mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
دیوارهای قسطنطنیه دیوارهای قسطنطنیه یا دیوارهای کُنستانتینوپول یک رشته از دیوارهای پدافندی دورتادور شهر قسطنطنیه یا کُنستانتینوپول (استانبول کنونی در ترکیه) هستند که از آغاز بنیاد نهادنش به عنوان پایتخت تازه امپراتوری روم به دستور کنستانتین بزرگ (کنستانتین یکم) از این شهر پاسداری و نگاهبانی می‌کردند.
طاق کنستانتین طاق کنستانتین در شهر رم و در کشور ایتالیا بین کولوسئوم و تپه‌های پالاتینه واقع شده است. مجلس سنای روم آن را به مناسبت پیروزی کنستانتین یکم بر ماکسنتیوس در نبرد میلویان بین سال‌های ۳۱۲ تا ۳۱۵ بعد از میلاد ساخت. این طاق نصرت با ۲۱ مترارتفاع، ۲۵٫۹ متر عرض و ۷٫۴ متر عمق و سه گذرگاه، بزرگترین طاق نصرت ایتالیا است.
۳۳۰ (میلادی) ۳۳۰ (میلادی) سیصد و سیمین سال تقویم میلادی است. کنستانتین یکم (کبیر) پایتخت امپراتوری روم را از شهر روم، به شهر بیزانتیوم که بعدها کنستانتینوپول یا قسطنطنیه یا استانبول نامیده شد، انتقال داد.
نبرد آوارایر تا زمانی که دولت امپراتوری روم دیانت رسمی نداشت، عیسویان ایرانی در آرامش می‌زیستند، اما چون کنستانتین یکم امپراتور روم به مسیحیت گروید، وضع تغییر کرد. مسیحیان ایران، که خصوصاً در نواحی مجاور سرحد روم بسیار بودند، مجذوب و فریفته دولت مقتدری شدند، که همکیش آنان بود (یعنی رومی‌ها).
بازیلیکا کنستانتین این کلیسا که در سال ۳۱۰ میلادی و در دوران امپراتوری روم و حکومت کنستانتین یکم ساخته شده به دلیل داشتن سالن و صحن بزرگ از دوران اروپای دوران قدیم در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌است، این سالن دارای ۶۷ متر طول و ۲۶٫۰۵ متر عرض است.
فرمان میلان فرمان میلان به نامهٔ امضا شده توسط کنستانتین یکم و لیسینیوس در سال ۳۱۳ میلادی گفته می‌شود. در این نامه دین مسیحیت در امپراتوری روم آزاد اعلام شده‌است. این فرمان مدت کمی بعد از آخرین و شدیدترین آزار و اذیت مسیحیان در روم صادر شد.
آزار و اذیت مشرکان در اواخر امپراتوری روم آزار و اذیت مشرکان در اواخر امپراتوری روم () در زمان سلطنت کنستانتین یکم (۳۰۶–۳۳۷) در مستعمره نظامی آیلیا کاپیتولینا (اورشلیم) آغاز شد، زمانی که او یک معبد بت‌پرستی را به منظور ساختن یک کلیسای مسیحی ویران کرد. مورخان مسیحی ادعا کردند که هادریانوس (قرن دوم) معبدی برای آفرودیته در محل تصلیب عیسی بر روی تپه گلگتا به منظور سرکوب احترام یهودیان مسیحی به این مکان ساخته بود. کنستانتین از آن برای توجیه تخریب معبد استفاده کرد و گفت که به سادگی اموال را پس می‌گیرد.
گارد پرتورین گارد پرتورین (گارد پرایتوری) به سپاه ویژهٔ فرمانروایان روم باستان گفته می‌شد. پیش از اینکه پرتورین‌ها سپاه نگهبانان فرمانروای روم شوند وظیفه‌شان پاسداری از افسران بلندپایه و کنسول‌های روم بود. نیروی پرتورین به دستور کنستانتین یکم در سدهٔ چهارم میلادی فروپاشید. سپاه پرتورین که با مرور زمان بسیار رشد کرد و به مرحله شفاعت سیاسی و انتخاب جانشینی امپراتوری رسیده بود، در کشتن چندین امپراتور روم نقش داشته اند.
کنستانتیوس کلوروس فلاویوس والریوس کنستانتیوس در ۳۱ مارس و در حدود سال ۲۵۰ پس از میلاد در یک خانوادهٔ ایلیری زاده شد. نخستین همسر او هلنا بود و کنستانتین یکم از او زاده شد. کنستانتیوس دارای سابقهٔ درخشانی در ارتش روم بود و در ۲۸۸ به عنوان فرماندهٔ پرتورینها به خدمت ماکسیمیان، امپراتور روم غربی درآمد.
کریسپوس کریسپوس بزرگترین پسر کنستانتین یکم، امپراتور روم و نخستین امپراتور بیزانس از همسر اولش مینروا (یا مینروینا) بود که کنستانتین در ۳۰۷ از او جدا شد. کریسپوس توسط نویسندهٔ مسیحی لاکتانتیوس آموزش یافت و در ۱ مارس ۳۱۷ از سوی پدرش به مقام سزاری رسید و به عنوان فرمانروای اسمی گل منصوب شد. او توانست طی نبردهایی فرانک‌ها را در ۳۲۰ و آلامانیها را در ۳۲۳ شکست دهد.
۳۲۴ (میلادی) ۳۲۴ (میلادی) سیصد و بیست و چهارمین سال تقویم میلادی است. کنستانتین یکم (کبیر) بعد از غلبه در جنگهای داخلی، توانست امپراتوری روم را دوباره متحد کند.
کنستانتیوس دوم فلاویوس یولیوس کنستانتیوس (زادهٔ ۷ اوت ۳۱۷ - درگذشتهٔ ۳ نوامبر ۳۶۱) ملقب به کنستانتیوس دوم امپراتور روم از ۳۳۷ تا ۳۶۱ بود. او در ابتدا حکومت را به طور مشترک با برادرانش کنستانتین دوم (مرگ ۳۴۰) و کنستانس یکم (مرگ ۳۵۰) در اختیار گرفت اما پس از آنها به تنهایی از ۳۵۰ تا ۳۶۱ بر روم فرمان راند.
ژولیان یولیانوس (مرتد) یا ژولین یا ژولیان (زاده:۳۳۱-مرگ:۲۶ ژوئن۳۶۳ (میلادی))امپراتور روم از ۳۶۱ تا زمان مرگش بود. او که در کنستانتینوپول زاده‌شده بود، پسر یولیوس کنستانتیوس نابرادری امپراتور کنستانتین یکم بود. او واپسین امپراتور غیرمسیحی روم، فیلسوفی برجسته و نویسنده به زبان یونانی بود و کوشید آیین قدیم را به روم بازگرداند یا آیینی از نوافلاطونی را به جای مسیحیت بنشاند، از این رو منابع مسیحی از او به نام ژولیانِ مرتد یاد می‌کنند.
قسطنطنیه بنیانگذار این شهر کنستانتین یکم (۲۷۴–۳۳۷ میلادی)، نخستین امپراتور روم است که مسیحیت را پذیرفت و آن را دین رسمی کشور روم اعلام کرد و کلیسا را با حکومت پیوند داد. وی پس از اینکه بر دشمنانش پیروز شد، در سال ۳۳۰ پایتخت خود را به دهکده بیزانتیوم (قسطنطنیه) که در حاشیه تنگه بسفر قرار دارد انتقال داد و آن را گسترش داد؛ ساختمان‌های زیادی در آن ساخت و آن را پایتخت اصلی خود اعلام کرد.
آرامگاه هلنا آرامگاه هلنا () ساختمان باستانی در شهر رم، ایتالیا واقع شده است. این بنا توسط امپراتور روم کنستانتین یکم بین سالهای ۳۲۶ و ۳۳۰ ساخته شده است و در ابتدا به عنوان یک مقبره برای خودش بود، اما بعد به مادر او هلن، که در ۳۲۸ درگذشت اختصاص داده شد.
کنستانتیوس دوم ایران و روم به مدت ۴ دهه با یکدیگر در صلح بودند اما شاپور دوم، پادشاه ساسانی پس از مرگ کنستانتین یکم در ۳۳۸ به روم حمله کرد و این حملات تقریباً به طور کامل بر روی دژ استراتژیک رومی‌ها در میان‌رودان متمرکز بود. شاپور سه بار اقدام به محاصرهٔ شهر نصیبین که این دژ در آنجا واقع شده بود کرد و توانست آن را تسخیر نماید. در ۳۴۴ دو کشور درگیر نبرد سنجار شدند که با پیروزی رومیان به پایان رسید.
گوکلان در جریان یکی از نبردهای فتح استانبول، امپراطور روم شرقی که در میدان نبرد حاضر بود، کشته شد. فراریان خبر مرگ امپراطور را به شهر رساندند و همه را آشفته کردند. در ۲۹ مهٔ ۱۴۵۳ با نصب پرچم عثمانی در برج‌های شهر توسط اولوباتیلی حسن، استانبول فتح شد.
امپراتوری روم تا قبل از قرن دوم پیش از میلاد، رومی‌ها در قالب جمهوری روم، بیشتر نواحی غرب اروپا، شرق نزدیک و شمال آفریقا را تحت کنترل داشتند. با صدور فرمان میلان در ۳۱۳ میلادی توسط کنستانتین یکم نوع حکومت تغییر نموده و آیین نوین مسیحیت در آن رسمیت یافت. در سالِ ۳۹۵ پس از میلاد با مرگ تئودوسیوس اول امپراتوری به دو پاره شرقی و غربی شد. دو پاره شدن امپراتوری موجب دو پاره شدن فرهنگ اروپایی و مسیحیتِ اروپایی شد؛ چنان‌که دولت روم شرقی نماینده فرهنگ یونانی و کلیسای ارتدکس بود و زبان یونانی در آن رواج داشت، و دولت روم غربی هم نماینده فرهنگ لاتین.
کنستانتیوس دوم کنستانتیوس پسر کنستانتین یکم و فاوستا بود و در ۸ یا ۱۳ نوامبر ۳۲۴ از سوی پدرش به عنوان سزار انتخاب و تا ۹ سپتامبر ۳۳۷ با این عنوان در خدمت کنستانتین یکم بود. او در ۳۳۲ و هنگامی‌که برادرش کنستانتین دوم در دانوب درگیر جنگ بود به گل فرستاده شد. او سپس با نخستین همسرش که دخترِ عمویش یولیوس کنستانتیوس بود ازدواج کرد. کنستانتین یکم در ۳۳۷ درگذشت و کنستانتیوس دوم که درگیر نبردی در شرق بود به سرعت خود را به قسطنطنیه رساند تا آماده‌سازی‌های لازم برای مجلس ترحیم پدرش را انجام دهد.
فریدریش یکم، امپراتور مقدس روم قرارداد کنستانتین معاهده‌ای است بین فریدریش و پاپ اوژن سوم و اتحادیه لومباردی که در سال ۱۱۵۳ تنظیم گردید و در اصل شامل دو قرارداد می‌باشد؛ نخستین قرارداد بین پاپ و بارباروسا منعقد گردید و دومین قرارداد مربوط به بارباروسا و نمایندگان اتحادیه لومباردی می‌باشد، از آنجا که بخش مهمی از این قرارداد مربوط به پیمان صلح و متارکه جنگ بین پاپ و امپراتور و اتحادیه لومباردی بود از این قرارداد گاهی با نام صلح کنستانتین یاد می‌شود. از مهم‌ترین بندهای این مفاد به چند نکته می‌توان اشاره داشت.
کنستانتین یکم (ابهام‌زدایی) کنستانتین یکم ممکن است به یکی از افراد زیر اشاره نماید:
حکومت چهارنفره حکومت چهارنفره () هر گونه‌ای از حکومت را توصیف می‌کند که در آن قدرت میان چهار نفر تقسیم شده باشد؛ ولی کاربرد فعلی آن معمولاً دربارهٔ نظامی است که دیوکلسین امپراتور روم در سال ۲۹۳ به اجرا گذاشت و افزون بر خاتمه دادن به بحران قرن سوم، امپراتوری روم را احیا کرد. این حکومت چهارنفره تا سال ۳۱۳ باقی ماند تا این که جنگ‌های داخلی بیشتر مدعیان قدرت را حذف کرد و نیمهٔ غربی و شرقی امپراتوری به دست کنستانتین یکم و لیسینیوس افتاد.
کنستانتین یکم، شاهزاده ارمنستان کنستانتین یکم ارمنستان () شاهزاده ارمنی از دودمان روبنی بود.
فهرست امپراتوران بیزانس فهرست با کنستانتین کبیر شروع می‌شود. او اولین امپراتور مسیحی امپراتوری بیزانس بود. کنستانتین در سال ۳۳۰ میلادی، پایتخت امپراتوری روم را، از روم، به شهر بیزانس، منتقل کرد. با تغییر پایتخت، امپراتوری روم به امپراتوری بیزانس، تغییر نام داد. از این پس نام شهر بیزانس نیز تغییر پیدا کرده و کنستانتینوپول یا شهر کنستانتین، خوانده شد. قسطنطنیه معرب کنستانتینوپول است. این شهر در دوران جمهوری ترکیه به استانبول تغییر نام داد.
لیسینیوس لیسینیوس با نام کامل والریوس لیسینیانوس لیسینیوس یا والریوس لیسینیوس لیسینیانوس (زادهٔ در حدود ۲۵۰ یا ۲۶۵ - درگذشتهٔ ۳۲۵) امپراتور روم از ۳۰۸ تا ۳۲۴ بود. او رقیب کنستانتین یکم بود و وارد جنگی داخلی با او شد که نتیجه‌ای جز شکست، دستگیری، تبعید و اعدام برای لیسینیوس به همراه نداشت.
کنستانتین دوم، امپراتور روم کنستانتین دوم با نام کامل فلاویوس کلودیوس کنستانتینوس (زادهٔ ۳۱۶ - درگذشتهٔ ۳۴۰) امپراتور روم از ۳۳۷ تا ۳۴۰ بود.
تاریخ کلیسای کاتولیک در قرن اول با همه آزارها به دلیل درگیری با دولت بت‌پرست روم، مسیحیت در سراسر امپراتوری اولیه روم گسترش یافت. در سال ۳۱۳، آزار و شکنجه‌ها با فرمان میلان و قانونی شدن مسیحیت توسط امپراتور کنستانتین اول کاهش یافت. در سال ۳۸۰، تحت فرمانروایی تتئودئوس یکم، مسیحیت با فرمان تسالونیکی، فرمان امپراتور، دین رسمی امپراتوری روم شد. که تا سقوط امپراتوری روم غربی (امپراتوری غرب)، و بعداً، با امپراتوری بیزانس (امپراتوری روم شرقی)، تا فتح قسطنطنیه ادامه داشت. در طول این مدت، هفت شورای جهانی اول، بر اساس گفته یوسبیوس پنج منطقه اصلی (حوزه‌های قضایی در داخل کلیسای کاتولیک) در نظر گرفته شد: یوسیبوس قیصریه، پاپ روم، پاتریارک کلیسای قسطنطنیه، پاتریارک انطاکیه، پاتریارک اورشلیم و اسکندریه، معروف به پنج‌پایه.
فلاویا یولیا کنستانتیا کنستانتیا دختر امپراتور روم، کنستانتیوس کلوروس از دومین همسرش فلاویا ماکسیمیانا تئودورا بود. در ۳۱۳ برادر ناتنیش کنستانتین یکم او را به ازدواج لیسینیوس که به امپراتوری مشترک با او رسیده بود درآورد. آنها در ۳۱۵ صاحب فرزند پسری شدند و نامش را والریوس لیسینیانوس لیسینیوس گذاشتند.
امپراتوری بیزانس تحت خاندان کنستانتین و والنتینیان امپراتوری بیزانس تحت خاندان کنستانتین و والنتینیان ()، به دوره‌ای از امپراتوری بیزانس اطلاق می‌شود که از زمان انتقال پایتخت امپراتوری به قسطنطنیه ( که قبلاً "نووآ روما" نامیده می‌شد) در زمان کنستانتین یکم آغاز و تا زمان تاج‌گذاری تئودئوس یکم ادامه یافت.
کنستانتین یکم وی توانست ژرمنهای ویزیگوتها را شکست بدهد. همچنین طی فرمان میلان در سال ۳۱۳ میلادی، مسیحیت را مذهب رسمی روم کرد و در کنار آن به مذاهب دیگر آزادی داد. او مجامع مذهبی کنگره آرل و کنگره نیقیه را به منظور حفظ وحدت در مسیحیت تشکیل داد. او در اواخر عمر به دست یک اسقف آریوسی غسل تعمید داده شد.
امپراتوری روم از زمان مرگ کنستانتین، وظیفه انتخاب و انتصاب آگوستوس جدید، دوباره به عهده افسران ارتش گذاشته شده بود. در سال ۳۶۴میلادی، افسران ارتش روم سرداری به نام والنتیانوس را به عنوان آگوستوس انتخاب کردند. در اواخر همان سال و به دنبال مرگ مشکوک امپراتور ژوویان، والنتینیان یکم طرح تقسیم امپراتوری را مطرح کرد و برادرش والنس را به عنوان شریک امپراتوری منصب نمود. طبق طرح والنتیانوس، امپراتوری روم به دو نیمه غربی و شرقی تقسیم شد. والنتیانوس به امپراتوری روم غربی رسید و برادرش والنس به امپراتوری روم شرقی منصوب گردید. از این زمان، امپراتوری روم هنوز یک دولت با دین و زبان واحد بود، اما در واقعیت به دو شکل دو نیمه کاملاً مستقل درآمد. این شکاف برای نیمه غربی چندان خوب نبود، چون هم از لحاظ جمعیت، ثروت و موقعیت استراتژیک نظامی در سطح پایین‌تری از روم شرقی قرار داشت. امپراتوری روم که جدا شده بود، در زمان تئودئوس اول دوباره به یک امپراتوری واحد درآمد، او توانست روم شرقی و روم غربی را متحد کند. اما او آخرین کسی بود که امپراتور هر دو قسمت بود. بعد از مرگ وی این دو قسمت برای همیشه از هم جدا شدند.
کنستانتین دهم کنستانتین همچنین بسیاری از اصلاحات لازم و ضروری ایزاک یکم را خنثی نمود و مجلس سنا را از طرفداران خود انباشته ساخت. او مزدوران را جانشین سربازان آماده به خدمت کرد و استحکامات مرزی را بدون بازسازی رها نمود. این کارهای کنستانتین به نارضایتی طرفداران ایزاک یکم در طبقهٔ نظامی انجامید و آنها در ۱۰۶۱ درصدد ترور او برآمدند. کنستانتین دهم حتی در بین مردم نیز منفور شد زیرا او در نهایت برای پرداخت مطالبات ارتش به افزایش مالیات‌ها اقدام نمود.
کنستانتین یکم یونان کنستانتین یکم (به یونانی:Κωνσταντῖνος Α؛ ۲ اوت ۱۸۶۸ – ۱۱ ژانویه ۱۹۲۳) شاه یونان از ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۷ و از ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۲ (برای بار دوم) بود.
هرمز (پسر هرمز دوم) هرمز (، آوانویسی به لاتین: "Hormisdas") یک شاهزاده ساسانی، سومین پسر هرمز دوم و برادر شاپور دوم بود. او که توسط اشراف ایران، احتمالاً پس از مرگ پدرش، زندانی شده بود، توسط همسرش در سال ۳۲۳ موفق به فرار شد. هرمز به قسطنطنیه پناهنده شد و امپراتور روم کنستانتین یکم با او به خوبی رفتار کرد و اقامت‌گاهی در نزدیکی ساحل دریای مرمره به او داد. گفته شده با اقامت او در این کاخ، بر اهمیت آن محله در قسطنطنیه افزوده شد و به "محله نزدیک خانه هرمز" ("") شهرت یافت. چند قرن بعد، امپراتور ژوستینین یکم پیش از برتخت نشینی خود در این کاخ اقامت داشت.
کنستانتین دهم کنستانتین پسر آندرونیکوس دوکاس، از نجیب‌زادگان پافلاگونیایی و فرماندار احتمالی ناحیهٔ نظامی موئسیا بود. کنستانتین به بحث‌های بی‌پایان در ارتباط با فلسفه و خداشناسی علاقه داشت و پس از آنکه با دومین همسرش اودوکیا ماکرمبولیتیسا، خواهرزادهٔ اسقف‌اعظم قسطنطنیه میخائیل کِرولاریوس ازدواج کرد صاحب نفوذ شد. کنستانتین در ۱۰۵۷ از به‌قدرت رسیدن ایزاک یکم کومننوس حمایت کرد اما پس از اصلاحات جدید امپراتور به‌تدریج علیه او با دیگر درباریان همراه شد. با این حال ایزاک یکم که در بستر بیماری بود او را با دخالت میخائل پسلوس در نوامبر ۱۹۵۹ به جانشینی خود برگزید وخودش در ۲۴ نوامبر همان سال از قدرت کناره‌گیری کرد. بدین ترتیب کنستانتین با عنوان کنستانتین دهم دوکاس تاج‌گذاری نمود و بر تخت امپراتوری بیزانس نشست.
کنستانتین یکم، شاهزاده ارمنستان پس از مرگ شاهزاده روبن در سال ۱۰۹۵ میلادی پسر شاهزاده کنستانتین جای او را گرفت؛ بنابراین، روبن مؤسس سلسلهٔ تازه‌ای از شاهان ارمنی به نام سلسلهٔ روبنی-باگراتونی شده بود. کنستانتین یکم با درآوردن چند دژ مستحکم از تصرف مسلمانان بر وسعت املاکی که از پدرش به او رسیده بود افزود، و ضمناً از دولت جددید هم در برابر تعرضات امیران و اتابکان مجاور دفاع کرد.
بیزانتیوم بوزنطه، بیزنطه، بیزانتیوم یا بیزانس نام شهر یونانی باستانی است. این شهر به دست مستعمره‌نشینان مگارا در ۶۶۷ پیش از میلاد ساخته‌شد و به نام پادشاه ایشان بوزاس یا بوزانتاس بدین نام خوانده‌شد. به سال ۳۳۰ پس از میلاد، کنستانتین یکم امپراتور روم، پایتخت امپراتوری روم شرقی را از شهر رم به این شهر منتقل نمود. این اقدام وی موجب شد که بیزانتیوم به یکی از شهرهای مهم دنیا تبدیل شود. در آینده این شهر کنستانتینوپول (قسطنطنیه) و سرانجام پس از فتح توسط مسلمانان نام مسیحی آن به نام اسلام‌بول (بمعنی: اسلام‌شهر) و بعدها با تغییر استانبول خوانده‌شد (به دلیل اینکه نام آن از نام امپراتوری روم و یک نام مسیحی بود). موقعیت جغرافیایی شهر بیزانتیوم (استانبول) در نقطهٔ تلاقی بین آناتولی و تراکیه جای گرفته‌است.
آزار بزرگ آزار بزرگ یا آزار دیوکلسینی () آخرین و خشونت‌بارترین دورهٔ آزار مسیحیان در امپراتوری روم بود. در ۳۰۳ میلادی امپراتورهای روم دیوکلسین، ماکسیمیان، گالریوس و کنستانتیوس کلوروس مجموعه‌ای از فرمان‌ها را صادر کردند که حقوق مسیحیان را لغو می‌کرد و مسیحیان را وادار می‌ساخت به آیین‌های دینی سنتی روی بیاورند. این آزارها در سرزمین‌های مختلف امپراتوری شکل‌های مختلفی به خود می‌گرفت. در گل (سرزمین) و بریتانیای روم این آزارها خفیف بودند و در استان‌های شرقی بسیار شدید. امپراتور گالریوس برخی از این آزارها را با فرمان سردیکا در ۳۱۱ میلادی متوقف کرد ولی فرمان میلان از سوی امپراتورها کنستانتین یکم و لیسینیوس در سال ۳۱۳ میلادی به عنوان پایان رسمی آزار بزرگ شناخته می‌شود.
کنستانتیوس دوم سه برادر امپراتوری روم را بین خود تقسیم کردند و بخش شرقی امپراتوری شامل تراکیه، مقدونیه، یونان، آسیا و مصر به کنستانتیوس دوم رسید. با کشته شدن کنستانس یکم به دست نیروهای ماگننتیوس در ۳۵۰ سرزمین‌های تحت فرمان او به کنستانتیوس دوم رسید. این سرزمین‌ها در عین حال شامل سرزمین‌های کنستانتین دوم که پس از کشته شدنش در جنگ علیه کنستانس در ۳۴۰ به او رسیده بود نیز می‌شد.
والرین والرین مسیحی‌ستیز بود و همین امر باعث شده تا این منابع برای این‌که سرنوشت شوم دشمنان مسیحیت را نشان دهند داستان‌هایی با شاخ‌وبرگ‌های بسیار دربارهٔ رفتار سخت‌گیرانهٔ شاپور با والرین را روایت کنند. والرین تا پیش از اسارت، باورمندان مسیحی و رهبران جامعهٔ مسیحی روم را تارومار کرده‌بود و با توجه به تعلق لاکتانتیوس به باورهای مسیحیت و تلاش وی بر تأثیرگذاری بر کنستانتین یکم با تعریف عاقبت تراژیک والرین، که نشان از تحقیر بی‌سابقهٔ امپراتور ضدمسیحی روم توسط دشمنان تاریخی رومی‌ها داشت، به‌عنوان منبع اصلی و بی‌طرف حوادث، مورد شک است و این گزارش‌ها به‌دلیل آنکه منبع آن‌ها غرض‌ورزی مذهبی داشته‌اند نمی‌تواند درست باشد.
کنستانتین سوم (غاصب) فلاویوس کلادیوس کنستانتیوس یا کنستانتین سوم (مرگ کمی پیش‌تر از ۱۸ سپتامبر ۴۱۱) یک ژنرال رومی بود که در ۴۰۷ خود را امپراتور روم غربی در بریتانیا و گل نامید. او از ۴۰۹ تا ۴۱۱ با امپراتورِ روم غربی فلاویوس هونوریوس امپراتورِ مشترک بود.
ایتالیای رومی در زمان کنستانتین یکم(۳۳۷–۳۰۶) مسیحیت به دین غالب تبدیل و باعث افزایش قدرت سایر مراکز سیاسی شرق شد. در سال ۳۳۰ اگر چه قسطنطنیه هنوز پایتخت نبود اما اهمیت بسیاری پیدا کرد. سرانجام هنگامی که در سال ۳۳۹ به لقب شهر پیش کسوت درآمد، رتبه پایتخت شرقی را بدست آورد. در سال ۳۵۹ سناتورها در سنای روم به پایین‌ترین رتبه نزول کردند.
هرمز (پروکنسول) هرمز (پارسی میانه: "Hormizd") پسر هرمز و نوهٔ شاهنشاه هرمز دوم ساسانی بود. پدر او پس از مرگ پدرش توسط اشراف ایران زندانی شد و با کمک همسر خود در سال ۳۲۳ موفق به فرار شد. هرمز در سال ۳۲۴ به قسطنطنیه پناهنده شد و امپراتور روم کنستانتین یکم با او به خوبی رفتار کرد. او در دوره حکومت پروکوپیوس به مقام پروکنسولی استان آسیا رسید.
کلیسای کاتولیک دین مسیحیت بر اساس آموزه‌های عیسی مسیح، که در سده نخست میلادی در منطقه یهودیه به موعظه و پند و اندرز اهالی آنجا می‌پرداخت، استوار است اما دین مسیحیت با توجه بر شکنجه پیروان آن بخاطر برخی از بزرگان یهودی که خواهان از بین بردن رسولان مسیح و پیروان آنها بودند با تحت فشار قرار دادن امپراتوری بزرگ روم و مخالف نشان دادن مسیحیان با خدایان باستان از سوی امپراتوری روم که پرستش چند خدایی یا به اصطلاح پاگانیسم رواج داشت، گسترش یافت تا اینکه پس از گرویدن کنستانتین یکم پادشاه روم به دین مسیحت، پس از گذر مدتی در سال ۳۱۳ میلادی وی بر طبق اعلام فرمانی موسوم به فرمان میلان، دین رسمی امپراتوری روم را مسیحیت اعلام کرد و امپراتوری روم حامی مسیحیان و مردم تحت امپراتوری شد. در سال ۳۲۵ میلادی، قانونی به نام اعتقادنامه ایمان نیقیه مصوب شورای نیقیه به تصویب رسید که این اعتقادنامه اساس دین مسیحیت گردید و امروزه تمامی مسیحیان (به استثنای کلیسای شرق) به آن باور دارند.
کنستانتین یکم یونان کنستانتین در جنگ یونان و ترکیه (۱۸۹۷)، فرمانده کل نیروهای یونانی بود. این جنگ به شکست یونان و سقوط محبوبیت خاندان سلطنتی و شاهزاده کنستانتین انجامید.
کنستانتین دهم کنستانتین دهم یا کنستانتینوس دهم با عنوان کامل کنستانتین دهم دوکاس (زادهٔ پیرامون ۱۰۰۶ — درگذشتهٔ ۲۲ مه ۱۰۶۷) امپراتور روم شرقی (بیزانس) از ۱۰۵۹ تا هنگام مرگش در ۱۰۶۷ بود.
شبستان (کلیسا) اولین کلیساها زمانی ساخته شدند که سازندگان آن‌ها با شکل بازلیکای رومی آشنا بودند که یک ساختمان عمومی برای انجام معاملات تجاری بود. این ساحتمان‌ها یک محوطه مرکزی بزرگ داشتند که با ستون‌هایی از راهروها جدا می‌شدند و از پنجره‌هایی در نزدیکی سقف برخوردار بودند. کلیسای قدیمی سنت پیتر در رم یکی از نخستین کلیساهایی است که این فرم را داراست. این کلیسا در قرن چهارم میلادی به دستور کنستانتین یکم امپراتور روم ساخته شد و در قرن شانزدهم بازسازی شد.
بالیکسیر شهر بالیکسیر در نزدیکی شهر تاریخی هدریان اوترا قرار دارد. آن شهر تاریخی همان طور که از نامش پیداست توسط امپراطور هادریانوس (روم) تاسیس شده بود.
رومانوس یکم بی‌توجهی رومانوس یکم به آیندهٔ دو پسر دیگرش استفان و کنستانتین سبب شد تا آنها علیه او دست به توطئه زده و در دسامبر ۹۴۴ او را از قدرت برکنار کرده و به صومعه‌ای بفرستند، با این حال خود آنها نیز یک ماه بعد از قدرت برکنار شدند و کنستانتین هفتم برای نخستین بار امپراتوری را مستقلاً در اختیار خود گرفت.
کنستانتین یکم کلیسای مرقد مقدس، به دستور کنستانتین در شهر اورشلیم بنا شد.
کنستانتین دوم، امپراتور روم کنستانتین دوم تا پیش از ۳۳۵ ازدواج کرد اما نام همسرش معلوم نیست. او همچنین دربار خود را در گل تا پیش از مرگ پدرش در ۳۳۷ داشت.
کنستانتین یکم، شاه ارمنستان کنستانتین یکم، شاه ارمنستان (؛ زاده – درگذشته 1310)، شاه ارمنی کیلیکیه از سال ۱۲۹۸ تا ۱۲۹۹ میلادی بود که پس از وی، لئو سوم، به تاج و تخت ارمنستان رسید. او پسر لئو دوم ارمنستان و کیرانا د لامپرون بود و بخشی از دودمان هتومی بود.
فرمان میلان در زمان صدور این فرمان در سال ۳۱۳ میلادی کنستانتین کبیر بر بخش غربی امپراتوری روم و لیسینیوس بر بخش شرقی امپراتوری روم حکمرانی می‌کردند. این فرمان در میلان و در طی جشن ازدواج لیسینیوس با ناخواهری کوچکتر کنستانتین کبیر امضاء شد. از این فرمان دو نسخه یکی به زبان لاتین و دیگری به زبان یونانی موجود است.
مسیحیت اولیه در سال ۳۱۲، کنستانتین در حالی که به طرف روم می‌رفت تا آن را از رقیب پس بگیرد، اعلام کرد که علامت مسیحیت را روی خورشید دیده‌است و جمله «شما با این علامت پیروز خواهید شد»، را به لاتین روی آن خوانده‌است. روی پل میلویان بر روی رودخانه تیبر، ارتش کنستانتین، به پیروزی رسید. در طول مدت کوتاهی، مسیحیت به عنوان مذهب رسمی امپراتوری روم، جایگاه خود را تثبیت کرد.
گریگور روشنگر گریگور به هر جا که می‌رسید، معابد و پرستشگاه‌های خدایان اساطیری ارمنی را ویران می‌کرد. او پرستشگاه‌های کهن ارمنی، از جمله پرستشگاه واهاگن و آستقیک را توسط سپاه ارمنستان تخریب کرد و به جای آن‌ها، کلیسا بر پا داشت. مدرسه‌هایی بنیاد نهاد و کودکان خردسال را برای آموزش زبان‌های یونانی و سریانی، که زبان‌های کلیسای ارمنی آن زمان بودند، به آنجا گسیل داشت. چندی پس از آن، به سال ۳۱۳ میلادی، قیصر کنستانتین یکم در پیروی از مسیحیت را در روم آزاد گذاشت.
کنستانتین سوم، شاه ارمنستان کنستانتین سوم، شاه ارمنستان (; ) ; (زاده ۱۷ آوریل ۱۳۱۳ - درگذشتهٔ ۲۱ دسامبر ۱۳۶۲)، به نوشته مورخین غربی ارمنی گستانتین یا کنستانتین شاه ارمنی کیلیکیه بود که از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۶۲ سلطنت کرد. او پسر بالدوین و برادر زاده هتوم یکم، شاه ارمنستان و پسر عموی دوم کنستانتین دوم بود.
تاریخ روم (دیون کاسیوس) تاریخ روم نام کتابی هشتاد جلدی است که توسط دیون کاسیوس، یک سناتور اهل امپراتوری روم و دارای اصالت بیتینیایی، به زبان یونانی در باب وقایع و تاریخ روم باستان از پیاده شدن آینیاس در ایتالیا تا سال ۲۲۹ میلادی در دوران امپراتوری الکساندر سوروس را در برمی‌گیرند. کتاب‌های او از مُجَلد سی‌وشش تا شصت به‌طور کامل یا تقریباً کامل بر جای مانده‌اند (به‌جز مُجَلدات پنجاه‌وپنج، پنجاه‌وهفت و پنجاه‌ونه که دارای خلأهای بزرگی هستند). در باب دیگر کتب نیز تنها بازمانده‌هایی در دست است به‌جز بخشهایی از مجلدهای هفتادونه و هشتاد که کامل هستند. در باب مجلدات یکم تا سی‌پنجم هم سه مجموعه از زمان کنستانتین هفتم در سده‌ی دهم میلادی با عناوین زیر بر جای مانده‌اند:در باب کتاب‌های شصت‌ویک تا هشتاد نیز چکیده‌ی یوآنس زوناراس و راهبی به‌نام یوآنس خیفیلینوس در سده‌ی یازدهم در دست است که آن نیز دارای خلأهایی است.
لیسینیوس دوم لیسینیوس پدر و کنستانتین یکم با یکدیگر در جنگ بودند و سرانجام لیسینیوس در نبرد کریسوپولیس از کنستانتین شکست خورده و اسیر شد. کنستانتین نخست با وساطت خواهرش از جان لیسینیوس گذشت و با فرستادنش به تسالونیکا، او را تحت نظر گرفت. اما یک سال بعد کنستانتین با شنیدن شایعاتی مبنی بر تلاش لیسینیوس برای بازگشت به قدرت فرمان مرگ او را صادر کرد و لیسینیوس در سال ۳۲۵ میلادی به دار آویخته شد.
کنستانتین فون نویرات نویرات در فایهینگن آن در انتس زاده شد.پدربزرگش کنستانتین فرانتس فون نویرات وزیر امور خارجه کارل یکم وورتمبرگ و پدرش کنستانتین سباستین فون نویرات از نمایندگان رایشتاگ و کاخ‌دار ویلهلم دوم وورتمبرگ بود.
کنستانتین (فرماندار ارزروم) کنستانتین یکی از مقامات رومی سده پنجم و ششم و فرماندار ارزروم در زمان امپراتوری آناستاسیوس یکم بیزانس بود. او در سال ۵۰۲ در زمان محاصره ارزروم به دست شاهنشاه قباد یکم ساسانی شهر را تسلیم نیروهای ایرانی کرد و دستگیر شد. او سپس به ارتش ساسانی وارد شد و به مقام فرماندهی رسید.
امپراتوری روم غربی از این لحظه مذاکراتی طولانی و بی‌حاصل میان آلاریک (که توسط پریسکوس آتالوس به مقام ارباب سربازان برگزیده شده بود) و هونوریوس آغاز شدند؛ تا اینکه آلاریک که از انتظار کشیدن برای پاسخ‌های مردد راونا خسته شده و از رفتار خودسرانه روبه‌تزایدِ آتالوس که در حدی نبود بتواند زنجیره تدارکات گندم به شهر روم را احیا کند به ستوه آمده بود، در بهار ۴۱۰ تردیدهایش را از میان برد: آتالوس را خلع کرده و بار دیگر روم را در محاصره گرفت. در برابر این وضعیت، کنستانتین سوم از گالیا به‌راه افتاد و با سردسته گارد هونوریوس، آقای آلوبیکوس، به توافق رسید که امپراتور جنگ‌گریزِ راونا را خلع کرده و رومِ تهدید شده را نجات دهند. با این‌حال مرگ آلوبیکوس، که فوراً توسط هونوریوس اعدام شد، کنستانتین را واداشت نقشه‌اش را در حالی‌که به لیگوریا رسیده بود، رها کند: روم بی‌دفاع ماند.
تاریخ شهر رم امپراتوران روم رفتار مشابهی با مسیحیان نداشتند. قانون یهودیان را از پرستش اپراتور معاف کرده بود؛ و مسیحیان که نخست با یهودیان مشتبه میشدن، از این امتیاز برخوردار بودند؛ ولی اعدام بطرس و بولس و، و سوزاندن مسیحیان برای روشن کردن مسابقات نرون این تسامح متقابل را به خصومت‌های دائم و جنگهای متناوب مبدل ساخت. مخالفت با مذهب جدید بیشتر از جانب مردم بود تا از جانب دولت. ظاهراً در قانون روم از زمان نرون اقرار به مسیحی بودن جرمی بزرگ بود، ولی در زمان بیشتر امپراتوران این قانون عمدتاً با تساهل به مورد اجرا گذاشته می‌شد. تراژان در پاسخ فرماندار محلی به نام پلینی نوشت." پلینی عزیز، طریقه ای که برای رسیدگی به کار کسانی که در نزد تو متهم به مسیحی بودن می‌شوند در پیش گرفته‌ای کاملاً بجا است… وقتی که علیه آنان اعلان جرم می‌شود و مجرم تشخیص داده می‌شوند باید مجازاتشان کرد ولی هنگامی که متهم منکر مسیحی بودن می‌شود، و این موضوع را با پرستیدن خدایان ما ثابت می‌کند باید او را بخشید. هرگونه اطلاعی که نام متهم کننده در آن ذکر نشده باشد نباید به عنوان مدرک علیه کسی پذیرفته شود. مسیحی متهم معمولاً می‌توانست با تقدیم کندر برای مجسمه امپراتور خود را خلاص کند. هادریانوس به کارگزارانش دستور داد که اصل برائت را در مورد مسیحیان رعایت کنند. آنتونیوس تعقیب و آزار بیشتری را مجاز دانست. در سمورنا مردم از فیلیپ که مسئول مسابقات و مراسم مذهبی در ایلات آسیای روم بود، خواستار اجرای قانون شدند، و او با کشتن یازده مسیحی در آمفی تئاتر این در خواست را اجابت کرد. سپس مردم خواستار اعدام اسقف پولوکارپوس شدند و چون حاضر به برگشت از عقیده خود نشد این پیرمرد هشتاد و شش ساله را زنده زنده در آتش سوزاندند. در زمان کومودوس از شکنجه و آزار کاسته شد.اسقف رم و تولز به قتل رسیدند ۲۵۰م. صدها تن از مسیحیان رومی در سیاه چالها، انباشته شدند، برخی دیگر را سر بریدند، اسقف تاراگونا را زنده زنده در آتش سوزاندند. در سال ۲۶۱، پس از اینکه ایرانیان والریانوس را از صحنه خارج کردند، گالیتوس نخستین فرمان تسامح مذهبی را منتشر ساخت، و آیین مسیح را به عنوان مذهب مجاز به رسمیت شناخت. طی چهل سال بعد تعقیب و آزار مختصری هنوز وجود داشت، ولی به‌طور کلی این دوره برای مسیحیت دهه‌های آرامش بیسابقه و گسترش سریع بود. ولی دوباره در زمان دیوکلتیانوس در ۳۰۳ هر چهار حکمران فرمان دادند همه کلیساهای مسیحی ویران گردد، همه کتاب‌های مسیحی سوزانده شود، و مسیحیانی که در یک اجتماع مذهبی دیده می‌شوند اعدام گردند. مسیحیت بیش از آن گسترده شده بود که بتواند سرکوب شود، و در سال ۳۱۳ با فرمان میلان که به امضاء کنستانتین رسید مسیحیت در امپراتوری روم آزاد اعلام شد. کنستانتین یکم اولین امپراتور مسیحی می‌شود؛ و در ۳۸۰م تئودوسیوس اول مسیحیت را دین رسمی امپراتوری اعلام می‌کند. در زمان تئودوسیوس، زیارت معبد پاگان ممنوع می‌شود. آتش مقدس در معبد وستا خاموش می‌شود، و سکونت دوشیزگان وستال در معبد منحل می‌شود، و برای بعضی از مراسم بت پرستان همچون جادوگری و تفعل به پرندگان مجازات تعیین شد. تئودوسیوس بازگشت سمبل پیروزی Altar of Victory را به سنا ممنوع کرد. با پذیرش مسیحیت توسط اپراتور روم، رسماً طبق اعتقاد نامه تسالونیکا اسقف روم به شخصیت بالایی در امپراتوری غربی تبدیل شد. با افزایش نقش او در امپراتوری، روم پرستیژ تاریخی خود را نگاه می‌دارد، و این دوره آخرین موج فعالیت ساخت و ساز را شاهد بود. قبل از کنستانتین ماکسنتیوس ساختمانی شبه باسیلیکای او در فوروم را می‌سازد، خود کنستانتین طاق نصرت کنستانتین را بنا می‌کند. تا پیروزی خودش را جشن بگیرد. دیوکلتین بزرگترین حمام را می‌سازد.
ایوان کرخه ایوان کرخه دارای اهمیت تاریخی و معماری است. از نظر تاریخی اهمیت این محوطه در این است که شهر قرار بوده که جانشین شوش بشود. در زمان شاپور دوم ساسانی، شوش تا حدی مسیحی شده بود و به همین دلیل مشکلاتی میان ایران و روم-که در آغاز روم شرقی شدن بود –یعنی در زمان کنستانتین بروز کرده بود. کنستانتین در آخرین روزهای زندگی اش غسل تعمید می‌گیرد و بعد امپراطوری روم رسماً مسیحی می‌شود و از همین‌جا برای شاهنشاهی ساسانی نگرانی به وجود می‌آید. تا حدی تحرکاتی هم در میان مسیحیان ایران به وجود می‌آید که این موضوع بعداً در زمان بهرام چهارم با تمهیداتی که دولت ساسانی می‌اندیشد منتفی می‌شود.
لیسینیوس با مرگ ماکسیمینوس اینک روم تنها در دستان لیسینیوس در شرق و کنستانتین در غرب قرار داشت. تمام مناطقی که در شرق پانونیا بود زیر فرمان لیسینیوس و تمام مناطقی که در غرب ایتالیا قرار داشتند زیر فرمان کنستانتین رفتند. باوجودی که کنستانتین امپراتور ارشد بود اما لیسینیوس کنترل کامل بر قلمرو خاوری تحت حکومت خود داشت و دو امپراتور می‌توانستند بدون درگیری با یکدیگر به ادارهٔ سرزمین تحت فرمانشان بپردازند. اما هنگامی‌که کنستانتین، شوهر خواهرش باسیانوس را به عنوان سزار انتخاب کرد و حکومت ایتالیا و دانوب را به او داد، این حرکت با ناخرسندی لیسینیوس همراه شد که چرا کنترل مناطق مهم نظامی در بالکان باید به یک نفر از خاندان کنستانتین داده شود. پس نقشه‌ای کشید و باسیانوس را در ۳۱۴ به شورش علیه کنستانتین تحریک کرد، با این وجود کنستانتین به نقش لیسینیوس در این شورش پی برد و جنگی داخلی بین دو امپراتور در گرفت.
مارتینیانوس مارتینیانوس در ابتدا مقام «ریاست دفاتر» را در حکومت لیسینیوس، امپراتور روم خاوری برعهده داشت. پس از آنکه لیسینیوس در ۳ ژوئیه ۳۲۴ در نبرد ادیرنه از کنستانتین، امپراتور روم باختری شکست خورد، مارتینیانوس را با اعطای عنوان آگوستوس به امپراتوری مشترک با خود رساند. او سپس مارتینیانوس را همراه با ارتشی به لامپساکوس (در ساحل آسیایی داردانل) فرستاد تا مانع عبور ارتش کنستانتین از تراکیه به میسیا و بیثینیا در آسیای صغیر شود. نبردی دریایی موسوم به نبرد هلسپونت بین دو سپاه درگرفت و کریسپوس، پسر بزرگ کنستانتین موفق شد تا ناوگان لیسینیوس را در هم شکسته و مارتینیانوس را شکست دهد. به‌دنبال این شکست لیسینیوس نیروهای خود را از بیزانتیوم که به محاصرهٔ کنستانتین درآمده بود عقب کشید و به‌سوی کلسیدون در ساحل آسیایی بسفر عقب‌نشینی کرد. کنستانتین سپس با استفاده از ناوگانی سبک برای گریز از حملهٔ احتمالی مارتینیانوس توانست وارد آسیای صغیر شود. لیسینیوس برای تقویت نیروهایش در لامپساکوس به مارتینیانوس پیوست اما طی نبرد کریسوپولیس در ۱۸ سپتامبر ۳۲۴ از کسنتانتین شکست خورد و همراه با مارتینیانوس به اسارت او درآمد.
مسیحیت در سال ۳۱۲، کنستانتین در حالی که به طرف روم می‌رفت تا آن را از رقیب پس بگیرد، اعلام کرد که نشان مسیحی را روی خورشید دیده‌است و جملهٔ «شما با این علامت پیروز خواهید شد»، را به لاتین روی آن خوانده‌است. روی پل میلویان بر روی رودخانهٔ تیبر، ارتش کنستانتین، به پیروزی رسید. در مدت کوتاهی، مسیحیت به عنوان مذهب رسمی امپراتوری روم، جایگاه خود را تثبیت کرد. کنستانتین در سال ۳۲۵ شورای را در شهر ننقیه دایر کرد که در آن نزدیک ۳۰۰ اسقف شرکت کردند. طی این شورا بررسی جامعی بر روی کتاب مقدس (عهد عتیق و عهد جدید{انجیل}) انجام گرفت. تلاش‌های تحقیقاتی این شورا در نهایت منجر به استخراج مفاهیم پایه‌ای «ایمان مسیحی» گردید. این مفاهیم پایه تحت عنوان «اعتقاد نامه نیقیه» منتشر و در دسترس عموم قرار گرفت.
کنستانتین هشتم با مرگ ژان یکم در ۹۷۶ سرانجام باسیل دوم و کنستانتین هشتم به امپراتوری رسیدند، با این حال کنستانتین علاقه‌مند به خوشگذرانی بود و ادارهٔ تمامی امور در دستان باسیل قرار داشت. باسیل به مدت نیم قرن بر امپراتوری بیزانس فرمان راند و تاریخ‌نگاران از او با عنوان بزرگترین فرمانروای قرون وسطی یاد می‌کنند.
شاپور دوم شاپور دوم سیاست سخت مذهبی را دنبال کرد. در زمان فرمانروایی او، مجموعه اوستا، متون مقدس زرتشت تکمیل شد، بدعت و ارتداد مجازات شدند و مسیحیان مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. البته دومی واکنشی علیه رسمیت یافتن مسیحیت در امپراتوری روم توسط کنستانتین بزرگ بود. شاپور دوم، مانند شاپور یکم، با یهودیان که در آزادی نسبی زندگی می‌کردند و مزایای زیادی در دوره خود بدست آورد، دوستانه رفتار می‌کرد. در زمان مرگ شاپور، شاهنشاهی ساسانی از همیشه قوی‌تر بود و دشمنانش در شرق آرام بودند و ارمنستان تحت کنترل ساسانیان بود.
امپراتوری بیزانس در سال ۲۹۳ م، امپراتور دیوکلسین سامانهٔ اداری تازه‌ای (حکومت چهارنفره) ایجاد نمود تا امنیت همهٔ مناطق در معرض خطر امپراتوری‌اش را تأمین نماید. او امپراتوری را میان خود و ماکسیمیان تقسیم نمود و لقب ("آگوستوس") را برای این سمت انتخاب کرد و برای هر کدام از امپراتورها نیز یک دستیار جوان برگزید تا در انجام وظایفش سهیم شوند و به آنان لقب "سزار" داد؛ با کنار رفتن اگوستوس‌ها، سزارها جانشین آنان می‌شدند. سرانجام سامانهٔ حکومت چهارنفره، تنها پس از گذشت چند سال از میان رفت و در ۳۱۳ م، کنستانتین یکم به عنوان تنها آگوستوس روم، هر دو بخش امپراتوری را متحد ساخت.
تاریخ الهیات مسیحی در قرن نخست معدودی از منتصبان به مسیحیت به دکترین تثلیث اعتقاد نداشتند. از مهمترین این افراد آریوس(۲۵۰ یا ۲۵۶ تا ۳۳۶) بود که پایه‌گذار مکتب آریانیسم بود. آریوس اعتقاد داشت که خدای پدر از خدای پسر بزرگتر است. او این باور شاذ را از انجیل یوحنا استخراج کرده بود. اولین شورای نیقیه به دستور امپراطور کنستانتین بزرگ در سال ۳۲۵ به منظور مبارزه با آشفتگی دینی و تدوین دکترین رسمی کلیسا تشکیل شد. کنستانتین سوگند خورده بود تا کلیسا را متحد و از آن محافظت کند. آریوس با اینکه طرفداران زیادی داشت در این شورا به شدت طرد شد و دکترین رسمی تثلیث از این شورا بیرون آمد. آریوس مجبور به فرار شد و تمامی کتاب‌های او سوزانده شد. شورای نیقیه مسیحیت را سامان داد و هماهنگی بین مسیحیت در تمامی مناطق پدیدآورد.
لوون یکم لوون یکم (؛ 1080 – ) پنجمین پادشاه از پادشاهی ارمنی کیلیکیه بود که بین سال‌های ۱۱۲۹ تا ۱۱۳۷ حکمرانی نمود. وی پسر کنستانتین یکم، شاهزاده ارمنستان و متعلق به دودمان روبنی بود.
جنگ‌های ایران و روم هرچند در سده‌های ابتدایی جنگ‌ها برای کسب افتخار و شهرت به راه می‌افتادند، اما از زمان کنستانتین رنگ و بوی مذهبی نیز به خود می‌گیرند. کنستانتین به خود لقب "نگهبان مسیحیان ایران" داد و این باعث ایجاد یک نوع سوظن از سوی شاهنشاهان ایرانی نسبت به مسیحیان قلمروی خود شد. در آخرین دور جنگ‌های ایران و روم، خسرو پرویز چلیپای راستین را از اورشلیم به ایران آورد و او از این کار به دنبال این بود تا آن نشان دهد که تمام جهان مسیحی تحت فرمان ایران درآمده است. در مقابل هراکلیوس، امپراتور روم، خسرو پرویز را دشمن خدا اعلام کرد. در همین رابطه نفرت شدید نویسندگان مسیحی و رومی اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم از ایران بسیار واضح است.
نبرد پل میلویو عوامل اساسی نبرد، رقابت‌های طبیعی در حکومت چهارنفرهٔ دیوکلسین بود. پس از کناره‌گیری دیوکلسین در ۱ مهٔ ۳۰۵، درگیری جانشینانش برای تسلط بر امپراتوری روم آغاز شد. کنستانتین پسر کنستانتیوس کلوروس (امپراتور روم غربی) بود، ولی سبک حکومت چهارنفره لزوماً از جانشینی ارثی حمایت نمی‌کرد. با مرگ کنستانتیوس در ۲۵ ژوئیهٔ ۳۰۶ نیروهای پدرش در ابوراکوم او را آگوست خواندند. در رم، ماکسنتیوس پسر ماکسیمیان (که در ۲۸ اکتبر ۳۰۶ امپراتور شد) محبوب بود. گالریوس ادعای کنستانتین را تأیید کرد و ماکسنتیوس غاصب خوانده شد. البته گالریوس عنوان سزار (را که سطح پایین‌تری نسبت به آگوست داشت) به کنستانتین داد. در اوایل ۳۰۷ گالریوس به سوروس دستور داد ماکسنتیوس را سرکوب کند. هنگامی که سوروس به ایتالیا رسید، نیروهایش به سوی ماکسنتیوس جلب شدند. سوروس دستگیر، زندانی و اعدام شد. گالریوس در پاییز به رم لشکر کشید، ولی نتوانست شهر را بگیرد. در این مدت، کنستانتین از درگیری با دو طرف خودداری کرد.
ایتالیای رومی در سال ۳۳۰، کنستانتین یکم قسطنطنیه را برپا کرد. او دادگاه شاهنشاهی، سنا، ادارات مالی و قضایی و همچنین ساختارهای نظامی را تأسیس کرد. با این حال، شهر جدید تا پیش از سال ۳۵۹، به عنوان شهر محسوب نمی‌شد. اما او آنرا و آن را به مقام پایتخت شرقی رساند. پس از مرگ تئودوسیوس در سال ۳۹۵ و تقسیم افتادن در امپراتوری، ایتالیا بخشی از امپراتوری روم غربی بود. د ر نتیجه حمله آلاریک یکم در سال ۴۰۲، بخش غربی از مدیولانوم جدا و به راونا منتقل شد.آلاریک، پادشاه ویزیگوتس، رم را در سال ۴۱۰ عارت کرد. چیزی که در هشت قرن اتفاق نیفتاده بود، شمال ایتالیا در سال ۴۵۲ مورد حمله هون‌های آتیلا قرار گرفت. رم در سال ۴۵۵ مجدداً توسط وندالها به فرماندهی گایسریک غارت شد.
امپراتوری روم غربی هونوریوس که حال از یک قوای نظامی کامل که با آن در برابر بربرها و کنستانتینِ غاصب مقابله کند بی‌بهره شده بود، تصمیم گرفت در ۴۰۸ کنستانتین را به‌عنوان امپراتورِ شریک به‌رسمیت بشناسد و او را به منصب کنسولی برای سال آینده برگزیند.
کنستانتین چهارم، شاه ارمنستان کنستانتین با پیتر یکم از قبرس یک اتحاد تشکیل داد و بندر و قلعه کوریکوس را به او داد. در زمان مرگ پیتر در سال ۱۳۶۹، کنستانتین با مملوک سلطان مصر به دنبال عقد معاهده بود. بارون‌ها از این سیاست وی ناراضی بودند، و از سلطه سلطان مصر بر کشور می‌ترسیدند و به همین دلیل کنستانتین در سال ۱۳۷۳ به قتل رسید. پس از مرگ او، پسر عموی دورش لئو پنجم، از سلسله پویتیرز- لوسینگان، که آخرین پادشاهی ارمنستان کیلیکیه بود، به جای او پادشاه شد.
شاپور دوم یکی دیگر از دلایل و انگیزه‌های وی برای جنگ با رومیان تلاش آنها برای مداخله در امور داخلی امپراتوری ساسانی و ضربه زدن به پادشاهی شاپور با حمایت از برادرش هرمز بود که در دربار روم توسط کنستانتین بزرگ با استقبال خوبی روبرو شده بود و کنستانتین او را فرمانده سواره‌نظام کرد. شاپور تلاش‌های بی‌ثمری برای جلب رضایت برادرش انجام داده بود، حتی با فرستادن همسرش به نزد او، که در اصل به او در فرار از زندان کمک کرده بود. با این حال، هرمز پیش از این در مدت اقامت خود با رومیان به یک فیلهلنیسم (یونانی دوست) مشتاق تبدیل شده بود و با آنها احساس می‌کرد که در خانه خود است. دلیل دیگر مربوط به کنستانتین بود که در بستر مرگ در سال ۳۳۷ مسیحیت را به عنوان دین رسمی امپراتوری روم اعلام کرده بود. او همچنین خود را به عنوان مدافع همه مسیحیان جهان، از جمله کسانی که در قلمرو ساسانیان زندگی می‌کردند، انتخاب کرده بود.
یعقوب نصیبینی قدیس در زمره امضاکنندگان در سال ۳۴۱ به شمار می‌رود، اما حضور او در این شورا در منابع دیگر ثبت نشده است. در سال ۳۵۰، به استناد ، یعقوب مقدس دوباره به دفاع از نصیبین در برابر شاپور دوم کمک کرد، منابع لاتین نقل کرده‌اند از آنجا که لباس اسقفی او لباس فاخری (regalia) بود او را با امپراطور کنستانتین دوم اشتباه گرفتند. و شاپور دوم او را به مبارزه در بیرون شهر دعوت کرد جایی که او ظاهر گول زننده خود را نمایان کرد و در نتیجه ارتش ایران از شهر بیرون کشیده شدند.
الکساندر (امپراتور بیزانس) الکساندر سپس برادرزاده‌اش کنستانتین (پسر کوچک لئوی ششم) را جانشین و امپراتور مشترک با خود اعلام نمود و او پس از مرگ عمویش در ششم ژوئن ۹۱۳، با عنوان کنستانتین هفتم به امپراتوری روم شرقی رسید.
کنستانتین هفتم کنستانتین روابط دیپلماتیک قوی‌ای با دربارهای کشورهای خارجی از جمله دربار عبدالرحمن سوم، خلیفهٔ کوردوبا و اُتوی یکم، پادشاه آلمان داشت و در پاییز ۹۵۷ نیز اُلگا، شاهدخت روسیهٔ کیفی به ملاقات کنستانتین هفتم آمد. هرچند دلیل این ملاقات هرگز مشخص نشد اما او با نام هلنا غسل تعمید یافت و مردمش را به مسیحی شدن تشویق نمود.
فهرست مقالات مرتبط با ارمنستان Calendar of Saints · ارمنی‌های کانادا · نبرد شوشی · سوار زره‌پوش · کلیسای جامع آنی · کلیسای صلیب مقدس آلبانیای قفقاز · Caucasus Campaign · سرشماری در ارمنستان · بانک مرکزی ارمنستان · چامباراک · Chamchwilde · چارنتساوان · شارلوت، ملکه قبرس · Chazinzarians · Chorpan Tarkhan · کلیسای هوهانس مقدس، ماستارا · کلیسای نرسس کبیر مقدس · کیلیکیه · سینمای ارمنستان · ارمنی کلاسیک · نشان ملی ارمنستان · Coat of arms of Nagorno-Karabakh · Coat of arms of the Armenian SSR · Cobra · ارتباطات از راه دور در ارمنستان · Confederation of Trade Unions of Armenia · Conservative Party of Armenia · کنستانتین یکم ارمنستان · Constantine II of Armenia · کنستانتین یکم، شاه ارمنستان · کنستانتین چهارم، شاه ارمنستان · کنستانتین سوم، شاه ارمنستان · کنستانتین چهارم، شاه ارمنستان · قانون اساسی ارمنستان · Constitutional Rights Union · کردوئنه · بی‌کی‌ام‌ای ایروان · آشپزی ارمنی · فرهنگ ارمنی · Cyrion and Candidus
کنستانتین یکم یونان کنستانتین در 2 آگوست 1868 در آتن متولد شد .او فرزند ارشد پادشاه جرج یکم و ملکه اولگا یونان بود. تولد وی با موج عظیمی از شور و شوق روبرو شد: وارث جدید که به تخت سلطنت رسید، اولین عضو یونانی متولد این خانواده بود. در حالی که توپ تشریفاتی در لیکابکتوس هیل، سالن سلطنتی را شلیک کرد، جمعیت زیادی جمع شده در بیرون کاخ فریاد می زدند که تصور می کردند به راستی باید نام شاهزاده تازه متولد شده "کنستانتین" باشد. به گفته افسانه محبوب وی در 12 آگوست به ناچار "کنستانتین" (یونانی: Κωνσταντῖνος ، Kōnstantīnos) تعمید شد و نام رسمی وی دیودوچوس (Διάδοχος، ولیعهد، به معنای واقعی کلمه: "جانشین") بود. نام مستعار دیگری که عمدتاً توسط سلطنت طلبان برای کنستانتین اتخاذ شده بود "پسر عقاب" (ο γιός του αητού)بود. برجسته ترین اساتید دانشگاه در زمان خود را برای تدریس ولیعهد جوان استخدام کردند.یوانیس پانتازیدیس به او ادبیات یونانی و ریاضیات و فیزیک را واسیلیوس لاکوناسرا آموزش می داد. در 30 اکتبر 1882 او در آکادمی نظامی یونان ثبت نام کرد. وی پس از فارغ التحصیلی برای ادامه تحصیلات نظامی به برلین اعزام شد و در گارد امپریال آلمان خدمت کرد. کنستانتین همچنین در هایدلبرگ و لایپزیگ به تحصیل علوم سیاسی پرداخت. در سال 1890 وی سرلشکر شد و فرماندهی قرارگاه سوم ارتش (Γʹ Αρχηγείον Στρατού) در آتن را به عهده گرفت.
رومانوس یکم رومانوس یکم با عنوان کامل رومانوس یکم لاکاپنوس (زادهٔ حدود ۸۷۲ – درگذشتهٔ ۹۴۸) امپراتور بیزانس به‌طور مشترک با دامادش کنستانتین هفتم از ۹۲۰ تا هنگام برکناریش در ۹۴۴ بود و در این مدت قدرت واقعی دردستان او قرار داشت.
مسیحیت در اروپا و امپراتوری روم بزرگ‌ترین حادثه‌ای که در قرن چهارم میلادی اتفاق افتاد، موضوع طرفداری کنستانتین امپراتور روم از مسیحیان در سال ۳۱۳ میلادی بود.
سول اینویکتوس سُول اینویکتوس یا خورشید شکست‌ناپذیر، نامی است که در روم به میترا داده شده بود. سُول اینویکتوس ایزد خورشید در اساطیر روم و مذهب روم باستان بود. در قرن سوم میلادی آیین پرستش این ایزد، توسط امپراتور اورلیان دین رسمی روم شد و تا زمان کنستانتین کبیر نقش آن در سکه‌های امپراتورهای بعدی به چشم میخورد.
وحدت‌آباد (دیر) این روستا که بعد از سیل ۱۳۶۵ بنا شده (توسط دولت) در اثر آن سیل ویرانگر که در آن سال اتفاق افتاد و روستاهایی از جمله مرداب شیرین، برمصاد، کلبیا بر اثر آن سیب تخریب گردیده‌اند بنا بر تصمیمات گرفته شده و خویشاوندی که بین این سه روستا بوده اسکان آن‌ها در روستای تازه تأسیس در آن سال‌ها که بنام وحدت آباد نامگذاری شد صورت گرفت.
آتش‌سوزی نیوکراس آتش‌سوزی نیوکراس (یکشنبه ۱۸ ژانویه ۱۹۸۱) یک حریق ویرانگر خانگی بود که بر اثر آن ۱۳ جوان سیاه‌پوست جان خود را از دست دادند. این رویداد در خلال یک جشن تولد در نیوکراس واقع در حنوب‌شرق لندن اتفاق افتاد. حادثه آتش‌سوزی نیوکراس رابطه پلیس بریتانیا و شهروندان سیاه‌پوست این کشور را تیره ساخته است.
جنبش جنوب ایران جنوب ایران بخصوص استان بوشهر در تحولات دو سدهٔ اخیر در چهار نوبت مورد هجوم نیروهای انگلیسی در سال‌های ۱۸۳۷، ۱۸۵۶، ۱۹۰۹ و ۱۹۱۵ میلادی قرار گرفت. پیش از آن پرتغال‌ی‌ها در قرن شانزدهم به عنوان اولین یورش کنندگان در بندر ریگ و در فاصله ماه‌های آوریل تا ژوئیه ۱۵۱۹م در ری‌شهر حضور یافتند. سپس تصرف جزیرهٔ خارگ توسط هلندی‌ها در سال ۱۷۵۳م اتفاق افتاد که در هر کدام از مراحل یاد شده با مقاومت نیروهای مردمی جنوب همراه بوده‌است.
بهرام گور یزدگرد دوم بعد از پدرش بهرام با لقب کی بَغِ مزداپرست به سلطنت رسید و با دولت روم وارد جنگ شد که سر انجام با پیمان صلحی خاتمه یافت. جنگ دیگری که در دوران یزدگرد اتفاق افتاد مواجهٔ یزدگرد دوم با هون‌های شرقی بوده‌است که این اقوام بعد از جنگ ساسانیان با روم به مرزهای شرقی ایران هجوم آوردند، در این زمان یزدگرد به سمت نیشابور روانه شد و وزیر خود مهرنرسی را در پایتخت به جای خود نشاند؛ و به همراه سپاه خود به سمت خوارزم رفت و حتی شکست خورد اما توانست به مرکز هپتالیان برسد و پادشاه آنجا را وادار به فرار کند.
محاصره اورشلیم (۱۰۹۹) محاصره اورشلیم از ۷ ژوئن تا ۱۵ ژوئیه سال ۱۰۹۹ در حین نخستین جنگ صلیبی، اتفاق افتاد. در طی آن، صلیبیون به این شهر هجوم برده و این شهر را از چنگ فاطمیان مصر درآوردند. این محاصره بیشتر به دلیل قتل‌عامی که رخ داد و جان تعداد زیادی از اهالی شهر اورشلیم را گرفت، قابل توجه است.
اسلام در اروپا نخستین رویارویی مسلمانان با اروپائیان با فتح آندلس(جنوب اسپانیای کنونی) توسط طارق بن زیاد سردار مشهور مسلمان اتفاق افتاد، طارق با عبور از تنگه ای که خاک اروپا از آفریقا را جدا می‌کرد وارد ناحیه جبل اطارق امروزی شده و سپس به ایبری هجوم برد و از همین روی آن تنگه به جبل الطارق(معنی:کوه طارق) مشهور شد
تاریخ یهودیان در ایران حمله مغولها به ایران وضعیت یهودیان را بسیار بهبود بخشید. در سال ۱۲۵۵ میلادی مغولها به فرماندهی هولاکوخان به ایران حمله کردند و بغداد را گرفتند و حکومت عباسیان را پایان دادند. مغولها یک زیر شاخه از امپراتوری مغولی به نام ایلخانیان را مستقر کردند. ایلخانیان تمامی دینها را یکسان می‌دانستند و شاهان مغولی مالیات ذمیها را لغو کردند. یکی از شاهان ایلخانی، ارغون خان، حتی یهودیان را به بقیه ترجیح می‌داد و یک یهودی به نام سعدالدوله را به عنوان وزیر انتخاب کرد. این انتخاب شدیداً از طرف روحانیون مسلمان مورد انتقاد قرار گرفت و بعد از مرگ ارغون مسلمانان علیه یهودیان شوریدند.
حقوق بشر در مصر در دوران شورای نظامی در ۹ مارس ۲۰۱۱ رامی عصام یک دانشجو و خواننده ۲۳ ساله مصری توسط پلیس نظامی دستگیر شد، این واقعه بعد از اینکه ارتش به منظور برچیدن چادرهای اعتصاب کنندگان در میدان آزادی به آن‌ها هجوم آورده و بیش از ۱۰۰نفر را بازداشت نمود که رامی عصام هم در بین آن‌ها بود اتفاق افتاد. بنا به گفته رامی عصام وی مورد ضرب و شتم و شکنجه نیز قرار گرفته بود.
جمعیت‌شناسی ترکمنستان تشکیل آذربایجانی‌ها به عنوان یک گروه قومی مستقل در ترکمنستان همزمان با قرن بیستم است. هجوم گسترده‌ای از آذربایجانی‌ها به دلیل وقوع زلزله ویرانگر در شاماخی در سال ۱۹۰۲ به ترکمنستان مهاجرت کردند.
کشتار اسپایکر کشتار در پایگاه هوایی اسپایکر کشتاری جمعی بود که به‌دست نیروهای داعش در پایگاه هوایی اسپایکر و کاخ ریاست‌جمهوری صدام در تکریت عراق اتفاق افتاد. این کشتار پس از سقوط موصل و تکریت و هجوم داعش به پایگاه هوایی اسپایکر در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴ شروع شد و چند روز به طول انجامید. در این واقعه، ۱٬۰۹۵ تا ۱٬۷۰۰ سرباز، قتل‌عام شدند.
مسائل قومی در ژاپن خارجی‌های غربی در ژاپن، به ویژه آنهایی که از آمریکای شمالی، اروپا، استرالیا و نیوزیلند هستند، اغلب 外国人 «گای گوکو جین» نامیده می‌شوند. اولین هجوم گسترده این قبیل خارجی‌ها در دهه ۱۹۸۰ اتفاق افتاد، زمانی که دولت ژاپن سیاستی را برای اعطای بورسیه به تعداد زیادی از دانشجویان خارجی برای تحصیل در دانشگاه‌های ژاپن اتخاذ کرد.
آل مظفر پس از ابوسعید که مغولها ضعیف شدند، امیر مبارزالدین به فکر استقلال و جهانگشایی افتاد. او در سال ۷۴۱ کرمان و در ۷۵۴ شیراز را به متصرفات خود افزود و ابواسحاق اینجو فرمانروای شیراز را کشت. حافظ در یکی از غزلهای مشهورش به سوگ ابو اسحاق می‌پردازد.
و شما هم سیاهان را لینچ می‌کنید البته، لینچ کردن در اواسط قرن بیستم با ظهور جنبش حقوق مدنی سیاه‌پوستان آمریکا کاهش یافت. سال ۱۹۵۲ اولین سالی بود که پس از ۷۰ سال هیچ گونه لینچی گزارش نشد. سال بعد (۱۹۵۳) همین اتفاق افتاد و موسسه Tuskegee که در ۷۰ سال گذشته آمار لینچ را بررسی و ثبت می‌کرد، جمع‌آوری داده در این مورد را متوقف کرد و اعلام کرد که «لینچ دیگر معیار خوبی برای بررسی وضعیت روابط نژادی در ایالات متحده نیست».
حادثه ایکه‌دایا به‌طور کلی، شناخته شده‌است که این حادثه در تاریکی اتفاق افتاد، اما در واقع، مکان نسبتاً روشن بود. کوندو ایسامی سعی کرد شیشی‌ها را به پایین آمدن به طبقه ۱ وادار کند زیرا چراغی وجود داشت که پایین راهرو را روشن می‌کرد. معمولاً اعتقاد بر این است که بیش از ۲۰ عضو گروه هیجی‌کاتا به یک باره هجوم آوردند، اما طبق گفته کوندو، اعضای گروه هیجی‌کاتا یکی پس از دیگری به ایکه‌دایا رسیدند. کوندو نوشت که زمان نبرد حدود دو ساعت بود و حدود ساعت ۱۲ به پایان رسید.
آلاباما در همین زمان بسیاری از سفیدپوستان و سیاه‌پوستان روستایی برای کار در مشاغل جدید صنعتی به شهر برمینگهم مهاجرت کردند. این شهر به دلیل این چنین رشد سریعی به «شهر جادویی» ملقب شد. در دههٔ ۱۹۲۰ برمینگهم ۱۹اُمین شهر بزرگ ایالات متحده بود که ۳۰ درصد از جمعیت ایالت را در خود جای داده بود. صنایع سنگین و معدن اساس اقتصاد بود. رشد صنعتی مربوط به تولید احتیاجات جنگ جهانی دوم سطحی از رفاه را در آلاباما به ارمغان آورد که از پیش از جنگ داخلی دیده نشده بود. کارگران روستایی برای یافتن شغل‌های بهتر و کیفیت زندگی بالاتر به شهرهای بزرگ هجوم آوردند. یکی از نمونه‌های این هجوم کارگران در موبیل اتفاق افتاد. بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ (۱۳۱۹ تا ۱۳۲۲ ه‍.خ) بیش ۸۹۰۰۰ نفر به موبیل آمدند تا در صنایع جنگی کار کنند. با رشد صنعت و خدمات در ایالت، پنبه و دیگر محصولات اهمیت خود از دست دادند.
ترنابازی در بیشتر مواقع و پس از انداختن قاپ شخص کم‌رو و کم‌سن و سالی به عنوان شاه یا وزیر انتخاب می‌شد و چون خود را لایق نمی‌دانست مقام خود را به بزرگتر حاضر در جلسه یا کسی که در ترنا بازی و خنداندن مردم تبحر داشت تفویض می‌کرد. گاهی اوقات نیز اتفاق می‌افتاد که آدمی ضعیف ولی پررو شاه می‌شد و بر مسند پادشاهی تکیه می‌زد و آنوقت بود که صدای خنده گوش فلک را کر می‌کرد و شاه هم به صغیر و کبیر رحم نکرده و دستور ترنا زدن به تمامی حاضران در قهوه‌خانه حتی اندک پیرمردان را هم صادر می‌کرد.
محمود عبادیان پدرش جزو کارگران نساجی در شرق ایران در خراسان بود و در سال‌های ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸ جزو فعالان کارگری در حوزهٔ پارچه‌بافی و نساجی به‌شمار می‌رفت و در کنفرانس ملل شرق برای آزادی شرق که آن موقع لنین تشکیل داد، به شوروی دعوت شده‌بود. پدرش باوجود اینکه فردی دینی و مذهبی بود، افتخار می‌کرد که لنین در این کنفرانس دستی به پشت او زده و گفته‌است که «ممدوف خوش آمدی.» (نام پدرش محمد بود و روس‌ها هم یک اُف به اسم‌ها اضافه می‌کنند). پدرش بعد از این اتفاق چند سالی در شوروی ماند تا اینکه در شوروی از سوی حکومت برای برگزاری امور دینی محدودیت‌هایی ایجاد شد و خانوادهٔ آن‌ها به ایران بازگشت. درواقع، خانوادهٔ وی متولد بخارا بودند اما شناسنامهٔ مشهد داشتند. در این زمان، پدرش او را به یک مرکز شبانه‌روزی در خارج از مشهد برای تحصیل فرستاد و او دو سال در شبانه‌روزی زندگی و تحصیل کرد و نخستین آشنایی اش با الفبا در این شبانه‌روزی اتفاق افتاد. او، در گفتگویی با روزنامهٔ اعتماد، دربارهٔ زندگی‌اش سخن گفته‌است. عبادیان، بجز دو سالی که در این شبانه‌روزی بود، هیچ تحصیل متوسطه یا ابتدایی منظمی نداشت. در سال ۱۳۱۷ زمانی که ۱۰ساله بود، پدرش نتوانست در مشهد کاری پیدا کند؛ به همین خاطر، خانودهٔ آنان به تهران آمدند. برای تأمین درآمد، روزها در بازار کفاشان و در یک مغازهٔ ابزار جوراب‌بافی کار می‌کرد و شب‌ها به اکابر می‌رفت. عبادیان، در «تکنیکال اسکول»، خواندن زبان انگلیسی را آموخت و همچنین سیکل اول و دومش را در آنجا گرفت. پس از آن به آبادان رفت و در شرکت نفت کار می‌کرد و تا سال ۱۳۳۳ در آبادان بود، پس از کودتای ۲۸ مرداد به زندان افتاد و بر اثر شکنجه‌های زندان، سر و چشمش دچار خون‌ریزی و مهره‌های ۳ و ۴ ستون فقراتش دچار آسیب جدی شد؛ به همین دلیل نمی‌توانستند او را آنجا نگه دارند و به قید کفیل آزادش کردند. پس از آزادی، نمی‌توانست در شرکت کار کند؛ سرش گیج می‌رفت و چند بار از روی دوچرخه پرت شد. پس از مدتی، از ایران خارج شد و به چک رفت. به‌دلیل نبودن درجهٔ لیسانس، امکان تحصیل در رشتهٔ فوق‌لیسانس برای او مهیا شد. در آنجا، به‌دلیل اینکه ضعف قوای جسمانی داشت و چشم راستش هم متلاشی شده‌بود، به او پیشنهاد دادند به‌جای رشته‌های فنی، سراغ رشته‌های علوم انسانی برود و او هم پذیرفت. در آنجا به‌سرعت شروع به آموزش زبان چکی کرد. زبان چکی از زمرهٔ زبان‌های سخت و جزو خانوادهٔ زبان‌های اسلاو است. پیش از ورود به چک، عمدهٔ مطالعات او بر ادبیات فارسی و تاریخ ایران و اسلام از روی منابع فارسی بود و آثار مارکس را مطالعه می‌کرد.
زو (شاهنامه) به عقیدهٔ بعضی محققان، آرپاکساد شاه ماد نامی که در تألیف یودیف از آن یاد می‌شود نه اسم پادشاه، بلکه یک اصطلاح جغرافیایی و سرزمینی بوده‌است. این واژه در زبان آذری، به معنی قحطی و کسادی جو است. اطلاق این عنوان به سبب خشک‌سالی و متعاقب آن قحطیی بود که در آن دوران در بخش وسیعی در خاورمیانه اتفاق افتاد. اگر به گزارش زوتهماسپ در شاهنامه دقت شود این نکته محرز می‌گردد که در دورهٔ حکوکت پنج سالهٔ زو قحطی ارزاق شدید شد و با هم‌وزن درهم نان تهیه می‌شد. در آن دوران نان‌جو قُوت اصلی مردم را تشکیل می‌داد و هنوز گندم شناخته شده نبود.
بحران بانکی اروگوئه سال ۲۰۰۲ بحران بانکی اروگوئه سال ۲۰۰۲ ()یک بحران بزرگ بانکی بود که در ژوئیه ۲۰۰۲ در اروگوئه اتفاق افتاد. در این میان، هجوم گسترده به بانک‌ها توسط سپرده گذاران و بیشتر آنها از کشور همسایه آرژانتین باعث شد که دولت عملیات بانکی را مسدود کند. این بحران به دلیل کوچک شدن قابل توجه اقتصاد اروگوئه و وابستگی بیش از حد به آرژانتین (گردشگری و رونق ساخت و ساز) ایجاد شد که در اواخر سال ۲۰۰۱ دچار بحران اقتصادی شد. در مجموع، تقریباً ۱/۳ از سپرده‌های کشور برداشت و پنج مؤسسه مالی ورشکسته شدند.