mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
นักรบเหล็กเทวะ เรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นในคืนหนึ่ง เมื่อ มุโต้ คาซึกิ () ถูกฆ่าตายโดยสัตว์ประหลาดเพื่อปกป้องเด็กสาวลึกลับคนหนึ่งไว้ แต่พอเขาตื่นขึ้นมา เขากลับพบว่านั่นเป็นเพียงแค่ความฝันเท่านั้น แต่ทว่ามันไม่เป็นอย่างนั้น ในช่วงเย็นของวันถัดมาเขาและน้องสาวก็ถูกโจมตีโดยสัตว์ประหลาดที่เขาคิดว่าเขาฝันเห็นเมื่อคืน ในระหว่างที่พวกเขากำลังถูกโจมตีอยู่นั้น ได้มีการติดต่อมาจากเด็กสาวลึกลับคนที่เขาปกป้องไว้เมื่อคืนให้ยื้อเวลาไว้ ในที่สุด คาซึกิก็ได้พบกับเธอ ในระหว่างการหลบหนี เธอแนะนำตัวว่าเธอชื่อ ซึมูระ โทคิโกะ () และเธอได้อธิบายว่าสัตว์ประหลาดที่กำลังไล่ล่าพวกเขาอยู่นั้นเรียกว่า โฮมุนครุส () ที่ใช้ชีวิตปะปนกับมนุษย์และกลืนกินมนุษย์เป็นอาหาร และเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนว่าเป็นเรื่องจริงที่ มุโต้ คาซึกิ ได้เสียชีวิตแล้ว แต่ได้รับการช่วยเหลือจากเธอด้วยการใช้ เหล็กเทวะ ใส่เข้าไปในร่างกายของเขาแทนหัวใจที่ถูกทำลายไปแล้ว
โทโมโยะ ไดโดจิ โทโมโยะเป็นเพื่อนสนิทของซากุระ คิโนโมโตะ เมื่อเธอพบว่าซากุระเป็นมือปราบไพ่ทาโรต์ เธอจึงเป็นเหมือนช่างออกแบบเสื้อผ้าสำหรับต่อสู้ส่วนตัวของซากุระ และคอยถ่ายวิดีโอการต่อสู้กับการ์ดต่าง ๆ ของซากุระอีกด้วย บุคลิกลักษณะของโทโมโยะค่อนข้างเต็มไปด้วยความลับต่าง ๆ และบ่อยครั้งก็ครอบคลุมไปถึงความต้องการลึก ๆ ของเธอ
เลดี้ซาราห์ แมคคอร์ควอเดล จากเหตุการณ์สิ้นพระชนม์ของไดอานาในวันที่ 31 สิงหาคม 2540 ซาราห์และน้องสาวคนกลาง เจน เฟลโลวส์ รวมทั้งอดีตพระกนิษฐภรรดา (น้องเขย) เจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ ได้ร่วมเดินทางไปรับศพของไดอานากลับมายังอังกฤษ และซาราห์และชาร์ลส์ สเปนเซอร์ ได้ร่วมกันอ่านคำไว้อาลัยแก่ไดอานาที่พิธีศพอย่างเป็นทางการ นอกจากนี้ซาราห์ยังได้ทำหน้าที่เป็นผู้ร่วมจัดการมรดกตามพินัยกรรมของน้องสาว และขณะนี้ได้ดำรงตำแหน่งประธานกองทุนอนุสรณ์ไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์
เฟท/ไทเกอร์โคลอสเซียม ตัวละครที่สามารถนำมาเล่นได้นั้นมี อาเชอร์, โทซากะ ริน, เอมิยะ ชิโร่, มาโต้ ซากุระ, เซเบอร์ และ ฟูจิมุระ ไทกะ (หรือเจ้าของชื่อ "ไทเกอร์" นั่นเอง) นอกจากนั้นยังมีตัวละครที่มาจาก เฟท/ฮอลโลว์ อทาราเซีย ที่สามารถนำออกมาเล่นได้อีกด้วย เช่น บาเซตต์ ฟราก้า แม็กเรมินซ์ และ คาเรน ออร์เทนเซีย ส่วนตัวละครลับนั้นคือเซเบอร์ที่ใส่ชุดตุ๊กตาสิงโต (ซึ่งเป็นสัตว์ที่เธอชอบ) พร้อมกับถือดาบ เอกซ์คาลิเบอร์ ในเทรลเลอร์นั้นเธอก็จะมาร้องเสียง "Gao Gao Gao!" (โฮก โฮก โฮก!) ซึ่งเป็นการเลียนแบบสิงโตอีกด้วย
แลนเซอร์ (มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์) ในบท "เฟท" เขาได้ทรยศต่อโคโตมิเนะ และเข้าต่อสู้กับ กิลกาเมช ตามที่ตัวเองต้องการ เพื่อช่วยเหลือชิโร่ และ เซเบอร์ แต่ก็พ่ายแพ้ไปในที่สุด ในบท "อันลิมิเต็ด เบลด เวิร์คส"์ บทบาทของเขาได้ถูกเพิ่มขึ้นมาบ้าง คือเขาได้เข้าช่วยเหลือชิโร่ ริน และเซเบอร์ต่อสู้กับอาเชอร์ ต่อมาคิเรย์ได้ใช้คำสั่งมนตราบังคับเขาให้ฆ่าตัวตาย แต่เขาได้ขัดขืนคำสั่งพร้อมกับสังหารโคโตมิเนะในปราสาทไอนซ์แบร์น และช่วยเหลือรินจากการทำร้ายของ มาโต้ ชินจิ หลังจากที่ช่วยรินได้แล้ว เขาก็ได้ทำลายปราสาทลงไปพร้อมกับตนเอง และในบท "เฮฟเว่นส์ ฟีล" เขาได้ถูกสังหารไปโดย ซากุระด้านมืด และ ทรู แอสซาซิน ก่อนที่สงครามจะเริ่มต้นขึ้น
ซากุระ คิโนโมโตะ ความสัมพันธ์ของซากุระและเชารัน ยังคงไปปรากฏอยู่ในการ์ตูนอีกเรื่องที่สร้างหลังจากจบเรื่องซากุระมือปราบไพ่ทาโร่ไปแล้ว นั่นคือ สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ
คาริน (สตรีทไฟท์เตอร์) คาริน เห็นว่าซากุระเป็นคู่ต่อสู้ของเธอเอง โดยทั้งคู่ต่างเป็นคู่ท้าชิงที่สมน้ำสมเนื้อ คารินเป็นหญิงสาวผู้มาจากตระกูลคันสุกิอันมั่งคั่ง เธอเป็นบุตรสาวของไดเกนจูโร่ และนาเดะชิโกะ คันสุกิ ทั้งนี้ เธอมีคำขวัญประจำตัวคือ "ทุกสิ่งที่เธอต้องการคือชัยชนะ" ซึ่งหมายถึง "ความต้องการเป็นผู้ชนะในทุกสิ่ง" ซึ่งอาจหมายถึง "เป็นเรื่องร้ายที่สุดที่ไม่อาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุดได้" บริษัทคันสุกิถูกคุกคามโดยองค์การชาโดลู ซึ่งมีความต้องการความเป็นใหญ่ในแผ่นดิน คารินพยายามช่วยเหลือชะตากรรมของตระกูลด้วยการติดตามองค์การชาโดลู ตอลดจนพยายามค้นหาซากุระเพื่อท้าชิงเธออีกครั้ง ในระหว่างการเดินทาง เธอได้พบกับบลังก้าในการแข่งขันนัดกระชับมิตร และนั่นได้ทำให้เธอรู้ว่าโลกนี้ช่างกว้างใหญ่ เมื่อได้พบกับนักสู้ที่แปลกๆ ทั้งยังได้พบกับอาร์. มิกะและได้ทำการต่อสู้กัน เธอรู้สึกประทับใจในความสามารถของมิกะ และคารินได้เป็นผู้สนับสนุนการแข่งขันมวยปล้ำให้กับมิกะในเวลาต่อมา
มิซูซุ คาเนโกะ คาเนโกะฆ่าตัวตายในปี พ.ศ. 2473 ก่อนวันเกิดอายุครบ 27 ปีเพียงเล็กน้อย หลังจากที่อาบน้ำให้ลูกสาวและกินซากุระโมจิ ( ขนมโมจิไส้ถั่วแดง) ของโปรดของคาเนโกะด้วยกัน คาเนโกะได้เขียนจดหมายสั่งเสียไว้ โดยขอให้แม่ของคาเนโกะเป็นผู้เลี้ยงดูลูกสาว จึงทำให้ลูกสาวของคาเนโกะได้รับการเลี้ยงดูจากยายในที่สุด
โคลว์การ์ด หน้าไพ่ & ลักษณะการปรากฏตัว:ภูติแห่งดอกไม้ เป็นหญิงสาวในชุดกระโปรงบานคล้ายดอกไม้ โดยมีดอกไม้ติดที่หน้าผาก มีกลีบดอกซากุระโปรยลงมา
ซากุระ คิโนโมโตะ ที่น่าสนใจอีกตอนคือในตอนที่ 70 เอเรียลแสดงให้ยูเอะเห็นเมื่อครั้งที่โคลว์เลือกซากุระเป็นเจ้าของโคลว์การ์ดคนใหม่ (ซึ่งต่อมาก็คือซากุระการ์ด) เขาคาดหวังว่าการ์ดและผู้พิทักษ์การ์ดต่างล้วนจะมีความสุข ยูกิโตะก็ชอบซากุระ และได้รับพลังมาจากโทยะ ในตอนท้ายทั้งหมดมารวมกันในงานเลี้ยงอำลาที่บ้านของโคลว์
เลดี้ซาราห์ แมคคอร์ควอเดล ตลอดชีวิตซาราห์สนิทสนมกับน้องสาวคนรอง เจน เฟลโลวส์อย่างใกล้ชิดมากกว่าน้องคนอื่นๆ นักเขียนที่พิมพ์หนังสือชีวประวัติของไดอานาระบุว่า พี่สาวสองคนแรกของไดอานาสนิทสนมกันมากที่สุดและซื่อสัตย์ต่อกัน ลูกสาวคนแรกของซาราห์ เอมิลี่ มีชื่อกลางว่า เจน เพื่อเป็นการรำลึกถึงน้องสาวคนรอง แต่กับชาร์ลส์ สเปนเซอร์ พี่สาวคนโตกับน้องชายคนเล็กคู่นี้มักจะมีปากเสียงกันเป็นประจำ เพราะมีปัญหาเรื่องช่องว่างระหว่างวัยที่อายุห่างกันกว่า 9 ปี ไม่นานหลังจากการเสียชีวิตของฟรานเซสผู้เป็นแม่ พี่น้องสองคนนี้จึงปรับความเข้าใจกันมากขึ้น
รายชื่อตัวละครในซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์ นาโอโกะ ยานางิซาวา () 
เพื่อนร่วมชั้นอีกคนหนึ่งของซากุระ เธอชอบอ่านนิยามสยองขวัญ ซึงมักจะทำให้ซากุระกลัวอยู่เสมอ ไม่เก่งวิชาพละ (CV:[[เอมิ โมโตอิ]])
รายชื่อตัวละครในกินทามะ มุราตะ เท็ตซึโกะ () เป็นช่างตีดาบ ลูกสาวของปรมาจารย์ช่างตีดาบมุราตะ จินเท็นซึ และเป็นน้องสาวของมุราตะ เท็ตซึยะ
โยชิดะ โชโย() เป็นอาจารย์ของกินโทกิ คาซึระ และทากาสุงิ เป็นผู้สอนความรู้และวิชาดาบให้กับพวกเด็กเร่ร่อนและยากจนแถมยังเลี้ยงดูเฉกเช่นบุตร พวกกินโทกินับถือเขาเหมือนดั่งพ่อแท้ ๆ แต่เขาก็ได้จากโลกนี้ไป (ซึ่งสาเหตุน่าจะมาจากชาวสวรรค์) ทำให้พวกกินโทกิเคียดแค้นชาวสวรรค์ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขาเข้าร่วมสงครามขับไล่ต่างแดน ตัวตนที่แท้จริงของเขาเป็นใครยังไม่ได้รับการเปิดเผย ต้นแบบของตัวละครนี้มาจาก โยชิดะ โชอิน ซามูไรหัวก้าวหน้าชาวแคว้นโชจู ผู้เป็นอาจารย์ของซามูไรหลายคนที่มีบทบาทสำคัญในยุคบะคุมัตสึ และเป็นบุคคลที่พยายามจะลอบขึ้นเรือดำของพลเรือจัตวาเพอร์รี่แห่งสหรัฐอเมริกาแต่ไม่สำเร็จ
กินทามะ เดอะมูฟวี่ กำเนิดใหม่ดาบเบนิซากุระ กินโทกิฟื้นสติขึ้นมาพบว่าตัวเองได้รับการรักษาและนอนพักอยู่ที่ร้านรับจ้างสารพัดโดยมีโอทาเอะคอยคุม ต่อมาได้พบกับมุราตะ เท็ตสึโกะ น้องสาวของช่างตีดาบเท็ตสึยะ ที่มาขอร้องให้กินโทกิช่วยหยุดพี่ชายที่ร่วมมือกับกองทหารอสุราในผลิตดาบเบนิซากุระเพื่อการทำลายล้างเอโดะ กินโทกิส่งเงินคืนและทำทีบอกปฏิเสธไป แต่เขาไม่อาจทนอยู่เฉยได้และโอทาเอะก็รู้เรื่องนี้ จึงทำทีออกไปซื้อของและจัดเสื้อผ้า ดาบไม้กับร่มที่ตัวเองชอบที่สุดวางไว้ให้กินโทกิสวมออกไป ฝ่ายเท็ตสึโกะบังเอิญถูกชนล้มและทำซองเงินหล่นจนของในซองโผล่ออกมา พบโน้ตสั้นๆที่เขียนไว้ว่า"พบกันที่ร้านตีเหล็ก"ของกินโทกิ
ซากุระ คิโนโมโตะ ยูกิโตะเป็นคนที่ซากุระประทับใจด้วยมาตลอด บ่อยครั้งที่เธอไปโรงเรียนพร้อม ๆ กับเขา และเมื่อครั้งไหนที่ไม่เห็นเขาจะทำให้เธอเป็นกังวล หลายครั้งที่โทยะพูดให้ซากุระต้องพูดออกมาในลักษณะที่ดูเหมือนไม่ใช่การกระทำของเด็กผู้หญิง เธอจะหน้าแดงทุกครั้งถ้าเธอรู้ว่ายูกิโตะกำลังมองเธออยู่
อุมิเนะโกะโนะนะกุโคะโระนิ เป็นพี่โตสุด ลูซิเฟอร์ตัวแทนของบาปแห่งความหยิ่งยะโส มีนิสัยโหดเหี้ยมเหมือนกับเหล่าแม่มดที่สร้างตนขึ้นมา มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "ลูซี่" Lucie
เลวีอาธานเป็นตัวแทนของบาปแห่งความริษยา มีนิสัยขี้แย เป็นน้องสาวของลูซิเฟอร์ มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "วีต้า" Vita
ซาตานเป็นตัวแทนของบาปแห่งโทสะ เธอเป็นน้องสาวคนที่ 3 ของพี่น้องแห่งบาปทั้งหมด เป็นคนโกรธง่ายสมชื่อ โดยมักทำอะไรไม่เข้าเรื่อง ชอบโกรธอยู่คนเดียว ลักษณะของเธอมีผมสีขาวสั้น ม้วนเป็นลอน มักถุกเรียกชื่อเล่นว่า "ซาตาน่า" Satana
เบลเฟกอร์เป็นตัวแทนของบาปแห่งความเกียจคร้าน เป็นคนเฉื่อยชาตามชื่อ แต่เป็นคนที่ทำงานอย่างสมเหตุสมผลที่สุด มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "เบล" Bel
แมมมอนเป็นตัวของบาปแห่งความโลภะ มีความเป็นผู้ใหญ่มากที่สุด เธอมักทำงานรับใช้แม่มดได้ดีเพื่อหวังผลตอบแทนจากสิ่งที่ทำ จึงได้ชื่อว่าเป็นคนโลภสมชื่อ แต่กระนั้นมองในแง่ดีก็เหมือนว่าเธอเป็นคนที่จริงจังต่องานมากที่สุด มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "แมกม่า" Magma
เบลเซบับเป็นตัวแทนของบาปแห่งความตะกละ แต่จริงๆแล้วในเรื่องเธอก็มีหุ่นดีเหมือนพี่น้องคนอื่นๆ มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "บีเอล" Beel
อัสโมเดียสเป็นตัวแทนของบาปแห่งตัณหาราคะ หากเธอตกหลุมรักใครจะทุ่มเทให้อย่างเต็มที่ มีความหื่นมากสมชื่อ มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "แอสโม่" Asmo
ซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์ ภาคโคลว์การ์ด () ประกอบด้วย ภาคแรก และ ภาค 2 (ในการ์ตูนอนิเมะะจะอยู่ระหว่างตอนที่ 1-46 ส่วนหนังสือการ์ตูนจะอยู่ในเล่มที่ 1 ถึงเล่มที่ 6) เนื้อเรื่องในตอนแรก ๆ ซากุระจะเป็นผู้ทำการต่อสู้และเปลี่ยนการ์ดกลับคืนสภาพเดิมโดยมี เคลเบรอสเป็นผู้คอยให้คำแนะนำ นอกจากนี้ยังมี โทโมโยะ ไดโดจิ เพื่อนร่วมชั้นของเธอคอยติดตามมาด้วย เธอจะเป็นคนคอยออกแบบชุดต่อสู้ต่าง ๆ ให้แก่ซากุระใส่และคอยถ่ายวิดีโอการผจญภัยต่าง ๆ ของเธอ หลังจากตอนที่ 8 ซากุระได้พบกับคู่แข่งชื่อว่า ลี่ เชาหลาง เขามีสายเลือดของโคลว์รีด เดินทางมาจากฮ่องกงเพื่อตามหาการ์ด ในการ์ตูนอนิเมะ เขาจะมาปรากฏตัวในตอนที่ 7 เรื่อยไปจนจบ
สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีเฮเลนและดัสเซสแห่งเอออสตา(ผู้ซึ่งเป็นคาทอลิกที่สมรสกับออร์โธด็อกซ์)ได้เข้าพบพระบิดาพระมารดาของเจ้าหญิงแอนน์ที่ปารีส ที่ซึ่งทั้งสองตระกูลได้ตกลงใจนำปัญหาไปที่นครรัฐวาติกัน ในช่วงต้นเดือนมีนาคม พระมารดาของทั้งคู่ได้เข้าพบสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 สมเด็จพระราชินีเฮเลนได้ทำการอ้อนวอนและในความเป็นจริง เจ้าฟ้าหญิงมาร์เกรเธแห่งเดนมาร์กได้ทุบกำปั้นลงบนโต๊ะด้วยความโกรธที่ไม่ทรงยินยอมให้เจ้าหญิงแอนน์อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าไมเคิล
จูลี คลารี สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน มารี จูลี คลารีประสูติที่ มาร์แซย์ ฝรั่งเศส เป็นบุตรีของฟรองซัวส์ คลารี (เกิดที่มาร์แซย์, แวงต์เฟร์เรออล, 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1725 - เสียชีวิตที่มาร์แซย์, 20 มกราคม ค.ศ. 1794) เป็นพ่อค้าและผู้ผลิต ผ้าไหมที่มั่งคั้ง กับภริยาคนที่สองของเขา (สมรสกันเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1759) ฟรองซัวส์ โรเซ โซมิส (เกิดที่มาร์แซย์, แวงต์เฟร์เรออล, 30 สิงหาคม ค.ศ. 1737 - เสียชีวิตที่ปารีส, 28 มกราคม ค.ศ. 1815) น้องสาวที่อายุอ่อนกว่ามารี จูลี 6 ปี คือ เดซีเร คลารี ได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ เมื่อสามีของเดซีเรคือ นายพลฌ็อง แบ็ฟติสท์ เบอร์นาด็อตต์ ได้ครองราชย์เป็นพระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮันแห่งสวีเดน น้องชายของมารี จูลีคือ นิโกลัส โจเซฟ คลารี ได้รับการแต่งตั้งเป็นกงเตคลารีที่ 1 (1st Comte Clary) และสมรสกับแอนน์ ฌานน์ โรแยร์
ในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1794 ที่เขตคูเกซ-เลซ-ปินส์ จังหวัดบุช-ดูว์-โรน มารี จูลีสมรสกับโจเซฟ โบนาปาร์ต พี่ชายของนโปเลียน โบนาปาร์ต
ในปีค.ศ. 1806 พระสวามีของพระนางได้รับการแต่งตั้งเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเปิลส์ ซึ่งทำให้มารี จูลีกลายเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเนเปิลส์ ในปีค.ศ. 1808 พระเจ้าโจเซฟได้รับการแต่งตั้งเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสเปนในฐานะ พระเจ้าโคเซที่ 1 แห่งสเปน และพระนางจูลีจึงได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปน อย่างไรก็ตามพระนางไม่เคยเสด็จไปประทับที่สเปน ทรงโปรดที่จะประทับที่มอร์เตฟงเตน จังหวัดอวซ พระนางทรงเก็บข้อมูลจากเมืองวิชีและปลอมบีเรส์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางชู้สาวของพระสวามีของพระนาง
หลังความพ่ายแพ้ของจักรพรรดินโปเลียนในสมรภูมิที่บิโตเรียวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1813 และฝ่ายพันธมิตรได้เคลื่อนทัพเข้ากรุงปารีสในปีค.ศ. 1814 พระนางจูลีทรงซื้อปราสาทแพลนกินส์ในสวิตเซอร์แลนด์ใกล้ทะเลสาบเลม็อง
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย พระนางมารีทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนียพระองค์สุดท้าย โดยเจ้าหญิงเฮเลนทรงได้รับพระอิสริยยศ "สมเด็จพระราชชนนี" เท่านั้นในระหว่างปีค.ศ. 1940 ถึงค.ศ. 1947 พระนางทรงเป็นหนึ่งในห้าพระราชนัดดาของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียที่ได้สวมมงกุฎและทรงเป็นหนึ่งในสามที่สามารถรักษาพระอิสริยยศในฐานะสมเด็จพระราชินีได้หลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ด้วยกันกับสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์และสมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย หลังจากการเกิดขึ้นของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สมเด็จพระราชินีมารีทรงผลักดันให้พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ดำเนินการเป็นพันธมิตรกับไตรภาคีและประกาศสงครามกับเยอรมนี ซึ่งที่สุดก็ทรงดำเนินการในปี ค.ศ. 1916 ในช่วงแรกของสงคราม บูคาเรสต์ได้ถูกยึดครองโดยฝ่ายมหาอำนาจกลางและสมเด็จพระราชินีมารี พระเจ้าเฟอร์ดินานด์พร้อมพระโอรสธิดาทั้ง 5 พระองค์ทรงลี้ภัยไปยังมอลดาเวีย ซึ่งที่นั่นสมเด็จพระราชินีมารีและพระธิดาทั้งสามพระองค์ทรงประกอบพระกรณียกิจในฐานะพยาบาลในโรงพยาบาลทหาร ทรงดูแลทหารที่บาดเจ็บหรือเป็นอหิวาตกโรค ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1918 แคว้นทรานซิลเวเนีย ตามมาด้วยเบสซาราเบียและบูโกวินา ได้รวมตัวกันจัดตั้ง ราชอาณาจักรโรมาเนียเก่า พระนางมารีในขณะนี้ทรงดำรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเกรตเทอร์โรมาเนีย พระองค์ทรงเข้าร่วมการประชุมสันติภาพปารีส ค.ศ. 1919 ซึ่งพระองค์ทรงทำให้นานาชาติยอมรับในอาณาเขตที่กว้างใหญ่ของโรมาเนีย ในปี ค.ศ. 1922 สมเด็จพระราชินีมารีและพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ทรงประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกในมหาวิหารที่สร้างขึ้นมาเป็นพิเศษที่เมืองโบราณซึ่งก็คือ อัลบาอูเลีย เป็นพระราชพิธีที่ซับซ้อนซึ่งสะท้อนสถานะของทั้งสองพระองค์ในฐานะพระมหากษัตริย์ของรัฐทั้งมวล
สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย พระนางแอนน์ทรงดำรงพระอิศริยยศเป็น "สมเด็จพระราชินีแอนน์แห่งโรมาเนีย"(Her Majesty Queen Anne of Romania) ถึงแม้ว่าจะทรงสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลหลังจากพระองค์สละราชบัลลังก์แล้วก็ตาม
เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก () พระราชโอรสพระองค์สุดท้อง ใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก กับ หลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระองค์เสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก พระชายา มีพระบุตรร่วมกัน 5 พระองค์ ทั้งนี้ พระองค์ทรงเป็นพระราชอัยกา(ตา)ใน สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย ซึ่งเป็นพระราชธิดาใน เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก พระธิดาพระองค์สุดท้องในพระองค์
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ชีวิตยามเยาว์วัยของเอลิซาเบทได้สัมผัสกับความสุขบ้าง เมื่อเฮนรี่สมรสกับแคทเธอรีน ฮาวเวิร์ด ซึ่งเป็นพระญาติกับพระราชินีแอน บุลิน แคทเธอรีนดูแลให้ความรักแก่เจ้าหญิงองค์น้อยนี้เป็นอย่างดี ทั้งยังได้ยกย่องพระองค์ให้สมกับตำแหน่งเจ้าหญิง แต่ความสุขความอบอุ่นก็มาเพียงชั่วระยะเวลาสั้นๆ และจบลงเมื่อแคทเธอรีนต้องโทษประหารชีวิตอีกคน เอลิซาเบทตกอยู่ในสภาพที่สับสนทางจิตใจมาก เมื่อเห็นผู้หญิงที่เธอรักสองคนต้องตายตกตามกันไปเพราะผู้ชายคนเดียวกัน ถึงขนาดที่เธอเอ่ยปากกล่าวกับโรเบิร์ต ดัดเลย์ เพื่อนเล่นเมื่อครั้งยังพระเยาว์จนเติบโตมาเป็นเพื่อนใจในยามหนุ่มสาวว่า ในชีวิตนี้พระองค์จะไม่อภิเษกกับใครทั้งสิ้น
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ โดยตลอดในวัยเด็กพระเจ้าเฮนรีมักจะหาคู่สมรสให้โดยตลอด เมื่อพระนางมีพระชนมายุ 2 ชันษา พระนางต้องสัญญาว่าจะอภิเสกสมรสกับ เจ้าชายดูรฟิน ฟรานซิส ซึ่งเป็นโอรสของ พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส แต่ 3 ปีผ่านไปข้อตกลงต้องเป็นอันยกเลิก 
ขณะที่การครองคู่ของพระบิดาและพระมารดาเริ่มไม่ค่อยดี เพราะสมเด็จพระราชินีแคทเธอรีนมิได้ทรงประสูติพระโอรสตามที่พระเจ้าเฮนรี่ทรงปรารถนา พระเจ้าเฮนรี่พยายามอย่างยิ่งที่จะทำให้การอภิเษกสมรสของพระองค์กับพระนางแคทเธอรีนเป็นอันโมฆะ แต่ต้องผิดหวังเพราะสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ไม่ยินยอม การตัดสินใจของสันตะปาปาถูกบีบบังคับด้วยอำนาจของจักรพรรดิชารล์ที่ 5 แมรีนั้นแต่เดิมนั้นได้หมั้นกับหลานของพระมารดาของพระนาง พระเจ้าเฮนรีได้เรียกร้องว่า การอภิเษกสมรสของพระองค์กับพระนางแคทเธอรีนนั้นไม่บริสุทธิ์ เพราะพระนางเคยอภิเษกสมรสมาก่อนแล้ว แม้ว่าทั้งคู่ทรงอภิเษกสมรสกันอย่างสมบูรณ์ ในพ.ศ. 2076พระเจ้าเฮนรี่ได้ทรงอภิเษกสมรสอย่างลับๆกับสมเด็จพระราชินีแอนน์ โบลีน หลังจากนั้นไม่นานโธมัส เครนเมอร์ อาร์คบิชอปแห่งเคนเตอร์เบอร์รี่ ได้ประกาศว่าการอภิเษกกับ สมเด็จพระราชินีแคทเธอรีน แห่งอรากอนถือเป็นอันโมฆะ และการอภิเษกสมรสกับ สมเด็จพระราชินีแอนน์ โบลีนถือเป็นอันถูกต้อง พระเจ้าเฮนรี่ประกาศไม่ขึ้นตรงต่อสันตะปาปาแห่งโรมันคาทอลิก และประกาศตนเป็นหัวหน้าแห่งโบสถ์แห่งอังกฤษ ทำให้พระนางแคทเธอรีนต้องถูกถอดยศจากสมเด็จพระราชินีและลดชั้นกลายเป็นเจ้าหญิงแห่งเวลส์ที่เป็นหม้าย เจ้าหญิงแมรี่ได้กลายเป็นบุตรนอกสมรส ตำแหน่งของพระนางต้องถูกรับช่วงต่อโดย เจ้าหญิงเอลิซาเบธซึ่งต่อมาคือสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษและเป็นธิดาในสมเด็จพระราชินีแอนน์ โบลีน เจ้าหญิงแมรี่จึงกลายเป็น "เลดี้ แมรี่"
เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก () (หลังเสกสมรส :"เจ้าหญิงมาร์หาเร็ตแห่งบูร์บง-ปามาร์มา)" พระธิดาพระองค์สุดท้องและพระองค์เดียว ใน เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก กับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายเรอเนแห่งบูร์บง-ปาร์มา มีพระบุตร 4 พระองค์ รวมทั้ง สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย
สมเด็จพระราชินีเลตีเซียแห่งสเปน สมเด็จพระราชินีเลตีเซีย สมรสครั้งแรกกับอาลอนโซ เกร์เรโร เปเรซ (Alonso Guerrero Pérez; พ.ศ. 2505) บุตรของควน ฟรันซิสโก เกร์เรโร (Juan Francisco Guerrero) กับมารีอา เด โลส โดโลเรส เปเรซ ดีอัซ (María de los Dolores Pérez Díaz) อาลอนโซสำเร็จการศึกษาสาขาปรัชญาจากมหาวิทยาลัยเอซเตรมาดูรา เป็นทั้งนักเขียนและครูสอนวิชาวรรณกรรมในโรงเรียนมัธยม อาลอนโซและสมเด็จพระราชินีเลติเซียได้จัดพิธีสมรสกันเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2542 ที่อัลเมนดราเลโค (Almendralejo) ในบาดาโคซ (Badajoz) หลังจากที่ทั้งสองคบหากันมา 10 ปี แต่ชีวิตรักกลับไม่ราบรื่น ทั้งสองจึงหย่ากันในปีถัดมาและไม่มีบุตรด้วยกัน ภายหลังอาลอนโซได้สมรสใหม่กับมารีอา เดล การ์เมน อัสเตโร มาร์ติน (María del Carmen Astero Martín) ซึ่งมีอาชีพเป็นครูเช่นเขา
สมเด็จพระราชินีเดซีเดอเรียแห่งสวีเดน เดซีเร คลารีประสูติที่ มาร์แซย์ ฝรั่งเศส เป็นบุตรีของฟรองซัวส์ คลารี (เกิดที่มาร์แซย์, แวงต์เฟร์เรออล, 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1725 - เสียชีวิตที่มาร์แซย์, 20 มกราคม ค.ศ. 1794) เป็นพ่อค้าและผู้ผลิต ผ้าไหมที่มั่งคั้ง กับภริยาคนที่สองของเขา (สมรสกันเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1759) ฟรองซัวส์ โรเซ โซมิส (เกิดที่มาร์แซย์, แวงต์เฟร์เรออล, 30 สิงหาคม ค.ศ. 1737 - เสียชีวิตที่ปารีส, 28 มกราคม ค.ศ. 1815) ซึ่งเขาเคยสมรสมาก่อนที่มาร์แซย์ ในวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1751 กับกาเบรียล เฟลชง (เกิดค.ศ. 1732 - เสียชีวิต 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1758) โดยไม่มีทายาท พี่สาวของเธอคือ จูลี คลารีได้สมรสกับโจเซฟ โบนาปาร์ต และหลังจากนั้นได้กลายเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเนเปิลส์และสเปน น้องชายของเดซีเรคือ นิโกลัส โจเซฟ คลารี ได้รับการแต่งตั้งเป็นกงเตคลารีที่ 1 (1st Comte Clary) และสมรสกับแอนน์ ฌานน์ โรแยร์ ซึ่งมีธิดาหนึ่งคนคือ ซีไนเด ฟรองซัวส์ คลารี (เกิดที่ปารีส 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1812 - เสียชีวืตที่ปารีส 27 เมษายน ค.ศ. 1884) เป็นภริยาของนโปเลียน เบอติเอร์ เดอ วากรัม ดยุกที่ 2 แห่งวากรัม (เกิด 10 กันยายน ค.ศ. 1810 - เสียชีวิต 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1887) เป็นบุตรชายในนายพลหลุยส์-อาแล็กซ็องดร์ แบร์ตีเย และมีทายาท (ซึ่งเชื้อสายนี้มีคนหนึ่งเป็นภริยาคนแรกของฌออากีม เจ้าชายมูว์ราที่ 4)
เจน ซีมอร์ เจน ซีมอร์ (c. 1507/1508 – 24 ตุลาคม 1537) เป็นธิดาของเซอร์จอห์น ซีมอร์ และมาร์เกอรี เวนต์เวิร์ท หลังการทรงงานในฐานะนางสนองพระโอษฐ์ของสมเด็จพระราชินีแคทเธอรีน แห่งอรากอน และสมเด็จพระราชินีแอนน์ โบลีน พระองค์ก็ทรงดึงดูดความสนใจจากสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ
ในฐานะสมเด็จพระราชินี เจนทรงเคร่งขรึมและไว้พระองค์ มีนางพระกำนัลเพียงไม่กี่คนคอยสนองงาน 2 คนในจำนวนนั้นคือน้องสาวและน้องสะใภ้ของพระองค์ ใน พ.ศ. 2079 เจนทรงเริ่มที่จะมีบทบาททางการเมือง หากแต่ทรงถูกเตือนโดยสมเด็จพระเจ้าเฮนรีว่า "อย่าลืมว่าราชินีองค์ก่อนถูกตัดหัวเพียงเพราะวุ่นวายทางการเมือง" สมเด็จพระราชินีเจนมีพระประสูติกาล เจ้าชายรัชทายาท เอ็ดเวิร์ด (พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ) และสวรรคตหลังจากนั้น
มีคนบางคนกล่าวไว้ว่า เจน ซีมอร์ เป็นพระราชินีที่พระเจ้าเฮนรีที่ 8 รักอย่างแท้จริง และทรงโปรดปรานมากที่สุด พระองค์ไม่เคยรักใครอย่างจริงจังอีกเลย หลังจากพระราชินีเจน ซีมอร์ สิ้นพระชนม์ พระราชินีเจน ซีมอร์ ก็ทรงทำให้พระองค์ไม่เคยผิดหวัง โดยการประสูติพระราชโอรส
เจ้าชายวิกโก เคานต์แห่งโรเซินบอร์ก เจ้าชายวิกโก เคานต์แห่งโรเซินบอร์ก () พระโอรสพระองค์ที่ 4 ใน เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก กับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชมาตุลา (ลุงฝ่ายแม่)ใน สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เอเลนอร์ มาร์กาเร็ต กรีน เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2467 ณ นิวยอร์ก ซิตี้ โดยมิได้รับพระบรมราชานุญาตจากพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก ทำให้พระองค์ต้องสละฐานันดร เจ้าชายแห่งเดนมาร์ก และมิได้มีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์ และใช้พระนามเพียง เจ้าชายวิกโก เคานต์แห่งโรเซินบอร์ก จากการเสกสมรสนั้น ทั้ง 2 ไม่มีพระบุตร ต่อมาพระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อปี 2513 ณ อเบลตอฟ์ต สิริพระชันษา 76 ชันษา
ฌาน เดเวรอ ฌาน เดเวรอ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (; ค.ศ. 1310 - 4 มีนาคม ค.ศ. 1371) เป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ และพระอัครมเหสีองค์ที่สามในพระเจ้าชาร์ลที่ 4 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างค.ศ. 1325 ถึง ค.ศ. 1328 มารีผู้ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1310 เป็นธิดาของหลุยส์แห่งเอเวรอ (ผู้เป็นพระปิตุลาของพระเจ้าชาร์ล) กับ มาร์กาเรตแห่งอาร์ตัว เนื่องจากทั้งสองพระองค์เป็นพระญาติกัน การสมรสจึงต้องทำการขออนุญาตจากพระสันตะปาปาก่อน เมื่อได้รับการอนุญาตจากสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 22 ทั้งสองพระองค์จึงทรงสมรสได้ ฌานและพระเจ้าชาร์ลไม่มีพระราชโอรสด้วยกันทำให้ราชวงศ์กาเปเซียงต้องมาสิ้นสุดลง แต่มีพระราชธิดาสามพระองค์ คือ ฌาน, มารี และบล็องช์แห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งออร์เลอ็อง
มารี โซฟีแห่งเฮสส์-คาสเซิล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระราชินีมารี โซฟีทรงไม่มีพระโอรสและพระราชนัดดาสายตรงเลย ในขณะที่เจ้าหญิงหลุยส์ แคโรไลน์แห่งเฮสส์-คาสเซิลพระขนิษฐาองค์สุดท้องของพระนางทรงมีทายาทมากมายและยังทรงพระเยาว์มาก พระราชินีมารีจึงทรงรับไว้อุปการะโดยทรงให้การศึกษาตามแบบราชวงศ์ เนื่องจากพระนัดดาที่ทรงรับอุปการะยังทรงพระเยาว์กว่าพระราชธิดาทั้งสองของพระนางมารีมาก ทำให้บางพระองค์ทรงคิดว่าพระราชินีซึ่งเป็นพระมาตุจฉาคือพระอัยยิกาของพระองค์ ซึ่งหนึ่งในพระราชนัดดาที่ทรงรับเลี้ยงคือ เจ้าชายคริสเตียนแห่งไลค์สเบอร์ก ซึ่งต่อมาคือ สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส ภาพนี้เป็นภาพพิธีการเสกสมรสโดยฉันทะของเจ้าหญิงมารี เดอ เมดีซิสกับพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ที่เกิดขึ้นที่มหาวิหารฟลอเรนซ์เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1606 โดยมีคาร์ดินัลปีเอโตร อัลโดบรันดีนีเป็นผู้ทำพิธี โดยมีพระปิตุลาของเจ้าหญิงมารี แฟร์ดีนันโดที่ 1 เด เมดีชีแกรนด์ดุ๊กแห่งทัสกานี เป็นผู้แทนพระองค์ในพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ในภาพนี้แกรนด์ดยุกสวมพระธำมรงค์ให้แก่เจ้าหญิงมารี บุคคลอื่น ๆ ที่ปรากฏในภาพสามารถบอกได้ว่าใครเป็นใครรวมทั้งตัวรือเบินส์เองที่เข้าร่วมพิธีดังว่าที่เกิดขึ้นเมื่อยี่สิบปีก่อนหน้าที่จะเขียนภาพในฐานะของผู้มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลกอนซาการะหว่างที่พำนักอยู่ในอิตาลี รือเบินส์ในภาพที่ดูเป็นหนุ่มยืนถือกางเขนอยู่ข้างหลังเจ้าสาวและหันมองตรงมายังผู้ชมภาพ แต่ตามความเป็นจริงแล้วก็ยากที่จะเป็นไปได้ว่าขณะนั้นรือเบินส์จะมีความสำคัญพอที่ปรากฏตัวอยู่ในภาพในฐานะที่เด่นดังที่วาดในภาพ ผู้ที่ร่วมในงานเสกสมรสก็ได้แก่คริสตีนแห่งลอแรน แกรนด์ดัชเชสแห่งทัสเคนีและพระขนิษฐาเอเลนอรา ดัชเชสแห่งมันโตวา และคณะผู้ร่วมเดินทางของฝรั่งเศสที่รวมทั้งมาร์ควิสเดอซิเลยีผู้เป็นผู้เจรจาข้อตกลงในการเสกสมรส ภาพนี้ก็เช่นเดียวกับภาพอื่นใน "ภาพชุดพระราชินีมารี" ที่รือเบินส์รวมเทพเข้าในภาพด้วย: ไฮเมเนียส เทพแห่งการแต่งงานที่สวมมงกุฎดอกกุหลาบที่ถือชายพระภูษาของเจ้าหญิงมารีในมือหนึ่งและในอีกมือหนึ่งถือคบเพลิงแห่งการสมรส พิธีเกิดขึ้นภายใต้ประติมากรรมของพระเจ้าผู้ทรงโทมนัสกับร่างอันไร้ชีวิตของพระเยซูที่เป็นนัยถึงประติมากรรมปีเอต้าโดยบาร์โทโลเมโอ บันดิเนลลิ
เจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก เจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ();เป็นพระราชโอรสใน สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก กับ อะเล็กซานดริน แห่ง แมคเคลนบูร์ก - เชควริน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระองค์เป็นพระราชอนุชาในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชปิตุลา(อา)ในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ พระองค์เสกสมรสกับ เจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอ ซึ่งเป็นพระญาติในพระองค์ มีพระบุตร3พระองค์ 
เจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2443  ณ พระราชวังโซเกินฟรั ทางตอนเหนืออของ โคเปนเฮเกน ในรัชสมัยของพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระปัยยกาของพระองค์ พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กใน สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก กับ อะเล็กซานดริน แห่ง แมคเคลนบูร์ก - เชควริน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชอนุชาใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก 
หลังจาก สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ผู้เป็นพระเชษฐา มีพระราชธิดาถึง 3 พระองค์ และเป็นที่ประจักษ์แล้วว่า จะไม่มีพระราชโอรส พระองค์จึงได่รับกการสถาปนาเป็น รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ณ ตอนนั้น พระองค์อยู่ในลำดับการสืบราชสันตติวงศ์เดนมาร์ก ลำดับที่ 2 ต่อจากพระเชษฐา จนกระทั่ง 26 มีนาคม พ.ศ. 2496 กฎมณเฑียรบาลก็ถูกแก้ไขให้สตรีสามารถขึ้นครองราชย์ได้ ทำให้พระองค์อยู่ในลำดับที่ 4 ต่อจากพระภาติยะทั้ง 3 พระองค์ คือ
นาซลี ศ็อบรี สมเด็จพระราชินีนาซลี เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2437 เป็นธิดาของอับดุรเราะฮิม ศ็อบรี พาชา (Abdur Rahim Sabri Pasha) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและผู้ว่าราชการกรุงไคโร กับเตาฟิกะฮ์ ชะรีฟ (Tawfika Sharif) มีพระเชษฐาและขนิษฐาอย่างละคน คือ ชะรีฟ ศ็อบรี พาชา (Sherif Sabri Pasha) เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์รัชกาลกษัตริย์ฟารูก และพระขนิษฐาชื่อ อามีนะฮ์ ศ็อบรี (Amina Sabri) ที่ต่อมาได้มีพระยศเป็นเจ้าจากการเสกสมรสกับเจ้าชายอาเดล ตูซซูน (Adel Toussoun)
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลี รายพระนามพระคู่ครองในราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลี เป็นพระยศของคู่สมรสของกษัตริย์แห่งอียิปต์ในช่วงราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลี ซึ่งตำแหน่งนี้ได้เริ่มการใช้ในรัชสมัยของพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ ("ครองราชย์" 1917-1936) ซึ่งได้เปลี่ยนแปลงพระยศของพระองค์เองจากสุลต่านแห่งอียิปต์เป็นกษัตริย์แห่งอียิปต์พร้อมกับตำแหน่งพระคู่สมรสด้วย โดยผู้ที่ได้รับแต่งตั้งพระยศสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์พระองค์แรกคือ สมเด็จพระราชินีนาซลีแห่งอียิปต์ (1919-1936) ส่วนพระราชินีองค์สุดท้ายคือสมเด็จพระราชินีฟาดิลาแห่งอียิปต์ (1976-1999) แม้ว่าจะเสกสมรสภายหลังจากที่พระเจ้าฟูอัดที่ 2 แห่งอียิปต์ สละราชบัลลังก์แล้วก็ตาม แต่พระองค์ก็ยังถือเป็นผู้อ้างสิทธิในตำแหน่งสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์ ภายหลังฟาดิลาก็ได้หย่าขาดจากพระราชสวามี ปัจจุบันจึงดำรงพระยศเป็นเจ้าหญิงนอกราชบัลลังก์
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย ท่ามกลางเหล่าอาคันตุกะที่มาร่วมในพระราชพิธีราชาภิเษกของทั้งสองพระองค์มีทั้ง เจ้าหญิงเบียทริซ หรือ "เบบี้บี" พระขนิษฐาของพระนางมารี, ดยุกแห่งยอร์ก และนายพลฝรั่งเศส แม็กซิมี เวย์กองด์ กับ อองรี มัทธีอัส เบอร์เทโลต์ พระราชพิธีได้ดำเนินการโดยอัครบิดรแห่งโรมาเนียทั้งมวล มิรอน คริสที แต่ก็ไม่ได้ดำเนินการภายในมหาวิหารเนื่อจากพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ทรงเป็นคาทอลิก และทรงปฏิเสธที่จะรับการสวมมงกุฎจากสมาชิกนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ หลังจากที่ทรงสวมมงกุฎลงบนพระเศียรของพระองค์เองแล้ว พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ทรงสวมมงกุฎให้สมเด็จพระราชินีมารี ซึ่งทรงคุกเข้าอยู่ก่อนแล้ว ทันใดนั้นปืนใหญ่ได้ถูกจุดเป็นสัญญาณว่าพระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีองค์แรกแห่งโรมาเนียอันยิ่งใหญ่ได้รับการเจิมตามพิธีศาสนาแล้ว งานเฉลิมฉลองได้ถูกจัดขึ้นในห้องเดียวกับที่สหภาพได้ถูกประกาศในปีค.ศ. 1918 ชาวนากว่า 20,000 คนได้ร่วมรับประทานเนื้อสเต็กย่างที่ถูกเตรียมไว้ ในวันถัดมา พระเจ้าเฟอร์ดินานด์และพระนางมารีได้เสด็จเข้าบูคาเรสต์อย่างสมพระเกียรติ ความยิ่งใหญ่ของพระราชพิธีราชาภิเษกได้ถูกอ้างมาเป็นหลักฐานการแสดงตนของพระนางมารี พระนางมารีทรงรับเข้ารีตศาสนจักรออร์ทอดอกซ์โรมาเนียในปีค.ศ. 1926 เป็นการกล่าวถึงการที่ทรงปรารถนาที่จะใกล้ชิดกับพสกนิกรของพระนาง
สมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์ หลังสิ้นการหย่าเป็นต้นมา สมเด็จพระราชินีฟารีดายังคงประทับอยู่พระตำหนักในตำบลอัสซามาลิก (Zamalek) ที่ตั้งอยู่บนเกาะกลางแม่น้ำไนล์ ประเทศอียิปต์จนถึงปี พ.ศ. 2507 หลังจากนั้นได้ย้ายไปประทับอยู่ในประเทศเลบานอนเพื่อดูแลพระราชธิดาในสิบปีให้หลัง ครั้นพระเจ้าฟารูกอดีตพระราชสวามีเสด็จสวรรคตในโรม พระองค์และพระราชธิดาทั้งสามพระองค์ได้เสด็จไปเคารพพระบรมศพ ในช่วงปี พ.ศ. 2511–17 พระองค์ประทับในปารีส และนิวัตกลับมาตุภูมิช่วงรัฐบาลอันวัร อัสซาดาต ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี โดยหลังจากการหย่าพระองค์ก็มิได้เสกสมรสใหม่แต่อย่างใด ช่วงปี พ.ศ. 2503 พระองค์สนพระทัยและมีผลงานจิตรกรรมการเขียน (painting) ซึ่งในฐานะศิลปินจึงทรงจัดนิทรรศการส่วนพระองค์ทั้งในยุโรปและอเมริกา และเคยจัดในไคโร ประเทศอียิปต์ครั้งหนึ่งเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2523
สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน สมเด็จพระราชินีโซเฟีย () เป็นพระมเหสีใน สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 สมเด็จพระราชินีโซเฟียทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งกรีซโดยพระกำเนิด เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน สมเด็จพระเจ้าปัฟโลสแห่งกรีซ และ สมเด็จพระราชินีเฟรเดริกาแห่งกรีซ โดยทีมีพระนามในภาษากรีกว่า "โซเฟีย มาร์การีตา วิกตอเรีย เฟรเดรีกี" () โดยพระองค์มีพระราชอนุชาและพระราชขนิษฐาคือ สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ และ เจ้าหญิงไอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีโซเฟีย เดิม เจ้าหญิงโซเฟียแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน สมเด็จพระราชาธิบดีพอลที่ 1 แห่งกรีซ และ เฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ ทรงเป็นพระภคินีใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ เสด็จพระราชสมภพ ณ กรุงเอเธนส์ เมืองหลวงของประเทศกรีซ พระองค์ทรงใช้พระชนม์ชีพวัยเด็กในประเทศอียิปต์ โดยทรงศึกษา ณ มหาวิทยาลับ เออ จอร์จ คอนแวน ในซานเดรีย แอฟริกาใต้ และได้เสด็จไปศึกษาต่อ ณ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
เจ้าหญิงโซเฟียทรงพบกับเจ้าชายควน กาโลส พระญาติในพระองค์ชั้นที่ 3 ขณะเจ้าชายทรงล่องเรือในหมู่เกาะกรีซในปี พ.ศ. 2497 และทรงพบกันอีกครั้งในงานสมรสของเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ ณ โบสถ์ยอร์กมินสเตอร์
แคทเธอรีน เดอ เมดีชี พระราชินีแคทเธอรีนทรงพยายามสร้างเสริมความมั่นคงของราชวงศ์วาลัวร์โดยการจัดการเสกสมรสอันยิ่งใหญ่ในปี ค.ศ. 1570 ระหว่างพระเจ้าชาร์ลกับ
อาร์ชดัชเชสเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย (Elisabeth of Austria) ผู้เป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 2 นอกจากนั้นก็ยังมีพระประสงค์ที่จะจัดการเสกสมรสกับพระโอรสองค์องค์รองใดองค์หนึ่งกับสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ
เฮนเรียตตา มาเรียแห่งฝรั่งเศส พระราชินีเฮนเรียตตา มาเรียประสูติเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1609 ที่พระราชวังลูฟร์ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศสและพระนางมารี เดอ เมดีซิส สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ต่อมาเป็นพระราชินีในพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ระหว่างวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1625 ถึงวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1649 พระราชินีเฮนเรียตตา มาเรียสิ้นพระชนม์เมื่อ 10 กันยายน ค.ศ. 1669 ที่วังแห่งโคลอมบ์ ฝรั่งเศส พระศพตั้งอยู่ที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนี กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส 
พระราชินีเฮนเรียตตา มาเรียเป็นพระราชินีแห่ง ราชอาณาจักรอังกฤษ ราชอาณาจักรสกอตแลนด์ และราชอาณาจักรไอร์แลนด์ โดยการเสกสมรสกับพระเจ้าชาลส์ และเป็นพระราชมารดาในพระมหากษัตริย์สองพระองค์ คือ พระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และ พระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และเป็นพระอัยกีในพระเจ้าวิลเลียมที่ 3และพระราชินีนาถแมรี และพระราชินีนาถแอนน์
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย ตั้งแต่เริ่ม มกุฎราชกุมารีมารีทรงประสบปัญหาในการปรับตัวเข้ากับชีวิตในโรมาเนีย บุคลิกภาพและ"จิตวิญญาณสูงสุด"ของพระองค์ได้สร้างข้อถกเถียงอย่างมากในราชสำนักโรมาเนีย และพระองค์ไม่ทรงโปรดบรรยากาศที่เคร่งครัดในราชวงศ์ของพระองค์ พระองค์ทรงเขียนว่าพระองค์เอง "ไม่ได้ถูกพามาโรมาเนียเพื่อให้เป็นที่รักหรือเป็นที่พูดถึง และที่มากที่สุดคือ พระองค์ทรงเป็นส่วนหนึ่งในเครื่องจักรของพระเจ้าคาโรลที่ได้สร้างรอยแผลขึ้นในตัวของพระองค์ พระองค์ได้ถูกนำเข้ามาเพื่อประดับตกแต่ง, รับการศึกษา, ทำให้มีความสำคัญลดลงและถูกฝึกอบรมตามความคิดของบุรุษผู้ยิ่งใหญ่" เมื่อบรรยายถึงช่วงต้นๆในโรมาเนีย มกุฎราชกุมารีมารีทรงเขียนว่า "เป็นเวลานานที่ [พระองค์] รู้สึกเซื่องซึมในขณะที่พระสวามีหนุ่ม [ของพระองค์] ทรงเข้ารับราชการทหาร ทั้งหมดนี้ทำให้ต้องโดดเดี่ยวในห้องพักที่ [พระองค์] ทรงเกลียด เป็นห้องแบบเยอรมันขนาดใหญ่" สมเด็จพระจักรพรรดินี พระพันปีหลวงแห่งเยอรมันทรงเขียนจดหมายถึงมกุฎราชกุมารีแห่งกรีซ พระราชธิดาว่า "มิสซีแห่งโรมาเนียน่าสงสารกว่าลูกอีกนะ พระมหากษัตริย์ทรงเป็นผู้ปกครองที่เผด็จการที่สุดในครอบครัวของพระองค์ และทรงบดขยี้อิสรภาพของเฟอร์ดินานด์ดังนั้นจึงทำให้ไม่มีใครสนใจในตัวเขาและภรรยาของเขาผู้งดงามและน่ารัก แม่กลัวว่าเธอจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก และเหมือนกับผีเสื้อแทนที่จะบินตอมดอกไม้ แต่ได้เผาปีกที่งดงามของเธอโดยการบินเข้าไปใกล้กองไฟ!" พระองค์ทรงเรียนรู้ภาษาโรมาเนียอย่างง่ายดาย พระองค์ทรงทำตามคำแนะนำของพระมารดาที่ต้องระมัดระวังในการแต่งกายและแสดงความเคารพต่อพิธีกรรมออร์โธดอกซ์
สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน ทั้ง 2 เสกสมรสกันเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 ในโบสถ์กรุงเอเธนส์ โดยมี เจ้าหญิงไอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระขนิษฐาเป็นเพื่อนเจ้าสาว และยังมีพระราชวงศ์อื่นๆ เสด็จมา อาทิ อินฟันตาปีลาร์ ดัชเชสแห่งบาดาโคซ เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอกิลวี เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย โดยได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงโซเฟียแห่งอัสตูเรียส ต่อมาเมื่อพระสวามีขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 เฉลืมพระปรมาภิไธยเป็น สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน พระองค์จึงได้รับการสถาปนาเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
แคเธอรินแห่งวาลัว แคทเธอรินแห่งวาลัวส์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: Catherine of Valois) (27 ตุลาคม ค.ศ. 1401 – 3 มกราคม ค.ศ. 1437) แคทเธอรินประสูติเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1401 ที่ปารีสในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระธิดาของ พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศสและอิสซาเบลลาแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Isabella of Bavaria) ทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ และทรงได้รับการราชาภิเษกเป็นพระราชินีเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1421 เป็นพระราชินีระหว่างวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1420 - 31 สิงหาคม ค.ศ. 1422 แคทเธอรินสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1437 ที่ลอนดอนในราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 แห่งเดนมาร์ก พระเจ้าเฟรเดริคที่ 5 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1723 ในโคเปนเฮเกนในเดนมาร์ก พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 6 แห่งเดนมาร์ก และ พระราชินีโซเฟีย แมกดาเลนแห่งบรานเดนบวร์ก-คุล์มบาค และทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงหลุยส์แห่งเกรตบริเตนพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1743 พระองค์และพระราชินีหลุยส์มีพระราชโอรสธิดาด้วยกันหกพระองค์ ห้าพระองค์รอดมาจนเจริญพระชันษา พระราชินีหลุยส์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1751 หลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงเสกสมรสกับยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ลธิดาของแฟร์ดีนันด์ อัลเบร็คท์ที่ 2 ดยุกแห่งเบราน์ชไวก์-โวลเฟนบึทเทิล
สมเด็จพระราชินีดรากาแห่งเซอร์เบีย สมเด็จพระราชินีดรากาแห่งเซอร์เบีย ()
สมเด็จพระราชินีดรากา ทรงมีพระนามเดิมว่า "ดรากีจา มิโครวิช ลุยจิเคีย" หรือพระนามลำลองว่า ดรากา เสด็จพระราชสมภพ ณ ราชอาณาจักรเซอร์เบีย เป็นธิดาใน เพนเตลิจา ลุยจิเคีย กับ อินจาโคโรวิช พระราชบิดาของพระองค์เป็นนายอำเภอเมืองแอนโดรวิช โดยพระองค์ทรงมีพระพี่น้อง 7 คน พระองค์เป็นคนที่ 6 โดยพระราชมารดาของพระองค์เสียชีวิตจากอาการติดสุรา
พระองค์ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย โดยได้รับการสถนาปนาเป็น สมเด็จพระราชินีดรากาแห่งเซอร์เบีย โดยก่อนที่ทั้ง 2 จะเสกสมรสกับ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ ได้มีพระราชดำรัสต่อหน้าประชาชนเรื่องทรงหมั้นกับสามัญชนนคนนี้ แต่เป็นกระแสวิพากษ์เป็นอย่างมากด้วยเหตุความไม่เหมาะสม ซึ่ง สมเด็จพระราชินีนาตาลีแห่งเซอร์เบีย พระราชมารดาของพระราชสวามีคัดค้านเป็นอย่างมาก อันทรงพ้นถึงราชบัลลังก์ แต่อย่างไรก็ตามทั้ง 2 สามารถพ้นจากวิกฤตครั้งนี้ไปได้
เออเฌนี เดอ มอนตีโค พระนางยูเจนี เดอ มอนติโจ กลายเป็นที่รู้จักในฝรั่งเศส พระนางได้ศึกษาในปารีส ณ สำนักชีที่ล้ำสมัยในสมัยนั้นคือ บาซิลิกาแห่งซาแคร์ โคอูล (Sacré Cœur) ที่ซึ่งพระนางได้รับการศึกษาในแบบคาทอลิก เมื่อเจ้าชายนโปเลียน หลุยส์แห่งฝรั่งเศสกลายเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 พระนางและพระชนนีได้ไปแสดงความยินดีที่พระราชวังอีลีซี ที่นั่นที่พระนางได้พบกับจักรพรรดิในอนาคต ผู้ซึ่งพระนางได้สมรสด้วยในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2396 เจ้าชายนโปเลียนปฏิเสธแผนการที่จะสมรสกับเจ้าหญิงคาโรลาแห่งวาซาซึ่งต่อมาคือสมเด็จพระราชินีแห่งแซกโซนีและเป็นพระนัดดาในพระเจ้ากุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟแห่งสวีเดน และทรงปฏิเสธเจ้าหญิงอเดลเฮดแห่งโฮเฮนโลเฮ-ลานเกนเบิร์ก พระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
มารี-กลอตีลด์ โบนาปาร์ต มารี-กลอตีลด์ โบนาปาร์ต () หรือ เจ้าหญิงมารี-กลอตีลด์ โบนาปาร์ต ประสูติเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2455 ณ บรัสเซลส์ เบลเยียม เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน วิกตอร์ เจ้าชายนโปเลียน และ เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม และ มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม และเป็นพระภคินีใน หลุยส์ เจ้าชายนโปเลียน พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เคานต์เซอร์กี เดอ วิตต์ เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2481 โดยหลังจากสมรส พระองค์ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น เคาน์เตสเซอร์กี เดอ วิตต์ โดยทั้ง 2 มีพระบุตรดังนี้
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย แม้กระทั่งก่อนการเสด็จขึ้นครองราชย์ในฐานะสมเด็จพระราชินี พระนางมารีทรงประสบความสำเร็จในการสร้างภาพลักษณ์ของพระนางในฐานะ "หนึ่งในเจ้าหญิงที่ดูดีที่สุดและร่ำรวยที่สุดในยุโรป" พระนางทรงเป็ยที่รู้จักอย่างมากในพระอัจฉริยภาพด้านการทรงม้า, การเขียน, ภาพเขียน, การแกะสลัก, การเต้นรำและพระสิริโฉมของพระนาง ความนิยมในตัวพระนางได้ถูกทำให้มัวหมองโดยการกล่าวหาของทั้งสองฝ่าย ฝ่ายแรกคือการดำเนินการของฝ่ายมหาอำนาจกลางในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และอีกฝ่ายนำโดยทางการพรรคคอมมิวนิสต์หลังจากที่โรมาเนียได้เปลี่ยนผ่านไปสู่ระบอบสาธารณรัฐสังคมนิยมในปี ค.ศ. 1947
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย เนื่องจากพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ทรงปฏิเสธที่จะลงนามในสนธิสัญญาบูคาเรสต์และโรมาเนียได้ประกาศตนเป็นศัตรูกับฝ่ายมหาอำนาจกลางจนกระทั่งสิ้นสุดสงคราม จึงทำให้มีสถานที่ที่ซึ่งประเทศที่ชนะสงครามมารวมกันในการประชุมสันติภาพปารีส ค.ศ. 1919 ที่ซึ่งได้มีการรับประกัน คณะผู้แทนอย่างเป็นทางการนำโดยบราเทียนู ซึ่งเขาพึ่งจะได้เป็นนายกรัฐมนตรีในสมัยที่สาม ความแข็งกระด้างของบราเทียนูบวกกับการต่อต้านของนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส ฌอร์ฌ เกลอม็องโซ ที่จะพยายามมองข้ามการยอมรับของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ต่อสนธิสัญญาบูคาเรสต์นำไปสู่ความขัดแย้งและคณะผู้แทนโรมาเนียได้เดินทาออกจากปารีส สิ่งนี้ได้สร้างความผิดหวังแก่ "มหาอำนาจทั้งสี่" อย่างมาก ด้วยความหวังที่จะแก้ไขสถานการณ์ แซงต์-ออแลร์ได้แนะนำว่าควรส่งสมเด็จพระราชินีมารีไปเข้าร่วมการประชุมแทน สมเด็จพระราชินีทรงยินดีอย่างยิ่งเมื่อมีโอกาสเช่นนี้
พระนางมารีเสด็จถึงปารีสในวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1919 พระนางทรงเป็นที่นิยมในหมู่ชาวฝรั่งเศสในทันที อันเนื่องมาจากความกล้าหาญของพระนางในสงคราม ในการประชุม เกลอม็องโซได้กล่าวกับพระนางมารีว่า "กระหม่อมไม่ชอบนายกรัฐมนตรีของพระองค์เลย" ซึ่งพระนางทรงตอบทันทีว่า "บางทีคุณพบฉันแล้วคงน่าจะพอใจมากขึ้นนะ" เขาและประธานาธิบดี แรมง ปวงกาเรได้เปลี่ยนทัศนคติของเกลอม็องโซที่มีต่อโรมาเนียนับตั้งแต่การมาถึงของพระนางมารี หลังจากทรงประทับในกรุงปารีสเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ พระนางมารีทรงตอบรับคำเชิญของพระเจ้าจอร์จที่ 5 และสมเด็จพระราชินีแมรี และทรงเดินทางข้ามช่องแคบอังกฤษและประทับที่พระราชวังบักกิงแฮม ด้วยความหวังที่ว่าจะทรงได้รับความเป็นมิตรไมตรีแก่โรมาเนีย พระนางมารีทรงพบปะคุ้นเคยกับบุคคลทางการเมืองที่สำคัญในช่วงเวลานั้น ดังเช่น ลอร์ดคูร์ซอน, วินสตัน เชอร์ชิล และวัลดอร์ฟ อัสเตอร์กับแนนซี อัสเตอร์ พระนางได้เสด็จไปเยี่ยมพระโอรส นิกกี ซึ่งทรงศึกษาอยู่ที่วิทยาลัยอีตันบ่อยๆ พระนางมารีทรงมีความสุขอย่างมากที่ได้กลับไปยังอังกฤษหลังจากจากมาเป็นเวลานาน ทรงเขียนว่า "มันเป็นความรู้สึกที่เปี่ยมล้นจริงๆที่ได้มาถึงลอนดอน และได้รับการต้อนรับที่สถานีโดยจอร์จและเมย์"
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย ในเวลาต่อมาอย่างรวดเร็ว มกุฎราชกุมารคาโรลได้มีการหมั้นหมายเจ้าหญิงเฮเลนและทั้งสองพระองค์ก็ได้อภิเษกสมรสในปีถัดมา พระนางมารีทรงปลื้มปิติมาก หลังจากที่ไม่ทรงยอมรับความสัมพันธ์ของมกุฎราชกุมารคาโรลกับซิซิ ลามบริโนและทรงกลุ้มพระทัยมากที่เธอได้ให้กำเนิดลูกนอกสมรสกับมกุฎราชกุมารคาโรล คือ คาโรล ลามบริโน ซึ่งสิ่งที่พระนางพอจะบรรเทาได้ก็คือให้เด็กใช้นามสกุลของมารดา ในปีค.ศ. 1922 พระนางมารีทรงให้ "เจ้าหญิงมิกนอล" พระธิดาองค์ที่สองอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย (หลังจากนี้คือ ยูโกสลาเวีย) พระนางมารีทรงปลื้มปิติมากที่พระนัดดาทั้งสองประสูติ ซึ่งก็คือ เจ้าชายไมเคิลแห่งโรมาเนีย (ประสูติ ค.ศ. 1921-2017) และเจ้าชายปีเตอร์แห่งยูโกสลาเวีย (ค.ศ. 1923 - 1970) การประสูติของพระนัดดาทั้งสองพระองค์ที่ถูกกำหนดชะตาให้ครองราชบัลลังก์ในยุโรปดูเหมือนจะประสานความทะเยอทะยานของพระนางได้ ความพยายามในราชวงศ์ของพระนางมารีได้ถูกมองจากนักวิจารณ์ว่าเป็นพระมารดาที่คอยชักจูงควบคุมซึ่งต้องเสียสละความสุขของพระโอรสธิดาของพระนางเองเพื่อตอบสนองความทะเยอทะยานของพระนาง แต่ในความเป็นจริง พระนางมารีไม่ทรงเคยบังคับพระโอรสธิดาอภิเษกสมรสเลย
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย ค.ศ. 1924 พระเจ้าเฟอร์ดินานด์และพระราชินีมารีทรงประกอบพระราชกรณียกิจเสด็จทางการทูตไปยังฝรั่งเศส, สวิตเซอร์แลนด์, เบลเยียมและสหราชอาณาจักร ในอังกฤษ พระนางทรงได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากพระเจ้าจอร์จที่ 5 ซึ่งทรงประกาศว่า "นอกเหนือจากการมีจุดมุ่งหมายร่วมกัน ซึ่งเราได้ทำให้ลุล่วงแล้ว พวกเรายังมีความสัมพันธ์ที่รักใคร่กัน ฝ่าพระบาท สมเด็จพระราชินี ญาติที่รักของข้าพเจ้าเป็นชาวอังกฤษโดยกำเนิด" พระนางมารีทรงเขียนถึงวันที่เสด็จเยือนอังกฤษในทำนองเดียวกันว่า "เป็นวันที่ดีสำหรับฉัน มีทั้งอารมณ์หวาน, ความสุข และในเวลาเดียวกันก็รู้สึกรุ่งโรจน์ที่ได้กลับมายังประเทศของฉันในฐานะราชินี ที่ได้รับการต้อนรับอย่างเป็นทางการ เป็นเกียรติอย่างยิ่งและกระตือรือร้นในการแลกเปลี่ยน ที่รู้สึกว่าหัวใจคุณพองโตด้วยความภาคภูมิและความพึงพอใจที่รู้สึกถึงหัวใจเต้นและน้ำตาเริ่มไหลออกจากดวงตาของคุณ ในขณะที่บางสิ่งรวมตัวเป็นก้อนกลืนเข้าไปในลำคอของคุณ!" การเสด็จเยือนในระดับรัฐครั้งนี้ถือเป็นสัญลักษณ์ในการยอมรับศักดิ์ศรีของโรมาเนียที่ได้รับหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในขณะเสด็จเยือนเจนีวา พระนางมารีและพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ทรงเป็นพระราชวงศ์คู่แรกที่เสด็จไปยังสำนักงานใหญ่ของสันนิบาตชาติที่พึ่งก่อตั้งขึ้น
มาร์เกอริตแห่งวาลัว ในที่สุดมาร์เกอรีตก็ทรงถูกบังคับให้เสกสมรสกับอองรีแห่งบูร์บองพระโอรสของพระราชินีฌานน์แห่งนาวาร์ (Jeanne III of Navarre) ผู้เป็นโปรเตสแตนต์ จุดประสงค์ของการจัดการเสกสมรสก็ระหว่างมาร์เกอรีตกับอองรีแห่งนาวาร์ก็เพื่อเพิ่มความสัมพันธ์ระหว่างราชวงศ์วาลัวส์และราชวงศ์บูร์บง เพื่อที่จะเป็นการประสานความแตกร้าวระหว่างผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิกและอูเกอโนท์ผู้นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ แม้ว่าเมื่อเริ่มแรกพระราชินีฌานน์จะไม่ทรงเห็นด้วยแต่บรรดาขุนนางสนับสนุน พระราชินีฌานน์สิ้นพระชนม์เพียงไม่กี่วันก่อนวันเสกสมรสในสถานะการณ์ที่เป็นที่น่าต้องสงสัย บ้างก็กล่าวว่าทรงถูกวางยาพิษจากถุงมือที่พระราชินีแคทเธอรีนทรงส่งมาพระราชทานเป็นของขวัญ
เจ้าหญิงไอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก โดยพระองค์เป็นลูกศิษย์ของ กีนา บัคเกอร์ นักเปียโดนชื่อดัง และเมื่อปี พ.ศ. 2505 พระอค์ได้เป็นเพื่อนเจ้าสาวในงานสมรสของพระภคินัคือ สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน กับ สมเด็จพระเจ้าฮวน คาร์โลสที่ 1 แห่งสเปน ทั้งนี้ในด้านชีวิตส่วนพระองค์ ทรงเคยคบหากับ เจ้าชายมิเชล เคานต์แห่งเอเวรอ และ เจ้าชายคริสเตียนแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ แต่ไมได้เสกสมรสกัน
เอลิซาเบธแห่งบอสเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโปแลนด์ ในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1374 พระเจ้าหลุยส์ทรงพระราชทานสิทธิประโยชน์ต่างๆแก่ขุนนางโปแลนด์โดยผ่านเอกสิทธิ์คอชชิเซ เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนสำหรับสัญญาให้พระราชธิดาสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ โดยพระองค์ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ หรือพระราชชนนีจะเป็นผู้กำหนดองค์ใดองค์หนึ่ง ในฮังการี พระองค์ทรงมุ่งเน้นไปที่การรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางจะเป็นการสร้างความมั่นพระทัยว่าสิทธิของพระราชธิดาจะได้รับการเคารพ ความพยายามเสกสมรสกับเจ้าหญิงองค์ใดองค์หนึ่งๆถือเป็นสิ่งที่มีความสำคัญลำดับแรกในราชสำนักยุโรป เจ้าหญิงแมรีทรงมีพระชนมายุไม่ถึงหนึ่งพรรษาก็มีสัญญาการเสกสมรสกับเจ้าชายซีกิสมุนด์แห่งลักเซมเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1374 เจ้าหญิงแคทเทอรีนทรงถูกหมั้นหมายกับเจ้าชายหลุยส์แห่งฝรั่งเศส แต่เจ้าหญิงสิ้นพระชนม์เสียก่อนในปลายปี ค.ศ. 1378 ในปีเดียวกัน เจ้าหญิงเจดวิกาทรงหมั้นหมายกับวิลเลี่ยมแห่งออสเตรียในกฎสปอนซาเลียเดอฟูตูโร (Sponsalia de futuro;การแต่งงานในอนาคต) เจ้าหญิงต้องออกจากราชสำนักของพระราชมารดาและย้ายไปประทับที่เวียนนา ซึ่งเจ้าหญิงประทับอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสองปี เหล่าขุนนางโปแลนด์ได้สาบานว่าจะสนับสนุนสิทธิของเจ้าหญิงแมรีในปี ค.ศ. 1379 ในขณะที่เจ้าชายซีกิสมุนด์ได้รับการยอมรับในสามปีถัดมา สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธปรากฏพระองค์ พร้อมพระสวามีและพระสัสสุ ในการประชุมขุนนางที่ซอลโยมในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1380 ที่ซึ่งขุนนางฮังการียอมรับการจับคู่สมรสกับออสเตรียของเจ้าหญิงเจดวิกา ซึ่งแสดงว่าพระเจ้าหลุยส์ทรงตั้งพระทัยที่จะมอบราชบัลลังก์ฮังการีให้แก่เจ้าหญิงเจดวิกาและวิลเลียม
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย เจ้าหญิงมารีทรงมีพระประสูติกาลบุตรพระองค์แรกคือ เจ้าชายคาโรล ในเวลาเพียงเก้าเดือนหลังจากอภิเษกสมรส ในวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1893 ถึงแม้ว่าเจ้าหญิงมารีจะทรงขอใช้คลอโรฟอร์มเพื่อระงับอาการเจ็บปวด แต่เหล่าแพทย์ไม่เต็มใจที่จะทำเช่นนั้น แพทย์หลวงโรมาเนียเชื่อว่า "ผู้หญิงทุกคนจะต้องชดใช้ด้วยความเจ็บปวดจากบาปของอีฟ" หลังจากที่พระมารดาของเจ้าหญิงมารีและสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงยืนยันตามคำขอของเจ้าหญิง ในที่สุดพระเจ้าคาโรลทรงอนุญาตให้พระสุณิสาสามารถใช้ยาได้ เจ้าหญิงมารีไม่ทรงมีความสุขมากนักหลังจากมีพระประสูติกาลพระโอรสองค์แรก ต่อมาทรงเขียนว่า "รู้สึกเหมือนเอาหัว (ของเจ้าหญิงมารี) หันไปชนผนัง" ในทำนองเดียวกันแม้ว่าเจ้าหญิงมารีจะทรงได้รับการย้ำเตือนอย่างต่อเนื่องจากพระมเหสีในพระเจ้าคาโรลคือ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ ที่ทรงเห็นว่าการที่เจ้าหญิงทรงมีบุตรถือว่า "เป็นช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์ที่สุดในชีวิต (ของเจ้าหญิงมารี)" เจ้าหญิงทรงนึกถึงพระมารดาของพระองค์จากการที่ทรงมีพระประสูติกาลบุตรพระองค์ที่สองคือ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ในปีค.ศ. 1894 หลังจากทีทรงคุ้นเคยกับการใช้พระชนม์ชีพในโรมาเนีย เจ้าหญิงมารีทรงเริ่มมีความสุขจากการมีพระประสูติกาลพระโอรสธิดา ซึ่งได้แก่ เจ้าหญิงมาเรีย (ค.ศ. 1900 - 1961) ทรงมีพระนามที่เรียกกันในราชวงศ์ว่า "มิกนอน" , เจ้าชายนิโคลัส (ค.ศ. 1903 - 1978) ทรงมีพระนามที่เรียกกันในราชวงศ์ว่า "นิกกี้" , เจ้าหญิงอีเลียนา (ค.ศ. 1909 -1991) และ เจ้าชายเมอร์เซีย (ค.ศ. 1913 - 1916)
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย หลังจากสิ้นสุดการเสด็จเยือนอังกฤษ พระนางมารีได้เสด็จกลับปารีส ที่ซึ่งผู้คนยังคงตื่นเต้นสำหรับการเสด็จมาถึงของพระนางอย่างที่เคยเป็นเมื่อไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา ฝูงชนรวมตัวกันอยู่รอบๆพระนางบ่อยๆ เพื่อรอที่จะพบสมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนียจาก "ต่างแดน" ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา วูดโรว์ วิลสัน ก็ยังคงไม่สร้างความประทับใจแก่พระนางมารี และความเห็นของพระนางเกี่ยวกับกฎหมายรัสเซียที่เกี่ยวข้องกับเรื่องความสัมพันธ์ทางเพศ ซึ่งพระนางพิจารณาว่าไม่เหมาะสม ก็ไม่ได้ช่วยอะไร พระนางมารีได้สร้างความตกตะลึงแก่เจ้าหน้าที่โดยทรงโบกพระหัตถ์ให้รัฐมนตรีของพระนางทั้งหมดออกไปและทรงนำการเจรจาต่อรองด้วยพระนางเอง จากนั้นพระนางทรงแสดงความเห็นในเรื่องนี้ว่า "ไม่เป็นไร พวกคุณทั้งหมดเพียงแค่ยอมรับฉันด้วยความผิดพลาดทางศีลธรรมของฉันเอง" พระนางมารีเสด็จออกจากปารีสพร้อมเสบียงอาหารจำนวนมากเพื่อช่วยเหลือโรมาเนีย ในปีหลังจากนั้น ผลการประชุมได้มีข้อตกลงในสนธิสัญญาแวร์ซายโดยยอมรับโรมาเนียอันยิ่งใหญ่ในระดับนานาชาติ ดังนั้นราชอาณาจักรของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์และพระนางมารีได้เพิ่มขึ้นสองเท่าเป็น 295,000 ตารางกิโลเมตร (114,000 ตารางไมล์) และจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นถึงสิบล้านคน สิ่งนี้ทำให้แกรนด์ดัชเชสมาเรีย ปาฟลอฟนาแห่งรัสเซีย ผู้ทรงประทับอยู่ในบูคาเรสต์ช่วงสั้นๆได้สรุปว่า "ด้วยเสน่ห์ ความงามและสติปัญญาที่เพียบพร้อม [มารี]ได้รับทุกสิ่งทุกอย่างที่ทรงปรารถนา"
พระเจ้าอ็องรีที่ 3 แห่งฝรั่งเศส พระเจ้าอองรีเป็นพระอนุชาของพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 2 และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส และเป็นพระเชษฐาของมาร์เกอรีตแห่งวาลัวส์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส พระเจ้าอองรีทรงเสกสมรสกับหลุยส์แห่งลอร์แรน-โวเดมองท์เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1575
โจแอนนาแห่งนาวาร์ โจแอนนาแห่งนาวาร์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: Joanna of Navarre) (ราว ค.ศ. 1370 - 10 มิถุนายน ค.ศ. 1437) โจแอนนาประสูติเมื่อราว ค.ศ. 1370 เป็นพระธิดาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งนาวาร์และฌานน์แห่งวาลัวส์ ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับจอห์นที่ 5 ดยุคแห่งบริตตานีระหว่างวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1386 จนถึงวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1399 ต่อมาทรงเสกสมรสและเป็นพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1403 ถึงวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1413 โจแอนนาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1437 พระศพตั้งอยู่ที่มหาวิหารแคนเตอร์บรี
สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ แม้ว่าจะทรงยกย่องเจ้าหญิงรามาโวขึ้นในฐานะพระชายาเอก แต่เจ้าหญิงก็ไม่ใช่พระชายาที่เจ้าชายราดามาทรงโปรดปราน และทั้งสองพระองค์ไม่ทรงมีพระโอรสธิดาร่วมกัน จนกระทั่งพระเจ้าอันเดรียนนามโบอินีเมรีนาสวรรคตในปี ค.ศ. 1810 พระเจ้าราดามาที่ 1 จึงครองราชย์สืบต่อพระราชบิดา และตามประเพณีของราชวงศ์คือต้องมีการประหารชีวิตญาติวงศ์ต่างๆที่อาจกระด้างกระเดื่อง พระเจ้าราดามาที่ 1 ทรงมีพระราชโองการให้ประหารพระญาติวงศ์ของสมเด็จพระราชินีรามาโว เหตุการณ์นี้ทำให้ทั้งสองพระองค์มีความสัมพันธ์ที่เลวร้ายลง สมเด็จพระราชินีรามาโวไม่ทรงมีความสุขกับพระชนม์ชีพสมรสที่ไร้ซึ่งความรัก สมเด็จพระราชินีรามาโวผู้ถูกทอดทิ้งและเหล่าข้าราชบริพารหญิงจึงทรงใช้เวลาทั้งวันในการสนทนาและดื่มเหล้ารัมกับมิชชันนารี เดวิด กริฟฟิทส์และเหล่าคณะมิชชันนารีที่บ้านพักของกริฟฟิทส์ การเสด็จเยือนพบปะกับกริฟฟิทส์หลายครั้งนี้ทำให้เกิดความสัมพันธ์ฉันท์มิตรสืบต่อไปอีกถึงสามสิบปี
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ตำนานเล่าว่าขณะที่พระเจ้าเจมส์ทรงประชวรใกล้จะเสด็จสวรรคตนั้น ได้ทรงทราบว่าพระชายาได้ให้กำเนิดพระราชธิดา ก็ทรงอุทานว่า "มันเกิดมาแต่หญิง มันก็จะฉิบหายไปกับผู้หญิง!" ซึ่งสะท้อนว่าราชวงศ์สจ็วตของพระองค์ขึ้นครองราชย์ผ่านการอภิเสกสมรสกับหญิงสูงศักดิ์ (มาร์ยอรี บรูซ ธิดาของ พระเจ้าโรเบิร์ตที่ 1 แห่งสก็อตแลนด์) เมื่อราชสมบัติมาสู่ตระกูลของพระองค์ผ่านสตรี ก็ทรงทำนายว่าราชสมบัติจะสิ้นสุดไปกับสตรีดุจเดียวกัน อย่างไรก็ดีคำทำนายนี้ไม่ได้เป็นจริงในรัชสมัยของพระนางแมรี เพราะราชวงศ์สจวตคงอยู่สืบต่อมาจนสิ้นรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีแอนน์
เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน-ลูอีสแห่งเดนมาร์ก ในช่วงก่อนเสกสมรส พระองค์เป็นที่ได้รับการคาดการณ์ว่าจะได้เป็นพระวรชายาใน สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และว่าที่สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรในภายภาคหน้า แต่แล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส () เป็นภาพเขียนชุดจำนวนยี่สิบสี่ภาพที่เขียนโดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ จิตรกรคนสำคัญของสมัยบาโรกแบบเฟลมิช ที่ว่าจ้างโดยพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส พระอัครมเหสีในพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส สำหรับตั้งแสดงที่พระราชวังลุกซ็องบูร์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส รือเบินส์ได้รับการจ้างในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1621 หลังจากที่มีการเจรจาต่อรองเกี่ยวกับรายละเอียดต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับข้อตกลงภายในสัญญาเมื่อต้นปี ค.ศ. 1622 แล้ว สัญญาก็ระบุว่าโครงการเขียนภาพจะต้องเสร็จภายในสองปีเพื่อให้ทันเวลากับการเสกสมรสของพระราชธิดาเจ้าหญิงเฮนเรียตตา มาเรียกับพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ภาพเขียนยี่สิบเอ็ดภาพเป็นภาพการต่อสู้และการได้รับชัยชนะต่าง ๆ ในชีวิตของพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส อีกสามภาพเป็นภาพเหมือนของพระองค์เองและพระราชบิดามารดา
ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส ภาพสุดท้ายนี้เป็นภาพที่ประจวบกับความสนพระทัยทางการเมืองหลังจากพระสวามีของพระราชินีมารีเสด็จสวรรคต พระองค์ทรงมีความเชื่อว่าสัมพันธไมตรีระหว่างราชอาณาจักรสามารถสร้างขึ้นได้โดยการจัดการเสกสมรสซึ่งทำให้ทรงพยายามให้ "ภาพชุดพระราชินีมารี" นี้เขียนเสร็จก่อนการเสกสมรสระหว่างพระราชธิดาเจ้าหญิงเฮนเรียตตา มาเรียกับพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
รายพระนามสมเด็จพระราชินีและจักรพรรดินีแห่งเกาหลี สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเกาหลี หรือ สมเด็จพระราชินีแห่งเกาหลี คือตำแหน่งของคู่สมรสของสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเกาหลี ตั้งแต่สมัยที่เริ่มก่อตั้งอาณาจักรโชซ็อนและจักรวรรดิเกาหลี
สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา พระนางอิซาเบลประสูติที่เมืองมาดริกัลเดลัสอัลตัสตอร์เรส ประเทศสเปน ในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 1994 หลังจากนั้น 3 ปี พระอนุชา คือ เจ้าชายอัลฟอนโซแห่งอัสตูเรียสได้ประสูติตามมา เมื่อพระเจ้าฆวนที่ 2 แห่งกัสติยา พระบิดา เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1997 พระเจ้าเอนริเกที่ 4 แห่งกัสติยา พระเชษฐาต่างพระมารดา ได้ขึ้นครองราชสมบัติ พระองค์ได้เนรเทศพระนางและพระอนุชาไปที่เมืองเซโกเบียและเนรเทศพระมารดาของพระนางอิซาเบลคือ สมเด็จพระราชินีอิซาเบลไปที่เมืองอาเรบาโล การสมรสครั้งแรกของพระเจ้าเอนริเก (สมรสกับสมเด็จพระราชินีบรานซ์แห่งนาวาร์) ไม่ค่อยราบรื่น จากนั้นได้สมรสกับสมเด็จพระราชินีฌูอานาแห่งโปรตุเกส พระเจ้าเอนริเกถูกกล่าวหาว่าทรงเป็นผู้รักร่วมเพศ พระนางฌูอานาได้ให้กำเนิดพระธิดาคือเจ้าหญิงฆัวนาแห่งกัสติยา เมื่อพระนางอิซาเบลมีพระชนมายุได้ 10 พรรษา พระนางและพระอนุชาได้ถูกเรียกตัวมาที่พระราชสำนักเพื่อให้อยู่ใต้การคุมพระองค์เข้มงวดขึ้น เหล่าขุนนางได้เรียกร้องให้พระเจ้าเอนริเกตั้งเจ้าชายอัลฟอนโซเป็นรัชทายาท พระองค์ก็ทรงยินยอมโดยให้เจ้าชายสมรสกับบุตรีของพระองค์ แต่ไม่กี่วันพระองค์ก็เปลี่ยนพระทัย
ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ พระธิดาพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายอัลเฟรด (และพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย) อภิเษกสมรสในปี พ.ศ. 2436 กับ เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ มกุฎราชกุมารแห่งโรมาเนีย และได้ดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย ในปี พ.ศ. 2457 หลังจากการเสวยราชสมบัติของพระสวามี