mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
دستجان اکبری ها بنا بر گفته های بزرگان خاندان این خاندان از نوادگان حضرت یعقوب هستند یعنی از بنی اسرائیلی هستند که به استان گلستان مهاجرت می کنند و باترکمن ها زنگانیشان را شریک می شوند. سال ها میگذرد و آن ها از  شهرستان کلاله در گلستان که محل زندگانیشان بوده به فراهامون یا همانفراهان مهاجرت کردن و بین روستاهای تبرته و کودذرقلعه ای بنا میکنند و به خاطر مشگلات طایفه با روستای تبرته به روستای خیر آباد سوران همدان مهاجرت میکنند و بعد چند سالی به روستای دستجان می روند و سالی کوتاه در دستجان میمانند و به خاطر مشگلات طایفه ای با میرزایی ها به شیرین آباد و محمود آباد کمیجان میروند و به اصرار خان دستجان در زمان آقا راضا آخرین بزرگ خاندان اکبلیلر که ۱۲۰ سال امر نمودند به دستجان آمده و در همان جا ماندن . خاندان اکبری ها در زمینه کشاورزی قالی بافی مهارت خوبی دارند نام فعلی روستا دستجان می‌باشد که در نامگذاریهای و تشکیل اداره ثبت اراک زمان محمد رضا پهلوی به اشتباه توسط شیخ اسماعیل مشهدی محضردار وقت منطقه فراهان که اطلاعی از تاریخچه و زبان‌شناسی روستا نداشته‌است در اداره ثبت اراک دستجان ثبت شد که الان هم مردمان خود روستا و روستاهای همجوار که گویش ترکی دارند به نام دسگان می‌شناسند که شاید دلایل زیر برای توجیه نام روستا موجه باشد: ۱- زندگی دوستانه و مسالمت‌آمیز طایفه‌های متعدد در روستا که در سالیان و قرون گذشته به روستا وارد و ساکن شده‌اند. ۲- واژه دستقالان که مردم روستا اعتقاد دارند روستا در زمان شمس الدوله دیلمی شهری بوده که بوعلی سینا به مدت ۶ ماه در این محل زندانی بوده‌است چون در گوش ترگی تلفظ قاف مشکل است قاف به گاف تبدیل شده و به مرور نام دسگان در مورد روستا به کار برده شده‌است.
قصر پوتالا همکنون تبت در کنترل جمهوری خلق چین قرار دارد. قصر پوتالا شامل "قصر سفید" و "قصر سرخ" و ساختمان‌های الحاقی آن‌ها است. قصر پوتالا همچنین در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.
یزدگرد دوم آرتور کریستن‌سن، ایرانشناس دانمارکی می‌نویسد، پادشاهان نخستین ساسانی، سالی دو بار در اعیاد نوروز و مهرگان بار عام می‌دادند و ورود همه کس را از خرد و کلان آزاد می‌گذاشتند. چند روز قبل از طرف شاه اعلام می‌شد که بار عام خواهد داد تا شاکی و کسی که از او شکایت شده‌بود، خود را برای جواب دادن، آماده کنند. پس آنگاه پادشاه به موبد موبدان امر می‌داد که مردمانی امین و مطمئن در مدخل قصر قرار دهد تا کسی از دخول متظلمان ممانعت نکند و اعلام می‌نمود که هر کسی در این موقع مانع شود از اینکه مظلومی شکایت خود را عرض کند، نسبت به خدا و پادشاه مرتکب گناهی عظیم شده و از امان قانون محروم خواهد بود. پس آنگاه مردان را داخل می‌کردند تخست به شکایاتی که طرف آن شخص پادشاه بود، رسیدگی می‌نمودند.
قصر حلابات قصر حلابات (به عربی: "قصر الحلابات") یک شهر در اردن است که در استان زرقاء واقع شده‌است. پس از بنای یک قلعه در زمان اموی در آنجا، شهر به نام قصر حلابات نام گرفت. از نمای شرق قلعه امویان، یک بیننده می‌تواند قصر حمام صرح را مشاهده کند.
قصر قاجار قصر قاجار، نام یکی از کاخ‌های عصر قاجاریان در تهران است که بنای آن یکی از قدیمی‌ترین قصرهای پادشاهان قاجار به‌شمار می‌آید. از این قصر که در نزدیکی چهارراه قصر امروزی یا همان ایستگاه قصر، واقع در محل تلاقی جاده قدیم شمیران (خیابان دکتر شریعتی) با خیابان عباس‌آباد (خیابان بهشتی امروزی) واقع بود، در عصر رضاشاه پهلوی نابود گردید و به جای آن زندان قصر ایجاد گردید.
قصر به قصر قصر به قصر رمانی از لویی فردینان سلین نویسنده فرانسوی‌ست که اولین‌بار در سال ۱۹۵۷ منتشر شد.
اردبیل منطقه آزاد تجاری-صنعتی اردبیل در استان اردبیل شامل شهرستان‌های اردبیل، مشگین‌شهر، نمین، گرمی (اردبیل)، بیله سوار، پارس‌آباد در شمال غرب ایران واقع شده‌است. منطقه آزاد اردبیل، به همراه شش منطقه دیگر از استان‌های گلستان (اینچه‌برون)، ایلام (مهران)، اردبیل (اردبیل)، سیستان و بلوچستان (سیستان)، کردستان (بانه مریوان)، بوشهر (بوشهر)، کرمانشاه (قصر شیرین) در ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۰ در مجمع تشخیص مصلحت نظام به تصویب نهایی رسید. استان اردبیل دارای ۳۸۰ کیلومتر مرز خشکی با جمهوری آذربایجان می‌باشد.
ایران از دیدگاه ناهمواری‌ها، ایران کشوری کوهستانی با بیابان و دشت‌هایی در میانه است. بلندترین نقطهٔ کشور، کوه دماوند با ۵٫۶۲۵ متر بلندی و کم‌ترین بلندی کشور نیز در دریای خزر در منفی ۲۸ متر ثبت شده‌است. این کشور ممکن است با خشک‌سالی دوره‌ای، سیل، طوفان‌های غبار یا شنی و زمین‌لرزه تهدید شود. آلودگی هوا به ویژه در مناطق شهری، نبود مدیریت درست پساب صنعتی، جنگل‌زدایی، بیابان‌زایی، آلودگی نفتی در خلیج فارس، نابودی تالاب‌ها بر اثر خشک‌سالی، فرسایش خاک و آلودگی آب، از مهم‌ترین مسائل زیست‌محیطی در ایران هستند. پارک‌های ملی ایران و مناطق حفاظت‌شدهٔ این کشور از مهم‌ترین جاذبه‌های جغرافیایی آن هستند. این کشور همچنین ۱۳ ذخیره‌گاه زیست‌کره دارد که شامل ارسباران، ارژن، گنو، پارک ملی گلستان، منطقه حفاظت‌شده حرا و تالاب بین‌المللی خور خوران، پارک ملی کویر، پارک ملی دریاچه ارومیه، شبه‌جزیره میانکاله، منطقه حفاظت‌شده توران، دنا، تنگ صیاد، دریاچه هامون و کپه‌داغ می‌شود.
قصر علی قصر علی (به عربی: قصر علی) یک روستا در سوریه است که در ناحیه حمرا واقع شده‌است. قصر علی ۲۶۳ نفر جمعیت دارد.
قصر المخرم قصر المخرم (به عربی: قصر المخرم) یک روستا در سوریه است که در ناحیه صوران واقع شده‌است. قصر المخرم ۵۵۲ نفر جمعیت دارد.
قصر الابیض قصر الابیض (به عربی: قصر الأبیض) یک روستا در سوریه است که در ناحیه سنجار واقع شده‌است. قصر الابیض ۵۰۳ نفر جمعیت دارد.
قصر هلال قصر هلال (به عربی: قصر هلال) یک شهرک در تونس است که در استان منستیر واقع شده‌است. قصر هلال ۴۹٬۳۷۶ نفر جمعیت دارد.
قصر قاجار در دوره‌های بعدی از این قصر استفاده‌های مختلفی می‌شد تا این که در زمان رضاخان به‌طور کامل تخریب گردید و به جای آن زندان قصر فعلی ساخته شد؛ نام قصر نیز به همین دلیل بر روی این زندان گذاشته شده‌است. از این قصر قدیمی تنها یک کلاه فرنگی و یک ساختمان قدیمی باقی مانده‌است. بخشی از زمین‌های شمالی این کاخ نیز در اختیار نیروهای قضایی و انتظامی قرار گرفت.
شهر ممنوعه شهر ممنوعه کاملاً طبق نظام تشریفاتی سلسله‌های فئودالی و اصول طبقاتی ساخته شده‌است. طرح کلی، وسعت، شیوه معماری، رنگ و تزیینات همه نمایانگر امتیاز خاندان سلطنتی و سلسله مراتب اشرافی است. سه قصر این مجموعه یعنی قصر تای حه، قصر جون حه و قصر بایو حه که توجه را بیشتر جلب می‌کنند، محل اعمال قدرت امپراتوری امپراتوران و برپایی مراسم پرشکوه بوده‌است. قصر تای حه، مرکز تمام شهر ممنوعه و تخت سلطنتی طلایی رنگ امپراتور در این قصر دیده می‌شود. این قصر دارای مجلل‌ترین معماری در شهر ممنوعه‌است. این قصر در شمال میدان بر سکوی مرمری سفید رنگی به مساحت ۳۰ هزار متر مربع و بلندای ۸ متر ساخته شده‌است. ارتفاع آن ۴۰ متر است که به لحاظ ارتفاع، بلندترین بنای شهر ممنوعه‌است.
قصر ابونصر قصر ابونصر پیشتر در فاصله شش کیلومتری شیراز بوده ولی اکنون بخشی از منطقه هفت شهرداری است و در نزدیکی شهرک نصر قرار دارد. در گذشته، محلی معروف به قصر ابونصر در نزدیکی قصر بوده که اکنون محلهٔ سرتل حسین‌آباد نام دارد. اغلب خانواده‌های اصیل ساکن این بنای تاریخی نام خانوادگی فراحی دارند که در بعضی موارد با پسوند قصر ابونصر همراه است.
قصر البدیع قصر البدیع () یکی از شاهکارهای معماری و مهندسی در مغرب (مراکش) می‌باشد، سلطان سعدی احمد المنصور الذهبی (دوران حکومت وی از ۱۵۷۸ میلادی تا ۱۶۰۳ میلادی بوده‌است) چند ماه بعد از اینکه حکومت را بدست گرفت و توانست در یک پیروزی بزرگ پرتغالی‌ها را در نبرد وادی المخازن در سال ۱۵۷۸ میلادی شکست بدهد شروع به ساختن این قصر نمود. سلطان سعدی احمد المنصور سمت و گوشه شمال شرقی مراکش را برای بنای این قصر انتخاب نمود. این قصر مخصوص برگزاری جشن‌های سلطنتی و همین‌طور برای استقبال و پذیرایی از میهمانان رسمی بوده‌است. کارهای این قصر از ماه دسامبر ۱۵۷۸ شروع شد، استفاده از قصر پس از اتمام ساختمان بمدت ۱۶ سال بدون انقطاع ادامه داشت.
قصر پوتالا قصر پوتالا (در انگلیسی: Potala Palace، در تبتی: པོ་ཏ་ལ།) نام صومعه مقدس بودائیان و اقامت‌گاه سابق دالایی لاما است که در شهر لهاسا در تبت قرار دارد. قبر هشت دالایی لاما در عمارت "قصر سرخ" قرار دارد. قصر پوتالا دارای بیش از یک‌هزار اتاق است. در قصر پوتالا بیش از بیست هزار مجسمه و آثار ارزشمند و بی‌نظیر هنری قرار دارد. با وجود اینکه قصر پوتالا دارای یک‌هزار اتاق است، اما اتاق خواب شخصی دالایی لاما، تنها دارای مساحتی به اندازه ۰٬۴۶۵ متر مربع بوده است.
شهرستان قصر شیرین در تقسیمات کشوری جدید ایران که در زمان رضا شاه پهلوی شکل گرفت، قصر شیرین یکی از بخش‌های شهرستان شاه‌آباد بود. در ۳۱ شهریور ۱۳۲۴ با تصویب هیئت وزیران، قصر شیرین به شهرستان تبدیل شد. مرکز بخش ارگوازی به سومار منتقل و دهستان بولی هم ضمیمه آن شد و یکی از بخش‌های قصر شیرین شد. سرپل ذهاب نیز یکی دیگر از بخش‌های این شهرستان جدید‌التأسیس شد. شهرستان قصر شیرین در سال ۱۳۹۵ جمعیتی بالغ بر ۲۳٬۹۲۹ نفر جمعیت داشته‌است. شهرها: قصر شیرین شهرها: سومار
قصر دیر حویت قصر دیر حویت (به عربی: قصر دیر حویت) یک روستا در سوریه است که در ناحیه مرکزی مصیاف واقع شده‌است. قصر دیر حویت ۱٬۱۲۱ نفر جمعیت دارد.
قصر ابو سمره قصر ابو سمره (به عربی: قصر أبو سمرة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در ناحیه صوران واقع شده‌است. قصر ابو سمره ۸۴۹ نفر جمعیت دارد.
قصر الحیر شرقی طی جنگ داخلی سوریه، قصر الحیر شرقی به وسیله گروه‌های نظامی در سال ۲۰۱۳ و سپس بوسیله داعش اشغال شده بود قصر به واسطهٔ غارت و چپاول و وحشی‌گری خسارت دیده بود و گردشگران مورد دستبرد واقع شده بودند ارتش سوریه در ۲۲ اگوست ۲۰۱۷ قصر را تسخیر نمود ولی داعش بار دیگر در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۷ قصر را اشغال کرد.
قصر باییل با وجود اینکه در منابع مختلفی از این قصر به عنوان «شهر زیر دریایی»، «سنگ‌های باییل»، «دژ صبائل»، «کاروانسرا»، «خانه‌گاه»، «کمرؤکخانه» و… یاد شده و می‌شود، و لیکن این قصر در ادبیات علمی به‌عنوان «قصر باییل» معروف است.
قصر اولاد سلطان قصر اولاد سلطان () یک انبار غله محصور یا قصر واقع در منطقه تطاوین در جنوب تونس است. قصر در دو حیاط گسترش یافته‌است، که هر کدام از آنها دارای اتاق‌هایی‌های چندمنظوره انبار یا غرفه هستند.
دیوار دفاعی قصر شیرین دیوار دفاعی قصر شیرین مربوط به اواخر دوره ساسانیان است و در شهرستان قصر شیرین، بخش مرکزی، ۱۷ کیلومتری غرب قصر شیرین، مرز فعلی شهرستان قصر شیرین و سر پل ذهاب، کنار روستای فتاح بگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاخ و موزه منیل این قصر در شمال جزیره الروضه در ساحل و حاشیه شاخه کوچک رود نیل مقابل و جلوی قصر و کاخ العینی قرار دارد، مساحت کلی قصر حوالی ۶۱۷۱۱ متر مربع می‌باشد که از این میزان ۵۰۰۰ متر مربع برای ساختن ساختمان‌های قصر شامل ساختمان‌های محل اقامت و… استفاده شده‌است، بقیه مساحت باقی‌مانده به باغ‌ها وراه‌های داخلی قصر اختصاص یافته‌است، این قصر همان‌طور که در بالا اشاره شد یک بنای منحصر به فردی است که از معماری متنوع اسلامی مابین حکومت خلفای فاطمی و حکومت ممالیک و عثمانی و معماری اندلسی و ایرانی و شامی بهره برده‌است، این قصر شامل سه ساختمان است که عبارتند از: ساختمان محل اقامت شاهزاده و خانواده‌اش، ساختمان استقبال و ساختمان تاج و تخت حکومتی، بعلاوه مسجد و موزه خاص و موزه شکار و صید و یک برج ساعت که تمام این قصر توسط یک دیوار که به‌سبک دیوارهای قرون وسطی ساخته شده‌است احاطه گردیده‌است.
قصر (رمان) واژهٔ "قصر" (Das Schloss) در زبان آلمانی علاوه بر قصر معنای قفل هم می‌دهد. معادل دیگر قصر در فارسی بسته‌دژ هم ترجمه شده. معادل انگلیسی آن The Castle و فرانسوی آن Le Château است.
قصر یاقوت قصر یاقوت از کاخ‌های شرق تهران در دوره پادشاهی ناصرالدین‌شاه قاجار است که در سی و نهمین سال پادشاهی او ساخته شد. قصر یاقوت از بخش‌های قصر بیرونی و حرم‌خانه سلطنتی تشکیل شده بود.
ناحیه قصر حیران ناحیه قصر حیران (به عربی: دائرة قصر الحیران) یک ناحیه در الجزایر است که در استان الاغواط واقع شده‌است. ناحیه قصر حیران ۲٬۷۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲٬۸۵۸ نفر جمعیت دارد.
کاوه گلستان کاوه گلستان فرزند ابراهیم گلستان و فخری گلستان، همسر هنگامه گلستان و پدر مهرک گلستان بود. پیشه کاوه گلستان داستان‌نویسی و کارگردانی سینما، عکاسی و خبرنگاری بود. چاپ عکس‌های گلستان از رویدادهای انقلاب ایران و جنگ ایران و عراق در بسیاری از مطبوعات معتبر کشورهای غربی، نامش را در میان خبرنگاران عکاس بین‌المللی به نامی آشنا تبدیل کرد و جوایزی را نصیب او کرد.
قصر شیرین با توجه به مرزی بودن قصر شیرین و امکان دریافت برنامه‌های رادیویی عراق در این شهر، در سال ۱۳۵۵ رادیو قصر شیرین راه‌اندازی شده و پخش برنامه‌های خود را از این شهر به سه زبان کردی، فارسی و عربی آغاز کرد. برنامه‌های رادیو قصر شیرین تا شمال آفریقا قابل دریافت بود. پخش برنامه‌های این رادیو تا شهریور ۱۳۵۹ و تسخیر این شهر توسط ارتش عراق ادامه داشت. در حال حاضر هیچ رادیو و تلویزیونی از قصر شیرین پخش نمی‌شود، اما برنامه‌های رادیوها و شبکه‌های تلویزیونی گوناگون جمهوری اسلامی ایران در ایستگاه رادیو و تلویزیون قصر شیرین دریافت و پخش می‌گردد.
کاخ‌های تهران قصر قاجار نام یکی از کاخ‌های عصر قاجاریه است که بنای آن یکی از قدیمی‌ترین قصرهای پادشاهان قاجار به‌شمار می‌آید. از این قصر که در حدود چهارراه قصر امروزی جاده قدیم شمیران (خیابان دکتر شریعتی) با خیابان عباس‌آباد (خیابان بهشتی امروزی) واقع بود، در عصر رضاشاه پهلوی نابود گردید و به جای آن زندان قصر ایجاد گردید. این مکان در حال حاضر، تحت عنوان باغ باغ‌موزه قصر معرفی می شود.
قصر فیروزه قصر فیروزه یا قصر دوشان‌تپه یکی از کاخ‌های تهران بود که اکنون اثری از آن بر جا نیست.
قصر باییل قصر مطابق با شکل جزیره ای که، در آن قرار دارد، به صورت نمایی متمایل به درازی احداث شده‌است. طول آن ۱۸۰ و عرضش ۳۵ متر است. دیوارهای قصر با ساخت شش برج نیم دایره در سمت شرق و پنج برج مشابه در غرب مستحکم شده‌است. تکمیل ساخت و ساز این قصر در دوره تاریخی پر از تشنج و بحران‌های نظامی- سیاسی یعنی هنگام یورش‌های مغول‌ها به خاورمیانه (مابین سال‌های ۱۲۳۴ الی ۱۲۳۵) صورت گرفته‌است؛ ولی این قصر که، در جزیره ای نزدیک به ساحل دریا بنا شده بود، برای مدت مدیدی پا بر جا نمانده‌است. دانشمندان بر این باورند که، قصر بر اثر وقوع زمین لرزهٔ مهیب و شدیدی به سال ۱۳۰۶ زیر آب‌های دریا رفته‌است.
قصر شیرین قصر شیرین از دیرباز مکانی برای هم زیستی مذاهب مختلف ازقبیل (شیعه، یارسان، سنی و اقلیتی از یهودی، مسیحی و بهائی) بوده‌است. در حال حاضر مسیحیان ارمنی و آشوری همگی قصر شیرین را ترک کرده‌اند. یهودیان نیز که تا پیش از جنگ ایران و عراق محلهٔ مستقلی در شهر داشتند همگی از قصر شیرین کوچ کرده‌اند و کنیسهٔ آن‌ها نیز در جنگ ویران شده‌است. همچنین گورستان یهودیان قصر شیرین به صورت تپه‌ای خاکی در ضلع غربی پارک شاهد (پارک سیب) درآمده که نشانی از سنگ قبر در آن دیده نمی‌شود. یهودیان کردستان اعتقاد دارند قبر بنیامین فرزند یعقوب از پیغمبران یهودی در نزدیکی قصر شیرین قرار دارد.
قصر سبدچی‌لر قصر سبدچی‌لر () یا قصر سبدبافان یکی از کوشک‌های تفریحاتی عثمانی‌ها بود که در کرانه جنوبی ورودی خلیج شاخ طلایی در استانبول ترکیه واقع شده است. قصر سبدچی‌لر در محلی به نام سرای‌بورنو در محله سرکه‌چی قرار دارد.
جواهری در قصر "موسیقی متن جواهری در قصر" سری آهنگ‌هایی هستند که به عنوان موسیقی متن در سریال جواهری در قصر استفاده شدند.
قصر قدور قصر قدور یک شهرداری در الجزایر است که در استان ادرار واقع شده‌است. قصر قدور ۳٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
قصر بخاری قصر بخاری یک شهرداری در الجزایر است که در استان مدیه واقع شده‌است. قصر بخاری ۵۳٬۶۳۷ نفر جمعیت دارد.
سالی ارنا سالی ارنا در سن ۳ سالگی نواختن درام را آغاز نمود. پدر او، پل ارنا (Paul Erna)، یک نوازنده ترومپت بود و وقتی می‌خواست در زیر زمین تمرین کند، سالی، در کنار پدرش در یک جعبهٔ خالی می‌خوابید. جد او یک آهنگساز مشهور در سیسیل ایتالیا بود، سالی به همراه خانواده‌اش همه ساله در روز تولد او (جد سالی) مراسم یادبودی را در کنار عکس‌هایش در موزه‌ای در سیسیل برگزار می‌کردند. در سن ۱۱ سالگی او به این مسئله پی برد که به گوش دادن موسیقی و نواختن بعضی آهنگ‌ها علاقه بیشتری دارد و برایش راحت‌تر از درس خواندن است. سالی درس را رها و شروع به تمرین در خانه و ضبط آثار گروه‌های Aerosmith ;MotorheadوLed Zeppeling کرد.
قصر جهان‌نما قصر جهان‌نما نام قصرهای بود که درزمان‌های تیموریان ومغل‌های کبیر درکابلستان وتخارستان بناشده بودند: خانم تیمورشاه دخت عالمگیر دوم(۱۷۵۹–۱۸۰۶) از نواده بابرشاه بنیان‌گذار سلسله گورکانیان هند بود. این قصر هندوایرانی چهل ستون داشت که با کلاه رستم داستان خیابان (گنبد مشهور ایران زمین) پوشیده بود. سال تهداب‌گذاری این قصر معلوم نیست ولی در یگان منابع معتبر مانند بی‌بی‌سی ازسال ۱۲۱۰ گفته شده‌است که سال خورشیدی گفته شده‌است؛ ولی پس از سلطنت دودمان سدوزایی تا سال ۱۹۵۵ میلادی شاهان خراسان از گاهشمار خورشیدی بکار نمی‌بردند. اگر این سال هجری شمسی ویاخورشیدی باشد حاصل ۱۲۱۰+۶۲۱ویا۶۲۲ ۱۸۳۱ یا ۱۸۳۲ میلادی می‌شود. این سال بر مبنای گاهشماری هجری قمری ۱۷۹۵ میلادی باشد. این قصر در زمان امیر عبدالرحمان خان به قصر چهلستون تغیرنام کرد. قصر جهان‌نما در میان راه میدان رستم و تخت رستم کابل قرارداشت. از تخت رستم به خوبی این قصر را دیده می‌توانستند. در تالارغار بزرگ کوه که به نام تخت رستم مشهور بود به تماشاچیان در روزهای جشن وعید وروز جمعه شیرنی و میوه وغذا و نوشابه و به ویژه چاینکی (آبگوشت در غوری دوباره ترمیم شده چینی) پیشکش می‌شد. شوربختانه نام‌های هندوایرانی وتورانی این سرزمین از زمان امیر عبدالرحمان خان تغیر کرده می‌رفت. در سال ۱۳۰۵ هجری قمری که برابر به ۱۲۶۷ خورشیدی و ۱۸۸۸ میلادی می‌شودبرای پسر خود تهداب قصر بدون ستون‌های خارج ازبناگاه راگذاشت؛ که بناه چهلستون ازبین رفت ولی قصر و کوه هندکی و دهکده به چهلستون مسما شد. عده عده هم گفتند که چهلستون به نام «هنده کی» هم یاد می‌گردید. حبیب اله خان و سپس ظاهرخان این قصر را توسعه دادند، چهارطبقه ساختند. لیلیاس انا امیلتون Dr Lillias Anna Hamilton M.D پزشک امیر عبدالرحمن‌خان بود و از هر دو بناها در دامنه کوه هندکی در چاردهی کابل عکسبرداری نموده بود. نانسی هاتچ دوپری دردانشنامه ایرانیکا پیرامون قصر چهلستون کابل و تغیر نامش از هنده کی، هندکی، اندکی … به چهلستون می‌نویسد. این قصر دارای دو باغ داخلی و خارجی می‌باشد. مساحت پارک اش (باغ خارجی) تقریباً به ۳۰ هکتار گفته شده‌است.
قصر سفورزا قصر سفورزا () در میلان، شمال ایتالیا است. این قصر در قرن پانزدهم توسط فرانچسکو سفورزا، دوک میلان، در بقایای یک قلعه باقیمانده از قرن چهاردهم ساخته شده‌است. این قصر بعداً بازسازی و بزرگ شد؛ و در سالهای ۱۸۹۱–۱۹۰۵ دلوکا بلترامی به‌طور گسترده‌ای آن را بازسازی کرد و اکنون شامل چندین موزه و مجموعه‌های هنری شهر است.
کاخ و موزه منیل شاهزاده محمدعلی خودش زمین محل ساختن قصر را انتخاب کرد و در ابتدا اقدام به ساختن ساختمان محل اقامت نمود و بعد از تکمیل آن بقیه ساختمان‌های قصر را بنا کرد، وی بر تمام مراحل ساختن قصر اشراف و نظارت داشت و در تمام طراحی‌ها خودش حضور داشت و خودش مشخص می‌کرد که کدام طرح اجرا گردد، برای اجرای این طرح وی کار را به استاد محمد عفیفی سپرد که این طرح را به اجرا درآورد و دلیل آن هم نوشته‌ای است که در ورودی قصر نوشته شده‌است که متن آن عبارت است از: مصر محمد علی بالمنیل، این قصر را شاهزاده محمد علی فرزند شایسته مغفور محمد توفیق برای احیا و زنده نمودن هنرهای اسلامی و بزرگداشت این هنرها بنا نمود، بدعت و طراحی مهندسی ساختمان و نقاشی‌ها و تزیینات این قصر توسط شاهزاده محمدعلی انجام شده‌است و استاد محمد عفیفی این طرح را به اجرا درآورد، ساختن این قصر در سال ۱۳۴۸ هجری قمری به پایان رسید.
ناحیه قصر صباحی ناحیه قصر صباحی (به عربی: دائرة قصر صباحی) یک ناحیه در الجزایر است که در استان ام‌البواقی واقع شده‌است.
ناحیه قصر البخاری ناحیه قصر البخاری (به عربی: دائرة قصر البخاری) یک ناحیه در الجزایر است که در استان مدیه واقع شده‌است.
ناحیه قصر الشلاله ناحیه قصر الشلاله (به عربی: دائرة قصر الشلالة) یک ناحیه در الجزایر است که در استان تیارت واقع شده‌است.
جواهری در قصر یانگوم در هشت سالگی وارد قصر می‌شود تا در بخش آشپزی قصر کار کند. در آن‌جا دوستان و هم‌چنین رقبایی پیدا می‌کند. وی با چوی گوم جوان که عضو خانوادهٔ چوی است هم دوست می‌شود. چوی گوم که از کودکی تعلیم علم و دانش دیده در آشپزی بسیار ماهر است و قابلیت این را دارد که به بزرگ‌ترین سرآشپز تبدیل شود. خانواده چوی از قدرت زیادی در قصر برخوردار است و طی پنج نسل گذشته سرآشپزان بزرگی را در خود پرورش داده‌است. با همین پیش زمینه‌است که چوی گوم جوان چنین مسوولیتی را می‌پذیرد و با کودکی‌اش وداع می‌کند. آشپزان قصر هم‌چون زنان پادشاه هستند و نمی‌توانند بی‌اجازه ازدواج کنند.
قصر باییل سده‌ها بعد از تکمیل ساخت، قصر بار دیگر روی سطح دریا رویت پذیر بوده‌است. بسیاری از کارشناسان معتقدند، که این قصر نظیر سایر آثار تاریخی آب‌شوران تخریب شده و هیچ نشانه ای از آن به جا نمانده‌است، در صورتی که آن زیر دریا فرونرفته باشد. در نتیجهٔ کاوش‌های باستان‌شناسی انجام شده در محل قرارگیری قصر، فی‌مابین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۶۹، ۷۰۰ لوحهٔ سنگی کتبی از زیر آوارهای دیوارهای قصر و پایین آب یافت شده‌است. این لوحه‌های سنگی عمیقاً حک شده، در گذشته آثار نادر خوش‌نویسی و مجسمه‌سازی بوده‌است.
آنچارتد ۳: فریب دریک داستان به بیست سال قبل بازمی‌گردد. جایی که نیتن دریک نوجوان در شهر کارتاخنای کلمبیا در یک موزه به دنبال حلقه‌ی فرانسیس دریک می‌گردد، اما نگهبانان موزه به او مشکوک شده و او را بیرون می‌اندازند. در اینجا برای نخستین‌بار نیتن دریک، سالی را می‌بیند که به نظر می‌رسد او هم به همان حلقه علاقه‌مند است. او که سعی دارد کلیدی برای دزدیدن حلقه از داخل محفظه‌اش بسازد، توسط نیت دنبال می‌شود. پس از کمی تعقیب نیت جیب سالی را می‌زند، اما سالی او را گیرانداخته و کیف پولش را پس می‌گیرد، با این وجود نیت کلید ساخته شده توسط سالی را می‌رباید. شب‌هنگام نیت داخل موزه رفته تا حلقه‌ی فرانسیس دریک را برباید و در کنار آن یک وسیله‌ی رمزگشایی می‌یابد که با گذاشتن حلقه درون آن کار می‌کند. در این هنگام سالی به همراه رئیسش کاترین مارلو سر رسیده و افراد کاترین، نیت را دنبال می‌کنند. در نهایت هنگامی که نیت گیر افتاده و مأمور کاترین قصد دارد او را به قتل رساند، سالی او را نجات داده و مأمور را می‌کشد. در نهایت سالی به نیت می‌گوید که او تنها مزدور کاترین بوده و می‌تواند به او چیزهایی بیاموزد.
چونگ‌هیه چونگ هیه دستور به ساخت قصر جدیدی داد و دستور به جمع‌آوری زنان و دختران برای او در این قصر داد. حتی شایعاتی مطرح شد که گفته می‌شد پادشاه در زیر قصرش کودکان را شکار می‌کند اما خرانه که به خاطر خرج های گزاف چونگ هیه و اطرافیانش از کنترل خارج شده بود برای ساخت قصر جدید با کمبود بودجه مواجه شد و ساخت قصر جدید به تأخیر افتاد.
تاریخ تهران در زمان حمله مغول شهر ری ویران شد و انبوهی از جمعیت آن قتل‌عام شدند. سپس گروهی از مردم این شهر به سوی قریه تهران مهاجرت کردند. کوشش‌هایی که ایلخان غازان (۷۰۳–۶۹۴ه-ق) برای عمران شهر ری انجام دادند با شکست مواجه شد و ورامین نیز سرانجام به صورت تلی از خاک درآمد. اما تهران در قرن هشتم و نهم قمری از این رویداد به تدریج سود برد. سفیر اسپانیا نخستین جهانگرد غربی که از تهران یاد کرده‌است در حالیکه برای ملاقات تیمور لنگ در سفر به سمرقند از تهران گذر می‌کرده شهر را بسیار وسیع و دلپذیر یافته و نوشته‌است که در یک قصر به او مسکن داده‌اند. این بنا بزرگ‌ترین ساختمان شهر بوده و تیمور لنگ هنگام عبور از تهران در این مکان فرود می‌آمده‌است. این قصر نخستین بنای معظم تهران است که در متون از آن یاد شده‌است. منتهی‌الیه جنوب شرقی تهران در قرن نهم تقریباً در نزدیکی محلی بود که در حال حاضر بقعه سید اسماعیل در آن قرار دارد. محله چاله میدان فعلی به همراه امامزاده یحیی مرز شمال شرقی شهر را تعیین می‌کرده‌است. اقامتگاه‌های زیرزمینی، خانه‌ها و بستان‌ها با گردش به سمت غرب، تا آن سوی امامزاده یحیی امتداد می‌یافتند و تا محل کاخ کنونی گلستان پیش می‌رفتند. این بخش ضلع شمال غربی مجتمع شهری عصر تیموریان را تشکیل می‌داده‌است.
قصر (فیلم ۱۹۹۷) قصر فیلمی تلویزیونی به کارگردانی میشائیل هانکه، محصول سال ۱۹۹۷ است. این فیلم اقتباسی از رمان "قصر" کافکاست.
قصر حمام صرح قصر حمام صرح () یک گرمابه در اردن است که مربوط به دوران اموی است. این بنا در ۲ کیلومتری قصر حلابات قرار دارد.
سالی، لانکاشر سالی (به انگلیسی: Sawley) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Ribble Valley واقع شده‌است. سالی ۳۴۵ نفر جمعیت دارد.
سالی، ویل آو گلامورگن سالی (به انگلیسی: Sully) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در ویل آو گلامورگن واقع شده‌است. سالی ۴٬۵۴۳ نفر جمعیت دارد.
قصر تاج بیگ این قصر در سال ۱۳۵۸ خورشیدی مورد توجه حفیظ الله امین، رئیس‌جمهوری وقت قرارگرفت و آن را به عنوان خانه رئیس‌جمهوری استفاده می‌کرد. قصر تاج بیگ در سال‌های جنگ اخیر بیشتر به لحاظ موقعیت استراتژیک آن مورد توجه نظامیان بوده‌است. در سالهای دهه شصت خورشیدی این قصر مورد استفاده سربازان شوروی سابق بوده و پس از آنان، ارتش دولتی افغانستان استفاده می‌کرد
بخش مرکزی شهرستان قصر شیرین بخش مرکزی شهرستان قصر شیرین یکی از بخش‌های شهرستان قصر شیرین در استان کرمانشاه در غرب ایران است.
قصر المحمدیه قصر المحمدیه () یک قصر متروک و پرت افتاده تکمیل ناشده است که در شهر المحمدیه در ۲۰ کیلومتری جنوب پایتخت تونس واقع شده‌است.
خشک‌سالی هم‌اکنون خشک‌سالی حدود ۲۵٪ از مردم جهان را تهدید می‌کند. در سال ۲۰۰۵ از هر ۴ نفر در جهان ۱ نفر در خشک‌سالی زندگی می‌کرد.
قصر دوک قصر دوک یکی از قصرهای ساخته شده به سبک گوتیک ونیزی در شهر ونیز است. این قصر یکی از نشانه‌های مهم شهری ونیز و شمال ایتالیا محسوب می‌شود. این قصر محل سکونت دوک ونیز، بالاترین مقام جمهوری ونیز بوده است که در سال ۱۹۳۵ میلادی به عنوان موزه بازگشایی شد و امروز یکی از یازده موزه‌ای است که تحت مدیریت بنیاد موزه‌های شهری ونیز قرار دارد.
قصر الحیر شرقی قصر الحیر شرقی (شرق قصر الحیر یا شرق قلعه) قصری در میان صحرای سوریه است. آن به وسیلهٔ خلیفه اموی در سال ۷۲۸ تا ۷۲۹ میلادی در منطقه ثروتمند در صحرای فونا ساخته شده‌بود. به‌طور آشکار به مثابه پایگاه مرکزی و شکار گاه استفاده می‌شد. کاخ همتای قصر الحیر شرقی که نزدیک در کاخ بوده یک سال زودتر ساخته شده بود.
گلستان (سیرجان) گلستان روستایی در دهستان گلستان بخش گلستان شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
سالی راید از سال ۱۹۹۵ تا مرگ، سالی راید زندگی را در کنار دکتر تم اوشانسی، دوست دختر قدیمی از دوران تنیس‌بازی، گذراند. دکتر اوشانسی که در آغاز حرفه آموزگاری را برگزیده بود، مدیر عامل شرکت علوم سالی راید شد و مشترکاً با راید اقدام به انتشار چند جلد کتاب کرد. رابطه همجنس‌گرایانه سالی راید و تم اوشنانسی پس از مرگ وی توسط خواهر راید و سخنگوی شرکت علوم سالی راید تأیید شد؛ خود راید این مسئله را کاملاً خصوصی می‌دانست و در طول زندگی از جزئیات آن سخنی به میان نیاورد.
قصر (رمان) ک. مدعی می‌شود که شغلش مسّاحی است و با درخواست خودِ قصر به آنجا آمده‌است. پس از زنگ زدن ابتدا این ادعا تکذیب می‌شود و سپس تأیید می‌گردد و در واقع قصر ک. را به مسّاحی می‌پذیرد.
جواهری در قصر والدین یانگوم اصالتاً اهل دربار بوده‌اند. پدرش مأمور پادشاه بود که وظیفهٔ اجرای حکم مرگ ملکه با مسموم کردن را به عهدهٔ وی نهاده بودند. این واقعه چنان وی را تحت تأثیر قرار داد که از پستش استعفا و پایتخت را ترک کرد. مادرش یک گونگ‌نو یا دختر قصر بود که در قصر آشپزی می‌کرد اما متأسفانه شاهد وقوع جرمی از سوی دختر دیگری در قصر شد و آن را گزارش کرد. اما جنایتکاران برای این‌که از سکوت وی در این مورد مطمئن شوند سعی داشتند او را در خارج از قصر به قتل برسانند و بهترین دوست وی را نیز مجبور کردند در این قتل همراهی‌شان کند اما او با استفاده از زهری که پیش‌تر استفاده شده بود کارشان را خراب کرد. مادر یانگوم تا دم مرگ پیش رفت اما با کمک همسرش که از شهر فرار کرده بود از مرگ نجات یافت و آن‌ها دوباره همدیگر را پیدا کردند. در این زمان شاهزاده که مادرش مسموم شده بود به سلطنت رسید و نخستین کارش انتقام گرفتن از کسی بود که در قتل مادرش دست داشت. در نتیجه دربه‌دری‌های خانوادهٔ یانگوم آغاز شد. مدام در حال حرکت بودند و هویت واقعی‌شان را از مأموران دولتی مخفی نگه می‌داشتند. پس از گذشت چند سال بالاخره پدر و پس از چندی هم مادر یانگوم دستگیر و کشته شدند. یانگوم در آن زمان شش، هفت سال داشت. آخرین آرزوی مادر او این بود که یانگوم در صورت تمایل خودش به قصر برگردد و بزرگ‌ترین سرآشپز قصر شود تا از این طریق به کتاب یادداشت‌های سرآشپز دست پیدا کند و بی‌عدالتی‌های قصر را در آن بنویسد و به نسل‌های آینده منتقل کند.
سالی به درازای زندگی سالی به درازای زندگی () یا سالی به درازای یک عمر، یک فیلم درام روسی به کارگردانی گریگوری روشال است که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد.
کاخ و موزه منیل این قصر الان یک موزه باز است برای دیدن ساختمان‌ها و هنرهای اسلامی جدید در انواع و اشکال مختلف و انواع نقش و نگارها. در این موزه وسایل مختلف و کمیابی از شاهزاده محمدعلی به نمایش درآمده است از باغ‌های این قصر و همین‌طور از سالن طلایی این قصر برای برگزاری جشن‌ها در مقابل یک مبلغ پول استفاده می‌گردد، از کل قصر نیز برای آموزش فرهنگی و تعلیمی برای دانش آموزان مدارس به صورت مجانی می‌توان استفاده نمود.
قصر جبل‌السراج قصر جبل‌السراج از آثار تاریخی استان پروان در کشور افغانستان است. قصر مذکور مربوط دوره امیر حبیب‌الله خان است.
قصر اولاد سلطان قصر اولاد سلطان، مانند دیگر قصور (جمع مکسر قصر) ساخته‌شده توسط جوامع بربر، در بالا ی تپه قرار دارد، تا به محافظت از آن در برابر راهزنان در قرن‌های گذشته، کمک کند.
سالی، ادرار سالی، ادرار یک شهرداری در الجزایر است که در ناحیه رقان واقع شده‌است. سالی ۱۳٬۱۳۸ نفر جمعیت دارد و ۲۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حسینعلی‌خان هندسی گوران مهندس گوران به عنوان معمار در کرمانشاه چند ساختمان شاخص بنا کرد. ساختمان مدرسۀ محتشمیه (که در سال ۱۲۸۱ تخریب شد)، ساختمان گمرک قصر شیرین و نیز بیمارستان قرنطینه در قصر شیرین (که در جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۵۹ تخریب شد) از جمله آثار شاخص وی در منطقۀ کرمانشاه هستند. بیمارستان قرنطینۀ قصر شیرین نخستین ساختمان اسکلت فلزی و طاق ضربی در غرب ایران بود و همچنین نخستین ساختمان ایران بود که از لوله‌کشی آب استفاده می‌کرد. علاوه بر این ساختمان ادارۀ گمرک و پل رودخانۀ الوند از آثار وی در قصر شیرین بود که هر دو در زمان جنگ ایران و عراق تخریب شد. او همچنین آبراه تاریخی قصر شیرین را که در دوران ساسانیان ساخته شده و آب را از روستای سید ایاز به کاخ شیرین می‌رساند ترمیم کرد که امکان دسترسی مردم قصر شیرین به آب آشامیدنی را فراهم کرد.
کرملین مسکو قدیمیترین ساختار غیر مذهبی باقی‌مانده قصر مرصع (۱۴۹۱) ایوان سوم است که تخت‌های شاهنشاهی در آن قرار دارند. بعد از این بنا، قدیمیترین ساختار مربوط به اولین منزل خاندان سلطنتی یعنی قصر تررم است. قصر تررم اصلی نیز به فرمان ایوان سوم ساخته شد ولی زمان ساخت اکثر قصرهای موجود، به قرن هفدهم برمی گردد. قصر تررم و قصر مرصع توسط قصر کرملین کبیر بهم متصل شده‌اند که فرمان ساخت آن را نیکلاس اول در سال ۱۸۳۸ صادر نمود. برای ساخت بزرگترین سازه داخل کرملین، رقم نجومی یازده میلیون روبل و بیش از یک میلیارد دلار جهت نوسازی در دهه۱۹۹۰ هزینه شده‌است. این عمارات شامل تالارهای خیره‌کننده، یک راه پله قرمز مخصوص مراسم، آپارتمان‌های خصوصی تزارها و طبقه زیر زمین کلیسای رستاخیز لازاروس (۱۳۹۳)، که به عنوان قدیمی‌ترین بنای کرملین و کل مسکو محسوب می‌گردد.
قصر شرقی قصر شرقی ، روسپی‌خانه‌ای در شهر رنس فرانسه که در کنار روسپی‌خانه یک دو دو و لو چابانه جزو لوکس‌ترین روسپی‌خانه‌های فرانسه تا پیش از تعطیلی در سال ۱۹۴۶ می‌باشد . این روسپی‌خانه در پارک دولاپات‌توآ شهر رنس قرار دارد .  کار ساخت قصر شرقی در سال ۱۹۲۴ آغاز شد و در ۱۵ آوریل ۱۹۲۵ به اتمام رسید . معماری قصر شرقی بر گرفته هنر کشورهای مشرق زمین به خصوص معماری اسلامی بود . ورود به طبقه همکف روسپی‌خانه قصر شرقی برای عموم آزاد بود ، محلی برای لاس زدن با دختران و ۳۰ روسپی شاغل بود ، شراب شامپاین از مهم‌ترین مشروباتی بود که برای مشتریان در میخانه ۲۵ متری قصر شرقی ارائه می‌شد . یک راه پله مشتریان را به هفت سالن هدایت می‌کرد که هر کدام یک موضوع از تمدن شرق طراحی و تزیین شده بودند . پس از تصویب طرح مارتا ریچارد
قصر تاج بیگ قصر تاج بیگ یکی از بناهای تاریخی کابل است که در سال ۱۲۱۰ هجری قمری برابر به ۱۷۹۵ میلادی برابر به ۱۱۷۴ خورشیدی در زمان شاه زمان احداث گردید. فعلاً این قصر کاملاً مخروبه و بلا استفاده‌است. شهرداری کابل معتقد است که این قصر قابل ترمیم نبوده و می‌بایست برای احیای آن از نو ساخته شود.در دامنه تپه تاج بیگ سازه تاریخی‌های ویرانه وجود دارد که ممکن است از زمان داریوش و دوران کابل شاهان باشد. در زمان حملات قشون چنگیز به و یرانه‌ای مبدل شد. تیموریان این بنا را دوباره آباد نمودند. سپس این بنا در جنگ‌های بین سلطنتهای گوناگون باز تخریب می‌شود. بابرشاهان باز هم در بالای مخروبه آن قصر آباد نمودند که این بنا هم تخریب شد. بالاخره در دوران شاه زمان این قصر با پول شاه گورگانی برای نواده «عالمگیر دوم» یعنی دختر اش ونواسه‌های اش نوآوری شد که باز ویران شد.
قصر میسور قصر میسور یا قصر آمباویلاس (کانارا: ಮೈಸೂರು ಅರಮನೆ or ಅಂಬಾ ವಿಲಾಸ ಅರಮನೆ) قصریست که در شهر میسور، در جنوب هند (ایالت کارناتاکا) قرار دارد.
نستور (تن‌تن) نِستور نام مستخدم قصر مولینسار در داستان‌های کمیک ماجراهای تن‌تن و میلو و کاپتان هادوک و پرفسر ترنسر سروکله وی اولین بار در داستان "راز اسب شاخدار" پیدا می‌شود که وی درآنجا مستخدم برادران پرنده است. پس از خرید قصر مولینسار توسط کاپیتان هادوک، وی که به وفاداری نستور پی می‌برد با نگاهداری وی در قصر مولینسار، وی را در سمت قبلی خود (مستخدمی قصر) ابقا می‌کند.
قصر مولینسار قصر مارلین اسپایک قصر اجدادی کاپیتان هادوک که متعلق به جد او سر فرانسیس هادوک است اما کاپیتان هادوک از این موضوع تا داستان گنج‌های راکهام بی خبر است. در این داستان پروفسور تورنسل با فروش امتیاز زیردریایی خود به دولت سیلداوی آنرا برای کاپیتان هادوک از یک حراجی خریداری می‌کند و کاپیتان در آن جا مستقل می شود. در سال ۱۹۸۴ از قصر مولینسار بعنوان مقر بنیاد هرژه استفاده شده است.
جشن فروردینگان در جشن فرودگ، هفت موبد وارد می‌شوند و می‌نشینند. لرک‌ها را در چادرشب‌هایی می‌ریزند و جلو موبدان می‌گذارند. چند «موبدیار» هم حضور دارند. موبدان شروع به اوستاخوانی می‌کنند، بیشتر هم سرودهایی از فروردین یشت می‌خوانند و به این ترتیب، لرک را تبرک می‌کنند. سپس، موبدیاران چادرشب‌ها را به کمر می‌بندند و لرک را بین مردم تقسیم می‌کنند. اگر کسی هم نذری دارد، در این روز نذرش را میان مردم پخش می‌کند. این مراسم در واقع گونه‌ای دعا یا در اصطلاح مسلمانان، فاتحه دسته جمعی برای شادی ارواح درگذشتگان است. در یزد، این مراسم از ساعت چهار بعدازظهر نوزدهم فروردین به‌طور مفصل برگزار می‌شود، اما در تهران به دلیل مشغله‌های روزانه مردم، همه نمی‌توانند در یک ساعت مشخص یک جا جمع شوند. از این‌رو، مراسم چند سالی است که منسجم برگزار نمی‌شود و هر زردشتی هر ساعتی از روز مذکور که توانست، برای زیارت قبور به قصر فیروزه می‌رود.برگرفته از نوشتاری از آرزو رسولی در وبگاه مؤسسه گفتگوی ادیان (برداشت آزاد).
قصر شیرین وجود نفت در اطراف شهر قصر شیرین در سال ۱۸۴۸ میلادی توسط و. ک. لفتوس، متخصص علمی‌ای که همراه با کمیسیون مرزی ایران و عثمانی که برای تعیین خط مرزی به قصر شیرین آمده‌بود اعلام شد. ژاک دو مورگان باستانشناس فرانسوی در سفری که در سال‌های ۱۸۹۱–۱۸۸۹ به ایران داشت، در این منطقه پژوهش کرد و نتایج آن را در کتابی در سال ۱۸۹۵ منتشر کرد. وی در این کتاب از وجود نفت در منطقهٔ قصر شیرین و ذهاب خبر داد. کار حفاری برای اکتشاف نفت در قصر شیرین از سال ۱۹۰۱ توسط تیم شرکت بریتیش پترولیوم (شرکت نفت انگلستان) آغاز شد. در تاریخ ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۰۴ نفت از دومین چاه که به عمق ۷۵۶ پا حفرشده‌بود جوشید و به میزان روزی ۶۰۰ بشکه در هر ۲۴ ساعت، به همراه مقادیری نمک استخراج شد. با این حال در ژوئن ۱۹۰۴ هر دو چاه قصر شیرین بسته شده و عملیات اکتشاف و حفاری به مسجد سلیمان منتقل می‌شود. هم‌اکنون دو میدان نفتی نفت‌شهر و سومار در جنوب قصر شیرین قرار دارند و میدان نفتی چیاسرخ که نخستین بار نفت از آن استخراج شد، در خاک عراق قرار گرفته‌است.
قصر شیرین قصر شیرین در جنگ جهانی اول مورد حملهٔ نیروهای عثمانی قرار گرفت. در ۱۲ آوریل ۱۹۱۵ (۲۳ فروردین ۱۲۹۴) نیروهای عثمانی قصر شیرین را به تصرف خود درآوردند.
کاروانسرای قصر بهرام مجموعه قصر بهرام مربوط به دوره ساسانی می‌باشد و توسط شاه بهرام ساسانی یا بهرام گور ساخته شده‌است. سپس توسط شاه عباس صفوی باز سازی شده و به عنوان کاروانسرا مورد استفاده قرار گرفته‌است. این مکان تاریخی در جنوب گرمسار، جنوب شرقی شهرجوادآباد شمال دریاچه نمک واقع شده‌است. بهترین مسیر دسترسی به قصر بهرام از شهر گرمسار و جاده خاکی سنگفرش می‌باشد و برای ورود به پارک ملی کویر و بازدید و اقامت در قصر بهرام نیاز به اخذ مجوز از اداره کل محیط زیست استان سمنان می‌باشد.به فاصله کمی از قصر بهرام کاروان‌سرای عین‌الرشید و بقایای یک حرم‌سرا نیز قابل بازدید است.
سالی ورچلزه سالی ورچلزه (به ایتالیایی: Sali Vercellese) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ورسلی واقع شده‌است. سالی ورچلزه ۸٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۸ نفر جمعیت دارد.
قصر پوتالا قصر پوتالا محل و اقامتگاه دائمی دالایی لاما بود، تا اینکه تنزین گیاتسو، ۱۴اُمین دالایی لاما و دالایی لامای کنونی، در پی اشغال نظامی تبت توسط جمهوری خلق چین و قیام ناموفق ۱۹۵۹ میلادی به هندوستان گریخت. همکنون قصر پوتالا به «موزه دولتی چین» تبدیل شده‌است. قصر پوتالا نامش را از کوه پوتالا که کوهی مقدس در آئین بودایی است، گرفته است.
شکسته‌نستعلیق شکسته‌نستعلیق از جدیدترین خطوط و زیباترین و سومین گونه از خوشنویسی ایرانی است که در اوایل سده یازدهم هجری قمری ابداع شد. چون بیشتر شکل‌های آن از شکستن و رها کردن خط نستعلیق گرفته شده بود به نام شکستهٔ نستعلیق شهرت یافت. این خط را می‌توان ایرانی‌ترین خط از میان خطوط مختلف خوشنویسی اسلامی دانست.
خط تعلیق این خط حدود صد سال رواج کامل داشت و پس از آن رفته رفته با پیدایش نستعلیق و سپس شکسته نستعلیق از رواج آن کاسته شد و رونق سابق را از دست داد. عده‌ای ابداع این خط را به خواجه تاج سلمانی اصفهانی نسبت می‌دهند. اما در واقع او این خط را قانونمند ساخت و بعدها به وسیله خواجه عبدالحی منشی استرآبادی برای آن قواعد و اصول بیشتری به‌وجود آمد.
میرعلی تبریزی در نیمه اول سده نهم دو نفر با نام میرعلی تبریزی می‌زیسته‌اند: یکی میرعلی بن الیاس تبریزی و دیگری میرعلی بن حسن تبریزی که میر علی فرزند حسن را بنیان‌گذار خط نستعلیق می‌دانند. هرچند پیش از زمان میرعلی تبریزی نیز در برخی از دست نبشته‌ها و اسناد نوعی خط بسیار نزدیک به نستعلیق دیده می‌شود ولی میرعلی تبریزی بود که این خط را به صورت مستقلی عرضه نمود و به آن هویتی آشکارا داد و دارای قواعدی مشخص کرد. از این رو استادان بعدی، ابداع خط نستعلیق را به او نسبت داده‌اند. به هر حال می‌توان گفت که اگر میرعلی واضع این خط نباشد او بود که به این خط روش روشن داد.
خوش‌نویسی در جهان اسلام دومین خط ایرانی در سده هشتم توسط میرعلی تبریزی (۸۵۰ ه‍. ق) از ترکیب و ادغام دو خط "نسخ" و "تعلیق" شکل گرفت و به‌نام "نسختعلیق" نامیده شد که در اثر کثرت استفاده به نستعلیق تغییر پیدا کرد. این خط بسیار مورد اقبال واقع شد و موجب تحول عظیمی در هنر خوشنویسی گردید. نستعلیق حدود یک دانگ سطح و مابقی آن دور است. (یک ششم حرکت‌های مستقیم و پنج ششم حرکت‌های مدور دارد) در میان خطوط ایرانی و عربی، خط نستعلیق به گواه آثار آفریده شده به‌عنوان زیباترین خط و برتر از خطوط اسلامی شناخته شده و آن را «عروس خطوط اسلامی» نامیده‌اند. نستعلیق در دوره تیموری کامل‌تر شد و در دوران صفوی به اوج رسید که سر آمد همه خوشنویسان میرعماد در این دوره ظهور کرد. همزمان به هند و عثمانی راه یافت و خوشنویسان بزرگی به ویژه در هند در این عرصه خوش درخشیدند. در ایران پس از یک دوره رکود دوباره در دوران قاجار آثار درخور توجهی از نستعلیق و شکسته پدیدار گشت. در اواسط قرن یازدهم سومین خط خالص ایرانی، یعنی شکسته نستعلیق به دست مرتضی قلی خان شاملو حاکم هرات با تغییر دادن خط نستعلیق ابداع شد. علت پیدایش آن را می‌توان به سبب نیاز به تندنویسی و راحت‌نویسی در امور منشی‌گری و بیش از آن ذوق و خلاقیت ایرانی دانست. همان‌طوری که بعد از پیدایش خط تعلیق، ایرانیان به‌خاطر سرعت در کتابت، شکسته تعلیق آن را نیز به وجود آوردند. خط شکسته نستعلیق به‌دست میرزا شفیعا هراتی کاملتر شد و درویش عبدالمجید طالقانی قواعد جدیدی برای آن وضع کرد و آن را به کمال رساند. درویش عبدالمجید شکسته نستعلیق را به جایی رساند که میرعماد در نستعلیق انجام داده بود.
قائم‌مقام فراهانی قائم مقام فراهانی هم چنین از خوشنویسان صاحب‌نام و تأثیرگذاران در روند خط فارسی است. او در خط شکسته نستعلیق که در آن زمان به مانند نثر فارسی پیچیده و درهم بود به شیوه خود اصلاحاتی کرد که دیگران از وی پیروی کردند. گرچه اهمیت کار خوشنویسی او به حد استادان طراز اول این هنر نیست اما کار او از این نظر مهم است که اصول خط شکسته را به نستعلیق نزدیک‌تر کرد و با ابداع اصولی جدید خدمتی شایسته به خط‌نویسی امروزی ایرانیان کرد. میرزا سلمان فراهانی ملقب به بیان‌السلطنه بیش از دیگران شیوه قائم مقام را استادانه نوشته‌است.
خط عربی از سده پنجم هجری در نسخ تحریری (شیوهٔ ایرانی)، به تدریج دگرگونی‌هایی پدید آمد و از اواسط سده هفتم بر اثر تکامل قلم ایرانی خطی به وجود آمد که مقتبس از آن و نیز خط توقیع و رقاع بود و بنام خط تعلیق کمال و رواج یافت. این خط در تحریر کتاب‌ها و دیوان‌های شعر یکار می‌رفت و تا سده هشتم رو به تکامل رفت. نیاز به سرعت در نوشتن باعث شد تا پیوستگی حروف و کلمات مجاز شود و خطی به وجود آمد که شکسته تعلیق نامیده شد. این قلم خاص کاتبان دیوان بود که گاهی «ترسّل» نیز نامیده شده‌است. امروزه خطاطان ایرانی با تعلیق کمتر آشنایی دارند. پس از رواج خط تعلیق، عثمانی‌ها و مصری‌ها در آن تصرفاتی موافق با سلیقه خود ایجاد کردند و شیوهٔ خود را «دیوانی» نامیدند. در بین انواع خوشنویسی که از ابتدای اسلام تا به حال وجود داشته‌است، نستعلیق زیباترین نوع خوشنویسی محسوب می‌شود؛ به‌طوری‌که آن را «عروس خطوط اسلامی» لقب داده‌اند. نستعلیق(ابدال شده‌ی نسختعلیق)که آمیختهٔ دو خط نسخ و تعلیق(=نسختعلیق) گفته شده، توسط میرعلی تبریزی به کمال دست یافت و حرکتی نو آغاز شد. خط نستعلیق از همهٔ شرایط زیبایی برخوردار است؛ از آن جمله: اعتدال، موزونی، استواری، تناسب، حسن ترکیب و هم‌آهنگی ذوق و سلیقه. علاوه بر زیبایی منظر، سهولت و سرعت تحریر نستعلیق و نیز آسانی قرائت کلمات و سطور از موجبات رواج آن بوده‌است. نستعلیق خطی است با قاعده و حروف این خط را ملهم از زیبایی طبیعت دانسته‌اند. در سی – چهل سال اخیر تا امروز توجه به خط نستعلیق روزافزون بوده‌است و خوشنویسانی توانا در این زمینه ظهور کرده‌اند. از هنرمندان خوشنویسی نستعلیق معاصر که در ترویج آن در دوران معاصر تلاش کرده و موجب رونق و ترویج این نوع خط شده‌اند، می‌توان از عمادالکتاب، سید حسین میرخانی، سید حسن میرخانی، علی‌اکبر کاوه را می‌توان نام برد. اصول خط نستعلیق امروزه همان است که میرعماد بر نشانده بود. هنرمند سده سیزدهم بنام محمدرضا کلهر در چارچوب شیوهٔ میرعماد تغییراتی ایجاد کرد که در زیباتر شدن و تطبیق آن با صنعت چاپ در آن زمان، نقش اساسی داشت. میرزا غلامرضا اصفهانی نیز از هنرمندان همین دوره است که نستعلیق را بسیار استادانه می‌نوشت. به هرحال بارزترین مشخصهٔ نستعلیق زیبایی آن است. از انواع خوشنویسی ایران، خط شکسته نستعلیق است که دارای پیچش‌ها و حرکت‌های بسیار زیبایی است. مشخصهٔ بارز آن روان‌نویسی و تندنویسی است. این خط از ابداعات ایرانیان است که مستقیماً در پیوند با تعلیق و نستعلیق می‌باشد. از اوایل سده یازدهم و آخر دورهٔ صفویه، خط شکسته نستعلیق به دلیل کثرت کاربرد و نیاز به تندنویسی به وجود آمد. مهم‌ترین خوشنویس این خط، درویش عبدالمجید طالقانی (نیمه دوم سده ۱۲) است. ابداع و استخراج شکسته نستعلیق را از نستعلیق در اوایل سده یازدهم به مرتضی قلیخان شاملو و برخی نیز به محمد شفیع هروی معروف به شفیعا نسبت داده‌اند. هنرمند دیگر این خط سید علی اکبر گلستانه در سده سیزدهم است که شیوهٔ درویش عبدالمجید را ادامه داد. شکسته نستعلیق بعد از یک دوران کوتاه رکود، امروزه مورد توجه خوشنویسان واقع شده‌است. حروف و کلمات در این نوع خوشنویسی از شکل‌های متنوع زیبایی برخوردار است. حرکت در این خط از نستعلیق آزادتر است. از شکسته نستعلیق برای نوشتن متن‌های ادبی و شاعرانه فارسی، پیام‌های شاد و کارت‌های تبریک بهره گرفته می‌شود این نوع خوشنویسی در نقاشیخط و گرافیک نیز کاربرد وسیعی دارد.
شکسته‌نستعلیق عده‌ای «مرتضی قلی خان شاملو» حاکم هرات و برخی دیگر «محمد شفیع هروی» معروف به «شفیعا» را ابداع کنندهٔ این خط دانسته‌اند. مرحوم عبدالمحمد خان ایرانی مؤلف کتاب «پیدایش خط و خطاطان» عقیده دارد که که شکسته نستعلیق در زمان صفویه به وجود آمد و «مرتضی قلی خان شاملو» آن را از نستعلیق رویاند. همچنین اذعان می‌دارد که میرزا شفیعا هراتی (یا همان محمد شفیع هروی) از خوشنویسان این قلم که منشی مرتضی قلی خان بوده‌است آن را تکمیل نموده‌است. در نیمهٔ دوم سده دوازدهم «درویش عبدالمجید طالقانی» شکستهٔ نستعلیق را به اوج تکامل رسانید. او اهل طالقان بود، درجوانی به اصفهان رفت و بسیار زود در سن ۳۵ سالگی چشم از جهان بست.
خوشنویسی به‌طور کلی قرن‌های نهم تا یازدهم هجری را می‌توان قرن‌های درخشان در هنر خوشنویسی در ایران دانست. در اواسط قرن یازدهم سومین خط خالص ایرانی یعنی شکسته نستعلیق به دست مرتضی قلی خان شاملو حاکم هرات با تغییر دادن خط نستعلیق ابداع شد. علت پیدایش آن را می‌توان به سبب نیاز به تندنویسی و راحت‌نویسی در امور منشی‌گری و بیش از آن ذوق و خلاقیت ایرانی دانست. همان‌طوری‌که بعد از پیدایش خط تعلیق، ایرانیان به‌خاطر سرعت در کتابت، شکسته تعلیق آن را نیز به‌وجود آوردند. درویش عبدالمجید طالقانی این خط را به کمال رساند.
مرتضی‌قلی خان شاملو مرتضی‌قلی‌خان شاملو (درگذشت ۱۱۰۰ ه‍. ق) فرزند حسن شاملو از شکسته‌نویسان مشهور سده یازدهم و حاکم‌‍ هرات و از امرای دربار شاه سلیمان صفوی بود. هرات در آن روزگار از ولایات مهم ایران به شمار می‌رفت. عده‌ای اعتقاد دارند در اواسط قرن یازدهم سومین خط خالص ایرانی یعنی شکسته‌نستعلیق با تغییر دادن خط نستعلیق توسط مرتضی قلی خان شاملو ابداع شد.
خط (نوشتار) خط سریانی و نبطی بعد از فتوحات اسلام نیز میان اعراب باقی ماند. خط کوفی در کوفه و حیره سریانی و خط نسخ، در مکه و مدینه از خط نبطی اقتباس شده‌اند. گونه‌ای از خط نسخ برای نوشتن آثار زبان خوارزمی که یکی از زبان‌های ایرانی شرقی است به کار رفته‌است. ایرانیان نیز در سده‌های نخستین پس از اسلام با افزودن حروف فارسی به الفبای عربی، خط فارسی را بر مبنای نسخ پایه‌گذاری کردند و سپس خط نستعلیق و خط شکسته و دیگر خطوط ایرانی ابداع شد.
نستعلیق از اوایل سدهٔ نهم هجری به بعد، بیشترین کتابتِ ایرانیان در قالبِ خطِّ نستعلیق بوده است. در این سده، نستعلیق در جایگاهِ نخستِ قلم‌های مُعَلَّق، به قلمِ ادبیِ فارسی‌نویسی به‌ویژه در زمینهٔ شعر تبدیل شد و این در حالی بود که تعلیق هنوز در محدودهٔ نگارشِ اسناد باقی مانده بود. بیشترین کاربردِ نستعلیق در نگارشِ کتاب‌های عادی، ادبی و متن‌های غیرمذهبی است. از ابتدای پیدایش تاکنون به‌ندرت متن‌های عربی مانند قرآن، احادیث یا ادعیه با این خط نوشته شده و اغلب دیوان شاعران و کتاب‌های ادبی با این خط نگارش یافته است. کتیبه‌های فراوانی به خطّ نستعلیق موجود است که زبان فارسی و موضوعی غیرمذهبی دارند؛ اما هرگز جانشین ثُلث و کوفی در کتیبه‌نویسی نشد. نستعلیق در نقش سکه و مُهر و نشان هم به‌کار رفت. گویا روحِ نرم و سیّالِ نستعلیق با لطافتِ ادبیات فارسی تأثیر متقابلی برهم دارند. تنها سه نسخهٔ شناخته‌شدهٔ قدیمی در سراسر جهان از قرآن به خط نستعلیق وجود دارد، هرچند ممکن است برخی از ادعیه و مناجات را به نستعلیق پیدا کرد. در سال ۱۳۸۶ ه‍.ش، دبیرخانهٔ شورای عالیِ اطلاع‌رسانی، فونتِ نستعلیق را با نام «ایران نستعلیق» به‌صورتِ یونیکد و آزاد عرضه کرد. این اقدام برای گسترشِ حضورِ خطِّ فارسی در سطحِ بین‌المللی و نیز نگارشِ کامپیوتری صورت گرفت. عدم همخوانیِ خطّ نستعلیق با محیط‌های تولیدِ متن و تنوعِ نگارش آن، سختی‌های فراوانی برای این هدف در پی دارد که با تلاش‌های انجام‌شده تا حدود زیادی این مشکلات رفع شده‌اند. در این مسیر، همکاریِ رایانه برای برعهده گرفتنِ بارِ تولید با ساختِ ترکیب‌های هنری از سوی کارشناسانِ نستعلیق همراه بوده است. این، نخستین گام برای گسترشِ خطّ نستعلیق در قالبِ فونت بوده که همچنان نیازمند تکمیل و بهبودِ بیشتر است.
خط معلی به گفته "محمد سعيد نقاشيان "  فارغ التحصيل رشته گرافيك ازدانشگاه سوئد و انجمن خوشنويسان درايران، ابن مقله بيضاوي " شيرازي " اقلام سته يا شش گانه را از خط كوفي بيرون كشيد .اين اقلام : ثلث، ريحان ،نسخ ،توقيع ،محقق ،رقاع بودند . درطي 450 سال كه ازعمر نستعليق  درايران گذشت تا زمان ابداع خط معلي  اتفاق خاصي درحوزه خوشنويسي كشور نيفتاد.
خط تعلیق خط تعلیق تا سده دهم هـ. ق در ایران رواج کامل داشت؛ اما با پیدایش و کاربرد وسیع خطنستعلیق که دومین شیوه اختصاصی ایرانیان در خوشنویسی بود، همزمان با انتقال پایتخت به اصفهان در دوره صفوی، خط تعلیق رفته رفته به فراموشی سپرده شد. شکل گیری خط شکسته‌نستعلیق که سومین خط ویژه ایرانیان بود نیز کاربرد تعلیق را بیش از پیش کاهش داد. این روند به آرامی تا پایان سده دوازدهم هجری ادامه داشت تا آنکه پیشرفت و رواج چشم‌گیر خط شکسته‌نستعلیق توسط درویش عبدالمجید طالقانی (۱۱۸۵ق) موجب فراموشی کامل خط تعلیق شد. خط تعلیق یکی از پایه‌های مهم “خط نستعلیق و شکسته نستعلیق به‌شمار می‌رود.
خط عربی خط فارسی به شیوه‌های گوناگونی نگاشته می‌شود که برخی با سایر کشورهای اسلامی مشترک و برخی برخاسته از ذوق هنری خود ایرانیان است که از مشهورترین آن‌ها می‌توان به خط تعلیق، خط نستعلیق و خط شکسته‌نستعلیق اشاره کرد. خط نستعلیق افزون بر ایران در سایر کشورها هم طرفدارانی دارد و به‌دلیل ظرافت و زیبایی به «عروس خطوط اسلامی» شهرت پیدا کرده‌است.
شکسته‌نستعلیق خط شکسته نستعلیق از طرفی حاوی جزئیاتی از خط تعلیق است که در تندنویسی به کار کاتب می‌آید. در واقع خط شکسته پلی است میان روانی و تندنویسی تعلیق و ظرافت و زیبایی نستعلیق.
نستعلیق نستعلیق به‌سرعت پله‌های پیشرفت را درنوردید و محبوبیتی تمام یافت. سامان یافتنِ فرمِ نستعلیق و زیبایی، آسان‌نویسی و سرعتش سبب شد که از اَقلامِ سِتّه در ایران پیشی گیرد و مورد اقبالِ عمومی واقع شود. در فاصلهٔ یکصد و پنجاه سال از روزگارِ تیمور و شاهرخ تا دوران سلطان حسین بایْقَرا، دورانِ رشد و پیشرفتِ نستعلیق بود به‌گونه‌ای که با وجود استفاده از دیگر خطوط در کتابتِ قرآن و کتاب و کتیبه، این خطْ قلمِ ویژهٔ ایرانی شد و احتمالاً از آغاز سدهٔ نهم هجری قمری، نستعلیقْ خطِّ بیش از سه‌چهارمِ کتابتِ ایرانی بوده است. در ۸۳۳ ه‍.ق به‌فرمان بایسنقر میرزا که خود خوشنویسی بنام بود، "شاهنامهٔ بایسنقری" به خطِّ نستعلیقِ جعفر تبریزی کتابت شد. فُرمِ استوار و اصیلِ نستعلیق در انگشتانِ سلطانعلی مشهدی قوام یافت. عمدهٔ دوران فعالیتِ سلطانعلی در دربارِ سلطان حسین بایقرا و وزیرش علی‌شیر نوایی گذشت. در این دوره، نستعلیق به جایگاه‌هایی درخشان دست یافت. هنرمندانِ این دوران تنها به خوشنویسیِ نستعلیق بر کاغذ بسنده نکردند و ازاین‌رو هنر قِطاعی را نیز به دو صورتِ تکه‌چسبانی و کاغذبُری گسترش دادند. نستعلیق در مسیرِ تکاملش به‌دست سلطانعلی مشهدی قوی شد و به حرکت آمد؛ میر علی هِرَوی و مالک دِیْلَمی و باباشاه اصفهانی و محمدحسین تبریزی آن را نضج دادند و میرعماد آن را به کمال رساند. در نیمهٔ نخست حکومت صفوی که عصر درخشانی در هنر ایرانی و خوشنویسی بود، نستعلیق نیز به کمال خویش رسید. نستعلیق مهم‌ترین خط از میان قلم‌های هشت‌گانهٔ این دوران است. این خط، قلمِ مناسب و مطلوبِ نسخه‌های نفیسِ آثارِ ادب فارسیِ مصوّر و قطعاتِ خوشنویسیِ گردآمده در مرقّعات بود. در این دوره، خوشنویسان در ارتقای کیفیتِ کارشان با بهره‌گیری از کاغذ‌های مرغوب — که بیشتر دارای رنگ‌آمیزی‌های درخشان و آهارمُهره و زرافشانی بودند — و نیز مرّکب‌های رنگین همراه با ترکیب‌های ماهرانه و حاشیه‌هایی آراسته و تزیین‌شده کوشیدند. بسیاری از خوشنویسان از دربارِ صفوی به دربارِ گورکانیان هند یا عثمانی رفتند و خطّ نستعلیق را در آن سرزمین‌ها رواج دادند و نستعلیق از آنجا به بسیاری از کشورهای اسلامی راه پیدا کرد؛ به‌ویژه در شبه‌قارهٔ هند نستعلیق به خط مورد علاقهٔ گورکانیانِ هند تبدیل شد. در اواخر سدهٔ نهم هجری قمری بود که نستعلیق به استانبول، پایتخت عثمانی رسید و به‌عنوان قلمی فرعی پرورش یافت و به‌اشتباه «تعلیق» خوانده شد. در شبه‌قاره هم، نستعلیق در جایگاهِ نوعی خطّ محلی قرار گرفت و گردش‌های قلمش در حالتِ افقی ضخیم‌تر شد که با نگارش زبان اُردو تناسب داشت.
نستعلیق فراوانیِ کاربردِ نستعلیق پس از پیدایش و گسترش و کمالش و نیز شتاب در نگارشَش، سبب شد تا مانندِ خطوطِ گذشتگان چون مُحَقَّق و ثُلث، پوست اندازد و در صورتی تازهْ جلوه‌گر شود. ازاین‌رو و برای تندنویسیِ بیشتر، از نستعلیق خطّی زاده شد به‌نام شکسته‌نستعلیق که پس از تعلیق و نستعلیق، سومین خطِّ ویژهٔ ایرانیان است. با توجه به نیازِ تندنویسی برای هدفِ زایشِ شکسته‌نستعلیق، این خط در میانِ نویسندگان و مُنشیان و کاتبان رواج یافت. شکسته در آغاز چندان با سَلَفِ خویش، نستعلیق، تفاوتی نداشت و تنها بعضی از حروفش می‌شکست؛ اما بعدها منشیان و خوشنویسان فرم‌های ویژه‌ای به آن افزودند مانند یای نستعلیق که در شکسته‌نستعلیق، فرمی باز به خود گرفت. بعضی حروف و واژگان نیز منفصل یا متصل شدند. این تغییرات همه از خطِّ شکسته‌تعلیق سرچشمه می‌گرفت. حصوری شکسته‌نستعلیق را طغیانی می‌داند که برای رهایی از قلمروی کمال‌یافتهٔ نستعلیق و نیز خلاصی از بن‌بستِ زندگیِ محافظه‌کار و اسیرِ روزمرگیِ روزگارِ پایانیِ صفوی زاده شد؛ خطّی که از سوی دو رفتارِ طغیانگر در برابرِ عرفانِ ایرانیِ مرسوم در جامعهٔ آن روز پشتیبانی می‌شد: رِندی و قَلَندَری.
خوش‌نویسی ایرانی در اواسط سده یازدهم هجری سومین خط خالص ایرانی، یعنی شکسته‌نستعلیق شکل گرفت. مرتضی‌قلی خان شاملو حاکم هرات از جمله کسانی بود که در پدید آمدن و استواری این خط جدید مؤثر بود. علت پیدایش آن را می‌توان نیاز به‌تندنویسی و راحت‌نویسی در امور منشی‌گری و البته بیش از آن، ذوق و خلاقیت هنری ایرانی دانست. همانطوری‌که پس از پیدایش خط تعلیق، ایرانیان به‌خاطر سرعت در کتابت، شکسته تعلیق آن را نیز به وجود آوردند. از آن‌جایی که نوشتن خط زیبای نستعلیق مستلزم صرف وقت و دقت زیاد است، خط شکسته‌نستعلیق از ترکیب خط محجور تعلیق با خط ظریف نستعلیق شکل گرفت تا سرعت و زیبایی را هم‌زمان داشته باشد.