mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
شوش (شهر باستانی) به‌سبب اخلاص مسلمانان شیعه و یهودیان ایران به حضرت دانیال، شوش یک دهکده مسکونی است. امروزه شهر شوش در شمال استان خوزستان از یادمان‌های تاریخی کهن، دیگر آن شکوه و اهمیت دیرین خود را دارا نیست. نام‌هایی مانند سوس - شوشا- سوسه - سویس و سویز که در بعضی مناطق شمال آفریقا وجود دارد نیز مرتبط با نام شهر شوش است. مهاجران ایرانی و عرب که از این منطقه به شمال آفریقا مهاجرت کرده‌اند این نام‌ها را در دوره اسلامی رایج کرده‌اند. شهر شوش در دوره قبل از اسلام شهرت بین‌المللی داشته و به همان اندازه شهرت داشته که بابل، کلده، لیدی، نیل و لیبیه و…
جاها و یادمان‌های تاریخی جنوبگان بر پایه سیستم پیمان جنوبگان، جاها و یادمان‌های تاریخی جنوبگان یکی از سه دسته منطقه حفاظت‌شده جنوبگان هستند.
فهرست یادمان‌های ابن سینا این مقاله فهرستی است از یادمان‌های ابن سینا. هزاران خیابان و میدان و مدرسه و چیزهای دیگر در سراسر دنیا به نام ابن سینا نام‌گذاری شده است.
یادمان نسل‌کشی ارمنی‌ها در طول بوستان پیرامون این بنا، دیواری ۱۰۰ متری قرار دارد که نام شهرها و روستاهایی که نسل‌کشی در آنها صورت گرفته بر روی آن نوشته شده.
یادمان (ساری) این روستا در دهستان تنگه سلیمان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۶نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
یانیس لیپکه یادمان یانیس لیپکه در جزیره کیپسالا در ریگا قرار دارد. این بنا در کنار خانه لیپکه، جایی که وی پناهگاهی برای یهودیان نجات یافته ترتیب داده بود، ساخته شده‌است.
دیوار یادمان سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا دیوار یادبود در ساختمان مقر اصلی، کنار دیوار شمالی لابی قرار گرفته‌است. در سال ۲۰۱۶، بر روی دیوار ۱۱۷ ستاره قرار گرفته، که هر ستاره نشان‌دهندهٔ یک کارمند است که در راه انجام وظیفه درگذشته‌است.
مجموعه یادمان در پی ساماندهی خودروهای مراجعه‌کنندگان به قسمت‌های مختلف مجموعه و پیشگیری از تحمیل بار ترافیکی اضافی به بزرگراه‌های اطراف، پارکینگ طبقاتی با زیربنای کلی ۲۷ هزار متر مربع به منظور سرویس دهی در نظر گرفته شده‌است. همچنین در کنار پارکینگ طبقاتی، دو فضای پارکینگ مسطح با فضای محدود برای استفاده بازدیدکنندگان در زمان اوج مراجعه در نظر گرفته شده‌است. سایر تسهیلات در نظر گرفته شده در مجموعه یادمان شامل راهای ارتباطی، فضای سبز عمومی و ویژه، تأسیسات زیربنایی، بناهای تزئینی و آبنماها و ایستگاه‌های خدماتی (رستوران، غرفه، سرویس بهداشتی و ..)است که در کنار بخش‌های اصلی مجموعه قرار گرفته‌است.
یادمان آزاد میدان یادمان یک سازهٔ بلند هرمی شکل با چهار یال است که نماد حضور داوطلبان از چهار گوشهٔ هند در آزادسازی گوا است. از این اثر در ۲۳ مارس ۱۹۷۳ رونمایی شد.
فهرست یادمان‌های علی شریعتی این مقاله فهرستی است از یادمان‌های علی شریعتی. پس از مرگِ شریعتی در سالِ ۱۳۵۶ صدها خیابان و میدان و مدرسه و چیزهای دیگر در ایران به نامش نام‌گذاری شد.
راز فال ورق نویسنده، با بهره گیری از عناصر داستان و تشبیهات گوناگون به طرح مسایل فلسفی مختلفی مثل خالق و مخلوق ، شگفت انگیزی آفرینش ، سرنوشت و زمان و فیلسوف و مردم می پردازد . او با تشبیه مردم دنیا به ورق های دهکده اسرار آمیز کتاب کلوچه ای ( شیر مال ) و تشبیه فیلسوف به ژوکر ، به غفلت مردم از تفکر درباره مسایل بنیادی و فلسفی می پردازد.  "نمی توان از چنگ زمان گریخت. می توان از دست پادشاهان و فرماندهان و شاید خداوند گریخت، اما از دست زمان نه. زمان هر حرکت ما را دنبال می کند. چون همه چیزهایی که در اطراف خود می بینیم به این عنصر گذرا آلوده است... زمان نه می گذرد و نه صدا دارد هانس توماس. آنکه می گذرد ما هستیم و آنچه صدا می دهد ساعتمان است. زمان راه خود را در تاریکی با همان سکوت و خسته ناپذیری طی مس کند که خورشید از مشرق طلوع و در مغرب غروب می کند. تمدن های بزرگ را واژگون می کند، یادمان های باستانی را می فرساید و نسل ها را حریصانه یکی پس از دیگری می بلعد. برای همین از ((تاراج زمان)) حرف می زنیم. زمان می جود و خرد می کند و ما همان کسانی هستیم که میان آرواره هایش قرار داریم."
باوندیان پس از مرگ پیروز، که از شاهنشاهان ساسانیان بود، سه پسر وی با اسامی: بلاش، جاماسب و قباد بر سر تخت پدر به اختلاف رسیدند. ابتدا پسر نخست که بلاش نام داشت حکومت را به دست گرفت ولی نتوانست بیش از چهار سال توان بیاورد. سپس قباد با ارتش هیتالیان پایتخت را تصرف کرد و حکومت را بدست گرفت؛ ولی پس از مدتی بزرگترین موبد آن زمان را، که سوخرا نام داشت، به قتل رساند. بدین ترتیب عده‌ای از بزرگان دربار با کمک جاماسب (پسر دوم پیروز) قباد را زندانی کردند و بر اریکه قدرت نشستند. قباد نیز کمی بعد به کمک دوستانش آزاد شد و به نزد هیتالیان گریخت. سپس با ارتش هیتالیان به ایران هجوم آورد. جاماسب که تاب مقاومت نداشت، در برابر برادر کوچکش تسلیم شد و پس از برتخت نشستن قباد به سوی گیلان و ارمنستان گریخت و پسرانش در آنجا حکومت گاوباریان و پادوسبانیان را ساختند. در زمان پادشاهی قباد شخصی به نام مزدک ادعای پیامبری کرد و اکثر بزرگان به کیش وی درآمدند. با توجه به این احوال قباد نیز اعلام کرد که مزدک را پذیرفته‌است، ولی در قلب هنوز هم به زرتشت عشق می‌ورزید و این را از دیگران مخفی می‌کرد؛ ولی این واقعیت مدتی بعد فاش شد بدین گونه که؛ قباد سه فرزند داشت که بدین ترتیب بودند: قباد با اینکه کیوس فرزند نخست بود به خاطر اینکه از مزدک نفرت داشت، کیوس را ولیعهد ننمود و فرزند دوم خود را نیز به علت کوری سزاوار پادشاهی ندانست، بنابراین حکومت پس از خود را به انوشیروان سپرد.
یادمان جنگ استرالیا یادمان (یادبود) جنگ استرالیا یک بنای یادبود در کشور استرالیا است که به احترام اعضای نیروهای مسلح و سازمانهای حمایت کننده که در جنگهای استرالیا کشته شده‌اند، ساخته شده‌است.
ملا عبدالعزیز شریعتمدار کرگانرودی مقبره او در کنار بیمارستان پورسینای رشت و در کنار سه کشته شده در این حادثه قرار دارد و به عنوان یادمان شهدای مشروطه توسط اولین دوره شورای شهر رشت ساخته شد.
دیوار یادمان سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا ستاره‌ها به کسانی مربوط می‌شود که در یک مأموریت جاسوسی در راه کشورشان کشته‌شده باشند. هیئت یادمان و شایستگی در سازمان افراد را به ریاست سازمان معرفی می‌کنند، این افراد باید شرایط زیر را داشته باشند:
یادمان طبیعی یادمان طبیعی یک اثر طبیعی یا طبیعی/فرهنگی است که ویژگی‌های برجسته یا ارزش منحصر به فردی را دارا باشد که به سبب ذات و طبیعت نادرش که نوعی کیفیت زیبایی شناختی و فرهنگی را نمایندگی می‌کند اهمیت دارد.
یادمان موش آزمایشگاهی یادمان موش آزمایشگاهی () مجسمه ای در نووسیبیرسک در روسیه است که موشی در حال بافتن یک دی‌ان‌ای نشان می‌دهد. این مجسمه به یاد موش‌هایی که برای درک ژنتیک، شناخت بیماری‌ها و درمانشان در آزمایشگاه‌ها جان داده‌اند ساخته شده‌است.
کراده (خفر) از مکان های گردشگری کراده می‌توان به امامزاده سید نور محمد و مقبره جاماسب حکیم اشاره کرد
یادمان شهدای گمنام قزوین یادمان شهدای گمنام قزوین نام بلندترین سازه ساخته شده در ایران با کاربری آرامگاه در منطقه بوستان باراجین شهر قزوین است. این سازه بر روی آرامگاه ۸ کشته‌شده جنگ ایران و عراق ساخته شده است.
اتحادیه روسیه و بلاروس دولت اتحادیه که اتحادیه روسیه و بلاروس نیز نامیده می‌شود، سازمانی متشکل از روسیه و بلاروس است که در ۸ دسامبر ۱۹۹۹ بنیان‌گذاری شد. این اتحادیه در ابتدا با هدف اتحاد هر دو کشور تأسیس شد و در شکل نهایی برنامه‌ریزی‌شده خود به یک کنفدراسیون یا اتحاد سیاسی تبدیل خواهد شد. با این حال هم‌اکنون هر دو کشور استقلال خود را حفظ کرده‌اند. دولت اتحادیه بر اساس پیمان بین‌المللی پیشین میان روسیه و بلاروس در ۲ آوریل ۱۹۹۷ بنا شده‌است. گرچه این اتحادیه فقط از روسیه و بلاروس تشکیل شده‌است، سایر کشورها نیز مجاز به پیوستن به آن هستند. این اتحادیه فراملی از طریق شورای عالی دولت و سایر نهادهای حکومتی اداره می‌شود. رئیس‌جمهور کنونی آن الکساندر لوکاشنکو است که از سال ۲۰۰۰ در این منصب قرار دارد.
پیوند بلاروس و روسیه روند یکپارچگی در ۲ آوریل ۱۹۹۶ آغاز شد و دقیقاً یک سال پس، اتحادیه بلاروس و روسیه بنیان گذاشته شد. نقطه اوج این فرایند ایجاد یک کشور اتحادیه‌ای (هم‌پیمانی) میان روسیه و بلاروس در ۸ دسامبر ۱۹۹۹ بود. "پیمان حقوق برابر شهروندان میان بلاروس و روسیه" در دسامبر ۱۹۹۸ امضا شد که اشتغال و دسترسی به مراقبت‌های پزشکی و آموزش را پوشش می‌دهد.
اتحادیه اقتصادی اوراسیا معاهدهٔ تشکیل این اتحادیه در ۲۹ مهٔ ۲۰۱۴ توسط بلاروس، قزاقستان و روسیه امضا شد و از یکم ژانویهٔ ۲۰۱۵ لازم‌الاجرا گردید.
بلاروسی‌ها دولت روسیهٔ سفید برای نخستین بار در آغاز دههٔ ۱۹۹۰ میلادی پدید آمد. تشکیل دولت روسیهٔ سفید به نوعی باززایی قومیت بلاروس هم بوده‌است. اینان از تبار مردمانی‌اند که به زبان بلاروسی باستان سخن می‌گفته‌اند. با تشکیل اتحادیه لهستان-لیتوانی و در آینده روسیه برجستگان بلاروس جذب این ملیت‌ها می‌شدند و تا دورهٔ معاصر تنها جمعیتی روستانشین و بی سامانهٔ نوشتاری برجای ماند، ولی در آغاز سدهٔ بیستم میلادی این ملت دوباره تجدید حیات نمود. امروزه شمار روس‌های سپید به هشت میلیون تن می‌رسد.
پیوند بلاروس و روسیه پس از روی کار آمدن ولادیمیر پوتین، ناخشنودی عمیق خود را از وضعیت روابط با بلاروس ابراز کرد و از پیمان ۱۹۹۹ انتقاد کرد، سیاستی که وی در پیش گرفته بود، قرار دادن محتوای واقعی در این پیمان بود. پیشنهاد او ادامه اتحاد و هم‌پیمانی در مدل فدراسیون بود که به این معنی بود که بلاروس به فدراسیون روسیه بپیوندد یا اتحادیه ای مشابه اتحادیه اروپا برپا کند. اما بلاروس امتناع کرد و وضعیت موجود حفظ شد.
اتحادیه گمرکی اوراسیا این اتحادیه در ۱ ژانویه ۲۰۱۰ ایجاد شد. کشورهای مؤسس آن بلاروس، روسیه و قزاقستان بودند. در ۲ ژانویه ۲۰۱۵ ارمنستان، نیز به آن اضافه شد. قرقیزستان نیز در ۶ اوت ۲۰۱۵ به این اتحادیه پیوست. معاهدهٔ ابتدایی که موجب ایجاد اتحادیهٔ گمرکی شده بود با امضای موافقت‌نامه‌ای در ۲۰۱۴ که باعث تشکیل اتحادیهٔ اقتصادی اوراسیا شد فسخ گردید. موافقت‌نامهٔ جدید شامل یک اتحادیهٔ گمرکی در قالب چارچوب قانونی اتحادیه اوراسیا بود.
بلاروس این حرکت، در کنار دیگر موارد، بخشی از طرح ۱۹۹۶ بود که توسط لوکاشنکو و رئیس‌جمهور پیشین روسیه، بوریس یلتسین برای ایجاد اتحادیه روسیه و بلاروس انجام گرفت.
روابط جمهوری آذربایجان و اتحادیه اروپا اما طی سال‌های اخیر، روابط سیاسی اقتصادی بین اتحادیه اروپا و بلاروس به حداقل کاهش یافت و بلاروس نیز مانند ارمنستان ترجیح داد برای حفظ روابط بهتر با روسیه به «اتحادیه گمرکی اوراسیا» بپیوندد. اوکراین هم در تصمیمی ناگهانی عضویت در برنامه مشارکت شرقی را به حالت تعلیق درآورد.
کشورهای مستقل مشترک‌المنافع اتحادیهٔ کشورهای مستقل همسود یا کشورهای مستقل مشترک‌المنافع (به اختصار ) اتحادیه‌ای شامل برخی از جمهوری‌های مستقل اتحاد جماهیر شوروی سابق است. تأسیس این اتحادیه به دست رؤسای مملکتی کشورهای روسیه، بلاروس و اوکراین بود. مرکز اصلی آن در مینسک پایتخت بلاروس، است و نشست‌های آن در کاخ تاوری در سن پترزبورگ انجام می‌شود.
اتحادیه روسیه و بلاروس زبان‌های رسمی دولت اتحادیه زبان‌های دولتی کشورهای شرکت کننده است. زبان روسی به عنوان زبان کاری در نهادهای مشترک دولت اتحادیه استفاده می‌شود.
اتحادیه اقتصادی اوراسیا اتحادیهٔ اقتصادی اوراسیا (نام کوتاه: EAEU) یک اتحادیهٔ اقتصادی میان‌دولتی شامل بلاروس، قزاقستان، روسیه، قرقیزستان و ارمنستان است که دبیرکلی آن را میخائیل میاسنیکوویچ برعهده دارد.
ویاچسلاف کبیچ وی اولین نخست‌وزیر بلاروس بود که از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ مشغول به کار بود، از سال ۱۹۹۰ دفتر معادل اتحاد جماهیر شوروی بلاروسی را در اختیار داشت. در اوایل فوریه ۱۹۹۴ او همچنان به مبارزات خود برای اتحادیه پولی با روسیه ادامه خواهد داد، همان‌طور که هم‌اکنون انجام داده و می‌کنم. این فقط مسئله شرایط اقتصادی نیست. ما با نزدیکترین پیوندهای معنوی به هم پیوند خورده‌ایم. ما یک تاریخ مشترک و فرهنگ‌های مشابه داریم. در اوایل ماه مارس او به پارلمان گفت که روابط بلاروس و روسیه اولویت اصلی سیاست خارجی مینسک است، "به دلیل جامعه فرهنگ بلاروس و روسیه، منافع مشابه دو ملت برادرانه.
۱۳۹۳ (خورشیدی) ۱۱ دی - اتحادیه اقتصادی اوراسیا با ایجاد یک اتحادیه سیاسی و اقتصادی بین روسیه ، بلاروس ، ارمنستان ، قزاقستان و قرقیزستان به اجرا در می آید.
پرواز ۴۹۷۸ رایان‌ایر اتحادیه اروپا قرار است جلسه رهبران را در ۲۴ مه در بروکسل، بلژیک برگزار کند. پیش از این دیدار، رئیس‌جمهور لیتوانی، گیتاناس ناوسودا خواستار اعمال تحریم‌های اقتصادی اتحادیه اروپا علیه بلاروس گردید. هشت کشور درخواست دادند تا پروازها به بلاروس ممنوع شود. پیشنهاد دیگر ممنوعیت ورود ترافیک زمینی از بلاروس به اتحادیه اروپا بود. پروازهای بلاویا در آستانه ممنوعیت ورود به اتحادیه اروپا هستند.آندری هوک، وکیل هواپیمایی اوکراین اظهار داشت که رهگیری توسط هواپیمای نظامی و هدایت مجدد هواپیما به فرودگاهی در دوردست می‌تواند امنیت مسافران و خدمه را به خطر بیندازد. وی همچنین خاطرنشان کرد که پیوست ۲ کنوانسیون شیکاگو رهگیری هواپیماهای غیرنظامی توسط هواپیماهای نظامی را آخرین راه چاره تلقی می‌کند، اما جت نظامی بلاروس بلافاصله بلند شد. دانشیار دانشکده عالی اقتصاد روسیه ، گلب بوگوش، اظهار داشت که صحنه سازی (دراماتیک کردن) تهدید به بمب و رهگیری هواپیما توسط مقامات بلاروس می‌توانست مسافران و خدمه را به خطر بیندازد و هم کنوانسیون شیکاگو و هم کنوانسیون ۱۹۷۱ مونترال باید در ارزیابی حقوقی پرونده مورد استفاده قرار گیرند. وی همچنین پیش‌آمد را «پیشینه ای بسیار خطرناک» خواند.
پیوند بلاروس و روسیه بلاروس و روسیه هر دو کشور عضو اتحاد جماهیر شوروی بودند. روسیه از نظر تاریخی همیشه بلاروس را قلمرو روسیه می‌دانست. کلمه بلاروسی که در زبان اسلاوی ترجمه شده‌است به معنای «مردم روسیه سفید» است. در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۰، نشانه‌هایی از تنش‌های جدید میان بلاروس و روسیه زمانی که آلاکساندر لوکاشنکو، رئیس‌جمهور بلاروس آشکارا ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه را به تلاش برای تبدیل بلاروس به بخشی از روسیه متهم کرد، نشان داد. این امر منجر به کاهش یارانه‌های اقتصادی روسیه برای بلاروس شد.
انتخابات پارلمانی بلاروس (۲۰۱۶) احزاب مخالف بر خلاف دوره‌ی پیش (۲۰۱۲) انتخابات را تحریم نکردند بلکه ائتلافی بنام Prava Vybora (حق انتخاب) متشکل از حزب ب.پ.ف.، حزب دموکراسی مسیحی بلاروسی، حزب سوسیال دموکراتیک بلاروس، جنبش زا اسوابودو، حزب اتحاد مدنی بلاروس، حزب سبز بلاروس، حزب لیبرال بلاروس برای آزادی و توسعه و اتحادیه تجاری صنعت برق تشکیل دادند. حزب چپ بلاروس با عنوان «یک دنیای عادلانه» نیز در انتخابات شرکت داشت.
جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس جمهوری سوسیالیستی بلاروس شوروی یا بلاروس شوروی، یکی از ۱۵ جمهوری تشکیل‌دهندهٔ اتحاد جماهیر شوروی بود. این جمهوری، همراه با جمهوری فدراتیو روسیه شوروی، جمهوری سوسیالیستی اوکراین شوروی و جمهوری سوسیالیستی ماوراء قفقاز شوروی، ۴ عضو اولیهٔ تشکیل‌دهندهٔ اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۲۲ بودند.
روابط ارمنستان و اتحادیه اروپا صرف نظر از کمیت تجارت ارمنستان با کشورهای اتحادیهٔ اروپا و اتحادیهٔ اوراسیا (روسیه، بلاروس و قزاقستان)، این کشور برای امنیت خود به روسیه متکی است. اتحاد ارمنستان با روسیه و عضویت در سازمان پیمان امنیت جمعی، به عنوان نقطهٔ مقابل هزینه‌های نظامی جمهوری آذربایجان محسوب می شود که برای خریداری تانک، توپ توپخانه و راکت‌انداز به ارزش میلیاردها دلار آمریکا در سال ۲۰۱۱ از روسیه، ۲۰۱۳ و ۲۰۱۳ اقدام کرده‌است. این امر توسط ارمنستان به عنوان تهدید تلقی می شود زیرا جنگ قره‌باغ (درگیری مسلحانه بین سال‌های ۱۹۹۱ تا مهٔ ۱۹۹۴ بین ارمنستان و آذربایجان ) حل نشده‌است. روسیه (همچنین) در ارمنستان از حضور نظامی برخوردار است ، پایگاه نظامی ۱۰۲ روسیه یک پایگاه فعال است که در شهر گیومری واقع شده‌است.
نظام سیاسی اتحادیه‌ها سازمان‌هایی جهانی متشکل از گروهی از کشورها هستند که برای هدف واحدی با هم متحد شده‌اند. به این صورت اتحادیه‌ها با امپراتوری‌ها تفاوت دارند، زیرا تنها در جستجوی رسیدن به هدفی خاص هستند. اغلب مواقع اتحادیه در هنگامی که کشورهای عضو در معرض سقوط اقتصادی یا نظامی قرار می‌گیرند، تشکیل می‌شوند. نشست‌ها و جلسات در یک مکان بی‌طرف به نمایندگی از تمام کشورهای عضو انجام می‌پذیرد.
کشورهای پساشوروی روسیه، بلاروس و قزاقستان یک اتحاد گمرکی ایجاد کردند که در ژوئیه ۲۰۱۰ اجرایی شد. اوکراین، قزاقستان و تاجیکستان در آن زمان مایل به پیوستن بودند. روسیه مشتاق بود که ارمنستان، مولداوی و اوکراین به جای اتحادیه اروپا به این اتحادیه بپیوندند، و کشور مولداویایی جدا شدهٔ ترانس‌نیستریا از این موضوع حمایت کرد. در سال ۲۰۱۳، قرقیزستان و ارمنستان طرح‌های عضویت را اعلام کردند اما تقسیم بر سر بحران اوکراین پس از انصراف اوکراین از عضویت در مشارکت شرقی اتحادیه اروپا (EaP) به نفع این اتحادیه، نهایتاً به انقلاب ۲۰۱۴ اوکراین ختم شد. در سال ۲۰۱۴، رای‌دهندگان منطقه خودمختار مولداویایی گاگائوزیا روابط نزدیک با اتحادیه اروپا را به نفع این اتحادیه رد کردند.
کشورهای مستقل مشترک‌المنافع این اتحادیه در دسامبر سال ۱۹۹۱ در یک قرار رؤسای کشورهای روسیه، بلاروس و اوکراین و سپس عضو شدن هشت کشور دیگر، شکل گرفت.
بلاروس از لحاظ تاریخی مهم‌ترین شعب صنعت شامل منسوجات و فرآوری چوب (جنگلی) می‌باشد. پس از سال۱۹۶۵، ایجاد صنعت سنگین و مهندسی مکانیک (تراکتور، یخچال) عمدتاً سبب ارتقاء توسعه صنعتی گردید. در داخل اتحاد شوروی، بلاروس یکی از توسعه یافته‌ترین جمهوری‌ها از لحاظ صنعتی بود. به لحاظ اقتصادی، بلاروس خود در همسود کشورهای مستقل، مجمع اقتصادی اوراسیا و اتحادیه روسیه و بلاروس شرکت دارد. پس از سال۱۹۹۰، با عرضه ساختارهای بازار آزاد به داخل اتحاد شوروی پیشین، تولید صنعتی شناور گردید. اما، رشد اقتصادی در سال ۱۹۹۶ به آن بازگشت و بلاروس در سال۲۰۰۱ اولین کشور از گروه کشورهای مستقل همسود (CIS) بود که به سطوح تولید صنعتی و کشاورزی سال۱۹۹۰رسید.
بلاروس نخستین کاربرد شناخته‌شده از کلمه «روسیه سفید» راجع به بلاروس در اواخر قرن شانزدهم از سوی فردی اروپایی به نام جرومی هورسی صورت گرفت. او این اصطلاح را برای تشریح امپراتوری ایوان مخوف به کار برد. طی قرن هفدهم، تزارهای روسی از عبارت «روتنیای سفید» استفاده کردند که تلاش می‌کردند میراث خود را از (سرزمین) همسود لهستان-لیتوانی بگیرند. پس از آن که این همسود فروپاشیده شد، سرزمین‌هایی که هم‌اکنون بلاروس را تشکیل می‌دهند به‌طور رسمی تحت عنوان «بلاروس» و «بلاروسی» نامیده شدند و این نام‌ها جایگزین نام‌های ممنوعه «لیتوا» و «لیسوینی» بودند و کاربرد آن شدند.
اقتصاد بلاروس از لحاظ تاریخی مهم‌ترین شعب صنعت شامل منسوجات و فرآوری چوب (جنگلی) می‌باشد. پس از سال۱۹۶۵، ایجاد صنعت سنگین و مهندسی مکانیک (تراکتور، یخچال) عمدتاً سبب ارتقاء توسعه صنعتی گردید. در داخل اتحاد شوروی، بلاروس یکی از توسعه یافته‌ترین جمهوری‌ها از لحاظ صنعتی بود. به لحاظ اقتصادی، بلاروس خود در همسود کشورهای مستقل، مجمع اقتصادی اوراسیا و اتحادیه روسیه و بلاروس شرکت دارد. پس از سال۱۹۹۰، با عرضه ساختارهای بازار آزاد به داخل اتحاد شوروی پیشین، تولید صنعتی شناور گردید. اما، رشد اقتصادی در سال ۱۹۹۶ به آن بازگشت و بلاروس در سال۲۰۰۱ اولین کشور از گروه کشورهای مستقل همسود (CIS) بود که به سطوح تولید صنعتی و کشاورزی سال۱۹۹۰رسید.
بلاروس نخستین بار بلاروس استقلال خود را در ۲۵ مارس ۱۹۱۸ با تشکیل جمهوری خلق بلاروس اعلام نمود. اما این جمهوری، عمر کوتاهی داشت، و حکومت آن به زودی پس از خروج آلمان سرنگون شد. در سال ۱۹۱۹، بلاروس به جمهوری سوسیالیستی بلاروس شوروی تبدیل شد، و پس از اشغال لیتوانی شرقی از سوی روسیه، در جمهوری سوسیالیست لیتوانی-بلاروسیه شوروی ادغام شد. پس از پایان جنگ لهستان-شوروی در سال ۱۹۲۱، سرزمین‌های بلاروس میان لهستان و بلاروسیه تازه تأسیس SSR تقسیم گردید، که یک عضو بنیادی اتحاد شوروی| جمهوری‌های سوسیالیست اتحاد شوروی در سال ۱۹۲۲ شد. در سپتامبر ۱۹۳۹، اتحاد شوروی در نتیجه معاهده مولوتف-ریبنتروپ، به سرزمین بلاروس تحت کنترل لهستان پیوست شد.
رود دائوگاوا رودخانه دائوگاوا (در لاتویا) یا دوینا غربی (به روسی: Западная Двина́) (بلاروسی:Заходняя Дзвіна) (آلمانی:Düna) رو به افزایش در تپه Valdai روسیه است. جریان این رود از روسیه، بلاروس و لتونی می‌گذرد و در انتها به خلیج ریگا می‌ریزد. طول کل این رودخانه ۱۰۲۰ کیلومتر (۶۳۰ مایل) است: ۳۲۵ کیلومتر از آن در فدراسیون روسیه، ۳۳۸ کیلومتر از آن در بلاروس و ۳۵۲ کیلومتر از آن در لتونی جریان دارد. این رودخانه در سده نوزدهم میلادی توسط کانال به رودخانه‌های برزینا و دنیپر متصل شده‌بود (کانال مذکور در حال حاضر عملکردی ندارد). رود دائوگاوا بخشی از مرز بین‌المللی میان لتونی و بلاروس را تشکیل می‌دهد. سه نیروگاه برق آبی در مسیر رودخانه دائوگاوا احداث شده‌است. مساحت حوضه این رودخانه ۸۷۹۰۰ کیلومتر مربع است.
پیوند بلاروس و روسیه در سال ۱۹۹۵ مرز روسیه با بلاروس ویران شد. با این حال، در سال ۲۰۱۴، مرز از سمت بلاروس بازسازی شد. به نوبه خود، روسیه در فوریه ۲۰۱۷ یک منطقه مرزی از ناحیه اسمولنسک ایجاد کرد.
اتحادیه اقتصادی اوراسیا در تاریخ ۲۲ تیرماه ۱۳۹۷ علی‌اکبر ولایتی که به عنوان نمایندهٔ ایران با ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه دیدار کرده بود از امضای توافق تجارت آزاد میان ایران و کشورهای اوراسیا شامل ارمنستان، بلاروس، روسیه، قزاقستان، و قرقیزستان خبر داد که می‌تواند سبب تسهیل تجارت میان کشورها شود که یک همکاری منطقه‌ای ارزشمندی است.
بلاروس بلاروس در ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۰ موجودیت خود را اعلام نمود، و در ۲۵ اوت ۱۹۹۱، BSSR با به دست آوردن استقلال کامل خود، رسماً به جمهوری بلاروس تبدیل شد. در حدود همان زمان بود که استانیسلاو ششکویچ رئیس شورای عالی بلاروس درمقام رهبری بلندپایه بلاروس گردید. ششکویچ، در کنار بوریس یلتسین از روسیه و لئونید کراوچک از اوکراین در ۸ دسامبر۱۹۹۱ در بلاوژسکایا پوشچا در همایشی رسماً انحلال اتحاد شوروی و تشکیل همسود کشورهای مستقل را اعلام نمودند. تا سال ۱۹۹۴، کشور به وسیله الکساندر لوکاشنکو رهبری می‌شد، که مورد انتقاد دولت‌های غربی، (گروه) ناظر حقوق بشر، و دیگر سازمان‌های غیردولتی غربی به خاطر سیاست‌های داخلی خود به سبک اتحاد شوروی پیشین، واقع شد.
پیوند بلاروس و روسیه در فوریه ۲۰۲۲، نیروهای روسیه اجازه یافتند تا بخشی از یورش به اوکراین را از خاک بلاروس ترتیب دهند. لوکاشنکو اظهار داشت که در صورت نیاز، نیروهای بلاروس می‌توانند در یورش شرکت کنند.
الکساندر لوکاشنکو لوکاشنکو مخالف شوک درمانی (اقتصاد) در دوران گذار پس از شوروی بود، براین باور بود که شوک درمانی باعث می‌شود تا جامعه نوعی از سرمایه‌داری مقررات زدایی شده را بپذیرد، این سیاست در کوتاه مدت به‌طور کلی بلاروس را از رکود اقتصادی مانند سایر کشورهایی که پس از اتحاد جماهیر شوروی مانند روسیه درگیر رکود شدند را در امان نگه داشت. او همچنین از مالکیت دولتی صنایع مهم در بلاروس حمایت کرده‌است. دولت لوکاشنکو همچنین برخی از نمادهای دوران اتحاد جماهیر شوروی را که می‌توان آن را در نشان و پرچم ملی بلاروس مشاهده کرد، پس از همه‌پرسی سال ۱۹۹۵، که براساس نمادهای بلاروس در اتحاد جماهیر شوروی بود حفظ کرد. به دنبال همین همه‌پرسی و در پی لغو شدن شورای عالی بلاروس، قدرت بیشتری به لوکاشنکو داده شد، روابط اقتصادی بلاروس با روسیه تقویت شد و سرانجام منجر به ایجاد کشور متحد با روسیه شد. این اتحاد به بلاروسی‌ها امکان داد تا آزادانه به روسیه سفر کنند، کار کنند و تحصیل کنند و بالعکس. با این حال، روابط با روسیه در دوران تصدی لوکاشنکو، مانند جنگهای شیر، همیشه حسنه نبوده‌است.
لیتوانی در خلال سده ۱۴ میلادی دوک‌نشین بزرگ لیتوانی شامل کشورهای امروزی بلاروس، اوکراین و بخش‌هایی از لهستان و روسیه می‌شد و بزرگ‌ترین کشور اروپا به‌شمار آمد. این دوک‌نشین بعدها تکه‌تکه شد و بیشتر سرزمین آن به امپراتوری روسیه ضمیمه شد. در سال ۱۵۶۹ لیتوانی و لهستان اتحادیه لوبلین را به وجود آوردند با اتحاد با یکدیگر یک جمهوری همسود را به وجود آوردند که تا سال ۱۷۹۵ پایدار ماند.
پیوند بلاروس و روسیه در میانه دهه ۱۹۹۰ و به ویژه با روی کار آمدن الکساندر لوکاشنکو در ژوئیه ۱۹۹۴، بلاروس نامزدی ایده‌آل و آرمانی برای ادغام با روسیه به نظر می‌رسید. بوریس یلتسین، رئیس‌جمهور روسیه، پس از امضای پیمان دوستی، حسن همجواری و همکاری با بلاروس در فوریه ۱۹۹۵ گفت که «دو ملت در طول سده‌ها تجربه تاریخی مشترکی داشتند.» وی اعلام کرد که این امر «بنیانی را برای امضای پیمان و دیگر اسناد و دستک‌ها در مورد یکپارچگی ژرف‌تر دو کشور ما ایجاد کرده‌است. در میان همه کشورهای مستقل مشترک المنافع، بلاروس به دلیل موقعیت جغرافیایی، ارتباطاتش با روسیه، دوستی ما و پیشرفت اصلاحاتش، بیشترین حق را برای چنین پیوندی دارد.
پیوند بلاروس و روسیه در ژوئیه ۲۰۲۰، پس از دستگیری ۳۳ پیمانکار نظامی روسی در مینسک، روابط بین بلاروس و روسیه متشنج توصیف شد. لوکاشنکو پس از آن روسیه را به تلاش برای سرپوش گذاشتن بر تلاش برای فرستادن ۲۰۰ جنگنده از یک شرکت نظامی خصوصی روسی موسوم به گروه واگنر به بلاروس برای بی‌ثبات کردن کشور پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری ۹ اوت متهم کرد.
پاول شرمت پاول شرمت از منتقدان رهبران اوکراین، روسیه و بلاروس از جمله الکساندر لوکاشنکو، رئیس جمهور بلاروس بود. از ژانویه ۱۹۹۸ به مدت ۲ سال در زندان بلاروس بود. شرمت همچنین در شبکه یک روسیه (ORT) فعالیت کرده بود.
پیوند بلاروس و روسیه از آنجایی که روسیه متوجه شد که یکپارچگی کامل با بلاروس پرهزینه خواهد بود، سیاست خارجی خود را به سمت یک جهت عمل گرایانه تر تغییر داد. دو هدف عمده در این سیاست قابل تفکیک بود اولی کاهش بار اقتصادی بود که بلاروس بر اقتصاد خود تحمیل کرد و دومی در اختیار گرفتن زیرساخت‌های ترابری انرژی در بلاروس بود. این دو هدف بیشتر درگیری‌ها و جنگ‌های گازی بین دو کشور را تحت تأثیر قرار داده‌است.
پیوند بلاروس و روسیه در اوایل دهه ۹۰، روسیه نگران بود که دخالتش در یک کشور خارجی نزدیک مانند بلاروس، پیوندی را که می‌کوشد با غرب بر پا سازد، به خطر بیندازد. با این همه، زمانی که ناتو شروع به گسترش به سمت شرق کرد، روسیه خود را در وضعیت دشواری دید. از یک سو، با فروپاشی بلوک بزرگ ژئوپلیتیکی که زمانی زیر کنترلش بود، روبرو بود و از سوی دیگر، احساس می‌کرد که غرب با چیدن تکه‌های امپراتوری سابق خود در تلاش است تا روسیه را از جهان اروپایی بیرون بیاندازد. این امر منجر به اهمیت روزافزون پیوند خوب با بلاروس شد.
قانون اساسی ۱۹۲۴ شوروی قانون اساسی ۱۹۲۴ شوروی به پیمان تشکیل اتحاد شوروی که در ۳۱ دسامبر ۱۹۲۲ میان روسیه شوروی و اوکراین شوروی و بلاروس شوروی و ماورای قفقاز شوروی امضا شد و در نتیجه اتحاد جماهیر شوروی تشکیل شد، مشروعیت بخشید.
پیوند بلاروس و روسیه در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۷ روابط بلاروس و روسیه با انجام رزمایش‌های نظامی به حالت عادی بازگشت.
پیوند بلاروس و روسیه در ۵ اوت ۲۰۲۰، دیمیتری مدودف، رئیس امنیت روسیه به بلاروس هشدار داد که پیمانکاران را آزاد کند. لوکاشنکو همچنین مدعی شد روسیه در مورد تلاش‌های خود برای استفاده از گروه واگنر برای تأثیرگذاری بر انتخابات آتی دروغ می‌گوید.
کنگره شوراهای اتحاد جماهیر شوروی اولین کنگره در تاریخ ۳۰ دسامبر ۱۹۲۲ با حضور نمایندگانی از جمهوری سوسیالیست فدراتیو شوروی روسیه، جمهوری سوسیالیست شوروی اوکراین، جمهوری فدراتیو سوسیالیست ماورای قفقاز و جمهوری سوسیالیستی شوروی بلاروس در مسکو برگزار شد. کنگره پیمان ایجاد اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی و اساس قانون اساسی ۱۹۲۴ شوروی را تصویب کرد و بدین ترتیب اتحادیه جماهیر شوروی را با چهار کشور به عنوان مؤسسان اتحادیه به‌طور رسمی ایجاد شد.
اتحادیه روسیه و بلاروس اهداف کنونی دولت اتحادیه بیشتر بر ادغام اقتصادی متمرکز است. سایر حوزه‌ها و مسائل، مانند ادغام سیاسی، به دلیل وضعیت سیاسی در کشورهای عضو متوقف شد. در مذاکرات انجام‌گرفته در مسکو، کشورهای عضو توافق کردند که ادغام بیشتر ادامه یابد در حالی که برخی مسائل دیگر باید حل شوند. ۲۶–۲۷ نقشه راه ادغام در سطح دولت مورد توافق قرار گرفت. در این مذاکرات بزرگترین مسئله‌ای که کشورهای عضو را آزار می‌دهد، مشکلات مربوط به مالیات است. گفته می‌شود که کار در زمینه ادغام در مناطق دفاعی و اطلاعاتی به خوبی پیش می‌رود.
بلاروس اقتصاد بلاروس تحت فشار اوضاع سیاسی داخل این جمهوری است. این فشار عمدتاً به شکل تحریم‌ها علیه این کشور یا رهبری بلاروس قابل احساس است؛ مثلاً، اتحادیه اروپا، قطعنامه شورای (EC) به شماره ۲۰۰۶/۷۶۵ را در۱۸ می ۲۰۰۶، تصویب نمود. این قانون موجب مسدود شدن حساب‌های رئیس‌جمهور لوکاشنکو و نیز بین ۳۰ تا ۳۵ نفر از مقامات بلندپایه بلاروس در بانک‌های خارجی می‌شود. این تحریم‌ها همچنین شامل ممنوعیت سفرهای رهبران یادشده به نقاط گوناگون می‌شود. این تحریم از سوی اتحادیه اروپا پس از زمانی اعمال شد که فراکسیون این کشور اعلام نمود که انتخابات ۱۹ مارس ۲۰۰۶ فریبکارانه بوده و نیز گروه‌های مخالف در این کشور سرکوب شده‌اند.
پیوند بلاروس و روسیه پس از انتخابات ریاست جمهوری و شروع اعتراضات جدید، لوکاشنکو تا پایان ماه اوت اشاره کرد که بلاروس برای تأمین مالی مجدد بدهی دولتی خود به ارزش یک میلیارد دلار با روسیه مذاکره خواهد کرد. در ۱۴ سپتامبر، لوکاشنکو از پوتین در سوچی دیدار کرد، جایی که پوتین قول داد ۱٫۵ میلیارد دلار به بلاروس وام دهد.
اتحادیه خاخام‌ها در کشورهای مسلمان خاخام‌هایی که در جوامع مناطق دیگر مسلمان (قبرس شمالی، جمهوری‌های روسیه تاتارستان و باشکورتستان) خدمت می‌کنند نیز نمایندگانی در اتحادیه دارند. اتحادیه در حال حاضر از ۴۰ خاخام تشکیل می‌شود که مدام در جهان اسلام زندگی می‌کنند.
نیروهای مسلح بلاروس نیروهای مسلح بلاروس () مجموعه نیروهای نظامی بلاروس است، که از نیروهای زمینی بلاروس، نیروی هوایی بلاروس و نیروهای ویژه بلاروس تشکیل می‌شود.
سربرو در اوایل سال ۲۰۰۷ میلادی تهیه‌کننده گروه ماکسیم فِدِو دنبال هدفی برای تشکیل گروهی به اسم سربرو بود. در ابتدا گروه برای Channel One Russia و شرکت در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۷ تشکیل شد. با این که در ابتدا قرار بود گروه یک خواننده داشته باشد ولی این گروه با سه خواننده آغاز به کار کرد؛ النا تمنیکوا که عضو سابق Star Factory روسیه بود که با دو تازه‌کار ماریانا لیزورکینا و اولگا سیرابکینا جفت شده بود اعضای اولیه گروه بودند.
بلاروس امروزه شماری از زبان‌ها هنوز از بلاروس به عنوان روسیه سفید نام می‌برند، همچون «Weiβrussland» در زبان آلمانی، «بیاض روسیه» در زبان ترکی یا «Λευκορωσία» (لوکوروسیه) در زبان یونانی.
اقتصاد بلاروس اقتصاد بلاروس تحت فشار اوضاع سیاسی داخل این جمهوری است. این فشار عمدتاً به شکل تحریم‌ها علیه این کشور یا رهبری بلاروس قابل احساس است. مثلاً، اتحادیه اروپا، قطعنامه شورای (EC) به شماره ۲۰۰۶/۷۶۵ را در۱۸ می ۲۰۰۶، تصویب نمود. این قانون موجب مسدود شدن حساب‌های رئیس‌جمهور لوکاشنکو و نیز بین ۳۰ تا ۳۵ نفر از مقامات بلند پایه بلاروس در بانک‌های خارجی می‌شود. این تحریم‌ها همچنین شامل ممنوعیت سفرهای رهبران یادشده به نقاط گوناگون می‌شود. این تحریم از سوی اتحادیه اروپا پس از زمانی اعمال شد که فراکسیون این کشور اعلام نمود که انتخابات ۱۹مارس ۲۰۰۶ فریبکارانه بوده و نیز گروه‌های مخالف در این کشور سرکوب شده‌اند.
اقتصاد بلاروس نرخ بیکاری، بر اساس آمار دولت بلاروس، در سال۲۰۰۵، ٪۲ بوده‌است. اما، کارشناسان خارجی معتقد بوده‌اند که نرخ واقعی آن احتمالاً از این میزان بیشتر است. موضوع بحث برانگیزتر، تصمیم این کشور به کنار گذاشتن روبل بلاروس (BYR) به نفع روبل روسیه (RUB) می‌باشد که بر طبق آژانس خبری روسیه، آژانس ایتارتاس، از ۱ژانویه ۲۰۰۸ آغاز می‌شود.
بلاروس نرخ بیکاری، بر اساس آمار دولت بلاروس، در سال۲۰۰۵، ۲٪ بوده‌است. اما، کارشناسان خارجی معتقد بوده‌اند که نرخ واقعی آن احتمالاً از این میزان بیشتر است. موضوع بحث برانگیزتر، تصمیم این کشور به کنار گذاشتن روبل بلاروس (BYR) به نفع روبل روسیه (RUB) می‌باشد که بر طبق آژانس خبری روسیه، آژانس ایتارتاس، از ۱ ژانویه ۲۰۰۸ آغاز می‌شود.
کمونیسم چپ KAPD هنگام تأسیس آن، ده‌ها هزار انقلابی را شامل می‌شود. با این وجود، طی چند سال از هم پاشیده و عملاً منحل شد. دلیل آن این بود که این اساس بر اساس خوش‌بینی انقلابی و یک خلوص بود که آنچه را که به عنوان جبهه بینی شناخته می‌شد، رد می‌کرد. جبهه گرایی مستلزم کار در همان سازمان‌های کارگران اصلاح طلب بود. KAPD در زمانی که تصور می‌شد انقلاب یک واقعه قریب‌الوقوع است و صرفاً هدفی نیست که هدف آن باشد، چنین کاری توسط KAPD مفید نبود. این باعث شد اعضای KAPD کار در اتحادیه‌های کارگری سنتی را به نفع تشکیل اتحادیه‌های انقلابی خودشان رد کنند. این "اتحادیه‌ها" که اصطلاحاً آنها را از اتحادیه‌های کارگری رسمی متمایز می‌کند، ۸۰ هزار عضو در سال ۱۹۲۰ داشتند و در سال ۱۹۲۱ با ۲۰۰ هزار عضو به اوج خود رسیدند، پس از آن به سرعت کاهش یافتند. آنها همچنین از نظر سازمانی از ابتدا تقسیم شده بودند، با اتحادیه‌های مرتبط با KAPD AAU-D و کسانی که در ساکسونی در اطراف Otto Rhhle بودند که مخالف تصور یک حزب به نفع سازمان یک طبقه واحد به عنوان AAU-E بودند.
بلاروس غربی بلاروس غربی () منطقه ای تاریخی از بلاروس امروزی است که در دوره میان‌دوجنگ به جمهوری دوم لهستان تعلق داشت. قبل از تهاجم آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹، این بخش شمالی منطقه کلان کرسی (سرزمین) لهستان بود. پس از پایان جنگ جهانی دوم در اروپا، بیشتر بلاروس غربی توسط متفقین به اتحاد جماهیر شوروی واگذار شد، در حالی که بخشی از آن، از جمله بیالیستوک، به جمهوری خلق لهستان داده شد. تا زمان انحلال اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، بلاروس غربی بخش غربی جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس (BSSR) را تشکیل می‌داد. امروزه، غرب بلاروس مدرن را تشکیل می‌دهد.
همه‌پرسی قانون اساسی بلاروس (۲۰۲۲) مخالفان بلاروس به شدت از تغییرات پیشنهادی انتقاد کردند. آناتولی لبدکو ادعا نمود که اصلاحات قانون اساسی تقلید از تغییرات به دلیل بی‌توجهی به قانون اساسی می‌باشد. وی تأکید نمود بلاروس با یک "ساختمان سه طبقه" رسمی (دو مجلس پارلمان و مجلس خلق بلاروس) به عنوان یک جمهوری "ابر ریاست جمهوری" باقی خواهد ماند. او معتقد بود که یکی از مخاطبان اصلی قانون اساسی جدید ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه است. اندی یاهورا، تحلیلگر سیاسی بر این فرضیه است که تغییرات رسمی در پیکربندی سیاست در زمان انتقال قدرت بسیار مهم خواهد بود. او همچنین پیشنهاد کرد که قانون اساسی جدید می‌تواند الحاق آهسته بلاروس به روسیه ("ادغام") را کاهش دهد.
کشورهای پساشوروی این اتحاد پیش از آنکه در ۸ دسامبر ۱۹۹۹ محکم شود در اصل در ۲ آوریل ۱۹۹۶ تحت نام "روسیه و بلاروس هم‌سود" شکل گرفت. این اتحاد توسط رئیس‌جمهور بلاروس پایه‌ریزی شد، الکساندر لوکاشنکو. به صورت تئوری، اتحاد روسیه و بلاروس در کنار معرفی روبل روسیه به عنوان واحد پولی مشترک بیشتر به ائتلاف میل دارد تا حوزه فقط همکاری. این سازمان در اصل در ۱۹۸۵ توسط ایران، ترکیه و پاکستان شکل گرفت اما در ۱۹۹۲ این سازمان رشد کرد و شامل افغانستان و شش کشور عمدتاً مسلمان جماهیر شوروی سابق نیز شد یعنی: آذربایجان، قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان.
سینمای بلاروس آغاز سینما در بلاروس به ۱۷ دسامبر ۱۹۲۴، با ایجاد استودیو بلاروس‌فیلم آغاز شد. در دوره اتحاد جماهیر شوروی بلاروس‌فیلم ۲۲ فیلم بلند سینمایی برای اکران در سراسر روسیه تولید کرد. این تعداد در مورد انیمیشن‌های کوتاه و بلند ۹۰ اثر است.
قرقیزستان این کشور گرچه منابعی از طلا و اورانیوم و فلزهای کم‌یاب دارد ولی اقتصادش عمدتاً با تجارت و از جمله صدور کالاهای بومی و به خصوص باز صدور کالاهای چینی به جمهوری‌های آسیای میانه وابسته است. از زمانی که قزاقستان در اجرای شرایط مربوط به اتحادیه گمرکی با روسیه و بلاروس عوارض گمرکی برای کالاهای کشورهای غیرعضو را افزایش داد، قرقیزستان بزرگترین بازار صادراتی خود را از دست داد.
گروه مینسک گروه مینسک به ریاست مشترک متشکل از فرانسه، روسیه و ایالات متحده تشکیل می‌شود. علاوه بر این، گروه مینسک همچنین کشورهای شرکت کننده زیر را شامل می‌شود: بلاروس، آلمان، ایتالیا، پرتغال، هلند، سوئد، فنلاند، ترکیه و همچنین ارمنستان و آذربایجان.
قاچاق انسان در بلاروس قاچاق انسان در بلاروس () منبع، مقصد و نیز کشور ترانزیت برای زنان، مردان و کودکان در معرض قاچاق انسان است، بخصوص به‌هدف فحشاء و کار اجباری. اکثر قربانیان شناسایی شده در بلاروس، زنانی بودند که مجبور به فحشاء در خارج از کشور شدند، از جمله: در روسیه، آلمان، لهستان، سایر کشورهای اروپایی، ترکیه، اسرائیل، لبنان و امارات متحده عربی. گزارش‌هایی وجود داشت مبنی بر اینکه زنان خانواده‌های کم‌درآمد در مناطق بلاروس در معرض فحشاء اجباری قرار گرفته‌اند. مردان، زنان و کودکان بلاروس همچنین به گدایی اجباری و کار اجباری در صنعت ساختمان‌سازی و دیگر بخشهای اقتصادی در روسیه ادامه می‌دهند. به گفته وزارت داخله بلاروس، زنان بیکار بین سنین ۱۶ تا ۳۰ ساله در معرض خطر قاچاق قرار دارند. قاچاقچیان اغلب از شبکه‌های اجتماعی غیررسمی برای شکار قربانیان بالقوه استفاده می‌کنند.
اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی یا به‌طور خلاصه شوروی، یک حکومت سوسیالیست فدرال بود که در سال ۱۹۲۲ به‌وجود آمد و در ۱۹۹۱ ازمیان رفت. این حکومت اتحادیه‌ای متشکل از روسیه و چندین جمهوری دیگر در شمال اوراسیا بود که نظام تک‌حزبی داشت و توسط حزب کمونیست شوروی اداره می‌شد. پایتخت آن مسکو در جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی، بزرگترین جمهوری خود قرار داشت. از دیگر مراکز مهم این اتحادیه می‌توان به لنینگراد (روسیه شوروی)، کی‌یف (اوکراین شوروی)، مینسک (بلاروس شوروی)، تاشکند (ازبکستان شوروی) و آلما آتا (قزاقستان شوروی) اشاره کرد. شوروی از نظر مساحت بزرگترین کشور جهان بود و فاصله شرق به غرب آن بیش از ۱۰ هزار کیلومتر و شمال تا جنوب آن بیش از ۷٬۲۰۰ کیلومتر بود و نیز ۱۱ منطقه زمانی داشت. قلمرو آن شامل بیشتر اروپای شرقی، مناطقی از اروپای شمالی و همه آسیای شمالی و مرکزی بود. پنج منطقه آب و هوایی آن شامل تندرا، تایگا، استپ، بیابان و کوهستان داشت. جمعیت گوناگون آن در مجموع با عنوان مردم شوروی شناخته می‌شد.
جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین این جمهوری، همراه با جمهوری فدراتیو سوسیالیستی شوروی روسیه، جمهوری سوسیالیستی شوروی بلاروس و جمهوری سوسیالیستی ماوراء قفقاز شوروی، ۴ عضو اولیهٔ تشکیل‌دهندهٔ اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۲۲ بودند.
آذری‌های بلاروس آذری‌های بلاروس () گروه کوچک قومی از مردم آذری که به عنوان آذری‌های خارج از وطن در بلاروس شناخته می‌شوند، اینان شهروند بلاروس با قومیت آذری می‌باشند. پیشینه حضور اقوام آذری در بلاروس به دوران امپراطوری روسیه و شوروی سابق بازمی گردد که هر دو کشور جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی و بلاروس شوروی در محدوده یک واحد سیاسی مشترک بودند، همین امر سبب مهاجرت آذری‌ها به بلاروس شده‌است. بر اساس آخرین سرشماری قومی در سال ۲۰۰۹ میلادی در بلاروس قومیت آذری ۵٬۵۶۷ نفر معادل ۰٫۱٪ از جمعیت این کشور را شامل می‌شود، برخی منابع جمعیت آذری‌ها را تا ۷،۰۰۰ نفر نیز برآورد می‌کنند.
حزب لیبرال دموکرات روسیه حزب لیبرال دموکرات به دنبال «احیای روسیه به عنوان یک قدرت بزرگ» است. این هم با کمونیسم اتحاد جماهیر شوروی و هم با سرمایه‌داری نئولیبرال مخالف است. این کشور اقتصاد مختلط با مالکیت خصوصی را ترجیح می‌دهد، اما با نقش مدیریتی محکم که برای دولت محفوظ است. در سیاست خارجی، حزب تأکید جدی بر «تمدنها» دارد. این حزب از احیای مرزه‌های روسیه (که این حزب معتقد است شامل قفقاز، آسیای مرکزی، بلاروس و اوکراین می‌باشد) حمایت می‌کند. حزب لیبرال دموکرات، ایالات متحده، ناتو و تمدن غربی را اصلی‌ترین تهدیدهای خارجی روسیه می‌داند. این حزب به شدت از تبعیض علیه اقلیت‌های قومی روس در کشورهای بالتیک انتقاد کرده و خواستار این است که به آنها تابعیت روسیه داده شود و در برابر قوانین تبعیض آمیز محافظت شود. حزب لیبرال دموکرات همچنین مخالف بزرگنمایی اتحادیه اروپا است و به عنوان یک حزب مخالف اتحادیه اروپا شناخته می‌شود، و در عوض پان اسلاویسم را ترجیح می‌دهد. این حزب همچنین به عنوان امپریالیست روسی در حمایت از احیای امپراتوری روسی و حمایت از امپریالیسم شناخته می‌شود. پروفسور هنری هیل هیل سیاست اصلی حزب را به عنوان ملی‌گرایی و تمرکز بر نظم قانون ذکر کرده‌است. این حزب اگرچه اغلب از لفاظی‌های مخالف رادیکال استفاده می‌کند، اغلب به پیشنهادات دولت رأی می‌دهد. این منجر به گمانه زنی‌هایی شده‌است که حزب بودجه خود را از کرملین دریافت می‌کند.
پیوند بلاروس و روسیه پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، دولت نوبنیان روسیه کوشید با برپایی یک سازمان منطقه‌ای در ۸ دسامبر ۱۹۹۱، کنترل فضای پس از شوروی را زیر کشورهای مشترک المنافع ناوابسته (CIS) نگه دارد. با این همه، بلاروس، مانند دیگر جمهوری‌های کشورهای ناوابسته مشترک المنافع، آغاز به دور شدن از روسیه که در آن زمان تلاش می‌کرد اقتصاد ورشکسته و روابط خود با غرب را بهبود بخشد، کرد.
فهرست سفارت‌های بلاروس بلاروس (بلاروسی: Беларусь، الفبای لاسینکا: Belaruś؛ ، نام قدیمی تر: Белору́ссия تلفظ: بِلُروسّییا) یک سرزمین دور از دریا در اروپای خاوری است. بلاروس در ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۰ موجودیت خود را اعلام نمود و در پی فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، استقلال خود را به عنوان جمهوری بلاروس در ۲۵ اوت ۱۹۹۱ اعلام کرد. امروزه بلاروس با روسیه و کشورهای استقلال یافته از شوروی، ارتباطی گسترده دارد.
پیش‌زمینه‌های تاریخی جنگ روسیه و اوکراین بر اساس سرشماری اوکراین در سال ۲۰۰۱، اوکراینی‌های قومی ۷۰٫۷ درصد از جمعیت استان خارکف را تشکیل می‌دهند، در حالی که روس‌ها ۲۵٫۶ درصد را تشکیل می‌دهند. سایر اقلیت‌های قومی ثبت شده در استان خارکف شامل ارامنه، یهودیان و بلاروس‌ها هستند. ۵۳٫۸ درصد از جمعیت گزارش کردند که زبان مادری آنها اوکراینی است، در حالی که ۴۴٫۳ درصد گزارش کردند که زبان آن روسی است.
جغرافیای لتونی جمهوری لتونی (که لاتویا و لِتلَند هم نامیده شده)، کشوری است در شمال اروپا که کشور میانی در بین سه کشور حوزه بالتیک به‌شمار می‌آید. لتونی توسط روسیه از مشرق، استونی از شمال، لیتوانی از جنوب، بلاروس از جنوبشرقی و دریای بالتیک از مغرب احاطه شده‌است. پایتخت لتونی ریگا است. جمعیت این کشور دو میلیون و ۲۰۰ هزار نفر و واحد پول آن لاتس است. مساحت این کشور ۶۴٬۵۸۹ کیلومتر مربع است و از کم‌جمعیت‌ترین و کم‌تراکم‌ترین کشورهای اتحادیه اروپا به‌شمار می‌آید. آب‌وهوای این کشور معتدل و فصلی است. لتونی در شمال اروپا و در کرانه‌های خاوری دریای بالتیک قرار دارد. از نظر زمین‌شناسی، خاک این کشور در بخش شمال شرقی پوسته پایدار اروپای شرقی واقع شده‌است. مساحت این کشور ۶۴٫۵۸۹ کیلومتر مربع است که ۶۲٫۲۴۹ ک.م. آن را خشکی و ۲٫۳۴۰ ک.م. را پهنه‌های آبی تشکیل می‌دهد.
شیر (خوراکی) در سال ۲۰۱۱ بیش از ۷۳۰ میلیون تن شیر تولید شده‌است. هند بزرگ‌ترین تولیدکننده و مصرف‌کنندهٔ شیر در جهان است و با این حال نه شیر صادر و نه آن را وارد می‌کند. نیوزیلند، کشورهای عضو اتحادیهٔ اروپا، ایالات متحدهٔ آمریکا، استرالیا، برزیل، آرژانتین و بلاروس بزرگ‌ترین صادرکنندگان شیر و فراورده‌های لبنی محسوب می‌شوند. چین، مکزیک، روسیه و ژاپن نیز بزرگ‌ترین واردکنندگان شیر و فراورده‌های لبنی به‌شمار می‌روند.
روبل بلاروس روبل یکای پول روسیه سفید (بلاروس) است که با کد ایزو 4217 BYR مشخص می‌شود.
پیش‌زمینه‌های تاریخی جنگ روسیه و اوکراین بر پایه سرشماری اوکراین در سال ۲۰۰۱، روس‌ها ۵۸٫۵ درصد از جمعیت کریمه را تشکیل می‌دهند. دو گروه قومی بعدی اوکراینی‌ها که ۲۴ درصد و تاتارهای کریمه که ۱۰٫۲ درصد را تشکیل می‌دادند بودند. دیگر اقلیت‌های قومی که در کریمه حضور دارند شامل بلاروس‌ها و ارمنی‌ها هستند. ۷۷ درصد از جمعیت کریمه زبان مادری خود را روسی، ۱۱٫۴ درصد تاتاری کریمه و ۱۰٫۱ درصد اوکراینی گزارش کردند.
برگزیت قرار است از آغاز فوریهٔ ۲۰۲۰ یک دورهٔ انتقالی ۱۱ ماهه آغاز شود و برپایهٔ آن بریتانیا به یک توافق تجاری طولانی مدت با اتحادیهٔ اروپا دست یابد. تا آن زمان قراردادهای موجود تجاری میان طرفین به قوهٔ خود باقی خواهد ماند. خروج از اتحادیهٔ اروپا هدفی سیاسی بود که از سوی افراد، گروه‌های مدافع، و احزاب سیاسی در بریتانیا از زمان پیوستن آن به اتحادیهٔ اروپا در سال ۱۹۷۳ پی گرفته می‌شده‌است. خروج از اتحادیهٔ اروپا بر پایهٔ معاهدهٔ اتحادیهٔ اروپا از حقوق کشورهای عضو آن است.
لئونید تکاچنکو (فوتبالیست) همراه با میکولا پاولوف به عنوان مربی موقت برای تیم ملی فوتبال اوکراین در هنگام سفر به بلاروس برای بازی دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال بلاروس خدمت کرد. او و پاولوف قبل از آن دستیار مربی ویکتور پروکوپنکو بودند. زمانی در سال 2000، او به فدراسیون روسیه نقل مکان کرد و تابعیت روسیه را گرفت.
نشان ملی بلاروس نشان ملی جمهوری بلاروس پس از همه‌پرسی ۱۹۹۵ میلادی در بلاروس جایگزین نشان باستانی پاهونیا شد که پس از کسب استقلال از روسیه به مدت چهار سال به عنوان نماد این کشور برگزیده شده بود نشان ملی این کشور بسیار تاثیر پذیرفته از نشان رسمی جمهوری سوسیالیستی بلاروس شوروی می‌باشد تنها رنگ روبان آن از سراسر قرمز به قرمز و سبز تغییر یافته که این رنگ‌ها از پرچم این کشور نشات می‌گیرند، به جای چکش و داس طراحی نقشه این کشور جایگزین شده و شعارهای کمونیستی روی روبان‌ها به علاوه مخفف عبارت جمهوری سوسیالیستی بلاروس شوروی حذف و عبارت بلاروسی Рэспублiка Беларусь (جمهوری بلاروس) جایگزین آن شده‌است
لتونی لتونی توسط روسیه از مشرق، استونی از شمال، لیتوانی از جنوب، بلاروس از جنوب شرقی و دریای بالتیک از مغرب احاطه شده‌است. پایتخت لتونی ریگا است. جمعیت این کشور دو میلیون و ۱۸۰ هزار نفر و واحد پول آن تا پیش از سال ۲۰۰۴ لاتس بود، ولی از آن سال به بعد، یورو به عنوان واحد رسمی پول لتونی انتخاب شد. مساحت این کشور ۶۴٬۵۸۹ کیلومتر مربع است و از کم‌جمعیت‌ترین و کم‌تراکم‌ترین کشورهای اتحادیه اروپا به‌شمار می‌آید. آب‌وهوای این کشور معتدل و فصلی است.
روابط ایران و بلاروس دو کشور طی سالهای اخیر از روابط خوبی برخوردار بوده‌اند که در جلسات منظم سطح بالا و توافقات مختلف منعکس شده‌است. در سال ۲۰۰۸، سرگئی مارتینوف، وزیر امور خارجه بلاروس، ایران را به عنوان یک شریک مهم کشورش در منطقه و جهان توصیف کرد. ایران و بلاروس هر دو از متحدان روسیه هستند.
روابط ایران و بلاروس در سال ۲۰۰۹ گزارش شد که بلاروس در حال فروش سامانه‌های موشکی تاکتیکی ساخت اسکندر-ام ساخت روسیه به ایران است
پیش‌زمینه‌های تاریخی جنگ روسیه و اوکراین بر اساس سرشماری اوکراین در سال ۲۰۰۱، ۵۷٫۲٪ از جمعیت دونباس را اوکراینی‌ها، ۳۸٫۵٪ روس‌ها، و ۴٫۳٪ سایر گروه‌های قومی، عمدتاً یونانی (۱٫۱٪) و بلاروس (۰٫۹٪) تشکیل می‌داد. ۷۲٫۸٪ از جمعیت گزارش کردند که زبان مادری آنها روسی است. زبان‌های دیگر که عمدتاً توسط گروه‌های قومی اقلیت صحبت می‌شود، ۱٫۱ درصد از جمعیت را تشکیل می‌دهند. در میان این گروه‌ها، تنها روماها گزارش شده‌اند که از زبان روسی در زندگی روزمره استفاده نمی‌کنند و به جای آن از زبان رومی استفاده می‌کنند.
بمب‌گذاری ۲۰۱۱ مترو مینسک الکساندر لوکاشنکو، رئیس‌جمهوری بلاروس در سخنانی در مورد علت وقوع این حادثه گفت که بعید نمی‌داند این انفجار در خارج از مرزهای بلاروس سازماندهی شده باشد. او گفت: «من بعید نمی‌دانم که این حادثه «هدیه‌ای» به ما از خارج از کشور باشد، البته ما وظیفه داریم که در داخل بلاروس هم همه چیز را به خوبی بررسی کنیم.» لوکاشنکو همچنین از وزیر دفاع بلاروس خواست تا از کمک سرویس‌های اطلاعاتی-امنیتی روسیه برای تحقیق در مورد علت وقوع انفجار در ایستگاه مترو مینسک استفاده شود تا هر چه زودتر به نتیجه برسند.
بلاروس از لحاظ رسمی، این کشور تحت عنوان جمهوری بلاروس (به زبان بلاروسی: Рэспубліка Беларусь، زبان روسی: Республика Беларусь،"Respublika Belarus") شناخته می‌شود، در حالی که نام کوتاه آن بلاروس است. برخی کاربرد عبارت «بلاروسی» را که با استفاده از بیان مستقیم روسی‌سازی آن بوده، کسرشأن می‌دانند. این نام به‌طور نادرست به «روسیه سفید» ترجمه شده، که این نام به یک منطقه‌ای جداگانه اشاره دارد.
نیکولای کارپول نیکولای کارپول () مربی والیبال اهل بلاروس و سرمربی سابق تیم‌های ملی والیبال زنان روسیه و بلاروس، مربی فعلی باشگاه یکاترینبورگ است. کارپول یکی از موفق‌ترین مربی‌های والیبال زنان به شمار می‌رود. او در سال ۲۰۱۲ به تالار مشاهیر والیبال آمریکا راه یافت. او تیم ملی روسیه را به مدال نقره المپیک ۲۰۰۴ رسانید.
الکساندر لوکاشنکو نحوه رسیدگی دولت او به بیماری پاندمی کروناویروس کووید ۱۹ در بلاروس منجر به نارضایتی گسترده مردم نسبت به دولت وی شد. انتخابات مناقشه برانگیز ریاست جمهوری بلاروس در ۲۰۲۰ نیز منجر به اتهامات گسترده‌ای در مورد تقلب در آرای انتخابات شد، این موضوع به شدت اعتراضات ضد دولتی را تقویت کرد تا جایی که لوکاشنکو اکنون با مخالفت بی‌سابقه‌ای با حکومت خود روبرو است. پس از رقابت انتخاباتی، لوکاشنکو توسط اتحادیه اروپا و ایالات متحده به عنوان رئیس‌جمهور قانونی بلاروس شناخته نمی‌شود.
بلاروس از سال ۲۰۰۵، به نظر می‌رسد که جنبشی در بلاروس به سوی اتحاد دوباره با روسیه صورت گرفته باشد. در نوامبر۲۰۰۵، یک پیش‌نویس از قانون اساسی برای تصویب به هردو (رئیس‌جمهور) ولادیمیر پوتین و لوکاشنکو تسلیم شده‌است.
ترانه اعتراضی در بلاروس اولین ترانه معروف اعتراضی در اوایل قرن بیستم در جریان قیام مردم بلاروس و نبرد برای استقلال از روسیه، ساخته شد. این دوره ترانه‌هایی ساخته شده شامل: «We've slept enough» , ما به اندازه کافی خوابیدیم و همچنین ترانه ای به نام رژه جنگجویان که یک سرود جمهوری خلق بلاروس بود. مرحله بعدی ترانه‌های اعتراضی دهه ۱۹۹۰ بود که ترانه‌های بسیاری توسط گروه NRM ساخته شد.
بلاروس‌فیلم از مهمترین کارگردان‌هایی که در بازه زمانی مختلف در بلاروس‌فیلم مشغول به کار بودند الکساندر فاینتسیمر، اولگ فرلیخ، ولادیمیر رُستیسلاوُویچ گاردین، گریگوری روشال و میخائیل ورنر قابل اشاره هستند. در دوره اتحاد جماهیر شوروی بلاروس‌فیلم ۲۲ فیلم بلند سینمایی برای اکران در سراسر روسیه تولید کرد. این تعداد در مورد انیمیشن‌های کوتاه بلند ۹۰ اثر است.
آرسنی یاتسنیوک در سال ۲۰۱۲ حزبی که وی تشکیل داده بود با حزب میهن ادغام گردید و در انتخابات مجلس با دیگر احزاب ائتلاف نموده و توانستند ۱۰۱ کرسی مجلس را بدست آورند در این زمان تیموشنکو در زندان بود. او در مجلس اعلام کرد که روسیه در پی تشکیل دیواری بین اوکراین و اتحادیه اروپا است.
روابط جمهوری آذربایجان و اتحادیه اروپا نمایندگان اتحادیه اروپا و کشورهای ارمنستان، آذربایجان، گرجستان، بلاروس، مولداوی و اوکراین در هفتم ماه مه سال ۲۰۰۹ در پراگ گرد هم آمده و بیانیه مشترکی را در این زمینه امضا کردند.
قانون اساسی بلاروس قانون اساسی بلاروس (، ) بالاترین قانون در بلاروس است. این قانون در سال ۱۹۹۴ سه سال پس از استقلال این کشور از اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تایید شد. در این سند چارچوب رسمی دولت بلاروس و نحوه تشکیل آن و حقوق و آزادی‌های شهروندان تشریح شده است. این قانون در ابتدا توسط شورای عالی بلاروس، قوه مقننه سابق این کشور تهیه شد و سپس برای استفاده کارشناسان حقوقی و شهروندان بهبود یافت. محتویات قانون اساسی شامل یک مقدمه، ۹ بخش و ۱۴۶ مقاله است.
ولادیمیر لنین پس از آتش‌بس در جبهه غرب، لنین تصور می‌کرد که شروع انقلاب در اروپا قریب‌الوقوع است. شورای کمیسرهای خلق که قصد تسریع این امر را داشت، در مارس ۱۹۱۹ از تأسیس دولت شورایی در بلا کون مجارستان حمایت و به جمهوری شورایی باواریا و سایر شورش‌های سوسیالیستی انقلابی در دیگر نقاط آلمان، از جمله شورش اتحادیه اسپارتاکوس، کمک کردند. در طول جنگ داخلی روسیه، ارتش سرخ به جمهوری‌های تازه‌مستقل‌شده در مرزهای روسیه اعزام شد تا به مارکسیست‌های محلی در برپایی نظام‌های شورایی یاری رساند. در اروپا، این امر منجر به ایجاد دولت‌های جدید تحت رهبری کمونیست‌ها در استونی، لتونی، لیتوانی، بلاروس و اوکراین و تأسیس حکومت کمونیستی در مغولستان بیرونی در شرق شد. بسیاری از بلشویک‌های بلندپایه خواستار ادغام این دولت‌ها به روسیه بودند اما لنین اصرار داشت که باید به حساسیت‌های ملی احترام گذاشت، هرچند به رفقای خود اطمینان داد که احزاب کمونیست این کشورها در عمل تحت سلطه شورای کمیسرهای خلق هستند.
اتحادیه بی‌خدایان مبارز اتحادیه بیخدایان مبارز ( "Sojúz Voínstvujuščih Bezbóžnikov" ،"لیگ مبارزان بی خدا") جامعه بی خدا () اتحادیه بی خدا (به "سوجیز بزوبونیکف")، یک سازمان بیخدا و ضدمذهبی متشکل از کارگران و روشنفکران بود که تحت تأثیر دیدگاه‌ها و سیاست‌های ایدئولوژیک و فرهنگی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی از ۱۹۲۵ تا ۱۹۴۷ در روسیه شوروی توسعه یافت. اعضای این حزب، اعضای جنبش جوانان کومسومول، کسانی که وابستگی سیاسی خاصی ندارند، کارگران و کهنه سربازان نظامی تشکیل شده بودند.
کشورهای پساشوروی اتحاد اقتصادی اوراسیا یک اتحاد اقتصادی بین کشورهای شوروی سابق است. این پیمان با هدف تأسیس EEU که در ۲۹ ماه مه ۲۰۱۴ به دست رهبران بلاروس، قزاقستان و روسیه امضاء شد و در یک ژانویه ۲۰۱۵ اجرایی شد است. پیمان‌نامه‌ها برای ورود ارمنستان و قرقیزستان به اتحادیه اقتصادی اوراسیا به ترتیب در ۹ اکتبر و ۲۳ دسامبر ۲۰۱۴ امضاء شدند. قرارداد ورود ارمنستان در ۲ ژانویه ۲۰۱۵ اجرا شد. گرچه قرقیزستان تا ماه مه ۲۰۱۵ طول کشید، ولی آن طور که تأیید شده‌است قرقیزستان از روز تأسیس EEU به عنوان یک کشور موافق مشارکت خواهد داشت.
اتحادیه بین‌المللی حفاظت از ارقام جدید گیاهی در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۱۵ این ۷۴ کشور جزو اتحادیهٔ بین‌المللی حفاظت از ارقام جدید گیاهی بوده اند:  سازمان مالکیت معنوی آفریقا, آلبانی, آرژانتین, استرالیا, اتریش, جمهوری آذربایجان, بلاروس, بلژیک, بولیوی, برزیل, بلغارستان, کانادا, شیلی, چین, کلمبیا, کاستاریکا, کرواسی, جمهوری چک, دانمارک, جمهوری دومینیکن, اکوادور, استونی, اتحادیه اروپا, فنلاند, فرانسه, گرجستان, آلمان, گواتمالا, مجارستان, ایسلند, جزیره ایرلند, اسرائیل, ایتالیا, ژاپن, اردن, کنیا, قرقیزستان, لتونی, لیتوانی, جمهوری مقدونیه, مکزیک, مولداوی, مراکش, هلند, نیوزیلند, نیکاراگوئه, نروژ, عمان, پاناما, پاراگوئه, پرو, لهستان, پرتغال, کره جنوبی, رومانی, روسیه, صربستان, سنگاپور, اسلواکی, اسلوونی, آفریقای جنوبی, اسپانیا, سوئد, سوئیس, ترینیداد و توباگو, تونس, ترکیه, اوکراین, بریتانیا,ایالات متحده آمریکا , اروگوئه, ازبکستان, ویتنام.
به رسمیت شناختن بین المللی جمهوری خلق دونتسک و جمهوری خلق لوهانسک جمهوری خلق دونتسک و جمهوری خلق لوهانسک پس از همه‌پرسی غیررسمی وضعیت در می ۲۰۱۴ از اوکراین اعلام استقلال کردند. اندکی پس از آن، هر دو ایالت خودخوانده با هم ادغام شدند و کنفدراسیون کوتاه مدت نووروسیا را تشکیل دادند که یک سال بعد به حالت تعلیق درآمد. همچنین در سال ۲۰۱۴، اوستیای جنوبی، یک جمهوری جدایی طلب مشابه، استقلال هر دو کشور را به رسمیت شناخت. از ۲۱ فوریه ۲۰۲۲، این دو جمهوری به عنوان کشورهای مستقل توسط فدراسیون روسیه به رسمیت شناخته شدند. روز بعد، سوریه، نیکاراگوئه و بلاروس نیز حمایت خود را از به رسمیت شناختن هر دو جمهوری توسط روسیه ابراز کردند.
بلاروس در پی مناقشات مرزی روسیه با اوکراین ، لوکاشنکو قویا حمایت خود از روسیه را اعلام کرد و گفت کشورش در صورت حمله به روسیه، وارد جنگ خواهد شد و قول داد در صورت درگیری، «صدها هزار» سرباز روس را در خاک خود خواهد پذیرفت.
همه‌پرسی قانون اساسی بلاروس (۲۰۲۲) صلاح قانون اساسی مشابه قانون روسیه در ۲۰۲۰ قرار است منبع احتمالی الهام بخش تغییرات قانون اساسی بلاروس باشد. تصور می‌شد یکی دیگر از منابع الهام بخش قزاقستان نیز باشد.
بندر انزلی شهر بندر انزلی به عنوان نخستین شهری در ایران بود که صاحب شهرداری شد، که در آن زمان به آن بلدیه گفته می‌شد. تاریخ تأسیس بلدیه در بندر انزلی به سال: ۱۲۷۶ هجری شمسی بازمی‌گردد. بنای ساختمان شهرداری بندر انزلی با توجه به قدمت، در لیست میراث فرهنگی ایران قرار دارد. شورای اسلامی شهر بندر انزلی نیز به عنوان یک نهاد تصمیم‌گیر وظیفه نظارت بر عملکرد شهرداری را عهده‌دار است.انزلی با بیش از ۱۴۵۰۰ ورزشکار سازمان‌یافته با نسبت جمعیت شهری مقام نخست کشور را از لحاظ شمار ورزشکار دارد.
شهرستان بندر انزلی بنابر سرشماری مرکز آمار ایران،جمعیت شهرستان بندر انزلی در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۵۹،۰۱۶ بوده‌است.
شهرداری بندر انزلی شهرداری بندر انزلی سازمانی است که قدمت آن به سال ۱۲۹۶ هجری شمسی باز می‌گردد که با نام بلدیه بندر انزلی، تأسیس شد و اداره شهر بندر انزلی را عهده‌دار شد. ریاست این سازمان با شهردار بندر انزلی است. در آن زمان عبدالعلی سرخی کهن ریاست بلدیه را بر عهده داشت.
راه‌آهن در شمال ایران خطی که از رشت تا انزلی ساخته می‌شود در واقع بندر انزلی، شهر انزلی و منطقه آزاد انزلی را در قالب یک خط آنتنی، به شبکه ریلی ایران وصل می‌کند و بدین ترتیب بندر و شهر انزلی به شبکه ریلی متصل خواهد شد. پروژه در مسیر رشت به سمت انزلی به دوشاخه تبدیل می‌شود که یک شاخه به بندر انزلی و دیگری به بندر کاسپین در منطقه آزاد می‌رود.