mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
مارچلو ماسترویانی در زمانه‌ای که ماسترویانی شروع به بازیگری کرد و پس از بازی در چند فیلم مهم از کارگردانان معروف اروپا به شهرت و محبوبیت رسید به راحتی می‌توانست مانند آلن دلون، سیمون سینیوره، ژان لویی ترنتینیان، ژان‌پل بلموندو یا سوفیا لورن جذب سینمای هالیوود شود و در با ایفای نقشی ثابت شبیه به آن نقش‌هایی که وی را ستاره کرده بود و ادامه دادن همان سبک بازیگری تبدیل به سوپراستاری هالیوودی شده و آینده خود را از نظر مالی و شهرت بیمه کند اما ماسترویانی تا انتهای عمر دلبسته سینمای اروپا و فیلم‌های روشنفکرانه از کارگردانان بزرگ باقی ماند و لذت کار در اروپا را با درگیر شدن در فضای هنر صنعت هالیوود تاخت نزد و در واقع یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد این بازیگر اروپایی این بود که هیچ‌گاه تحت تأثیر جریان اقتصادی و پر زرق و برق سینمای هالیوود ذوق زده عمل نکرد و اگر تشخیص می‌داد که فیلمی از نظر هنری ظرفیت آن را دارد که در آن نقش آفرینی داشته باشد، در آن شرکت می‌کرد و در غیر این صورت هرگز تصمیمی نگرفت که اعتبارش را زیر سؤال ببرد. ماسترویانی در انواع مختلفی از فیلم‌ها از جمله فیلم‌های رمانتیکی چون "دیروز، امروز، فردا" و "ازدواج به سبک ایتالیایی" در مقابل سوفیا لورن و همِچنین فیلم‌های انگلیسی زبانی چون "مکانی برای عاشقان" و "مردم از کار افتاده" نقش آفرینی کرده‌است. وی در سال ۱۹۹۶ میلادی بر اثر سرطان لوزالمعده درگذشت.
سعید مرزوق مرزوق به ویژه با فیلم «آواز مرگ» به شهرت رسید، که در آن فاتن حمامه، ستاره بزرگ سینمای مصر، نقش اصلی را ایفا کرد. او با این فیلم نشان داد که سبک خود را بر قدرت تصویر استوار کرده و به تصویر بیش از کلام اهمیت می‌دهد.
چه کسی کاپیتان الکس را کشت؟ چه کسی کاپیتان الکس را کشت؟ (به انگلیسی: "Who Killed Captain Alex?") یک فیلم سینمایی اکشن محصول سال ۲۰۱۰ سینمای اوگاندا به نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی آیزاک گادفری جفری نابوانا در وکالیوود، یک استودیوی فوق‌العاده کم هزینه در کامپالا، اوگاندا است. شهرت این فیلم به دلیل یک فیلم اکشن بدون بودجه که با بودجه زیر ۲۰۰ دلار تولید شده بود به یک شهرت ویروسی دست یافت، اگرچه تهیه‌کننده آلن هوفمانیس اعتراف کرد که این فیلم با ۸۵ دلار ساخته شده‌است. پیش‌پرده از این فیلم در ژانویه ۲۰۱۰ در یوتیوب بارگذاری شد و تا دسامبر ۲۰۲۰ بیش از ۵٫۵ میلیون بار مشاهده شده‌است.
ژرژ سادول سادول در دانشگاه سوربن و در آموزشگاه مطالعات عالی سینما موسوم به ایدک دروس مربوط به مطالعات عالی فیلم و تاریخ سینما تدریس می‌کرد. عمدهٔ شهرت وی در خارج از فرانسه به خاطر نوشتن فرهنگ فیلم‌ها و فرهنگ کارگردان‌هاست که هر ۲ عنوان کتاب بارها به زبان انگلیسی ترجمه شده‌است. از کتاب‌های دیگر سادول می‌توان به تاریخ عمومی سینما در ۶ جلد، تاریخ هنر سینما، سینمای فرانسه و تاریخ سینمای جهان از آغاز تا امروز اشاره کرد.
فیروز خان فیروز خان در سال ۱۹۸۰ با کارگردانی و بازیگری در فیلم گانگستری «قربانی» به شهرت بالایی دست یافت و محبوبیت بسیاری در سینمای هند پیدا کرد. محبوبیتی که با ساختن فیلم‌های «جانباز» و «خوش قلب» افزایش پیدا کرد.
سایت اند ساوند سایت اَند ساوند () ماهنامه فیلم انگلیسی است که سال ۱۹۳۳ تأسیس شد و توسط بنیاد فیلم بریتانیا منتشر می‌شود. شهرت سایت‌اندساوند بیش‌تر به‌خاطر فهرست برترین فیلم‌های تاریخ سینماست که هر ده سال یک‌بار (از سال ۱۹۵۲) با رأی‌گیری از منتقدان و اخیراً کارگردانان سینمای سراسر دنیا منتشر می‌کند.
امیلیو فرناندز امیلیو فرناندز رومو (زاده ۲۶ مارس ۱۹۰۴ - درگذشته ۶ اگوست ۱۹۸۶) بازیگر، نمایشنامه‌نویس و کارگردان سینمای اهل مکزیک بود. بیشترین شهرت وی به خاطر کارگردانی فیم ماریا کاندلاریا می‌باشد که در سال ۱۹۴۶ موفق به دریافت جایزه نخل طلایی در جشنواره فیلم کن شد. او یکی از پرکارترین کارگردانان عصر طلایی سینمای مکزیک در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ میلادی بود و به عنوان یک بازیگر در تولید فیلم‌های متعددی در مکزیک و در هالیوود کار کرد.
سینمای سوئد فیلم‌سازی سوئد زمانی شهرت جهانی یافت که کم‍پانی فیلم‌سازی اس‌اف فیلم از کریتمسته به لیندنیو منتقل شد. در طول دهه پس از آن، دو کارگردان مشهور این کمپانی، ویکتور شوستروم و موریتس استیلر فیلم‌های صامت بسیاری ساختند که برخی از بهترین‌های آن‌ها، اقتباس‌هایی سینمایی از داستان‌های رمان‌نویس برنده جایزه نوبل سلما لاگرلوف بودند.
فرانچسکو رزی منتقدان فیلم، سینمای رُزی را محدود به یک گونه خاص نمی‌دانند و با وجود این که او فیلم موزیکالِ اپرایی، کمدی و ملودرام هم ساخت، اما رزی بیشتر برای مجموعه‌ای از آثار دربارهٔ فساد سیاسی، مافیا و بحران‌های معاصر ایتالیای دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ به شهرت رسیده بود.
اتوبوسی به نام هوس (فیلم ۱۹۵۱) با اکران فیلم، مارلون براندو که در زمان انتخاب، بازیگری تقریباً ناشناخته بود، به عنوان یک ستاره بزرگ سینمای هالیوود به شهرت رسید و اولین نامزدی را از چهار نامزد اسکار بهترین بازیگر مرد دریافت کرد. درآمد تقریبی این فیلم در گیشه های ایالات متحده و کانادا در سال ۱۹۵۱ حدود ۴٬۲۵۰٬۰۰۰ دلار بود که موفقیت بزرگی برای این فیلم بود.
جنا جیمسون جینا جیمسون نام یکی از مشهورترین هنرپیشگان سابق فیلم‌های پورنوی آمریکایی است که دارای شهرتی جهانی می‌باشد، به طوری که برخی وی را معروفترین هنرپیشه فیلم‌های پورنو در تاریخ جهان معرفی کرده‌اند. جینا جیمسون در اوج دوران پورن خود تا حدودی به شهرت «ستارگان سینمای هالیوود» رسیده بود.
لینا بازیگر اصلی «لینا» حسیبا ابراهیمی بازیگر افغانستانی است که با چند مترمکعب عشق در سینمای ایران به شهرت رسید. همچنین همایون ارشادی که در افغانستان با فیلم بادبادک‌باز به کارگردانی مارک فورستر شناخته می‌شود هم در این فیلم ایفای نقش کرده است. امیر آقایی بازیگر دیگر «لینا» است.
سلمان خان او یکی از سه خان بزرگ سینمای هند (سلمان خان، شاهرخ خان، عامر خان) است که شکل تازه‌ای به فیلم‌های هندی طی دهه ۱۹۹۰ تا زمان حاضر دادند. ستاره‌ای با شهرت نقصان نیافته به رغم فراز و نشیب‌های شخصی و حرفه‌ای، ستاره‌ای با رکورد قوی فروش گیشه به‌طور مداوم در طول دو دهه هنرپیشه‌ای که خود را به عنوان استاد تمام ژانرها اثبات کرد، ژانر عشقی، اکشن، درام یا کمدی. هیچ تجربه بالیوودی بدون فیلم‌های او کامل نیست. هیچ دانشجوی سینما نمی‌تواند فیلم‌های او را نادیده بگیرد و هیچ نویسنده آینده تاریخ بالیوود نمی‌تواند او را در نظر نگیرد. جایگاه او در اصل سینمای هندی تضمین شده‌است و این بخاطر ساختن فیلم‌هایی با تأثیر گسترده و ماندگاراست.
سینمای بریتانیا بریتانیا برای بیش از یک قرن صنعت فیلمسازی قابل توجهی داشته‌است. با اینکه تولید فیلم در سال ۱۹۳۶ در این کشور به اوج خود رسید، اغلب باور می‌رود که «عصر طلایی» سینمای بریتانیا در دهه چهل میلادی در دوره‌ای که کارگردانانی همچون دیوید لین، مایکل پاول (همراه با امریک پرسبرگر) و کارول رید مورد تحسین‌ترین کارهایشان را ساختند، رخ داده‌است. بسیاری از هنرپیشگان بریتانیایی از جمله مایکل کین، شان کانری و کیت وینسلت با شهرت و موفقیت جهانی مواجه شده‌اند. برخی از فیلم‌هایی که در باکس آفیس بیشترین سود را در تاریخ داشته‌اند، در بریتانیا ساخته شده‌اند؛ از جمله دومین و سومین مجموعه فیلم‌های پرفروش، "هری پاتر" و "جیمز باند".
شام دلقک این فیلم برپایهٔ نمایش‌نامه‌ای به همین نام ساخته شده و ماجرای آن در قرن پانزدهم میلادی و در جمهوری فلورانس و در دوران حکومت لورنتسو د مدیچی می‌گذرد. تصویربرداری فیلم در استودیوهای چینه‌چیتا در رم انجام شد. آمدئو ناتزاری بازیگر بزرگ سینمای آن دوران، در این فیلم در نقشی بسیار متفاوت ظاهر شد. او معمولاً نقش شخصیت‌های عاشق‌پیشه را ایفا می‌نمود یا در فیلم‌های اکشن ظاهر می‌شد. در این فیلم اما او نقشی مردی دهاتی، مهمل و نادان را بازی می‌کند و آن سبیل همیشگی‌اش را هم ندارد و تکیه کلامی با این مضمون دارد: «لعنت بر کسی که با من نمی‌نوشد!». این فیلم در آن دوران بسیار محبوب گشت و موجب شهرت کلارا کالامی و موفقیت بیشتر او در حرفه‌اش شد. در یکی از صحنه‌های فیلم، آمدئو ناتزاری لباس او را پاره می‌کند و پستان‌های او نمایان می‌شود که این صحنه، یکی از نخستین صحنه‌های سینه‌لختی در سینمای ایتالیا محسوب می‌شود. این فیلم همچنین یکی از چند فیلمی است که در آن لوئیزا فریدا و اسوالدو والنتی با هم در آن حضور دارند.
دیوید کراننبرگ نخستین فیلم سینمایی کراننبرگ، فیلم ترسناک و کم‌هزینه "رعشه‌ها" (۱۹۷۵) بود. "اسکنرها" (۱۹۸۱) باعث شهرت او و "منطقه مرده" (۱۹۸۳) باعث جلب توجه هالیوود به او شد. پس از پیشنهاد چند فیلم‌نامه، او پذیرفت که فیلم کلاسیک سینمای ترسناک، "مگس" (کورت نویمان، ۱۹۵۸) را بازسازی کند. موفقیت این فیلم آغازگر دوره‌ای جدید در زندگی حرفه‌ای کراننبرگ و ساخت و عرضه فیلم‌های بعدی او در سطح جهانی شد.
الیزابت تیلور الیزابت تیلور که دارای لقب سلطنتی «» بود، با بازی در فیلم‌هایی چون "کلئوپاترا" (۱۹۶۳)، "چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد" (۱۹۶۶) و "گربه روی شیروانی داغ" (۱۹۵۸) به یکی از محبوب‌ترین چهره‌های سینمای جهان تبدیل شد. زندگی خصوصی پر ماجرای او در کنار فیلم‌های موفق او و فعالیت‌های بشردوستانه‌اش همواره او را که از ۱۲ سالگی با بازی در فیلم "ولوت ملی" (۱۹۴۴) شناخته شد، در شهرت نگه داشت.
سینمای اروگوئه از ۱۹۰۰ تا ۱۹۲۶ فلیکس اولیویه تعدادی فیلمبردار آرژانتینی و اروگوئه‌ای تربیت کرد و فیلمسازی در استودیو سایکلکس رونق گرفت. از مهمترین این فیلمسازان، هنری کلوبیسیه قابل اشاره است. فیلمسازان آرژانتینی تا اواخر دهه ۵۰ حضور‍ پررنگ خود را در سینمای اروگوئه حفظ کردند. با این حال همه این تولیدات محصول سرمایه‌گذاری دیگران بودند و تا سال ۱۹۳۶ هنوز اولین فیلم ملی اروگوئه تولید نشده بود. اگرچه استودیو سایکلکس به عنوان یک مکان شناخته شده سینمایی در اروگوئه شهرت یافته بود.
دلکش هنگامی که دلکش در دوازده سالگی به تهران رسید، نمی‌دانست که سینما چیست. او هیچ‌گاه در بابل به سینما نرفته بود. در بابل سالن‌های سینمای کمی وجود داشت که همان‌ها هم در اختیار اقلیت‌های ارمنی و یهودی بودند و فیلم‌های روسی و آلمانی پخش می‌کردند. در اواخر دههٔ ۲۰ خورشیدی که دلکش در موسیقی ایران به اوج شهرت و محبوبیت رسیده بود، اسماعیل کوشان در شرکت «پارس‌فیلم» متوجه پتانسیل بالای او برای ورود به سینما شد. به دیدگاه کوشان، حضور دلکش و چهرهٔ او می‌توانست موفقیت فروش هر فیلمی را تضمین کند. کوشان توانست دلکش را متقاعد کند تا دست از بدگمانی و شک برای ورود به سینما بردارد و برای نخستین بار وارد سینمای ایران شود. نخستین فیلم دلکش در شرکت «پارس‌فیلم»، شرمسار بود که فیلم‌نامه‌اش را علی کسمایی نوشته بود. دلکش همچنین شماری از تصنیف‌هایش را در فیلم خواند که آهنگساز آن‌ها مهدی خالدی بود و این همکاری باعث آغاز کارهای مشترک دلکش و خالدی شد. فیلم با استقبال فراوانی روبرو شد و با ۲۰۰ هزار تومان فروش، پرفروش‌ترین فیلم سال شد. سپس در فیلم مادر به تهیه‌کنندگی همسرش، شاپور یاسمی (فرزند رشید یاسمی و برادر سیامک یاسمی)، با قمرالملوک وزیری هم‌بازی شد. در دهه ۳۰ خورشیدی تبدیل به ستاره سینمای ایران شد و فیلم سوم‌اش به نام افسونگر که در آن با ناصر ملک‌مطیعی و ژاله علو همبازی بود، ۹۷ شب در دو سینمای «همای» و «دیانا» به اکران درآمد و بیش از ۳۰۰ هزار تومان در آن زمان فروخت. او در دهه ۳۰ در چند فیلم دیگر هم بازی کرد از جمله فیلم فردا روشن است در کنار محمد علی فردین. او در سال ۱۳۵۱ پس از چند سال وقفه دوباره به سینما برگشت و در فیلم قمار زندگی نقش خواننده‌ای به نام «دلکش» را بازی کرد که دختر خواننده‌ای به نام «لیلا» (با بازی لیلا فروهر) دارد. اما از این فیلم استقبال نشد.
آلفرد هیچکاک سر آلفرد جوزف هیچکاک (زادهٔ ۱۸۹۹ – درگذشتهٔ ۱۹۸۰) کارگردانی بریتانیایی که فعالیت عمده‌اش در ایالات متحده آمریکا بوده‌است. هیچکاک بیشتر در زمینه فیلم‌های معمایی و دلهره‌آور فعالیت داشت. هیچکاک طی شش دهه، در ساخت بیش از پنجاه فیلم شرکت داشت (از فیلم‌های صامت تا فیلم‌های تکنی‌کالر) و به جرئت می‌توان گفت یکی از معدود کارگردانانی بود که شهرت و اعتباری بیش از بازیگران سینما داشت. از فیلم‌های معروف او می‌توان به سرگیجه، پنجره پشتی، شمال از شمال غربی، روانی، بدنام، ربه‌کا، طناب، پرندگان و مرد عوضی اشاره کرد. او در سال ۱۹۵۶ تابعیت ایالات متحده آمریکا را پذیرفت. مجله مووی میکر (فیلم‌ساز) هیچکاک را تأثیرگذارترین فیلم‌ساز همه دوران‌ها معرفی کرد، و اکثریت قریب به اتفاق، او را یکی از مهمترین هنرمندان تاریخ سینما می‌شناسند. نشریه معتبر سینمایی سایت اند ساوند آلفرد هیچکاک را، بهترین کارگردان تمام ادوار سینمای انگلستان معرفی کرده‌است. مجله سینمایی توتال فیلم او را بزرگترین کارگردان سینمای جهان در تمام دوران‌ها برگزید. در نظر سنجی بنیاد فیلم آمریکا ۴ فیلم آلفرد هیچکاک به نام‌های سرگیجه، روانی، شمال از شمال غربی و پنجره پشتی در فهرست ۱۰۰ فیلم برتر ۱۰۰ سال اخیر سینمای آمریکا قرار گرفتند.
یونیورسال پیکچرز اما در حقیقت یونیورسال بخش زیادی از شهرت خود را در طی سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۵ و با ساخت ۸ فیلم سینمای وحشت به دست آورد که شاهکارهایی چون دراکولا (۱۹۳۱)، فرانکشتاین (۱۹۳۲)، مومیایی (۱۹۳۲) و مرد نامرئی (۱۹۳۳) از آن جمله است.
پیتر اوتول پیتر شیموس لورکان اوتول (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۳۲ در کانمارا، ایرلند - درگذشتهٔ ۱۴ دسامبر ۲۰۱۳ در لندن) بازیگر سینمای هالیوود بود که بیشتر به‌خاطر بازی در فیلم "لورنس عربستان" شهرت فراوان دارد.
سینمای سوم سینمای اول سینمای هالیوود است که سعی در تبلیغ ارزش‌های برژوازی دارد، هدف این سینما سرگرم کردن مخاطب غیر فعال و پولسازی است. سینمای دوم سینمای اروپاست، این سینما برخلاف سنت هالیوود عمل می‌کند ولی این سینما در حقیقت به یک فرد وابسته است و در حقیقت فیلم بیانگر عقاید کارگردان به معنای مولف فیلم است . فیلم‌های سینمای دوم در دسته فیلم‌های هنری جای می‌گیرند. اما سینمای سوم یک سینمای غیر تجاری است که هالیوود را به چالش میکشد. این سینما بر خلاف سینمای دومی ابزاری برای بیان عقاید شخصی نیست و کارگردان مولف نیست بلکه صرفا نقش خود را به عنوان یک جز از کل مجموعه فیلم سازی بازی می‌کند. سینمای سوم مخاطب خود را برای سرگرمی جلب نمی‌کند بلکه با بیان حقایق اجتماع الهام بخش فعالیت‌های انقلابی می‌شود.
فرانسیسکا گال فرانسیسکا گال (؛ ۱ فوریه ۱۹۰۴ – ۲ ژانویه ۱۹۷۳) هنرمند کاباره و هنرپیشه اهل کشور مجارستان بود. وی پس از کسب شهرت به خاطر بازی در فیلم‌های مجارستانی، آلمانی و اتریشی، به فعالیت در سینمای هالیوود پرداخت.
حسن رضیانی سیدحسن رضیانی (۱۳۱۰ در مشهد – ۶ شهریور ۱۳۹۳ در تهران) از بازیگران پیشکسوت تئاتر و سینمای ایران بود. بیشترِ شهرت وی به دلیل ایفای نقش عین‌الله باقرزاده در مجموعه فیلم‌های "صمد" به کارگردانی پرویز صیاد است.
آنتونی پرکینز آنتونی پرکینز (زاده ۴ آوریل ۱۹۳۲ - درگذشته ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۲) از چهره‌های موفق و از بازیگران به‌یادماندنی سینمای آمریکاست. او برای اجرای بهترین نقش مکمل مرد در دومین فیلم خود، "ترغیب دوستانه"، کاندیدای جایزه اسکار شد. پرکینز با ایفای نقش نورمن بیتس در فیلم "روانی" آلفرد هیچکاک به شهرت رسید.
دانیال عبادی دانیال عبادی (زاده ۱۳۶۱) بازیگر سینمای ایرانی است. او دانشجوی رشته مدیریت اجرایی (MBA) در مقطع کارشناسی ارشد بود. وی اکنون دانشجوی دکترای مدیریت بازرگانی است. دانیال عبادی با بازی در فیلم غیرمنتظره به شهرت رسید. وی در مصاحبه ای شهاب حسینی را عامل معرفی اش به عرصه هنر هفتم و بازی در فیلم یکی از ما دو نفر اعلام کرده‌است.
جیمز کاگنی پس از چند سال بازی در تئاتر و ایفای چندین نقش ناچیز در سینما، با بازی در نقش قاتلی خبیث به نام "تام پاورز" در فیلم "دشمن مردم" (۱۹۳۱ اثر ویلیام ولمن) به شهرت رسید. دشمن مردم سرگذشت تبهکاری زیرک و زبان باز است که از خشونت لذت می‌برد، این فیلم در کنار دو فیلم دیگر یعنی "سزار کوچک" (۱۹۳۱، مروین لروی) و "صورت زخمی" (۱۹۳۲، هاوارد هاکس) تأثیر بسیار فراوانی بر سینمای گانگستری گذاشت.
فرناز رهنما فرناز رهنما (زادهٔ ۲۷ مهر ۱۳۶۰) بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینمای ایران است. او با بازی در سریال ساختمان پزشکان و فیلم بعدازظهر سگی سگی به شهرت رسید. او در دانشگاه هنر و معماری در رشته بازیگری تئاتر تحصیل کرده‌است.
سیامک یاسمی سیامک یاسمی (زاده ۱۳۰۴ – درگذشته ۱۳۷۳) فرزند رشید یاسمی و کارگردان سینمای اهل ایران بود. او فعالیت هنری خود را با ترجمه داستان‌های خارجی و چاپ آن‌ها؛ و داستان‌نویسی شروع کرد. او با ساخت فیلم گنج قارون به شهرت رسید.
ژاک اودیار ژاک اودیار (زاده ۳۰ آوریل ۱۹۵۲) کارگردان فرانسوی و فرزند میشل اودیار، فیلم‌نامه‌نویس و کاگردان برجسته است. او که به عنوان برترین کارگردان مؤلف در بین سینماگران فعلی سینمای فرانسه شناخته می‌شود، با فیلم "یک پیامبر" به اوج شهرت رسید. او تاکنون دو بار برنده جایزه‌های سزار بهترین کارگردان و بفتای بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان برای فیلم‌های "ضربان قلب من متوقف شده است" (۲۰۰۵) و "یک پیامبر" (۲۰۰۹) شده‌است. او همچنین موفق شد در سال ۲۰۰۹ جایزه بزرگ (گرندپریکس) جشنواره فیلم کن را به‌دست‌آورد.
ماتریکس فیلم "ماتریکس" به‌خاطر داشتن محتوای سنگین و ساختار پیچیده فلسفی شهرت دارد. این فیلم همچنین نمونه‌ای از سبک سایبرپانک و علمی تخیلی به‌شمار رفته و شامل منابع متعددی از ایده‌ها و تفکرات فلسفی و مذهبی است. روشی که واچوفسکی‌ها در ساخت صحنه‌های اکشن این فیلم به‌کار گرفته‌اند تحت تأثیر انیمه ژاپنی و فیلمهای هنرهای رزمی بوده‌است. آنها همچنین از تکنیک‌های مبارزه نمایشی و وایر فو — نوعی تکنیک مبارزه با کمک هدایت افراد با سیم و مورد استفاده در فیلم‌های سینمایی اکشن سینمای هنگ کنگ — در ساخت این فیلم استفاده کرده‌اند.
لان چینی چِینی سرانجام در ۲۶ آگوست ۱۹۳۰ بر اثر سرطان حنجره و در سن ۴۷ سالگی درگذشت. گفته می‌شود که اگر مرگ زودهنگام وی اتفاق نمی‌افتاد بازی در نقش‌های دیگری مانند«دراکولا» نیز به وی پیشنهاد می‌شد. در سال ۱۹۹۴ تصویر چِینی روی سری تمبرهایی که برای بزرگداشت «ستارگان سینمای صامت» طراحی شده بودند و در کنار نام‌های دیگری چون «چارلی چاپلین»، «هارولد لوید» و «باستر کیتون» نقش بست. در سال ۱۹۹۷ نیز تصویر نقش او در فیلم شبح اپرا در سری دیگری برای یادبود «معروف‌ترین شخصیت‌های سینمای وحشت» چاپ شد. در این سری نقش‌های دیگری چون دراکولا (۱۹۳۱)، مومیایی (۱۹۳۲)، مرد گرگ‌نما (۱۹۴۱)و نیز شخصیت ترسناک فیلم «فرانکشتاین» (۱۹۳۱) به تصویر کشیده شده بودند. برای بزرگداشت نام او ستاره‌ای در «پیاده‌روی شهرت هالیوود» به ثبت رسیده‌است.
حادثه کافه نوارس اهواز نام یکی از جان باختگان این حادثه عدنان عفراویان بود که باعث ایجاد ابهام برای بسیاری شد و گمان می‌رفت؛ عدنان عفراویان بازیگر فیلم «باشو غریبه کوچک» درگذشته‌است. باشو یا همان عدنان عفراویان که با بازی در فیلم سینمایی «باشو غریبه کوچک» در تاریخ سینمای ایران شهرت دارد. تشابه نام این دو باعث حاشیه‌هایی شد که پس از آن، خبرگزاری‌ها از حاشیهٔ به وجود آمده ابهام زدایی کردند.
راکی این فیلم، نخستین فیلم مهم سیلوستر استالونه است که او را به شهرت رساند. این فیلم در لیست‌های ۱۰۰ سال بنیاد فیلم آمریکا درخشید. در لیست ۱۰۰ سال… ۱۰۰ فیلم این مؤسسه در رتبه ۵۷ ایستاد. در لیست ۱۰۰ فیلم تأثیرگذار تاریخ سینما رتبه ۴ و در لیست ۱۰ فیلم ۱۰ ژانر رتبه ۲ و در لیست برترین فیلم‌های ورزشی تاریخ سینمای آمریکا را از آن خود کرد.این فیلم نامزد ۱۰ جایزه اسکار شد و در پایان سه اسکار، از جمله جایزه بهترین فیلم را در رقابت با فیلم‌هایی مانند "همه مردان رئیس جمهور"،"شبکه" و "راننده تاکسی" دریافت کرد.
جنید آرکین جونیت آرکین در سال‌های دهه هفتاد دیگر به عنوان یکی از سرشناس‌ترین بازیگران سینمای ترکیه شناخته می‌شد. جونیت در خارج از ترکیه علی‌الخصوص در ایران نیز از شهرت بسیاری برخودار بود. جونیت آرکین در ایران به همراه بازیگران و کاگردانان بسیاری در فیلم‌هایی چون «یوسف و زلیخا»، «نسل شجاعان»، «میوه گناه»، «شیرین و فرهاد»، «صلاح‌الدین ایوبی»، «فرزند شمشیر»، «سه رفیق» و «بازی با مرگ» ایفای نقش نمود. وی در آن دوره در ایتالیا نیز از شهرت زیادی برخوردار بود چنانچه ایتالیایی‌ها وی را با نام جان آرکین می‌شناختند.
مهدی رحمانی برنده جایزه بهترین عنوان‌بندی فیلم از جشن سینمای ایران، کاندید دریافت نشان سینمای ایران در رشته بهترین بازیگر مرد برای فیلم سینمایی «دیگری»، کاندید دریافت نشان سینمای ایران در رشته بهترین تدوین برای فیلم سینمایی «دیگری»، کاندید دریافت نشان سینمای ایران در رشته بهترین آنونس برای فیلم سینمایی «برف»، کاندید دریافت نشان سینمای ایران در رشته بهترین پوستر برای فیلم سینمایی «برف»
داستان عامه‌پسند به مرور زمان بر شهرت فیلم افزوده شد و هر روز بیشتر و بیشتر تحسین شد. در رده‌بندی‌های مختلف، فیلم معمولاً در بین بهترین‌های تاریخ قرار داشته و اکثر منتقدان مشهور آن را ستایش کرده‌اند. قرارگرفتن در بین صد فیلم برتر انجمن سینمای آمریکا و صد فیلم برتر انتخابی "مجلهٔ تایم" و قرارگرفتن در ردهٔ هشتم ۲۵۰ فیلم برتر سایت IMDB با امتیاز بالای ۸٫۸ از آن جمله است. هفته‌نامهٔ "انترتینمنت ویکلی" به فیلم به‌عنوان بهترین فیلم ربع قرن اخیر اشاره کرد و نوشت بسیار سخت است پیدا کردن صحنه‌ای در این فیلم که به نمادی تبدیل نشده باشد. همچنین منتقد معروف، راجر ایبرت، فیلم را به‌عنوان تأثیرگذارترین فیلم دههٔ ۱۹۹۰ معرفی کرده است.
سینمای آسیا سینمای آسیا () صنایع فیلم‌سازی و فیلم‌های تولید شده در قاره آسیا را گویند که گاهی سینمای شرقی هم گفته می‌شود. با این همه اغلب، این اصطلاح، به سینمای آسیای جنوبی، سینمای آسیای غربی، سینمای آسیای شرقی، سینمای آسیای جنوب شرقی و سینمای آسیای مرکزی اطلاق می‌شود. بر ای اساس، سینمای سینمای آسیای جنوبی به عنوان بخشی از سینمای خاورمیانه به همراه سینمای مصر طبقه‌بندی می‌شود. سینمای آسیای مرکزی هم اغلب یا با سینمای خاورمیانه دسته‌بندی شده یا مانند گذشته، بخشی از سینمای شوروی طبقه‌بندی می‌شود. شمال آسیا هم که شامل سینمای روسیه و سیبری است، عموماً بخشی از سینمای اروپا در نظر گرفته می‌شود.
الکساندر آژا الکساندر ژوان آرکادی، شناخته شده با نام الکساندر آژا (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و کارگردان فرانسوی که به خاطر ساخت فیلم‌های متعدد در ژانر وحشت شهرت دارد. نام خانوادگی مستعار وی از حرف اولیه هر یک از سه قسمت نام واقعی وی تشکیل شده‌است. وی در پاریس متولد شد. پدرش الکساندر آرکادی کارگردان یهودی فرانسوی و مادرش ماری جو جوآن منتقد سینمای فرانسه هستند.
سینمای ایران: از مشروطیت تا سپنتا این فیلم نخستین کوشش در ثبت چهره‌های تاریخ سینمای ایران به شمار می‌رود. این کار با جمع‌آوری و معرفی فیلم‌هایی همراه شد که سال‌ها از دسترس خارج بودند. در فیلم «سینمای ایران؛ از مشروطیت تا سپنتا»، تهامی‌نژاد کوشیده است مجموعه‌ای از شیوه‌های سینمای مستند محض را تجربه کند. از بازسازی واقعیت تا سینمای مستقیم. از این رو این فیلم را یک اثر تجربی می‌داند.
روبر برسون روبر برسون (زاده ۲۵ سپتامبر ۱۹۰۱ فرانسه – درگذشته ۱۸ دسامبر ۱۹۹۹ فرانسه) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس فرانسوی بود که فیلم‌هایش به سبک روحانی و پارسایانه شهرت داشت. او نقش بسزایی در ایجاد هنر فیلم‌سازی ایفا کرد و تأثیر بزرگی بر موج نوی فرانسه گذاشت. ژان-لوک گدار دربارهٔ برسون گفته‌است: "«برسون سینمای فرانسه است همان‌طور که داستایفسکی ادبیات روس است و موتسارت موسیقی آلمان»." آندری تارکوفسکی او را یکی از چهار الگوی خود در آفرینش‌های هنری می‌دانست.
سینمای مکزیک سینمای مکزیک به صنعت فیلم در مکزیک اشاره دارد. تاریخ سینمای مکزیک از اواخر سده ۱۹ میلادی آغاز می‌شود. زمانی که برخی از علاقه‌مندان این رسانه اتفاقات تاریخی، به خصوص انقلاب مکزیک، را مستند کردند و فیلم‌هایی ساختند که به تازگی کشف شده‌اند. جشنواره بین‌المللی فیلم گوادالاخارا که معتبرترین جشنواره فیلم آمریکای لاتین است، در مکزیک برگزار می‌شود. جشنواره دیگر سینمای مکزیک، جایزه آریل است. سینمای مکزیک دو بار برنده نخل طلایی جشنواره فیلم کن شده‌است؛ یکی برای فیلم "ماریا کاندلاریا" در ۱۹۴۶ و دیگری برای "ویریدیانا" در ۱۹۶۱ که مکزیک را صاحب بیشترین نخل طلا در آمریکای لاتین می‌کند. سینمای مکزیک، چهارمین صنعت فیلم آمریکای شمالی و اولی در آمریکای لاتین است.
جک پالانس وی در سال ۱۹۵۲ با بازی در فیلم «ترس ناگهانی» در نقش «لستر بلین» برای نخستین بار نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد سال ۱۹۵۳ شد. وی همچنین یک سال بعد (۱۹۵۳) برای با بازی در نقش منفی «جک ویلسون» در فیلم «شین»، برای بار دوم نامزد این جایزه شد و بدین‌ترتیب بیش از پیش بر شهرت خود افزود. پالانس در سال ۱۹۸۷ به خاطر بازی در فیلم «کافه بغداد» (Bagdad نام شهری در آریزوناست) با تحسین منتقدان روبرو شد. نکته جالب این بود که فیلم مذکور هجویه‌ای بر سینمای وسترن بود و البته پالانس در آن نقش منفی نداشت.
دوئین جانسون جانسون از سال ۱۹۹۹ به بازیگری در سینمای هالیوود و تلویزیون پرداخت. فیلم‌هایی مانند "پادشاه عقرب"، "سربلند" و "از پا افتاده" او را به عنوان یک بازیگر به شهرت رساند. از دیگر فیلم‌های معروف و موفق او "نقشه بازی، اسمارت را بگیر، مسابقه تا کوه جادوگران،" مجموعه فیلم‌های "سریع و خشمگین، ، هرکول، ،" مجموعه فیلم "، رمپیج، آسمان خراش و هابز و شاو" هستند. جانسون همچنین مجموعه "فوتبالیست‌ها" را برای شبکه اچ‌بی‌او تولید کرد که در این مجموعه به ایفای نقش نیز پرداخته‌است. این مجموعه تلویزیونی کمدی که در پنج فصل پخش شده‌است پربیننده‌ترین برنامه اچ‌بی‌او در شش سال اخیر شد.
سینمای سنگال سینمای سنگال یک صنعت فیلم‌سازی نسبتاً کوچک است که از دهه ۱۹۶۰ تا اوایل دهه ۱۹۸۰ به اوج رسید. بررسی سینمای سنگال به دوران قبل و بعد از استقلال این کشور از فرانسه در سال ۱۹۶۰ مربوط است. سینمای حال حاضر سنگال اگرچه نسبت به دهه ۷۰ که عصر طلایی سینمایی این کشور نامیده می‌شود، افول کرده‌است اما هنوز سینمای این کشور یکی از معتبرترین‌ها در سینمای آفریقا و همچنین در سینمای فرانسوی زبان است. هم‌اکنون تولید سرانه فیلم بلند در سنگال ۱۲ و فیلم مستند ۸ عدد برآورد شده‌است.
سینمای نوین آلمان سینمای نوین آلمان (به انگلیسی: New German cinema) به جنبشی در سینمای آلمان اطلاق می‌شود که از دهه شصت در سینمای این کشور آغاز شد. فیلمسازان این جنبش کار خود را با ارائه آثارشان در جشنوارهٔ ابرهاوزن آغاز کردند. در آغاز فیلم‌های این جنبش، فیلم‌های کوتاه بودند. اولین فیلم بلند این جنبش را فولکر شلندروف با نام "تورلس جوان" (۱۹۶۶) ساخت. پس از این فیلم فیلمسازانی چون راینر ورنر فاسبیندر، ورنر هرتسوک، ویم وندرس و آلکساندر کلوگه فیلم‌هایی نوگرا ساختند. اصل اساسی در سینمای نوین آلمان مخالفت با سینمای کهن بود. سینمایی که فیلمسازان نوی آلمان از آن به نام پاپازکینو یا سینمای پدربزرگ‌ها نام می‌بردند. این فیلمسازان همانند فیلمسازان فرانسوی بسیاری از قراردادهای مرسوم سینما را نقض کردند. با مرگ راینر ورنر فاسبیندر در سال ۱۹۸۲ و پراکنده شدن فیلمسازان این جریان سینمایی در کشورهای دیگر، عملاً دوره سینمای نوین هم به پایان رسید اما می‌توان نتیجه گرفت که موج تازه‌ای که امروزه در سینمای کشور آلمان به وجود آمده و به موفقیت‌های بین‌المللی رسیده تا حدود زیادی مرهون حرکت همان فیلمسازان سینمای نوین آلمان است.
سینمای تایلند سینمای تایلند (انگلیسی: cinema of Thailand) به تاریخ سینمای تایلند، بدنه سینمایی، جشنواره‌ها و نهادهای سینمایی و همچنین به فیلم‌های ساخته شده تایلندی یا تولید مشترک در آن کشور اشاره دارد. صنعت فیلم تایلند در رقابت با سینماهای منطقه مانند سینمای اندونزی، سینمای فیلیپین، سینمای مالزی و سینمای میانمار وزن کمتری دارد. اگرچه در برابر سینماهای به زبان ماندارین و کانتونی و همچنین سینمای هند خرد در نظر گرفته می‌شود.
سینمای فنلاند ارکی کارو اما پیشگام و پدر سینمای جدید فنلاند شناخته می‌شود. "کفاش‌های دهکده" (۱۹۲۳) مهم‌ترین فیلم او با ۸۳ دقیقه زمان اولین فیلم بلند صامت تاریخ سینمای فنلاند و از مهم‌ترین فیلم‌های سینمای پیشگام اروپا است.
سینمای اوگاندا مدینا نالوانگا بازیگر جوان سینمای اوگاندا با حضور در فیلم "ملکه کاتوه" ۲۰۱۶ و درخشش در این فیلم سهم زیادی در معرفی سینمای اوگاندا داشت.از سال ۲۰۱۱ سینمای اوگاندا یک جشنواره فیلم سالیانه با نام جشنواره بین‌المللی فیلم مروارید (Pearl International Film Festival) برگزار می‌کند.
سینمای لوگزامبورگ سینمای لوکزامبورگ به صنعت فیلم‌سازی و تولید مشترک فیلم در این کشور اشاره دارد. با اینکه سینمای بومی لوکزامبورگ خرد است، تاکنون فیلم‌های بسیاری هم توسط کارگردان‌های بومی و هم توسط دیگر فیلم‌سازان خارجی در جغرافیای لوکزامبورگ ساخته شده‌است.
بوریس کیمیاگرف بوریس (بِنسیون) آریِویچ کیمیاگرف ، (زاده ۳۰ سپتامبر ۱۹۲۰ در سمرقند – درگذشته ۱۹ آوریل ۱۹۷۹ در دوشنبه) کارگردان شهیر تئاتر و سینمای تاجیکستان (شوروی) بود. او در سمرقند به دنیا آمد و جزو یهودیان سرزمین بخارا بود. شهرت بوریس کیمیاگرف بیشتر برای کارگردانی چهار فیلم بر پایهٔ شاهنامهٔ فردوسی و فیلمی دربارهٔ رودکی می‌باشد.
فهرست پرفروش‌ترین فیلم‌های سینمای ایران فهرست پرفروش‌ترین فیلم‌های سینمای ایران فهرستی از فیلم‌های به نمایش درآمده در سینمای ایران است که توانسته‌اند رکوردهای فروش در گیشه را کسب کنند. در حال حاضر، "دینامیت" به کارگردانی سید مسعود اطیابی با فروش ۵۱٫۶ میلیارد تومانی، پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران در سال نخست اکران و بدون درنظرگرفتن نرخ تورم است. همچنین "اخراجی‌ها ۲" (مسعود ده‌نمکی، ۱۳۸۷) با ۵٫۳ میلیون بیننده، پربیننده‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران در سال نخست اکران و "عقاب‌ها" (ساموئل خاچیکیان، ۱۳۶۳) با ۱۰٫۲ میلیون تماشاچی، پربیننده‌ترین فیلم ایران در طول سال‌های اکران در سینماهاست.
کو چانگ-سوک کو چانگ-سوک (؛ ؛ زادهٔ ۱۳ اکتبر ۱۹۷۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. کو چانگ-سوک حرفهٔ بازیگری خود را در صحنه و با اجرای نمایش‌ها و موزیکال‌ها برای مدت طولانی پیش از انتقال به بیت پارت‌ها در فیلم‌ها، آغاز کرد. او زمانی با کار در مزارع و کارخانه‌های ذوب آهن امرار معاش می‌کرد، سپس با نقش‌های خود در فیلم‌های جانگ هون، مخصوصاً در فیلم "راف کات" (۲۰۰۸) در نقش کارگردان فیلم و رئیس باند ویتنامی در فیلم "تجدید دیدار مخفی" (۲۰۱۰) به شهرت رسید. او از آن زمان به یکی از پرمشغله‌ترین بازیگران نقش مکمل مرد سینمای کره تبدیل شده‌است.
سینمای جهان سینمای جهان () اصطلاحی است که عمدتاً در دنیای انگلیسی‌زبان رایج است و به فیلم‌ها و صنایع فیلم‌سازی کشورهای غیرانگلیسی‌زبان اشاره دارد. از این رو بیشتر به جای اصطلاح «فیلم خارجی» استفاده می‌شود. با این‌همه، هر دو اصطلاح‌های «سینمای جهان» و «فیلم خارجی»، می‌توانند در هر کشوری، برای اشاره به فیلم‌هایی غیر از فیلم‌های خودشان، بدون توجه به زبان آن‌ها، استفاده شوند.
سینمای عرب سینمای عرب به صنعت فیلم در جهان عرب اشاره دارد. با این‌همه هنوز توصیف دقیقی از سینمای عرب در دست نیست. سینمای عرب شامل فیلم‌هایی از کشورها و فرهنگ‌های مختلف جهان عرب است و بنابراین یک شکل یا ساختار یا سبک ندارد. ضمن اینکه عمده کشورهای عربی پس از جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم یا چند پاره شدند یا اینکه به استقلال رسیدند؛ بنابراین از بدو تأسیس، سینمای عرب بیشتر تقلیدی از سینمای غربی بود. اگرچه از دهه ۷۰ بدینسو این صنعت در حال تغییر و تحول است. سینمای عرب به‌طور تاریخی بیشتر شامل فیلم‌های ساخته شده در مصر، لبنان، سوریه، عراق، کویت، الجزایر، مراکش و تونس است. با این حال، سینمای مصر در زمینه تاریخ و پیشینه و بدنه سینمایی در بین کشورهای عربی پیشگام است.
فهرست پرفروش‌ترین فیلم‌های پویانمایی سینمای ایران فهرست پرفروش‌ترین فیلم‌های پویانمایی سینمای ایران فهرستی از فیلم‌های پویانمایی به نمایش درآمده در سینمای ایران است که توانسته‌اند رکوردهای فروش در گیشه را کسب کنند. در حال حاضر، "فیلشاه" (هادی محمدیان، ۱۳۹۶) با فروش ۷٫۹ میلیارد تومانی، پرفروش‌ترین فیلم پویانمایی سینمای ایران بدون در نظر گرفتن نرخ تورم است.
داستان عامه‌پسند داستان عامه‌پسند یا پالپ فیکشن ؛ فیلمی آمریکایی، محصول سال ۱۹۹۴، به کارگردانی کوئنتین تارانتینو و در گونهٔ سینمای جنایی است. عمدهٔ شهرت فیلم به دلیل به نمایش درآوردن ترکیبی کنایه‌آمیز از خشونت و شوخ‌طبعی، داستان غیرخطی، اشاره‌های سینمایی، ارجاعات آن به فرهنگ عامه و دیالوگ‌های آن است.
ران جرمی رونالد جرمی هایت (زاده ۱۲ مارس ۱۹۵۳) که معمولاً وی را به نام ران جرمی می‌شناسند، یک بازیگر معروف فیلم‌های پورنو آمریکایی است. قاضی حرف درآورده برای من او بخاطر موهای انبوه بدنش به «جوجه تیغی» مشهور بود. ران جرمی در اوج دوران بازیگری خود تا حدودی به شهرت «ستارگان سینمای هالیوود» رسیده بود.
محمدرضا فروتن بازی او در یکی از قسمت‌های مجموعه تلویزیونی "سرنخ" (قسمت تماشاخانه) به قدری تأثیرگذار بود که چند دقیقه بعد از پخش از تلویزیون، پیشنهاد بازی در فیلمی به کارگردانی مسعود کیمیایی به او می‌شود. وی با بازی در فیلم‌های "مرسدس" و "اعتراض" به شهرت رسید و سپس فیلم‌های "قرمز"، "دو زن"، "متولد ماه مهر"، "زیر پوست شهر" و "شب یلدا، زن دوم" او را به یک بازیگر مطرح در سینمای ایران تبدیل کردند. او برای بازی در "قرمز" از هفدهمین جشنواره فیلم فجر و برای بازی در "شب یلدا" از پنجمین جشن خانه سینما جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد را به دست آورد.
انیو موریکونه اگرچه در ابتدا کارهای موریکونه خیلی بارز نبود اما با ورود به سینمای وسترن نام وی بر سر زبان‌ها افتاد. وسترن‌هایی که خصوصیات خود را داشتند و به نام وسترن اسپاگتی شهرت یافتند. این عنوانی بود که منتقدان آمریکایی بر این نوع از سینما نهادند. موریکونه اما دو واژه وسترن و اسپاگتی را ناخوشایند و رنج‌آور برای این فیلم‌ها می‌دانست. این ژانر در میانه دهه ۶۰ به دست سینماگران ایتالیایی چون مایکل کارراس، سرجو لئونه و سرجو کوربوچی ابداع شد و قواعد نوینی برای فیلم‌های وسترن رقم زد. فیلم‌هایی که معمولاً با سرمایه کم شکل گرفتند و زبان آن‌ها نیز ایتالیایی بود.
سینمای پاراگوئه اولین فیلم‌های کوتاه صامت سینمای پاراگوئه در سال ۱۹۰۵ توسط کارگردان آرژانتینی ارنستو گونچه ساخته شد. اولین فیلم سینمای بومی این کشور توسط هیپولیتو کارون بانام "روح پاراگوئه" در ۱۹۲۵ به مدت زمان ۱۰ دقیقه تولید شد. اولین فیلم ناطق سینمای این کشور توسط فیلم‌ساز آرژانتینی روکه فونس با نام در "جهنم چاکو" در سال ۱۹۳۲ عرضه شد. این فیلم مستند به جنگ چاکو پرداخته بود.
سینمای آرژانتین در حال حاضر سینمای آرژانتین حدود ۸ جشنواره فیلم دارد. قدیمی‌ترین جشنواره سینمای آرژانتین جشنواره بین‌المللی فیلم ماردل پلاتا نام دارد. جایزه فرهنگستان علوم و هنرهای سینمایی آرژانتین نیز سالیانه به بهترین فیلم تعلق می‌گیرد. جشنواره مستقل فیلم آرژانتین نیز از سال ۱۹۹۹ برپا شده‌است. سینمای آرژانتین همواره سرشار از استعدادها بوده‌است و این جشنواره مستقل به ویژه نقش مهمی در شناسایی آنها داشته‌است.
سینمای فیلیپین بریانته مندوزا نیز از فیلمسازانی است که در شکل‌گیری موج نوی سینمای فیلیپین نقش داشت. او در واقع به نوعی کشف جشنواره فیلم کن است. فیلم او با نام "کیناتا" در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۹ برنده جایزه بهترین کارگردانی جشنواره کن شد. دیگر فیلم او "رُزای من" محصول ۲۰۱۶ در بخش اصلی جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ حضور داشت و جایزه بهترین بازیگر زن را برای ژاکلین خوزه به ارمغان آورد. ضمن اینکه "رُزای من" به عنوان نماینده سینمای فیلیپین "به" هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار معرفی شد اگرچه به مرحله اصلی نرسید. در زمینه پویانمایی نیز سینمای فیلیپین یک چهره بین‌المللی داشته‌است. رونی دل کارمن در کارگردانی انیمیشن‌های مشهوری مانند "وال-ئی" ۲۰۰۸ "، دانشگاه هیولاها" ۲۰۱۳ "و درون و بیرون" ۲۰۱۵ "همکاری داشته‌است."سینمای فیلیپین دارای جوایز و جشنواره‌های سینمایی در خور توجهی است. جشنواره بین‌المللی فیلم سینه‌مانیلا (Cinemanila International Film Festival) یک جشنواره جهانی فیلم سالانه است که در مانیل، فیلیپین برگزار می‌شود. این جشنواره از سال ۱۹۹۹ آغاز شد و تمرکز آن بر سینمای فیلیپین و همچنین سینمای جنوب شرقی آسیا است.
سینمای استرالیا از ۱ سال پس از ظهور سینما این کشور پذیرای شرکت‌های فیلم‌سازی خارجی بود. سینمای استرالیا اگرچه سابقه طولانی دارد اما تا دهه ۸۰ نتوانست جایگاه خاصی در سینمای جهان پیدا کند. طی ۱۰۰ سال اخیر مناسبات دولتی و سیاسی دولت بریتانیا، سرزمین بکر استرالیا را برای فیلم‌سازان انگلیسی و حتی کشورهای دیگر جهان به محلی خاص برای تولیدات سینمایی تبدیل کرده بود. چنانچه تا ۳ دهه پیش فیلم‌های بسیاری در استرالیا ساخته می‌شد که ممکن بود حتی یک بازیگر استرالیایی نیز نداشته باشند. با این حال در ۲ دههٔ اخیر سعی شده‌است تا حد ممکن استعدادهای سینمای استرالیا در فیلم‌هایی که در خاک این کشور تولید می‌شوند حضور داشته باشند که در این زمینه سینمای آمریکا و سینمای آلمان بیشترین استفاده‌ها را برده‌اند.
سینمای بولیوی در دهه ۱۹۶۰، سینمای آمریکای لاتین کم‌کم به سمت ارائه فیلم‌هایی با مضامین روشنفکری و بررسی مضامین سیاسی از جمله توسعه‌نیافتگی و نزاع اقتصادی رفت. به دنبال سینمای نوو برزیل و سینمای آرژانتین، سینمای جدید بولیوی از نظر ایدئولوژیکی نیز به دنبال تعریف هویت ملی و به دنبال ایجاد فیلم مردمی و طرد فیلمسازی به سبک هالیوود بود. در بولیوی جشنواره فیلم نیز برگزار می‌شود. جشنواره فیلم لاپاز FICLAPAZ - La Paz International Film Festival از سال ۲۰۱۳ تاکنون برگزار می‌گردد.سینمای بولیوی در حال حاضر دارای ۸۰ سالن سینماست. از ۱۹۲۴ تا ۱۹۸۸ بیش از ۴۰ فیلم در این کشور ساخته شده‌است.
جشنواره بین‌المللی فیلم فانتزی بوچئون جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم فانتزی بوچئون () که PiFan نیز نامیده می‌شود، جشنوارهٔ فیلم بین‌المللی است که هر ساله در ماه ژوئیه در شهر بوچئون کره جنوبی برگزار می‌شود. این جشنواره در سال ۱۹۹۷ میلادی افتتاح شده‌است و بر فیلم‌های بین‌المللی فانتزی، ترسناک، هیجان‌انگیز و رازآلود با تکیه بر سینمای کره جنوبی و سینمای آسیا تمرکز دارد. اکثر فیلم‌ها از سینمای شرق آسیا و سینمای جنوب شرق آسیا به این جشنواره وارد می‌شوند.
جشنواره ریو دو ژانیرو جشنواره بین‌المللی فیلم ریودوژانیرو بزرگترین رویداد سینمایی آمریکای لاتین است که هر ساله سینماگران حرفه‌ای را از سراسر جهان گرد هم جمع می‌کند. این جشنواره همچنین فیلم‌های کوتاه و بلند سینمای برزیل را به‌طور رقابتی به نمایش می‌گذارد و فیلم‌های بلند و آوانگارد را نیز از سراسر جهان در برزیل روی پرده می‌برد. بخش‌های اصلی این جشنواره عبارتند از: چشم‌انداز سینمای جهان، امیدها، نمایش فیلم‌های لاتین، تمرکز بر روی سینمایی خاص، فیلم‌های نیمه شب، دنیای دگرباشان، نسل‌ها. این جشنواره در بخش بین‌الملل فقط پذیرای فیلم‌های بلند است و تمام بخش‌های بین‌الملل این جشنواره به صورت غیر رقابتی برگزار می‌شوند. در این جشنواره جایزه فیپرشی (انجمن جهانی منتقدین) به بهترین فیلم در بخش‌های سینمای آمریکای لاتین و سینمای برزیل به برندگان اهدا می‌شود. بخش سینمای برزیل به‌طور رقابتی برگزار می‌شود و مقررات ویژه خودش را دارد. جشنواره بین‌المللی فیلم ریودوژانیرو عرصه مهمی برای ارتقا و توسعه سینمای جدید برزیل است که در کنار نمایش تعداد زیادی از تولیدات جهانی برگزار می‌گردد.
فیلم کامنت فیلم کامنت () مجلهٔ فرهنگی-هنری آمریکایی‌ست که سال ۱۹۶۲ تأسیس شد و اکنون توسط انجمن فیلم مرکز لینکلن به صورت دوماه‌نامه منتشر می‌شود. حوزهٔ فعالیت "فیلم کامنت" شامل سینمای جریان اصلی، سینمای هنری و سینمای آوانگارد است.
سینمای امارات متحده عربی تعداد سالن‌های سینما در حال حاضر در این کشور ۲۵۵ سالن بسیار مجهز و چند منظوره گزارش شده که عمدتاً به صورت پردیس سینمایی فعالیت می‌کنند. این پردیس‌ها اکران فیلم‌های روز دنیا و آثار مربوط به سینمای اروپا و فیلم‌های هالیوودی و همچنین فیلم‌های مربوط به سینمای عربی یا سینمای بالیوود را در دستور کار دارند.
سینمای نیوزیلند در دهه ۹۰ با فعالیت جین کمپیون در بدنه سینمای نیوزیلند و کارگردانی فیلم برنده اسکار "پیانو""در ۱۹۹۳"و معرفی چند بازیگر طراز مانند آناپاکوین و همچنین پیتر جکسون با فیلم "موجودات آسمانی در" ۱۹۹۴ و لی تاماهوری با فیلم "روزگاری جنگجو بودند در" ۱۹۹۴، سینمای نیوزیلند به عنوان یک استعداد تازه در سینمای جهان معرفی می‌شود.
سینمای بحرین سینمای بحرین، سینمای کوچکی است. تاکنون فیلم‌های کوتاه بسیاری توسط فیلمسازان مستقل بحرینی و ۵ فیلم دربارهٔ تاریخ بحرین ساخته شده‌است. تعدادی سالن سینما در بحرین وجود دارند که فیلم‌های هندی، هالیوودی و عربی را اکران می‌کنند.
سینمای چین سینمای چین () در کنار سینمای هنگ کنگ و سینمای تایوان یکی از سه حوزه تاریخی سینمای چینی‌زبان است. سینما در سال ۱۸۹۶ به چین معرفی شد و اولین فیلم چینی، نبرد دینگ‌جون‌شان، در سال ۱۹۰۵ با به وجود آمدن صنعت فیلم‌سازی، که در دهه اول سینمای چین در شانگهای مستقر بود، ساخته شد. اولین فیلم ناطق، دختر سینگ-سانگ در ۱۹۳۱ و با استفاده از تکنولوژی ضبط صدا روی صفحه ساخته شد. دهه ۱۹۳۰ که اولین دوره طلایی این سینماست، شاهد شکل‌گیری جنبش چپ سینمایی است و از خلال فیلم‌های ساخته شده در این دوران می‌توان اختلاف موجود میان ملی‌گرایان و کمونیست‌ها را مشاهده کرد. پس از جنگ دوم چین و ژاپن و اشغال شانگهای توسط ژاپن، با مهاجرت فیلم‌سازان به هنگ کنگ، چونگ‌کینگ و مکان‌های دیگر، صنعت فیلم‌سازی شهر به شدت محدود شد و در نتیجه، فیلم‌سازان باقی‌مانده در شهر، با توجه به امتیاز شهر خارجی، دوره «جزیره انفرادی» را در شانگهای شکل دادند.
کریستیان مونجیو کریستیان مونجیو (؛ ؛ زاده ۲۷ آوریل ۱۹۶۸) کارگردان رومانیایی برنده نخل طلا در سال ۲۰۰۷ است. او از نسل سینماگران موج نوی سینمای رومانی به‌عنوان یکی از پیشروترین سینماهای هنری در اروپا و جهان است. مونجیو پس از آنکه با فیلم ستایش‌برانگیز " چهار ماه، سه هفته و دو روز" برنده نخل طلای کن در سال ۲۰۰۷ شد، به شهرت جهانی رسید.
انجمن سینمای جوانان ایران در سال ۱۳۷۶ جشنوارهٔ بین‌المللی سینمای جوان علاوه بر زیرمجموعه فیلم و عکس، بخش فیلم‌نامه را در دل خود جای داد و ۲ دوره به این شکل برگزار شد. اما در سال ۱۳۷۸ شانزدهمین جشنوارهٔ بین‌المللی سینمای جوان اختصاصاً به فیلم پرداخته و با شکل گرفتن جشنواره‌های استانی و منطقه‌ای سینمای جوان و نام و رسمی که این جشنواره در سطح جهان یافت و حالا دیگر رویکرد آن تنها سینمای جوان نبود بلکه به‌عنوان یکی از جشنواره‌های جدی در سطح منطقه و جهان شناخته شد.
صادق زیباکلام صادق زیباکلام در گفتگو با عصر ایران، با ابراز خوشحالی از کسب جایزه اسکار توسط فیلم جدایی نادر از سیمین، گفت: اسکار اصغر فرهادی، مشت محکمی بر سر سینمای دولتی بود. وی همچنین در مناظره‌ای گفت: می‌دانید چرا از سینمای اصغر فرهادی دفاع می‌کنم؟ به این دلیل که سینمای اصغر فرهادی که عصاره و دستاورد غیر حکومتی و غیردولتی سینمای ایران است، موفقیت‌های زیادی را کسب کرده‌است. وی مروج و مبلغ هیچ ایدئولوژی نیست و از هیچ فکری دفاع نمی‌کند بلکه عواطف و احساسات انسان‌ها را نشان می‌دهد. فیلم‌های مورد افتخار سینمای حکومتی و دولتی ایران، اخراجی‌ها و قلاده‌های طلا است که فیلم‌هایی ایدئولوژیک هستند. زیباکلام بعد از درگذشت عباس کیارستمی نوشت: او را به‌حق می‌بایستی یکی از پیشگامان سینمای مستقل غیردولتی در ایران دانست. بُعد دیگر سینمای کیارستمی در پایبندی به هنر برای هنر بود.
سینمای آمریکا سینمای آمریکا تأثیر به سزایی در سینمای جهان در قرن بیستم داشته‌است. تاریخچه سینمای آمریکا را می‌توان به ۴ دوره تقسیم نمود: دوره فیلم‌های صامت، سینمای کلاسیک هالیوود، هالیوود جدید و دوره معاصر که شامل سینمای اواسط دهه ۱۹۸۰ تاکنون می‌شود به همین دیلی خیابان معروفی به نام walk street در downtown لوس آنجلس هست که در پیاده رو آن اسامی افراد مشهور در فیلم و موسیقی حک شده است .
جنبش سینمای ناب ژاپن جنبش سینمای ناب ژاپن (به انگلیسی: The Pure Film Movement) جنبشی در سینمای ژاپن بود که اواخر دهة ده در سینمای ژاپن آغاز شد و هدف اصلی‌اش مخالفت با رویة تئاتری در سینمای ژاپن بود. منتقدین سینمایی در نشریاتی مثل "ضبط سینمایی" و "سینمای ژاپن" انتقاداتی اساسی به سینمای اولیة ژاپن وارد ساختند. آن‌ها اعتقاد داشتند که سینمای ژاپن در اصل مبتنی بر نمایش‌های کابوکی و روایتگری بنشی‌ها در سالن‌های سینمایی است و این سینما چیزی واقعاً سینمایی در خود ندارد. آن‌ها سینمای ژاپن را نمایش‌های کابوکی فیلم‌شده می‌دانستند. اولین فیلم سینمای ناب ژاپن را نوریماسا کائریاما با نام تابش زندگی در سال ۱۹۱۸ ساخت. در این سینما از تمهیدات دراماتیک و سینمایی بیشتری استفاده شد.
آندری وایدا آندری ویتولد وایدا (; ؛ تلفظ درست آندژِی وایدا؛ زاده ۶ مارس ۱۹۲۶ در سوواوکی، لهستان-درگذشته ۹ اکتبر ۲۰۱۶)، کارگردان سینما و تئاتر لهستانی بود.وی احتمالاً برجسته‌ترین عضو مکتب فیلم‌سازی لهستان (که در خلال سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۳ در جریان بود و اعتبار ویژه‌ای برای سینمای اروپای مرکزی به ارمغان آورد) به‌شمار می‌آید. شهرت وایدا بیشتر به‌خاطر سه‌گانهٔ جنگ اوست که در دههٔ ۵۰ میلادی ساخت: فیلم‌های «یک نسل»، «کانال» و «خاکسترها و الماس‌ها».