mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
วิกตอเรียส์ซีเคร็ต ในวันที่ 13 พฤศจิกายน 2007 เหล่านางฟ้าของวิกตอเรียส์ซีเคร็ต ประกอบไปด้วยไฮดี คลุม, อาดรียานา ลีมา, อาเลซังดรา อังบรอซียู, เซลิตา อีแบงส์, กาโรลีนา กูร์โกวา, อิซาเบล โกลาร์ท, มิแรนดา เคอร์ และมาริซา มิลเลอร์ ได้รับการจารึกลงในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีการจารึกเครื่องหมายการค้าลงบนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม นอกจากนั้นในปีเดียวกัน เหล่านางฟ้ายังติดอันดับนางแบบที่ทำรายได้มากที่สุดในโลกเช่นกัน
เอลซา ฮอสค์ เอลซา อันนา โซฟี ฮอสค์ (; เกิด 7 พฤศจิกายน 1996) นางแบบชาวสวีเดน ปัจจุบันเธอเป็นหนึ่งในนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต และเธอยังได้ร่วมงานกับแบรนด์ชั้นนำอย่างคริสตีย็อง ดียอร์, โดลเช่ แอนด์ กาบบานา, ฟรีพีเพิล, เอชแอนด์เอ็ม, แอนนา ซุย, และเกสส์ เธอปรากฏตัวบนวิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ประจำปี 2011, 2012 2013 2014 2015 และ 2016 เธอยังเล่นบาสเกตบอลในสวีเดนเป็นอาชีพอีกด้วย
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชันโชว์ ในปี ค.ศ. 2013 วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ปีนี้ มีนักร้องมาร่วมอย่าง เทย์เลอร์ สวิฟต์, อะเกรทบิ๊กเวิลด์, นีออน จูเกิล และ ฟอลล์เอาต์บอย เทย์เลอร์ สวิฟต์ ได้โชว์ร้องเพลง "ไอนูว์ยูเวอร์ทรับเบิล" อะเกรทบิ๊กเวิลด์ ได้แสดงร้องเพลง "เซย์ซัมติ้ง" นักร้องอังกฤษอย่าง นีออน จูเกิล ก็โชว์เพลง "ทรับเบิล" และ ฟอลล์เอาต์บอย ร่วมร้องกับ เทย์เลอร์ สวิฟต์ ในเพลง "มายซองส์โนววอสยูดิสอินเดอะดาร์ก" และโชว์ปิดท้ายด้วยเพลง "เดอะ ฟีนิกส์"
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชันโชว์ ในปี ค.ศ. 2014 วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ มีการเชิญนักร้องชื่อดังอย่าง เทย์เลอร์ สวิฟต์ อีกครั้ง ทำให้เธอมาร่วมโชว์ถึงสองปีซ้อน, เอ็ด ชีแรน, อะรีอานา กรานเด และ โฮเซีย เทย์เลอร์ สวิฟต์ ร้องเพลง "แบลงก์สเปซ" และเพลง "สไตล์" ส่วนเอ็ด ชีแรน ได้ร้องเพลง "ทิงกิงเอาต์ลาวด์" อะรีอานา กรานเด ได้ร้องเพลง "เลิฟมีฮาเดอร์" "แบงแบง" "เบรกฟรี" และเพลง "ทรับเบิล" โฮเซียได้ร้องเพลง "เทคมีทูเคิช" ระหว่างการแสดง อะรีอานา ได้ไปโดนปีกของนางแบบโดยไม่ได้ตั้งใจอีกด้วย
กันดิส สวาเนปุล ในปี ค.ศ. 2010 สวาเนปุลได้เป็นหนึ่งในนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต
ไลส์ รีเบย์รู นอกจากนี้เธอยังเดินแบบให้กับวิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ ในปี ค.ศ. 2010-2016 และเธอเริ่มเซ็นสัญญาเป็นนางฟ้าวิกทอเรียส์วีเคล็ต ในปี ค.ศ. 2015
ไลส์ รีเบย์รู ไลส์ รีเบย์รู (; เกิด 5 ตุลาคม ค.ศ. 1990) เป็นนางแบบชาวบราซิล ปัจจุบันเธอเป็นหนึ่งในนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต
โรเม สไตรด์ โรเม สไตรด์ (; เกิด 19 กรกฎาคม 1995) เป็นนางแบบชาวดัตช์ เธอเป็นนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ตตั้งแต่ปี ค.ศ. 2015
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชันโชว์ ปี ค.ศ. 2007 คานเย เวสต์ มีกำหนดที่จะเข้าร่วมร้องเพลง แต่ถูกยกเลิกเนื่องจากแม่ของเขาเสียชีวิต และวิล.ไอ.แอม ถูกเรียกไปร้องเพลงแทนคานเน
แจสมิน ทุกส์ แจสมิน ทุกส์ (; เกิด 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991) เป็นนางแบบชาวอเมริกัน เธอเป็นหนึ่งในนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต
อาเลซังดรา อังบรอซียู ในฐานะแบรนด์แอมบาสเดอร์วิกตอเรียส์ซีเคร็ต เธอได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน "บุคคลที่สวยที่สุดในโลก" จากนิตยสารพีเพิล ในเดือนพฤษภาคม ปี 2007
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชันโชว์ ปี ค.ศ. 2008 โชว์ได้จัดขึ้นที่ ฟองเตนโบล หาดไมอามี รัฐฟลอริดา อัชเชอร์ได้เปิดตัว และร้องเพลงของเขา และรันเวย์ได้ถูกการออกแบบมาพร้อมกับที่นั่งของผู้ชม
เลดีกากา ซิงเกิ้ลที่ 2 จากอัลบั้มโจแอนน์คือ มิลเลี่ยนรีซันส์ (Million Reasons) เธอได้ขึ้นแสดงเพลงนี้ที่ วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ 2017 กับเพลง เอ-โย่ (A-Yo) และ จอห์น เวย์น (John Wayne) และที่อเมริกันมิวสิกอะวอร์ด 2016
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชันโชว์ มหกรรมการแสดงแฟชั่นโชว์ครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อสเตฟานี ซีมัวร์ เป็นคนเสนอ และจัดขึ้นที่พลาซาโฮเต็ลในนครนิวยอร์ก ในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 1996 การแสดงครั้งนี้ยังให้ความสำคัญกับ เบเวอร์ลีพีล และ เฟรเดอริก ฟัน เดอร์ วาล อีกด้วย
กันดิส สวาเนปุล กันดิส สวาเนปุล (; เกิด 20 ตุลาคม ค.ศ. 1988) เป็นนางแบบชาวแอฟริกาใต้ เธอเป็นที่รู้จักดีในนามของนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต ในปี ค.ศ. 2012 เธอเข้ามาอยู่ในอันดับที่ 10 ของนางแบบที่ทำรายได้มากที่สุดในโลก จัดอันดับโดยนิตยสารฟอบส์
เจ้าชายเว็นท์เซิสเลาส์แห่งลิกเตนสไตน์ พระองค์ทรงเป็นหุ้นส่วนวิกตอเรียส์ซีเคร็ต บางคนเชื่อว่าพระองค์นั้นทรงงานหนักจนไม่ได้เสกสมรส อาดรียานา ลีมา อาสาเป็นนางแบบให้ โดยนักข่าวจะเรียกพระนามพระองค์ว่า เจ้าชายเวนซ์ เป็นพระนามเล่นของพระองค์
วิกตอเรียส์ซีเคร็ต ในปี ค.ศ. 2000 แฟนตาซีบราประจำปีนี้มีชื่อว่า Red Hot Fantasy Bra ได้รับการบันทึกไว้ในหนังสือบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นชุดชั้นในที่แพงที่สุดในโลกเท่าที่เคยมีมา โดยมีราคาอยู่ที่ 15 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ผู้ที่ได้รับเลือกให้สวมใส่คือ จิเซล บุนเชน
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชันโชว์ ในปี ค.ศ. 2000 แฟนตาซีบราประจำปีนี้มีชื่อว่า Red Hot Fantasy Bra ได้รับการบันทึกไว้ในหนังสือบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นชุดชั้นในที่แพงที่สุดในโลกเท่าที่เคยมีมา โดยมีราคาอยู่ที่ 15 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ผู้ที่ได้รับเลือกให้สวมใส่คือ จิเซล บุนเชน
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชันโชว์ ในปี ค.ศ. 2001 โชว์ครั้งนี้จัดโดยรูเพิร์ต เอเวอเร็ตต์ จัดขึ้นที่นครนิวยอร์ก แต่จัดที่ไบรอันท์ปาร์คแทนพลาซ่าโฮเต็ล ในปีนั้นได้ออกอากาศบนสถานีโทรทัศน์เอบีซี มีผู้ชมนับล้านคนวิจารณ์ในด้านการโชว์ แต่การแสดงโชว์ยังคงออกอากาศในสถานีโทรทัศน์ทุก ๆ ปีต่อไป
โจเซฟีน สไครเวอร์ โจเซฟีน สไครเวอร์ (; เกิด 14 เมษายน 1993) นางแบบชาวเดนมาร์ก เธอเป็นหนึ่งในนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต นับตั้งแต่การเปิดตัวของเธอ เธอก็ได้เข้าร่วมโชว์มากกว่า 300 งาน และได้รับการกล่าวถึงในนิตยสารหลายๆ ฉบับ เช่น แวนนิตี้แฟร์ แอล โว้ก ฮาร์เปอส์บะซาร์ และมารี แคลร์
ไทรา แบงส์ เธอเคยปรากฏตัวในแคมเปญโฆษณาของ แซงต์ โลรองต์ ปารีส, ดอลเช่ แอนด์ แกบาน่า, เอสคาดา, ทอมมี ฮิลฟิเกอร์, ราล์ฟ ลอเร็น, ฮอลสธัน, เอชแอนด์เอ็ม, เอกซ์โอเอกซ์โอ, สวอตช์, วิกตอเรียส์ซีเคร็ต, ก็อทมิลล์, เป๊ปซี่, และไนกี้
ฟัมเกอ ยันส์เซิน ฟัมเกอ ยันส์เซิน เกิดที่เนเธอร์แลนด์ เคยเข้าศึกษาคณะเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม แต่เลิกเรียนก่อนจบการศึกษา และย้ายไปสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 โดยเริ่มงานเป็นนางแบบแฟชั่นในสังกัดอีลีตมอเดล เคยเป็นนางแบบให้กับอีฟว์ แซ็ง โลร็อง, โกโก ชาแนล และชุดชั้นในวิกตอเรียส์ซีเคร็ต
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชันโชว์ ในปี ค.ศ. 2011 คานเย เวสต์ ก็ได้กลับมาร้องเพลงของเขาในชื่อ "สตรองเกอร์" กับการเสียชีวิตของแม่เขาในสี่ปีก่อน เขายังพูดอีกด้วยว่า: "ในปี ค.ศ. 2007 ฉันควรจะแสดงเพลงนี้ในรายการนี้ และฉันสูญเสียซูเปอร์ฮีโร่ของฉัน ตอนนี้เธอคือสุดยอดนางฟ้าของฉัน"
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชันโชว์ การออกอากาศทางบนอินเทอร์เน็ตก่อนหน้านี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นการเชื่อมต่อที่ไม่ดี และผู้ใช้ได้รับชมวีดีโอที่คุณภาพต่ำ นักวิจารณ์คนหนึ่งจากเดอะนิวยอร์กไทมส์สกล่าวถึงประสบการณ์จากการรับชมการออกอากาศบนอินเทอร์เน็ตในช่วงศตวรรษที่ 20 เขารู้สึกว่ากำลัง "ดูระบำเปลืองผ้าผ่านรูกุญแจ".
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ 2016 นางแบบที่กลับมาเดินอีกครั้ง: แดเนียลา บรากา, โจน สมอลส์, เดวอน วินด์เซอร์, บาร์บาร่า พาลวิน, จีจี ฮาดีด, เคนดัลล์ เจนเนอร์, วาเลรี คอฟแมน, แซนนี โวลท์, อิซาเบล โกลาร์ท, มาเรีย บอร์เคส, ลิโอมี แอนเดอร์สัน, Flávia Lucini, ราเชล ฮิลเบิร์ต, เคท กริโกเรียวา, ลิลี โดนัลด์สัน, ซินดี้ บรูนา, บริดเจ็ท มัลคอล์ม, เคลลี เกล, หลิว เหวิน, ซุ่ย เหอ, หมิง ซี
คาร์ลี คลอสส์ คาร์ลี เอลิซาเบธ คลอสส์ (อังกฤษ: Karlie Elizabeth Kloss; เกิด 3 สิงหาคม ค.ศ.1992) โว้กปารีสประกาศให้เธอเป็นหนึ่งใน 30 นางแบบอันดับต้นๆของยุค 2000 และ Models.com ยังบอกว่าเธอคือ "มาตรฐานทองคำของนายแบบและนางแบบ" เธอยังเป็นนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ตในปี 2011-2014,กลับมาอีกครั้งในปี2017
อาเลซังดรา อังบรอซียู อาเลซังดรา โกรีนี อังบรอซียู (, ; เกิด 11 เมษายน ค.ศ. 1981) เป็นนางแบบและนักแสดงชาวบราซิล เธอเป็นที่รู้จักในนามของอดีตนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต และเป็นนางแบบให้กับแบรนด์เน็กซ์ พีแอลซี, อาร์มานี่, คริสตีย็อง ดียอร์, และราล์ฟ ลอเร็น
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชันโชว์ นักวิจารณ์บางคนได้อธิบายถึงการออกอากาศทางโทรทัศน์ในศตวรรษที่ 21 ว่าเป็นการลามกอนาจาร ขณะที่คนอื่นๆ อธิบายว่าเป็น "การพาณิชย์ในเชิงพาณิชย์" และการโฆษณาแบบอินฟอร์มเมอร์เชียล คณะกรรมการการสื่อสารรัฐบาลกลาง หรือเอฟซีซี ถูกร้องเรียนเรื่องนี้เป็นประจำทุกปี หลังจากออกอากาศในปี ค.ศ. 2001 อ้างถึงการแก้ไขครั้งแรกและระบุว่า "เรื่องที่เกี่ยวกับทางเพศหรืออวัยวะอื่นๆ ในลักษณะที่ไม่เหมาะสม ตามมาตรฐานชุมชนร่วมสมัยสำหรับสื่อออกอากาศ" จะไม่ได้ถูกออกอากาศ ช่วงเริ่มต้นในปี ค.ศ. 2001 ทำให้สถานีโทรทัศน์ช่องเอบีซี ต้องเบลอในส่วนของชุดชั้นในสตรีของนางแบบ การกระทำดังกล่าวทำให้ผ่านมาตรฐานและแนวทางปฏิบัติด้านการออกอากาศ และถูกตั้งเรตระดับที่ TV-14 ในปี ค.ศ. 2002 องค์การสตรีแห่งชาติ ได้ออกมาประท้วง พร้อมกล่าวว่า "นี้คือสื่อลามกในเชิงพาณิชย์" พวกเขาเข้าร่วมประท้วงโดยสภาผู้ปกครองโทรทัศน์ และองค์กรตรวจสอบอื่นๆ ซีบีเอสจึงจัดเรตให้อยู่ระดับที่ TV-14 ซึ่งเป็นคำเตือนว่าการแสดงอาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมสำหรับเด็กที่มีอายุต่ำกว่า 14 ปี อย่างไรก็ตาม บริษัทในเครือบางแห่งได้เลือกที่จะไม่ออกอากาศรายการในช่วงหลายปีที่ผ่านมา รวมถึงบริษัทในเครือฟิชเชอร์บรอดคาสติ้งในรัฐไอดาโฮ ในปี ค.ศ. 2009 สมาคมคุณธรรมอเมริกันได้ส่งจดหมายอีเมล์ ถึงสปอนเซอร์ของวิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ คือ เอทีแอนด์ที, เคเอฟซี, เน็ตฟลิกซ์, นิคอน และ รีบอค ว่าซีบีเอสได้อธิบายเหตุการณ์นี้ว่า "ซูเปอร์โบวล์ ของแฟชั่น"
ลิลี ออลดริดจ์ ลิลี ม้อด ออลดริดจ์ () เป็นนางแบบชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ เธอเป็นหนึ่งในนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต และนางแบบของสปอตส์อิลลัสเตรตทิด ปรากฏบนหน้าปกครบรอบห้าสิบปีของนิตยสารดังกล่าวร่วมกับคริสซี ทีเกน และนีนา อักดาล
แอดัม เลอวีน เลอวีนเริ่มคบหากับเบฮาตี ปรินส์ลัว นางแบบวิกตอเรียส์ซีเคร็ตชาวนามิเบีย เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2012 พวกเขาเลิกรากันในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 แต่กลับมาคืนดีและหมั้นกันในเดือนกรกฎาคมปีนั้น ทั้งคู่สมรสกันในวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 ปรินส์ลัวให้กำเนิดบุตรสาวหนึ่งคนในเดือนกันยายน ค.ศ. 2016
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ 2016 นางฟ้า: ลิลี ออลดริดจ์, เอลซา ฮอสค์, เทย์เลอร์ ฮิลล์, มาร์ธา ฮันต์, อาดรียานา ลีมา, สเตลลา แม็กซ์เวลล์, ไลส์ รีเบย์รู, ซารา ซังไปยู, โจเซฟีน สไครเวอร์, โรเม สไตรด์, แจสมิน ทุกส์, และอาเลซังดรา อังบรอซียู
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ 2016 นางแบบใหม่ที่เดินครั้งแรก: เบลลา ฮาดีด, เสี่ยว เหวิน จู, ไอริน่า ชาอิค, จัวร์ดานา ฟิลลิป, คีคี ลินด์การ์ด, แม็กกี้ แลน์, จอร์เจีย ฟาวเลอร์, ลูมา โกรธ์, ไลส์ โอลิเวียร่า, เกรซ เอลิซาเบธ, ลาเมก้า ฟ็อกซ์, บรูค เพอร์รี่, ซูรี ทิบบี้, ดิโลนี, คามิล โรว์, เมแกน วิลเลียมส์, อลันนา อาร์ริงตัน, และเฮรียธ พอล
ชุดชั้นในสตรี ตลาดชุดชั้นในทั่วโลกในปี ค.ศ. 2003 อยู่ที่ประมาณ 29 พันล้านดอลลาร์ ในขณะที่ในปี ค.ศ. 2005 ยกทรงคิดเป็นร้อยละ 56 ของตลาดชุดชั้นใน และกางเกงในคิดเป็นร้อยละ 29 วิกตอเรียส์ซีเคร็ต เป็นร้านค้าปลีกชั้นนำของสหรัฐที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ ดำเนินงานโดยเฉพาะในทวีปอเมริกาเหนือ แต่ตลาดยุโรปมี ไทรอัมพ์อินเตอร์เนชั่นแนล และ DB Apparel ที่โดดเด่นกว่า
กันดิส สวาเนปุล สวาเนปุลได้เดินแบบให้กับหลายแบนด์ คือ เฟนดิ, ชาแนล, ทอมมี ฮิลฟิเกอร์, โดลเช่ แอนด์ กาบบานา, ไมเคิล คอร์ส, ดอนนา คาราน, เกียบาตติสตา วอลลี่, เจสัน วู, พราบาล กูรัง, แรง&บอนด์, ออสการ์เดอลาเรนต้า, เอลี ซาบ, ไดแอน วอน เฟิร์สเทนเบิร์ก, สปอร์ตแม็กซ์, เบ็ตซีย์ จอห์นสัน, สเตลลา แม็กคาร์ตนีย์, วิกเตอร์ แอน รอฟ, จีวองชี, ฌอง ปอล โกลติเยร์, คริสตีย็อง ดียอร์, Blumarine, ราล์ฟ ลอเรน, และวิกตอเรียส์ซีเคร็ต
อาดรียานา ลีมา อาดรียานา ลีมา (; เกิด 12 มิถุนายน ค.ศ. 1981) เป็นนางแบบชาวบราซิล เป็นที่รู้จักกันดีในนามของนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 และในฐานะนางแบบโฆษกของเครื่องสำอางเมย์เบลลีน เธอยังได้ถ่ายโฆษณาให้กับซูเปอร์โบวล์และเกียมอเตอร์ ตอนอายุ 15 ปี ลีมาได้รับรางวัล "ซูเปอร์โมเดลออฟบราซิล" จากฟอร์ด และในปีถัดมาเธอก็ได้รับรางวัล "ฟอร์ดโมเดลส์ซูเปอร์โมเดลออฟเดอะเวิลด์"
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชันโชว์ ในปี ค.ศ. 2004 การแสดงแฟชั่นโชว์โดยเหล่านางฟ้า (ไทรา แบงส์, ไฮดี คลูม, จิเซล บุนเชน, อาดรีอานา ลิมา, และ อเลสซานดรา แอมโบรซิโอ) ได้ทำโปรเจกต์ "แองเจิลอครอสอเมริกาทัวร์ "เป็นแคมเปญระดับเล็กสำหรับแบรนด์ที่ไปเยือนสี่เมืองใหญ่ ๆ คือ นครนิวยอร์ก ไมอามี่ ลาสเวกัส และ ลอสแอนเจลิส
ซารา ซังไปยู ซารา ปิงตู ซังไปยู (; เกิด 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1991) เป็นนางแบบชาวโปรตุเกส เป็นที่รู้จักกันดีในนามของนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต รวมทั้งเป็นนางแบบในสปอตส์อิลลัสเตรตทิด เธอได้ปรากฏตัวในนิตยสารต่าง ๆ เช่น จีคิว, แอล, โว้ก, แกลเมอร์, สปอตส์อิลลัสเตรตทิด เป็นต้น และเธอยังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำโปรตุเกสระหว่างปี ค.ศ. 2011–2016 ในฐานะนางแบบยอดเยี่ยม
จีจี ฮาดีด ฮาดีดปรากฏตัวบนปฏิทินของพิเรลลี่ ในเดือนมกราคมปี ค.ศ. 2015 เธอได้รับการตั้งชื่อว่าเป็นนางแบบรายวันแห่งปี และเป็นแบรนด์แอมบาสซาเดอร์ให้กับเมย์เบลลีน ในเดือนกุมภาพันธ์ปี ค.ศ. 2015 ฮาดีดเป็นนางแบบคนแรกที่ได้ขึ้นปกหนังสือซีอาร์แฟชั่นเป็นครั้งที่สอง เมื่อถึงเดือนพฤษภาคมปี ค.ศ. 2015 ฮาดีดได้เดินแบบให้กับนักออกแบบในหลายๆคน เช่น มาร์ค เจคอบส์, ชาเนล, ไมเคิล คอร์ส, ฌอง ปอล โกลติเยร์, และแม็กซ์ มารา น้อสาวของเธอ เบลล่า ฮาดีด ก็ได้เป็นนางแบบเช่นเดียวกับเธอ ในเดือนธันวาคมปี ค.ศ. 2015 เธอได้ร่วมเดินในงานวิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชันโชว์ จากปี ค.ศ. 2002 ถึงปี ค.ศ. 2005 มักถูกจัดที่เลกซิงตันอเวนิวอาร์โมรี ในนิวยอร์ก การแสดงแฟชั่นโชว์ในปี ค.ศ. 2004 ถูกยกเลิก เนื่องจากถูกการปราบปรามอย่างกว้างขวางเกี่ยวกับการรู้ถึงความไม่เหมาะสมในการออกอากาศ จากกเหตุการณ์โต้เถียงของผู้ชมซุปเปอร์โบว์ลช่วงฮาล์ฟไทม์โชว์ ครั้งที่ 38 แสดงโดยเจเน็ต แจ็กสัน และ จัสติน ทิมเบอร์เลก เหตุการณ์ในซุปเปอร์โบว์ลช่วงฮาล์ฟไทม์โชว์ ครั้งที่ 38 นั้น มาจากเต้านมข้างหนึ่งของแจ็กสันได้หลุดออกมานอกเสื้อผ้าที่เธอสวมอยู่ จากเทคนิคที่ผิดพลาดของเสื้อผ้าที่เธอสวมใส่ ทำให้ปี ค.ศ. 2005 จึงแสดงให้เห็นถึงการอำลาแฟชั่นโชว์ในทศวรรษของบริษัท
เนโอมี แคมป์เบลล์ เธอเคยปรากฏตัวในแคมเปญโฆษณาของ เฟนดิ, เบอร์เบอรี่, ดอลเช่ แอนด์ แกบาน่า, เอสคาดา, หลุยส์ วิตตอง, พราดา, โคลเอ้, เวอร์ซาเช, จีวองชี่, บัลฟิน, แซงต์ โลรองต์ ปารีส, ไอแซก มิซราฮี, ทอมมี ฮิลฟิเกอร์, วาเลนติโน่, ลา พรอลา, เดนนิส บาสโซ, ฟิลิป ไพลน์, แมงโก, เธียร์รี่ มูแกลร์, บัลแมง, นาร์ส คอสเมติกส์, โรแบร์โต กาวาลหลี่, เดวิด ยูร์แมน, อเลสซานโดร เดลล์แอคควา, ดีสแควร์ทู, เอ็กซ์เพรส, เอชแอนด์เอ็ม, บูมมิงแดลส์, แดลเลิดส์, เมซีส์, บาร์นียส์นิวยอร์ก, นีแมน มาร์คัส, แก๊ป, เอวอน โปรดักส์ อิงค์, เรฟลอน, และวิกตอเรียส์ซีเคร็ต
จีจี ฮาดีด เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 ฮาดีดได้เป็นเจ้าภาพในงาน อเมริกันมิวสิกอะวอร์ด ควบคู่ไปกับแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ แอลัมเจฟาโรห์ ในเดือนธันวาคมปี ค.ศ. 2016 เธอปรากฏตัวเป็นครั้งที่สองในวิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ และในเดือนเดียวกันเธอได้รับรางวัลนานาชาติบริทิชแฟชั่นอะวอร์ดส์ มอบโดยดอนนาเทลล่า เวอร์ซาเช
ฮาดีดยังได้ขึ้นปกนิตยสารในฉบับเดือนมีนาคมของนิตยสารโว้ก ครอบคลุมในประเทศสหรัฐอเมริกา, อังกฤษ, จีน, และฉบับแรกของอาระเบีย เธอยังปรากฏตัวบนปกหนังสือซีอาร์แฟชั่น (ฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูร้อน 2017) โจลี (เมษายน 2017) และเดอะเดลี่ (ฤดูใบไม้ผลิ 2017) ฮาดีดยังให้บทสัมภาษณ์กับบรรณาธิการให้กับ โว้ก ของสหรัฐฯ (เมษายน 2017) และนิตยสารเลิฟ  (ฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูร้อนปี 2017)
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชันโชว์ สถานีโทรทัศน์ของอเมริกันออกอากาศรายการนี้ในช่วงไพรม์ไทม์ โชว์ครั้งแรกจัดขึ้นก่อนวันวาเลนไทน์ในปี ค.ศ. 1990 เพื่อโปรโมตให้กับแบรนด์ในช่วงเทศกาล แต่ไม่ได้ถูกออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ของประเทศ ในปี ค.ศ. 1999 และปี ค.ศ. 2000 แต่ได้ออกอากาศบนอินเทอร์เน็ต จุดเริ่มต้นในปี ค.ศ. 2001 การจัดการแสดงได้ถูกย้ายไปออกอากาศก่อนช่วงเทศกาลวันหยุดคริสต์มาส นอกจากปี ค.ศ. 2001 การแสดงก็ได้ออกอากาศบนสถานีโทรทัศน์เอบีซี ถึงแม้ว่าในปีถัด ๆ มา จะถูกถ่ายทอดสดทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส การแสดงได้จัดขึ้นที่สถานที่ต่าง ๆ ในเมืองต่าง ๆ รวมทั้งไมแอมี ลอสแอนเจลิส กาน ปารีส และ ลอนดอน การโชว์ในสี่ครั้งแรกจะจัดที่พลาซ่าโฮเต็ลในนครนิวยอร์ก แต่เนื่องจากเป็นงานถ่ายทอดสดทางสถานีโทรทัศน์ จึงมักจัดขึ้นเป็นประจำที่ 69th Regiment Armory ในนครนิวยอร์ก
เทย์เลอร์ ฮิลล์ เทย์เลอร์ มารี ฮิลล์ (; เกิด 5 มีนาคม 1996) นางแบบชาวอเมริกัน ปัจจุบันเธอเป็นหนึ่งในนางฟ้าวิกทอเรียส์ซีเคร็ตตั้งแต่ปี 2015
สเตลลา แม็กซ์เวลล์ สเตลลา แมนส์ แม็กซ์เวลล์ (; เกิด 15 พฤษภาคม 1990) นางแบบชาวไอริช ตั้งแต่ปี 2015 เธอได้เป็นนางฟ้าวิกทอเรียส์ซีเคร็ต
แซด (เพลงมารูนไฟฟ์) "แซด" เป็นเพลงเปียโนบัลลาด ความยาว 3 นาที 14 วินาที แต่งด้วยคีย์อีไมเนอร์ในอัตราจังหวะ 4 4 เทมโป 116 ครั้งต่อนาที เสียงร้องของเลอวีนกว้างตั้งแต่โน้ตต่ำ D ถึงโน้ตสูง G "แซด" เน้นความโดดเด่นที่โทนเสียงของเลอวีนที่เต็มไปด้วยความรู้สึก นิก เลอวีนจากนิตยสาร"เอ็นเอ็มอี"เรียกเพลงนี้ว่า "เพลงที่ร้องคร่ำครวญเลียนแบบอะเดล" (Adele-apeing weepie) เนต ชิเนน จากหนังสือพิมพ์"เดอะนิวยอร์กไทมส์" ให้ความเห็นคล้ายกัน โดยเขาเปรียบเทียบกับซิงเกิล "ซัมวันไลก์ยู" ของอะเดล ริก ฟลอริโน จากบริษัทอาร์ทิสต์ไดเรกต์ เขียนว่ามัน "สะท้อนให้นึกถึงเอลตัน จอห์นในเรื่องขอบข่ายมหากาพย์ และแสดงให้เห็นว่าเลอวีนเปราะบางได้เพียงใด" ด้านเนื้อเพลง "แซด" เป็นเพลงที่เลอวีนประกาศจุดจบความสัมพันธ์และการเลิกราด้วยความเจ็บปวด แจ็กกี สวิฟต์ กล่าวว่า เพลงนี้มีแรงบันดาลใจจากการเลิกรากับแอน เวียลิตซีนา นางแบบตราสินค้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต เพลงเริ่มด้วยเนื้อร้องว่า "Man, it's been a long day stuck thinking 'bout it." (เป็นวันที่ยาวนานที่คิดแต่เรื่องนี้) ท่อนคอรัสเรียบง่ายและมีท่อนที่เลอวีนร้องว่า "I'm so Sad" (ฉันเศร้าเหลือเกิน)
มิแรนดา เคอร์ ในเดือนมีนาคม ปี 2013 มีการเจรจาเกี่ยวกับการเซ็นต์สัญญาของเธอต่ออีก 5 ปี กับเดวิด โจนส์"ซึ่งทำไม่สำเร็จ," แต่ก็การเจรจาก็จบด้วยดีทั้งสองฝ่าย. หลังจากนั้น 1 เดือน, มีการรายงานข่าวว่ามิแรนดาในเวลา 3 ปีที่มีการเซ็นต์สัญญาค่าตัว 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐกับวิตอเรียซีเคร็ต ไม่ได้ถูกต่อสัญญา จากแหล่งข่าวระบุว่ามิแรนดานั้นอยู่ในจุดที่มี "ชื่อเสียงยากขึ้น" หรืออยู่ในจุดอิ่มตัว และ ไม่ได้เป็น"จุดขายหลักของวิตอเรียอีกต่อไป" อย่างไรก็ตามมิแรนดาก็กล่าว่าเธอไม่จำเป็นที่สามารถฆ่าเวลาให้กับสินค้าได้ แต่ก็ได้รับข้อความกลับจากเจ้าหน้าการตลาดจากวิตอเรีย ซีเคร็ตคือ Ed Razek ยังคงได้รับเชิญมิแรนดาในการเดินแฟชั่นโชว์ในปีนั้น
วิกตอเรียพีก ในปัจจุบัน วิกตอเรียพีกรองรับนักท่องเที่ยวกว่า 7 ล้านคนต่อปี เป็นหนึ่งในแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของฮ่องกง นักท่องเที่ยวมักจะมาถ่ายมุมกว้างของเกาะ และเยี่ยมชมแหล่งท่องเที่ยวอื่น ๆ เช่น พีกทาวเวอร์, พีกแกลเลอเรีย, สวนวิกตอเรียพีก, วิกตอเรียแกป และถนนลูการ์ด การเดินทางสามารถมาได้ทั้งทางกระเช้าไฟฟ้า บริการขนส่งสาธารณะ รถแท็กซี่ และรถยนต์ส่วนตัว
วิกตอเรียแลนด์ วิกตอเรียแลนด์ () เป็นภูมิภาคหนึ่งในทวีปแอนตาร์กติกา ทางตะวันออกติดกับทะเลรอสส์ และทางตะวันตกติดกับวิลคิสแลนด์ วิกตอเรียแลนด์ค้นพบโดยกัปตันเจมส์ คลาร์ก รอสส์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1841 และตั้งชื่อตามสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ()
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ประสูติเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2411 ทรงเป็นพระราชธิดาใน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร กับ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ณ ลอนดอน โดยพระองค์ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ผ่านทางสายพระราบิดา และเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ผ่านทางสายพระราชมารดา
สมัยวิกตอเรีย สมัยวิกตอเรีย หรือ ยุควิกตอเรีย () ของสหราชอาณาจักรเป็นจุดสูงสุดของการปฏิวัติอุตสาหกรรมและเป็นยุคสูงสุดของจักรวรรดิอังกฤษซึ่งตรงกับสมัยการปกครองของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียระหว่างปี ค.ศ. 1837 ถึงปี ค.ศ. 1901 นักวิชาการถกเถียงกันว่าสมัยวิกตอเรียควรจะเริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1832 สมัยวิกตอเรียเริ่มต่อจาก “สมัยรีเจ็นซี” (Regency era) และตามด้วย “สมัยเอ็ดเวิร์ด” ระยะหลังของสมัย “สมัยวิกตอเรีย” ตรงกับสมัย “Belle Époque” บนผืนแผ่นดินใหญ่ยุโรปและของประเทศที่ไม่ใช้ภาษาอังกฤษ
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์ เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์ () หรือพระนามหลังการสมรสคือ วิกตอเรีย เมานต์แบ็ทแตน มาร์เชเนสแห่งมิลด์ฟอร์ดเฮเวน () เป็นเจ้าหญิงอังกฤษเชื้อสายเยอรมัน เป็นพระธิดาองค์ใหญ่ของแกรนด์ดยุกลุดวิกที่ 4 แห่งเฮสส์และไรน์กับเจ้าหญิงอลิซแห่งสหราชอาณาจักร ทำให้ทรงมีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
น้ำตกวิกตอเรีย น้ำตกวิกตอเรียเกิดจากแม่น้ำซัมเบซีซึ่งเป็นแม่น้ำกั้นพรมแดนของสองประเทศ ตกลงมาสู่แอ่งลึก น้ำตกมีขนาดกว้างกว่า 1690 เมตร สูงประมาณ 60-100 เมตร น้ำตกวิกตอเรียสามารถแบ่งเป็น 4 ส่วนย่อย ได้แก่ น้ำตกปีศาจ น้ำตกหลัก น้ำตกสายรุ้ง และน้ำตกตะวันออก ไอน้ำจากน้ำตกวิกตอเรียสามารถมองเห็นได้จากระยะทาง 20 กิโลเมตร
น้ำตกวิกตอเรีย น้ำตกวิกตอเรียได้รับเลือกให้เป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 1989 ปัจจุบันน้ำตกวิกตอเรียเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและแหล่งสร้างรายได้ที่สำคัญของประเทศแซมเบียและประเทศซิมบับเว จึงมีการสร้างโรงแรมและสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวในทั้งสองประเทศ แต่การพัฒนาเหล่านี้ขาดการควบคุมจัดการที่ดีองค์การยูเนสโกจึงเคยพิจารณาจะถอนน้ำตกวิกตอเรียออกจากการเป็นมรดกโลก
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์ เมื่อปี พ.ศ. 2421 เจ้าหญิงวิกตอเรียทรงได้รับเชื้อโรคคอตีบ เจ้าหญิงเอลลาทรงย้ายออกจากห้องทันที พระองค์ทรงเป็นสมาชิกในครอบครัวพระองค์เดียวที่รอดพ้นจากโรคดังกล่าว พระชนนีได้พยาบาลดูแลเจ้าหญิงวิกตอเรียและสมาชิกพระองค์อื่นๆ อยู่เป็นเวลาหลายวัน และในที่สุดเจ้าหญิงมารี พระขนิษฐาองค์เล็กของเจ้าหญิงได้สิ้นพระชนม์ลง เมื่อครอบครัวดูเหมือนว่าอาการดีขึ้น พระชนนีของเจ้าหญิงวิกตอเรียเริ่มประชวร พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันครอบรอบการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอัลเบิร์ต ในฐานะพระธิดาองค์ใหญ่ เจ้าหญิงวิกตอเรียทรงรับหน้าที่เหมือนเป็นมารดาให้กับพระโอรสและธิดาองค์เล็กๆ และเสด็จเคียงข้างพระชนก พระองค์ทรงเขียนว่า "การสิ้นพระชนม์ของพระมารดาเป็นการสูญเสียที่ไม่สามารถเรียกคืนได้ ช่วงวัยเด็กของเราจบสิ้นลงพร้อมกับการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ เพราะว่าเราได้กลายเป็นพี่ใหญ่สุดและมีความรับผิดชอบมากที่สุด"
เอ็มเอ็นแอลโฟร์ตีเอต MNL48 (อ่านว่า เอ็มเอ็นแอลโฟร์ตีเอต) MNL ย่อมาจาก มะนิลา (Manila) ซึ่งเป็นชื่อเมืองหลวงของประเทศฟิลิปปินส์ โดยเป็นกลุ่มไอดอลหญิงจากประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นวงน้องสาวต่างประเทศลำดับที่ 5 ของ AKB48 ซึ่งมีการประกาศการก่อตั้งวงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2559 ที่คอนเสิร์ตของ AKB48 รวมไปถึงวงน้องสาวอีกสองวง ได้แก่ TPE48 ประเทศไต้หวัน(ภายหลังได้ยุบวงและเปลี่ยนชื่อเป็น AKB48 Team TP) และ BNK48 ประเทศไทย
มหาวิหารมะนิลา มหาวิหารมะนิลา (, ) มหาวิหารแห่งเมืองหลวงมะนิลา หรือที่รู้จักอย่างไม่เป็นทางการในชื่อมหาวิหารมะนิลาคือ มหาวิหารโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ในกรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ อุทิศให้กับพระนางมารีย์พรหมจารี ในฐานะแม่พระปฏิสนธินิรมล ซึ่งเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์หลักของฟิลิปปินส์ มหาวิหารใช้งานในฐานะสันตะสำนักของอาร์ชบิชอปแห่งมะนิลา ซึ่งเป็นอาร์ชบิชอปโดยพฤตินัยของประเทศฟิลิปปินส์
เกซอนซิตี เกซอนซิตี (; ฟิลิปีโน: Lungsod Quezon) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดในประเทศฟิลิปปินส์ เคยเป็นเมืองหลวงของฟิลิปปินส์ระหว่างปี ค.ศ. 1948–1976 ตั้งอยู่บนเกาะลูซอน เมืองนี้ตั้งชื่อตามอดีตประธานาธิบดี มานูเอล แอล. เกซอน
เอ็มเอ็นแอลโฟร์ตีเอต MNL ย่อมาจากชื่อเมืองหลวงของประเทศฟิลิปปินส์ มะนิลา (MANILA) และตัวเลข "48" มาจากนามสกุลของ โคตาโระ ชิบะ ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท เอเคเอส โดยคำว่า "ชิ" และ "บะ" เป็นคำพ้องเสียงของภาษาญี่ปุ่น สามารถแปลความหมายได้เป็นเลข "4" และ "8"
มากาตี มากาตี () คือเมืองใหญ่แห่งหนึ่งในประเทศฟิลิปปินส์ และหนึ่งใน 16 เมืองซึ่งอยู่ในเขตเมโทรมะนิลา หรือเขตปริมณฑลรอบกรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์
ซันเฟร์นันโด (จังหวัดปัมปังกา) ชื่อของนครตั้งชื่อตามพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 6 แห่งสเปน และอยู่ภายใต้พระบรมราชูปถัมภ์ของนักบุญเฟอร์ดินันที่ 3 แห่งแคว้นกัสติยาและเลออน โดยวันเฉลิมฉลองของเขาคือวันที่ 30 พฤษภาคม นครซันเฟร์นันโดมักเป็นที่รู้จักกันในสมญา "เมืองหลวงคริสต์มาสแห่งฟิลิปปินส์" เนื่องจากมีเทศกาลตะเกียงยักษ์ในเดือนธันวาคมของทุกปี และซีเอ็นเอ็นยกย่องให้เมืองนี้เป็น 'เมืองหลวงคริสต์มาสแห่งเอเชีย'
ปาไซ ปาไซ () เป็นเมืองที่อยู่ในเขตเขตนครหลวงในประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ทางตอนเหนือของกรุงมะนิลา เมืองหลวงของประเทศ และอยู่ทางใต้ของมากาตีซิตี มีประชากรประมาณ 403,064 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2007) นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาตินีโนยอากีโน ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
มะนิลา มะนิลา (; ) เป็นเมืองหลวงของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยุ่บนชายฝั่งตะวันออกของอ่าวมะนิลา (Manila Bay) บนเกาะลูซอนซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและตั้งอยู่ทางเหนือสุดของฟิลิปปินส์ บางส่วนของเมืองมีความยากจน อย่างไรก็ดี มะนิลาเป็นเมืองที่มีชนชาติรวมกันอยู่มากมาย และเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม การศึกษา และอุตสหากรรมของประเทศ มะนิลาคือศูนย์กลางของเขตมหานครที่มีประชากรมากกว่า 10 ล้านคน เขต "เมโทรมะนิลา" (Metro Manila) เป็นมหานครที่ใหญ่กว่า ประกอบด้วยเมืองและเทศบาล 17 แห่ง เฉพาะเมืองมะนิลาเองเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 2 มีประชากรประมาณ 1.5 ล้านคน เมืองเดียวที่มีประชากรมากกว่าคือเมืองเกซอนซิตี (Quezon City) ชานเมืองและอดีตเมืองหลวง มะนิลาตั้งอยูที่ 14°35' เหนือ 121°0' ตะวันออก
จังหวัดเซบู จังหวัดเซบู (; เซบัวโน: Lalawigan sa Sugbu; ) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วยเกาะหลักและเกาะบริวารอีก 167 เกาะ เมืองหลักคือ เซบูซิตี ซึ่งเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของฟิลิปปินส์ จังหวัดนี้มีท่าอากาศยานนานาชาติมักตัน–เซบู ตั้งอยู่บนเกาะมักตัน เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารมาเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 2 สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 2 (Second Philippine Republic) หรือสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ (ภาษาญี่ปุ่น: フィリピン共和国, ภาษาฟิลิปิโน: Republika ng Pilipinas) หรือสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ญี่ปุ่นสนับสนุน (Japanese-sponsored Philippine Republic) เป็นรัฐหุ่นเชิด จัดตั้งเมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2486 ในช่วงที่ญี่ปุ่นเข้ายึดครอง ประธานาธิบดีเอ็มมานูเอล เกซอน ได้ประกาศที่มะนิลา เมืองหลวงให้เป็นเมืองเปิด ปกครองโดยจอร์จ บี วาร์กัส ญี่ปุ่นเข้าเมืองได้เมื่อ 2 มกราคม พ.ศ. 2485 และตั้งมะนิลาเป็นเมืองหลวง ญี่ปุ่นเข้าสู่ฟิลิปปินส์อย่างเต็มที่เมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 หลังจากยุทธการคอร์เรกิดอร์
นายพลมาซาฮารุ ฮอมมา ได้ประกาศสลายเครือจักรภพฟิลิปปินส์และจัดตั้งคณะกรรมการสูงสุดฟิลิปปินส์ (Komisyong Tagapagpaganap ng Pilipinas) และให้จอร์จ วาร์กัสเป็นประธานคนแรกในเดือนมกราคม พ.ศ. 2485 กาลิบาปีซึ่งเป็นตัวย่อในภาษาตากาล็อกขององค์กรบริหารแห่งฟิลิปปินส์ใหม่ (Kapisanan sa Paglilingkod sa Bagong Pilipinas) ก่อตั้งขึ้นโดยประกาศหมายเลข 109 ของคณะกรรมการสูงสุดฟิลิปปินส์ และประกาศเป็นกฎหมายเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2485 คว่ำบาตรพรรคการเมืองทั้งหมดที่มีอยู่ และจัดตั้งพันธมิตรของรัฐบาลใหม่ พรรคกานับซึ่งเป็นพรรคนิยมญี่ปุ่นได้รวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของกาลิบาปี
รายชื่อปีในประเทศฟิลิปปินส์ ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อปีในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศฟิลิปปินส์ แม่น้ำที่ยาวที่สุดคือแม่น้ำคากายันในภาคเหนือของเกาะลูซอน อ่าวมะนิลา (ชายฝั่งของอ่าวเป็นที่ตั้งของกรุงมะนิลาเมืองหลวง) เชื่อมต่อกับลากูนาเดบาอี (ทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในฟิลิปปินส์) ผ่านแม่น้ำปาซิก อ่าวซูบิก อ่าวดาเบา และอ่าวโมโรเป็นอ่าวอื่น ๆ ที่สำคัญ ช่องแคบซันฮัวนีโคแยกเกาะซามาร์และเกาะเลเตออกจากกัน แต่ก็มีสะพานซันฮัวนีโคข้ามเหนือช่องแคบ
นครเซบู เซบูซิตี เป็นนครที่เก่าแก่ที่สุดของฟิลิปปินส์ เนื่องจากจักรวรรดิสเปนเดินทางมาตั้งถิ่นฐานที่นี่เป็นที่แรก และเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของประเทศ ที่นี่ถือศูนย์รวมคริสตศาสนิกชนแห่งตะวันออกไกล และเป็นมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศรองจากเมโทรมะนิลา
ประเทศฟิลิปปินส์ เฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน มาถึงหมู่เกาะฟิลิปปินส์ในปี ค.ศ. 1521 (พ.ศ. 2064) มีเกล โลเปซ เด เลกัซปี มาถึงฟิลิปปินส์ในปี ค.ศ. 1565 (พ.ศ. 2108) และตั้งชุมชนชาวสเปนขึ้น ซึ่งนำไปสู่การตั้งอาณานิคมในเวลาต่อมา หลังจากนั้น นักบวชศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกได้แปรศาสนาของชาวเกาะทั้งหมดให้หันมานับถือศาสนาคริสต์ ในช่วง 300 ปีนับจากนั้น กองทัพสเปนได้ต่อสู้กับเหตุการณ์กบฏต่าง ๆ มากมาย ทั้งจากชนพื้นเมืองและจากชาติอื่นที่พยายามเข้ามาครอบครองอาณานิคม ซึ่งได้แก่ อังกฤษ จีน ฮอลันดา ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น และโปรตุเกส สเปนสูญเสียไปมากที่สุดในช่วงที่อังกฤษเข้าครอบครองเมืองหลวงเป็นการชั่วคราวในช่วงสงครามเจ็ดปี (Seven Years' War) หมู่เกาะฟิลิปปินส์อยู่ใต้การปกครองของสเปนในฐานะอาณานิคมของสเปนใหม่ (New Spain) นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1565 (พ.ศ. 2108) ถึงปี ค.ศ. 1821 (พ.ศ. 2364) และนับจากนั้นฟิลิปปินส์ก็อยู่ใต้การปกครองของสเปนโดยตรง การเดินเรือมะนิลาแกลเลียน (Manila Galleon) จากฟิลิปปินส์ไปเม็กซิโก เริ่มต้นขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 16 และหมู่เกาะฟิลิปปินส์เปิดตัวเองเข้าสู่การค้าโลกในปี ค.ศ. 1834
ประเทศฟิลิปปินส์ หลังจากที่ฟิลิปปินส์ตกเป็นอาณานิคมของสเปนอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1571 ระบบการศึกษาในฟิลิปปินส์ได้รับอิทธิพลจากนโยบายของจักรวรรดิสเปน สิ่งหนึ่งที่ถือเป็นเอกลักษณ์สำคัญในการเปลี่ยนแปลงของระบบการศึกษาในสมัยนั้น คือ ระบบการศึกษาแบบคาทอลิก โดยศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกมีบทบาทอย่างมากในการพัฒนาระบบการศึกษาทั้งในระดับโรงเรียนและมหาวิทยาลัยภายในฟิลิปปินส์ เพราะเป็นยุทธศาสตร์สำคัญของสเปนในการเผยแผ่คริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกในฟิลิปปินส์
ปัจจัยที่ส่งผลให้ศาสนจักรโรมันคาทอลิกประสบความสำเร็จในการปฏิรูประบบการศึกษาในประเทศฟิลิปปินส์คือ ปัจจัยด้านการถือครองที่ดิน เหตุเพราะศาสนาโรมันคาทอลิกถือครองที่ดินเป็นจำนวนมากภายในฟิลิปปินส์ ซึ่งส่งผลให้นักบวชนิกายโรมันคาทอลิกมีอิทธิพลและมีอำนาจมากในการปฏิรูประบบการศึกษา และประสบความสำเร็จในการเผยแผ่ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกภายในฟิลิปปินส์
ทั้งนี้ ระบบการศึกษาในประเทศฟิลิปปินส์ได้ถูกเปลี่ยนแปลงอีกครั้งในปี ค.ศ.1863 ผ่านกฎหมายการศึกษา (Educational Decree) ที่เน้นให้ระบบการศึกษาภายในประเทศมีความเป็นระบบ มีหลักสูตรที่มีมาตรฐาน และก่อตั้งโรงเรียนเพิ่มมากยิ่งขึ้นเพื่อรองรับประชาชนทั่วไปภายในประเทศ อย่างไรก็ดี ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงระบบการศึกษาของคนในประเทศยังคงมีอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความเหลื่อมล้ำระหว่างผู้ชายและผู้หญิง และความเหลื่อมล้ำระหว่างครอบครัวที่มีฐานะร่ำรวยและยากจน
นอกเหนือจากศาสนาและระบบการศึกษาที่เป็นระบบ ภาษาสเปนเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่สเปนได้ทิ้งไว้แก่ประเทศอาณานิคม ซึ่งเห็นได้จากร่องรอยของมรดกทางภาษาสเปน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาษาตากาล็อกที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาษาสเปน เช่นเดียวกับการตั้งชื่อคนในประเทศ ถนนหนทาง หรือสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ในฟิลิปปินส์ที่ยังคงถูกเรียกขานเป็นภาษาสเปนจนถึงปัจจุบัน
นโยบายทางการศึกษาในยุคที่เป็นอาณานิคมของสหรัฐ
ในการปฏิรูประบบการศึกษาภายในฟิลิปปินส์ภายใต้อาณานิคมของสหรัฐ ยุทธศาสตร์สำคัญของสหรัฐ คือ ความพยายามที่จะทำให้ชาวฟิลิปปินส์มีความเป็นอเมริกันมากขึ้น (Americanization) ผ่านนโยบายการศึกษาที่ถูกคิดค้นขึ้นโดยชาวอเมริกัน
ตลอดระยะเวลาที่สหรัฐปกครองฟิลิปปินส์ มีการสนับสนุนให้ใช้ภาษาอังกฤษมากขึ้น เพื่อลดบทบาทการใช้ภาษาท้องถิ่น โดยกว่า 5 ทศวรรษของระบบการศึกษาแบบอเมริกัน นักเรียนฟิลิปปินส์ต้องศึกษาบทประพันธ์ของกวีตะวันตกชื่อดังมากมาย อาทิ วิลเลี่ยม เชคสเปียร์ เป็นต้น ส่งผลทำให้ชาวฟิลิปปินส์ให้ความสนใจกับวรรณคดีท้องถิ่นน้อยลง และใช้ภาษาอังกฤษในชั้นเรียนและในชีวิตประจำวันมากขึ้น
ถึงแม้ว่าสหรัฐ พยายามสอดแทรกวรรณกรรมตะวันตกในชีวิตประจำวันของชาวฟิลิปปินส์ แต่เมื่อเทียบกับยุคที่สเปนปกครองฟิลิปปินส์ก่อนหน้านั้น ถือได้ว่าชาวฟิลิปปินส์มีเสรีภาพในการแสดงผลงานด้านบทประพันธ์ กลอน และวารสารต่างๆ ในภาษาท้องถิ่นมากกว่าในยุคที่เป็นอาณานิคมของสเปน
อย่างไรก็ตาม ผลงานวรรณกรรมของชาวฟิลิปปินส์กลับไม่ได้รับการบรรจุในวิชาภาษาและวรรณคดีในชั้นเรียนเท่าที่ควร ซึ่งส่งผลทำให้ระบบการศึกษาแบบอเมริกันแตกต่างจากระบบการศึกษาในยุคที่เป็นอาณานิคมของสเปนโดยสิ้นเชิง นั่นคือ ชาวฟิลิปปินส์ในยุคที่ถูกปกครองโดยสหรัฐ ไม่มีโอกาสได้เรียนภาษาประจำชาติของตัวเอง เพราะภาษาท้องถิ่นถูกใช้เป็นเพียงตัวช่วยในการเรียนการสอนในวิชาต่างๆ เท่านั้น อีกทั้งสหรัฐยังผูกขาดการใช้ภาษาอังกฤษในระบบการศึกษา จวบจน ค.ศ. 1940 ภายหลังจากที่ญี่ปุ่นเข้ายึดครองฟิลิปปินส์ในสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่ญี่ปุ่นไม่ได้มีบทบาทในการพัฒนาการศึกษาภายในประเทศฟิลิปปินส์
สีง้ำ ไม้สีง้ำใช้ทำเครื่องประมงพื้นบ้าน ชื่อเมืองหลวงของฟิลิปปินส์ (กรุงมะนิลา) ในภาษาตากาล็อกเรียกว่า แปลว่า "มีต้นสีง้ำ" เนื่องจากบริเวณอ่าวมะนิลามีต้นสีง้ำขึ้นอยู่มาก คำว่านีลัดหรือนีลาที่แปลว่าสีง้ำ อาจมาจากภาษาสันสกฤต "nila" (नील)
ภาษาฟิลิปีโน เนื่องจากตากาล็อกเป็นชื่อของกลุ่มชนด้วย จึงมีความอ่อนไหวทางการเมืองหากจะกล่าวว่าภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาเดียวกับภาษาตากาล็อก คำว่าฟิลิปปินส์เป็นคำที่เป็นกลางโดยมาจากชื่อของประเทศไม่ได้มาจากชื่อชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง ภาษาฟิลิปปินส์มีบทบาทเป็นภาษากลางในบริเวณที่เคยใช้ภาษาอื่น ๆ มาก่อน เช่น ในเกาะมินดาเนาที่เคยใช้ภาษาเซบูเป็นภาษากลาง และเมืองบาเกียวที่เคยใช้ภาษาอีโลกาโนเป็นภาษากลาง เนื่องจากภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาในโรงเรียน การศึกษาจะทำให้ช่องว่างระหว่างภาษาตากาล็อกกับภาษาฟิลิปปินส์ห่างไกลกันยิ่งขึ้น
รายชื่อธงในประเทศฟิลิปปินส์ เนื้อหาในหน้านี้แสดงภาพธงประเภทต่างๆ ที่ใช้ในประเทศฟิลิปปินส์
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ เป็นสายการบินแห่งชาติของประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นสายการบินพาณิชย์ที่เก่าแก่ที่สุดในทวีปเอเชียที่ยังใช้ชื่อเดิม ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1941 มีท่าอากาศยานหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาตินินอยอควิโน กรุงมะนิลา และท่าอากาศยานแมคแทน-เซบู เมืองเซบู มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ศูนย์ธุรกิจการเงินธนาคารแห่งชาติฟิลิปปินส์ ที่เมืองปาเซ ให้บริการใน 19 จุดหมายภายในประเทศ และ 24 จุดหมายระหว่างประเทศ ใน 5 ทวีป
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2561 วันที่ 20 กรกฎาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นระบุว่าพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นในทะเลจีนใต้ ต่อมาวันที่ 21 กรกฎาคม PAGASA ชี้ว่าระบบพายุเคลื่อนตัวเข้าสู่เขตพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ และได้รับชื่อว่า "โจซี" ("Josie") เป็นภาษาตากาล็อกจากหน่วยงานดังกล่าว เป็นพายุลูกที่ 10 ที่ได้รับชื่อภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ในฤดูกาลนี้ พายุดีเปรสชันเขตร้อนโจซีเคลื่อนที่เกือบขึ้นฝั่งที่เมืองซาอุด จังหวัดฮีลากังอีโลโคส ประเทศฟิลิปปินส์ โดยมันเคลื่อนตัวไปทางเหนือ และออกจากพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ไป ในขณะที่พายุกำลังเคลื่อนที่ไปทางประเทศจีน พายุดีเปรสชันเขตร้อน 13W เกือบกลายเป็นพายุโซนร้อนที่ได้รับชื่อ แต่พายุดีเปรสชันเขตร้อนนั้นกลับไปไม่ถึงพายุโซนร้อน และถูกทำลายด้วยลมเฉือนที่สูงใกล้กับประเทศจีน โดยส่วนเศษที่หลงเหลือของ 13W นั้นมุ่งหน้าเข้าไปในแผ่นดินของประเทศจีน ก่อนที่จะสลายตัวไปอย่างสมบูรณ์
จังหวัดซูลู ซูลู (ฟิลิปีโนและ) หรือ ซูก (เตาซุก: ) เป็นจังหวัดเกาะปกครองตนเองของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ในเขตปกครองตนเองในมุสลิมมินดาเนา (ARMM) เมืองหลวง คือ โฮโล และกินพื้นที่กลุ่มเกาะกลางของกลุ่มเกาะซูลู ระหว่างบาซีลันกับตาวี-ตาวี เป็นที่ตั้งของรัฐสุลต่านซูลูในประวัติศาสตร์
แอร์เอเชียฟิลิปปินส์ เนื่องจากรัฐธรรมนูญของประเทศฟิลิปปินส์ไม่อนุญาตให้ชาวต่างชาติเป็นเจ้าของธุรกิจที่จดทะเบียนในประเทศฟิลิปปินส์ 100% จึงได้มีการร่วมลงทุนของนักธุรกิจชาวฟิลิปปินส์ และ แอร์เอเชีย เบอร์ฮัด แอร์เอเชียมาเลเซีย ในสัดส่วน 60% และ 40%. บริษัทร่วมทุนได้รับการอนุมัติเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2553 โดยคณะกรรมการการลงทุน, ซึ่งเป็นหน่วยงานในประเทศฟิลิปปินส์
เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2554, แอร์เอเชียฟิลิปปินส์ได้รับมอบ เครื่องบินแอร์บัส A320 ลำใหม่เป็นลำแรก ที่สนามบินนานาชาติคลาร์คในเมือง แองเจเลสซิตี้ ต่อมาในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ได้รับมอบเครื่องบินแอร์บัส A320 เป็นลำที่ 2 เพิ่มเข้าฝูงบินด้วย, รวมเครื่องบินแอร์บัส A320 ในฝูงบิน เป็นจำนวน 2 ลำ และ จะเพิ่มจำนวนเครื่องบินแอร์บัส A320s เข้ามาในฝูงบินขึ้นอีก 4 ลำ ภายในเดือนมิถุนายนของปีพ.ศ. 2555.
เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555, สายการบินแอร์เอเชียฟิลิปปินส์ ได้รับหนังสือรับรองผู้ประกอบการการบิน จากหน่วยงานการบินพลเรือนของประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งจะทำให้สายการบินได้รับอนุญาตให้บินในน่านฟ้าของประเทศฟิลิปปินส์ด้วย
ในปัจจุบัน แอร์เอเชียฟิลิปปินส์ ได้เข้าซื้อกิจการของ สายการบิน เซสต์แอร์ และได้ย้ายฐานการบินจาก สนามบินนานาชาติคลาร์คในเมือง แองเจเลสซิตี้ มาให้บริการที่ ท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อควิโน ที่กรุงมะนิลา เป็นท่าอากาศยานหลัก และได้เปลี่ยนชื่อ สายการบิน เซสต์แอร์ เป็น แอร์เอเชียเซสต์ (Z2) โดยให้บริการร่วมกันใน 3 เมืองหลักคือ เมืองเซบู , เมืองคาลิโบ้ และ เมืองดาเวา
ทางหลวงสายแพน-ฟิลิปปินส์ ทางหลวงสายแพน-ฟิลิปปินส์ หรือที่รู้จักในชื่อ Maharlika Highway (ทางหลวงชั้นสูง, อิสระ) เป็นโครงข่ายถนนและเรือข้ามฟากที่เชื่อมต่อระหว่างเกาะต่าง ๆ ได้แก่ เกาะลูซอน เกาะซามาร์ เกาะเลย์เต และเกาะมินดาเนา ของประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นเส้นทางคมนาคมหลักที่เปรียบเสมือนกระดูกสันหลังของประเทศ
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศฟิลิปปินส์ ปัจจุบัน ประเทศฟิลิปปินส์มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 19 แห่ง ดังนี้
โบสถ์บาโรกแห่งฟิลิปปินส์ โบสถ์บาโรกแห่งฟิลิปปินส์ () คือชื่อเรียกอย่างเป็นทางการของโบสถ์ยุคสเปน 4 แห่งในฟิลิปปินส์ ซึ่งได้รับการจดทะเบียนเป็นมรดกโลกของยูเนสโก ใน ค.ศ. 2003 โบสถ์เหล่านี้ยังเป็นหนึ่งในสมบัติที่มีค่ามากที่สุดของประเทศ
ประเทศฟิลิปปินส์ สถาบันการเงินโกลด์แมนซากส์ได้รวมฟิลิปปินส์อยู่ในรายชื่อ "11 ประเทศถัดไป" ที่มีศักยภาพสูงที่จะมีระบบเศรษฐกิจใหญ่ที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 21 แต่จีนและอินเดียก็ได้ก้าวขึ้นมาเป็นคู่แข่งทางเศรษฐกิจที่สำคัญเช่นกัน โกลด์แมนซากส์ยังคาดการณ์ว่า เมื่อถึงปี ค.ศ. 2050 เศรษฐกิจฟิลิปปินส์จะมีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 20 ของโลก ส่วนธนาคารเอชเอสบีซีก็คาดการณ์ว่า เมื่อถึงปี ค.ศ. 2050 เศรษฐกิจของประเทศนี้จะมีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 16 ของโลก ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 5 ของเอเชีย และที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ฟิลิปปินส์เป็นประเทศสมาชิกธนาคารโลก กองทุนการเงินระหว่างประเทศ องค์การการค้าโลก ธนาคารเพื่อการพัฒนาเอเชีย (ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองมันดาลูโยง) แผนโคลัมโบ กลุ่ม 77 และกลุ่ม 24 ในบรรดากลุ่มและสถาบันความร่วมมือระหว่างประเทศต่าง ๆ
จังหวัดซูลาเวซีเหนือ จังหวัดซูลาเวซีเหนือ (, ) เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของคาบสมุทรบนเกาะซูลาเวซี บนคาบสมุทรมีนาฮาซา ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศฟิลิปปินส์และทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศมาเลเซีย โดยอยู่ติดกับประเทศฟิลิปปินส์ทางทิศเหนือ ติดกับทะเลโมลุกกะทางทิศตะวันออก ติดกับจังหวัดโก-รนตาโลทางทิศตะวันตก และติดกับอ่าวโตมีนีทางทิศใต้ เมืองหลวงของจังหวัดคือเมืองมานาโด โดยจังหวัดมีประชากร 4,135,526 คน จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 และจากข้อมูลประชากรอย่างเป็นทางการล่าสุดในเดือนมกราคม 2014 มีประชากร 4,353,540 คน เมืองมานาโดยังเป็นประตูหลักและศูนย์กลางเศรษฐกิจของจังหวัด เมืองสำคัญอื่น ๆ เช่น โตโมฮนและบีตุง จังหวัดมีภูเขา 41 ลูกที่มีความสูงตั้งแต่ ,112–1,995 เมตร (3,648–6,545 ฟุต) ทางด้านธรณีวิทยาภูมิภาคนี้ยังเป็นภูเขาไฟใหม่โดยส่วนใหญ่ มีการระเบิดหลายครั้งและเป็นภูเขาไฟทรงกรวยที่ยังครุกรุ่นอยู่ ที่พบได้ตอนกลางของมีนาฮาซา โบลาอังมงกนโดว์ และหมู่เกาะซังกีเฮอ
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2441 ที่มะนิลา เกิดการสู้รบขึ้นในฟิลิปปินส์ระหว่างกองทัพสาธารณรัฐฟิลิปปินส์และกองทัพสหรัฐซึ่งเป็นเหตุการณ์ต่อเนื่องจากสงครามสเปน-สหรัฐอเมริกา ในวันนั้น ประธานาธิบดีอากีนัลโดประกาศว่าสันติภาพและความสัมพันธ์ฉันมิตรกับสหรัฐสิ้นสุดลงแล้ว ต่อไปนี้คือศัตรูที่อยู่ภายใต้ข้อจำกัดของกฎหมายสงคราม การสู้รบเกิดขึ้นในการทัพมะนิลาครั้งที่ 2 ซึ่งกองทัพสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ถูกบีบให้ล่าถอยออกจากเมือง ในวันที่ 31 มีนาคม กองทัพสหรัฐเข้ายึดมาโลโลส ที่ตั้งรัฐบาลฟิลิปปินส์ ที่ถูกเผาโดยกองทัพสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ถอนตัวไป อากีนัลโดและแกนนำของกองทัพปฏิวัติย้ายไปที่ซันอีซีโดร จังหวัดนูเวบาเอซีฮา การเจรจาสันติภาพกับฝ่ายสหรัฐเกิดขึ้นในช่วงสั้น ๆ ระหว่างเมษายน – พฤษภาคม พ.ศ. 2442 และล้มเหลว กองทัพสหรัฐเข้ายึดซันอีซีโดรได้ในวันที่ 16 พฤษภาคม กองทัพฟิลิปปินส์และรัฐบาลถอยไปยังบัมบัน ตาร์ลัก ก่อนจะย้ายต่อไปที่เมืองตาร์ลัก กลุ่มของอากีนัลโดได้ออกจากเมืองตาร์ลักซึ่งถือเป็นเมืองหลวงแห่งสุดท้าย เมื่อกองทัพสหรัฐเข้ายึดครองได้ในวันที่ 13 พฤศจิกายน
สำนักงานปราบปรามยาเสพติดแห่งประเทศฟิลิปปินส์ สำนักงานปราบปรามยาเสพติดแห่งประเทศฟิลิปปินส์ (; ; อักษรย่อ: PDEA) เป็นหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายนำ ที่รับผิดชอบในการป้องกัน, การสอบสวนและการต่อสู้กับยาเสพติดอันตราย รวมถึงควบคุมสารตั้งต้นและเคมีภัณฑ์ในประเทศฟิลิปปินส์ หน่วยงานนี้มีหน้าที่บังคับใช้บทบัญญัติทางอาญาและข้อบังคับแห่งสาธารณรัฐบัญญัติ ฉบับที่ 9165 (R.A. 9165) หรือที่รู้จักกันในชื่อสาธารณรัฐบัญญัติยาเสพติดอันตราย ค.ศ. 2002
อุทยานแห่งชาติแม่น้ำใต้ดินปูเวร์โตปรินเซซา อุทยานแห่งชาติแม่น้ำใต้ดินปูเวร์โตปรินเซซา ตั้งอยู่บริเวณเทือกเขาเซนต์พอล ทางตอนเหนือของเกาะปาลาวัน ประเทศฟิลิปปินส์ ห่างจากเมืองปูเวร์โตปรินเซซา เมืองหลวงของเกาะปาลาวันทางตอนเหนือประมาณ 50 กิโลเมตร
ภาษาฟิลิปีโน ภาษาฟิลิปปินส์ หรือ ภาษาฟิลิปีโน (; ) เป็นภาษาประจำชาติและภาษาราชการภาษาหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์คู่กับภาษาอังกฤษ กำหนดเมื่อ พ.ศ. 2530 ภาษานี้เป็นสำเนียงมาตรฐานของภาษาตากาล็อก เมื่อ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 สถาบันภาษาแห่งชาติเลือกภาษาตากาล็อกซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นที่มีการใช้เป็นภาษาเขียนมากที่สุดมาเป็นพื้นฐานของภาษาประจำชาติภาษาใหม่ใน พ.ศ. 2504 ภาษานี้เป็นที่รู้จักในชื่อ ปิลิปีโน และเปลี่ยนชื่อเป็นภาษาฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 2515
พายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยน ไต้ฝุ่นไห่เยี่ยน (ชื่อสากล: 1330, ชื่อของ JTWC : 31W, ชื่อของ PAGASA โยลันดา; Yolanda) ในประเทศฟิลิปปินส์รู้จักกันในชื่อ ไต้ฝุ่นโยลันดา เป็นพายุไต้ฝุ่นที่ทำให้มียอดผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับสองจากบันทึกของพายุไต้ฝุ่นที่พัดเข้าโจมตีฟิลิปปินส์ มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 3,976 คน เป็นพายุลูกที่ 30 ของฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2556 ที่ได้รับการตั้งชื่อ
เอเชียนเกมส์ จากนั้นในปี พ.ศ. 2491 (ค.ศ. 1948) กลุ่มนักกีฬาของสาธารณรัฐประชาชนจีน และฟิลิปปินส์ ซึ่งเข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 14 ที่กรุงลอนดอนของสหราชอาณาจักร มีดำริที่จะฟื้นการแข่งขันกีฬาตะวันออกไกลขึ้นใหม่ อย่างไรก็ตาม กูรู ดัตท์ สนธิ (Guru Dutt Sondhi) ผู้แทนคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งอินเดีย ให้ความเห็นว่า ควรเปิดกว้างให้แก่ทุกประเทศในทวีปเอเชีย สามารถเข้าร่วมการแข่งขันอย่างเท่าเทียมกัน จึงเสนอให้ร่างระเบียบขึ้น เพื่อจัดตั้งขึ้นในรูปสหพันธ์กีฬาแห่งเอเชีย (The Asian Athletic Federation) ต่อมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) ธรรมนูญองค์กรก็เสร็จสมบูรณ์ พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อเป็น สหพันธ์กีฬาเอเชีย (The Asian Games Federation) ถือกำเนิดขึ้นที่กรุงนิวเดลีของอินเดีย ซึ่งเมืองหลวงแห่งนี้เอง ที่เป็นเจ้าภาพการแข่งขันครั้งที่ 1 ของเอเชียนเกมส์ ในอีกสองปีถัดมา (พ.ศ. 2493; ค.ศ. 1950)
กีซา กีซา () หรือ อัลญีซะฮ์ () เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศอียิปต์ ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ อยู่ห่างจากศูนย์กลางของไคโรไปทางตะวันตกเฉียงใต้ ราว 20 กิโลเมตร กีซาเป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการกีซา เมืองมีประชากร 2,681,863 คนจากการสำรวจประชากรใน ค.ศ. 2006 เป็นชานเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 2 ของโลก เท่ากับเมืองอินช็อนของเกาหลีใต้และเกซอนซิตีของฟิลิปปินส์ เป็นรองเพียงเมืองโยะโกะฮะมะของประเทศญี่ปุ่น
มะนิลาไลต์เรล มะนิลาไลต์เรล หรือรู้จักกันในชื่อ LRT เป็นระบบขนส่งมวลชนประเภทหนึ่งในเมโทรมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ เป็นระบบรถไฟฟ้ารางเบา ดำเนินการโดย Light Rail Transit Authority (LRTA) ซึ่งดำเนินการพร้อมกันกับมะนิลาเมโทร (MRT-3 หรือสายสีน้ำเงิน) และการรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ (PNR) เป็นส่วนหนึ่งของระบบขนส่งมวลชนแห่งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ (SRTS)
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2556 หลังจากที่พายุไต้ฝุ่นอูตอร์ (ลาบูโย) และพายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยน (โยลันดา) ได้พัดถล่มประเทศฟิลิปปินส์จนก่อให้เกิดความเสียหายกว่าหนึ่งพันล้านเปโซฟิลิปปินส์ สำนักบริหารบรรยากาศฯ จึงถอดชื่อ "ลาบูโย" และ "โยลันดา" ออกจากรายชื่อทั้งหมด
จังหวัดรีซัล จังหวัดรีซัล () เป็นจังหวัดในเขตคาลาบาร์โซน ประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศตะวันออก ชื่อจังหวัดตั้งชื่อตามโฮเซ รีซัล หนึ่งในวีรบุรุษแห่งฟิลิปปินส์ จังหวัดรีซัลมีอาณาเขตติดต่อกับเมโทรมะนิลาทางทิศตะวันตก, จังหวัดบูลาคันทางทิศเหนือ, จังหวัดเคโซนทางทิศตะวันออก และจังหวัดลากูนาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ จังหวัดตั้งอยู่บนชายฝั่งตอนเหนือของลากูนาเดอเบย์ ซึ่งเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ และตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเทือกเขาเซียร์รามาเดร
เตเรซีนา เตเรซีนา () เป็นเมืองหลวงและเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐปีเอาอี ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตอนเหนือ-กลาง ของรัฐ อยู่ห่างจากชายฝั่ง 366 กม. เป็นเมืองหลวงของรัฐในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเมืองเดียวที่ไม่ติดกับชายฝั่งบนมหาสมุทรแอตแลนติก มีประชากร 814,439 คน เตเรซีนาเป็นเมืองใหญ่อันดับ 19 ของบราซิล และเป็นเมืองหลวงใหญ่เป็นอันดับ 15 ของประเทศ เมืองก่อตั้งขึ้นเมื่อ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1852 ในชื่อ "Vila Nova do Poty" เป็นเมืองแรกที่มีการออกแบบผังเมืองของประเทศ
รายชื่อประเทศที่ไม่มีตลาดหลักทรัพย์ ด้านล่างนี้คือ รายชื่อ รายชื่อประเทศ ดินแดน และเมืองหลวง ที่ไม่มี ตลาดหลักทรัพย์
นอกจากนี้ประเทศในภูมิภาคอเมริกากลาง ได้ทำการสร้างตลาดหลักทรัพย์แคริบเบียนตะวันออก (ECSE) ทำให้ประเทศดังกล่าว ไม่มีดัชนีตลาดหลักทรัพย์เป็นของตนเอง
สำนักข่าวฟิลิปปินส์ สำนักข่าวฟินลิปปินส์ หรือที่รู้จักในชื่อ พีเอ็นเอ (PNA) เป็นสำนักข่าวแห่งประเทศฟิลิปปินส์ ก่อตั้งครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1973 ที่เมืองมะนิลา ปัจจุบันได้ย้ายสำนักงานมาอยู่ที่ เกซอนซิตี
ลาปู-ลาปู (เมืองในประเทศฟิลิปปินส์) ลาปู-ลาปู (เซบัวโน: Lapu-Lapu, ) เป็นนครหนาแน่นในเขตกิตนางคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ก่อนหน้านี้เคยรู้จักกันในชื่อ โอโปน และได้เปลี่ยนชื่อนครในปี ค.ศ. 1961 ลาปู-ลาปูเป็นหนึ่งในนครที่ประกอบกันเป็นเมโทรเซบู แม้ว่าในทางภูมิศาสตร์ นครนี้จะตั้งอยู่ในจังหวัดเซบู แต่ในทางการปกครอง ถือว่าปกครองอย่างเป็นอิสระจากตัวจังหวัด การสำมะโนในปี ค.ศ. 2015 พบว่ามีประชากร 408,112 คน และในปี ค.ศ. 2016 พบว่ามีผู้ที่ใช้สิทธิ์เลือกตั้งได้ 188,815 คน
จังหวัดเคโซน จังหวัดเคโซน () เป็นจังหวัดในเขตคาลาบาร์โซน ประเทศฟิลิปปินส์ โดยจังหวัดตั้งชื่อตาม มานูเอล เอเล. เกซอน ประธานาธิบดีคนที่สองของฟิลิปปินส์ เมืองหลักประจำจังหวัดคือลูเซนา ซึ่งเป็นเมืองอิสระที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัด
ประเทศบัลแกเรีย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 บัลแกเรียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 28 จังหวัด (provinces - "oblasti") หลังจากที่เดิมแบ่งเป็น 9 จังหวัดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 โดยที่แต่ละแห่งตั้งชื่อตามเมืองหลวงของจังหวัด โดยที่เมืองหลวงประจำประเทศเป็นจังหวัดหนึ่งแยกต่างหาก
ประเทศเบลีซ ชื่อประเทศมีต้นกำเนิดมาจากชื่อแม่น้ำเบลีซ ซึ่งเมืองเบลีซซิตี (เมืองหลวงเก่า) ก็ได้ชื่อมาจากแม่น้ำนี้ด้วยเช่นกัน ในภาษาสเปนมักจะเรียกว่า "Belice"
สถานีโทรทัศน์ประชาชนฟิลิปปินส์ เอ็มบีเอสถูกเปลี่ยนชื่อเป็น สถานีโทรทัศน์ประชาชนฟิลิปปินส์ ในช่วงเดียวกันกับที่มีการปฏิวัติพลังประชาชน โค่นล้มรัฐบาลมาร์กอสโดยการนำของนางคอราซอน อากีโน ในปี พ.ศ. 2529 โดยเอ็มบีเอสถูกนายทหารที่สนับสนุนนางอากีโนและประชาชนผู้สนับสนุนนางอากีโน เข้ายึดครองไว้ ก่อนที่นางอากีโนในฐานะประธานาธิบดีจะมีการตรารัฐบัญญัติแปลงสภาพพีทีวีเป็นรัฐวิสาหกิจ เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2535 และพีทีวีเริ่มใช้ดาวเทียมปาลาปา ของอินโดนีเซีย ในการถ่ายทอดสัญญาณจากสถานีแม่ข่ายกรุงมะนิลาไปยังสถานีลูกข่ายทั่วประเทศ ทำให้พีทีวีมีสถานีลูกข่าย 32 สถานีทั่วประเทศ ครอบคบุมประชากรในประเทศฟิลิปปินส์ทั้งหมด 85 เปอร์เซ็นต์ของประชากรฟิลิปิปนส์ทั้งประเทศ
ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2 ในซีซั่นนี้มีผู้เข้าแข่งขันเพียง 2 คนที่ไม่ใช่ชาวเอเชียแท้ ๆ ซึ่งก็คือ เฮนรี่ รี้ด เขาเป็นนาวิกโยธินสหรัฐในตำแหน่ง Senior Chief Petty Officer ที่เกษียณอายุแล้ว ปัจจุบันอาศัยอยู่ในประเทศฟิลิปปินส์ โดยแข่งคู่กับภรรยาชาวฟิลิปปินส์ ตรินิแดด (รู้จักกันในชื่อเทรี่) และอีกคนหนึ่งคือ ออเรเลีย เชนาท เดิมเธอมาจากประเทศฝรั่งเศส แต่ปัจจุบันอาศัยและเป็นตัวแทนของประเทศฮ่องกง โดยแข่งคู่กับโซฟี เต็ง ซึ่งเป็นชาวสิงคโปร์ แต่แข่งขันในตัวแทนของประเทศฮ่องกงเช่นกัน และเนื่องจากการแข่งขันในฤดูกาลนี้มีผู้ที่มีชื่อเสียงเป็นส่วนใหญ่จึงน่าจะเป็นการดึงให้มีผู้ชมมากขึ้น
ยาช มีการกล่าวถึงชื่อเมืองนี้ครั้งแรกในตอนกลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 เคยเป็นเมืองหลวงของประเทศโรมาเนียมาก่อนที่จะย้ายเมืองหลวงไปตั้งอยู่ที่เมืองบูคาเรสต์ใน ค.ศ. 1861
เหตุการณ์โจมตีเรือประมงไต้หวันโดยยามชายฝั่งฟิลิปปินส์ เหตุการณ์โจมตีเรือประมงไต้หวันโดยยามชายฝั่งฟิลิปปินส์, หรือเป็นที่รู้จักคือเหตุการณ์การโจมตีเรือกวังต้าซิ่งหมายเลขที่ 28 เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ณ ช่องแคบบาลินตัง ซึ่งเป็นเขตเศรษฐกิจทับซ้อนระหว่างสองประเทศ โดยเรือยามชายฝั่งฟิลิปปินส์ (รหัสเรือ MCS-3001)
ได้ยิงโจมตีเรือประมงสัญชาติไต้หวัน (เรือกวังต้าหมิงหมายเลขที่ 28) จนทำให้ชาวประมงชื่อหง สวือเฉิงเสียชีวิต
เงรุลมุด เงรุลมุด () เป็นชื่อของบริเวณที่ตั้งที่ทำการรัฐบาลปาเลา ตั้งอยู่ในรัฐเมเลเกอ็อกซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศปาเลาแห่งใหม่ ที่นี่ตั้งอยู่ห่างจากคอรอร์อดีตเมืองหลวง 20 กิโลเมตร
รายการภาพธงชาติ เนื้อหาในหน้านี้เป็นรายการภาพธงชาติของประเทศต่าง ๆ ซึ่งแบ่งตามทวีป โดยยึดตามรายชื่อที่ปรากฏในหน้าบทความ รายชื่อประเทศ ดินแดน และเมืองหลวง (อ้างอิงตามการบัญญัติของราชบัณฑิตยสถานของไทย) ทั้งนี้รายชื่อดังกล่าวได้มีการเรียงลำดับใหม่ตามพจนานุกรม โดยยึดตามชื่อสามัญของแต่ละประเทศในภาษาไทยเป็นหลัก
ธงชาติฟิลิปปินส์ เมื่อถึงสมัยของการปกครองตนเองภายใช้ชื่อประเทศเครือรัฐฟิลิปปินส์ (Commonwealth of the Philippines) ซึ่งเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1935 ประธานาธิบดีมานูเอล เกซอน ได้ออกคำสั่งฝ่ายบริหารเลขที่ 23 (Executive Order No. 23) ลงวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1935 เพื่อระบุลักษณะของธงในเชิงเทคนิคโดยละเอียด
โรซัส (จังหวัดคาปิซ) โรซัส เป็นนครระดับที่ 3 และเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดคาปิซ ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 167,003 คน โดยก่อนหน้านี้ นครเคยเป็นเทศบาลมี่ชื่อว่า คาปิซ มาก่อน และสถาปนาเป็นนครเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1951 โดยตั้งชื่อนครตามมานูเอล โรฮัส ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่ 4
เอมีลีโอ อากีนัลโด เมื่อสงครามสหรัฐอเมริกา-สเปนขยายตัวมาถึงมหาสมุทรแปซิฟิก จอร์จ ดิวอีย์ได้ทำลายกองทัพเรือสเปนที่มะนิลาเมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2441 อากีนัลโดเดินทางกลับสู่เมืองกาวีเตพร้อมเรือรบของสหรัฐ อากีนัลโดประกาศตั้งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์โดยมีเมืองหลวงที่มาโลส แต่สหรัฐไม่ยอมรับ อากีนัลโดได้ประกาศจัดตั้งรัฐบาลเผด็จการเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2441 มีการชักธงชาติฟิลิปปินส์ขึ้นสู่ยอดเสา กองกำลังฝ่ายชาวพื้นเมืองล้อมกรุงมะนิลาไว้ได้
Nepenthes sibuyanensis Nepenthes sibuyanensis เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะซิบูยัน (Sibuyan) ในประเทศฟิลิปปินส์ ชื่อของหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้ถูกตั้งตามชื่อเกาะ
สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการรับรองตำแหน่งแชมป์อย่างเป็นทางการจนกระทั่งมีการจัดตั้งสถาบันมวยแห่งแรกในเอเชียเมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2497 ในชื่อสหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกล (OBF) ที่โตเกียวจากการประชุมของตัวแทนจากญี่ปุ่น (ยาชิโยะ มานาเบะ) ฟิลิปปินส์ (อัลเฟรโด กุยโดเต) และไทย (พร พาณิชภักดี) ประธานของ OBF คนแรกคือมานูเอล นีโตจากฟิลิปปินส์ ผลจากการประชุมครั้งนี้ได้จัดให้มีการชกเป็นมหกรรมของแชมป์ภาคตะวันออกที่มะนิลาเมื่อ 3 และ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ผู้ได้ครองแชมป์ในครั้งนั้นได้แก่ 
การประชุมของ OBF ครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2500 โดยมีตัวแทนจากไทย ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์และสมาชิกใหม่คือเกาหลีใต้เข้าร่วม จำนวนสมาชิกได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จน พ.ศ. 2520 ออสเตรเลียเข้าเป็นสมาชิกและเปลี่ยนชื่อเป็น OPBF เพื่อรวมภูมิภาคแปซิฟิกตอนใต้เข้ามาด้วย จนมีสมาชิก 16 ประเทศในปัจจุบัน
ชาวฟิลิปปินส์ ชาวฟิลิปปินส์ () เป็นบุคคลที่ระบุตนว่าเกี่ยวข้องกับประเทศฟิลิปปินส์ จากสำมะโนประชากร ค.ศ. 2010 มีชาวฟิลิปปินส์ทั้งหมด 92,337,852 คน และประมาณ 10 ล้านคนอาศัยอยู่นอกประเทศฟิลิปปินส์
รายชื่อพายุถูกปลดของฟิลิปปินส์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2506 เป็นต้นมา มีสามหน่วยงานที่ตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นผลให้บ่อยครั้งที่พายุหมุนมักจะมีสองชื่อในเวลาเดียวกัน ซึ่งในช่วง พ.ศ. 2488 ถึง 2543 กองทัพเรือแห่งสหรัฐอเมริกาในนามศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อน ก่อนที่สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น จะเข้ามารับช่วงต่อในปี พ.ศ. 2543 ซึ่งทั้งสองหน่วยงานจะใช้ชื่อที่ตั้งไว้กับพายุ ก็ต่อเมื่อพายุหมุนมีการทวีกำลังแรงสู่ระดับพายุโซนร้อน ส่วนสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะตั้งชื่อให้กับพายุตั้งแต่ พ.ศ. 2506 โดยจะทำการตั้งชื่อให้กับระบบพายุหมุนเขตร้อนที่เคลื่อนตัวเข้าสู่ หรือพายุดีเปรสชันเขตร้อนใด ๆ ที่ก่อตัวภายในพื้นที่รับผิดชอบของตน ซึ่งมีอาณาเขตระหว่างละติจูด 135°ตะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างลองจิจูด 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุลูกนั้น ๆ จะมีชื่อที่ถูกกำหนดไว้อยู่แล้วก็ตาม ทั้งสามหน่วยงานที่มีการตั้งชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก จะมีการปลดเกษียณชื่อของพายุหมุนเขตร้อนอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ จะปลดเกษียณชื่อพายุหมุนของตนเมื่อพายุลูกนั้น ๆ ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างน้อย 1 พันล้านเปโซฟิลิปปินส์ และ/หรือ เป็นเหตุให้เกิดการสูญเสียชีวิตของประชาชนอย่างน้อย 300 รายในฟิลิปปินส์
ประเทศฟิลิปปินส์ ภายหลังจากที่ฟิลิปปินส์มีอิสระในการกำหนดนโยบายการศึกษาแล้ว ฟิลิปปินส์ยังคงให้ความสำคัญกับภาษาอังกฤษในระบบการศึกษา พิจารณาได้จากรัฐธรรมนูญของประเทศฟิลิปปินส์ฉบับปี ค.ศ.1987 ที่ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า ภาษาทางการที่ใช้ในการเรียนการสอนในโรงเรียนคือภาษาฟิลิปปินส์และภาษาอังกฤษ กระทรวงศึกษาธิการของฟิลิปปินส์ได้กำหนดให้ใช้ภาษาทั้งสองในวิชาที่แตกต่างกันในการเรียนการสอน
ในปัจจุบัน นโยบายการศึกษาของฟิลิปปินส์ยังคงเป็นไปในรูปแบบอเมริกันที่เน้นภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักในการเรียนการสอน ในขณะเดียวกันสถาบันทางการศึกษาหลายต่อหลายแห่งยังคงขึ้นตรงต่อระบบการศึกษาแบบคาทอลิก อาทิ มหาวิทยาลัย ดา ลา ซาน (De La Salle University) และมหาวิทยาลัย อาเตเนโอ เด มานิล่า (Ateneo de Manila University) เป็นต้น
โดยสรุป การที่นโยบายทางการศึกษาของฟิลิปปินส์ถูกควบคุมโดยประเทศเจ้าอาณานิคมอย่างสเปนและ สหรัฐ ส่งผลดีและผลเสียแตกต่างกันไป
ผลดีสำหรับฟิลิปปินส์คือ ระบบการศึกษาของฟิลิปปินส์มีคุณภาพ มีมาตรฐานและเป็นระบบมากยิ่งขึ้น ผ่านการปฏิรูปทางการศึกษาของสเปน รวมไปถึงการที่ประชาชนภายในประเทศมีระดับความสามารถทางภาษาอังกฤษที่สูงขึ้นภายใต้ระบบการศึกษาแบบอเมริกัน
ผลเสียภายใต้การปกครองโดยสเปนและสหรัฐ คือ การถูกลิดรอนอิสรภาพในการกำหนดทิศทางทางการศึกษาด้วยตัวเอง อาทิ ประชาชนฟิลิปปินส์ได้รับอิทธิพลและกฎเกณฑ์ต่างๆ ภายใต้ระบบการศึกษาแบบคาทอลิก หรือการที่เอกลักษณ์ของชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งวรรณกรรมและภาษาท้องถิ่นได้รับการอนุรักษ์และให้ความสำคัญที่น้อยลงภายใต้ระบบการศึกษาแบบอเมริกัน
อีมุส อีมุสอยู่ห่างจากเมโทรมะนิลาไปทางทิศใต้ และเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับชัยชนะสองครั้งเหนือจักรวรรดิสเปนในการปฏิวัติฟิลิปปิน สงครามสองครั้งนั้นได้แก่ สงครามอีมุส เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1896 และสงครามอะลาปัน เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1898 โดยในครั้งนั้น ธงชาติฟิลิปปินส์ผืนแรกได้โบกสะพัด ทำให้เมืองนี้ได้รับฉายา "เมืองหลวงแห่งธงชาติของฟิลิปปินส์" และมีการเฉลิมฉลองทุก ๆ ปี และมีการจัดแสดงเรื่องราวของสงครามไว้ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์อีมุส อีมุสได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2012