mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
مرکز پمپیدو-متس مرکز پمپیدو-متس () موزهٔ هنر معاصر‌در شهر متس، پایتخت لورن فرانسه است. این بنا شعبه‌ای از مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو پاریس است و نمایشگاه‌های دائمی و موقتی از کلکسیون بزرگ موزه ملی هنر مدرن برگزار می‌کند که بزرگترین مجموعه هنر قرون بیستم و بیست‌ویکم در اروپا است. این موزه با ۵۰۰۰ مترمربع زیربنا در سه تالار بزرگترین فضای موزه‌ای موقت فرانسه بیرون پاریس است. فاز اول فضای یادمانی را معمار ژاپنی شیگرو بان طراحی کرده‌است. رئیس‌جمهور فرانس نیکولا سارکوزی در ۱۲ مه ۲۰۱۰ موزه را افتتاح کرد. بنای این موزه برای سقف شاخصش، که یکی از بزرگترین و پیچیده‌ترین سقف‌های ساخته‌شده تاکنون است شناخته می‌شود. شیگرو بن طرح این سقف را از کلاهی چینی که در پاریس پیدا کرد الهام گرفته‌است.
نوید گوهری نوید گوهری در آذرماه ۱۳۹۴ به عنوان مدیر کانون اقدام به تأسیس کانون موسیقی معاصر با توجه به سیاست‌های جدید موزه هنرهای معاصر تهران در راستای ترویج هنر معاصر نمود.
آرنالدو پومودورو اثر برنزی و کروی‌شکل آرنالدو پومودورو که سمت راست در ورودی موزه هنرهای معاصر نصب شده یکی از مجسمه کروی اوست که نمادی از کره زمین است، این مجسمه از سال ۱۹۷۷ در اختیار موزهٔ هنرهای معاصر تهران قرار گرفته و در محوطهٔ بیرونی موزه نصب شده است. جنس این مجسمه، برنز و پتینهٔ طلا است و ۱۵۶ سانتی‌متر ارتفاع دارد. نصب شدن این مجسمه در فضای باز با تمام محاسنی که دارد، اثر هنری را در معرض آلودگی‌های پایتخت شلوغ ایران قرار داده و بر همین اساس، فعالیت‌های موزه برای ترمیم، نگهداری مناسب و غبارروبی از آن باید به‌صورت برنامه‌ریزی‌شده ادامه داشته باشد. این مجسمه دی‌ماه ۱۳۹۳ با همکاری موزه هنرهای معاصر، سفارت ایتالیا در ایران، بنیاد فیض‌نیا و بنیاد پومودورو غبارروبی شد. مرمت و غبارروبی این مجسمه که نمادی از اهمیت به محیط زیست و پاک نگه داشتن زمین بود، جزو برنامه‌های موزه هنرهای معاصر برای ارتباط با هنر دنیا محسوب می‌شد.
موزه ابتیبرگ موزه ابتیبرگ () یک موزه هنر معاصر در شهر مونشن‌گلادباخ آلمان است. این موزه از دهه ۱۹۷۰ برای نمایش‌های آوان-گارد و تجربی‌اش و همچنین معماری شاخص ساختمان آن شناخته می‌شود که اثر هانس هولاین در نقطهٔ اوج معماری پست‌مدرن است.
موزه ملی وروتسواو موزه ملی وروتسواو ، در ۲۸ مارس ۱۹۴۷ تأسیس شده و رسماً در ۱۱ ژوئیه ۱۹۴۸ افتتاح گردید، این موزه یکی از شعبه‌های اصلی سیستم موزه ملی لهستان است. این مجموعه یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های هنر معاصر این کشور را در خود جای داده‌است.
تونی کرگ شورای فرهنگی بریتانیای کبیر، انگلیس؛ آرتوتک دو کن، کن، فرانسه؛ موزهٔ هنر مدرن آستروپ، اوسلو، بلزیک؛ بنیاد باواگ، وین، اتریش؛ موزهٔ براردو، لیسبن، پرتغال؛ مجموعهٔ مجلس بریتانیا، لندن، انگلیس؛ گالری باتلر، کیلکنی، ایرلند؛ کایزا فوروم بارسلونا، بارسلونا، اسپانیا؛ کال سگو، بارسلونا؛ بخش موزهٔ هنرهای معاصرتورین، ایتالیا؛ بنیاد هنرهای تجسمی کاس، چیاچستر، انگلیس؛ مرکز پومپیدو، پاریس، فرانسه؛ مرکز هنرهای معاصر مالاگا، اسپانیا؛ مرکز هنرهای معاصر قصر اوژادوفسکی، ورشو، لهستان؛ مرکز هنرهای معاصر گاله گو، سانتیاگو دو کومپوستلا، اسپانیا؛ مرکز رینا سوفیا، مادرید، اسپانیا، کلکسیون ماراموتتی، منطقهٔ امیلیلا رومانا، ایتالیا؛ مرکز هنری دمون، دمنون، امریکا؛ بنیاد الیسپه، آلکیتائو، پرتغال؛ موزهٔ اسل، کلوسترنویبرگ، آلمان؛ مرکز هنرهای معاصر کارتیه، پاریس، فرانسه؛ اف.ار.آ.س. شامپین آردن، رایمز، فرانسه، اف.ار.آ.س. بورگون، دیون فرانسه، اف.ار.آ.س. ایل دو فرانس لو پلاتو، پاریس فرانسه، اف.ار.آ.س. پیکاردی، آمینز، فرانسه، اف.ار.آ.س. استان آلپ‌نشین کوته دوآزور، مارسی، فرانسه؛ بنیاد کایا دو پنزیونس، مادرید، اسپانیا؛ بنیاد کالوسته گولبنکیان، لیسبون، پرتغال؛ گالری هنر معاصر، لایپزیگ، آلمان؛ گالری هنر مدرن بولونیا، بولونیا، ایتالیا.
تونی کرگ ۱۹۸۶/ موزهٔ بروکلین، نیویورک، آمریکا، موزهٔ هنر دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، امریکا؛ گوارد، گنت؛ موزهٔ هنرهای معاصر لا خویا، سان دیه گو، آمریکا.
آلبرتینا آلبرتینا () یک موزه هنر در منطقه تاریخی وین اتریش است. در این موزه، در کنار کارهای گرافیکی، عکس‌ها و طراحی‌های معماری بسیار، بیش از یک میلیون آثار چاپی قدیم وجود دارد. این موزه هم‌چنین اتاق‌هایی شامل آثار هنری معاصر است.
موزه هنرهای معاصر تهران گشایش موزه و خرید آثار گرانبهای غربی در آغاز، سرزنش گروهی از کنشگران ایرانی را در پی داشت. گروه‌های چپ‌گرا مانند حزب توده در ایران دست به انتقاد از خرید «هنر دون‌پایه» غربی و به ویژه آمریکایی زدند. این هنگامی بود که جنگ سرد میان شوروی و آمریکا در جریان بود. به گفتهٔ ایشان، یک تابلو از پیکاسو نمی‌توانست «برای پسربچه‌ای ایرانی در خیابان معنا داشته باشد.» انتقادهایی کم‌تعداد نیز از سوی غربیان دربارهٔ گشایش موزه صورت گرفت. برای نمونه، هرالد تریبیون به گردآوری هنر غربی به دست حکومت ایران انتقاد داشت و به جایش، گردآوری هنر بومی را به ایران پیشنهاد داد. همچنین، کوسیه فان بروخن، همسر کلاس اولدنبرگ، مجسمه‌ساز آمریکایی، کارزاری راه انداخت تا از هنرمندان بخواهد از فروش کارهایشان به حکومت پادشاهی ایران خودداری ورزند. سال ۱۹۸۱ (۱۳۶۰ خورشیدی)، هنگامی که بسیاری از دلالان آثار هنری پیِ معامله کارهای موجود در موزه بودند نیز، مجلهٔ "هنر در آمریکا" نوشتاری چاپ کرد که در آن، نویسنده تلویحاً ایرانیان را شایسته دارا بودن چنین مجموعه‌ای ندانسته و آن را «دستگاهی ساخت خارج که ایرانی‌ها نمی‌دانند از آن چگونه بهره گیرند» گفته بود. بیشتر انتقادها از موزه هنرهای معاصر تهران اما مربوط به پس از انقلاب و نمایش ندادن آثار هنری ارزشمند آن بوده. این انتقادها هم از سوی هنردوستان و کنشگران درون کشور، و هم از سوی کارشناسان هنری بیرون از ایران بوده‌است که عدم نمایش آن‌ها را نشانهٔ انزوای فرهنگی ایران و «دفن کردن» آثار هنری در این کشور دانسته‌اند. با این حال، مسئولان موزه نیز بارها عدم نمایش آثار را به دلیل کمبود جا برای نمایش دائم آن‌ها، و انتظار برای تکمیل ساختمانی به نام «موزهٔ ملی هنر» و سپس انتقال آثار به آنجا دانسته‌اند.
موزه صنعتی (کرمان) در حدود نیمی از آثار متعلق به علی‌اکبر صنعتی بوده و مابقی به سایر هنرمندان معاصر ایرانی و خارجی تعلق دارد سایر آثار موجود در موزه متعلق به بیش از ۸۳ هنرمند معاصر ایرانی و ۱۶ هنرمند خارجی می‌باشد که به جرات می‌توان گفت بعد از موزه هنرهای معاصر تهران آثار موجود در این موزه در ایران منحصر ب فرد می‌باشد و دارای غنی‌ترین گنجینه از هنر معاصر ایران و جهان در ایران می‌باشد. از ویژگی‌های منحصر بفرد این موزه معماری آن می‌باشد. بنای موزه از خشت و آجر ساخته شده و سقف آن به شیوه معماری سنتی ایران گنبدی است. سر در این موزه ترکیبی از آجر و کاشی‌های معرق فیروزه‌ای و سیاه‌رنگ می‌باشد که در سال ۱۳۲۷ احداث و به بنای اصلی الحاق گردیده است. پاکار سردر و پایه‌های آن از سنگ مرمر سفید ساخته شده است؛ که همه روزه شاهد دیدار و بازدید گروه‌های متعدد از گردشگران ایرانی و خارجی از نقاط مختلف ایران و جهان می‌باشد. گذشت زمان و وقایع روزگار باعث فرسوده شدن ساختمان و تأسیسات مجموعه شده‌است.
موزه هنرهای معاصر تهران بعضی از آثار موزه پس از انقلاب ایران به نمایش گذاشته نشد و اجازهٔ ورود به گنجینهٔ زیرزمینی موزه تنها برای بازدیدهای کم‌تعداد از سوی کارشناسان و دانشجویان هنر داده می‌شد. پس از نمایشگاه «جنبش هنر مدرن» در سال ۱۳۸۴ و نمایش کامل آثار مجموعه به کارشناسان هنری، عده‌ای انتقاد بعضی مسئولان حکومت در زمینهٔ مغایرت آثار موزه با شئونات اسلامی را زیر سؤال قرار داده‌اند و تنها دو یا سه اثر از مجموعهٔ کامل را غیرقابل نمایش دانسته‌اند.
علیرضا سمیع آذر علیرضا سمیع آذر (زاده ۱۳۴۰) نویسنده و پژوهشگر تاریخ هنر اهل ایران است. وی در میان سال‌های ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴ (۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵ میلادی)، در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی، مدیر موزه هنرهای معاصر تهران بود. دوره ریاست وی بر این موزه همراه بود با بازتر شدن فضای سیاسی و هنری ایران و نشان دادن دوبارهٔ گنجینه آثار آن موزه. سمیع آذر نشان افسری نظام هنر و ادبیات دولت فرانسه را دریافت کرده‌است. او همچنین نشان طلای انجمن ملی هنر آمریکا را به پاس تلاشش در تشویق و گسترش هنر دریافت کرده‌است. او همچنین از موسسین حراج تهران است.
موزه هنر معاصر بنیاد لودویگ وین از سال ۲۰۰۱، موزه به یک ساختمان پوشیده از سنگ که معماران اتریشی (ORTNER & ORTNER) آن را طراحی کرده‌اند، منتقل شده است.
موزه جهان‌نما آثار موجود در موزه جهان‌نما به دو بخش هنر پیش از تاریخ و آثار هنرهای تجسمی معاصر ایران و جهان تقسیم می‌شوند.
موزه هنر دانشگاه پرینستون موزه هنر دانشگاه پرینستون () (PUAM) نگارخانه و موزه دانشگاه پرینستون آمریکاست که در پرینستون، نیوجرسی قرار دارد. این نگارخانه در ۱۸۸۲ بنیان نهاده شده و بیش از ۹۲۰۰۰ هزار قطعه اثر هنری را از دوران باستان تا دوره معاصر، در خود جای داده است. این نگارخانه خود را وقف حمایت و بالابردن سطح اهداف آموزشی، پژوهشی و خدماتی دانشگاه در زمینه هنر و فرهنگ، کرده و همین‌طور به جوامع محلی و بازدیدکنندگان از سراسر جهان، ارائه خدمات می‌کند. تمرکز آثار این مجموعه بر مناطقی چون مدیترانه، اروپای غربی، چین، آمریکا و آمریکای لاتین است.
مسکو موزه هنرهای معاصر مسکو Московский музей современного искусства؛ که مجموعه ای از هنر روسیه در قرن بیستم و بیست و یکم را به نمایش می‌گذارد. موزه ۱۵ دسامبر ۱۹۹۹ با حمایت دپارتمان فرهنگی شهرداری مسکو تأسیس شد. بنیان‌گذار آن رئیس آکادمی هنر روسیه بود که مجموعه هنری و شخصی وی که بالغ بر ۲۰۰۰ قطعه را دربر می‌گرفت و او را به یک هنرمند مشهور قرن بیستم مبدل ساخته بود از جمله اولین آثار موزه است. پس از آن همواره فعالیت موزه و مجموعه آن گسترده‌تر می‌شود.
موزه هنرهای معاصر فلسطین اندیشه تأسیس موزه ای برای نمایش مقاومت مردم فلسطین در سال ۱۳۸۱، همزمان با برگزاری نمایشگاه هنر مقاومت در حمایت از انتفاضه مردم فلسطین در فرهنگستان هنر شکل گرفت. به همین منظور در کنار برگزاری نمایشگاه هنر مقاومت، ۶۵ اثر از آثار هنرمندان برجسته خریداری شد. این آثار متعلق به بهترین نقاشان فلسطینی رانده شده از سرزمین مادری و مقیم در کشورهای سوریه، لبنان و اردن بود.
کانون موسیقی معاصر موزه هنرهای معاصر تهران در سال ۱۳۵۶ خورشیدی (۱۳ اکتبر ۱۹۷۷ میلادی) در گوشه غربی پارک لاله و در زمینی به مساحت ۲٬۰۰۰ متر مربع (به جز باغ تندیس‌ها) بنا شد. بنای این موزه توسط کامران دیبا و با الهام از بادگیرهای ایرانی طراحی شده‌است. در حال حاضر این مؤسسه یکی از واحدهای معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. این موزه شامل جامع‌ترین و مهم‌ترین گنجینه‌های هنر مدرن از پس از جنگ جهانی دوم تا پیش از دههٔ ۸۰ میلادی در خارج از اروپا و آمریکای شمالی است که شامل کارهای مهمی از جنبش‌های هیجان‌نمایی انتزاعی، پاپ آرت، مینی‌مالیسم، مفهومی، و فوتورئالیسم می‌شود. در گنجینهٔ دائمی موزه بیش از ۴۰۰۰ اثر ارزشمند از نخبگان هنرهای تجسمی ایران و جهان نگهداری می‌شود که نزدیک به ۴۰۰ عدد از آن‌ها ارزش استثنایی دارند. ارزش آثار موزه در حدود ۲٫۵ میلیارد دلار برآورد می‌شود. بیشتر این آثار در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی و با نظارت فرح پهلوی خریداری شده‌اند، اما پس از انقلاب، بعضی از آثار ارزشمند موزه در زیرزمین آن انبار شدند و به نمایش درنیامدند. در سال ۲۰۰۵ برای نخستین بار نمایشگاهی از گنجینهٔ موزه برگزار گردید که توجه علاقه‌مندان را به خود جلب نمود. از جمله آثار موزه می‌توان به کارهای بسیار شاخصی از گوگن، رنوار، پیکاسو، ماگریت، ارنست، پولاک، وارهول، لُویت، و جاکومتی اشاره کرد. مجموعه بسیار مهمی از هنر معاصر ایران نیز از جمله دارایی‌های این موزه است.
هنر نوگرا و معاصر ایران در میان سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰، در دوران پادشاهی محمدرضاشاه پهلوی، هنر نوین در ایران رشدی قابل توجهی به خود دید و بسیاری از هنرمندان نامی معاصر ایران در آن دوره رشد کردند. مکتب‌های هنری جدیدی، همچون سقاخانه، که در جستجوی روشی بدیع و ایرانی بودند برپا خاستند و تأثیری بنیادین بر هنر ایران در دهه‌های پیش رو گذاشتند. افزایش درآمدهای دولتی و راه‌اندازی دوسالانه‌های تهران نیز باعث شکل‌‌گیری دورانی پررونق برای بازار هنر در کشور شدند و حکومت و وابستگان به آن از جمله خریداران مهم هنر معاصر شدند. راه‌اندازی موزه هنرهای معاصر تهران با پشتیبانی و نظارت فرح پهلوی، ملکهٔ ایران در دورهٔ محمدرضاشاه پهلوی، نه تنها نقشی مهم در آشنا شدن هنرمندان ایرانی با سبک‌های هنری نیویورک داشت، بلکه ایران را مالک یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های هنری غربی در جهان کرد.
وانگ شو برخی آثار خاتمه یافتهٔ شو عبارتند از: موزهٔ هنر معاصر نینگبو (۲۰۰۵)، خانهٔ سرامیکی در جینهوا (۲۰۰۶)، مرحله اول (۲۰۰۴) و مرحله دوم (۲۰۰۷) پردیس خیانگشان در فرهنگستان هنر چین، آپارتمانهای دارای حیاط در ارتفاع هانگژو (۲۰۰۷)، و موزهٔ تاریخ نینگبو (۲۰۰۸).
علیرضا سمیع آذر مدیریت سمیع آذر بر موزه، همراه شد با افزایش همکاری‌های هنری میان موزه هنرهای معاصر و دیگر نهادهای هنری در سراسر جهان. پرویز کلانتری سمیع‌آذر را کسی می‌داند که پنجره هنر ایران را به سوی دنیا گشوده و توانسته است هنر آن کشور را از انزوای سیاسی و فرهنگی بیرون بیاورد.
موزه هنرهای معاصر تهران جنبش هنر نوین و معاصر در ایران در حوالی دههٔ ۱۳۲۰ خورشیدی (دههٔ ۱۹۴۰ میلادی) و با مرگ کمال‌الملک و گشایش دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران آغاز شد. با ورود استادان غربی همچون آندره گدار و سفر دانشجویان هنر برای دانش‌اندوزی به اروپا، هنرمندان ایرانی به آرامی با اندیشه‌های نوین در هنر جهان – از جمله دریافتگری – آشنا شدند.
فرامرز پیلارام در خرداد ۱۳۷۱ نمایشگاهی از آثار نقاشیخط او در نگارخانه نور برپا شد. تعدادی از آثار او در موزه سعدآباد، موزه هنرهای زیبا و موزه هنرهای معاصر تهران نگهداری می‌شود. همچنین نمونه‌هایی از آثار او در بخش «هنر اسلامی» موزه متروپولیتن نیویورک در معرض بازدید همگان است.
موزه اشتدلیک آمستردام موزه‌ی اِستِیدلِک آمستردام () موزه‌ای ویژه‌ی هنر نوین و معاصر است که در آمستردام، هلند واقع شده است. ساختمان این موزه در سده ۱۹ میلادی بنا نهاده شد، و بخشی که امروزه ورودی موزه از آن می‌گذرد، در سده ۲۰ام بدان افزوده شد. این موزه در میدان موزه در محله امستردام-زوید و در نزدیکی موزه ون‌گوگ، موزه امپراتوری، و تالار کنسرت آمستردام قرار دارد.
گالری هنری آلبرایت-ناکس گالری هنری آلبرایت-ناکس () یک موزه هنری واقع در بافلو، نیویورک است. این گالری نمایشگاهی از هنر نوگرا و هنر معاصر است.
آنتون لاماثارس آنتون لاماثارس در سال ۱۹۵۴ در ایالت گالیسیا چشم به جهان گشود. وی مانند خوسه ماریا سیثیلیا، میکل بارچلو یا ویکتور میرا یکی از نقاش‌های اسپانیایی متعلق به نسل ۸۰ می‌باشد. این نقاش در آثارش، نقش بسته بر روی چوب و کارتن، از طریق بازی با رنگ و دیگر مواد طرز بیانی ویژه می‌آفریند. سبک وی که در آغاز بیشتر در غالب هنر تجربی می‌گنجد با گذشت زمان به اینفورمالیسم و هنر آبستره نزدیک می‌گردد، و در نهایت به نوعی مینیمالیسم تبدیل شده که حاصل آن گفتگویی بین روح و خاطرات، احساسات و معنویت و تخیل و شعر است. آثار وی که از انعکاس بین‌المللی گسترده‌ای برخوردار بوده، در شهرهای گوناگون در سرار دنیا به نمایش گذاشته شدهاند و جزو مجموعه‌های موزه‌هایی چون موزه ملی رئینا سوفیا، موزه هنرهای معاصر گالیسیا یا موزه هنرهای معاصر مادرید می‌باشند. همچنین بخشی از این آثار به مجموعه‌های شخصی و موسسات خصوصی تعلق دارند.
باغ موزه هنر ایرانی دسته دوم آثار هنری موجود در این باغ موزه، آثار و دست سازه‌های هنری هنرمندان معاصر کشور است که در نگارخانه آن نگه داری می‌شود. بازدید از این آثار در زمان‌های محدودی در روز امکان‌پذیر است. در کنار ماکت‌های معروف و حیرت‌انگیز این مجموعه و البته آثار هنری موجود در نگارخانه و برخی از دیوارهای پارک، کارگاه‌های آموزش تخصصی هنرهای معاصر و صنایع دستی و همچنین نمایشگاه‌های عرضه و فروش صنایع دستی کشور هم برگزار می‌شوند که گردشگران می‌توانند از آن‌ها بازدید کنند. یکی دیگر از موارد دیدنی و جذاب این باغ موزه، نمایشگاه عکس فضای باز آن با امکان نمایش ۲۰ اثر هنری در دوره‌های ماهیانه است. معمولاً عکس‌هایی از تهران قدیم در این نمایشگاه، نمایش داده می‌شوند. در گوشه دیگری از باغ موزه هنر ایرانی کافه ای سنتی وجود دارد که با طراحی سنتی و بسیار زیبایش پذیرای گردشگران و بازدید کنندگان از باغ است.
موزه هنرهای معاصر تهران با پایان ریاست سمیع‌آذر و تغییر سیاست‌های فرهنگی، حبیب‌الله صادقی نقاش انقلابی به ریاست موزه رسید و گرایش‌هایی ایدئولوژیک همچون آغاز انقلاب پی گرفت. پس از وی، محمود شالویی مدیریت موزه را بر عهده گرفت و از آنجا که هم‌زمان مدیرکل هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود، با شتاب سیاست‌های کنترلی سختی بر کارهای هنری به اجرا گذاشت. این دوره‌ای بود که به خاطر برگزاری نمایشگاه‌های ضعیف و گاه نامربوط به هنر معاصر، شمار بازدیدکنندگان موزه رو به کاهش نهاد.
تونی کرگ موزهٔ ملی هنرهای معاصر کره، سئول، کرهٔ جنوبی؛ گالری هنر کویینزلند، بریسبان، استرالیا؛ قصر اوژاسدوفسکی، ورشو، لهستان؛ بل، بانک اروپا، لوکزانبورگ؛ موزهٔ هنرهای معاصر بارسلونا، اسپانیا؛ بانکیر ژتوکی، کراکو، لهستان؛ شرکت سنس اشتات، بیلفیلد، آلمان؛ بنیاد باواگ، وین، اتریش.
فیروز شیروانلو شیروانلو پس از کانون به دفتر مخصوص شهبانو فرح پهلوی رفت و مشاور هنری این دفتر شد. تا هنگام انقلاب ۱۳۵۷ ایران سیروس طاهباز جانشین او در کانون شد. او در این دوره با توجه به جایگاه و بودجه‌ای که در اختیار داشت رویهٔ پیشین در کانون را تداوم بخشید. در شکل‌گیری موزه‌های رضا عباسی، فرش، هنرهای معاصر و آبگینه سهم عمده‌ای داشت و با برگزاری نمایشگاه‌های بسیار در حوزهٔ هنرهای تجسمی از هنر معاصر ایران حمایت شایان توجهی می‌کرد. برای پشتیبانی از هنرمندان جوان و پر کردن موزه‌های تازه، آثار آنان را خرید و آنان را به نمایشگاه‌های جهانی فرستاد که شناخته‌شده‌ترین آن، برپایی نمایشگاه هنرمندان معاصر ایرانی در شهر بال سوئیس بود. همزمان آثار هنری سرشناس جهانی برای موزه‌ها خرید. او در این مجموعه نمایشگاه‌های فراوانی را برای جوانان علاقه‌مند برگزار کرد. یکی دیگر از اقدامات ارزندهٔ شیروانلو در این دوران تأسیس فرهنگ‌سرای نیاوران بود. همچنین کافه‌تریایی را برای گردهمایی هنرمندان و روشنفکران به‌راه انداخت و کارگاه‌های فراوانی را برای نمایش و آموزش هنر برگزار کرد.
تهران شماری موزهٔ بزرگ در تهران وجود دارد که در مجموع، به طیف گسترده‌ای از موضوعات می‌پردازند. برای نمونه، موزهٔ ملی ایران در باستان‌شناسی ایران متمایز است، موزهٔ فرش ایران هنر قالی‌بافی ایرانی را نمایش می‌دهد و موزهٔ هنرهای معاصر تهران نیز آثار هنرمندان سرشناس بین‌المللی را نگهداری می‌کند.
موزه هنر فورت لادردیل در میان ۶۲۰۰ قطعه آن یک مجموعه قابل توجه‌ای از سرامیک‌های پابلو پیکاسو، مجموعه‌ای از هنر معاصر کوبا به نمایندگی از کمک بیش از ۱۲۵ هنرمند، و بزرگترین نمایشگاه در شمال آمریکا از کار جنبش هنری شمالی کبرا آوانگارد اروپا، هستند. مجموعه‌های موزه در فرهنگ‌های فلوریدای جنوبی و کارائیب قوی هستند.
محمدعلی ترقی‌جاه وی در سال ۱۳۵۵ اولین نمایشگاه خود را به صورت انفرادی در تهران برگزار کرد و دو سال بعد نیز اولین نمایشگاه برون مرزی خویش را در گالری نمایشگاه بین‌المللی هنر بازل سوئیس برگزار کرد. از سال ۱۳۶۰ سبک خاص خود را که مشخصه‌اش اسب‌های تجرید یافته بود پایه نهاد که بارزترین نشان هنری وی شد. موزه بین‌المللی هنر قرن ۲۱ آمریکا (TIMOTCA) آثار وی را به عنوان نمایندهٔ هنر ایران انتخاب کرد. برخی از آثار وی در موزهٔ هنرهای معاصر تهران، موزهٔ هنرهای مدرن شارجه، نوتردام هلند و موزه ورلد موجوداست. وی در ۲۱ مردادماه سال ۱۳۸۹ درحالی‌که به‌تازگی از نمایشگاه موفق در سوئیس به ایران بازگشته بود، در سن ۶۷ سالگی درگذشت.
فورت ورث از اماکن دیدنی این شهر می‌توان ناحیه تاریخی استاک یاردز، باغ وحش فورت وورث، موزه هنرهای معاصر فورت وورث، بوستان آبی فورت وورث، موزه آمون کارتر، و موزه هنر کیمبل را نام برد.
گالری ملی فنلاند این مجموعه از ۳ بخش موزه هنری آتنیوم، موزه هنرهای معاصر کیاسما و موزه هنر سینبریکف تشکیل شده‌است. گالری ملی فنلاند با مشارکت بخش خصوصی و همچنین بودجه دولتی در نگهداری و گسترش مجموعه‌هایش فعالیت می‌کند.
فهرست موزه‌های تهران شماری از موزه‌های تهران دارای اهمیتی در سطح ملی و بین المللی هستند. شماری موزهٔ بزرگ در تهران وجود دارد که در مجموع، به طیف گسترده‌ای از موضوعات می‌پردازند. برای نمونه، موزهٔ ملی ایران در باستان‌شناسی ایران متمایز است، موزهٔ فرش ایران هنر قالی‌بافی ایرانی را نمایش می‌دهد و موزهٔ هنرهای معاصر تهران نیز آثار هنرمندان بین‌المللی را نگهداری می‌کند.
مؤسسه هنر دیترویت مؤسسه هنر دیترویت () که در مرکز شهر دیترویت (Midtown Detroit) واقع شده، از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مجموعه‌های آثار هنری در آمریکاست. این موزه با مساحتی بالغ بر ۶۱۰۰۰ مترمربع -که پس از نوسازی در سال ۲۰۰۷، ۵۴۰۰ متر مربع دیگر گسترش یافت- و با داشتن بیش از ۱۰۰ نگارخانه و یک «مجموعهٔ دانشنامه‌ای» -که از مصر باستان و آثار هنری اروپا تا هنر معاصر را دربر می‌گیرد- یکی از شش موزهٔ برتر ایالات متحده آمریکا به‌شمار می‌رود.
فرهنگ در تهران شماری از موزه‌های تهران دارای اهمیتی در سطح ملی و جهانی هستند. شماری موزهٔ بزرگ در تهران وجود دارد که در مجموع، به طیف گسترده‌ای از موضوعات می‌پردازند. برای نمونه، موزهٔ ملی ایران در باستان‌شناسی ایران متمایز است، موزهٔ فرش ایران هنر قالی‌بافی ایرانی را نمایش می‌دهد و موزهٔ هنرهای معاصر تهران نیز آثار هنرمندان بین‌المللی را نگهداری می‌کند.
بنیاد پژمان ساختمان کندوان به فاصله مسافتی بسیار کوتاه از فضای نمایشگاهی کارخانه آرگو، بیشتر به عنوان مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ساختمان که در سال ۱۳۲۱ ساخته شده نیز زیر نظر معمار علی شاکری در مدت سه ماه بازسازی شد و به نقشه شهر بازگشت و از تابستان ۱۳۹۵ در سه طبقه با رویکردی تجربی به بهره‌وری رسید. پروژه کافه موزه داخل یکی از مهم‌ترین و بزرگترین موزه‌های هنر ایران،موزه هنرهای معاصر تهران است که میزبان رویدادهای متناسب با هنر و موزه از جمله جشن رونمایی از کتاب های مرتبط و گپ‌وگفتگو با هنرمندان است.
دهستان لواسان بزرگ منطقه لواسان بزرگ یا همان دهستان لواسان بزرگ یکی از مناطق ییلاقی، کوهستانی و خوش آب و هوای بخش لواسانات شهرستان شمیرانات استان تهران است که در دامنه سرسبز رشته‌کوه‌های البرز و ۳۴ کیلومتری جنوب‌غربی قله دماوند قرار دارد. لواسان بزرگ در بخشی به نام بخش لواسانات قرار دارد که این بخش شامل دو دهستان لواسان بزرگ و لواسان کوچک و شهر لواسان می‌باشد و در کنار تجریش و رودبار قصران، منطقهٔ یک تهران را تشکیل می‌دهند. اگرچه منطقه لواسان بزرگ به دلیل سیستم حفاظتی سد لتیان و رفت‌وآمد کمتر مردم عادی، کمتر از شهر لواسان مدرنیزه شده‌است اما همین مسئله موجب آرامش و زیبایی دو چندان این منطقه شده‌است.
لواسان شهر لواسان در ۱۱ کیلومتری شمال شرق تهران قرار دارد و به عنوان نزدیک‌ترین منطقهٔ خوش آب و هوا و ییلاقی شهر تهران به‌شمار می‌آید. فاصله لواسان تا اتوبان بابایی تهران حدود ۷ کیلومتر می‌باشد که در کمتر از ۳۰ دقیقه می‌توان به آن دسترسی داشت. همچنین این باغشهر از طریق جاده لشگرک، به آسانی به اتوبان ارتش و شمیران دسترسی دارد و این شهر نیز به تکه ای از بهشت معروف است.
چهارباغ (شمیرانات) چهارباغ نام یکی از مناطق و روستاهای ییلاقی، کوهستانی و خوش آب و هوای دهستان لواسان بزرگ بخش لواسانات شهرستان شمیرانات استان تهران است که در دامنه سرسبز رشته‌کوه‌های البرز و در فاصله ۱۴ کیلومتری از مشرق شهر لواسان مرکز بخش لواسانات، ۱۹ کیلومتری شمالشرقی تهران، ۹ کیلومتری شمال‌غربی پردیس و ۳۵ کیلومتری جنوب‌غربی قله دماوند قرار دارد.
رسنان رسنان یکی از روستاهای تهران (دهستان لواسان بزرگ) در شهرستان شمیرانات استان تهران ایران است. این روستا در یازده کیلومتری جاده تهران به دماوند و در فاصله چهارده کیلومتری از شهر لواسان مرکز بخش لواسانات واقع است.
احمدآباد (لواسان) احمدآباد یکی از محله‌های شهر لواسان واقع در بخش لواسانات شهرستان شمیران استان تهران کشور ایران است. این محله در دو کیلومتری جنوب غربی محله گلندوئک شهر لواسان و متصل به محله شورکاب قرار دارد.
بخش لواسانات شهرستان شمیرانات یکی از شهرستان هایاستان تهران درایران است. که به سه قسمت شهر لواسان، دهستان لواسان بزرگ و دهستان لواسان کوچک تقسیم شده و محله‌ها و روستاهای زیادی را در بر می‌گیرد. گستردگی بخش در حدود ۶۰۰ کیلومتر مربع است که از این مساحت هفتاد کیلومتر مربع مساحت شهر لواسان و مابقی مساحت دهستان‌های لواسان کوچک، لواسان بزرگ، و دیگر نقاط کوهستانی و ییلاقی بخش لواسانات از جمله دشت لار است. مناطق زیادی در گذشته جزو لواسانات بوده‌اند که در دوره معاصر به بخش‌ها و شهرستان‌های مجاور الحاق شده‌اند، اما همچنان در عرف مردم جزئی از لواسانات به حساب می‌آیند.
لواسان لواسان درّه‌ای است ییلاقی و خوش آب و هوا در دامنه‌های جنوبی کوه‌های البرز که به خاطر داشتن چشم‌اندازهای بکر و زیبا از رودخانه جاجرود و دریاچهٔ زیبای دارک زون لواسان شهرت یافته‌است. طبیعت سرسبز لواسان از دامنه‌های شمالی این شهر آغاز می‌شود و تا ساحل دریاچه سد لتیان ادامه دارد. در چشم‌اندازهای این منطقه می‌توان طبیعت را در چهار فصل سال به زیبایی هرچه بیشتر تماشا کرد.
طالقان طالقان شهری در شهرستان طالقان واقع در استان البرز ایران است. این شهر در منطقه‌ای ییلاقی، خوش آب و هوا، توریستی، سرسبز و پرآب در میان رشته کوه البرز در ۱۳۳ کیلومتری شمال غربی شهر تهران و ۹۶ کیلومتری کرج قرار گرفته‌است.
بخش لواسانات پیش از تأسیس شهرستان شمیرانات، این بخش (لواسانات) که در دوره‌ای به همراه بخش‌های رودبار قصران و سیاهرود و بومهن به نام بخش افجه شهرستان تهران خوانده می‌شد جزو شهرستان تهران بود و نجارکلا مرکز آن‌ها بحساب می‌آمد که در سال ۱۳۳۶ با تأسیس شهرستان شمیرانات در آن ادغام شد. در سال ۱۳۵۵ بنا به تصمیم دولت وقت استان مرکزی به مرکزیت تهران منحل و ری و شمیرانات در تهران ادغام گردیدند. مجدداً همزمان با تشکیل استان تهران در سال ۱۳۶۶ بار دیگر شهرستان شمیرانات با مصوبه هیئت وزیران به عنوان شهرستان مستقل رسمیت یافته و لواسانات، تجریش و رودبار قصران در آن ادغام شدند. امروزه در لواسانات؛ وسعت و مساحتِ منطقه لواسان بزرگ از منطقه لواسان کوچک کمتر است و این به دلیل آن است که در گذشته مناطقی چون جاجرود، رودهن، بومهن و چندین روستا و منطقه دیگر جزئی از لواسان بزرگ به‌شمار می‌آمده‌اند که در تقسیمات کشوری معاصر از این منطقه جدا و مستقل شده یا به شهرستان‌های تهران و دماوند الصاق گردیده‌اند. لازم است ذکر شود که شهر لواسان جزو دهستان لواسان کوچک یا دهستان لواسان بزرگ نیست بنابراین نوشتن و نامیدن آن به صورت «شهر لواسان کوچک» یا شهر «گلندوئک» که در پاره‌ای از موارد دیده می‌شود وجهی ندارد و اشتباه است.
دهستان لواسان بزرگ امروزه در لواسانات؛ وسعت و مساحتِ دهستان لواسان بزرگ از دهستان لواسان کوچک کمتر است و این به دلیل آن است که در گذشته مناطقی چون جاجرود، رودهن، بومهن و چندین روستا و منطقه دیگر جزئی از لواسان بزرگ به‌شمار می‌آمده‌اند که در تقسیمات کشوری معاصر از این منطقه جدا و مستقل شده یا به شهرستان‌های تهران و دماوند الصاق گردیده‌اند. دهستان لواسان بزرگ در حومه شهر لواسان قرار دارد. گاهی به اشتباه لواسان بزرگ را لواسانات بزرگ خطاب میکنند.
بوجان (شمیرانات) بوجان یکی از روستاهای دهستان لواسان کوچک بخش لواسانات در شهرستان شمیرانات استان تهران ایران است. این روستا در فاصله چهار کیلومتری از شهر لواسان مرکز بخش لواسانات قرار دارد.
نیکنام‌ده (شمیرانات) نیکنام‌ده یکی از روستاهای دهستان لواسان بزرگ بخش لواسانات در شهرستان شمیرانات استان تهران ایران است. این روستا در فاصله ۹ کیلومتری از شهر لواسان مرکز بخش لواسانات قرار دارد. نیکنام‌ده پرجمعیت‌ترین روستای شهرستان شمیرانات و بخش لواسانات است.
لشگرک لشگرک یا لشکرک پهنه‌ای است جزو شهر لواسان در استان تهران و متصل به محله زردبند که در دامنه شمالی گردنه قوچک و در کنار رود جاجرود واقع گردیده و پادگان لشکرک (متعلق به ارتش) و بخشی از بلوار امام خمینی لواسان نیز در آن قرار دارند. در این محل راه تهران و تجریش به لواسانات که از گردنه قوچک سرازیر می‌گردد به دو شاخه تقسیم می‌شود؛ شاخه‌ای به سوی رودبار قصران (فشم) و شاخه دیگر به سمت مرکز شهر لواسان می‌رود. جاده تلو (حکیمیه - لواسان) نیز به لشگرک ختم می‌گردد.
نجارکلا (لواسان) محله نجارکلا خود از دو محله نجارکلای بالا و نجارکلای پایین تشکیل شده‌است که نجارکلای بالا در شمال بلوار امام خمینی لواسان و نجارکلای پایین در جنوب بلوار امام خمینی لواسان واقع است. وسعت نجارکلای پایین بسیار بیشتر از نجارکلای بالا می‌باشد. نجارکلای پایین خود شامل منطقه سید پیاز لواسان نیز می‌گردد. منطقه سید پیاز مشرف به سد لتیان و یکی از مناطق کلاً ویلائی شهر لواسان است.
بلده شهر بلده از طریق سه جاده به شهرهای شمالی و تهران دسترسی دارد. در حدّ فاصل ۵۳ کیلومتری جاده هراز، ۵۵ کیلومتری جاده چالوس و ۸۵ کیلومتری نور قرار دارد. این شهر آب و هوایی ییلاقی دارد.
سد لتیان سد لَتیان (نام پیشین: فرحناز)، سدی بر روی رودخانه جاجرود که در ۱۰ کیلومتری شمال شرقی تهران و در جنوب شهر لواسان قرار گرفته‌است. این سد بتنی یکی از منابع اصلی تأمین آب تهران می‌باشد که ۳۰ درصد از آب شرب شهر تهران را تأمین می‌نماید.
علائین (شمیرانات) علائین یکی از روستاهای بخش لواسانات در شهرستان شمیرانات استان تهران ایران است. این روستا در فاصله ۱۷ کیلومتری از شهر لواسان قرار دارد.
ناصرآباد (شمیرانات) ناصرآباد از روستاهای دهستان لواسان کوچک در شهرستان شمیرانات استان تهران ایران است و در فاصله ۱۶ کیلومتری از شمال شهر لواسان مرکز بخش لواسانات واقع شده‌است. ۳ هکتار گندمکاری آبی و ۵ هکتار دیم و ۱۰ هکتار باغ و قلمستان دارد، از رودخانه مشروب می‌شود، محصولش گندم و جو و سیب‌زمینی و لوبیا و لبنیات و میوه‌اش سیب و گردو و گیلاس است. شغل اهالی زراعت و گله‌داری است. دانشنامه ایرانیکا درباب زبان منطقه قصران آورده است که باید به دو بخش باید تقسیم شود . زبان بومیان شمال و شمال شرق منطقه بخش درونی قصران نزدیکی بسیار زیادی به زبان مازندرانی دارد. گویش منطقه جنوبی از اوشان در مرکز تا جیرود و تجریش در جنوب شمیران گونه ای فارسی-مازندرانی است و ویژگی های زبان‌های حاشیه دریای خزر را دارددر سال های دور آن دسته از بومیان تهران که در محدوده ونک و شمیران سکونت داشتند بدلیل مجاورت با استان مازندران لهجه مازندرانی داشتند . والنتین ژوکوفسکی خاورشناس و زبان شناس روس اواخر قرن ۱۹ میلادی در سفری که به ایران داشت در حوالی شمیران با گویش تجریشی آشنا شده و در آثارش به این گویش اشاره می‌کند؛ گویشی که شباهت بسیاری با گویش مازندرانی دارد .تا امروز در محدوده‌هایی از جمله سرآسیاب دولاب، شاه عبدالعظیم و... هنوز هم افرادی با لهجه شمرانی صحبت کنند؛ لهجه‌ای که ملایم شده گویش مازنی است.
شهرک باستی شهرک باستی هیلز یکی از محله‌های شهر لواسان در شهرستان تجریش در استان تهران است. این محله متصل به محله های شورکاب، توک مزرعه و احمدآباد است. شهرک «باستی هیلز» که در دامنه کوه‌های شمال شهر لواسان واقع شده، با منظره‌ای از شهر لواسان و سد لتیان ،
فیروزه (ترکمنستان) فیروزه از پایتخت ترکمنستان، عشق‌آباد، نزدیک به ۴۰ کیومتر فاصله دارد. این روستا که در ۱۲ کیلومتری مرز ایران واقع است، از شهرستان شیروان به خوبی دیده می‌شود. این روستا از جنوب با منطقه حفاظت شده گلول و سرانی و روستای نامانلو، از شمال و شرق با شهر عشق آباد و از غرب با روستای خیرآباد و روستای رباط ارتباط دارد. فیروزه منطقه‌ای ییلاقی در شمال کوه کپه‌داغ در کشور ترکمنستان است. در مقایسه با مناطق اطراف آب و هوای معتدلی دارد و از دیرباز پذیرای بزرگان منطقه بوده‌است. در زمان شوروی ویلاهای ییلاقی بسیاری برای سران حزب کمونیست در این منطقه ساخته شد. امروز هم فیروزه محلی برای گذران تعطیلات آخر هفته و تابستانی شهرنشینان منطقه‌است.
سوباتان ییلاق سوباتان (سووتون) یکی از مناطق ییلاقی کشور است که در ۲۲ کیلومتری ضلع غربی شهر لیسار از توابع شهرستان هشتپر در استان سرسبز گیلان و  ۳۶ کیلومتری شمال غرب شهر هشتپر و ۲۱ کیلومتری جنوب شرقی دریاچه نئور واقع شده‌است که از شرق به جنگل‌های انبوه (لیسار)، از غرب به ییلاقات اردبیل و دریاچه زیبای نئور از شمال به رود خانه خروشان لیسار و ییلاقات خطبه‌سرا و از جنوب به مناطق ییلاقی آسبومار جوکندان متصل است. این شهرک زیبای ییلاقی محل سکونت صدها خانوار لیساری است که در فصول بهار و تابستان و بخشی از پائیز، در آن مسکن می‌گزینند. این محل از چشمه‌های پر آب و بسیار خنک و هوای عالی برخوردار بوده و دارای زمین‌های سرسبز پوشیده از چمن است. در داخل و اطراف سوباتان گورستان‌های متعددی از هزاران سال پیش تاکنون وجود دارد که نشان از تاریخ و تمدن کهن این سرزمین دارد. کشف دو گور کلان سنگی در قوری‌دره و محلهٔ نومندانی‌ها این ادعا را اثبات می‌کند.در این منطقه ییلاقی همانند سایر نقاط عشایرنشین غذاهای محلی خاصی تهیه می‌شود که از جمله آن‌ها پندیره ویسوج - سوجا دیله - قورما - قورتماج - سیرجینه - کله پلو - پته - قوزلی بریان و … را نام برد.
نجارکلا (لواسان) نَجّارکُلا (Najar-Kola) (به مازندرانی: نَجارکِلا) یکی از محله‌های شهر لواسان واقع در بخش لواسانات تهران است که در سمت شرقی رود کُند (رودخانه لوارک) و در مجاورت محله گلندوئک که در سمت غرب رودخانه مزبور قرار دارد واقع گردیده‌است.
لواسان بومیان لواسان و بیشتر آبادی‌ها بخش لواسانات به گویش لواسانی صحبت می‌کنند با این حال برخی آبادی‌های لواسان همچون همچون ایرا و وسکاره به زبان مازندرانی صحبت می‌کنند. گویش لواسانی گونه ای از گویش‌های فارسی-مازندرانی می‌باشد که شباهت بسیاری به زبان مازندرانی دارد. دانشنامه ایرانیکا درباب زبان مردم لواسان آورده‌است: مردم لواسان زبان بومی آمیخته‌ای از زبان فارسی و حاشیه دریای خزر دارند تا جایی که به زبان مازندرانی در روستاهای جنوب شرق لواسان چون وسکاره و ایرا می‌رسدگیتی دیهیم در کتاب بررسی خرده‌گویش‌های منطقهٔ قصران به انضمام واژه‌نامهٔ قصرانی آورده‌است: البته زبان رایج در لالان مانند اوشان، فشم، میگون و لواسان، کاملاً تاتی نیست و زبان مازندرانی بسیار در آن نفوذ یافته‌است. گویش مردم لالان به گویش روستاهای امامه، زایگان، آبنیک، گرمابدر، میگون و شمشک در قصران بسیار نزدیک است. نفوذ مازندرانی در زبان تاتی قصران به این دلیل است که قصران در گذشته تحت حاکمیت طبرستان قرار داشته اما در تقسیمات کشوری معاصر جزو استان تهران محسوب می‌شود.
قصران این نواحی از نظر وضعیت طبیعی به دو منطقه ممتاز از یکدیگر تقسیم می‌شد. منطقه کوهستانی نواحی نام برده شده به‌علت کوهستانی بودن محل، قصران یا کوهساران خوانده می‌شد. این منطقه خود به قصران داخل و قصران خارج تقسیم می‌شد. حدود شرقی قصران داخل به دماوند و غرب آن به نواحی مجاور طالقان می‌رسید. آبادی‌ها و روستاهای داخل دره‌های متنوع سلسله کوه‌های دماوند، البرز مرکزی و توچال تا نور و لاریجان مازندران جزو قصران داخل محسوب می‌شدند. آبادی‌ها، روستاها و مناطق واقع در جنوب سلسله کوه‌های یاد شده تا شهر بزرگ ری در جنوب، ورامین در شرق و ساوه در غرب را قصران خارج می‌نامیدند. رودبار در زبان فارسی به معنی ساحل رود است و علت نامگذاری رودبارقصران وجود سرشاخه‌های اصلی رودخانه جاجرود و امتداد آن در دره‌های رودبارقصران است. مشابه این نام در سایر دامنه‌های جنوبی رشته کوه البرز نیز وجود دارد، مانند شهرستان رودبار زیتون (منجیل)، رودبار الموت و غیره. اضافه شدن قصران به رودبار در این ترکیب اسمی از نوع اضافه تخصیصی است یعنی این منطقه رودبار که خود جزوی از اجزای دیگر منطقه بزرگ قصران است برای رفع هر تشابه اسمی با مناطق همنام (رودبار) به صورت رودبارقصران نامگذاری شده‌است و نباید آن را معادل تمام مساحت منطقه قصران دانست بلکه بخشی بالنسبه کوچک از کل قصران است. قصران که معرب کوهسران است منطقه‌ای بسیار تاریخی و وسیع بوده که شامل دو بخش درونی یا علیا و بیرونی یا سفلی بوده‌است که بخش درونی آن شامل لواسانات، رودبارقصران، بومهن، بخش جاجرود، دهستان سیاهرود تهران و بخش‌هایی از شهرستان کرج مثل آسارا، شهرستانک و دیزین بوده که در گذشته و اکنون نیز در عرف بین مردم بیشتر به لواسانات معروف بوده‌است چنان‌که محمدحسن خان صنیع الدوله از بزرگان عصر ناصری و دربار قاجار در خصوص حدود قصران علیا در کتاب مرآت البلدان می‌نویسد: «قصران علیا همین لواسانات را می‌گویند که از گردنه قوچک طرف شمال جلگه تهران که شخص سرازیر شد از رودخانه جاجرود عبور نموده سمت شمال این رودخانه اول بلوک لواسانست که بدو لواسان تقسیم شده: لواسان بزرگ و لواسان کوچک و این لواسانات را حالا هم قصران علیا می‌گویند.». بنابراین رودبارِ قصران، لواسان کوچکِ قصران، لواسان بزرگِ قصران، سیاهرودِ قصران و شمیرانِ قصران و غیره از اجزای قصران محسوب می‌گردند و اینکه گاهی رودبارقصران را با کل قصران اشتباه می‌گیرند ناشی از عدم اطلاع از تاریخ و جغرافیای قصران است. ضمناً بخش بیرونی قصران شامل شهر تهران (بجز شهرری یعنی تا سرحد دروازه غار با ری)، شهر شمیران، کن و سلوقان است و تهران (طهران) قبل از پایتخت شدن و قبل از رونق گرفتن یعنی پیش از حمله مغولان که منجر به ویرانی شهر ری و مهاجرت بازماندگان آن به تهران شد یکی از روستاهای کم‌اهمیت قصران بیرونی به حساب می‌آمده‌است.
چشمه اعلاء منطقه گردشگری چشمه اعلا از تفرجگاه‌های حاشیهٔ پایتخت است و در فاصله حدود ۴۵ کیلومتری شرق تهران و در ۴ کیلومتری شهر دماوند قرار دارد. منطقهٔ ییلاقی چشمه اعلا با آب و هوای دلپذیر و خنک در ایام فراغت و تابستان پذیرای هزاران گردشگر است. روستای چشمه اعلا جزو دهستان حومهٔ بخش مرکزی شهرستان دماوند است و راه فرعی ماشین رو به دماوند دارد. آب و هوای چشمه اعلا کوهستانی و سردسیر است و سکنهٔ اصلی آن حدود ۱۵۲ تن هستند. محصولات اصلی چشمه اعلا شامل، قیسی. گیلاس .زردآلو . سیب . گردو. آلبالو. و عسل است.
دهستان لواسان کوچک دانشنامه ایرانیکا درباب زبان مردم لواسان آورده است : مردم لواسان کاسپینی هستند و زبان بومی آمیخته ای از زبان فارسی و زبان‌های کاسپین هست تا جایی که به زبان مازندرانی در روستاهای جنوب شرق لواسان چون وسکاره و ایرا میرسدگیتی دیهیم در کتاب بررسی خرده‌گویش‌های منطقهٔ قصران به انضمام واژه‌نامهٔ قصرانی آورده است : البته زبان رایج در لالان مانند اوشان، فشم، میگون و لواسان، کاملاً تاتی نیست و زبان مازندرانی بسیار در آن نفوذ یافته است. گویش مردم لالان به گویش روستاهای امامه، زایگان، آبنیک، گرمابدر، میگون و شمشک در قصران بسیار نزدیک است. نفوذ مازندرانی در زبان تاتی قصران به این دلیل است که قصران در گذشته تحت حاکمیت طبرستان قرار داشته اما در تقسیمات کشوری معاصر جزو استان تهران محسوب می‌شود.
دهستان لواسان بزرگ دانشنامه ایرانیکا درباب زبان مردم لواسان آورده است : مردم لواسان زبان بومی آمیخته ای از زبان فارسی و زبان‌های حاشیه دریای خزر دارند تا جایی که به زبان مازندرانی در روستاهای جنوب شرق لواسان چون وسکاره و ایرا میرسد .گیتی دیهیم در کتاب بررسی خرده‌گویش‌های منطقهٔ قصران به انضمام واژه‌نامهٔ قصرانی آورده است : البته زبان رایج در لالان مانند اوشان، فشم، میگون و لواسان، کاملاً تاتی نیست و زبان مازندرانی بسیار در آن نفوذ یافته است. گویش مردم لالان به گویش روستاهای امامه، زایگان، آبنیک، گرمابدر، میگون و شمشک در قصران بسیار نزدیک است. نفوذ مازندرانی در زبان تاتی قصران به این دلیل است که قصران در گذشته تحت حاکمیت طبرستان قرار داشته اما در تقسیمات کشوری معاصر جزو استان تهران محسوب می‌شود. گویش مردم در چند روستای دهستان لواسان بزرگ شامل ایرا، وسکاره، جورد، آردینه و غیره زبان مازندرانی است .
شورکاب شورکاب یکی از محله‌های شهر لواسان در استان تهران است که در گذشته و تا پیش از تأسیس شهرداری لواسان، یکی از آبادی‌های لواسان کوچک بود که به همراه سایر محله‌ها در سال ۱۳۴۹ در شهر لواسان ادغام گردید. شورکاب در فاصله لشکرک به گلندوک در کنار راه(بلوار امام خمینی لواسان) قرار دارد . اراضی و باغات شورکاب از قنات و رودخانه مشروب می‌شود.در گذشته ٣ هکتار گندمکاری دیم و ١٠ هکتار باغ و قلمستان داشته و محصولش گندم و جو و سیب‌زمینی و باقلا و میوه‌اش سیب و به و گیلاس و آلوزرد و آلبالو بوده‌است که با رشد شهرسازی و شهرنشینی بسیاری از آن باغات و مزارع تبدیل به ویلاهای مدرن و ساختمان‌های جدیدالاحداث شده‌است. . تپه باستانی شورکاب در این محله واقع شده‌است.
کلاک (لواسان) کلاک یکی از آبادی‌های لواسان کوچک در بخش لواسانات شهرستان شمیران استان تهران بود که در سال ۱۳۸۲ با انجام توافق شهرداری لواسان و مالکان و بر اساس درخواست مالکان به شهر لواسان الحاق گردید. و یکی از محله‌های حوزه شهر لواسان شد که در قالب یک شهرک ویلائی است. کلاک در ۲ کیلومتری مشرق محله گلندوک شهر و مجاور محله‌های نجارکلا، ناران و سید پیاز و مشرف به سد لتیان و روبه‌روی کوه زینکوه قرار دارد. قبل از انقلاب اسلامی ایران تحت مالکیت برادران ضرغامفر قرار داشت و ساکنین آن همگی رعیت بودند که بعد از انقلاب به تملک افراد دیگری درآمده‌است. کلاک را رودخانه افچه و قنات آن مشروب می‌سازد. سکنه‌اش در فرهنگ جغرافیایی ایران (سال ۱۳۵۶ شمسی) ۱۰۸ تن و در فرهنگ آبادیهای کشور ۲۱ تن در ۹ خانوار نوشته شده‌است که در حال حاضر سکنه بومی ندارد. اراضی کلاک به صورت پهنه‌ای جلگه‌ای است که در گذشته گندم‌زار و جوزار آبی و دیمی داشته و محصولاتش غلات و بن‌شن و میوه‌اش سیب و گیلاس بوده‌است. کلاک و کلات و کلاً در لغت به یک معنی است و در زبان پارسی پهلوی به معنای قلعه است.
گیت (درمیان) منطقهٔ ییلاقی جرف در 4 کیلومتری روستای گیت یک از مناطق تفریحی و گردشگری می‌باشد .
منطقه حفاظت‌شده ورجین این منطقه به واسطه خصوصیات خاص خود و نزدیکی به تهران از راه‌های دسترسی مناسبی برخوردار است. راه ارتباطی اصلی منطقه از شرق تهران (از طرف تهرانپارس) پس از عبور از گردنه قوچک می‌باشد. این جاده، پس از گردنه قوچک، در منطقه لواسانات، ضمن عبور از حاشیه منطقه حفاظت شده ورجین، به سمت شرق، به شهر لواسان و به سمت غرب به اوشان، فشم، میگون (و نهایتاً به گرمابدر) می‌رسد.
جاغرق جاغَرْق روستایی ییلاقی در دهستان جاغرق بخش طرقبه شهرستان بینالود استان خراسان رضوی ایران است که در فاصله ۲۱ کیلومتری شمال غربی مشهد واقع شده‌است. این روستا در ۷ کیلومتری جنوب غربی طرقبه واقع شده‌است.
دهستان رودبار قصران گیتی دیهیم در کتاب بررسی خرده‌گویش‌های منطقهٔ قصران به انضمام واژه‌نامهٔ قصرانی آورده است : البته زبان رایج در لالان مانند اوشان، فشم، میگون و لواسان، کاملاً تاتی نیست و زبان مازندرانی بسیار در آن نفوذ یافته است. گویش مردم لالان به گویش روستاهای امامه، زایگان، آبنیک، گرمابدر، میگون و شمشک در قصران بسیار نزدیک است. نفوذ مازندرانی در زبان تاتی قصران به این دلیل است که قصران در گذشته تحت حاکمیت طبرستان قرار داشته اما در تقسیمات کشوری معاصر جزو استان تهران محسوب می‌شود. حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق اوشان، فشم، شمشک، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه‌ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه‌ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنانکه در لهجه‌ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه‌ی مازندرانی غلبه دارد .رودبار در زبان فارسی به معنی ساحل رود است و علت نامگذاری رودبارقصران وجود سرشاخه‌های اصلی رودخانه جاجرود و امتداد آن در دره‌های رودبارقصران است. مشابه این نام در سایر دامنه‌های جنوبی رشته کوه البرز نیز وجود دارد، مانند شهرستان رودبار زیتون (منجیل)، رودبار الموت و غیره. اضافه شدن قصران به رودبار در این ترکیب اسمی از نوع اضافه تخصیصی است یعنی این منطقه رودبار که خود جزوی از اجزای دیگر منطقه بزرگ قصران است برای رفع هر تشابه اسمی با مناطق همنام(رودبار) به صورت رودبارقصران نامگذاری شده‌است و نباید آن را معادل تمام مساحت منطقه قصران دانست بلکه بخشی بالنسبه کوچک از کل قصران است. قصران که معرب کوهسران است منطقه‌ای بسیار تاریخی و وسیع بوده که شامل دو بخش درونی یا علیا و بیرونی یا سفلی بوده‌است که بخش درونی آن شامل لواسانات، رودبارقصران، بومهن، بخش جاجرود، دهستان سیاهرود تهران و بخش‌هایی از شهرستان کرج مثل آسارا، شهرستانک و دیزین بوده که در گذشته و اکنون نیز در عرف بین مردم بیشتر به لواسانات معروف بوده‌است چنان‌که محمدحسن خان صنیع الدوله از بزرگان عصر ناصری و دربار قاجار در خصوص حدود قصران علیا در کتاب مرآت البلدان می‌نویسد: «قصران علیا همین لواسانات را می‌گویند که از گردنه قوچک طرف شمال جلگه تهران که شخص سرازیر شد از رودخانه جاجرود عبور نموده سمت شمال این رودخانه اول بلوک لواسانست که بدو لواسان تقسیم شده: لواسان بزرگ و لواسان کوچک و این لواسانات را حالا هم قصران علیا می‌گویند.». بنابراین رودبار ِقصران، لواسان کوچک ِ قصران، لواسان بزرگ ِ قصران، سیاهرود ِ‌قصران و شمیران ِ قصران و غیره از اجزای قصران محسوب میگردند و اینکه گاهی رودبارقصران را با کل قصران اشتباه می‌گیرند ناشی از عدم اطلاع از تاریخ و جغرافیای قصران است. بخش بیرونی قصران شهر تهران (بجز شهرری یعنی تا سرحد دروازه غار با ری)، شهر شمیران، کن و سلوقان را شامل می‌شد. تهران (طهران) قبل از پایتخت شدن و قبل از رونق گرفتن یعنی پیش از حمله مغولان که منجر به ویرانی شهر ری و مهاجرت بازماندگان آن به تهران شد یکی از روستاهای کم‌اهمیت قصران بیرونی به حساب می‌آمده‌است.
ناظم‌آباد (لواسان) ناظم آباد یکی از محله‌های شهر لواسان در استان تهران است.
اصطلک (لواسان) اصطلک یا استلک یکی از محله‌های شهر لواسان در استان تهران و شهرستان شمیرانات است که به صورت رسمی با نام اویسی ثبت گردیده‌است. این محله در کنار بلوار امام خمینی شهر لواسان و در امتداد بلندا و دامنهٔ کوه ورجین قرار گرفته‌است که به همراه محله مجاورش توک مزرعه، مرتفع‌ترین محله‌های شهر لواسان هستند و در ارتفاع بالای دو هزار متر از سطح دریا قرار دارند.
لواسان بزرگ لواسان بزرگ یکی از روستاهای دهستان لواسان بزرگ بخش لواسانات شهرستان شمیرانات است. فاصله این روستا تا شهر لواسان مرکز بخش لواسانات در حدود ۱۵ کیلومتر است. روستای لواسان بزرگ مرکز دهستان لواسان بزرگ بوده و در حومه شهر لواسان واقع شده‌است.
سد لتیان این سد در جنوب شهر لواسان واقع گردیده‌است؛ در محلی که رودخانه برگ جهان به جاجرود می‌ریزد. دو پارک جنگلی به نام‌های لتیان و تلو دریاچه این سد را احاطه کرده‌اند. این سد در دره‌ای در میان کوه جاجرود و کوه بندک ساخته شده و در شمال آن کوه آلون قرار دارد. این سد بر روی رودخانه «جاجرود» با سطح حوزه آبریزی به مساحت ۶۹۸۰۰ کیلومتر مربع و با متوسط جریان آب سالانه به میزان ۳۵۰ میلیون مترمکعب در فاصله ۵ کیلومتری شهر جاجرود قرار دارد. این سد بتنی به منظور تأمین آب آشامیدنی تهران ساخته شده و علاوه بر تأمین آب آشامیدنی شهر تهران، برای آبیاری حدود ۳۰ هزار هکتار زمین کشاورزی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.
تویسرکان به این ترتیب سرکان ممکن است به معنای محلی باشد که بزرگان و خوانین در آن سکونت دارند و در واقع تویسرکان محل سکونت ییلاقی بزرگان شهر رودآور بوده‌است. سرکان شهر ییلاقی در فاصله هشت کیلومتری شمال غرب تویسرکان است؛ و تویسرکان شهری تاریخی و باستانی و مرکز شهرستان می‌باشد. همچنین حکیم خاقانی در کتاب تحفة العراقین گفته:
چرات چرات یکی از روستاهای حوالی آلاشت سوادکوه در استان مازندران ایران است. در حدود 22 کیلومتری آلاشت و منطقه‌ای است ییلاقی که از جنوب خط راس آن مرز استان تهران(فیروزکوه)و مازندران را تعیین می‌کنداز غرب و شمال غربی به کوهها بندپی بابل هم مرز است با چراگاه‌های سرسبز. چرات و مراتع اطراف آن که از سلسله جبال البرز مرکزی محسوب می‌شود به لحاظ اینکه در ارتفاع بیش از ۲۷۰۰ متر واقع شده‌است به جزء در دره‌های آن که قابل کشاورزی است سایر جاهای آن فقط برای چراگاه دام کاربرد دارد بنابراین ضروری است مسئولین امر به این مهم توجه داشته باشند در صورتی که نیازهای فصل سرد سال دامداران این منطقه که در جلگه زمستان را سپری می‌کنند توجه نکنند موجب خواهد شد این منبع ارزشمند بلا استفاده باقی بماند. برخی بر این باورند که نام سوادکوه از کوه سوات گرفته شده که در جنوب شرقی روستای چرات در دهستان ولوپی واقع شده و در ارتفاعات آن آثاری از تمدن قدیم مشاهده می‌شود که احتمالاً بدلیل استقرار حاکمان قدیم سوادکوه بر جای مانده‌است.
سنقر سُنقُر یا سُنگر مرکز شهرستان سنقر در استان کرمانشاه است. این شهر در منطقه‌ای ییلاقی و در ۸۵ کیلومتری شمال شرقی کرمانشاه و ۹۵ کیلومتری غرب همدان قرار دارد، شهر سنقر به لحاظ قرار گرفتن در میان رشته کوه‌های زاگرس دارای آب و هوای خنک ییلاقی و کوهستانی است، به همین دلیل دارای جمعیت فصلی بوده که در بهار و تابستان افزایش پیدا می‌کند. کوه دالاخانی در جنوب غربی سنقر قرار دارد و همه ساله پذیرای کوهنوردانی از سراسر کشور است که به ارتفاعات آن صعود می‌کنند. کوهستانهای اطراف سنقر، زیستگاه حیات وحش و گونه‌های متنوع گیاهی فراوان است که واجد ارزشهای تفرجگاهی و گردشگری هستند.
لواسان در جنوب لواسان سد لَتیان قرار دارد که در سال ۱۳۴۶ به بهره‌برداری رسیده‌است. این سد بتونی نقش بسزایی در تأمین آب و برق شهر تهران دارد. نام این سد قبل از انقلاب فرحناز بوده‌است. رودخانهٔ جاجرود که از ارتفاعات کوه‌های دربندسر، گرمابدر، ایگل، زایگان و قسمت جنوبی توچال (بخشی از کوه‌های البرز مرکزی) سرچشمه می‌گیرد، آبریز اصلی سد است. رودخانه‌های لوارک (کند)، افجه و لار (برگ جهان) و نیکنامده که قبل از احداث سد شاخه‌هایی از رود جاجرود بودند و به جاجرود می‌ریختند با گذر از لواسان، امروزه به خود دریاچهٔ سد می‌ریزند. قبل از احداث سد در مکان امروزی دریاچهٔ سد، روستای آباد گارکلو و باغستانی که به آن شانی (شاهانی) می‌گفتند وجود داشته که دولت با قیمت خوبی زمین‌های اهالی را در سال ۱۳۴۳ خریداری نمود و اهالی در محله‌های نجارکلا، شورکاب، ناران و کلاک ساکن شدند. در شهر لواسان سه امامزاده بنام‌های امامزاده عبدالله و امامزاده فضلعلی و امامزاده پیرعطا به ترتیب در محله‌های جائیچ (جاج)، ناران و سبو بزرگ شهر مدفون هستند. متولیان امامزاده‌های لواسان اغلب افراد بومی هستند. هر محله شهر لواسان حداقل یک مسجد و چند حسینیه و تکیه دارد. حسینیه علی پروین در منزل شخصی اش واقع در محله شورکاب لواسان احداث گردیده‌است.
قاضی‌آباد (لواسان) قاضی آباد یکی از محله‌های شهر لواسان در استان تهران است.این محله در کنار بلوار امام خمینی شهر لواسان و متصل به محله ناران و نجارکلای بالا و مابین آن دو قرار دارد که به صورت رسمی دارای سنگ ثبتی است و در گفتار عامیانه بنام [قاضی با] مصطلح گردیده است.
دهستان لواسان کوچک دهستان لواسان کوچک دهستانی است از توابع بخش لواسانات شهرستان شمیرانات در استان تهران.
لواسان لَواسان یکی از شهرهای شهرستان شمیرانات در استان تهران و مرکز بخش لواسانات است. در اصطلاح عامیانه به این شهر "لواسون" می‌گویند.
علائین (لواسان) علائین یکی از روستاهای دهستان لواسان بزرگ بخش لواسانات در شهرستان شمیرانات استان تهران ایران است.
میلک (قزوین) روستای میلک در ۱۷ کیلومتری شمال غربی رازمیان قرار دارد و از جنوب به روستای ورگیل، از شمال شرقی به روستاهای هیر و ویار و از شمال غربی به تلاتر و چهارناحیه و از جنوب غربی به دورچال و پررود منتهی می‌شود. اَنارَت دشت سبز و ییلاقی دامداران منطقه در کوه‌های شمال میلک قرار دارد و پس از آن سلسله جبال اِزناچاک واقع است که دامداران و چارواداران پس از پیمودن مسیری طولانی و گذشتن از کوهستان این منطقه به رحیم آباد می‌رسیدند.
کهنک (دماوند) این روستا در فاصله ۹۰ کیلومتری شهر تهران واقع شده‌است.یکی از خوش آب و هوا ترین روستاهای اطراف تهران در منطقه مرکزی دماوند است که به نحوی تا کنون ناشناخته باقی مانده است. از تهران که به سمت فیروزکوه می روید، این روستا در فاصله 35 کیلومتری فیروزکوه قرار دارد.
سبو بزرگ سبو بزرگ یکی از محله‌های شهر لواسان در استان تهران است که در حال گسترش و تبدیل شدن به یکی از گران قیمت‌ترین مناطق کاملا ویلایی لواسان با چشم‌اندازهایی از سد لتیان ، پارک جنگلی لتیان و کوه‌های زیبای لواسان کوچک است. مدتی است ساخت و سازها در این محله افزایش یافته و هجوم خریداران برای معامله زمین‌های این منطقه بکر که در آینده نزدیک و قریب الوقوع بعلت اضافه شدن به طرح تفضیلی که مقدمات آن به امضای شورایعالی مسکن و شهرسازی رسیده و باعث سیر صعودی بهای اراضی سبوبزرگ خواهد شد افزایش یافته و همین امر باعث شده بسیاری از مالکان بعلت ترس از گرانی زمین در آتیه نزدیک و ارزان فروشی در زمان فعلی از فروش املاک خودداری نمایند.
استلک پایین استلک پایین یا اصطلک پایین یا کشفیا یا محله دکتر کشفیان یکی از محله‌های شهر لواسان در استان تهران است . ذکر این محله در کتاب فرهنگ آبادیهای کشور (صفحه ۲۰) آمده است و کنار بلوار امام خمینی شهر لواسان و در ابتدای کمربندی شهید رجایی شهر لواسان قرار دارد.
فهرست مناطق مسکونی استان تهران لالان | لپه زنک | لقه | لاسم چشمه | لواسان | لواسان بزرگ | لازور | لم‌آباد | لومان |
کفتاردره کفتاردره یا کفتال‌دره یا در ۶۵ کیلومتری شهر دماوند در شعاع ۱۰۰ کیلومتری پایتخت منطقه ای ییلاقی و عشایری در نزدیکی روستای محمودآباد و گرم آبسرد که گفته شده در امکاناتی چون سالهای دور زندگی می‌کنند و از داشتن شناسنامه و امکاناتی چون یارانه محرومند. از مردم این روستا به عنوان مردمان بی شناسنامه نزدیک پایتخت یاد شده‌است. http://tarood.ir/tag/کفتال-دره/
شهرستان شمیرانات مرکز این شهرستان شهر تجریش (شمیران) می‌باشد که شامل سرتاسر منطقه ۱ شهرداری تهران می‌گردد. شمیران در مجاورت شهر تهران و در شمال و شمال شرق آن قرار دارد که به علت گسترش تدریجی پایتخت، در تهران ادغام شده‌است. همچنین شهر لواسان مرکز بخش لواسانات و شهر اوشان فشم میگون مرکز بخش رودبار قصران می‌باشد.
هنزک هِنزَک یکی از روستاهای دهستان لواسان کوچک بخش لواسانات در شهرستان شمیرانات استان تهران ایران است. مردم روستای هنزک به تاتی که زبان غالب در منطقه قصران است سخن می‌گویند.
گل‌آخور گل‌آخور یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ارزیل بخش خاروانا شهرستان ورزقان واقع شده‌است. این روستا در مسیر ورزقان-خاروانا در منطقه ای به نام سه راهی ممد آقا قرار گرفته است و در 60 کیلومتری مرکز شهرستان قرار دارد که این روستا به علت وجود آبشار گل آخور و همچنین آب و هوای ییلاقی منطقه ای مستعد برای گردشگری در استان است . گل آخور یکی از روستاهای توریستی استان است که سالانه گردشگران زیادی را از تمام نقاط کشور به خود جلب میکند.
آبشارهای بفره آبشارهای بفره، دره زیبا و ییلاقی بفره در ۳۵ کیلومتری شمال غرب شهرستان سبزوار واقع شده که رودخانه دائمی و پرآب بفره در آن جریان دارد. حوضه آبریز رودخانه بفره در منطقه ای به نام اولنگ بفره در دامنه‌های جنوبی کوه های جغتای تشکیل شده و سرچشمه‌های متعددی را از دامنه‌های شرقی کوه لور معروف به زوپلنگ‌ها و دامنه‌های غربی کوه نظرگاه دریافت می‌دارد.
منطقه حفاظت‌شده شالو و منگشت قسمت عمده منطقه کوهستانی برف‌گیر و ارتفاع آن بین ۷۸۰ تا ۳۶۱۸ متر از سطح دریاست. متوسط دما و بارندگی سالیانه ۲۲ درجه سانتیگراد و ۵۵۰ میلی‌متر موجب تشکیل اقلیم نیمه‌مرطوب معتدل در ناحیه شده‌اند. رودخانه پرآب کارون در شرق منطقه جریان دارد. جلوه‌های زیبای طبیعی، وجود رودخانه کارون در نزدیکی منطقه و راه‌های دسترسی مناسب، زمینه فعالیت‌های گردشگری را در منطقه فراهم نموده‌اند. کوهستان منگشت در شهرستان‌های لردگان و ایذه و باغملک، مرکب از کوه‌های شناز، تنوش، ناشلیل ,گره اسبید، مهولی، زردحلقه، نشا، گندمکار، سه‌پران، سرچاه، قوچه، بدرنگان، برآفتاب، کله، کلمه و دوزرد قرار دارد. بلندترین قله این کوهستان سه هزار و ششصد و سیزده متر ارتفاع دارد که در ۵۵ کیلومتری جنوب شرقی ایذه و در پنجاه و دو کیلومتری گرمان و در سیزده کیلومتری شمال غربی روستای لیراب واقع شده‌است. جنگل ها تا ارتفاع ۲۱۰۰ متری هستند از ارتفاع بالای۲۱۰۰متری دیگر جنگلی دیده نمیشود و به مراتع ییلاقی و سرد میرسد
شمشک ۳ – شمشک دربندسر - میگون – فشم – اوشان – رودک – لشگرک – لواسان کوچک – لواسان بزرگ – سد لتیان – جاجرود – سه راهی تهران پارس
شهرستان شمیرانات مساحت شهرستان به تقریب حدود ۱۱۱۱ کیلومتر مربع و ۹/۵ درصد مساحت استان است؛ و در بین ۱۴ شهرستان استان تهران، مقام پنجم را دارد. از این مساحت، حدود ۶۰ کیلومتر مربع مربوط به «شهر شمیران» شامل منطقه یک و غرب منطقه چهار شهرداری تهران بزرگ، حدود ۶۰۰ کیلومترمربع مساحت بخش لواسان، و حدود ۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت بخش رودبار قصران است. در آمارنامه استان تهران سال ۱۳۷۷ (سال انتشار: ۱۳۷۸) مساحت شهرستان شمیران ۱۱۱۱ کیلومتر مربع آمده‌است.