mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
امه تمیر نو هدف اعلام شده UTN این بود که زیرساخت‌های افغانستان را بازسازی کند و برای توسعه مناطق تحت کنترل طالبان افغانستان پول دربیاورد. گزارش شده بود که UTN از حمایت شخصی ملا عمر برخوردار بود و ارتباط نزدیک با رژیم طالبان داشت. ایالات متحده پس از بازرسی دفاتر این گروه در پایتخت افغانستان، کابل، مدارک زیادی را اعلام کرد که نشان می‌داد آنها قصد ربودن یک دیپلمات آمریکایی را داشتند. ای هسته‌ای کشف کرده‌است. این اسناد همچنین نشان دادند که این سازمان برنامه ای برای استخراج اورانیم در داخل افغانستان داشته‌است.
عبدالسلام حنفی مولوی عبدالسلام حنفی از رهبران ارشد طالبان افغانستان و سرپرست معاون رئیس‌الوزرای امارت اسلامی افغانستان است. او از اعضای اصلی تیم مذاکره کننده در دفتر قطر این گروه و معاون وزیر آموزش و پرورش در دولت طالبان در دهه ۱۹۹۰ بوده‌است.
عملیات مشترک عملیات «مشترک» ( Operation Moshtarak)، نام عملیات نظامی وسیعی است که در آن نیروهای ارتش کشور افغانستان به همراه نیروهای بین‌المللی ایساف در منطقه هلمند افغانستان با گروه طالبان به نبرد می پردازند. این عملیات ۱۳ فوریه ۲۰۰۹ / ۲۴ بهمن ۱۳۸۸ آغاز شده و بزرگترین عملیات علیه طالبان از زمان تسخیر افغانستان توسط نیروهای بین‌المللی خوانده شده‌است.
طالبان در بدو امر مردم افغانستان به این گروه خوشبین بودند و گمان می‌کردند، آن‌ها می‌توانند به جنگ‌های داخلی افغانستان پایان دهند.
ملا دادالله (طالبان پاکستان) دادالله پیش از پیوستن به طالبان پاکستان امام جماعت روستای دامادولا بود و پس از پیوستن به این گروه تبدیل به یکی از فرماندهان آن شد.بنابر گزارش آسوشیتد پرس دادالله پس از آنکه مولوی فقیر محمد، رهبر سابق طالبان پاکستان، برای فرار از حملات ارتش پاکستان به افغانستان گریخت، رهبری این گروه را عهده‌دار شد. پس از کشته شدن دادالله مولانا ابوبکر جانشین وی شد.
تحریک طالبان پاکستان جنبش طالبان پاکستان (TTP; ; که معمولاً طالبان پاکستان نامیده می‌شود، سازمانی فراگیر از گروه‌های شبه‌نظامی اسلام‌گرا است که در شمال‌غربی پاکستان، در مناطق قبیله‌ای فدرال در طول مرز افغانستان مستقر هستند.
روند صلح افغانستان به عنوان بخشی از روند صلح، دو معاهدهٔ صلح تاکنون امضا شده‌است. در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶، اولین پیمان بین جمهوری اسلامی افغانستان و گروه شبه نظامی حزب اسلامی گلبدین انجام شد. پیمان صلح دوم بین ایالات متحده و طالبان تحت نام «توافقنامهٔ دوحه» در تاریخ ۲۹ فوریه ۲۰۲۰ امضا شد، که به موجب آن در صورت پایبندی طالبان به تعهدات، طی ۱۴ ماه تمام نیروهای آمریکایی از افغانستان خارج شوند.
روند صلح افغانستان به عنوان بخشی از روند صلح، دو معاهدات صلح تا کنون امضا شده‌است. در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶، اولین پیمان بین دولت افغانستان و حزب اسلامی گلبدین گروه شبه نظامی. پیمان صلح دوم بین ایالات متحده و طالبان در تاریخ ۲۹ فوریه ۲۰۲۰ امضا شد، که خواستار خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان در ماه ۱۴ اگر طالبان شرایط توافق را تأیید کرد.
جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱) نیروهای ائتلاف که نتوانستند طالبان را از طریق نظامی ریشه کن کنند، برای پایان دادن به درگیری به دیپلماسی روی آوردند. این تلاش‌ها در ۲۹ فوریه ۲۰۲۰ به اوج خود رسید، زمانی که ایالات متحده و طالبان توافقنامه صلح مشروطی را در دوحه امضا کردند که بر اساس آن نیروهای آمریکایی تا ۱۴ ماه از افغانستان خارج می‌شدند و طالبان برطبق شرایط توافق تعهد می‌کرد «"به هیچ‌یک از اعضا، افراد یا گروه‌های دیگر، از جمله القاعده، اجازه ندهد از خاک افغانستان برای تهدید امنیت ایالات متحده و متحدانش استفاده کنند"». با این حال، شورشیان وابسته به القاعده در شبه قاره هند و "داعش-خراسان" به فعالیت خود در مناطقی از این کشور ادامه دادند. دولت افغانستان طرف معامله نبود و مفاد آن را در مورد آزادی زندانیان رد کرد. جو بایدن پس از رئیس‌جمهور شدن، تاریخ خروج را از ۱ مه ۲۰۲۱ به ۱۱ سپتامبر همان سال و سپس به ۳۱ اوت منتقل کرد. طالبان این تغییر زمانی را رد کرد و پس از پایان مهلت اولیه، و همزمان با خروج نیروها، حمله گسترده‌ای را آغاز کرد که در آن بیشتر افغانستان، و سرانجام کابل را در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ تصرف کردند. در همان روز، اشرف غنی، رئیس‌جمهور افغانستان از کشور فرار کرد و طالبان پیروزی و پایان جنگ را اعلام کرد. در ۱۶ اوت، بایدن تسلط طالبان را تأیید کرد و در ۳۰ اوت، آخرین هواپیمای نظامی آمریکایی از افغانستان خارج شد و به ۲۰ سال حضور نظامی غربی در این کشور پایان داد.
مجاهدین افغانستان نبردهای این گروه‌ها منجر به خروج ارتش شوروی از افغانستان در سال ۱۹۸۹ و سرنگونی حکومت افغانستان در سال ۱۹۹۲ شد. پس از آن به دلیل به توافق نرسیدن گروه‌های مجاهدین بر سر تقسیم قدرت جنگ داخلی افغانستان میان آن‌ها آغاز شد که تا زمان سقوط حکومت طالبان در سال ۲۰۰۱ ادامه داشت.
امارت اسلامی افغانستان (۱۹۹۶–۲۰۰۱) ظهور طالبان و امارت اسلامی افغانستان معلول هرج و مرج و جنگ‌های داخلی در افغانستان پس از تهاجم شوروی بود. این جنبش به عنوان یک جنبش سیاسی-مذهبی اسلامی و پشتون‌گرایی متشکل از طلبه‌هایی در جنوب افغانستان آغاز شد. طالبان با پشتوانه قریب به اتفاق پشتون‌ها، رسوم قبیلوی پشتونوالی را با عناصری از آموزه‌های سلفی در هم آمیختند تا یک ایدئولوژی اسلام گرایانه ضد غربی و ضد مدرن را شکل دهند و با آن در افغانستان حکومت کنند. این سازمان از همسایه خود، پاکستان، و همچنین از عربستان سعودی و امارات متحده عربی حمایت دریافت می‌کرد.
طالبان این رسم در دوره حکومت جمهوری اسلامی افغانستان غیرقانونی باقی ماند ولی مقررات به ندرت علیه مرتکبین قدرتمند اعمال می‌شد و گزارش شده پولیس ملی افغانستان در جرایم مرتبط همدست بوده‌است. در دوران حکومت جمهوری اسلامی افغانستان، پس از آشکار شدن اتهاماتی مبنی بر بی اعتنایی تعمدی حکومت آمریکا نسبت به "بچه بازی" پس از حمله آمریکا به افغانستان مجادله ای شکل گرفت. ارتش آمریکا با ادعای این که سوءاستفاده تا حد زیادی مسئولیت «حکومت بومی افغانستان» بوده پاسخ داد. طالبان نقش آمریکا در سوءاستفاده از کودکان افغان را مورد انتقاد قرار داده‌است.
لطیف پدرام او در سال ۱۹۶۳ در ولایت بدخشان افغانستان و در خانواده‌ای فارسی‌زبان با اصالت تاجیک زاده شد. پدرام نویسنده، شاعر، روزنامه‌نگار و استاد ادبیات فارسی است. او سرپرست کتابخانه «مرکز فرهنگی حکیم ناصر خسرو بلخی» بود. نخست از پشتیبانان دولت کمونیست افغانستان بود، اما خیلی زود به‌طور آشکارا به نکوهش و مخالفت با اشغال شوروی در افغانستان پرداخت و به احمد شاه مسعود پیوست. او بیشتر سال‌های جنگ را در افغانستان سپری کرد و دور تا دور این کشور را پیمود تا فعالیت‌هایش را انجام دهد. لطیف پدرام در نهایت با پیشروی گروه طالبان که بیشتر متشکل از پشتون‌های افغانستان است و سیاست‌های جداسازی زبانی و قومی این گروه، وادار به تبعید شد. پیش از برگشتن به افغانستان پس از سرنگونی طالبان، مدتی را در فرانسه سپری کرد و علوم سیاسی مطالعه کرد و برای ترویج شعر و ادبیات فارسی تلاش کرد.
بوئی برگدال بوئی برگدال (۲۸ مارچ ۱۹۸۶) سرباز ارتش آمریکا است که به مدت پنج سال در اسارت گروه حقانی وابسته به طالبان اسیر بود و در ۳۱ ماه می ۲۰۱۴ با پنج زندانی طالبان در گوانتانامو مبادله شد. در پی آزادی وی پرسش های زیادی در باره نحوه اسارت یا فرار وی از خدمت سربازی در افغانستان و نیز سیاست دولت امریکا مبنی بر عدم مذاکره با گروه طالبان مطرح گردید.
پیشینه طالبان در ۲۹ فوریه ۲۰۲۰، ایالات متحده آمریکا و طالبان یک توافقنامه صلح در دوحه، قطر، با نام رسمی توافقنامه ایجاد صلح در افغانستان امضا کردند. مفاد این توافق شامل خروج همه نیروهای آمریکایی و ناتو از افغانستان، تعهد طالبان برای جلوگیری از فعالیت القاعده در مناطق تحت کنترل طالبان و مذاکرات میان طالبان و دولت افغانستان است. ایالات متحده با کاهش اولیه سطح نیرو از ۱۳۰۰۰ به ۸۶۰۰ تا ژوئیه ۲۰۲۰ موافقت کرد و در صورت پایبند بودن طالبان به تعهدات خود، ظرف ۱۴ ماه عقب‌نشینی کامل از افغانستان صورت می‌گیرد. چین، روسیه و پاکستان از این توافق حمایت کردند، اگرچه دولت افغانستان در آن دخیل نبود. در سپتامبر ۲۰۲۰، بیش از ۵۰۰۰ زندانی طالبان، از جمله ۴۰۰ نفر از آن‌ها متهم و محکوم به جنایات بزرگی مانند قتل بودند، توسط دولت افغانستان به عنوان بخشی از توافقنامه دوحه بین ایالات متحده و طالبان آزاد شدند. (دولت افغانستان در این مورد هیچ اختیاری نداشت) به گفته شورای امنیت ملی افغانستان، بسیاری از زندانیان آزاد شده که «کارآزموده و کارشناس» بودند به میدان جنگ بازگشتند، و منجر به توانمند شدن طالبان گردیند.
ولسوالی استالف استالف در سالهای حاکمیت طالبان توسط این گروه به آتش کشیده شده و ویرانی های زیادی را دید بعد از حاکمیت گروه طالبان دو باره کار بازسازی این منطقه شروع شده و فعلا به علت موجود نبود شغل تعداد زیادی از مردم استالف در شهر کابل و دیگر شهر های افغانستان به کار و بار مشغول هستند
اعتراضات ۱۴۰۰ افغانستان اعتراضات ۱۴۰۰ افغانستان سلسله اعتراضاتی است که در ۱۷ اوت ۲۰۲۱ پس از سقوط کابل توسط مردم افغانستان آغاز شد. این تظاهرات توسط دموکرات‌های اسلامی و فمینیستها برگزار شده‌است. هر دو گروه در برابر حقوق زنان تحت دولت طالبان، با توجه به قوانین تبعیض و زن‌ستیزی دست به اعتراض زده‌اند. معترضان که عموماً توسط توسط جبههٔ مقاومت ملی افغانستان رهبری می‌شوند همچنین از تمرکززدایی، چندگانگی فرهنگی و عدالت اجتماعی نیز حمایت می‌کنند. رویدادهای ضد تظاهراتی به نفع حکومت طالبان توسط فمینیست اسلامی نیز انجام شدند.
ملا عمر در تاریخ چهارشنبه ۷ مُرداد/اسد ۱۳۹۴ (۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵ میلادی) اداره امنیت ملی افغانستان مرگ ملاعمر، رهبر گروه طالبان را تأیید کرد. در بیانیه رسمی که از دفتر اشرف غنی، رئیس‌جمهوری وقت افغانستان منتشر شده آمده‌است که ملا عمر در آوریل ۲۰۱۳ میلادی در بیمارستانی در شهر کراچی درگذشته است. سخنگوی طالبان نیز مرگ وی را تأیید کرد و ملا اختر محمد منصور، فرد شماره دو این گروه، بعنوان رهبر جدید آن انتخاب شد. این تصمیم در جلسه چهارشنبه شب شورای طالبان گرفته شده‌است. اما بستگان ملا عمر، از جمله پسر و برادر او، رهبری منصور را رد کردند و خواهان انتخابات جدید شدند.
ابوبکر بغدادی به گفتهٔ منابع سازمان ریاست عمومی امنیت ملی افغانستان آن دو، شرکایی نزدیک به‌شمار می‌رفتند و در سایهٔ همکاری آن‌ها گروهی به نام «جند الشام» تأسیس شد و توانست حمایت قابل توجهی را از اسامه بن لادن، رهبر وقت القاعده به دست آورد. محل فعالیت‌های این گروه شهرهای کابل و هرات بود. افراد این گروه‌ها در قالب نیروهای ویژه در خطوط نبرد پنجشیر، سمنگان و تخار ضد جبهه متحد دولت اسلامی افغانستان تحت فرماندهی احمد شاه مسعود می‌جنگیدند. بغدادی و زرقاوی در سال‌های حضور خود در افغانستان، ارتباط نزدیکی با طالبان داشتند. بغدادی به ویژه توانسته بود با وزیر آموزش دولت طالبان، ارتباط نزدیکی برقرار کند. به گفتهٔ این منابع، افراد گروه زرقاوی و ابوبکر بغدادی تنها دو روز پیش از ترور احمد شاه مسعود و حملات ۱۱ سپتامبر در شمال افغانستان توسط سربازان جبهه متحد دستگیر شدند اما زرقاوی و بغدادی توانستند از حلقهٔ محاصرهٔ نیروهای دولت اسلامی افغانستان فرار کنند.
افغانستان افغانستان در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی پس از انقلاب ثور، که تأثیر یافته از اتحاد جماهیر شوروی بود، به حکومتی سوسیالیست تبدیل شده و شاهد جنگی طولانی با مجاهدین افغان بود که در طول یک دهه، جان بیش از دو میلیون غیرنظامی را گرفت و باعث آواره شدن بیش از پنج میلیون نفر شد. پس از چند کودتای پی‌درپی و پیروزی مجاهدین بر دولت محمد نجیب‌الله جنگ داخلی افغانستان آغاز شد و وارد دوره‌ای از جنگ میان احزاب مختلف مجاهدین شد. گروه بنیادگرای اسلامی طالبان در میانه‌های دهه ۱۳۷۰ کنترل بیشتر مناطق افغانستان را به دست گرفتند و بر آن تحت رژیم تمامیت‌خواهانه امارت اسلامی افغانستان حکومت کردند. اما با یورش ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا در سال ۱۳۸۰ از حکومت برکنار شدند ولی همچنان بخش قابل توجهی از این کشور را تحت کنترل داشتند. در دسامبر ۲۰۰۱، شورای امنیت سازمان ملل متحد نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (ایساف) را مأمور کمک به حفظ امنیت و دولت جدید افغانستان به ریاست حامد کرزی کرد. جنگ بیست ساله بین حکومت و طالبان با هجوم طالبان در سال ۱۴۰۰ و سقوط متعاقب کابل پایان یافت که طالبان را به قدرت بازگرداند.
عبدالعلی مزاری مزاری به عنوان رهبر هزاره‌ها، مردمان هزاره را از چالش تاریخی انزوای سیاسی و اقتصادی نجات بخشید و به عنوان گروه قومی سوم افغانستان از حقوق شان دفاع نمود. این مهمترین مسئولیت سیاسی وی بود.در اواخر سال ۱۳۷۳ جنبش نوظهور طالبان تا نزدیکی کابل پیشروی کردند. ظهور طالبان تمام معادلات قدرت در افغانستان و مخصوصاً در کابل و اطراف آن را دگرگون کرد. مزاری در آغاز با فرستادن بخشی از زبده‌ترین نیروهای خویش به ولایت غزنی به مقاومت در برابر پیشروی طالبان پرداخت. نیروهای اعزامی حزب وحدت در آغاز موفق شدند مواضع طالبان را در اطراف شهر غزنی تصرف کنند اما به دنبال عدم همکاری نیروهای محلی آنان نتوانستند جبهه‌ای مؤثر ضد طالبان در غزنی فعال سازند.
نیروی دفاعی اسلامی افغانستان نیروی دفاعی اسلامی افغانستان به عنوان نیروهای مسلح افغانستان در امارت اسلامی افغانستان تحت حاکمیت طالبان فعالیت می‌کند. این نیرو در ابتدا در سال ۱۹۹۷ پس از تصرف طالبان بر افغانستان پس از پایان جنگ داخلی افغانستان ایجاد شد. نیروهای دفاعی در سال ۲۰۰۱ پس از برافتادن طالبان از قدرت پس از حمله ایالات متحده به افغانستان منحل شد. در سال ۲۰۲۱، طالبان پس از حمله ای موفقیت‌آمیز افغانستان را بازپس گرفت و بار دیگر نیروی دفاع اسلامی افغانستان را مستقر ساخت.
تنها میان طالبان این مستند یک روایت بی واسطه در مورد نگرش طالبان به مسائل مختلفی از جمله سیاست، مذهب و قومیت است. اسلام زاده چند بار به کشور افغانستان سفر کرد تا سرانجام موفق شد اجازه حضور بین این گروه را پیدا کرد و ۱۵ روز در میان طالبان زندگی کرد. وی با مقام‌های ولایتی طالبان در استان «هلمند» مصاحبه کرده‌است وی همچنین با یکی از اعضای شورای رهبری و چند نفر از وزرای طالبان از جمله رئیس کمیسیون اقتصادی، رئیس کمیسیون نظامی و معاون کمیسیون فرهنگی که همه از مسئولان امارتی طالبان بودند، مصاحبه کرده‌است.
حمله اردیبهشت ۱۳۹۹ کابل دولت افغانستان طالبان را مقصر این حملات دانست و بلافاصله به ارتش دستور داد تا حملات خود را علیه طالبان و سایر گروه های شورشی از سر بگیرد. این در حالی بود که طالبان مسئولیت حملات بیمارستان کابل و کوز کونر را رد کرده بود اما حملات غزنی و گردیز را به عهده گرفته بود. داعش خراسان بعداً مسئولیت حمله کوزکونر را بر عهده گرفت، اما تا کنون هیچ یک از گروه های شورشی مسئولیت حمله به بیمارستان کابل را بر عهده نگرفته اند.
احمد شاه مسعود احمد شاه مسعود پس از سال‌ها مقاومت در برابر اشغال افغانستان توسط ارتش شوروی و جنگ با گروه طالبان، در روز ۱۸ شهریور ۱۳۸۰ (۹ سپتامبر ۲۰۰۱)، در اثر انفجار انتحاری دو مرد تروریست که خود را خبرنگار معرفی کرده بودند، کشته شد. خبر کشته‌شدن او، از آن‌جا که می‌توانست به کاهش روحیه هم‌رزمانش در جبهه ضد طالبان بینجامد، با چند روز تأخیر اعلام گردید. پس از او محمدقسیم فهیم، که از هم‌رزمان احمد شاه مسعود بود، توسط برهان‌الدین ربانی به جانشینی وی منصوب شد. فهیم پس از سقوط طالبان وزیر دفاع افغانستان و معاون اول رئیس دولت در دولت‌های موقت و دولت انتقالی افغانستان شد. لویه جرگه اضطراری افغانستان که در پایان دولت موقت تشکیل شد، به احمد شاه مسعود لقب «قهرمان ملی» داد و روز ۱۸ شهریور (۹ سپتامبر) سالروز ترور شدن وی، در افغانستان «روز شهید» و تعطیل رسمی اعلام گردید.
مریم الهه سرور خانوادهٔ الهه سرور به دنبال تهاجم شوری پیشین به افغانستان به ایران مهاجرت کردند و ۱۴ سال مقیم ایران بودند. پس از سقوط طالبان الهه سرور به افغانستان بازگشت. الهه به عنوان گزارشگر خبری در یک ایستگاه رادیویی محلی در شهر کندز واقع در شمال افغانستان و همچنین در خبرگزاری بختار افغانستان مشغول به کار شد. در همان زمان به دختران جوان و زنان همسایه که طبق قانون طالبان مجاز به تحصیل نبودند ریاضی و ادبیات تعلیم می‌داد. الهه به عنوان یک زن جوان در کندُز (که مردمانش تحت تأثیر حکومت طالبان در آن زمان قرار گرفته بودند) ترسی از به چالش کشیدن دیدگاه‌های سنتی و مبارزه برای یک جامعهٔ برابر نداشت. او به عنوان یک فعال سیاسی در آن منطقه شناخته می‌شد و در نتیجه او و خانواده‌اش پس از تهدید شدن به مرگ از طرف گروه‌های افراطی مجبور به ترک کندز شدند.
دیوبندی در دوران معاصر، گروه‌های سپاه صحابه و طالبان برآمده از مدارس مذهبی دیوبندی در شمال پاکستان دیده می‌شوند. جهاد افغانستان نیز که پایِ بخشی از کشورهای عربی را به این صحنه باز کرد، فرصتی پدیدآورد که عناصر بنیادگرای سلفی و غیر سلفی در افغانستان به نقش‌آفرینی بپردازند، و پس از خروج نیروهای اتحاد شوروی، بخشی از آنان با طالبان در هم بیامیزند و این جریانِ دیوبندیِ محافظه‌کار، عناصری از افکار گروه‌های یاد شده را نیز جذب کند. نقطه اشتراک در میان آنها، مقابله با تشیع بود. در ایران، گفته شده‌است که عبدالمالک ریگی تحت تأثیر و برآمده از مکتب دیوبندی در پاکستان بود.
روابط ایران و طالبان در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۶ مقام‌های ولایت فراه، از فعالیت سپاه پاسداران ایران در صفوف مخالفان مسلح دولت افغانستان در این ولایت خبر دادند. جمیله امینی رئیس شورای ولایتی فراه گفت که سربازان سپاه پاسداران ایران در صفوف گروه طالبان در این ولایت فعالیت دارند. وی گفت که ۲۵ نفر از طالبان که اخیراً در این ولایت کشته شده‌اند، عضو سپاه پاسداران ایران بودند. در همین رابطه در ۲۸ دسامبر ناصر مهری، سخنگوی والی فراه، به بی‌بی‌سی گفت که اجساد شماری از کشته‌شدگان طالبان در درگیری‌های این منطقه، به ایران منتقل شده‌است. وی افزود که «نیروهای استخباراتی افغانستان همچنین به اطلاعاتی دست یافته‌اند که برای این افراد در خاک ایران، مراسم عزاداری نیز برپا شده‌است.» به گفته وی این رویداد، نشان‌دهنده حمایت ایران از طالبان است.
انفجار انتحاری اسد ۱۳۹۶ کابل طالبان با انتشار بیانیه‌ای مسئولیت این حمله را پذیرفت. طالبان گفت که ۳۷ نفر را کشته است این گروه کشته شدگان را اعضای سازمان امنیت افغانستان ذکر کرده‌است.
یونس قانونی او همچنین از همکاران احمدشاه مسعود قهرمان ملی افغانستان در دوره اشغال افغانستان توسط شوروی‌ها و سالهای ایستادگی دربرابر گروه طالبان به‌شمار می‌رود. قانونی همین اکنون رهبر حزب افغانستان نوین است.
حملات و انفجارهای سرطان ۱۳۹۸ کابل گروه طالبان مسئولیت این حمله را بعهده گرفته و گفته‌است که این حمله به تأسیسات فنی وزارت دفاع بوده‌است. ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان در صفحه توئیتر خود نوشت: صبح امروز اعضای این گروه بر مرکز پشتیبانی وزارت دفاع افغانستان در کابل حمله کردند و درگیری در این منطقه ادامه دارد.
افغانستان همهٔ مناطق افغانستان پس از خروج نیروهای آمریکایی و ناتو از افغانستان مورد هجوم طالبان قرار گرفت و در مدت زمان کوتاه حدوداً ۳ ماه توسط نیروهای طالبان فتح گردید. در پی سرنگونی جمهوری اسلامی افغانستان در جریان هجوم طالبان، طالبان افغانستان را یک امارت اسلامی اعلام کرد. در ۷ سپتامبر یک دولت سرپرست اعلام شد. تا ۸ سپتامبر، هیچ کشور دیگری رسماً امارت اسلامی را به عنوان جانشین قانونی جمهوری اسلامی افغانستان و حکومت افغانستان به صورت "دژور" به رسمیت نمی‌شناسد.
جمعیت انقلابی زنان افغانستان اعضای «راوا» موفق شدند برای اولین بار در پشاور تظاهراتی را علیه گروه‌های جهادی و طالبان برگزار کنند. از همینروی دو بار صف تظاهرات شان مورد حمله طالبان قرار گرفت که به زخمی شدن چندین عضو شان انجامید.
مسعود اظهر اظهر قصد داشت گروه جدیدی به نام جیش محمد (جم) راه اندازی کند. بر اساس گزارش‌ها، او از آژانس اطلاعات پاکستان (ISI)، رژیم طالبان در افغانستان، اسامه بن لادن و چندین سازمان فرقه‌ای سنی مستقر در پاکستان کمک دریافت کرده‌است. جیش محمد توسط خانواده اظهر مانند یک شرکت خانوادگی اداره می‌شود. جامیا بینوریا مدرسه جیش محمد را با طالبان افغانستان پیوند داد.
دولت موقت امارت اسلامی افغانستان جبههٔ مقاومت ملی افغانستان که هم اکنون در پنجشیر با نیروهای طالبان می‌جنگند نیز در بیانیه‌ای در واکنش به دولت جدید این کشور گفت که این کابینه را غیرقانونی و نماد بارز دشمنی این گروه با مردم افغانستان می‌داند.
هجوم طالبان (۱۴۰۰) این حمله به خاطر دستاوردهای سرزمینی سریع طالبان، و پیامدهای داخلی و بین‌المللی آن شناخته شده‌است. در ۱۰ اوت، مقامات آمریکایی تخمین زدند که کابل، پایتخت افغانستان، ظرف ۳۰ تا ۹۰ روز به دست طالبان سقوط می‌کند. در ۱۵ اوت، آسوشیتدپرس گزارش داد که طالبان به کابل رسیده‌اند و منتظر «انتقال» قدرت هستند.وزارت داخله افغانستان در بیانیه‌ای اعلام کرد که اشرف غنی رئیس‌جمهور افغانستان تصمیم به واگذاری قدرت گرفته و دولت موقت به رهبری طالبان تشکیل می‌شود. در همین حال، نیروهای امنیتی میدان هوایی بگرام را به طالبان تسلیم کردند. این پایگاه هوایی حدود ۵۰۰۰ زندانی طالبان و داعش را در خود جای داده‌است. نهایتاً در ۲۴ مرداد/اسد (۱۵ اوت) نیروهای طالبان وارد کابل شدند و اشرف غنی افغانستان را ترک کرد.هجوم برق‌آسا طالبان در سراسر افغانستان باعث شد بسیاری از دولت‌ها از جمله ایالات متحده، انگلستان، آلمان و روسیه را شگفت زده کند. پیروزی طالبان دارای پیامدهای گسترده درون کشوری و جهانی است.
هجوم طالبان (۱۴۰۰) از ۱ تا ۲ اوت، مناطق صفیان، قلعه کهنه و کاریز در پیرامون لشکرگاه به دست طالبان افتاد. درگیری‌هایی میان طالبان و دولت نیز در پیرامون شهر رخ داد و حملات هوایی دولت افغانستان و آمریکا به مواضع طالبان صورت گرفت. در ۳ اوت، ۴۰ غیرنظامی در این درگیری کشته و بیش از ۱۰۰ تن دیگر زخمی شدند.در ۳ اوت، ۱۳ نفر در حمله طالبان بر خانه وزیر دفاع افغانستان در کابل کشته شدند.طالبان پس از تصرف ایستگاه رادیویی لشکرگاه، پخش برنامه‌های «صدای شریعت» خود را آغاز کرد. شورشیان همچنین حمله به فرودگاه شهر را کلید زدند. در همین حال، دولت نیروهای کمکی را اعزام کرد تا از سقوط کامل شهر به دست شورشیان جلوگیری کند. تا ۵ اوت، ۱۱۵ نیروی امنیت ملی افغانستان و ۵۸ غیرنظامی در جریان درگیری با طالبان کشته شدند، در حالی که وزارت دفاع افغانستان ادعا کرد که از ابتدای ماه تا کنون ۱٫۶۶۱ جنگجوی طالبان کشته شده‌اند.در ۶ اوت، طالبان «دواخان مینه پال»، رئیس مرکز رسانه‌های دولت افغانستان را در کابل ترور کردند. در همان روز، درگیری‌های شدیدی در ولایت جوزجان گزارش شد. و همچنین ستیزه‌جویان طالبان توانستند به مرکز ولایت شبرغان، نفوذ کنند. طالبان مسئولیت ترور «دواخان مینه پال» را برعهده گرفت و هشدار داد که در صورت ادامه حملات هوایی نیروهای دولتی افغان دامنه این ترورها سایر مقامات دیگر افغانستان را نیز در برمی‌گیرد.بر اساس گزارش‌ها از افغانستان، طالبان شهر زرنج، مرکز ولایت نیمروز را تصرف کرده‌است. در ۵ سال گذشته این اولین باری است که طالبان کنترل مرکز یک ولایت را به دست می‌گیرد.در همان روز، نماینده سازمان ملل متحد هشدار داد که کشور در حال ورود به «مرحله مرگبار» جنگ است.دولت بریتانیا به شهروندان خود هشدار داد که در پی پیشروی طالبان و بدتر شدن اوضاع امنیتی افغانستان «فوراً» افغانستان را ترک کنند.
عملیات آزادی بلندمدت در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۱، طالبان این خواسته‌ها را رد کردند و بیان نمودند که هیچ مدرکی مبنی بر اشتراک اسامه بن لادن در حوادث ۱۱ سپتامبر نیست. در ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۱، عربستان سعودی و امارات متحده عربی به رسمیت شناختن گروه طالبان را به عنوان دولت قانونی افغانستان پس گرفتند و پاکستان را به عنوان نزدیکترین همسایه به عنوان کارهای دیپلوماتیک افغانستان در نظر گرفتند. طالبان سه بار پیشنهاد محاکمه اسامه بن لادن را به دولت ایالات متحده به خاطر حوادث یازده سپتامبر دادند که هر سه بار از سوی ایالات متحده این درخواست‌ها رد شد.
منازعه داعش-طالبان در افغانستان در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۵، جنگ بین گروه‌های مختلف طالبان در استان زابل افغانستان درگرفت. جنگجویان وفادار به اختر منصور ، رهبر جدید طالبان، با گروهی طرفدار داعش به رهبری ملا منصور دادالله شروع به مبارزه کردند. جناح دادالله در جریان درگیری‌ها از داعش حمایت کرد و جنگجویان داعش از جمله جنگجویان خارجی از چچن و ازبکستان نیز در کنار دادالله در جنگ شرکت کردند. دادالله و داعش سرانجام توسط نیروهای منصور شکست خوردند. به گفته غلام جیلانی فرحی، مدیر امنیت محلی زابل، بیش از ۱۰۰ جنگجو از هر دو طرف در جریان درگیری‌ها کشته شدند.
هجوم طالبان (۱۴۰۰) در ۲۲ ژوئن، طالبان شیرخان‌بندر، گذرگاه مرزی اصلی تاجیکستان افغانستان را تصرف کرد. ۱۳ ولسوالی طی ۲۴ ساعت به دست طالبان افتاد. در همان روز، پس از آغاز عملیات نظامی نیروهای افغان در حومه پلخمری، مرکز استان، درگیری شدید نیز در ولایت بغلان در جریان بود که ۱۷ شبه نظامی طالب به همراه «قاری خالد»، فرمانده لشکر طالبان کشته شدند. همزمان، نیروهای طالبان کنترل بلخ را بدست گرفتند و مزارشریف، مرکز ولایت بلخ را محاصره کردند. در ۲۳ ژوئن، طالبان و نیروهای دولتی افغان در درون پُلِ خُمری درگیر شدند. در ۲۵ ژوئن، طالبان کنترل منطقه شینواری و منطقه غوربند در ولایت پروان در شمال کابل را به دست گرفتند. در همان روز ان‌بی‌سی نیوز گزارش داد که طالبان "از سرعت پیشروی خود متعجب شده و از تصرف برخی اهداف برای جلوگیری از تنش با آمریکا جلوگیری کرده‌اند، و دولت افغانستان برنامه‌ای را به نام بسیج ملی که هدف آن مسلح کردن گروه‌های شبه نظامی برای جنگ با طالبان بوده‌است ارائه داد. در همین حال، «سراج‌الدین حقانی» معاون امیر طالبان مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها را تحت عنوان «صدای جهاد» برای اداره سرزمین‌های تصرف شده منتشر کرد.
سازمان اطلاعات نظامی (جمهوری چک) نیروی ویژه ۶۰۱ بخشی از ارتش جمهوری چک است که در کشور افغانستان علیه نیروهای حرکت طالبان می‌جنگد. سربازان نیروی ویژه۶۰۱ وظیفه جمع‌آوری اطلاعات و انجام عملیات نظامی علیه طالبان رادر ولایت قندهار بر عهده دارند. نیروی ویژه جمهوری چک تقریباً ۱۰۰ نفر است. یکی از بزرگترین تهدیدها برای ایسف و نیروی ویژه ارتش جمهوری چک همکاری مترجمان با گروه شورشیان است. این گروه‌های شورشیان از مترجمان که در پایگاه ایسف کار می‌کنند اطلاعات‌های در مورد زرم شیوه ایسف به دست می‌آورند. بر طبق اخبار سازمان اطلاعات نظامی نیروهای بین‌المللی نمی‌تواند به طالبان شکست بدهد و هر گونه مذاکرات با شورشیان بدون حمایت از مخالفان سیاسی افغانستان موفق نخواهد شد.
جنبش ملی اسلامی افغانستان جنبش ملی به رهبری دوستم پس از این شکست به ائتلاف شمال به رهبری احمدشاه مسعود برای مقابله با طالبان پیوسته و دوباره با جمعیت اسلامی افغانستان متحد شدند. جنبشی‌ها از نیرومندترین گروه‌های ائتلاف شمال محسوب می‌شدند و در سرنگونی طالبان در سال ۲۰۰۱ نقش مؤثری داشتند.جنبش بیشتر در ولایات جوزجان و فاریاب قدرت داشته و همچنین از محبوبیت بسیار کمی نسبت به جمعیت اسلامی برخوردار است
امیر خان متقی وی وزیر اطلاعات و فرهنگ و نماینده دولت طالبان در مذاکرات تحت رهبری سازمان ملل متحد بود. او در جریان جهاد افغانستان در گروه مولوی محمد نبی محمدی بود، اما بعداً با ظهور جنبش طالبان به آن پیوست.
دینا روراباکر روراباکر در دهه نود میلادی از طرفداران طالبان بود. وی در سال ۱۹۹۶ که بیشتر قسمت‌های افغانستان تحت کنترل طالبان بود، به آن کشور سفر کرد و پس از آن عنوان کرد که طالبان باعث ایجاد ثبات در افغانستان است و خطرات معطوف به ایالات متحده آمریکا را از بین می‌برد. وی همچنین گفته بود که طالبان قصد دارد که جامعه‌ای اخلاق محور و منظم ایجاد کند و اگر طالبان کنترل کل افغانستان را در اختیار بگیرید، پیشرفت مثبتی خواهد بود. وی گفته بود که طالبان دینداران سنت‌گرا هستند و آن‌ها تروریست و انقلابی نیستند و پوشش رسانه‌ای احساسی از نحوه اجرای قانون شریعت توسط طالبان، "چرند" است.
بحران گروگانگیری شهروندان کره جنوبی در افغانستان (۲۰۰۷) بحران گروگانگیری اتباع کره جنوبی در سال ۲۰۰۷ در افغانستان در ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۰۷ آغاز شد که طی آن، ۲۳ مبلغ مذهبی اهلکره جنوبی هنگام تردد در ولایت غزنی افغانستان توسط اعضای طالبان دستگیر و گروگان گرفته شدند. دو گروگان مرد، پیش از توافق بین طالبان و دولت کره جنوبی اعدام شدند. این گروه متشکل از ۱۶ زن و ۷ مرد، بود که هنگام سفر از قندهار به کابل با اتوبوس در مأموریتی تحت حمایت کلیسای پرسبیترینیسم سامول دستگیر شدند. این بحران زمانی آغاز شد که دو مرد محلی که راننده به آن‌ها اجازه سوار شدن داده بود، شروع به تیراندازی کردند تا اتوبوس را متوقف کنند. طی یک ماه بعد، گروگان‌ها در زیرزمین‌ها و خانه‌های کشاورزی نگهداری می‌شدند و مرتباً در گروه‌های سه تا چهار نفره جابجا می‌شدند.
درگیری‌های ۲۰۲۱ افغانستان و ایران در طول جنگ ۲۰۰۱–۲۰۲۱ در افغانستان، ایران روابط خود را با طالبان بهبود بخشید، در طول جنگ، ایالات متحده و جمهوری اسلامی افغانستان، ایران را به ارائه پناهگاه‌ها و حمایت مادی از طالبان متهم کردند. در سال ۲۰۱۰، یک افسر ایرانی نیروی قدس سپاه پاسداران که به عنوان «تسهیل‌کنندهٔ کلیدی تسلیحات طالبان» توصیف شده بود توسط نیروهای ناتو در افغانستان دستگیر شد. در سال ۲۰۱۷، جمهوری اسلامی افغانستان ایران را به کمک مستقیم به طالبان در حملهٔ آنها علیه نیروهای دولتی افغانستان در غرب متهم کرد و مدعی شد که ایران تلاش کرده‌است یک بند در ولایت هرات را تخریب کند. ایران اتهام حمایت از طالبان را رد کرده‌است.
طالبان حکومت طالبان با رادیو، تلویزیون، موسیقی، نقاشی، مجسمه‌سازی و آثار هنری مخالف بودند و مجسمه‌های بودا در بامیان را که از جمله غنائم فرهنگی و باستانی افغانستان بود را منهدم ساختند. در دوران حکومت طالبان، کریکت تنها ورزش مجاز در افغانستان به‌شمار می‌رفت. آنان به زنان اجازه نمی‌دادند تا بدون مرد محرم یا بدون حجاب از خانه‌هایشان بیرون بروند. مجازات لواط کاران و زنا کاران مرگ و سنگسار بود و دست کسانی که دزدی می‌کردند، قطع می‌شد. مردم را برای ادای نماز، به زور از مغازه‌هایشان به مساجد می‌فرستادند. ریش مردان در نظام طالبانی باید بلند می‌بود و موهای سرشان را می‌بایست کوتاه می‌کردند. هر چند طالبان پخش هرگونه اخبار دال بر اختلاف داخلی این گروه را پنهان نگاه می‌داشتند، اما گه‌گاه خبرهایی از اختلافات داخلی به بیرون درز می‌کرد. طالبان قشری و قبیله ای برخورد می‌کند. آن‌ها حتی با اخوانی‌ها و جماعتی‌ها و مودودی‌ها سر سازش ندارند.
سیاست خارجی حسن روحانی حسن روحانی در نشست خبری در نیویورک (۱۳۹۲) در مورد ثبات امنیت در کشورهای افغانستان و پاکستان گفت: ممکن است افغانستان در سال آینده با مسائل و مشکلات جدیدی روبرو باشد. از هم‌اکنون آنهایی که در منطقه تاثیرگذارند، باید به فکر همکاری بیشتر و کمک بیشتر به دولت افغانستان باشند. من تاکنون دو بار با آقای کرزای بحث و گفتگو داشتم. یکی در تهران و دیگری در قرقیزستان. در این مذاکرات خود آقای کرزای نیز برای آینده افغانستان نگرانی فراوانی داشت. بحث افغانستان بر سر این است که هر گروهی که می‌خواهد پای میز مذاکره بیاید و متعهد باشد، باید به چارچوب‌های دموکراسی و قواعدی که مورد قبول است، پایبند باشد. در بحث طالبان این نکته مطرح است که طالبان به عنوان گروهی که اکنون در حال انجام عملیات‌های تروریستی هستند، آیا می‌خواهند این کارها را کاملاً کنار بگذارند و به صورت یک شهروند عادی و به صورت یک حزب و فعال سیاسی در جامعه افغانستان باشند یا خیر؟ روحانی با بیان این که طالبان و دولت افغانستان هنوز در قدم‌های اولیه مذاکره هستند، گفت: اگر این مذاکرات منتهی به حضور سیاسی طالبان در افغانستان شود و طالبان اعلام آمادگی کند که سلاح‌های خود را زمین بگذارد و به عنوان یک شهروند فعال درافغانستان فعالیت کند، به نظر من چنین صلحی می‌تواند برای آینده افغانستان و ثبات در منطقه مؤثر باشد. وی با اشاره به نوع تفکرات طالبان افزود: طالبان در دوران حکومت خود سختی‌های فراوانی را برای مردم به ویژه از لحاظ آزادی‌های اجتماعی به وجود آورده بود. از سوی طالبان افکار افراطی وجود داشت، ولی من فکر نمی‌کنم که در جامعه امروز آن افکار قابل قبول باشد. چرا که ما نمی‌توانیم راجع به زنان چنین نظری داشته باشیم که زن‌ها نباید در فعالیت‌های اجتماعی حضور داشته باشند. زنان همانند مردان و مساوی با آنها باید در عرصه‌های اجتماعی فعالیت داشته باشند. ما نمی‌توانیم از آزادی‌های فرهنگی یک جامعه جلوگیری کنیم. تکثرهای فرهنگی و اندیشه‌ای را باید بپذیریم و قبول کنیم. من امیدوارم طالبان با فکری نو و در چارچوب یک تشکل سیاسی بپذیرد که در افغانستان آینده حضور داشته باشد. صلح بر مبنای خواست ملت افغانستان می‌تواند مفید باشد. به این دلیل که جنگ برای افغانستان ویرانگر است و مردم از جنگ و برخوردهای نظامی خسته شده‌اند و تروریسم باعث شده است که در افغانستان یک فعالیت با ثبات اقتصادی پا نگیرد. ما همچنین تلاش کردیم زمینه ارتقای روابط اقتصادی ایران با دیگر کشورها را فراهم کنیم.
سمیع الحق سمیع الحق به عنوان پدر معنوی طالبان شناخته می‌شود. به دلیل رابطه استاد و شاگردی که بین وی و دانش آموزان (طالب) وجود دارد وی را عنوان پدر معنوی طالبان می‌شناسند. محمد عمر، رهبر گروه افغانستان و امیر دولت امارت اسلامی افغانستان از شاگردان سمیع الحق بود. سمیع الحق رئیس دارالعلوم حقانیه، که یک مدرسه دینی دیوبندی که بسیاری از چهره‌های مطرح طالبان در آن تدریس کرده بودند بود. حق عضو شورای دفاع پاکستان و رهبر حزب سیاسی جمعیت علمای اسلام بود. سمیع الحق همچنین عضو مؤسسین متحده مجلس عمل نیز بود.وی عضویت سنای پاکستان را نیز در کارنامه داشت.
هجوم طالبان (۱۴۰۰) مایک مارتین، از افسران سابق ارتش بریتانیاً گفت که غنی فاقد مهارت‌های سیاسی برای وفادار نگه داشتن گروه‌های بسیار متفاوت قومی افغانستان به ایده هدفی ملی بود. بسیاری از افغانان به پیوندهای سنتی قومی، قبیله ای، و حتی خانوادگی خود وفادارتر بودند تا به اردوی افغانستان، که فرمانده ولایتی طالبان از این وضع برای مذاکره برای تسلیم بسیاری از سربازان استفاده کرد. علی یاور عادلی، گفت که مقامات افغان، از جمله غنی، هرگز انتظار نداشتند که آمریکا حمایت لجستیک و هوایی خود از نیروهای افغان را متوقف کند. سربازان وابستگی شدیدی به حمایت لجستیک و هوایی آمریکا داشتند و با اتمام آن عمیقاً شوکه شدند. الیزابت ترلکلد، از مقامات سابق وزارت امور خارجه آمریکا گفت که پیشروی سریع طالبان و تسلیم صلح آمیز واحدهای اردوی افغانستان بسیاری دیگر را ترغیب کرد که آنها نیز چنین کنند.
اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا که بر اساس مخفف عنوان انگلیسی، سارک نامیده می‌شود، یک سازمان سیاسی و اقتصادی متشکل از هشت کشور در جنوب آسیا است. مجموع جمعیت کشورهای عضو آن تقریباً ۱٫۵ میلیارد نفر از جمعیت جهان را تشکیل می‌دهد که از نظر جمعیت، حوزه تأثیر آن از هر سازمان منطقه‌ای دیگر بیشتر است. این سازمان در ۸ دسامبر ۱۹۸۵ توسط هند، پاکستان، بنگلادش، سریلانکا، نپال، مالدیو و بوتان تأسیس شد. در آوریل ۲۰۰۷، در خلال چهاردهمین نشست اتحادیه، افغانستان هشتمین عضو آن شد. کشورهای ایران و چین نیز که از اعضای ناظر این سازمان هستند، درخواست عضویت در این سازمان را دارند.
اقتصاد آسیا اتحادیه عرب یک انجمن از کشور های عرب در آفریقا و آسیا است. اتحادیه عرب برنامه های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، علمی و اجتماعی طراحی شده برای ترویج منافع کشورهای عضو اتحادیه را دارد. اتحادیه کشورهای مستقل مشترک المنافع (CIS) یک کنفدراسیون متشکل از ۱۲ کشور که ۱۵ ایالت اتحاد جماهیر شوروی سابق ، اعم از آسیایی و اروپایی است (به استثنا سه کشور بالتیک ).  اگرچه کشور های مستقل مشترک المنافع اختیارات فرا ملی کمی دارند ، اما اختیارات بیشتری از یک سازمان نمادین دارد برای مثال دارای اختیارات هماهنگ کننده در حوزه تجارت ، مالی ، قانون گذاری و امنیت است. مهمترین مسئله برای کشورهای مستقل مشترک المنافع ایجاد یک منطقه تجارت آزاد ، اتحادیه اقتصادی بین کشورهای عضو آن است که در سال ۲۰۰۵میلادی راه اندازی شد. اتحادیه همکاری‌های منطقه‌های جنوب آسیا (سارک) ارتباط بین هشت کشور جنوب آسیا، یعنی افغانستان ، بنگلادش ، بوتان ، هند ، مالدیو ، نپال ، پاکستان و سری‌لانکا است. این کشورها به مساحت۵۱۳۰۷۴۶ کیلومتر شامل و یک پنجم از جمعیت جهان است. اتحادیه همکاری‌های منطقه‌های جنوب آسیا (سارک) در زمینه های کشاورزی ، توسعه روستایی ، علم و فناوری ، فرهنگ ، بهداشت ، کنترل جمعیت ، کنترل مواد مخدر و ضد تروریسم را زیر نظر دارد. همچنین ، توافق نامه تجارت آزاد با نام توافق تجارت آزاد جنوب آسیا در دوازدهمین جلسه انجمن همکاری های منطقه ای جنوب آسیا صورت گرفت . این چارچوبی برای ایجاد منطقه تجارت آزاد ایجاد کرد که ۱.۶ میلیارد نفر از کشورهای عضو آن را تحت پوشش خود قرار داده است.
اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا هدف از تشکیل این اتحادیه، افزایش همکاری‌های متقابل، میان کشورهای عضو می‌باشد. دبیرخانهٔ دائمی سارک، در کاتماندو پایتخت کشور نپال واقع است.
روابط ایران و اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا طبق معاهده ۱۹۷۶ مودت و همکاری در جنوب آسیا، دولت‌های عضو آ.سه‌.آن در روابط با یکدیگر اصول اساسی زیر را تصویب کرده‌اند:
روابط ایران و اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا مجمع گفتگوی همکاری آسیا (Asian Cooperation Dialogue) که به اختصار ASD خوانده می‌شود، ساختهٔ نشست‌های آ.سه‌.آن بوده و چارچوب چندجانبه دیگری در پیگیری روند تعاملات ایران و آ.سه‌.آن بوده‌است. به پیشنهاد نخست‌وزیر تایلند در اجلاس وزرای خارجه اتحادیه در ۲۰۰۱، با هدف ادغام بعضی نهادهای منطقه ای در قاره آسیا نظیر آ.سه‌.آن، شورای همکاری خلیج فارس، انجمن ملل آسیای جنوب شرقی و اتحادیه اقتصادی اروپا و آسیا در سال ۲۰۰۲ با عضویت اولیه ۹ دولت تایلند، هند، ترکیه، چین، اندونزی، پاکستان، کویت، بحرین و سریلانکا در سال ۲۰۰۲ پس از نشست وزرای خارجه ۹ کشور پایه‌گذاری شد که در ۲۰۰۶ به ۳۴ دولت از جمله ایران افزایش پیدا کرد.
اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای حاشیه اقیانوس هند اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای حاشیه اقیانوس هند دارای ۱۹ کشور عضو از سه قاره آسیا، آفریقا و اقیانوسیه می‌باشد که بیش از ۲ میلیارد نفر جمعیت جهان و ۲۰٫۵ میلیون کیلومتر مربع وسعت دارد. اهداف این سازمان مواردی همچون تقویت رشد پایدار و توسعه متوازن در منطقه و بین اعضای اتحادیه، تمرکز بر آن حوزه از همکاری‌های اقتصادی که حداکثر فرصت‌ها را برای منافع مشترک و منافع متقابل فراهم می‌کند و گسترش آزادسازی تجاری و حذف موانع موجود بر سر راه جریان‌های تجارت، سرمایه و فناوری در منطقه اقیانوس هند اعلام شده‌است. از لحاظ جغرافیایی، این اتحادیه وسعتی بیش از ۵/۲۰ میلیون کیلومتر مربع از سه قاره آسیا، آفریقا و اقیانوسیه را دربرگرفته و جمعیتی نزدیک به ۲ میلیارد نفر را در خود جای داده‌است. استرالیا، هند، ایران و آفریقای جنوبی از وسیع‌ترین کشورهای اتحادیه و هند، اندونزی، بنگلادش و ایران نیز از پرجمعیت‌ترین کشورهای اتحادیه مذکور به‌شمار می‌آیند.
انجمن نجوم ایران انجمن نجوم ایران یکی از ۷۴ عضو اتحادیه بین‌المللی نجوم است. این انجمن با همکاری انجمن نجوم گرجستان و ارمنستان گروه همکاری‌های منطقه ای آسیای جنوب غربی دفتر نجوم برای توسعه (OAD) وابسته به اتحادیه بین‌المللی نجوم (IAU) را تشکیل می دهند
دیالوگ همکاری‌ها آسیایی دیالوگ همکاری‌ها آسیایی (ACD) یک سازمان دولتی بین‌المللی پایه‌گذاری شده در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۲ می‌باشد. اهداف اصلی این سازمان یکی توسعه همکاری‌های بین‌المللی در قاره آسیا و دیگری ادغام سازمان‌هایی از قبیل: اتحادیه اقتصادی اوراسیا، شورای همکاری کشورهای عرب خلیج فارس، انجمن ملل آسیای جنوب شرقی و اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا بوده. ایده اصلی تأسیس یک اتحادیه آسیایی - دیالوگ همکاری‌ها آسیایی - توسط نخست وزیر تایلند ارائه شد. اعضا اصلی این سازمان کویت، پاکستان، هند، بحرین، سری لانکا، ترکیه، اندونزی، تایلند، چین و ژاپن هستند که گاهی هم نه کشور اعظم ACD نامیده می‌شوند.
افغانستان افغانستان یکی از اعضای اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا، سازمان همکاری اقتصادی (اکو) و سازمان همکاری اسلامی است.
بیرندرای نپال برخی از مورخان حدس می زنند که دیدگاه های دموکراتیک و بیرونی بیرندرا منجر به موفقیت جنبش خلق شد. وی به جهت تقویت روابط خارجی نپال با دیگر کشورهای جنوب آسیا ، اتحادیه همکاری های منطقه ای جنوب آسیا را معرفی کرد.
اتحادیه رادیو تلویزیونی آسیا-اقیانوسیه اتحادیه رادیو تلویزیونی آسیا-اقیانوسیه در سال ۱۹۶۴ تأسیس شد. این اتحادیه با ۱۷۰ عضو از ۵۳ کشور جهان یکی از بزرگترین و حرفه‌ای‌ترین اتحادیه‌های رسانه‌ای در سطح جهان است. این اتحادیه از سال ۱۹۶۴ شروع به کار کرده و با هدف همکاری، هماهنگی، فعالیت‌های مشترک و رایزنی در حوزه‌های برنامه‌ای، فنی، آموزشی، ورزشی، حقوقی و نیروی انسانی در میان اعضاء در جهت تقویت و توسعه رادیو تلویزیون‌های منطقه آسیا و اقیانوسیه فعالیت می‌کند. این اتحادیه با ۳ میلیارد مخاطب در کشورهای مختلف بزرگترین و گسترده‌ترین تشکل رادیو تلویزیونی در جهان به شمار می‌رود.
اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا پس از نشست بالی در ۱۹۷۶ این سازمان بیشتر به سیاست همکاری اقتصادی روی آورده‌است و دیگر کشورها (ازجمله خود رژیم کمونیست در ویتنام) عضو آن شده‌اند. اعضای این انجمن سالانه جلسه دارند.
روابط ایران و اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا موسوم به آ.سه‌.آن سازمانی اقتصادی، فرهنگی و سیاسی در منطقه جنوب شرق آسیاست که به صورت رسمی در ۱۹۶۷ به عنوان جایگزین اتحادیه جنوب شرق آسیا که با اعضای مالزی، تایلند و فیلیپین در ۱۹۶۱ تأسیس شده بود، تشکیل شد. این سازمان که در قاره آسیا قرار دارد که مساحت و بزرگی آن تقریباً ۴٫۵۲۲٫۵۱۸ کیلومتر مربع و دارای جمعیتی بیش از ۶۵۱ میلیون نفر است. کانال رسمی روابط بین دیگر کشورها با آ.سه‌.آن در پیوستن آنان به تاک است و ایران هم در سال ۲۰۱۶ به تاک پیوست. همچنین ایران و آ.سه‌.آن در دو قالب چند جانبه روابط اکو و آ.سه‌.آن و روابط با آ.سه‌.آن در قالب مجمع گفتگوهای آسیایی (ASD) نیز دنبال می‌کند.
هارولد لمب لمب در آلپاین نیوجرسی به دنیا آمد. وی پس از تحصیلات دانشگاهی، وارد ارتش شد و چند سالی نیز در جریان جنگ جهانی دوم، در ارتش فعالیت کرد. هارولد لمب علاوه بر زبان انگلیسی، به زبان‌های عربی و چینی نیز مسلط بود و با مسافرت به چین، ایران، روسیه و منطقه خاورمیانه، ماه‌ها در این ممالک به تحقیق و مطالعه تاریخی و ادبی پرداخت. وی به دانشمندان، شاعران و سخن سرایان ایران علاقه فراوان داشت و قسمتی از عمر خود را به مطالعه دربارهٔ تاریخ ایران و زندگینامه شعرا و نویسندگان ایران صرف کرد. او عضو انجمن روابط آمریکا و آسیا و اتحادیه نویسندگان آمریکایی و عضو انجمن ملی خاورمیانه بود.
روابط ایران و اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا همبستگی با قدرت‌های غربی، نقطه مشترک اعضای بنیان‌گذار بوده‌است که به عنوان مثال می‌توان به عضویت تایلند و فیلیپین در پیمان سیتو و دولت مالزی در پیمان دفاعی بریتانیا اشاره کرد. این امر از یک جهت نقطه ای منفی در جهت همگرایی منطقه ای و از جهت دیگر عامل محرک در تقویت این اتحادیه بوده‌است. نقطه منفی، به اختلافات سیاسی اعضا اشاره دارد که منجر به توقف عملی در فعالیت آ.سه‌.آن داشته‌است. نقطه مثبت ائتلاف با کشورهای غربی در تقویت اتحادیه فوق به زمان بعد از برکناری سوکارنو رئیس‌جمهور ملی‌گرای اندونزی توسط سوهارتو بوده‌است. بعد از از بین رفتن مانع مزبور در روند تقویت اتحادیه و اضافه شدن اندونزی و سنگاپور به اعضای بنیانگذار، عامل تشدید همگرایی منطقه ای متبلور در آ.سه‌.آن رویارویی با ترویج گفتمان کمونیستی مسلط در چین و ویتنام بوده‌است. با توجه به عوامل فوق در تشکیل اتحادیه فوق ۵ عضو بنیانگذار ضمن صدور اعلامیه بانکوک در ۸ اوت ۱۹۶۷ رسماً آ.سه‌.آن را تشکیل دادند. از این زمان به بعد به تدریج کشورهای این منطقه به این اتحادیه پیوسته و آ.سه‌.آن را گسترش دادند. در ۱۹۸۴ برونئی، در ۱۹۹۵ ویتنام، در ۱۹۹۷ لائوس و میانمار، و در ۱۹۹۹ کامبوج عضو آ.سه‌.آن شده‌اند و تعداد اعضای اتحادیه فوق را به ۱۰ کشور رساندند. آ.سه‌.آن هم‌اکنون پنجمین قدرت اقتصادی جهان پس از ایالات متحده، چین، ژاپن و اتحادیه اروپاست و همکاری‌های وسیعی در حوزه‌های مختلف سیاسی، فرهنگی و به ویژه اقتصادی دارند.
فدراسیون فوتبال آسیای مرکزی فدراسیون فوتبال آسیای مرکزی (مخفف: ) اتحادیه‌ای از فدراسیون‌های فوتبال ۶ کشور (ایران، قرقیزستان، افغانستان، ترکمنستان، تاجیکستان، ازبکستان) در منطقهٔ آسیای میانه است که در سال ۲۰۱۴ تشکیل شد. البته پیش از تشکیل این فدراسیون، پیش‌بینی بر عضویت کشورهای پاکستان و مغولستان نیز بود. لازم به ذکر است که کشور قزاقستان با وجود قرار گرفتن در آسیای میانه، به دلیل عضویت در اتحادیهٔ فوتبال اروپا (UEFA) امکان قرارگیری در "CAFA" را ندارد. این فدراسیون به رهبری فدراسیون فوتبال ایران، عضو پیشین ناحیهٔ غرب آسیا و فدراسیون فوتبال افغانستان، عضو پیشین ناحیهٔ جنوب آسیا ایجاد شده‌است. این نهاد برگزارکنندهٔ مسابقات قهرمانی فوتبال آسیای مرکزی است.
پاکستان پاکستان عضو سازمان ملل متحد، سازمان کنفرانس اسلامی، سازمان همکاری منطقه‌ای جنوب آسیا (سارک)، و سازمان اکو می‌باشد. همچنین از دوران استقلال پاکستان و هند از بریتانیای کبیر، این کشور عضوی از اتحادیه کشورهای همسود (مشترک‌المنافع) بوده‌است. گرچه عضویت پاکستان در این اتحادیه سه بار لغو شده‌است؛ نخستین بار در سال ۱۳۵۱ (۱۹۷۲) پس از آنکه اتحادیه کشورهای همسود استقلال بنگلادش (پاکستان شرقی) را از پاکستان به رسمیت شناخت، دولت پاکستان به نشانهٔ اعتراض این اتحادیه را ترک کرد، که البته دوباره در سال ۱۹۸۹ به اتحادیه بازگشت. عضویت پاکستان از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ به دلیل کودتای غیرقانونی ژنرال پرویز مشرف از طرف اتحادیه لغو شد. سومین بار در نوامبر ۲۰۰۷، عضویت پاکستان به دلیل اعلام وضعیت فوق‌العاده توسط پرویز مشرف از سوی اتحادیه لغو شده‌است.
سیاست در پاکستان پاکستان عضو سازمان ملل متحد، سازمان کنفرانس اسلامی، سازمان همکاری منطقه‌ای جنوب آسیا (سارک)، و سازمان اکو می‌باشد. همچنین از دوران استقلال پاکستان و هند از بریتانیای کبیر، این کشور عضوی از اتحادیه کشورهای همسود (مشترک‌المنافع) بوده‌است. گرچه عضویت پاکستان در این اتحادیه سه بار لغو شده‌است؛ نخستین بار در سال ۱۳۵۱ (۱۹۷۲) پس از آنکه اتحادیه کشورهای همسود استقلال بنگلادش (پاکستان شرقی) را از پاکستان به رسمیت شناخت، دولت پاکستان به نشانهٔ اعتراض این اتحادیه را ترک کرد، که البته دوباره در سال ۱۹۸۹ به اتحادیه بازگشت. عضویت پاکستان از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ به دلیل کودتای غیرقانونی ژنرال پرویز مشرف از طرف اتحادیه لغو شد. سومین بار در نوامبر ۲۰۰۷، عضویت پاکستان به دلیل اعلام وضعیت فوق‌العاده توسط پرویز مشرف از سوی اتحادیه لغو شده‌است.
اقتصاد آسیا شورای همکاری خلیج فارس (GCC)، یک اتحادیه سیاسی و اقتصادی بین دولتی منطقه است که در سال ۱۹۸۱میلادی،تاسیس شده است؛ کشورهای عضو فعلی شورای همکاری خلیج فارس بحرین ، کویت ، عمان ، قطر ، عربستان سعودی ، و امارات متحده عربی هستند.
منطقه تجارت آزاد آسه‌آن اهداف اولیه افتا بدین شرح است:اتحادیه جنوب شرق آسیا موسوم به «آ سه آن» در سال ۱۹۶۷ در شرایط متأثر از فضای نظامی ـ سیاسی جنگ جهانی دوم و تحت تأثیر رقابت‌های بین‌المللی با عضویت ۵ کشور اندونزی، مالزی، فیلیپین، سنگاپور و تایلند آغاز به کار کرد و با پیوستن برونئی، کامبوج، لائوس، میانمار (برمه) و ویتنام در پایان قرن بیستم، این اتحادیه، رویکرد سیاست‌های امنیتی خود را به سیاست‌های اقتصادی تغییر داد. بحران اقتصادی قرن بیست و یکم که از حدود دو سال قبل بسیاری از کشورهای پیشرفته و در حال توسعه را فراگرفت، کشورهای جنوب شرقی آسیا عضو «آ سه آن»را بر آن داشت تا به توسعه بیش از پیش همکاری‌ها با یک نگرش فرامنطقه‌ای بیاندیشند.
روابط ایران و اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا این پیمان که به نام‌هایی چون تاک (مخفف معادل انگلیسی Treaty of Amity and Cooperation) و پیمان اول بالی نیز معروف است توسط ۵ عضو بنیان‌گذار آن در فوریه ۱۹۷۶ امضا شد و دیگر اعضا که طی یک بازه زمانی از ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۹ به اتحادیه پیوستند نیز بعد از پیوستن رسمی خود به اتحادیه مبادرت به امضاء پیمان مذکور نمودند. این معاهده به منزله کد رفتاری دولت‌های عضو اتحادیه نسبت به یکدیگر بوده‌است. اصول متعددی در پیمان تاک مورد اشاره قرار گرفته‌است که مهمترین آن‌ها عدم مداخله در امور داخلی کشورهای عضو و اصل حل و فصل مسالمت آمیز اختلافات دولت‌های عضو بوده که بیشتر از همه مورد تأکید دولت‌های عضو اتحادیه بوده‌است.
اتحادیه کشورهای عرب اتحادیهٔ عرب با نام کامل اتحادیه کشورهای عرب یک سازمان بین‌المللی منطقه‌ای شامل کشورهای عمدتاً عربیِ جنوب غرب آسیا و شمال آفریقا است (۲۲ کشور عربی زبان شامل ۱۰ کشور آفریقایی و ۱۲ کشور آسیایی). این اتحادیه در ۲۲ مارس ۱۹۴۵ با ۶ عضو مؤسس مصر، عربستان، عراق، سوریه، لبنان، و فرااردن (که در ۱۹۴۶ به اردن تغییر نام داد) بنیان نهاده‌شد و یمن نیز چند روز بعد در ۵ مه ۱۹۴۵ به آن پیوست. این اتحادیه ۲۲ عضو اصلی و ۴ عضو ناظر دارد. عضویت سوریه از نوامبر ۲۰۱۱ به حالت تعلیق درآمده است.
مسابقات قهرمانی فوتبال جنوب آسیا ۲۰۱۳ به شمول کشور میزبان، هفت کشور دیگر از منطقه جنوب آسیا در مسابقات شرکت کردند. هند از سال ۲۰۱۱ به عنوان قهرمان نیز در مسابقات حضور داشت. مراسم قرعه‌کشی در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۳ در کاتماندو برگزار شد و تعدادی از افراد برجسته از جمله رئیس اتحادیه فوتبال نپال، گانش تاپا، رئیس فدراسیون فوتبال جنوب آسیا، قاضی صلاح‌الدین، دبیر آلبرتو کولاکو و یوباراج لاما، عضو شورای ملی ورزش حضور داشتند.
اقیانوس هند اقیانوس هند، سوّمین اقیانوس بزرگ جهان است که ۲۰٪ از سطح کره زمین را پوشانده‌است. همچنین گرمترین حوزهٔ اقیانوسی جهان به‌شمار می‌آید. از جمله مهمترین تأثیرات این اقیانوس بادهای موسمی است که در سرتاسر جنوب شبه قاره هند و آسیای جنوب شرقی باعث ایجاد باران‌های فصلی و همچنین جریان‌های آب‌گرم استوایی می‌شود. این اقیانوس از شمال به آسیا، از غرب به آفریقا، از شرق به استرالیا و از جنوب به اقیانوس منجمد جنوبی منتهی می‌شود. ۳۷ کشور در کرانه و ۱۷ کشور از آبراهه‌های کوچکتر به این اقیانوس راه دارند. راه ورود به هفت دریای مهم جهانی و چهار تنگه راهبردی جهان یعنی تنگه هرمز، باب‌المندب، مالاکا و کانال سوئز از این اقیانوس می‌گذرد. اقیانوس هند ناامن‌ترین اقیانوس جهان گزارش شده‌است که بیشتر این ناامنی در قالب دزدی دریایی در کرانه‌های دزدی دریایی در سومالی|سومالی]] و تنگه مالاکا رخ می‌دهد.هند به عنوان مهمترین کشور اقیانوس هند تلاش دارد یک اتحادیه قدرتمند سیاسی اقتصادی و حتی نظامی در اقیانوس هند ایجاد کند. این تشکل اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای حاشیه اقیانوس هند ”(IORARC) نام دارد. قبلاً بیشتر نشستهای سیاسی و همکاری‌های منطقه‌ای برگزار می‌کرد اما اولین نشست پاک اقتصادی تجاری تحت عنوان فوروم وزرای تجارت و اقتصادی کشورهای عضو در ۳–۵ تیر ماه ۱۳۹۲ برگزار شد. هند مصمم است که این اتحادیه را از سایر اتحادیه‌ها مانند آسه آن و … مهمتر سازد.
روابط ایران و اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا این موضوع به سال ۱۳۹۰ که ایران درخواست عضویت خود را مطرح کرد بر می‌گردد. دومین نقطه عطف در این مورد نامه رسمی علی اکبر صالحی وزیر خارجه ایران به وزیر خارجه برونئی به عنوان رئیس دوره آ.سه‌.آن در آن زمان، در مورد ابراز تمایل ایران برای الحاق به پیمان تاک بود. ارسال این نامه، منجر به شروع تلاش‌های هماهنگی در مرکز (وزارت خارجه ایران) و ۶ سفارتخانه ایران در کشورهای عضو آ.سه‌.آن برای لابی به ترتیب با سفرای ۶ کشوری که در ایران در سفارتخانه دارند و مقامات ۶ دولت میزبان سفارتخانه‌های ایران که در آ.سه‌.آن عضو هستند و ۴ دولتی که همسایه دولت‌های مزبور بوده و ایران با سفیر ترددی با آن‌های رابطه دارد، شد. از نمونه تلاش‌های صورت گرفته می‌توان در مرکز به تشکیل دو جلسه توجیهی مدیرکل منطقه ای با سفرای آ.سه‌.آن در ایران و در کشورهای عضو به مطرح کردن بحث الحاق ایران به تاک در سفر دوره ای محمد جواد ظریف وزیر خارجه ایران به شرق و جنوب شرق آسیا در انتهای ۱۳۹۴ اشاره کرد.
اتحادیه تکواندو آسیا اتحادیه تکواندو آسیا () یا فدراسیون تکواندو آسیا، یک نهاد رسمی برای ورزش تکواندو در آسیا می‌باشد به عنوان عضو منطقه‌ای فدراسیون جهانی تکواندو فعالیت می‌کند.
اعلامیه حقوق بشر اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا اعلامیه حقوق بشر اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا () در ۲۰۰۹ اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا(ASEAN) این نهاد را تأسیس کرد. در نیمه سال ۲۰۱۲ کمیسیون اعلامیه حقوق بشر ASEAN تهیه شد. این اعلامیه در جلسه ۱۸ نوامبر ۲۰۱۲ در پنوم‌پن کامبوج به اتفاق آرای اعضای ASEAN به تصویب رسید. در این اعلامیه، تعهدات ملل عضو ASEAN در مورد حقوق بشر ۶۰۰ میلیون نفر توضیح داده شده‌است، این اعلامیه شامل ۶ ماده و ۴۰ پاراگراف است.
زنان در پیشرفت در نوامبر ۱۹۹۰، رهبران اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا برای همکاری‌های منطقه‌ای (SAARC) توصیه‌های دومین نشست وزیران سارار زنان در حال توسعه را که در ژوئن ۱۹۹۰ برگزار شد، تأیید کردند، با این توافق که سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۰ باید به عنوان «دهه سارک» رعایت شود کودک دختر". طیف گسترده‌ای از توصیه‌ها برای بهبود رشد کودکان دختر پذیرفته شد.
اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای حاشیه اقیانوس هند در اولین اجلاس وزرای تجاری و اقتصادی در موریس مرداد ۱۳۹۲ تصمیمات تجاری گرفته شد سیشل در سال ۱۹۹۹ به عضویت درآمد ولی ۲۰۰۳ خارج شد و مجدداً در ۲۰۱۱ هموند گردید. در دوازدهمین اجلاس شورای وزیران اتحادیه ۸ تا ۱۲ آبان ماه ۱۳۹۱ در شهر گورگائون (دهلی) کمور سال ۲۰۱۲ عضو رسمی گردید و آمریکا شریک گفتگو شد. یازدهمین اجلاس شورای وزیران امور خارجه کشورهای عضو اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای حاشیه اقیانوس هند ۲۴ آبان ۱۳۹۰ باحضور هیئت ایرانی (به سرپرستی معاون حقوقی بین‌المللی وزارت خارجه) در شهر بنگلور هند برگزار شد. در اجلاس اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای حاشیه اقیانوس هند که با حضور وزرا و مقامات ارشد ۱۹ کشور عضو و ۵ کشور عضو ناظر طرف گفتگوی اتحادیه برگزارشد، مرتضی سرمدی دبیرکل ایرانی اتحادیه پس از سه سال پست خود را به دبیرکل جدید بهاجی رات از هند واگذار کرد. قانون عضویت دولت جمهوری اسلامی ایران در اتحادیه همکاری منطقه‌ای کشورهای حاشیه اقیانوس هند» که در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ نهم بهمن ماه یکهزار و سیصد و نود مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۲۶/۱۱/۱۳۹۰ به تأیید شورای نگهبان رسیده و طی نامه شماره ۷۴۷۰۰/۱۷۳ مورخ ۹/۱۲/۱۳۹۰ مجلس شورای اسلامی واصل و جهت اجراء ابلاغ گردیده‌است.
ریزگرد از سال ۱۹۹۱، مه آلودگی به ویژه در جنوب شرقی آسیا یک مشکل حاد است. منبع اصلی مه، آتش‌سوزی در سوماترا و بورنئو بوده‌است. در پاسخ به مه آلود جنوب شرقی آسیا در سال ۱۹۹۷، کشورهای اتحادیه جنوب شرق آسیا در مورد یک برنامه اقدام منطقه ای ریزگرد (۱۹۹۷) توافق کردند. در سال ۲۰۰۲، همه کشورهای اتحادیه جنوب شرق آسیا توافق‌نامه آلودگی برون مرزی را امضا کردند، اما آلودگی هنوز هم یک مشکل است. بر اساس این توافق‌نامه، دبیرخانه اتحادیه جنوب شرق آسیا میزبان یک واحد هماهنگی و پشتیبانی است. در طی مه سال ۲۰۱۳ آسیای جنوب شرقی، سنگاپور با داشتن شاخص ۳ ساعته آلودگی به رکورد ۴۰۱ رسید.
جام ملت‌های آسیا اصولاً در بحث فوتبال، آسیا را از نظر جغرافیایی به دو بخش غرب و شرق تقسیم می‌کنند که این بحث در لیگ قهرمانان آسیا نمود بیشتری پیدا می‌کند. اگر بخواهیم قهرمانی‌های جام ملت‌های آسیا را بین این دو منطقه آسیا تقسیم کنیم با جدول زیر روبرو خواهیم شد (طبق تقسیم‌بندی AFC کشورهای عضو فدراسیون‌های غرب، مرکز و جنوب آسیا در منطقه غرب و کشورهای عضو فدراسیون‌های شرق و جنوب شرق آسیا در منطقه شرق قرار دارند)
روابط ایران و اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا به صورت کلی روش های متنوعی برای تعمیق همکاری ها با آ.سه‌.آن وجود دارد که از جمله می توان به توافق تجارت ترجیحی یا آزاد، شریک گفتمانی، عقد قراردادهای مختلف، گفتگوهای دوجانبه و مهمترین آن پیمان مودت و همکاری آ.سه‌.آن یا تاک اشاره کرد.
روابط ایران و اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا مبادلات تجاری بین ایران و آ.سه‌.آن بر حسب رتبه‌بندی شرکای اقتصادی ایران در اتحادیه و عمده کالاهای صادراتی ایران به کشورهای عضو اتحادیه و وارداتی ایران از کشورهای عضو اتحادیه در جدول زیر نشان داده شده‌است: آ.سه‌.آن به عنوان پنجمین قدرت اقتصادی جهان برای منافع اقتصادی و توسعه اقتصادی و تجاری خود ارزش قائل بوده و در تعامل با دیگر کشورها به دنبال کسب سود اقتصادی همراه با پرهیز از تنش با دیگران است. به همین دلیل، آ.سه‌.آن سعی کرده برای جلوگیری از فرار سرمایه شرکت‌های چند ملیتی، از درگیری‌های قدرت‌های جهانی دور بماند. با توجه به همین موضوع، خروج آمریکا از برجام و تهدید کشورهای دارای روابط تجاری با ایران به کاهش روابط تجاری با آمریکا به دلیل تسلط آمریکا بر اقتصاد و سیستم بانکی جهانی، در روابط آن‌ها با ایران تأثیر نامناسبی دارد.
فدراسیون فوتبال جنوب آسیا فدراسیون فوتبال جنوب آسیا () اتحادیه‌ای از فدراسیون‌های فوتبال کشورهای منطقه جنوب آسیا است که در سال ۱۹۹۷ تشکیل شد. این فدراسیون متشکل از ۷ کشور استقلال‌یافته از هندوستان بزرگ می‌باشد. این نهاد برگزارکننده مسابقات قهرمانی فوتبال جنوب آسیا است.