mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
سادات کرهرود میرعلی محمد بن میرفخرالدین بن سیدهادی بن تاج‌الدین بن سید محمد بن سید حیدر بن سید محمد (مکی) بن سید غیاث بن سید معصوم بن سید تاج‌ الدین بن سید رضی‌الدین بن سید علی بن سید حسن بن سید محمد بن سید محمد بن محمد فخرالدین بن محمدرضی‌الدین بن سید زید بن سید داعی بن سید حسن بن سید محمد بن سید علی بن سید علی (الحریری) بن سید حسن (ابو محمد الافطس) بن سید علی (اصغر) بن امام زین‌العابدین.
نبرد کربلا حسین بن علی روز دوم محرم به کربلا رسید و روز سوم عمر بن سعد با ۴۰۰۰ نفر در کربلا اردو زد. در روز هفتم محرم آب را بر حسین بن علی و همراهانش بستند و در نهم محرم، شمر با ۴۰۰۰ نفر و نامه‌ای از طرف عبیدالله بن زیاد وارد کربلا شد، او در این نامه به عمر بن سعد دستور داده بود با حسین بن علی بجنگند و او را بکشد و اگر این کار از دست او برنمی‌آید، فرماندهی را به شمر واگذارد. روز دهم محرم سپاهیان حسین بن علی و عمر سعد در مقابل هم قرار گرفتند. به روایت ابومخنف تعداد سپاه حسین ۳۲ سواره نظام و ۴۰ پیاده و به روایت محمد باقر چهل و پنج سوار و صد نفر پیاده بود. در مقابل او سپاه عمر بن سعد با حدود ۳۰۰۰۰ نفر قرار داشت. جنگ آغاز شد و حسین و یارانش کشته شدند. پس از جان باختن حسین، سپاه عمر بن سعد سر ۷۲ تن از لشکریان حسین به علاوه سر علی‌اصغر فرزند شش‌ماهه اش را بر بالای نیزه‌ها گذاشتند. علی اصغر از شدّت تشنگی در حال مرگ بود و وقتی حسین از سپاه شمر برای وی درخواست آب کرد حرمله علی اصغر را با تیری سه شعبه کشت. همچنین بر اجساد کشتگان اسب تاختند. خیمه‌ها تاراج و در نهایت آتش زده شد و در نهایت سپاه عمر بن سعد اجساد کشتگان کربلا را در بیابان رها کرد و این اجساد پس از سه روز توسط قبیله بنی‌اسد دفن شدند. پس از رویداد کربلا تعدادی از زنان و کودکان وابسته به سپاه حسین بن علی از جمله علی بن الحسین (زین العابدین) و زینب، اسیر و زندانی شده و با گذراندن آن‌ها از بازار و مکان‌های شلوغ آن‌ها را مورد اهانت قرار دادند آنان را به شام محل زمامداری یزید بن معاویه فرستادند.
سجاد زین‌العابدین، تنها یکی از پسرانِ حسین بن علی بود که علی نام داشت. تاریخ‌نگارانی چون قاضی نُعمانِ اسماعیلی، او را برادرِ اَرشد و بزرگترین پسر حسین بن علی می‌دانند و از او به‌عنوان «علیِ‌اکبر» نام می‌برند و برادر شهیدش در کربلا را «علیِ‌اصغر» می‌نامند. در مقابل مورخانی از اهل سنت چون طَبَری، بَلاذُری، ابن قُتَیْبه و ابن سعد، زین‌العابدین را برادرِ کوچک‌تر — «علی‌اصغر» — می‌دانند و از برادرش با عنوان علی‌اکبر یاد می‌کنند. منابعِ شیعهٔ امامیه، علی‌اصغر را برادرِ سوم و نوزادی می‌دانند که او هم در کربلا کشته شد. برخی از این منابع امامیه، زین‌العابدین را برادر میانی می‌دانند و او را «علی اَوْسَط» می‌نامند. منابع دیگرِ امامیه، این نسبت را برعکس می‌کنند و برادر شهیدش را علی اوسط و زین العابدین را برادر ارشد می‌دانند. بنا به روایتی از شیخ طوسی، عالم شیعه، حسین بن علی هنگام خروج از مدینه امانتی نزد ام سلمه، بیوهٔ محمد، گذاشت و از او خواست هنگام مراجعتِ بزرگترین پسرش امانت را به او بدهد و این امانت به سجاد تحویل داده شد. بر این اساس نتیجه‌گیری می‌شود که سجاد بزرگترین پسر حسین بوده‌است.
سید علی قاضی سید علی قاضی از نوجوانی تحت تربیت پدرش، سید حسین قاضی بود و جوهره حرکت و سلوک وی از پدرش است. وی پس از آن که به نجف رفت، نزد محمد بهاری و سید احمد کربلایی معروف به واحدالعین به یادگیری مکارم اخلاقی و عرفانی پرداخت و این دو نیز از شاگردان ملا حسین قلی همدانی بودند. سلسله استادان ملا حسینقلی همدانی به سید علی شوشتری و سپس به شخصی گمنام به نام ملای جولا می‌رسد.
میر حامدحسین نسبت میر حامدحسین موسوی با ۲۳ واسطه به موسی بن جعفر می‌رسد. بدین شرح: سید حامد حسین، بن زین العابدین، بن سیدمحمد بولاقی، بن سیدمحمد معروف به سید ملا، بن سید حسین معروف به سید میئهر، بن سید حسین، بن سید جعفر، بن سیدعلی، بن سید کبیرالدین، بن سید شمس الدین، بن سید جمال الدین، بن ابوالمظفر سید شهاب الدین حسین (ملقب به سیدالسادات)، بن سیدعزالدین محمد، بن سید شرف الدین ابوطالب، بن سیدمحمد محروق، بن حمزه، بن علی، بن ابی محمد، بن جعفر، بن مهدی، بن ابی طالب، بن علی، بن حمزه، بن ابی القاسم حمزه، بن الامام الکاظم موسی بن جعفر علیه السلام.
محمد بن علی بن ابی طالب محمد بن علی بن ابی طالب (ع)، معروف به محمد اصغر فرزند علی بن ابی طالب بود که در رکاب برادرش حسین بن علی در نبرد کربلا کشته شد. محمد بن علی ملقب به محمد اصغر کنیه‌اش ابوبکر بود. او فرزند علی بن ابی طالب و لیلی، دختر مسعود بن خالد بن مالک بن ربعی بن جندل بن نهشل دارمیه است. البته در بعضی از منابع مادرش به عنوان کنیز نام برده شده‌است.
ابن عنبه سید جمال الدین احمد بن علی بن حسین حسنی حسینی (۷۴۷–۸۲۸ ه‍.ق) از مورخان و نسب شناسان شیعی است که به ابن عنبه شهره است. وی از سادات علوی است و از طریق پدر به حسن مجتبی و از طریق مادر به حسین بن علی متصل است. وی را به جهت قرار گرفتن عنبة اصغر در اعقابش، ابن عنبه خوانده‌اند. با این وجود برخی وی را به اشتباه ابن عتبه و ابن عقبه نیز خوانده‌اند. با وجود آنکه مذهب وی محل تردید قرار گرفته‌است، اما گروهی امامی بودنش را پذیرفته و تنها در زیدی یا غیر زیدی بودنش تردید کرده‌اند.
سید علی شوشتری ارتباط شیخ انصاری و سید علی شوشتری آن چنان تنگاتنگ بوده است که عده‌ای از صاحبان تراجم نوشته‌اند که این دو در سفر و حضر هرگز از هم جدا نمی‌شده‌اند. از آنجایی که شیخ انصاری فرزند ذکور نداشت، سید علی شوشتری را وصی خود قرار داد و سید علی شوشتری بر جنازة شیخ انصاری اقامة نماز نمود.
سید طیب جزایری سید طیب موسوی جزایری لکهنوی در سال ۱۳۴۴ هجری قمری (۱۳۰۴ هجری شمسی)، در شهر لکنهو هندوستان به دنیا آمد. نسب وی با شش واسطه به محدث معروف تشیع سید نعمت‌الله جزایری و همچنین با نوزده واسطه به امام موسی کاظم می‌رسد؛ پدر او با نام سید محمد علی جزایری لکهنوی و عموی وی، سید احمد علی جزایری لکهنوی، از علما و مجتهدین لکهنو، و از سادات شوشتر به شمار می‌آمدند.
سید نورالدین امام شوشتری سید نورالدین امام شوشتری (تولد: ۱۳۱۷ هجری قمری) یکی از دانشمندان شهر شوشتر بود.  او در سال ۱۳۱۷ در شوشتر متولد شد. بیشتر نیاکان او از رده دانشمندان دینی و اهل علم بوده‌اند که مشهورترین آن‌ها سید نعمت‌الله جزایری و سید عبدالله هم‌زمان نادرشاه افشار است و کسی است که صدر نمایندگان خوزستان در دشت مغان بوده و خطابه شهریاری نادرشاه را نوشته و خوانده است.
امامزاده سید حسین امامزاده سید حسین بن امیر بن ابراهیم بن زین العابدین معروف به امامزاده سید حسین، نتیجه علی بن حسین است که آرامگاهش در بخش مرکزی کازرون قرار گرفته‌است.
داعی کبیر علی بن محمد علوی نسّابه در کتاب "المجدی فی انساب الطالبیین"، تبار وی را از سوی پدر این‌گونه معروفی کرده‌است: «زید بن محمد بن اسماعیل بن حسن بن زید بن حسن بن علی بن ابی‌طالب» همچنین در این کتاب تبار وی را از جانب مادرش چنین می‌شمارد: «آمنه بنت عبدالله بن عبدالله اعرج بن حسین اصغر بن علی بن حسین بن علی بن ابی‌طالب»
ملک شاه حسین سجستانی ملکشاه حسین بن غیاث الدین محمدبن شاه محمود سیستانی، از شاهزادگان سیستان و بازمانده از سلسله عمرو لیث صفاری است .وی متولد ۹۷۸ ه.ق در سیستان می‌باشد. ملک شاه حسین قرائت قرآن را نزد مولانا عبدالمومن صلحی و آحکام را نزد شیخ کلب علی جزایری فرا گرفت .همچنین علوم دیگر را نزد اساتیدی چون شیخ محمد مومن، سید امیر ضیاالدین محمد وسیدطباطبایی زواره‌ای تعلیم دید. ملک شاه حسین علاوه بر زبان فارسی به زبان‌های عربی و پهلوی هم مسلط بود.وی طبع شعر نیز داشت.صفاریان
ملاحسینقلی همدانی به نقل از حسن حسن‌زاده آملی؛ چون شیخ انصاری از دنیا رحلت کرد آخوند همدانی در پی نوشتن مطالب اصولیه و فقهیه مرتضی انصاری شد، شوشتری او را منع کرد و گفت: این کار تو نیست، دیگران هستند این کار را بکنند، شما باید مستعدین را دریابید. وی سیصد نفر را به‌طوری تربیت کرد که هر یک از اولیاء الله شدند، از آن جمله: محمد بهاری، سید احمد کربلایی، میرزا جواد ملکی تبریزی، علی زاهد قمی، سید عبدالغفار مازندرانی. ملاحسینقلی شوندی در سال ۱۳۱۱ ه.ق درگذشت. آرامگاه او در حرم حسین بن علی در کربلا قرار دارد.
جبهه پایداری انقلاب اسلامی هیئت مؤسس جبهه پایداری پس از صدور مجوز در مهر سال ۱۳۹۳ اولین شورای مرکزی این جبهه را جهت تشکیل ستاد برای امور اجرایی جبهه و نیز تشکیل شوراهای استانی این جبهه جهت تشکیل مجمع عمومی انتخاب کرد. به این ترتیب مرتضی آقاتهرانی، روح‌الله حسینیان، صادق محصولی، علی اصغر زارعی، کامران باقری لنکرانی، مجید متقی فر، ناصر سقای بی‌ریا، سید محمود نبویان، محمد سلیمانی، غلامحسین رضوانی، زهره طبیب زاده، فاطمه آلیا، قاسم روانبخش، سید محمدرضا حسینی، علی خطیبی شریفیه، میثم نیلی، میرهاشم موسوی به عنوان اعضای شورای مرکزی جبهه پایداری اعلام شدند. همچنین حسن حمیدزاده، ستار هدایت خواه، حسین جلالی، علیرضا عسگریان و سید امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی به عنوان اعضای علی‌البدل این شورا اعلام شدند.
حسین بن علی مادلونگ می‌گوید حسین دو پسر به‌نام علی داشت که از آن دو، علی زین‌العابدین امام چهارم شیعیان، از حادثهٔ کربلا جان سالم به در برد و احتمالاً وی از دیگر پسر به نام علی، بزرگ‌تر بود و در زمان واقعهٔ کربلا، ۲۳ ساله بود؛ بنابراین باید در زمان خلافت علی به دنیا آمده باشد. مادلونگ مادر وی را کنیزی از ناحیه سِند می‌داند که بعد از کشته شدنِ حسین با یکی از غلامان حسین ازدواج کرد و پسری به نام عبدالله بن زبید را برای وی آورد. فرزندان عبدالله در یَنبُع زندگی می‌کردند. اما حاج منوچهری می‌گوید بنابر اغلب منابع و روایات، مادر سجاد، شهربانو معرفی شده‌است. به‌گزارش حاج منوچهری، در منابع نام سجاد گاهی علی اوسط و گاهی علی اصغر آمده و همین موضوع سبب شده نظرات گوناگونی دربارهٔ پسران حسین بیان شود. از سوی دیگر، در منابع روایی، میان علی اصغر و عبدالله نیز اشتباه و خلط صورت گرفته‌است. محافل شیعی معاصر با دقت در تشخیص فرزندان حسین، سجاد را علی اوسط، و علی اصغر را کودک شیرخوار در کربلا معرفی کرده‌اند؛ از میان این فرزندان، عبدالله — که از طریق یادکرد نامش در وقایع عاشورا، شناخته شده — از مادری قُضاعی و برادر تنی‌اش جعفر، فرزند دیگر حسین دانسته شده‌است. به‌گفتهٔ مادلونگ اگرچه منابع اولیهٔ اهل سنت، از زین‌العابدین با نام علی‌اصغر و از علی دوم با نام علی‌اکبر یاد می‌کنند، اما احتمالاً این حرف شیخ مفید و دیگر نویسندگان شیعی درست است که عکس این مطلب را صحیح می‌دانند. علی دوم، در سن ۱۹ سالگی در کربلا کشته شد. مادر وی لیلا، دختر اَبی‌مُرَّة بن عُرْوه ثَقَفی و مَیمونة بنت ابی‌سفیان، خواهر معاویه است. به‌گفتهٔ مادلونگ در "ایرانیکا"، بعد از صلح حسن با معاویه، حسین با لیلا ازدواج کرد که علی‌اکبر از او متولد شد. ابومره هم‌پیمان امویان بود. به نظر وی، این ازدواج احتمالاً برای حسین منافع مادی داشته‌است و وقوع آن نمی‌توانسته در زمان علی بوده باشد. حسین نام این فرزند را نیز علی گذاشت چرا که وی به‌خاطر والا بودنِ نسبِ عربیِ مادرش از زین‌العابدین — که از کنیزی زاده شده بود — برتر بوده‌است. معاویه در سخنی علی‌اکبر را بهترین شخص برای خلافت معرفی نمود؛ به این دلیل که به‌اعتقاد معاویه، وی شجاعت بنی‌هاشم، بخشندگی بنی‌امیه و غرور ثقفیان را یک جا جمع کرده بود.
علی‌اکبر علی اکبر پسر حسین بود که در جنگ کربلا ۱۸، ۱۹، یا ۲۵ ساله بود. دو برادر وی نیز علی اصغر بن حسین و علی زین العابدین (چهارمین امام شیعه) نام داشتند. این نوجوان بسیار شبیه به پدربزرگ پدری خود محمد، پیامبر اسلام بود، تا جایی که حسین بن علی اغلب می‌گفت: «هرگاه دلم برای پدربزرگ مادری تنگ می‌شود، به چهره علی اکبر نگاه می‌کنم.» علی اکبر در ۱۰ محرم ۶۱ هجری قمری در جنگ کربلا توسط مرره بن منقد کشته شد.
سید حسین بادکوبه‌ای ۹. سید علی‌اصغر خویی
محمدحسن نجفی محمدحسن نجفی معروف به صاحب جواهر با نام کامل آیت‌الله شیخ محمدحسن بن شيخ محمدباقر بن شيخ عبدالرحيم بن محمد صغير بن شيخ عبدالرحيم الشريف بن شيخ محمدباقر کبير بن شيخ الامير سيد اسماعيل بن شيخ الامير عماد الافطسي بن شيخ الحسن الافطسي بن علي اصغر بن زين العابدين بن حسين بن علي بن ابي طالب (؟–۲۲ خرداد ۱۲۲۹ ه‍.خ/۱ شعبان ۱۲۶۶ ه‍.ق) از فقهای شیعه و صاحب کتاب جواهر الکلام فی شرح شرایع الاسلام که بین روحانیان شیعه از ارزش بالایی برخوردار است.
اویس قرنی قرنی در دوران زندگی محمد رسول الله مسلمان شد ولی هرگز او را ندید. نقل می‌کنند وقتی برای دیدار محمد رسول الله به مدینه آمد، او در جنگ بود و او را ندید. پس از درگذشت محمد رسول الله در سال ۶۳۲ میلادی علی بن ابی‌طالب را ملاقات کرد. شرح چگونگی ارتباط نادیده اویس قرنی و محمد رسول الله و ملاقات او با علی بن ابی‌طالب و عُمَر بن خَطاب که حامل وصیت و تحویل خرقه پیغمبر به اویس قرنی بودند در کتاب «تذکرة الاولیا» نوشتهٔ عطار نیشابوری و کتاب‌های اهل طریقتِ اویسی درج شده‌است.
سید محمدهادی میلانی نام و حضور سید مرتضی جزایری در بسیاری از وقایع و رویدادهای مرتبط با سیدهادی میلانی از جمله: کودتای قرنی، مهاجرت سیدهادی میلانی به تهران در اعتراض به دستگیری امام خمینی در ۱۵ خرداد ۴۲، واسطه ارتباط با رجال و عناصر اپوزیسیون رژیم پهلوی از جمله جبهه ملی، نهضت آزادی و… به چشم می‌خورد. در این میان گزارش‌های ساواک از دوره سه‌ماهه مهاجرت علما به تهران و از جمله بیت آیت‌الله میلانی حاکی است که مدیریت و مشاور سیاسی امور بیت و سید هادی میلانی، سیدمرتضی جزایری بوده و حتی در آغاز مهاجرت، شایع شده بود که سید هادی میلانی در مهاجرت به تهران در منزل صدرالدین جزایری استقرار می‌یابد که بعدها به دلایلی این امر محقق نشد. به هر حال گزارش دیگری از حضور سیدمرتضی در جلسه دیدار پاکروان - ریاست ساواک - با سید هادی میلانی و مذاکره آن‌ها دربارهٔ آزادی سید روح‌الله خمینی و سایر دستگیرشدگان حکایت می‌کند. در همین راستا چندین گزارش نیز از مکاتبات و مشورت‌های میلانی با نامبرده دربارهٔ برخی از وقایع و مسائل سیاسی است؛ به‌گونه‌ای که جزایری را می‌توان به‌عنوان یک مشاور سیاسی برای سیدهادی میلانی تلقی کرد. در اینجا این نکته نیز ناگفته نماند که برخی گرایش‌های ملی‌گرایانه، سیدمرتضی جزایری را در انزوای سیاسی سید هادی میلانی در سال‌های پایانی حیاتش - رحلت در مرداد ۱۳۵۴ - مؤثر دانسته‌اند
چ (فیلم) مسعود جزایری (معاونت فرهنگی ستاد کل نیروهای مسلح) و حسین سلامی (فرمانده کل سپاه) از سید علی قائم‌مقامی مدیر تولید این فیلم تقدیر کردند. همچنین امیر علی حاجی زاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه از ابراهیم حاتمی‌کیا و سید علی قائم‌مقامی برای ساخت فیلم تقدیر کرد.
حرم امام حسین مدفن حسین یا حرم حسین بن علی که در گفتار عامیانه شیعیان و هواداران او حرم امام حسین گفته می‌شود در کربلا، مدفن ابی عبدالله حسین بن علی، مشهور به پیشوای سوم شیعیان است که در زمان خلافت یزید بن معاویه ، در مخالفت با وی جنگید و روز عاشورا، ۱۰ محرم الحرام سال ۶۱ هجری قمری برابر با پنجشنبه، ۲۰ مهر ۵۹ هجری خورشیدی (۹ اکتبر ۶۸۰ میلادی) در بیابانِ نینوا (کربلای کنونی در کشور عراق) کشته شد و پس از چند روز همان‌جا به خاک سپرده شد. امروزه آرامگاهش تبدیل به محلی برای زیارت شیعیان شده‌است. در این حرم، حسین، به همراه علی اکبر در پایین پا و علی اصغر بر سینه در ضریح دفن‌اند. همچنین بیشتر کشته‌شدگان کربلایی در نبرد کمی آن‌سوتر در حرم به خاک سپرده شده‌اند. در شمال شرقی حرم حسین بن علی، حرم عباس بن علی قرار دارد. مابین دو حرم را بین الحرمین می‌گویند.
سکینه بنت حسین مادر وی رباب بنت امراء القیس بن عدی بن اوس بن جابر بن کعب بن علیم بن جناب است. عبدالله علی‌اصغر فرزند دیگر رباب از حسین و برادر سکینه است. در کتاب "تذکرة الشهدا"، حبیب‌الله شریف کاشانی تعداد فرزندان حسین بن علی را ۸ دختر و ۱۳ پسر گزارش می‌کند و نام های آنها را فاطمه کبری، فاطمه صغری، زبیده، زینب، سکینه، ام‌کلثوم، صفیه و رقیه (به نقلی زبیده) ذکر می کند. علی بن عیسی اربلی، در کشف الغمه فی معرفه الائمه برای حسین بن علی از چهار دختر (زینب، سکینه و فاطمه) یاد کرده است که احتمالا دختر چهارم همان رقیه بنت حسین باشد. حسین بعد از درگذشت حسن بن علی، با اُم‌ّاسحاق دختر طَلحه — صحابی مشهور محمد — ازدواج کرد. و از وی صاحب دختری به‌نام فاطمه شد. به گفته مادلونگ بر خلاف برخی گزارش ها، سکینه باید از فاطمه بزرگتر باشد. درحالیکه حاج‌منوچهری دختر کوچکتر حسین را سکینه از رباب بنت امرء القیس میداند.
سید حسین طبیب سید حسین طبیب سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده بوشهر از استان بوشهر در مجلس شورای ملی حضور داشت.
علی‌اصغر حاج‌سیدجوادی علی‌اصغر حاج‌سیدجوادی در سال ۱۳۰۳ در خانواده‌ای سرشناس در قزوین به دنیا آمد. پدر او سید علی (صدر المعالی) بود. نیای پدری او «حسین مجتهد خیابانی» (حاج‌سیدجوادی) از روحانیون پرآوازه قزوین بود.
شورای انقلاب اسلامی ایران اکبر هاشمی رفسنجانی، در اینباره چنین نوشته‌است: آقای مطهری، در مراجعت از سفر پاریس، دستور رهبر عظیم الشأن انقلاب ایران (۱۳۵۷) را مبنی بر تشکیل شورای انقلاب اسلامی، آوردند. امام خمینی، آقایان شهید مطهری، شهید بهشتی، شهید باهنر، هاشمی رفسنجانی و موسوی اردبیلی را به عنوان هسته اولیه شورای انقلاب اسلامی تعیین و اجازه داده بودند که افراد دیگر، با اتفاق نظر این پنج نفر، اضافه شوند و در جلسات ابتدایی، تصمیم بر این شد که حتی الامکان، ترکیب شورا، از اعضای روحانی و غیر روحانی، به نسبت مساوی و نزدیک به هم باشد. ترتیب انتخاب اعضای دیگر و تکمیل آن شورا، چنین بود: پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، آقایان سید محمود طالقانی، سید علی خامنه‌ای، محمد رضا مهدوی کنی، احمد صدر حاج سید جوادی، مهندس مهدی بازرگان، یدالله سحابی، مهندس مصطفی کتیرایی، سرلشکر ولی‌الله قرنی، سرتیپ علی‌اصغر مسعودی، به اتفاق آراء، به عضویت انتخاب شدند. پس از پیروزی انقلاب ایران (۱۳۵۷) و تشکیل دولت موقت، آقایان بازرگان، سحابی، کتیرایی، حاج سید جوادی و قرنی، به دولت و ارتش منتقل شدند و به جای آن‌ها، آقایان حسن حبیبی، مهندس عزت‌الله سحابی، عباس شیبانی، ابوالحسن بنی صدر و صادق قطب زاده انتخاب گردیدند و در مرحلهٔ بعد، پس از شهادت استاد مطهری، آقایان مهندس میر حسین موسوی، احمد جلالی و حبیب‌الله پیمان انتخاب شدند و آقای مسعودی، به کار اجرایی رفت.
عبداللطیف موسوی شوشتری میرزا عبداللطیف شوشتری از سادات نوریه شوشتر و از نوادگان سید نعمت‌الله جزایری فقیه معروف اواخر دوره صفویه است. سید عبدالطیف در سال ۱۱۷۲ قمری در شهر شوشتر به دنیا آمد و تحصیلات خود را نزد عموی خود سید مرتضی آغاز کرد. در جوانی عاشق سیر و سیاحت شد و به بصره، بغداد حله بروجرد و لرستان رفت و همین عشق او را تا هندوستان نیز کشانید و نتیجه این سفرها کتاب تحفه العالم گشت که دیده‌ها و شنیده‌های او از مردم و ملل مختلف را در بر می‌گیرد.
سید محمدعلی شوشتری پدرش سید حسن جزایری شوشتری داماد سید حسن استرآبادی، پسر حاج نصرالله مجاهد استرابادی بود. آیت‌الله میلانی که بعدها به مرجعیت رسید، خواهرزاده او بود. خودش نیز همچون پدر و اجدادش تحصیلات دینی کرد و به سلک روحانیت درآمد و روحانی صاحب نفوذی شد که پس از کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ خورشیدی به‌تدریج به رضا خان سردار سپه نزدیک شد و در دوره پنجم مجلس شورای ملی به نمایندگی استرآباد رسید.
سید محمدتقی غضنفری «العالم الکامل المیرزا سید محمدتقی غضنفری بن العالم الکامل الزکی سید هاشم بن سید میر محمد بن سید میرباقر بن سید حسین بن سید حسن بن سید حسین بن سید میر غضنفر بن سید علی بن سید محمود بن سید کمال الدین بن سید شهسوار بن سید شریف الدین بن سید سلیمان بن سید سلمان بن سید شرف بن سید ذوالفقار بن سید زین‌العابدین سلطان بن سید ابراهیم بن سید کریم‌الدین بن سید رکن‌الدین ملک بن سید زین‌الدین بن سید صالح القصیر بن سید محمد بن سید محمود بن سید حسین بن سید حسن بن سید احمد بن سید صالح القصیر بن سید ابراهیم بن سید عیسی بن سید حسن بن سید یحیی بن سید ابراهیم بن سید حسن بن سید عبدالله العوکلانی بن الامام موسی کاظم»
خاندان خوانساری «المیرزا سید محمدتقی غضنفری بن العالم الکامل الزکی سید هاشم بن سید میر محمد بن سید میرباقر بن سید حسین بن سید حسن بن سید حسین بن سید میر غضنفر بن سید علی بن سید محمود بن سید کمال الدین بن سید شهسوار بن سید شریف الدین بن سید سلیمان بن سید سلمان بن سید شرف بن سید ذوالفقار بن سید زین‌العابدین سلطان بن سید ابراهیم بن سید کریم‌الدین بن سید رکن‌الدین ملک بن سید زین‌الدین بن سید صالح القصیر بن سید محمد بن سید محمود بن سید حسین بن سید حسن بن سید احمد بن سید صالح القصیر بن سید ابراهیم بن سید عیسی بن سید حسن بن سید یحیی بن سید ابراهیم بن سید حسن بن سید عبدالله العوکلانی بن الامام موسی کاظم»
میر حامدحسین در سال ۱۲۴۶ ه. ق در هند متولد شد. نام اصلی وی مهدی است. سبب شهرت به میرحامد حسین هندی آن است که پدرش مدعی شد «پیش از آنکه خبر تولد فرزندش را بشنود، در خواب جد خود «سید حامد حسین» را دیده بود.» میر حامد حسین در هفت سالگی آموزش را در مکتب آغاز کرد. پس از مقدمات دروس ابتدائی، مقامات حریری و دیوان متنبی را نزد سید برکت علی صاحب، نهج البلاغه را در محضر نزد سید عباس شوشتری آموخت. سپس به فراگیری علوم عقلی نزد سید مرتضی خلاصة العلماء، علوم شرعی نزد سید محمد سلطان العلماء و برادر او «سید حسین سید العلماء» پرداخت.
اویس قرنی اویس قَرَنی (درگذشته ۳۷ قمری در شصت و هفت سالگی. /۶۵۷ میلادی) با عنوان کامل "ابو عمرو اُوَیْس بن عَامِرِ بنِ جَزْءِ بنِ مَالِک"، مسلمانی ساکن قَرَنْ یمن بود که در زمان محمد رسول الله می‌زیست ولی او را ملاقات نکرد و از تابعین به‌شمار می‌آید.
سید علی‌اصغر حجازی در آبان ماه ۱۳۹۶ منابع خبری علی‌اصغر حجازی را تلویحاً به سوءاستفاده از قدرت و رانت در استخدام پسر خود، سید محمد حسین حجازی، در سمت‌های مختلف از نوزده سالگی، متهم کردند. این اتهامات با اعلام انتصاب پسر سید علی اصغر حجازی به مدیرعاملی شرکت نوسازی عباس‌آباد وابسته به شهرداری تهران و با حکم محمدعلی نجفی در فضای خبری ایران شدت گرفت. در نقطه مقابل نیز، بعضی اهالی رسانه از جمله مهدی محمدی نویسنده روزنامه کیهان از آقای حجازی دفاع کرده و اظهار کردند که او برای پسرش اعمال نفوذ نکرده‌است و باید از محمدعلی نجفی دربارهٔ حکمی که صادر کرده سؤال کرد.
سامری _ قمی، علی بن ابراهیم ( ۱۴۰۴ه.ق )، تفسیر القمی، مقدمه و تصحیح سید طیب موسوی جزایری، قم، بی نا .
کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی ۱۳۳. فریدة الاصقاع، سیّد نعمت‌اللّه بن سیّد عبدالهادی شوشتری، تصحیح عبدالکریم علی جرادات، ۱۳۸۷
امامزاده سلطان سید احمد سیداحمدبن محمدالمدائنی بن حسن بن حسین بن حسن الافطس بن علی الاصغر بن الامام علی بن الحسین زین العابدین" نسب امامزاده سلطان سیداحمد از فرزندان و علی بن حسین (سجاد) است را نشان می‌دهد.
سید مرتضی جزایری در قم، بروجردی که از دوستان پدر وی بود او را در مدرسه فیضیه قم و در کنار فرزند خود اسکان داد. سید مرتضی جزایری در آن روزگار با نشان دادن استعداد زیاد به سرعت در حوزه تبدیل به یکی از طلابِ به‌نام شد. او در آن زمان علاوه بر درس بروجردی، در محضر سیدمحمد حسین طباطبایی نیز فلسفه می‌خواند. وی همچنان در دروس خارج فقه سید کاظم شریعتمداری نیز شرکت می‌کرد. در این دوران موسی صدر و جزایری که با یکدیگر خویشاوندی نیز داشتند رابطۀ دوستانۀ نزدیکی آغاز کردند. همچنین مرتضی مطهری و سید محمد بهشتی از همراهان صدر و جزایری در این دوره بودند.
قلم شوشتری قلم شوشتری نوعی قلم نی است که از گذشته تا کنون مشهور بوده و علاوه بر ایران، تا عثمانی و هندوستان صادر می‌شده‌است. سید نعمت‌الله جزایری نویسنده دوره صفوی در قرن دوازدهم هجری نوشته‌است:  «قلم از خواص آنجا [شوشتر] است که به همه بلاد عالم از آنجا برند.»  میرزا عبداللطیف شوشتری سفرنامه‌نویس دوره قاجار در کتاب خود می‌نویسد:  «قلم از خواص آنجا [شوشتر] است که در جای دیگر نمی‌شود و هر جای عالم که قلم به مصرف می‌رسد از آنجا [شوشتر] می‌برند.»
سید محمد حسینی زنجانی محمد بن عزالدین بن محمود بن ابوالفضائل بن عبدالواسع بن محمد بن قاسم بن عزالدین محمد بن جعفر بن حسین بن عباس بن محمد بن ابراهیم بن حسن بن علی بن خلیل بن محمد بن علی بن اسماعیل بن جعفر بن محمد الفرو بن احمد بن ابوالفضل العباس بن یحیی بن یحیی بن حسین ذوالدمعه بن زید بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب.
سید عزالدین حسینی زنجانی محمد عزالدین بن محمود بن ابوالفضائل بن عبدالواسع بن محمد بن قاسم بن عزالدین محمد بن جعفر بن حسین بن عباس بن محمد بن ابراهیم بن حسن بن علی بن خلیل بن محمد بن علی بن اسماعیل بن جعفر بن محمد الفرو بن احمد بن ابوالفضل العباس بن یحیی بن یحیی بن حسین ذوالدمعه بن زید بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب
سجاد علی بن حسین دو سال در دوران حیات و امامت علی بن ابی‌طالب، ده سال در دوران امامت حسن مجتبی و یازده سال در دوران امامت پدرش حسین بن علی زیست. به عبارتی زین العابدین دو سال داشت که جدش علی بن ابی طالب را از دست داد. ۱۲ ساله بود که عمویش حسن از دنیا رفت و در سن ۲۳ سالگی پدرش حسین را در صحرای کربلا از دست داد.
حکیمه خاتون حکیمه خاتون در حدود سال‌های ۲۱۹ - ۲۱۳ قمری متولد شد. پدرش محمد بن علی الجواد(امام نهم) برادر بزرگش علی بن محمد الهادی(امام دهم) و مادرشان سمانه مغربیه می‌باشد. شوهر حکیمه خاتون در منابع ابوعلی حسن بن‌علی مرعش بن عبیدالله بن ابی‌الحسن محمد اکبر بن محمد حسن بن حسین اصغر بن سجاد بیان شده‌است. ثمرهٔ ازدواج حکیمه خاتون سه فرزند به نام‌های حسین، زید و حمزه بود و در کتاب الفخری فی انساب الطالبین آمده‌است که حسن بن علی مرعش، اولاد و اعقابی در ری وقزوین دارد.
سعید نفیسی سعید نفیسی، در ۱۸ خرداد ۱۲۷۴ خورشیدی در تهران زاده شد. او فرزند میرزا علی‌اکبر ناظم‌الاطبا (معروف به ناظم‌الاطباء کرمانی) و از نوادگان حکیم نفیس بن عوض کرمانی (طبیب نامدار ایران در قرن نهم هجری) و برادر علی‌اصغر نفیسی ملقب به مودب‌الدوله بود. حبیب نفیسی برادرزاده اوست.
حرمله حرمله بن کاهل اسدی در نبرد کربلا جزو لشکر عمر بن سعد بود. قاتل علی‌اصغر فرزند حسین پسر علی بن ابی طالب و نتیجه محمد و عبدالله بن حسن در روز عاشورای سال ۶۱ قمری بود.
امامزادگان سید زاهد و سید طاهر امامزادگان سید زاهد و سید طاهروملقب به سیدامیر ابن سید زین العابدین بن سیدحسن بن زید بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب مربوط به اواسط دوره صفوی است و در شهرستان شمیرانات، بخش رودبارقصران، روستای آهار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۳۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سید مرتضی علم‌الهدی ابوالقاسم علی بن حسین بن موسیٰ مشهور به سید مرتضیٰ علم‌الهدیٰ (۳۵۵هـ. / ۹۶۵ م. – ۴۳۶هـ. / ۱۰۴۴ م.)، از فقیهان برجستهٔ شیعه است. او برادر سید رضی (گردآورنده نهج‌البلاغه) و از شاگردان شیخ مفید و شیخ صدوق بوده‌است. وی در بغداد (عراق) متولد و در همان شهر درگذشته است. پیکر او در کربلا در کنار مزار حسین بن علی دفن شده است.
سید بن طاووس نسب سید بن طاووس از جانب پدر به حسن بن علی امام دوم شیعه و از جانب مادر به حسین بن علی امام سوم شیعیان می‌رسد. و گفته می‌شود که سید بن طاووس دو مرتبه موفق به دیدار حجت بن الحسن شده‌است. سید بن طاووس به خاطر قیام خود و همچنین آثار فراوانش که به عقیده ی تمام مذاهب شیعه دست نخورده و دور از بدعت باقی‌مانده است معروف است.
سید محمدباقر سلطانی پدرش، سید علی‌اصغر، ملقب به "سلطان العلماء بروجردی"، یکی از عالمان بزرگ سادات طباطبایی در منطقه بروجرد بوده است. نسبش با ۳۱ واسطه به حسن بن علی می‌رسد.
نبرد کربلا بعد از کشته شدن تمامی یاران حسین بن علی تمامی سرهای آنان را از بدنشان جدا و بر نیزه کردند (در برخی منابع آمده که در بین کشتگان فقط سر علی اصغر و حر بن ریاحی از بدنشان جدا نشد) و به شام فرستادند زن‌ها و بچه‌ها به اسارت درآمدند و تمامی اجساد را در صحرای کربلا رها کردند تا پس از سه روز توسط قبیله بنی اسد دفن شدند. به روایتی کل کشتگان از طرف حسین، ۷۰ یا ۷۲ تن بودند که حداقل ۲۰ تن از آنان بنی‌هاشم از نسل ابوطالب بودند. علی‌اکبر اولین کشته از بنی هاشم بود که یزید خلیفه وقت، پسر دایی مادرش می‌شد که به همین علت برای وی امان نامه آورده شد اما وی‌تبار پدری اش و ارتباطش به محمد را والاتر می‌داشت و این امان را نپذیرفت. ویلفرد مادلونگ معتقد است که علی اصغر فرزند کوچک حسین در حالی که بر روی زانوانش بود تیر خورد اما بر خلاف منابع دیگر، در نوزاد بودن این بچه تردید دارد. شش برادر پدری حسین در این جنگ کشته شدند که ۴ تن از آنان فرزندان ام‌البنین دختر حزام از قبیله بنی‌کلب بودند. برادر زادهٔ ام‌البنین به نام عبدالله بن ابی محل بن حزام برای این چهار برادر حسین امان نامه‌ای از سوی ابن زیاد آورد که ردش کردند. سه پسر از حسن، سه پسر از عبدالله بن جعفر و نیز سه پسر و سه نوه از عقیل بن ابی‌طالب در این واقعه کشته شدند. ابن سعد از میان دیگر کشتگان بنی هاشم، یک پسر از نسل ابولهب و یک پسر از نسل ابوسفیان بن حارث بن عبدالمطلب نام می‌برد. ابن سعد از میان باقی‌ماندگان که به اسارت گرفته شدند، دو پسر از حسن، یک پسر از عبدالله بن جعفر و یک پسر از عقیل به همراه ۵ زن را نام می‌برد. ابوالفرج اصفهانی می‌نویسد سه پسر از حسن باقی‌ماندند که در میان آنان حسن بن حسن (حسن مثنی) به شدت زخمی گردید. علی بن الحسین (زین العابدین) جانشین حسین بن علی و امام بعد از او ، بیمار بود و نمی‌توانست بجنگد به همین دلیل زنده ماند و از بازماندگان کربلا به شمار می آید..
سید طیب جزایری شخصیت سید طیب جزایری در فروردین سال ۱۳۹۴ هجری شمسی از سوی آستان حسینی مورد تقدیر و تجلیل واقع شد. ‌وی همچنین به سبب احیای برخی از آثار مهم شیعی مانند تفسیر ابوالحسن علی بن‌ابراهیم بن هاشم قمی‌ دارای شهرت است. این تفسیر در سال ۱۳۸۹ هجری قمری توسط وی تصحیح و به چاپ رسیده است. او با جمع‌آوری بخش‌های مختلف نسخ خطی این کتاب ‌که به صورت پراکنده و در معرض نابودی قرار داشت‌ موفق به گردآوری، تصحیح و تعلیق آن شده و مورد تشویق مراجع نجف، از جمله آیت الله محسن حکیم قرار گرفت. لازم است ذکر شود که این اثر، یکی از منابع مهم تفسیر روایی برای دیگر کتاب‌های تفسیری تلقی شده است.
علی‌اصغر حدیثی به محمد باقر منسوب است: «از آن خون‌هایی که حسین بن علی به آسمان پاشید، قطره‌ای به زمین بازنگشت.»
سید علی‌اصغر حجازی سید علی‌اصغر حجازی روحانی ایرانی و از اعضای بلندپایه دفتر سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران است. او مدتی معاونت امور خارجی وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران را بر عهده داشت. سید علی اصغر حجازی فرزند سید جواد حجازی و متولد همدان می‌باشد. وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا ۲۰ دی ۱۳۹۸ علی‌اصغر حجازی را به فهرست تحریم‌ها اضافه نمود.
باشگاه فوتسال الماس شهر قم در سال‌های گذشته بازیکنان صاحب نام و مربیان سرشناسی همچون حسین شمس، سید مهدی غیاثی، علی‌اصغر حسن‌زاده، وحید شمسایی، سید علی بکائیان و… در این تیم فعالیت داشته‌اند.
سید محمدهادی میلانی وی در هشتم محرم سال ۱۳۱۳ق مصادف با ۹ تیر ۱۲۷۴ ش در نجف به دنیا آمد. اجداد او همه از سادات حسینی شهر مدینه منوره و از فرزندان علی بن الحسین بودند و از بزرگان مدینه به‌شمار می‌رفتند. جد اعلایش شریف سید علی‌اکبر با ۲۶ سال نسب به «علی اکبر» فرزند علی بن حسین می‌رسد. هجرت آنان در اواخر قرن یازدهم هجری قمری از مدینه به آذربایجان ایران در پی دعوتی بود که از جانب شیعیان این دیار انجام گرفت. به دنبال این دعوت سید حسین (جد محمدهادی) و برادرش علی‌اکبر که هر دو از جوانان مدینه بودند، به همراه زایرین خانه خدا وارد آذربایجان شدند و سید حسین همچنان در روستای میلان باقی ماند.
حارث بن ربیع حارث بن ربیع بن زیاد از قبیله غطفان و صحابه محمد، پیامبر اسلام، بود. در خصوص حارث بن ربیع که آخرین فرماندار علی بن ابی طالب بر مدینه بود، دو نظر وجود دارد. یک نظر که سید محسن امین و علامه مامقانی نقل کرده‌اند، آن است که همین حارث بن زیاد غطفانی بوده است اما علامه شوشتری وی را تابعی و از قبیله بنی نجّار می‌داند.
فتنه دوم روز دهم محرم سپاهیان حسین بن علی و عمر سعد در مقابل هم قرار گرفتند. به روایت ابومخنف تعداد سپاه حسین ۳۲ سواره نظام و ۴۰ پیاده و به روایت محمد باقر چهل و پنج سوار و صد نفر پیاده بود. در مقابل او سپاه عمر بن سعد با حدود ۳۰۰۰۰ نفر قرار داشت. جنگ آغاز شد و حسین و یارانش کشته شدند. پس از جان باختن حسین، سپاه عمر بن سعد سر ۷۲ تن از لشکریان حسین به علاوه سر علی اصغر فرزند ۶ ماهه او را جدا کرده و بر بالای نیزه‌ها گذاشتند و بر اجساد کشته شدگان اسب تاختند.
سید علاءالدین حسین حسین بن موسی ملقب به سید علاء الدین حسین و معروف به حسین کوچک فرزند موسی کاظم برادر علی بن موسی الرضا می‌باشد او در سال ۲۰۲ (قمری) (اواخر قرن دوم هجری) از مدینه راهی توس بود که در شیراز به قتل رسید. بنا بر نقل بعضی از علمای انساب مرقد وی در طبس بنام امامزاده حسین بن موسی کاظم مشهور است.
سید محمدحسن مرعشی سید محمدحسن مرعشی شوشتری (زادهٔ ۱۳۱۶ در شوشتر — درگذشتهٔ ۲۸ مرداد ۱۳۸۷) از متخصصین زمینه فقه و حقوق و اصول فقه بود. وی شاخه‌های علوم اسلامی را در سطوح مختلف از محضر کسانی چون محمد حسن آل‌طیب، سید محمدتقی حکیم، محمدتقی شوشتری و سید محمد جزایری فرا گرفت. مرعشی در پی بیماری کلیوی در صبح روز دوشنبه ۱۶ شعبان ۱۴۲۹ق/۲۸ مرداد ۱۳۸۷ ش در سن ۷۳ سالگی در تهران جان سپرد. پیکرش صبح سه شنبه در تهران و صبح روز چهارشنبه در شوشتر تشییع و در بقعه صاحب الزمان به خاک سپرده شد.
میر فیض‌الله عبدالقاهر حسینی تفرشی او بعد از محقق اردبیلی عهده‌دار تدریس شد و شاگردان بسیاری تربیت کرد، از جمله: برادرزاده اش علی بن یونس تفرشی، علی بن محمود عاملی که در نجف نزد تفرشی علم آموخت و از او اجازه روایت گرفت، محمدبن علی تَبنینی، سیدمحمد جزایری، میر شرف الدین علی شولستانی نجفی و محمدباقر خاتون آبادی که این دو نیز از وی اجازه روایت گرفتند. به گزارش خوانساری، احتمالاً سید مصطفی حسینی تفرشی نیز از شاگردان او بوده‌است.
سید مرتضی جزایری سید مرتضی جزایری در آذر ۱۳۰۹ در نجف متولد شد. پدر وی سید صدرالدین جزایری از معتبرترین روحانیان تهران برای تحصیل در حوزه علمیه نجف در آن شهر ساکن بود. او در ۹ سالگی به همراه خانواده به تهران آمد و در آنجا در خانه نزد پدربزرگوار به تحصیل مشغول شد. چهارده ساله بود که به پیشنهاد سیدمحمد حسین طباطبایی برای تحصیلات حوزوی به قم فرستاده شد. وی پیش از رفتن به قم نزد طباطبایی به فراگیری مقدمات تحصیلاتِ حوزوی پرداخته..
سید تقی طباطبایی قمی او قمه‌زنی در غم حسین بن علی را واجب کفایی می‌دانست و بر این اعتقاد بود که به کار بردن لفظ "افراط و تفریط" برای عزاداری حسین بن علی معنایی ندارد.
سید مسعود جزایری پیش از انتصاب مسعود جزایری به معاونت فرهنگی ستاد کل نیروهای مسلح توسط آیت‌الله سید علی خامنه‌ای در آبان ماه ۱۳۸۶، او مسئولیتهایی چون.
پیشوا (تهران) طی این مراسم ابتدا فردی در نقش زین العابدین (امام چهارم شیعیان)، کشته شدگان را برای حاضرین معرفی می‌کند و از دلاوری‌های آنان می‌گوید و سپس مرثیه آنان را می‌خواند و در پایان هر بخش این کشته شدگان از در ورودی اصلی صحن تا ایوان بر روی دست افراد پوشیده با لباس بنی اسد و مردم تشییع می‌شوند. معمولاً حر بن یزید ریاحی، قاسم بن حسن ،علی اصغر، علی اکبر، زهیر بن قین، حبیب بن مظاهر، عباس بن علی و حسین بن علی (امام سوم شیعیان) در این مراسم تشییع می‌شوند.
کمدی ایران کمدی ایران با اجازهٔ رسمی وزارت معارف توسط سید علی نصر در سال ۱۲۹۵ خورشیدی تأسیس شد. هنرمندانی که در این مؤسسه بت همکاری داشتند عبارت بودند از: احمد محمودی کمال الوزاره (مؤلف نمایشنامه‌های «حاجی ریائی خان یا تارتوف شرق» و «استاد نوروز پینه‌دوز» که در سال ۱۹۱۸ بطبع رسیده‌است), منشی باشی (بهرامی), عنایت‌الله شیبانی، محمدعلی ملکی معروف به میاه، مهدی نامدار، سیدرضا هنری، رفیع حالتی، محمود ظهیرالدینی، فضل‌الله بایگان، طبیب زاده، حسین خیرخواه، نعمت مصیری، سیدجلال‌الدین مرعشی، میرزانصرالله خان، محمود الهی، داود دیبا، مهدی مشایخی، احمد درخشان، علی‌اصغر گرمسیری، صادق بهرامی، میرمهدی ورزنده، غلامعلی فکری، نقشینه، سارا خاتون، شکوفه، و ملوک حسینی
علی‌اصغر رحیمی آزاد وی در حوزه علمیه قم و حوزه علمیه نجف، زیر نظر اساتیدی چون آیت‌الله العظمی سید حسین طباطبایی بروجردی و سید ابوالقاسم خوئی به تحصیل پرداخت.
جعفر شوشتری شیخ جعفر شوشتری، پس از انجام رسالت دینی و ارشاد مردم در شهرهای مختلف ایران و زیارت علی بن موسی الرضا در مشهد به شوق زیارت حرم علی بن ابی‌طالب، راه عراق را درپیش گرفت، اما در منطقه غرب کشور و مرز کنونی ایران و عراق در منطفه کرند بیمار شد و پس از چند روز، سرانجام در تاریخ ۲۸ صفر سال ۱۳۰۳، درگذشت. پیکر او به وسیله جمعی از ارادتمندان، به نجف حمل و در یکی از رواق‌های حرم علی بن ابیطالب به خاک سپرده شد. در حال حاضر در شهر شوشتر مسجدی به نام مسجد شیخ جعفر شوشتری وجود دارد.
سید عبدالحسین دستغیب نسبش با ۳۲ واسطه به «زید بن علی» فرزند علی بن حسین می‌رسد.
سید دلدار علی نصیرآبادی خاندان او به خاندان اجتهاد معروف شد. پنج پسر داشت که اولی به نام سید محمد (۱۷۸۴–۱۸۶۷) و آخری به نام سید حسین (۱۷۹۷–۱۸۵۶) از بقیه مشهورتر شدند. سید مهدی (۱۷۹۳–۱۸۱۶) در جوانی درگذشت. دو پسر دیگرش سید حسن (۱۷۹۱–۱۸۴۴) و سید علی (۱۷۸۶–۱۸۴۳) بودند که سید علی در کربلا می‌زیست و متأثر از سید کاظم رشتی شیخی بود.
علی‌اصغر در زیارت ناحیه مقدسه تنها عبارت «أَلسَّلامُ عَلَی الرَّضیعِ الصَّغیرِ» به معنی «سلام بر آن شیر خوارِ کوچک» آمده؛ ولی در کتاب المزار محمد بن مشهدی و کتاب اقبال سید بن طاووس در زیارت منسوب به ناحیه مقدسه به سال ۲۵۲ ه‍.ق چنین آمده‌است: یعنی:
سید نعمت‌الله جزایری سید نعمت‌الله موسوی جزایری (زاده ۱۰۵۰ ق، روستای صباغیه از جزایر بصره، عراق) فرزند سید عبدالله که به دوازده واسطه نسب او به عبدالله پسر موسی بن جعفر می‌رسد یکی از اعلام بزرگ شیعه در اواخر قرن یازدهم و اوایل قرن دوازدهم هجری است که به سید جزائری معروف بوده‌است.
ابن زهره اساتیدش عبارتند از علی بن زهره حلبی (پدر)، سید ابوالمحاسن زهره حلبی (جد)، ابومنصور محمد بن حسن بن منصور، نقاش موصلی، ابوعبدالله حسین بن طاهر بن حسین
سید بن طاووس رضی الدین، ابوالقاسم و ابوالعلی علی بن موسی بن جعفر بن محمد ابن عباس ابن قاسم ابن محمد ابن اسحاق ابن حسن ابن سلیمان ابن داوود ابن حسن ابن علی ابن ابیطالب ملقب به "امام الفضلیه" و مشهور به "سید بن طاووس" در شبانگاه جمعه یکم ربیع الاول سال ۳۷۰هجری در شهر بلد عراق عراق متولد شد. نسبت او از جانب پدر به حسن بن علی و از جانب مادر به حسین بن علی می‌رسد، به همین خاطر به او «ذوالحسبین» نیز می‌گویند.
اسماعیل جرجانی زین‌الدین ابوالفضائل اسماعیل بن حسین جرجانی(۱۰۴۰-۱۱۳۶م) معروف به سید اسماعیل پزشک فیلسوف و دین پژوه ایرانی بود که به عربی و فارسی می‌نوشت.  او طبیب دربار قطب الدین محمد در خوارزم شد. مهمترین اثرش در پزشکی ذخیره خوارزمشاهی است.
خاندان اجتهاد بزرگ این خاندان سید دلدار علی نصیرآبادی ملقب به غفران‌مآب است. او پنج پسر داشت که اولی به نام سید محمد (۱۷۸۴–۱۸۶۷) و آخری به نام سید حسین (۱۷۹۷–۱۸۵۶) از بقیه مشهورتر شدند. سید مهدی (۱۷۹۳–۱۸۱۶) در جوانی درگذشت. دو پسر دیگرش سید حسن (۱۷۹۱–۱۸۴۴) و سید علی (۱۷۸۶–۱۸۴۳) بودند که سید علی در کربلا می‌زیست و متأثر از سید کاظم رشتی شیخی بود.
ماجرای ۹۹ نفر محمد یزدی، احمد آذری قمی، ابراهیم اسرافیلیان، سید محمد خامنه‌ای، سعید امانی همدانی، اسدالله بادامچیان، محمدرضا باهنر، مریم بهروزی، سید رضا تقوی، قربانعلی دری نجف‌آبادی، حسن روحانی،اسحاق جهانگیری محمدهاشم رهبری، سید رضا زواره‌ای، محمداسماعیل شوشتری، محمدهادی عبدخدایی، سید حسن شجاعی کیاسری، جلال‌الدین فارسی، اسماعیل فردوسی‌پور، محسن مجتهد شبستری، علی موحدی ساوجی، محمدعلی موحدی‌کرمانی، سید حسین موسویانی و علی یوسف‌پور از معروف‌ترین این نمایندگان بودند.
دعای عشرات دعای عشرات در کتاب جمال الاسبوع تالیف سید بن طاووس، از شیخ طوسی و او از احمد بن محمد بن سعید بن عقده از علی بن حسن بن علی بن فضال از ثعلبه بن میمون از صالح بن فیض از ابن مریم از عبدالله بن عطا اشاره می‌نماید که محمد باقر از پدرش علی بن الحسین ... که علی بن ابی‌طالب این دعا را به حسین بن علی آموخت.
مدرسه ملا عبدالله تولیت مدرسه ملا عبدالله به دستور شاه عباس اول به مولانا عبدالله شوشتری جهت تدریس ایشان واگذار گردید و شاه عباس مدرسه را به این شرط وقف کرد که تدریس آن تعلق به اولاد ملاّ عبداللّه شوشتری داشته باشد. بعد از فوت عزالدّین عبداللّه بن حسین شوشتری (۱۰۲۱ هـ. ق)، تولیت مدرسه به فرزند او یعنی «ملاّ حسن‌علی» واگذار شد. با این حال در زمان صدارت خلیفه سلطان، به مناسبتی تولیت از وی منتزع و به ملا محمدباقر سبزواری محول گردید و بعد از آن نیز تولیت آن در خاندان شیخ الاسلام سبزواری باقی ماند. از انجمله:
نهج‌البلاغه ترجمه‌های فراوانی از این کتاب به فارسی در دسترس است که از آن میان می‌توان به ترجمه‌های سید جعفر شهیدی، علی‌نقی فیض‌الاسلام، جواد فاضل، محمدتقی جعفری، سید محمدمهدی جعفری، حسینعلی منتظری، حسین انصاریان، محمد دشتی، مصطفی زمانی، علی‌اصغر فقیهی از نهج‌البلاغه اشاره کرد.
عیسی طرفی شیخ عیسی طرفی از فقیه‌های خوزستان است. در جوانی به نجف رفت و نزدیک به بیست سال را صرف تحصیل علوم شیعه کردند. پس از کسب اجتهاد و به در خواست مردم و دستور مراجع نجف به ایران بازگشت. از سال ۱۳۴۱ با سید روح‌الله خمینی آشنا شده و به جریان انقلاب پیوست. عیسی طرفی نماینده سید روح‌الله خمینی و اولین امام جمعه دشت آزادگان و امام جمعه موقت آبادان بودند. او نزد مردم خوزستان محبوبیت زیادی داشت. شیخ عیسی پدر شیخ علی طرفی از عالمان شیعه است. آرامگاه جد شیخ عیسی در دشت آزادگان واقع در همیلی نزدیک مقبرهٔ سیدخلف است.پدرش شیخ سالم فرزند شیخ محمد، از بزرگان عشیره بنی طرف بود. شیخ عیسی طرفی برجسته‌ترین معرف سید روح‌الله خمینی و انقلاب به عشایر عرب خوزستان بود.
عیسی طرفی شیخ عیسی طرفی در مرداد ماه ۱۳۶۱ علی‌رغم بیماری و داشتن تنها یک کلیه، در منطقه عملیاتی جنگی در سن ۶۸ سالگی بر اثر عارضه درگذشت.
مهدی حائری یزدی حائری یزدی علوم حوزوی را نزد روح‌الله خمینی، احمد خوانساری، میرزا مهدی آشتیانی، سید حسین طباطبایی بروجردی و سید محمد حجت کوه کمری فرا گرفت و پس از اخذ درجه اجتهاد به عنوان نماینده سید حسین طباطبایی بروجردی به آمریکا سفر کرد. او اولین شخصی بود که اجتهاد مطلق را از بروجردی دریافت می‌کرد. در آمریکا و کانادا هم به آموختن فلسفه غرب پرداخت و موفق به گرفتن درجه دکترا در رشته فلسفه تحلیلی با تز دکترای «علم حضوری، اصول معرفت‌شناسی در فلسفهٔ اسلامی» از دانشگاه تورنتو شد.
سردار کابلی حیدرقلی در عراق به حوزه نجف رفته و نزد افرادی مانند شیخ علی اصغر تبریزی تحصیلات حوزوی خود را آغاز کرد. وی پس از شش سال به درجهٔ اجتهاد رسید و تقریباً از این زمان به نام سردار کابلی شناخته شد. وی همچنین از میرزا محمد علی دشتی و سید یحیی خراسانی، «اجازه» ی نقل روایات دریافت کرد.
محمدجواد غروی وی در سنین هجده تا بیست سالگی در حالی که حافظ کل قرآن و نهج البلاغه و چهار هزار حدیث بود به درجه اجتهاد رسید و در سال ۱۳۵۶ قمری مطابق با ۱۳۱۲ خورشیدی از دست رضا نجفی از علماء برجسته آن زمان اجازه اجتهاد دریافت نمود. مقارن همین ایام از دیگر استادانش، موفق به کسب اجازه اجتهاد می‌گردد همانند سید محمد نجف آبادی و میر محمدصادق صادقی. غروی از آغاز تحصیل و آشنایی با علوم قرآن و تفسیر و فقه معتقد بود سنت حاکم بر حوزه‌های علمیه مغایر با هدف خدا از بعثت انبیاء و انزال کتب، خصوصاً پیامبر و قرآن است.
حسین شهشهانی تحصیلات مقدماتی و حکمت و فلسفه را نزد علمای اصفهان مانند آقا شیخ محمد حکیم به اتمام رساند و پس از آن تحصیلات «خارج» را به مدت هفت سال در نجف اشرف نزد آقای میرزا حسین نائینی (معروف به میرزای نائینی) و خالصی بزرگ انجام داد و به اخذ درجه اجتهاد از جانب آقای میرزای نائینی و آقاشیخ حسین یزدی موفق شد.
محمدامین طرفی محمد امین طرفی (زاده ۱۳۳۱) سیاست‌مدار ایرانی است، که در دوره دوم مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نماینده حوزهٔ انتخابیهٔ آبادان، از استان خوزستان در مجلس شورای اسلامی حضور داشت. وی فرزند آیت‌الله شیخ عیسی طرفی از علمای استان خوزستان است.
عده در اصول شیخ طوسی در دوران جوانی به درجه اجتهاد رسید و کتاب تهذیب الاحکام را در این دوره و با پیشنهاد استادش، شیخ مفید تألیف کرد. وی پنج سال شاگردی شیخ مفید کرد. بعد از مرگ شیخ نزد شاگرد او سید مرتضی حاضر شد و ۲۳ سال تلمذ کرد.
اصول عقائد شیخ طوسی در دوران جوانی به درجه اجتهاد رسید و کتاب تهذیب الاحکام را در این دوره و با پیشنهاد استادش، شیخ مفید تألیف کرد. وی پنج سال شاگردی شیخ مفید کرد. بعد از مرگ شیخ نزد شاگرد او سید مرتضی حاضر شد و ۲۳ سال تلمذ کرد.
شیخ طوسی محمد طوسی در جوانی به درجه اجتهاد رسید و کتاب تهذیب الاحکام را در این دوره و با پیشنهاد استادش، شیخ مفید تألیف کرد. وی پنج سال از عمرش را به شاگردی شیخ مفید گذراند. پس از مرگ شیخ مفید، نزد شاگرد او سید مرتضی حاضر شد و ۲۳ سال تحصیل کرد.
محمدباقر حائری مازندرانی تحصیلات خود را نزد شیخ صالح مازندرانی آغاز کرد و چون شیخ صالح عزم کربلا کرد، به دنبال او با پای پیاده به کربلا رفت. در آنجا علاوه بر شیخ صالح، از محضر آخوند خراسانی نیز بهره‌مند شد و پس از بیست سال تحصیل مستمر به درجهٔ اجتهاد رسید.
حسن بن جعفر کاشف‌الغطا شیخ حسن بن جعفر کاشف‌الغطاء (زاده ۱۲۰۱ قمری در نجف) از فقهای امامیه و فرزند کوچک شیخ جعفر کبیر (شیخ جفعر کاشف‌الغطاء) بود که قبل از بیست سالگی به درجه اجتهاد رسید. او مؤلف کتاب انوار الفقاهه است.
حسین وحید خراسانی وی تحصیل علوم دینی را در مشهد آغاز کرد. پس از خواندن ادبیات، سطوح اولی و نهائی را از محمد نهاوندی صاحب تفسیر فراگرفت. پس از اتمام سطح، در درس خارج فقه میرزا مهدی اصفهانی و آشتیانی حاضر شده به اجتهاد رسید. علوم عقلی را از میرزا ابوالقاسم الهی و میزا مهدی آشتیانی فرا گرفته و در سال ۱۳۲۷ ش در ری به دیدن سیدمحمدحجت کوه‌کمره‌ای رسید و پس از مذاکرات علمی موفق به دریافت اجازه اجتهاد مطلق گردید. وی به قصد تکمیل مبانی و آگاهی از دیدگاه‌های مراجع حوزه علمیه نجف، در حالی که به درجه اجتهاد رسیده بود، در ۲۷ سالگی به حوزه علمیه نجف مهاجرت کرد و سال‌ها در درس استادان برجسته این حوزه حاضر شد. مهمترین استاد وی سید ابوالقاسم خویی است که به مدت ۱۲ سال در دروس فقه و اصول وی شرکت جست و یکی از شاگردان برجسته و مشهور او است.
محمدباقر نجفی اصفهانی محمد باقر برای ادامه تحصیل به نجف رفت و فقه و اصول فقه را در محضر، شیخ حسن کاشف الغطاء و شیخ محمد حسن نجفی صاحب جواهر فراگرفت و از سوی شیخ مرتضی انصاری به درجه اجتهاد نائل آمد. پس از بازگشت به اصفهان کرسی تدریس و فتوا به وی منحصر گشت.وی تألیفاتی نیز از خود به جای گذاشت، که برخی از آن‌ها عبارتند از:
عبدالکریم بی‌آزار شیرازی وی بعد از اینکه مقدمات علوم حوزوی را در شیراز طی کرد و سطوح عالی و دروس خارج را در قم و نجف اشرف، از حضور علمای بزرگی از جمله خمینی بهره برد و تمامی بحث‌های مسائل مستحدثه ایشان را به رشته تحریر درآورد. در سال ۱۳۵۳ به دریافت گواهی افتا و اجتهاد از وزارت علوم و آموزش عالی نائل آمد و در سال ۱۳۵۴ به دانشگاه مک گیل کانادا رفت و در انستیتو مطالعات اسلامی به تحصیلات دانشگاهی پرداخت. از سال ۱۳۶۱ به تدریس در دانشگاه‌های ایران پرداخت. در سال ۱۳۷۱ موفق به اخذ درجه استادیاری در فقه و حقوق گردید و در سال ۱۳۷۲ موفق به اخذ درجه دکتری در علوم قرآن و حدیث شد و در سال ۱۳۸۰ به مرتبه دانشیاری ارتقا یافت.
محمدرضا مروجی طبسی وی تحصیلات خود را در مشهد، قم و نجف پی گرفت و به درجه اجتهاد نائل آمد. محمد تقی ادیب نیشابوری، سید محمد باقر مدرّس رضوی، میرزا جواد ملکی تبریزی، شیخ محمّدعلی شاه آبادی و شیخ عبدالکریم حائری یزدی، سید ابوالحسن اصفهانی، میرزای نائینی و شیخ ضیاء الدین عراقی از اساتید وی بودند. طبسی همچنین از شیخ آقابزرگ تهرانی اجازه نقل روایت دارد.
اختیار معرفة رجال ابو جعفر محمد بن حسن طوسی، فقیه، محدّث، رجالی، مفسّر، متکلّم و محقّ شیعه - ملقب به شیخ الطائفه - در سال ۳۸۵ هجری در منطقه طوس خراسان به دنیا آمد. شیخ طوسی در دوران جوانی به درجه اجتهاد رسید و کتاب تهذیب الاحکام را در این دوره و با پیشنهاد استادش، شیخ مفید تألیف کرد. وی پنج سال شاگردی شیخ مفید کرد. بعد از مرگ شیخ نزد شاگرد او سید مرتضی حاضر شد و ۲۳ سال تلمذ کرد.
سید محمود طالقانی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه ملارضا در میدان امین السلطان آغاز کرد و مبانی صرف و نحو و علوم دینی را نزد پدرش سید ابوالحسن طالقانی آموخت. پس از آن در مدارس رضویه و فیضیه قم تا سال ۱۳۱۷ تحصیل را تا درجه اجتهاد ادامه داد. در مدرسه فیضیه و رضویه قم نزد مدرسین حوزه علمیه قم مانند عبدالکریم حائری یزدی سیدشهابدالدین مرعشی نجفی، محمد تقی اشراقی و میرزا خلیل کمره‌ای تعلیم یافت. سپس در سال ۱۳۱۰ مخفیانه به نجف رفت و در درس سید ابوالحسن اصفهانی و محمدحسین غروی اصفهانی (کمپانی) شرکت و از اصفهانی موفق به اجازه‌نامه اجتهاد شد. او سپس به تهران برگشت و دروس خود را در مدرسه فیضیه ادامه داد. وی از عبدالکریم حائری یزدی اجازه‌نامه اجتهاد و از شمس الدین محمود مرعشی و سید حسین طباطبایی قمی اجازه نقل حدیث دریافت کرد. در سال ۱۳۱۸ برای تدریس در مدرسه سپهسالار راهی تهران شد.
عیسی طرفی شیخ عیسی طرفی، در سال۱۲۹۳ شمسی در روستای ابوحمیظه از توابع سوسنگرد، در خانواده‌ای مذهبی به دنیا آمد.نامبرده از عشیره آلبوعفری و از طایفه معروف بنی طرف استان خوزستان میباشد. پدرش در ۶ سالگی او را برای یادگیری خواندن قرآن به مکتب فرستاد. در بیست سالگی به نجف رفت و به مدت ۲۰ سال تحصیلات حوزوی را در نجف گذراند. پس از آن به درخواست مردم آبادان به آبادان رفت. علاوه بر تدریس علوم دینی، مسجد محل سکونت خود را به یک حوزه علمیه تبدیل کرد. با آغاز جنگ ایران و عراق به جبهه جنگ رفت؛ و در مناطق آبادان و خرمشهر حضور یافت؛ و با روحانیونی همچون جزایری، دهدشتی و جمی همکاری داشت.
محمدصفر لفوتی مادر وی نیز مهین تیرگرفاخری نوه پسری شیخ عباس تیرگرفاخری و نوه دختری شیخ حسن تیرگرفاخری می‌باشد که هر دوی آن‌ها از مجتهدین، عرفا و شعرای زمان خود در کلارستاق مازندران بوده که از سوی عبدالکریم حائری یزدی و سید ابوالحسن اصفهانی به موجب حکمی ضمن رسیدن به درجه اجتهاد، مسئول رسیدگی به امور شرعی مردم منطقهٔ کلارستاق گردیدند.
سید نورالدین امام شوشتری پس از تحصیل زبان و ادبیات فارسی در مکتب و اخذ علوم مقدماتی (صرف و نحو و منطق و معانی و بیان) به تحصیل علوم دینی نزد دایی خود شیخ محمد کاظم مجتهد که نوه شیخ جعفر شوشتری بود پرداخت. سپس چندی نزد شیخ محمدرضا دزفولی تلمذ کرد. چندی بعد به حوزه علمیه عراق رفت و نزد سید کاظم طباطبایی شاگردی نمود و به درجه اجتهاد رسید. بعد از تحصیل در عراق به شوشتر بازگشت.
محمدتقی بهجت با تدریس دروس، از فضلا و مدرسین سطوح عالی حوزه شد. همکاری با شیخ عباس قمی در تألیف کتاب سفینةالبحار از دیگر فعالیت‌های علمی و معرفتی وی در آن سال‌ها بود. وی در حدود ۲۸ سالگی به درجه اجتهاد رسیده بود.
عبدالعلی لطفی عبدالعلی لطفی پسر شیخ لطف‌الله اسکی لاریجانی و نتیجه لطف‌الله خان، سردار عباس میرزا نایب‌السلطنه بود. در نجف درس خواند و به درجه اجتهاد رسید.
نصرت‌الله بیات شیخ نصرت‌الله در حوزه علمیه درس خواند و پس از دوازده سال تحصیل در نجف و کسب درجه اجتهاد به اراک بازگشت. او در دوره ششم مجلس شورای ملی، به نمایندگی تهران انتخاب شد.
عبدالامیر قبلان قبلان تحصیلات خود را در نجف تکمیل کرد و به درجه اجتهاد رسید. از اساتید وی سید ابوالقاسم خویی، سیدمحمدباقر صدر، سیدمحسن حکیم و سید حسین حمامی قابل اشاره‌اند. همچنین وی با سیدموسی صدر و شیخ مهدی شمس ‌‌الدین نیز ارتباطات بسیار داشت.
ابراهیم دهگان گفتنی است که ابراهیم دهگان با شیخ احمد محمودی عراقی میلاجردی روابطی داشت و آن‌ها با یک دیگر مکاتباتی می‌کردند. زمانی که رضا شاه پهلوی لباس را ملی اعلام کرد روحانیون می‌بایست خلع لباس می‌شدند اما شیخ عراقی میلاجردی جزء معدود کسانی بود که به دلیل درجه اجتهاد از تغییر لباس معاف بود ولی ابراهیم دهگان تغییر لباس داد و از جرگه روحانیون خارج شد، به همین دلیل شیخ عراقی میلاجردی به واسطه احساسات مذهبی و تعصبات دینی اش در نامه‌ای با عبارات مسجع و آهنگین به ابراهیم دهگان می‌نویسد:
شیخ عیسی، حلب شیخ عیسی (به عربی: الشیخ عیسي) یک روستا در سوریه است که در ناحیه تل رفعت واقع شده‌است. شیخ عیسی 2137
عیسی بن زاید آل نهیان او اظهار داشته که برادرش به دستور شیخ عیسی این فیلم را گرفته، چرا که شیخ عیسی به دیدن تصاویر شکنجه علاقه زیادی دارد. نابلسی گفته که پلیس امارات او را نیز برای تحویل ندادن این فیلم به شیخ عیسی شکنجه کرده و از همین رو از شیخ عیسی و خاندان آل نهیان به دادگاهی در هوستون شکایت کرده‌است.
سید علی سیستانی او در سال ۱۳۸۰ هجری قمری در حالی که سی و یک ساله بود موفق به دریافت اجازه اجتهاد مطلق از دو استاد خود یعنی سید ابوالقاسم خویی و حسین حلی شد چنان‌که او از معدود نفراتی است که از سید ابوالقاسم خویی اجازه اجتهاد گرفته‌اند (سه نفر دیگر سیف اله جعفرزاده گیلانی و میرزا علی فلسفی و سید تقی طباطبایی قمی می‌باشند) از سوی دیگر تنها شخصی است که از حسین حلی اجازه اجتهاد مطلق گرفته‌است. آقابزرگ تهرانی نیز در نوشته‌ای به تاریخ ۱۳۸۰ هجری قمری توانمندی او را در علم رجال و حدیث مکتوب کرده‌است.
شیخ عیسی العاشوری شیخ عیسی العاشوری (به عربی: الشیخ عیسی العاشوری) یک روستا در سوریه است که در ناحیه درکوش واقع شده‌است. شیخ عیسی العاشوری ۹۸۴ نفر جمعیت دارد.
حسن حسن‌زاده آملی وی در شهریور ۱۳۲۹ خورشیدی به تهران آمد و چند سالی در مدرسهٔ حاج ابوالفتح به سر برد و باقی کتب حوزوی را نزد سید احمد لواسانی خواند. چندین سال در مدرسهٔ مروی به سر برد و زیر نظر محمدتقی آملی و ابوالحسن شعرانی به مدت ۱۳ سال درس خواند و از او اجازهٔ اجتهاد دریافت داشت.
نورالدین اشنی "نورالدین اشنی قودجانی" در حین تحصیل در قم موفق به دریافت اجازه اجتهاد از جانب عبدالکریم حائری یزدی شد که سند آن در اختیار خانواده وی است.
محمدرضا کلباسی محمدرضا کلباسی در رجب ۱۳۲۳ قمری یک سال پیش از انقلاب مشروطه پس از سفر به مکه و اداء مناسک حج، در نجف زندگی کرد و حدود سه سال در مجلس درس آخوند خراسانی، سید محمدکاظم یزدی، شیخ الشریعهٔ اصفهانی، میرزا محمدتقی شیرازی، شیخ عبدالله مازندرانی شرکت کرد و از اینان و همچنین برخی دیگر از استادانش اخذ دانش کرد و به دریافت اجازهٔ اجتهاد و نقل روایت به او داده شد.
مسیح مهاجری مسیح مهاجری فرزند شیخ علی محمد مهاجری در روستای کاظم کلا از روستاهای عباس‌آباد در سال ۱۳۲۶ به دنیا آمد. پدرش علیرغم درجه اجتهاد تا آخر عمر (متوفی ۱۳۵۷) در این روستا ماند و به کشاورزی و سردفتری ثبت اسناد مشغول بود.
محمدرضا حکیمی محمد تقی ادیب نیشابوری، شیخ مجتبی قزوینی خراسانی، سید محمدهادی میلانی، احمد مدرس یزدی، اسماعیل نجومیان، حاج سید ابوالحسن حافظیان و حاجی‌خان مخیری از مهمترین اساتید وی بودند. او علوم غریبه، رمل و اوفاق را نزد ابوالحسن حافظیان و شیخ مجتبی قزوینی آموخت. و اجازه اجتهاد را از آقا بزرگ تهرانی در سال ۱۳۴۸ شمسی دریافت کرد.
سید نورالدین امام شوشتری در سال ۱۳۳۷ به قصد زیارت و ادامه تحصیل به عراق رفت و در آنجا تحت نظر افرادی نظیر سید کاظم طباطبایی یزدی، شیخ محمد حسین رشتی، سید ابوالقاسم اشکوری و سید محمد فیروزآبادی به کسب علوم دینی مشغول شد تا به درجه اجتهاد رسید.
بنت‌الهدی صدر وی در یازده سالگی به همراه دو برادر خود، سید اسماعیل و سید محمدباقر صدر به نجف رفت و تحصیلات خود را در زمینهٔ فقه، علم حدیث، اخلاق، تفسیر و سیره نزد برادرش محمدباقر دنبال کرد؛ او همچنین نزد شیخ زهیر الحسون و ام علی الحسون درس آموخت.و به درجه اجتهاد رسید.
حسن اکبرزاده اکبرزاده دیپلم متوسطه در رشته ریاضی با درجه ممتاز وارد دانشگاه تهران شد و با احراز مقام اول، موفق به دریافت مدال درجهٔ یک علمی شد و تحصیلات خود را در ایران به پایان رسانید؛ و در سال ۱۹۵۰ با کسب رتبه نخست رشته ریاضی موفق به دریافت مدال درجهٔ یک علمی شد. سپس برای ادامهٔ تحصیلات راهی فرانسه شد. وی توانست پس از گذراندن ریاضیات عمومی، مکانیک استدلالی، حساب جامعه و فاصله و هندسهٔ عالی، از دانشگاه سوربن مدرک کارشناسی خود را دریافت کند. یک سال بعد با دریافت گواهینامهٔ ارشد آنالیز عالی، رسالهٔ دکترای خود را در علوم ریاضی از سر گرفت و در سال ۱۹۶۱ میلادی موفق به دریافت دکترا از این دانشگاه شد. پایان‌نامه دکترای هشتاد صفحه‌ای او در مجلهٔ دانشسرای عالی فرانسه به چاپ رسید.