบราณและของโลก รู้จักในจีนตั้งแต่ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล มีเนื้อหาครอบคลุมช่วงเวลากว่า 2,500 ปี ตั้งแต่ยุคในตำนานสมัยจักรพรรดิเหลือง ไปจนถึงรัชกาลจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ประมาณศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช กล่าวกันว่างานเขียนชิ้นนี้เริ่มขึ้นโดย ซือหม่า ทาน นักดาราศาสตร์ใหญ่ประจำราชสำนักของจักรพรรดิอู่ และได้มาสำเร็จลงโดยบุตรชายของเขา ซือหม่า เชียน ผู้ที่มักได้รับการขนานนามว่านักเขียนผู้โดดเดี่ยว
ประเทศแคนาดา แคนาดา () เป็นประเทศในทวีปอเมริกาเหนือ ติดกับสหรัฐ เป็นประเทศที่มีที่ตั้งอยู่ทางเหนือมากที่สุดของโลกและมีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของโลก ปัจจุบันแคนาดาใช้ระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตยโดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข โดยถือสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรเป็นพระมหากษัตริย์ (หมายเหตุ: พระองค์เดียวกับพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร แต่โดยรัฐธรรมนูญแล้วถือว่าเป็นคนละตำแหน่ง)
ผู้สำเร็จราชการแคนาดา ผู้สำเร็จราชการแคนาดา (; หรือ [เพศหญิง]: Gouverneure générale du Canada) คืออุปราชแห่งสหพันธ์รัฐแคนาดา ผู้สำเร็จราชการแทนสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร พระมหากษัตริย์แคนาดาพระองค์ปัจจุบัน ทั้งนี้เนื่องจากแคนาดามีประมุขแห่งรัฐร่วมกับประเทศเครือจักรภพอีก 15 ประเทศ ซึ่งก็คือพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรผู้ทรงมีถิ่นพำนักหลักอยู่ในสหราชอาณาจักร ดังนั้นพระมหากษัตริย์แคนาดาจึงทรงแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทนตามคำกราบบังคมทูลของนายกรัฐมนตรีแห่งแคนาดา ขึ้นมารับผิดชอบพระราชกรณียกิจตามรัฐธรรมนูญและพระราชกรณียกิจเชิงพิธีการส่วนมากแทนพระองค์ โดยระยะเวลาการดำรงตำแหน่งไม่ได้จำกัดไว้อย่างชัดเจนหรือเรียกได้ว่าเป็นระยะเวลา "ตามแต่พระราชอัธยาศัย" (at Her Majesty's pleasure) ซึ่งตามธรรมเนียมที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาแล้ว ผู้ดำรงตำแหน่งมักจะมีวาระอยู่ประมาณ 5 ปี นอกจากนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1959 เป็นต้นมา ผู้ดำรงตำแหน่งจะสลับสับเปลี่ยนกันไปมาระหว่างชาวแคนาดาผู้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ (Anglophone) และชาวแคนาดาผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาแม่ (Francophone) ซึ่งผู้สำเร็จราชการสามารถติดต่อกับองค์พระประมุขได้โดยตรงไม่ว่าจะประทับอยู่ ณ ที่ใดก็ตาม
ประเทศแคนาดา ปี พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) แคนาดาได้รับสถานะเป็นประเทศที่เท่าเทียมกับอังกฤษโดยมีกษัตริย์อังกฤษเป็นพระประมุข และต่อมาในปี พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ ก็ได้เข้าร่วมเป็นรัฐที่สิบของแคนาดา
อัครศาสนูปถัมภก แต่ในเอกสารส่วนใหญ่เกี่ยวกับประเทศอื่นในเครือจักรภพ นอกจากสหราชอาณาจักร ประเทศแคนาดา และประเทศนิวซีแลนด์ มักไม่เติมสร้อยพระนาม "ผู้ปกป้องศรัทธา" เช่น สำหรับประเทศออสเตรเลีย ออกพระนามสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ว่า "โดยพระคุณของพระเป็นเจ้า เอลิซาเบธที่ 2 สมเด็จพระราชินีนาถแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ ตลอดทั้งราชอาณาจักรและดินแดนอื่น ๆ ของพระนาง พระประมุขแห่งเครือจักรภพ" ที่ประเทศแคนาดาเลือกคงสร้อยพระนาม "ผู้ปกป้องศรัทธา" ไว้มิใช่เพราะพระมหากษัตริย์ทรงอุปถัมภ์ศาสนาประจำชาติ (แคนาดาไม่มีศาสนาประจำชาติ) แต่เพราะถือว่าทรงอุปถัมภ์ศาสนาและลัทธิความเชื่อต่าง ๆ เป็นการทั่วไป ลุย แซ็งต์. โลรองต์ นายกรัฐมนตรีแคนาดา แถลงต่อสภาสามัญชนแคนาดาเมื่อ ค.ศ. 1953 ว่า
ผู้สำเร็จราชการแคนาดา ตำแหน่งนี้มีที่มาสืบย้อนกลับไปได้ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ตั้งแต่การปกครองแบบอาณานิคมสมัยนิวฟรานซ์และอเมริกาเหนือของอังกฤษ (บริติชนอร์ทอเมริกา) ทำให้ตำแหน่งนี้เป็นสถาบันที่ดำรงอยู่อย่างต่อเนื่องยาวนานที่สุดในแคนาดา โดยที่รูปแบบในปัจจุบันของตำแหน่งนี้ถือกำเนิดขึ้นจากพระราชบัญญัติอเมริกาเหนือของอังกฤษ (British North America Act) และการก่อตั้งสมาพันธรัฐแคนาดา (Canadian Confederation) ในปี ค.ศ. 1867 ซึ่งได้นิยามตำแหน่งผู้แทนพระองค์นี้ไว้ว่าเป็น "ผู้สำเร็จราชการโดยคำแนะนำของสภาองคมนตรี" อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งนี้ก็ยังถือว่าเป็นผู้แทนของรัฐบาลสหราชอาณาจักรผ่านกลไกตามกฎหมายรัฐธรรมนูญที่เรียกว่า "คิงอินเคาน์ซิล" หรือ "ควีนอินเคาน์ซิล" ในกรณีที่พระมหากษัตริย์ทรงเป็นสตรี (King-in-Council; Queen-in-Council) เรื่อยไปจนกระทั่งรัฐบาลสหราชอาณาจักรเริ่มลดบทบาทในการปกครองแคนาดาลงและมีการออกพระราชบัญญัติเวสต์มินสเตอร์ในปี ค.ศ. 1931 ที่กำหนดให้ผู้สำเร็จราชการคือผู้แทนส่วนพระองค์ทางตรงของพระมหากษัตริย์แคนาดา หรือ "เดอะมอนาร์กอินฮีสคะเนเดียนเคาน์ซิล" (the monarch in his Canadian council) ในช่วงที่แคนาดาเริ่มได้รับเอกราชเป็นของตนเองนี้ บทบาทหน้าที่ของผู้สำเร็จราชการก็เพิ่มมากขึ้น เช่น ในปี ค.ศ. 1904 มีการออกพระราชบัญญัติทหาร (Militia Act) ซึ่งให้อำนาจผู้สำเร็จราชการใช้ยศทางทหารเป็น "ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกองทัพแคนาดา" ในพระนามาภิไธยของพระประมุขผู้ทรงเป็นผู้บัญชาการสูงสุดโดยแท้จริง ต่อมาในปี ค.ศ. 1927 ผู้สำเร็จราชการจึงเริ่มปฏิบัติหน้าที่เยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการครั้งแรก และในปี ค.ศ. 1947 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ออกพระราชสาส์นตราตั้งอนุญาตให้ผู้สำเร็จราชการเป็นผู้ใช้พระราชอำนาจส่วนมากของพระองค์ได้ นอกจากนี้พระราชบัญญัติรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1982 ยังกำหนดไว้ว่าการแก้ไขรัฐธรรมนูญของฝ่ายนิติบัญญัติใด ๆ ที่กระทบต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ (the Crown) รวมถึงสำนักผู้สำเร็จราชการ จำเป็นต้องได้รับมติเห็นชอบโดยเอกฉันท์จากทั้งฝ่ายนิติบัญญัติท้องถิ่นของแต่ละรัฐและจากรัฐสภาแคนาดา
เกาะเอลสเมียร์ ปี พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) แคนาดาได้รับสถานะเป็นประเทศที่เท่าเทียมกับอังกฤษโดยมีกษัตริย์อังกฤษเป็นพระประมุข และต่อมาในปี พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ ก็ได้เข้าร่วมเป็นรัฐที่สิบของแคนาดา
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ในปี พ.ศ. 2482 สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ และพระราชสวามีทรงเป็นกษัตริย์และพระราชินีในราชบัลลังก์พระองค์ที่เสด็จเยือนประเทศแคนาดาและสหรัฐอเมริกา การเสด็จเยือนสถานที่ต่างๆ ทำให้สองพระองค์ต้องเสด็จไปทั่วประเทศแคนาดาจากอีกฝั่งทะเลหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่งทั้งขาไปและกลับ พร้อมทั้งเสด็จอ้อมไปยังสหรัฐอเมริกาในช่วงสั้น โดยทรงพบกับครอบครัวรูสเวลท์ที่ทำเนียบขาวและบ้านพักในบริเวณหุบเขาแม่น้ำฮัดสันด้วย การต้อนรับทั้งสองพระองค์จากชาวแคนาดาและสาธารณชนอเมริกันเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นเป็นอย่างมาก ซึ่งทำให้ความรู้สึกว่าทั้งสองพระองค์เป็นตัวแทนที่ไม่มีความสลักสำคัญของสมเด็จเจ้าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 ที่หลงเหลืออยู่มลายหายไป สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธเคยตรัสกับแม็กเคนซี คิง นายกรัฐมนตรีของแคนาดาว่า "การมาเยือนนี้ทำให้เราเป็นที่รู้จัก" และพระองค์ได้เสด็จกลับมาเยือนแคนาดาอีกหลายครั้งทั้งแบบราชการและส่วนพระองค์
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ทรงครองราชย์ยาวนานแซงหน้าสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ผู้เป็นพระมารดาของพระปัยกา (ทวด) ของพระองค์ ทรงเป็นพระราชวงศ์อังกฤษที่มีพระชนมายุมากที่สุด เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรที่ครองราชย์ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์อังกฤษ เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2558 พระองค์ได้รับการเฉลิมฉลองที่แคนาดาในฐานะ ""ประมุขที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดในยุคสมัยใหม่ของแคนาดา"" (พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ทรงเป็นพระประมุขของแคนาดายาวนานกว่าสมัยที่เป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส) พระองค์ยังเป็นพระราชินีนาถที่ทรงราชย์นานที่สุดในประวัติศาสตร์ และพระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่ยังทรงราชย์ยาวนานที่สุดในโลก หลังจากการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 วันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร พระองค์แรกที่มีการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 65 ปี
ตราแผ่นดินของแคนาดา ตราแผ่นดินของแคนาดา (มีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า ตราอาร์มแห่งแคนาดา หรือมีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า ตราแผ่นดินของแคนาดา ในพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร) และ ใช้เป็นตราประจำพระประมุขสูงสุดแห่งแคนาดา ประกาศใช้อย่างเป็นทางการครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2411 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากการออกแบบตราจากตราแผ่นดินของสหราชอาณาจักร พร้อมกับมีการปรับแก้ไขลักษณะบางอย่างของตราให้เหมาะสม
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ตามคำกล่าวอ้างของพอล มาร์ติน ซีเนียร์. ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 พระราชินีนาถทรงกังวลว่าสถาบันกษัตริย์ "มีความหมายเพียงน้อยนิด" สำหรับนายกรัฐมนตรีแคนาดา ปีแยร์ ตรูโด โทนี เบนน์ กล่าวว่าในสายพระเนตรของพระองค์ ปีแยร์ ตรูโด "ค่อนข้างน่าผิดหวัง" ซึ่งแนวคิดสาธารณรัฐนิยมของปีแยร์เป็นที่แน่ชัดขึ้นจากท่าทีแสดงการล้อเลียนของเขา เช่น การลื่นไถลตัวเขาเองไปตามราวบันใดในพระราชวังบักกิงแฮม และการเต้นบัลเลต์ท่าหมุนรอบตัวเองอยู่ด้านหลังของพระราชินีนาถในปี พ.ศ. 2520 รวมไปถึงการที่เขาถอดถอนสัญลักษณ์ที่แสดงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์แคนาดาหลายประการตลอดช่วงที่ดำรงตำแหน่ง ในปี พ.ศ. 2523 นักการเมืองแคนาดาหลายคนได้รับการส่งไปกรุงลอนดอนในกระบวนการแก้ไขรัฐธรรมนูญแห่งแคนาดา พวกเขาพบว่าพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ทรง "มีความรู้ความเข้าใจ ... มากกว่านักการเมืองหรือข้าราชการชาวอังกฤษเป็นไหน ๆ " ทรงให้ความสนพระราชหฤทัยกับการแก้ไขครั้งนี้โดยเฉพาะหลังจากที่ร่างพระราชบัญญัติซี-60 (Bill C-60) ไม่ผ่านรัฐสภา ซึ่งร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวอาจมีผลต่อพระราชสถานะประมุขแห่งรัฐของพระองค์ การแก้ไขดังกล่าวเพิกถอนบทบาทของรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักรที่มีต่อรัฐธรรมนูญแห่งแคนาดาแต่ยังคงไว้ซึ่งสถาบันพระมหากษัตริย์ ปีแยร์กล่าวว่าในความทรงจำของเขาพระราชินีนาถทรงเห็นชอบกับความพยายามของเขาในการแก้ไขรัฐธรรมนูญและเขาประทับใจใน "พระจริยวัตรอันสง่างามที่ทรงแสดงต่อสาธารณชน" และ "พระอัจฉริยะภาพอันปราดเปรื่องที่ทรงแสดงเป็นการส่วนพระองค์"
ก็อดเซฟเดอะควีน เพลงก็อดเซฟเดอะควีน หรือ ก็อดเซฟเดอะคิง เป็นเพลงปลุกใจ เพลงชาติ และเพลงสรรเสริญพระบารมีของสหราชอาณาจักร เพลงนี้ใช้เป็นหนึ่งในสองเพลงชาติของนิวซีแลนด์ เป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีของประเทศแคนาดา ออสเตรเลีย และประเทศอื่น ๆ ในเครือจักรภพ ทั้งยังใช้เป็นเพลงคำนับสำหรับพระมหากษัตริย์และพระราชวงศ์อังกฤษด้วย หากประมุขแห่งรัฐเป็นพระมหากษัตริย์ จะใช้ชื่อเพลงว่า ก็อดเซฟเดอะคิง แต่ถ้าพระราชินีทรงเป็นประมุขก็จะใช้ชื่อเพลงว่า ก็อดเซฟเดอะควีน โดยนำทำนองมาจากเพลง '"กร็องดูว์ซอว์เออร์เลอรอย์"' ของฝรั่งเศสมาใช้
ประเทศในเครือจักรภพ ประเทศในเครือจักรภพ () เป็นรัฐกึ่งเอกราชซึ่งยอมรับพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรเป็นประมุขแห่งรัฐ ถือว่ายังเป็นดินแดนในจักรวรรดิบริติช ประกอบด้วย แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ นิวฟันด์แลนด์ แอฟริกาใต้ เสรีรัฐไอร์แลนด์ และต่อมาภายหลังคริสต์ทศวรรษ 1940 ได้รวมถึง อินเดีย ปากีสถาน และซีลอน (ศรีลังกาในปัจจุบัน) ประเทศในเครือจักรภพปรากฎอยู่จนถึง ค.ศ. 1953 หลังจากนั้นประเทศต่าง ๆ ในเครือจักรภพได้แปรสภาพเป็นราชอาณาจักรเครือจักรภพและเป็นสมาชิกในเครือจักรภพแห่งประชาชาติ
ประเทศแคนาดา แคนาดาเป็นประเทศเดียวในกลุ่มจี 8 ที่มีอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง สาเหตุสำคัญเนื่องจากแคนาดาเป็นประเทศที่มีมาตรการการค้าที่เสรีและโปร่งใสมากที่สุดประเทศหนึ่งในโลก
แคนาดาเป็นประเทศที่พึ่งพิงการค้ากับต่างประเทศเป็นหลัก โดยมีสัดส่วนการค้าต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ถึงร้อยละ 45 สำหรับการส่งออก และร้อยละ 40 สำหรับการนำเข้า รูปแบบการค้าและการลงทุนของแคนาดาจะพึ่งพิงกับสหรัฐอเมริกาเป็นหลัก ทั้งสหรัฐอเมริกาและแคนาดาเป็นประเทศคู่ค้าที่สำคัญที่สุดระหว่างกันทั้งการนำเข้าและการส่งออก อีกทั้งยังมีการจัดทำข้อตกลงการค้าเสรีอเมริกาเหนือ (North American Free Trade Agreement: NAFTA) ซึ่งยิ่งช่วยเสริมมูลค่าการค้าระหว่างสองประเทศให้มากยิ่งขึ้น
ประเทศแคนาดา แคนาดาเป็นประเทศที่สงบเงียบ ปลอดภัย แต่ในขณะเดียวกันมีสภาพเศรษฐกิจดี รัฐบาลแคนาดาใส่ใจความเป็นอยู่ของประชากรอย่างมากดังนั้นการศึกษาในประเทศแคนาดาจัดได้ว่าเป็นหนึ่งในประเทศที่มีระบบการศึกษาที่ดีที่สุดในโลก
สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศแคนาดา สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศแคนาดา เป็นองค์กรการกุศลด้านโรคมะเร็งที่ใหญ่ที่สุดในประเทศแคนาดา รวมถึงเป็นผู้ระดมทุนการกุศลสำหรับการวิจัยโรคมะเร็ง ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศแคนาดา
สภาสูง มีสภาสูงจำนวนไม่น้อยที่ไม่ได้ผ่านการเลือกตั้งจากประชาชน แต่ใช้วิธีการแต่งตั้งโดยหัวหน้ารัฐบาล เนื่องจากต้องการให้สภาสูงประกอบด้วยผู้ทรงคุณวุฒิอย่างแท้จริง ซึ่งการเลือกตั้งมักไม่ได้ผู้ทรงคุณวุฒิเช่นนั้น อาทิ สมาชิกวุฒิสภาแห่งแคนาดาได้มาด้วยการเลือกสรรของรัฐบาล และนายกรัฐมนตรีแห่งแคนาดานำความกราบบังคมทูลฯ ให้พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรมีพระราชโองการแต่งตั้ง
มหาวิทยาลัยแมคกิลล์ มหาวิทยาลัยแมคกิลล์ () เป็นมหาวิทยาลัยที่เน้นการวิจัย ตั้งอยู่ในมอนทรีออล รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศแคนาดา โดยก่อตั้งในปี ค.ศ. 1821 ในขณะที่ประเทศแคนาดายังเป็นอาณานิคมของประเทศอังกฤษ ชื่อของมหาวิทยาลัยได้ตั้งชื่อตามนาย เจมส์ แมคกิลล์ พ่อค้าชาวสก็อตผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัย นอกจากนี้มหาวิทยาลัยแมคกิลล์ยังติดอันดับมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในประเทศแคนาดา และติดอันดับ 12 ของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกเมื่อปี ค.ศ. 2007 ในมหาวิทยาลัยมีพิพิธภัณฑ์ที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศแคนาดา คือ พิพิธภัณฑ์เรดพาธ (Redpath Museum)
ประกาศพระราชเสาวนีย์แห่งสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2546 โดยที่ประกาศพระราชเสาวนีย์ฉบับนี้มิได้เกี่ยวพันกับความรับผิดชอบทางกฎหมายหรือทางการเงินของพระมหากษัตริย์แห่งแคนาดาและแว่นแคว้นแดนดินของแคนาดาไม่ว่าประการใด ๆ และมิได้ก่อให้เกิดผลและความรับผิดชอบใด ๆ เกี่ยวกับสิทธิและหน้าที่ของบุคคลหรือคณะบุคคลไม่ว่าประการใด ๆ
สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศแคนาดา สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศแคนาดาเป็นองค์กรชุมชนระดับประเทศ ของอาสาสมัครที่มีภารกิจคือการกำจัดโรคมะเร็ง และการเพิ่มประสิทธิภาพของคุณภาพชีวิตผู้คนที่มีชีวิตอยู่กับโรคมะเร็ง สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศแคนาดา เป็นองค์กรการกุศลด้านโรคมะเร็งที่ใหญ่ที่สุดในประเทศแคนาดา รวมถึงเป็นผู้ระดมทุนการกุศลสำหรับการวิจัยโรคมะเร็ง ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ
ประเทศแคนาดา ประเทศแคนาดา ประกอบด้วยรัฐ 10 รัฐ และดินแดน 3 แห่ง และปกครองในระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ โดยมีสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เป็นพระประมุขสูงสุด แคนาดาเป็นประเทศที่ใช้ภาษาทางการ 2 ภาษาทั้งในระดับประเทศและในรัฐนิวบรันสวิก ภาษาทางการ 2 ภาษานั้นคือ ภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส และมีความหลากหลายทางวัฒนธรรม แคนาดาเป็นประเทศที่มีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและเป็นประเทศอุตสาหกรรม มีเศรษฐกิจที่หลากหลาย ซึ่งพึ่งพาทรัพยากรธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์ และพึ่งพาการค้าขาย โดยเฉพาะกับสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นประเทศที่แคนาดามีความสัมพันธ์อันยาวนานและสลับซับซ้อน
มูลนิธิโรคมะเร็งเต้านมแห่งประเทศแคนาดา โดยตอบสนองความต้องการของชาวแคนาดาจากชายฝั่งถึงชายฝั่ง มูลนิธิโรคมะเร็งเต้านมแห่งประเทศแคนาดามีสำนักงานภูมิภาคทั่วประเทศแคนาดา กับสำนักงานบริการกลางสาธารณะของมูลนิธิที่ตั้งอยู่ในโทรอนโต