mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
باسیلیکاتا ماترا (قدیمی‌ترین شهر غاری مسکونی دنیا) و شهر متروکه کراکو که بر روی یک تپه ساخته شده جاذبه‌های گردشگری آنرا تشکیل می‌دهند.
فهرست جاذبه‌های گردشگری جهان فهرست جاذبه‌های گردشگری جهان به شرح زیر است: از جاذبه های گردشگری ایران، باغ های انگور منطقه دینور در حدود ۳۷ کیلومتری شمال شرقی "کرمانشاه" است. نام روستای قدیمی "کندوله" است و باغ های میوه از جمله بادام، گردو، هلو، آلو، زردآلو، ... و به‌خصوص باغهای انگور آن بسیار زیبا و معروف است و انواع مختلف انگور در آنجا از قدیم ایام کشت می شده است.
نقده از جاذبه‌های گردشگری این شهر می‌توان به هفت چشمه در ۳ کیلومتری جنوب باختری شهر نقده و در بخش خاوری به سلطان یعقوب اشاره کرد. در گذشته طعم و مزه هر چشم و آب جوشان هر یک از این ۷ نقطه (هفت چشمه) با دیگری متفاوت و دارای املاح معدنی ویژه‌ای بوده‌است. بعد از خشک شدن چشمه‌ها حوضی به شکل کوزه در پائین کوه و در محل چشمه‌ها ساخته شده‌است. این تفرجگاه امکاناتی مثل آب آشامیدنی ٬فضای سبز، امکانات رفاهی، ورزشی، خدماتی، درمانی، بهداشتی، غذاخوری، شهربازی و پارکینگ را دارا می‌باشد. مردم نقده هر روز برای پیاده‌روی به این تفرجگاه می‌روند. تپه حسنلو، رودخانه گادار، سد حسنلو و تالاب بین‌المللی پارک لاله از دیگر جاذبه‌های گردشگری این شهر است.
گردشگری در تهران میدان و برج آزادی، برج میلاد، پل طبیعت و دریاچه چیتگر از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری شهر تهران می‌باشند.فضای سبز و درختان حاشیه رود دره فرحزاد ظرفیت بسیار ارزشمندی برای شهر تهران محسوب می‌شود که پتانسیل ارتقای سرانه تفریحی، تفرجگاهی شهروندان تهرانی را دارند.
سرچشمه محلات سرچشمه محلات یکی از جاذبه‌های گردشگری شهر محلات، ایران می‌باشد.
مارماریس یکی از بهترین مناظر طبیعی برای طبیعت گردی در ماماریس کوه‌های آن هستند. این کوه‌ها، یکی از جاذبه‌های طبیعی فوق‌العاده است و این باعث شده تا این جاذبه یکی از دیدنی‌ترین مناطق این شهر باشد. به همین خاطر، تورهای گردشگری زیادی برای بازدید از مارماریس، مسافران خود را برای گشت و گذار به این کوه‌ها می‌برند.
ناچوو از سال ۱۸۷۹ شهر صوفیه از میان تمام شهرهای بلغارستان به عنوان پایتخت انتخاب شد. این شهر نیز به نوبه خود بسیار جذاب است. موضوع مهم و جالبی که راجع به این شهر وجود دارد، ارزان تر بودن آن به نسبت دیگر پایتخت های اروپایی است. شهر صوفیه شهری متروپولیسی با جاذبه های گردشگری فراوان است و کافه های دنج و رستوران های توریستی در کنار یکدیگر قرار گرفته اند. با کمی پیاده روی در این شهر می توانید تمام جاذبه های مشهور آن را ببینید. یادتان باشد که غروب خورشید را با منظره کوه ویتوشا از دست ندهید.
قائم‌شهر قائم‌شهر به عنوان یک شهر استراتژیک جغرافیایی که ارتباط تهران را با شمال و شمال‌شرقی از دو مسیر متفاوت جاده فیروزکوه و جاده هراز مرتبط می‌سازد دارای اهمیت ویژه می‌باشد. گفته می‌شود سالانه پنج میلیون مسافر از محور جاده فیروزکوه به قائم‌شهر تردد می‌کنند و از بندر بابلسر به مرز دریایی متصل می‌باشد. این شهر یکی از مراکز گردشگری ایران به حساب می‌آید و دارای مجموعه‌ای از جاذبه‌های گردشگری است. برج طالقانی نماد قائم‌شهر است.
باغ موزه هنر ایرانی باغ موزه هنر ایرانی که با نام باغ سپهبد نیز شناخته می‌شود، یکی از جاذبه‌های گردشگری شهر تهران است که در منطقه الهیه قرار گرفته‌است. عمده شهرت این باغ موزه، به خاطر وجود ماکت‌هایی زیبا از جاذبه‌های گردشگری معروف ایران در آن است. این باغ در سال ۱۳۸۴ عملیات بازسازی کلی بر روی آن صورت گرفت. پس از بازسازی محوطه این پارک، مراکز فروش صنایع دستی و برخی محصولات فرهنگی – هنری، کارگاه‌های هنری و چند محوطه فضای سبز دیگر هم به این مجموعه اضافه شد.
پورتا د پالماز امروزه این بنا یکی از جاذبه‌های گردشگری شهر باداخوس را تشکیل می‌دهد.
مراکش (شهر) این شهر یکی از مهم‌ترین شهرهای گردشگری کشور مراکش است و میدان جامع فنای آن یا میدان معرکه گیری از جاذبه‌های فرهنگی و گردشی مراکش است.
گردشگری در شمال ایران تالاب بین‌المللی امیر کلایه در ۴۰ کیلومتری شمالِ شهر لاهیجان و در کنار دریای خزر واقع شده و به دلیل نوع خاص اکوسیستم به دور از هر گونه آلودگی زیست‌محیطی بوده و دارای جاذبه‌های گردشگری است.
گردشگری تاریخی فرهنگ همواره بخش عمده ای از سفر بوده است، چرا که توسعه تور بزرگ از قرن ۱۶ به بعد این گواهی را می دهد. در قرن بیستم، برخی از مردم ادعا کرده اند، فرهنگ متوقف شده است به عنوان هدف گردشگری؛ گردشگری در حال حاضر فرهنگ است. جاذبه های فرهنگی نقش مهمی در گردشگری در تمام سطوح دارند، از نکات برجسته جهانی فرهنگ جهانی گرفته تا جاذبه هایی که هویت های محلی را پایه ریزی می کنند.
بازار طلای دبی به سویش می‌شتابند. بازارها در دو سوی خور (دبی) از جمله جاذبه‌های شهر محسوب می‌شوند این بازارها نه تنها به خاطر خرید و فروش و تجارت، بلکه به خاطر بازدید گردشگران از آنها، از رونق خاصی برخوردارند. بازار طلا در منطقه الرأس در بر دیره واقع شده‌است. در گذرهای پهن‌تر «بازار طَلا»، فروشگاه‌هایی را مشاهده می‌کنید که ویترین‌های خود را با انبوهی از گردنبند، انگشتر، النگو، گوشواره و سنجاق سینه پر کرده‌اند.
زمین‌گردشگری زمین‌گردشگری یا ژئوتوریسم از دو بخش ژئو و توریسم تشکیل شده‌است بخش ژئو جاذبه‌های زمین‌شناسی، ژئومورفولوژی و میراث معدن‌کاری را شامل می‌شود و بخش توریسم آن به عنوان موضوعی چند رشته‌ای، تمامی زیرساختهای صنعت گردشگری از جمله تفسیر، مدیریت، اقامت، تورها و… شامل می‌شود و برخلاف اکوتوریسم (به غلط معادل طبیعت گردی) که جاذبه‌های طبیعت جاندار را در مرکز توجه قرار داده‌است، این صنعت به‌طورکلی با جاذبه‌های طبیعت بی جان سروکار دارد.
چاله بزرگ چالهٔ بزرگ از جاذبه‌های اصلی گردشگری شهر کیمبرلی در آفریقای جنوبی است.
روک‌ور بزرگترین ارگ کلیسایی فرانسه در این شهر واقع است که از جاذبه‌های گردشگری آن محسوب می‌شود.
بهرمان مهمترین جاذبه‌های گردشگری بهرمان عبارتند از:  از مهمترین محصولات کشاورزی این شهر، پسته می‌باشد.
آدلاید اجماع یهودیان در آدلاید نیز به سال ۱۸۴۰ می‌رسد؛ به طوری که بنا به مستنداتی هشت سال پس از آن سال، ۵۸ یهودی در آدلاید زندگی می‌کردند. در سال ۱۸۷۱ و زمانی که تعداد این یهودیان به ۴۳۵ نفر رسید، کنیسه ای برای شهر تدارک دیده شد. بسیاری از این یهودیان، مانند یهودا ماس سلیمان (که در سال‌های ۱۸۵۲ تا ۱۸۶۶ عضو شورای شهر بود) و چه دیگر افراد، در مناصِب سیاسی شهر مشارکت چشمگیری داشتند. تا به حال، سه نفر از این یهودیان نیز به مقام شهرداری آدلاید دست یافته‌اند. این جمعیت در سال ۱۹۶۸، به ۱۲۰۰ نفر رسید؛ ولی بر اساس اطلاعات آماری سال ۲۰۰۱، جمعیت افرادی که خود را پیرو دین یهود معرفی کرده بودند، ۹۷۹ نفر به ثبت رسید. این آمار در سال ۲۰۱۱، به بیش از ۱۰۰۰ نفر رسید که منجر به ایجاد و بازسازی مدارس مخصوص یهودیان ارتدکس و موزهٔ مجازی یهودیت شد.
اخراج یهودیان از انگلستان جمعیت یهودی در انگلستان آن زمان، نسبتاً کوچک بود. برآورد جمعیتی که انجام شده بود، به جمعیتی بالغ بر ۳۰۰۰ نفر که کمتر از ۱٪ کل جمعیت انگلستان بود اشاره می‌کند. روند اخراج رفت آرام بود، گرچه داستان‌های ناگواری نیز وجود دارند. در یکی از این داستان‌ها اشاره شده‌است: کاپیتان کشتی پر از یهودیان به سوی رودخانه تیمز، آن‌ها را در زمان جز و مد متقاعد می‌کند که از کشتی پیاده شوند و با او به ساحل قدم بگذارند. سپس او آن‌ها درجای سرگردان کرده و خود بازگشته و سوار کشتی می‌شود. با آمدن موج‌ها به ساحل تمامی یهودیان غرق می‌شوند. داستان‌های دیگر به کشته شدن یا به سرقت رفتن اموال یهودیان اشاره دارد. ولی آنطور که به نظر می‌رسد بیشتر آن‌ها توانسته‌اند از کانال عبور کنند. آن‌ها به کشورهایی مانند لهستان مهاجرت کردند، که با توجه به قوانین حفاظت می‌شدند.
خروج یهودیان ایران وزارت خارجه ایالات متحده تعداد یهودیان در ایران را تا سال ۲۰۰۹ بین ۲۰ تا ۲۵ هزار نفر تخمین زده‌است. سرشماری سال ۲۰۱۲ نشان می‌دهد که جمعیت یهودیان باقی مانده در ایران حدود ۹۰۰۰ نفر است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۳، جمعیت یهودیان ایران ۸۷۵۶ نفر بود. بر اساس سرشماری ایران، جمعیت یهودی ایران در سال ۲۰۱۶ ۹٬۸۲۶ نفر بود. در حالی که یک وب سایت ۲۰۲ جمعیت جمعیت جهان در سال ۲۰۲۱، یهودیان ایران را ۸۵۰۰ نفر شمرده‌است.
یهودیان یهودیان در بسیاری از کشورهای جهان ساکن هستند. جمعیت یهودیان جهان ۱۳ تا ۱۸ میلیون نفر، برابر ۰٫۱۹٪ جمعیت جهان می‌باشد و از این تعداد، ۴۱٪ در اسراییل و ۴۰٪ در ایالات متحده آمریکا و ۱۹٪ در سایر نقاط دنیا زندگی می‌کنند. یهودیان بیش از ۲٬۷۰۰ سال در ایران زیسته‌اند و اکنون حدود هشت هزار نفر از آنان، ساکن ایران هستند.
یهودیان در زمان جنگ جهانی دوم جمعیت یهودیان به بیشترین حد خود که حدود ۱۶٫۷ میلیون نفر بود رسید ولیکن پس از واقعه هولوکاست درصد زیادی از یهودیان از بین رفتند و جمعیت یهودی دوباره کاهش یافت. در سال ۲۰۱۲ تخمین زده می‌شود که جمعیت یهودی دنیا ۱۳٫۷۵ میلیون نفر است که کمتر از ۰٫۲٪ جمعیت دنیا می‌باشد. ۴۳٪ تمامی یهودیان دنیا در اسرائیل هستند و ۳۹٪ در ایالات متحده زندگی می‌کنند. بقیه یهودیان بیشتر در اروپا و کانادا ساکن می‌باشند. این اعداد فقط افرادی هستند که خود هویت خود را یهودی می‌دانند و شامل افرادی که به هر دلیل مایل نیستند خود را یهودی بدانند نمی‌شود. تخمین دقیق جمعیت یهودی دشوار است و فقه یهودی همه کسانی که خود را یهودی می‌دانند یهودی نمی‌داند. (ببینید :چه کسی یهودی است؟)
تاریخ یهودیان در اروپا جمعیت یهودیان اروپا در سال ۲۰۱۰ به ۱٫۴ میلیون نفر (۰٫۲ درصد اروپاییان یا ۱۰ درصد کل جمعیت یهودیان جهان) تخمین زده می‌شود. در سده ۲۱، فرانسه بیشترین جمعیت یهودیان اروپا را به خود اختصاص داده، و پس از آن بریتانیا، آلمان، روسیه، و اوکراین قرار دارند.
تاریخ یهودیان در ژاپن تاریخ یهودیان در ژاپن در دوران امروزی با سنتهای مختلف مربوط به دورانهای بسیار قدیمی به خوبی مستند شده است و به سده ۱۶ام برمی‌گردد. یهودیان و فرهنگشان یکی از کوچک ترین اقلیت‌های قومی و دینی در ژاپن هستند. جمعیت کنونی یهودیان از ۳۰۰ تا ۲٬۰۰۰ نفر یا بین ۰.۰۰۱۶ تا ۰٫۰۰۰۲ درصد جمعیت کلی ژاپن تخمین زده می‌شود.تقریباً اکثر یهودیان شهروند ژاپن هستند.
بیجار یهودیان که از آن‌ها با عنوان کلیمی هم نام برده می‌شود در بیجار و به زبان کردی (موسایی) نام داشتند و محله‌ای که در آن ساکن بودند هم (محله موسایی‌ها) نام دارد. در مورد تاریخ دقیق سکونت یهودیان در بیجار اطلاعاتی در دست نیست اما تا جایی که مشخص است، یهودیان در زمان صفویه به بعد در بیجار و گروس زندگی می‌کرده‌اند، آن‌ها در رونق فرش‌بافی، رنگرزی، دباغی و تجارت (مخصوصا تجارت فرش) در گروس، نقش زیادی داشته‌اند، یهودیان گروس در پزشکی و کشاورزی و حتی موسیقی، عکاسی و نقاشی تبحر داشته‌اند.یهودیان (کلیمیان) با توجه به اسناد قدیمی گروس در سال ۱۳۲۹ قمری، جمعیتی برابر ۳۰۰ خانوار بوده‌اند و زمانی که شهر بیجار ۱۲۰۰ خانوار و ۸۹۱۲ نفر جمعیت داشته‌است، ۱۰۸ خانوار آن‌ها یهودی بوده‌اند، آن‌ها مدرسه، کنیسه، گرمابه، قصابی و حتی چشمهٔ آب مخصوص به خود را داشته‌اند.در دوره پنجم انتخابات مجلس شورای ملی، دکتر لقمان شهسواری که کاندید نمایندگی مجلس از سوی کلیمیان گروس بود، به‌عنوان نماینده کلیمیان ایران، به مجلس شورای ملی راه یافت.جمعیت یهودیان بیجار در سال ۱۳۱۶ شمسی ۶۱۰۰ نفر و در سال ۱۳۴۳ در حالی که جمعیت شهر بیجار ۱۰۰۹۰ نفر بوده‌است، یهودیان نیم درصد کل جمعیت یعنی حدود ۵۰۰ نفر بوده‌اند. دلیل کاهش جمعیت آن‌ها مهاجرت به اسرائیل بوده‌است.یهودیان به غیر از شهر بیجار در روستاهای گروس از جمله: پیرتاج، خسروآباد و… ساکن بوده‌اند.گورستان اختصاصی یهودیان بیجار در دامنه کوه نقاره کوب قرار داشته‌است.
تاریخ یهودیان در ایرلند جمعیت یهودیان ایرلند در دهه ۱۹۴۰ به حدود ۵۵۰۰ نفر رسید، اما طبق سرشماری سال ۲۰۱۶، این میزان عمدتاً به دلیل جذب و مهاجرت به حدود ۲۵۰۰ نفر در سال ۲۰۱۶ کاهش یافته بود. جمعیت یهودیان ایرلند در سال ۱۹۴۸ پس از استقرار اسرائیل، تعداد زیادی کاهش یافت. تعداد زیادی از یهودیان ایرلندی به خاطر اعتقادات عقیدتی و مذهبی به آنجا نقل مکان کردند. در دهه‌های بعدی، یهودیان بیشتری نیز به دلیل کاهش زندگی یهودیان در ایرلند و چشم‌اندازهای اقتصادی بهتر، به اسرائیل، انگلستان و ایالات متحده مهاجرت می‌کنند. علاوه بر این، نرخ ازدواج و جذب، از جمله رویدن شدن به کیش مسیحیت کاتولیک برای ازدواج، نیز بالا بود.
یهودیان آذربایجان ارومیه از گذشته‌های دور دارای شماری از یهودیان بوده‌است. در سال ۱۲۸۹ قمری جمعیت آنان در ارومیه ۱٬۲۰۰ نفر،ژاک دو مورگان نیز در سفری که به ایران داشت یهودیان ارومیه را پرشمار ذکر کرده و آورده‌است که به جز بازرگانی به هیچ کار دیگری نمی‌پردازند. در سرشماری سال ۱۹۰۳–۱۹۰۴ میلادی جمعیت یهودیان ارومیه ۲٬۲۰۰ نفر بود در جنگ جهانی اول یهودیان ارومیه در جنگ و درگیری میان آشوریان، ارامنه، ترک‌ها و روس‌ها گیر افتادند و در آتش این جنگ سوختند. آنان داستان‌های بسیاری از قتل و تجاوز بدست سربازان این ارتش‌ها به خاطر دارند. تا پیش از تشکیل دولت یهود در سال ۱۹۴۸ ،۷۰۰ خانوادهٔ یهودی ساکن ارومیه بودند. که با تشکیل کشور اسرائیل بیشتر آنان به آن کشور مهاجرت کردند. به طوری‌که در سال ۲۰۰۶ تنها دو نفر یهودی در ارومیه باقی‌مانده بودند. آنان کنیسه با قدمتی بالغ بر ۲۶۰ سال در این شهر دارند و گورستانی مخصوص به خود در تپهٔ یهودیان یا جهودلرداغی. یهودیان ارومیه به زبان آرامی و گویش لشان ددان صحبت می‌کردند.
تاریخ یهودیان در تاجیکستان جمعیت یهودیان تاجیکستان در سال ۱۹۲۶ تقریباً وجود نداشت و بین سالهای ۱۹۲۶ تا ۱۹۷۰ به سرعت افزایش یافت. در سال ۱۹۷۰، جمعیت یهودیان تاجیکستان بیش از پنجاه برابر بیشتر از ۱۹۲۶ بود که تقریباً پانزده هزار نفر بودند. جمعیت یهودی تاجیکستان بین سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۹ به رشد خود ادامه داد، اما با سرعت بسیار کمتری. از زمان فروپاشی کمونیسم ، تقریباً همه یهودیان تاجیکستان از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۲ ترک و به کشورهای دیگر نقل مکان کردند بیشتر یهودیان تاجیک مهاجرت کرده به اسرائیل نقل مکان کردند.
خرم‌آباد ورود یهودیان به خرم‌آباد به سال ۸۰۰ هجری قمری بازمی‌گردد. قبل از سال ۱۲۸۸ جمعیت خرم‌آباد ۱۵ هزار نفر و خانه‌های مهم این شهر هفتاد و دو عدد بوده که از این تعداد ۳۰ دستگاه از عمارت‌های مهم به یهودیان این شهر اختصاص داشته‌است. در دهه ۱۳۰۰ جمعیت یهودیان کاهش یافت در این دوره تقریباً تعداد یهودیان هزار نفر گفته شده‌است. تا قبل از خلع سلاح لرستان به دست علی رزم آرا، شهر خرم‌آباد دارای دو محله بزرگ به نام‌های، پشت بازار و درب دلاکان بود، یهودیان خرم‌آباد در محله درب دلاکان و در کوچه‌ای که به کوچه یهودیان شهرت داشته ساکن بوده‌اند. مشاغل عمده یهودیان در خرم‌آباد، بزازی، باغداری، زرگری و طبابت بوده‌است. گورستان یهودیان خرم‌آباد در منطقه‌ای به نام گورجیدو (گورستان جهودان) در کنار حوض موسی قرار داشته‌است، این گورستان امروز به محله‌ای مسکونی به نام کوی فلسطین تبدیل شده‌است. گویش یهودیان خرم‌آباد، گویش لری خرم‌آبادی بوده‌است. یهودیان در خرم‌آباد دارای چندین کنیسه، مدرسه و یک حمام عمومی مستقل بوده‌اند.
تاریخ یهودیان در نیوزیلند در سال ۱۸۴۸، در کل جمعیت ۱۶٬۰۰۰ نفری نیوزلند حداقل ۶۱ یهودی، ۲۸ نفر در ولینگتون و ۳۳ نفر در اوکلند شناخته شده بودند. داده‌های سرشماری سال ۲۰۱۳ در نیوزیلند، از کل جمعیت ۴٫۵ میلیون نفری نیوزلند، ۶۸۶۷ نفر را دارای وابستگی مذهبی یهودی معرفی می‌کند. تخمین دیگر (۲۰۰۹) حدود ۱۰ هزار نفر یهودی بود. در سال ۲۰۱۲ کتابی با عنوان «زندگی یهودیان در نیوزیلند» ادعا کرد که بیش از ۲۰٬۰۰۰ یهودی در نیوزیلند زندگی می‌کنند، از جمله یهودیان غیر مذهبی. هفت کنیسه در نیوزیلند وجود دارد.
بروجرد اکثر مردم شهر بروجرد شیعه دوازده امامی هستند. همچنین عده کمی ارمنی و یهودی در این شهر سکونت دارند. در سال ۱۳۷۵، جمعیت کلیمی‌های شهر بروجرد ۵۳ نفر بود. قبلاً جمعیت یهودیان بروجرد بیشتر از این بوده و در یکی از محلات بروجرد دارای یک مدرسه و یک کنیسه و یک راسته بازار بودند. بنابر کتاب تاریخ یهود در ایران نوشته حبیب لوی که در سال ۱۳۳۹ تألیف شده، جمعیت یهودیان بروجرد در آن زمان ۱۵۰۰ نفر بوده و یهودیان این شهر دارای یک کنیسه و یک باب حمام عمومی بوده‌اند. در کتاب «جغرافیای شهرستان بروجرد: طبیعی - انسانی» که در سال ۱۳۴۰ توسط مقدس جعفری تألیف شده ذکر گردیده که جمعیت یهودیان بروجرد در آن سال‌ها ۸۰۰ نفر بوده‌است که همگی تحصیل کرده و نیمی از این جمعیت یعنی ۴۰۰ نفر تحصیلات عالیه داشتند، و با این عبارت دقیقاً ذکر گردیده که «شما یک یهودی را پیدا نمی‌کند که به شغل‌هایی مانند نانوایی روی آورده باشد و اکثراً به شغل‌های بزازی و خرازی مشغولند.» امام جمعه بروجرد: بروجرد رتبه نخست جمع‌آوری زکات نقدی در لرستان است
تاریخ یهودیان در چین اشغال ژاپن در شمال شرقی چین در سال ۱۹۳۱ و تأسیس مانچوکوئو در سال ۱۹۳۲ تأثیر منفی بر جامعه یهودیان هاربین (۱۳۰۰۰ نفر در سال ۱۹۲۹) داشت. بیشتر آن یهودیان هاربین را به مقصد تیانجین، شانگهای و فلسطین تحت کنترل بریتانیا ترک کردند. یهودیان روس تا سال ۱۹۳۹ حدود ۵۰۰۰ نفر در شانگهای جمعیت داشتند.
بلژیک در جنگ جهانی دوم هولوکاست در بلژیک به معنای قتل‌عام و آزار یهودیان و کولی‌ها در بلژیک توسط ارتش آلمان نازی می‌باشد. در آغاز جنگ، بیشتر جمعیت بلژیک مسیحی کاتولیک بودند. یهودیان بزرگ‌ترین اقلیت غیر مسیحی بلژیک را تشکیل می‌دادند. در اواسط سال ۱۹۴۰ نزدیک به ۵۶٬۰۰۰ یهودی در بلژیک زندگی می‌کردند. این در حالی بود که کل جمعیت بلژیک حدود ۸ میلیون نفر بود. برخی از یهودیان نیز از آلمان و سایر نقاط برای فرار از آزار نازی‌ها به بلژیک گریخته بودند. بیشتر جمعیت یهودیان بلژیک در دو شهر بروکسل و آنتورپ متمرکز بودند.
پی‌وی‌اچ پی‌وی‌اچ، شرکت پوشاک آمریکایی است، که مالک برندهای کلوین کلاین، تامی هیلفیگر، ون هوزن، آیزاد و ارو می‌باشد و به‌عنوان بزرگترین تولیدکننده تی‌شرت در جهان، شناخته می‌شود.
تاریخ یهودیان در پاکستان در سال ۱۹۱۱، یهودیان ۰٫۳ درصد از جمعیت کراچی را تشکیل می‌دادند و در زمان استقلال از امپراتوری انگلیس تعداد آنها به ۲۵۰۰ نفر رسیده بود. محمودا رضویا در کتاب ۱۹۴۷ خود با نام «ملکه مشرق» دربارهٔ حضور یهودیان در کراچی نوشته‌است. قبلاً یهودیان در کراچی زندگی می‌کردند. گل حسن کالماتی در مقاله ای تحت عنوان «کراچی که یاهودی» (یهودیان کراچی)، نشان می‌دهد که یهودیان در قرن نوزدهم از ماهاراشترا به کراچی آمده‌اند.
گتو ووچ از آنجا که در زمان راه اندازی گتو تقریباً ۲۵ درصد از یهودیان از شهر فرار کرده بودند، جمعیت زندانیان آن از آغاز ماه مه ۱۹۴۰ نزدیک به ۱۶۴۰۰۰ نفر بود. در طی سال پس از آن، یهودیان از سراسر اروپای تحت اشغال آلمان، حتی از لوکزامبورگ، به گتو تبعید شدند تا سپس راهی اردوگاه‌های مرگ شوند. جمعیت کمی از مردم کولی نیز در آنجا اسکان داده شدند. تا ۱ مه ۱۹۴۱، جمعیت گتو ۱۴۸٬۵۴۷ نفر بود.
تاریخ یهودیان در مراکش در سال ۲۰۰۴ شهر مراکش جمعیت کهنسالی از ۲۶۰ نفر یهودی داشت که بیشترشان بالای ۶۰ سال سن داشتند و در کازابلانکا حدود ۳٬۰۰۰ تا ۴٬۰۰۰ یهودی زندگی می‌کردند. بر اساس یک آمارگیری در سال ۲۰۱۴ گفته می‌شود که حدود ۲٬۵۰۰ یهودی در مراکش زندگی می‌کنند. در آمارگیری سال ۲۰۱۸ جمعیت یهودیان ۲٬۲۰۰ نفر تخمین شده‌است. در همین حال، کشور اسرائیل حدود ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر یهودی با اجداد مراکشی دارد که شامل ۱۵٪ جمعیت کلی می‌شود.
خروج یهودیان ایران برخی منابع جمعیت یهودیان ایران را در اواسط و اواخر دهه ۱۹۸۰ بین ۵۰ تا ۶۰ هزار نفر ذکر کرده‌اند. برآورد بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۶، این رقم برای همان دوره زمانی، تقریباً ۵۵۰۰۰ نفر اعلام شده‌است. در دهه ۱۹۹۰ یکنواختی بیشتری در ارقام وجود داشت، زیرا اکثر منابع از آن زمان حدود ۲۵۰۰۰ یهودی را در ایران تخمین زده‌اند. بسیاری از یهودیان ایرانی مهاجرت به ایالات متحده را انتخاب کردند و جوامع بزرگی در لس آنجلس، میامی، تگزاس و نیویورک ایجاد کردند. بر اساس بررسی جمعیت متولدین خارجی در سال ۲۰۱۰، تخمین زده می‌شود که ۱۰۰۰۰۰ یهودی ایرانی تنها در لس آنجلس زندگی می‌کنند. در ابتدا، یهودیان ایرانی با استقبال گرم دیگر گروه‌های یهودی مقیم ایالات متحده مواجه نشدند. بیشتر این یهودیان اشکنازی هستند، در حالی که یهودیان ایرانی میزراهی هستند و از فرهنگ یکسانی یا برخی از سنت‌های یکسانی برخوردار نیستند. این جوامع جدید یهودی ایرانی در ایالات متحده رشد کرده و به مراکز بزرگ یادگیری و مطالعه یهودیان برای همه یهودیان تبدیل شده‌است. جوامع یهودی ایرانی در ایالات متحده بسیاری از سنت‌های خود را از طریق آموزش آداب و رسوم یهودیان سفاردی در مدارس و کنیسه‌های سراسر ایالات متحده زنده نگه داشته‌اند.
یهودیان کرمانشاه یهودیان کرمانشاه به گروهی از مردم یهودی گفته می‌شود که در شهر کرمانشاه زندگی می‌کنند. قدمت سکونت این مردم به صورت غیرپیوسته بوده، اما بنا بر اسناد نخستین حضور یهودیان در شهر کرمانشاه به سدهٔ ۱۰ میلادی می‌رسد.
تاریخ یهودیان در آلمان در پایان جنگ، جامعه یهودی آلمان به آرامی آغاز به رشد دوباره کرد. در آغاز ۱۹۹۰، این رشد با ورود موجی از یهودیان مهاجر از کشورهای پساشوروی، آلمان به تنها کشوری در اروپا تبدیل شد که جمعیت یهودیان آن رو به رشد بود، و بیشتر این مهاجران روس‌زبان بودند. تا ۲۰۱۸، جمعیت آلمانی‌های یهودی به ۱۱۶٬۰۰۰ نفر رسید.
تاریخ یهودیان در جامائیکا تاریخ یهودیان در جامائیکا عمدتاً به مهاجران اسپانیا و پرتغال و همچنین مهاجران فرانسه و انگلستان برمی گردد. از سال ۱۳۰۹، بسیاری از یهودیان به دلیل آزار و شکنجه تفتیش عقاید مقدس، از اسپانیا شروع به فرار کردند. هنگامی که انگلیسی‌ها جامائیکا را در سال ۱۶۵۵ از اسپانیا گرفتند، یهودیانی که به عنوان مهاجر زندگی می‌کردند، آزاد به نگهداری دین و آیین خود شدند. در سال ۱۶۱۱، جزیره جامائیکا به جمعیت تخمینی ۱۵۰۰ نفر رسیده بود. تخمین زده می‌شود ۷۵ نفر از این افراد «خارجی» توصیف شده باشند که ممکن است برخی از یهودیان پرتغالی را نیز دربرداشته باشد. با این وجود بسیاری از یهودیان با آزار و اذیت انگلیسی روبرو شدند.
ایران تاریخ یهودیان در ایران نیز پیشینه‌ای طولانی دارد و قدمت آن به سقوط بابل می‌رسد؛ جایی که کوروش، شاه هخامنشی، یهودیان را که دهه‌های بسیاری در اسارت بودند، آزاد کرد و با توجه به اینکه خود نیز یکتاپرست بود، به یهودیان در بازسازی معابدشان یاری رساند و اموال آنان را بازگرداند. پس از آن، یهودیان در کشورهای گوناگونی از جمله ایران، گسترش یافتند.
تاریخ یهودیان در لهستان بعد از جنگ جهانی دوم بسیاری از یهودیان باقی‌مانده از لهستان مهاجرت کردند و به اسرائیل یا قاره آمریکا مهاجرت کردند. بسیاری از یهودیان در این زمان لهستان را برای همیشه ترک کردند. بعد از فروپاشی کمونیسم در سال ۱۹۸۹ وضعیت یهودیان دوباره در لهستان بهبود یافت. یهودیانی که قبل از جنگ جهانی دوم تابعیت لهستانی داشتند اجازه یافتند دوباره تابعیت لهستانی خود را ادامه دهند. امروزه جمعیت یهودیان در لهستان حدود ۲۰۰۰۰ نفر است.
هولوکاست در فرانسه در تابستان سال ۱۹۴۰، حدود ۷۰۰٬۰۰۰ یهودی در سرزمین‌های تحت حاکمیت فرانسه زندگی می‌کردند؛ از این تعداد ۴۰۰٬۰۰۰ تن در الجزایر فرانسه، که در آن هنگام بخشی جدایی‌ناپذیر از فرانسه به‌شمار می‌رفت، و در دو ناحیه تونس و مراکش تحت‌الحمایه فرانسه زندگی می‌کردند. فرانسه متروپل در دوره میان‌دوجنگ حدود ۱۵۰٬۰۰۰ نفر شهروند یهودی داشت. همچنین، فرانسه میزبان جمعیت زیادی از یهودیان خارجی بود که از آزار و اذیت در آلمان فرار کرده بودند. تا سال ۱۹۳۹، به دلیل امتناع ایالات متحده و انگلستان از پذیرفتن پناهندگان یهودی دیگر پس از کنفرانس اوین، جمعیت یهودیان آن کشور به ۳۳۰٬۰۰۰ نفر افزایش یافت. پس از اشغال بلژیک و هلند در سال ۱۹۴۰، فرانسه میزبان موج جدیدی از مهاجران یهودی بود و جمعیت یهودیان در بالاترین سطح خود به ۳۴۰٬۰۰۰ نفر رسید.
یهودیان آمریکا یهودیان جمعیت نسبتاً کوچک اما پرنفوذی در ایالات متحده آمریکا را تشکیل می‌دهند. در سال ۲۰۰۱ جمعیت این گروه بالغ بر ۴ میلیون نفر برآورد شده اما تحقیقات دانشگاه برندایس این رقم را بیش از ۷ میلیون نفر برآورد می‌کند. شهرهای نیویورک، میامی، لس‌آنجلس و فیلادلفیا به‌ترتیب بیشترین تعداد ساکنین یهودی را دارا هستند.
دین در ایران تاریخ یهودیان در ایران نیز پیشینه‌ای طولانی دارد و قدمت آن به سقوط بابل می‌رسد؛ جایی که کوروش، شاه هخامنشی، یهودیان را که دهه‌های بسیاری در اسارت بودند، آزاد کرد و با توجه به اینکه خود نیز یکتاپرست بود، به یهودیان در بازسازی معابدشان یاری رساند و اموال آنان را بازگرداند. پس از آن، یهودیان در کشورهای گوناگونی از جمله ایران، گسترش یافتند.
تاریخ یهودیان در ایران در مورد جمعیت کنونی یهودیان در ایران اختلاف نظر وجود دارد. در دهه ۸۰ این جمعیت چیزی حدود ۲۰۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شد و در دهه ۹۰ به ۳۵۰۰۰ نفر افزایش یافت. در حال حاضر این جمعیت چیزی حدود ۴۰۰۰۰ نفر است که ۲۵۰۰۰ نفر از آن‌ها در تهران ساکن هستند. بیشتر سازمان‌های یهودی که قبل از انقلاب ایران تأسیس شده بودند به استثنای آن‌هایی که به صورت مستقیم جنبش صهیونیزم را تبلیغ می‌کردند بعد از انقلاب نیز به فعالیت خود ادامه دادند. از جمله این سازمان‌ها می‌توان انجمن کلیمیان تهران، انجمن کلیمیان شیراز، خانه جوانان یهود تهران و غیره را نام برد.
سفاردی‌ها سِفاردی (، به عِبریِ مُدرن: سِفارادی) به یهودیانی گفته می‌شود که نسل آن‌ها به جامعه یهودی بومی شبه‌جزیره ایبری در ابتدای هزاره دوم میلادی می‌رسد. آنها با تفتیش عقاید اسپانیایی از این منطقه تبعید شدند. خود واژهٔ سفاراد در زبان عبری امروزی معنای اسپانیا را می‌دهد، اگرچه در تورات نام مکانی‌است مجهول. بسیاری از یهودیان سفارادی اواخر قرن پانزدهم میلادی در پرتغال کشته شدند یا به اجبار مذهب‌شان را به مسیحیت تغییر دادند یا مجبور به ترک کشور شدند. بعضی از آن‌ها که به دیگر بخش‌های اروپا یا آمریکا مهاجرت کردند در جوامع جدیدشان همچنان به گونه‌ای از زبان پرتغالی صحبت می‌کردند. جامعه یهودیان پرتغال که زمانی به ده‌ها هزار نفر بالغ می‌شد به ۱۰۰۰ نفر کاهش یافته‌است که بیشتر آن‌ها یهودیان موسوم به اشکنازی با ریشه‌های اروپای شرقی هستند. پیش از به راه افتادن دادگاه‌های تفتیش عقاید کلیسا (در قرن پانزدهم میلادی، در سال ۱۴۷۸ میلادی، دادگاه تفتیش عقاید در اسپانیا تأسیس شد) حدود ۳۰۰ هزار یهودی در اسپانیا زندگی می‌کردند و جامعه یهودیان این کشور یکی از بزرگ‌ترین جوامع یهودی در سراسر جهان بود. امروزه شمار یهودیان اسپانیا بین ۴۰ تا ۵۰ هزار نفر است. فردیناند دوم، پادشاه آراگون و ایزابلای اول، ملکه کاستیا می‌خواستند اسپانیا تماماً کاتولیک باشد. در سال ۱۴۹۲ میلادی به موجب «فرمان اخراج» (فرمان الحمرا) به یهودیان دستور داده شد که یا به آیین کاتولیک روی بیاورند یا اسپانیا را ترک کنند. به مسلمانانی که کاتولیک شده بودند، موریسکو گفته می‌شد. آن‌ها در سال ۱۶۰۹ میلادی از اسپانیا اخراج شدند. برآورد می‌شود که یک‌سوم یهودیان اسپانیا برای فرار از دادگاه‌های تفتیش عقاید به آیین کاتولیک گرویده باشند. به این یهودیان سابق «کنورسوس» (تغییر دین داده‌ها) گفته می‌شد. در قرن پانزدهم میلادی، در مجموع حدود ۱۰۰ هزار یهودی از اسپانیا گریختند. برخی از آن‌ها به شمال آفریقا رفتند، اما بیشترشان در قدرت اقتصادی بزرگ آن دوران، یعنی امپراتوری عثمانی، مستقر شدند. امپراتوری عثمانی در آن زمان از مجارستان تا ترکیه را در برمی‌گرفت و همچنان در حال گسترش بود. حدود ۹۰ درصد یهودیان ساکن ترکیه امروزی نوادگان یهودیان سفارادی هستند.
خروج یهودیان ایران خروج یهودیان ایران به مهاجرت یهودیان فارس از ایران در دهه ۱۹۵۰ و موج مهاجرت بعدی از کشور در جریان و پس از انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ اشاره دارد، که طی آن جمعیت ۸۰ هزار نفری به کمتر از ۲۰ هزار نفر کاهش یافت.
فلسطین نام کهن همچنان توسط عموم و در موارد نیمه رسمی مورد استفاده قرار می‌گرفت. موارد بسیاری از استفاده از آن در طول سده‌های شانزدهم و هفدهم بر جای مانده‌است. در طول قرن نوزدهم، «دولت عثمانی در مکاتبات رسمی خود، از عبارت "ارض فلسطین" (سرزمین فلسطین) برای اشاره به ناحیه واقع در غرب رود اردن که در سال ۱۹۲۲ تحت فرمانروایی انگلستان "فلسطین" نامیده شد استفاده می‌کرد». عرب‌های تحصیل‌کرده، از عبارت "فلسطین"، برای اشاره به کل فلسطین یا بیت‌المقدس "سنجاق" یا تنها برای اشاره به منطقهٔ اطراف رمله (شهر) استفاده می‌کردند. سلطان عثمانی در سال ۱۸۷۶ در پاسخ به درخواست خاخام ژوزف نانتونک برای صدور اجازه اسکان یهودیان ضمن منع مهاجرت گسترده به فلسطین گفت «تقریباً تمام سرزمین‌های فلسطین اشغال شده، و استقلالی که نانتونک به دنبال آن است با اصول اجرایی کشور در تعارض است» و پس از آن نیز دولت عثمانی در سال‌های ۱۸۸۴، ۱۸۸۷، و ۱۸۸۸ احکامی علیه اسکان انبوه یهودیان صادر کرد. در سال ۱۸۸۲ شمار چشمگیری از یهودیان شروع به هجرت به سرزمین مقدس کردند و مزارع جمعی (کیبوتس) ایجاد کرده و سرانجام حومهٔ "تل آویو" را در سال ۱۹۰۹ به وجود آوردند، که بعدها در سال ۱۹۲۱ تبدیل به یک شهر شد. شمار یهودیان فلسطین که در سال ۱۷۰۰ تنها ۷٬۰۰۰ نفر بود تا سال ۱۹۰۰ به ۶۰٬۰۰۰ نفر رسید (جمعیت کل فلسطین در این سال ۵۰۰٬۰۰۰ نفر بود) که این امر به عقیده کارپات حاکی از آن است که «سیاست عثمانی مبنی بر اجازه به افراد برای مهاجرت و اسکان، و هم‌زمان ممانعت از مهاجرت گروه‌های انبوه، با موفقیت همراه بوده‌است». نسبت جمعیتی اعراب و یهود در سرزمین فلسطین در این دوره مورد اختلاف است، یوناتان مِندِل، عضو هیئت علمی دانشگاه بن گوریون و پژوهشگر کالج مطالعات خاورمیانه دانشگاه کمبریج بر این باور است که نمی‌توان درصد دقیق جمعیت یهودیان تا پیش از سر برآوردن جنبش صهیونیسم را بیان کرد، با این وجود، این عدد احتمالاً بین ۲ تا ۵٪ کل جمعیت این سرزمین را شامل می‌شده‌است. به این ترتیب که جمعیت کل، (تا پیش از ۱۸۷۸ و مهاجرت یهودیان به سرزمین مقدس) ۴۶۲٫۴۶۵ نفر، مسلمانان ۴۰۳٬۷۹۲ نفر(۸۷ درصد)، مسیحیان ۴۳٫۶۵۹ نفر(۱۰ درصد) و یهودیان ۱۵٫۰۱۱ نفر(۳ درصد).
تاریخ یهودیان در اروپا جمعیت یهودیان پیش از جنگ جهانی دوم در اروپا بالغ بر ۹ میلیون نفر تخمین زده می‌شد، که برابر ۵۷ درصد کل یهودیان جهان بود. نزدیک به ۶ میلیون یهودی در طی این جنگ و در جریان هولوکاست کشته شدند، و سپس بازماندگان ایشان دست به مهاجرت دسته‌جمعی از اروپا زدند.
تاریخ یهودیان در لبنان با گسترش اختلاف میان اعراب و اسرائیل احساسات ضد یهودی در لبنان شدت گرفت. کنیسه اصلی بیروت در سال ۱۹۵۰ بمبگذاری شد. در این زمان بیشتر یهودیان از دولت کنار گذاشته شدند. بیشتر یهودیان لبنان صهیونیست بودند و موافق تشکیل کشور اسرائیل بودند؛ ولیکن بیشتر آنها دیدگاههای صهیونیستی خود را مخفی می‌کردند تا به خیانت متهم نشوند. در سال ۱۹۵۸ و در زمان جنگ داخلی لبنان، جمعیت یهودی لبنان حدود ۹۰۰۰ نفر بود. لبنان در این زمان تنها کشور عربی بود که جمعیت یهودی آن افزایش یافت؛ ولیکن از این زمان به بعد مهاجرت یهودیان از لبنان شدت یافت. در زمان جنگ شش روزه مهاجرت یهودیان شدت یافت. از این زمان و به دلیل مشکلات زیاد درون لبنان بیشتر یهودیان از لبنان مهاجرت کردند. در سال ۲۰۱۰ دولت لبنان اقدام به بازسازی کنیسه یهودیان به نام مغن ابراهیم کرد. این کنیسه چندین سال قبل در حملات اسرائیل خراب شده بود.
تاریخ یهودیان در ایرلند تاریخ یهودیان در ایرلند به هزاران سال پیش بازمی‌گردد. اگرچه جامعه یهودیان در ایرلند همیشه جمعیت کمی داشته‌است (حداقل از سال ۱۸۹۱ از ۵۵۰۰ نفر بیشتر نیست)، اما این جامعه کاملاً تأسیس شده‌است و به‌طور کلی در زندگی ایرلندی‌ها نیز به خوبی پذیرفته شده‌است. یهودیان در ایرلند در طول تاریخ از تحمل نسبی برخوردار بوده‌اند که عمدتاً در سایر نقاط اروپا وجود نداشته‌است.
یهودیان سرخ یهودیان سرخ اشاره به افسانه‌ای دربارهٔ ملت یهودی دارد که به نظر می‌رسد از منابع بومی آلمان در طول قرون وسطی تا حدود ۱۶۰۰ میلادی نشأت گرفته است. در این افسانه یهودیان در اروپا خطری بالقوه برای مسیحیان محسوب می‌شوند.
تاریخ یهودیان در ایران بعد از اینکه دولت محمد مصدق سرنگون شد و محمدرضا شاه پهلوی سرکار آمد یهودیان بهترین شرایط خود را در ایران تجربه کردند. در سال ۱۹۷۰ فقط ۱۰ در صد از یهودیان فقیر محسوب می‌شدند. ۸۰ درصد طبقه متوسط و ۱۰ درصد بسیار ثروتمند بودند. در سال ۱۹۶۸ یهودیان ایرانی ثروتمندترین یهودیان در تمامی قاره آسیا و آفریقا بودند. جمعیت یهودی در این زمان تقریبه به طول کامل شهرنشین شدند. در سال ۱۹۶۸ ۷۲ درصد از یهودیان ایران در شهرها زندگی می‌کردند. با اینکه یهودیان فقط درصد بسیار کمی از جمعیت ایران را تشکیل می‌دادند در سال ۱۹۷۹ دو عضو از ۱۸ عضو آکادمی علوم ایران، ۸۰ نفر از ۴۰۰۰ استاد دانشگاه و ۶۰۰ نفر از ۱۰۰۰۰ پزشک ایران یهودی بودند. برای اولین بار در تاریخ ایران، ۵۰ درصد از کودکان یهودی به مدرسه عبری می‌رفتند و زبان عبری به صورت رسمی به آنان تدریس می‌شد. سطح خواندن و نوشتن اقلیت یهودی از ابتدای قرن بیستم بسیار بالاتر از اکثریت مسلمان بود. در زمان اتمام جنگ جهانی دوم بیش از ۸۰ درصد یهودیان سواد خواندن و نوشتن داشتند در صورتی که اکثریت مسلمان بیسواد بودند. در سال ۱۹۶۸ تنها سی در صد مسلمانان خواندن و نوشتن می‌دانستند در صورتی که این رقم در مورد یهودیان بیش از ۸۰ درصد بود. رابطه بسیار نزدیک دولت شاه و کشور اسراییل در بهبود وضعیت اقتصادی یهودیان در ایران نقش بسیار زیادی داشت. جزئیات اینکه چگونه یهودیان ایران در سال‌های بسیار کمی از اقلیتی بسیار فقیر تبدیل به ثروتمندترین اقلیت ایران شدند نیازمند تحقیق و مطالعه بیشتر است.
تاریخ یهودیان در سوریه در قرن نوزدهم اهمیت تجاری آلپو و دمشق به صورت زیادی کاهش یافت. بسیاری یهودیان به مصر و از آنجا به انگلستان مهاجرت کردند. بسیاری از یهودیان سوریه به شهر نیویورک در ایالات متحده مهاجرت کردند. در بروکلین نیویورک جمعیت قابل توجهی از یهودیان سوری وجود دارد. احساسات ضد یهودی در سوریه در سال‌های ۱۹۳۰ به شدت زیاد شد. بسیاری از یهودیان تصمیم به مهاجرت گرفتند. در سال ۱۹۴۶ سوریه از فرانسه مستقل شد. دولت جدید سوریه مهاجرت یهودیان را ممنوع کرد. بعد از اینکه سازمان ملل به تشکیل کشور اسرائیل رای داد خشونت زیادی علیه یهودیان در شهرهای دمشق و آلپو اتفاق افتاد. در سال ۱۹۴۷ حدود ۷۵ یهودی در آلپو کشته شدند. بسیاری از یهودیان در این زمان به صورت غیرقانونی به اسرائیل مهاجرت کردند. با اینکه یهودیان از کشورهای دیگر عربی به اسرائیل مهاجرت کردند، دولت سوریه مهاجرت یهودیان را ممنوع کرد. بسیاری از آن‌ها به صورت غیرقانونی از طریق لبنان به اسرائیل رفتند. ولیکن بعد دولت سوریه پاسپورت یهودیان را از آن‌ها گرفت. در سال ۱۹۴۸ دولت فروش اموال یهودیان را ممنوع کرد. در سال ۱۹۵۳ حساب بانکی یهودیان قطع شد. اموال یهودیان ضبط شدند و خانه‌های یهودیان به مهاجران فلسطینی داده شد. در سال ۱۹۶۴ دستوری جدید حضور یهودیان را در دولت و بانکها منع کرد، به آن‌ها اجازه گواهینامه رانندگی داده نشد، و آن‌ها از خرید زمین و خانه منع شدند. با اینکه خروج آن‌ها از کشور ممنوع بود، بعضی اوقات به دلایل پزشکی به آن‌ها اجازه خروج داده می‌شد. هر یهودی که از کشور خارج می‌شد باید مقداری وثیقه نزد دولت باقی می‌گذاشت. جاده فرودگاه از روی قبرستان یهودیان کشیده شد، مدارس یهودی تعطیل شدند و به مسلمانان داده شدند. وزارت اطلاعات سوریه یهودیان را به شدت تحت نظر داشت و هرگونه ارتباط آنان با خارجیان تحت نظر بود. بعد از جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل خشونت علیه یهودیان شدت یافت. بسیاری از یهودیان از کارهای خود اخراج شدند.در سال ۱۹۵۴ دولت سوریه به صورت موقت مهاجرت یهودیان را آزاد نمود. ولیکن بعد از مدت کوتاهی دوباره آن را ممنوع کرد. در سال ۱۹۷۷ حافظ اسد بعد از ملاقات با جیمی کارتر اجازه داد که تعدادی از یهودیان مهاجرت کنند. در سال ۱۹۷۴ چهار دختر یهودی مورد تجاوز و سپس قتل قرار گرفتند. بسیاری از یهودیان بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۰ به صورت غیرقانونی به اسرائیل مهاجرت کردند. در قرن ۲۱ تعداد یهودیان باقی‌مانده در سوریه بسیار اندک است. قوانین فعلی هنوز هم حضور یهودیان را در دولت منع می‌کند و آن‌ها نیازی به انجام خدمت سربازی ندارند. یهودیان تنها اقلیتی در سوریه هستند که دین آن‌ها در پاسپورتشان ذکر شده‌است. با اینکه گاهی خشونت علیه آن‌ها توسط فلسطینیها بروز می‌کند، دولت سوریه تلاش برای مراقبت از آن‌ها می‌کند. یک مدرسه یهودی وجود دارد. بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ یهودیان دیگری به اسرائیل مهاجرت کردند. جمعیت یهودیان در این زمان حدود ۱۰۰ نفر تخمین زده می‌شود. در ماه می سال ۲۰۱۲ جمعیت یهودی در سوریه ۲۲ نفر بود. بیشتر این افراد سالخورده بوده و در دمشق در همسایگی تنها کنیسه این شهر ساکن بودند.
یهودیت پیروان یهودیت در بسیاری از کشورهای جهان ساکن هستند. جمعیت یهودیان جهان ۱۳٬۷۴۶٬۱۰۰ نفر (۱۷٬۹۳۶٬۴۰۰، شامل افرادی که برحسب هلاخا یهودی قلم داد نمی‌شوند)، معادل حدود ۰٫۱۹٪ جمعیت جهان می‌باشد. حدود ۶٫۱ میلیون نفر ساکن اسرائیل و ۵٬۲۷۵٬۰۰۰ (۶٫۸ میلیون کل) نفر ساکن ایالات متحده آمریکا و ۱٫۵ میلیون نفر در اروپا، و مابقی در اقیانوسیه، قاره آمریکا و آفریقا ساکنند. یهودیان ایران دارای تاریخ ۲٬۷۰۰ ساله هستند و برحسب آمار ۱۳۹۱، ۸٬۷۵۶ یهودی ساکن ایران هستند.
تاریخ یهودیان در ایرلند در اواخر سده نوزدهم و اوایل سده بیستم مهاجرت یهودیان به ایرلند افزایش یافت. در سال ۱۸۷۱، جمعیت یهودیان ایرلند ۲۵۸ نفر بود. در سال ۱۸۸۱، به ۴۵۳ رسیده‌است. بیشتر مهاجرت‌ها تا این زمان از انگلیس یا آلمان بوده‌است. گروهی که در واترفورد اقامت گزیدند ولزی بودند که خانواده‌های آنها در اصل از اروپای مرکزی بودند. در پی کشتارهای روسیه، مهاجرت بیشتر از اروپای شرقی (به ویژه لیتوانی) افزایش یافت. تا سال ۱۹۰۱، حدود ۳۷۷۱ یهودی در ایرلند زندگی می‌کردند که بیش از نیمی از آنها (۲۲۰۰) در دوبلین اقامت داشتند. تا سال ۱۹۰۴، تعداد کل جمعیت یهودیان تقریباً ۴۸۰۰ نفر بود. کنیسه‌ها و مدارس جدیدی برای تأمین غذا به مهاجران تأسیس شد، بسیاری از آنها فروشگاه‌ها و مشاغل دیگر تأسیس کردند. بسیاری از نسل‌های بعدی در محافل تجاری، دانشگاهی، سیاسی و ورزشی برجسته شدند.
تهمت خون ۱۹۱۰ در شیراز صبح روز بعد جمعیت زیادی در بیرون یکی از ساختمان‌های دولتی جمع شدند. مردم معتقد بودند که یهودیان دختر بچه را کشته‌اند و خواستار انتقام بودند. مأمور دولت دستور حمله به تظاهر کنندگان را داد که باعث خشم مردم شد و مردم به سمت محله یهودی حمله‌ور شدند. سربازان با اینکه از طرف مافوق خود مأمور به محافظت از یهودیان شده بودند به مردم ملحق شدند و به یهودیان حمله کردند. در بین مردم سربازان، سادات شیراز، عشایر قشقایی و حتی زنان و کودکان بودند. حمله به یهودیان حدود شش تا هفت ساعت طول کشید و به تمامی ۲۶۰ خانه محله یهودی حمله شد. نماینده سازمان اتحاد جهانی آلیانس واقعه را اینطور بیان می‌کند: مردم علاوه بر بردن اجناس یهودیان به حمله به آنان نیز مشغول شدند. بیشتر یهودیان از ترس فرار کردند و بعضی به خانه دوستان مسلمان خود رفتند. بعضی دیگر به سفارت انگلستان رفتند و درخواست کمک کردند. بعضی به ایوانها و نزدیک مساجد فرار کردند. آنهایی که باقی ماندند یا کشته یا زخمی شدند. ۱۲ نفر در یک حمله کشته شدند. ۱۵ نفر به وسیله چاقو مجروح شدند. ۴۰ نفر دیگر نیز به‌طور سطحی زخمی شدند.
تاریخ یهودیان در هند اکثریت یهودیان هند از زمان ایجاد دولت مدرن در سال ۱۹۴۸ "علیا " (مهاجرت) به اسرائیل کرده‌اند. اکنون بیش از ۷۰٬۰۰۰ یهودی هند در اسرائیل زندگی می‌کنند (بیش از ۱٪ از کل جمعیت اسرائیل). از ۵۰۰۰ نفر باقیمانده، بزرگترین جامعه در بمبئی متمرکز شده‌است، جایی که ۳۵۰۰ نفر از بیش از ۳۰٬۰۰۰ یهودی ثبت شده در دهه ۱۹۴۰ در آنجا اقامت داشتند و به یهودیان بنه اسرائیل و بغدادی تقسیم شده‌اند، اگرچه یهودیان بغدادی از آن خودداری کردند بنی اسرائیل را به عنوان یهودی به رسمیت بشناسد و به همین دلیل از صدقه دادن به آنها خودداری کرد. یادآوری‌هایی از مکانهای یهودی در کرالا وجود دارد که هنوز مانند کنیسه‌ها باقی مانده‌است. اکثر یهودیان از پایتخت قدیمی هند انگلیسی کلکته نیز طی شش دهه گذشته به اسرائیل مهاجرت کرده‌اند.
جمهوری وایمار جمعیت یهودیان آلمان در سال ۱۹۲۵ حدود ۵۶۴ هزار نفر بود که ۰/۹٪ از جمعیت آلمان را تشکیل می‌دادند. هشتاد درصد از این جمعیت یهودیان آلمانی بودند که چندین نسل در آلمان زندگی می‌کردند و ۱۰۸ هزار نفر هم از مهاجران یهودی از کشورهای اروپای شرقی بودند. یهودیان در آن زمان کسب و کارهای متعلق به خود را داشتند؛ تعداد زیادی از آنان در تجارت، بانکداری و مشاغلی از این قبیل فعالیت می‌کردند که با میانگین کسب و کار تفاوت زیادی داشت. یهودیان شاغل در صنعت و کشاورزی چندان زیاد نبودند. جمهوری وایمار دوره شکوفایی جامعه یهودیان آلمان بود زیرا موانع رسمی و غیررسمی که مانع فعالیت یهودیان در امور اداری یا در دانشگاهی در دوره قیصری می‌شد، طبق قانون اساسی وایمار برداشته شدند و روند ادغام یهودیان در آلمان که از قرن نوزدهم شروع شده بود از اوایل دهه ۲۰ میلادی شدت گرفت. با این‌حال بسیاری از یهودیان نیز به جنبش‌های صهیونیستی پیوستند یا به اسرائیل مهاجرت کردند. موفقیت جامعه یهودی در آلمان را می‌توان آنجا دید که از ۹ برنده جایزه نوبل از آلمان در آن دوره ۵ نفر یهودی بودند: آلبرت اینشتین، جیمز فرانک، گوستاو هرتس، اوتو میرهوف و اتو واربورگ. ۵۵ درصد یهودیان در آلمان در دوره وایمار در شهرها زندگی می‌کردند که یک سوم از این تعداد ساکن برلین بودند. برلین و یهودیانش شاید عمده‌ترین دلیل خشم محافظه‌کاران آلمانی از جمهوری وایمار بود. لودویگ توما نویسنده آلمانی از ایالت بایرن در سال ۱۹۲۰ در روزنامه میسباخر آنتسایگر نوشت: «برلین آلمانی نیست. چیزی خلاف آن است.» بیشترین نفرت یهودی‌ستیزها بر ضد یهودیان مهاجر از کشورهای شرقی بود که ظاهر و لهجه‌ای متفاوت داشتند و آنان را "یهودیان قباپوش در مقابل یهودیان کراواتی (یهودیان آلمانی)" (Kaftanjuden versus Krawattenjuden) می‌نامیدند. محله شوینن‌فیرتل در برلین که محل زندگی بسیاری از یهودیان کم‌بضاعت بود در سال ۱۹۲۳ محل وقوع جنایات یهودی‌ستیزها بود که سرانجام با یک عملیات گسترده پلیس متوقف شد. از نظر تاریخ‌دان آلمانی هانس اولریش وهلر، یهودی‌ستیزی یکی از معیارهای عضویت در حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران در کنار تعهد به رهبر حزب و ملی‌گرایی افراطی بود. حتی بدون به صدارت رسیدن هیتلر باز هم جمهوری وایمار نمی‌توانست راه‌حلی برای مسئله یهودی‌ستیزی پیدا کند. وی در کتاب تاریخ جامعه آلمان می‌نویسد: «چقدر فاجعه‌بار بود که یک ضدسامی نفرت‌انگیز با بی پروای دولت را به دست گرفت و آماده استفاده از ابزارهای آن برای تحقق آرمانشهر خود شد؛ یعنی یک امپراتوری [مبتنی بر] نژادپرستی عاری از یهودیان.»
تاریخ یهودیان در ویتنام در سال ۱۹۵۴، با انحلال هندوچین فرانسه، ویتنام به عنوان یک کشور تقسیم شده، با یک شمال کمونیست و یک جنوب سرمایه‌دار به استقلال دست یافت. نخست‌وزیر فرانسه که در مورد خروج فرانسه از منطقه هندوچین مذاکره کرد و استقلال ویتنام را به این ترتیب اعطا کرد، پیر مندس فرانسه بود که اتفاقاً یهودی بود. پیش از تخلیه فرانسه، جمعیت یهودیان در هندوچین (که ویتنام، لائوس و کامبوج را در بر می‌گرفت) ۱۵۰۰ نفر گزارش شده بود و گفته می‌شد که بیشتر آن یهودیان با فرانسوی‌ها رفته‌اند و هیچ ساختار مشترک یهودی سازمان یافته‌ای از خود به جای نگذاشته‌اند. در ۲۵ مه ۱۹۵۴، رابرت کاپا، یک روزنامه‌نگار عکس که به دلیل تهیه اولین عکس از فرود متفقین در ساحل اوماها مشهور شد، هنگام گزارش وظیفه برای تهیه گزارش از جنگ فرانسه و هندوچین، کشته شد. همان‌طور که در بالا ذکر شد، در سالنامه یهودی آمریکایی ۱۹۵۶، جمعیت یهودیان هندوچین فرانسه ۱۵۰۰ نفر ذکر شده‌است، اما در چاپ ۱۹۵۷، هیچ اشاره ای به جمعیت یهودی در منطقه نشده‌است.
مصری‌های استرالیا در کل تعداد، مسیحیان مصر بزرگترین گروه مهاجران بودند که مصر را به مقصد کشورهای دیگر از جمله استرالیا ترک کردند. مسیحیان از نظر نسبت جامعه اصلی خود در مصر دومین بزرگترین‌ها بودند. یهودیان مصر، به عنوان نسبت جامعه اصلی خود در مصر، بزرگترین جامعه مهاجر بودند که مصر را ترک کردند (از نظر تعداد دومین آنها بزرگترین بودند). تعداد یهودیان در مصر در سال ۱۹۴۸ حدود ۷۵۰۰۰ نفر بود و پس از تأسیس دولت اسرائیل در همان سال، تقریباً کل جمعیت در سالهای بعدی در هنگام مهاجرت یهودیان از سرزمین‌های عربی ترک شدند، و بیشتر در اسرائیل، ایالات متحده آمریکا، اروپا، آمریکای لاتین ساکن شدند و حدود ۲٬۰۰۰ نفر در استرالیا اقامت گزیدند. جمعیت یهودیان مصر در استرالیا به ویژه در آدلاید، استرالیای جنوبی متمرکز شده‌اند. به‌طور رسمی، امروز فقط ۶ یهودی در مصر باقی مانده‌است.
تاریخ یهودیان در چین منابع معاصر جمعیت یهودیان چین را در سال ۱۹۴۰ - از جمله مانچوکوئو - ۳۶۰۰۰ نفر تخمین زدند (منبع: دانشنامه کاتولیک).
تاریخ یهودیان در انگلستان تاریخ یهودیان در انگلستان () به زمان ویلیام اول بازمیگردد. اولین گروه یهودی در انگلستان در سال ۱۰۷۰ میلادی ساکن شدند. سکونت یهودیان تا زمانی که همه آنها توسط ادوارد اول از انگلستان در سال ۱۲۹۰ میلادی اخراج شدند ادامه داشت. بعد از اخراج یهودیان، جامعه یهودی رسمی در انگلستان وجود نداشت و یهودیت تنها به صورت مخفی مورد پیروی قرار می‌گرفت. این وضع تا زمان اولیور کرامول ادامه داشت که در سال ۱۶۵۶ بعد از اینکه یهودیان به صورت علنی در انگلستان حضور پیدا کردند به آنان اجازه داد تا باقی بمانند. در سال ۱۷۵۳ میلادی قانونی برای شهروندی یهودیان تدوین شد ولی بیش از چند ماه ادامه نیافت. در سال ۱۸۲۹ یهودیان اجازه یافتند که در پارلمان حضور یابند؛ ولیکن با این وجود بنیامین دیسرائیلی که یهودی بود بسیار قبل از این در پارلمان حضور داشت. در سال ۱۸۴۶ قانون پوشیدن لباس خاص برای یهودیان لغو شد. به دلیل اینکه در قرن ۱۹ جنبشهای ضد یهودی در انگلستان بسیار کم بود درصد زیادی از یهودیان اروپای شرقی به این کشور مهاجرت نمودند. همچنین در سالهای ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ بعضی یهودیان به انگلستان مهاجرت کردند تا از دست نازیها فرار کنند. به دلیل اینکه یهودستیزی در انگلستان معمولاً به آلمانی ستیزی عجین بود و بیشتر یهودیان با آلمانیها یکی دانسته می‌شدند بسیاری از یهودیان نامهای خانوادگی خود را تغییر دادند تا به نظر انگلیسی برسند. امروزه حدود ۳۰۰۰۰۰ نفر یهودی در انگلستان ساکن هستند و انگلستان دومین جمعیت یهودیان در اروپا و پنجمین جمعیت یهودیان در دنیا را به خود اختصاص داده است.
هولوکاست در آلبانی بالغ بر ۶۰۰ یهودی در جریان هولوکاست در آلبانی بزرگ کشته شدند، اما تعداد کمی از ایشان از یهودیان بومی آلبانی بودند. به دلیل مهاجرت و تبعید یهودیان به آن کشور در جریان جنگ، جمعیت یهودیان آلبانی پس از جنگ یازده برابر جمعیت ایشان پیش از جنگ، بالغ بر ۱۸۰۰ تن، بود. بیشتر این یهودیان پس از پایان جنگ جهانی به اسرائیل مهاجرت کردند. چند صد نفر نیز تا سقوط کمونیسم در آلبانی ماندند و سپس مهاجرت کردند. اجماع علمی بر روی اینکه چرا میزان بقای یهودیان در آلبانی بزرگ تفاوت چشمگیری با همین میزان در کوزوو داشت وجود ندارد. بعضی پژوهشگران بر اهمیت نقش رفتار شرافتمندانه موسوم به "بسا" در فرهنگ آلبانیایی تأکید کرده‌اند. تا سال ۲۰۱۸، ۷۵ شهروند آلبانی توسط ید وشم عنوان افتخاری درستکار در میان ملل را دریافت کرده‌اند.
تاریخ یهودیان در مراکش جنگ شش‌روزه در سال ۱۹۶۷ منجر به تنش‌های میان اعراب و یهودیان در سراسر دنیا و مراکش بود. در سال ۱۹۷۱، جمعیت یهودی مراکش ۳۵٬۰۰۰ نفر بود هرچند که موج مهاجران این دفعه به سمت اروپا و آمریکای شمالی رفت نه به سمت اسرائیل. برای زمانی فرانسه مقصد خاص یهودیان مراکشی دارای تحصیلات اروپایی بود و آن‌ها در فرانسه دارای فرصت‌های اقتصادی زیادی بودند. یک تحقیق دربارهٔ دو برادر یهودی مراکشی که یک نفر از آن‌ها در اسرائیل و دیگری در فرانسه سکونت گزید، نشان می‌دهد که ۲۸٪ یهودیان که در فرانسه سکونت گزیدند مدیر، بازرگان یا متخصص شدند اما این شمار در اسرائیل با ۱۳٪ بسیار کمتر بود. یهودیان مراکشی در اسرائیل در کل پویایی کمتری داشتند. در سال ۱۹۶۱، ۵۱ درصد از آن‌ها در طبقه کارگر بودند و در سال ۱۹۸۱ به ۵۴ درصد رسید.
تاریخ یهودیان در برزیل تاریخ یهودیان در برزیل پیچیده و طولانی است. از ابتدای تشکیل کشور برزیل یهودیان در این کشور حضور داشتند. اولین کنیسه در برزیل در سال ۱۶۳۶ میلادی ایجاد شد. بیشتر یهودیان اولیه یهودیان سفاردی از اسپانیا و پرتغال بودند. آدام اسمیت از موسسان کشور آمریکا ، باور داشت که بیشتر گسترش صنعت شکر در برزیل به دست یهودیان مهاجر پرتغالی انجام شد. بعد از ایجاد اولین قانون اساسی برزیل در سال ۱۸۲۴ که اجازه آزادی دین داد یهودیان به صورت گسترده به برزیل مهاجرت کردند. بسیاری یهودیان مراکشی در قرن ۱۹ به برزیل رفتند. موج بعدی مهاجرت یهودیان، یهودیان روسی و لهستانی بود؛ که از یهودستیزی فرار میکردند. موج بعدی یهودیان، افرادی بود که در زمان جنگ جهانی دوم از اروپا به برزیل رفتند. در سالهای ۱۹۵۰ تعداد زیادی از یهودیان آفریقا به برزیل رفتند. برزیل نهمین کشور دنیا از نظر تعداد جمعیت یهودی است. تعداد یهودیان در برزیل بر اساس آمارهای رسمی، ۱۰۷۳۲۹ نفر است.
خروج یهودیان ایران طبق اولین سرشماری ملی که در سال ۱۹۵۶ انجام شد، جمعیت یهودیان در ایران ۶۵۲۳۲ نفر بود اما هیچ اطلاعات موثقی در مورد مهاجرت‌ها در نیمه اول قرن ۲۰ وجود ندارد. دیوید لیتمن تعداد کل مهاجران به اسرائیل در سالهای ۱۹۴۸–۱۹۷۸ را ۷۰ هزار نفر اعلام کرد.
بغداد در سال ۱۱۷۰ میلادی نزدیک به ۱۰۰۰ خانواده یهودی در بغداد زندگی می‌کردند. در سال ۱۹۲۰ از جمعیت ۲۰۲ هزار نفری بغداد را ۱۰۰ هزار نفر مسلمانان و ۸۰ هزار نفر یهودیان تشکیل می‌دادند. از سال ۱۹۳۲ به دلیل تعدی بر یهودیان تعداد آنان به دلیل مهاجرت و کشتار رو به کاهش رفت. با تشکیل دولت اسرائیل در ۱۹۴۸ وضع برای یهودیان بدتر شد. در سال ۱۹۷۱–۱۹۷۲ نیز ۳۰۰۰ یهودی بغداد از طریق کردستان از عراق فرار کردند. هم‌اکنون تنها ۴۰۰۰ یهودی در کل عراق حضور دارند.
تاریخ یهودیان در لهستان در سال ۱۶۴۸ در زمان شورش قزاقها بسیاری یهودیان و کاتولیکها کشته شدند. در این زمان جمعیت یهودی بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار نفر کاهش یافت. در سال ۱۶۵۵ سوئد به لهستان حمله کرد و بسیاری مناطق آن را ویران کرد. یهودیان در لهستان در این زمان بر خلاف سایر کشورها لباسی همانند بقیه مردم می‌پوشیدند و از آنها جدا نبودند.
تاریخ یهودیان در استرالیا ۹۷٬۳۳۵ استرالیایی بودند که در سرشماری سال ۲۰۱۱ خود را یهودی معرفی کردند، اما تعداد واقعی آنها ۱۱۲٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود. (پاسخ به پرسش در سرشماری اختیاری بود) اکثریت یهودیان اشکنازی هستند، بسیاری از آنها پناهنده یهودی هستند، از جمله بازماندگان هولوکاست که در طول جنگ جهانی دوم و پس از آن وارد شدند. یهودیان حدود ۰٫۵٪ از جمعیت استرالیا را تشکیل می‌دهند.
اشکنازی اَشکِنازی گروهی از یهودیان هستند که اصلیتی از اروپای شرقی و مرکزی دارند. محققان می‌گویند اکنون بیش از ۱۱ میلیون نفر از دودمان اشکنازی در ۶۷ کشور زندگی می‌کنند و ۸۰ تا ۹۰ درصد جمعیت یهودیان امروزی را تشکیل می‌دهند.
تاریخ یهودیان در اقیانوسیه در سرشماری سال ۲۰۱۳ نیوزیلند، ۶۸۶۷ نفر از کل جمعیت ۴٫۵ میلیون نفری نیوزیلند ادعای وابستگی به یهودیت را داشتند. اکثر یهودیان نیوزیلند در اوکلند و ولینگتون زندگی می‌کنند.
آینزاتس‌گروپن آینزاتس‌گروپن A توانست که تقریباً تمامی یهودیان مناطق تحت کنترل خود را از بین ببرد بنابراین به کمک آینزاتس‌گروپن B در بلاروس شتافت. در فوریه ۱۹۴۲ در دنیپرو آینزاتس‌گروپن D توانست جمعیت یهودیان این شهر را در عرض ۴ روز از ۳۰٬۰۰۰ نفر به ۷۰۲ نفر کاهش دهد.
تاریخ یهودیان در بلغارستان به نظر می‌رسد از زمان رومیان یهودیان در حدود کنونی بلغارستان مستقر شده‌باشند. در کاوش‌های باستان‌شناختی کنیسه‌هایی مربوط به سدهٔ دوم میلادی از دل خاک بیرون آورده شده‌اند. سپس در سدهٔ هفتم میلادی و برپایی امپراتوری نخست بلغارستان شماری از یهودیان که در امپراتوری روم شرقی زیر آزار بودند به این سرزمین پناه آوردند.
اورشلیم از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۴۸ جمعیت شهر از ۵۲۰۰۰ نفر به ۱۶۵۰۰۰ نفر افزایش یافته، که دو سوم آن یهودیان و یک سوم اعراب (مسلمان و مسیحی) بودند. با بدتر شدن رابطهٔ بین اعراب مسیحی و مسلمانان و جمعیت رو به افزایش یهودیان، اورشلیم شاهد ناآرامی‌های متعددی شد که شاخص‌ترین آن‌ها قیام ۱۹۲۰ جشنواره حضرت موسی بود. در دورهٔ قیمومیت بریتانیا، باغ‌های متعددی در حومهٔ غربی و شمالی شهر احداث شده و دانشگاه‌هایی از جمله دانشگاه عبری تأسیس شدند.
تاریخ یهودیان در صربستان این جامعه یهودی تا زمان جنگ جهانی دوم رشد کرد و شکوفا شد و به جمعیتی حدود ۳۳٬۰۰۰ رسید. حدود دو سوم یهودیان صربی در هولوکاست کشته شدند به ویژه که آدولف هیتلر به دنبال از بین بردن یهودیان و صرب ها برای شکست آلمان در جنگ جهانی اول بود. پس از جنگ، جمعیت بزرگی از یهودیان صربستان را برای اسرائیل ترک کردند. در آمارگیری سال ۲۰۱۱ فقط ۷۸۷ نفر خود را یهودی اعلام کردند. امروزه ، کنیسه بلگراد و کنیسه سوبتیتسا که زمانی چهارمین کنیسه بزرگ در اروپا بود هم‌اکنون در فعالیت نیز هستند.
تاریخ یهودیان در گرجستان در سال ۱۸۰۱، امپراتوری روسیه گرجستان شرقی را فتح کرد. رعیت پادشاه به رعیت خزانه داری تبدیل شدند و موظف به پرداخت مالیات به تزار بودند. در سال ۱۸۳۵، ۱۳۶۳ یهودی با ۱۱۳ کارائیت در شهر کوتایس (کوتایسی) و اطراف آن زندگی می‌کردند: ۱۰۴۰ نفر در گوری، ۶۲۳ نفر در آخلسیخه و ۶۱ نفر در تفلیس (تفلیس). کل جمعیت یهودیان گرجستان و منطقه آن سوی قفقاز ۱۲۲۳۴ نفر بوده‌است.
اسپانیا یهودیان پس از اخراجشان در سال ۱۴۹۲ تا قرن نوزدهم در اسپانیا حضور نداشتند. در قرن نوزدهم به یهودیان اجازه اقامت داده شد. هم‌اکنون ۶۲٬۰۰۰ نفر معادل ۰/۱۴ درصد از جمعیت یهودی هستند. بیشتر آن‌ها در طول قرن اخیر وارد اسپانیا شده‌اند اما برخی از آن‌ها نوادگان یهودیان قدیمی اسپانیایی هستند. بر طبق برخی براوردها تقریباً ۸۰٬۰۰۰ یهودی پیش از تفتیش عقاید در اسپانیا زندگی می‌کردند.
یهودیان کرمانشاه زیلبرشتاین شمار یهودیان کرمانشاه را در سال ۱۹۳۲ حدود ۲ هزار نفر برآورد کرده‌است، اما اوراهام کهن تعداد واقعی یهودیان را در آن زمان حدود ۲۳۰۰ نفر دانسته‌است. همچنین در سال‌های قبل از جنگ جهانی دوم، شمار یهودیان کرمانشاه حدود ۲۵۰۰ نفر برآورد شده‌است. در سال ۱۹۴۸ یعنی اندکی پس از جنگ جهانی دوم شمار یهودیان کرمانشاه افزایش یافته و به ۲۸۶۴ نفر رسیده بود.
آلبرتو نیسمان یکی از بزرگترین جوامع یهودی جهان در خارج از اسرائیل در آرژانتین زندگی می‌کنند و شمار آن‌ها به ۲۰۰ هزار نفر می‌رسد. یک هفته پس از مرگ مرموز آلبرتو نیسمان، گروه‌های یهودی در آرژانتین مراسم دولتی یادبود قربانیان هولوکاست را تحریم کردند. رهبران یهودیان گفتند که دولت تمرکزش را در تحقیقات دربارهٔ مرگ نیسمان از دست داده است. بعضی از آن‌ها از نطق طولانی تلویزیونی خانم فرناندز ابراز ناراحتی کردند چون گفتند که در آن برای مرگ آلبرتو نیسمان یا قربانیان بمبگذاری ۱۹۹۴ از خود همدردی زیادی نشان نداده. بازماندگان هولوکاست مراسم جداگانه‌ای در مرکز بازسازی شده یهودیان بوئنوس آیرس برگزار کردند.
کرمانشاه بخش زیادی از کردهای کرمانشاه تا اواخر سدهٔ نوزدهم میلادی پیروی دین یارسان بودند. هنری بایندر سیاح فرانسوی که در اواخر قرن نوزدهم از استان کرمانشاه دیدن کرده‌است، در سفرنامهٔ خود با عنوان «"در کردستان، در بین‌النهرین و پرشیا"» که در سال ۱۸۸۷ به چاپ رسیده‌است دین غالب مردم را یارسان می‌داند. او در بازدید از شهر قصر شیرین می‌نویسد: او همچنین در بازدید از «شهر کرمانشاه» می‌نویسد: محلهٔ قدیمی یهودیان کرمانشاه، در محلهٔ فیض‌آباد و در نزدیکی یکی از پنج دروازهٔ ورودی به شهر قرار داشته که در میان کرمانشاهیان به دروازهٔ یهودی‌ها معروف بوده‌است. شمار یهودیان کرمانشاه در دوران مشروطیت در حدود ۳۰۰۰ نفر برآورد شده که تا زمان احداث مدرسهٔ آلیانس کرمانشاه یعنی ۱۹۰۴ م چندان سر و سامانی نداشتند. یهودیان کرمانشاه در دوران پهلوی و با بهبود نسبی وضع اجتماعی از محله‌های قدیمی خود مهاجرت و در نقاط مختلف شهر پراکنده می‌شوند. این شهر، تا پیش از انقلاب اسلامی یکی از انجمنهای پرجمعیت یهودیان ایران بود. همچنین انجمن کلیمیان، جمعیت یهودیان این شهر را پس از انقلاب اسلامی ایران در حدود ۱۵۰۰ نفر و در سال ۱۳۸۹ در حدود ۲۵۰ نفر برآورد کرده است و یهودیان از ۴ کنیسایی که در سال‌های پیشین فعال بودند تنها در کنیسای اتحاد کرمانشاه، مراسم دینی خود را برگزار می‌کنند.
تاریخ یهودیان در لس آنجلس یهودیان در لس آنجلس تقریباً ۱۷٫۵ درصد از جمعیت این شهر و ۷ درصد از جمعیت این شهرستان را تشکیل می‌دهند که این جامعه یهودیان را به بزرگترین جامعه یهودیان در جهان خارج از نیویورک و اسرائیل تبدیل می‌کند. بیش از ۷۰۰۰۰۰ یهودی در شهرستان لس آنجلس زندگی می‌کنند و ۱٫۲۳۲ میلیون یهودی به‌طور کلی در کالیفرنیا زندگی می‌کنند. یهودیان از زمانی که لس آنجلس بخشی از ایالت آلتا کالیفرنیا در مکزیک بود به لس آنجلس مهاجرت کردند، اما بیش از همه از اواخر قرن نوزدهم تا به امروز مهاجرت کردند. جمعیت یهودیان از حدود ۲۵۰۰ در سال ۱۹۰۰ به حداقل ۷۰۰٬۰۰۰ در سال ۲۰۱۵ افزایش یافت. جمعیت زیاد یهودیان به تأثیر قابل توجهی بر فرهنگ لس آنجلس منجر شده‌است. جمعیت یهودی لس آنجلس در چند دهه گذشته به دلیل مهاجرت داخلی یهودیان از سواحل شرقی و همچنین مهاجرت از اسرائیل، فرانسه، اتحاد شوروی سابق، بریتانیا، آفریقای جنوبی و آمریکای لاتین و همچنین به دلیل نرخ بالای زاد و ولد جوامع حسیدی و ارتدکس در آمریکا که حدود ۱۰٪ از جمعیت جامعه را تشکیل می‌دهند افزایش شدیدی داشته‌است.