mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
جنبش زنان ایران در دوره جنبش مشروطه انجمن‌های سری و نیمه‌سری زیادی در ایران به وجود آمدند. در این دوران انجمن‌های زنان نیز به‌طور مخفیانه شکل گرفتند که در جنبش مشروطه شرکت می‌کردند و بعدها، در سالهای پس از تشکیل مجلس و جنگ جهانی دوم سازمان‌هایی تأسیس شدند که به حقوق زنان می‌پرداختند.از فعالیت‌های حقوقی زنان در سال‌های مشروطیت اطلاعات زیادی در دست نیست زیرا در آن دوره هم فعالیت سازمان‌های زنان آمیخته به مبارزات ملی‌گرایانه بود و هم بیشتر انجمن‌ها مخفیانه عمل می‌کردند. اما آزادی بیان نسبی و فضای سیاسی ایران در سال‌های پس از جنگ و تغییرات بین‌المللی در حقوق زنان (جنبش‌های حق رای زنان در آمریکا و انگلستان، پیروزی کمونیست‌ها در شوروی و مواضع مارکس و لنین دربارهٔ زنان، جنبش‌های زنان در مصر و سایر کشورهای خاورمیانه) را می‌توان از عوامل فعالیت‌های فمینیستی در سال‌های بعد دانست.
مهری جعفری وی به عنوان یک حقوقدان و کنشگراجتماعی توانسته‌است با نوشتن مقاله‌های متعدد، اجرای پروژه‌های حقوقی، تحقیقی و آموزشی و شرکت در کنفرانس‌ها و انجام مصاحبه‌های مختلف تلاش مستمری را در زمینه دفاع از حقوق زنان، کودکان و هم جنسگرایان به نمایش بگذارد. وی از سال ۲۰۰۹ در کنار تحصیل در دانشگاه‌های لندن، به نوشتن مقاله و تهیه گزارش‌های حقوقی برای موسسه‌های غیردولتی و نهادهای بین‌المللی و انجام تحقیق‌های حقوقی پرداخته و در زمینه بهبود وضعیت حقوقی اقلیت‌های جنسی در داخل ایران و کمک به همجنسگرایان پناهجو در خارج تلاش مستمری داشته‌است. او به عنوان یک حقوق‌دان و کنشگر توانسه با اجرای پروژه‌های مختلف و شرکت در کنفرانس‌ها و انجام مصاحبه‌های مختلف تلاش مستمری در زمینه دفاع از حقوق بشر به نمایش بگذارد که از جمله این فعالیت‌ها می‌توان به پروژه "همایش ما" برای دفاع از زنان و پناهندگان مقیم لندن، پروژه "رو در رو با آزار کودکان و نوجوانان در زندان‌ها و بازداشتگاه‌های ایران" اشاره کرد.
زنان در جنگ اکثر زنان مسلمان که نقش فعالی در جنگ استقلال الجزایر داشته‌اند در جبهه آزادیبخش الجزایر بوده‌اند. فرانسویان نیز اقدام به به‌کارگیری زنان مسلمان در فعالیت‌های جنگی کردند ولی فعالیت‌های آن‌ها به گستردگی و کیفیت مأموریت‌هایی که زنان در جبهه آزادی‌بخش انجام می‌دادند نبود. بر اساس آمار ثبت شده، تعداد زنان شرکت‌کننده در جنگ استقلال الجزایر به ۱۱۰۰۰ تن می‌رسیده‌است، البته آمار واقعی ممکن است خیلی بیشتر از این بوده باشد.زنان شرکت‌کننده در این جنگ دو دسته بودند، زنان تحصیل کرده و باسواد که حدود ۲۰ درصد را تشکیل می‌دادند و زنان کم‌سواد و روستایی که سواد کاملی در زمینه خواندن و نوشتن نداشتند و این دسته حدود ۸۰ درصد بقیه را تشکیل می‌دهند. زنان دسته دوم در همان مناطقی که سکونت داشتند برای جبهه آزادیبخش عملیات می‌کردند.
لیبرالیسم در ایران حزب جمعیت ترقی‌خواهان ایران در دوره مشروطیت و در دوره دوم مجلس در سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱، حامی توسعه استان‌های جنوبی ایران بود و دارای اعضایی در مجلس بود که استان‌های جنوبی را نمایندگانی می‌کردند. آنها در زمینه‌هایی مانند ساخت بیمارستان و آموزش زنان فعالیت می‌کردند و زبان فارسی را «زبان رسمی و علمی» ایران می‌دانستند. این حزب لیبرال اسلامی، ملی‌گرا، مشروطه خواه و ضد امپریالیستی بود.
زنان در انقلاب ۱۳۵۷ سهم زنان در انقلاب‌ها و اهداف این کمک‌ها پیچیده و لایه ای است. انگیزه‌های زنان برای بخشی از انقلاب‌ها پیچیده بود و در میان دلایل مذهبی، سیاسی و اقتصادی متنوع بود و زنان شرکت کننده از طبقات و زمینه‌های مختلف بودند. بسیاری از زنان طبقه متوسط تحصیل کرده در غرب از خانواده‌های سکولار، شهری و مرفه و همچنین بسیاری از زنان از طبقه کارگر و روستایی درگیر بودند. گروه‌هایی به اندازه فدائیان خلق وجود داشتند و مجاهدین در جریان انقلاب‌ها در مخالفت با رژیم شاه به عنوان واحدهای چریکی فعالیت می‌کردند. همچنین گروه‌های دیگری از زنان با برنامه‌های مختلف بودند که گاهی اوقات همگرا با سیاست‌های جمهوری اسلامی بودند. به عنوان مثال، فمینیسم سازمان یافته‌ای که از زمان سلسله پهلوی وجود داشت، پس از آنکه شاه برای دلجویی از اسلام گرایان، کابینه را در امور زنان کنار گذاشت، به جنبش انقلابی پیوست. اعضای سازمان زنان ایران در حمایت از انقلاب راهپیمایی کردند و مهم این بود که زنان بسیار وابسته به دولت نیز علیه رژیم شاه روی بیاورند.
صادق خلخالی دختر وی فاطمه صادقی خلخالی استاد دانشگاه بوده و در زمینهٔ حقوق زنان فعالیت می‌کند. او پیشینه همکاری با ماهنامه زنان را داشته و عضو تحریریه فصلنامه گفتگو است و مطالبی در دفاع از جنبش فمینیستی در ایران و علیه حجاب اجباری در سال ۱۳۸۷ ارائه کرد. وی از سالها پیش در خارج از ایران بسر می‌‌برد محمد صادقی فرزند دیگر صادق خلخالی است که در اعتراضات ۱ اسفند ۱۳۸۹ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از یک روز آزاد شده‌است. با این حال پسر بزرگ وی مهدی صادقی مدافع سرسخت کارهای اوست و در مصاحبه‌های مختلف در دفاع از او صحبت کرده‌است. سید هاشم رسولی محلاتی برادرزن وی است.
انتشارات اشگیت مجموعه‌هایی از اشگیت در زمینه مطالعات خاورمیانه، اسلام، حقوق و سیاست منتشر می‌شود. یکی از عرصه‌های فعالیتی اشگیت تحقیقات پیرامون اسلام و ایران است. از جمله منشورات این انتشارات مجموعه ۴۸ جلدی دربارهٔ اسلام است که برخی از مجلداتش به فارسی نیز ترجمه شده‌است. از جمله کتاب «حدیث اسلامی: خاستگاه و سیر تطور» اثر هارالد موتسکی. سپلای نماینده انتشارات اشگیت از کارگزاران هندی است که سالیان متمادی است در ایران فعالیت دارد. همچنین بخشی از کتاب‌های کشور هند توسط این کارگزار جهت فروش عرضه می‌شود. از دیگر کتب چاپی این انتشارات کتاب «زنان، قدرت و سیاست در ایران قرن ۲۱» (۱۳۹۰-آمریکا) است که مقاله ای تحت عنوان زنان و محیط زیست از معصومه ابتکار نیز در آن منتشر شده‌است.
دریا صفایی او فعالیت‌های خود را در جریان مسابقات والیبال قهرمانی جهان آغاز کرد که تیم ملی ایران نیز یکی از تیم‌های شرکت‌کننده در این مسابقات بود. این فعالیت‌ها خیلی زود باعث شدند تا او و مسألهٔ منع ورود زنان به استادیوم‌های ورزشی در ایران، به موضوع مورد بحث رسانههای جهانی تبدیل شود. او در بسیاری از مسابقات تیم ملی ایران، از شعار «بگذارید زنان ایرانی وارد ورزشگاه‌ها شوند» استفاده کرده‌است. شهرهای کراکوف و لدز لهستان، فلورانس ایتالیا از جمله شهرهایی هستند که صفایی در آن‌ها به فعالیت علیه منبع ورود زنان به استادیوم در ایران پرداخته‌است. وی در جریان بازی والیبال میان ایران و مصر المپیک ریو هم پلاکارد خود را نمایش داد.
زنان در ایران به دنبال انقلاب ۱۳۵۷، حکومت ایران از شاهنشاهی به جمهوری اسلامی تبدیل شد. در دوران حکومت پس از انقلاب، زنان ایرانی در برخی زمینه‌ها فرصت‌های بیشتر و در برخی زمینه‌ها محدودیت‌های بیشتری داشته‌اند. یکی از ویژگی‌های بارز انقلاب مشارکت گسترده زنان دارای پیشینه سنتی در تظاهرات منتهی به سرنگونی پادشاهی بود. زنان ایرانی که در دوران پهلوی اعتماد به نفس و تحصیلات عالی کسب کرده بودند در تظاهرات علیه شاه برای سرنگونی پادشاهی مشارکت گسترده و فعال داشتند. فرهنگ آموزش برای زنان در زمان انقلاب شکل گرفت به طوری که حتی پس از انقلاب، تعداد زیادی از زنان وارد خدمات دولتی و آموزش عالی شدند و در سال ۱۹۹۶ در انتخابات مجلس ۱۴ زن به مجلس شورای اسلامی راه یافتند.
زنان در ایران در دوره قاجار زنان نقش نیروی ذخیره را داشتند که این امر در اقتصاد از اهمیت بالایی برخودار بود. کار آنها همیشه به نفع خانواده، صاحب مشاغل و دولت بود. زنان روستایی و طبقه پایین بیشتر در زمینه قالی بافی، گلدوزی و تولید انواع لباس، پارچه، کره، میوه و چای فعالیت داشتند. آنها همچنین در تولید ابریشم و پنبه و همچنین صنایع دستی دیگر کار می‌کردند. زنان همچنین در سردخانه‌ها، حمام‌های عمومی و خانه‌های مرفه‌تر به عنوان خدمتکار، پرستار و پرستار بچه‌ها استخدام می‌شدند. در شهرهای پرجمعیت، زنان به عنوان سرگرم‌کننده، رقصنده یا فاحشه کار می‌کردند. اگرچه بسیاری از فرصت‌های کار برای زنان باز بود، دستمزد آنها کمتر بود. زنانی که در این دوره زمانی در نساجی و تولید پوشتک کار می‌کردند، به‌طور متوسط یک سوم حقوق کار مردان را به دست می‌آوردند. اگرچه به زنان با توجه به توانایشان دریافت دستمزد داده می‌شد، اما آنها هنوز هم از حقوق زیادی برخوردار نبودند، اما باز هم فروش دختران روستایی توسط رئیس خانواده آنها امکان‌پذیر بود.
زنان در موسیقی ایران زنان ایران و موسیقی ایران در طول تاریخ ایران به یکدیگر پیوند خورده‌اند. تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران که نظام پادشاهی پهلوی را سرنگون کرد و زمینهٔ روی کار آمدن نظام جمهوری اسلامی به رهبری مرجع تقلید شیعه شد، زنان و دختران ایران می‌توانستند بخوانند و بنوازند و کنسرت‌های خواننده‌های زن در ایران برگزار می‌شدند. اما هرچه بیشتر از انقلاب ۱۳۵۷ ایران گذشت، محدودیت‌های بیشتری برای زنان وضع شد و برای بیش از ۴۰ سال، تاکنون خواندن و اجرای زنان در ایران دارای محدودیت بوده‌است. محدودیت‌ها حتی فراتر از خود هنرمندان زن رفته و برای همکاران مرد آن‌ها نیز وضع می‌شود.
حق طلاق زنان در ایران با شروع دوره مشروطه فضای ایران در حال دگرگونی از جامعه‌ای سنتی به سوی جامعه‌ای با قوانین مدرن بود از این رو با فعالیت‌های روزنامه‌نگاران و نمایش‌نامه نویسانی همچون میرزا فتحعلی آخوندزاده و میرزا آقاخان کرمانی با انتشار آثارشان اولین نمونه‌های اعتراض به ازدواج اجباری در تاریخ معاصر ایران شکل می‌گرد. اولین قانون در این زمینه در سال ۱۳۱۰ با نام «قانون راجع به ازدواج» بر اساس قوانین شریعت اسلام به تصویب رسید که شهروندان را موظف به ثبت ازدواج و طلاق در دفتار دولتی می‌کرد. با تلاش فعالان و حامیان حقوق زنان در دوره‌های مختلف باعث شد که این قوانین بارها در سال‌های بعد مورد تجدید نظر قرار بگیرند که تصویب «قانون حمایت خانواده» و اصلاحیه بعدی آن از نتایج این تلاش‌ها بود که به ترتیب در سال‌های ۱۳۴۶ و ۱۳۵۴ با پیگیری سازمان زنان ایران به تصویب رسید که به این ترتیب حق طلاق بدون قید و شرط مرد محدود می‌شد.
تیم ملی فوتبال زنان ایران پیشینه فوتبال زنان در ایران به دهه چهل خورشیدی برمی‌گردد. در سال ۱۳۴۹ زنان ایران اجازه تمرین و بازی فوتبال در محل‌های اختصاصی را یافتند. نخستین تیم فوتبال زنان ایران توسط باشگاه فوتبال تاج تأسیس شد و بدین منظور باشگاه تاج برای زنان کلاس‌های تمرینی گذاشت. به دنبال آن باشگاه‌های پرسپولیس و دیهیم نیز تیم زنان خود را تشکیل دادند و با بالا رفتن تعداد تیم‌ها و استقبال دختران از این رشته ورزشی، فدراسیون فوتبال ایران نیز تشکیل اولین تیم ملی زنان ایران را در دستور کارش قرار داد و چند نفر از زنان مستعد را برای آموزش در زمینه مربیگری به کلاس‌های آموزشی فیفا فرستاد.
فروغ شهاب در دوران رضا شاه گروه کوچکی از زنان تحصیلکرده ایرانی پیشگام تأسیس مدارس دختران شدند. از جمله این افراد فروغ شهاب و صدیقه دولت‌آبادی بودند که به فعالیت‌های عمومی دیگری نیز در زمینه حقوق زنان می‌پرداختند.
جایزه بین‌المللی زنان شجاع جایزهٔ بین‌المللی زنان شجاع جایزه‌ای است که سالانه توسط وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا به زنانی از سراسر جهان که با نشان دادن رهبری، دلیری، کاردانی، و تمایل برای فداکاری برای دیگران، به‌ویژه در زمینهٔ بهبود حقوق زنان به فعالیت پرداخته‌اند، اهدا می‌شود. این جایزه در سال ۲۰۰۷ میلادی بنیان‌گذارده شده‌است.
ندای زنان ایران ندای زنان ایران یک انجمن غیردولتی فعال حقوق زنان است که فعالیت خود را «بازتاب رنج‌ها، ناکامی‌ها و موفقیت‌های زنان در جامعه ایران» می‌داند و به گفته اعضایش این انجمن می‌کوشد زنان را برای دست یافتن به یک زندگی بهتر در کوران معضلات و تبعیض‌ها توانمندتر سازد.
تساوی حقوق زن و مرد در دین بهائی البته عبدالبهاء فعالیت اجتماعی زنان را محدود نکرد خواستار پیشرفت زنان در حوزه هنر و علم شد و هم‌زمان خواستار مشارکت زنان، همپای مردان، در حوزه سیاست گردید. او اعلام کرد که حضور و مشارکت زنان در فعالیت‌های سیاسی، پیش شرط تحقق صلح است. حضور بهائیان آمریکایی ساکن در ایران موجب شد تا زنان بهائی ایرانی هشیار شوند و توانایی‌هایی را که قبلاً به آن فکر نکرده بودند کشف کنند. آن‌ها بلافاصله از موضوع کشف حجاب و مشارکت زنان در فعالیت تشکیلات اداری طرفداری کردند.
جنبش زنان ایران سال‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۱ را می‌توان سال‌های تجدید حیات محدود و کنترل شده جنبش زنان دانست که سازمان‌های مستقل‌تر اما پراکنده‌ای همچون حزب زنان و جمعیت زنان (با روزنامه زن امروز) تشکیل شدند. این سازمان‌ها بر خلاف دهه ۱۳۰۰ چندان همگرا نبودند. اشاره مختصری به هماهنگی فعالیت‌های حزب زنان و جمعیت زنان در سال ۱۳۲۲ شده‌است و در سال ۱۳۳۱ بیانیه‌ای از «ائتلاف سازمان‌های زنان» برای تقاضای حقوق سیاسی و اقتصادی دیده می‌شود. این تجدید حیات محدود در سال‌های حکومت محمدرضاشاه از بین رفت و تمام فعالیت‌های حقوقی زنان در کنترل دولت قرار گرفت و از دهه ۱۳۳۰ متمرکزسازی شد و در نهایت تحت سازمان زنان ایران درآمد و از حالت جنبش اجتماعی خارج شد.
سارا احمد او یکی از اعضای اجرایی انجمن مطالعات فمینیستی و زنان FWSA در انگلستان و ایرلند بوده‌است و به‌عنوان معاون رئیس این انجمن و سردبیر خبرنامه آن نیز فعالیت کرده‌است. در ترم بهار ۲۰۰۹، کرسی لوری نیوجرسی را در زمینه مطالعات زنان در دانشگاه راجرز از آن خود کرد و پیش از آن در زمینه مطالعات جنسیت، از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ در دانشگاه سیدنی و در سال۲۰۰۹ در دانشگاه آدلاید گاهی به‌صورت مهمان فعالیت می‌کرد. سارا احمد در ترم بهار ۲۰۱۳، از جانب دایان میدل‌بروک و کارل دی‌یراسی به‌عنوان استاد مهمان به مرکز مطالعات جنسیت دانشگاه کمبریج دعوت شد. او معاون سردبیر ژورنال بین‌المللی مطالعات فرهنگی و عضو هیئت سردبیری ۱۶ مجموعه کتاب و ژورنال دانشگاهی دیگر از جمله الگوهای جدید ژورنال مطالعات زنان اروپا ، GLQ (ژورنال مطالعات همجنسگرایان) و گرایش‌های جنسی است.
برنیس سندلر برنیس سندلر (؛ زادهٔ – درگذشته ۵ ژانویه ۲۰۱۹) اهل ایالات متحده آمریکا یک فعال حقوق زنان اهل نیویورک بود. سندلر جایزه‌های متعددی بخاطر فعالیت‌هایش در زمینه حقوق زنان دریافت کرد.
پروین اردلان اردلان در سال ۱۳۷۲ کارشناسی ارتباطات اجتماعی خود را از دانشگاه علامه طباطبایی گرفت و بعدها کارشناسی ارشد خود را در رشته مطالعات زنان در همین دانشگاه ادامه داد. پروین اردلان از ۲۱ سالگی به فعالیت‌های مطبوعاتی مشغول بوده است. او تا سال ۱۳۷۵ با "مجلهٔ آدینه" در زمینهٔ گزارش‌ها و مقاله‌های ادبی، اجتماعی، زیست‌محیطی و مسایل زنان همکاری می‌کرد و در سال‌های ۱۳۷۳-۷۵ معاونت نشریهٔ ادبی چاووش و شهر سالم را بر عهده داشت. همچنین با چند روزنامهٔ صبح نیز همکاری می‌کرد. از سال ۱۳۷۳ به همکاری با "ماهنامه زنان" پرداخت و گزارش‌های مهمی دربارهٔ زنان فالگیر، زنان گدا، زنان کتک‌خورده، سازمان‌های دانشجویی زنان، و نشریات زنان که در حال انتشار هستند تهیه کرد. گزارش‌های او در "ماهنامه زنان" او را به عنوان پژوهشگری با نگاه عمیق به مشکلات همنوعانش معرفی کرد. او همچنین در "فصلنامهٔ جنس دوم" و برخی نشریات سوئدی مقاله دارد. اردلان علاوه بر همکاری با نشریات کاغذی، سردبیر نشریهٔ اینترنتی "تریبون فمینیستی ایران"، عضو تحریریهٔ مجلهٔ اینترنتی "زنستان"، وبگاه‌های تعطیل شدهٔ مرکز فرهنگی زنان و سایت "تغییر برای برابری" بود.
جنبش زنان در افغانستان از سازمان‌هایی که اکنون در دفاع از حقوق زنان در افغانستان فعالیت دارند می‌توان به سازمان خدیجه کبرا در قندهار به رهبری مریم درانی، زنان جوان برای تغییر، کمیته مشارکت سیاسی زنان افغانستان، شبکه زنان افغانستان، اتحادیه سراسری زنان افغانستان، کمپاین پنجاه در صد، جمعیت انقلابی زنان افغانستان (راوا)، مؤسسه شهدا اشاره کرد. در بین مهاجرین افغانستانی در ایران؛ "جامعه زنان مهاجر" از ۲۰۱۸ فعالیت دارد.
تاریخچه حقوق بشر حداد و اسپوزیتو می‌گویند «محمد در زمینه زندگی خانواده، ازدواج، آموزش و فعالیت‌های اقتصادی به زنان حقوق و امتیازاتی داد، حقوقی که به ارتقاء موقعیت زنان در جامعه کمک می‌کند». با این وجود برخی نویسندگان دیگر جدل می‌کنند که زنان قبل از اسلام آزاد تر بودند که به اولین ازدواج محمد و همچنین والدینش و به موارد دیگر ازجمله پرستش بت‌های مؤنث در مکه اشاره می‌کنند.
نیلوفر اردلان یکی از معضلات فوتبال زنان و فوتسال زنان در ایران در ابتدای دهه ۸۰ این بود که زیرساخت‌های لازم برای فعالیت حرفه‌ای در رشته فوتسال وجود نداشت و بسیاری از علاقه‌مندان به این رشته بالاجبار کار خود را در مستطیل سبز آغاز نموده و سپس با گذر زمان و توسعه فوتسال زنان در ایران،‌ فعالیت حرفه‌ای خود را در رشته مورد علاقه‌شان دنبال کردند.
تساوی حقوق زن و مرد در دین بهائی در حال حاضر نیز جوامع بهائی در بیش از ۱۸۰ کشور در زمینه برابری زنان و مردان، به عنوان یکی از زمینه‌های فعالیت‌های اجتماعی‌شان، تلاش می‌کنند به توان افزایی افراد و جوامع بپردازند؛ به صورتی که افراد بتوانند نقش خود را در ساخت تمدنی جدید به عهده بگیرند و همزمان جوامعی ایجاد نمایند که در آن زنان و مردان به صورتی برابر به ایفای نقش بپردازند. جامعه بهائی در سطح بین‌المللی نیز از زمان ایجاد جامعه ملل، و بعد از تبدیل شدن آن به سازمان ملل متحد تا هنگامیکه کمیسیون مقام زن سازمان ملل متحد تشکیل شد، در فعالیت‌های مرتبط با برابری جنسیتی فعال بوده‌است. اقدامات جامعه بهائی تا به امروز ادامه‌دار بوده‌است.
آموزش زنان در ایران پیشرفت‌هایی در زمینه کاهش برخی از این محدودیت‌ها در دهه ۱۹۹۰ آغاز شد. در حالی که شورای فرهنگی و اجتماعی زنان، نهادی به ریاست زنان ایرانی که دارای مناصب تأثیرگذار در ایران بودند، شروع به مطالعه تأثیرات ادامه محدودیت‌ها بر اقتصاد ایران کرد، سهمیه‌های محدود کننده تعداد زنانی که می‌توانستند در رشته‌های خاصی تحصیل کنند حذف شد که به برداشتن همه سهمیه باقی مانده یا ممنوعیت تحصیل زمینه‌های خاص منجر شد و در سال ۱۹۹۳ شد. در دهه ۱۹۹۰ بسیاری از محدودیت‌های اعمال شده در رشته‌ها نیز برداشته شد و به زنان فرصت بیشتری برای ادامه تحصیل در رشته‌هایی مانند علوم دامپزشکی که در دولت خمینی ممنوع بود، داده شد. تعداد بیشتری از زنان نخبه شهری که در ابتدا در مقاطع بالاتر تحصیل می‌کردند، با پوشش اسلامی خود به مدرسه می‌روند و دیگر به فرستادن فرزندان خود به موسساتی که در آن مردان آموزش می‌دهند، مردد نیستند.
بشیره بن مراد اولین فعالیت برجسته بشیره مراد تأسیس انجمن زنان در سال ۱۹۳۶ بود که در برگیرنده زنان فعال در زمینه ملی و فرهنگی می‌شد و هدف آن خدمت به کشور و بهبودی و ارتقاء وضعیت زنان تونس بود. بلافاصله بعد از تأسیس این انجمن یک رژه بزرگ توسط زنان در پایتخت برگزار شد که بشیره بن مراد در حالی که پرچم تونس را حمل می‌کرد در جلوی آن قرار داشت. این انجمن نمایندگی‌هایی در نقاط مختلف کشور دایر کرد.
تیم ملی والیبال نشسته زنان ایران تیم ملی والیبال نشسته زنان ایران نماینده والیبال نشسته زنان کشور ایران در مسابقات بین‌المللی است که زیر نظر فدراسیون ورزش‌های جانبازان و معلولین ایران فعالیت میکند.
تیم ملی بسکتبال با ویلچر زنان ایران تیم ملی بسکتبال با ویلچر زنان ایران نماینده بسکتبال با ویلچر زنان کشور ایران در مسابقات بین‌المللی است که زیر نظر فدراسیون ورزش‌های جانبازان و معلولین ایران فعالیت میکند.
زنان در ایران گذشته از تحصیل، رفسنجانی تمرکز زیادی بر تنظیم خانواده و بهداشت در سراسر ایران داشت و زنان نقش اصلی را در این زمینه داشتند. جمعیت ایران در طول دهه ۱۹۸۰ با وجود جنگ ایران و عراق به اوج خود رسید، در حالی که میزان زاد و ولد در سال ۱۹۸۳ به ۳٫۹ رسید، که دو برابر میانگین جهانی است. کلینیک‌های بهداشتی زنان در سراسر کشور تأسیس شد. تا سال ۱۹۹۴، بیش از ۱۰ هزار مرکز بهداشتی در ایران وجود داشت و راه‌های پیشگیری از بارداری در دسترس زنان قرار می‌گرفت.
پرستو دوکوهکی پرستو دوکوهکی سال ۱۳۷۷ خورشیدی، در مطبوعات ایران آغاز به کار کرد و در روزنامه‌های گوناگون از جمله همبستگی، یاس نو، وقایع اتفاقیه، اقبال، ایرانشهر (ضمیمهٔ روزانهٔ همشهری)، سرمایه، اعتماد ملی، شرق و نشریات از جمله ماهنامهٔ زنان به فعالیت پرداخته است. او همچنین با بنیاد شریعتی در زمینه وب‌مستر همکاری می‌کرده‌است.
مؤسسه مطالعات پیشرفته ردکلیف این مؤسسه در زمینه مطالعات زنان و مسائل و امور مربوطه فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی ارائه می‌کند.
خانه‌داری اجتماعی خانه داران اجتماعی شهر را به عنوان یک خانه بزرگتر بیان می‌کنند که باید به همین روش مدیریت شود، که به عنوان محافظی در برابر نظریه مدل مردانه شهر که زنان را به عنوان کالا برای تجارت می‌شناختند، محسوب می‌کند. این فعالیت مدنی زنانه زمینه همکاری متقابل را برای فعالیت و تغییرات با پشتیبانی از ارتباطات با عملکردهای سیاسی دولت محلی فراهم می‌کند. با تعریف مجدد خانه به روشی همه‌جانبه، روش‌های استثنا در حوزه عمومی دیگر نمی‌تواند مانع مشارکت سیاسی اجتماعی زنان شود.
اشرف پهلوی سازمان زنان، مهم‌ترین سازمان مربوط به حقوق زنان در عصر پهلوی بود. قبل از آن شورای عالی جمعیت زنان ایران در اسفندماه ۱۳۳۷ به ریاست اشرف پهلوی تأسیس شد. این شورا با اتحاد ۱۷ جمعیت مبارزه زنان موجود در کشور و با شرکت ۵۰ عضو مؤسس به فعالیت پرداخت. پس از مدتی این شورا به عضویت شورای بین‌المللی زنان درآمد و به تطبیق فعالیت‌های جمعیت‌های زنان در نقاط مختلف پرداخت. این شورا پس از هشت سال فعالیت، به دلیل عدم موفقیت منحل شد. بعد از آن سازمان زنان به رهبری اشرف پهلوی در سال ۱۳۴۵ ایجاد شد و اساس آن بر پایه انجام اهداف مربوط به اصلاحات ارضی و انقلاب سفید شاه قرار داشت. اشرف پهلوی بیش از هر زنی در تاریخ معاصر ایران، «سوژه جوک‌های جنسی، متهم به بی‌بند و باری و حتی خیانت به منافع ملی» بوده‌است. در برخی موارد، دشمنی‌های سیاسی، اغراق و تمسخر در ایراد اتهامات و شایعات نقش داشته‌اند.
نازنین افشین جم نازنین افشین جم از فعالان حقوق بشر در زمینه مسائل ایران است. وی در سال ۲۰۰۷ میلادی فعالیت برای آزادی دختری نوجوان و هم‌نام وی که در ایران به اعدام محکوم شده بود کمپینی را ایجاد کرد که مورد توجه رسانه‌ها و مردم کشورهای جهان به‌خصوص کانادا قرار گرفت و در نهایت به آزادی «نازنین فاتحی» انجامید. وی از فعالین حقوق زنان و بشر در ایران است و از یک رفراندوم آزاد برای تشخیص نوع حکومت توسط اراده مردم حمایت می‌کند. وی از یک نظام آزاد سکولار مبتنی بر اعلامیه جهانی حقوق بشر حمایت می‌کند.
چادر باوری در میان برخی از پزشکان مبنی بر کمبود ویتامین D (ویتامین د) در میان زنان با پوشش چادر وجود دارد. موارد اعلامی از برخی از پزشکان و متخصص‌های دارویی و مشاورهایی که در این زمینه فعالیت داشته‌اند، بر این موضوع متمرکز بوده‌است که پوشش چادر در میان زنان ایرانی، یکی از مهم‌ترین عامل‌های کمبود ویتامین D در میان‌شان است. اما در ایران، شهاب اولیایی، رژیم‌شناس و متخصص تغذیه، گفت: «حجاب و نوع پوشش تنها عامل کمبود ویتامین D نیست بلکه آلودگی هوا، زاویه تابش نور خورشید، رنگ پوست، محدوده جغرافیایی و چاقی هم می‌تواند عوامل دیگری برای کمبود ویتامین باشد». اولیایی این باور در میان پزشکان مبنی بر کمبود ویتامین D در میان زنان با پوشش چادر را نادرست دانست.
معاونت امور زنان و خانواده معاونت امور زنان و خانواده ریاست‌جمهوری (نام‌های پیشین: شورای فرهنگی اجتماعی زنان، مرکز امور مشارکت زنان، مرکز امور زنان و خانواده) یک سازمان دولتی می‌باشد که زیرنظر قوه مجریه جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کند. این مرکز در زمان محمد خاتمی «مرکز امور مشارکت زنان» نام داشت اما به دستور محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور بعدی به «مرکز امور زنان و خانواده» تغییر نام داد و تا امروز به فعالیت خود ادامه داده است.
زنان ارمنی در ایران انجمن بانوان ارمنی در ۱۳۱۸ خورشیدی پایه‌گذاری شد؛ پایه‌گذاران آن نه تن از دختران دانش آموز «دبیرستان نوربخش» بودند. اهداف انجمن با نیازهای وقت جامعه هماهنگ بود و فعالیت‌های آن در زمینه‌های گوناگون آموزشی، فرهنگی و اجتماعی گسترش یافت و بسیاری از بانوان فرهیختهٔ جامعهٔ ارمنی به عضویت آن درآمدند یا مدیریت آن را بر عهده گرفتند. برخی از فعالیت‌های انجمن بانوان ارمنی شامل:(در زمینه‌های آموزشی فعالیت انجمن بانوان ارمنی با آموزش زبان ارمنی به دانش آموزان آغاز شد. با بازگشایی مدارس ارمنی در ۱۳۲۱ خورشیدی انجمن در کنار هیئت امنای مدارس ارمنی به تأمین شهریه و رفع تنگناهای تحصیلی بسیاری از دانش آموزان نیازمند این مدارس و دیگر مدرسه‌ها پرداخت. در ۱۳۴۰ خورشیدی از سوی شورای خلیفه گری ارمنیان تهران مدرسهٔ عالی زبان و ادبیات ارمنی، راه‌اندازی شد. در زمینهٔ فرهنگی و هنری انجمن بانوان ارمنی به تشویق هنرمندان، فراهم آوردن امکانات برای نمایش و عرضهٔ هنر آنان به جامعه، برگزاری جلسات سخنرانی، بزرگداشت بانوان برجستهٔ ارمنی و چهره‌های فرهنگی و هنری و برپایی نمایشگاه‌هایی از آثار هنری، کارهای دستی و پوشاک سنتی، انتشار کتاب‌هایی از آثار بانوان در زمینه‌های گوناگون و تشکیل کلاس‌های آموزشی)
نیلوفر بیضایی او همچنین چندین اثر تحقیقی در زمینهٔ تئاتر و نیز تعداد زیادی مقاله در زمینهٔ مسایل سیاسی و اجتماعی و مسایل زنان نوشته‌است. اکثر مقالات سیاسی، اجتماعی و تئاتری او در وبگاه رسمی نیلوفر بیضایی قابل رجوع است. او از مدافعین حقوق زنان و حقوق بشر در ایران است و از حقوق همجنسگرایان و اقلیت‌های دینی، به‌خصوص بهاییان حمایت می‌کند. نیلوفر بیضایی عضو اولین دورهٔ هیئت دبیران خانه آزادی بیان است. خانهٔ آزادی بیان نهادی است مستقل، فرهنگی و غیرانتفاعی که آزادی بیانِ اندیشه و تخیّل بی حصر و استثنا را حق همگان می‌داند و علیه سانسور آثار فرهنگی و هنری فعالیت می‌کند. نیلوفر بیضایی هم نمایش‌هایی به زبان فارسی و هم به زبان آلمانی در کارنامهٔ خود دارد اما تمایل او بیشتر متوجه کار به زبان فارسی است. او در بزرگداشت هنرمندان از جمله غلامحسین ساعدی و نادر نادرپور آثاری نوشته‌است.
چه زهارا چه زهارا بنت نور محمد (؛ زاده ۱۹۰۷-درگذشته ۱۹۶۲) یک فعال مالایی بود که در زمینه حقوق زنان و کودکان در سنگاپور فعالیت می‌کرد. به گفته روزنامه‌نگار، حاجه حلیزه محد سام وی یکی از اولین زنان مالایی در سنگاپور بود که برای حقوق زنان مدرن مبارزه کرد. چه زهارا مؤسس سازمان بنیانگذار انجمن رفاه زنان مسلمان در سنگاپور، انجمن بهزیستی زنان مالایی (MWWA) است. در طی سیزده سال، او بیش از ۳۰۰ زن و یتیم را بدون توجه به نژاد یا مذهب تحت پوشش قرار داد. او نه تنها به مردم خانه داد بلکه به آن‌ها دانش مذهبی و مهارت‌های اقتصادی پایه مانند دوزندگی را آموزش داد.
فمینیسم انقلاب مشروطه ایران در آغاز قرن بیستم زمینه‌ساز جنبش زنان ایران شد؛ جنبشی که به دنبال دستیابی حقوق برابر برای زنان در تحصیل، ازدواج، کار و قانون بود. اما بعدها با روی دادن انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، حکومت جدید بسیاری از حقوقی که زنان در جریان این جنبش به دست آورده بودند را مانند قانون حمایت خانواده، به صورت سازماندهی شده لغو کرد.
فریده ماشینی فریده ماشینی ضمن ادامهٔ فعالیت حزبی خود، مطالبات خود را در زمینهٔ بهبود حقوق زنان را نیز به میدان سیاست وارد کرد. مطالباتی همچون تغییر قوانین تبعیض آمیز، اشتغال زنان، ارتقای مشارکت سیاسی زنان، و ایستادگی در مقابل طرح‌های ضد زن از جمله طرح تفکیک جنسیتی. او موفق شد برخی از این ایده‌ها را از جمله «طرح ۳۰ درصد کاندیدای احزاب برای انتخابات مجلس و شوراها» به تصویب برساند.
سید محمد خاتمی در دوران خاتمی تحول قابل توجهی در حوزه زنان صورت گرفت. گرچه هیچ وزیر زنی در کابینه وی جای نگرفت اما معصومه ابتکار به معاونت رئیس‌جمهوری و ریاست سازمان حفاظت محیط زیست رسید. افزایش دانشجویان دختر در دانشگاه‌ها و موسسه‌های آموزش عالی است که در سال ۱۳۷۶ حدود ۳۷ درصد بود و در سال ۱۳۸۳ به بیش از ۵۳ درصد رسید که در حقیقت یک رشد ۴۷ درصدی را نشان داد. مشارکت سیاسی-اجتماعی زنان نیز در این سال‌ها رشد قابل توجهی را نشان می‌دهد. تعداد زنانی که در انتخابات مجلس ششم داوطلب نمایندگی مجلس شدند، ۳۵۱ نفر بودند که این رقم با یک جهش ۴۳ درصدی در انتخابات مجلس هفتم در سال سال ۱۳۸۳ به ۵۰۴ نفر رسید. در سال ۱۳۷۶ فقط ۶۷ سازمان غیردولتی زنان در ایران وجود داشت که این رقم اکنون به بیش از ۴۸۰ مورد رسید، یعنی فعالیت‌های سیاسی، اجتماعی زنان در این بخش رشد زیادی معادل ۶۱۶ درصد داشت. یکی از مسائل مهم زنان در دوران هشت سال و شاید همه سال‌های پیش از آن، قوانین و مقررات مدنی و جزایی است که زمینه را برای نقض حقوق زنان فراهم می‌کند. بر اساس نتایج پژوهش ملی مرکز امور زنان که در سال ۱۳۸۱ انجام شد یکی از مطالبات زنان امروز جامعه ایران اصلاح همین قوانین و مقررات است. مجموعه قوانینی که در هشت سال دولت خاتمی برای رفع مشکلات زنان و پاسخ به نیازهای امروز آنان به تصویب رسید، اندک بود. اصلاح قوانین مربوط به سن ازدواج، تعیین مصادیق عسر و حرج و حضانت فرزند که اولویت را تا هفت سالگی به مادر داد، از مهم‌ترین فعالیت‌های حقوقی دولت خاتمی است. قانون دیگری که در زمان دولت اصلاحات به تصویب رسید لغو ممنوعیت اعزام دانشجویان دختر به خارج از کشور بود که با بحث و جدل بسیار همراه شد. در بررسی آمارهای مربوط به مشارکت اقتصادی زنان در سال‌های ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۳ نشان می‌دهد که نرخ فعالیت اقتصادی زنان همواره سهم اندکی را به خود اختصاص داده‌است. نرخ رشد تعداد زنان ناشر در سال‌های ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ بیش از ۵۶ درصد و نرخ رشد تعداد زنان نویسنده بیش از ۳۰۰ درصد بوده‌است. در بخش اجتماعی نیز در بین رهبران جمهوری اسلامی ایران، محمد خاتمی نخستین فردی بود که لفظ جامعه مدنی را بر زبان آورد. در این باب، سال ۱۳۷۷ سال اوج‌گیری گفتمان توسعه سیاسی است. در واقع تنها در این مقطع است که مفهوم توسعه سیاسی به‌طور مستقیم به کار می‌رود، زیرا در مقاطع دیگر جامعه، اساساً شاخص‌ها مفاهیم توسعه سیاسی و نه اصطلاح و مفهوم آن رو است. گفتمان توسعه سیاسی در این سال حتی از نخستین سال پیروزی انقلاب مشروطه نیز جایگاه بالاتری دارد. به‌طور کلی، می‌توان سال ۱۳۷۷ را نقطه اوج منحنی شاخص‌های توسعه سیاسی ایران دانست، اما تحقق این موضوع به علت برخی از سیاسی کاری‌ها در احزاب کشور به مرور رنگ خود را از دست داد.
کلودیا گلدن 2016 جایزه ی ایزا در اقتصاد کار بدلیل فعالیت شغلی خود در زمینه ی تاریخ زنان در اموزش و بازار کار
زنان در ایران در دوران رئیس‌جمهوری رفسنجانی اصلاحات عملی بیشتری برای زنان آغاز شد. رفسنجانی بیان کرد: «در اسلام هیچ مانعی برای آموزش زنان در هیچ زمینه ای وجود ندارد.» سه زمینه اصلی که رفسنجانی بر آنها تمرکز داشت، آموزش، تنظیم خانواده و بهداشت و ازدواج بود. آمار مربوط به سال‌های ۱۹۸۶/۸۷ نشان می‌دهد که پذیرش زنان در دانشکده‌های دندانپزشکی، شنوایی سنجی، آمار، بینایی سنجی، رادیولوژی و رادیوتراپی با مردان برابر است. به اعتقاد رهبران سیاسی مذهبی، اعتقاد بر این است که یک زن در ایران می‌تواند همزمان هم سنتی باشد و هم مدرن، این دیدگاه در آموزش‌هایی که می‌بینند القا می‌شود. به این معنی که نقش اصلی زن در خانه، مراقبت از فرزندان، خانواده و وظایف خانه است. در حالی که همچنین می‌تواند در جامعه حضور داشته باشد به دنیای اجتماعی برود و یک زندگی عمومی داشته باشد.
زنان در کسب‌وکار با افزایش جمعیت، جوامع وسازمانهابه سرعت در حال گسترش و پیشرفت هستند و وجود رقابت اقتصادی درسطح جهانی، کشورها را ناگزیر از زمینه‌سازی لازم برای باقی ماندن در عرصه اقتصاد کرده‌است در این ارتباط توانمند سازی زنان و افزایش فعالیت اقتصادی آنان به عنوان نیمی از پیکره جامعه، حائز اهمیت فراوانی است.
اقتصاد عربستان سعودی در قوانین سعودی، زنان تنها مجاز به فعالیت در زمینهٔ آموزش و بهداشت یا چندین مورد استثنایی دیگر هستند و در حین کار به هیچ صورت اجازهٔ تعامل با مردان را ندارند. آموزش برای زنان به تدریس در کلاس‌های دختران می‌شود و آن‌ها حق آموزش برای پسران را ندارند. با این حال باز هم شرکت زنان در کارها بسیار بسته‌است و برای این کارها نیز اجازهٔ رسمی شوهر یا ولی شرط محسوب می‌شود. عالمان دینی گماردن زن به هر کاری که باعث همکاری و ارتباط با مردان نامحرم می‌شود، را حرام اعلام کرده‌اند.
حق رأی زنان در ایران علی‌رغم آن که در ایران، حق رای زنان با مانعی روبرو نیست اما آن‌ها در بسیاری از زمینه‌های دیگر اعم از تحصیل در برخی از رشته‌های دانشگاهی و پیدا کردن شغل یا حضور در ورزشگاه‌ها با مشکلات بسیاری مواجه هستند و هم چنان آن‌ها برای داشتن حقوقی برابر به مبارزه ادامه می‌دهند.
مارگو کیدر او بعد از سکونت در ایالت مونتانا به عضویت گروهی درآمد که هدف خود را «مشارکت و اقتداربخشی زنان در نظام دمکراتیک از طریق آموزش و فعالیت در زمینه مسائل مهم» توصیف می‌کند.
تراب حق‌شناس وی از اعضای اولیه سازمان مجاهدین خلق ایران بود، بعد از سال ۱۳۵۴ به گرایش‌های مارکسیستی پیوست و در سال ۱۳۵۷ همراه با عده‌ای دیگر «سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر» را پایه‌گذاری کرد. او در سال ۶۰ مجبور شد ایران را ترک کند تا فعالیت‌های خود را در اروپا دنبال کند. از او کتاب‌هایی در زمینه فلسطین، مارکس، و ترجمه وضعیت زنان در اسلام و شعرهایی از محمود درویش، شاعر بلندآوازه فلسطینی به جا مانده‌است. او اعتقاد داشت که مبارزه یک امر حرفه‌ای و تمام وقت است و از این رو زندگی خود را وقف آرمان‌های «عدالت‌خواهانه و آزادی‌خواهانه» کرد.
بسمه بنت سعود بسمه بنت سعود بن عبدالعزیز آل سعود زاده در ریاض یک تاجر و از شاهزادگان عربستان سعودی است. او کوچکترین فرزند سعود بن عبدالعزیز پادشاه سابق عربستان می‌باشد. فعالیت‌های چندین ساله شاهدخت بسمه در زمینه حقوق بشر، رفع تبعیض علیه زنان و اصلاحات قانونی او را به چهره‌ای شناخته شده در زمینه فعالیت‌های مدنی در میان خانواده سلطنتی عربستان تبدیل کرده‌است. او در سال ۲۰۱۶ از فعالان اصلاحات قانون اساسی بود و برای ارائه قانون راه چهارم معروف است.
نیلوفر اردلان پس از یکسال دوری از عرصه مربیگری در لیگ برتر فوتسال زنان ایران و فعالیت در حوزه آکادمی فوتبال، اردلان پس از مذاکره با مدیران باشگاه پیکان تهران که برای اولین فصل تصمیم به تیمداری حوزه فوتسال زنان گرفته بودند، و در شرایطی که نام او به عنوان یکی از جدی‌ترین گزینه‌های سرمربیگری تیم ملی فوتسال زنان ایران مطرح بود، با خودروسازان به توافق رسید و سرمربی تیم فوتسال زنان پیکان تهران در لیگ برتر فوتسال زنان ایران ۱۴۰۰ شد.
زنان در ارتش ایالات متحده آمریکا تمامی صحنه‌ها را به روی زنان باز کرده‌است؛ ولی بعضی محدودیت‌ها مانند نیازهای فیزیکی وجود دارد که به خاطر آن‌ها زنان نمی‌توانند در بخش‌های ویژه کار کنند. در آمریکا از سال ۱۷۷۵ زنان در بخش‌های نظامی فعال بوده‌اند ولی این فعالیت‌ها در زمینه خدمات پزشکی، دوزندگی، تعمیر و نگهداری و آشپزی بوده‌است. صدها زن در جنگ‌های داخلی آمریکا خدمت کردند و تقریباً تمامی آن‌ها با لباس مردانه می‌جنگیدند. آن‌ها تنها زمانی زن بودنشان مشخص شد که در صحنه رزم زخمی شدند و برای مداوا به بیمارستان منتقل شدند. در سال ۱۹۱۷ لورتا والش اولین زنی بود که وارد ارتش شد ولی از سال ۱۹۴۸ بعد از تصویب قانون عضویت دائمی زنان در ارتش آن‌ها توانستند رسماً خدمت کنند.
زنان در ایران قاجاری در جریان تحولات سیاسی انقلاب مشروطه فعالیت بیرونی * زنان بیشتر شد.
هاجر تربیت او در کنار صفیه نمازی و فاطمه سیاح حزب زنان ایران ایران را تشکیل داد. او یکی از ۴ نفری بود که در نوشتن اساسنامه این حزب نقش داشت. وی از سال ۱۳۲۱ عضو حزب زنان ایران بود. او با ایجاد مجالس سخنرانی، نمایش‌ها، کلوپ‌های ورزشی، کتابخانه و کلاس‌های اکابر، به توسعه فعالیت‌های زنان پرداخت. در سال ۱۳۲۴ توسط بانوان اعضای شورای زنان به شهرداری تهران پیشنهاد شد که در ادارۀ امور بنگاه‌های خیریه با شهرداری تشریک مساعی نمایند. بدین‌ترتیب انجمن معاونت عمومی زنان شهر تهران دائر گردید که تربیت یکی از اعضای فعال دبیرخانه و نایب رئیس این انجمن بود و از طرف بانوان فعال کشور بخش شیر و خورشید سرخ بانوان تأسیس گردید و تربیت نیز عضویت در کمیتۀ مرکزی این جمعیت و ریاست کمیسیون سازمان دختران انتخاب و در این راه به فعالیت مشغول شد.
ملالی جویا وی مدتی در ایران و پاکستان به عنوان پناهنده زندگی نموده و بعد هم به مثابه فعال در زمینه حقوق زنان و تعلیم و تربیت در داخل و خارج از افغانستان فعالیت نموده‌است. پس از تسلط طالبان بر افغانستان در ۱۵ اوت ۲۰۲۱، جویا ویدئویی را در صفحه فیس‌بوک خود منتشر کرد که در آن وی با برقع (چادَری) از داخل یک ماشین در حال حرکت در خیابان های کابل دیده می‌شد؛ او قول داد که به مبارزه خود در افغانستان ادامه دهد. بعداً او را در بارسلونا، اسپانیا دیده شد و در آنجا به همراه خانواده‌اش پناهندگی گرفت.
تیم ملی فوتبال زنان ایران تیم ملی فوتبال زنان ایران تیم ملی فوتبال زنانی است که به نمایندگی از کشور ایران در بازی‌های بین‌المللی شرکت می‌کند. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کند.
آموزش زنان در ایران گرچه تحصیلات در بسیاری از زمینه‌ها توسط زنان، به ویژه در سطح دانشگاه، رایج شده‌است، اما زنان را قادر به ورود به بازار کار در مقایسه با تعداد کارمندان نمی‌کند. گذشته از جنبه توانمندسازی برای زنان، برخی از محققان خاطرنشان می‌کنند که افزایش تحصیلات هنوز منجر به افزایش اشتغال با حقوق یا نقش در موقعیت‌های معتبر شغلی نشده‌است. در حالی که نشان داده شد مشارکت زنان در اقتصاد پس از انقلاب ایران یک سوم افزایش یافته‌است، این رقم به بیشتر به دلیل اشتغال مداوم زنان در حال حاضر در نیروی کار نسبت داده می‌شود تا افزایش زنان تازه فارغ‌التحصیل با موفقیت در ورود به آن. در حالی که ۲۳٫۵ میلیون مرد در اقتصاد ایران در سال ۲۰۰۶ دارای موقعیت‌های دریافت حقوق بودند، فقط ۳٫۵ میلیون زن ایرانی موقعیت‌های مشابه یا ۲۰ درصد نیروی کار را بدست آوردند.
مهناز افخمی افخمی در زمانی که وزیر امور زنان بود، قوانین ایران در زمینه طلاق به زنان حقوق برابر داده بود. او حداقل سن ازدواج را افزایش داد از اشتغال زنان با مرخصی زایمان و مراقبت از کودکان حمایت کرد و قوانین خانواده سال ۱۹۶۷ را ساخت.
اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی (به انگلیسی:Women's International League for Peace and Freedom) سازمان غیرانتفاعی و مردم‌نهادی است که «برای جمع نمودن زنان با دیدگاه‌های مختلف سیاسی و زمینه‌های متفاوت فلسفی و مذهبی مصمم به مطالعه و شناخت علل جنگ و فعالیت برای یک صلح دائم» تشکیل شده‌است. همچنین این سازمان برای حقوق زنان مبارزه می‌کند. این سازمان در ۳۷ کشور دنیا شعبه دارد. شعبه مرکزی این سازمان در شهر ژنو سوییس قرار دارد. اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی از کنگره بین‌المللی زنان دربرابر جنگ جهانی اول که در سال ۱۹۱۵ میلادی در لاهه هلند برگزار شد، ایجاد گردید اما تا سال ۱۹۱۹ نامی برای خود انتخاب نکرده بود.
حجاب جدای از مشکلات بهداشتی پیش آمده از پوشش دائمی بدن و موی سر در جاهای همگانی، دریافت آفتاب کافی از دیگر موارد مورد توجه به حجاب در رسانه‌ها بوده‌است. کمبود ویتامین دی در میان زنان ایران بیشتر دیده شده‌است و حجاب اسلامی از جذب نور خورشید به پوست پیشگیری می‌کند. باوری در میان برخی پزشکان مبنی بر کمبود ویتامین D (ویتامین د) در میان زنان با پوشش چادر وجود دارد. موارد اعلامی از برخی از پزشکان و متخصص‌های دارویی و مشاورهایی که در این زمینه فعالیت داشته‌اند، بر این موضوع متمرکز بوده‌است که پوشش چادر در میان زنان ایرانی، یکی از مهم‌ترین عامل‌های کمبود ویتامین D در میان‌شان است. اما در ایران، شهاب اولیایی، رژیم‌شناس و متخصص تغذیه، گفت: «حجاب و نوع پوشش تنها عامل کمبود ویتامین D نیست بلکه آلودگی هوا، زاویه تابش نور خورشید، رنگ پوست، محدوده جغرافیایی و چاقی هم می‌تواند عوامل دیگری برای کمبود ویتامین باشد». اولیایی این باور در میان پزشکان مبنی بر کمبود ویتامین D در میان زنان با پوشش چادر را نادرست دانست. برخی نشریه‌های معتبر علمی و ساینس دایرکت در طول پژوهشی دربارهٔ ویتامین دی، اعلام داشتند که از آن‌جایی که آفتاب از منبع‌های اصلی تأمین کردن ویتامین دی است و پوشاک مردم در جذب آن ویتامین اثر دارد، ۸۰ درصد از زنان حجابی، به کمبود این ویتامین دچار می‌شوند.
کانون زنان ایرانی کانون زنان ایرانی یک نشریه اینترنتی است که به دفاع از حقوق بشر به‌طور کلی و به دفاع از حقوق زنان به‌طور خاص می‌پردازد. سردبیر این مجله ژیلا بنی‌یعقوب است که در سال ۲۰۰۹ برنده «جایزه شجاعت در روزنامه‌نگاری» بنیاد بین‌المللی رسانه‌های زنان شد زیرا «در دشوارترین شرایط برای یک روزنامه‌نگار و یک زن کار خود را پی گرفته‌است» و «از سانسور گزارش‌های خود سرباز زده و به همین دلیل بارها از کار بی‌کار شده‌است». بنی‌یعقوب به علت فعالیت‌های خود در زمینه دفاع از حقوق بشر در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۳۸۸ به همراه همسرش بهمن امویی بازداشت شد.
ورزش در ایران فوتبال در ایران به پرهوادارترین ورزش در این کشور تبدیل شده‌است. به عنوان دوره‌ای درخشان، تیم ملی فوتبال مردان ایران در سال‌های ۱۹۶۸، ۱۹۷۲، ۱۹۷۴ و ۱۹۷۶ به قهرمانی در بالاترین سطح آسیا دست یافت و نخستین‌بار در سال ۱۹۷۸ به جام جهانی فوتبال راه پیدا کرد. در این دوران درخشان، باشگاه فوتبال تاج نیز در مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا ۱۹۷۰ به قهرمانی رسید. برخی از این موفقیت‌ها، با گرفتن میزبانی بالاترین رقابت‌های ورزشی آسیا توسط ایران هم‌دوره بودند و میزبانی جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ و ۱۹۷۶ نمونه‌های آن هستند. با روی دادن انقلاب ۱۳۵۷، یک وقفه در پیشرفت ورزش ایران، اتفاق افتاد. در دورانی، دولت جدید، ورزشگاه‌ها را رقیب مساجد دانست. تیم‌های بزرگ ایرانی، توقیف شدند و از حضور زنان در بسیاری از فعالیت‌های مربوط، جلوگیری شد. علاوه بر این، جنگ ایران و عراق، منابع کمی را برای اختصاص دادن به ورزش ایران باقی گذاشت. با این حال، پشتیبانی عظیم مردم از ورزش، به ویژه در مورد فوتبال، ادامه‌دار بود تا حکومت مجبور به از سرگیری فعالیت‌ها شود. پیشینهٔ فوتبال مردان در ایران به اواخر قاجار و رسمی‌اش به نخستین سال‌های دوران پهلوی می‌رسد؛ سال‌هایی که در آن نخستین باشگاه‌های ایرانی (حدود سال ۱۳۰۵) بنیان‌گذاری شدند. در سال ۱۳۲۵ فدراسیون فوتبال ایران ایجاد شد؛ اگرچه تیم ملی مردان زودتر ایجاد شده بود. لیگ برتر خلیج فارس بالاترین رده از فوتبال مردان در ایران است که ادامه‌دهندهٔ لیگ‌های پیشین این کشور است. به شکل رسمی پیشینهٔ فوتبال زنان در ایران به دههٔ ۱۳۴۰ برمی‌گردد. باشگاه‌های تهرانی تاج، پرسپولیس، دیهیم و عقاب پیشگامان ایجاد تیم حرفه‌ای زنان در ایران هستند. لیگ برتر فوتبال زنان ایران بالاترین رده از فوتبال زنان در ایران است. با وجود قطع ورزش و فوتبال زنان پس از انقلاب ۱۳۵۷، اما در دوران رئیس‌جمهوری محمد خاتمی به فوتبال زنان ایران اهمیت داده شد و زیرساختی برای زنان در نظر گرفته شد. تا پیش از این، پس از شروع دوبارهٔ ورزش زنان پس از انقلاب، فوتبال زنان ایرانی به دلایل انقلابی در سالن‌ها برگزار می‌شد.
فاطمه ارژنگی ارژنگی در سال ۱۳۸۳ به تیم ملی جوانان فوتسال زنان ایران دعوت شد. او دست‌کم از سال ۱۳۸۵ به تیم ملی فوتبال زنان ایران و از سال ۱۳۸۸ به‌طور همزمان به تیم ملی فوتسال زنان ایران دعوت می‌شد. اما از سال ۱۳۹۱ به دستور فدراسیون، زنان فقط می‌توانستند در یک تیم فعالیت کنند. ارژنگی فوتبال را انتخاب کرد و تا زمان کنار گذاشتن فوتبال دیگر به تیم ملی فوتسال دعوت نشد. او تا سال ۱۳۹۴ به تیم ملی فوتبال زنان ایران دعوت می‌شد و در مقاطعی کاپیتان تیم نیز بود. او در سال ۱۳۹۷ بار دیگر به تیم ملی فوتبال زنان دعوت شد که با مخالفت کمیتهٔ فنی فوتسال نامش خط خورد. او به گفتهٔ خودش بیش از ۵۰ بازی ملی برای تیم‌های ملی فوتبال و فوتسال زنان ایران داشته‌است.
نشر مرکز چند مؤسسۀ انتشاراتی با فعالیت‌های محدود در بازار نشر ایران فعالیت می‌کنند که وابسته به نشر مرکز هستند. کتاب مریم از جملۀ این مراکز است که در زمینۀ کتاب‌های کودکان و نوجوانان فعال است. کتاب ماد نیز بخش دیگری از نشر مرکز است که در زمینۀ کتاب‌های علمی فعالیت می‌کند.
کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان ماده ۲۱ ماده ۲۲ مؤسسات تخصصی مجاز خواهند بود که از طریق نمایندگانشان اجرای موادی از کنوانسیون حاضر را که در حوزه فعالیت‌های آن‌ها جای می‌گیرند مورد بررسی قرار دهند. کمیته ممکن است از مؤسسات تخصصی دعوت کند تا گزارشهایی دربارهٔ نحوه اجرای کنوانسیون در زمینه‌هایی که به حوزة فعالیت آن‌ها مربوط می‌شود ارائه نمایند.
ارین مک‌کنی بعد از ورود به فعالیت‌های اجتماعی به عنوان یک زن جوان نمونه در برنامه‌ای علمی بنام برنامه دانش کنجکاوی جایزه دختر پیشاهنگ طلایی را بدست آورد. او از سراسر جهان نامه‌هایی از زنان شاغل در زمینه‌های علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات جمع‌آوری می‌کرد و به دانشجویان خود می‌داد تا به زنان جوان کمک کند و به آن‌ها نمونه‌های فعال در زمینه‌های یاد شده را نشان دهد تا زنان جوان به حمایت از جامعه علمی تشویق شوند. در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی ارین مک‌کنی گفت:« آموزش به دختری که صدایش سزاوار شنیده شدن است، درس ارزشمندی است که می‌تواند آموخته شود » و «مردم نیاز دارند بدانند که جای آنها در هر نقطه‌ای از جهان است که دوست دارند در آنجا باشند». در ارتباط با ندیدن افراد با دید جنسیتی او می‌گفت «هیچ کاری زنانه یا مردانه نیست، تنها موضوع واقعی این است که آنها باید به کاری که انجام می‌دهند ایمان داشته باشند». این برنامه بی‌بی‌سی باعث شهرت او شد و او را به عنوان یکی از ۱۰۰ زن سال ۲۰۱۶ معرفی کرد.
زنان در جمهوری آذربایجان اگرچه اکثر زنان آذربایجانی در شغل‌های خارج از خانه، مشاغل سطح بالا و موقعیت‌های کسب و کار بالا کمتر فعالیت دارند.زنان در آذربایجان فرصت‌های کمی در زمینه کسب و کار پیدا می‌کنند. آنها مشکلات به دست آوردن وام‌های بانک را که معمولاً در نام بستگان مرد خود ثبت می‌کنند، مواجه هستند. در هنگام اعطای وام از سوی بانک‌ها، کسب و کار یک زن را زیاد جدی تلقی نمی‌کنند و نمی‌تواند در بازار رقابت کنند. در برخی موارد حتی آزار و اذیت جنسی از کارمندان مرد از نهادهای دولتی مسئول نیز گزارش شده است. در سال ۲۰۱۱ میلادی، اعضای زنان پارلمان آذربایجان و رئیس کمیته دولتی در امور زنان و کودکان فعالیت هایشان علیه خشونت خانگی بر زنان افزایش یافته است. پوشش رسانه‌ای از مسائل مربوط به خشونت خانگی نیز شروع به بالا بردن آگاهی و نیز به بررسی شکایت‌های خانگی منجر شده است. تجاوز به عنف در جمهوری آذربایجان جرم است و حامل حداکثر حکم ۱۵ سال زندان را دربرخواهد داشت. در باکو یک مرکز بحران زنان توسط موسسه صلح و دموکراسی کمک‌های رایگان پزشکی، روانشناختی و حقوقی برای زنان را فراهم می‌کند. فحشا نوعی جرم اداری محسوب می‌شود که مجازات ۱۰۲ دلار را در پی خواهد داشت، فاحشه‌ها نیز ممکن است تا ۶ سال به زندان محکوم شوند.
جنبش من هم (ایران) به گفتهٔ شادی امین، مؤسس شبکهٔ سراسری همکاری زنان ایرانی، این اولین بار در تاریخ جنبش حقوق زنان ایران بود که آنان حس کردند می‌توانند دربارهٔ در معرض خشونت بودن به صورت عمومی صحبت کنند. همچنین این اولین باری بود که جامعه با آن‌ها همدلی کرد و آن‌ها را جدی گرفت. با این حال، او امکان خروج این جنبش از سطح اینترنت و ادامه یافتن در کف خیابان را به دلیل نبود جنبش زنان به صورت منظم و فقدان رهبری نامحتمل دانست. به عقیدهٔ الناز محمدی، از اعضای «دیده‌بان آزار»، گروه آموزش و مقابله با آزار جنسی در تهران، این جنبش در زمینهٔ سوءاستفاده‌های جنسی در ایران یک «نقطهٔ عطف» بوده‌است چراکه «روابط جنسی و خشونت و آزار جنسی بزرگترین تابوی زنان در ایران» بوده‌اند. آزاده کیان، استاد جامعه‌شناسی دانشگاه پاریس ۷، این جنبش را یک «تابوشکنی تاریخی» در ایران خواند، اقدامی که در تاریخ معاصر ایران برای اولین بار توسط زنان رخ می‌دهد.
ما مرد نیستیم (ترانه) رادیو زمانه در مصاحبه و مقاله‌ای که به تاریخ ۱۱ خرداد ۱۳۸۷ توسط آزاده اسدی منتشر ساخت، به معرفی این اثر و مصاحبه با شاهین نجفی و امید پوریوسفی، سرپرست گروه تپش ۲۰۱۲ پرداخت. مقاله از شعر ترانه می‌گوید که به محدودیت‌های زنان و سختی‌هایی که در زندگی اجتماعی و حتی خصوصی در پیش رو دارند، اشاره دارد. شاهین نجفی از جنبش زنان ایران که ترانه را به آن‌ها تقدیم کرده‌است، می‌گوید و اینکه از نظر او فقط محدود به کمپین یک میلیون امضاء نیست و این ترانه به تمام زنانی که هرکجا و به هر دلیل توسط نظام جمهوری اسلامی ایران دستگیر می‌شوند تعلق دارد. وی انتقادی هم به جنبش زنان دارد و آن هم این است که بخش‌های زیادی از جنبش هنوز در یک زمینه مهم مرزبندی مشخصی ندارند و مشخص نکرده‌اند که انتقادشان به اسلام است یا حکومت جمهوری اسلامی؟ و با اعلام اینکه خودش مشخصا گرایش سکولاریستی تندی دارد، این انتقاد را به بخش‌های دیگر جامعه نیز تسری می‌بخشد و بیان می‌دارد که روشنفکران مذهبی بطن جامعه هم هنوز در این زمینه مرزبندی مشخصی ندارند. وی سکولاریسم روشنفکران داخلی را اخته معرفی می‌کند و مشخصا در این ترانه از اکبر گنجی می‌گوید که در ترانه اش با بیان اینکه: «"رستم میتونست حتی به قولی گنجی شه، یه کم کانت و پوپر بخونه فرنگی شه، می‌شد اسلام رو سکولاریستی تعبیر کنه، می‌شد قرآن رو تو هرمنوتیک تفسیر کنه"» وی را مورد انتقادی تیز قرار داده و معتقد است وی با کمی مطالعه آثار امانوئل کانت و کارل پوپر سعی دارد به صورتی پارادوکسیکال اسلام را سکولاریستی تعبیر کرده و قرآن را با نظریه هرمنوتیک تفسیر کند. مقاله سپس از توجه کم فعالان جنبش زنان ساکن در ایران نسبت به ترانه در تاریخ نگارش مقاله سخن می‌گوید و شاهین نجفی هم اعلام می‌دارد که جز نیلوفر بیضایی و زیبا شیرازی که در خارج از ایران ساکن هستند، دیگر فعالان و احزاب سیاسی فعال زنان در ایران هیچ واکنشی نسبت به ترانه نشان نداده‌اند و این مسئله می‌تواند مرزبندی آن‌ها را با فعالیت ایشان مشخص کند. وی دلایل این انعکاس کم را دست گذاشتن گروه بر روی مسائلی چون انتقاد از مذهب که برای فعالان داخلی خط قرمز بوده، و نیز انتقاد به اکبر گنجی می‌داند که شاید برای فعالان داخلی چندان جالب نباشد. او با تأکید دوباره بر روشنی موضعشان در برابر مذهب، سکولاریسم داخل ایران را فاقد محتوای درونی می‌داند.
آزمایش باکرگی کنفرانس جهانی جمعیت و توسعه در سال ۱۹۹۴ و چهارمین کنفرانس جهانی زنان در ۱۹۹۵ تغییر مسیر شگرفی ایجاد کردند از سیاست‌های کنترل جمعیت، به طرف برنامه‌هایی معطوف به ارتقای سلامت جنسی و زادآوری زنان، و تعالی و توانمندی آنان. کنفرانس جهانی جمعیت و توسعه فراخوانی داد برای: به علاوه بیانیه ۱۹۹۵ پکن، و پلتفرم چهارمین کنفرانس جهانی زنان، از تمام دولتها خواستند ضمانت کنند که تمانی زنان از حقوقشان در زمینه‌های سلامت جسمی، جنسی و روانی مطلع هستند هم چنین تمامی دخالت‌های پزشکی خطرناک غیرضروری را حذف کنند. از آن تاریخ تعداد بیشماری از فعالان حقوق زنان و حقوق بشر به سوی شناخت این گونه فعالیت‌های خطرناک که بر اساس خشونت و ظلم به زنان است قدم برداشته‌اند و آن را مخالف پیشرفت جهانی انسان‌ها می‌دانند.
جمال ترابی طباطبایی به هنر علاقه خاصی داشت و در زمینه خوشنویسی و نقاشی آبرنگ فعالیت می‌کرد. وی که از دوستداران شهریار به حساب می‌آمد در زمینه عکاسی نیز به صورت حرفه‌ای فعالیت داشت. عکس‌های با ارزشی از مناطق مختلف ایران به ویژه تبریز قدیم گرفته بود که بخشی از آن‌ها را به مؤسسه دائرةالمعارف بزرگ اسلامی و سازمان اسناد ملی ایران تقدیم کرده بود.
یوسف نبیل یوسف نبیل (زاده ) عکاس، و هنرمند اهل مصر بود. او فعالیت حرفه‌ای خود را در زمینه عکاسی در سال ۱۹۹۲ آغاز کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "زنان بدون مردان" اشاره کرد.
محسن عبدلی وی فعالیت خود را در زمان دانشجوئی با ساخت چند فیلم کوتاه و مستند آغاز نمود. بعد از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه صدا و سیما در سال ۱۳۵۸ در رسانه ملی ایران مشغول به همکاری شد و در زمینه‌های کارگردانی، تولید فیلم و تدوین فعالیت داشت. وی همچنین در زمینه برنامه‌های رادیوئی نیز فعالیت می‌کند.
تیم ملی والیبال زیر ۲۱ سال زنان ایران تیم ملی والیبال زیر ۲۱ سال زنان ایران یا تیم ملی والیبال دختران جوان ایران نماینده والیبال کشور ایران در مسابقات بین‌المللی در رده سنی جوانان است که زیر نظر فدراسیون والیبال ایران فعالیت میکند.
تیم ملی بسکتبال زیر ۱۹ سال زنان ایران تیم ملی بسکتبال زیر ۱۹ سال زنان ایران یا تیم ملی بسکتبال دختران جوان ایران نماینده بسکتبال کشور ایران در مسابقات بین‌المللی در رده سنی جوانان است که زیر نظر فدراسیون بسکتبال ایران فعالیت میکند.
فهرست جایزه‌ها و افتخارات دریافت شده توسط آدری هپبورن در۱۹۹۱ او جایزه بشقاب طلایی آکادمی دستاوردهای آمریکایی و یک جایزه افتخاری بامی را دریافت کرد. سپس در ۱۹۹۲ هپبورن به دلیل فعالیت‌های قابل توجه‌اش در هنر و سینما از موزه جرج ایستمن جایزه جورج ایستمن را دریافت کرد. وی به دلیل تلاش هایش در زمینه گسترش نقش زنان در صنعت سرگرمی، جایزه کریستالی زنان در ۱۹۹۶ را دریافت کرد.
لاله بهجت در سال ۲۰۰۹، او و همکارانش برای یافتن راه‌های ترویج مهندسی و علم در میان زنان، موفق به دریافت بودجهٔ اولیه شدند. هدف بهجت، کاهش شکاف جنسیتی بین مهندسین زن و مرد است. در سال ۲۰۱۵، او جایزهٔ زنان در مهندسی و علوم زمین را به‌پاس قدردانی از فعالیت‌هایش در زمینهٔ ترویج تنوع جنسیتی از انجمن مهندسین و زمین‌شناسان حرفه‌ای آلبرتا دریافت کرد.
حقوق زنان در قرن نوزدهم تعداد فزاینده‌ای از زنان شروع به کار در فعالیت‌های صنعتی نمودند. در نتیجه، نگرانی برخی از اصلاح طلبان اجتماعی در زمینه تأثیر ساعت‌های طولانی و شرایط کاری نامناسب بر سلامت زنان افزایش پیدا کرد. اتحادیه مصرف‌کنندگان ملی در سال ۱۸۹۹، و اتحادیه تجارت زنان در سال ۱۹۰۳ تأسیس شد این مراکز با هدف افزایش تلاش‌ها به منظور کم نمودن ساعات کاری زنان و مشخص نمودن نوع فعالیتی که این قشر توانایی انجام ان را دارند، به‌وجود آمد. تا سال ۱۹۰۸، نوزده قانون برای کم کردن ساعات کار زنان یا لغو کار شبانه برای این افراد در ایالت‌های مختلف آمریکا تصویب شد. با توجه به اینکه تعداد بیشتری از زنان در طول جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸) وارد بازار کار شدند، این روند باعث شد که در سال ۱۹۲۰ دفتر زنان در وزارت کار ایجاد شود و باعث شروع تصویب قوانین جدید برای محافظت از زنان شاغل شود.
گراش انجمن بانوان نیک‌اندیش در سال ۱۳۹۳ شروع به کار کرد و فعالیت‌های خود را با هدف توانمندسازی زنان سرپرست خانوار و کم‌بضاعت آغاز کرد. کلیهٔ تجهیزات و امکانات این انجمن توسط خیرین گراشی تهیه شده‌است. این انجمن در سه سال اول فعالیت خود توانسته‌است ۳۰ زن را به صورت تمام‌وقت یا پاره‌وقت در زمینه‌های آشپزی، خیاطی و هنری به خدمت بگیرد.
بازی‌های المپیک زمستانی این ایده چهار سال بعد برای المپیک ۱۹۱۶ که در برلین برگزار می‌شد نیز مجدداً پیشنهاد گردید، اما این بار با مخالفت کمی روبرو شد و مسئولین در نظر گرفتند تا یک هفتهٔ زمستانی را به بازیهای تابستانی ۱۹۱۶ اختصاص دهند. ورزشهایی که در این هفته برگزار می‌شدند اسکی سرعت، اسکیت نمایشی (پاتیناژ)، هاکی روی یخ و پرش با اسکی بودند.
فهرست برندگان چند مدال طلای المپیک این فهرست شامل افرادی است که بیش از یک مدال طلا در بازیهای المپیک بدست آورده‌اند:
میعاد مکیف در نخستین حضور تنیس روی میز ایران در بازیهای المپیک جوانان ۲۰۱۸ آرژانتین میعاد مکیف سرمربی تیم ملی ایران بوده و امین احمدیان نخستین بازیکن ایرانی راه یافته به بازیهای المپیک جوانان را در این رقابتها هدایت کرد. او با کسب سه پیروزی موفق شد تا به مرحله یک‌هشتم نهایی بازیهای المپیک بوینس آیرس پیش رفت که پیروزی او بر تاکار با رنکینگ چهار دنیا بهترین عملکرد ایران در بازیهای المپیک ۲۰۱۸ جوانان در آرژانتین بود.
هند در المپیک وظایف اصلی آن توسعه ورزش در هند، انتخاب شهرهای میزبان برای بازیهای ملی و اعزام تیمهای منتخب از بازیهای ملی به بازیهای المپیک تابستانی بود.
تحریم بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ تحریم بازیهای المپیک تابستانی سال ۱۹۸۰ () به ابتکار ایالات متحده برای اعتراض به تصرف خاک افغانستان توسط شوروی در ماه دسامبر سال ۱۹۷۹ صورت گرفت. اتحاد جماهیر شوروی که میزبان بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۸۰ بود و تعداد دیگری از کشورها، در تلافی بازیهای المپیک تابستانی سال ۱۹۸۴ در لس‌آنجلس را تحریم کردند.
هند در المپیک در سال ۱۹۲۳، یک کمیته موقت المپیک در هند تشکیل شد و در فوریه ۱۹۲۴، کمیته بازیهای المپیک هند، جهت انتخاب تیمی برای بازیهای المپیک تابستانی پاریس برگزار شد.
تحریم بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ به ابتکار اتحاد جماهیر شوروی بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۸۴ در لس آنجلس به تلافی توسط چندین کشور تحریم شد. این تصمیم با این توجیه صورت گرفت که «ایالات متحده علناً احساسات ملی‌گرایانه افراطی و جنون ضدشوروی خود را به نمایش می‌گذارد». سیزده کشور متحد شوروی بازیهای لس‌آنجلس را تحریم کردند. ایران و آلبانی تنها کشورهایی بودند که هم بازیهای ۱۹۸۰ مسکو و هم بازیهای ۱۹۸۴ لس‌آنجلس را تحریم کردند. رومانی و یوگسلاوی هم تنها کشورهای بلوک شرق بودند که در بازیهای ۱۹۸۴ شرکت کردند.
بازی‌های المپیک باستان در قرن هفدهم، جشنواره ورزشی بازیهای المپیک در ماچ ونلاک، شروپشایر، انگلستان، برگزار شد و پس از آن بازیهای ملی المپیک، از قرن نوزدهم آغاز شد و تا به امروز ادامه یافت. بعدها، رویدادهای مشابهی در فرانسه و یونان اتفاق افتاد، اما همه این رویدادها در سطحی محدود و نه در سطحی بین‌المللی اتفاق می‌افتاد.