mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
نیروی هسته‌ای قوی نیروی قوی هسته ای، یکی از چهار نیروی پایه در فیزیک است، که نقش آن کنارهم قرار دادن، کوارک‌ها و ذرات تشکیل‌شده از آن‌ها (مانند نوترون‌ها و پروتون‌ها) در هسته اتم‌ها است. به این معنی که "نیروی هسته‌ای" نیز نام‌گذاری می‌شود. این نیرو به همین خاطر، از نیروی الکترومغناطیسی بسیار قوی‌تر است و می‌تواند هستهٔ اتم‌ها را، با وجود نیروی دافعه بین پروتون‌های آن (با بار الکتریکی مثبت) پایدار نگه دارد.
فیزیک اتمی با آنکه در زبان رایج دو اصطلاح «فیزیک اتمی» و «فیزیک هسته‌ای» مترادف شمرده می‌شوند، اما فیزیک‌دانان اصطلاح «فیزیک اتمی» را برای بررسی اتم به عنوان یک سیستم منفرد و «فیزیک هسته‌ای» را برای بررسی ساختمان هستهٔ اتم بکار می‌برند. اتم‌ها داری موادریزی به نام الکترون هستند اتم‌ها پروتون هم دارند. هر اتم مقدار کمی جرم دارد. طبق نظریه مافی فیزیک اتمی مرتبط به پروتون‌های اتم است.امیر محمد مافی معتقد است سرعت شاخه ای هر الکترون برابر با ۱۲۰۰ کیلومتر برثانیه میباشد.اتم های تازه کشف شده همچون پلوتونیوم و رادرفوردونیوم این قابلیت رو دارند.در جدول مندلیف ما ۱۱۸ عنصر داریم که تعداد ۹۰ تای آن عناصر طبیعی میباشد .در عناصر غیر طبیعی مثل اینیشتنیوم هم قابلیت دو سر اتمی وجود دارد این نظریه را رادرفورد مطرح کرد ومافی انرا تایید کرد.
الکترونگاتیوی الکترونگاتیوی یا الکترونگاتیویته یک اتم میزان تمایل نسبی آن اتم برای کشیدن جفت‌الکترون به سمت هستهٔ خود است. یک نوترون میزان تمایل زیاد آن اتم برای کشیدن یک پروتون به سمت الکترون خود است.
ایزوتوپ ایزوتوپ ، اتم‌های یک عنصر مشخص هستند که عدد اتمی (Z) یکسان و عدد جرمی (A) متفاوتی دارند. عدد اتمی بیانگر تعداد پروتون‌های هسته اتم است؛ بنابراین ایزوتوپ‌های یک عنصر، تعداد پروتون‌های مساوی دارند. اختلاف در عدد جرمی ایزوتوپ‌ها از اختلاف تعداد نوترون‌های موجود در هسته آن‌ها ناشی می‌شود. عدد اتمی در سمت چپ و پایین نشانه ی شیمیایی امده وعدد جرمی در سمت چپ و بالای نشانه ی شیمیایی امده در حقیقت به اتم های یک عنصر،که تعداد نوترون متفاوت دارند ایزوتوپ گفته می‌شود.
پروتون پروتون ذره‌ای زیراتمی با نماد p  یا formula_1 است که جرمش ۱۸۳۷ برابر جرم الکترون و اندکی کمتر از جرم نوترون است. به پروتون و نوترون که هر کدام جرمی حدود یک یکای جرم اتمی (amu) دارند نوکلئون (ذرات درون هستهٔ اتم‌ها) هم می‌گویند. بار پروتون مثبت و اندازه‌اش با اندازهٔ بار الکترون (1e+) یعنی ۱۰× ۱٫۶۰۲۲ کولن دقیقاً برابر است.
اتم اگزاتیک آنها اغلب نیمه عمر بسیار پایینی دارند اما به اندازه‌ای نیمه عمر دارند که در طیف‌های اتمی معلوم شوند. یکی از معروفترین این اتم‌ها پوزیترونیوم است که در آن به جای پروتون اتم هیدروژن یک پوزیترون جایگزین شده است. این اتم در الکترودینامیک کوانتومی و در مدل کوارکونیوم بسیار مورد توجه می‌باشد.رده کوانتومی
عنصر شیمیایی ایزوتوپ‌های یک عنصر، اتم‌هایی با تعداد پروتون‌های برابر و تعداد نوترون‌های متفاوت می‌باشند. برای مثال، عنصر کربن سه ایزوتوپ اصلی دارد. تمام اتم‌های کربن دارای شش پروتون در درون هسته خود هستند؛... ولی می‌توانند دارای شش، هفت یا هشت نوترون باشند؛ بنابراین سه ایزوتوپ کربن به ترتیب دارای عدد جرمی ۱۲، ۱۳ و ۱۴ بوده و کربن-۱۲، کربن-۱۳ و کربن-۱۴ نام دارند.
بالانویس و پایین‌نویس از ترکیب بالانویس و پایین‌نویس برای ارایهٔ اطلاعات بیشتر در مورد هسته اتم استفاده می‌شود. مثلاً "U" نشانگر اتم اورانیومی‌ست با ۲۳۵ نوکلئون که ۹۲ تای آن پروتون است. یک نماد شیمیایی ممکن است کاملاً با اعداد محصور شده باشد: "C" یون کربنی‌ست با ۱۴ نوکلئون که ۶ تای آن پروتون و ۸ تای بقیه نوترون است و ۲ بار مثبت دارد.
پوزیترونیوم پوزیترونیوم که یک اتم اگزاتیک است از پوزیترون به جای پروتون در اتم خود استفاده می‌کند این‌گونه اتم‌ها غالباً عمر بسیار کوتاهی دارند ولی پوزیترونیوم عمری دارد تا بیتواند یک طیف را تولید کند و نقش مهمی در مدل الکترودینامیک کوانتمی و مدل کوارکونیوم دارد.
پروتون در آزمایش‌هائی که در آشکارگر سوپر کامیوکانده در ژاپن انجام شده، حد پایین ۱۰ × ۶٫۶ سال برای نیمه‌عمر واپاشی پروتون به پادمیوئون و پیون خنثی و حد پایین ۱۰× ۸٫۲ سال برای نیمه‌عمر واپاشی پروتون به پوزیترون و پیون خنثی به دست آمده‌است [به این معنی که در این آزمایش‌ها واپاشی پروتون دیده نشده و اگر پروتون وابپاشد با توجه به مدت آزمایش و مقدار ماده‌ای که تحت نظر بوده، نیمه‌عمر پروتون از این مقادیر بیشتر است]. در آزمایشی دیگر در در کانادا، پژوهشگران تلاش کردند پرتوهای گاما حاصل از واپاشی هسته‌های به جامانده پس از هر نوع واپاشیِ یکی از پروتون‌های هستهٔ اتم اکسیژن ۱۶را آشکار کنند. در این آزمایش حد پایین ۱۰× ۲٫۱ سال برای نیمه‌عمر پروتون به دست آمد.
یون یون (در فرانسوی: ion) به اتم یا مولکول‌هایی گفته می‌شود که بار الکتریکی اضافه داشته باشند یا کمبود بار الکتریکی داشته باشند و این بار می‌تواند منفی یا مثبت باشد. نابرابری تعداد کل الکترون‌ها با پروتون‌ها، در یک اتم یا مولکول، به آن بار خالص مثبت یا بار خالص منفی الکتریکی می‌دهد. علت تبدیل اتم‌ها یا مولکول‌ها در یون توانایی اتم‌ها به گرفتن الکترون اضافی یا از دست دادن یک یا چند الکترون می‌باشد.
نسبت نوترون–پروتون نسبت نوترون–پروتون یا نسبت ان/زد یا نسبت هسته‌ای، بیان‌کننده نسبیت تعداد نوترون موجود در هسته اتم به تعداد پروتون‌ها است. این نسبت به‌طور کلی با بالاتر رفتن عدد اتمی افزایش می‌یابد. نسبت نوترون–پروتون بالاتر نشان دهنده ناپایداری و پرتوزایی هسته است به طوری که در عناصر ابتدایی که این نسبیت تقریباً ۱ است پایداری به نسبیت عناصر انتهایی جدول تناوبی بیشتر است.
گیتی ماده معمولی از دو ذره بنیادی ساخته شده‌است: کوارک و لپتون مثلاً پروتون از دو کوارک بالا و یک کوارک پایین تشکیل می‌شود؛ نوترون از دو کوارک پایین و یک کوارک بالا ساخته می‌شود؛ و الکترون نوعی لپتون است. اتم یک هسته اتمی دارد که از پروتون و نوترون ساخته شده و الکترون‌هایی که در مدارهای اطراف هسته می‌چرخند. از آنجا که بیشتر جرم اتم در هسته آن است که از باریون تشکیل شده، اخترشناسان اغلب از واژه "ماده باریونی" برای توصیف ماده معمولی استفاده می‌کنند، هرچند که بخش اندکی از این «ماده باریونی» را الکترون‌ها تشکیل می‌دهند.
عنصر شیمیایی اتم‌های یک عنصر از دیدگاه الکتریکی خنثی هستند؛ زیرا تعداد الکترون‌های آن که دارای بار منفی هستند با تعداد پروتون‌های آن که دارای بار مثبت هستند برابر است. به همین دلیل، عدد اتمی اتم‌های یک عنصر هم نشان دهنده تعداد پروتون‌ها و هم الکترون‌های آن است. ویژگی‌های شیمیایی یک عنصر بیش از هر چیز با آرایش الکترونی آن تعیین می‌شود. می‌توان گفت که شناخت عدد اتمی یک عنصر به شناخت ماهیت آن عنصر کمک می‌کند. عدد اتمی یک عنصر را در گوشه سمت چپ و پایین نماد آن عنصر به صورت X می‌نویسند.
رزونانس مغناطیسی هسته‌ای اسپین‌های یک مجموعه از هسته‌ها بر رفتار رزونانسی مجموعهٔ دیگر تأثیر می‌گذارند. به این معنی که بین دو گروه از پروتون‌ها یک برهم کنش یا جفت شدگی کوچک وجود دارد و باعث می‌شود هر نوع پروتون، تعداد پروتون‌های معادل (n) بر روی اتم (اتم‌های) کربن مجاور آن کربنی که خود به آن متصل است را احساس کند و قله رزنانس آن به (1n+) جزء تقسیم گردد. شکافت پیک‌های جابجایی شیمیایی در اثر برهم کنش گشتاور مغناطیسی یک هسته با گشتاور هسته‌های مجاور تحقق می‌یابد. میدان مغناطیسی به وجود آمده به وسیلهٔ یک هسته‌ی، بر توزیع الکترون‌های پیوندهای آن به هسته‌های دیگر تأثیر می‌گذارد. سپس این تغییر در توزیع الکترون، تغییراتی در هسته‌های مجاور تولید می‌کند و باعث شکافت ترازهای انرژی و از این رو گذارهای چند گانه می‌شود. به‌طور مثال طیف NMR مولکول ۱٬۱٬۲-تری‌کلرواتان در شکل ۱۲–۲۳ ارائه شده‌است. هیدروژن متینی در نزدیکی کربنی است که دو پروتون متیلنی را حمل می‌کند. بر طبق این قاعده، ان هیدروژن (متینی) دو همسایهٔ معادل داشته (2n=) و به سه قله (سه شاخه) منشعب می‌شود. پروتون‌های متیلن در مجاورت کربنی قرار دارند که یک هیدروژن متینی را حمل می‌کند و بر طبق این قاعده ان پروتون‌ها با یک همسایه (1n=) به دو قله (دو شاخه) منشعب می‌شوند.
ایزوتوپ‌های محیطی عنصرهای شیمیایی با تعداد پروتون‌هایشان تعریف می‌شوند، اما جرم اتم با تعداد پروتون‌ها و نوترون‌های هسته تعیین می‌شود. ایزوتوپ‌ها اتم‌هایی هستند که از یک عنصر خاص تشکیل شده‌اند، اما تعداد نوترون‌های متفاوتی دارند پس اعداد جرمی متفاوتی دارند. نسبت بین ایزوتوپ‌های یک عنصر در جهان اندکی متفاوت است، بنابراین برای مطالعه تغییرهای نسبت ایزوتوپی در سراسر جهان، تغییرها در نسبت ایزوتوپی به عنوان انحراف از یک استاندارد، ضرب در ۱۰۰۰ تعریف می‌شود. این واحد " در هر میلیون " است. به عنوان یک قرارداد، نسبت ایزوتوپ سنگین تر به ایزوتوپ پایین‌تر است.
آزمون ذرات مغناطیسی همه ذرات از اتم تشکیل شده اند و اتم نیز از سه جزء الکترون،پروتون و نوترون تشکیل شده است.پرتون ها و نوترون ها درون هسته اتم قرار گرفته اند.الکترون ها با بار الکتریکی منفی در حال چرخش به دور هسته اتم می باشند.حرکت بار الکتریکی،سبب ایجاد میدان مغناطیسی می گردد. می توان مواد را به سه دسته دیامغناطیس،پارامغناطیس و فرومغناطیس تقسیم کرد.
عدد جرمی عدد جرمی (A) یک اتم برابر با تعداد نوکلئون‌‌ها؛ (مجموع تعداد پروتون‌ها و نوترون‌های درون هستهٔ یک اتم) است. عدد جرمی یک عنصر تقریباً برابر با جرم اتمی آن است.
مول برای به دست آوردن جرم یک اتم بر حسب amu نیز می‌توان تعداد نوترون‌ها و پروتون‌ها را با هم جمع بست و عدد جرمیِ حاصل به تقریب خوبی همان جرم اتمی بر حسب amu است؛ البتّه صرف نظر از ایزوتوپ (هم‌مکان)های آن عنصر. مثلاً اتم لیتیمی که بیشتر در طبیعت یافت می‌شود (۹۴٪)، لیتیم-۷ است یعنی ۳ پروتون و ۴ نوترون دارد. در این صورت می‌گوییم جرم اتمی لیتیم برابر 7 amu است که با تقریب خوبی به جرم اتمی واقعی آن (6.94 amu) بسیار نزدیک است. پس می‌توانیم بگوییم:
هیدروژن هیدروژن فراوانترین عنصر در جهان است تا آنجا که ۷۵٪ جرم مواد طبیعی از این عنصر ساخته شده و بیش از ۹۰٪ اتم‌های سازندهٔ آن‌ها اتم هیدروژن است و البته گمان آن می‌رود که جرم‌های ناشناخته مانند مادهٔ تاریک و انرژی تاریک هم چنین ساختاری داشته باشند. هیدروژن و ایزوتوپ‌های آن به فراوانی در ستاره‌ها و سیاره‌های غول‌های گازی یافت می‌شوند. هیدروژن از راه واکنش‌های پروتون-پروتون و چرخهٔ سی‌ان‌او در همجوشی هسته‌ای نقشی کلیدی در زاییده شدن، درخشان شدن و پُرتوان شدن یک ستاره بازی می‌کند چون ابرهای مولکول هیدروژن رابطه‌ای مستقیم با زایش یک ستاره دارند.
نوترون نوترون (با نشان n^0) یکی از ذرات هسته‌ای اتم با بار الکتریکی خنثی و جرم مطلق ۱۰ × ۱٬۶۷۴۸۲ کیلوگرم و جرم نسبی ۱٬۰۰۸۶۶۵۴۱ است و به همراه پروتون، جرم اتم را تشکیل می‌دهند. تمامی اتم‌ها (به جز هیدروژن معمولی یا پروتونیوم) در هسته‌ی خود نوترون دارند. نوترون از یک کوارک بالا و دو کوارک پایین ساخته شده است.
پروتون مدت زیادی نیاز بود تا مفهوم ذره هیدروژن-مانند به عنوان سازنده سایر اتم‌ها توسعه یابد. نخست، ویلیام پروت در ۱۸۱۵ بر پایه تفسیر ساده‌انگارانه‌ای از مقادیر وزن اتمی، چنین فرض کرد که همه اتم‌ها از اتم‌های هیدروژن که او آن‌ها را پروتیل می‌نامید، تشکیل شده‌اند. پس از آن که مقدارهای دقیق‌تری اندازه‌گیری شدند، این فرضیه رد شد.
ستاره فشرده اگر ما می‌توانستیم از هستهٔ کوتولهٔ سفیدمان جرم برداریم و آهسته شروع به فشردن آن کنیم، ابتدا الکترون‌ها را می‌بینیم که مجبور به آمیزش با هسته‌ها می‌شوند و پروتون هایشان را توسط فرسودگی معکوس بتا به نوترون‌ها تبدیل می‌نمایند. تعادل به سمت سنگین تر، هسته‌های غنی تر از لحاظ نوترون انتقال می‌یابد که در چگالی‌های معمولی پایدار نیست. با افزایش چگالی، این هسته‌ها هنوز بزرگتر گشته و کمتر خوب پیوند یافته‌اند. در یک چگالی بحرانی حدود ۴·10 kg/m³، به نام خط سرریزی نوترون، هسته اتم تمایل می‌یابد تا به پروتون‌ها و نوترون‌ها تفکیک شود. در نهایت ما به نقطه‌ای می‌رسیم که جرم برپایهٔ (~۲·10 kg/m³) جرم یک هسته اتم است. در این نقطه جرم عمدتا نوترون‌های آزاد، با مقدار اندکی از پروتون‌ها و الکترون هاست.
هلیوم از نقطه نظر مکانیک کوانتومی، هلیوم دومین اتم ساده پس از هیدروژن، برای ساخت مدل کوانتومی است. هلیوم متشکل از دو الکترون در حال چرخش در اوربیتال‌های اتمی است که حول یک هسته دارای دو پروتون و (معمولاً) دو نوترون قرار دارند. در مکانیک نیوتونی، برای سیستم‌های بیش از دو ذره، امکان یافتن آنالیز دقیق ریاضی وجود ندارد و هلیوم نیز با داشتن دو الکترون و یک هسته، یک سیستم سه‌ذره‌ای محسوب می‌شود و در نتیجه امکان انجام محاسبات ریاضی با کمک مکانیک کلاسیک برای آن وجود ندارد؛ بنابراین، روش‌های عددی ریاضی برای آنالیز آن مورد نیاز است. روش‌های محاسباتی متداول در شیمی که برای ایجاد تصویری کوانتومی از الکترون استفاده می‌شوند، در برخی از مراحل محاسبه نسبت به مقادیر واقعی، خطایی کمتر از دو درصد دارند. چنین مدل‌هایی نشان می‌دهند که هر الکترون در اتم هلیوم بخشی از هسته را پوشش می‌دهد که در نتیجه چنین پوششی، بار مؤثر هسته‌ای که هر الکترون با آن مواجه است، حدود ۱٫۶۹ واحد است و نه دو واحد؛ که به‌طور کلاسیک از یک هسته نپوشیده هلیوم انتظار می‌رود.
لپتون لپتون‌ها بخش مهمی از مدل استاندارد هستند. الکترون‌ها در کنار پروتون و نوترون یکی از اجزای تشکیل‌دهندهٔ اتم‌ها هستند. اتم‌های غیرعادی که به جای الکترون، میون یا تاو داشته‌باشند نیز قابل ساخت هستند. همچنین می‌توان ذرات لپتون-پادلپتون مانند پوزیترونیوم تشکیل داد.
ماده (فیزیک) همهٔ چیزهایی را که در زندگی روزمره می‌توانیم لمس کنیم از اتم‌ها تشکیل شده‌اند. این ماده‌های ساخته شده از اتم‌ها، که آن‌ها هم به نوبهٔ خود از تعامل ذرات زیراتمی شکل گرفته‌اند معمولاً از یک هسته، محتوی پروتون و نوترون، و ابری از الکترون در مدار پیرامون هسته ساخته شده‌اند.
عنصر شیمیایی اگرچه تعداد پروتون‌های اتم‌های یک عنصر همواره برابر است؛ ولی اتم‌های یک عنصر می‌توانند دارای تعداد نوترون‌های متفاوت و در نتیجه عدد جرمی متفاوت (ایزوتوپ‌های متفاوت) باشند. برای مثال، هیدروژن دارای سه ایزوتوپ اصلی است که عبارتند از:
تنسین تنسین ( یا )نام رسمی برای عنصر کشف شده در سال ۲۰۱۰ است. در جدول تناوبی با نماد Ts و عدد اتمی ۱۱۷ است. این عنصر ۱۱۷ نخستین‌بار در سال ۲۰۱۰ توسط محققان روس و آمریکایی در مؤسسه تحقیقات هسته‌ای دوبنا (Dubna) در روسیه تولید شد و طی سال‌های اخیر محققان بدنبال تولید و تأیید وجود این عنصر هستند. محققان مرکز تحقیقات بر روی یون‌های سنگین هلم‌هولتس GSI در دارمشتات آلمان موفق به تولید و مشاهده اتم‌های مختلف عنصر ۱۱۷ شدند. این عنصر پیش از تأیید توسط آیوپاک به‌طور موقت آن‌ان‌سپتیم (ununseptium) نامیده می‌شد. عنصر ۱۱۷ یک اتم با ۱۱۷ پروتون درون هسته است؛ این عنصر فوق سنگین شامل تمامی عناصر فراتر از عدد اتمی ۱۰۴ است که به‌طور طبیعی بر روی زمین وجود نداشته و به صورت مصنوعی در آزمایشگاه تولید می‌شوند. اورانیوم با ۹۲ پروتون، سنگین‌ترین عنصر در طبیعت محسوب می‌شود، اما محققان با افزودن پروتون به هسته اتمی از طریق واکنش‌های همجوشی هسته‌ای موفق به تولید عناصر سنگین‌تر شده‌اند. در طی سال‌های اخیر محققان با هدف بررسی میزان محدودیت بزرگی اتم، عناصر سنگین‌تری را تولید کرده‌اند؛ با افزودن پروتون‌ها و نوترون‌های بیشتر به هسته، اتم بی‌ثبات‌تر می‌شود و اغلب عناصر فوق سنگین پیش از فروپاشی تنها چند میکروثانیه یا نانوثانیه دوام دارند. «جزیره ثبات» (island of stability) محلی است که عناصر فوق سنگین دوباره باثبات می‌شوند و اگر چنین جزیره‌ای وجود داشته باشد، عناصر در این منطقه نظری از جدول تناوبی بیش از چند نانوثانیه دوام پیدا می‌کنند. موفقیت محققان آلمانی در تولید عنصر ۱۱۷ گام مهمی در مسیر تولید و تشخیص عناصر واقع در جزیره ثباتِ عناصر فوق سنگین محسوب می‌شود. فدراسیون جهانی نامگذاری عناصر در شیمی (IUPAC) با بررسی نتایج این مطالعه در خصوص تأیید رسمی عنصر ۱۱۷ و ورود آن به جدول تناوبی عناصر تصمیم‌گیری خواهد کرد.[۱]
عدد اتمی عدد اتمی (Z) ، اصطلاحی است که در شیمی و فیزیک برای بیان تعداد پروتون‌های موجود در هسته اتم به کار می‌رود. در معادلات عدد اتمی را با پروتون برابر در نظر می‌گیریم «p = z» این پدیده و اصطلاح نخستین بار توسط ارنست رادرفورد کشف و ابداع و سپس به کار رفته‌است.
رادرفورد رادرفورد در این مدل بار مثبت اتم را به ذره هایی به نام (پروتون) نسبت داد.
واپاشی هسته‌ای ^{3}T -> ^{3}_{2}He + e- معمولا اگر تعداد نوترون‌های هسته یک اتم ۱/۵ برابر تعداد پروتون‌هایش باشد، آن اتم پرتوزا می‌شود، ولی در یک قاعده کلی تمام عناصر شناخته شده سنگین‌تر از سرب پرتوزا هستند.
اتم هیدروژن اتم هیدروژن یک تک اتم عنصر شیمیایی هیدروژن است. از نظر الکتریکی خنثی است و دارای یک بار مثبت یا پروتون و یک بار منفی یا الکترون است که با کمک نیروی کولن به هسته پیوند خورده‌است. هیدروژن اتمی سازندهٔ جرم ۷۵٪ عنصرهای جهان است. (بیشتر جرم جهان به صورت عنصرهای شیمیایی نیست-به صورت مادهٔ باریونی است-که از مادهٔ تاریک و انرژی تاریک ساخته شده‌است)
اتم قطعاً مدل اتمی بور با اشکال قابل توجهی روبرو بود و آن هم نبود نوترون یا ماده‌ای بود که دافعهٔ بین پروتون‌ها در مرکز هسته را از بین ببرد. از اینرو چادویک با تأکید بر درستی مدل منظومه شمسی نیلز بور، با توضیح وجود نوترون در هستهٔ اتم، ایراد آن را برطرف کرد. از آن به بعد اصلاحات دیگری بر روی توضیح هستهٔ اتم انجام نشده‌است. البته دانشمندان بزرگی همچون اروین شرودینگر، پس از او نظریات اتمی بسیاری ارائه کرده‌اند، ولی هنوز هم (در رابطه با هستهٔ اتم)، کامل‌ترین نظریه متعلق به جیمز چادویک است.
جرم اتمی شیمی‌دان‌ها در سده‌های ۱۸ و ۱۹ میلادی موفق شدند به روش تجربی جرم اتم‌های بسیاری از عنصرهای شناخته‌شده تا آن زمان را به‌طور نسبی اندازه‌گیری کنند. چنین آزمایش‌هایی نشان داد که برای مثال جرم یک اتم اکسیژن ۱٫۳۳ برابر جرم یک اتم کربن و جرم یک اتم کلسیم ۲٫۵ برابر جرم یک اتم اکسیژن است. استفاده از این نسبت‌ها در محاسبه‌های آزمایشگاهی کاری بسیار دشوار بود. از این رو، شیمی‌دان‌ها ناگزیر شدند جرم خاصی را به یک عنصر معین نسبت دهند و سپس به کمک نسبت‌های اندازه‌گیری شده، جرم عنصرهای دیگر را محاسبه کنند. سرانجام فراوان‌ترین ایزوتوپ کربن یعنی کربن-۱۲ برای این منظور انتخاب شد.
بار الکتریکی بار الکتریکی یک جسم برابر با مجموع بارهای الکتریکی ذرات سازندهٔ آن است. این بار به‌طور معمول کوچک است چون ماده از اتم ساخته شده و اتم‌ها به تعداد مساوی از پروتون و الکترون در هستهٔ خود دارند، در نتیجه از نظر الکتریکی خنثی‌اند. یک یون، اتمی (یا دسته‌ای از اتم‌ها) است که یک یا چند الکترون ازدست داده‌است یا به‌دست آورده‌است. اتمی که الکترون از دست دهد بار خالص آن مثبت می‌شود که آن را کاتیون می‌نامیم و اتمی که الکترون بدست آورد بار خالص آن منفی می‌شود و آن را آنیون می‌نامیم.
یون هیدروژن "اتم هیدروژن (در مرکز تصویر) دارای فقط یک پروتون و یک الکترون میباشد.
یون هلیم هیدرید یون هلیم هیدرید یا یون هیدریدوهلیم(+۱) یا هلونیم یک کاتیون با فرمول شیمیایی HeH است. این گونه شامل یک اتم هلیوم و یک اتم هیدروژن است که یک الکترون از آن کاسته شده‌است. همچنین می‌توان این گونه را به‌صورت یک هلیوم پروتون‌زایی شده در نظر گرفت. هلیوم هیدرید، سبک‌ترین یون ناجورهسته (دارای حداقل دو اتم متفاوت) است و اعتقاد بر این است که این ترکیب، اولین ترکیب ایجاد شده در کیهان، پس از مه‌بانگ است.
تفکیک (شیمی) در شیمی و بیوشیمی، تفکیک ، فرایندی کلی‌ست که در آن مولکول‌ها (یا ترکیبات یونی چون نمک‌ها یا کمپلکس‌ها) اغلب به صورت برگشت‌پذیر به ذرات کوچکتری چون اتم‌ها، یون‌ها، یا رادیکال‌ها تجزیه می گردند. به عنوان مثال، زمانیکه یک اسید در آب حل می گردد، پیوندی کوالانسی بین یکی اتم الکترونگاتیو و اتم هیدروژن، توسط شکافت ناهم‌کافت شکسته شده، که منجر به تشکیل یک پروتون (H) و یک یون منفی می گردد.
عدد جرمی برای نشان دادن ساختار هسته‌ای اتم در بالا سمت چپ کنار علامت اختصاری (حروف لاتین) عنصر شیمیایی، عدد جرمی (جمع تعداد پروتون و نوترون) و عدد اتمی (Z تعداد پروتون‌ها) پایین سمت چپ نوشته می‌شود. برای نمونه هلیم-۴ که دارای عدد جرمی ۴ و عدد اتمی ۲ است، به صورت نشان داده می‌شود.
جدول تناوبی همهٔ نسخه‌های جدول تناوبی تنها دربردارندهٔ عنصرهای شیمیایی هستند و مخلوط، ترکیب یا ذرهٔ زیراتمی در آن‌ها جایی ندارد. هر عنصر شیمیایی یک عدد اتمی یکتا دارد و این عدد برابر با شمار پروتون‌ها در هستهٔ اتم آن عنصر است. اتم‌های گوناگون یک عنصر می‌توانند شمار نوترون‌های متفاوتی داشته باشند. در این حالت به آن‌ها ایزوتوپ گفته می‌شود. برای نمونه کربن سه ایزوتوپ طبیعی دارد. همهٔ ایزوتوپ‌های کربن ۶ پروتون، و بیشتر آن‌ها ۶ نوترون دارند؛ اما یک درصد آن‌ها ۷ نوترون و شمار بسیار کمتری از آن‌ها ۸ نوترون دارند. ایزوتوپ‌ها در جدول تناوبی به صورت جداگانه، نمایش داده نمی‌شوند؛ بلکه میانگین آن‌ها به عنوان جرم اتمی در زیر عنصر درج می‌شود. برای عنصرهایی که هیچ ایزوتوپ پایداری ندارند، جرم اتمی پایدارترین یا متداول‌ترین ایزوتوپ آن‌ها درون پرانتز نوشته می‌شود.
جزیره پایداری نظریهٔ جزیرهٔ پایداری مبتنی بر مدل پوسته‌ای هسته — یکی از مدل‌های توصیف هستهٔ اتم — است. مطابق این مدل نوترون‌ها و پروتون‌ها در ترازهای انرژی متفاوتی حول مرکز هسته توزیع شده‌اند. هرکدام از این ترازها را اصطلاحاً یک پوسته می‌نامند. هر پوسته فقط می‌تواند تعداد مشخصی نوترون یا پروتون را در خود جای دهد و با پر شدن یک پوسته، نوترون یا پروتون بعدی به پوستهٔ بالاتر که شعاع بزرگتری دارد می‌رود. از این لحاظ، شعاع پوسته‌ها مانند شعاع لایه‌های پیاز حول مرکز هسته افزایش می‌یابد. پر بودن کامل یک پوسته باعث افزایش پایداری یک هسته می‌شود؛ مثلاً در عنصری مانند قلع، آخرین پوستهٔ هسته کاملاً از پروتون‌ها پر است و به همین دلیل هسته آن به طرز نامعمولی پایدار است. به تعدادی از نوترون‌ها و پروتون‌ها که یک پوسته را پر می‌کنند، عددهای جادویی گفته می‌شود. عددهای جادویی پروتون‌ها عبارتند از ۲، ۸، ۲۰، ۲۸، ۵۰ و ۸۲؛ عددهای جادویی نوترون‌ها نیز عبارتند از ۲، ۸، ۲۰، ۲۸، ۵۰، ۸۲ و ۱۲۶.
قدرت اسید قدرت یک اسید عبارت است از توانایی یا تمایل آن اسید در ازدست دادن یک پروتون (H). دو عامل مهمی که در از دست دادن پروتون نقش دارند عبارتند از: قطبیت شیمیایی پیوند H—A و بزرگی اتم A که در قدرت پیوند H—A تأثیر می‌گذارد. همچنین قدرت اسید به پایداری باز مزدوج نیز مرتبط است.
هسته اتم اندازهٔ هسته‌ها ۱۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰ برابر کوچک‌تر از اندازهٔ اتم‌ها هستند. در عین حال بیش از ۹۹٪ جرم اتم را تشکیل می‌دهند. هسته از هستک‌های (نوکلئونهای) نوترون و پروتون تشکیل شده که گشتاور مغناطیسی دارند و ساکن نیستند. آزمایش‌ها نشان می‌دهد که هسته به شکل تقریبی کروی یا بیضوی از مرتبهٔ فرمی (فمتو متر) است که عملاً چگالی آن برای تمام هسته‌ها ثابت است. اندازهٔ هسته بسته به تعداد هستکها از رابطهٔ زیر بدست می‌آید:
مدل تامسون در مدل تامسون بار مثبت به صورت ابر بوده (پروتون کشف نشده بود) و الکترون‌ها در فضای اتم پراکنده می‌باشند
مدل توماس-فرمی این نتیجه نشان می‌دهد که در مدل توماس-فرمی مجموع انرژی جنبشی الکترون‌ها می‌تواند تنها بر حسب چگالی الکترونی تابع فضا formula_18 بیان شود. از این رو آنها توانستند انرژی یک اتم را با استفاده از این عبارت برای انرژی جنبشی و معادلات کلاسیک برهمکنش الکترون-الکترون و الکترون-هسته (که این هر دو نیز می‌توانند بر حسب چگالی الکترونی محاسبه شوند) محاسبه کنند. انرژی پتانسیل الکترون‌های یک اتم به دلیل جاذبهٔ هستهٔ اتم با بار مثبت چنین است:
عنصر شیمیایی همان‌طور که اشاره شد تنها ۴٪ مواد موجود در کیهان از اتم و یون تشکیل شده و به عنوان عنصر قابل شناسایی هستند. بقیه ماده موجود در کائنات که ۱۵٪ مواد موجود را تشکیل می‌دهد، ماده تاریک است که ماهیت آن بر ما شناخته شده نیست اما می‌دانیم که از اتم‌های عناصر شیمیایی تشکیل نشده‌اند زیرا حاوی پروتون، نوترون و الکترون نیستند.
بار الکتریکی علاوه بر تمام خواص الکترومغناطیسی که از بار الکتریکی گفته شد، بار یک متغیر نسبیتی است به این معنی که هر ذره‌ای که بار "Q" دارد، مهم نیست که با چه سرعتی حرکت می‌کند، فرض می‌شود همواره بار "Q" را حفظ می‌کند. این خاصیت بار به وسیلهٔ آزمایش هم نشان داده شده‌است مثلاً: بار یک هسته هلیوم (دو پروتون و دو نوترون در مجاورت یکدیگر در هسته اتم با سرعت بسیار زیاد در حال گردش‌اند) برابر است با بار دو هسته دوتریوم (یک پروتون و یک نوترون در مجاورت یکدیگرند که با سرعتی بسیار کمتر از آنچه در هسته هلیوم داشتند حرکت می‌کنند).
جزیره پایداری حدود جزیرهٔ پایداری هنوز به‌طور قطعی مشخص نشده. چرا که برای محاسبهٔ تعداد پروتون‌ها و نوترون‌های جادویی روش‌های مختلفی وجود دارد که جواب‌های مختلفی به دست می‌دهند. گروهی از نظریه‌پردازان عدد جادویی پروتون‌ها را ۱۰۸، ۱۱۰ یا ۱۱۴ می‌دانند و گروهی دیگر ۱۱۴، ۱۲۰ یا ۱۲۶. اما در مورد تعداد نوترون‌ها اجماع بیشتری وجود دارد و هر دو گروه عدد جادویی نوترون‌ها را ۱۸۴ می‌دانند. آزمایش‌های عملی نیز این عدد را تأیید می‌کنند چرا که صرفنظر از تعداد پروتون‌ها، با نزدیک شدن تعداد نوترون‌ها به ۱۸۴، پایداری ایزوتوپ‌های یک عنصر افزایش میابد. برخی پژوهشگران عدد ۱۲۲ را نیز برای پروتون‌ها جادویی می‌دانند. برآوردهای دیگری مانند عدد اتمیِ ۱۴۲ و عدد جرمیِ ۲۲۸ نیز وجود دارد.
عدد جادویی (فیزیک) عدد جادویی در فیزیک هسته‌ای بیانگر تعداد ذرات هسته اتم (نوترون یا پروتون) است که یک لایه هسته‌ای را به‌طور کامل پر کرده و موجب پایداری هسته اتم می‌شود. هفت عدد جادویی شناخته شده تا سال ۲۰۰۷ به ترتیب عبارت اند از: ۲، ۸، ۲۰، ۲۸، ۵۰، ۸۲، و ۱۲۶ .
فوتونیک تولید هارمونیک مرتبهٔ بالا، تبدیل تابش لیزری از یک فرکانس ثابت به هارمونیک‌های (ضرایب فرکانسی) بالاتر آن فرکانس را توصیف می‌کند. این فرایند در یک جت (فوران گازی) اتمی یا مولکولی روی می‌دهد. برای این منظور به میدان قوی لیزری نیاز است، از این رو پالس‌های فمتوثانیه و کوتاهتر با انرژی بالا را به روی جت گازی کانونی می‌کنیم. پس از عبور پالس از جت، هارمونیک‌های بالاتر تولید شده و تابش‌های فرابنفش و X خواهیم داشت. پالس لیزری فوق کوتاه دارای یک میدان الکترومغناطیسی قوی است که در آن میدان الکتریکی بسیار بزرگتر از میدان مغناطیسی است به صورتی که می‌تواند از میدان الکتریکی بین الکترون و پروتون فزونی یابد. وقتی این میدان الکتریکی قوی و نوسانی پالس در حال افزایش است و از میدان الکتریکی بین الکترون و پروتون بیشتر می‌شود باعث دور شدن الکترون از اتم می‌شود تا جایی که دوباره میدان الکتریکی شروع به کاهش کرده و از میدان الکتریکی بین الکترون و پروتون کمتر می‌شود و به سمت اتم شتاب می‌گیرد تا اینکه با اتم برخورد می‌کند. در طی این برخورد کاهش شدید انرژی جنبشی الکترون موجب تولید فوتون می‌شود. این فرایند شتاب گرفتن الکترون به سمت بیرون از هسته و برگشت آن فرایند یونیزاسیون-بازبرخورد نام دارد و در هر نیم سیکل اپتیکی روی می‌دهد و طیف تولید شده در هر نیم سیکل اپتیکی به صورت همدوس به یکدیگر اضافه شده که باعث تولید هارمونیک‌های مرتبهٔ فرد می‌شود. یعنی اگر فرکانس اولیه w باشد، فرکانس‌های بعدی به ترتیب 5w، 3w و … خواهند بود.B. Saleh, Fundamentals of Photonics, New York: Wiley, 1992.
هلیون (شیمی) هلیون (با نماد "h)" یک نام کوتاه برای هسته اتم هلیوم است و از دو عبارت "helium ion" به معنی «یون هلیوم» تشکیل شده‌است. در عمل، "هلیون" به‌طور خاص به هسته ایزوتوپ هلیوم-۳، که متشکل از دو پروتون و یک نوترون است، اشاره دارد. هسته ایزوتوپ پایدار دیگر هلیوم، یعنی ایزوتوپ هلیوم-۴، که از دو پروتون و دو نوترون تشکیل شده‌است، به‌طور خاص یک ذره آلفا نامیده می‌شود.
طیف سنج پس پراکندگی رادرفورد رادرفورد نتیجه آزمایش گایگر-مارسدن را نشانه ای از برخورد کولن با یک ذره مثبت منفرد تفسیر کرد. این او را به این نتیجه رساند که بار مثبت اتم نمی‌تواند منتشر شود، بلکه باید در یک هسته عظیم متمرکز شود: هسته اتم. محاسبات نشان داد که بار لازم برای انجام این انحراف تقریباً ۱۰۰ برابر بار الکترون، نزدیک به عدد اتمی طلا است. این منتهی به توسعه مدل رادرفورد از اتم شد که در آن یک هسته مثبت که از ذرات مثبت "N" e یا پروتون‌ها تشکیل شده بود، توسط "الکترون‌های بار -e در مدار N" احاطه شده بود تا بار هسته‌ای را متعادل کند. این مدل در نهایت توسط اتم بور جایگزین شد و برخی از نتایج اولیه مکانیک کوانتومی را در خود جای داد.
شیمی یون به اتم یا مولکول‌هایی گفته می‌شود که بار الکتریکی اضافه داشته باشند و این بار می‌تواند منفی یا مثبت باشد. نابرابری تعداد کل الکترون‌ها با پروتون‌ها، در یک اتم یا مولکول، به آن بار خالص مثبت یا بار خالص منفی الکتریکی می‌دهد. با استفاده از روش‌های فیزیکی یا شیمیایی، از طریق یونیزاسیون می‌توان این پدیده را ایجاد کرد. از نگاه شیمیایی، اگر یک اتم خنثی، یک یا چند الکترون خود را از دست دهد، دارای بار خالص مثبت می‌شود و به عنوان یک کاتیون شناخته می‌شود و اگر یک اتم خنثی الکترون بیشتری به دست آورد، دارای بار خالص منفی می‌شود و به عنوان یک آنیون شناخته شده‌است. به سبب ناهمگونی بار الکتریکی خود، کاتیون‌ها و آنیون‌ها یکدیگر را به آسانی جذب و تشکیل ترکیبات یونی مانند نمک را ممکن می‌سازند. پلاسما از مواد گازی تشکیل شده‌است که به‌طور کامل در دمای بالا یونیزه شده‌است.
کوکریستال معنای اصطلاح کریستال موضوع اختلاف نظر است. یک تعریف بیان می کند که کریستال یک ساختار بلوری است که حداقل از دو جزء تشکیل شده است، که در آن اجزا ممکن است اتم، یون یا مولکول باشند. این تعریف گاهی اوقات برای مشخص کردن اینکه اجزا به شکل خالص خود در شرایط محیطی جامد هستند گسترش می یابد. با این حال، استدلال شده است که این جداسازی بر اساس فاز محیطی دلخواه است. یک تعریف جامع تر این است که کریستال ها "از دو یا چند جزء تشکیل شده اند که یک ساختار کریستالی منحصر به فرد با خواص منحصر به فرد را تشکیل می دهند." به دلیل تنوع در استفاده از این اصطلاح، ساختارهایی مانند حل شونده ها و کلرات ها ممکن است در یک موقعیت معین به عنوان کریستال در نظر گرفته شوند یا نباشند. تفاوت بین نمک کریستالی و کریستال فقط در انتقال یک پروتون نهفته است. انتقال پروتون از یک جزء به جزء دیگر در یک کریستال به محیط بستگی دارد. به همین دلیل، نمک های کریستالی و کریستال ها ممکن است به عنوان دو انتهای طیف انتقال پروتون در نظر گرفته شوند، جایی که نمک در یک انتها انتقال پروتون را تکمیل کرده است و در انتهای دیگر انتقال پروتون برای کریستال ها وجود ندارد.
بار قراردادی بار قراردادی هر اتم در یک مولکول را می‌توان با معادله زیر محاسبه کرد: که در آن V تعداد الکترون‌های لایه ظرفیت(والانس) اتم، N تعداد الکترونهای ناپیوندی اتم و B تعداد الکترونهای پیوندی آن می‌باشد.
اتم در مدل استاندارد، الکترون‌ها ذرات بنیادی، هسته یعنی بدون ساختار داخلی، پنداشته می‌شوند؛ در حالی که پروتون‌ها و نوترون‌ها از ذرات دیگری به نام کوارک تشکیل شده‌اند.
نیروی هسته‌ای نیروی هسته‌ای (یا برهمکنش نوکلئون-نوکلئون) نیرویی است که بین دو یا چند نوکلئون اثر می‌کند و باعث چسبیدن پروتون و نوترونها به یکدیگر است که موجب تشکیل هسته اتم می‌گردد.
نیروهای بنیادی "اندرکنش قوی" یا "نیروی هسته‌ای قوی"، پیچیده‌ترین اندرکنش بنیادی است، بیشتر به این دلیل که با تغییر فاصله مقدار آن نیز تغییر می‌کند. در فاصله‌های بیشتر از ۱۰ فمتومتر، نیروی قوی عملاً غیرقابل جذب است، هم‌چنین این نیرو تنها در هستهٔ اتم عمل می‌کند. زمانی که هستهٔ اتم در سال ۱۹۰۵ کشف شد، واضح بود که به نیروی دیگری نیاز است تا در مقابل نیروی رانشی الکتروستاتیک که ناشی از بارهای مثبت در درون هسته است مقاومت کند. اگر این نیرو وجود نمی‌داشت هستهٔ اتم هرگز تشکیل نمی‌شد. نیروی قوی باید به اندازهٔ کافی قوی باشد تا بتواند پروتون‌ها را در حجمی به اندازهٔ ۱۰ در اتم جای دهد. هیدکی یوکاوا پیش‌بینی کرد که این نیرو در برد کوچک مرتبط با ذره‌ای با جرم خیلی زیاد حدود ۱۰۰MeV است.
اسید اولین دسته اسیدها، اهداکنندگان پروتون یا اسیدهای Brønsted-Lowry هستند. در حالت خاص محلول‌های آبی، اهدا کنندگان پروتون یون هیدرونیوم H3O+ را تشکیل می‌دهند و به عنوان اسیدهای آرِنیوس شناخته می‌شوند. برونستد و لوری نظریه آرنیوس را تعمیم دادند تا شامل حلال‌های غیرآبی نیز باشد. یک اسید برونستد یا آرنیوس معمولاً حاوی یک اتم هیدروژن متصل به یک ساختار شیمیایی است که پس از از دست دادن H+ هنوز از نظر انرژی مساعد است.
هیدراتاسیون واکنش ،یا هایدریشن انگلیسی(hydration) در شیمی آلی، واکنشی است که در آن یک هیدروکسیل گروه (OH) و یک یون مثبت (پروتون اسیدی) به دو اتم کربن افزوده می‌شود.
فرمیون اتم‌های پتاسیم با عدد جرمی ۴۰، فرمیون هستند زیرا دارای ۱۹ الکترون، ۱۹ پروتون و ۲۱ نوترون هستند و حاصل جمع این سه عدد برابر ۵۹ می‌شود.
واپاشی آلفا ذرات واپاشی آلفا یک هسته اتم هلیوم است که انرژی ۵ MeV و سرعت ۱۵٫۰۰۰ کیلومتر بر ثانیه (که ۰.۰۵ سرعت نور است) دارد بار آن به علت داشتن دو پروتون +۲ است.
کیمیا امروزه می‌توان با استفاده از شتاب‌دهنده‌ها، عناصر را به یکدیگر تبدیل کرد. در سیستم‌های شتاب‌دهنده عناصر مختلف تحت تأثیر میدان‌های الکتریکی یا مغناطیسی قرار می‌گیرند. حرکت عناصر در مسیر شتاب‌دهنده‌های ضلعی یا مدور سبب برخورد آن‌ها با پروتون‌ها و نوترون‌های آزاد شده و در نتیجه عناصر یا ایزوتوپ‌های جدید ساخته می‌شود. ایجاد چنین تغییراتی از طریق رآکتورهای هسته‌ای نیز امکان‌پذیر است. در طبیعت نیز همواره با افزودن پروتون یا نوترون به اتم‌های هیدروژن در رآکتور هسته‌ای یک ستاره می‌توان عناصر جدیدی را تولید کرد.
کوارک کوارک ( or )، یک ذره بنیادی و یکی از اجزای پایه‌ای تشکیل‌دهنده ماده است. کوارک‌ها با هم ترکیب می‌شوند تا ذرات مرکبی به نام هادرون را پدیدآورند که پایدارترین آن‌ها پروتون و نوترون، اجزای تشکیل‌دهنده هسته اتم هستند. به خاطر پدیده‌ای که به حبس رنگ معروف است، کوارک‌ها هیچ‌گاه به صورت انفرادی یافت نمی‌شوند و مستقیماً قابل مشاهده نیستند؛ آن‌ها را فقط می‌توان درون هادرون‌هایی مانند باریونها (که نمونه‌های آن‌ها پروتون و نوترون هستند) و مزونها یافت. به همین دلیل بیشتر دانش ما از کوارک‌ها از مشاهدات خود هادرون‌ها نتیجه‌گیری شده‌است.
دوره بازترکیبی (مه‌بانگ) در کیهان‌شناسی، دوره بازترکیبی به دوره زمانی اشاره می‌کند که در آن الکترون‌ها و پروتون‌های باردار برای نخستین بار به هم پیوند یافتند تا اتم‌های هیدروژن خنثی را تشکیل دهند. دوره بازترکیبی در حدود ۳۷۰۰۰۰ سال پس از مه‌بانگ اتفاق افتاد. واژه بازترکیبی کمی گمراه کننده است زیرا نطریه مه‌بانگ ادعا نمی‌کند که الکترون‌ها و پروتون‌ها قبل از این دوره نیز ترکیب شده‌بودند، بلکه این نام‌گذاری دلایل تاریخی دارد. این نامگذاری پیش از آنکه فرضیه مه‌بانگ به نظریه نخست در مورد پیدایش جهان تبدیل شود، انجام شده‌بود.
ضریب تراکم اتم‌ها با دانستن این فرمول و فرمول محاسبه حجم یک کره، محاسبه APF به شرح زیر ممکن می‌شود:
واکنش بارتون مطالعات محاسباتی نشان داده‌اند که اولویت برای انتقال اتم ۱٬۵ هیدروژن بیش از انتقال اتم ۱٬۶ هیدروژن به نظر می رسدو از آن که نتیجه یک حالت انتقال پایدار «صندلی مانند» باشد، بیشتر مورد علاقه آنتروپیکی قرار می‌گیرد. در حقیقت، محاسبه شده‌است که انتقال اتم ۱٬۶ هیدروژن از یک گذار انجام می‌شود که در حدود ۰٫۸ کیلو کالری در مول کمتر از مقدار اتم هیدروژن ۱٬۵ است.
اتم جهت بررسی اجزاء یک ماده، می‌توان به صورت پی در پی آن را تقسیم کرد. اکثر مواد موجود در طبیعت ترکیب شلوغی از مولکول‌های مختلف است. با تلاش نسبتاً کمی می‌توان این مولکول‌ها را از هم جدا کرد. مولکول‌ها خودشان متشکل از اتم‌ها هستند که توسط پیوندهای شیمیایی به هم پیوند خورده‌اند. با مصرف انرژی بیشتری می‌توان اتم‌ها را از مولکول‌ها جدا کرد. اتم‌ها خود از اجزاء ریزتری به نام هسته و الکترون تشکیل شده که توسط نیروهای الکتریکی به هم پیوند خورده‌اند و شکستن آن‌ها انرژی بسی بیشتری طلب می‌کند. اگر سعی در شکستن این زیر اتمی با صرف انرژی زیاد بکنیم، کار ما باعث تولید شدن ذرات جدیدی می‌شویم که خیلی از آن‌ها بار الکتریکی دارند. همان‌طور که اشاره شد اتم از هسته و الکترون تشکیل شده‌است. جرم اصلی اتم در هسته قرار دارد؛ فضای اطراف هسته عموماً فضای خالی می‌باشد. هسته خود از پروتون (که بار مثبت دارد)، و نوترون (که بار خنثی دارد) تشکیل شده‌است. الکترون هم بار منفی دارد. این سه ذره عمری طولانی داشته و در تمامی اتم‌های معمولی که به صورت طبیعی تشکیل می‌شوند یافت می‌شوند. به جز این سه ذره، ذرات دیگری نیز در ارتباط با آن‌ها ممکن است موجود باشد؛ می‌توان این ذرات دیگر را با صرف انرژی زیاد نیز تولید کرد ولی عموماً این ذرات زندگی کوتاهی داشته و از بین می‌روند.
ذره هسته‌ای در شیمی و فیزیک، یک نوکلئون می‌تواند یک پروتون، یا یک نوترون باشد که در آن نقش به عنوان یک جزء هستهٔ اتم محسوب می‌شود. تعداد " نوکلئون"‌ها در هسته عدد تودهٔ ایزوتوپ (تعداد نوکلئون) را تعیین می‌کند.
جرم مولی در این‌جا جرم مولی مولکول آب که دارای فرمول مولکولی H2O می‌باشد را محاسبه می‌کنید. هیدروژن دارای دو اتم بوده، در حالی که اکسیژن تنها یک اتم دارد؛ بنابراین،
دانشگاه استراسبورگ دانشگاه استراسبورگ ()، واقع در شهر استراسبورگ شهرستان آلزاس کشور فرانسه، بزرگ‌ترین دانشگاه این کشور است که دارای ۴۳٬۰۰۰ دانشجو و بیش از ۴٬۰۰۰ پژوهشگر می‌باشد.
استراسبورگ معماری مرکز شهر استراسبورگ در یونسکو به‌عنوان بخشی از میراث فرهنگی جهانی به ثبت رسیده. در شهر استراسبورگ فعالیت فرهنگی بسیار غنی مانند کنسرت، تئاتر، سینما و رقص و غیره در جریان است. شهر استراسبورگ یکی از شهرهای دانشجویی کشور فرانسه است که هر سال حدود ۱۰ هزار دانشجو جدید جذب می‌کند. دانشگاه این شهر در بخش تحصیلات تکمیلی دو لابراتوآر بسیار معروف به نام آی کیوب و ایرما داشته که زیر نظر سازمان تحقیقات ملی فرانسه فعالیت می‌کنند. این شهر یکی از شهرهای فرانسه است که میزبان حدود بیش از ۳۰۰۰ فارسی‌زبان می‌باشد.
دانشگاه فضایی بین‌المللی کمپ مرکزی دانشگاه فضایی بین‌المللی و ستادهای جهانی آن در ایلکیرش-گرافن‌شتادن نزدیک استراسبورگ فرانسه هستند. بر پایه فلسفه "۳-Is"، دانشگاه فضایی بین‌المللی یک محیط بین‌المللی، بین رشته‌ای، و چند فرهنگی را برای آموزش و پرورش حرفه‌ای فضای بیرونی و دانشجویان تحصیلات تکمیلی فراهم می‌کند. در سپتامبر ۲۰۱۸ بیش از ۴۶۰۰ فارغ‌التحصیل از بیش از ۱۰۵ کشور جهان وجود داشتند. در نوامبر ۲۰۱۷ دانشگاه فضایی بین‌المللی در استراسبورگ همایشی را برگزار کرد که به پیدایش انجمن دهکده ماه انجامید.
فرودگاه استراسبورگ فرودگاه استراسبورگ (به زبان بومی: Aéroport de Strasbourg) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا SXB است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر استراسبورگ کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۱۵۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است. The following airlines operate regular scheduled and charter flights to and from Strasbourg Airport:
منصف المرزوقی المرزوقی ۱۵ سال در فرانسه به سر برد. در این کشور در دانشگاه استراسبورگ در رشته روان‌شناسی تحصیل کرد و توانست در رشته پزشکی تخصص بگیرد.
استراسبورگ این شهر قریب به ۴۸۰۰۰ دانشجو دارد، که ۳۹۰۰۰ تن از آنها در دانشگاه‌های دولتی مشغول به تحصیل هستند. دانشگاه لویی پاستور با دانشکده‌های علوم و علوم پزشکی، دانشکده مارک بلوک با دانشکده‌های ادبیات و زبان‌شناسی و دانشگاه روبرت شومن با دانشکده‌های حقوق و حسابرسی. همچنین مدارس بزرگ فرانسه مانند ENA در استراسبورگ شعباتی دارند.
ویلهلم اشپیلبرگ او دانش‌آموختهٔ دانشگاه استراسبورگ بود و مدرک دکترای خود را در سال ۱۸۹۱ میلادی از این دانشگاه در رشتهٔ مصرشناسی و باستان‌شناسی دریافت نمود. سپس به پاریس رفت و تحصیلات خود را زیر نظر گستون مسپرو ادامه داد. وی در سال ۱۸۹۹ دانشیار دانشگاه استراسبورگ شد و در سال ۱۹۰۷ به مقام استادتمامی رسید. اشپیابرگ در سال ۱۹۱۹ به دانشگاه هایدلبرگ انتقال یافت و چهار سال بعد، به ریاست کرسی مصرشناسیِ دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ نائل آمد.
کریم زارع دانشگاه استراسبورگ در رشتهٔ شیمی براساس اطلاعات نظام رتبه‌بندی شانگهای در رتبه 16 و براساس نظام رتبه‌بندی QS در رتبه 31 قرار دارد.
ساموئل لانداور ساموئل لانداور (؛ – ) کتابدار اهل آلمان بود. او تحصیلات خود را در آیزن‌اشتات (مجارستان)، دبیرستان ماینز و دانشگاه لایپزیگ، استراسبورگ و مونیخ (دکتری ۱۸۷۲) انجام داد. در سال ۱۸۷۵، سخنران خارجی زبان‌های سامی در دانشگاه استراسبورگ شد، و در سال ۱۸۸۴ به عنوان کتابدار در آنجا منصوب شد. در سال ۱۸۹۴، عنوان «استاد» را دریافت کرد.
شمس‌الدین مرادی به کوشش بنیاد فردوسی و مرکز دانشگاهی مطالعات و پژوهشهای ایرانی آلزاس و با همکاری گروه خاورشناسی دانشگاه استراسبورگ از ۳ تا ۵ آوریل ۲۰۱۲ میلادی نمایشگاه خوشنویسی برگرفته از شاهنامه فردوسی با نام «نیک‌بختی در هنر ایرانی» در ساختمان دوره دکترای دانشگاه استراسبورگ فرانسه برپا گردید.
شاهین فرهت شاهین فرهت در تهران متولد شد. او در خانواده‌ای اهل هنر و موسیقی رشد کرد و از همان دوران کودکی با گوشه‌های آواز و دستگاه‌های موسیقی ایرانی آشنا شد، اما صدای ساز پیانو و موسیقی کلاسیک او را شیفتهٔ خود کرد. وی ابتدا نزد کارمین اوسوریو و امانوئل ملیک اصلانیان، نواختنِ پیانو را آغاز کرد و پس از اخذ دیپلم متوسطه، به‌منظور ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ موسیقی، ایران را ترک و آموزشِ نوازندگی را در آمریکا دنبال کرد اما پس از مدتی به کشور بازگشت و به فراگیری موسیقی در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران مشغول شد. وی پس از پایان تحصیل در دانشگاه تهران، مجدداً برای ادامهٔ تحصیلات به خارج از کشور سفر کرد و در مراکز آموزشی چون دانشگاه سوربن، دانشگاه استراسبورگ و دانشگاه نیویورک، موسیقی‌شناسی و پس از آن آهنگسازی را تا دریافت مدرک دکترا دنبال کرد.
گئورگ فردریش ناپ ناپ در ۷ مارس ۱۸۴۲ متولد شد. پدرش شیمیدان مشهور فردریش لودویگ ناپ بود. ناپ در مونیخ، برلین و گوتنگن تحصیل کرده و در سال ۱۸۶۷ میلادی مدیر اداره آمار لایپزیگ شد. در سال ۱۸۶۹ میلادی او به عنوان استادیار اقتصاد و آمار در دانشگاه لایپزیگ منصوب گردید. در سال ۱۸۷۴ میلادی او پروفسور اقتصاد سیاسی در دانشگاه استراسبورگ شد، جاییکه تا سال ۱۹۱۸ ماند. او همچنین در میان سال‌های ۱۸۹۱ – ۱۸۹۲ و ۱۹۰۷ – ۱۹۰۸ میلادی رئیس دانشگاه استراسبورگ بود.
ایرج صهبایی وی جایزه نخست آهنگسازی در کلاس الیویه مسیان و همچنین جایزه نخست رهبری ارکستر از کلاس «ژ.س. برو» را کسب نمود. او پس از اقامت در شهر استراسبورگ، در سال ۱۳۶۵ «ارکستر مجلسی شیلتیگهایم» را پایه‌گذاری نمود و در طول ۱۱ سال برنامه‌های مختلفی از آثار موسیقی مجلسی تا آثار سمفونیک قرن ۱۸ تا ۲۰ را به اجرا درآورد. او چندین سال سرپرست «کنسرواتوار شیلتیگهایم استراسبورگ» بود و هم‌زمان در دانشگاه استراسبورگ به تدریس موسیقی‌شناسی اشتغال داشت.
کلیسای جامع استراسبورگ کلیسای جامع استراسبورگ یک کلیسای جامع کاتولیک در استراسبورگ در آلزاس واقع در کشور فرانسه می‌باشد. با وجود مولفه‌هایی از معماری رومی‌وار، این اثر نمونه‌ای از معماری گوتیک می‌باشد. بیشتر اعتبار ساخت این بنا را اروین فن اشتاینباخ در اختیار دارد که از ۱۲۷۷ میلادی تا زمان مرگش در ۱۳۱۸ میلادی به مشارکت در ساخت آن مشغول بود.
ایرج صهبایی برخی از فعالیت‌های هنری ایرج صهبایی عبارتند از:رهبری «ارکستر مجلسی رادیو و تلویزیون ملی ایران»، رهبری «ارکستر دانشگاه استراسبورگ»، رهبری «ارکستر جوانان شربروک کانادا»، رهبری «ارکستر فیلارمونیک استراسبورگ»، رهبری «ارکستر هارمونی پاریس»، رهبری «گروه سازهای کوبه ای استراسبورگ» رهبری «ارکستر رویال فیلارمونیک لندن»، رهبری «ارکستر زهی پارسیان»، رهبری گروه موسیقی «نوبان»، عضویت در انجمن بین‌المللی آهنگسازان
لودویگ ادینگر وی از خانواده‌ای یهودی و دانش‌آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه هایدلبرگ و دانشگاه استراسبورگ بود.
استراسبورگ، داکوتای شمالی استراسبورگ شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۰۹ نفر بوده‌است.
ارنست ریماک او تحصیلات خود را در دانشگاه برسلاو، دانشگاه هومبولت برلین، دانشگاه وورتسبورگ، دانشگاه استراسبورگ و دانشگاه هایدلبرگ انجام داد و در سال ۱۸۷۰ میلادی، مدرک دکترای پزشکی خود را دریافت داشت. در دانشگاه هایدلبرگ او از شاگردان ویلهلم هاینریش ارب بود.
ماریس رنه فرشه پس از ختم جنگ، فرشه تصمیم گرفت تا به استراسبورگ برود و در تأسیس مجدد دانشگاه استراسبورگ کمک کند. وی به عنوان پروفسور آنالیز بالاتر و رئیس دانشکده ریاضی خدمت نمود. باز هم باوجود این‌که کارهای اداری بیش از حد داشت، اما توانست مقدار زیاد پژوهش‌های با کیفیت تولید نماید.
لوئیس آربوگاست در سال ۱۷۸۹ او در استراسبورگ گزارش عمده ای در مورد مشتق و انتگرال به فرهنگستان علوم فرانسه در پاریس ارسال کرد که هرگز منتشر نشد. وی در مقدمه اثر بعدی ایده‌هایی را تشویق کرد که او را برای نوشتن گزارش مهم سال ۱۷۸۹ واداشت. اساساً او فهمید که هیچ روش سختگیرانه ای برای مقابله با همگرایی سری‌ها وجود ندارد و حرفه آربوگاست به ارتفاعات جدیدی رسید. وی علاوه بر پست ریاضیات، به عنوان استاد فیزیک در کالج رویال در استراسبورگ منصوب شد و از آوریل ۱۷۹۱ به عنوان استاد خود تا اکتبر ۱۷۹۱ خدمت کرد، در سال ۱۷۹۴ به عنوان رئیس دانشگاه استراسبورگ منصوب شد.
زاون هاکوپیان دکتر زاون هاکوپیان در سال ۱۳۰۷ خ (۱۹۲۷ م) در تبریز به دنیا آمد تحصیلات خود را در دبیرستان مسعود سعد تبریز و دبیرستان البرز تهران، هنرستان عالی موسیقی دانشسرای عالی ادبیات، انستیتو هنر و باستان‌شناسی دانشگاه سوربن پاریس، دانشکده ادبیات دانشگاه استراسبورگ فرانسه، دانشسرای موسیقی پاریس، کنسرواتوار دولتی علی پاریس به پایان رسانید و به اخذ دکتری ادبیات دانشگاه استراسبورگ با درجه عالی دیپلم و مدال از کنسرواتوار عالی پاریس و شهادتنامه از انستیتو هنر و باستان شناسی سوربن نایل آمده است.
ژولین فروند او در جوانی در همارتینگ (موزل) معلم شد. سپس پی در پی استاد فلسفه شد: کالج منگین در ساربورگ (۱۹۴۶–۴۹)، دبیرستان فابرت در متز (۱۹۴۹–۵۳) و دبیرستان نوما-دنی فوستل دو کولانژ در استراسبورگ (۱۹۵۳–۶۰). از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۵، رئیس پژوهش‌های مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه بود. در سال ۱۹۶۵ با دفاع از رساله خود در دانشگاه سوربن، به عنوان استاد جامعه‌شناسی در دانشگاه استراسبورگ انتخاب شد، جایی که او گروه علوم اجتماعی را تأسیس کرد. سپس از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۵ در کالج اروپا در بروژ و پس آن در همان سال ۱۹۷۵ در دانشگاه مونترال تدریس کرد.
شاهین فرهت فرهت پس از دریافت مدرک کارشناسی، برای ادامه تحصیل به سوربن فرانسه رفت. وی ابتدا در دانشگاه سوربن تحصیل موسیقی را آغاز کرد، اما پس از مدتی خود را به دانشگاه استراسبورگ که یکی از معتبرترین دانشگاه‌های موسیقی در آن زمان بود، منتقل کرد. او مدرک فوق لیسانس موزیکولوژی خود را از دانشگاه استراسبورگ فرانسه اخذ کرد و پس از آن، با دریافتِ دعوتنامه از دانشکدهٔ موسیقی دانشگاه نیویورک، عازم ایالات متحدهٔ آمریکا شد. وی فراگیری آهنگسازی را در کلاس‌های اِزرا لدرمن (آهنگساز آمریکایی)، ادامه داد و از دانشگاه نیویورک در مقطع کارشناسی ارشد رشتهٔ آهنگسازی مدرک گرفت. او برای پایان‌نامهٔ آهنگسازی‌اش در دانشگاه نیویورک، نخستین اثر خود را با عنوان سمفونی "خیام،" بر اساس یازده رباعی از عمر خیام نیشابوری تصنیف کرد و در سال ۱۳۵۵، توسط ارکستر سمفونیک تهران به رهبری فرهاد مشکات، با صدای حسین سرشار (باریتون) و پری زنگنه (سوپرانو) اجرا شد. پس از آن مدتی در دانشگاه نیویورک ماندگار شد و در همان‌جا به‌عنوان استاد استخدام شد. او سپس به فرانسه بازگشت و پایان‌نامهٔ دکترای خود را بر روی آثار آهنگسازان ایرانی نوشت.
آدولف واگنر (سیاستمدار) وی دانش‌آموختهٔ رشته «علوم و ریاضیات» در دانشگاه استراسبورگ و مهندسی معدن در دانشگاه فنی آخن بود.
سیما کوبان او در دهه ۱۳۷۰ راهی فرانسه شد و تا چند ماه قبل از زمان فوت در شهر استراسبورگ ساکن بود. در این شهر او به فعالیت‌های خود همچون تدریس در دانشگاه استراسبورگ، تدریس زبان فارسی و مینیاتور و گلیم بافی به فرانسویان علاقه‌مند به ایران، برگزاری نمایشگاه‌های مختلف در رابطه با فرهنگ ایران با همکاری انجمن ایرانیان مقیم استراسبورگ، و تحقیقات فرهنگی در نقاشی و ادب ایران ادامه داد. او در سال ۱۳۷۸ به دلیل سکته مغزی فلج و خانه‌نشین شد، ولی دست از فعالیت‌های خود برنداشت. در ابتدای سال ۱۳۹۱ یک سرطان ریه نهفته، او را بستری کرد و او به پاریس جهت مداوا منتقل شد.
کریم زرگر زرگر فارغ‌التحصیل حقوق قضایی از دانشکده حقوق دانشگاه تهران و دارای دکترای حقوق دریایی از دانشگاه استراسبورگ فرانسه بود.
هرمان اشتاودینگر هرمان اشتاودینگر در سال ۱۸۸۱ در ورمز ، آلمان متولد شد. پس از دریافت دکترای خود از دانشگاه هال در سال ۱۹۰۳، وارد دانشگاه استراسبورگ شد.
وو ونیون در سال ۱۹۴۷ برای ادامه تحصیل در دانشگاه استراسبورگ به فرانسه رفت. در سال ۱۹۴۹، دکتری خود را دریافت کرد. در سال ۱۹۵۱ او در دانشگاه پکن به سمت مدیریت منصوب شد.
آلبرت شوایتزر او در سال ۱۸۹۳، در دانشگاه استراسبورگ تحصیلات خود را در رشتهٔ الهیات و فلسفه آغاز کرد، در حالی که آموختن ارگ را در شهر پاریس ادامه می‌داد؛ و در سال ۱۸۹۹ دکترای فلسفه و در سال ۱۹۰۰ دکترای الهیات خود را گرفت. سپس در کلیسای سنت نیکلاس استراسبورگ به عنوان کشیش مشغول به کار شد. در سال ۱۹۰۵ تحصیلات خود را در رشتهٔ پزشکی آغاز کرد و در سال ۱۹۱۰ مدرک خود را گرفت.
اتو لوبارش او در آغاز در دانشگاه لایپزیگ و دانشگاه هایدلبرگ، فلسفه و علوم طبیعی خواند. سپس به پزشکی علاقه‌مند شد و مدرک پزشکی خود را در سال ۱۸۸۳ از دانشگاه استراسبورگ دریافت داشت. وی به‌عنوان دستیار آسیب‌شناسی در دانشگاه برن، دانشگاه گیسن، دانشگاه برسلاو و دانشگاه زوریخ به کسب تجربه پرداخت و بعدها به مقام استادی آسیب‌شناسی تشریحی در دانشگاه روستوک نائل شد.
جیرتون دوپونت از سال ۲۰۱۴ استاد دانشگاه شیمی در دانشگاه ناتینگهام بوده‌است. وی عضو آکادمی علوم برزیل و دریافت کننده نشان ملی علمی برزیل و جایزه TWAS است. دوپنت دکترای خود را از دانشگاه لوئیز پاستور، استراسبورگ به دست آورد.
وازگن آوانسیان وازگن آوانسیان استاد ریاضیات دانشگاه ملی ایران بود و به مدت سه سال در دانشکدهٔ علوم پاریس تدریس کرد و پس از آن مدتی استاد دانشگاه استراسبورگ در فرانسه بود.
واسیلون واسیلون شهری در ۲۰ کیلومتری غرب استراسبورگ در ناحیه آلزاس منطقه گرانداست فرانسه قرار دارد. مهم‌ترین راه دسترسی فرودگاه استراسبورگ جاده منتهی به واسیلون است.
کندرا هورن هورن در سال ۱۹۹۸ با لیسانس علوم سیاسی از دانشگاه تولسا فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۰۱، هورن فارغ‌التحصیل دانشکده حقوق دانشگاه متودیست جنوبی ددمن شد. او همچنین در دانشگاه بین‌المللی فضایی در استراسبورگ فرانسه تحصیل کرد.
گوستاف آشافنبورگ او دکترای پزشکی خود را از دانشگاه استراسبورگ دریافت داشت و رسالهٔ دکترایش را در زمینهٔ هذیان خمری نوشت. کمی بعد دستیار امیل کریپلین در یک درمانگاه دانشگاهی در هایدلبرگ شد و سپس به تحصیل در زمینه روان‌پزشکی در دانشگاه هاله-ویتنبرگ و دانشگاه کلن پرداخت.
شمس‌الدین مرادی فرانسه - دانشگاه استراسبورگ - همایش نیک اندیشی در هنر ایرانی
اتمار تسایدلر اتمار به عنوان دانشجوی دکترا از شاگردان آدولف فون بایر در دانشگاه استراسبورگ؛ که در آن زمان در آلمان قرار داشت، بود. ترکیب معروفترین عامل شیمیایی مبارزه با آفات دیکرو دیفنیل تری کلرواتان یا حشره‌کش د.د.ت. را او در سال ۱۸۷۴ پیدا کرد. اتمار تسایدلر قبل از سال ۱۸۷۶ به اتریش بازگشت و پس از کار در آزمایشگاه شیمی دانشگاه وین، در منطقهٔ رودلفسهایم-فونفهاوس در وین به داروسازی پرداخت. او در تاریخ ۱۷ ژوئن سال ۱۹۱۱ در ماور نزدیک وین در گذشت.
گرهارد هسنبرگ او تحصیلاتش را در استراسبورگ و برلین انجام داد و در سال ۱۸۹۹ تحت سرپرستی لاتساروس فوکس درجه دکتری را دریافت کرد. در ۱۹۰۱ درجه شایستگی را در دانشگاه فنی برلین دریافت کرد و در ۱۹۰۷ در دانشکده کشاورزی دانشگاه بن استخدام شد. در سال ۱۹۱۰ به دانشگاه فنی برسلاو رفت و در ۱۹۱۹ در دانشگاه توبینگن سرگرم کار شد.
توماس ایبسن توماس ایبسن (؛ زادهٔ )، شیمی‌فیزیکدان اهل نروژ، و استاد دانشگاه استراسبورگ است.
ژان بارسقیان در ۴ ژوئیه ۲۰۰۰ در سورزن به دنیا آمد و از دانشگاه استراسبورگ فارغ‌التحصیل شد. وی نوه می‌باشد.
اوتو بینزوانگر وی در رشتهٔ پزشکی در دانشگاه هایدلبرگ، دانشگاه استراسبورگ و دانشگاه زوریخ تحصیل کرد و در دوران ریاست کارل فریدریش اتو وستفال پزشک ارشد کاینیک اعصاب و روانپزشکی بیمارستان شاریته شد. او از سال ۱۸۸۲ تا ۱۹۱۹ استاد رشتهٔ روانپزشکی دانشگاه ینا بود و شاگردانی چون تئودور تسیهن و هانس برگر را تربیت کرد و در سال ۱۹۱۱ رئیس دانشگاه شد.
ژان دورینگ پروفسور ژان دورینگ زاده ۱۹۴۷ میلادی، موسیقی‌دان و خاورشناس، مدیر تحقیقات در مرکز ملی تحقیقات در دانشگاه سوربن، نماینده انجمن فرانسوی موسیقی ملل و استاد دانشگاه استراسبورگ است.
زمریالی طرزی پروفسور زَمِریالَی طَرزی باستان‌شناس و پژوهشگر افغان و استاد در دانشگاه استراسبورگ فرانسه است.
آرسن ونگر او دارای مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد از دانشکده علوم اقتصادی و مدیریت دانشگاه استراسبورگ است و به شش زبان زنده دنیا اعم از فرانسوی، آلمانی، انگلیسی، اسپانیایی، ایتالیایی و ژاپنی مسلط است. وی در جوانی فوتبالیست متوسطی بوده‌است که معروفترین تیمش استراسبورگ است. در سال ۱۹۸۰ فوتبال را کنار گذاشت و به کار مربی‌گری پرداخت، بعد از چند دوره دستیاری در تیم‌هایی مانند استراسبورگ سال ۱۹۸۴ سرمربی تیم نانسی شد. سال ۱۹۸۷ سرمربی موناکو شد و طی هفت سال با این تیم درخشید (مربی سال فرانسه شد) سپس پیشنهاد بایرن مونیخ را رد کرد و در ژاپن مربی تیم ناگویا شد. او در سال ۱۹۹۶ در وسط فصل به آرسنال پیوست او این فصل را با سومی به پایان برد. او اکنون ریاست سازمان توسعه فوتبال فیفا را برعهده دارد.
اسکار فیشر (پزشک) وی در یک خانوادهٔ آلمانی‌زبان در بوهم به‌دنیا آمد. اسکار فیشر دانش‌آموختهٔ دانشگاه کارلف و دانشگاه استراسبورگ بود و بعدها «پلاک‌های پیری» (senile plaques) را در بافت مغزی مبتلایان به زوال عقل کشف کرده و شرح داد.
هرمان فون شروتر او دانش‌آموختهٔ رشته‌های علوم طبیعی و پزشکی در دانشگاه وین و دانشگاه استراسبورگ بود و یکی از پیشگامان «پزشکی هوانوردی و پرواز» و «پزشکی مناطق پُرفشار» محسوب می شود و مشارکت‌های مهمی در زمینهٔ بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار دارد.
جیمز وینستن موریس جیمز موریس در سال ۱۹۷۱ لیسانس خود را از دانشگاه شیکاگو در رشته مطالعات تمدن‌ها دریافت کرد. در سال ۱۹۸۰ دکترای خود را از دانشگاه هاروارد در رشته و زبان و تمدن شرق اخذ کرد. سایر تحصیلات فوق تخصصی خود را در دانشگاه‌های کازابلانکای مراکش، دانشگاه استراسبورگ، امریکن یونیورسیتی قاهره، آکادمی ایرانی فلسفه و مرکز مطالعات تمدن‌ها در تهران انجام داد.
مهدی زارع او دوره کارشناسی زمین‌شناسی را در دانشگاه تهران گذراند و دوره کارشناسی ارشد زمین‌شناسی مهندسی را در دانشگاه تربیت مدرس طی کرد. زارع دورهٔ دکتری زلزله‌شناسی مهندسی را با نگارش رساله‌ای تحت‌عنوان " مطالعه جنبش شدید زمین در ایران از کاتالوگ تا قانونهای کاهندگی" در دانشگاه گرونبل به پایان رساند (۱۳۷۷). او همچنین دارای سطح علمی شایستگی از دانشگاه استراسبورگ است.
ویلهلم رونتگن رونتگن در ۲۷ مارس ۱۸۴۵ در شهر لنپ در آلمان متولد شد. او در هلند دیپلم گرفت و سپس به سوییس رفت و وارد مؤسسه فناوری فدرال زوریخ شد و زیر نظر پروفسور آگوست کونت به تحصیل ادامه داد. او در فیزیک دکترا گرفت و به وورتسبورگ آلمان بازگشت. پس از مدتی تدریس در دانشگاه‌های استراسبورگ و دانشگاه گیسن، استاد دانشگاه وورتسبورگ شد.
کارل فردیناند براون کارل فردیناند براون در ۶ ژوئن ۱۸۵۰ در فولدا، آلمان به دنیا آمد. وی از دانشگاه ماربورگ فارغ‌التحصیل شده و مدرک دکترای خود را از دانشگاه برلین اخذ نمود. وی در سال ۱۸۷۴ توانست یک اتصال نقطه‌ای تصحیح جریان متناوب نیم رسانا را کشف کند. او سپس به عنوان رئیس و پروفسور بخش فیزیک دانشگاه استراسبورگ منصوب شد.
دانشگاه گیلان دانشگاه گیلان یکی از دانشگاه‌های دولتی ایران است که در سال ۱۳۵۳ تأسیس گردیده‌است و پردیس اصلی و برخی پردیس‌های آن در شهر رشت قرار دارد. این دانشگاه در زمرهٔ بزرگترین و یکی از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های جامع شمال کشور ایران است. بر اساس آخرین رتبه‌بندی دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی که هر ساله توسط ISC صورت می‌گیرد، دانشگاه گیلان در رتبه‌بندی سال ۱۳۹۳ در رده هشتم دانشگاه‌های جامع کشور قرار گرفت. همچنین بر اساس رتبه‌بندی تایمز برای آغاز سال ۲۰۱۹ میلادی، این دانشگاه پس از دانشگاه‌های تهران و تبریز در ردهٔ ششم دانشگاه‌های جامع کشور قرار دارد.
تراموا استراسبورگ تراموا استراسبورگ () سیستم تراموا در استراسبورگ، فرانسه است.
والری تاسو والری تاسو دو مدرک کارشناسی رشتهٔ علوم اقتصادی و زبانهای خارجی از دانشگاه بزانسون و مدرک کارشناسی ارشد علوم اداری از دانشگاه استراسبورگ دارد. در ژوئن ۲۰۰۶، تحصیلات عالی خود را در رشتهٔ جنسیت‌شناسی (sexologie) در مؤسسهٔ عالی «(IN.CI.SEX» وابسته به دانشگاه القلعه در شهر الکالا د هنارس در اسپانیا به پایان رساند.