mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
پروژه اف/ای ایکس‌ایکس هواپیمای جدید می‌بایست تمامی نیازها ازجمله نبرد هوایی، پشتیبانی نیروهای زمینی، جنگ الکترونیک، حمله به ادوات زمینی، سوخت‌گیری هوایی، عملیات شناسایی هوایی، پادکار الکترونیکی، رادارگریزی و نقطه‌گذاری اهداف را داشته باشد. این هواپیما که بدون دُم عمودی طراحی خواهد شد از فناوری‌های ویژه‌ای برای پایدار کردن پرواز بهره می‌برد و در سه نوع بدون سرنشین، باسرنشین و گزینشی (آپشنال) ارائه خواهد شد. تا سال ۲۰۳۰ میلادی، هواپیمای اف-35-C تمامی جنگنده‌های هورنت را بازنشسته خواهد کرد و انتظار می‌رود جنگنده‌ای که حاصل پروژهٔ اف/ای ایکس‌ایکس است نیز بتواند سوپر هورنت‌ها را بازنشسته کند. ویژگی‌های زیادی برای این جنگنده درنظر گرفته شده‌است که شامل سنسورهای بسیار زیاد، ارتباط پیشرفتهٔ الکترونیکی با ماهواره‌ها و افزایش گنجایش مهمات می‌باشند. بدون شک این جنگنده با توانایی پرواز ابرپیمایشی ارائه خواهد شد و موتور جدیدی با فناوری «چرخهٔ سازگار» ساخته شده که یک فناوری و ویژگی نوین است. این فناوری باعث می‌شود که نرخ بای‌پس و کمپرس هوای ورودی به موتور قابل تنظیم باشند تا میزان بهینگی موتور افزایش پیدا کند که برای یک هواگرد ناوپایه اهمیت زیادی دارد. در این جنگنده علاوه بر سامانه‌های جَمینگ و جَنگال، از جنگ‌افزار ویژهٔ جنگ مجازی نیز استفاده خواهد شد که برای نخستین بار است که در یک جنگنده به‌کار خواهند رفت و حتی پیشنهاد شده که یک سامانهٔ جنگ‌افزار انرژی هدایت‌شده نیز بر روی جنگنده نصب شود.
گرومن اف-۱۴ تام‌کت پس از ایالات متحده آمریکا، ایران تنها کشوری است که دارای این نوع جنگنده‌است. نیروی هوایی شاهنشاهی ایران ۸۰ فروند از این هواپیما سفارش داد که ۷۹ فروند آن به ایران تحویل داده شد و هواپیمای آخر به دلیل قطع رابطه ایران و آمریکا و تحریم تسلیحاتی ایران به نیروی دریایی آمریکا داده شد. در حال حاضر این جنگنده تنها در ایران در حال سرویس دهی می‌باشد. از مشکلات اف-۱۴ تامکت این است که سرویس دهی و عملیاتی کردن آن بسیار مشکل است. جنگنده اف-۱۴ تامکت هنوز در نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران به‌کار می‌رود و جزء جنگنده‌هایی است که در طول جنگ ایران و عراق بسیار توسط ایران استفاده می‌شد. در ۶ ماهه اول جنگ اف-۱۴های ایران پنجاه پیروزی را در برابر هواپیماهای عراقی به ثبت رساندند که اکثراً مقابل جنگنده‌های میگ-۲۱ و میگ-۲۳ و تعداد کمتری هم در مقابل سوخوهای ۲۰ و ۲۲ (مدل‌های صادراتی سوخو-۱۷) بود و تنها یک اف-۱۴ بر اثر برخورد ترکش یک میگ-۲۱ که در نزدیکی آن منفجر شده بود آسیب دید. از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ وظیفه اصلی اف-۱۴های ایران گشت‌زنی در مراکز حساس حکومتی و اقتصادی مثل تهران و جزیره خارگ و بنادر و پالایشگاه‌های جنوب کشور و سکوهای نفتی خلیج فارس بود. این کار با کمک هواپیماهای سوخت‌رسان بوئینگ ۷۰۷-۳۱۹سی انجام می‌شد و گاه هر پرواز با ۴ مرتبه سوخت‌رسانی در هوا بیش از ده ساعت طول می‌کشید. اف۱۴ها در این مدت همچنان در جنگ‌های هوایی درگیر می‌شدند اما وظیفه اصلی آن‌ها ارعاب نیروی هوایی عراق بود. خسارات سنگینی که این جنگنده‌ها به هواپیماهای عراق وارد کرده بودند در کنار موشک‌های هوا به هوای بسیار دقیق و دوربرد آدبیلوجی-۹ و فونیکس آن‌ها باعث می‌شد تا جنگنده‌های عراقی بلافاصله پس از مشاهده یک اف-۱۴ اقدام به عقب‌نشینی کنند و اف۱۴ها به یک سامانه دفاع هوایی بسیار مؤثر تبدیل شوند که چنین سطحی از تأثیرگذاری برای یک سیستم دفاع هوایی شاید تا کنون در هیچ جنگی و برای مدتی چنین طولانی سابقه نداشته‌است. تنها جنگنده‌های عراقی که توانست موفقیت نسبی در برابر اف-۱۴ به دست آورد جنگنده‌های میراژ اف-۱ ئی‌کیو-۶ مجهز به موشک‌های سوپر ۵۳۰دی و مجیک ام‌کا۲ بودند که توسط فرانسه در اواخر جنگ یعنی اوایل سال ۱۹۸۸ در اختیار عراق گذاشته شد.
نیروی هوایی جمهوری چین (تایوان) درگیری جنگنده‌های چینی Boeing P-26/281 با جنگنده‌های ژاپنی Mitsubishi A5M اولین درگیری بزرگ مابین هواپیماهای تمام فلزی و تک باله در تاریخ جنگ‌های هوایی دنیا است.
میتسوبیشی اف-ایکس میتسوبیشی اف-ایکس () یک پروژه جنگنده نسل ششم برای نیروی هوایی ژاپن خواهد بود. صنایع سنگین میتسوبیشی پیمانکار اصلی این پروژه است و با ورود این جنگنده به خدمت، میتسوبیشی اف ۲ از نیروی هوایی بازنشسته خواهد شد.
مک‌دانل داگلاس اف/ای-۱۸ هورنت جنگندهٔ اف-۱۸ بر پایهٔ یکی از جدیدترین جنگنده‌های ساخت شرکت نورثروپ، یعنی وای‌اف-۱۷ کبرا ساخته شد. در دههٔ ۱۹۷۰، وای‌اف-۱۷ کبرا جهت انتخاب یک «جنگندهٔ سبک تاکتیکی» برای نیروی هوایی ایالات متحده طراحی و ساخته شد. وای‌اف-۱۷ و جنگندهٔ اف-۱۶ ساخت جنرال داینامیکس به آخرین مرحله رقابت رسیدند و در نهایت اف-۱۶ توسط نیروی هوایی انتخاب شد. در آن زمان، مقامات ارشد نیروی دریایی، دریافتند که جنگندهٔ دوموتورهٔ ساخت نورثروپ، توان بالقوه بسیار بیشتری نسبت به اف-۱۶ جهت جایگزینی هواپیماهای قدیمی نیروی دریایی، یعنی ای-۷ کورسیر دارد.
داسو میراژ-۲۰۰۰ میراژ-۲۰۰۰ جت جنگنده چندمنظوره تک‌موتورهٔ بال‌مثلثی ساخت شرکت هوایی داسو فرانسه است که در اواخر دهه ۱۹۷۰ بر اساس جنگنده موفق داسو میراژ ۳ برای نیروی هوایی فرانسه طراحی شد. اولین پیش‌نمونه این هواپیما در سال ۱۹۷۸ پرواز کرد و از سال ۱۹۸۲ در نیروی هوایی فرانسه به خدمت گرفته شد.
روابط عربستان سعودی و عراق در جنگ ایران و عراق عربستان سعودی در ژانویه ۱۹۸۱ هزینه ساخت راکتور اتمی اوسیراک عراق را به دولت فرانسه پرداخت کرد. بعد از آنکه نیروی هوایی اسرائیل در طی عملیات اپرا نیروگاه اوسیراک را منهدم کرد، عربستان سعودی مجدداً موافقت خود را با پرداخت هزینه بازسازی این نیروگاه به فرانسه اعلام کرد. عربستان سعودی در سال ۱۹۸۳ با کسب موافقت کویت تصمیم گرفت درآمد حاصل از فروش نفت میدان نفتی خفیج را در اختیار عراق قرار دهد. عربستان و کویت هردو مرز هوایی خود را برای جنگنده های عراقی باز گزاشتند تا در صورت ضد حمله ایران جنگنده های عراقی به این کشورها پناه ببرند. از دیگر کارهای عربستان سعودی پرواز جنگنده های f_15 خود در کنار مرز عراق و کویت بود تا جنگنده های ایرانی را در صورت تعقیب جنگنده های عراقی سرنگون کنند که مجرب به نابودی چند جنگنده ایرانی شد.
پی-۲۶ پی شوتر نیروی هوایی فیلیپین از این جنگنده در طول جنگ جهانی دوم علیه نیروی هوایی امپراتوری ژاپن استفاده نمود. گفته می‌شود پی-۲۶های فیلیپینی موفق شدند یک بمب افکن جی۳ام و دو یا سه جنگنده ای۵ام ژاپنی را ساقط کنند.
جنگنده چندمنظوره جنگندهٔ چندمنظوره نوعی جنگنده است که توانایی انجام مأموریت‌های نظامی متنوعی را دارد. مأموریت‌های هوا به هوا چون رهگیری،برتری هوایی و مأموریت‌های هوا به سطح چون شناسایی، ضربتی
لاکهید مارتین اف-۲۲ رپتور پرواز اولیه وای‌اف-۲۲ در ۲۹ سپتامبر ۱۹۹۰ انجام شد و در آزمایش‌ها، این هواپیما به ۱٫۵۸ ماخ در حالت زِبَرصوت دست یافت. پس از مراحل آزمایش طرح و تأیید نمونه‌های آزمایشی، در ۲۳ آوریل ۱۹۹۱، وزیر وقت نیروی هوایی ایالات متحده، دونالد رایس، وای‌اف-۲۲ را برنده این رقابت اعلام کرد. طرح وای‌اف-۲۳ پنهان‌کارتر و سریع‌تر شناخته شد، در حالی که وای‌اف-۲۲ توان مانور بهتری داشت. خبرگزاری‌های هواگردی تصور می‌کردند که وای‌اف-۲۲ برای برنامه جنگنده تاکتیکی دریایی پیشرفته نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا هم مناسب‌تر بود، اما طرح جنگنده تاکتیکی دریایی پیشرفته در سال ۱۹۹۲ توسط نیروی دریایی تعطیل شد. با توجه به برنامه جنگنده تاکتیکی پیشرفته نیروی هوایی آمریکا، اف-۲۲ در درجه اول به عنوان یک جنگنده برتری هوایی طراحی شد، اما این جنگنده دارای قابلیت‌های هواگرد تهاجمی، جنگ الکترونیک و شنود الکترونیک نیز هست.
هواگرد جنگنده تولید جنگنده‌ها از اوایل جنگ جهانی اول آغاز شد و نخست با بدنه‌های چوبی و سطح پارچه‌ای ساخته می‌شدند. ابتدا از آن‌ها به عنوان هواپیمای دیده‌بان برای راهنمایی توپخانه استفاده می‌شد اما بسیار زود مشخص شد که می‌توان آن‌ها را مسلح کرده و برای نبرد با هواپیماهای دشمن و مأموریت‌های تاکتیکی دیگر از آن‌ها استفاده کرد. در اواخر جنگ جنگنده‌هایی چون "فوکر دی. ۷" آلمان و "اسپاد" فرانسه به سرعت ۲۱۵ کیلومتر در ساعت دست یافتند.یکی از بزرگترین خلبانان و فرماندهان نیروی هوایی آلمان (بارن_مانفرد_وانریچتون) معروف به بارن تندرو که با هواپیمای سرخ رنگ و سه بالش بسیاری از جنگنده ها و بمب افکن های متفقین و چندین کشتی هوایی جنگی را نابود کرده بود در همین دوره زندگی می‌کرده است.
عملیات‌های هوایی در جریان عملیات بارباروسا خلبانان جنگنده‌های شوروی آموزش دیده بودند در آرایش V شکل به عملیات بپردازند که موجب برتری جنگنده‌های آلمانی بر آن‌ها شده بود. جنگنده‌های شوروی هنگام قرار گرفتن زیر حمله جنگنده‌های دشمن، اغلب دایره دفاعی تشکیل می‌دادند. این آرایش حالت دفاعی خوبی ایجاد می‌نمود اما باعث بی‌تاثیر شدن ماموریت این جنگنده‌ها می‌گردید.
جنگنده شبانه یک جنگنده شبانه () (یا جنگنده یا رهگیر مناسب برای همه شرایط آب و هوایی) نوعی هواپیمای جنگنده است که برای کار در شرایط شب یا آب و هوای بد با دید کم طراحی شده‌است. این نوع هواگردها اولین بار در زمان جنگ جهانی اول مورد استفاده قرار گرفتند و پس از آن گسترش یافتند.
مک‌دانل داگلاس اف-۱۵ اس‌تی‌اوال/ام‌تی‌دی مک‌دانل داگلاس اف-۱۵ اس‌تی‌اوال/ام‌تی‌دی یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مک‌دانل داگلاس در کشور ایالات متحده آمریکا است . نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت. همکاری نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا و مک‌دانل داگلاس باهم برای پروژه F15 اکتیو  یک جنگنده دو صندلی بود که دارای یک جفت نازل پرتو تعادل زمین برای بردارنده رانش بود این نازل ها  در قوس 360 درجه ای تا 20 درجه منحرف می شوند این جنگنده در مرکز تحقیقاتی Dryden ناسا،ادواردز پرواز و رونمایی شد برجستگی این جنگنده صندلی های جلوتر از بال بود  این جنگنده در سال 2009 از خدمت در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بازنشسته شد.
محمد ریان محمد ریان (؛ ۱۹۵۵ – ۱۹۸۶) معروف به شاهین آسمان فرد نظامی و خلبان جنگنده نیروی هوایی عراق در جنگ ایران و عراق بود. او پیروزی در ۵ نبرد هوایی را دارا بود در سال ۱۹۸۰، زمانی که ستوان بود و با جنگنده میگ-۲۱ پرواز می‌کرد در دو نبرد هوایی دو نورثروپ اف-۵ متعلق به نیروی هوایی ایران را شکست داد. بیشتر پیروزی‌های او در مقابل مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ بود. در سال ۱۹۸۶ که به یک سرهنگ تبدیل شده بود در یک نبرد هوایی با یک گرومن اف-۱۴ تام‌کت توسط تک خال نیروی هوایی سرتیپ جلیل زندی شکست خورد و کشته شد.
پایگاه هوایی حمیمیم در نوامبر ۲۰۱۶ میلادی، هنگامی که یکی از جنگنده‌های MiG-29K به خاطر نقص کابل در ناو آدمیرال کوزنتسوف نابود شد، تصاویر ماهواره‌ای نشان داد که دست کم بخشی از ناوگان هوایی جنگنده‌های MiG-29K و سوخو SU-33 در حمیمیم مستقر شده‌است.
برنامه نسل بعدی برتری هوایی برنامه نسل بعدی برتری هوایی () یک پروژه آمریکایی برای تأمین جنگنده نسل ششم برای نیروی هوایی آمریکاست که در دهه ۲۰۳۰ میلادی به ناوگان آمریکایی خواهد پیوست. معمولاً در رسانه‌ها این پروژه با یک برنامه موازی به نام پروژه اف/ای ایکس‌ایکس اشتباه گرفته می‌شود که آن پروژه ناوپایه بوده مخصوص نیروی دریایی آمریکاست. وزارت دفاع آمریکا پنتاگون در برنامه‌ریزی‌های خود برای برتری هوایی آینده، به دنبال ساخت دو جنگنده نسل ششم است تا در کنار اف-۳۵ به کار ببرد.
سوخو-۳۵ در آغاز پروژهٔ سوخو-۳۵ مدل‌های پیش‌نمونه با پیش‌بال ساخته شده بودند؛ ولی در ادامهٔ پروژه برای کاهش سطح مقطع راداری و همچنین چابکی در مانور هوایی، مهندسان تصمیم گرفتند که این پیش‌بالها را حذف کنند. مدل دارای پیش‌بال دیگر ساخته نمی‌شود و در مجموع تنها ۱۵ فروند سوخو-۳۵ با پیش‌بال ساخته‌شده‌است. همهٔ نمونه‌های صادراتی نیز بدون پیش‌بال هستند. سوخو-۳۵ از رادار بسیار نیرومند N035 ایربیس E بهره می‌برد که به پلنگ برفی مشهور است. این رادار مدل پیشرفته‌ای از رادار N011M است که در جنگندهٔ سوخو-۲۷ام به کار رفته‌است. این رادار توانایی شناسایی اهداف هوایی در فاصلهٔ ۴۰۰ کیلومتری را دارد و می‌تواند ۳۰ هدف هوایی را از فاصلهٔ ۳۰۰ کیلومتری رهگیری کرده و همزمان با ۸ فروند از آنها درگیر شود. از آنجاییکه این رادار چندمنظوره دارای فناوری دهانهٔ ترکیبی است، توانایی ارائهٔ تصویرهای باکیفیت از سطح زمین و عوارض جغرافیایی را دارا می‌باشد. این جنگنده همچنین از یک سامانهٔ پیشرفته با نام OLS-35 بهره می‌برد که یک سامانهٔ اوپتو الکترونیک است که می‌تواند روشهای گوناگونی از رهگیری، ازجمله جستجو و ردیابی فروسرخ را در اختیار خلبان قرار دهد. جنگندهٔ سوخو-۳۵ می‌تواند از فاصلهٔ ۳۰۰ کیلومتری موشکهای هوا به هوا یا کروز شلیک کند. این جنگنده از دو موتور AL-41F1S بهره می‌برد که از فناوری جهت‌دهی رانش برخوردار است. پیکربندی سامانه‌های جهت‌دهی رانش در سوخو-۳۵ همانند پیکربندی به‌کار رفته در جنگنده‌های سوخو-۳۰ ام‌کی‌آی و سوخو-۵۷ است. این فناوری، با حرکت دادن نازلِ موتورها، به سوخو-۳۵ این امکان را می‌دهد تا دینامیک پرواز خود را بسرعت تغییر دهد و توانایی اَبَر چابکی بدست بیاورد تا با این روش بتواند پس از بروز واماندگی (استال)، همچنان با سرعت پایین مانور بدهد. این شیوهٔ رزم با روش‌های غربی تفاوت بسیاری دارد؛ زیرا روش‌های غربی با تکیه بر حفظ و نگهداشتِ انرژی جنبشی جنگنده صورت می‌پذیرد و همیشه با سرعت بالا انجام می‌شود. موتورهای سوخو-۳۵ این امکان را فراهم کردند که خلبان بتواند بدون استفاده از پس‌سوز به سرعت زبرصوت دست پیدا کند. بنا بر گزارش کارلو کوپ، تحلیلگر ارشد «اندیشکدهٔ مطالعات هوایی استرالیا»، ویژگی پرواز ابرپیمایشی که در سوخو-۳۵ وجود دارد، موجب می‌شود که این جنگنده بتواند با هواپیماهای دیگر که با سرعت و ارتفاع بیشتری پرواز می‌کنند براحتی درگیر و پیروز شود. کوپ ادعا کرد که این ویژگی باعث شده تا سوخو-۳۵ براحتی در نبرد با جنگندهٔ اف-۳۵ پیروز باشد. شرکت آمریکایی رند کورپوریشن پس از یک پژوهش در سال ۲۰۰۸ میلادی، جنگندهٔ سوخو-۳۵ را برتر از اف-۳۵ نامید و اینگونه ارزیابی کرد که به ازای سقوط هر فروند جنگندهٔ سوخو-۳۵، این هواپیما توانایی سرنگون کردن نرخ ۲٫۴ جنگنده اف-۳۵ را دارد که نسبت ۱ به ۲٫۴ را ایجاد می‌کند. در پاسخ به این ادعاها، شرکت لاکهید مارتین و وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا این گفته‌ها را بی‌پایه و اساس خواندند و اینگونه بیان کردند که به استثنای اف-۲۲، جنگندهٔ اف-۳۵ در نبردهای هوایی به میزان ۴ برابر، برتر از هر جنگندهٔ دیگر بر روی زمین است.
نیروی هوایی سلطنتی سعودی در ژانویه ۲۰۰۷ میلادی، مقامات نظامی عربستان سعودی اعلام کردند که در آینده بسیار نزدیک، تحویل گرفتن ۷۲ فروند جت‌های جنگنده یوروفایتر تایفون از شرکت دفاعی بریتانیایی بی‌ای‌ئی سیستمز را شروع می‌کنند. در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۰۹ میلادی، نیروی هوایی عربستان سعودی، دو فروند هواپیمای جنگنده تایفون از بریتانیا دریافت کرد. هواپیماهای تحویل داده‌شده، بخشی از یک سفارش عظیم را تشکیل می‌دهند که شامل ۷۲ فروند جنگنده تایفون می‌شود.
حمله به خلیج خوک‌ها در ۱۵ آوریل ۱۹۶۱، ساعت ۶ صبح به وقت کوبا، ۸ جنگنده بی-۲۶ از مقصد نیکاراگوئه در قالب سه گروه به طور همزمان به سه فرودگاه کوبا حمله کردند. دو فرودگاه در نزدیکی هاوانا، پایتخت کوبا و یک فرودگاه در نزدیکی سانتیاگو مورد حمله قرار گرفت. هدف از این عملیات هوایی -که توسط خلبانان تبعیدی کوبایی انجام می‌شد- از کار انداختن نیروی هوایی کوبا و زمینه‌سازی برای حمله نیروهای زمینی و چترباز بود. پیش از آغاز عملیات محل بمباران جنگنده‌ها با پرچم‌هایی مشخص‌شده بود. از ۸ جنگنده بی-۲۶ تنها یک مورد با آتش ضدهوایی ساقط شد و بقیه توانستند تعدادی از زیرساخت‌ها و تجهیزات مشخص‌شده را از بین ببرند. همان روز وزیر خارجه کوبا در سازمان ملل دولت آمریکا را به کودتا علیه دولت کوبا متهم کرد. ولی سفیر آمریکا در سازمان ملل تحت هر شرایطی دخالت در کوبا توسط نیروهای آمریکا را منکر شد و گفت دولت وی تمام تلاش خود را خواهد کرد تا تعرضی از جانب شهروندان آمریکایی به کوبا نشود. کندی نیز در تأیید صحبت‌های سفیر آمریکا در سازمان ملل گفت: «این یک درگیری بین میهن پرستان کوبایی و دیکتاتور حاکم بر این کشور -کاسترو- است. نیروهای مسلح ما به هیچ وجه دخالتی در این حمله نداشته‌اند. اما در این موضوع ما با وطن پرستان کوبایی همدردی می‌کنیم. همین!» به محض انجام دور اول حملات هوایی، پلیس کوبا هزاران نفر از افراد ضدانقلابی و مشکوک به همکاری با مهاجمان را دستگیر و در تئاترها و قلعه‌های کوبا زندانی کرد تا زمینه یک کودتای داخلی را از بین ببرد. روز بعد نیروی هوایی کوبا آماده حمله مجدد جنگنده‌های آمریکایی شد. آن‌ها حداقل ۱۲ جنگنده از نوع T-33، B-26 و Sea Furies را مسلح کرده و آماده نبرد هوا به هوا، هدف‌گیری کشتی‌های حامل نیروی انسانی و تجهیزات و اهداف زمینی شدند. طراحان سیا در ارزیابی‌های خود توان هدف‌گیری کشتی‌ها و تانک‌ها توسط جنگنده‌های هوایی کوبا را محدود می‌دانستند؛ زیرا تصور می‌کردند بخش اعظم توان هوایی کوبا در حملات هوایی از بین رفته‌است. اغراق‌های صورت گرفته در موفقیت‌آمیز بودن عملیات روز اول هرچند توسط عکس‌های هوایی U-2 نقض شد ولی کندی اجازه افزایش ظرفیت حملات هوایی آمریکا را نداد. به دلیل آنکه او می‌ترسید نقش مستقیم آمریکا در این عملیات افشاشده و شوروی در قبال آن دست به اقدام مشابهی در آلمان غربی بزند.
نیروی هوایی ترکیه در سال ۱۹۴۴، صنایع هوافضای ترکیه تأسیس شد و این کشور شروع به تولید هواپیمای جنگنده به‌طور موضعی زیرنظر مجوز «tal» کرد که شامل جمعی از هواپیماهای اف-۱۶ فایتینگ فالکن بود. ترکیه در همین زمینه دست به خرید ۲۷۰ فروند اف-۱۶ نوع «C»,و «D» از ایالات متحدهٔ آمریکا زد,که از این تعداد ۲۴۵ فروند اف-۱۶ هم اکنون در خدمت نیروی هوایی ترکیه است.جنگنده های اف-۱۶ در حال حاضر ستون فقرات نیروی هوایی ترکیه را تشکیل میدهند. البته ۵۴ فروند جنگنده بمب افکن اف-۴ئی-۲۰۲۰-ترمیناتور  نیز در حال حاضر در خدمت نیروی هوایی ترکیه میباشد در شورش داخلی سوریه که دولت ترکیه طرف شورشیان سوریه را گرفته بود، تعداد قابل توجهی پهباد که وظیفه پشتیبانی از تک ها و حمله های نیروهای تحت حمایت خود را داشتند، پدافند های ارتش سوریه را نابود کرد.ترکیه خواهان خرید 100فروند جنگنده نسل پنج f35لاکهید مارتین بود اما پس از خرید سامانه s400روسی ایالات متحده این کشور را از پروژه f35کنار گذاشت. ترکیه قصد دارد تا جنگنده بومی نسل پنج TFX‌را تا پایان سال ۲۰۲۹ بسازد. صنایع هوافضای ترکیه اعلام کرده ساخت جنگنده ی بومی نسل پنج این کشور در سال ۲۰۲۳ تکمیل میشود و در سال ۲۰۲۵ پرواز میکند و در سال ۲۰۲۹ وارد خدمت در نیروی هوایی ترکیه میشود و در هر سال ۲۴ فروند از ان تولید میشود. البته دلایلی چون کمبود بودجه این برنامه را به چالش کشیده و هزینه این برنامه حدود 51میلیارد دلار تخمین زده شده است.
سرنگونی سوخوی ۲۴ روسیه توسط ترکیه (۲۰۱۵) با توجه به بیانیه ترکیه در شورای امنیت سازمان ملل، جنگنده روسی حریم هوایی ترکیه را تا عمق ۲٬۱۹ کیلومتر (۱٬۳۶ مایل) برای "حدود ۱۷ ثانیه" نقض کرده‌است، اما با این وجود ترکیه ادعا می‌کرد جنگنده‌هایش به جنگنده روس ده بار در پنج دقیقه هشدار داده‌اند. از طرفی دیگر روسیه معتقد است جنگنده اش حتی یک لحظه وارد خاک ترکیه نشده‌است.روسیه می‌گوید که خلبان جنگنده روسیه که هدف نیروی هوایی ترکیه قرار گرفت، از سوی کماندوهای ارتش سوریه نجات یافته‌است.گزارش شده‌است که یکی از خلبانان توسط مبارزان مخالف سوریه ترکمن در سوریه دستگیر و کشته شد. ژنرال سرگئی رودسکو، سخنگوی نظامی روسیه، همچنین گفت که یکی از دو خدمه هلیکوپتر نظامی روسیه که در جستجوی دو خلبان روس بوده، در جریان تیراندازی شورشیان سوری و فرود اضطراری هلیکوپتر، کشته شده‌است.
نورثروپ اف-۲۰ تایگرشارک در واقع اف ۵ یکی از موفق ترین جنگنده های ساخت غرب بود که صادر شد و اغلب کشورها آن را بخدمت گرفتند این جنگنده توان چند منظورگی خوبی داشت و یک شکاری بمب افکن بسیار کارآمد بود که از نظر فنی هم قابلیت سو استفاده را محدود کرده بود زیرا موتورهای آن ضعیف ترین موتورهای نظامی بودند که تا به امروز تولید شده و مناسب کپی یا الگو برداری از آن نبودند و رادار هم یک رادار بسیارساده بارد محدود بود که در برخی کشورها آن را برداشته بودند دو توپ ساخت ساخت کمانی کلت هم روی ان قرار داشت که در جنگنده های دیگر امریکا از ان استفاده نشده بود این جنگنده تا دهه ۱۹۸۰ بخوبی نیازهای کشورهای دارنده را پاسخگو بود ولی از در اواخر دهه ۱۹۷۰ و برای شرکت در رقابت برای بخدمت گرفتن جنگنده سبک کشور ایالات متحده تورث روپ نسخه جدیدی برپایه اف ۵ توسعه داد که البته با نیاز اعلام شده در نیروی هوایی امریکا تطبیق داده شده بود جنگنده از اف ۵ بزرگتر بود و از یک موتور بهره میبرد تا مصرف سوخت بهینه تر شود و مجموع نیروی تولید شده این موتور بیش از مجموع دو موتور اف ۵ بود انهم با مصرف بسیار بهینه تر جنگنده توان بارگذاری سوخت و مهمات بیشتری را داشت و ۵/۵ تا ۶ تن ظرفیت علمی آن بود و زیر هر بال یک جایگاه بیشتر از اف ۵ داشت در کل جنگنده ای بسیار کارامد و مناسب بود ولی مشکل این بود که بسیار دیر معرفی شد و زمانی به نیروی هوایی امریکا پیشنهاد شد که اف -۱۶ در خط تولید بود جالب است بدانید این جنگنده توان شلیک موشک رادار نیمه فعال اسپارو را داشت انهم در شرایطی که اف ۱۶ دستکم در مدل های پایه فاقد آن بودند در کل با اینکه کارایی کلی آن از اف ۱۶ بهتر بود ولی مشکل این بود که نیروی هوایی انتخاب خود را کرده بود و دیگر قادر به استفاده از یک نسخه موازی نبود
کوثر (جنگنده) کارشناسان این جنگنده را یک کپی‌برداری از یک هواپیمای قدیمی مربوط به دههٔ پنجاه میلادی در آمریکا دانسته‌اند و تلاش دائمی ایران برای معرفی جنگنده‌های بسیار قدیمی تحویل شده به نیروی هوایی شاهنشاهی را نقد کردند و آن را مشابه اقدام جمهوری اسلامی در معرفی ماکت فایبرگلاس قاهر-۳۱۳ به جای جنگنده نسل پنجم دانستند.
مالکیت هوایی مالکیت هوایی حق اساسی هر کشور مستقل برای تنظیم مقررات استفاده از مرز هوایی و اعمال حقوق هوایی خود است که در صورت لزوم آن را به وسیله ناوگان هواپیمای جنگنده خود اعمال می‌کند.
لاکهید مارتین اف-۲۲ رپتور پیش از آغاز به کار رسمی اف-۲۲ در دسامبر ۲۰۰۵ با نام اف-۲۲ای، این هواگرد با نام‌های اف-۲۲ و اف/ای-۲۲ شناخته می‌شد. پس از دوره توسعه طولانی‌مدت و با وجود مشکلات عملیاتی، نیروی هوایی ایالات متحده قدرت هوایی-تاکتیکی این هواگرد را جزء مهمی از قدرت تاکتیکی هوایی این نیرو توصیف کرد. بیانیه نیروی هوایی بیان می‌کرد اف-۲۲ با تمام جنگنده‌های پیشین متفاوت است و قابلیت‌های رادارگریزی، عملکرد آیرودینامیک و آگاهی موقعیتی آن، کارایی بی‌سابقه‌ای به این جنگنده داده‌است.
نبرد خالخین گل روزهای پایانی ماه ژوئن شاهد درگیری هوایی جنگنده‌های دو طرف با حضور بهترین خلبانان آن‌ها بر فراز اراضی مغولستان بود. شوروی مدعی شد بین ۲۲ تا ۲۶ ماه ژوئن، شصت و چهار جنگنده ژاپنی را ساقط کرده‌است. در تلافی روز ۲۷ ژوئن، هنگ دوم نیروی هوایی ژاپن پایگاه نیروی هوایی شوروی در تامتساک-بولاک را بمباران کرد. این حمله بدون مجوز فرماندهی عالی نیروی زمینی ژاپن اتفاق افتاد. با اطلاع از این حادثه، قرارگاه نیروی زمینی ژاپن در توکیو به نیروی هوایی دستور داد تا چنین اقدامی را دیگر تکرار نکند.
درگیری هند و پاکستان (۲۰۱۹) وزیر خارجه هند تأیید کرد که یک خلبان هندی به همراه یک جنگنده میگ ۲۱ پس از اینکه پاکستان حریم هوایی هند را نقض کرد، گم شده‌است. آقای راویش کومار ادامه داد که جنگنده پاکستانی که وارد حریم هوایی هند شده‌است، سقوط کرده‌است. با این حال پاکستان این مسئله را رد کرد.
هواپیما در حدود سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰، نسل سوم جنگنده‌ها که بیشتر جنگنده‌هایی را که در جنگ ویتنام شرکت کردند، پوشش می‌دهد، متولد شدند. بیشتر این جنگنده‌ها اولین هواپیماهای چند منظوره بودند که قادر به انجام مأموریت‌های هوا به هوا و هوا به زمین به صورت هم‌زمان بودند. مشهورترین هواپیمای این نسل هواگرد جنگنده فانتوم اف-۴ است که در نمونه‌های گوناگونی ساخته شد و به خدمت نیروی هوایی کشورهای بسیاری در جهان از جمله ایران نیز درآمده‌است. پس از آن و درطی سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰، روند رو به رشد تولید جنگنده‌های چند مأموریتی به طرز قابل توجهی ادامه یافته و سرانجام منجر به تولید هواپیمای مشهوری چون اف-۱۴ تام‌کت، اف-۱۵ ایگل، اف-۱۶ فالکون، اف-۱۸ هورنت و میگ-۲۹ شد. در این هواپیماها، تأکید بیشتر بر روی قابلیت مانوردهی هوایی و نبردهای نزدیک (dogfight) بود با سرعت‌های بالاتر، به همین جهت این جنگنده‌ها، در نبردهای هوا به هوا بسیار سریع عمل پس از نسل چهارم، مابین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ نیز جنگنده‌هایی بسیار مشابه جنگنده‌های نسل چهارم، ولی با قابلیت‌های بهبود یافته و سیستم‌های پیشرفته‌تر مانند هواپیماهای سوپر هورنت، یوروفایتر تایفون و رافال تولید شدند که به جنگنده‌های نسل چهار و نیم مشهورند. از سال ۲۰۰۰ تا به امروز، نسل بسیار جدیدی با نام نسل پنجم جنگنده‌ها پدید آمده‌است. در جنگنده‌های نسل پنجم که به صورت نمونه می‌توان به اف-۲۲ رپتور و اف-۳۵ آمریکایی و سوخو-۴۷ روسی اشاره کرد در این جنگنده‌ها خلبان دید کاملی را از صحنه نبرد به وسیله دستگاه‌های اویونیکی (الکترونیک پرواز) پیشرفته روی خود داشته و میدان را کاملاً در کنترل خود دارد. مهم‌ترین ویژگی جنگنده‌های نسل پنجم رادار گریزی (Stealth) است که به بقاپذیری جنگنده و محفوظ ماندن از دید راداری دشمن کمک شایانی می‌کند.
میگ-۲۹ میگ-۲۹ در سال ۱۹۸۶ برای اولین بار به صورت عمومی در فنلاند به نمایش درآمد. سپس دو فروند از این هواپیما در ۱۹۸۸ در نمایشگاه هوایی فارن‌بورو که در بریتانیا برگزار می‌شد به نمایش عمومی درآمدند. پس از این ماجرا در ۱۹۸۹ نمایشگاه هوایی پاریس برای دومین بار در طول تاریخ از سال ۱۹۳۰ تا آن زمان، جنگنده‌های شوروی را به نمایش درآورد. با دیدن این نمایش، غربی‌ها به شدت تحت تأثیر ظرفیت و قدرت مانورپذیری این جنگنده قرار گرفته بودند، ولی همچنین متوجه دود زیادی که از موتورهای کلیموف این جنگنده خارج می‌شد نیز بودند که این خود یک ضعف محسوب می‌شد.
نیروی هوایی خلق ویتنام نخستین هواپیمای جنگی ویتنام شمالی یک فروند هواپیمای آموزشی تی-۲۸ تروجن بود که خلبان آن از نیروی هوایی پادشاهی لائوس فرار کرده بود. این هواپیما از اوائل ۱۹۶۴ در ویتنام شمالی به عنوان جنگنده شب پرواز به کار گرفته می‌شد. تی-۲۸ نخستین هواپیمای ویتنام شمالی بود که یک هواپیمای آمریکایی، سی-۱۲۳ را سرنگون کرد. این برخورد در تاریخ ۱۵ فوریه ۱۹۶۴ روی داد. نیروی هوایی ویتنام شمالی نخستین جنگنده‌های خود را که میگ-۱۷ بود در فوریه ۱۹۶۴ دریافت کرد، ولی این هواپیماها در آغاز در چین مستقر شدند تا خلبانان آن‌ها آموزش داده شوند. در تاریخ سوم فوریه ۱۹۶۴ نخستین گردان جنگنده به نام اسکادران ستارهٔ سرخ شکل گرفت و در تاریخ ۶ اوت میگ-۱۷های آن از چین به ویتنام شمالی رسید. در تاریخ ۷ سپتامبر گردان جنگندهٔ ۹۲۳ به نام اسکادران ین ته که فرماندهی آن را سرهنگ دوم انگوین فوک تراچ به عهده داشت شکل گرفت. در مه ۱۹۶۵ گروهان بمب افکن شماره ۱۶ با بمب افکن‌های دو موتوره ایلوشین-۲۸ شکل گرفت. در سال ۱۹۷۲ فقط یک فروند ایلوشین-۲۸ در نبرد با نیروی هوایی پادشاهی لائوس پرواز کرد. نخستین درگیری جت‌های نیروی هوایی ویتنام شمالی با جت‌های ایالات متحده در تاریخ ۳ آوریل ۱۹۶۵ انجام گرفتن. نیروی هوایی ویتنام شمالی مدعی سرنگونی دو فروند اف-۸ ایالات متحده گردید که البته از سوی منابع آمریکایی تأیید نشد، ولی رویارویی اف-۸ها با میگ هاتایید گردید. در نتیجهٔ این رویارویی سوم آوریل روز نیروی هوایی ویتنام شمالی نام گرفت. در تاریخ ۴ آوریل نیروی هوایی ویتنام شمالی به تخستین پیروزی‌های خود که از سوی هر دو طرف درگیر تأیید شد دست یافت. جنگنده‌های آمریکایی هنگامی هنگامی که دیدند میگ-۱۷های قدیمی نسبتاً کند سرعت شکاری بمب افکن‌های اف-۱۰۵ پیشرفته را سرنگون کردند شوکه شدند. این اف-۱۰۵ها در حال حمله به پل تان هوا بودند. این دو فروند اف-۱۰۵ در حال حمل بمب‌های سنگین معمولی بودند و نمی‌توانستند نسبت به میگ‌ها واکنش نشان دهند.
جنگنده-بمب‌افکن نخستین هواپیمای جنگنده که تبدیل به جنگنده بمب افکن شد هواپیمای مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ بود که در جنگ جهانی دوم هنگام نبرد هوایی در انگلستان باید برای بمباران هدف‌های زمینی نیز یک بمب ۲۵۰ کیلوگرمی را همراه خود می‌برد. در آخرین سال‌های جنگ هواپیمای فوکه وولف ۱۹۰ به عنوان جنگنده بمب افکن به کار می‌رفت. هواپیماهای دیگری از جمله هنشل ۱۲۹ نیز به کار می‌رفت که البته یک جنگنده بمب افکن واقعی به‌شمار نمی‌آمد.
نبرد مسکو ادوات هوایی شوروی تنها بخشی بودند که از منظر عددی با توان آلمانی‌ها قابل قیاس بودند. شوروی تا این زمان شش گروه هوایی ذخیره شامل چهار تا شش هنگ هوایی تحت فرمان مستقیم "استاوکا"، تشکیل داده بود. ایوان کونف، فرمانده جبهه غربی شوروی که تنها ۳۷۳ هواگرد پس از نبردهای اطراف یلنیا برای یگانش باقیمانده بود، پنج روز پیش از آغاز تهاجم آلمانی‌ها، از "استاوکا" درخواست نیروی کمکی در این زمینه کرد. یگان‌های هوایی جبهه غربی بلافاصله با پنج لشکر و چندین هنگ هوایی از منطقه نظامی مسکو و گروه‌های هوایی ذخیره تقویت شدند. بدین ترتیب توان هوایی جبهه غربی شوروی تا ۱ اکتبر به ۸۶۳ هواگرد شامل ۵۷۸ بمب‌افکن و ۲۸۵ جنگنده، رسانده شد. البته از این مقدار ۳۰۱ بمب‌افکن و ۲۰۱ جنگنده در حالت عملیاتی بودند.
ارتش سرخ در سازمان‌دهی نیروی هوایی ارتش سرخ هوانوردی دور برد به عنوان ابزاری راهبردی، مستقیماً تحت امر فرمانده نیروی هوایی قرار داشت درحالیکه هدایت جبهه‌های هوایی به فرماندهان مناطق نظامی، ارتش‌های هوایی به فرماندهان ارتش‌ها و نیروهای هوایی به فرماندهان سپاه‌ها سپرده شده بود. هوانوردی بمب‌افکن‌های دور برد به ۵ سپاه هوایی بمب‌افکن هر یک با ۲ لشکر هوایی بمب‌افکن و ۳ لشکر هوایی بمب‌افکن مجزا تقسیم می‌گشت. جبهه‌ها و ارتش‌های هوایی در مجموع ترکیبی از ۶۱ لشکر هوایی جنگنده و بمب‌افکن به گرفته بودند. از این مقدار ۳۱ لشکر به نیروهای میدانی و ۳۰ لشکر به مناطق نظامی و جبهات غیرفعال تعلق داشت. در کنار این، نیروی هوایی طیف گسترده‌ای از هنگ‌های هوایی مستقل در اختیار داشت که عموماً از نیروهای دور افتاده‌تر پشتیبانی می‌کردند. این تعداد شامل ۷ هنگ شناسایی هوایی، ۵ تیپ هوایی ترکیبی، ۲ هنگ هوایی ترکیبی، ۲ هنگ هوایی جنگنده، ۱ هنگ هوایی بمب‌افکن و ۷ هنگ هوایی تصحیح توپخانه بود.
جهت‌دهی رانش دلیل اصلی گنجانده شدن این قابلیت در هواگردها، فراهم آوردن امکان عمودپرواز و نشست و برخاست کوتاه بود. پس از آن، مهندسان متوجه شدند که استفاده از جهت‌دهی رانش در موقعیت نبرد، انجام حرکات و مانورهای مختلفی را برای هواگرد میسر می‌سازد که با هواگردهای با موتورهای سابق قابل‌انجام نبود. برای مثال، هواگرد بدون جهت‌دهی رانش برای چرخش فقط باید از سطوح آیرودینامیکی مثل شهپر یا بالابرنده استفاده کند. البته هواگرد دارای جهت‌دهی رانش هم برای چرخش، نیازمند سطوح آیرودینامیکی است، اما نه به میزان هواگردهای معمولی.
ورتول وی‌زی-۲ وِرتول وی‌زی-۲ یک پروژهٔ آزمایشی بود که در سال ۱۹۵۷ در آمریکا انجام شد تا بر روی فناوری اُریب بال پژوهش شود که صنعت هواگردهای عمودپرواز پیشرفت کند. بدنهٔ هواگرد دارای شکل لوله‌ای است و برای خلبان یک کابین حبابی وجود دارد. آزمایش پرواز در ۱۹۵۷ انجام شد که وی‌زی-۲ تنها از زمین بلند شد و بر جای خود هاور کرد. در سال ۱۹۵۸ نخستین انتقال از حالت عمودپرواز به افق‌پرواز انجام شد و تا سال ۱۹۶۵ ادامه یافت و این نمونه ۴۵۰ پرواز انجام داد که شامل ۳۴ بار انتقال از حالت عمودی به افقی در حین پرواز بود. تنها نمونهٔ تولید شده از وی‌زی-۲ امروز در موزه ملی هوافضای اسمیتسونین است. این هواگرد در کنار کامان کی-۱۶بی و هیلر ایکس-۱۸ از نخستین اُریب‌بال‌های آمریکا بودند. این آزمایش‌ها اثر شگرفی در توسعهٔ بل وی-۲۸۰ والور، بل بوئینگ وی-۲۲ آسپری و لئوناردو ای‌دابلیو-۶۰۹ داشتند.
سایکلوگیرو سایکلوگیرو ، سایکلوجایرو، سایکلوکوپتر یا هواگرد پدالی ، یک طرح هواگرد است که از سایکلوروتور یا پره هایی با بالک های پدالی شکل به عنوان منبع اصلی پرواز استفاده می‌کند. این هواگردها از دسته هواگردهای عمودپرواز، و دارای عملکردی شبیه بالگرد بوده؛ اما از لحاظ سرعت پیش‌ران، صدا و لرزش بالا، ارتفاع پرواز و غیره با معایب و محدودیت‌هایی مواجه است. آرزوی بزرگ طراحان سایکلوکوپتر، که همچنان از تلاش‌های اولیهٔ پرواز دست نیافتنی باقی مانده، تولید موتورهایی با کارایی، توان پرواز و استقامت بالاتر است. گرچه سایکلوگیروها از دههٔ ۱۹۳۰ ساخته شده‌اند، اما تا سال ۲۰۱۱ هیچگونه پرواز با موفقیت کاملی از آن‌ها گزارش نشده است. البته سایکلوگیروها را نباید با هواپیمای فلتنر اشتباه گرفته شود؛ هواگردهایی ناموفق و با طراحی آیرودینامیکی متفاوت که از پره‌های استوانه‌ای شکل به منظور غلبه بر اثر مگنوس استفاده می‌کند.
بالگرد آمیخته بالگرد نوعی از هواگردهای عمودپرواز است. در یک بالگرد معمولی، پروانهٔ اصلی وظیفهٔ غلبه بر نیروی گرانش را دارد. درواقع آن پروانه اصلی است که هردو نیروی نیروی برآر و رانش را تأمین می‌کند. در یک بالگرد معمولی، پروانه اصلی هوا را به پایین هل می‌دهد تا بالگرد از زمین بلند شود و میان زمین و آسمان معلق بماند. همچنین این پروانه اصلی با متمایل شدن به سمت جلو، هوا را به‌صورت مایل به عقب هل می‌دهد که در این صورت می‌تواند رانش کافی برای حرکت به جلو را فراهم سازد.
یورش هوایی یورش هوایی () عملیات حمله هوایی یا هلی‌برن، از روش‌های عملیات متحرک هوایی توسط نیروهای زمینی است و به جابجایی و ترابری نیروهای رزمی از طریق هواگردهای عمودپرواز همچون بالگرد اطلاق می‌شود، که جهت پیاده کردن نیروها و تجهیزات رزمی در عمق خاک دشمن، با هدف تصرف و نگهداشت زمین‌هایی انجام می‌شود، که امکان درگیری مستقیم با نیروهای دشمن در آنجا وجود داشته باشد. هلی‌برن یکی از تاکتیک‌های آفندی و از اصول اولیه جنگ‌های نامتقارن می‌باشد و در این نوع عملیات نیروهای عمل‌کننده به پشتیبانی هوایی نزدیک که توسط هلیکوپترهای جنگنده یا هواگردهای بال‌ثابت صورت می‌گیرد وابسته می‌باشند. در عملیات‌های یورش هوایی علاوه بر آموزش‌های منظم پیاده‌نظام، نیروهای هوابرد نیز باید در زمینه جابجایی و حمل‌ونقل نیروهای رزمی، آموزش ببینند و تجهیزات مورد نیاز آنها اغلب برای این عملیات طراحی یا به صورت میدانی اصلاح می‌شود، تا امکان پشتیبانی بهتر، فراهم شود. یورش هوایی یا هلی‌برن نباید با حمله هوایی اشتباه شود.
هواگردسازی پیاسکی در سال ۲۰۰۵ نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا با این شرکت قراردادی برای تحقیقات در زمینه هواگردهای عمودپرواز بست و بودجه آن را تأمین کرد. شرکت پیاسکی نیز به مناقصه پیوست و این پروژه تا سال ۲۰۱۳ ادامه پیدا کرد و از کیفیت بالایی نیز برخوردار بود. غولهای صنعتی دیگر همانند سیکورسکی، بوئینگ و بل هلیکوپتر نیز در این زمینه به دستاوردهای مهمی رسیدند و نیروی دریایی تصمیم گرفت با ادغام همهٔ تجربیات شرکتهای گوناگون یک پروژه با نام JMR-TD (پیش‌نمونهٔ نمایش فناوری هواپیمای مشترک چندمنظوره) ایجاد کند که به تولید بل وی-۲۸۰ والور ختم شد.
مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ به علت عادت خلبان‌های نیروی هوایی به هواگردهای دوباله و دارای اتاقک سر باز در ابتدا ب‌اف ۱۰۹ مورد انتقاد قرار گرفت. با ورود هواگردهای آرادو و فوکه-وولف که گفته می‌شد به عنوان هواگرد ذخیره انتخاب شده بودند و مشخص شدن ضعف عیان آن‌ها، ب‌اف ۱۰۹ به یکی از هواگردهای پیشرو رقابت تبدیل شد.
نشست و برخاست کوتاه هواگردهای دارای این ویژگی معمولاً آیرودینامیک پیشرفته‌تری دارند و دارای بال‌های بزرگ با اجزای آیرودینامیکی خاصی مثل برآافزاهای (فلپ) شکاف‌دار، پیش‌بال‌ها، بَرآکُش‌های کمکی و مولدهای گردباد هستند. از آنجایی که این نوع هواپیماها قرار است در محیط‌های محدود فعالیت کنند، توانایی پرواز پایدار در سرعت‌های کم، مخصوصاً در شرایط هوایی آشفته، از بخش‌های مهم طراحی است. استفاده از حالت پس‌سوز هنگام برخاست نیروی رانش (تراست) را تا ۵۰٪ افزایش می‌دهد، اما سوخت زیادی مصرف می‌کند و اکسیژن بیشتری هم می‌خواهد. راه دیگر برای افزایش رانش، بزرگ‌تر کردن موتور است، که از آن طرف هزینه و وزن هواگرد بالا می‌رود. کنترل فعال لایه مرزی هم به پایین آوردن پسا کمک می‌کند. طراحی یک هواگرد با ویژگی نشست و برخاست خیلی کوتاه معمولاً به کاهش حداکثر سرعت آن می‌انجامد، ولی روی اندازهٔ بار مفید تأثیری ندارد.
بالگرد آمیخته در بالگرد آمیخته، این دو ویژگی با هم آمیخته شده‌اند و خلبان می‌تواند انتخاب کند که خواه نیرو را به پروانه بزرگ بدهد و عمودپرواز از زمین بلند شود یا به پروانه‌های کوچک بدهد تا همانند هواپیما یا هواچرخ از باند فرودگاه بلند شود و پس از آنکه سرعت گرفت و وارد فاز پرواز کروز شد، نیرو را از پروانه بزرگ کاملاً جدا کرده تا آن پروانه وارد مرحلهٔ خودگردی شود.
شماره سریال هواگردهای نظامی ایالات متحده در ایالات متحده، تمام هواگردهای نظامی دارای یک شماره سریال اختصاصی برای شناسایی هستند. این اعداد در دم هواپیما قرار دارند، بنابراین گاهی اوقات به طور غیر رسمی به عنوان "شماره دم" نامیده می‌شوند. در بمب افکن نورثروپ گرومن بی-۲ اسپیریت که فاقد دم است، این شماره بر روی دریچه ارابه فرود جلوی هواپیما نوشته شده‌است. هر سازمان هوایی، شماره سریال اختصاصی برای هواگردهای خود دارد. سریال هواگردها بخشی از سیستم شناسایی تصویری هواگرد است که شامل Tail code و Modex می‌باشد.
ناو هواپیمابر نوع دوم ناوهای هواپیمابر که ایالات متحده از آن استفاده نمی‌کند به گونه‌ای طراحی شده‌است که به منجنیق نیازی ندارد. در عوض دارای یک سکوی پرواز است. این نوع ناوها بیشتر هواپیماهای  عمودپرواز VTOL یا STOVL (هواپیماهایی که به صورت عمود فرود می‌آیند و با طی مسافت کمی پرواز می‌کنند) را حمل می‌کند.
عرشه پرواز نوع دوم ناوهای هواپیمابر که ایالات متحده از آن استفاده نمی‌کند به گونه‌ای طراحی شده‌است که به منجنیق نیازی ندارد. در عوض دارای یک سکوی پرواز است. این نوع ناوها بیشتر هواپیماهای عمودپرواز VTOL یا STOVL (هواپیماهایی که به صورت عمود فرود می‌آیند و با طی مسافت کمی پرواز می‌کنند) را حمل می‌کند.
هواگرد ناوپایه هواگرد ناونشین نوعی هواگرد نظامی است که برای انجام عملیات از روی عرشه ناو هواپیمابر یا ناوهای دارای باند فرود بالگرد طراحی شده‌است. این اصطلاح هم شامل هواپیماهای ناونشین و هم شامل بالگردهای ناونشین می‌شود. هواگردهای ناونشین باید توانایی برخاست و فرود در یک مسافت کوتاه را داشته باشند. این دسته از هواپیماها اصولاً دارای مکانیسم بال تاشونده هستند تا بتوان تعداد بسیاری از آنها را در عرشه‌های پایین ناو نگهداری نمود. هواگردهای ناونشین برای هدف‌های گوناگون از جمله نبردهای هوا به هوا، تهاجم هوا به سطح، حمله به زیردریایی، عملیات جستجو و نجات، ترابری، شناسایی و… طراحی می‌شوند.
داسو بالزاک-وی داسو بالزاک-وی () یک هواپیمای آزمایشی عمود پرواز ساخت فرانسه در اوایل ۱۹۶۰ میلادی بود که توسط شرکت هوانوردی داسو از یک نمونه اولیه هواپیما میراژIII برای آزمایش پیکربندی برای میراژIII-V( میراژ ۳ عمودپرواز) ساخته شده است.تنها نمونهء این هواپیما طی دومین آزمایش پرواز دچار حادثه شد و به شدت آسیب دید و هیچگاه تعمیر نشد .تلاش فرانسه برای میراژ ۳ عمودپرواز
سوخت جت سوخت جت گونه‌ای سوخت هواپیما است که برای هواگردهای دارای موتور توربینی مانند هواپیماهای توربوجت، توربوفن و توربوپراپ و بالگردهای توربوشفت از آن استفاده می‌کنند.
چندپروانه چندپروانه به نوعی از هواگردهای بالگردان گفته می‌شود که دارای ۳ دکل پروانه یا بیشتر باشد. تعمیر و نگهداری اینگونه هواگردها برای تیم پشتیبانی بسیار ساده‌تر از بالگردهای معمولی است.
پولیکارپوف آی-۵ پس از حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی در ژوئن سال ۱۹۴۱، خسارات سنگین تحمیل شده به هواپیماهای خط مقدم نیروی هوایی شوروی و اختلال در تولید هواپیما منجر به حذف هواگردهای آی-۵ از واحدهای آموزشی و بازگشت آن‌ها عنوان هواگرد تهاجمی یا بمب افکن شبانه تا سال ۱۹۴۲ به خدمت رزمی شد. برخی از هواگردهای آی-۵ هنگام نبرد مسکو تا رسیدن هواگردهای جدیدتر در فوریه ۱۹۴۲، توسط مدافعان به عنوان بمب افکن شبانه مورد استفاده واقع گردید. تا ۱۰ اکتبر ۱۹۴۱ سی و دو فروند آی-۵ در شبه جزیره کریمه دسترس باقیمانده بود درحالیکه تنها ۱۶ فروند از آن قابل استفاده بود. این هواگردهای باقیمانده نیز تا ۱۸ اکتبر به چند هواگرد کاهش پیدا کرد. از این هواگردها نیز تا اول فوریه ۱۹۴۲ یعنی ورود هواگردهای تهاجمی ایلیوشین ایل-۲ استفاده شد. در ۱۸ اکتبر ۱۹۴۱، هجده آی-۵ قابل استفاده و پانزده فروند I-5 غیرقابل استفاده در اختیار نیروی دریایی شوروی در دریای سیاه بود که تا ۷ نوامبر این تعداد به یازده هواپیمای قابل استفاده و هشت هواپیمای غیرقابل استفاده کاهش یافت. این نیروها نیز تا اول فوریه ۱۹۴۲ و سازماندهی مجدد با هواگردهای جدید از هواگردهای باقیمانده استفاده کردند.
کامان کی-۱۶بی کامان کی-۱۶بی یک هواگرد آزمایشی عمودپرواز تیلت‌روتور ساخت شرکت کامان آمریکا بود. در سال ۱۹۵۹ ایدهٔ ساخت یک هواگرد عمودپرواز در شرکت کامان مطرح شد و مهندسان این شرکت یک هواپیمای گرومن جی-۲۱ گوس را که در آزمایش‌های تونل باد بشدت فرسوده شده بود، برای این کار انتخاب کردند تا هزینه‌های پژوهش را کاهش دهند؛ درهرصورت این هواگرد هرگز پرواز نکرد و سه سال بعد در سال ۱۹۶۲ درحالیکه تنها یک نمونه از آن تولید شده بود پروژه رها شد.
ایلیوشین ایل-۲ نخستین استفاده عملیاتی از ایل-۲ در هنگ ۴ هواگردهای تهاجمی بر فراز رودخانه برزینا چند روز پس از آغاز تهاجم آلمان به شوروی صورت گرفت. این هواگرد به اندازه‌ای جدید بود که هیچ آموزشی به خلبانان در ارتباط با ویژگی‌ها پرواز و شیوه‌های استفاده از آن و خدمه بر روی زمین در ارتباط با تعمیر و تسلیح مجدد آن داده نشده بود. خلبانان تنها آموزش‌هایی دربارهٔ برخاستن و فرود با این هواگرد دیده بودند اما هیچ‌یک از آن‌ها از تسلیحات استفاده نکرده بودند. در نخستین روز تهاجم آلمان در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، ۲۴۹ ایل-۲ در دسترس بود که تنها ۷۰ فروند از آن‌ها عملیاتی و ۲۰ فروند در اختیار نیروهای خط مقدم بودند. فقط در همان روز نخست ۱۰ فروند از آن‌ها توسط دشمن و ۱۹ فروند دیگر به سایر دلایل ساقط و ۲۰ خلبان کشته شدند. اولین تهاجم پیش‌دستانه به کمک ایل-۲ پنج روز پس از آغاز حمله آلمان، با هدف قرار دادن کاروان تانک‌ها و پیاده‌نظام موتوریزه دشمن انجام گرفت. تا ۱۰ ژوئیه تعداد هواگردهای هنگ ۴ از ۶۵ فروند به ۱۰ فروند رسید.
هوانوردی نظامی از دههٔ هشتاد تاکنون پیشرفت‌های بسیاری در زمینهٔ الکترونیک هواگردها، مانورپذیری آن‌ها و عمودپرواز بودن و همچنین رادارگریز بودن آن‌ها پدید آمده‌است.
عمودپرواز آلمان‌ها ایده اولیه هواپیماهای عمود پرواز را از برنامه موشک بالستیک خود الهام گرفتند.
ام‌آی‌ام-۱۰۴پاتریوت ام‌آی‌ام-۱۰۴ پاتریوت یک سامانه دفاع هوایی موشکی است که توانایی مقابله با موشک‌های بالستیک تاکتیکی، موشک‌های کروز، و هواگردهای دشمن را در همه شرایط آب و هوایی و در هر ارتفاعی دارا است. ویژگی‌های کلیدی سامانه پاتریوت رادار مرکب چندکاره، هدایت تعقیب از طریق موشک و نرم‌افزار مدرن و همچنین عملکرد خودکار گسترده است. پاتریوت موشک ضد بالستیک نیروی زمینی ارتش آمریکاست و مأموریت اصلی آن دفاع در مقابل موشک‌های بالستیک است.
هواگرد از نظر نحوه شناور شدن در هوا هواگردها را به دو دسته بزرگ می‌توان بخش کرد: هواگردهای سنگین‌تر از هوا و هواگردهای سبک‌تر از هوا.
واماندگی در پروانه پسرو واماندگی در پروانهٔ پسرو یک شرایط خطرناک در پرواز با بالگرد و دیگر هواگردهای دارای پروانه (ملخ) است. در این شرایط، پروانهٔ واماندهٔ پسرو دارای زاویه حملهٔ درحال افزایش است ولی سرعت نسبی کمتری نسبت به آن زاویه دارد که موجب بروز واماندگی و از دست رفتن نیروی برآر می‌گردد. واماندگی ملخ پسرو مهمترین فاکتوری‌ست که موجب می‌شود بالگردها نتوانند از محدودهٔ سرعت وی سریعتر پرواز کنند.
شرکت صنعتی هواگردسازی شیان شرکت صنعتی هواگردسازی شیان شرکت تولیدکننده و طراح هواگردهای با اندازهٔ متوسط و بزرگ در چین است. دفتر مرکزی این شرکت در محلهٔ یانلیانگ، شیان در استان شاآنشی است. این شرکت در سال ۱۹۵۸ بر پا شد و دارای ۲۰،۰۰۰ پرسنل می‌باشد.
فهرست هواگردهای نظامی فعال روسیه این صفحه حاوی فهرست هواگردهای نظامی فعال روسیه () است. این هواگردها شامل انواع هواپیما، بالگرد و پهپاد است.
عملیات بارباروسا "لوفت‌وافه" ماه ژانویه سال ۱۹۴۱ یک اسکادران شناسایی اختصاصی جهت جمع‌آوری اطلاعات از اراضی شوروی ایجاد نمود. در روزهای پیش از آغاز عملیات، هواگردهای ارتفاع بلند شناسایی آلمانی بیش از ۳۰۰ مورد پرواز بر فراز اراضی شوروی انجام دادند. این پروازها گاهی با اعتراضات دیپلماتیک طرف مقابل مواجه می‌شد، اما اقدامات دفاعی اندکی بر ضد آن صورت می‌گرفت. در دو مورد هنگامی که هواگردهای شناسایی آلمانی در اثر نقص فنی وادار به فرود در اراضی شوروی شدند شواهد غیرقابل انکاری از جمع‌آوری اطلاعات توسط آن‌ها به دست آمد. در هر دو مورد از دوربین‌ها نصب شده در هواگردهای آلمانی به وضوح تصاویری از تأسیسات نظامی و اتصالات جاده‌ای یافت شد. با این حال، نیروهای دفاع هوایی شوروی از هدف قرار دادن این هواگردهای شناسایی منع شده بودند و حتی در یک مورد هواپیمایی که مجبور به فرود اضطراری گشته بود، بلافاصله آزاد شد.
برخورد هواگردهای پایدار به زمین «برخورد هواگرد پایدار به زمین» مبحث دیگری است که هواگرد پایدار و سالم است، خلبان نیز طرز کار موتور و خلبانی را به خوبی می‌داند ولی از وجود کوه، دریا یا زمین آگاه نیست. بنا بر آمار شرکت بوئینگ، از آغاز عصر هواپیماهای جِت مسافربری تاکنون، حوادث مربوط به CFIT (سقوط هواگردهای پایدار) جان بیش از ۹۰۰۰ نفر را گرفته‌است. از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۲ میلادی، ۲۵درصد از سقوط‌های نیروی هوایی آمریکا به خاطر سقوط هواگردهای پایدار بوده‌است.
عملیات‌های هوایی در جریان عملیات بارباروسا کوبیده شدن هواگردهای شوروی به هواگردهای دشمن در نبردهای هوایی امری غیر مرسوم نبود. در نخستین اقدام موفق، ستوان ایوان ایوانوف روز نخست با کوبیدن جنگنده آی-۱۶ خود به بمب‌افکن هائی ۱۱۱ لوفت‌وافه در ۲۴ کیلومتری شرق دوبنو موجب سقوط هر دو هواگرد شد و "قهرمان اتحاد شوروی" لقب گرفت. این شکل متهورانه از حمله به هواگردهای دشمن باعث انهدام ۱۴ هواگرد آلمانی در روز نخست و ۵۸۰ هواگرد آن در مجموع جنگ گشت.
نمودار هوانوردی جهانی نمودار هوانوردی بین‌المللی گونه‌ای نمودار هوانوردی است که خلبانها از آن برای ناوبری هواگردهای سرعت متوسط و هواگردهای پرواز کننده در بلندای زیاد استفاده می‌کنند. این نمودارها در سنجه ۱:۱,۰۰۰,۰۰۰ تهیه می‌شوند.
پیاسکی وی‌زی-۸ جیپ هوایی وی‌زی-۸ طرح یک بالگرد عمودپرواز با پروانه‌های پشت سرهم سه‌تیغه و ساختار فن کانال‌دار بود. ارتش ایالات متحده آمریکا برای برطرف کردن نیازهای خود برنامه‌ای را آغاز کرد و آن را وی‌زی (VZ) نام نهاد و با تأمین بودجهٔ شرکتهای گوناگون از آنها خواست محصول ویژه‌ای را تولید کنند. شرکت پیاسکی طرح تولید یک بالگرد دو روتور را ارائه کرد که صندلی دو خلبان در میان دو ملخ جای داشت. این بالگرد آزمایشی دارای ۲ موتور پیسستونی لایکومینگ ۳۶۰، هریک با توان ۱۸۰ اسب بخار بود. دو روتور با یک گیربکس مرکزی با هم هماهنگ شده بودند.
نیروی هوایی روسیه نیروی هوایی روسیه نیز دارای بیش از ۳٬۰۰۰ فروند جنگنده و هواپیما، ۱٬۱۲۰ فروند هلیکوپتر و ۱٬۲۱۸ فرودگاه عملیاتی است. بیشتر توان‌ها یا ذخیره است یا محرمانه محسوب می‌شود و به همین دلیل تعداد و وضعیت نیروها، پایگاه‌ها و تجهیزات معلوم نیست. به مقاله فهرست هواگردهای نظامی فعال روسیه مراجعه شود.
هواگرد بالگردها و هواچرخ‌ها برای پدیدآوردن هر دو نیروی برآر و پیشران از یک چرخانه (یک بال چرخان) بهره می‌گیرند. بالگردها عمودپروازند. در میان هواپیماها نیز نمونه‌های عمودپرواز وجود دارد.
هواگردسازی پیاسکی پیاسِکی ایرکرفت یک شرکت دانش‌بنیان و پیشگام در صنعت عمودپرواز بود که توسط یک مهندس آمریکایی لهستانی‌تبار به نام فرانک پیاسکی در سال ۱۹۵۵ بنیانگذاری شد.
بل بوئینگ وی-۲۲ آسپری هواگردهای پروانه گردان آسپری، یکی از همه‌کاره‌ترین هواگردهای نظامی آمریکایی هستند. تفنگداران دریایی از طرفداران سرسخت ساخت این بالگرد بودند چرا که می‌تواند به سرعت سربازان را از ساحل به محل امن برساند.هیلر ایکس-۱۸
هوانوردی به همهٔ گونه‌های هوانوردی بجز ترابری هوایی و هوانوردی نظامی برپایه جدول زمانی (شرکت‌های هواپیمایی) اطلاق می‌شود. این گونه هوانوردی هواگردهای شخصی، خدمات چارتر، امدادی و تفریحی هواگردهای از آن شرکتهای بازرگانی و بسیاری گونه‌های دیگر هوانوردی غیر ترابری را شامل می‌شود.
برش ددکیند مجموعه همه برش‌های ددکیند خود یک مجموعه با ترتیب خطی است. همچنین مجموعه همه برش‌های ددکیند دارای ویژگی کوچکترین کران بالایی است؛ یعنی هر زیرمجموعه ناتهی که دارای یک کران بالایی است، یک "کوچکترین" کران بالایی دارد؛ بنابراین ساختن مجموعه برش‌های ددکیند باعث می‌شود مجموعه مرتب اولیه، که ممکن است دارای ویژگی کوچکترین کران بالایی نباشد، داخل یک مجموعه با ترتیب خطی که دارای این ویژگی کاربردی است قرار بگیرد.
هواگرد هواپیماهای متداول (یا هواپیماهای دارای بال ثابت) و هلیکوپتر و هواسرها در این دسته جای دارند. هواگردهای سنگین‌تر از هوا، از قبیل هواپیماها، بوسیلهٔ خارج شدن هوا یا گاز (بر اساس قوانین نیوتون) به حرکت در می-آیند. اصطلاح آیرودین، اشاره به حرکت پویا بوسیلهٔ نیروی هوا دارد. دو روش برای پرواز پویا وجود دارد: حرکت آیرودینامیک، و حرکت قدرتی.
عملیات‌های هوایی در جریان عملیات بارباروسا نخستین فرامین به نیروهای هوایی شوروی عدم پاسخ به "تحریکات" و ساقط نکردن هواگردهای مهاجم بود. در نهایت پس از چهار ساعت پس از آغاز تهاجم، در پی فرمان خوش‌باورانه ساعت هفت صبح به وقت مسکو، خطاب به نیروی هوایی شوروی جهت تهاجم بلافاصله هواگردهای این نیرو به عمق ۱۵۰ کیلومتری اراضی دشمن، تنها تعداد اندکی از هواگردهای شوروی توانستند از زمین برخیزند و با توجه به برتری هوایی آلمانی‌ها، میزان کمتری موفق شدند خود را به منطقه مرزی برسانند که آن هم نتیجه قابل توجهی نداشت و با توجه به نبود حمایت جنگنده‌های خودی، به از دست رفتن ۵۰۰ هواگرد دیگر شوروی انجامید.
هواگرد ثابت‌بال هواگرد ثابت‌بال یا هواگرد بال‌ثابت هواگردی است که از بال‌هایش برای ایجاد نیروی برار در حرکت روبه‌جلو استفاده می‌کند. این اصطلاح در مقابل هواگردهای گردنده‌بال استفاده می‌شود. هواگردهای ثابت‌بال شامل هواپیماها، بادپرها (گلایدرها)، پاراگلایدرها و بادبادک‌ها می‌شود.
فهرست بالگردهای بسیار سبک بالگردهای بسیار سبک هواگردهایی هستند که در اداره هوانوردی فدرال(FAA) آنها را هواگردهای فراسبُک و در اداره امنیت پرواز اروپا (EASA) آنها را «هواگردهای بسیار سبک» می‌نامند. بالگردهای بسیار سبک که حداکثر ۴ صندلی داشته باشند در فهرست زیر گنجانده می‌شوند که بنا بر وضعیت خط تولیدشان نگاشته شده‌اند.
هواگرد حرکت آیرودینامیک، بوسیلهٔ بال‌ها در هواگردهای ثابت بال صورت می‌گیرد و به پرواز افقی می‌انجامد. در مقابل، حرکت قدرتی هواگرد را به‌طور عمودی به حرکت درمی‌آورد. هواگردهای با پرواز عمودی، از قبیل هاریر جامپ جت و اف- ۳۵بی به صورت عمودی بوسیلهٔ حرکت قدرتی پرواز خود را شروع کرده و خاتمه می‌دهند.
عمودپرواز ایده ساخت هواپیماهای عمود پرواز به آلمان‌ها و زمان جنگ جهانی بر می‌گردد. آلمان‌ها به دنبال هواپیمایی بودند که بتواند مانند هلیکوپتر از روی زمین بلند شود و این توانایی، روی سرعت و توانایی رزم هوایی هواپیما تاثیر منفی نداشته باشد.
طبیعت‌گرایی زیست‌شناختی نگاه به این نظریه به‌عنوان نوعی از دوگانه‌انگاری ویژگی‌ها وسوسه برانگیز است، چون از نظر سرل، ویژگی‌های ذهنی یک فرد از نظر دسته‌بندی، از ویژگی‌های میکرو فیزیکی وی متفاوت است. ویژگی‌های میکروفیزیکی دارای «هستی‌شناسی شخص-سوم» بوده در حالی که ویژگی‌های ذهنی دارای «هستی‌شناسی شخص اول» است. ساختار میکرو برای بسیاری از افراد به‌طور عینی قابل دسترس است، مثلاً چندین جراح مغز نیم‌کره‌های مغز مریض را بازرسی می‌نمایند. اما درد، اشتیاق یا باور تنها از نظر ذهنی برای شخصی که این درد، اشتیاق یا باور را دارد قابل دسترسی است و هیچ‌کس دیگری این‌گونه دسترسی را ندارد. با این حال، سرل باور دارد که ویژگی‌های ذهنی، گونهٔ از ویژگی‌های فیزیکی است. گونه‌های با هستی‌شناسی شخص اول. در نتیجه، این امر نظریه وی را از دوگانه‌گرایی ویژگی‌های فیزیکی و غیر فیزیکی متمایز می‌سازد. ویژگی‌های ذهنی که وی بیان می‌کند به‌طور فرضی فیزیکی هستند.
بالگرد بالگرد را در ردهٔ هواگردهای بال متحرک طبقه‌بندی کرده‌اند تا بتوان آن‌ها را از هواپیما (هواگردهای ثابت‌بال) متمایز کرد. بالگرد در دنیای امروز از مهم‌ترین و پراستفاده‌ترین وسایل ترابری به‌شمار می‌آید. این وسیله در سه محور می‌تواند حرکت کند. خلبان بالگرد باید از دو دست و دو پای خود برای خلبانی استفاده کند، که این کار نیاز به مهارت و قدرت تمرکز بالا دارد.
مونی اینترنشنال ابرشرکت مونی اینترنشنال با نام پیشین مونی اوییشن و مونی ایرکرفت یک شرکت آمریکایی تولیدکننده هواگردهای هوانوردی عمومی است که در کرویل، تگزاس، آمریکا قرار دارد. این شرکت هواگردهای تک‌موتوره پیستونی هوانوردی عمومی را تولید می‌کند و از سال ۲۰۱۳ تحت مالکیت شرکت چینی توسعه سرمایه‌گذاری قرار دارد.
هواگرد تک‌باله هواگردهای تک‌باله به ظور ذاتی دارای بالاترین بازدهی و کمترین drag بین همه‌ی ساختارهای بال‌های هواپیماها را دارند و از نظر ساخت نیز ساده هستند. با این حال در سال‌های نخست هوانوردی، این مزیت‌ها به دلیل وزن بیشتر و مانورپذیری کمتر این نوع هواپیماها نادیده گرفته می‌شدند و این نوع هواگردها تا دهه‌ی ۱۹۳۰ تا حدودی کمیاب بودند. از آن پس، هواپیماهای تک‌باله متداول‌ترین نوع هواپیمای ساخته‌شده بال‌ثابت هستند.
صنایع دایموند ایرکرفت صنایع دایموند ایرکرفت یک شرکت چینی تولیدکننده هواگردهای هوانوردی عمومی و موتور گلایدر، مستقر در اتریش است. این شرکت سومین سازنده بزرگ هواگرد برای بخش هوانوردی عمومی است و حضور جهانی دارد. این شرکت دارای امکانات تولیدی در وینر نویشتات، نیدراسترایش همچنین در لندن، انتاریو، کانادا، و به‌علاوه خطوط تولید را بیشتر به عنوان سرمایه‌گذاری مشترک در دیگر کشورها مانند چین راه‌اندازی می‌کند.
تفنگ ضدتجهیزات ظهور تفنگ ضد تجهیزات به جنگ اول جهانی بر می‌گردد که طی آن نخستین تفنگ‌های ضدتانک به وجود آمدند. اگرچه بعدها تانکهای مدرن و سایر زره پوشها آنچنان مستحکم شدند که دیگر تفنگ ضد تجهیزات در آن‌ها نفوذی ایجاد نمی‌کرد، اما این تفنگ‌های همچنان برای استفاده علیه وسایل بدون زره یا دارای زره سبک سودمند هستند. آن‌ها همچنین می‌توانند بر ضد هواگردهای نشسته، موشک اندازها، تجهیزات رادار، شناورهای کوچک، تجهیزات مخابراتی، سلاح‌های دارای خدمه و… استفاده شوند. ارزش آن‌ها به نشانه‌گیری دقیق و از کار انداختن تجهیزات دشمن از فاصله زیاد و با هزینه نسبتاً کم می‌باشد. همچنین این تفنگ می‌تواند در نقش‌های غیر تهاجمی مانند نابودی بی‌خطر مهمات عمل نکرده به کار رود.
یاکوولف یاک-۳۸ یاکوولف یاک-۳۸ (به روسی:Яковлев Як-38) (و با نام فورگر در ناتو) اولین و تنها هواپیمای جنگنده عمودپرواز نیروی هوادریای شوروی سابق است که عملیاتی گردید. این جنگنده بیشتر بر روی ناو هواپیمابر کیف به انجام مأموریت می‌پرداخت.
تیربارچی دم در بسیاری از هواگردهای آلمانی و ایتالیایی، از جمله در هواگردهای تهاجمی و بمب‌افکن شیرجه‌ای کوچکتر، از تیربارچی در بخش دم استفاده نمی‌شد بلکه این جایگاه در پشت کابین خلبان یا اطراف بدنه هواگرد تعبیه می‌گردید. بدنه هواگرد در این موقعیت‌ها بخشی از میدان دید و تیر تیربارچی را محدود می‌کرد اما امکان توزیع بهتر وزن را فراهم می‌آورد.
هیلر وی‌ایکس‌تی-۸ هیلر وی‌ایکس‌تی-۸ یک طرح بال‌بسته عمودپرواز ساخت هواگردسازی هیلر بود که در واپسین سالهای دهه ۱۹۵۰ میلادی با الهام‌گیری از اسنکما کولئوپتر ساخته شد. این پروژه از مرحله ماکت فراتر نرفت.
اچ‌ام‌اس برهم (۰۴) سقف دو برجک میانی این ناو در سال ۱۹۱۸ با دو جایگاه پرواز برای جنگنده‌ها یا هواگردهای شناسایی مجهز شد. در جریان بهسازی‌های دهه ۱۹۳۰ میلادی این دو جایگاه حذف و با یک منجنیق (پرتاپ‌گر) هواگرد بر روی برجک ما قبل انتهایی جایگزین گردید و یک جرثقیل نیز برای برداشتن هواگردهای آب‌نشین (در ابتدا فیری ۳، بعداً سوردفیش) اضافه شد.
طنابداران طنابداران شاخه ای از جانوران هستند که به‌طور کلی دارای چهار ویژگی می‌باشند. این ویژگی‌ها در تمام طول زندگی آن‌ها یا فقط در مقاطع خاصی از زندگی این جانوران (مثلاً در دوران جنینی) بروز می‌کنند. این ویژگی‌ها شامل طناب‌پشتی (Notocord)، طناب عصبی پشتی (Dorsal nerve cord)، شکاف‌های حلقی (pharyngeal slits) و استخوان دمی (Post-anal tail) هستند. علاوه بر این موارد، طنابداران معمولاً دارای ویژگی‌هایی چون دستگاه گردش خون، بدنی متقارن، بدن بندبند و فضایی به نام سلوم (Coelom) هستند.
رایان ایکس-۱۳ ورتیجت رایان ایکس-۱۳ ورتیجت یک هواپیمای تحقیقاتی عمودپرواز بود که در دهه ۵۰ در آمریکا به پرواز درآمد. هدف اصلی این پروژه نشان دادن قابلیت یک جت برای برخاستن عمودی، تغییر حالت به پرواز افقی، و فرود عمودی بود.