mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
کانی‌شناسی کانی‌ها از دوران پیش از تاریخ ، نقشی اصلی در نحوه زندگی بشر و استاندارد زندگی وی داشته‌اند. با گذشت هر قرن ، اهمیت اقتصادی کانی‌ها به گونه‌ای فزاینده بیشتر شده و امروزه به اشکال بیشماری ، از احداث آسمان‌خراش‌ها گرفته تا ساخت رایانه به آنها وابسته‌ایم. تمدن جدید ، به طور شگفت آوری به کانی‌ها وابسته است و کاربرد وسیع آنها را الزامی کرده است. تعداد کمی از کانی‌ها مانند تالک ، آزبست ، گوگرد و ... به همان شکل استخراج شده ، معروف می‌شوند. اما بسیاری از آنها را برای به دست آوردن یک ماده مفید ، باید در آغاز فرآوری کرد. برخی از محصولات آشناتر عبارتند از : آجر ، شیشه ، سیمان ، گچ و چیزی در حدود بیست فلز از آهن گرفته تا طلا. کانسنگ‌های فلزی و کانی‌های صنعتی در همه قاره‌ها و در هر جا که کانی‌های خاص به اندازه کافی تمرکز یافته و استخراج آنها اقتصادی باشد، استخراج می‌شوند.
کلسیت کلسیت یک کانی کربناته و پایدارترین کربنات کلسیم (CaCO)؛ چند ریخت است و دارای سطح شکست و رخ سه جهتی با زاویه غیر قائمه می باشد. کانی کلسیت به کانی هزارچهره معروف است و از کلسیم کربن و اکسیژن تشکیل شده و این کانی با اسید واکنش می‌دهد. منشأ تشکیل کلسیت، پلاژیو کلاز کلسیم دار و برخی کانی‌های آهن و منیزیمدار است.
کانی کانی‌ها در آغاز به همان صورت که از پوستهٔ زمین به‌دست می‌آمدند، به کار می‌رفتند. برخی از این کانی‌ها که بلورهای ظریف و پایدار در برابر فرسایش داشتند، پس از صیقل‌کاری و تراش خوردن، به عنوان آرایش به کار می‌رفتند. به این کانی‌ها، سنگ‌های قیمتی یا جواهر می‌گوییم. الماس، فیروزه، یاقوت کبود، زمرد، زبرجد، لعل، چشم گربه، عقیق، و دُرّ کوهی از مهم‌ترین کانی‌های گران‌بها هستند.
کانی استخوانی کانی استخوانی () به بخش معدنی در بافت استخوان گفته می‌شود. مقاومت فشاری استخوان ناشی از وجود کانی استخوانی است. کانی استخوانی از کربنه‌شدن هیدروکسی آپاتیت با درجهٔ بلورشدگی کم پدید می‌آید.
شکستگی (کانی) شکستگی از نوع مخروطی به گونه ای است که گویی موج‌های موجود در سطح پوستهٔ صدف سیاه در یک جا متمرکز شده‌اند. این نوع از شکستگی بیشتر در کانی‌های اَریخت یا کانی‌های ریزدانه مانند چخماق، اوپال یا ابسیدین دیده می‌شود. البته گاهی در کانی‌های بلوری مانند کوارتز هم دیده می‌شود. شکستگی زیرمخروطی همانند مخروطی است اما انحناها و خم‌ها کمتر در آن قابل مشاهده است. (یادآوری می‌شود که ابسیدین یک سنگ آذرین است و کانی نیست اما شکستگی مخروطی به خوبی در آن قابل مشاهده است)
مافیک اصطلاح مافیک (Mafic) برای کانی‌ها و سنگهایی به کار می‌رود که از سیلیکاتهای آهن و منیزیم غنی هستند. از جملهٔ این کانی‌ها می‌توان به اولیوین و پیروکسن اشاره کرد و سنگ‌هایی که دربرگیرندهٔ چنین کانی‌هایی باشند به سنگ‌های مافیک موسومند. همچنین مافیک کلمه‌ای است که برای تعریف سنگ‌های آتشفشانی بار محتوای آهن و منیزیم فراوان به کار برده می‌شود. این کانی‌ها دارای نقطهٔ ذوب بالایی هستند. اولیوین از نخستین کانی‌هایی است که از ماگمای مافیک اولیه متبلور می‌شود. برخی سنگ‌های فرامافیک تقریباً از اولیوین تشکیل شده‌اند که به آنها دونیت می‌گویند. کانی‌های فرامافیک به ترتیب اولیوین، پیروکسن، آمفیبول و بیوتیت در سری بوون متبلور می‌شوند.
ترنکولایدیایت ترنکولایدیایت کانی از کانی‌های سیلیکات با فرمول شیمیایی (Fe)TiZr SiO می‌باشد. این کانی نخستین بار در سال ۱۹۶۹ در سطح ماه و توسط فضانوردان پایگاه آسایش در خاک ماه یافت شد و بر اساس نام گودالی بزرگ بر روی سطح ماه به نام دریای آسایش نام گذاری گشت. این کانی شامل عناصری چون آهن، اکسیژن، سیلیسیم، زیرکونیم، تیتانیم و به میزان کمتری ایتریم و کلسیم می‌باشد. ترنکولایدیایت به همراه آرمالکولایت و پایراکسفروات کانی‌هایی بودند که نخستین بار بر روی سطح ماه کشف شدند. بعدها این کانی بر روی سطح زمین نخستین بار در استرالیا و در سال ۲۰۱۱ میلادی یافت شد و در آزمایشگاه به صورت خالص‌شده درآمد.
بی‌وفا (فیلم ۲۰۰۲) کانی (لین) و ادوارد (ریچارد گی‌یر) زن و شوهری هستند که زندگی آرامی را سپری می‌کنند. یک روز که هوا زیاد مساعد نیست، کانی برای انجام کاری راهی منهتن می‌شود. طوفان شدید باعث می‌شود او در خیابان با پل مارتین (مارتینز)، جوان فرانسوی خوش قیافه که تعداد زیادی کتاب حمل می‌کند، تصادف کند. آسیب دیدن زانوی کانی راهی جز رفتن به آپارتمان پل که در همان نزدیکی است باقی نمی‌گذارد. کانی از خانه پل با منزل خود تماس می‌گیرد و به پسرش چارلی می‌گوید که دیر به خانه می‌آید. وقتی کانی به خانه بر می‌گردد ماجرا را برای همسرش ادوارد تعریف می‌کند، اما واضح است که مجذوب پل شده و کمی بعد راهی شهر می‌شود تا او را ببیند. ادوارد به کانی شک می‌کند و بالاخره یک کارآگاه خصوصی استخدام می‌کند تا کانی را تحت نظر بگیرد
بتن کانی‌های سیلیسی (کوارتز، اوپال، کلسه دون، تریمیت، کریستوبالیت) فلدسپاتها، کانی های میکا، کانی های کربناتی، کانیهای سولفاتی، کانیهای سولفور آهن، کانیهای فرومنیزیم، کانی های اکسیدآهن، زئولیت‌ها و کانیهای رس.
آلونیت آلونیت (Alunite) کانی سولفات است که برای اولین بار در قرن ۱۵ در رم دیده شد. در یک ساختار شش ضلعی در دستگاه بلوری لوزی‌پهلو با زوایای ۹۰ درجه و ۵۰ دقیقه تشکیل بلور می‌دهد. این کانی به رنگهای سفید، زرد و خاکستری یافت شده‌است. آلونیت سولفات پتاسیم آلومینیم است با فرمول شیمیایی KAl(SO)(OH)، درصورتی که سدیم جایگزین پتاسیم شود و کانی سرشار از سدیم باشد نام کانی به ناتروآلونیت تغییر خواهد یافت؛ و اگر آهن Fe جایگزین آلومینیم شود ژاروسیت را خواهیم داشت که یک کانی درجه دو سولفات آهن است. آلونیت در آب و اسیدهای ضعیف نامحلول است ولی در اسید سولفوریک حل می‌شود. این کانی ترد می‌باشد.
کانی‌های سیلیکات سرپانتین‌ها، سیلیکات‌های ورقه‌ای آبداری‌اند که از کانی‌های منزیم‌دار تشکیل شده‌اند. گاهی هم در آن‌ها آهن (Fe) جانشین Mg می‌شود. این کانی‌ها تشکیل پلی‌مرفی را می‌دهند که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: آنتی‌گوریت و کریزوتیل. گاهی در این کانی‌ها به جای قسمتی از یون Mg یون Fe جانشین می‌شود. فرق سرپانتین‌ها با کلریت‌ها در این است که در ترکیب سرپانتین‌ها آلومینیم Al شرکت ندارد. گریزوتیل یکی از کانی‌هایی است که تبدیل به آزبست (Asbest) یا پنبهٔ کوهی می‌شود. هر دو کانی در ساختار تک‌شیب متبلور می‌شوند. ولی ساختار بلوری آنتی‌گوریت، تک‌شیب شبیه شش‌گوشه و در کریزوتیل شبیه راست‌لوزی است.
گنه‌بو کانی های مشهور:کانی وا _ کانی میررضا - کانی پیر اسماعیل
بافت خال‌خال بافت سنگ آذرینی که در آن دانه‌های کوچک یک کانی به‌طور نامنظم در بلور بزرگ‌تر و بی‌وجه کانی دیگری پخش شده‌اند را بافت خال‌خال می‌گویند. وقتی که دانه‌های کوچکی از یک کانی، کاملاً در دانه‌های بزرگتر یک کانی قرار گیرند، این بافت حاصل می‌شود.
کانی کورلئونه کانی (کنستانزیا) کورلئونه ، یک شخصیت داستانی در "پدرخوانده"، رمانی از ماریو پوزو در سال ۱۹۶۹ "و فیلم پدرخوانده" در سال ۱۹۷۲ است. در این فیلم، نقش کانی توسط تالیا شایر، خواهر کارگردان، فرانسیس فورد کوپولا، به تصویر کشیده شده‌است. شایر برای بازی در نقش کانی کورلئونه در "" نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. کانی تنها دختر ویتو است و در کنار مایکل به عنوان فرزند مورد علاقه او توصیف شده‌است. کانی تلاش می‌کند تا خانواده اش کارلو را در فیلم اول بپذیرند، و علی‌رغم سوءاستفاده ای که از او می‌شود، حداقل در ابتدا، با قتل او بسیار ویران شده‌است. تالیا شایر شخصیت خود را اینگونه توصیف کرد: "" یک فرد دردناک در سایه مردان قدرتمند."
کانی‌های رس کانی‌های رس با وجود آب شکل می‌گیرند و در حیات موجودات زنده نقش مهمی دارند و برخی نظریه‌های پیدایش حیات شامل این گروه از کانی‌هاست. این کانی‌ها تشکیل‌دهنده خاک بوده و برای انسان از زمان‌های باستان در کشاورزی و ساخت و ساز مورد استفاده بوده‌اند.
کانی تشکیل کانی با کمک تجزیه کانی‌های دیگر مثل خاک رس که حاصل از خورد شدن فلدسپات است.
کانی خاک کمیاب یک کانی خاک کمیاب، گونه‌ای از کانی است که دربردارندهٔ یکی یا بیشتر از عنصرهای خاکی کمیاب است.
کانی‌گری کانی‌گری یا کانی‌سازی فرایندی در زیست‌شناسی است که یک موجود زنده، یک ترکیب معدنی را تولید نماید.
کانی ماسی کانی ماسی (به عربی: كاني ماسي) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در Barwari واقع شده‌است.
کلویت کلویت نخستین منبع زمینی هلیم است هلیم در این کانی از واپاشی آلفای اورانیم و گیرافتادگی آن درون کانی بدست می‌آید. نخستین نمونهٔ هلیم را ویلیام رمزی هنگامی که واکنش میان این کانی و یک اسید را آزمایش می‌کرد، بدست آورد. هم زمان با او کلیو و آبراهام لانگلت هم توانستند هلیم را از کانی کلویت جدا کنند.
زیست‌کانی‌سازی زیست‌کانی‌سازی فرآیندی است که در آن موجودات زنده کانی تشکیل می­‌دهند. این فرآیند اغلب برای سفت و سخت شدن بافت‌های موجود صورت می­‌گیرد. به چنین بافت­‌هایی کان‌بافت گفته می­‌شود. زیست کانی سازی پدیده‌­ای بسیار گسترده است. هر ۶ فرمانرو شامل اعضایی هستند که توانایی تشکیل کانی دارند و تا کنون بیش از ۶۰ کانی در جانداران شناسایی شده است. به عنوان مثال می‌­توان به سیلیکات­‌ها در جلبک‌ها و دیاتوم­‌ها، کربنات‌ها در بی‌مهرگان و کلسیم‌فسفات و کربنات‌ها در مهره‌داران اشاره کرد. این کانی‌­ها اغلب ویژگی­‌های ساختاری موجود در صدف‌ها و یا استخوان در پستانداران و پرندگان را موجب می‌­شوند. جانداران از ۵۵۰ میلیون سال پیش برای خود اسکلت‌های معدنی می­‌سازند. کان‌بافت‌هایی که از جنس کلسیم‌کربنات یا کلسیم‌فسفات معمولا بلوری هستند درحالی‌که در جانداران با کان‌بافت‌هایی از جنس سیلیسیم‌دی‌اکسید، کانی‌ها غیرکریستالی اند مانند اسفنج‎‌ها و دیاتوم‌ها. مواد معدنی زیستی که به صورت بیولوژیکی تشکیل شده‌­اند اغلب کاربردهای ویژه‌ای مانند قابلیت تشخیص میدان مغناطیسی در باکتری­‌های حساس به میدان (FeO) ، شتاب­‌سنج‌ها (CaCO3,CaSO4,BaSO4) و ذخیره‌سازی آهن (Fe2O3.H2O درپروتئین فریتین) دارند.
کانی کانی‌های گوناگون به دلایل مختلف دارای فضای خالی در ساختار بلوری خود هستند، توسط یون‌ها با بار الکتریکی و شعاع یونی مناسب پر می‌شوند. برخی دیگر از کانی‌ها فضای خالی بزرگتری دارند که مولکول‌های آب نیز در این فضاها جای می‌گیرند. از جمله این کانی‌ها می‌توان به خانواده گروه میکا (شامل مسکوویت و بیوتیت) اشاره کرد.
کانی کبود (دیواندره) کانی کبود (دیواندره) (به کردی سورانی: کانی که‌وه) روستایی از توابع بخش سارال شهرستان دیواندره در استان کردستان ایران است. روستای کانی کبود از ضلع شمال‌غربی به کوهی محدود می‌شود که محل قبرستان مشترک آن با روستای حاجی موسی می‌باشد.
آرسنوپیریت آرسنوپیریت (Arsenopyrite)، با فرمول شیمیایی FeAsS یک کانی ترد است و در اثر واکنش با اسید نیتریک، گوگرد آزاد می‌کند. در برابر اشعهٔ X واکنش می‌دهد. آرسنوپیریت با کانی‌های کلوآنتیت، راملسبرژیت، ایولینگیت، اسکوترودیت مشابه‌است. در این کانی گروهی از فلزات می‌توانند جایگزین عنصر آهن شوند. گروه آرسنیوپیریت شامل کانی‌های نادر زیر است:
زیست‌کانی‌سازی زیست‌کانی‌سازی به طور مستقل چندین بار تکامل یافته است و بسیاری از گونه‌های جانوری برای اولین بار در دوره کامبرین اجزای ساخته شده از کانی‌ها را از خود نشان داده‌اند. بسیاری از موجودات دیگر از فرآیندهای مشابه استفاده کرده‌اند که نشان می‌دهد فرآیندهای زیست‌کانی‌سازی برگرفته از روندهایی‌اند که از قبل در سلول‌ها به منظور اهداف دیگر وجود داشته‌اند. با این‌که این روندهای تسهیل کننده زیست‌کانی‌سازی پیچیده‌اند و شامل فرستنده‌های سیگنال، بازدارنده‌ها و فاکتور رونویسی هستند، بسیاری از این فرآیندها در میان شاخه‌های مختلف از جمله مهره‌داران، نرم‌تنان و مرجان‌ها مشترک اند. اجزای مشترک وظایف اساسی را انجام می‌دهند، مانند اینکه تعیین کنند که سلول‌ها برای ساخت کانی به کار روند، اما ژن‌ها جنبه‌های دقیق‌تر و ظریف‌تر را کنترل می‌کنند که در مراحل بعدی زیست‌کانی‌سازی رخ می‌دهند که به عنوان مثال، می‌توان به جهت‌گیری وساختار دقیق بلور ساخته شده اشاره کرد که این جهت‌گیری و ساختار گفته شده در میان نسب گوناگون، به شدت تکامل پیدا کرده‌اند. این‌ها نشان می‌دهند که جانوران پرکامبرینی از روندهای مشابه برای اهداف متفاوتی استفاده می‌کرده اند. شاید این جانوران برای پرهیز از رسوب‌گذاری ناخواسته کلسیم‌کربنات ناشی از اقیانوس‌های اشباع شده دوره پروتروزوئیک چنین فرآیندهایی را طی می‌کرده‌اند. حالت‌هایی از مخاط که در زیست‌کانی‌سازی مؤثر هستند، در نیاکان حیوانات امروزی نقش جلوگیری از مقادیر بالای کلسیم را داشته‌اند. علاوه بر این، برخی پروتئین‌های خاصی که در اصل در حفظ غلظت کلسیم در سلول‌ها نقش داشته‌اند، در میان همه حیوانات هم‌ساخت هستند، و به نظر می‌رسد که پس از واگرایی شجره‌های حیوانات، در فرآیندهای زیست‌کانی‌سازی به کار گرفته شده‌اند. زیست‌کانی‌سازی به دور از اینکه یک ویژگی کمیاب باشد که چندین بار تکامل یافته و راکد مانده است، فرآیندی است که دفعات زیادی تکامل یافته است و امروزه نیز به سرعت در حال تکامل است. حتی در یک سرده نیز می‌توان تفاوت‌های بسیاری در یک خانواده ژن مشاهده کرد.
پگماتیت در پگماتیت‌ها معمولاً" کانی‌هایی مانند فلدسپات، میکا، و کوارتز یا اصطلاحاً کانی‌های گرانیتی وجود دارد که کانی‌شناسی پگماتیت‌ها به آنها مربوط می‌شود.
کانی سیف کانی سیف یک روستا در ایران است که در استان کردستان واقع شده‌است. کانی سیف ۵۵ نفر جمعیت دارد.
کانی‌شناسی کانی‌ها دارای ارزش اقتصادی بسیار زیادی می‌باشند، بطوری که اقتصاد بسیاری از کشورهای جهان نظیر شیلی ، گینه ... بر اساس مواد معدنی پایه‌ریزی شده است. اگر چه بسیاری از کانی‌ها دارای ارزش درمانی ویژه خود هستند و حتی تعدادی به عنوان مواد سمی و مهلک مورد استفاده قرار می‌گیرند، ولی افرادی نیز وجود دارند که همراه داشتن کانی‌های معین را در درمان برخی از بیماریهای موثر می‌دانند.
گیچی‌دره این روستا در دهستان حر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.این روستا از طایفه‌های زیر تشکیل شده است1_طایفه سوفی：این طایفه رابرخی از اهالی روستاازروستاهای کردنشین اطراف شهرقروه دراستان کردستان میدانند, عده‌ای از این طایفه در تهران ساکن‌اند.2_طایفه ترک：این طایفه رااهالی روستا ازمردم ترک زبان شهرستان سنقر میدانند3_طایفه موسایی：طایفه‌ای که در گذشته یهودی بوده اندوهم اکنون مسلمان شده‌اند . زبان و دین：زبان مردم این روستا کردی کلیایی است و دین ان‌ها اسلام وشیعه هستند. کوه‌ها و چشمه ها：بلندترین کوه روستاملهمستان(ملمسان) است و از چشمه‌های ان میتوان به کانی سراو . کانی دراو . کانی پشت نوتنگ . کانی قیصره . کانی ناو عاوای و کانی دره گرده کان و کانی خود روستا رانام برد. مردم این روستادرفصل زمستان وپاییز دوخانوارند امادرتابستان و بهار به دلیل کارهای کشاورزی افزایش می یابند, همچنین مردم روستا بیشتربه باغداری مشغولند.
زیست‌کانی‌سازی اکثر زیست‌کانی‌ها در 3 دسته‌بندی متمایز کانی‌ها قرار می‌گیرند که عبارت‌اند از: کربنات‌ها، سیلیکات‌ها و فسفات‌ها.
کانی‌سور (نانور) کانی‌سور یک روستا در ایران است که در دهستان ننور واقع شده‌است. کانی‌سور ۶۷ نفر جمعیت دارد.
کانی کوچک‌ترین واحد سازنده سیلیکات‌ها به شکل یک هرم چهار وجهی است با سطوح مثلث متساوی الاضلاع. بنیان سیلیکات‌ها بار الکتریکی منفی دارند که به وسیلهٔ یون‌های مثبت مانند آلومینیوم، آهن و منیزیم قرار گرفته‌اند. رنگ کانی‌های سیلیکاتی به ترکیب شیمیایی آن‌ها بستگی دارد. اگر در ترکیب این کانی‌ها آهن و منیزیم وجود داشته باشد، رنگشان تیره می‌شود و به اصطلاح به آن‌ها سیلیکات‌های تیره گفته می‌شود؛ ولی اگر در ترکیب شیمیایی کانی‌های سیلیکاتی، این دو عنصر یافت نشود و در عوض عناصر آلومینیوم و پتاسیم در آن‌ها جای داشته باشند، رنگ کانی‌ها روشن می‌شود و در اصطلاح به آن‌ها سیلیکات‌های روشن می‌گویند.
آپوفیلیت آپوفیلیت (Apophyllite)، این کانی به گروه فیلوسیلیکات‌ها برمی‌گردد، گروهی از کانی‌ها که میکا را نیز در برمی‌گیرد.  این کانی کمیاب است و در آلمان، نروژ، اسکاتلند، کانادا، ایرلند، هند، ژاپن، برزیل و در سراسر آمریکا یافت می‌شود. از خواص دیگر این کانی می‌توان به ترد بودن آن و به لومینسانس سبز، سیاه یا آبی تیره‌رنگ آن که در امتداد طولی مشاهده می‌شود، اشاره کرد.
فراوانی عنصرهای شیمیایی در پوسته زمین نمودار روبرو، فراوانی نسبی عنصرهای شیمیایی را در پوسته زمین (که برای اندازه‌گیری و تخمین، در دسترس‌تر است) نشان می‌دهد. عناصر موجود در پوسته زمین را می‌توان بر اساس فراوانی آنها یا کاربردشان در دسته‌هایی تقسیم‌بندی کرد: چند شکست در نمودار وجود دارد. عنصرهای تکنسیم و پرومتیم هیچ ایزوتوپ پایدار یا با نیم‌عمر بالایی ندارند و تنها به صورت بسیار ناچیزی به عنوان محصول واپاشی عنصرهای سنگین‌تر قابل ردیابی هستند. افزون بر این، گازهای نجیب هیچ پیوند شیمیایی در پوسته زمین تشکیل نمی‌دهند و تنها بر اثر واپاشی عنصرهای سنگین‌تر پدید می‌آیند. به همین دلیل، تنها در کمیت‌های بسیار ناچیز در پوسته زمین مشاهده می‌شوند. دوازده عنصر بسیار پرتوزا که در طبیعت بسیار ناچیز هستند (شامل پولونیم، استاتین، فرانسیم، رادیم، اکتینیم، پروتاکتینیم، نپتونیوم، پلوتونیم، امریسیم، کوریم، برکلیم و کالیفرنیم) نیز در نظر گرفته نمی‌شوند. زیرا با این که در آغاز تشکیل زمین وجود داشتند، ولی به دلیل پرتوزا بودن به تدریج واپاشی شدند و در حال حاضر، تنها در کمیت‌های ناچیز بر اثر واپاشی اورانیوم و توریم پدید می‌آیند. اکسیژن و سیلیسیم فراوان‌ترین عناصر در پوسته زمین هستند. ترکیب این دو عنصر، کانی‌های سیلیکاتی را که بخش قابل توجهی از سنگ‌ها را شامل می‌شوند، به وجود می‌آورد.
کانی‌سفید (دیواندره) کانی‌سفید یک روستا در ایران است که در دهستان چهل چشمه واقع شده‌است. کانی‌سفید ۴۷۷ نفر جمعیت دارد.
آکتاشیت آکتاشیت یک کانی و ماده معدنی نادر سولفوسالت آرسنیک با فرمول CuHgAsS است. این کانی دارای عناصر مس و جیوه است و تنها کانی سولفوسالت همراه با مس و جیوه شناخته شده است و منشأ هیدروترمال دارد. این کانی بدون تأیید IMA-CNMNC منتشر شد، اما توسط کمیته فرعی IMA-CNMNC Sulfosalts (2008) به عنوان گونه معتبر شناخته شد.
لاستیک مصنوعی لاستیک‌های سیلیکون مخلوط بسپارهای کانی – آلی هستند که از بسپارش انواع سیلانها و سیلوکسان‌ها بدست می‌آیند. با اینکه گران‌اند ولی مقاومت قابل توجه آن‌ها در برابر گرما به استفاده منحصر از این لاستیک‌ها در مصارف دمای بالا منجر می‌شود. زنجیر این ترکیبات یک در میان از سیلسیم و اکسیژن درست شده و فاقد کربن است. ترکیبات سیلیکون و مشتقات آن‌ها از نظر تنوع خواص غیر عادیشان شاخص‌اند، مثل حل‌پذیری در حلالهای آلی، حل ناپذیری در آب و الکلها، پایداری گرمایی، بی‌اثری شیمیایی، خواص بالای دی‌الکتریک، اشتعال‌پذیری نسبتاً پایین، گرانروی کم در درصد بالای رزین، تغییر اندک گرانروی با دما و عدم سمیت.
رنگ خاکه اثر گرد کانی را، که از کشیده شدن آن روی چینی بی‌لعاب (مانند پشت نعلبکی) به دست می‌آید، اصطلاحاً رنگ خاکه می‌نامند که در بسیاری از موارد می‌تواند در شناسایی کانی مفید باشد. بین رنگ خاکه و رنگ کانی لزوماً رابطه‌ای وجود ندارد و کانی‌های دارای رنگ یکسان ممکن است رنگ خاکه‌ی متفاوتی به‌جای بگذارد و بالعکس. مثلاً، پیریت و طلا رنگ زرد طلایی دارند، ولی رنگ خاکه‌ی پیریت سیاه و رنگ خاکه‌ی طلا زرد طلایی است. معمولاً رنگ خاکه‌های غیرفلزی اثر بی‌رنگ یا بسیار روشنی از خود به‌جای می‌گذارند و کانی‌های فلزی رنگ‌های تیره‌تری ایجاد می‌کنند. سختی چینی بی‌لعاب در مقیاس موس حدود ۷ است؛ بنابراین، نمی‌توان از رنگ خاکه‌ی کانی‌هایی که سختی ۷ و بیشتر از ۷ دارند استفاده کرد.
کانی‌های سیلیکات سیلیکات‌های داربستی یا سیلیکات‌های شبکه‌ای (Tectosilicates) در این کانی‌ها چهاروجهی‌های (SiO) بوسیلهٔ هر چهار گوش به چهار وجهی‌های مجاور خود متصل شده‌است. در نتیجه ساختمان سه بعدی دارند. بعضی چهاروجهی‌ها در سه امتداد فضایی به یکدیگر متصل می‌باشند؛ بنابراین هر اتم اکسیژن به دو چهاروجهی مجاور تعلق دارد. کانی‌های مهم این گروه در زیر نوشته شده‌است. دیگر کانی‌های این گروه عبارتند از آنالسیم و پتالیت.
بور بور در طبیعت به صورت اکسیدهای مختلف formula_1 و معمولاً در پیوند با دیگر عناصر یافت می‌شود. بیش از صد مورد از کانی‌های بور که دارای اکسیدهای مختلف سه ظرفیتی از بور اند تاکنون پیدا شده‌اند. این کانی‌ها از بعضی جهات شبیه سیلیکات هایند با این حال بور را می‌توان غیر از پیوندهای چهاروجهی با اکسیژن در پیوندهای صفحه‌ای سه گوش (مثلثی) نیز پیدا کرد. کانی‌های بور برخلاف سیلیکات‌ها، در بیش از چهار محور پیوند برقرار نمی‌کنند. برای نمونه ساختار آنیون تترا برات از کانی معمول بوره در نگارهٔ سمت راست نشان داده شده‌است. در کانی‌ها بار منفی که در مرکز چهاروجهی بورات قرار دارد با یک کاتیون فلزی مانند Na به تعادل می‌رسد.
شروینه نظریه دیگر اینکه اسم و کلمه شروینه از دو بخش شیر+ وینه به معنی(شیرمانند و شیرآسا) و یا شهر+مانند به معنی (شهرمانند و مثل شهر) می باشد که امروزه شروینه به شهر تبدیل شده است. شروینه طبیعتی بسیار زیبا و دلنشین دارد رودخانه لیله از وسط شهر شروینه عبور می کند و چشمه های زیبا و پر آب زیادی از جمله کانی کالوز،کانی بیخیره،کانی فقیه، کانی چاوگ و کانی و چاوگ مشهور بالاخانی دارد. کوه بالاخانی و قله شیرچیا از کوههای بلند و مرتفع اطراف شروینه می باشند که زیستگاه انواع گونه های حیوانات و جانوران می باشد.
تپه کانی الیاس تپه کانی الیاس نام تپه کوچکی است مشرف بر یک چشمه که اب آن از قنات منشعب از زیر تپه مذکور تأمین می‌شود. البته معروفیت چشمه کانی الیاس که در گویش محلی به کانی لیاس مشهور است بیشتر از خود تپه است و همین امر باعث شده تا مردم محلی شناخت کافی نسبت به این اثر نداشته و در سالیان اخیر حفاریهای غیر مجازتوسط سودجویان در این مکان به وقوع پیوندد این تپه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان قروه، بخش دهگلان، روستای تازه آباد کانی گلزار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنگ نمک با ورود ناخالصی به بلور هالیت، این کانی به رنگ‌های گوناگون در می‌آید مثلاً با ورود عناصر اورانیوم و کربن به رنگ سیاه در می‌آید. این کانی به همراه سیلویت یا نمک تلخ در محیط‌های تبخیری و گرم و خشک یافت می‌شود. مزه شور و جلای شیشه‌ای و سختی کم این کانی باعث شده‌است تا به‌راحتی میان گروهی از کانی‌های مشابه خود، تشخیص داده شود.
هیومیت هیومیت (به انگلیسی: Humite)، نام یک کانی است که در توده‌های آتشفشانی یافت شده‌است. این کانی در ۱۸۱۳ توسط ابراهام هیوم (۱۸۳۸–۱۷۴۹) کشف شد و نام این کانی نیز به نام این دانشمند، نامگذاری شد.
کانی سیب (آرمرده) کانی سیب یک روستا در ایران است که در دهستان پشت آربابا شهرستان بانه واقع شده‌است. کانی سیب ۱۶۰ نفر جمعیت دارد.
اژیرین اژیرین به گروهی شامل حدود ۲۰ کانی سیلیکاته، موسوم به پیروکسن‌ها، تعلق دارد. بلورهای سوزنی‌شکل، این کانی را از سایر کانی‌های این گروه متمایز می‌سازد.
نمک با ورود ناخالصی به بلور هالیت یا سنگ نمک، این کانی به رنگ‌های گوناگون در می‌آید. برای نمونه با ورود عناصر اورانیوم و کربن به رنگ سیاه در می‌آید. این کانی به همراه سیلویت یا نمک تلخ در محیط‌های تبخیری و گرم و خشک یافت می‌شود. مزه شور و جلای شیشه‌ای و سختی کم این کانی باعث شده‌است تا به آسانی میان گروهی از کانی‌های مشابه خود، شناخته شود.
کانی‌شناسی لغت مینرال یا کانی که از قرون وسطی مورد استعمال قرار گرفته از لغت یونانی Mna (متشابه لاتینی آن Mina است) به معنی "کانی" یا "گردال" (در علم معدن شناسی) گرفته شده است.
کانی کبود (سقز) کانی کبود (سقز) (به کردی سورانی: کانی که‌وه) روستایی از توابع بخش سرشیو شهرستان سقز در استان کردستان ایران است.
کانی‌شناسی کانی عبارت است از عناصر یا ترکیبات شیمیایی طبیعی جامد ، همگن ، متبلور و ایزوتروپ با ترکیبات شیمیایی نسبتاً معین که در زمین یافت می‌‌شود. خواص فیزیکی کانی‌ها در حدود مشخص ممکن است تغییر نمایند. کانی‌ها به صورت اجسام هندسی با ساختمان اتمی منظم متبلور می‌گردند که به آن بلور می‌گویند. اگر بلور یک کانی را به قطعات کوچک و کوچکتر تقسیم نماییم سرانجام به کوچکترین جزء دارای شکل هندسی منظم خواهیم رسید که آن را واحد تبلور ، سلول اولیه و یا سلول واحد بلور می‌نامند. از کنار هم قراردادن واحدهای تبلور شبکه بلور که سازنده اجسام متبلور است ایجاد می‌گردد.
دوره‌کانی دوره‌کانی (به لاتین: Devrekani) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان قسطمونی واقع شده‌است. دوره‌کانی ۱٬۱۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تعریف اتحادیه بین‌االمللی اخترشناسی از سیاره طبق این تعریف، هشت سیاره شناخته‌شده در منظومه شمسی وجود دارند. این تعریف سیارات را از اجسام کوچکتر متایز می‌کند و برای سیارات خارج از منظومه شمسی استفاده نمی‌شود. تا به امروز تعریف پذیرفته‌شده‌ای در مورد سیارات فراخورشیدی وجود ندارد، در سال ۲۰۰۷ کارگروه IAU بیانیه‌ای منتشر نمود که سیارات فراخورشیدی را از کوتوله‌های قهوه‌ای بر پایه جرم متمایز کند اما به توافق گسترده‌ای در IAU نرسیده‌است. پیشنهاد مجزایی برای تعمیم تعریف IAU به سیارات فراخورشیدی به طور رسمی توسط IAU مورد بررسی قرار نگرفته‌است.
فهرست سیارات فراخورشیدی فهرست سیارات فراخورشیدی ، فهرستی کلی از سیاره‌های شناخته‌شده‌ای است که در فضای بیرون از منظومه شمسی قرار دارند. تا ۵ سپتامبر ۲۰۱۸، وجود ۳٬۷۷۸ سیارهٔ فراخورشیدی تأیید شده به ثبت رسیده‌است. بیشتر این سیاره‌ها توسط فضاپیمای کپلر کشف شده‌اند. علاوه بر این سیاره‌های فراخورشیدیِ تأیید شده، ۲۲۴۴ یافتهٔ دیگر از مأموریت نخست کپلر هم هست که هنوز تأیید نشده، و همچنین ۴۹۳ احتمال دیگر از مأموریت دوم «نور» وجود دارد.
سیاره فراخورشیدی سیارهٔ فراخورشیدی یا سیارهٔ غیرخورشیدی یا اِگزوپِلَنِت سیاره‌ای است که خارج از منظومه شمسی قرار دارد و به دور یک ستاره (غیر از خورشید) در حال گردش‌است. نخستین شناسایی علمی وجود یک سیارهُ فراخورشیدی در سال ۱۹۸۸ انجام شد با این حال، نخستین تأیید در سال ۱۹۹۲ صورت گرفت. از آن به بعد، و تا اول مهُ ۲۰۱۷، شمار سیارگان فراخورشیدی شناسایی شده ۳٬۶۰۸ سیاره بوده که ۲۷۰۲ سیاره در ۶۱۰ سامانهُ سیاره‌ای مختلف، تأیید نیز شده. و این تعداد روز به روز در حال افزایش است. مطالعهٔ سیاره‌های فراخورشیدی جزو موضوعات نوین در دانش اخترشناسی‌است و شامل دو شاخهٔ کلی کشف و شخصیت پردازی این‌گونه سیاره می‌شود. نخستین سیارهُ فراخورشیدی در اوایل دههٔ ۹۰ میلادی کشف شد و از سال ۲۰۰۲ علاوه بر کشف، بررسی شخصیت پردازی این سیاره‌ها نیز آغاز شد. رصدهای زمینی و فضایی سیارات فراخورشیدی به دو دلیل عمده کار چندان آسانی نیست. نخست اینکه سیارات به‌طور کلی نسبت به ستارگان اندازه‌های بسیار کوچکی دارند و سیارات فراخورشیدی در فاصله‌های بسیار دوری از زمین واقع‌اند. دیگر اینکه سیارات با ستارهٔ میزبانشان اختلاف درخشندگی فوق‌العاده زیادی دارند. وابسته به‌نوع ستاره و اندازه و دمای سیاره، ستاره می‌تواند از حدود ۱۰۰۰ تا یک میلیون برابر پرفروغ‌تر از سیاره‌های پیرامون خود باشد؛ بنابراین تفکیک نور بازتاب شده از سیاره از نور ستاره بسیار مشکل‌است. به عنوان یک تشبیه، رصد یک سیارهٔ غول‌پیکر مانند مشتری در مدار نزدیکترین ستاره‌ها به خورشید، مانند این‌است که در تهران بایستیم و بخواهیم سر یک مورچه، که در جزیره کیش در حال راه رفتن در کنار یک نورافکن به شدت پرنور را مشاهده کنیم! با وجود تمام این سختی‌ها، اخترشناسان توانسته‌اند روش‌ها و ابزارهایی برای آشکارسازی و مطالعهٔ خصوصیات سیارات فراخورشیدی ابداع کنند. تاکنون حدود شش روش آشکارسازی یافت شده که به‌استثنای یکی، در بقیه سیاره به‌روش غیر مستقیم بررسی می‌شود.
سیاره هیچ تعریف رسمی برای سیارات فراخورشیدی وجود ندارد. در سال ۲۰۰۳، کارگروه سیارات فراخورشیدی اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی (IAU) بیانیه موضع خود را در این مورد منتشر ساخت، اما این بیانیه موضع، هرگز به عنوان موضع رسمی IAU مطرح نشد و اعضای IAU هرگز به آن رای ندادند. این موضع شامل رهنمودهای زیر بود و عمدتاً بر بر مرز جداسازی تعریف سیارات و کوتوله‌های قهوه‌ای تأکید داشت:
رصدخانه لاسیا این تلسکوپ میزبان HARPS است. HARPS به اختصار (High Accuracy Radial Velocity Planet Searcher) یعنی جستجو گر دقت بالای سرعت شعاعی سیارات، یک طیف نگار با دقت بالا است که به جستجوی سیارات فراخورشیدی اختصاص داده شده است. تعداد زیادی سیاره ی فراخورشیدی توسط این طیف نگار تایید و جرم آنها از روش سرعت شعاعی اندازع گیری شده است.
سیاره تعریف سال ۲۰۰۶ اتحادیه اخترشناسی در مورد سیارات فراخورشیدی به مشکل می‌خورد زیرا اولا زبان آن خاص سیارات منظومه شمسی است و همچنین گرد بودن و پاکسازی منطقه مداری در مورد این سیارات فعلاً قابل مشاهده نیست.
فهرست سیارات فراخورشیدی حدود ۹۷ درصد از همهٔ سیاره‌های فراخورشیدیِ تأیید شده توسط روش‌های غیر مستقیم شناسایی، عمدتاً از طریق اندازه‌گیری‌های سرعت شعاعی و تکنیک‌های نظارت بر حمل و نقل کشف شده‌اند.
هارپس این یک فهرست ناقص از تعدادی از سیارات فراخورشیدی کشف شده توسط HARPS است. این لیست بر اساس تاریخ اعلام کشف مرتب شده است. از دسامبر 2017، این لیست شامل 134 سیاره فراخورشیدی است.
دبلیوای‌اس‌پی-۱۷بی دبلیوای‌اس‌پی-۱۷بی یک سیاره فراخورشیدی در صورت فلکی کژدم است که به دور ستاره دبلیوای‌اس‌پی-۱۷ می‌گردد. کشف آن در ۱۱ آگوست ۲۰۰۹ اعلام شد. این سیاره، نخستین سیاره دارای مدار حرکت مخالف‌گرد و موافق‌گرد کشف‌شده است. این کشف نظریه سنتی تشکیل سیارات را زیر سوال برد.از نظر قطر دبلیوای‌اس‌پی-۱۷بی یکی از بزرگترین سیارات فراخورشیدی کشف‌شده است و با داشتن جرمی برابر با نصف مشتری آن را پفی ترین سیاره شناخه شده در سال ۲۰۱۰ نمود. در سوم دسامبر ۲۰۱۳ دانشمندان که با تلسکوپ فضایی هابل کار می‌کردند، اعلام کردند که در جو این سیاره فراخورشیدی آب وجود دارد.
سیاره ویژگی اصلی جداکننده ستاره‌ها و سیارات نیز جرم است. حد بالای جرم برای سیاره بودن، برای اجسامی با فراوانی ایزوتوپی شبیه خورشید، تقریباً ۱۳ برابر جرم مشتری است. فراتر از آن جسم شرایط مناسب برای همجوشی هسته‌ای را پیدا می‌کند. به جز خورشید، جسم دیگری با چنین جرمی در منظومه شمسی وجود ندارد، اما سیارات فراخورشیدی با این اندازه وجود دارند. حد جرمی ۱۳ برابر مشتری مورد توافق جهانی قرار نگرفته و دانشنامه سیاره‌های فراخورشیدی اجسامی با جرم‌های تا ۲۰ برابر مشتری معرفی می‌کند، و مرورگر داده‌های برون سیاره‌ها شامل اجسامی با ۲۴ برابر جرم مشتری است.
درآمدی بر نجوم و کیهان‌شناسی فصل ۴: سیارات فراخورشیدی
سیاره اگرچه هر سیاره‌ای ویژگی‌های فیزیکی منحصر به فردی دارد اما شماری از مشترکات گسترده نیز در بین آن‌ها وجود دارد. برخی از این ویژگی‌ها مانند حلقه‌های سیاره‌ای یا قمرهای طبیعی، تاکنون تنها در میان سیارات منظومه شمسی مشاهده شده‌است در حالی‌که سایر ویژگی‌ها به‌طور عمومی در سیارات فراخورشیدی نیز مشاهده می‌شوند.
سیاره به سیاراتی که بیرون از منظومه شمسی قرار دارند، برون سیاره یا سیاره فراخورشیدی گفته می‌شود. نزدیک به ۱۸۰۰ نمونه از چنین سیاراتی کشف شده‌اند در اوایل سال ۱۹۹۲، اخترشناسان، الکساندر والشتان و دیل فریل دو سیاره را در مدار تپ‌اختر پی‌اس‌آر بی۱۲۵۷+۱۲ کشف نمودند. این کشف تأیید شد و به‌طور عمومی به عنوان نخستین کشف رسمی سیارات فراخورشیدی محسوب می‌شود. گمان می‌رود که دو سیاره این تپ‌اختر، یا در دور دوم پیدایش سیارات، از بقایای نامعمول ابرنواختری هستند که این تپ‌اختر را به‌وجود آورده‌است ویا اینکه بقایای هسته‌های سنگی غول‌های گازی هستند که از ابرنواختر جان سالم به‌در برده و سپس به مدارهای کنونی‌شان واپاشی شده‌اند
سیاره فراخورشیدی روش گذر: اساس این روش مانند مطالعهٔ ستاره‌های دوتایی گرفتی است. در برخی موارد، هنگامی که زاویهٔ اینکلینشن مدار نزدیک به ۹۰ درجه است. پدیدهٔ گذر روی می‌دهد که در آن سیاره از دید ما از روی دیسک ستارهٔ میزبان عبور می‌کند. در نتیجهٔ این گذر مقداری از نور ستاره مسدود می‌شود و روشنایی ظاهری ستاره اندکی تغییر می‌کند. اگر در اندازه‌گیری‌های فتومتری، تغییر نوری در ستاره ایجاد شود، می‌تواند مدرکی از وجود یک سیاره در اطراف آن باشد. هرچند برای تأیید قطعی کشف سیاره، به رصدهای پشتیبان نیازاست. روش گذر دومین روش موفق در کشف سیارات فراخورشیدی و نیز نخستین متد موفق در شخصیت‌پردازی سیارات‌است.
کپلر-۱۰بی کپلر-۱۰بی (Kepler-10b) نخستین سیّارهٔ فراخورشیدی سنگی است که با تلسکوپ فضایی کپلر سازمان ناسا کشف شده‌است. سیّارات سنگی که سیاره‌های زمین‌سان هم نامیده می‌شوند برخلاف سیارات گازی شباهت ساختاری نسبتاً زیادی با کره زمین دارند.
فهرست ستارگان دارای سیارات فراخورشیدی این صفحه فهرست ستارگان دارای سیاره است.
منظومه شمسی اگرچه نظریهٔ سحابی به‌طور گسترده پذیرفته شده‌است، اما هنوز مشکلاتی دارد که دانشمندان نتوانسته‌اند دلیل آن را توضیح‌دهند. یکی از این مشکلات انحراف محوری سیارات است. این مشکل بیان می‌کند که همهٔ سیارات روی دائرةالبروج واقع شده‌اند، با این حال، دلیل اختلاف زیاد در انحراف محوری سیاره‌های درونی و بیرونی مشخص نیست. با پیشرفت فناوری و بررسی و مطالعهٔ سیارات فراخورشیدی، دانشمندان در درستی نظریهٔ سحابی شک کرده‌اند. ستاره‌شناسان برخی از این مشکل‌ها را حل کرده‌اند، اما نتوانسته‌اند به همهٔ پرسش‌ها پاسخ بدهند.
تعریف سیاره در ۲۰۰۳، IAU به‌طور رسمی بیانیه‌ای برای تعیین اینکه چه چیزی یک سیارهٔ فراخورشیدی و چه چیزی یک ستارهٔ در حال گردش را تشکیل می‌دهد، منتشر نمود. تا امروز، تنها مصوبهٔ تهیه شده توسط IAU در مورد این مسئله باقی مانده‌است. کمیته ۲۰۰۶ تصمیمی برای به چالش کشیدن یا ترکیب آن با تعریف شان نداشت، با اعلام اینکه بحث تعریف یک سیاره بدون لحاظ نمودن سیارات فراخورشیدی هنوز به راحتی قابل حل نیست.
سیاره فراخورشیدی ۶ روش کلی برای کشف سیارات فراخورشیدی وجود دارد: روش تصویر برداری مستقیم: روش تصویربرداری مستقیم، تنها روشی است که در آن سیاره به‌طور مستقیم رصد می‌شود. این روش برای سیاره‌های جوان و داغی مناسب‌است که به‌اندازهٔ کافی از ستارهٔ میزبان خود دور هستند. تعداد سیاره‌هایی که با این متد کشف شده‌اند زیاد نیست. در حال حاضر با پیشرفت روش‌های کرونوگرافی استفاده از این روش در حال افزایش‌است.
سیاره در سال ۱۹۹۲، اخترشناسان، الکساندر والشتان و دیل فریل کشف چند سیاره در اطراف یک تپ‌اختر به نام پی‌اس‌آر بی۱۲۵۷+۱۲ را اعلام نمودند. این اکتشاف عموماً به عنوان نخستین سامانه سیاره‌ای کشف شده در اطراف یک ستاره دیگر شناخته‌می‌شود. پس از آن در ۶ اکتبر ۱۹۹۵، میشل مایر و دیدیه کیلوز از دانشگاه ژنو، نخستین برون‌سیاره در حال گردش به دور یک ستاره معمولی رشته اصلی(۵۱ پگاسوس) را کشف نمودند. کشف سیارات فراخورشیدی به ابهام دیگری در تعریف سیاره انجامید: نقطه‌ای که در آن سیاره تبدیل به ستاره می‌شود. بسیاری از سیارات فراخورشیدی شناخته‌شده جرمی چندین برابر مشتری دارند که نزدیک به جرم برخی از اجسام ستاره‌ای به نام کوتوله‌های قهوه‌ای است. کوتوله‌های قهوه‌ای عمومات به عنوان ستاره تلقی می‌شوند زیرا توانایی همجوشی دوتریم، که ایزوتوپ سنگین‌تر هیدروژن است، را دارا هستند. اگرچه اجرام آسمانی باید حداقل ۷۵ بار از مشتری سنگین‌تر باشند تا توانایی همجوشی هیدروژن را داشته‌باشند، اجسامی که تنها ۱۳ برابر از مشتری سنگین‌تر قادر به همجوشی دوتریم خواهند بود. هرچند که دوتریم بسیار نادر است و بیشتر کوتوله‌های قهوه‌ای فرایند همجوشی‌شان مدت‌ها پیش از کشف آنها، متوقف شده‌است و این در عمل آن‌ها را از سیارات بسیار بزرگ نامتمایز می‌سازد.
دیوید شاربنو دیوید برایان شاربنو استاد اخترشناسی در دانشگاه هاروارد است. تحقیقات وی بر توسعه تکنیک‌های جدید برای کشف و توصیف سیارات فراخورشیدی است که به دور ستاره‌های نزدیک مانند خورشید می‌چرخند.
سیاره نخستین سیاره فراخورشیدی کشف شده پیرامون یک ستاره معمولی رشته اصلی در ۶ اکتبر ۱۹۹۵ رخ داد، زمانی که دیدیه کیلوز و میشل مایر از دانشگاه ژنو کشف یک سیاره را در اطراف ۵۱ پگاسوس اعلام نمودند. از آن زمان تا مأموریت کپلر بیشتر سیارات فراخورشیدی شناخته‌شده غول‌های گازی بودند که جرمشان قابل مقایسه با مشتری یا بزرگتر بود، زیرا به آسانی آشکارسازی می‌شدند، اما کاتالوگ کپلر بیشتر شامل سیاراتی در اندازه نپتون یا کوچکتر تا اندازه‌های کوچکتر از تیر، است.
سیاره هیچ ویژگی ثانویه‌ای در مورد سیارات فراخورشیدی مشاهده نشده‌است. هرچند که کوتوله نیمه‌قهوه‌ای چا ۱۱۰۹۱۳-۷۷۳۴۴۴ که به عنوان سیاره سرگردان توصیف شده‌است، به نظر می‌رسد که در یک قرص پیش سیاره‌ای به دور آن می‌گردد.
میشل مایور در سال ۲۰۱۱، مایور در اولین جشنواره Starmus در جزایر قناری سخنرانی کرد، «سیارات فراخورشیدی در کهکشان». بحث او در کتاب "Starmus" منتشر شد ": ۵۰ سال انسان در فضا."
زمان‌سنجی گذری تغییر زمان عبور برای اولین بار به‌طور متقاعدکننده‌ای برای سیارات Kepler-9b و Kepler-9c مشاهده شد و تا سال ۲۰۱۲ به دلیل تأیید اکتشافات سیاره فراخورشیدی محبوبیت یافت.
میشل مایور علایق پژوهشی مایور عبارتند از سیارات فراخورشیدی (که همچنین به عنوان غیرخورشیدی شناخته می‌شود)، ابزار دقیق در نجوم رصدی، خواص آماری ستاره‌های دوگانه، دینامیک خوشه‌های کروی، ساختار و سینماتیک کهکشانی.
رصدخانه پارانال یکی از تجهیزات جدید در رصدخانهٔ پارانال طیف‌نگار اسپرسو است. این طیف‌نگار ستاره‌ای به صورت خاص جهت اندازه‌گیری سرعت شعاعی ستارگان با دقت بالا جهت آشکارسازی سیارات فراخورشیدی توسط کارگروهی از کشورهای پرتغال اسپانیا سوییس و ایتالیا ساخته و راه‌اندازی شده‌است. از این طیف‌نگار در مطالعهٔ ساختار ستارگان و همچنین اندازه‌گیری ثابت کیهانشناسی نیز استفاده می‌شود. این طیف‌نگار نسل جدید طیف‌نگارهای مخصوص آشکارسازی فراخورشیدی مانند هارپس (HARPS) است. در حال حاضر اسپرسو دقیق‌ترین طیف نگار مخصوص اندازه‌گیری سرعت شعاعی ستارگان در جهان است.
ماهواره نقشه‌بردار فراخورشیدی گذران هدف مأموریت تس TESS در مرحلهٔ نخست تمرکز بر درخشان‌ترین ستارگان نزدیک به زمین برای بررسی آثار گذر سیاره‌های فراخورشیدی در پیرامون آن‌ها در طول دو سال است. پروژه TESS از مجموعه‌ای از دوربین‌های گسترده‌ای برای انجام یک بررسی همه‌جانبه استفاده خواهد کرد. با استفاده از TESS، ممکن است توده، اندازه، تراکم و مدار یک گروه بزرگ از سیارات کوچک، از جمله نمونه‌ای از دنیای سنگی در مناطق قابل سکونت ستارگان میزبان، مطالعه شود. TESS اهداف اولیه را برای تسلط بیشتر توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب و دیگر تلسکوپ‌های فضایی و زمینی آینده ارائه خواهد داد.
اچ‌دی ۱۷۵۵۴۱ کاوه و کاویان نام جفت ستاره و سیاره ای است که توسط اتحادیه بین‌المللی نجوم نام گذاری شده‌است. اتحادیه بین‌المللی نجوم در سال ۲۰۱۹ میلادی و در صدمین سال تأسیس خود، پویشی (کمپینی) را با هدف نام‌گذاری تعدادی از سیارات فراخورشیدی و ستاره‌های میزبان آن‌ها آغاز کرد.
سیاره اخترشناسی به نام ژان لوک مارگوت یک معیار ریاضیاتی ارائه داد که برا اساس جرم جسم، محور نیمه اطول آن و جرم ستاره میزبان، مشخص می‌کند که آیا یک شی در طول حیات ستاره میزبان خود، قادر به پاکسازی مداری هست یا خیر. با این فرمول مقداری برای پارامتری به نام محسبه می‌شود که برای سیارات باید از ۱ بزرگتر باشد. این مقدار برای هشت سیاره منظومه شمسی و تمام سیارات فراخورشیدی بیشتر از ۱۰۰ است، در حالیکه برای سرس، پلوتون و اریس مقدار ۰/۱ یا کمتر است. انتظار می‌رود اجسامی با مقدار بزرگتر از یک تقریباً کروی باشند، یعنی اجسامی که می‌توانند پاکسازی محدوده مداری خود را تکمیل کنند، خود به خود شرط گرد بودن را نیز برآورده می‌کنند.
ک۲-۱۴۱بی K2-141b یکی از کوتاهترین دوره‌های مداری شناخته شده از هر سیاره فراخورشیدی تأیید شده را دارد. این سیاره با یک دوره مداری تنها ۶تا۷ ساعته، کوتاهترین دوره سیاره شناخته شده با جرم دقیقاً تعیین شده‌است. فقط تعداد کمی از سیارات، از جمله سیارات اطراف کپلر -۷۰، دوره مداری کوتاهتری دارند. در این نزدیکی، ک۲-۱۴۱بی به احتمال زیاد به‌طور مرتب با ستاره میزبان خود قفل شده است، به این معنی که همان طرف سیاره همیشه رو به ستاره است. دارای یک محور نیمه اصلی ۰٫۰۰۷۱۶ + ۰٫۰۰۰۵۵−۰٫۰۰۰۶۵ AU است. برای مقایسه، عطارد حضیض خورشید ۰٫۳۰۷۴۹۹ است AU، بیش از ۴۱ برابر دورتر از خورشید..
سیاره ایده سیارات در طول تاریخ تکامل یافته‌است، از ستارگان گردان الهی در عهد باستان تا اجسام زمین‌وار عصر دانش. مفهوم آن گسترش یافته تا دنیاهایی نه تنها در منظومه خورشیدی بلکه در صدها منظومه فراخورشیدی دیگر را نیز دربرگیرد. ابهامات نهفته در تعریف سیاره، بحث‌های علمی بسیاری را برانگیخته است.
سیاره کوچکترین سیاره شناخته‌شده پی‌اس‌آر بی۱۲۵۷+۱۲ای است که یکی از نخستین سیارات فراخورشیدی کشف‌شده در سال ۱۹۹۲ در مدار یک تپ‌اختر بود. جرم آن تقریباً نصف جرم سیاره تیر است. کوچکترین سیاره‌ای که به دور یک ستاره معمولی رشته اصلی به غیر از خورشید می‌گردد کپلر-۳۷بی که جرم (و شعاع) آن اندکی از ماه بیشتر است.
اخترفیزیک اتمی و مولکولی اخترفیزیک مولکولی به مطالعهٔ تابش گسیل شده از مولکولها در فضا می‌پردازد. هم‌اکنون ۱۱۰ نوع مولکول در فضای بین ستاره‌ای شناخته شده‌اند. این مولکولها در قسمتهای سرد فضا وجود دارند چون در قسمتهای داغ فضا مولکولها به اتم تجزیه می‌شوند، بنابراین یکی از مکانهای مهم که می‌توان با کمک اخترفیزیک مولکولی یافت، سیارات فراخورشیدی هستند.
کپلر (فضاپیما) فضاپیمای کپلر یک تلسکوپ فضایی ساخت ناسا است که باهدف کشف سیارات فراخورشیدی مشابه زمین به فضا پرتاب شده‌است. و برای این‌کار درخشندگی ۱۰۰٬۰۰۰ ستاره را در عرض ۳٫۵ سال بررسی می‌کند تا نشانه‌ای از کاهش درخشندگی بر اثرگذار سیاره‌ای بیابد. این مأموریت به نام ستاره‌شناس آلمانی یوهانس کپلر نامگذاری شده‌است.
سیاره فراخورشیدی حروف کوچک b بعد از نام ستاره، برای نامگذاری اولین سیارهٔ آن سیستم است مانند (۵۱ Pegasi b). برای نامگذاری دومین سیارهٔ کشف شده در یک سیستم، از حرف کوچک (c) استفاده می‌شود، مانند، (۵۱pegasi c)و سومین سیارهٔ کشف شده آن سیستم (۵۱pegasi d) و به همین ترتیب. از حرف a استفاده نمی‌شود زیرا به خود ستاره بر می‌گردد. ترتیب حروف کوچک … ,a,b,c به ترتیب زمان کشف، بر روی سیارات یک سیستم گذاشته می‌شود نه به ترتیب نزدیکی به ستاره. به‌طور مثال در سیستم Gliese 876 نزدیکترین سیاره به آن Gliese 876 d می‌باشد. قبل از کشف ۵۱pegasi b سیارگان فراخورشیدی به ترتیب نزدیکی به ستارهٔ مادر نامگذاری می‌شدند: برای مثال PSR1257+12 c و PSR1257+12 b :کشف شدند PSR۱۲۵۷+۱۲ اولین سیاره‌هایی که اطراف تپ اختر بودند. سیارهٔ نزدیکتری که بعداً کشف شد، PSR1257+12 a نام گرفت نه PSR1257+12 d. بعضی از سیاره‌های فراخورشیدی نیز اسم‌های مستعار دارند. به‌طور مثال HD 209458 b، اوزیریس و 51 Pegasi b، بلروفون نام دارند.
سیاره تا سال ۲۰۱۲، طبق تحلیل داده‌های ریزهمگرایی گرانشی، تخمین زده‌شده‌است که به ازای هر ستاره در کهکشان راه شیری، ۱٫۶ سیاره وجود دارد. در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۱ تیم تلسکوپ فضایی کپلر کشف نخستین سیارات زمین‌سان فراخورشیدی با نام‌های کپلر-۲۰ای و کپلر-۲۰اف را که به دوره ستاره‌ای خورشیدسان به نام کپلر-۲۰ می‌گردند را اعلام نمود.
زمان‌سنجی گذری همچنین می‌توان از TTV برای اندازه‌گیری غیرمستقیم جرم سیارات فراخورشیدی در سیستم‌های فشرده، چند سیاره‌ای و / یا سیستمی که سیاره‌های آنها در زنجیرهٔ تشدید هستند، استفاده کرد. با انجام یک سری ادغام n-بدن تحلیلی (TTVFaster)) و عددی (TTVFast [15] و عطارد) یک سیستم شش سیاره‌ای که از نظر جاذبه با هم هم سطح هستند، تخمین جرم اولیه برای شش درون سیارات TRAPPIST-1، همراه با خارج از مرکز بودن مداری، مشخص شدند.) n-body integrations of a system of six gravitationally interacting, co-planar planets, the initial mass estimates for the six inner planets of TRAPPIST-1, along with their orbital eccentricities, were determined.
سیاره ویژگی پویای تعریف‌کننده سیاره این است که باید "همسایگی‌اش را پاکسازی کرده‌باشد". سیاره‌ای که همسایگی‌اش را پاکسازی کرده‌باشد آنقدر جرم انباشته که همه سیارات خرد در مدارش را جمع‌آوری یا جارو کند. در واقع، سیاره به تنهایی به دور ستاره می‌گردد و مدارش را با مجموعه‌ای از اشیا هم‌اندازه خودش به اشتراک نمی‌گذارد. این ویژگی در تعریف سال ۲۰۰۶ اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی(IAU) از سیاره، الزامی شد. افزودن این معیار سبب می‌شود که اجسامی همچون پلوتون، اریس و سرس سیاره کامل محسوب نشوند و در رده سیاره‌های کوتوله طبقه‌بندی شوند. اگرچه تا امروز عملاً این معیار تنها در مورد سیارات منظومه شمسی بکار رفته‌است و شماری از منظومه‌های فراخورشیدی جوان پیدا شده‌اند که شواهد حاکی است که پاکسازی مداری در قرص‌های پیرا ستاره‌ای(Circumstellar Disks) صورت می‌گیرد.
سیاره مقدار حدی ۱۳ برابر جرم مشتری، بیشتر یک قانون مبتنی بر تجربه است تا یک قانون دقیق فیزیکی. پرسشی که برمی‌اید این است که منظور از سوزاندن دوتریوم چیست؟ این پرسش از آنجا برمی‌آید که اجسام بزرگ بیشتر دوتریم خود را می‌سوزانند و اجسام کوچک‌تر تنها اندکی از آن را می‌سوزانند و مقدار ۱۳ M (جرم مشتری) بین این دو دسته قرار می‌گیرد. مقدار دوتریوم سوزانده شده نه تنها به جرم، بلکه به ترکیب سیاره، یعنی مقدار هلیم و دوتریوم موجود نیز بستگی دارد. دانشنامه سیارات فراخورشیدی که شامل اجسامی با جرمی تا ۲۵ برابر جرم مشتری است، این‌گونه بیان می‌کند که «این حقیقت که هیچ ویژگی خاصی در مورد مقدار ۱۳ M طیف جرمی مشاهده شده وجود نداشته و ما را وادار می‌سازد که این حد جرم را فراموش کنیم» مرورگر داده‌های برون‌سیارات شامل اجسامی تا ۲۴ برابر جرم مشتری می‌باشد و این‌گونه توصیه می‌کند که «حد جرمی ۱۳ برابر جرم مشتری وضع شده توسط اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی در مورد سیاراتی با هسته‌های سنگی از نظر فیزیکی بی‌معنی می‌گردد.» بایگانی برون سیارات ناسا شامل اجسامی با جرم (یا حداقل جرم) کوچکتر یا مساوی ۳۰ برابر جرم مشتری است.
اثر دوپلر اثر داپلر برای امواج الکترومغناطیسی مانند نور بسیار مورد استفاده در نجوم است و منجر به اصطلاح تغییر قرمز یا تغییر آبی می‌شود. از آن برای اندازه‌گیری سرعت نزدیک شدن یا دور شدن ستاره‌ها و کهکشان‌ها از ما استفاده شده‌است. یعنی سرعت شعاعی آنها. برای اندازه‌گیری سرعت چرخش ستارگان و کهکشانها یا برای کشف سیارات فراخورشیدی، این ممکن است مورد استفاده قرار گیرد. این تغییر سرخ و تغییر آبی در مقیاس بسیار کمی اتفاق می‌افتد. اگر جسمی به سمت زمین در حرکت باشد، از نظر چشم غیرمترقبه در نور مرئی تفاوت محسوسی وجود نخواهد داشت.
سیاره چرخش سیاره ممکن است بر اثر عوامل مختلفی در حین شکل‌گیری به‌وجود آمده باشد. از برآیند تکانه‌های زاویه‌ای تکه‌های ماده برافزوده‌شده ممکن است تکانه زاویه‌ای خالصی در کل سیاره به وجود آید. برافزایش گاز توسط غول‌های گازی نیز می‌تواند عاملی برای تکانه زاویه‌ای باشد و سرانجام در مراحل پایانی پیدایش سیاره، یک فرایند تصادفی برافزایش پیش‌سیاره‌ای می‌تواند باعث تغییر تصادفی محور چرخش سیاره شود. طول روز در سیاره‌های مختلف بسیار متفاوت است. چرخش ناهید ۲۴۳ روز طول می‌کشد و غول‌های گازی تنها چند ساعت. دوره چرخش سیارات فراخورشیدی دانسته نیست. هرچند که نزدیکی مشتری‌های داغ به ستاره‌شان بدین معنی است که این سیارات در قفل جزر و مدی هستند (مدارهایشان با چرخششان هماهنگ است) و این یعنی اینکه آن‌ها همواره یک سمتشان به سمت ستاره‌شان است، یعنی یک سمتشان همیشه روز و سمت دیگر همیشه شب است.
سیاره اتمسفر سیارات تحت تأثیر تغییرات تابش خورشیدی یا انرژی درونی قرار می‌گیرند که منجر به شکل‌گیری منطقه‌های کم‌فشار پویا مانند توفندها (روی زمین)، طوفان‌های شن تمام سیاره‌ای (روی بهرام)، یک طوفان واچرخندی به وسعت کل زمین روی مشتری (به نام لکه سرخ بزرگ) و سوراخهایی در اتمسفر (روی نپتون) می‌گردد. حداقل یک سیاره فراخورشیدی اچ‌دی ۱۸۹۷۳۳ بی وجود دارد که ادعا می‌شود سامانه آب‌وهوایی شبیه به لکه سرخ قرمز با وسعت دوبرابر آن را داراست.
منحنی نور در نجوم یک منحنی نوری یک نمودار از شدت نور یک جسم آسمانی یا منطقه به عنوان یک تابع از زمان است. نور معمولاً در یک فاصله یا گروه فرکانس خاص است. منحنی‌های نور می‌توانند در مورد گرفتی باینری، Cepheid variables، دیگر متغیرهای دوره ای و ترانزیت سیارات فراخورشیدی یا aperiodic دوره ای باشند، مانند منحنی نور از یک نوا، یک ستاره زمین‌شناسی متغیر، یک ابرنواختر یا رویداد microlensing. مطالعه منحنی نوری همراه با دیگر مشاهدات می‌تواند در مورد فرایند فیزیکی تولید آن یا محدود کردن نظریه‌ها فیزیکی در مورد آن کمک کند.
سیاره طبق تعاریف کنونی همه سیارات باید به دور ستارگان بگردند؛ بنابراین سیارات سرگردان را شامل نمی‌شوند. در منظومه شمسی تمام سیارات به دور خورشید در همان جهت چرخش خود خورشید (اگر از بالای قطب شمال خورشید نگاه کنیم جهت پادساعت‌گرد خواهد بود) می‌گردند. حداقل یک سیاره فراخورشیدی شناخته‌شده به نام وسپ-۱۷بی در جهت عکس چرخش ستاره خود به دور آن می‌گردد. دوره یک‌بار گردش سیاره در مدارش را تناوب مداری یا سال آن سیاره نام دارد. سال یک سیاره به فاصله آن از ستاره‌اش بستگی دارد، هرچه سیاره از ستاره‌اش دورتر باشد، هم مدارش بزرگتر می‌شود و فاصله بیشتری می‌پیماید و هم اینکه به دلیل کمتر شدن اثر گرانش، سرعت آن نیز کاهش می‌یابد. از آنجا که مدار هیچ سیاره‌ای دایره کامل نیست، فاصله سیاره با ستاره‌اش در طول سال سیاره متغیر است. نزدیکترین نقطه مدار سیاره به ستاره‌اش حضیض (در منظومه شمسی، حضیض خورشیدی) و دورترین فاصله سیاره از ستاره‌اش اوج (در منظومه شمسی، اوج خورشیدی) نامیده می‌شود. چنان‌که سیاره به به "حضیض" خود نزدیک می‌شود، سرعت آن افزایش می‌یابد زیرا انرژی پتانسیل گرانشی به جنبشی تبدیل می‌شود، همان‌طور که یک جسم در سقوط آزاد با نزدیک شدن به زمین سرعتش افزایش می‌یابد. وقتی که سیاره به "اوج" خود نزدیک می‌شود سرعت آن کاهش می‌یابد، دقیقاً به همان دلیل که جسمی که به بالا پرتاب می‌شود سرعتش با نزدیک شدن به نقطه اوج مسیرش کاهش می‌یابد.
فهرست نام‌های ایرانی بر روی اجرام فضایی یکی از نکاتی که در نامگذاری عوارض سیارات و قمرهای آن‌ها اهمیت دارد، هماهنگی نام‌های آن‌ها است. برای مثال مریخ، با نام مارس (خدای جنگ در اساطیر روم باستان)، امروزه نام‌های مربوط به جنگ و نبرد را از فرهنگ‌های مختلف در خود جای داده‌است. با این حال تا به امروز ایرانیان سهمی در نامگذاری اجرام ورای منظومهٔ خورشیدی نداشته‌اند. مشارکت کنونی ایران در «پویش نامگذاری ستارهٔ مادر و سیارهٔ فراخورشیدی»، نخستین تلاش جدی، برای نامگذاری جرم یا اجرامی در ورای منظومهٔ خورشیدی به نامی مفهوم در زبان فارسی و با هویت ایرانی است.
میشل مایور از سال ۱۹۷۱ تا ۸۴، مایور به عنوان یک پژوهشگر در رصدخانه ژنو مشغول به کار بوده‌است که پس از مدتی به بخش نجوم دانشگاه ژنو تبدیل شد. او در سال ۱۹۸۴ پروفسور دانشگاه شد. در سال ۱۹۸۸، دانشگاه او را پروفسور کامل (استاد تمام) دانست، موقعیتی که او تا زمان بازنشستگی اش در سال ۲۰۰۷ در اختیار داشت. مایور از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ مدیر رصدخانه ژنو بود. او از سال ۲۰۰۷ از دانشگاه ژنو به صورت رسمی بازشنسته شده‌است ولی کماکان به صورت افتخاری سالانه در تعدادی از کنفرانس‌ها و همایش‌های مرتبط با موضوع نجوم و سیارات فراخورشیدی شرکت می‌کند.
سیاره فراخورشیدی احتمالاً زیست‌پذیر سیارهٔ فراخورشیدی احتمالاً زیست‌پذیر سیارهٔ فراخورشیدی فرضی است که ممکن است در آن نوعی حیات فرازمینی وجود داشته باشد. تا مارس ۲۰۲۰، ۵۵ سیارهٔ فراخورشیدی احتمالاً زیست‌پذیر کشف شده است.
سیاره‌شناسی فراخورشیدی سیاره‌شناسی فراخورشیدی یا اگزوپلنتولوژی یا همان دانش سیاره‌ای فراخورشیدی،
ک۲-۱۴۱بی مانند اکثر سیارات فراخورشیدی شناخته شده،ک۲-۱۴۱بی با استفاده از روش ترانزیت شناسایی شد، جایی که یک سیاره، کسری کوچک از نور ستاره خود را هنگامی که از خط دید ما و میزبانش عبور می‌کند، مسدود می‌کند. این روش فقط قادر به تعیین شعاع سیاره است، نه جرم آن. با این حال، ک۲-۱۴۱بی نیز با استفاده از روش سرعت شعاعی با استفاده از طیف‌سنج HARPS-N تشخیص داده شد؛ بنابراین، جرم آن نیز می‌تواند همراه با شعاع آن تعیین شود. این سیاره به عنوان یک ابر-زمین طبقه‌بندی کرد، به‌طور قابل توجهی بزرگتر و بزرگتر از زمین است اما به اندازه غول‌های یخی اورانوس و نپتون نیست. ک۲-۱۴۱بی دارای شعاع از ۱٫۵۱ R در زیر ۱٫۶ R آستانه که در آن انتظار می‌رود بیشتر سیارات به جمع‌آوری ضخامت هیدروژن و هلیوم اتمسفر، تبدیل آنها به مینی Neptunes. جرم این سیاره سنگلاخی بودن آن را تأیید می‌کند. جرم این سیاره عدد ۵٫۰۸ می‌دهد که K2-141b تراکم بالای ۸٫۲ گرم / سانتی‌متر در مورد ۱٫۴۸ برابر چگالی زمین است. این چگالی زیاد حاکی از ترکیبی است که هسته آهنی بزرگی حدود ۳۰٪ تا ۵۰٪ از جرم کل سیاره را به خود اختصاص داده‌است.
دنباله‌دار فراخورشیدی یک دنباله‌دار فراخورشیدی یا اگزوکامت ، دنباله‌داری خارج از سامانه ی خورشیدی است که شامل دنباله‌دارهای بین ستاره‌ای و آنهایی که در مدار ستارگان دیگر غیر از خورشید قرار دارند است. نخستین "دنباله‌دارهای فراخورشیدی" در سال ۱۹۸۷ کشف شدند در اطراف بتا پیکتوریس، یک ستارهٔ اصلی بسیار جوان نوع A. در حال حاضر مجموعاً ۱۱ ستاره وجود دارد که در اطراف آن‌ها "دنباله‌دارهای فراخورشیدی" رصد شده‌اند یا مشکوک به داشتن "دنباله‌دار فراخورشیدی" هسند.
میشل مایور بنابراین یک زمینه جدید تحقیق در نجوم آغاز شد. در اوایل ماه اوت ۲۰۱۱، محققان سراسر جهان بیش از ۶۸۰ سیارهٔ فراخورشیدی را کشف کرده‌اند، که بسیاری از آنها بزرگ به اصطلاح «مشتری‌های داغ»، سیاره‌های گازی است که بسیار از اندازه زمین بزرگترند. مایور و همکارانش حدود ۲۰۰ سیاره را در طی سالهای بعد شناسایی کرده‌اند. با این حال، تیم او تحقیقات خود را بر روی سیارات کوچکتر، «فوق العاده زمین»، نزدیک تر به جرم به زمین متمرکز شده‌است. در سال ۲۰۰۳، آخرین ابزار جستجوی سیاره خود، جستجوگر سیاره سرعت شعاعی با دقت بالایی (HARPS)، در تلسکوپ اروپایی جنوبی (ESO) در مشاهیر La Silla در شیلی، به صورت دقیق تر اندازه‌گیری سرعت شعاعی را انجام داد.
ماه فراخورشیدی قمر فراخورشیدی یا قمر غیرخورشیدی ، یک قمر طبیعی است که بر گرد یک سیارهٔ فراخورشیدی در بیرون از منظومهٔ خورشیدی یا ستاره‌های دیگر قرار دارد.
کپلر-۲۰ در روز ۲۰ دسامبر ۲۰۱۱ گروه مأموریّت کپلر در گزارشی خبر از کشف نخستین سیّاره‌های فراخورشیدی زمین‌اندازه، کپلر-۲۰ای و کپلر-۲۰اف داد که به دور یک ستارهٔ خورشیدمانند می‌گردند. هنگامی که یک سیّاره زمین‌اندازه است، هیچ لزومی ندارد که از سایر لحاظ نیز مشابه زمین باشد. به گزارش ناسا این سیارات به ترتیب دارای دماهای تقریبی ۷۶۰ درجهٔ سلسیوس و ۴۲۷ درجهٔ سلسیوس هستند و بسیار از کمربند حیات فاصله دارند. هر دو سیّاره مدارهایی کوچک‌تر از مدار عطارد دارند. غیر از این دو سیّاره، سه سیّارهٔ دیگر که همگی نپتوناندازه هستند، یعنی کپلر-۲۰بی، کپلر-۲۰ سی، و کپلر-۲۰ دی نیز در این منظومه کشف شده‌اند.
روش‌های یافتن سیاره‌های فراخورشیدی روش‌های یافتن سیاره‌های فراخورشیدی بررسی روش‌هایی است که تاکنون برای رویارویی با دشواری‌های نهادین فیزیکی در راهِ یافتن سیاره‌های فراخورشیدی پیدا شده و بکار رفته‌اند.
سیاره فراخورشیدی ستاره‌شناسان مأموریت کپلر می‌گویند سیاره‌ای فراخورشیدی همانند زمین موجود است که در منطقه قابل سکونت ستارهٔ خود قراردارد. دانشمندان می‌گویند این سیاره که به اسم کپلر ۶۹سی نامیده شده همانند سیاره‌های سامانه خورشیدی در مداری ویژه پیرامون ستاره‌ای می‌چرخد. این سیارهٔ فراخورشیدی احتمالاً نخستین سیاره‌ای‌است که در آن زندگی خارج از زمین وجود دارد. در سال ۱۹۹۲ یک ستاره‌شناس لهستانی به نام الکساندر وُلستکان، نخستین سیارهٔ فراخورشیدی را در پیرامون تپ اختر PSR 1257+12 کشف کرد. این کشف سریعاً مورد تأیید قرار گرفت و به عنوان نخستین کشف سیارهٔ فراخورشیدی تأیید شده، شناخته شد. سیارهٔ بعدی در ۶ اکتبر ۱۹۹۵ توسط تیمی به سرپرستی میشل مایور از دانشگاه ژنو، به دور ستارهٔ رشته اصلی، ۵۱ پگاسوس صورت گرفت.
سیاره سیارات همچنین درجات مختلفی از انحراف محوری دارند؛ یعنی نسبت به صفحه مرجع استوای ستاره خود، زاویه دارند. این موضوع سبب می‌شود که میزان نور دریافت شده توسط هر نیمکره در طول سال سیاره تغییر کند. وقتی که نیمکره شمالی به بیرون متمایل است، نیمکره جنوبی به درون متمایل است و بالعکس. از این رو هر سیاره‌ای دارای پدیده فصل خواهد بود؛ یعنی تغییرات آب‌وهوا در طول سال سیاره. زمان‌هایی را که که در آن هر نیمکره‌ای بیشترین و کمترین فاصله را با ستاره دارد، انقلابین می‌گویند. هر سیاره‌ای دو تا از این نقاط در مدار خود دارد؛ وقتی یک نیمکره در انقلاب تابستانی خود است و روزهایش طولانی‌ترند، نیمکره دیگر در انقلاب زمستانی خود است و روزهایش کوتاه‌ترند. مقادیر متغیر نور و گرمای دریافت شده توسط هر نیمکره در طول سال تغییرات سالانه‌ای در الگوهای آب و هوایی برای هر نیمکره ایجاد می‌کند. انحراف محوری مشتری بسیار اندک است و در نتیجه تغییرات فصلی آن کم است؛ از سوی دیگر، انحراف محوری اورانوس آنقدر زیاد است که تقریباً به یک طرف خوابیده‌است. این بدان معنی‌است که هر نیمکره آن در حول و حوش انقلابینش، یا کاملاً در نور است یا کاملاً در تاریکی. در میان سیارات فراخورشیدی مقادیر انحراف محوری با قطعیت دانسته شده نیست اگرچه گمان می‌رود که میزان انحراف محوری مشتری‌های داغ به دلیل نزدیکی‌شان به ستاره، ناچیز یا صفر است.