mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
گردشگری در شمال ایران دریاچهٔ وَلَشت دریاچه‌ای است در جنوب غرب شهر چالوس و در شمال شرق کلاردشت، این دریاچه کوهستانی در ۲۵ کیلومتری جاده چالوس در نزدیکی شهر مرزن‌آباد واقع گردیده‌است. در قسمت جنوب غرب این ناحیه علم‌کوه قرار دارد. دریاچه ولشت در نزدیکی منطقه کوهستانی تخت سلیمان علم کوه قرار دارد دسترسی به دریاچه از طریق مرزن‌آباد و از سمت غربی جاده چالوس امکان‌پذیر است. دریاچه ولشت یکی از دریاچه‌های آب شیرین ایران به‌شمار می‌رود. روستای سنار نزدیک‌ترین روستا به دریاچه است. دریاچهٔ ولشت ۷۱اُمین اثر طبیعی ملی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۱۵ مهر ۱۳۸۸ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت. در ۱۷ تیرماه ۹۳ یک تیم غواصی ۷ نفره بمدت یک روز دریاچه را مورد بررسی و جستجو قرار داد. در این بررسی دمای محیط اطراف در ساعت ۱۰ صبح ۳۱ درجه و دمای آب در سطح ۲۶ درجه در عمق ۶ متری ۱۹ درجه در عمق ۱۴ متری ۱۳ درجه و در عمق ۲۰ متری دمای آب ۵ درجه بود. ارتفاع دریاچه از سطح دریای خزر ۹۳۵ متر است. درون دریاچه اردک‌ماهی، مار آبی و قورباغه وجود دارد. آب دریاچه به وسیلهٔ چشمه‌های زیر زمینی که از بستر دریاچه بیرون می‌ریزد و همچنین بارش باران تأمین می‌گردد. بستر دریاچه از خاک بسیار نرمی به رنگ خاکستری تشکیل شده و عمق دید یا visibility در آن بسیار محدود است به‌قسمی‌که تا عمق ۵ متری حدود ۱ متر، تا عمق ۱۰ متری حدود ۶۰ سانت، و تا عمق ۱۵ متری حدود ۳۰ سانت و در عمق ۲۰ متری حدود ۱۰ سانت می‌شود. اطراف دریاچه نیزار است که تا عمق ۸ متری ریشه دارند.
پارک ملی کنوزرسکی بخش جنوبی پارک دریاچه لیُکشمزرو و شاخه بالایی رودخانه لیُکوشم، و شاخه‌ای از دریاچه لاچا قرار دارد. دریاچه لیُکشمزرو و کنوزرو توسط تعدادی از دریاچه‌های کوچکتر از جمله دریاچه ناگلیمُزرو و دریاچه ویلنو از هم جدا شده‌اند.
دریاچه بورژه دریاچه بورژه () (Lac du Bourget) یک دریاچه باریک و بلند است که به عنوان عمیق ترین دریاچه درون خاک فرانسه شناخته می شود این دریاچه همان دریاچه مورد اشاره در شعر دریاچه سروده لامارتین شاعر معروف فرانسوی است این دریاچه در محاصره مناطق کوهستانی مون بلان از یک طرف و شهرهایی در طرف دیگر قرار گرفته است و مشرف بر کوه های آلپ است
دریاچه نمک در اطراف دریاچه موجوداتی قرار دارند مانند شتر روباه حتی در بعضی فصول فلامینگو هم دارد، اما در خود دریاچه موجودی تک سلول از میگوها وخانواده پلنکتون‌ها قرار دارد.
دریاچه استادوالد دریاچه استادوالد یک دریاچه مصنوعی در نزدیک دانشگاه برمن در آلمان قرار دارد. به سبب نزدیکی دریاچه به دانشگاه به دریاچه یونی هم نامیده می‌شود. مردم از این دریاچه برای آفتاب‌گیری به صورت برهنه استفاده می‌کنند و محلی برای کنسرت در فضای باز شناخته می‌شود. دسترسی دریاچه استاوالد از ایستگاه جنوبی دانشگاه برمن امکان‌پذیر است.
استان لرستان دریاچه گهر در میان رشته کوه اشترانکوه در جنوب شرقی شهرستان دورود واقع شده‌است. این دریاچه که به «نگین اشترانکوه» معروف است یکی از زیباترین دریاچه‌های طبیعی ایران به‌شمار می‌رود و با ارتفاع ۲۳۶۰ متر از سطح دریا واقع شده‌است. دسترسی به این دریاچه از طریق شهر دورود امکان‌پذیر است.دریاچه کیو در شمال غرب شهر خرم‌آباد قرار گرفته‌است. مساحت دریاچه هفت هکتار و عمق آن بین سه تا هفت متر است. این دریاچه از ارزشهای توریستی درون‌شهری برخوردار بوده و همچنین زیستگاهی مناسب برای جانوران آبزی و پرندگان بومی و مهاجر است. کیو در گویش لری مردمان خرم‌آباد به معنی کبود رنگ و آبی است و دلیل استفاده آن آب زلال و عمیق این دریاچه است که به رنگ آبی و نیلی دیده می‌شود.دریاچه تمی یکی از جاذبه‌های گردشگری الیگودرز است. دریاچه تمی یکی از زیباترین دریاچه‌های کوهستان لرستان به‌شمار می‌رود که در جنوب استان لرستان و شهرستان الیگودرز در منطقه‌ای کوهستانی قرار دارد. تمی در گویش محلی به مکانی صاف و هموار که در جایی بلند قرار گرفته گفته می‌شود.
دریاچه‌های ایران ایران بخشی از سرزمین‌های نیمه‌خشک و خشک آسیا با بارش سالانهٔ به نسبت کم است. از همین‌رو، آب‌های داخلی (دریاچه‌ها) آن کم و اغلب در فروافتادگی‌های زمین‌ساختی جوان، قرار دارند. با وجود این، پاره‌ای از دریاچه‌های ایران، مانند دریاچه‌های تار و گَهَر در بلندی‌ها قرار دارند. دریاچه‌های دائمی ایران بیشتر به مناطق پر باران شمال – باختری و جنوب باختری ایران محدود است. در مناطق خشک و صحرایی، دریاچه‌ها از نوع فصلی و پایانه‌ای بوده و آب شور دارند.
دریاچه ایماندرا دریاچه ایماندرا () دریاچه‌ای در جنوب‌غربی شبه‌جزیره کولا در استان مورمانسک روسیه است که اندکی بالاتر از مدار شمالگان قرار گرفته‌است. این دریاچه ۱۲۷ بالاتر از سطح دریا قرار دارد و مساحت آن ۸۷۶ کیلومتر مربع و بیشینه ژرفای آن ۶۷ متر است.
دریاچه سنت کاسین دریاچه سنت کاسین در ۳۰ کیلومتری در شرق کن در پرووانس آلپ کوت آزور ، فرانسه قرار دارد . دریاچه سنت کاسین یک دریاچه ساختگی از آبراهه‌های اطراف دریاچه است . سد مالپاست و سد سنت کاسین بر روی این دریاچه ساخته شده و آب شهرهای اطراف دریاچه را تأمین می‌کند .
دریاچه‌های بزرگ آبشار نیاگارا، شهرهای شیکاگو، تورنتو و دیترویت در میان یا در کنار این دریاچه‌ها قرار دارند. منطقهٔ حاشیهٔ این دریاچه‌ها به منطقه دریاچه‌های بزرگ موسوم است که شامل مگالاپلیس دریاچه‌های بزرگ نیز می‌شود.
دریاچه گاردا دریاچه گاردا بزرگ‌ترین دریاچه ایتالیا است. این دریاچه در شمال ایتالیا در حدود نیمه راه بین ونیز و میلان قرار دارد.
دریاچه کاستیلون دریاچه کاستیلون یک دریاچه مصنوعی در درون پارک ملی وردون است ، این دریاچه یک دریاچه مصنوعی است که به سبب سدی است که روی رودخانه وردون ساخته شده به وجود آمده است ، ذخیره آب دریاچه سد کاستیلون حدود ۱۵۰ میلیون مترمکعب است . اطراف دریاچه دارای پوشش گیاهی جنگلی متراکم است چند روستای توریستی در اطراف دریاچه کاستیلون قرار دارد که خدمات قایقرانی تفریحی و کمپ‌های تفریحی و برهنگی از خدمات آن‌ها است .
نوادا نوادا بیشتر از همه ایالت‌ها دارای زنجیرهٔ کوه‌ها (۳۱۴) و چشمه‌های آب گرم (۳۱۲) است. دریاچه‌های این ایالت به قرار ذیل می‌باشد: دریاچه واکر، دریاچه پیرامید، دریاچه مید و دریاچه تاهو
دریاچه تنهایی این دریاچه‌وار در آن نیمهٔ ماه قرار گرفته که از دید زمینیان پنهان است. مختصات ماه‌نگاشتی این دریاچه‌وار 27.8° جنوبی و 104.3° شرقی و قطر محیط آن ۱۳۹ کیلومتر است. دریاچهٔ تنهایی شکلی طاق‌مانند دارد که قسمت کاو (مقعر) آن رو به شمال غربی قرار گرفته.
دریاچه کویپاسا دریاچه کویپاسا () یک دریاچه در استان سابایا، شهرستان اورورو در کشور بولیوی است. این دریاچه در ارتفاع ۳۶۵۷ متری قرار دارد.
دریاچه آیسل دریاچهٔ کتل نیز دریاچه‌ای کم‌عمق است که در شرق دریاچهٔ آیسل قرار دارد. آب رودخانه‌هایی که آلاینده‌های صنعتی را از کارخانه‌های بالادست حمل می‌کنند، وارد این دریاچه می‌شود. رسوبات آلوده در بستر دریاچه ته‌نشین می‌شوندو لایهٔ ضخیمی از لجن آلوده را پدید می‌آورند. برای بازیابی محیط آبی عادی باید این مواد از بستر دریاچه زدوده شوند.
دریاچه کاریبا این دریاچه مصنوعی بین مدارهای ۱۶٫۵ تا ۱۸ درجه عرض جنوبی و ۲۷ تا ۲۹ درجه طول شرقی امتداد دارد. طول این دریاچه حدود ۲۲۳ کیلومتر و عرض آن در برخی نقاط حداکثر به ۴۰ کیلومتر می‌رسد. سطح روی آب این دریاچه نسبت به سطح متوسط آبهای آزاد در ارتفاع ۴۸۵ متری قرار گرفته‌است. این دریاچه که بر روی رود زامبزی قرار دارد مساحتی معادل ۵۴۰۰ کیلومترمربع را پوشانده‌است. بیشینه عمق آن ۷۸ متر می‌باشد.
دریاچه پارز دریاچه پارز (به لاتین: Lake Parz) (به معنی: دریاچه زلال) یک دریاچه کوچکی در ارمنستان است که در استان تاووش واقع شده‌است. این دریاچه در پارک ملی دیلیجان در شرق شهر دیلیجان در ارتفاع ۱٬۳۳۴ متری قرار گرفته است
دریاچه‌جنگل دریاچه جنگل در شمال‌غربی دریاچه وورتر و شهر کلاگن‌فورت ، اتریش قرار دارد . عمق متوسط دریاچه ۲۲ متر و حداکثر عمق آن ۳۵ متر است . برهنگی و ماهیگری دو فراغت مهم برای دوستداران طبیعت دریاچه است . یک مسیر پیاده‌روی ۶۰۰ متری میان دریاچه جنگل و دریاچه وورتر وجود دارد که مورد توجه طبیعت دوستان است .
دریاچه ممرز دریاچه ممرز یا دریاچه ارواح در ۳۲ کیلومتری شهر نوشهر و در نزدیکی روستای صلاح الدین کلا قرار گرفته‌است.نام محلی آن دریاچه دشت ممرز است اما به دلیل باتلاقی بودن دریاچه و همچنین وجود درختان کمر شکسته که در اغلب اوقات نیز پوشیده از مه است به دریاچه ارواح بیشتر شناخته می‌شود.
دریاچه بوتژانبک دریاچه بوتژانبک یک دریاچه مصنوعی است که در اثر ایجاد سد رودخانه وارشه در سال ۱۹۳۲ ایجاد شده است. این دریاچه در نزدیکی روستای بوتژانبک در منطقه آردنس در کشور بلژیک قرار دارد. دریاچه چندان از مرز با آلمان فاصله ندارد. این دریاچه از نظر ورزش‌های آبی نظیر کایاک و بادسواری مورد توجه گردشگران است.
دریاچه پیرامید (نوادا) دریاچهٔ پیرامید دریاچه‌ای در غرب نوادای ایالات متحده آمریکاست که در بین لیک رنج و رشته‌کوه‌های ویرجینیا، در مکان پناهگاه سرخپوستان دریاچهٔ پیرامید قرار دارد. این دریاچه باقی‌ماندهٔ دریاچهٔ باستانی لاهونتان بوده و در در دورهٔ پلیستوسن (تقریباً در حدود ۲٬۶۰۰٬۰۰۰ تا ۱۱٬۷۰۰ سال پیش) تشکیل شده‌است.
دریاچه لسینگ دریاچه لسینگ () یکی از معدود دریاچه‌های طبیعی ارمنستان می‌باشد که در نزدیکی روستای تساغکاشن در استان آراگاتسوتن واقع شده است. این دریاچه در شیب کوه آراگاتس قرار گرفته است.
دریاچه سوان دریاچهٔ سوان در ۶۰ کیلومتری شمال شرقی ایروان و در استان گغارکونیک قرار دارد. این دریاچه که بزرگ‌ترین دریاچهٔ قفقاز و از بزرگ‌ترین دریاچه‌های کوهستانی آب شیرین در جهان است، در بلندای ۱٬۹۱۶ متری سطح دریا واقع شده‌است.
دریاچه تاما دریاچهٔ تاما و با نام رسمی دریاچهٔ مورایاماچوسوئیچی در هیگاشی‌یاماتو در توکیو پایتخت ژاپن واقع شده‌است. دریاچهٔ تاما تماماً در منطقهٔ توکیو قرار گرفته‌است و بزرگترین دریاچهٔ درونی توکیو بشمار می‌آید. این دریاچهٔ مصنوعی در سال ۱۹۲۴ میلادی ساخته شده‌است و یکی از مخازن عمدهٔ تأمین آب آشامیدنی توکیو محسوب می‌شود.
دریاچه ساسیکول دریاچه ساسیکول نام دریاچه‌ای است که در بخش شرقی قزاقستان قرار گرفته است.
محمدحسن نجفی مکتبی فقهی که محمدحسن از آن پیروی می‌کرد و تا زمان شاگرد برجستهٔ وی، شیخ انصاری نیز کماکان ادامه داشت وارد کردن قواعد اصولی در شیوه استنباط و اجتهاد است. در مقابل مکتب فقهی جواهر اخباری‌گری قرار داشت که معتقد بود یگانه منبع استنباط فقه شیعه باید کتاب و سنت باشد؛ و وارد کردن قاعده‌های اصولی برای عمل اجتهاد امری باطل است. در دوره‌ای که وی می‌زیست به‌تدریج جریان اخباری‌گری رواج می‌یافت. کتاب جواهر به عنوان نمایندهٔ اندیشهٔ اصولی و نیز اجتهاد اصولی دقیقاً در برابر کتاب حدائق الناظره شیخ یوسف بحرانی قرار می‌گیرد. وی از استقلال سیاسی مسلمانان و نفی سلطهٔ کافران بر سرزمین‌های اسلامی بر اساس قواعد فقهی دفاع می‌کند. مثلاً در مورد مرتفع نبودن منازل کفار نسبت به مسلمانان بر این باور است که نباید بنای ساختمان کافر از ساختمان مسلمان بلندتر باشد که مبتنی بر بلندمرتبگی مسلمان است. وی همچنین معتقد است که فروش بندهٔ مسلمان به شخص کافر صحیح نیست. از موارد دیگری که محمدحسن نجفی در فقه سیاسی بدان باور دارد، ظلم‌ستیزی است. در نظر وی، وجوب رفع ظلم و حکم کردن به عدل حتی در داوری بین یک مسلمان و غیرمسلمان نیز باید رعایت شود.
اخلاق کانتی اونرا اونیل، فیلسوف بریتانیایی که در دانشگاه هاروارد شاگردِ جان رالز بود، اخلاق‌پژوهِ کانتیِ معاصر است که از رویکرد کانتی به مسائلِ عدالتِ اجتماعی دفاع می‌کند. اونیل معتقد است که روایتِ کانتیِ موفق از عدالت اجتماعی نباید مبتنی بر مفروضات یا ایدئال‌سازی‌های بی‌مبنا باشد. او اشاره می‌کند که فیلسوفان قبلاً کانت را به دلیل ایدئال‌سازیِ انسان‌ها به‌عنوان موجودات خودمختار بدون هر گونه بافت اجتماعی یا هدفِ زندگی، متهم کرده‌اند، اما اونیل معتقد است که اخلاق کانتی را می‌توان بدون این ایدئال‌سازی تفسیر کرد. اونیل برداشت کانت از عقل را نه به‌مثابهٔ اصولی که در مورد همهٔ انسان‌ها صادق است، بلکه به‌عنوان امری عملی و دسترس‌پذیر برای استفاده از سوی انسان‌ها می‌پذیرد. این برداشت از عقل به‌عنوان وسیله‌ای برای تصمیم‌گیری به این معناست که تنها چیزی که می‌تواند اصولِ مورد استفادهٔ ما را محدود کند، همین است که همه می‌توانند از آنها استفاده کنند. اگر نتوانیم اراده کنیم که همه یک اصلِ خاص را به کار گیرند، آنگاه نمی‌توانیم به آنها اجازه دهیم از آن استفاده کنند. برای استفاده از عقل و برای استدلال همراه با سایر افراد، باید اصولی را که نمی‌توان به‌شکل جهان‌شمول از آنها استفاده کرد، رد کنیم. به این ترتیب، اونیل بدونِ در نظر گرفتنِ نگاهی ایدئال به خودآیینی انسان، صورت‌بندی کانت از جهان‌شمولیت را تأیید می‌کند. این الگوی جهان‌شمولیت مستلزم آن نیست که همهٔ اصولِ تعمیم‌پذیر را به کار گیریم، بلکه تنها ما را از به‌کارگیری اصولی که تعمیم‌پذیر نیستند، بازمی‌دارد.
باهماد آزادگان در دوران پس از شهریور ۱۳۲۰ خورشیدی، احمد کسروی جمعیت «باهماد آزادگان» را راه‌اندازی کرد. وی هم‌چنین از فروردین ۱۳۲۲ خورشیدی نشریه پرچم را به عنوان ارگان اطلاع‌رسانی این جمعیت منتشر می‌کرد. انجمن باهماد آزادگان به اصولی پیش‌رور در عصر خود معتقد بود، از اصلاحات ارضی حمایت می‌کرد و خواستار حقوق بیشتری، از جمله «کشف حجاب و حق طلاق» برای زنان ایرانی بود.
فرمان جدایی طبقاتی طبق این قانون سامورایی‌ها و ملازمان آنها (بوکه هوکونین) به نوبه خود به دو گروه چوگن و کومونو تقسیم می‌شدند، سامورایی‌ها از تبدیل شدن به دهقانان یا بازرگانان ممنوع می‌شدند، و همچنین دهقانان را از رها کردن مزارع به هدف شرکت در تجارت یا گرفتن دستمزد جنگجویان ممنوع می‌کرد. همچنین استخدام بوکه هوکونین‌هایی که از اربابان اصلی خود گریخته بودند ممنوع شد. مجازات‌هایی را نیز برای کسانی که این مقررات را نقض می‌کردند تعیین شد. هدف آن تأمین درآمد پایدار از مالیات زمین و استقرار رزمندگان با توجه به حمله قریب‌الوقوع تهاجم هیده‌یوشی به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) بود.هرچند که قانون جدایی به‌طور گسترده‌ای قانونی در نظر گرفته شد و برای اولین بار سیستم طبقاتی سختگیرانه بعدی در شوگون‌سالاری توکوگاوا را براساس چهار شغل را ایجاد کرد، مورخ ژاپنی تاکاگی شوساکو معتقد است که در این دوره از تاریخ کلمهٔ «سامورایی» به جنگجویان اطلاق نمی‌شود، بلکه بیشتر به «واکاتو» گفته می‌شود که درست مانند «چوگن» و «کومونو» ملازم جنگجویان بوده‌اند؛ بنابراین که ساختارهای طبقاتی اجتماعی مبهم تحمیل شده توسط فرمان جدایی طبقاتی در واقع به‌طور خاص برای «بوکه هوکونین‌ها» (ملازمان سامورایی‌ها)، از جمله واکاتو، چوژن و کومونو در نظر گرفته شده‌است، و نه برای بیشتر افرادی که مشغول خدمت نظامی بودند. طبق این نظریه، ساختار طبقاتی فئودالی. در ژاپن در واقع از نظر قانونی در سال ۱۵۹۱ اجباری نبود، اما خیلی دیرتر در دوره ادو به وجود آمد. با این حال، تاکاگی اذعان می‌کند که بخش‌هایی از فرمان مربوط به دهقانان به جدایی طبقاتی کمک می‌کرد.
میگل د اونامونو فلسفه میگل د اونامونو فلسفه‌ای اصولی و روش دار نبود و در واقع نفی تمام اصل‌ها و روش‌ها و تصدیق ایمان در خودش بود. وی از نظر فلسفی تحت تأثر خردگرایی و اثبات‌گرایی پیشرفت کرده بود هر چند که وی نوشته‌هایی از دوره جوانی خود به جای گذاشته‌است که همفکری وی را با جامعه گرایی و نگرانی وی را برای موقعیتی که اسپانیا در آن زمان در آن بود نشان می‌دهد. وی معتقد بود که بهترین راه درک و فهم تاریخ نگاه به داستان‌های کوتاه افراد ناشناس است نه وقایع بزرگ و جنگ‌ها.
کیوآی (زبان برنامه‌نویسی) دکتر تراور معتقد است که راه حل برطرف ساختن این مشکلها هم می‌تواند در بستر صنعت ارائه گردد و هم در جامعه دانشگاهی. با توجه به هزینه بری بالای اجرای صنعتی، وی برآن شد تا جهت رفع نواقص به مدرن‌سازی لیسپ در سطح دانشگاهی بپردازد تا کاربر کیو آی حداقل تا مدت ۲۵ سال با مشکلی روبرو نگردد. از این رو راهکار خود را در قالب اصولی ۱۰ گانه به شرح زیر ارائه داد:
بوشیدو اصول بوشیدو در طی تاریخ به صورت مکتوب نبوده و سینه به سینه و نسل به نسل منتقل شده‌است. بوشیدو به جای یک سیستم اعتقادی مذهبی، یک سیستم اخلاقی بود. در حقیقت، بسیاری از سامورایی‌ها معتقد بودند که طبق قوانین بودیسم، در زندگی پس از مرگ یا زندگی بعدی خود از هر گونه پاداش محروم هستند، زیرا آن‌ها در این زندگی برای جنگ و کشتار آموزش دیده‌اند. با این وجود، عقیده داشتند شرافت و وفاداری‌شان، باید آن‌ها را پس از مرگ در برابر نسخهٔ بودایی جهنم حفظ کند.
فعالیت‌های سیاسی سید روح‌الله خمینی بعد از پایان ماجرای لایحهٔ انجمن‌های ایالتی و ولایتی، در دی‌ماه ۱۳۴۱ طرحی جدید و این بار توسط خود شاه با عنوان «انقلاب سفید» یا «انقلاب شاه و میهن» با اصولی شش‌گانه اعلام شد. این طرح که به تشویق آمریکا مطرح شده‌بود، تلاشی بود تا حکومت شاه را به‌نوعی آزادی‌خواه و مترقی نشان دهد. گفته می‌شود شاه معتقد بود شکست طرح انجمن‌ها به آن دلیل بود که دولت و نه شاه عهده‌دار آن بوده‌است. او امیدوار بود که در مورد این طرح، کسی جرأت ابراز نظر مخالف نداشته‌باشد.
اتو فون بیسمارک بیسمارک با این مسئله که می‌توان قدرت را با اصولی برتر به بند کشید مخالف بود. تفکرات وی، سبب رشد و گسترش این تفکر شد که می‌توان با به تکامل رساندن مؤلفه‌های صحیح قدرت، به امنیت دست‌یافت. وی معتقد بود: سیاست احساساتی، به مقابله‌به‌مثل معتقد نیست … هر دولتی تلاش می‌کند تا صرفاً بر اساس منافع خودش عمل کند، هرچند که ممکن است ظاهراً به اعمالشان مشروعیت بدهند اما واقعیت این است که تمام کشورهای دنیا فقط به دنبال کسب منفعت خودشان هستند. … تنها اصل سیاسی صحیح، سیاست حفظ منافع ملی است و تنها از این راه می‌توان قدرتمند شد… باسیاست‌های احساسی نمی‌توان راه به‌جایی برد… کسی به خاطر قدرشناسی و اعتماد، به نفع کشوری دیگر وارد نبرد نمی‌شود، فقط ترس از قدرت است که سبب می‌شود تا دیگران به راه ما بیایند؛ به شرطی که بتوانیم از این ترس محتاطانه و با ماهرانه استفاده کنیم … سیاست هنر ممکن کردن است … سیاست علمی نسبی است.
سامورایی طبقه‌بندی‌های اجتماعی در درون طبقه سامورایی‌ها نیز وجود داشت: سامورایی‌های سطح بالا مستقیم به دایمیوی خود دسترسی داشتند و می‌توانستند معتمدترین موقعیت‌های خود را داشته باشند، و برخی از آنها به سطحی از ثروت دست یافتند که به آنها اجازه می‌داد تا چندین ملازم سامورایی در خدمت خود داشته باشند. سامورایی‌های سطح میانی مواضع نظامی و دیوان‌سالاری را در اختیار داشتند و در صورت لزوم با دایمیوی خود ارتباط نیز برقرار می‌کردند. به سامورایی‌های سطح پایین به اندازه یک دستمزد کافی برای امرار معاش پرداخت می‌گردید و به عنوان نگهبان، پیام‌رسان و دفتریار کار می‌کردند. موقعیت‌های درون طبقه سامورایی عمدتاً ارثی بود و افراد با استعداد نمی‌توانستند بالاتر از چند مرحله اجتماعی فراتر از تولد خود قرار بگیرند.
سامورایی سامورایی‌ها (جنگجویان) در طبقه‌بندی نجیب‌زادگی در ژاپن در رتبه پنجم در سلسله مراتب طبقه‌بندی دولت توکوگاوا بودند. سامورایی‌ها حدود ۱۰٪ از جمعیت را تشکیل می‌دادند و به عنوان سرباز در استخدام ارباب در یک رابطه فئودالی ارباب و جنگجو فعالیت می‌کردند. طبقات دیگر از داشتن شمشیرهای بلند یا کاتانا منع شدند و حمل یک درازشمشیر و واکیزاشی (شمشیر کوتاه) نماد طبقه سامورایی شد. با این حال، خدمات آنها تقاضای محدودی داشت زیرا دوره ادو عمدتاً از تهدیدهای خارجی و درگیری‌های داخلی بری بود. در عوض، سامورایی‌ها مهارت‌های جنگی خود را بیشتر به عنوان یک نوع هنر حفظ کردند تا جهت جنگیدن. به سامورایی‌ها کمک هزینه‌ای از جانب اربابشان پرداخت می‌شد. علاوه بر این، سامورایی‌ها نمی‌توانستند زمین داشته باشند، که به آنها مستقل از وظیفه درآمد می‌داد. سامورایی‌ها به‌طور کلی در اطراف قلعه ژاپنی متعلق به دایمیویی که به او خدمت می‌کردند، زندگی می‌کردند.
عبدالرحمان اصولی ابوزید، عبدالرحمان بن محمد بجایی شهرت‌یافته به اُصولی (؟ -۱۲۹۴) شاعر و ادیب الجزایری و پدر محمد اصولی بود. «نُکَت الناقد فی الادب» از آثار اوست.
هفت سامورایی اهالی یک روستا که به خاطر حملهٔ راهزن‌ها، به فلاکت و تنگ‌دستی افتاده‌اند تنها راه چاره را در پیدا کردن چند سامورایی برای محافظت از روستا در برابر غارت راهزنان می‌بینند. چند نفر از اهالی بدین منظور راهی شهر می‌شوند و پس از تلاش فراوان و چند بار شنیدن جواب رد، موفق می‌شوند یک سامورایی با اخلاق به نام "کامبِئی شیمادا" را پیدا کنند. او وقتی می‌فهمد که دستمزدش فقط روزانه سه وعده برنج به عنوان غذاست، از این کار منصرف می‌شود اما با دیدن فلاکت روستاییان دلش برای آن‌ها می‌سوزد و تصمیم به یاری آن‌ها می‌گیرد. او با پرسیدن موقعیت مکانی روستا، به این نتیجه می‌رسد که برای مقابله با راهزنان به هفت سامورایی نیاز خواهد داشت. به همین مقصود، اهالی دهکده و خود شیمادا به دنبال شش سامورایی دیگر می‌گردند. پنج سامورایی دیگر پیدا می‌شوند، و شیمادا به علت تنگی وقت از یافتن سامورایی هفتم منصرف می‌شود. شب قبل از حرکت یک سامورایی دیگر به جمعشان افزوده می‌شود اما آن‌ها به دلیل اخلاق خاص او از پذیرفتن وی سر باز می‌زنند. با این حال، فرد هفتم همه‌جا به دنبال آن‌ها می‌رود و خودش را به عنوان هفتمین سامورایی در جمع سامورایی‌ها تثبیت می‌کند. پس از ساخت استحکامات، حفر خندق، مسدود کردن راه‌های ورود به دهکده و آموزش مبارزه به مردان دهکده، فصل درو فرا می‌رسد و محصول روستا درو می‌شود. سامورایی‌ها و اهالی که در انتظار رسیدن راهزن‌ها نشسته‌اند با سه دیدبان مواجه می‌شوند و دو نفرشان را می‌کشند و دیگری را به اسارت می‌گیرند. راهزن اسیر شده تعداد و محل استقرار راهزنان را فاش می‌کند و به دست اهالی کشته می‌شود. سه سامورایی و یک راهنما به مخفیگاه راهزنان می‌روند و هنگامی که راهزنان در خواب به سر می‌برند، اقامتگاهشان را به آتش کشیده و چند راهزن را به ضرب شمشیر می‌کشند. در ادامه راهزنان به روستا هجوم می‌آورند و پس از چند شبانه روز نبرد سرانجام، سامورایی‌ها موفق می‌شوند و تمام راهزن‌ها را به قتل می‌رسانند. در این میان چهار سامورایی و چند نفر از اهالی روستا کشته می‌شوند. در نهایت، سه سامورایی بازمانده رقص و شادی روستاییان را تماشا می‌کنند.نوشتن فیلم‌نامه این فیلم شش هفته طول کشید که در آن فیلم‌نامه‌نویسان از ملاقات و حتی تلفن کردن منع شده بودند. پیش تولید فیلم سه ماه طول کشید و فیلم‌برداری آن که ۱۴۸ روز پیش‌بینی شده بود حدود یک سال طول کشید.
بوشیدو ژاپن در زمان شوگون‌سالاری توکوگاوا یا دورهٔ ادو (۱۶۰۰ تا اواسط سدهٔ نوزدهم) از دو و نیم سده آرامش نسبی برخوردار بود. در این مدت ژاپن درگیری داخلی و بین‌المللی نداشت اما خاندان توکوگاوا نگران شورش کشاورزان با کمک سامورایی‌ها یا قیام سامورایی‌های کشاورز بود. تویوتومی هیده‌یوشی با اعمال قانون جمع کردن شمشیرها به جز شمشیر سامورایی‌ها، این طبقهٔ جنگاور را از روستایی کشاورز جدا کرده بود و شاید سامورایی‌ها را به نوعی مجبور کرد که یا جنگاور باشند یا کشاورز. این قانون گرچه خود در دورانی پر از جنگ و خونریزی برای ایجاد اتحاد در ژاپن صادر شده بود، اما در واقع با صدور آن، نخستین ضربه بر موقعیت اجتماعی سامورایی وارد آمده بود و آن‌ها که می‌خواستند جنگاور باقی بمانند، بدون زمین کشاورزی در وضعیت مالی بسیار بدی قرار می‌گرفتند. خاندان توکوگاوا نیز سیاست هیده‌یوشی را در پیش گرفتند و میان سامورایی و روستایی کشاورز، فاصله‌ای مشخص انداختند تا طبقه‌ای به نام سامورایی کشاورز وجود نداشته باشد. بدین ترتیب سامورایی‌ها، زمین و کشاورزی را از دست دادند. در این شرایط سامورایی‌های بلندپایه، مقامات دیوانی کسب کرده بودند و می‌توانستند خود را در آن اجتماع طبقاتی بالا ببرند و برخی از آن‌ها نیز مدارسی نظامی با هزینهٔ خویش تأسیس کرده بودند؛ اما سامورایی‌های دون‌پایه چنین امکانی برای پیشرفت نداشتند، در تنگدستی به سر می‌بردند و مستمری آن‌ها همچون گذشته، برنجی بود که قیمت آن نوسانات زیادی داشت. حکومت توکوگاوا همچنین هرگونه دستیابی به ثروت را از طریق جنگ و خونریزی ممنوع کرده بود و بنابراین سامورایی‌های جنگاور، نه زمین کشاورزی داشتند، نه فرصتی برای جنگ و به خدمت درآمدن سرورانشان و نه حقی برای مبازره و کسب ثروت از این طریق و بدین ترتیب وضعیت سامورایی‌های دون‌پایه روز به روز بدتر می‌شد و آن‌ها دچار سرخوردگی می‌گشتند.
چوسوکابه موریچیکا در اواخر دوره سنگوکو، چوسوکابه موریچیکا حکمران ولایت توسا بود. وی در نبرد سکیگاهارا (۱۶۰۰ میلادی) در جبهه خاندان تویوتومی علیه خاندان توکوگاوا جنگید. پس از شکست در این جنگ املاک وی توسط خاندان توکوگاوا ضبط شد. وی دوباره ۱۵ سال بعد در محاصره اوساکا (۱۶۱۵ میلادی) به نفع خاندان تویوتومی جنگ کرد و کشته شد. پس از آن فرمانداری ولایت توسا به یامائوچی کاتسوتویو یکی از ملازمان خاندان توکوگاوا واگذار شد. از این پس در این ولایت سامورایی‌های وابسته خاندان یامائوچی به عنوان سامورایی‌های طبقه بالا یا جوشی و سامورایی‌های خاندان چُوسُوکابه به عنوان سامورایی‌های طبقه پایین یا گوشی (سامورایی) درآمدند. برخلاف سامورایی‌های جوشی که فقط به کار اختصاصی خود اشتغال داشتند، سامورایی‌های گوشی به غیر از انجام کارهای سپاهی، کشاورزی یا تجارت هم می‌کردند. ولایت توسا از ولایت‌هایی بود که اختلاف طبقاتی در آن شدید بود. خانواده ریوما ساکاموتو از اهالی توسا و از طبقهٔ سامورایی‌های گوشی بودند.
هانشی هانشی ، به سامورایی‌های در خدمت هان، قلمروهای فئودالی در دوره ادو اطلاق می‌شود. سامورایی‌ها طبقه بالای هانشی جوشی نامیده می‌شدند و سامورایی‌ها طبقه پایین هانشی گوشی نامیده می‌شدند. گوشی به سامورایی‌ها که در عین متعلق بودن به طبقه سامورایی‌ها، کشاورز نیز بودند. در زمان صلح به شغل کشاورزی مشغول بودند و در زمان جنگ به عنوان رزمنده می‌جنگیدند و به آنان «گوسامورایی» گفته می‌شد.
فرح اصولی فرح اصولی (زاده ۱۳۳۲) نقاش معاصر ایرانی است. سبک نقاشی‌های فرح اصولی ترکیبی از نقاشی مدرن و مینیاتور ایرانیست. مضمون کارهای این نقاش برگرفته از مسائل اجتماعی زنان، اشعار و ادبیات فارسی و تاریخ هنر ایران و جهان است. آثاری از فرح اصولی در مجموعه موزه متروپولیتن نیویورک، موزه هنر مدرن لوس آنجلس و موزه هنرهای معاصر تهران نگهداری می‌شوند.
جوشی (سامورایی) گروه دیگر سامورایی‌ها طبقه پایین گوشی بودند. گوشی به سامورایی‌ها که در عین متعلق بودن به طبقه سامورایی‌ها، کشاورز نیز بودند. در زمان صلح به شغل کشاورزی مشغول بودند و در زمان جنگ به عنوان رزمنده می‌جنگیدند و به آنان «گوسامورایی» گفته می‌شد.
سامورایی قاتل این فیلم داستان گروهی سامورایی است که نقشه حمله به نخست‌وزیر را در سر می‌پرورانند اما متوجه وجود خبرچینی در میان خود می‌شوند. چند نفر از سامورایی‌ها مأمور بررسی دربارهٔ افراد گروه می‌شوند و به این ترتیب کم‌کم داستان پیچیده زندگی "نالیرو" باز می‌شود. نالیرو سامورایی فقیری است که پیش از عضویت در گروه شغلی نداشت و امیدوار است با انجام مأموریت سامورایی خود به درجه‌های بالاتر برسد.
ساکاموتو ریوما در اواخر دوره سنگوکو، چوسوکابه موریچیکا فرماندار ولایت توسا بود. وی در نبرد سکیگاهارا (۱۶۰۰ میلادی) در جبهه خاندان تویوتومی علیه خاندان توکوگاوا جنگید. پس از شکست در این جنگ املاک وی توسط خاندان توکوگاوا ضبط شد. وی دوباره ۱۵ سال بعد در محاصره اوساکا (۱۶۱۵ میلادی) به نفع خاندان تویوتومی جنگ کرد و کشته شد. پس از آن فرمانداری ولایت توسا به یامائوچی کاتسوتویو یکی از ملازمان خاندان توکوگاوا واگذار شد. از این پس در این ولایت سامورایی‌های وابسته خاندان یامائوچی به عنوان سامورایی‌های طبقه بالا یا جوشی و سامورایی‌های خاندان چُوسُوکابه به عنوان سامورایی‌های طبقه پایین یا گوشی (سامورایی) درآمدند. برخلاف سامورایی‌های جوشی که فقط به کار اختصاصی خود اشتغال داشتند، سامورایی‌های گوشی به غیر از انجام کارهای سپاهی، کشاورزی یا تجارت هم می‌کردند. ولایت توسا از ولایت‌هایی بود که اختلاف طبقاتی در آن شدید بود. خانواده ریوما ساکاموتو هر چند از طبقهٔ سامورایی‌های گوشی بودند ولی از سه نسل قبل به تجارت مشغول بودند و از نظر ثروت در موقعیت بسیار خوبی قرار داشتند.
خرچنگ سامورایی خرچنگ سامورایی نام یک گونه از سرده خرچنگ‌های سامورایی است.
گوشی (سامورایی) گوشی ، به افراد متعلق به طبقه پایین سامورایی‌ها در دوره ادو گفته می‌شود. به سامورایی‌هایی گفته می‌شود که در عین متعلق بودن به طبقهٔ سامورایی‌ها، کشاورز نیز بودند. گوشی‌ها در زمان صلح به شغل کشاورزی مشغول بودند و در زمان جنگ به عنوان رزمنده می‌جنگیدند و به آنان گوسامورایی گفته می‌شد.
جامعه ادو طبقه‌بندی‌های اجتماعی در طبقه سامورایی‌ها وجود داشت: سامورایی‌های سطح بالا مستقیم به دایمیوی خود دسترسی داشتند و می‌توانستند معتمدترین موقعیت‌های خود را داشته باشند، و برخی از آنها به سطحی از ثروت دست یافتند که به آنها اجازه می‌داد تا چندین ملازم سامورایی در خدمت خود داشته باشند. سامورایی‌های سطح میانی مواضع نظامی و دیوان‌سالاری را در اختیار داشتند و در صورت لزوم با دایمیوی خود ارتباط نیز برقرار می‌کردند. به سامورایی‌های سطح پایین به اندازه یک دستمزد کافی برای امرار معاش پرداخت می‌گردید و به عنوان نگهبان، پیام‌رسان و دفتریار کار می‌کردند. موقعیت‌های درون طبقه سامورایی عمدتاً ارثی بود و افراد با استعداد نمی‌توانستند بالاتر از چند مرحله اجتماعی فراتر از تولد خود قرار بگیرند.
شورش سامورایی شورش سامورایی فیلمی ژاپنی محصول ۱۹۶۷ به کارگردانی "ماساکی کوبایاشی" است. داستان آن دربارهٔ یک سامورایی در هنگام صلح در سال ۱۷۲۵ است که فرماندهٔ محافظین قلعه‌های یکی از دایمیوهای دوره توکوگاوا است. زن ارباب را به اجبار به ازدواج پسر او درمی‌آورند ولی پس از اتفاقاتی پشیمان شده و حال خواستار بازگشت آن زن می‌شوند؛ اما سامورایی عروس خود را پس نمی‌دهد. روحیه وفاداری تا آخرین لحظه منجر به اطاعت سامورایی از ارباب است اما در نهایت او در برابر این تصمیم ناعادلانه شورش می‌کند.
ادوارد زوئیک فیلم بعدی اوآخرین سامورایی (۲۰۰۳) بود. آخرین سامورایی دربارهٔ یک سرباز آمریکایی (با بازی "تام کروز" است، که از جنگ‌های داخلی آمریکایی‌ها با سرخ پوستان جان سالم به در برده و اکنون با خاطرات وحشتناکی که از جنگ و جنایت‌های یک افسر آمریکایی علیه سرخ پوستان برایش به یادگار مانده، زندگی می‌کند. از آنجا که او جنگ جوی ماهری است، از سوی ژاپنی‌ها برای آموزش سربازان ژاپنی برای جنگ با سامورایی‌های معترض استخدام می‌شود. این سرباز طی یک حادثه به دست سامورایی‌ها می‌افتد. او با سرکرده معترضان سامورایی (با بازی خوب "کن واتانابه" آشنا می‌شود و این آغازی است، برای آشنایی او با فرهنگ سامورایی و تغییر موضعش نسبت به جنگی که ناخواسته به آن کشیده شده.
سیلور سامورایی در سال ۱۹۷۸، سیلور سامورایی به‌عنوان یک شرور در "تیم-آپ مارول" شمارهٔ ۷۴ (اکتبر) حضور داشت، و به‌همراه مرد عنکبوتی، در پخش زنده شنبه شب نشان داده‌شد. در آن برنامه، سیلور سامورایی در مقابل ساموراییِ جان بلوشی، کمدین معروف قرار گرفت.
جامعه ادو سامورایی‌ها (جنگجویان) در طبقه‌بندی نجیب‌زادگی در ژاپن در رتبه پنجم در سلسله مراتب طبقه‌بندی دولت توکوگاوا بودند. سامورایی‌ها حدود ۱۰٪ از جمعیت را تشکیل می‌دادند و به عنوان سرباز در استخدام ارباب در یک رابطه فئودالی ارباب و جنگجو فعالیت می‌کردند. طبقات دیگر از داشتن شمشیرهای بلند یا کاتانا منع شدند و حمل یک درازشمشیر و یک شمشیر کوتاه نماد طبقه سامورایی شد. با این حال، خدمات آنها تقاضای محدودی داشت زیرا دوره ادو عمدتاً از تهدیدهای خارجی و درگیری‌های داخلی بری بود. در عوض، سامورایی‌ها مهارت‌های جنگی خود را بیشتر به عنوان یک نوع هنر حفظ کردند تا جهت جنگیدن. به سامورایی‌ها کمک هزینه‌ای از جانب اربابشان پرداخت می‌شد و این امر ارتباط آنها با پایگاه اقتصادی محدود می‌کرد. علاوه بر این، سامورایی‌ها نمی‌توانستند زمین داشته باشند، که به آنها مستقل از وظیفه درآمد می‌داد. سامورایی‌ها به‌طور کلی در اطراف قلعه ژاپنی متعلق به دایمیو زندگی می‌کردند، و یک شهر یا محیط شهری شکوفا را در وسط یک قلمرو ایجاد می‌کردند.
ابوعبدالله محمد اصولی ابوعبدالله محمد بن ابراهیم مهری بجایی شهرت‌یافته به اصولی (؟ -۱۲۱۶م)فقیه، محدث، قاضی و فیلسوف الجزایری و فرزند عبدالرحمان اصولی بود. در سال ۵۹۳ق با ابن رشد آشنا شد. «تقیید فی الشعراء العمرانیین» از آثار اوست.
اودا نوبوناگا در دوره سنگوکو سامورایی‌ها ممکن بود سال‌های زیادی از عمرشان را دور از خانواده و در جنگ بگذرانند. طبق یکی از قوانین سامورایی‌ها و یکی از موارد ممنوعیت زنان، نزدیک شدن زنان به سامورایی در هنگام جنگ ممنوع بود. از این رو واکاشودو (شاهدبازی) در بین سامورایی‌ها رواج پیدا کرده و به نوعی سنت تبدیل شده بود. نوبوناگا بجز همسرانش با برخی از مردانی که در خدمتش بودند نیز در رابطه بود. دو تن از کوشوهای وی (منشی سامورایی) به نام‌های موری رانمارو و مائدا توشی‌ایه (در زمان نوجوانی وی) به عنوان شریک جنسی او شناخته می‌شوند.
افرو سامورایی افرو سامورایی یک مجموعه مانگای ژاپنی که توسط تاکاشی اکازاکی نوشته و مصورسازی شده‌است. مانگای "افرو سامورایی" برای اولین بار از سپتامبر ۱۹۹۹ تا مه سال ۲۰۰۰ در مجله نونو هائو به تعداد ۱۰ قسمت در ۱ جلد منتشر گردید. داستان افرو سامورایی درباره یک سامورایی افرو است که در دوران کودکی شاهد کشته شدن پدرش در مبارزه‌ای برابر یک مجرم فراری به نام جاستیس بود. او پس از فراگیری هنر شمشیرزنی به دنبال انتقام مرگ پدرش و کشتن جاستیس پرداخت.
چهار شغل در قرن شانزدهم، دایمیوها شروع به تمرکز دولت با جایگزین کردن کمک مالی با ریخت‌وپاش کردن و تحت فشار قرار دادن افراد تازه‌کار برای نقل مکان در شهرهای قلعه‌ای متعلق به خود، به دور از دیگر پایگاه‌های مستقل قدرت کردند. فرماندهان نظامی سعی می‌کردند که جامعه را بر محور خود بگردانند و از تشکیل وفاداری شدید شخصی بین اربابان محلی و سامورایی‌ها جلوگیری می‌کردند. صنعتگران و بازرگانان توسط این اربابان محلی جلب می‌شدند و گاه انتصابات رسمی دریافت می‌کردند. این قرن یک دوره تحرک اجتماعی استثنایی بود، با نمونه‌هایی از بازرگانان سامورایی‌تبار یا عوام سامورایی. سامورایی‌ها و بازرگانان در قرن هجدهم با وجود خصومت عمومی سامورایی‌ها با بازرگانانی که به عنوان بستانکارشان مقصر مشکلات مالی طبقه سامورایی‌های بدهکار بودند، از نزدیک در هم آمیخته بودند.
سامورایی سامورایی یا سامورای نجیب‌زادگان نظامی و افسر کاست در قرون وسطی و عصر جدید نخستین ژاپن بودند. در ژاپن، به آنان معمولاً بوشی یا بوکه گفته می‌شود. در اواخر قرن دوازدهم، اصطلاح سامورایی به‌طور مترادف بوشی به کار می‌رفت و در ارتباط با جنگاوران رده‌های میانی و عالی استفاده می‌شد. سامورایی‌ها معمولاً به یک طایفه یا ارباب مشخص وابسته بودند. این افراد پیرو مجموعه ضوابطی بودند که بعدها بوشیدو نامیده شد. گرچه تعداد سامورایی‌ها کمتر از ۱۰٪ جمعیت ژاپن بود، اما آموزه‌های آنان را همچنان می‌توان هم در زندگی روزمرهٔ مردم ژاپن و هم در هنرهای رزمی ژاپنی امروز مشاهده کرد.
سامورایی یکی از تفاوت مهم نینجاها با سامورایی‌ها این است که سامورایی‌ها اگر نتوانند مأموریتشان را انجام دهند، هاراکیری (خودکشی) می‌کنند، اما نینجاها هر کاری می‌کنند که مأموریتشان را به درستی انجام دهند.
رژیم سامورایی رژیم سامورایی در تاریخ ژاپن به در دست گرفتن قدرت توسط سامورایی‌ها از نیمه دوم دوره هی‌آن تا پایان دوره ادو گفته می‌شود.
راوی غیرقابل اعتماد در فیلم راشامون (۱۹۵۰)، فیلمی جنایی به کارگردانی آکیرا کوروساوا، که اقتباسی از داستان در بیشه است. از چندین راوی به منظور روایت داستان چگونگی مرگ یک سامورایی استفاده می‌شود. هر راویِ شاهد ماجرا، همان داستان مرگ سامورایی را از دید خود تعریف می‌کند. روایت‌های مختلف مربوط به مرگ سامورایی در جزئیات بسیار با هم متفاوت هستند؛ و راوی‌های داستان ادعاهای متفاوتی دربارهٔ چگونگی مرگ سامورایی می‌کنند مثلاً اینکه سامورایی به قتل رسیده یا اینکه خودکشی کرده یا اینکه تصادفی مرده است. فیلم روایتی را به عنوان روایت موثق و معتبر از میان روایات مختلف انتخاب نمی‌کند در نتیجه تمامی روایات به یک اندازه محتمل و معتبر باقی می‌مانند.
سامورایی آشپز سامورایی آشپز با عنوانِ کاملِ روایتی از آشپزی سامورایی () یک فیلم درام رمانتیک ژاپنی به کارگردانی یوزو آساهارا است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
اهل حق مکری مسلک اهل حق را یکی از رشته‌های انشعابی و وابسته به مذهب تشیع می‌داند. او معتقد است این مسلک مجموعه‌ای است از عقاید و آرای خاصی که از عهود سالفه وجود داشته و بعدها با ذخائر معنوی اسلام و اساطیر ایران قدیم و افکار فرق غالی که در مناطق غرب ایران پراکنده بوده‌اند، در هم آمیخته و در برخورد با حوادث، در زمان‌های مختلف، اشکال گوناگونی به خود گرفته‌است. اما بر حسب سنت خود پیروان حقیقت، این طریقه دنبالهٔ نوعی احساس ژرف مذهبی است که سینه به سینه از سلف به خلف می‌رسیده و نیز دنبالهٔ همان اصولی بوده‌است که شاه مردان حق علی بن ابی‌طالب به سلمان و به عده‌ای از یاران نزدیک خود آموخته‌است.
صادق خان اکبر «این مرد شریف که عفاف و نجابت خانوادگى در طرز رفتارش دیده می‌شد، میان ما مطبوع و در جرگه ما محترم و محبوب بود. مهربانى، مهمان‌نوازى، مکارم اخلاق ایشان را همه روزه دیده و به قدری تکرار شده بود که ما به آن عادت کرده و یک کار جارى و عادى گمان می‌کردیم. طورى که در رفتار خودش ملایم و موقر بود که به همه رغبت و ‌اشتیاق تقلید و بیرون به آن رفتار القا می‌کرد. در زندگانى خویشتن معتقد به مبادی و اصولى بود که از آن منحرف نمی‌گردید. خداپرست و پرعاطفه بود. میان خانواده خودش، بین رفقا و دوستانش متساویاً جنبه پدرى و شفقت داشت. در رنج و خوشى دوستانش شرکت می‌کرد و براى افسردگان با آن رویه نجیب خودش، تسلى و مرهم بود».
جی.ای. سامورایی "جی. ای." سامورایی فیلمی در ژانر علمی–تخیلی، علمی–تخیلی، ماجراجویی، سینمای جهان و سینمای سامورایی به کارگردانی کوسی سایتو است که در سال ۱۹۷۹ اکران شد.
بوشیدو اوج دوران توجه به قشر سامورایی و نیاز به جنگاوری آن‌ها در دورهٔ شوگون‌سالاری آشیکاگا بود. سامورایی‌ها در زمان نیاز سرورانشان مشتاقانه به سوی میدان‌های نبرد می‌شتافتند. در همین دوران، هنگامی که جنگ‌های میان ولایت‌ها متوقف می‌شد و فاصله‌ای در میان نبردها پیش می‌آمد، بسیاری از سامورایی‌ها به روستاهای خود بازمی‌گشتند و در مزارع کوچکشان به کار کشاورزی می‌پرداختند تا جنگ بعدی آغاز شود. سامورایی‌ها از دوران قرون وسطی (برابر با دورهٔ فئودالیسم در ژاپن، از سال ۱۱۸۵ تا ۱۶۰۰ میلادی) الگوی جامعه بودند. مطابق با کنفسیوس‌گرایی، یکی از وظایف آن‌ها رفتار کردن به عنوان الگویی برای جامعه بود. آن‌ها مهارت‌های رزمی خود را با فعالیت‌های صلح‌آمیز متعادل کردند. ضرب‌المثل ژاپنی گل ساکورا، مرد سامورایی (به معنی بهترین گل ساکورا و بهترین مرد سامورایی است) در قرون وسطایی رواج پیدا کرد. در طول دورهٔ موروماچی (۱۳۷۳–۱۵۷۳) راه جنگجو، همراه با وارد کردن آموزش رزمی، مراقبه ذن، نقاشی ژاپنی (سبک تک رنگ)، ایکبانا، مراسم چای ژاپنی، شعرهایی مانند شعر مرگ (نوشته شده توسط سامورایی‌ها قبل از مأموریت‌های خودکشی یا جنگ) و ادبیات ژاپن در فعالیت‌های روزمره همراه شد.
نظم خودجوش هایک مخالف عقل و خردگرایی در تنظیم امور جامعه نیست بلکه او به دو نوع خردگرایی معتقد است، خردگرایی تکاملی و خردگرایی بر ساخت‌گرایانه. خردگرایان تکاملی می‌خواهند بفهمند جامعه چگونه و بر پایه چه اصولی تکامل یافته‌است. به نهادها و عادت‌ها و سنت‌ها به دیده احترام می‌نگرند و معتقدند تغییرات در جامعه باید آهسته و با افزایش و کاهش تدریجی صورت پذیرد، حدود عقل و فهم آدمی را هیچ‌گاه از نظر دور نمی‌دارند و به همین دلیل به امکان طراحی و هدایت آن باور ندارند. هایک معتقد است که تنظیمات و ترتیبات موجود اجتماعی تجسم خرد نسل‌های پیاپی‌اند و نباید شتابزده حذف یا بازسازی شوند؛ اما خردگرایان برساختگرا می‌خواهند با تدبیرهای فعلی، نهادها و ترتیبات موجود را کنار بگذارند و چون همه آن‌ها را ساخته عقل و اراده آدمی می‌بینند به این اعتقاد می‌رسند که جوامع را می‌توان با تکیه برعقل نسل کنونی دگرگون و از نو طراحی کرد و به نحوی سازمان داد که آفاتی مانند فقر، جهل و خشونت یکباره رخت بربندند. هایک مخالف این گونه تکیه جزمی برعقل است و آن را نه تنها پنداری پوچ، بلکه سرچشمه بسیاری بدبختی‌ها می‌داند که بزرگترین نمونه آن کمونیسم و نازیسم است.
محمد تقی قمی محمدتقی قمی معتقد بود اگر درست به ریشهٔ نام دو مذهب شیعه و سنی توجه کنیم، تمام مسلمانان را شیعه می‌­یابیم، زیرا همگی دوستدار خاندان پیغمبرند و همگی را نیز اهل ­سنت مییابیم زیرا کلیهٔ مسلمانان، هر سنت و دستوری از طریق مطمئنی از پیغمبر گرامی (ص) وارد شده باشد، لازم الاجرا می‌د­انند. بنابراین ما همگی سنی، شیعه، قرآنی و محمدی (ص) می‌­باشیم. از دیدگاه وی حکمت خداوند بر این قرار گرفته است که مسلمانان همگی در اصول با یکدیگر مشترکند. او معتقد بود تمامی مذاهب اسلامی، در ایجاد فرهنگ اسلامی و رشد و نمو و تعالی اسلام سهیم بوده‌­اند و مسلمانان از اختلاف فکری ضرر نمی‌کنند؛ وی می‌گفت «مسلمانان زمانی از اختلاف ضرر می‌کنند که اختلاف منجر به قطع رابطه و ترک برادری گردد». وی اهل تساهل و تسامح بود و هدف از اتحاد فرهنگی بین مسلمانان را، توافق در اصولی اساسی و ضروری دین بیان می‌داشت. در مورد فروعات و مباحث دیگر تلاش او بر یافتن نظر مشترک بر اساس حقیقت‌جویی بود: «اگر هم اختلاف باقی ماند، هر یک دیگری را معذور و ماجور بداند نه این که همدیگر را تکفیر کنیم»..
ایسائو ناتسویاگی از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به جی.ای. سامورایی، سامورایی شوگون، ویروس، امپراتور، گیوکین، یازده سامورایی، صفر ابدی، پسر کو ندارد نشان از پدر اشاره کرد.
سامورایی قاتل فیلم "آدمکش سامورایی" در دهه ۱۸۶۰ میلادی در ژاپن، درست پیش از احیای میجی -که برای همیشه کل جامعه ژاپن، طبقات اجتماعی و جایگاه سامورایی در ژاپن را تغییر داد- می‌گذرد.
سامورایی طبقه سامورایی وقتی فئودالیسم رسماً در سال ۱۸۷۱ منسوخ شد، موقعیت ممتاز خود را از دست داد. در سال ۱۸۷۳ یاماگاتا آریتومو، وزیر جنگ ژاپن، قانون انقلابی خدمت وظیفهٔ عمومی را وضع نمود که نابودی قطعی سپاهی‌گری سامورایی به شیوهٔ سنتی و باستانی را سبب شد. سامورایی‌های سابق ناراضی چندین بار در دهه ۱۸۷۰ در شورش قیام کردند، اما این شورش‌ها به سرعت توسط ارتش ملی تازه تأسیس سرکوب شد.
سه‌گانه سامورایی سه‌گانه سامورایی () فیلمی در ژانر سینمای سامورایی به کارگردانی هیروشی ایناگاکی است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به توشیرو میفونه و رنتارو میکونی اشاره کرد.
سینمای سامورایی سینمای سامورایی یا چانبارا ، به معنی فیلم مبارزه با شمشیر، نشان دهنده سبکی از سینمای ژاپن است که به زبان انگلیسی به نام سینما سامورایی شناخته می‌شود، و تقریباً با سینمای وسترن و فیلم پر زدوخورد آن معادل است. چانبارا یک بخش فرعی از جیدایگکی یا درام دوره تاریخی است. جیدایگکی ممکن است یک داستان در یک دوره تاریخی را به تصویر می‌کشد، هر چند که برخلاف چانپارا لزوماً یک شخصیت سامورایی و فن شمشیر بازی در محور داستان آن نیست.
حادثه آکو پس از خودکشی آسانو، املاک و قلعه‌اش مصادره شد. در آن زمان بیش از ۳۰۰ سامورایی در خدمت خاندان آسانو بودند و بدین ترتیب سامورایی‌هایی که در خدمت وی بودند نیز کار و محل زندگی خود را از دست دادند و به رونین (سامورایی بدون ارباب) تبدیل شدند.
سامورایی سامورایی‌ها نسبت به دوستان و اربابان خود سوگند وفاداری ادا می‌کردند. آنان همچنین از نظام ویژه‌ای به نام بوشیدو یا «طریقت جنگجو/رزمنده» پیروی می‌کردند. این نظام دارای انضباط شخصی، مهارت، شجاعت، اطاعت، احترام و ایثار بود. بسیاری از سامورایی‌ها نیز از تعالیم ذن بودیسم استفاده می‌کردند.
گل ساکورا، مرد سامورایی گل ساکورا، مرد سامورایی به معنای «[بهترین] گل شکوفه گیلاس است ؛ [بهترین] مرد سامورایی/بوشی است.») یک ضرب‌المثل ژاپنی است که منشأ آن در دوران قرون وسطایی تاریخ ژاپن است. همچنین به عنوان " «در بین گل‌ها، شکوفه گیلاس، در بین مردان، سامورایی/بوشی» نیز ارائه شده‌است. این ضرب‌المثل به این معنی است که همان‌طور که ساکورا در میان گل‌ها مهمترین است، سامورایی، که معمولاً در ژاپنی به عنوان بوشی گفته می‌شود) در میان مردان از همه مهمتر است. نیتوبه اینازو نویسندهٔ دیگر این دوران، در سرآغاز کتاب "راه و رسم سامورایی" خود آورده‌است که راه و رسم سامورایی همانند سمبل ژاپن، شکوفه‌های ساکورا است. شکوفه‌های ساکورا برخلاف گل‌های دیگر، قبل از پژمرده شدن و در اوج زیبایی پرپر می‌شوند و از نظر ژاپنی‌ها در این مرگ زودهنگام نشانی از روح ایثار و خودگذشتگی وجود دارد. بدین ترتیب به‌تدریج در ارتش ژاپن، ساکورا به نماد ازخودگذشتگی تبدیل شد. برای نمونه در طول جنگ جهانی دوم به جای واژهٔ "شهادت" یا "کشته‌شدن" در جنگ عبارت "پرپر شدن گل" به کار برده می‌شد و پخش آهنگ‌های نظامی با مضمون ساکورا بسیار رایج بود. کامی‌کازه‌ها به ساکورا تشبیه می‌شدند. این جوانان با آگاهی به استقبال مرگ می‌رفتند. خلبانان کامی‌کازه هواپیمای خود را که فقط سوخت رفت داشتند، با انواع مواد آتش‌زا و منفجره به هدف‌های دشمن می‌زدند. مردم در آن زمان اعتقاد داشتند که این جوانان مثل ساکورا زیبا بودند و یکباره پرپر می‌شدند.
سامورایی طبقه اشراف در دوره ادو، امپراتور، درباریان، شوگون و دایمیوها را در بر می‌گرفت. باقی ماندهٔ غیر اشرافی جامعه ژاپن از چهار طبقه سامورایی‌ها، دهقانان، پیشه‌وران و بازرگانان تشکیل می‌شد. سامورایی‌ها بالاتر از سه طبقه دیگر به‌شمار می‌آمدند و همراه خانواده‌هایشان حدود ۱۰ تا ۹ درصد جمعیت کشور را تشکیل می‌دادند و از امتیازات اجتماعی و مقرری موروثی بهره‌مند بودند. در دوره ادو فقط آنان حق بستن شمشیر داشتند و مقرری خود را بیشتر به صورت جنسی، یعنی برنج دریافت می‌کردند. بر اثر توفیق نظام ژاپن شوگون‌سالاری در استقرار قانون و نظم و حفظ آن پس از سال‌ها جنگ داخلی، در کشور اثری از جنگ و نبرد نبود و سامورایی‌ها به کارهای دیگر مانند شغل دیوانی یا معلمی مشغول بودند. سامورایی‌ها در بیشتر قسمت‌ها زمین‌های خود را به کلی از دست داده بودند و در داخل یا نزدیک به قلعه ارباب خود زندگی می‌کردند. به سبب اینکه خاندان‌های اربابی مجبور بودند مدتی از سال را در ادو (توکیوی امروزی) همراه با خدمهٔ خود اقامت کنند، فراهم کردن پول برای سامورایی‌ها جهت خرج کردن در ادو مسئله‌ای بسیار مهم بود. آنان مجبور بودند پول نقد را از طریق فروش برنج‌های مقرری خود با کارگزاران برنج به دست بیاورند.
حادثه آکو در ماه دسامبر، درست قبل از حمله نهایی، رونین‌هایی که در این حمله شرکت داشتند، نامه‌هایی برای خانواده‌هایشان ارسال کردند. در میان آنها، تعداد کمی نوشتند که شرکت در این حمله را برای انتقام گرفتن از مرگ ارباب آسانو انجام می‌دهند. اما بیشترِشان دلیل کارشان را با نوشتن جملاتی نظیر «وظیفه به عنوان یک سامورایی» یا «پیروی از آیین سامورایی» یا «این کاری است که یک سامورایی باید انجام دهد»، «فرار از این برای کودکان و برادران کوچک‌تر نیز خوب نیست» ابراز کردند. به‌طور خلاصه به نظر می‌رسد حفظ عزت و احترامشان به عنوان یک سامورایی برای آنان ارزش و اهمیت داشته‌است.
آدائوچی اساساً فقط سامورایی‌ها مجاز به کاتاکی‌ئوچی بودند، اما برخی از موارد نیز وجود داشت که طبقات دیگر نیز کاتاکی‌ئوچی را انجام می‌دادند. با این حال، مانند کاتاکی‌ئوچی سامورایی‌ها که رویه درست را دنبال نمی‌کردند، در اکثر موارد این نادرستی نیز نادیده گرفته می‌شد و اغلب به عنوان «حق پدر و مادر را بجا آوردن» مورد ستایش قرار می‌گرفت. همچنین به‌طور گسترده‌ای پذیرفته شده بود که وقتی رئیس یک خاندان سامورایی به قتل رسید، نام خانوادگی مجاز به ارث بردن نمی‌شد، مگر اینکه سامورایی وارث او با انجام کاتاکی‌ئوچی دشمن را سلاخی می‌کرد. در عمل آدائوچی، به ندرت برای افراد غیر خویشاوند، مانند ارباب انجام می‌شد.
سامورایی ۷ سامورایی ۷ یک مجموعه انیمه ژاپنی که توسط استودیو گونزو و براساس فیلم حماسی هفت سامورایی (۱۹۵۴) اثر آکیرا کوروساوا ساخته شده‌است. این مجموعه به تعداد ۲۶ قسمت و به کارگردانی توشیفومی تاکیزاوا از ژوئن تا دسامبر ۲۰۰۴ در تلویزیون ماهواره‌ای انیماکس پخش شد.
گوئون و هوکو به‌طور کلی گوئون تضمین حاکمیت سامورایی بر قلمروی وی و همچنین اهدای زمین‌های دیگر به سامورایی توسط ارباب است. شوگون حاکمیت سامورایی‌ها را بر قلمروی خود می‌پذیرفت و در عوض انجام یک خدمت برجسته و مهم زمین‌های تازه یا مقام و مناصبی مثل شوگو (فرماندار) یا مشاور به آنان اهدا می‌شد.
هاراکیری هاراکیری مختص به سامورایی‌ها است و به عنوان بخشی مهم از آیین سامورایی‌ها شمرده می‌شود و برای اولین بار در قرن دوازدهم به عنوان ابزاری برای دستیابی به یک مرگ شریف ترویج یافت. همچنین برای جلوگیری از اسارت در جبهه جنگ، این آیین را انجام می‌دادند، اما به عنوان ابزاری برای اعتراض و راهی برای ابراز غم و اندوه از مرگ یک فرد بزرگ و ارجمند نیز انجام می‌شد. در اوایل دهه ۱۴۰۰، به شکل رایج مجازات اعدام، برای سامورایی‌هایی که مرتکب جرمی شده بودند اجرا می‌شد؛ و در هر حالت، این عمل شجاعت و فداکاری بزرگی محسوب می‌شد که آیین جنگجویان باستانی سامورایی را مجسم می‌کرد.
بوشیدو در تحولات زیادی که پس از اصلاحات میجی ایجاد شد، رهبران دولت تازه‌تأسیس میجی که اکثراً خود سامورایی بودند، رسماً طبقهٔ سامورایی را لغو و امتیازات خود را از بین بردند. بسیاری از سامورایی‌های سابق با وجود این واقعیت همچنان در جامعهٔ ژاپن نقش فعالی داشتند. بسیاری از رهبران و افراد پرقدرت دولت، خود از اعضای سابق طبقهٔ سامورایی بودند. بوشیدو نیز هرچند بدون نوآوری چشمگیر، از انتقال به ژاپن نوین جان سالم به در برد. برای نمونه، وفاداری به ارباب شخصی که پیش‌تر سنگ بنای اساسی بوشیدو بود، به وفاداری به ملت، به امپراتور یا (در مورد چندین مسیحی با نفوذ) به عیسی مسیح تبدیل شد.
فقه امامیه مکتب اخباری بیشترین نفوذ را در اواخر دوره صفوی و پساصفوی با دیدگاه‌های فقهایی چون محمدامین استرآبادی و یوسف بحرانی به دست آورد اما در اواخر دوره قاجار جریان اخباری به‌شدت ضعیف شده و شیخ مرتضای انصاری (۱۲۲۴–۱۲۸۱ ه‍.ق) تفوق کامل اصولیون را بر جریان نواخباری دیکته کرد. اصولیون به‌طور کلی در زمینه مسائل حقوقی مشی آزادی‌گرایانه‌تری از اخباریون دارند، اما این تصور که همه علمای اصولی پیشرو و علمای اخباری همگی واپس‌گرایند به کلی بی‌اساس است. طبقه فعال سیاسی شیعیان نیز از بین اصولیون است و مبنای مشروعیت رهبری روح‌الله خمینی و حکومت جمهوری اسلامی که به دست او تأسیس شد وابسته به تعالیم مکتب اصولی بود. ابهام زیادی در مورد پیروی از مکاتب اخباری و اصولی در جهان شیعه امروز وجود دارد. برخی منابع تشیع ایرانی را اصولی و تشیع عراقی را اخباری معرفی کنند. برخی منابع دیگر شیعیان ایران و عراق را به‌طور کامل پیرو سیستم مرجعیت دانسته و در نتیجه آن‌ها را اصولی می‌دانند. در این دیدگاه علی سیستانی (بلندپایه‌ترین شخصیت مذهبی عراق) یک مرجع تقلید است و احکام اسلامی از طریق مراجع و مجتهدین تفسیر و به روز شده و این به معنی پیروی از مکتب اصولی است. بر اساس این دیدگاه اخباریون امروزه تنها در بحرین اکثریت دارند و در برخی مناطق دیگر خلیج فارس مثل بصره و خرمشهر هم حضور دارند. هرچند رسوبات فکری دیدگاه‌های اخباری هنوز در میان شیعیان و علمای شیعه چه در ایران و چه در سطح وسیع‌تری در عراق، هند، پاکستان و بحرین باقی مانده‌است. پس از شکست اخباریون مهمترین رقیبی که جریان اصولی تاکنون به خود دیده مکتب شیخیه است که بر پایه آموزه‌های شیخ احمد احسائی و شیخ کاظم رشتی بنیان نهاده شد. در حالی که اختلاف اصولیون و اخباریون در زمینهً «فروع دین» بود شیخیه در «اصول دین» با اصولیون اختلاف نظر داشت. امروزه یک جریان قوی شیخیه در پاکستان به حیات خود ادامه می‌دهد.
سامورایی یکی از اصول سامورایی‌ها، اعتقاد به خودکشی جوانمردانه است که، در ژاپن به «هاراکیری» یا «سپّوکو» معروف است. خودکشی جوانمردانه، ریشه در اعتقادات عمیق سامورایی‌ها دارد، که آنها به مرگ باعزت و شرافت از آن یاد می‌کنند. به‌صورتی که در هنگام شکست و در خطر افتادن جانشان، ترجیح می‌دهند که با خودکشی زیر بار ذلتِ دستگیری، زندانی‌شدن و اسارت نروند.
پلیس سامورایی ۲: انتقام مرگبار پلیس سامورایی ۲: انتقام مرگبار (به انگلیسی: "Samurai Cop 2: Deadly Vengeance") یک فیلم اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۱۵ میلادی به کارگردانی و نویسندگی گرگوری هاتاناکا و دنباله فیلم "پلیس سامورایی" (۱۹۹۱) است.
اخباری‌گری از مشاهیر اخباری‌ها می‌توان محمدباقر مجلسی، شیخ حر عاملی، و فیض کاشانی و شیخ یوسف بحرانی نام برد. ناگفته نماند که اخباری گری شدت و ضعف داشته‌است و برخی مذاقی بین اصولی و اخباری دارا هستند. به عنوان نمونه علامه مجلسی می‌گوید من اخباری محض نیستم بلکه در قضیه اصول اخباری من «بین بین» هستم. یعنی مذاقی میانه اخباری اصولی هستم. البته شیخ یوسف بحرانی که مشهور به «صاحب حدائق» است از اعتدالیون بوده و در جلد اول از کتاب «الحدائق الناضره فی احکام العتره الطاهره» خود که تقریباً ثلث از آن مجلد را در برمیگیرد، به تدوین مباحث اصولی پرداخته که بر اساس آیات و روایات بنیان شده و این همان دانش اصول فقه مقبول صاحب حدائق می‌باشد. صاحب کتاب «روضات الجنات» هم در معرفی شیخ او را دارای سبک اعتدالی و میانه اخباری و اصولی می‌داند و به نظر می‌رسد قول صحیح همین باشد.
موافقت اصولی فیلم «موافقت اصولی» به کارگردانی و نویسندگی امیر پورکیان و تهیه کنندگی سید ضیاء هاشمی و با سرمایه گذاری سیاوش امین پور، محصول سال ۱۳۹۸ است.
هاراکیری: مرگ یک سامورایی در دوره ادو اکثر سامورایی‌ها بیکار شده و تبدیل به یک سامورایی بی ارباب یا رونین می‌شوند. یک سامورایی بی‌ارباب به همراه دختر کوچک و پسری که به فرزند خواندگی گرفته با مشقت و زحمت زیاد با درست کردن چتر، روزگار می‌گذراند. او با فقر و گرسنگی آن‌ها را بزرگ می‌کند. چند سال بعد دخترش با پسر خوانده‌اش ازدواج می‌کند و بچه‌دار می‌شوند ولی همچنان زندگی فقیرانه و آبرومندی دارند. بچه به بیماری سختی مبتلا می‌شود اما دامادش از پس تهیه هزینه دارو بر نمی‌آید اما از جایی می‌شنود که اگر به خانه یکی از اربابان برود و تقاضای انجام هاراکیری کند افراد آن خانه برای جلوگیری از این کار مقداری پول به او می‌دهند تا از هاراکیری صرف نظر کند. او به خانه یکی از اربابان می‌رود و تقاضای انجام هاراکیری می‌کند اما برخلاف دفعات قبل افراد خانه تصمیم می‌گیرند که برای جلوگیری از این رویه که هرکسی برای گرفتن پولی به دروغ سراغ آنها می‌آید با خودکشی او موافقت کنند تا کسی دیگر جرئت نکند برای هاراکیری دروغین به خانه آنها بیاید. افراد خانه او را مجبور به خودکشی می‌کنند با یک شمشیر چوبی چون او شمشیر خود را برای تهیه دارو فروخته بود. جسد او را برای سامورایی و همسرش می‌برند. بچه به دلیل بیماری می‌میرد و همسرش نیز با دیدن جسد خودکشی می‌کند. سامورایی بی‌ارباب برای انتقام به خانه ارباب می‌رود و…
الیگارشی میجی بحران‌های اقتصادی، که با افزایش حوادث آشوب‌های کشاورزان همراه بود، به اصلاحات اجتماعی منجر شد. علاوه بر اجاره، مالیات و نرخ‌های بهره قدیمی، شهروند معمولی با پرداخت نقدی برای مالیات‌های جدید، خدمت وظیفه عمومی و پرداخت هزینه تحصیل جهت تحصیلات اجباری که تازه مقرر شده بود، مواجه بودند. برای دستیابی به این اصلاحات، سیستم طبقه‌بندی اجتماعی قدیمی توکوگاوا و تقسیم مشاغل به سامورایی، کشاورز، صنعتگر و بازرگان تا سال ۱۸۷۱ لغو شد، اگرچه تعصبات هنوز ادامه داشت، اما از لحاظ نظری همه مردم در مقابل قانون برابر بودند. در حقیقت در جهت تداوم به تمایزات اجتماعی، دولت الفاظ اجتماعی جدیدی را بکار برد: دایمیو تبدیل به نجیب‌زاده شد، سامورایی با اصالت شناخته می‌شد و همه افراد دیگر عادی شدند. حقوق بازنشستگی دایمیو و سامورایی‌ها پرداخت می‌شد و پس از آن سامورایی‌ها بعضی از امتیازات انحصاری خود را در زمینه نظامی از دست دادند. سامورایی‌ها سابق، فعالیت‌های جدیدی را به عنوان کارمند، معلم، افسران ارتش، مقامات پلیس، روزنامه‌نگار، محقق، مهاجر به سرزمین‌های شمالی ژاپن، بانکدار و بازرگان یافتند. برخی از سامورایی‌ها به شدت از این مشاغل سود می‌بردند، اما بسیاری از آن‌ها در کار خود موفق نشدند و در سال‌های پس از آن مخالفت‌های مهمی را به وجود آوردند.
سایگو تاکاموری پس از شکست سپاهیان سامورایی‌ها، بقایای باقیمانده از سپاه سامورایی‌هایی که هنوز وفادار به سایگو تاکاموری باقی مانده بودند، به سوی ساتسوما بازگشتند و تپه شیرویاما را که مشرف به کاگوشیما بود را در ۱ سپتامبر ۱۸۷۷ تصرف کردند. نبرد شیرویاما آخرین نبرد از شورش ساتسوما بود. نیروهای ارتش امپراتوری به زودی شروع به ورود به منطقه کردند، و شورشیان را تحت محاصره قرار دادند. پس از تلفات جنگی و فرار سامورایی‌ها، از بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر تنها حدود ۵۰۰ سامورایی در جبهه سایگو تاکاموری باقی مانده بود و این کاهش نیرو تنها در طی شش هفته از شکست محاصره قلعه کوماموتو رخ داده بود.
خرچنگ‌های سامورایی خرچنگ‌های سامورایی نام یک سرده از فروراسته خرچنگ است.
سامورایی قاتل سامورایی قاتل یا آدم‌کش سامورایی فیلمی سینمایی است به کارگردانی کی‌هاچی اوکاموتو در سال ۱۹۶۵ که بر پایه داستانی به همین نام از جیرو ماساگنجی ساخته شده‌است. این فیلم سیاه و سفید است و بازیگرانی چون توشیرو میفونه (در نقش نالیرو)، کیجی کوبایاشی (اینو سوکه)، میچیو آراتاما (اوکیکو) در آن نقش دارند.