mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
محمد هادی محمد هادی کار خود را به عنوان شاعر در سال ۱۹۰۵ با نوشتن چندین شعر در روزنامه‌ها آغاز کرد و توانست در میان خوانندگان محلی این موضوع را بشناسد. به دلیل موفقیت، یکی از دوستان نزدیک وی، مصطفی لطفی (ناشر روزنامه "برهانی-ترقی" در آستاراخان) وی را برای کار در روزنامه خود فراخواند. با در نظر گرفتن درخواست دوستش، در سال ۱۹۰۵، هادی به آستاراخان رفت و در آنجا شروع به کار کرد. در آن زمان، محمد هادی همچنین در مجلات"هیئت"،"فیوضات" و "برهانی-ترقی" مقالات آموزنده و شعرهایی می‌نوشت که هدف آن جلب توجه مردم عادی به اهمیت علم بود. هادی در سال ۱۹۰۶ به درخواست علی بی حسین‌زاده به باکو آمد و در مجله "فیوضات" کار کرد. پس از بسته شدن "فیوضات"، وی در روزنامه‌های "تازه حیات" و "اتفاق" کار می‌کرد.
استقلال جوان روزنامه استقلال جوان یک روزنامه ورزشی و البته هواداری فوتبالی است که عمده مطالب آن به باشگاه فوتبال استقلال مرتبط است. این روزنامه در سال ۱۳۷۲ آغاز به کار کرد و در ابتدای کار به شکل هفته‌نامه و در روزهای سه شنبه منتشر می‌شد. استقلال جوان بعدها امتیاز روزنامه گرفت و در حال حاضر به شکل الکترونیکی منتشر می‌شود. وب‌سایت، اینستاگرام و کانال تلگرام این روزنامه نیز فعال است. سردبیر استقلال جوان علی فتح‌الله‌زاده و معاون سردبیر جعفرنوجوان و مدیر مسئول آن نیز علی آقامحمدی می‌باشد.
فرناز قاضی‌زاده فرناز قاضی‌زاده (۱۲ آذر ۱۳۵۳ ،تهران) روزنامه‌نگار و یکی از مجریان شبکهٔ تلویزیونی بی‌بی‌سی فارسی است. قاضی زاده در کارنامهٔ خود کار در روزنامه‌هایی چون حیات نو، زن، نشاط، ایرانیان، هم میهن و همچنین هفته نامه‌هایی چون هفته‌نامه خانه را دارد.
بربید محمدقلی بربید محمدقلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ممسنی در استان فارس ایران است.
باریکی محمدقلی باریکی محمدقلی، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
دره محمدقلی دره محمدقلی، روستایی از توابع بخش ویسیان شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
محمدقلی میرزا ملک‌آرا محمدقلی میرزا ملک‌آرا شاهزاده قاجار و حاکم مازندران و استرآباد بود.
محمدقلی‌قشلاق محمدقلی‌قشلاق، روستایی از توابع بخش باروق شهرستان میاندوآب در استان آذربایجان غربی ایران است.
دهنو محمدقلی دهنو محمدقلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
محمدقلی قوامی محمدقلی خان قوامی (۱۲۸۴ - ۱۳۷۴) شهردار شیراز و نماینده این شهرستان در مجلس شورای ملی بود.
گیلم بالاگ گیلم بالاگه (زاده ۱۹۶۸) روزنامه‌نگار فوتبال اسپانیا و نویسنده سرشناس است. او به‌طور منظم در Sky Sports Revista de la Liga کار می‌کند و همچنین برای برخی از روزنامه‌های بریتانیایی و همچنین چند روزنامه اسپانیایی نوشته‌است.
رزا جلیل‌اوا رزا جلیل‌اوا (؛ زادهٔ ) رقصنده، طراح و استاد رقص آذربایجانی، هنرمند افتخاری شوروی، هنرمند خلق جمهوری آذربایجان (۲۰۰۷)، و دریافت کننده نشان‌های شرف و شهرت است.
محمدقلی هدایت محمدقلی هدایت (درگذشته ۱۳۲۹ خورشیدی) نماینده مجلس شورای ملی و فرزند علی‌قلی مخبرالدوله بود.
جلیل زلاند جلیل زلاند (زادهٔ حدود ۱۳۱۴ در کابل – درگذشته ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۸ در تارزنا، لس‌آنجلس، کالیفرنیا)، آوازخوان، آهنگ‌ساز و یکی از پیشگامان موسیقی معاصر افغانستان بود. او پدر فرید زلاند است.
قشلاق محمدقلی قشلاق محمدقلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ارومیه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
ایمر محمدقلی‌آخوند ایمر محمدقلی‌آخوند، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران.
محمود مختاریان مختاریان در سال ۱۳۴۸ وارد روزنامه کیهان شد و تا سال ۱۳۵۶ تحت نظر مصطفی مصباح زاده کار کرد. سپس به مدت یک سال به روزنامه الاهرام پیوست. او همچنین به مدت سه ماه در روزنامه گاردین کارآموزی کرده‌است. مختاریان ۱۵ سال معاونت فنی سردبیری روزنامه کیهان را برعهده داشت. مختاریان با پیوستن حسین شریعتمداری به کیهان از این روزنامه رفت. او در سال ۱۳۷۲ به روزنامه ایران پیوست و تا ۱۳۹۵ به فعالیت در این روزنامه ادامه داد.
کیهان (روزنامه) پس از سرنگونی شاه، کلیه دارایی‌های مصباح زاده توقیف شد، از جمله کارخانه انتشارات که دفتر اصلی روزنامه بود. در ماه مه ۱۹۸۰، آیت الله خمینی، ابراهیم یزدی، وزیر خارجه وقت را به عنوان سرپرست روزنامه منصوب کرد. با راهنمایی مصباح زاده، دفتر "کیهان" در لندن به کار خود ادامه داد و شماره هفتگی سلطنت طلب معروف به "کیهان" لندن را منتشر می‌کند که تیراژ کمی دارد. در سال ۲۰۰۶، مصباح زاده در سن ۹۸ سالگی در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت.
محمدقلی آصف تاج‌بخش دکتر محمدقلی آصف‌الحکماء (۱۲۶۴ - ۱۳۴۷) که نام خانوادگی آصف تاج‌بخش برگزید، پزشک و نماینده مجلس شورای ملی بود.
مصطفی مصباح‌زاده مصباح‌زاده با کمک محمدرضا شاه پهلوی در سال ۱۳۲۱ خورشیدی "روزنامه کیهان" را بنیان نهاد. بر خلاف آن‌که گاهی گفته می‌شود "کیهان" نام خود را از روزنامه فرانسوی "لوموند" گرفته‌است، باید یادآور شد که "لوموند" دو سال بعد از کیهان آغاز به کار کرد (لوموند در زبان فرانسوی به معنای کیهان است).
جلیل فرجاد جلیل فرجاد (زاده ۱۸ اسفند ۱۳۳۰ در مرند) بازیگر سینما و تلویزیون است. مدرک تحصیلی اش لیسانس بازیگری و کارگردانی است. نخستین تجربهٔ سینمایی‌اش فیلم بازداشتگاه در سال ۱۳۶۱ بود. وی پدر مارال فرجاد و مونا فرجاد از بازیگران جوان است.
اسعد مفلح داغر زادهٔ تنورین در ۱۸۸۶ بود. در بیروت درس خواند. در سوریه روزنامه‌ای به نام "العُقاب" نشر کرد. سپس برای الاهرام کار کرد. رئیس ادارهٔ روزنامه‌نگاری اتحادیه عرب شد.
محمدقلی قوامی محمدقلی خان در سال ۱۳۲۶ به نمایندگی از شیراز به دوره پانزدهم مجلس شورای ملی راه یافت. پس از پایان دوره نمایندگی‌اش در بهمن ۱۳۲۸ شهردار شیراز شد و تا بهمن ۱۳۳۲ در این سمت بود.
محمدقلی محمدی محمدقلی محمدی (درگذشته ۱۳۹۳) استاد دانشکده مهندسی برق دانشگاه تهران بود. او برای نگارش کتاب "تکنولوژی فشار قوی الکتریکی" برگزیدهٔ سومین دورهٔ کتاب سال ایران شد.
محمدقلی خان ایروانی محمدقلی خان ایروانی یکی از مقامات صفوی و بیگلربیگ ایروان (چخور سعد) از سال ۱۶۵۴ تا ۱۶۵۶ بود. او در دوره وزیر اعظم محمد بیگ (۱۶۵۴–۱۶۶۶) یکی از کسانی بود که از سیاست کنار گذاشته شد.
فردریک اسکاولان فردریک اسکاولان (زاده ۲ سپتامبر ۱۹۶۶) یک میزبان تلویزیونی، روزنامه‌نگار و کاریکاتوریست نروژی است. او برنامه گفتگومحور "اولین و آخرین" را از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۷ و همچنین "اسکاولان" را از ۲۰۰۹ میزبانی کرده‌است که برای هر دو جوایزی را به عنوان بهترین میزبان برنامه گفتگومحور دریافت کرده‌است. او در آغاز به عنوان یک روزنامه‌نگار و کاریکاتوریست در روزنامه‌های نروژی بسیاری کار می‌کرد.
محمدقلی سلیم تهرانی محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (؟ -۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری/هفدهم میلادی بود.
تیمچه حاج محمدقلی تیمچه حاج محمدقلی مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، خیابان دارایی، دالان حاج شیخها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۴۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
زبان ترکی آذربایجانی در سده ۱۹ میلادی افرادی مسئلهٔ تغییر الفبای ترکی آذربایجانی را مطرح کردند. میرزا فتحعلی آخوندزاده (۱۸۷۸) و جلیل محمد قلی‌زاده از این دسته افراد بودند. البته این امر با مخالفت شدید گروه‌های دیگر از جمله برخی فرهنگیان و روحانیان روبرو شد. صرف نظر از دغدغهٔ روحانیان که معتقد بودند تغییر خط ارتباط مردم را با قرآن و دیگر متون دینی قطع خواهد کرد برخی اهالی فرهنگ اعتقاد داشتند که خط بخشی از هویت هر قوم را تشکیل می‌دهد و از آنجایی که چند صد سال است که تمام متون ادبی ترکی و هزاران هزار کتاب در این خط تألیف شده‌اند تغییر خط به نوعی یک گسستگی فرهنگی به وجود خواهد آورد. این مسئله در دورهٔ بسیار کوتاه جمهوری دمکراتیک آذربایجان (۱۹۱۸–۱۹۱۹) نیز مطرح گشت. بعد از پیروزی بلشویک‌ها چندین روزنامه به خط لاتین در باکو چاپ می‌شد؛ ولی خط عربی هنوز به کار گرفته می‌شد. در سال ۱۹۲۴ نریمان نریمانف رهبر بلشویک آذربایجان توانست قانون استفاده از لاتین در امور دولتی را به تصویب مجلس جمهوری آذربایجان شوروی برساند.
کیهان لندن روزنامه کیهان یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌های ایران است که مؤسسه آن توسط مصطفی مصباح‌زاده بنیاد نهاده شد. نخستین شماره آن در سوم خرداد ۱۳۲۱ (۱۹۴۲) در تهران منتشر گشت و تا سال ۱۳۵۷ (۱۹۷۹) همزمان با وقوع انقلاب اسلامی یکی از معتبرترین روزنامه‌های خاورمیانه به‌شمار می‌رفت. به گفته مصباح زاده نام کیهان پیشنهاد عبدالرحمان فرامرزی از اولین همکاران کیهان بود. برخلاف آنچه گاهی گفته می‌شود که «کیهان» نام خود را از روزنامه فرانسوی لوموند گرفته‌است، باید یادآور شد که کیهان در سال ۱۹۴۲ و لوموند دو سال بعد در سال ۱۹۴۴ آغاز به کار کرده‌است. امیر طاهری آخرین سردبیر روزنامه کیهان در آستانه انقلاب اسلامی در ایران بود. همزمان با اوج‌گیری انقلاب در ایران، رحمان هاتفی با نام مستعار حیدر مهرگان سردبیر کیهان شد
محمدقلی شمس محمدقلی میرزا در سال ۱۳۰۲ به هزینه پدرش وارد رشته پزشکی در دانشگاه نظامی لیون شد. او تنها دانشجوی غیر فرانسوی بود که موفق به ورود دوره دکتری دانشگاه شد و مدتی پس از دانش‌آموختگی به تدریس و پژوهش در همان دانشگاه ادامه داد.
محمدقلی مجد محمدقلی مجد متولد ۱۳۲۴. محقق ایرانی مقیم ایالات متحده آمریکاست. تحصیلاتش را در دانشگاه‌های سن اندریو (۱۹۷۰) و منچستر (۱۹۷۵) و کرنل (۱۹۷۸) با درجه دکترا به پایان برد و سپس در دانشگاه‌های مختلف آمریکا، از جمله دانشگاه پنسیلوانیا، تدریس کرد. در این سال‌ها مقالات متعددی از مجد در نشریاتی چون مجله آمریکایی اقتصاد کشاورزی، مجله مطالعات دهقانی، مجله بین‌المللی مطالعات خاورمیانه، مطالعات خاورمیانه، و مجله خاورمیانه انتشار یافت. محمدقلی مجد از سال ۱۹۹۹ به‌طور تمام وقت به تحقیق و تألیف در حوزه تاریخ معاصر ایران اشتغال دارد.
کیرا کاکرین کیرا کاکرین (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار و نویسنده اهل بریتانیا است. او در حال حاضر به عنوان سرپرست در روزنامه گاردین کار می‌کند. کاکرین طرفدار حقوق زنان و همچنین از فعالان موج چهارم جنبش فمینیست است.
هری اسمیت (روزنامه‌نگار) هری اسمیت (؛ زادهٔ ) یک روزنامه‌نگار مشهور اهل ایالات متحده آمریکا است که برای ان‌بی‌سی نیوز، ام‌اس‌ان‌بی‌سی و سی‌ان‌بی‌سی کار می‌کند و مدتی نیز مجری سی‌بی‌اس نیوز بود.
احسان گنجی احسان گنجی (زاده در دهدشت (روستایی طولیان) شهرستان کهگیلویه، کارتونیست، روزنامه‌نگار و وبلاگ‌نویس ایرانی است. وی پیش از کار در رشتۀ کاریکاتور در زمینه ادبیات داستانی فعالیت‌ها و موفقیت‌هایی داشته و از سال ۱۳۸۰ کاریکاتور را به صورت حرفه‌ای دنبال کرده‌است. احسان گنجی تاکنون در ده‌ها جشنواره و نمایشگاه کاریکاتور بین‌المللی شرکت داشته و مقام‌های گوناگونی به دست آورده‌است. او با چندین روزنامه از جمله روزنامه شهروند، روزنامه شرق، روزنامه اعتماد، ابتکار، مغرب و ماهنامه‌های خط‌خطی، کیهان کاریکاتور و طنز و کاریکاتور و نیز با وبگاه‌های خبری همکاری داشته‌است.
محمدمؤمن‌خان شاملو محمدمؤمن‌خان شاملو، یک ترکمن اشراف‌زاده از طایفه شاملو بود، که به عنوان "وزیر" حاکم صفوی ("شاه") سلطان حسین (سلطنت از ۱۶۹۴ تا ۱۷۲۲) از سال ۱۶۹۹ تا ۱۷۰۷ خدمت کرد. او یک پسر به نام محمدقلی‌خان شاملو داشت.
عظیم عظیم‌زاده علاوه بر نقاشی، به نوشتن مقاله نیز می‌پرداخت بخصوص مقاله «شطرنج ایران» وی در روزنامه زنبور که به کیش و مات کردن محمدعلی شاه اشاره داشت مورد توجه قرار گرفت. عمده نقاشی‌های وی در روزنامه فکاهی ملانصرالدین چاپ می‌شد و پنجاه کاریکاتور نیز برای هوپ‌هوپ‌نامه کشیده بود. وی علاوه بر ملانصرالدین در روزنامه‌های «طوطی»، «بابای امیر» و «مزلی» کار می‌کرد.
جنگنده برتری هوایی در خلال جنگ جهانی دوم و جنگ کره جنگنده‌ها طبق نقش‌هایشان طبقه‌بندی می‌شدند: جنگندهٔ سنگین، شکاری رهگیر، جنگندهٔ اسکورت، جنگندهٔ شب و غیره. با ساخت موشک‌های هدایت شونده در دههٔ ۱۹۵۰ طراحی جنگنده‌ها بر دو ملاک استوار شد: جنگنده‌هایی که برای درگیری ورای میدان دید طراحی می‌شدند (شکاری رهگیرها) و جنگنده‌هایی که برای درگیری در میدان دید طراحی می‌شدند (جنگنده‌های برتری هوایی). در طراحی جنگنده‌های ورای میدان دید (رهگیر) قدرت مانور قربانی کارکردهای دیگر جنگنده می‌شود، زیرا فرض بر این است که این جنگنده هرگز درگیر یک نبرد تن به تن هوایی نخواهد شد، ولی در جنگنده‌های برتری هوایی مهمترین ویژگی قابل مانور بودن آن است، زیرا برای درگیری تن به تن هوایی طراحی شده‌اند.
جنگنده برتری هوایی جنگندهٔ برتری هوایی به هواپیمای جنگنده ای می‌گویند که به منظور به دست آوردن برتری هوایی به وسیلهٔ گرفتن کنترل آسمان از دست دشمن در جنگ به کار می‌رود. جنگنده‌های برتری هوایی بیشتر از هواپیماهای دیگر برای درگیر شدن با جنگنده‌های دشمن طراحی شده‌اند. این جنگنده‌ها معمولاً نسبت به جنگنده‌های چندمنظوره گرانتر هستند و به تعداد کمتری تولید می‌شوند.
پاناویا تورنادو نخستین پیش نمونه این جنگنده در ۱۴ اوت ۱۹۷۴ به پرواز درآمد و در سال ۱۹۷۹ این جنگنده عملیاتی شد. کاربران اصلی این جنگنده نیروی هوایی ایتالیا، نیروی هوایی آلمان و نیروی هوایی سلطنتی سعودی و نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا هستند که البته بریتانیا این جنگنده را در ۱ آوریل ۲۰۱۹ بازنشسته کرد. در کل 2000 فروند از این جنگنده ساخته شده است.
عملیات انتقام (ایران) در عملیات "انتقام"، در طی اولین موج از حملاتِ ایرانی، که با مد نظر قرار دادنِ نابودی قدرت نیروی هواییِ و انجام حملات مستقیم به پایگاه‌های هوایی ارتش عراق با هدف منهدم کردن جنگنده‌ها طرح‌ریزی گردیده بود، در مجموع پنج فروند از جنگنده‌های نیروهای بعثیِ صدام ساقط گردید که سه فروند میگ-۲۱ به وسیله پدافند هوایی فرودگاه شهر همدان، ۱ فروند جنگنده میگ توسط جنگنده‌های تبریز و یک فروند در جریان موج اول حملات که با دستور کار از بین بردن توان نیروی هوایی و هجوم مستقیم به پایگاه‌های هوایی ارتش برای انهدام جنگنده‌های ارتش برنامه‌ریزی شده بود، جمعاً ۵ فروند از جنگنده‌های ارتش بعث عراق ساقط شد که ۳ فروند میگ-۲۱ توسط پدافند هوایی فرودگاه همدان، یک فروند جنگنده میگ توسط جنگنده‌های تبریز و یک فروند «میگ-۲۳» هم در غرب تهران مورد هدف فانتوم‌های ایرانی قرار می‌گیرد.
بریستول بولداگ جنگندهٔ بریستول بولداگ در سال ۱۹۲۷ به سفارش نیروی هوایی بریتانیا ساخته شد. طبق سفارش این جنگنده می‌بایست یک‌نفره و همچنین قابل به کارگیری در شب و دارای دو مسلسل برای مقابله با هواپیماهای بمب‌افکن می‌بود. از این جنگنده دو گونه ساخته شاد که یکی برای تمرین خلبانان بود. پس از مدتی گونهٔ دوسرنشینهٔ آن نیز ساخته شد. در سال ۱۹۳۲ ده اسکادران در نیروی هوایی بریتانیا متشکل از جنگنده‌های بولداگ بود که تا سال ۱۹۳۶ جنگندهٔ استاندارد نیروی هوایی به شمار می‌رفت. از این هواپیما ۳۱۲ فروند ساخته شد که ۷۰٪ از کل جنگنده‌های بریتانیا را تشکیل می‌داد. این جنگنده در سال ۱۹۴۷ از خدمت در نیروی هوایی بریتانیا خارج شد و به کشورهای دیگر از جمله: استرالیا٫ دانمارک تایلند٫ سوید٫ استونی و فنلاند فروخته شد.
نیروی هوایی سلطنتی سعودی نیروی هوایی پادشاهی عربستان سعودی (در عربی: القوات الجویة الملکیة السعودیة) نام شاخهٔ نیروی هوایی ارتش عربستان سعودی است. نیروی هوایی پادشاهی عربستان سعودی پس از نیروی هوایی ارتش اسرائیل (با یک‌هزار جنگنده) و نیروی هوایی مصر (با ششصد جنگنده)، سومین قدرت هوایی نظامی در منطقه خاورمیانه محسوب می‌شود. پس از پیروزی انقلاب ۵۷ در ایران، نیروی هوایی پادشاهی عربستان سعودی با خریدهای کلان نظامی و به‌کارگیری تجهیزات مدرن توانست خود را از "نیرویی دفاعی" به نیرویی با قابلیتهای ضربتی و تهاجمی تبدیل کند. نیروی هوایی سلطنتی سعودی پس از نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا (USAF) و نیروی هوایی دفاعی ژاپن (JASDF) بیشترین تعداد جنگنده‌های اف-۱۵ در جهان را در اختیار دارد.در دسامبر ۲۰۰۵ میلادی، مقامات نظامی عربستان سعودی اعلام کردند که به خرید ۷۲ فروند جت جنگنده یوروفایتر تایفون از بریتانیا به ارزش بیش از ۱۰ میلیارد دلار اقدام کرده‌اند. نیروی هوایی عربستان سعودی اعلام کرده که در نظر دارد تا جنگنده‌های جدید تایفون را جانشین جنگنده‌های تورنادو کند که همانند تایفون، توسط شرکت بریتانیایی BAE ساخته شده‌اند.
لاکهید مارتین اف-۳۵ لایتنینگ ۲ جورج استاندریج (George Standridge) از اعضای شرکت لاکهید مارتین در سال ۲۰۰۶ پیش‌بینی کرد که جنگنده اف-۳۵ با وجود اینکه نیاز کمتری به پشتیبانی‌های لجستیکی خواهد داشت و تقریباً با سایر جنگنده‌ها هم قیمت است، در یک نبرد هوایی چهار برابر مؤثرتر از یک جنگنده معمولی، در عملیات‌های حمله زمینی هشت برابر مؤثرتر و در مأموریت‌های شناسایی و دفاع هوایی سه برابر مؤثرتر از جنگنده‌های معمولی خواهد بود. در کل هدف نهایی از طراحی اف-۳۵ استفاده از آن به عنوان جنگنده تهاجمی شماره یک و همچنین جنگنده برتری هوایی شماره دو پس از اف-۲۲ تا سال ۲۰۴۰ است.
بریستول بلنهیم شرکت بریستول در سال ۱۹۳۴ میلادی آغاز به ساخت جنگندهٔ بلنهیم کرد این جنگنده پس از اولین پروازش در ۱۲ آوریل سال ۱۹۳۵ نشان داد که سریع‌ترین جنگندهٔ نیروی هوایی بریتانیا در آن زمان بود. اولین فروند از این هواپیما در سال ۱۹۳۸ به نیروی هوایی بریتانیا تحویل داده شد و تعداد آن تا آغاز جنگ جهانی دوم به ۱۱۱ فروند رسید. پس از اینکه بلنهیم در نبردهای هوایی اوایل جنگ نشان داد که توانایی مبارزه با جنگندهٔ آلمانی مسرشمیت بی‌اف-۱۰۹ را که جنگندهٔ اصلی آلمان نازی بود ندارد بیشتر جنگنده‌های ساخته شده را با انجام تغییراتی به جنگنده‌های شبرو تبدیل کردند. این جنگنده‌های شبرو را "بلنهیم-ای‌اف" نامیدند. بلنهیم-ای‌اف از همان ابتدا در عملیات‌های شبانه موفق بود و پس از اینکه در ژوئیه سال ۱۹۴۰ به رادار مجهز شد بر کارآییش افزوده شد. نخستین موفقیت این جنگنده پس از نصب رادار در اواخر ژوئیه ۱۹۴۰ بود که یک بمب‌افکن دورنیر دو-۱۷ نیروی هوایی آلمان را منهدم ساخت. البته در عملیات‌های روزانه نیز از بلنهیم استفاده می‌شد که مهمترین آن نبرد بریتانیا در سال ۱۹۴۰ بود.
نیروی هوایی مصر در تاریخ ۱۴ اکتبر ۱۹۷۳ اسرائیلی‌ها حملهٔ گسترده‌ای را با بیش از ۲۵۰ جنگنده آغاز کردند. این جنگنده‌ها شامل اف-۴ و ای-۴ بودند و هدف از حمله نابودی پایگاه هوایی بزرگ المنصوره بود. این حمله منجر به نبرد تن به تن هوایی گردید که دست کم ۵۳ دقیقه به درازا کشید و به نبرد هوایی المنصوره معروف گردید. بر پایهٔ تخمین مصری‌ها همزمان ۱۸۰ هواپیما باهم درگیر شدند که بیشتر آن‌ها اسرائیلی بودند. در ساعت ۱۰ بعدازظهر به وقت محلی رادیو قاهره اعلام کرد که چندین نبرد هوایی در آن روز بر فراز تعدادی از پایگاه‌های هوایی مصر انجام شد که شدیدترین این نبردها بر روی منطقهٔ دلتای شمالی بوده‌است. این رادیو ادعا کرد که ۱۵ فروند هواپیمای دشمن به وسیلهٔ جنگنده‌های مصری سرنگون شده و ۳ فروند جنگندهٔ مصری نیز سرنگون شدند و تعداد بیشتری از جنگنده‌های اسرائیلی به وسیلهٔ نیروی زمینی و پدافند هوایی بر فراز سینا و آبراههٔ سوئز سرنگون شدند. از سوی دیگر رادیو اسرائیل چند روز بعد مدعی شد که نیروی هوایی اسرائیل ۱۵ فروند جنگندهٔ مصری را سرنگون کرده که بعداً این رقم به ۷ فروند کاهش پیدا کرد.
ارتش سرخ بخشی از ادوات نیروی هوایی ارتش سرخ در قسمت فرماندهی دفاع هوایی به کار برده شده بود. این مقدار شامل ۴۰ هنگ هوایی جنگنده می‌شد که بر روی کاغذ ۲۵۲۰ جنگنده به آن‌ها تعلق داشت اما در حقیقت کمتر از ۱۵۰۰ جنگنده در اختیار آن‌ها بود.
جنگنده نسل ششم نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا و نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا پیش‌بینی می‌کنند که جنگنده نسل ششم خود را تا سال ۲۰۲۵–۲۰۳۰ طراحی و عرضه کنند. نیروی هوایی قصد دارد تا با نگهداشتن اف-۳۵ در ناوگان خود دو جنگنده نسل ششم را جایگزین جنگنده‌های برتری هوایی سابق خود همانند اف-۱۵ ایگل، اف-۱۶، اف-۱۸ و لاکهید مارتین اف-۲۲ رپتور کند. تاکنون شش پروژه برای ساخت جنگنده نسل ششم آغاز شده‌است.
نورث امریکن اف-۱۰۰ سوپرسیبر نورث امریکن اف-۱۰۰ سوپرسیبر جنگندهٔ جت فراصوتی بود که از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۷۱ در نیروی هوایی آمریکا به خدمت گرفته می‌شد. این جنگنده تا سال ۱۹۷۹ در گارد ملی هوایی آمریکا خدمت می‌کرد. اف-۱۰۰ ساخت شرکت نورث امریکن اوییشن بود که به عنوان جانشین برتر جنگندهٔ برتری هوایی اف-۸۶ سیبر ساخته شد. اف-۱۰۰ اولین جنگندهُ سری سنچری بود.
نیروی هوایی عراق پس از اشغال عراق، تعدادی از جنگنده‌های نیروی هوایی عراق از جمله میگ-۲۳، میگ-۲۵ و سوخو سو-۲۵ توسط ارتش ایالات متحده آمریکا و ارتش استرالیا کشف شدند. این جنگنده‌ها برای در امان ماندن از حملات نیروهای ائتلاف، در شن‌های صحرایی در اطراف پایگاه‌های هوایی عراق کشف شدند. بیشتر جنگنده‌های نیروی هوایی عراق در طول و سپس پس از اشغال عراق نابود شدند.
برنامه نسل بعدی برتری هوایی برنامه ساخت جنگنده نسل ششم آمریکا در دهه ۲۰۱۰ میلادی آغاز شد و قرار بر این شد که در دهه ۲۰۳۰ دو نوع جنگنده برای نیروی هوایی و نیروی دریایی تأمین کند. از آنجایی که سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا علاقه شدیدی به جنگنده عمودپرواز داشتنه است، هواپیمای اف-۳۵ در آن مجموعه به خدمت خود ادامه خواهد داد ولی نیروی هوایی و دریایی آمریکا که هدفشان دستیابی به یک جنگنده مطمئن و دوموتوره بود، دو پروژه موازی را آغاز کردند که تأکید آن بر موتور مطمئن، رادارگریزی و جنگ‌افزارهای پیشرفته باشد. طرح جدید با استفاده از طراحی به کمک رایانه و کاهش بازتاب حرارتی و افزایش بیشینه وزن برخاست، توانایی کنترل چندین پهپاد در منطقه به وسیله دیتا لینک خواهد بود. این جنگنده دارای موتور سیکل متغیر خواهد بود و تا سال ۲۰۲۵ آماده خواهد شد. در سال ۲۰۲۰ مأمور مرکز فناوری و لجستیک ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که پیش‌نمونه این هواپیما نخستین پرواز خود را با موفقیت انجام داده که رسانه‌ای نشده‌است. در سال ۲۰۲۱ رئیس ستاد نیروی هوایی اعلام کرد که با ورود این جنگنده به ناوگان نیروی هوایی آمریکا در دهه ۲۰۳۰ میلادی، اف-۲۲ رپتور از نیروی هوایی آمریکا بازنشسته خواهد شد.
اف-۸۶ سابر اف-۸۶ سیبر جنگنده آمریکایی بود که شرکت نورث امریکن اوییشن به سفارش نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در اواخر دهه ۱۹۴۰ طراحی کرد. این هواپیما نخستین جنگنده آمریکایی با بال مایل و هماوردی برای جنگنده مشابه شوروی‌ها میگ-۱۵ در نبردهای هوایی بود و از بهترین و مهم‌ترین جنگنده‌های جنگ کره به‌شمار می‌رفت. اف-۸۶ هرچند در اواخر دهه ۱۹۴۰ طراحی شده بود و در اواخر دهه ۱۹۵۰ یک طرح قدیمی محسوب می‌شد اما توانست تا مدتها بعد با جنگنده‌های نسل‌های بعد از خود رقابت کند و آخرین نمونه‌های آن در سال ۱۹۹۴ از نیروی هوایی بولیوی بازنشسته شدند.
نیروی هوایی مصر اکنون نیروی هوایی مصر دارای بیش از ۱۱۰۰ هواپیمای جنگی و ۲۴۵ هلیکوپتر مسلح می‌باشد. استخوان بندی نیروی هوایی مصر را ۲۲۰ فروند جنگندهٔ اف-۱۶ فایتینگ فالکن تشکیل می‌دهد. نیروی هوایی مصر چهارمین کاربر بزرگ جنگندهٔ اف-۱۶ در جهان پس از ایالات متحدهٔ آمریکا، اسرائیل و ترکیه است. نیروی هوایی مصر در سال ۲۰۱۵ اقدام به سفارش ۲۴ فروند جنگنده مدرن فرانسوی داسو رافال کرد. مصر تاکنون ۳فروند از رافال‌های خود را تحویل گرفته‌است.
عملیات‌های هوایی در جریان عملیات بارباروسا بر اساس کلیات تاکتیک بلیتس‌کریگ، حمله با تهاجم همه جانبه هوایی علیه هواگردهای دشمن بر روی زمین آغاز می‌شد. هدف این اقدام از میان بردن نیروی هوایی دشمن و ایجاد پیش‌زمینه‌ای برای یک تهاجم موفق زمینی بود. در هر دو مرحله عملیات بمب‌افکن‌های دو موتوره متوسط نقش ستون فقرات لوفت‌وافه را داشتند. به همین جهت تاکید بر این بمب‌افکن‌ها، بمب‌افکن‌های شیرجه‌ای و جنگنده‌های سنگین بیش از تاکید بر جنگنده‌های تک موتوره بود. در این شرایط جنگنده‌ها صرفا با وظایف دفاعی، تا حدودی گونه‌ای از ادوات زائد در دکترین مسلط بلیتس‌کریگ به حساب می‌آمدند. رویکرد غالب بر عملکرد جنگنده‌های لوفت‌وافه عمل انفرادی بود. خلبانان جنگنده‌های آلمانی برای کسب پیروزی‌های هوایی انفرادی آموزش دیده بودند. این خلبانان با هر هواگرد دشمن که برخورد می‌کردند، اقدام به ساقط ساختن آن می‌نمودند. این حالت به صورت کاملی با وظیفه جنگنده‌های تک موتوره در دکترین بلیتس‌کریگ سازگاری داشت.
سری سنچری سری سنچری به گروهی از جنگنده‌های ایالات متحده گفته می‌شود که بین اف-۱۰۰ تا اف-۱۰۶ نام گرفته‌اند. این جنگنده‌ها نخستین طرح‌های موفق مافوق صوت در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بودند و تا دههٔ ۱۹۷۰ مشغول خدمت در نیروی هوایی این کشور بودند. این جنگنده‌ها تا دههٔ ۱۹۸۰ نیز در رزرو نیروی هوایی و گارد ملی هوایی مشغول خدمت بودند. انواع کیواف-۱۰۰، کیواف-۱۰۲ و کیواف-۱۰۶ تا دههُ ۱۹۹۰ به عنوان هدف پرنده به خدمت ادامه دادند.
سرنگونی سوخوی ۲۴ روسیه توسط ترکیه (۲۰۱۵) در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۵ در ساعت ۹:۲۴ دو جنگنده گشت زن اف ۱۶ نیروی هوایی ترکیه که معتقد بودند جنگنده روسی قصد حمله به مواضع ترکمن‌های سوریه را دارد، آن را مورد هدف قرار داده‌اند. این جنگنده دو سرنشین که به گفته رسانه‌های ترکیه در منطقه جبل الزاویه سقوط کرده‌است به گفته ارتش ترکیه قبل از هدف قرار گرفتن ده بار اخطار دریافت کرده بود که البته به گفته کنستانتین موراختین، یکی از خلبانانی که نجات یافته است این جنگنده هیچ اخطاری دریافت نکرده‌است.ترکیه مدعی شده که این جنگنده وارد حریم هوایی کشورش گردیده و از طرف دیگر روسیه تأکید می‌کند که جنگنده اش وارد حریم هوایی ترکیه نشده‌است. دو خلبان این جنگنده قبل از اصابت موشک موفق به خروج از هواپیما شدند. یکی از این خلبان‌ها توسط تیمی از نیروهای ویژه حزب‌الله لبنان و کماندوهای ارتش سوریه، تحت فرماندهی سردار قاسم سلیمانی (فرمانده سپاه قدس ایران) نجات یافت.
عملیات‌های هوایی در جریان عملیات بارباروسا مجددا مشابه لوفت‌وافه، جنگنده‌ها در نیروی هوایی شوروی نیز تماما وظایف تدافعی داشتند. به هر صورت بر خلاف جنگنده‌های آلمانی که خوی تهاجم انفرادی داشتند، جنگنده‌های شوروی حالت تدافعی به خود می‌گرفتند.
نیروی هوایی جمهوری چین (تایوان) در خلال جنگ چین و ژاپن (۱۹۴۵–۱۹۳۷) که بخشی از جنگ جهانی دوم بود، ROCAF نیز در حمله علیه جنگنده‌های متخاصم ژاپنی در منطقه خاور دور سهیم بود. جنگنده‌های چینی درگیر در جنگ در ابتدا شامل جنگنده‌هایی از نوع Curtiss Hawk 2,3 و Boeing P-26 مدل ۲۸۱ بودند و در بسیاری از جنگ‌های بزرگ هوایی که از ۱۴ اگوست ۱۹۳۷ که با حمله سریع و ناگهانی جنگنده‌های نیروی دریایی سلطنتی ژاپن به پایگاه هوایی "۸۱۴" چین آغاز گردید شرکت داشتند. از همین رو این تاریخ یعنی ۱۴ اگوست در تقویم جمهوری چین به روز نیروی هوایی نامگذاری گردیده است.
عملیات‌های هوایی در جریان عملیات بارباروسا نیروی هوایی شوروی در ابتدای جنگ ۷ هنگ جنگنده و ۶ هنگ بمب‌افکن یا مجموع ۴۲۶ جنگنده و ۱۸۲ بمب‌افکن متوسط در نزدیکی لنینگراد مستقر ساخته بود. قریب به یک سوم از این مقدار جنگنده‌های منسوخ آی-۱۶ و آی-۱۵۳ بودند. هنگ‌های ۷ و ۱۵۹ جنگنده هواگردهای میگ-۳ در اختیار داشتند.
هواگرد جنگنده هواپیمای جنگنده یا هواپیمای شکاری گونه‌ای هواگرد نظامی با سرعت بالا و مانورپذیری بسیار است و از سلاح‌هایی برای از میان بردن هواپیماهای دشمن برخوردار است. جنگنده‌ها در درجه اول برای تضمین کنترل فضای هوایی طراحی می‌شوند. جنگنده‌ها در مقایسه با هواپیماهای نظامی دیگر اندازه کوچکی دارند، آن‌ها به جنگ هوایی با هواپیماهای دیگر پرداخته، بمب‌افکن‌های دشمن را سرنگون کرده و مأموریت‌های تاکتیکی متنوع دیگری را انجام می‌دهند و دارای انواع مختلفی هستند. جنگنده ها در سه دسته IDS و lDF و lDH دسته بندی می شوند.
مکس-هلموت اوسترمن با گروه ۱ از جناح ۱ جنگنده سنگین در نبرد لهستان وارد میدان رزم شد. سپس به جناح ۲۱ جنگنده فرستاده شد تا با هواگرد تک‌موتوره مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ به پرواز ادامه دهد. در جریان نبرد فرانسه روز ۲۰ مه سال ۱۹۴۰ نخستین پیروزی هوایی خود را در مقابل هواگرد موران ۴۰۶ فرانسوی بر فراز پرون به دست آورد. با آغاز نبرد بریتانیا پنجمین پیروزی هوایی او ۵ سپتامبر در مقابل یک جنگنده هاریکن نیروی هوایی بریتانیا حاصل شد. تا پایان این نبرد پیروزهای هوایی خود را به هشت مورد رساند. در جریان نبرد یوگسلاوی روز ۶ آوریل سال ۱۹۴۱ موفق به ساقط‌سازی یک جنگنده ب‌اف ۱۰۹ایی نیروی هوایی یوگسلاوی که در گذشته از آلمان خریداری شده بود، بر فراز بلگراد گشت.
مک‌دانل اف-۱۰۱ وودو مک‌دانل اف-۱۰۱ وودو جنگندهٔ جت فراصوتی بود در خدمت نیروی هوایی ایالات متحده و نیروی هوایی پادشاهی کانادا. اف-۱۰۱ در آغاز به عنوان اسکورت بمب افکن برد بلند که به عنوان جنگندهٔ نفوذی شناخته می‌شود برای فرماندهی هوایی راهبردی طراحی شده بود، ولی بعداً به عنوان شکاری-بمب افکن مسلح به جنگ افزار هسته‌ای برای فرماندهی هوایی تاکتیکی و هواپیمای شناسایی تصویربردار ساخته شده. بعدها ورژن‌هایی از آن به عنوان جنگندهٔ رهگیر شب پرواز برای فرماندهی پدافند هوایی که بعداً به فرماندهی پدافند هوافضا تغییر نام داد و همچنین برای گارد ملی هوایی، نیروی هوایی پادشاهی کانادا و نیروهای یکپارچهٔ کانادا پس از ۱۹۶۸ ساخته شد.
نیروی هوایی جمهوری چین (تایوان) در حال حاضر نیروی هوایی تایوان از بیش از ۴۰۰ فروند هواپیمای نظامی تشکیل شده‌است که قسمت عمده ان را جنگنده آمریکایی F-16 و جنگنده تایوانی و چند منظوره F-CK-1 IDF و نیز جنگنده فرانسوی Mirage-2000 تشکیل داده است و جنگنده‌های قدیمی F-5 نیز به تدریج وارد فاز بازنشستگی و جایگزینی می‌گردند. برنامه توسعه و ساخت جنگنده بومی در تایوان از سال ۱۹۸۴ به دلیل عدم فروش F-16 از جانب آمریکا به نیروی هوایی تایوان آغاز شد. جنگنده بومی تایوان در سال ۱۹۸۹ اولین پرواز خود را انجام داد و در سال ۱۹۹۴ وارد خدمت شد و پس از ان بود که ROCAF اجازه خرید F-16 از آمریکا و Mirage-2000 را از فرانسه نیز دریافت نمود.
نیروی هوایی جمهوری چین (تایوان) در اوایل دهه پنجاه میلادی ROCAF به صورت مرتب به انجام گشته‌ای هوایی بر فراز منطقه تنگه تایوان می‌پرداخت و بارها با جنگنده‌های نیروی هوایی حکومت کمونیستی چین (PLAAF) درگیر می‌شد و در این زمان ایالات متحده آمریکا ،ROCAF را به تعدادی از جنگنده‌های مدرن ساخت خود از جمله جنگنده جت F-86 Sabre مجهز نمود.
مک‌دانل داگلاس اف/ای-۱۸ هورنت مک دانل داگلاس اف/ای-۱۸ هورنت جت جنگنده چندمنظوره زِبَرصوتی دوموتوره و تک سرنشینه‌ای است که در اواخر دهه ۱۹۷۰ بر اساس جنگنده آزمایشی وای‌اف-۱۷ توسط شرکت مک‌دانل داگلاس و نورتروپ برای استفاده در نیروی دریایی و تفنگداران دریایی آمریکا طراحی شد. این هواپیما هم توانایی نبردهای هوایی و هم قابلیت حمله به اهداف سطحی را دارد و مهمترین مأموریت‌هایی که برای آن تعریف شده شامل دفاع هوایی از ناوگان‌های دریایی، اسکورت جنگنده‌های دیگر، سرکوب پدافند هوایی دشمن، حملات ضربتی و بمباران اهداف زمینی و دریایی، مأموریت‌های برتری هوایی، رهگیری جنگنده‌ها و بمب‌افکن‌ها و موشک‌های دشمن، پشتیبانی نزدیک هوایی، و شناسایی هوایی می‌شود. اف-۱۸ برای انجام مأموریت شبانه‌روزی در هر نوع شرایط آب‌وهوایی طراحی شده و قابلیت سوخت‌گیری در هوا و فرود و پرواز از ناوهای هواپیمابر را دارد.
لاکهید مارتین اف-۲۲ رپتور لاکهید مارتین اِف-۲۲ رَپتور به معنی پرنده شکاری، جنگنده تاکتیکی نسل پنجمِ تک‌سرنشین، دوموتوره و رادارگریز ساخت شرکت‌های لاکهید و بوئینگ است که برای نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا توسعه داده شده‌است. جنگنده اف-۲۲ یکی از گران‌ترین، پیشرفته‌ترین و توانمندترین جنگنده‌هایی است که تا به امروز تولید شده‌است. با توجه به برنامه جنگنده تاکتیکی پیشرفته نیروی هوایی آمریکا، اف-۲۲ در درجه اول به عنوان یک جنگنده برتری هوایی طراحی شد، اما این جنگنده دارای قابلیت‌های هواگرد تهاجمی، جنگ الکترونیک و شنود الکترونیک نیز هست. ساخت بیشتر بخش‌های بدنه، سامانه سلاح‌ها و انجام مونتاژ نهایی بر عهده پیمانکار اصلی پروژه، لاکهید مارتین بود و بوئینگ هم وظیفه ساخت بال‌ها، بدنه پشتی، بخش‌های اویونیک و سامانه آموزشی را بر عهده داشت.
پشتیبانی هوایی نزدیک پشتیبانی نزدیک هوایی از مأموریت‌های اصلی هواگردهای تهاجمی است. بالگردهای جنگنده و جنگنده‌های ضربتی اصلی‌ترین انواع هواگردهای تهاجمی هستند.
کفیر (هواپیما) اولین پیش‌نمونه این جنگنده در سال ۱۹۷۳ پرواز کرد و از سال ۱۹۷۶ به طور رسمی به خدمت ارتش اسرائیل درآمد اما عمر آن به عنوان جنگنده برتری هوایی اصلی ارتش اسرائیل بسیار کوتاه بود چراکه در همان سال نخستین جنگنده‌های اف-۱۵ ایگل از آمریکا خریداری شد. در جنگ ۱۹۸۲ لبنان برتری هوایی با جنگنده‌های اف-۱۵ و اف-۱۶ تأمین می‌شد و از کفیر برای عملیات‌های ضربتی حمله به زمین استفاده می‌شد. در مجموع بیش از ۲۲۰ فروند از این جنگنده ساخته شده و هم‌اکنون در سه کشور کلمبیا، سری لانکا و اکوادور مورد استفاده است.
کوثر (جنگنده) ایران اینترنشنال مدعی شد که دو جنگنده از سه فروند جنگنده کوثر که طی مراسمی رسمی در تاریخ پنجم تیرماه ۱۳۹۹ تحویل نیروی هوایی ارتش شده‌است از جمله اف-۵هایی می باشدکه در دهه پنجاه به نیروی هوایی شاهنشاهی ایران تحویل شده‌اند و تنها ارتقا یافته‌اند، این شبکه مدعی شد با توجه به خوانا بودن شماره سریال دو جنگنده (۰۶۹۱–۷۵ و ۰۷۰۷–۷۵) و با بررسی اسناد و مدارک نیروی هوایی ایالات متحده، مشخص می‌شود که این شماره‌ها به اف-۵هایی تعلق دارد که در دهه پنجاه به نیروی هوایی شاهنشاهی ایران تحویل شده‌اند.ادعا شده‌است که «کوثر» از دو دستگاه پیشرانهٔ بومی‌شدهٔ توربوجت اوج نیرو می‌گیرد که نمونه داخلی و بهینه‌سازی شده موتور جنرال الکتریک J-85 همراه با پس‌سوز است.
عملیات پنجه عقاب پس از شکست عملیات نیروهای آمریکایی و به جا گذاشتن تجهیزاتشان، نیروهای ایرانی از این واقعه خبردار شدند. محمد منتظرالقائم، فرماندهٔ وقت سپاه پاسداران یزد، به محل واقعه می‌رود. همزمان بدون اطلاع از حضور نفرات سپاه هواپیما‌های نظامی نیروی هوایی ایران در دو نوبت به گشت هوایی بر فراز منطقه می‌پردازند. در گشت هوایی اول دو جنگندهٔ اف-۱۴ بر فراز تجهیزات باقی مانده آمریکایی به پرواز درآمدند. در پرواز این دو جنگنده کنترل رادار از آن‌ها خواست تا به تجهیزات شلیک کنند که این دستور با مخالفت بنی صدر، فرمانده کل قوا و رییس جمهوری وقت، که همزمان بصورت بی‌سیم با در تماس با جنگنده‌ها بود روبرو شد. با این‌حال با رایزنی‌های فرمانده نیروی هوایی با بنی‌صدر در روز بعد دو جنگندهٔ اف-۴ نیروی هوایی ایران به منطقه اعزام شدند. هواپیماهای اف ۴ نیروی هوایی ارتش ایران با تصور اینکه هلی‌کوپتر‌های امریکایی قصد پرواز دارند، به سمت تجهیزات آمریکایی به‌جا مانده شلیک می‌کنند، که در این حادثه، محمد منتظرالقائم کشته می‌شود.
عملیات‌های هوایی در جریان عملیات بارباروسا با وجود غافلگیری و ارتباطات ضعیف، با به هوا برخواستن جنگنده‌های باقیمانده شوروی، تعدادی از بمب‌افکن‌های آلمانی ساقط گشت و با پدیداری جنگنده‌های محافظ آلمانی در تمامی طول مرز درگیری‌های شدید هوایی در ساعات اولیه صبح روز نخست به وقوع پیوست. با ساقط شدن یک بمب‌افکن یو ۸۸ توسط ستوان روبستوف نخستین پیروزی هوایی شوروی و جنگ و با ساقط ساختن یک جنگنده آی-۱۶ شوروی توسط ستوان یکم روبرت اولیِنیک احتمالا نخست پیروزی هوایی آلمانی‌ها در این روز به دست آمد. به هر صورت با توجه به ضربه مخربی که بمباران‌های اولیه و درگیری‌های هوایی به نیروی هوایی شوروی وارد آورد، تعداد اندکی از یگان‌های "لوفت‌وافه" نیز با وجود پرواز در تمامی روز، با هیچ هواگردی از دمن برخورد نکردند.
نبرد مسکو ناوگان دوم هوایی "لوفت‌وافه" موظف به تأمین پشتیبانی هوایی برای تهاجم زمینی بود. این ناوگان، با بازگشت سپاه ۸ هوایی از لنینگراد و دریافت دو گروه هوایی از جناح ۳ جنگنده از ناوگان چهارم هوایی و یک گروه هوایی جدید از جناح ۵۲ جنگنده از غرب اروپا، به توان کامل اسمی خود بازگردانده شد. "لوفت‌وافه" ۱۳۹۰ هواگرد بدین منظور اختصاص داد که تقریباً معادل نیمی از توان آن در جبهه شرقی بود.
نیروی هوایی اسرائیل این عملیات که طولانی‌ترین مسیر یک عملیات هوایی برای جنگنده‌های اسرائیلی به مسافت ۲۳۰۰ کیلومتر بود، به‌وسیله ۸ جنگنده اف-۱۵ ایگل و ۸ جنگنده اف-۱۶ فایتینگ فالکن انجام گرفت که بارها مجبور به سوخت‌گیری بر روی هوا از تانکرهای یک بوئینگ ۷۰۷ متعلق به ارتش اسرائیل شدند.
بهروز نقدی‌بیک ۲۴ فروند میراژ اف - ۱ عراقی در جریان جنگ آزادسازی کویت (جنگ اول خلیج فارس) به ایران گریختند. ایران هم این میراژها را به عنوان بخشی از خسارت جنگ تحمیلی به غنیمت گرفت و این جنگنده‌ها را در نیروی هوایی ارتش بکار گرفته‌است. این هواپیماها در حالی وارد ایران شدند که نه تنها هیچ کتاب راهنما و دفترچه فنی به همراه نداشتند، بلکه همه آن‌ها فاقد جایگاه‌های حمل جنگ‌افزار بودند. قطعات یدکی نیز برای این هواپیما موجود نبود و این در حالی بود که سطح فناوری‌های میراژ اجازه نمی‌داد از آن صرف نظر شود؛ بنابراین با تصمیم منصور ستاری، فرمانده نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران متخصصان ایرانی دست به کار شدند و برای عملیاتی کردن این هواپیما بدون مراجعه به کشور سازنده اقدام نمودند. با راه‌اندازی و اورهال این هواپیماها، یک فروند هواپیمای میراژ اف۱ در تابستان ۱۳۷۲ در پایگاه همدان آماده پرواز شد. با توجه به این‌که جنگنده میراژ اف۱ هواپیمای سازمانی نیروی هوایی محسوب نمی‌شد و هیچ کتاب آموزشی، تجهیزات زمینی یا برخی ملزومات اساسی برای پرواز میراژ در دسترس نبود، باید خلبانی باتجربه، ریسک پرواز با این جنگنده ناآشنا را برعهده می‌گرفت. در این میان سرهنگ بهروز نقدی‌بیک با اتکا به تجربیاتش از هواپیمای جنگنده-بمب‌افکن مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲، داوطلب اولین پرواز با میراژ شد. سرهنگ خلبان بهروز نقدی‌بیک ۲۴ مهر ۱۳۷۲ نخستین پرواز با این جنگنده را در پایگاه هوایی نوژه در حضور فرمانده نیروی هوایی ارتش با موفقیت انجام داد که این اتفاق، سرآغاز به خدمت‌گیری این جنگنده در ناوگان عملیاتی نیروی هوایی ایران شد.
لاووشکین ال آ ۷ این جنگنده یک طرح اصلاح شده و توسعه یافته از مدل لاوشکین LA۵ و یک عضو قدیمی تر از ساخته‌های همین دفتر طراحی بنام LaGG-1 بود که در سال ۱۹۳۸ تولید شده بود. اولین پرواز این هواپیما در اوایل سال ۱۹۴۴میلادی و ورود به خدمت در نیروی هوایی شوروی در سال ۱۹۴۵ انجام شد. در سال ۱۹۴۶میلادی ،دسته کوچکی از لاوشکین ال آ-۷ به نیروی هوایی چکسلواکی پیوست . دلیل این امر، ایجاد بلوک شرق و تحت‌الحمایه قرار گرفتن چکسلواکی بوسیله اتحاد جماهیر شوروی بود.این جنگنده مسلح به دو یا سه توپ ۲۰ میلیمتری و حداکثر سرعت ان ۶۶۱ کیلومتر بر ساعت (۴۱۱ مایل بر ساعت) بوده است. خلبان های این هواپیما ، جنگنده لاووشکین را قادر به مقابله با هر جنگنده موتور پیستونی آلمانی میدانستند و حتی حاضر به درگیری با جنگنده جت مسراشمیت ۲۶۲ بودند. این هواپیما در سال ۱۹۴۷ از نیروی هوایی شوروی خارج شد اما تا سال ۱۹۵۰ در حال سرویس در نیروی هوایی چکسلواکی بود.
سوخو-۵۷ سوخو-۵۷ (نام‌گذاری در ناتو: Felon) یک جنگنده برتری هوایی چندمنظوره نسل پنجم ساخت روسیه است که از سال ۲۰۰۲ تاکنون درحال ساخت و توسعه می‌باشد.این جنگنده به گونه‌ای طراحی شده تا توانایی پرواز ابرپیمایشی، ابرچابکی و پنهان‌کاری داشته باشد و با برخورداری از اویونیک پیشرفته بتواند از راه جنگ الکترونیک در زمین و دریا بر جنگنده‌های نسل چهارم چیره شود. بنا به گفتهٔ نیروی هوایی روسیه، جنگندهٔ سوخو-۵۷ در آینده جایگزین میگ-۲۹ و سوخو-۲۷ خواهد شد و آن دو جنگنده را بازنشسته خواهد کرد.این جنگنده در آغاز پروژه و تولید پیش‌نمونه‌ها از موتور AL-41F1 بهره برد که نوعی بروزرسانی از موتور ساترن AL-31 است. سپس موتور Saturn izdeliye 30 که در واپسین مراحل ساخت قرار دارد برای این جنگنده پیشنهاد شده‌است که در سال ۲۰۲۰ بر روی سوخو-۵۷ نصب خواهد شد. انتظار می‌رود طول عمر این جنگنده ۳۵ سال باشد.
ارتش جمهوری اسلامی ایران در جبهه هوایی هم، نیروی هوایی ارتش، در اوایل جنگ دارای برتری مطلق در مقابل عراقی‌ها بود. تنها ۲۴ ساعت پس از شروع جنگ، جنگنده‌های ارتش به تمام خاک عراق حمله‌ور شدند و در نابودسازی خودروهای نظامی، ادوات توپخانه‌ای و تدارکات ارتش عراق موفق عمل کردند. نیروی هوایی ارتش تنها پس از سه هفته با نابود کردن بسیاری از تدارکات ارتش عراق و اکثر پایگاه‌های نظامی آن در نزدیکی جبهه پیش‌روی نیروهای عراقی را متوقف کرد. نیروی هوایی و پدافند عراق در شرایطی نبودند که قادر به مقابله با خلبانان تعلیم دیده و جنگنده‌های پیشرفته اف-۱۴ نیروی هوایی ایران باشد و حتی در مواجهه با جنگنده‌های اف-۴ و اف-۵ و هلیکوپترهای کبرای نیز مشکلات جدی داشتند.
چنگدو جی-۲۰ چنگدو جی-۲۰ (جیان-۲۰; ) یک هواپیمای جنگندهٔ تک سرنشین و از نسل پنجمی، پنهان‌کار و دو موتوره است که در گروه صنایع هوایی چنگدو چین برای ارتش آزادی‌بخش خلق طراحی شده‌است. این جنگنده که به منظور برتری هوایی ساخته شده، نخستین پروازش را در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۱ انجام داده و تا سال ۲۰۱۹ تعداد هشت پیش‌نمونه از آن ساخته شده و در ماه اکتبر ۲۰۱۹ تعداد ۲۸ فروند جنگنده عملیاتی به خدمت نیروی هوایی چین درآمدند.
جی‌اف-۱۷ تاندر این جنگنده مطابق با نیازهای نیروی هوایی پاکستان ساخته شده و قرار است به عنوان مکمل هواپیمای آمریکایی اف ۱۶ به ستون فقرات نیروی هوایی این کشور تبدیل شود. چینی‌ها که در تولید این جنگنده مشارکت داشته‌اند هنوز قصد به خدمت گرفتن آن را ندارند. ۶۴ فروند از این هواپیما تا پایان سال ۲۰۱۴ وارد خدمت در نیروی هوایی پاکستان شده‌است. پاکستان مصمم است که این هواپیما را جایگزین جنگنده‌های سالخورده چینی و فرانسوی نانچانگ کیو-۵، چنگدو جی-۷، و میراژ ۳ خود کند.
نیروی هوایی مصر در خلال جنگ مصر و لیبی چند درگیری میان جنگنده‌های مصر و لیبی پدید آمد. در یکی از این درگیری‌ها دو فروند میگ-۲۳ام اس نیروی هوایی لیبی با دو فروند میگ-۲۱ام اف نیروی هوایی مصر که برای حمل جنگ‌افزارهای غربی بهینه‌سازی شده بودند درگیر شدند. خلبانان لیبی دچار اشتباه شده و اقدام به مانور با جنگنده‌های تیز و چابک‌تر مصر کردند که در پی آن یک فروند میگ-۲۳ام‌اس لیبی سرنگون شد و جنگندهٔ دیگر لیبیایی موفق شد فرار کند.
هواپیما هواپیمای جنگنده یا شکاری نوعی هواگرد نظامی با سرعت بالا و مانورپذیری بسیار است و از سلاح‌هایی برای از میان بردن هواپیماهای دشمن برخوردار است. جنگنده‌ها در درجه اول برای تضمین کنترل فضای هوایی طراحی می‌شوند. جنگنده‌ها در مقایسه با هواپیماهای نظامی دیگر اندازه کوچکی دارند، آن‌ها به جنگ هوایی با هواپیماهای دیگر پرداخته، بمب‌افکن‌های دشمن را سرنگون کرده و مأموریت‌های تاکتیکی متنوع دیگری را انجام می‌دهند.
گرومن اف-۱۴ تام‌کت در حال حاضر ایران تنها به‌کار گیرنده این جنگنده در جهان می‌باشد. اگر چه از عمر تامکت‌های ایرانی بیش از چهل سال می‌گذرد ولی در حال حاضر تامکت بهترین جنگنده نیروی هوایی ایران می‌باشد. با وقوع انقلاب ۵۷ و قطع روابط بین ایران و آمریکا، نیروی هوایی ایران در تأمین قطعات یدکی و تعمیر این جنگنده پیچیده با مشکلات زیادی رو به رو شد ولی با این حال توانسته تا امروز این جنگنده را در حالت عملیاتی و فعال نگه دارد.
حمله هوایی بلیون طبق اعلام وزارت دفاع ترکیه، در این عملیات از هواپیماهای جنگنده، هواپیماهای بدون سرنشین جنگی و آتش زمینی استفاده شده‌است. به گفته منابع ترک، هواپیماهای بدون سرنشین جنگی ترکیه وارد فضای هوایی سوریه شدند در حالی که جنگنده‌های اف-۱۶ نیروی هوایی ترکیه بدون وارد شدن به حریم هوایی سوریه اقدام به شلیک بمب‌های هدایت شونده دوربرد کردند.
یدالله خلیلی یدالله خلیلی (زاده ۱۳۳۰ در تهران) سرتیپ دوم خلبان اف-۱۴ تام‌کت نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران بود. او چند روز پیش از جنگ ایران و عراق بدون موشک و تنها بوسیله مسلسل ۲۰ میلیمتری جنگندهُ تام کت، با ۷ فروند جنگندهٔ میگ-۲۱ عراقی درگیر شده و آن‌ها را از آسمان ایران فراری داد. همچنین وی دارای رکورد طولانی‌ترین زمان پرواز بی‌وقفه با جنگنده در ایران است. او تنها در یک پرواز با ۸ بار سوختگیری هوایی تقریباً ۱۲ ساعت گشت هوایی انجام داده‌است.
نیروی هوایی عراق *یوروکوپتر ۶۳5 (24)فروند تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ در ایران، نیروی هوایی شاهنشاهی ایران دارای برتری کامل هوایی نسبت به نیروی هوایی عراق بود. اما پس از انقلاب ایران، دولت عراق به رهبری صدام حسین، نیروی هوایی این کشور را به شدت تقویت کرد، به طوری که در سال اول آغاز جنگ ایران و عراق، نیروی هوایی عراق دارای ۳۳۲ فروند جنگنده بود، اما در سال پایانی جنگ ایران و عراق، تعداد جنگنده‌های عراق به بیش از پانصد رسیده بود.
درگیری هند و پاکستان (۲۰۱۹) نیروی هوایی پاکستان به ورود جنگنده‌های هندی به مرزهای پاکستان واکنش نشان داد. در روز ۲۷ فوریه ۲۰۱۹ (فردای حمله هوایی به بالاکوت) ارتش پاکستان اعلام کرد که به چند هدف در خط کنترل حمله کرده‌است. یک خبرگزاری مدعی شد که پاکستان دو جنگنده هندی را ساقط کرده‌است و دو خلبان را نیز به اسارت گرفته‌است. با این حال بعدها تأیید شد که یک جنگنده و خلبان بوده‌است.
لاکهید مارتین اف-۲۲ رپتور نیروی هوایی ایالات متحده در بیانیه‌ای، این هواگرد را جزء مهمی از قدرت تاکتیکی هوایی این نیرو توصیف کرد. بیانیهٔ نیروی هوایی بیان می‌داشت که اف-۲۲ با تمام جنگنده‌های پیشین متفاوت است و قابلیت‌های رادارگریزی، عملکرد آیرودینامیک و آگاهی موقعیتی آن، عملکرد بی‌سابقه‌ای به این جنگنده داده‌است.
جنگنده-بمب‌افکن هواپیمای جنگنده-بمب افکن جنگنده ایست که برای حمله به هدف‌های زمینی، دریایی و هوایی به کار می‌رود.
مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ نیروی هوایی شاهنشاهی ایران در ابتدا تصمیم داشت جهت دور کردن میگ‌های نیروی هوایی شوروی، جنگنده اف-۱۱۱ را از کارخانه جنرال داینامیکس خریداری نماید؛ ولی با شکست پروژه این هواپیما، آمریکا تصمیم گرفت که جنگنده فانتوم که در جنگ ویتنام امتحان خوبی پس داده بود را به ایران بفروشد. گفتنی است این هواپیما نیز در نبرد با جنگنده پیشرفته میگ-۲۵ ناکام ماند و ایران مجبور شد از شرکت گرومن هواپیمای جنگندهٔ اف-۱۴ تام‌کت را خریداری نماید.
سوخو-۲۷ به سال ۱۹۶۹، دولت اتحاد جماهیر شوروی، اطلاع یافت که نیروی هوایی ایالات متحده، کمپانی «مک‌دانل داگلاس» را جهت تولید طرح جنگندهٔ آزمایشی برتری هوایی خود، انتخاب کرده‌است. (این انتخاب، در نهایت منجر به تولید جنگندهٔ اف-۱۵ شد) جهت پاسخگویی به این تهدید آتی، دولت اتحاد شوروی، برنامهٔ PFI (به معنی: جنگندهٔ تکامل یافتهٔ پیشرو) را بنیان نهاد. طبق این برنامه، قرار شد هواپیمایی جهت برابری و تقابل با جنگندهٔ جدید آمریکایی، تولید شود.
تی‌اف-ایکس تی‌اف-ایکس () یک پروژه برای ساخت جنگنده نسل پنجم در صنایع هوافضای ترکیه است. هدف از ساخت این جنگنده، بازنشسته کردن جنرال داینامیکس اف-۱۶ فایتینگ فالکن از نیروی هوایی ترکیه است و همچنین برای صادرات درنظر گرفته می‌شود. ترکیه برنامه‌ریزی کرده که این جنگنده نخستین پرواز خود را در سال ۲۰۲۸ انجام دهد و در دهه ۲۰۳۰ میلادی به ناوگان هوایی آن کشور بپیوندد.
نیروی هوایی اسرائیل این عملیات اندکی پیش از تحویل سوخت هسته‌ای روسیه به این نیروگاه انجام گرفت، زیرا اسرائیل حساب کرده بود که در صورت حمله بعد از رسیدن سوخت هسته‌ای خطر تشعشعات اتمی گسترده در منطقه وجود دارد، و بر این اساس با حمله‌ای پیش‌دستانه در سال ۱۹۸۰ به نیروگاه اتمی عراق آن را کاملاً ویران ساخت تا خطر یادشده امکان وقوع پیدا نکند. در این عملیات یک اسکادران شامل ۸ فروند جنگنده اف-۱۶ به همراه ۶ فروند جنگنده اف-۱۵ برای تحقق هدف که نابودی این تأسیسات بود، شرکت داشتند. عملیات اپرا با موفقیت کامل برای نیروهای اسرائیلی به همراه بود، چرا که در این عملیات هیچگونه خسارتی به جنگنده‌ها و خلبانان نیروی هوایی اسرائیل وارد نیامد و هدف عملیات نیز به‌طور کامل منهدم گردید.قابل ذکر است که قبل از عملیات هوایی اپرا نیز نیرو هوایی جمهوری اسلامی ایران نیز در جریان جنگ ۸ ساله ایران و عراق نیز اقدام به بمباران این رآکتور درحال ساخت با جنگنده های F-4 کرد و خساراتی را به ان وارد ساخت و عملیات اپرا نیرو های هوایی اسرائیل ۳ ماه بعد از حمله نیرو هوایی ایران ، نیروگاه را کاملاً منهدم و غیرقابل استفاده ساخت.
مک‌دانل اف-۱۰۱ وودو طراحی آغازین آن چه که بعداً وودو شد، پس از جنگ جهانی دوم در پاسخ به مسابقه‌ای که در سال ۱۹۴۶ از سوی نیروی هوایی ارتش ایالات متحدهٔ آمریکا برای طراحی یک جنگنده نفوذی برگزار شد آغاز گردید. این جنگنده می‌بایست یک جنگندهٔ برد بلند با تونایی نبرد هوایی برای اسکورت نسل جدیدی از بمب افکن‌ها می‌بود، مانند نورث امریکن پی-۵۱ ماستنگ که بی-۱۷ها و بی-۲۴ها را در جنگ جهانی دوم اسکورت می‌کرد. چندین شرکت با طراحی‌هایی در این رقابت شرکت می‌کردند و نیروی هوایی بودجه‌ای برای آن‌ها برای ساخت نمونه‌های اولیه فراهم آورد.
مک‌دانل ایکس‌اف-۸۵ گابلین در خلال جنگ جهانی دوم، بمب افکن‌های آمریکایی همچون بوئینگ بی-۱۷ فلایینگ فورترس، کانسالیدیتید بی-۲۴ لیبراتور و بوئینگ بی-۲۹ را جنگنده‌های برد بلند ریپابلیک پی-۴۷ تاندربولت و نورث امریکن پی-۵۱ ماستنگ حفاظت می‌کردند. برد این جنگنده‌ها برای بمب افکن‌های نسل بعدی نیروهای هوایی ایالات متحده (USAAF)؛ یعنی بی-۳۵ و بی-۳۶، مناسب نبودند. از طرفی، طراحی یک جنگنده برد بلند هزینه بالایی داشت و سوخت‌گیری هوایی نیز هنوز فناوری پیچیده و پر خطری بود. به علاوه، خستگی خلبانان جنگنده در خلال ماموریت‌های حفاظت بمب افکن‌ها در اروپا و اقیانوسیه از عواملی بود که عزم طراحان را برای رسیدن به یک ایده خلاقانه جزم کرد. در آن زمان، گزینه‌های مختلفی در ذهن طراحان نیروی هوایی آمریکا بود. از جمله استفاده از یک جنگنده بدون خلبان و قابل هدایت از راه دور، که پیش از ایده هواپیمای انگل، قابل اعتمادترین روش دفاع از بی-۳۶ها بود.
سوخو-۳۰ سوخو-۳۰ (نام‌گذاری ناتو: فلانکر-سی/جی/اچ) یک جنگنده برتر هوایی دوموتوره و چندمنظوره ابرمانورپذیر و دوسرنشین است که شرکت هوانوردی سوخو در روسیه طراحی کرده‌است. این جنگنده برای عملیات در تمام شرایط آب و هوایی و برای انجام مأموریت‌های هوا به هوا و هوا به سطح طراحی شده‌است. قابلیت‌ها و ویژگی‌های عمومی این جنگنده، تا حدودی مشابه قابلیت‌های اف-۱۵ئی استرایک ایگل است.
جنگنده چندمنظوره مأموریت‌های دیگری مثل شناسایی هوایی (عکسبرداری از مواضع دشمن)، نظارت هوایی پیشرو (برای راهنمایی هواگردهای پشتیبانی نزدیک)، و جنگ الکترونیک (اخلال در سیستم‌های الکترونیکی و مخابراتی دشمن) نیز ممکن است به جمع مأموریت‌های مورد اجرای یک جنگنده چندمنظوره اضافه شود. مأموریت‌های هوابه‌سطح یا تهاجمی نیز خود به زیرگونه‌های مختلفی مثل حملات ضربتی به عمق خاک دشمن، سرکوب دفاع هوایی دشمن، و پشتیبانی نزدیک هوایی در خطوط مقدم نبرد تقسیم می‌شود.
پایگاه چهارم شکاری دزفول نوروز هر سال، نمایشگاه راهیان نور در پایگاه چهارم شکاری دزفول برگزار می‌شود، که این نمایشگاه با هدف معرفی تجهیزات مورد استفاده نیروی هوایی در خلال جنگ ایران و عراق و آشنایی شرکت‌کنندگان با جنگنده‌های نیروی هوایی ارتش انجام می‌گیرد. همچنین در خلال نمایشگاه با خلبانان پیشکسوت نیروی هوایی مصاحبه می‌شود و چند سورتی پروازی نمایشی نیز با جنگنده‌های نورثروپ اف-۵ توسط خلبانان این پایگاه، انجام می‌گیرد. اغلب جنگنده‌هایی از دیگر پایگاه‌های هوایی نیز مانند گرومن اف-۱۴ تامکت، مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲، لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس، میگ ۲۹، سوخو ۲۴ و بالگردهای کبرا و شینوک و بل و هواپیماهای ترابری به نمایش گذاشته می‌شوند.
کفیر (هواپیما) این جنگنده در سال ۱۹۹۶ به طور کامل از واحدهای فعال نیروی هوایی اسرائیل خارج شد. نیروی دریایی و تفنگداران دریایی ایالات متحده، نیروی هوایی کلمبیا، نیروی هوایی اکوادور و نیروی هوایی سریلانکا کاربران خارجی این هواپیما بودند. کفیر در آمریکا با عنوان اف-۲۱ بین سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۹ در جنگ‌های هوایی تمرینی ناهمسان به کار می‌رفت. از کفیر برای شبیه‌سازی جنگنده روسی میگ-۲۳ استفاده می‌شد که مشخصات مشابهی با کفیر از جمله سرعت بسیار بالا و شتاب خوب و مانورپذیری نسبتاً ضعیف داشت.
نبرد دوگانه ویازما–بریانسک در این شرایط با تصور دستیابی به «پیروزی تعیین‌کننده» در مسیر مسکو و با توجه به شرایط حساس سایر جبهه‌های جنگ، ورماخت تصمیم به انتقال نیمی از یگان‌های ناوگان ۲ هوایی، از جمله تمامی سپاه ۲ هوایی، به عنوان پشتیبان هوایی گروه ارتش مرکز، از جبهه مسکو به جبهه مدیترانه گرفت تا با یگان‌های هوایی و دریایی بریتانیایی که مسیر حیاتی تدارکاتی آفریکاکور در شمال آفریقا را تهدید می‌کردند، مقابله کند. این انتقال سبب گشت شوروی تصور کند کاهش «سه چهارمی» فعالیت "لوفت‌وافه" در نیمه دوم ماه اکتبر در ناحیه مسکو در اثر حملات هوایی آن به پایگاه‌های هوایی آلمان در ۱۱ تا ۱۸ اکتبر، است. بدین ترتیب از مجموع ۹ گروه جنگنده که در ابتدا از عملیات "تایفون" پشتیبانی می‌کردند، تنها ۵ گروه جنگنده جهت مشارکت در تهاجم نهایی به مسکو باقی ماند تا "لوفت‌وافه" پس از یک ماه تنها قادر به به‌کارگیری ۵۰ تا ۱۰۰ جنگنده در مقابل توان رو به افزایش نیروی هوایی شوروی باشد.
نورث امریکن اف-۱۰۰ سوپرسیبر نیروی هوایی فرانسه اف-۱۰۰های خود را در جنگ الجزایر به کار برد. اف-۱۰۰ در دههُ ۱۹۶۰ جنگندهُ اصلی نیروی هوایی فرانسه بود و پس از آن جنگنده جگوار جایگزین آن گردید.
نیروی هوایی مصر در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۱۹۶۷ شش جنگندهٔ میراز ۳ اسرائیلی به حریم هوایی مصر تجاوز کردند. در پی آن دو دسته میگ-۲۱ مصری که هر دسته شامل دو فروند جنگنده بود برای رهگیری میراژها برخاستند. یک دستهٔ دیگر میگ-۲۱ به خلبانی سرگرد فوضی سلامه و ستوان مدحت ذکی در پایگاه هوایی غرب قاهره آماده بودند. در واقع این دسته از زمین برخاست، ولی برای پشتیبانی از پایگاه و نه برای رهگیری، ولی سرگرد فوضی بر پشتیبانی جنگنده‌هایی که با اسرائیلی‌ها درگیر شده بودند پافشاری کرد و به وینگمن خود دستور داد تا به دنبال او برود. هنگامی که فوضی و وینگمن او رسیدند میراژهای اسرائیلی فوراً گریخته.
جی‌اف-۱۷ تاندر این جنگنده تاکنون ۱۶ هزار ساعت پرواز داشته و در سوابق عملیاتی خود در بازه سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ در استان وزیرستان شمالی عملیات ضدتروریسم انجام داده‌است. در سال ۲۰۱۹ این جنگنده یک فروند پهپاد نظامی ایرانی را که وارد حریم هوایی پاکستان شده بود، در مرز ایران–پاکستان سرنگون کرد. در سال ۲۰۱۹ نیروی هوایی پاکستان مدعی شد که این جنگنده یک فروند میگ ۲۱ هندی را نیز سرنگون کرده‌است.
سوخو-۳۵ در ژانویه سال ۲۰۱۶ میلادی، روسیه تصمیم گرفت برای اولین بار در تاریخ، جنگندهٔ سوخو-۳۵ را به یک عملیات واقعی به سوریه اعزام کند. از این رو، چهار فروند جنگنده سوخو-۳۵-اس به پایگاه هوایی حمیمیم در ساحل مدیترانه اعزام شدند. این اقدام بخاطر تنش‌های بین ترکیه و روسیه انجام شده بود که دولت ترکیه، روسیه را به نقص حریم هوایی ترکیه محکوم کرده‌بود و با هواپیماهای اف۱۶ خود در حریم سوریه گشت‌زنی می‌کرد و برای هواپیماهای روسی و سوری مزاحمت ایجاد می‌کرد؛ بنابراین روسیه مجبور شد چهار فروند از برترین رهگیرهای خود را به سوریه اعزام کند تا از هواپیماهای سوخو-۳۰اس. ام که مشغول گشت‌زنی هوایی بودند و همچنین بمب‌افکن‌های روسی سوخو-۲۴ و سوخو-۳۴ پشتیبانی کند. اعزام به سوریه موجب شد که مشکلات زیادی در این جنگنده، ازجمله نقص‌های اویونیک آن شناسایی و برطرف شوند. همچنین به گفتهٔ رئیس یونایتد ایرکرفت کورپوریشن، اعزام به سوریه موجب شد که این جنگنده به‌خوبی به جهانیان معرفی شود.  در روز ۲۰ اوت ۲۰۱۹ میلادی، دو سوخو-۳۵-اس روسی از پایگاه هوایی حمیمیم بلند شدند تا یک عدد جنگندهٔ اف-۱۶ ترکیه را که قصد حمله به ادوات ارتش سوریه در جنوب ادلب بود از منطقه دور کنند. درنهایت سوخوها، اف-۱۶ ترکیه را مجبور به ترک آسمان سوریه کردند. در روز ۲۶ اوت ۲۰۱۹، دو سوخو-۳۵-اس روسی، یک جنگندهٔ نیروی هوایی اسرائیل که نوع آن گزارش نشده‌است را، بر فراز آبهای مدیترانه رهگیری کردند. این جنگنده پس از یکبار حمله به مواضع ارتش سوریه، خود را برای موج دوم حملات آماده می‌کرد که در این کار ناموفق ماند و توسط سوخو-۳۵ها مجبور به عقب‌نشینی و بازگشت به اسرائیل شد. در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۹، چندین هواپیمای جنگندهٔ اسرائیلی در جنوب سوریه، توسط سوخو-۳۵های روسی رهگیری و مجبور به عقب‌نشینی شدند. جنگنده‌های اسرائیل، قصد حمله به پایگاه‌های نظامی در جنوب سوریه را داشتند. رهگیری دیگر در تاریخ ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۹ رخ داد که دو سوخو-۳۵-اس روسی از حملهٔ یک جنگندهٔ اسرائیلی به حومهٔ دمشق جلوگیری کردند. در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۹، همزمان با حمله نظامی ترکیه به شمال سوریه یک جنگندهٔ اف-۱۶ ترکیه که قصد بمباران مرکز فرماندهی نظامی نیروهای دموکراتیک سوریه در شهر منبج را داشت، توسط دو سوخو-۳۵-اس روسی رهگیری و از ادامهٔ حمله بازداشت. در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۹، یک سوخو-۳۵اس روسی، جنگنده بمب‌افکن اسرائیلی را که پیشاپیش حمله‌های خود را به پایگاه‌های سوریه آغاز کرده بود، شناسایی کرد و آن هواپیما را از ادامهٔ حمله بازداشت.