mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
انرژی هسته‌ای حادثهٔ اتمی فوکوشیما ۱ ژاپن، در سال ۲۰۱۱، که در رآکتوری اتفاق افتاد که در دههٔ ۱۹۶۰ طراحی شده بود، یک بازرسی دوباره برای امنیت و ایمنی هسته‌ای و سیاست انرژی هسته‌ای در بسیاری از کشورها، ایجاد کرد. آلمان تصمیم گرفته‌است که تا سال ۲۰۲۲ تمام رآکتورهای خود را غیرفعال کند و ایتالیا نیز انرژی هسته‌ای را تحریم کرده‌است. پس از واقعهٔ فوکوشیما در سال ۲۰۱۱، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تصمیم گرفته‌است که ظرفیت تولید انرژی هسته‌ای را تا سال ۲۰۳۵ به نصف کاهش دهد.
محسن فخری‌زاده شورای امنیت سازمان ملل، فخری‌زاده را ملزم به «اطلاع‌رسانی سفر» و «مسدود شدن دارایی» قرار داد، زیرا این شورا گفت ایران درخواست مصاحبه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از وی را رد کرده‌است. با توجه به فعالیت‌های فخری‌زاده، ایران اطلاعاتی را ارائه داد اما آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای گفت «با یافته‌های خود مغایرت ندارد»، اما آژانس انرژی هسته‌ای همچنان به دنبال تأیید یافته‌های خود بود. طبق گفته سازمان ملل، فخری‌زاده دانشمند ارشد وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و رئیس سابق مرکز تحقیقات فیزیک (PHRC) بود. آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای خواست تا در مورد فعالیت‌های PHRC در دوره‌ای که وی ریاست آن را بر عهده داشت با او مصاحبه کند، اما ایران این درخواست را رد کرد. فخری‌زاده در گزارش سال ۲۰۰۷ سازمان ملل در مورد برنامه هسته‌ای ایران به عنوان «شخصیت اصلی» توصیف شد.
پیمان پلیندابا برای تأیید تعهد اعضا بر عدم گسترش جنگ‌افزار هسته‌ای، نیاز است که اعضای پیمان با آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای به موافقتنامه جامعی مانند پیمان‌نامه منع گسترش جنگ‌افزارهای هسته‌ای دست یابند. ۲۱ کشور آفریقایی هنوز چنین توافق را به اجرا در نیاورده‌اند. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی آن‌ها را تشویق به این توافق به اجرای سریع این توافق می‌کند.
روابط ایران و پاکستان همکاری ایران و پاکستان در خصوص انرژی هسته‌ای و حضور دانشمندان پاکستانی در مراکز هسته‌ای ایران بنا بر گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی.
برنامه هسته‌ای ایران برنامه هسته‌ای ایران که در سال ۱۳۲۹ آغاز شده بود در سال ۱۳۵۳ با تأسیس سازمان انرژی اتمی ایران و امضای قرارداد ساخت نیروگاه اتمی بوشهر شکل جدی به خود گرفت. ایران در سال ۱۳۳۷، به عضویت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درآمد و در سال ۱۳۴۷ پیمان عدم تکثیر سلاح‌های هسته‌ای (ان‌پی‌تی) را امضاء کرد و دو سال بعد آن را در مجلس شورای ملی به تصویب رساند.
تأسیسات آب سنگین اراک در آبان ۱۳۹۲ آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در گزارش فصلی خود خبر داد که ایران پس از روی کار آمدن حسن روحانی توسعهٔ فعالیت‌های هسته‌ای را متوقف کرده‌است. این نخستین گزارشی بود که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پس از ریاست‌جمهوری حسن روحانی منتشر کرد. ایران اعلام کرده بود نیروگاه آب سنگین اراک در سه‌ماههٔ نخست سال ۲۰۱۴ آغاز به کار خواهد کرد اما سپس آن را به تعویق انداخت.
حسین نوری مرداد سال ۱۳۸۹ علی‌اصغر سلطانیه نماینده وقت جمهوری اسلامی ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در مراسم یادبود قربانیان بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی در وین دو تابلوی "هیروشیما" و "ناگازاکی" اثر حسین نوری را در معرض دید نمایندگان کشورهای جهان گذاشت. سلطانیه بیان کرده‌است که: «در این مراسم بنده به نمایندگی از جمهوری اسلامی ایران دو تابلوی نقاشی‌شده توسط یکی از هنرمندان جانباز جمهوری اسلامی ایران را که نمادی از ابعاد استفاده غیرصلح‌آمیز و ضدانسانی برنامه‌های هسته‌ای بود به رسم یادبود به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و سازمان جامع منع آزمایش‌های هسته‌ای که مقر هر دو در وین پایتخت اتریش واقع است، اهدا کردم.»
تأسیسات هسته‌ای فردو آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در تاریخ ۱۹ دی ۱۳۹۰ (۹ ژانویه ۲۰۱۱ میلادی)، در اطلاعیه‌ای اعلام کرد که «ایران تولید اورانیوم با غلظت ۲۰ درصد را در تأسیسات غنی‌سازی فردو آغاز کرده‌است». این اقدام ایران با انتقاد آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، آمریکا، اتحادیه اروپا و شورای امنیت سازمان ملل متحد روبرو شد. کشورهای غربی حکومت ایران را متهم می‌کنند که زیر پوشش فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای، در جهت تولید بمب هسته‌ای گام برمی‌دارد. به نظر مقامات غربی، اورانیوم ۲۰ درصدی کاربرد دوگانه دارد، یعنی هم می‌تواند در مصارف تولید برق یا پژوهش‌های پزشکی به‌کار رود و هم در تولید بمب هسته‌ای.
شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی () در کنار مجمع عمومی اعضا، یکی از دو رکن سیاست‌گذاری در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است. این شورا ۳۵ عضو دارد و معمولاً پنج بار در سال (در ماه‌های مارس و ژوئن، دو بار در سپتامبر، پیش و پس از جلسه مجمع عمومی، و در دسامبر) تشکیل جلسه می‌دهد.
پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بیانیه مأموریت بخش پادمان: "نقش اصلی این اداره، حفاظت از محیط زیست، مدیریت و اجرای پادمان‌های آژانس بین‌المللی انرژی هسته ای است. این اداره همچنین با پاسخ به درخواست‌های مربوط به تأیید و کمک‌های فنی مرتبط با توافق‌ها و ترتیبات در امر کنترل و خلع سلاح هسته‌ای. "شرکت می‌کند. این اداره در بخش‌های عملیاتی سازماندهی شده‌است که شامل بازرسانی هستند که بازرسی‌های امنیتی را در کشورهای عضو آژانس انجام می‌دهند تا تأیید کنند که آنها به تعهدات خود در NPT عمل می‌کنند و از تقسیمات این اداره که ابزار و خدمات را برای بازرسان حفاظت فراهم می‌کند، پشتیبانی می‌کنند تا بازرسان مأموریت خود را تکمیل کنند. بازرسی‌های پادمان، برنامه هسته ای هر کشوری که آنرا به آژانس اعلام کرده بررسی می‌کند و فعالیت‌های هسته ای مشاهده شده در کشور را با برنامه آن مقایسه می‌کند.
آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در هفتم اکتبر ۲۰۰۵ آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و مدیر اجرایی آن محمد البرادعی، مشترکاً جایزه صلح نوبل را به دست آوردند. در اول دسامبر ۲۰۰۹ یوکیا آمانو جایگزین البرادعی شد وی تا ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۹ که خبر درگذشت او اعلام شد مدیر اجرایی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بود
برنامه هسته‌ای مصر طبق یک گزارش محدود منتشر شده توسط آژانس انرژی اتمی در مهٔ ۲۰۰۹ (گزارش پیاده‌سازی پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (SIR) برای سال ۲۰۰۸) و جمع‌آوری شده از سوی رویترز، نگهبانان هسته‌ای سازمان ملل متحد در آن زمان در حال تحقیق دربارهٔ کشف مقادیری از اورانیوم بسیار غنی‌شده (HEU) در تأسیسات پژوهشی هسته‌ای بوده‌اند. تشخیص این مقادیر بواسطهٔ نمونه‌های زیست‌محیطی برداشت‌شده در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ از مرکز پژوهش هسته‌ای صورت گرفت که نتیجهٔ آزمایش آن‌ها هم برای اورانیوم کمتر غنی‌شده (LEU) و هم برای اورانیوم بسیار غنی‌شده مثبت بوده و اینکه این ذره‌های اورانیوم بسیار غنی‌شده در درجهٔ تسلیحاتی بوده‌اند یا خیر تأیید نشد.
تأسیسات هسته‌ای فردو آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در تاریخ ۵ خرداد ۱۳۹۱ (۲۵ مه ۲۰۱۲ میلادی)، در گزارشی اعلام کرد که بازرسان آژانس در مرکز هسته‌ای فردو، نشانه‌هایی از غنی‌سازی اورانیوم با غلظت ۲۷ درصد پیدا کرده‌اند.
انرژی هسته‌ای آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اعلام کرد که در سراسر جهان، ۴۳۹ رآکتور انرژی هسته‌ای وجود دارد که در ۳۱ کشور فعالیت می‌کنند. اما اکنون، در پی فاجعهٔ هسته‌ای فوکوشیما، در طی ارزیابی‌ها بسیاری از فعالیت‌ها متوقف شده‌اند. در سال ۲۰۱۱ تولید انرژی هسته‌ای در جهان به اندازهٔ ۴٫۳ درصد کاهش یافت که این مقدار، پس از کاهش شدید در ژاپن (۴۴٫۳- درصد) و آلمان (۲۳٫۳- درصد) بیشترین مقدار بود.
مقیاس بین‌المللی حادثه هسته‌ای مقیاس بین‌المللی حادثه هسته‌ای (به صورت مخفف INES ) مقیاسی بین‌المللی برای توصیف سطح خطر یک حادثه هسته‌ای است که نخستین بار در سال ۱۹۹۰ توسط آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ارائه گردید. این مقیاس از درجه صفر تا ۷ دسته بندی می‌شود که سطح ۷ نشان دهنده یک فاجعه بزرگ هسته‌ای مانند حادثه چرنوبیل یا فوکوشیما است.
برنامه هسته‌ای ایران فعالیت‌های مرکز نظام ایمنی هسته‌ای کشور طی سال‌های ۱۳۸۴ و ۱۳۸۸ از سوی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مورد تأیید قرار گرفته‌است.
نیروگاه هسته‌ای براکه همچنین امارات متحدهٔ عربی، پیمان‌نامۀ منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای و پروتکل الحاقی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را امضاء کرده‌است.
آنگارسک مرکز بین‌المللی چرخه سوخت هسته‌ای آنگارسک که یکی از نخستین مراکز غنی‌سازی اورانیوم روسیه خواهد بود که تحت پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار می‌گیرد.
فهرست کشورها بر پایه ذخایر اورانیوم این فهرست کشورها، بر پایه ذخایر اورانیوم است. این فهرست بر اساس : منابع، تولید و تقاضا، گزارش مشترک OECD آژانس انرژی هسته ای و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی منتشر شده است. آمار و ارقام بر اساس واحد تن می باشد.
مؤسسه علوم و امنیت بین‌المللی بنیان‌گذار و رئیس این مؤسسه، دیوید آلبرایت، بازرس پیشین هسته‌ای آژانس بین‌المللی انرژی اتمی سازمان ملل است.
پروژه نمک سبز این موضوع برای اولین بار وقتی آشکار شد که یک سری اطلاعات از یکی از لپ‌تاپ‌هایی که قاچاقی از ایران خارج شده بود به دست سیا افتاد. این اطلاعات حاوی شواهدی از اتهام برنامهٔ تسلیحات هسته‌ای ایران بود. این اطلاعات از طراحی تأسیسات زیرزمینی آزمایش تسلیحات تا کلاهک موشک هسته‌ای را شامل می‌شد. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پروژه نمک سبز را در ۳۱ ژانویه ۲۰۰۶ برابر با ۱۱ بهمن ۱۳۸۴ معرفی کرد. این درحالیست که پیش از آن دبیرخانهٔ آژانس در تاریخ ۱۴ آذر ۱۳۸۵ درخواستش را برای برقراری نشستی برای گفتگو بر سر اطلاعات بدست آمده از تحقیقات و اتهامات ایران، که شامل پروژه نمک سبز نیز می‌شد، تکرار کرده بود. ایران در پاسخ به این درخواست ۱۱ روز بعد این موضوعات را مربوط به ادعاهای بی‌اساس خواند و درخواست آزانس را رد کرد. در ۳ بهمن ۱۳۸۴ ایران ملاقات با قائم مقام مدیر کل آژانس را طبق پادمان‌ها و برای شفاف‌سازی در مورد اتهامات پروژه نمک سبز را پذیرفت ولی هرگونه اشاره به موضوعات دیگر در طول نشست را رد کرد. در ۰۶ اسفند ۱۳۸۴ برخی از دیپلمات‌های غربی از ارائه اطلاعاتی از سوی ایران به آژانس در مورد پروژه نمک سبز خبر دادند. گزارش آژانس پروژه نمک سبز را با آزمایش‌های مشکوک در مورد مواد انفجاری و طرح کلاهک موشکی مرتبط می‌دانستند. در تاریخ ۱۰ آذر ۱۳۸۷ رضا آقازاده، رئیس وقت سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی ایران، با استناد به نامه رسمی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، مبنی بر عدم ارتباط این موضوع با موشک و آزمایش‌های اتمی، این موضوع را حل شده خواند.
تأسیسات هسته‌ای فردو آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در تاریخ ۳۰ اوت ۲۰۱۲ میلادی، در گزارشی اعلام کرد که تعداد سانتریفیوژهای فعال در تأسیسات هسته‌ای فردو از ۱٬۰۶۴ به ۲٬۱۴۰ رسیده‌است.
ترو واریورانتا واریورانتا در سال‌های اخیر به عنوان مدیر بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، چندین بار به ایران سفر کرده بود. وی دو ماه بعد از امضای برجام، در بازدید یوکیا آمانو، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از منطقه پارچین در ۲۹ شهریور ۱۳۹۴ (سپتامبر ۲۰۱۵) شرکت داشت. در این سفر گروه بازرسان آژانس انرژی اتمی از منطقه پارچین نمونه‎برداری کردند تا نتیجه آزمایش‌ها را اعلام کنند.
اسرائیل این کشور هم‌چنین با آن‌که عضو آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است، اما هیچ‌گاه پیمان‌نامه منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای را امضا نکرده‌است.
برنامه هسته‌ای ایران در سال ۲۰۰۸ محمد البرادعی در گزارش خود دربارهٔ برنامه هسته‌ای ایران برای ارائه به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اعلام کرد که ایران پذیرفته‌است که منشأ آلودگی قطعات سانتریفوژ ایران از منابع گرفته شده از پاکستان می‌باشد. آژانس قصد داشت که تجهیزات هسته‌ای پاکستان را در این مورد مورد تحقیق قرار دهد که با مخالفت دولت پاکستان روبرو شد. در سال ۲۰۰۵ شیخ رشید احمد وزیر اطلاع‌رسانی پاکستان اعلام کرد که عبدالقدیر خان پدر بمب اتمی پاکستان دستگاه‌های سانتریفوژ اورانیوم را به ایران فروخته‌است. سازمان سیا نیز عبدالقدیر خان را متهم به انتقال فناوری هسته‌ای به ایران کرده‌است.
برنامه هسته‌ای ایران از جمله دیگر درخواست‌هایی که فراتر از معاهده ان پی تی است، اجرای بند ۳٫۱ توافقنامه جانبی اصلاح شده از آئین‌نامه اجرایی پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است که بر اساس آن کشورها باید هر تصمیمی برای ساختن تأسیسات اتمی جدید را پیش از شروع به اطلاع آژانس برسانند در حالی که بر اساس ان‌پی‌تی اطلاع این موضوع به آژانس شش ماه پیش از وارد کردن مواد اتمی به ساختمان یا تأسیسات لزومی ندارد. ایران اجرای هردوی این خواست‌ها را پس از ارسال پرونده اش به شورای امنیت سازمان ملل به حالت تعلیق درآورد.
علی‌اکبر صالحی صالحی در سال ۱۳۷۷ توسط رئیس‌جمهور سید محمد خاتمی به عنوان نمایندهٔ دائم ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی منصوب شد و به مدت پنج سال تا آذر ۱۳۸۲ در این سمت فعالیت کرد. صالحی، در دوران نمایندگی در آژانس انرژی اتمی، به دلیل داشتن دیدگاه‌های میانه‌رو، مورد توجه غربی‌ها بوده‌است. او در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۳، از سوی ایران پروتکل الحاقی پیمان‌نامه منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای را امضاء کرد. پیروز حسینی جانشین او شد.
سازمان بازیافت و ایمنی هسته‌ای این سازمان در همکاری با اتحادیه اروپا و دیگر کشورهای نزدیک، و همچنین با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی سازمان ملل (IAEA) همراه با کمیسیون بین‌المللی حفاظت رادیولوژی همکاری می‌کند (ICRP).
برنامه هسته‌ای ایران در ۲۹ مهر ۱۳۸۲، در نشست مشترک وزاری خارجه سه کشور اروپایی و هیئت ایرانی که در تهران، سعدآباد، برگزار شد، بیانیه‌ای اعلام گردید که به موجب آن، ایران برای بازدید بازرسان آژانس انرژی اتمی از تأسیسات اتمی خود اعلام همکاری کرد و گاز دهی در سانتریفیوژهای نطنز را در راستای راستی‌آزمایی و اثبات صلح‌آمیز بودن فعالیت هسته‌ای ایران، به صورت داوطلبانه و برای مدت محدود تعلیق کرد. انگلیس و فرانسه نیز متعهد شدند تا از ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل جلوگیری کنند.
محمد البرادعی در اکتبر سال ۲۰۰۵، محمد البرادعی، برنده جایزه صلح نوبل با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به دست آورد و جایزه اعطا شده به آژانس و مدیر خود را در به رسمیت شناختن تلاش‌های انجام شده در بخش خود را برای جلوگیری از گسترش سلاح‌های هسته‌ای است.
پروژه آماد پروژهٔ آماد به پروژه‌ای مخفیانه در ایران گفته می‌شود که ادعا شده هدف آن تولید سلاح هسته‌ای بوده‌ است.  در رسانه های ایران خبر فراوانی نسبت به این پروژه وجود ندارد و بیشتر مطالب بازنشر رسانه های خارجی است. البته در برخی منابع داخلی این پروژه با نام "عماد" مطرح شده است. در گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی منتشر شده در سال ۲۰۱۵، آژانس از سال ۲۰۰۵ از جزئیات این پروژه مطلع بوده. به گفتهٔ اولی هاینونن، سربازرس سابق آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، قسمت‌های اصلی و عمدهٔ پروژه از سال ۲۰۰۳ متوقف شده و مدرکی دال بر ادامهٔ فعالیت‌های پژوهشی از سال ۲۰۰۹ به بعد به دست نیامده است.  بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در آوریل ۲۰۱۸ مدارکی را منتشر کرد که به گفتهٔ او نشان از ادامهٔ پروژهٔ آماد پس از توافق‌نامهٔ برجام دارد.
پروژه نمک سبز پروژه نمک سبز که به نام پروژه ۱–۱۱ نیز شناخته می‌شود به اتهام تلاش ایران برای غنی‌سازی اورانیوم، ساخت موشک، مواد منفجره و طراحی کلاهک جنگی اشاره دارد. این نام به خاطر رنگ سبز اورانیوم تترافلورید است که با نام نمک سبز نیز شناخته می‌شود. اورانیوم تترافلورید یک ماده میانی در تبدیل سنگ اورانیوم به هگزافلوراید اورانیوم، گازی که برای غنی‌سازی اورانیوم و خالص‌سازی جهت سوخت نیروگاه اتمی یا بمب اتمی کاربرد دارد، است. از سال ۲۰۰۲ میلادی که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تحقیق و بازرسی فعالیت‌های هسته‌ای ایران را آغاز کرد، آژانس چندین پرونده مشکوک در فعالیت‌های هسته‌ای ایران کشف کرد که برخی از آن‌ها متجاوز از پادمان‌های مورد توافق ایران و آژانس بود. پروژه نمک سبز یکی از آن‌ها بود.
تأسیسات هسته‌ای فردو در گام چهارم کاهش تعهدات برجامی جمهوری اسلامی ایران تاریخ ۱۶ آبان ۱۳۹۸ سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی ایران از آغاز دوبارهٔ فعالیت تأسیسات هسته‌ای شهید علیمحمدی (فردو) جهت غنی‌سازی اورانیوم خبر داد.«علی‌اکبر صالحی»، معاون رئیس‌جمهور اسلامی ایران و رئیس سازمان انرژی اتمی تصریح کرده که ایران از روز چهارشنبه در فردو و با حضور بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی، دست به غنی‌سازی تا سقف ۵ درصد خواهد زد.حسن روحانی پس از ورود مواد اتمی به تأسیسات فردو، در توییتی به زبان انگلیسی گفت «با سیاست آمریکا و متحدانش فردو به زودی به صورت کامل فعالیت خود را از سر خواهد گرفت».
برنامه هسته‌ای ایران خطرهای تشعشعات اتمی و سکوت رسانه‌های درون ایران، دیگر بخش مورد توجه در رسانه‌های منتقد بوده‌است. اگرچه جمهوری اسلامی همواره بر ایمنی تجهیزات و مرکزهای هسته‌ای‌اش تأکید کرده اما شماری از تأسیسات هسته‌ای ایران، همچون تأسیسات فرآوری اورانیوم اصفهان در همسایگی منطقه‌های مسکونی قرار دارند و این باعث نگرانی‌هایی شده‌است. یورش‌هایی نیز به مرکزهای هسته‌ای ایران انجام شده‌است؛ در نمونه‌ای، در ۱۴۰۰، پس از حمله و خرابکاری در برق‌رسانی کارخانهٔ غنی‌سازی اورانیوم نطنز، ایران به مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گفت «چنین اقدامی در یک سایت هسته‌ای خطر نشت مواد رادیواکتیو را به همراه دارد». کمی بعد فریدون عباسی، رئیس کمیسیون انرژی مجلس گفت که در ۱۵ سال گذشته از این تاریخ، پنج «خرابکاری بزرگ» در تأسیسات اتمی نطنز رخ داده‌است.
تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران از سال ۱۳۸۲ فعالیت‌های هسته‌ای ایران مورد توجه ویژهٔ شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار گرفت. در ابتدا سازمان انرژی اتمی از سوی ایران مأمور مذاکره با آژانس بود. کارشناسان سازمان انرژی اتمی که تا شهریور ۱۳۸۲ مسئول پرونده بودند، معتقد بودند که مسئلهٔ هسته‌ای پرونده‌ای عادی است که به‌زودی حل خواهد شد. پس از تصویب قطعنامهٔ شدیداللحن شورای حکام علیه ایران در سپتامبر ۲۰۰۳، سران کشور تصمیم گرفتند تا وزارت امور خارجه را مسئول مذاکره قرار دهند؛ اما نهایتاً با نظر وزارت خارجه، مسئولیت پرونده از مهر ۱۳۸۲ به شورای عالی امنیت ملی سپرده شد؛ چرا که با توجه به وقوع جنگ افغانستان و جنگ عراق ابعاد مسئله گسترده و در چارچوب امنیت ملی ارزیابی شد. بدین ترتیب دبیر شورای عالی امنیت ملی، حسن روحانی مسئول پرونده شد و با معرفی بهترین دیپلمات‌های وزارت خارجه توسط علی‌اکبر ولایتی و کمال خرازی به وی، نخستین تیم مذاکره‌کنندهٔ هسته‌ای شکل گرفت.
مذاکرات هسته‌ای ایران در ۲۹ مهر ۱۳۸۲ برابر با ۲۱ اکتبر ۲۰۰۳، در نشست مشترک وزرای خارجه سه کشور اروپایی و هیئت ایرانی که در تهران، سعدآباد، برگزار شد، بیانیه‌ای اعلام گردید که به موجب آن، ایران برای بازدید بازرسان آژانس انرژی اتمی از تأسیسات اتمی خود اعلام همکاری کرد و گازدهی در سانتریفیوژهای نطنز را در راستای راستی‌آزمایی و اثبات صلح‌آمیز بودن فعالیت هسته‌ای ایران، به صورت داوطلبانه و برای مدت محدود تعلیق کرد. انگلیس و فرانسه نیز متعهد شدند تا از ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل جلوگیری کنند.
پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی فعالیت‌های پادمان توسط بخش پادمان که یک اداره جداگانه در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است، انجام می‌شود. این وزارت تا مه ۲۰۱۸ توسط معاون مدیر کل ترو واریورانتا (از فنلاند) رهبری می‌شد. وی در این تاریخ از این سمت استعفا داد.
برنامه هسته‌ای ایران ایران در سال ۱۳۳۷، به عضویت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (I.A.E.A) درآمد و در سال ۱۳۴۷، پیمان عدم تکثیر سلاح‌های هسته‌ای (N.P.T) را امضاء کرد و در سال ۱۳۴۹، آن را در مجلس شورای ملی به تصویب رساند.
ماسیمو آپارو ماسیمو آپارو (انگلیسی: Massimo Aparo)؛ (زاده: ۱۹۵۶) یک دیپلمات ایتالیایی است که از ۱۱ مه ۲۰۱۸ توسط یوکیا آمانو دبیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی سازمان ملل متحد به سمت معاون مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و رئیس بخش بازرسی و نظارت این آژانس منصوب شد.
ماسیمو آپارو ماسیمو آپارو مقام رسمی متولد ایتالیا که ۶۲ سال سن دارد یک مهندس هسته ای است که در کار با ماشین دستگاه‌ها و آلات هسته ای تخصص دارد. آپارو از دانشگاه اسپینتزا در رم فارغ‌التحصیل شده‌است. وی قبل از اینکه به آژانس انرژی اتمی بپیوندد مدیر کل یک شرکت ایتالیایی در زمینه کشف تشعشعات و مراقبت در آژانس فضایی اروپا بوده‌است. همچنین او مدیر کمیته انرژی اتمی ایتالیا نیز بوده‌است.
فهرست نیروگاه‌های هسته‌ای در این صفحه همهٔ نیروگاه‌های هسته‌ای که در حال حاضر بیش از ۱۰۰۰ مگاوات برق تولید می‌کنند، فهرست شده‌است. دیگر نیروگاه‌های هسته‌ای که یا ظرفیت کمتر دارند یا هنوز راه‌اندازی نشده‌اند در لیست نیروگاه‌های منطقه‌ای آخر صفحه آمده‌اند. این فهرست مبتنی بر طرح‌های PRIS (سیستم اطلاعات رآکتور قدرت) که توسط آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تایید شده، نگاشته‌شده‌است.
ویاچسلاو دانیلنکو در سال ۱۹۹۵ میلادی، ارتباط او با ایران به منظور توسعه صنعت نانوالماس در این کشور آغاز شد. در سال ۲۰۱۱ میلادی واشینگتن پست مقاله‌ای منتشر کرد و به استناد گزارش منتشر شده توسط آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، این نشریه ادعا کرد بین سال‌های ۱۹۹۶ و ۲۰۰۲ میلادی، ایران از تجربه و تخصص وی در توسعه چاشنی هسته‌ای در مرکز تحقیقات فیزیک خود، بهرمند بوده است. دانیلنکو این ادعا را تکذیب کرد و در ماه نوامبر IEAE ضمیمه‌ای منتشر و در آن تأیید کرد که کمک‌های وی در توسعه نانوالماس، صرفاً برای مقاصد غیرنظامی بوده است. با اصرار آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، در بازرسی پایگاه نظامی پارچین، که در آن آزمایش با مواد منفجره در یک محفظه خاص انجام می‌شد، این ادعا تأیید شده است.
ماسیمو آپارو در تاریخ ۱۱ مه ۲۰۱۸، دبیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی سازمان ملل متحد پس از استعفای ترو واریورانتا، ماسیمو آپارو را به عنوان جانشین موقت معاون دبیرکل و مدیر بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که استعفا داده بود، منصوب کرد.
توافق موقت ژنو بر روی برنامه هسته‌ای ایران بنا بر این توافق، ایران برنامه هسته‌ای خود و غنی‌سازی اورانیوم را به شکلی محدود ادامه خواهد داد و نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را بر تأسیسات خود تسهیل خواهد نمود. در عوض، طرف مقابل بخشی از تحریم‌های وضع‌شده علیه ایران را تعلیق می‌کند و از وضع تحریم‌های جدید اعم از بین‌المللی، چندجانبه و یک‌جانبه خودداری خواهد نمود.
برنامه هسته‌ای ایران بنا بر گزارش آسوشیتدپرس، «رافائل گروسی» مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در ۱۱ آبان ۱۴۰۰ دربارهٔ نظارت بر برنامه هسته‌ای ایران گفت: « «ما در آسمانی به شدت ابری پرواز می‌کنیم. در حال پرواز هستیم و می‌توانیم در این مسیر ادامه دهیم اما نه برای دوره‌ای طولانی!»
رآکتور تحقیقاتی تهران راکتور تحقيقاتي تهران يک راکتور از نوع استخري با کندکننده و خنک کننده آب سبک است که برای مقاصد تحقیقاتی، آموزش و تولید رادیو ایزوتوپ ها مورد استفاده قرار می گیرد. راکتور تحقيقاتي تهران از سال ۱۳۴۶ و در ابتدا با سوخت هاي صفحه اي با غناي بالا (بيش از ۹۰٪) مورد بهره برداري قرار گرفت. در راستاي برنامه RERTR  آژانس بين المللي انرژي اتمي براي كاهش غناي سوخت راكتورهاي تحقيقاتي به دليل نگراني هاي موجود در مورد گسترش سلاح هاي هسته اي، سوخت راكتور تهران در سال ۱۳۷۲ به سوخت هاي صفحه اي UO-Al با غناي حدود ۲۰٪ تبديل شد.
عراق و سلاح های کشتار جمعی پس از ۶ماه فرانسه با فروش۷۲ کیلوگرم اورانیوم ۹۳ درصدو ساخت نیروگاه هسته ای بدون کنترل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به قیمت ۳ دلاربیلیون موافقت کرد.
برنامه هسته‌ای ایران در فروردین ۱۴۰۰، سه روز پس از حمله و خرابکاری در برق‌رسانی کارخانهٔ غنی‌سازی اورانیوم نطنز، ایران به مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گفت «چنین اقدامی در یک سایت هسته‌ای خطر نشت مواد رادیواکتیو را به همراه دارد و این مصداق تروریسم هسته‌ای است». ایران همچنین اعلام کرد که اقدام به موقع، باعث شد تا فاجعه‌ای انسانی و زیست‌محیطی پس از این حمله، روی ندهد. برخی رسانه‌ها و ایران، اسرائیل را پشت این رویداد دانستند. کمی بعد فریدون عباسی، رئیس کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی گفت که در ۱۵ سال گذشته از این تاریخ، پنج «خرابکاری بزرگ» در تأسیسات اتمی نظنز رخ داده‌است.
پیمان پلیندابا این پیمان، اعضا را از پژوهش، توسعه، تولید، انباشت، آزمایش، تهیه، در اختیارگیری، کنترل یا برپایی دستگاه‌های انفجار هسته‌ای در قلمرو پیمان و همچنین تخلیه ضایعات هسته‌ای در قاره آفریقا منع می‌کند. این پیمان همچنین هر گونه حمله به تأسیسات هسته‌ای در منطقه توسط اعضا را منع کرده و آن‌ها را به حفظ بالاترین استانداردهای حفاظت فیزیکی از مواد، امکانات و تجهیزات هسته‌ای که به‌طور انحصاری برای مقاصد صلح‌آمیز استفاده می‌شوند ملزم می‌کند. پیمان پلیندابا از تمام اعضا می‌خواهد که به درخواست بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای نظارت کامل به همه فعالیت‌های هسته‌ای صلح‌آمیز خود اجازه ورود بدهند. به جهت ایجاد سازوکارهایی برای هماهنگی فعالیت اعضای این پیمان با آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای، کمیسیون آفریقایی انرژی هسته‌ای بر اساس مفاد پیمان، تشکیل شد که دفتر آن در آفریقای جنوبی است. این پیمان، حق استقلال اعضا در تصمیم‌گیری برای اجازه بازدید به وسیله کشتی‌های خارجی و هواپیما به بندرها و فرودگاه‌های خود را به رسمیت می‌شناسد و مشخصا از آزادی ناوبری در آب‌های آزاد حمایت کرده و بر مسائل حقوقی مربوط به عبور از آب‌های سرزمینی که توسط حقوق بین‌الملل تضمین شده‌اند تأثیر نمی‌گذارد.
محمد البرادعی او در سال ۱۹۸۵ به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پیوست. در اوایل به عنوان رایزن حقوقی آژانس و سپس در سال ۱۹۹۳ او معاون مدیر کل امور خارجی آژانس ارتقاء یافت. او در یکم سپتامبر سال ۱۹۹۷ پس از رقابت با هانس بلیکس سوئدی با کسب ۳۳ رأی از مجموع ۳۴ رأی هیئت اجرائی آژانس به مدیر کلی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی انتخاب گردید. در سپتامبر سال ۲۰۰۱ برای بار دوم و سپتامبر ۲۰۰۵ برای بار سوم انتخاب گردید.
خروج آمریکا از برجام کفیل مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گزارشی از عدم تبعیت جمهوری اسلامی ایران از برخی تعهدات خود در قالب توافق هسته‌ای را به شورای امنیت سازمان ملل ارسال کرده است.
سیاست حسن روحانی در پرونده هسته‌ای و تحریم‌ها دوران تصدی روحانی در پرونده هسته‌ای از ۱۳۸۲/۷/۱۴ تا ۱۳۸۴/۵/۲۴ (۶۷۸ روز) بود. این دوران پس از طرح موضوع هسته‌ای ایران در سطح بین‌المللی و صدور قطعنامه شدیداللحن آژانس بین‌المللی انرژی اتمی آغاز گردید. شورای حکام آژانس، نخست در خرداد ۱۳۸۲ طی یک بیانیه و سپس در شهریور همان سال طی قطعنامه‌ای به پرونده هسته‌ای ایران پرداخته و تلاش کرد تا تعهدات سختی را بر دوش ایران قرار دهد. در این هنگام که مقارن با پیروزی آمریکا در عراق و تشدید فضای جنگ در منطقه بود، جامعه جهانی دچار بحران و تنش بی‌سابقه‌ای بود و نسبت به روند پیشرفت‌های هسته‌ای ایران نیز حساسیت خاصی به وجود آمده بود.
حسن روحانی دوران تصدی روحانی در پرونده هسته‌ای از ۱۴ مهر ۱۳۸۲ تا ۲۴ مرداد ۱۳۸۴ (۶۷۸ روز) بود. این دوران پس از طرح موضوع هسته‌ای ایران در سطح بین‌المللی و صدور قطعنامه شدیداللحن آژانس بین‌المللی انرژی اتمی آغاز گردید. شورای حکام آژانس، نخست در خرداد ۱۳۸۲ طی یک بیانیه و سپس در شهریور همان سال طی قطعنامه‌ای به پرونده هسته‌ای ایران پرداخته و تلاش کرد تا تعهدات سختی را بر دوش ایران قرار دهد. در این هنگام که مقارن با پیروزی آمریکا در عراق و تشدید فضای جنگ در منطقه بود، جامعه جهانی دچار بحران و تنش بی‌سابقه‌ای بود و نسبت به روند پیشرفت‌های هسته‌ای ایران نیز حساسیت خاصی به وجود آمده بود.
برنامه جامع اقدام مشترک در ساعات ابتدایی ۲۶ دی ۱۳۹۴، در آستانه انتشار گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی دربارهٔ انجام تعهدات هسته‌ای ایران در توافق جامع اتمی، باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا، جان کری، وزیر خارجه خود را با مجوز لغو تحریم‌های ایران راهی وین کرد. چند ساعت بعد محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران و سایر اعضاء تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران برای صدور بیانیهٔ مشترک آغاز اجرای برجام راهی وین و مقر سازمان ملل در این شهر شدند.
رافائل گروسی گروسی از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷، رئیس کارکنان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و سازمان منع سلاح‌های شیمیایی بود. در این بازهٔ زمانی که برای سازمان ملل کار می‌کرد، از تأسیسات هسته‌ای کره شمالی بازدید کرد و در چندین ملاقات با نمایندگان ایران برای دستیابی به یک توافقنامه دربارهٔ برنامه هسته‌ای ایران حضور داشت.
استان مرکزی کار ساخت مجتمع از سال ۱۳۷۷ خورشیدی آغاز و تمامی مراحل طراحی و اجرای آن توسط متخصصان ایرانی انجام شد. بهره‌برداری از این نیروگاه در سال ۱۳۸۵ و توسط محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت انجام گردید. در آبان ۱۳۹۲ آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در گزارش فصلی خود خبر داد که ایران پس از روی کار آمدن حسن روحانی توسعه فعالیت‌های هسته‌ای را متوقف کرده‌است. این اولین گزارشی بود که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پس از ریاست جمهوری حسن روحانی منتشر کرد. ایران اعلام کرده بود نیروگاه آب سنگین اراک در سه‌ماهه اول سال ۲۰۱۴ شروع به کار خواهد کرد اما بعداً آن را به تعویق انداخت. نیروگاه شامل آب سنگین و آب سبک است که از محصولات جانبی آب سنگین به‌شمار می‌رود.
آژانس بین‌المللی انرژی اتمی شورای حکام از ۳۵ کشور عضو تشکیل شده‌است. مطابق ماده ۶ اساسنامه آژانس، ۱۰ عضو شورا باید حتماً از بین کشورهای پیشرفته و صاحب تکنولوژی‌های هسته‌ای و ۷ عضو دیگر از بین کشورهای اروپایی انتخاب شوند. برای خاورمیانه و آسیای جنوبی ۲ نماینده در نظر گرفته شده‌است؛ که امکان افزایش این تعداد وجود دارد.
فریدون عباسی دوانی عباسی مرتباً با تلاش‌های ادعایی ایران در ساخت سلاح هسته ای مرتبط بوده‌است، روندی به نام سلاح سازی. بر اساس گزارش یک مؤسسه علوم و امنیت بین‌الملل به نقل از یک متخصص نزدیک به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA)، عباسی دانشمند اصلی در برنامه ادعایی پنهان سلاح هسته ای ایران به ریاست محسن فخری زاده-مهابادی، یکی از حامیان جدی ادعای ایران بود برنامه سلاح هسته ای. این کارشناس اضافه کرد که عباسی شخصاً کار خود را برای محاسبه بازده سلاح هسته ای و همچنین کار بر روی منابع نوترونی با انرژی بالا انجام داد.
سفر محمود احمدی‌نژاد به نیویورک (اردیبهشت ۱۳۸۹) بزرگترین تهدید برای امنیت جهانی تولید و انباشت سلاح‌های اتمی است و بیش از ۶۰ سال است که تهدید اتمی تمام مناسبات جهانی را شدیداً تحت تأثیر خود قرار داده است. حدود چهل سال قبل معاهده‌ای منعقد شد که کشورهای زیادی از جمله جمهوری اسلامی ایران به آن پیوستند که بر اساس آن ۳ مأموریت مهم بر عهده آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار داده شد: خلع سلاح کسانی که بمب اتم ساخته و آن را ذخیره کرده‌اند، جلوگیری از توسعه و اشاعهٔ سلاح اتمی و بسترسازی و کمک به کشورهای عضو برای استفاده درست از انرژی اتمی و عمومی‌کردن آن مأموریت‌هایی که بر عهده آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گذاشته شده. که متأسفانه آژانس در ۴۰ سال گذشته در انجام آن موفق نبوده‌است. امروز بمب اتم به عامل زورگویی، استیلا و توسعه طلبی برخی دولت‌ها و کشورها تبدیل شده‌است و آنان به بهانهٔ جلوگیری از توسعه سلاح اتمی فشارهای گوناگونی بر کشورهای مستقل وارد می‌کنند. حضور ایران گام مهمی در کمک به کشورها و ملت‌ها برای شناخت بهتر این موضوع و تصمیم‌گیری مناسبت‌تر است. دولت‌ها و ملت‌ها حق دارند که در عرصه‌های مهم بین‌المللی حضور تعیین‌کننده و مشارکت فعال داشته باشند.
پژوهشگاه هسته‌ای رژ پژوهشگاه هسته‌ای رژ در سال ۱۹۵۵ تأسیس شد. فعالیت‌های این نهاد به سه بخش تقسیم شده‌است. وظیفه بخش نخستین تحقیق خواص هسته‌های اتمی، طیف‌سنجی هسته‌ای، دزیمتری پرتوی یونش بود، وظیفه بخش دوم تحقیق در رشته رادیوشیمی بود و بخش سوم به تحقیق در رشته انرژی هسته‌ای مشغول شد. پژوهش این بخش عمدتا به طراحی راکتور هسته‌ای متمرکز شد. در سال ۱۹۷۲ در این موسسه راکتور آب سنگین بدون قدرت خروجی ساخته شد که برای تحقیق خواص فیزیکی راکتورهای آب سنگین به کار ببرد. در این مرکز راکتورهای هسته‌ای از نوع WWER راکتور آب تحت فشار پیشرفته شدند. در حال حاضر فعالیت‌های اصلی این موسسه توسعه و تولید رادیوداروها, امنیت هسته‌ای، همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، توسعه فناوری بازفرآوری سوخت مصرف شده‌است. در حال حاضر در موسسه تحقیقات هسته‌ای دو راکتورها ی تحقیقاتی نصب شده‌است.
مایک پومپئو مایک پومپئو به همراه سناتور تام کاتن مدعی شدند که به غیر از توافق هسته‌ای بین ایران و قدرت‌های جهانی، ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی هم دو توافق جانبی محرمانه دارند. دولت باراک اوباما این ادعا را تکذیب کرد.
مری آلیس هیوارد مری آلیس هیوارد () اهل ایالات متحده آمریکا و معاون دبیرکل و رئیس بخش مدیریت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بوده‌است، بعد از فوت یوکیا آمانو مدیر کل آژانس، از طرف آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اعلام شد که هیوارد موقتاً سرپرستی این نهاد بین‌المللی را به عهده خواهد گرفت. هیوارد در سمت معاون دبیرکل، طیف وسیعی از منابع مالی، منابع انسانی، مدیریتی، اداری، فناوری اطلاعات و خدمات عمومی را به عهده داشته‌است و آژانس را قادر ساخته تا برنامه‌های علمی و فنی خود را با موفقیت به انجام برساند. او از ابتدای ژانویه ۲۰۱۷ عهده‌دار این مسئولیت شده بود.
ایران و سلاح‌های کشتار جمعی آمریکا، اتحادیه اروپا، و اسرائیل برآنند که ایران با «کمک مخفیانه» منابع پاکستانی موفق به ساخت مراکز لازم برای تولید سوخت هسته‌ای از جمله غنی‌سازی اورانیوم شد. ایران البته تا سال ۲۰۰۲ فعالیت‌های هسته‌ای خود را به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گزارش نکرده بود، که باعث برانگیخته شدن شک‌های بسیاری گردید.
قطعنامه ۱۸۳۵ شورای امنیت با در نظرداشت گزارش ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۸ مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در خصوص اجرای پادمان پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) و مفاد قطعنامه‌های شورای امنیت (GOV/۲۰۰۸/۳۸)، با تأکید مجدد بر پایبندی خود بر معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای،
دانشگاه علم و صنعت ایران در سال ۱۳۹۷ خبر بازدید بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی از دانشگاه علم و صنعت واکنش‌هایی را در پی داشت. به گزارش خبرگزاری دویچه وله فعالیت بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی در ایران محرمانه است و در رسانه‌های رسمی ایران منعکس نمی‌شود. اما بازدید از دانشگاه علم و صنعت تهران تبدیل به موضوعی بحث برانگیز شد.
الجزایر و سلاح‌های کشتار جمعی در نوامبر ۱۹۹۱ به دلیل فشارهای بین‌المللی، الجزایر نیروگاه را زیر نظر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برد و در ژانویهٔ ۱۹۹۵ پیمان‌نامه منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای را امضا کرد و کنوانسیون بین‌المللی منع جنگ‌افزارهای شیمیایی به تصویب رسید. در اوت سال ۲۰۰۱ الجزایر کنوانسیون بین‌المللی منع جنگ‌افزارهای میکروبی را تصویب کرد.
علی‌اصغر سلطانیه علی اصغر سلطانیه (زاده ۱۳۲۹ در تهران) دانش‌آموختهٔ دانشگاه ایالتی یوتا اولین سفیر ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در دولت میرحسین موسوی و نخستین نماینده ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بود؛ که در دولت دهم جمهوری اسلامی ایران، دوباره به این سمت برگزیده شد، بدین‌ترتیب که در آذر ماه سال ۱۳۸۴ بنا به پیشنهاد غلام‌رضا آقازاده، رئیس وقت سازمان انرژی اتمی، با حکمی که به امضای محمود احمدی‌نژاد هم رسید، به این سمت منصوب شد و جایگزین محمدمهدی آخوندزاده گردید که پیش از وی عهده‌دار این سمت بود و پس از گذشت ۷ سال از فعالیتِ علی‌اصغر سلطانیه به عنوان نماینده ایران در آژانس، وی در گفتگو با خبرنگاران در وین اعلام کرد که از ماه سپتامبر سال ۲۰۱۳، دوره مسئولیتش در آژانس به پایان می‌رسد و وی از این سمت کناره گیری می‌کند و رضا نجفی جایگزین وی شد.
شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی هر عضو در شورای حکام یک رای دارد. ۱۳ عضو از اعضای شورای حکام از سوی شورای حکام قبلی انتخاب می‌شوند و معمولاً شامل کشورهای توسعه‌یافته در زمینه انرژی هسته‌ای هستند. ۲۰ عضو بنا به سهمیه منطقه‌ای و از سوی مجمع عمومی انتخاب می‌شوند: دو عضو دیگر نیز به صورت چرخشی و از بین کشورهای در حال توسعه برگزیده می‌شوند.
آلفونسو کوارون آلفونسو کوارون متولد شهر مکزیکو سیتی در کشور مکزیک است. پدرش آلفردو، یک فیزیکدان هسته‌ای می‌باشد که سالیان دراز برای آژانس بین‌المللی انرژی اتمی کار کرده‌است. وی دو برادر دیگر، یکی به نام کارلوس (که در عرصه سینما فعالیت دارد) و دیگر به نام آلفردو (که زیست‌شناس بقاء است).
اکبر اعتماد با وقوع انقلاب اسلامی ایران، فریدون سحابی ریاست سازمان انرژی اتمی ایران را به دست گرفت. اکبر اعتماد در مصاحبه‌های خود همواره انرژی اتمی را برای ایران لازم و ضروری می‌داند، دستیابی به این انرژی را حق ایران می‌داند، بی‌اعتمادی شدید نسبت به نیات قدرتهای غربی و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بیان می‌دارد و تا آنجا پیش می‌رود که عضویت ایران در این آژانس را بی‌حاصل می‌خواند. مستندی با عنوان " من اکبر اعتماد اتم می‌شکنم " به کارگردانی سیدوحید حسینی و احمدرضا گنجه‌ای در مورد زندگی این شخصیت علمی در سال ۱۳۹۱ ساخته شده‌است.
برنامه هسته‌ای مصر مصر، با بیان اینکه دولت این کشور و آژانس دارای «تعابیر متفاوت» از تعهدات پادمانی مصر هستند، و نیز تأکید بر اینکه «فعالیت‌های هسته‌ای [این کشور] اکیداً با اهداف صلح‌آمیز» هستند، قصور خود در گزارش‌دهی به آژانس را توجیه کرد. بر همین اساس مصر اقدامات اصلاحی را انجام داد و مبادرت با همکاری کامل در طول تحقیق سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ نمود. این تحقیقات زمانی پایان یافت که آزانس بین‌المللی انرژی اتمی هیچ تفاوتی میان یافته‌های آژانس و آنچه در زمان تحقیق اعلام شده‌بود کشف نکرد، و هیچ شواهدی مبنی که نشانگر استخراج پلوتونیم یا غنی‌سازی اورانیوم یافت نشد، و بازرسی مختومه شد.
برنامه هسته‌ای ایران در نهایت پس از چندین دور تمدید مذاکرات در سه‌شنبه ۲۳ تیر ۱۳۹۴، توافق جامع هسته‌ای وین که در اصطلاح برنامه جامع اقدام مشترک یا برجام نامیده می‌شد، در وین اتریش بین ایران، اتحادیه اروپا و گروه ۱+۵ (شامل چین، فرانسه، روسیه، پادشاهی متحد بریتانیا، ایالات متحده آمریکا و آلمان) منعقد شد.تحت این توافق، ایران ذخایر اورانیم غنی شده متوسط خودش را پاکسازی خواهد کرد و ذخیره‌سازی اورانیوم با غنای کم را تا ۹۸ درصد قطع می‌کند، و تعداد سانتریفیوژها را حدود دوسوم و حداقل برای ۱۵ سال کاهش می‌دهد. برای ۱۵ سال بعد، ایران موافقت کرده‌است که اورانیوم را بیش از ۳٫۶۷درصد غنی‌سازی نکند یا هیچ تأسیسات غنی‌سازی اورانیوم جدید یا رآکتور آب‌سنگین جدیدی را نسازد. فعالیت‌های غنی‌سازی اورانیوم به مدت ۱۰ سال به یک تک ساختمان که از سانتریفیوژهای نسل اول استفاده می‌کند محدود خواهد بود. دیگر تأسیسات نیز طبق پروتکل الحاقی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای اجتناب از خطرهای تکثیر سلاح‌های اتمی تبدیل خواهند شد. برای نظارت و تأیید اجرای توافق‌نامه توسط ایران، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) به تمام تأسیسات اتمی ایران دسترسی منظم خواهد داشت. در نتیجه این توافقنامه که تاییدیه پایدار متعهدین آن را به همراه دارد، ایران از تحریم‌های شورای امنیت ملل متحد، اتحادیه اروپا و ایالات متحده بیرون خواهد آمد.
انرژی هسته‌ای انرژی هسته‌ای عبارت است از بهره گیری از فرایند های هسته ای حرارت زا برای پدیدآوری گرما و الکتریسیته ی مفید. این واژه شامل شکافت هسته‌ای، پرتوزایی و همجوشی هسته‌ای می‌باشد. امروزه، شکافت هسته‌ای عناصر دستهٔ آکتینیدها در جدول تناوبی بیشتر انرژی هسته‌ای مورد نیاز بشر را با استفاده از فرایندهای پرتوزایی تولید می‌کند، که در درجهٔ اول به شکل انرژی زمین گرمایی و مولد گرما-الکتریکی ایزوتوپی نیاز انسان را برطرف می‌سازد. نیروگاه‌های هسته‌ای، جدا از سهمی که در فراهم سازی رآکتورهای شکافت هسته‌ای نیروهای دریایی دارند، حدود ۵٫۷ درصد انرژی جهان و ۱۳ درصد الکتریسیته جهان را در سال ۲۰۱۲ تأمین می‌کردند. در سال ۲۰۱۳، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گزارش داد که ۴۳۷ رآکتور هسته‌ای فعال در ۳۱ کشور وجود دارد اگرچه تمام رآکتورها الکتریسیته تولید نمی‌کنند. به علاوه، کم و بیش ۱۴۰ کشتی دریایی وجود دارد که با استفاده از حدوداً ۱۸۰ رآکتور، نیرو محرکهٔ هسته‌ای آنان را تأمین می‌کنند. پس از ۲۰۱۳، رسیدن به افزوده خالص انرژی به وسیلهٔ همجوشی هسته‌ای پایدار، به استثنای منابع انرژی همجوشی مانند خورشید، فضایی مداومی برای تحقیقات فیزیکی و مهندسی ایجاد کرده‌است. انرژی هسته‌ای نوعی انرژی است که توسط واپاشی هسته‌ای، شکافت هسته‌ای، یا گداخت هسته‌ای تولید شده و اساس آن را می‌توان با معادلهٔ "ΔE" = "Δm.c"² توصیف کرد.
انرژی هسته‌ای بعد از سال ۲۰۱۲، بر اساس گزارش‌ها آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، ۶۸ رآکتور هسته‌ای در ۱۵ کشور در حال ساخت بود و تقریباً ۲۸ عدد از آن‌ها با جدیدترین رآکتورهای هسته‌ای، به جمهوری خلق چین تعلق داشت. آن‌ها بعد از ماه مه ۲۰۱۳، به تورین برقی متصل شدند. این ماجرا در ۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۳ در نیروگاه هسته‌ای هنگیان در چین اتفاق افتاد. در ایالات متحده دو رآکتور نسل سه جدید در وگتل در حال ساخت هستند. مقامات عالی رتبهٔ صنعت هسته‌ای ایالات متحده انتظار دارند تا سال ۲۰۲۰، ۵ رآکتور جدید وارد تمام نیروگاه‌های موجود شوند. در سال ۲۰۱۳، رآکتورهای چهار ساله و غیر رقابتی، برای همیشه از رده خارج شدند.
حقوق هسته‌ای حقوق هسته‌ای (بر اساس تعریف مندرج در صفحه ۴ کتاب راهنمای حقوق هسته‌ای که در ژوئیه ۲۰۰۳ توسط آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به زبان انگلیسی به چاپ رسیده عبارت است از: «مجموعه‌ای از هنجارهای حقوقی ویژه که برای تنظیم و قاعده‌مندی رفتار و عملکرد اشخاص حقوقی و حقیقی درگیر در فعالیت‌های مرتبط با مواد شکافت پذیر، پرتوهای یون‌ساز و پرتوگیری ناشی از منابع طبیعی پرتوزا ایجاد شده است.»
موافقت‌نامه هسته‌ای غیرنظامی هند–آمریکا موافقت نامه هسته‌ای غیرنظامی هند-آمریکا که به نام معامله هسته‌ای هم شناخته می‌شود توافقی دوجانبه بین ایالات متحده آمریکا و هند می‌باشد که تحت این قرارداد آمریکا امکان دستیابی هند به فناوری هسته‌ای غیرنظامی وسوخت هسته‌ای در ازای بازرسی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از نیروگاه‌های هسته‌ای هند را فراهم می‌کند. بنا بر نظر شرکت انرژی اتمی هند بااجرایی شدن این توافقنامه، هند می‌تواند در سال ۲۰۲۰ میلادی به تولید ۲۵٬۰۰۰ مگاواتی برق از طریق انرژی اتمی دست یابد. پس از امضای موافقت نامه در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۰۷، گروه‌های چپ گرای مخالف حزب حاکم هند (میثاق اتحاد برای ترقی) به شدت به مخالفت با این توافقنامه پرداختند. این گروه‌ها توافقنامه را در جهت تخریب استقلال سیاست خارجی هند دانستند و حزب حاکم را متهم می‌کنند که بندهایی از این توافقنامه را که به بومی‌سازی برنامه هسته‌ای هند آسیب می‌زند را از رسانه‌ها مخفی کرده‌است. در ۹ ژوئن ۲۰۰۸ با خارج شدن جبهه چپ گرای از دولت تعداد نمایندگان حامی دولت در مجلس لوک سابای هند به ۲۷۶ نفر(کمتر از حدنساب مورد نیاز برای تشکیل دولت) رسید. ولی دولت در تاریخ ۲۲ ژوئن با ۲۷۵ رأی موافق در مقابل ۲۶۵ رأی مخالف نمایندگان مجلس توانست رای اعتماد مجلس را به دست آورد.
امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای این اثر، اولین کتابی است که توسط یکی از مسئولین ارشد ایران نگارش شده که زمانی ریاست تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای را برعهده داشته‌است. دربارهٔ موضوع هسته‌ای ایران، کتب دیگری همچون کتاب خاطرات محمد البرادعی (دبیر کل وقت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی)، کتاب خاطرات یوشکا فیشر (وزیر خارجه وقت آلمان)، کتاب خاطرات جک استراو (وزیر خارجه وقت بریتانیا) و کتاب خاطرات حسین موسویان (از اعضای اسبق تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای) نیز منتشر شده‌است.
اردیبهشت ۱۳۸۶ بر اثر انفجار بمبی در مسجد مکه حیدرآباد ۱۲ نفر کشته و دستکم ۵۰ تن مجروح شدند.  محمد البرادعی مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تأکید کرد: اعمال زور و تحریم علیه ایران برای توقف برنامه هسته‌ای کارساز نیست و باید این مسئله را از طریق گفت‌وگو حل کرد. ایرنا
موافقت‌نامه هسته‌ای غیرنظامی هند–آمریکا امضاءکنندگان معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (ان پی تی) امکان تبادل فناوری هسته‌ای غیرنظامی با یکدیگر و تأمین سوخت هسته‌ای به وسیله گروه تأمین هسته‌ای را در ازای نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بر فعالیت‌های هسته‌ای آنان به دست می‌آورند. کشورهای پاکستان، اسرائیل و هند این معاهده را امضاء نکرده‌اند. دلیل این گروه از کشورها این موضوع می‌باشد که معاهده به صورت تبعیض‌آمیزی کشورهای جهان را به دو گروه «دارای سلاح هسته ای» و «بدون سلاح هسته ای» تقسیم می‌کند زیرا معاهده تنها به کشورهایی که پیش از سال ۱۹۶۷ آزمایش هسته‌ای انجام دادند اجازه حفظ امکانات هسته‌ای خود را داده‌است. پس از گسترش زرادخانه هسته‌ای چین، در سال ۱۹۷۴ هند نخستین آزمایش بمب هسته‌ای خود را انجام داد. این آزمایش «انفجار هسته‌ای صلح‌آمیز» نام‌گذاری شد زیرا دولت هند اگر چه این آزمایش را نظامی دانست ولی تنها هدف آن را بازداری از حمله کشورهای دیگر دانست. هند در مه ۱۹۹۸ ۵ آزمایش بمب اتمی دیگر انجام داد.
ایران و سلاح‌های کشتار جمعی به دلیل سیاست‌های تهدیدآمیز (همانند علیه اسرائیل)، و به دلیل امکان استفاده دوگانه از این فناوری در تولید تسلیحات هسته‌ای، ایران مورد اعتراض کشورهای دیگر به ویژه دیگر اعضای آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که ایران نیز عضوی از آن می‌باشد قرار گرفت و ناچار به بازرسی‌های این سازمان تن در داد. ایران این ادعا را رد می‌کند و می‌گوید تمام برنامه هسته‌ای ایران داخلی و بر مبنایی بنیادی می‌باشد که به‌طور اصولی و با طرح استقلال کامل فناوری هسته‌ای از بدو انقلاب اسلامی بازسازی و اجراء شده‌است.
ترو واریورانتا سخنگوی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گفت: «آقای ترو واریورانتا از روز ۱۱ مه (برابر با ۲۱ اردیبهشت) استعفا کرده‌است». این سخنگو گفت، مدیرکل آژانس اتمی دربارهٔ دلیل استعفای واریورانتا اظهار نظری نکرده و آن را محرمانه دانست.
برنامه جامع اقدام مشترک در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۵ که با عنوان "روز پذیرش توافق هسته‌ای ایران" شناخته می‌شود، باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا دستور آمادگی برای لغو و توقف اجرای تحریم‌های هسته‌ای ایران در «روز اجرای» این توافق را صادر کرد و اتحادیه اروپا هم برداشتن تحریم‌های هسته‌ای از این روز را به تصویب رساند. همچنین آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در بیانیه‌ای اعلام کرد که ایران به آژانس خبر داده‌است که از «روز اجرای توافق» برنامه جامع اقدام مشترک، پروتکل الحاقی را به صورت موقت (تا زمان تصویب مجلس) اجرا خواهد کرد. در این بیانیه همچنین گفته شده‌است که ایران اجرای بند اصلاح‌شده ۳٫۱ در توافق پادمان را از «روز اجرای توافق» پذیرفته‌است.
رافائل گروسی رافائل گروسی در ۲ اوت ۲۰۱۹، از سوی دولت آرژانتین به عنوان نامزد ریاست آژانس بین‌المللی انرژی اتمی معرفی شد. در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۹ و در رای‌گیری اولیه شورای حکام این آژانس، هیچ‌کدام از نامزدها نتوانستند حد نصاب دو سوم لازم آرا از ۳۵ عضو را به دست آورند. روز بعد، در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۹، رای‌گیری دوباره انجام شد که طی آن گروسی توانست ۲۴ رای به دست بیاورد که ۱ رای بیشتر از ۲۳ رای لازم برای کسب حد نصاب دو سوم آرا بود و در نتیجه به عنوان نخستین فرد از آمریکای لاتین به ریاست این آژانس برسد. او کار خود را به عنوان ریاست آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از ۳ دسامبر ۲۰۱۹ آغاز کرد.
برنامه جامع اقدام مشترک چند ساعت پس از مبادلهٔ زندانیان ایران و آمریکا در عمان، و یک روز مذاکرات فشرده جهت نیل به متن مشترک بیانیه اجرای برجام، در ساعت پایانی ۲۶ دی ۱۳۹۴، یوکیا آمانو، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، در اطلاعیه‌ای اعلام کرد که ایران تمام تعهدات خود را تحت برجام اجرایی کرده و اجرای آن‌ها مورد تأیید آژانس است. کمی بعد در ساعت اولیه روز ۲۷ دی ۱۳۹۴ (۱۷ ژانویهٔ ۲۰۱۶)، بیانیهٔ اجرایی شدن برجام و لغو همه تحریم‌های اتحادیه اروپا و ایالات متحده آمریکا و همه قطعنامه‌های تحریمی شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران، در مقر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در وین، توسط فدریکا موگرینی، نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امور امنیتی و محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران قرائت شده و به موجب آن برنامهٔ جامع اقدام مشترک اجرایی شد که به موجب آن بلافاصله کلیهٔ تحریم‌های مرتبط با برنامه هسته‌ای ایران از هشت سال گذشته برچیده شد.
علی‌اکبر صالحی پس از اعلام استعفای غلام‌رضا آقازاده از ریاست سازمان انرژی اتمی ایران در تیر ۱۳۸۸، محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت ایران که به شدت از امضای پروتکل الحاقی به معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای انتقاد کرده بود، صالحی را که شخص امضاءکننده این پروتکل بود به عنوان جانشین آقازاده منصوب کرد. پس از آنکه صالحی خبر از جایگزینی رضا نجفی با علی‌اصغر سلطانیه به عنوان نماینده دائم ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی داد، منوچهر متکی وزیرخارجهٔ وقت، دورهٔ کاری علی‌اصغر سلطانیه را تمدید کرد.
پیمان منع جامع آزمایش هسته‌ای جنبش بین‌المللی برای کنترل جنگ‌افزار هسته‌ای در سال ۱۹۴۵ با درخواست کانادا از بریتانیا برای برگزاری یک همایش در مورد این موضوع آغاز شد. در ماه ژوئن سال ۱۹۴۶، برنارد باروک، فرستاده رئیس‌جمهور، هری ترومن، طرح باروک را پیش از کمیسیون انرژی اتمی سازمان ملل متحد برای ایجاد یک سیستم بین‌المللی کنترل تولید انرژی اتمی ارائه داد. این طرح که به عنوان پایه‌ای برای سیاست‌های هسته‌ای آمریکا در دهه ۱۹۵۰ در نظر گرفته می‌شد، توسط اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی به عنوان شگرد آمریکا برای انحصار خود بر انرژی هسته‌ای رد شد.
عراق و سلاح های کشتار جمعی تأسیسات هسته‌ای مختلف، از جمله تأسیسات تحقیقات هسته‌ای بغداد و مرکز تحقیقات هسته‌ای تویتا، در ماه پس از تهاجم به غنیمت گرفته شدند. (Gellman،۳ مه ۲۰۰۳) در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۳، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گزارش داد که تن اورانیوم، و همچنین سایر مواد رادیواکتیو مانند توریم، بازیابی شده و اکثریت قریب به اتفاق در محل باقی مانده‌است. چندین گزارش از بیماری تشعشعات در این منطقه وجود دارد. گفته می‌شود که اسناد و سایت‌های مشکوک سلاح در عراق توسط غارتگران در روزهای پایانی جنگ غارت و سوزانده شده‌است.
هیدرولوژی ایزوتوپی برنامهٔ هیدرولوژی ایزوتوپی در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، به کشورهای در حال توسعه (شامل ۸۴ پروژه در بیش از ۵۰ کشور) کمک می‌کند. همچنین این برنامه در حال تشکیل نقشه‌ای جامع و دارای جزئیات از منابع آب موجود در روی کره زمین است. در اتیوپی، لیبی، چاد، مصر و سودان، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از این تکنیک‌ها برای کمک به سیاستگذاری‌های آبی منطقه‌ای استفاده کرده است. بحران آلودگی آرسنیکی در بنگلادش که سازمان سلامت جهانی از آن بعنوان «بزرگترین مسمومیت یک جمعیت در تاریخ» یاد کرده است، با این تکنیک‌ها شناسایی شده است.
کنوانسیون ایمنی هسته‌ای کنوانسیون ایمنی هسته‌ای در ۱۷ ژوئن ۱۹۹۴ (میلادی) در نشست آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در وین به تصویب رسید و در ۲۴ اکتبر ۱۹۹۶ (میلادی) لازم‌الاجرا شد. تاکنون ۷۶ کشور از جمله اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد عضو آن شده و ۶۵ کشور نیز آن را امضا نموده‌اند. کشورهایی مانند مصر، الجزایر، مراکش، سوریه، کوبا و اسرائیل از جمله کشورهایی هستند که این کنوانسیون را امضا کرده‌اند.
هورین خلف شورای شهر لیون در فرانسه در جلسۀ روز ۸ ژوئیۀ ۲۰۲۱ با نامگذاری یکی از میادین این شهر به نام هورین خلف موافقت کرد. این میدان در شامگاه ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۱ افتتاح شد و فانی دوبوت شهردار منطقه ۷ لیون در آیین گشایش آن، نام هورین خلف را نمادی از «اردوگاه صلح» در کشوری در حال جنگ دانست.
حزب سوریه آینده هورین خلف نخستین دبیر کل حزب آیندۀ‌ سوریه در مسیر شهر قامیشلو توسط وابستگان نظامی ترکیه کشته شد. نیروهای نظامی وابسته به ترکیه خودروی حامل هورین خلف را که از یک نشست در حسکه بازمی‌گشت هدف حملۀ ‌نظامی قرار دادند که در نتیجۀ آن هورین خلف دبیرکل حزب آیندۀ سوریه، حسین عمر هماهنگ‌کننده این حزب در اروپا و رانندۀ آن‌ها کشته شد.
هورین خلف هَورین خَلَف (زادهٔ ۱۹۸۴–۱۲ اکتبر ۲۰۱۹) سیاستمدار فمنیست کرد و دبیرکل حزب آینده سوریه به دنبال متحد کردن همه اقلیت‌های سوریه بود و هم در مناطق عرب‌نشین و هم کردنشین فعالیت می‌کرد. او از مخالفان بی‌پروای عملیات نظامی ترکیه در شمال سوریه بود و آن را اشغال این مناطق می‌خواند. که طی حمله‌ای هنگام بازگشت از یک نشست در حسکه حوالی قامشلی در جنوب شهر تل ابیض به همراه راننده و دستیارش به ضرب گلوله کشته شدند. وی در دیدارهای دیپلماتیک با هیئت‌های نمایندگی خارجی نقش فعالی بر عهده داشت. نیروهای هم‌پیمان ترکیه وی را بدون محاکمه اعدام صحرایی کردند و گزارش‌هایی از تجاوز و رفتار تحقیرآمیز با جنازه وی گزارش شده‌است. رسانه‌های ترکیه این اقدام را «عملیاتی موفقیت‌آمیز» خواندند.
حمله نظامی ترکیه به شمال شرقی سوریه (۲۰۱۹) اعضای گروه اسلام‌گرای احرار الشرقیه که تحت حمایت ترکیه هستند، هورین خلف دبیرکل حزب آینده سوریه را اعدام کردند. ۹ غیرنظامی، از جمله خلف، توسط جنگجویان احرار الشرقیه در یک راه‌بند جاده‌ای در بزرگراه M4 در جنوب تل ابیض اعدام شدند. منبع خبری ترکیه ینی شفق گزارش داد که خلف در «عملیاتی موفقیت‌آمیز» علیه یک سیاستمدار وابسته به یک سازمان «تروریستی» خنثی شد.خبر اعدام وی در رسانه‌های غربی، براساس قوانین بین‌المللی جنایت جنگی توصیف شد.سخنگوی احرار الشرقیه اعلام کرد که خلف به دلیل «جاسوسی برای آمریکا» اعدام شده‌است.
سعد (غلام عمرو بن خالد صیداوی) بعد از کشته شدن سعد، حسین بن علی برای او و کسانی که همراه او بودند چندین مرتبه طلب رحمت کرد. آنچه که در نقل‌ها موجود است سعد همان کسی است که در زیارت رجبیه با عنوان «سلام بر عمرو بن خلف و مولای او سعید» یاد شده است و خلف ثبت اشتباه خالد است.
کلاس آرنولدسون کلاس آرنولدسون (۲۷ اکتبر ۱۸۴۴–۲۰ فوریه ۱۹۱۶) نویسنده، روزنامه‌نگار، سیاستمدار و فعال صلح‌طلب متعهد اهل سوئد و برنده جایزه صلح نوبل سال ۱۹۰۸ بود.او این جایزه را مشترکاً با فردریک باجر یکی از اعضای بنیاد انجمن صلح و آرای سوئد و عضو پارلمان و دبیر دوم ۱۸۸۲–۱۸۸۷ دریافت کردند.
خلف بن احمد برخی مورخان از جریان لشکرکشی محمود غزنوی به سیستان نوشته‌اند که چون خلف به دژ کاخ رفت، پیرامون آن خندق کند، محمود دژ را محاصره و خندق را پر کرد و به این ترتیب دژ را گشود و بیشتر امرای خلف را به قتل رساند. خلف از بیم این رویداد، بیهوش شد و چون به هوش آمد بر روی پاهای محمود افتاد و از او طلب بخشش کرد و پس از این عمل خلف، محمود را سلطان نامید. محمود نیز بنا به درخواست خلف او را به گرگان فرستاد. خلف پس از چندی به جوزجانان رفت و در ۳۹۷ یا ۳۹۹ ق در همان‌جا درگذشت.
فردیناند بویسون فردیناند ادوار بویسون (؛ زاده درگذشته ) یک کتابدار، صلح‌جو، سیاستمدار اهل فرانسه بود. او یک سیاستمدار رادیکال-سوسیالیست (لیبرال چپ) بود. فردیناند از سال ۱۹۰۲ تا ۱۹۰۶ ریاست اتحادیه آموزش و پرورش و همچنین از ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۶ ریاست اتحادیه حقوق بشر فرانسه (LDH) را بر عهده داشت. در سال ۱۹۲۷، جایزه صلح نوبل به‌طور مشترک به او و لودویگ کویده، مورخ و سیاستمدار صلح طلب المان، اعطا شد. او فیلسوف، مربی و یک کارشناس آموزش ابتدایی بود. او نویسنده تز در مورد سباستین کاستلیو بود، که در آن وی «پروتستان لیبرال» را در تصویر خود دید. فردیناند بویسون رئیس انجمن ملی اندیشه آزاد بود. وی در سال ۱۹۰۵ ریاست کمیته پارلمانی برای اجرای جدایی دین و دولت را به عهده گرفت. وی که به خاطر مبارزه برای تحصیلات سکولار از طریق لیگ آموزش و پرورش مشهور بود، اصطلاح لائیسیته ("سکولاریسم") را ایجاد کرد.
لودویگ کویده لودویگ کویده (; – ) یک مورخ و سیاستمدار آلمانی و صلح طلب بود که عمدتاً به خاطر انتقادات تندش به امپراتور آلمان ویلهلم دوم شناخته می‌شود.طول عمر سیاسی کویده چهار دوره مختلف تاریخ آلمان را در بر می‌گیرد: بیسمارک (تا سال ۱۸۹۰)؛ امپراتوری هون تسولرن تحت ویلهلم دوم (۱۸۱۸–۱۹۸۸)؛ جمهوری وایمار (۱۹۱۸–۱۹۳۳)؛ و در نهایت، آلمان نازی. در سال ۱۹۲۷، او موفق به کسب جایزه صلح نوبل شد.
جنگ جبال (۳۱۹ قمری) خواهرزادهٔ مرداویج، ابی الکرادیس علی بن عیسی طلحی، برای طلب خراج به شهر همدان عازم شد. در همین هنگام سپاه خلیفهٔ عباسی، به فرماندهی ابوعبدالله بن خلف، نیز در همدان اقامت داشت. در ورودی همدان شیرسنگی بود که مردم شهر آن را حافظ و نگهبان همدان می‌دانستند. لشکریان ابی‌الکرادیس در ورود به شهر این مجسمه را شکسته و از کوه به پایین پرت کردند. مردم همدان از این اقدام منزجر شده و به حمایت از سپاه خلیفه به مقابلهٔ با لشکریان زیاری پرداختند. در جنگی که رخ داد چهار هزار نفر کشته شدند و ابی‌الکرادیس هم کشته شد.