mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
تکیه دولت تعزیه‌خوانی در تکیهٔ دولت تا پایان دوره قاجار برپا بود و استفاده از بنای آن نیز تا سال‌های آغازین دوره پهلوی دوم تداوم داشت. از این جهت، در بسیاری از وقایع مربوط به اواخر عصر قاجار و اوایل عصر پهلوی به نام تکیه دولت برمی‌خوریم. به عنوان نمونه پس از کشته شدن ناصرالدین‌شاه پیکرش پیش از خاکسپاری در حرم شاه عبدالعظیم، در ایوان ویژهٔ شاه «تکیه دولت» جای گرفته بود و مراسم عزاداری درگذشتش در تکیه دولت برگزار شد. همچنین پس از مرگ مظفرالدین شاه جنازهٔ وی در مراسم باشکوهی به آنجا برده شد و تا انتقال آن به عتبات در همان‌جا بود. در محرّم ۱۳۲۶ نیز محمدعلی شاه، مطابق رسم معمول همه ساله، به تکیه رفت و در پی هجوم جمعیت تلفاتی به بار آمد.
شکوه‌السلطنه شکوه السلطنه در سال ۱۲۵۲ هجری قمری متولد شد. پدرش فتح الله میرزا شعاع السلطنه پسر سی و ششم فتحعلی شاه قاجار و مادرش شهربانوخانم دختر ابراهیم خان قاجار قوانلو بود. او در دوازده سالگی به عقد ناصرالدین شاه درآمد. حاصل این ازدواج دو فرزند بود، نخست مظفرالدین میرزا که در ۱۴ جمادی الثانی ۱۲۶۹ متولد شد و دیگر دختری به نام زینت الدوله که در نه ماهگی درگذشت.
سفرنامه دوم مظفرالدین‌شاه به فرنگ ساده‌نویسی متن و ضعف‌های نگارش و به کارگیری واژگان غیر فارسی که معمولاً در همه سفرنامه‌های شاهان قاجار وجود داشته در این سفرنامه نیز نمایان است.
ناصرالدین ناصری ناصرالدین میرزا ناصری (۱۲۷۵ تبریز - ۱۳۵۶ اروپا) فرزند مظفرالدین شاه قاجار مالک عمده، والی خراسان، نماینده مجلس،
نشان بند جوراب انگلستان در قرن چهاردهم میلادی، هنوز درگیر جنگ‌های صلیبی بود و نشان بند جوراب نشانی صرفاً مسیحی به حساب می‌آید. با این حال تاکنون دو پادشاه از ایران (ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه)، دو سلطان عثمانی و یک امپراتور ژاپن از میان غیر مسیحیان این نشان را دریافت کردند.
میرزا احمد آشتیانی میرزا احمد آشتیانی، فقیه و فیلسوف شیعی امامی، چهارمین و کوچکترین فرزند میرزا حسن مجتهد آشتیانی، فقیه سرشناس روزگار ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه قاجار، در حدود سال ۱۲۶۱ ـ ۱۳۰۰ در تهران به دنیا آمد.
سرورالسلطنه اشرف ملک خانم سرورالسلطنه ملقب به حضرت علیا شاهزاده قاجار، دختر فیروز میرزا و دومین همسر عقدی مظفرالدین شاه پس از تاج‌الملوک بود.
عارف قزوینی عارف در سال ۱۲۷۷ به تهران آمد و چون صدای خوشی داشت با شاهزادگان قاجار آشنا شد و مظفرالدین شاه خواست او را در ردیف فراش خلوتها درآورد. اما عارف به قزوین بازگشت.
مستنصرالسلطنه سید فرج‌الله عدل ملقب به مستنصرالسلطنه (درگذشته ۱۹۲۷ میلادی در قاهره) دیپلمات ایرانی و در دوران مظفرالدین‌شاه قاجار سفیر ایران در مصر بود.
آخوند خراسانی اولین فعالیت سیاسی آخوند خراسانی مربوط به فعالیت‌های ضدحکومتی وی در برابر دو وام روسیه به مظفرالدین شاه قاجار است. مخالفت خراسانی در برابر بریتانیا و روسیه به یک اندازه بود.
سرورالسلطنه سال ازدواج سرورالسلطنه با مظفرالدین شاه در دست نیست، اما احتمالا پس از جدایی تاج الملوک از مظفرالدین شاه، با او ازدواج کرده‌است. سرورالسلطنه اقتدار بسیاری در دربار مظفرالدین شاه داشت و در دوران ولیعهدی همسرش، واسطهٔ رساندن شکایات و عرایض مردم به او بود. عبدالحسین میرزا فرمانفرما برادر سرورالسلطنه توانست در عهد سلطنت مظفرالدین شاه از طریق نفوذ خواهرش به مناصب دولتی مهمی دست یابد. بر طبق گزارش‌های کلنل ولادیمیر کاساگوفسکی دربار مظفرالدین شاه دو دسته داشت، دسته نخست را سرورالسلطنه و فرمانفرما هدایت می‌کردند و دسته دوم امیر بهادر و هوادارانش بودند.
علیرضا چنگی روزی «میرزا عبدالله» (پدر علیرضا چنگی) میزبان چند تن از درباریان بود و برای خوش‌آمد مهمانان از علیرضا می‌خواهد تا برای حضار کمانچه بنوازد، او هم به خوبی می‌نوازد. نواختن وی چنان مورد توجه مهمانان قرار می‌گیرد که آوازه‌اش به گوش مظفرالدین شاه می‌رسد. شاه پدرِ علیرضا را احضار می‌کند و از او می‌خواهد تا علیرضا را نزد وی ببرد. این امر انجام می‌شود و علیرضا که هنوز کودک است، برای شاه می‌نوازد. شاه که از نوازندگی او تحت تأثیر قرار می‌گیرد، دستور می‌دهد تا هر شب به هنگام خواب برایش بنوازد تا خواب خوشی داشته باشد. از آن زمان به بعد هرشب چشمان علیرضا را می‌بستند و او را در کنار زنان حرمسرا و تخت شاه می‌نشاندند و تا آنقدر بنوازد که شاه به خواب برود. مظفرالدین‌شاه که مجذوب نوازندگی و هنر علیرضا بود به وی دستور می‌دهد تا غیر از دربار در جای دیگری حق ساز زدن ندارد و می‌گوید: «اگر بشنوم جای دیگری ساز بزنی تو را تنبیه سختی خواهم کرد». روزی عده‌ای از درباریان در جایی بودند و با اصرار فراوان از علیرضا می‌خواهند تا برایشان بنوازد. او نیز به ناچار می‌پذیرد. موضوع به گوش پادشاه می‌رسد و او را احضار می‌کند و با پرخاش علت را جویا می‌شود. علیرضا سرش را پائین می‌اندازد و می‌گوید: «گول خوردم و خطا کردم، دیگر غیر از حضور شاه و دربار جای دیگری و برای هیچ احدی ساز نمی‌زنم». اما مظفرالدین شاه که بسیار خشمگین بود دستور می‌دهد که دستان علیرضا را قطع کنند تا دیگر نتواند بنوازد. در این هنگام درباریان با عجز و لابه از شاه تقاضا می‌کنند که دست این کودک هنرمند را قطع نکند و ضمانت می‌کنند تا او را ببخشد. پس از آن، شاه دستور می‌دهد تا علیرضا را به فلک بکشند و آنقدر می‌زنند که چند بار بیهوش می‌شود.
محمدحسین فیروز محمدحسین فیروز (زاده ۱۲۷۰ تبریز – درگذشته ۱۳۶۲ لوزان، سوئیس) شاهزاده قاجار، فرزند عبدالحسین میرزا فرمانفرما و نوه دختری مظفرالدین‌شاه بود.
مجموعه قزاقخانه میدان مشق در تهران در دورهٔ فتحعلی‌شاه قاجار بنا نهاده شد و مساحت آن بیش از ۱۶۰ هزار مترمربع بود. این میدان یکی از نخستین و بزرگ‌ترین میدان‌های نظامی تهران بود. پادگان نظامی دودمان قاجار در این میدان پا گرفت و نیروهای نظامی در آن تمرین رژه و مشق نظام می‌کردند. ناصرالدین‌شاه قاجار که در سفر دوم خود به اروپا ترتیبات و انضباط و قابلیت‌های واحدهای کازاک روس را پسندیده بود در بازگشت تصمیم به ایجاد واحدهایی مشابه در ایران گرفت. به درخواست او گروهی از افسران قزاق به ریاست سرهنگ دومونتویچ به ایران آمدند و دولت ایران عده‌ای از سواران قفقازی‌تبار مهاجر را برای آموزش به آنان سپرد و بدین ترتیب نخستین شالوده تشکیل قوای قزاق پایه ریزی شد. در زمان ناصرالدین‌شاه قاجار بود که ساختمان جدید ساخته شد که آن را عمارت «قزاقخانه» نامیدند. در زمان مظفرالدین‌شاه و رضاشاه پهلوی دگرگونی‌های بیشتر دیگری در ساختمان پدید آمد.ساختمان قزاقخانه، نخستین ساختمان در مجموعه میدان مشق است که در همان دوران فتحعلی‌شاه قاجار بنیادگذاری شد. پس از آن رفته رفته در زمین روبروی این ساختمان ساختمان‌های دولتی دیگری چون کاخ شهربانی، وزارت خارجه، موزه ایران باستان و چند بنای دیگر ساخته شد.
هایبرنیت (رایانه) در حالت هایبرنیت کامپیوتر، محتویات حافظه دسترسی تصادفی(RAM) اطلاعات خود را در یک دیسک سخت یا دیگر حافظه غیر موقت ذخیره می‌کند و پس از روشن شدن، سیستم عامل کامپیوتر دقیقاً مانند شرایط قبل از ورود به هایبرنیت خواهد بود.
هیدن ویکی پروژه تور شامل یک سیستم عامل بر پایه لینوکس به نام تیلز نیز است که کاربران برای افزایش ضریب امنیتی خود می‌توانند از ان استفاده نمایند، به این شکل که هارد را از رایانه جدا کرده و سیستم عامل تیلز را به صورت پر تابل همانند نرم‌افزار قابل حمل از روی یواس‌بی فلش درایو یا حافظه فلش یا لوح فشرده با قابلت read only که فقط اطلاعات از روی حافظه خوانده می‌شوند و تمامی اطلاعات فقط روی رم رایانه اجرا می‌شوند اجرا نمایند، باید دقت کرد که در این حالت رایانه در حالت Hibernate قرار نگیرد زیرا اطلاعات موجود در RAM بر روی هارد دیسک ذخیره می‌شوند. همچنین پروژه‌ای به نام تمپس وجود دارد که اطلاعات رایانه را با استفاده از سیگنال‌ها می‌توان شنود کرد، در این حالت باید از نرم‌افزارهای پارازیت انداز استفاده کرد، و باید ۱۰ دقیقه بعد از خاموش کردن رایانه آن را ترک نکرد زیرا حافظه رم هنوز داغ هست و با استفاده از دمای رم می‌توان برخی از اطلاعات را بازگردانی کرد. همچنین باید از رمزنگاری پد یک‌بار مصرف استفاده کرد. نباید در حافظه کپی هیچ مطلب یا لینک خاصی را ذخیره کرد. همچنین می توان در صورت اجرا بر روی درایو دیسک سخت هارد خورد را بعد از هر بار استفاده و همچنین اطلاعات مهم مد نظر را به صورت رمزنگاری شده در هارد دیسک ذخیره نماید.
هایبرنیت (رایانه) نکته آخر اینکه بعضی از کاربران رایانه و لپ تاپ به علت کمتر کردن زمان آماده شدن سیستم برای کار، همیشه به جای shut down از hibernate استفاده می‌کنند. این کار در طولانی مدت به حافظه‌های موقت سیستم (از جمله رم) فشار زیادی خواهد آورد؛ زیرا در این حالت، هیچ برنامه ای به‌طور کامل بسته نخواهد شد و بعد از هایبرنیت همان‌طور که باز بود به فعالیت خود ادامه خواهد داد. این امر باعث می‌شود که به مرور زمان تعداد برنامه‌های باز و مخصوصاً پردازش‌های پس زمینه افزایش یابد که خیلی از آنها بی استفاده باقی می‌مانند. ازدیاد این پردازش‌های بی استفاده و بی‌مورد، باعث درگیر شدن پردازشگرها و ازدیاد اطلاعات بی استفاده به مرور باعث پر شدن حجم حافظه‌های موقت خواهد شد.. این امر فشار بسیاری به سیستم وارد می‌آورد که در نتیجه سیستم را در باز کردن برنامه‌ها و پردازش اطلاعات کند می‌کند.. برای جلوگیری از این امر، سیستم باید حداقل یک بار در هفته shut down شود تا برنامه‌ها و پردازش‌های اضافی بسته شده و اطلاعات مزاحم و بی استفاده حذف شوند.
حافظه کوانتومی در محاسبات کوانتومی، حافظه کوانتوم نسخه کوانتوم مکانیکی، حافظه رایانه رایج است. در حالی که حافظه معمولی اطلاعات را به صورت حالت‌های باینری ذخیره می‌کند (نشان داده شده توسط "۱" و "۰"ها)، حافظه کوانتومی یک حالت کوانتومی را برای بازیابی ذخیره می‌کند. این حالت‌ها اطلاعات محاسباتی مفیدی را دارند که به آنها کیوبیت گویند. برخلاف حافظه کلاسیک رایانه‌های روزمره، حالاتی که در حافظه کوانتومی ذخیره می‌شوند می‌توانند در یک برهمنهی کوانتومی قرار بگیرند و انعطاف‌پذیری عملی بیشتری نسبت به ذخیره اطلاعات کلاسیک در الگوریتم‌های کوانتوم ایجاد کنند.
هایبرنیت (رایانه) در ضمن فعال نمودن هایبرنیت، نیاز به مقدار مشخصی فضای خالی در حافظه غیر موقت (درایو حاوی سیستم عامل) دارد که بسته به نسخه و نوع سیستم عامل و تعداد برنامه‌های باز در سیستم متفاوت است. علت نیاز به فضای خالی، ذخیره اطلاعات رم است و اگر این فضای خالی موجود نباشد حالت هایبرنیت فعال نخواهد شد.
Tmpfs tmpfs نام رایجی برای تسهیلاتی است که در سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس، برای ذخیره‌سازی فایل‌های موقت مورد استفاده قرار می‌گیرند. هرچند که tmpfs معمولاً در جایی از فایل‌سیستم مونت می‌شود، اما اطلاعات موجود در آن بر روی یک فضای ذخیره‌سازی دائمی مثل دیسک سخت ذخیره نمی‌شود؛ در عوض، اطلاعات آن بر روی یک حافظه فرار مثل حافظه اصلی نوشته می‌شود. دیسک حافظه هم یک ساختار مشابه است که به صورت یک دیسک مجازی نمایش می‌یابد و یک فایل‌سیستم را در خود دارد. هر چیزی که در tmpfs ایجاد می‌شود، موقت است، به عبارتی دیگر، هیچ فایلی بر روی دیسک سخت ایجاد نمی‌شود، با این حال، در مواقعی که سیستم با کمبود حافظه اصلی مواجه می‌شود، ممکن است از فضای swap به عنوان یک انباره پشتیبان برای نگهداری کردن اطلاعات tmpfs استفاده شود. در صورتی که سیستم ری‌بوت شود، کلیه اطلاعات موجود در tmpfs از دست خواهد رفت.
حافظه نهان (رایانش) حافظه نهان ( , یا در AUE) در رایانش، سخت‌افزار یا نرم‌افزاری است که اطلاعات را ذخیره می‌کند به طوری که درخواست‌های آینده برای داده‌ای می‌تواند سریع تر انجام شود؛ داده ذخیره شده در حافظه نهان ممکن است نتیجه محاسبات قبلی یا یک کپی از اطلاعات ذخیره شده در جای دیگر باشد. یک عملیات موفق در حافطه نهان هنگامی رخ می‌دهد که اطلاعات درخواست شده در حافظه موقت موجود باشد، در حالی که اگر آن اطلاعات در حافطه یافت نشود عملیات ناموفق است. عملیات موفق در حافظه پنهان برای خواندن داده از این حافظه به کار گرفته می‌شود، که سریع تر از جمع‌آوری یک نتیجه یا خواندن از یک حافظه کندتر است؛ بنابراین، درخواست‌های بیشتری که توسط حافظه پنهان ارائه پاسخ داده شود، باعث بالا رفتن سرعت سیستم عامل می‌شود.
حافظه دسترسی تصادفی رم یکی از کلیدی ترین قطعات کامپیوتر و نوعی از حافظه برای ذخیره‌سازی داده‌ هاست.این گونه حافظه ها در واقع داده های مربوط به نرم افزارها و سیستم عامل را به طور موقت در خود نگهداری می کند تا در صورت نیازCPU(واحد پردازش مرکزی) بتواند به سرعت به این اطلاعات دسترسی پیدا کند. انواع دیگر حافظه‌های غیر فرار مثل اکثر رام ها(ROM) و یک نوع فلش مموری به نام NOR FLASH است. رم یک حافظه موقت عالی برای ذخیره‌سازی داده‌ها است که برای برنامه‌هایی که نیاز به دسترسی سریع و مداوم به داده‌ها دارند، به کار گرفته می‌شود. برای مثال اگر از یک واژه‌پرداز برای نوشتن یک متن استفاده کنید، در حالی که مشغول ویرایش هستید، اطلاعات و داده‌های آن ‌روی رم ذخیره می‌شود تا در حین ویرایش، بتوانید به شکل زنده همه تغییرات اعمال شده را در آن واحد ببینید.
حافظه کاری اصطلاح "حافظه کاری" توسط میلر، گالانتر و پربرام مطرح و در دهه 1960 در نظریه‌هایی که ذهن را به یک رایانه تشبیه می‌کرد، استفاده شد. در سال 1968، اتکینسون و شیفرین از این واژه برای توصیف مفهوم «ذخیره کوتاه مدت» خود استفاده کردند. آنچه که اکنون ما حافظه کاری می‌نامیم قبلاً به عنوان "ذخیره کوتاه مدت" یا حافظه کوتاه مدت، حافظه اولیه، حافظه فوری، حافظه عملیاتی و حافظه موقت به کار گرفته می‌شد. حافظه کوتاه مدت توانایی به خاطر سپردن اطلاعات در یک دوره کوتاه (در عرض ثانیه) است. امروزه اکثر نظریه پردازان از مفهوم حافظه کاری استفاده می‌کنند تا مفهوم قدیمی حافظه کوتاه مدت را جایگزین یا به آن اضافه کنند، ضمن اینکه تأکید بیشتری بر مفهوم دستکاری اطلاعات به جای صرفاً حفظ و ذخیرهٔ آن داشته باشند.
جدول سایه مجازی سازی سیستم عامل فرایند شبیه‌سازی عملکرد رایانه در رایانه دیگری است. این تکنیک برای کسی مفید است که می‌خواهد همزمان بیش از یک نوع سیستم عامل روی رایانه شخصی خود اجرا کند. جداول صفحه سایه اغلب در شبیه‌سازی بیش از یک سیستم عامل در یک مجموعه واحد از حافظه و پردازنده استفاده می‌شوند. یک جدول صفحه توسط یک سیستم عامل برای نقشه‌برداری از حافظه مجازی، حافظه واقعی که توسط برنامه‌ها و سیستم عامل برای ذخیره اطلاعات استفاده می‌شود، به محل قرارگیری آن بر روی حافظه فیزیکی، حافظه اختصاصی سخت‌افزار ذخیره شده در بایت روی RAM (تصادفی حافظه دسترسی) یک جدول صفحه سایه یک جدول صفحه شبه در جدول صفحه اصلی رایانه است که به سیستم اجازه می‌دهد همزمان بیش از یک نوع سیستم عامل را اجرا کند.
حافظه دسترسی تصادفی بیشتر سیستم عامل‌های مدرن روش گسترش ظرفیت حافظه را به کار می‌گیرند که به نام حافظه مجازی شناخته می‌شود بخشی از هارد دیسک رایانه در کنار تنظیم برای صفحه بندی فایل یا یک پارتیشن ابتدایی ترکیبی از حافظه سامانه و فایل صفحه بندی کل حافظه سامانه را تشکیل می‌دهند (برای مثال اگر رایانه ۲ گیگ حافظه رم و ۱ گیگ حافظه فایل صفحه بندی داشته باشد کل حافظه در دسترس سیستم عامل ۳گیگ است). وقتی حافظه سامانه کم می‌شود بخشی از رم به فایل صفحه بندی برای ایجاد فضایی برای داده‌های جدید منتقل می‌شود و همچنین برای بازگردانی اطلاعات قبلی استفاده می‌شود استفاده بیش از حد از این مکانیزم مانع عملکرد کلی سامانه می‌شود چون هارددیسک به مراتب از رم کندتر است. نرم‌افزاری که قسمتی از یک RAM رایانه را بخش‌بندی کرده و امکان عملکردان به صورت درایو سریع تر را فراهم میاورد RAM DISK نامیده می‌شود یک RAM DISK اطلاعات ذخیره شده را هنگام خاموش شدن رایانه از دست می‌دهد، مگر اینکه حافظه دارای یک منبع باتری اماده به‌کار باشد.
سیستم‌عامل دیسک در اوایل رایانه‌ها، هیچ دیسک، فلاپی دیسک یا دستگاه‌های ذخیره‌سازی مدرن فلش وجود نداشت. در عوض از دستگاه‌های ذخیره‌سازی اولیه مانند خطوط تأخیر، حافظه هسته ای، کارتهای سوراخ دار، نوار پانچ شده، نوار مغناطیسی و درام مغناطیسی استفاده شد؛ و در اوایل میکرو رایانه‌ها و رایانه‌های خانگی، نوار کاغذی یا نوار کاست صوتی (به استاندارد کانزاس سیتی مراجعه کنید) یا به جای آن از هیچ چیز استفاده نمی‌شد. در حالت دوم، وارد کردن برنامه و اطلاعات در سوئیچ‌های پانل جلویی به‌طور مستقیم به حافظه یا از طریق ترمینال / صفحه کلید رایانه انجام می‌شود، که گاهی توسط یک مترجم BASIC در ROM کنترل می‌شود. هنگام خاموش کردن برق، هرگونه اطلاعات از بین رفت.
هسته (سیستم‌عامل) حافظه با دسترسی تصادفی برای ذخیره موقت ساختارهای برنامه و همچنین اطلاعات به کار می‌رود. هسته مسئولیت تصمیم‌گیری این را بر عهده دارد که هر پروسه می‌تواند از کدام حافظه استفاده کند و تصمیم بگیرد و زمانی که حافظه کافی وجود ندارد چه کاری را انجام دهد.
حالت‌برداری برنامه‌ای حالت‌برداری برنامه‌ای تکنیکی برای اضافه کردن قابلیت تحمل خطا به سیستم‌های رایانه‌ای است. این تکنیک به این صورت است که یک تصویر لحظه‌ای از وضعیت فعلی برنامه تهیه می‌شود، بعدها در صورتی‌که برنامه مورد نظر دچار اشکالی شد، این تصویر ذخیره‌شده واگردانی شده و مورد استفاده قرار می‌گیرد و جایگزین حالت فعلی برنامه می‌شود. از جمله سیستم‌عامل‌هایی که این تکنیک را پیاده‌سازی کرده‌اند، می‌توان به لینوکس و همینطور برخی از سیستم‌عامل‌های خانواده بی‌اس‌دی اشاره کرد. مباحثی که در پیاده‌سازی این تکنیک‌ها حائز اهمیت است عبارتنت از مقدار حالتی که باید ذخیره شود (چقدر از اطلاعات برنامه باید ذخیره شود)، سطح خودکارسازی، سازگارپذیری با دیگر سیستم‌ها (می‌توان از تصویر تهیه‌شده در رایانه و سیستم دیگری هم استفاده کرد؟)، معماری سیستم (تکنیک در کجا پیاده‌سازی شده؟ در کتابخانه، در کامپایلر یا در سطح سیستم‌عامل؟) که هر کدام از این موارد بر روی کارایی و خصوصیات تکینک تأثیرگذار هستند. به عنوان مثال، اینکه کل اطلاعات مرتبط با برنامه ذخیره شود، کار پیاده‌سازی را راحت خواهد کرد، چرا که نیازی به تحلیل خود برنامه نیست، اما باعث می‌شود تا سازگارپذیری با دیگر سیستم‌ها کاهش یابد، چرا که ممکن است بقیه سیستم‌ها از ساختارهای دیگری برای برنامه‌ها استفاده کنند.
حافظه کوانتومی سیگنالهای نوری عادی و کلاسیک با تغییر دامنه نور منتقل می‌شوند. در این حالت می‌توان از یک قطعه کاغذ یا یک دیسک سخت رایانه برای ذخیره اطلاعات روی لامپ استفاده کرد. با این حال، در سناریوی اطلاعات کوانتومی، ممکن است اطلاعات با توجه به دامنه و فاز نور رمزگذاری شوند. برای برخی از سیگنال‌ها، شما نمی‌توانید دامنه و فاز نور را بدون تداخل در سیگنال اندازه بگیرید. برای ذخیره اطلاعات کوانتومی، باید نور را بدون اندازه‌گیری آن ذخیره کنید. اگر آن را اندازه بگیرید، اطلاعات از بین می‌رود. نور برای حافظه کوانتومی، ثبت حالت نور در ابر اتمی است. هنگامی که نور توسط اتم‌ها جذب می‌شود، آنها می‌توانند تمام اطلاعات مربوط به کوانتوم نور را وارد کنند.
حافظه فلش حافظهٔ ترابرد یا فلش مموری ، یک رسانه جداشدنی و حافظه غیرفرار ذخیره‌سازی رایانه‌ای است که می‌توان آن را به صورت الکتریکی پاک و دوباره برنامه‌ریزی کرد. این فناوری عمدتاً در کارت‌های حافظه و یواس‌بی استفاده می‌شود و برای ذخیره‌سازی عمومی و انتقال داده‌ها بین رایانه‌ها و دیگر محصولات دیجیتال به کار می‌رود. این نوع خاصی از ئی‌ئیپ‌رام (حافظهٔ فقط خواندنی پاک‌شدنی و قابل برنامه‌ریزی به صورت الکتریکی) است که در قطعات بزرگ، پاک و برنامه‌ریزی شده‌است. از آنجا که حافظهٔ فلش غیر فرّار است، هیچ نیرویی برای نگه داشتن اطلاعات درون قطعه مورد نیاز نیست. علاوه بر این، این حافظه به ارائه گذاشتن سریع اطلاعات در هر دسترسی (اگر چه به اندازهٔ "حافظه فرّار پویا با دسترسی تصادفی" (دی‌رَم)، که برای حافظه اصلی در رایانه‌ها به کار می‌رود سریع نیست) ولی مقاوم‌تر از دیسک سخت در برابر شوک حرکتی می‌باشد.
حافظه کاری حافظه کاری یک سیستم شناختی با ظرفیت محدود است که وظیفهٔ نگه‌داری موقت اطلاعات موجود را جهت پردازش بر عهده دارد. حافظه کاری برای استدلال و هدایت تصمیم‌گیری و رفتار مهم است. حافظه کاری اغلب به صورت مترادف با حافظه کوتاه مدت در نظر گرفته می‌شود، اما برخی نظریه پردازان این دو نوع حافظه را از یکدیگر متمایز می‌دانند و معتقدند که حافظه کاری اجازه دستکاری اطلاعات ذخیره شده را می‌دهد، در حالی که حافظه کوتاه مدت تنها به ذخیره‌سازی کوتاه‌مدت اطلاعات اشاره می‌کند. حافظه کاری به عنوان یک مفهوم نظری، محوری برای روانشناسی شناختی، روانشناسی عصبی و علوم اعصاب است.
حافظه دسترسی تصادفی حافظه دسترسی تصادفی یا رَم نوعی حافظه رایانه بصورت کوتاه مدت برای ذخیره‌سازی موقت داده و کد ماشین است. یک رم به داده‌های ذخیره شده اجازه می‌دهد تا مستقیماً در هر مرحله تصادفی در دسترس باشند در مقابل حافظه‌های ثانویه مثل هارد دیسک‌ها، سی دی‌ها، دی وی دی‌ها و نوارهای مغناطیسی و نیز انواع حافظه‌های ابتدایی مثل حافظه درام اطلاعات را به خاطر محدودیت طراحی مکانیکی به‌طور متوالی در مراحل ازپیش تعیین شده می‌خواند و ثبت می‌کند بنابراین زمان دسترسی به داده‌ها به مکان آن بستگی دارد.  امروزه رم شکل کامل مدار گرفته‌ است انواع جدید DRAM ها حافظه دسترسی تصادفی نیستند به‌طوری‌که داده‌ ها پشت سر هم خوانده می‌شوند هر چند اسم شبیه هم دارند. اگرچه خیلی از انواع SRAM,ROM,OTP,NOR FLASH حتی در دریافت‌های سخت هنوز حافظه دسترسی تصادفی هستند. رم به ‌طور معمول به انواع حافظه‌های فرار مثل DRAMها وابسته است که در این حافظه‌ها اطلاعات ذخیره می‌شود و با خاموش شدن، اطلاعات از بین می‌رود.
حافظه غیرفرار حافظه غیر فرار حافظه‌ای است که اطلاعات آن با قطع شدن برق از بین نرود و بتواند اطلاعات را در حالت نبود برق هم حفظ کند. از انواع حافظه‌های غیر فرار می‌توان به حافظه فقط خواندنی، حافظه فلش، اف‌رم، انواع دستگاه‌های ذخیره‌سازی مغناطیسی مانند دیسک سخت، فلاپی دیسک، نوار مغناطیسی، دیسک نوری، و انواع اولیه رسانه‌های ذخیره‌سازی مانند کارت پانچ و نوار پانچ اشاره کرد. حافظه‌های غیرفرار معمولاً به عنوان حافظه ثانویه و برای ذخیره کردن طولانی مدت داده‌ها استفاده می‌شوند. پر استفاده‌ترین حافظه اولیهای که امروزه استفاده می‌شود، حافظه با دسترسی تصادفی نام دارد که یک حافظه فرار است. به این معنی که وقتی که رایانه خاموش می‌شود، هر چیزی که در داخل آن ذخیره شده از بین می‌رود. متأسفانه اکثر حافظه‌های غیرفرار محدودیت‌هایی دارند که آن‌ها را برای استفاده به عنوان حافظه اولیه و اصلی نامناسب کرده‌است. معمولاً حافظه‌های غیرفرار یا قیمت بالایی دارند یا اینکه نسبت به حافظه با دسترسی تصادفی فرار از کارایی پایینتری برخوردارند. چندین شرکت در حال کار بر روی نوعی حافظه غیرفرار هستند که سرعت آن‌ها قابل مقایسه با RAM باشد. چندین شرکت روی توسعه دادن حافظهٔ غیرفرار سیستم‌ها درمقایسه باسرعت و ظرفیت حافظهٔ فرار کار می‌کنند.IBMبه‌طور رایج در حال توسعه دادنM-RAM (رم‌های مغناطیسی)است. نه تنها این تکنولوژی می‌تواند انرژی را ذخیره کند بلکه می‌تواند به کامپیوترها این اجازه را بدهد که به سرعت روشن و خاموش شوند درحالی که متوقف باشند با روشن و خاموش کردن آهستهٔ زودگذر از روی ترتیب. به علاوهram tron بین‌المللی در حال توسعه، پردازش و پروانه دادنرم‌های فروالکتریک(F-RAM) است. یک تکنولوژی که ویژگی‌های مشخصی شامل تحمل کردن فشار زیاد (زیاده روی ۱۶^۱۰برای 3.3Vدستگاه‌ها) مصرف بسیارکم انرژی (از وقتی کهF-RAMهامثل بقیهٔ حافظه‌های غیرفرار نیاز به شارژ شدن ندارند) سرعت تک چرخه نوشتن و تحمل تابش گاما را از امکانات بقیهٔ حافظه‌های غیرفرار گرفته‌است. از دیگر شرکت‌هایی کهF-RAMتولیدکرده‌اند و تحت لیسانس این تکنولوژی قرارگرفته‌اند شاملRohm,تگزاس اینسترومنتس و fujitsu هستند.
هایبرنیت (رایانه) و اگر حافظه غیر موقت سیستم شما به صورت درایو دیسک سخت می‌باشد، در حالت هایبرنیت "اکیداً سیستم را بصورت فیزیکی جابجا نکنید."
ذخیره‌سازی داده رایانه واحد پردازش مرکزی (CPU) در یک رایانه وظیفه دستکاری داده‌ها از طریق اجرای محاسبات را برعهده دارد. در عمل تمام رایانه‌ها از یک سلسله مراتب حافظه که تنظیماتی نزدیک به CPU دارد. فناوری‌های فرار سریع (که با قطع برق داده‌ها را از دست می‌دهند) را حافظه (memory) می‌نامند اما فناوری‌های دائمی‌کند را انبارش (storage) می‌نامند. هر دستگاهی که قادر به نگهداری اطلاعات باشد (بتوان اطلاعات را در آن ذخیره کرد) به نحوی که استفاده‌کننده از آن بتواند، در هر لحظه که لازم باشد، به اطلاعات مورد نیاز دستیابی داشته باشد. حافظه نامیده می‌شود. با توجه به وجود دو محیط، می‌توان حافظه‌های موجود در یک سامانه رایانه‌ای را به دو رده کلی تقسیم کرد: از آنجا که موضوع اصلی در مهندسی فایلها، عبارتست از، مطالعه سامانه و ساختار ذخیره‌سازی اطلاعات در رسانه‌های ذخیره‌سازی خارجی، و بررسی شیوه‌های دستیابی به اطلاعات، بازیابی و انجام عملیات روی آن‌ها، لذا اساساً به حافظه‌های درون ماشینی نمی‌پردازیم، هرچند به هرحال حافظه اصلی و گاه حافظه نهان نیز، اقلاً به عنوان بافر (حافظه میانگیر) و ناحیه کاری کاربر مطرح می‌شوند و در مبادله اطلاعات میان دو محیط، گاه مقصد و گاه مبدأ هستند، ولی بررسی ویژگی‌های آن‌ها از حوزه و هدف این اوراق خارج است.
الگوریتم حافظه پنهان در رایانه حافظه پنهان نرم‌افزار یا سخت‌افزاری است که اطلاعات را ذخیره می‌کند و زمان دسترسی به داده‌ها را تسریع می‌بخشد. الگوریتم‌های حافظه پنهان الگوریتم و دستورالعمل‌های بهینه‌سازی شده ایست که یک حافظه پنهان برای مدیریت ذخیره‌سازی داده در رایانه به کار می‌گیرد. می‌توان با نگهداری داده‌هایی که در زمانی نزدیک استفاده شده‌اند، یا داده‌هایی که اغلب در گذشته در دسترس قرار گرفته‌اند (همجواری زمانی)، در مکان‌های حافظه ای که سریعتر از حافظه‌های معمولی هستند، عملکرد دسترسی داده‌ها را در آینده تسریع بخشید.
حافظه کوانتومی در محاسبات کلاسیک، حافظه یک منبع بی‌اهمیت است که می‌تواند در سخت‌افزار حافظه با عمر طولانی تکرار شود و بعداً برای پردازش بیشتر بازیابی شود. در محاسبات کوانتومی، این امر ممنوع است زیرا طبق قضیه بدون کلون، هر حالت کوانتومی نمی‌تواند به‌طور کامل تولید شود؛ بنابراین، در صورت عدم تصحیح خطای کوانتومی، ذخیره کیوبیت‌ها توسط زمان انسجام داخلی کیوبیت‌های فیزیکی نگهدارنده اطلاعات محدود می‌شود. «حافظه کوانتومی» فراتر از محدودیت‌های ذخیره‌سازی فیزیکی کیوبیت، این یک انتقال اطلاعات کوانتومی به «ذخیره سازی کیوبیت ها» است، «ذخیره سازی کیوبیت ها» به راحتی تحت تأثیر سر و صدای محیط و سایر عوامل قرار نمی‌گیرد، و سپس در صورت لزوم اطلاعات به حالت مطلوب برمی گردند «پردازش کیوبیت»، برای امکان کار سریع یا خواندن.
حافظه نهان (رایانش) در نهایت، یک هارد دیسک محلی سریع، همچنین می‌تواند اطلاعات ذخیره شده بر روی دستگاه‌های ذخیره‌سازی اطلاعات با سرعت‌های پایین‌تر از قبیل سرورهای از راه دور (حافظه داخلی وب) یا درایوهای نوار محلی یا دستگاه‌های جیبی نوری را ذخیره کند؛ این طرح مفهوم اصلی مدیریت ذخیره‌سازی سلسله مراتبی است. همچنین، درایوهای حالت جامد فوری (SSD) سریع، می‌تواند به عنوان حافظه‌های نهان برای هارد دیسک‌های رسانه ای کوچکتر در حال چرخش استفاده شود، که به عنوان درایوهای ترکیبی یا درایوهای هیبریدی حالت جامد (SSHD) کار می‌کنند.
اسپکتروم تراشه جدید صوتی و توانایی خروجی میدی این رایانه با استفاده از دستور PLAY در بیسیک رایانه، به هم مرتبط و دستور جدید SPECTRUM به سیستم اضافه گردید تا به وسیله این دستور بتوان به حالت ۴۸ کیلوبایت در این کامپیوتر سوئیچ نموده که در این حالت برنامه بیسیک دست نخورده باقی می‌ماند (در ضمن پس از رفتن به حالت ۴۸ کیلوبایت امکان بازگشت به حالت ۱۲۸ کیلوبایت وجود ندارد). برای فعال کردن برنامه بیسیک و دستیابی به حافظه اضافی سیستم، یک دیسک مجازی به نام «دیسک رم» در جایی که فایل‌ها، در قسمت ۸۰ کیلوبایت حافظه رم ذخیره می‌شدند، ایجاد کردند.
حافظه کاری در سال 2000 بدلی مدل را با اضافه کردن یک مؤلفه چهارم به نام بافر اپیزودیک گسترش داد که حاوی بازنمایی‌هایی است که اطلاعات آوایی، تصویری و فضایی و احتمالاً اطلاعاتی را که توسط سیستم‌های برده پوشیده نمی‌شوند (به عنوان مثال اطلاعات معنایی، اطلاعات موسیقی) ادغام می‌کند. بافر اپیزودیک رابط بین حافظه کاری و حافظه بلند مدت نیز هست. این مؤلفه اپیزودیک است، چرا که فرض می‌شود اطلاعات را در یک بازنمایی سریالی واحد متصل می‌کند. بافر اپیزودیک شبیه مفهوم تولوینگ از حافظه اپیزودیک است، اما از این نظر تفاوت دارد که بافر اپیزودیک یک ذخیره موقت است.
حافظه دفتر یادداشت Scratchpadها برای ساده‌سازی منطق ذخیره‌سازی نهان(caching) استفاده می‌شوند و برای تضمین اینکه یک واحد می‌تواند بدون درگیری حافظه اصلی در یک سیستم با استفاده از پردازنده‌های چندگانه کار کند، به خصوص در سیستم چند پردازنده‌ای سیستم بر تراشه() که برای سیستم‌های نهفته هستند. آنها عمدتاً برای ذخیره‌سازی نتایج موقت (همان‌طور که در پشته CPU یافت می‌شوند) مناسب می‌باشند و معمولاً نیازی به درخواست دادن به حافظه اصلی نیستند. با این حال هنگامی که توسط DMA تغذیه می‌شود، می‌توانند به جای یک حافظه نهان برای بررسی وضعیت حافظه اصلی آهسته‌تر، استفاده شوند. مسائل مربوط به مکان مرجع در رابطه با کارایی استفاده می‌شود؛ اگر چه بعضی از سیستم‌ها اجازه دسترسی به DMA را برای دسترسی به مجموعه داده‌های مستطیلی می‌دهند. یکی دیگر از تفاوت این است که scratchpadها به صراحت و به صورت مستقیم توسط برنامه‌ها دستکاری می‌شود. آنها ممکن است برای برنامه‌های بی درنگ مفید باشند، در حالی که زمان‌بندی قابل پیشبینی توسط رفتار حافظه نهان مانع می‌شده‌است.
حافظه رایانه در علوم رایانه، به هر وسیله که توانایی نگهداری اطلاعات را داشته باشد، حافظه می‌گویند. حافظه یکی از قسمت‌های ضروری و اساسی یک رایانه به‌شمار می‌رود. همان‌طور که انسان برای نگهداری اطلاعات مورد نیاز خود علاوه بر حافظه درونی خویش از ابزارهای گوناگون دیگری همانند کاغذ، تخته سیاه، نوار ضبط صوت، نوار ویدئو و ... استفاده می‌کند رایانه هم می‌تواند از انواع گوناگون حافظه استفاده کند. به‌طور کلی دو نوع حافظه داریم: در مفهوم گسترده‌تر این واژه به ابزارهای انبارش بیرونی چون دیسک‌گردان یا نوارگردان گفته می‌شود. ابزار ذخیره‌سازی نیمه هادی یک راست به پردازنده وصل می‌شود. حافظه پنهان یا کَش حافظه سریعی است که برای افزایش سرعت پیوند سیستم با دستگاه‌های کندتر بهره گرفته می‌شود و بکارگیری آن باعث می‌شود که سرعت و توانایی‌های دستگاه سریع به هدر نرود. مهم‌ترین حافظه پنهان در پردازنده‌های مرکزی (سی‌پی‌یوها) وجود دارد که به سه سطح بخش می‌شود و امروزه حافظه پنهان که در پردازشگرهای مرکزی ساختن آن هزینه بیشتری دارد تا ۱۶ مگابایت هم می‌رسد.
حافظه دسترسی تصادفی رم علاوه بر ذخیره‌سازی اطلاعات و محیط کار برای سیستم عامل کاربردهای مختلفی دارد. رم به سیستم شما اجازه می‌دهد ‌با سرعت بالا به داده‌های مورد نیاز دسترسی داشته باشد و در نتیجه رم تأثیر بالایی بر سرعت عملکرد سیستم شما دارد. نکته دیگر آنکه رم یک حافظه موقتی است که پس از هر بار راه‌اندازی دوباره سیستم عامل تمامی داده‌های ذخیره شده ‌روی آن پاک می‌شود.
مهندسی کامپیوتر مهندسین کار در سیستم‌های رایانه‌ای بر روی پروژه‌های تحقیقاتی کار می‌کنند که برای رایانه قابل اعتماد، امن و با کارایی بالا امکان‌پذیر است. سیستم‌های پروژه‌هایی مانند طراحی پردازنده‌های چند رشته‌ای و پردازش موازی در این زمینه گنجانده شده‌است. مثالهای دیگر از کار در این زمینه شامل توسعه نظریه‌های جدید، الگوریتم‌ها و سایر ابزارهایی است که به سیستم‌های رایانه‌ای ربط داده شده‌است. معماری رایانه شامل طراحی واحد مرکزی پردازش، چیدمان سلسله مراتب ذخیره‌سازی و سازمان حافظه است"."
دستگاه ذخیره‌سازی داده ابزار ذخیره‌سازی الکترونیکی برای ذخیره‌سازی و بازیابی اطلاعات به انرژی الکتریکی نیازمند است. داده‌های الکترومغناطیس ممکن است حاوی فرمت داده آنالوگ یا داده دیجیتال در همهٔ رسانه‌ها باشد. این نوع اطلاعات به عنوان داده‌های قابل خواندن برای ماشین در نظر گرفته می‌شوند؛ که به صورت الکترونیکی در یک دستگاه نیمه رسانا ذخیره می‌شوند. بیشتر رسانه‌های ذخیره‌ و پردازش‌شده الکترونیکی (از جمله برخی از شکل‌های ذخیره‌سازی داده رایانه) به عنوان فضای ذخیره‌سازی ثابت ( حافظه غیرفرار) در نظر گرفته می‌شوند، که یعنی داده‌ها در زمانی که تغذیه از دستگاه جدا شده‌است، باقی می‌مانند. به‌طور مخالف، بیشتر اطلاعات پردازش‌شده در بسیاری از انواع مدار‌های مجتمع نیمه‌رسانا (تراشه‌های رایانه‌ای) حافظه فرار هستند؛ یعنی در صورت نبود تغذیه از بین می‌روند.
محاسبات قابل اعتماد حافظه بسته‌شده با اتصال اطلاعات خصوصی به اطلاعات پیکربندی از جمله نرم‌افزار و سخت‌افزار مورد استفاده، از آن‌ها محافظت می‌کند. این بدان معنی است که داده‌ها فقط می‌توانند در یک ترکیب خاص از نرم‌افزار و سخت‌افزار منتشر شوند. برای اجرای :مدیریت حقوق دیجیتال می‌توان از فضای ذخیره‌سازی بسته‌شده استفاده کرد. به عنوان مثال، کاربرانی که آهنگی را در رایانه خود ذخیره می‌کنند ولی مجوز گوش دادن به آن را ندارند، قادر به پخش آن نخواهند بود. در حال حاضر، کاربر می‌تواند آهنگ را پیدا کند، به آن گوش دهد و برای شخص دیگری ارسال کند، آن را در نرم‌افزار مورد نظر خود پخش کند یا از آن نسخه پشتیبان تهیه کند (و در بعضی موارد برای رمزگشایی آن از نرم‌افزار دور زدن استفاده می‌کند). از طرف دیگر، کاربر ممکن است از نرم‌افزاری برای تغییر روال DRM سیستم‌عامل استفاده کند تا مجبور شود داده‌های آهنگ را یک بار منتشر کند، مثلاً مجوز موقت به دست آورد. با استفاده از ذخیره‌سازی بسته‌شده، این آهنگ با استفاده از کلید متصل به ماژول قابل اعتماد بسترهای نرم‌افزاری، رمزگذاری می‌شود تا تنها پخش کننده موسیقی که تغییر داده نشده‌است بتواند آن را پخش کند. در این معماری DRM باعث می‌شود، افراد بعد از خرید رایانه جدید یا به‌روزرسانی بخش‌هایی از رایانه فعلی خود، نتوانند به گوش دادن به آهنگ بپردازد، مگر اینکه از اجازه صریح فروشنده آهنگ استفاده کنند.
حافظه دسترسی تصادفی از مزایای استفاده از این نوع رم می‌توان به دسترسی سریع‌تر به داده‌ها و اطلاعات و مصرف کمتر برق اشاره کرد. این نوع رم ها به دلیل اینکه دارای ظرفیت حافظه کمتری هستند و هزینه تولید بالایی دارند تنها در موارد زیر بکار گرفته می‌شوند:رم‌های پویا برای ذخیره یک بیت داده از یک جفت ترانزیستور و خازن که با هم تشکیل یک سلول حافظه می‌دهند استفاده می‌شود. خازن شارژ بالا یا پایین را نگه می‌دارد و و ترانزیستور به عنوان یک سوییچ است که اجازه می‌دهد تا مدار کنترل بر روی تراشه موقعیت شارژ خازن را تشخیص دهد ان را تغییر دهد این نوع حافظه از رم‌های ایستا ارزانتر است اغلب از این نوع در رایانه‌های مدرن استفاده می‌شود. رم‌های پویا و ایستا هردو حافظه فرار هستند به‌طوری‌که با خاموش شدن سامانه حافظه پاک می‌شود. نوع قابل درج رام‌ها مثل فلش مموری خواص رم و رام را دارند اطلاعات را در حالت متصل نبودن نگه می‌دارد و بدون نیاز به تجهیزات خاص به روز می‌شود. انواع رام‌های پایدار نیمه هادی عبارتند از درایو یو اس بی فلش، کارت حافظه، حافظه ECC برای دوربین‌ها و دستگاه‌های قابل حمل که می‌تواند پویا یا ایستا باشد شامل مدارهای خاصی برای تشخیص یا درست کردن اشتباهات تصادفی در داده‌های ذخیره شده با استفاده از بیت توازن یا کد تصحیح خطا است. در کل اصطلاح رم اشاره دارد به دستگاه‌های حافظه حالت جامد (چه DRAM یا SRAM) وبه‌طور خاص به حافظه اصلی بیشتر رایانه‌ها گویند. در ذخیره‌سازی نوری اصطلاح DVD-RAMاز اسم بی مسمی برخوردار است برخلاف CD-RW یا DVD-RW نیاز ندارد قبل استفاده پاک شود با این وجود یک DVD-RAM رفتاری مشابه هارددیسک دارد.
رایانش کوانتومی یک رایانه کوانتومی که دارای تعدادی بیت کوانتومی است، اساساً با رایانه کلاسیک که دارای همان تعداد بیت است متفاوت است. برای مثال برای نشان دادن حالت سیستم n بیت کوانتومی روی رایانه کلاسیک، احتیاج به ذخیره n ضریب مختلط است. اگرچه به نظر می‌رسد که بیت کوانتومی می‌تواند اطلاعات را به‌طور نمایی بیشتر از همتایان کلاسیک خود نگه دارد؛ نباید از این حقیقت بیتهای کوانتومی که فقط احتمال انطباق در همه حالت هایشان هستند، چشم پوشی کنیم. به این معنی که وقتی حالت نهایی بیت کوانتومی اندازه‌گیری شود، آن‌ها فقط در یکی از تنظیمات ممکن که قبلاً اندازه‌گیری شده‌اند یافت می‌شوند. علاوه بر این اگر فکر کنیم که بیتهای کوانتومی فقط در یک حالت ممکن قبل از اندازه‌گیری وجود داشته اند، نادرست است. چرا که این حقیقت وجود دارد که آن‌ها در حالت‌های منطبق قبل از اینکه اندازه‌گیری شوند روی نتایج احتمالی محاسبات تأثیر مستقیم دارند. برای مثال رایانه کلاسیک اولیه را در نظر بگیرید که با حافظه ۳ بیت کار می‌کند. رایانه در هر زمان، یک توزیع احتمال با ۸ حالت مختلف دارد. اگر یک رایانه مطمئن باشد، پس قطعاً حالتی وجود دارد که احتمال وجود آن حالت ۱ است. اگر رایانه یک رایانه احتمالی (غیر قطعی) باشد، احتمال این وجود دارد که رایانه در هر یک از حالت‌های مختلف قرار بگیرد. ما می‌توانیم هریک از این حالت‌های احتمالی را با ۸ عدد توصیف کنیم. باید در نظر گرفت که مجموع احتمالات این حالتها برابر با یک خواهد بود. حالت رایانه کوانتومی ۳ بیت با یک بردار ۸ بعدی توصیف می‌شود که Ket نامیده می‌شود؛ بنابراین به جای جمع کردن احتمال این حالتها، مجموع مربعات این حالتها را در نظر می‌گیریم که مقدار آن برابر با یک خواهد بود. علاوه بر این ضرائب اعداد مختلط هستند. گرچه دامنه این حالت‌ها با اعداد مختلط نشان داده می‌شود، فاز بین دو حالت یک پارامتر معنی دار است که این یک کلید تفاوت بین محاسبه کوانتوم و احتمال محاسبه کلاسیکی است. اگر هر بیت بتواند در دو حالت صفر یا یک وجود داشته باشد، کیوبیت‌ها می‌توانند در هر لحظه صفر، یک، هر دوی آن‌ها یا هر عددی بین آن‌ها را اختیار کنند. به علاوه چنین قابلیتی، رایانه‌های کوانتومی می‌توانند همه این داده‌های گوناگون را هم در یک زمان پردازش کنند چون محدودیت تنها دو حالت صفر و یک وجود ندارد. در واقع در رایانش کوانتومی به جای پردازش به صورت سری، پردازش موازی انجام شده و زمانی که کاربر به اندازه‌گیری مقدار می‌پردازد تنها یکی از حالت‌های ممکن که احتمال بیشتری از سایرین دارد به نمایش در می‌آید. چنین کاری باعث افزایش سرعت پردازش مسائل در رایانه‌های کوانتومی به اندازه چندین میلیون برابر رایانه‌های کلاسیک باشد. کیوبیت‌ها می‌توانند در اتم‌ها، یون‌ها یا حتی موجودات کوچک‌تری مانند الکترون‌ها و فوتون‌ها ذخیره شوند
حافظه رایانه از حافظه جانبی برای ذخیره‌سازی دائمی اطلاعات استفاده می‌شود. این حافظه از عناصر غیر الکترونیکی ساخته شده و قیمت آن ارزان و سرعت آن پایین است. برای اجرای یک برنامه از روی دیسک جانبی، اول باید برنامه در حافظه اصلی رَم قرار گیرد و سپس توسط سی پی یو مورد پردازش قرار گیرد. برای نگهداری اطلاعات این نوع حافظه هیچ گونه انرژی مصرف نمی‌کند، اما برای ذخیره‌سازی و فراخوانی اطلاعات نیاز به انرژی دارد.
حالت معلق در رایانه پردازش‌ها برای اجرا شدن در حافظه اصلی در صف انتظار برای پردازشگر منتظر آن می‌مانند. به دلیل اینکه پردازشگر سرعت بالایی دارد، در مواقعی تمامی پردازش‌ها برای ادامه روند خود منتظر عملی مثل عملیات I/O می‌مانند. در این حالت پردازشگر بیکار خواهد بود. در برخی سیستم‌عامل‌ها حالت معلق حلال این مشکل است. روش کار به این صورت است که فرایند از حافظه اصلی به دیسک منتقل می‌شود. زمانی که پردازشی در حافظه اصلی در حالت آماده نیست سیستم‌عامل پردازشی مسدود را از حافظه اصلی خارج کرده و به صف پردازش‌ها روی دیسک می‌برد. برای پرکردن فضای ایجاد شده، سیستم‌عامل دو راه خواهد داشت. یا فرایندی جدید را بپذیرد یا فرایندی که قبلاً معلق بوده را بپذیرد.
حافظه کوانتومی حافظه کوانتومی برای توسعهٔ بسیاری از دستگاه‌ها در پردازش اطلاعات کوانتومی ضروری است، از جمله یک ابزار همگام سازی که می‌تواند با فرایندهای مختلف رایانه کوانتومی مطابقت داشته باشد، یک دروازه کوانتومی که هویت هر حالت را حفظ می‌کند و مکانیزمی برای تبدیل فوتونهای از پیش تعیین شده به فوتون‌های تقاضا است. از حافظه کوانتومی می‌توان در بسیاری از جنبه‌ها مانند رایانش کوانتومی و ارتباطات کوانتومی استفاده کرد. تحقیقات و آزمایشات مداوم، حافظه کوانتومی را قادر ساخته‌است تا ذخیره کیوبیت‌ها را درک کند.
حافظه رایانه ۱. کارت و نوار کاغذی: از کارت‌های منگنه شده و رنگ شده و نوارهای کاغذی سوراخ شده (پانچ)، به عنوان محلی برای ذخیره اطلاعات استفاده می‌شود مانند پاسخ کارت کنکور. این حافظه توسط دستگاهی به نام کارت خوان خوانده می‌شود و سپس اطلاعات به حافظه رایانه منتقل می‌شود.
چندکارگی (رایانه) در علوم کامپیوتر و رایانش، چند وظیفگی، اجرای همزمان چندین کار یا فرآیند در مدت زمان مشخص است. وظایف جدید می‌توانند کارهایی را که قبلاً شروع شده‌اند، قبل از پایان کار قطع کنند؛ به جای اینکه منتظر بمانند تا پایان یابد. در نتیجه، رایانه بخش‌هایی از چندین وظیفه را به روشی پخته شده اجرا می‌کند؛ در حالی که وظایف منابع پردازشی مشترک مانند واحدهای پردازش مرکزی (CPU) و حافظه اصلی را به اشتراک می‌گذارند. ویژگی چند وظیفگی به طور خودکار برنامه در حال اجرا را قطع می‌کند، حالت آن را ذخیره می‌کند (نتایج جزئی، محتویات حافظه و محتویات ثبات‌های رایانه) و حالت ذخیره شده برنامه دیگری را بارگیری می‌کند و کنترل را به آن منتقل می‌کند. این «تغییر زمینه» ممکن است در فواصل زمانی مشخص (چند وظیفگی پیشگیرانه) شروع شود، یا برنامه در حال اجرا کدگذاری شود تا هنگام قطع شدن آن به نرم افزار نظارتی سیگنال داده شود (چند وظیفگی مشارکتی).
حافظه رایانه نوع دیگری از رَم با نام حافظه دسترسی تصادفی ایستا نیز وجود داشته که در آغاز برای حافظه پنهان استفاده می‌گردید. این نوع حافظه‌ها از چندین ترانزیستور (معمولاً چهار تا شش) برای هر یک از سلول‌های حافظه خود استفاده می‌نمایند. حافظه‌های فوق دارای مجموعه‌ای از فلیپ فلاپ‌ها با دو وضعیت خواهند بود؛ بنابراین حافظه‌های فوق قادر به بازخوانی اطلاعات به صورت پیوسته نظیر حافظه‌های حافظه دسترسی تصادفی پویا نخواهند بود. هر یک از سلول‌های حافظه مادامیکه منبع تأمین انرژی آن‌ها فعال باشد داده‌های خود را ذخیره نگاه خواهند داشت. در این حالت ضرورتی به بازخوانی داده‌ها به صورت پریودیک نخواهد بود پ. سرعت حافظه‌های فوق بسیار بالا است پ، ولی به دلیل قیمت بالا، در حال حاضر به عنوان جایگزینی استاندارد برای حافظه‌های رَم مطرح نمی‌باشند.
ذخیره‌سازی داده رایانه گونه‌های مختلف حافظه، هریک ویژگی‌هایی دارند، اما ویژگی‌هایی میان آن‌ها مشترک است از جمله: البته ویژگی‌های دیگری نیز در حافظه‌ها مطرح است مثل جابجایی پذیر بودن، مانا یا نامانا بودن اطلاعات ذخیره شده و خوانده شده و… که در این مجال به آن‌ها نمی‌پردازیم. رایانه‌های امروزی داده‌ها را به صورت دودویی نشان می‌دهند.
حافظه تنها خواندنی حافظه تنها خواندنی که به‌طور مختصر ROM خوانده می‌شود یک حافظه دی‌آی‌پی است که از جنس نیمه‌هادی بوده و شامل اطلاعات دائمی است که از پیش توسط کارخانه سازنده و تولیدکننده رایانه در آن قرار داده شده‌است داده‌های ذخیره شده در ROM به راحتی قابل تغییر نیست، این اطلاعات مهم بوده و برای راه‌اندازی رایانه ضروری هستند.
اندیان هر بایت از حافظه آدرس منحصر به فرد خود را داراست و محتوای یک متغیر n بایتی، یک خانه ی n بایتی را از حافظه را اشغال می‌کند. یک رایانه بیگ اندین بایت پرارزش متغیر را در ابتدایی‌ترین خانه حافظه ذخیره میکند، در حالیکه یک رایانه لیتل اندین کم ارزش‌ترین بایت متغیر را در ابتدایی‌ترین خانه حافظه ذخیره مینماید. چنانچه در شکلهای روبرو می بینیم اگر داده خود را 0A0B0C0D در نظر بگیریم در سیستم‌های بیگ اندین 0A در اولین خانه حافظه دخیره می‌شود در حالیکه در سیستم‌های لیتل اندین در آخرین فضای حافظه جای گرفته‌است. برای داده 0000111111110000 نیز به همین ترتیب، ۸ بیت پر ارزش، یعنی 00001111 در سیستم بیگ اندین در ابتدایی‌ترین خانه حافظه و در سیستم لیتل اندین در آخرین خانه حافظه می‌گیرد.
حافظه کوانتومی تحول متقابل اطلاعات کوانتومی بین نور و ماده کانون انفورماتیک کوانتوم است. فعل و انفعال بین یک فوتون منفرد و یک کریستال خنک شده که با یونهای خاکی کمیاب دوپ شده‌است بررسی شده‌است. بلورهای دوپ شده با زمین کمیاب چشم‌انداز کاربرد گسترده‌ای در زمینه ذخیره‌سازی کوانتوم دارند زیرا سیستم کاربردی منحصر به فردی را فراهم می‌کنند. [۱۷] لی چنگفنگ از آزمایشگاه اطلاعات کوانتومی آکادمی علوم چین یک حافظه کوانتومی حالت جامد ایجاد کرد و فوتون را نشان داد. عملکرد محاسبات با استفاده از زمان و فرکانس. بر اساس این تحقیق، می‌توان با استفاده از ذخیره‌سازی و انسجام حالت‌های کوانتومی در سیستم مواد، یک شبکه کوانتومی در مقیاس بزرگ مبتنی بر تکرار کننده کوانتومی ایجاد کرد. محققان برای اولین بار در بلورهای دوپ شده یونی در زمین نادر نشان داده‌اند. با ترکیب فضای سه بعدی با زمان دو بعدی و طیف دو بعدی، نوعی حافظه ایجاد می‌شود که با حالت کلی متفاوت است. ظرفیت چند حالته دارد و همچنین می‌تواند به عنوان مبدل کوانتومی با قابلیت اطمینان بالا مورد استفاده قرار گیرد. نتایج تجربی نشان می‌دهد که در همه این عملیات، وفاداری حالت کوانتومی سه بعدی که توسط فوتون حمل می‌شود می‌تواند در حدود ۸۹٪ حفظ شود. [۱۸]
آدرس حافظه انواع مختلفی از آدرس‌های حافظه وجود دارد. به عبارت دیگر یک رایانه و حتی یک برنامه ممکن است فضاهای آدرس حافظه مختلفی داشته باشند. یک حافظه رایانه دیجیتال ، به‌طور خاص حافظه اصلی، شامل تعدادی مکان حافظه می‌باشد، هر یک با داشتن یک آدرس فیزیکی یا یک کد قابل استفاده برای پردازنده (یا دستگاه‌های دیگر) می‌توانند به آن دسترسی پیدا کنند. در کل فقط نرم‌افزارهای سیستمی، یعنی بایوس، سیستم عامل، و برخی از برنامه‌های سودمند عمومی (مانند ارزیاب‌های حافظه)، حافظه فیزیکی را با استفاده از عملوند کد ماشین یا ثبات پردازنده آدرس‌دهی می‌کنند. دستوردهی پردازنده برای هدایت یک دستگاه سخت افزاری، به نام کنترل گر حافظه، برای استفاده از گذرگاه حافظه یا گذرگاه سیستم یا کنترل جداگانه، آدرس و گذرگاه‌های داده‌ها، برای اجرای دستورهای برنامه به کار می‌رود. هدایت‌گر حافظه گذرگاه شامل تعدادی خطوط موازی است که هر کدام با یک عدد دودویی نشان داده می‌شوند. عرض گذرگاه و به این ترتیب تعدادی از واحدهای ذخیره‌سازی آدرس و تعداد بیت در هر واحد در میان رایانه‌های مختلف متفاوت است.
مدیریت حافظه در اغلب رایانه‌ها، می‌توان ظرفیت حافظه را ارتقاء و افزایش داد. مثلاً می‌توان میزان حافظه RAM موجود را از یک مگابایت به دو مگابایت ارتقاء داد. روش فوق یک راهکار فیزیکی برای افزایش حافظه بوده که در برخی موارد دارای چالش‌های خاص خود می‌باشد. در این زمینه می‌بایست راهکارهای دیگر نیز مورد بررسی قرار گیرند. اغلب اطلاعات ذخیره شده توسط برنامه‌ها در حافظه، در تمام لحظات مورد نیاز نخواهد نبود. پردازنده در هر لحظه قادر به دستیابی به یک محل خاص از حافظه‌است. بنابراین اکثر حجم حافظه در اغلب اوقات غیر فابل استفاده‌است. از طرف دیگر با توجه به اینکه فضای ذخیره‌سازی حافظه‌ها ی جانبی نظیر دیسک‌ها به مراتب ارزان‌تر نسبت به حافظه اصلی است، می‌توان با استفاده از مکانیزم‌هایی اطلاعات موجود در حافظه اصلی را خارج و آن‌ها را موقتاً بر روی هارد دیسک ذخیره نمود. بدین ترتیب فضای حافظه اصلی آزاد و در زمانی‌که به اطلاعات ذخیره شده بر روی هارد دیسک نیاز باشد، مجدداً آن‌ها را در حافظه مستقر کرد. روش فوق «مدیریت حافظه مجازی» نامیده می‌شود.
حافظه مجازی سیستم عامل رایانه، با استفاده از ترکیبی از سخت‌افزار و نرم‌افزار، آدرس‌های حافظه مورد استفاده یک برنامه را که آدرس‌های مجازی نامیده می‌شوند، به آدرس‌های فیزیکی در حافظه کامپیوتر مرتبط می‌کند. فضای ذخیره‌سازی اصلی، همان‌طور که توسط یک فرایند یا کار مشاهده می‌شود، به عنوان یک فضای آدرس پشت سر هم یا مجموعه ای از بخش های(segment) کنار هم ظاهر می‌شود. سیستم عامل فضاهای آدرس مجازی و اختصاص حافظه واقعی به حافظه مجازی را مدیریت می‌کند. سخت‌افزار ترجمه آدرس در CPU که غالباً به آن واحد مدیریت حافظه (memory management unit) گفته می‌شود، به صورت خودکار آدرس‌های مجازی را به آدرس‌های فیزیکی ترجمه می‌کند. نرم‌افزارهای موجود در سیستم عامل ممکن است این قابلیت‌ها را گسترش دهند تا فضایی از آدرس مجازی فراهم شود که می‌تواند از ظرفیت حافظه واقعی فراتر رود و بنابراین حافظه بیشتری را نسبت به آنچه که از نظر فیزیکی در رایانه وجود دارد، آدرس دهی کند.
آرایه نمایش تصویر حافظه ویدئوی VGA به حافظه رایانه از طریق یک پنجره در بازه بین بخش‌های ۰xA۰۰۰ و ۰xC۰۰ در فاصله آدرس دهی حالت واقعی رایانه تعیین می‌گردند. معمولاً این بخش‌های آغازین عبارتند از: ۰xA۰۰۰ برای حالت‌های گرافیکی EGA/VGA (۶۴ کیلوبایت) ۰xB۰۰۰ برای حالت متن تک رنگ (۳۲ کیلوبات) ۰xB۸۰۰ برای حالت متن رنگی و حالت‌های گرافیکی سازگار با CGA(۳۲ کیلوبایت) به جهت استفاده از تعیین آدرس مختلف برای حالت‌های متفاوت، داشتن یک آداپتور نمایش تک رنگ امکان‌پذیر است و آداپتور رنگ همچون VGA، EGA یا CGA بر روی دستگاه مشابهی نصب گردید. در اوایل دهه ۸۰، معمولاً برای نمایش صفحات گسترده Lotus]] ۱-۲-۳]]در متن با دقت بالا بر روی یک نمایشگر MDA (آداپتور نمایش تک رنگ) مورد استفاده قرار می‌گرفت و گرافیک بر روی یک نمایشگر CGA (آداپتور گرافیکی رنگی) با دقت پایین مرتبط می‌ساختند. خیلی از برنامه‌ها همچنین از چنین تنظیمی با کارت تک رنگ که اطلاعات اشکال زدائی را هنگامی که یک برنامه در حالت گرافیک بر روی کارت دیگر کار می‌کرد، مورد اسفاده قرار می‌دادند. چند اشکال یاب، همچون Borland's Turbo، D۸۶(توسط Alan J. Cox) و CodeView مایکروسافت می‌توانستند در یک برنامه مونیتور دوتایی کار کنند. هر دوی آن‌ها می‌توانستند در ویندوز کار کنند. همچنین درایورهای DOS(سیستم‌عامل دیسک) مثل ox.sys که یک شبیه‌سازی رابط سری را بر روی نمایشگر MDA اجرا می‌کرد، وجود داشتند، برای مثال به کاربر این امکان را می‌دادند تا پیام‌های از کار افتادن سیستم را از نسخه‌های اشکال یاب ویندوز بدون استفاده از یک ترمینال سری واقعی دریافت نماید. آن همچنین استفاده از دستور حالت تک رنگ را در محیط داس برای مسیر دهی دوباره خروجی به نمایشگر تک رنگ ممکن می‌ساخت. وقتی یک آداپتور نمایش تک رنگ وجود نداشت آن برای استفاده در فضای آدرس ۰xB۰۰۰ – ۰xB۷FF همچنانکه حافظه اضافی برای برنامه‌های دیگر بود، امکان‌پذیر بود.(برای مثال با اضافه نمودن خط «DEVICE=EMM۳۸۶.EXE I=B۰۰۰-B۷FF» در فایل config.sys این حافظه می‌توانست برای برنامه‌هایی که می‌توانند بارگذاری بالا داشته باشند – در حافظه سطح بالا بار گذاری شوند).
حافظه رایانه در گام بعد سیستم عامل از دیسک سخت به درون حافظه رم سوار خواهد شد. بخش‌های مهم و حیاتی سیستم عامل تا زمانی‌که سیستم روشن است در حافظه ماندگار خواهند بود. در دنباله و زمانی‌که یک برنامه به دست کاربر فعال می‌گردد، برنامه بالا در حافظه رم سوار خواهد شد. پس از جای‌گیری یک برنامه در حافظه و آغاز سرویس دهی از سوی برنامه یاد شده در صورت ضرورت به فایل‌های مورد نیاز برنامه بالا، در حافظه سوار خواهند شد؛ و سرانجام زمانی‌که به حیات یک برنامه پایان داده می‌شود یا یک فایل اندوخته می‌گردد، اطلاعات بر روی یک رسانه انبارش همیشگی اندوخته و در پایان حافظه از بودن برنامه و فایل‌های وابسته، پاکسازی می‌گردد. همانگونه که اشاره گردید در هر زمان که اطلاعاتی، مورد نیاز پردازنده باشد، می‌بایست اطلاعات درخواستی در حافظه رَم سوار شود تا زمینه بهره‌گیری از آنان به دست پردازنده فراهم گردد. چرخه درخواست اطلاعات پدید آمده در رم به دست پردازنده، پردازش اطلاعات به دست پردازنده و نوشتن اطلاعات نوین در حافظه یک زنجیره پیوسته بوده و در بیشتر رایانه‌ها زنجیره بالا شاید هر ثانیه میلیون‌ها بار انجام گردد.
ویرچوال باکس چندین سیستم عامل میهمان را می‌توان بارگذاری کرد. هر کدام را می‌توان به صورت جدا شروع، متوقف یا از کار انداخت. سیستم‌عامل‌های میهمان و میزبان می‌توانند از طریق حافظه موقت ذخیره متنی (کلیپ بورد) یا شبکه با یکدیگر تعامل کنند. درحالی که سیستم‌عامل‌های میهمان نیز در صورتی که همزمان اجرا شوند این امکان را دارا می‌باشد.
حافظه بلندمدت در حالی که در حافظه کوتاه‌مدت تنها حدود ۲۰ تا ۳۰ ثانیه اطلاعات ذخیره می‌شود. اطلاعات می‌تواند در حافظه بلند مدت به طور نامحدود باقی بماند حافظه دراز مدت، شامل اطلاعاتی است که به مدت‌زمان‌های مختلف، از چند دقیقه تا سراسر عمر فرد خاطرات کودکی یک فرد بزرگسال در حافظه نگه‌داری شود. فراموش کردن در صورتی که اطلاعات درحافظه بلند مدت ذخیره شده باشد ممکن نیست بلکه دراین حالت اطلاعات در حافظه ذخیره شده اما ما قادر به یاداوری ان نیستیم البته درصد بازیابی بسیار بالاست و با سرنخ یا نشانی میتوان اطلاعات را به یاد اورد. یکی دیگر از دلایل فراموش کردن اطلاعات انتقال نیافتن اطلاعات به حافظه بلند مدت هست در واقع وقتی اطلاعات در حافظه کوتاه مدت ذخیره شود به مرور زمان پاک میشوند و فضا برای اطلاعات جدید را فراهم میکند.وبار اضافی را از حافظه کوتاه مدت حذف میکند که این نوع فراموشی کاملا طبیعی هست. اگر اطلاعات درحافظه کوتاه مدت مورد توجه قرار گیرد و تکرار و مرور شود وارد حافظه بلند مدت میشود ومانع از فراموشی اطلاعات میگردد. نظریه های مختلفی در رابطه عدم بازیابی اطلاعات در حافظه بلند مدت وجود دارد که مهم ترین ان ها نظریه تداخل هست  نظریه تداخل:اگر اطلاعات مشابه در حافظه بلند مدت شما ثبت شده باشد یاد اوری ان دشوار میشود و بازیابی اطلاعات در این مورد دشوار و یا غیر ممکن است البته این بداین معنا نیست که هیچ راه حلی ندارد شما میتوانید با یادگیری بیش از حد این مورد را بطرز چشمگیری کاهش دهید. یادگیری بیش از حد یکی از راهای موثر برای کاهش فرایند تداخل اطلاعات هست یادگیری بیش از حد یعنی تمرین و تکرار اموخته های قبلی که اساسا شما ان را یاد گرفته اید در واقع شما با تمرین و تکرار اطلاعات فرایند ذخیره سازی و بازیابی را در حافظه بلند مدت مستحکم میکنید
ذخیره‌سازی داده رایانه در یک سامانه رایانه‌ای، رسانه‌های ذخیره‌سازی گوناگونی برای نگاهداری اطلاعات وجود دارد که اصطلاح عام حافظه، به همه آن‌ها اطلاق می‌شود. این رسانه‌ها هریک دارای محدودیت‌ها و مزایایی هستند و لازم است که مجموعه‌ای از آن‌ها مورد استفاده قرار گیرد تا بتوان، ضمن جبران معایب هریک، از مزایای جملگی بهره گرفت. دلایل بکارگیری گونه‌های مختلف رسانه‌های ذخیره‌سازی را می‌توان به شرح زیر بیان کرد: با توجه به دلایل فوق، می‌توان گفت که باید برای اطلاعات، از نظر درجه در دسترس بودن آن‌ها برای واحد پردازش مرکزی، اولویت قائل شد، و از اینرو مفهوم سلسله مراتب حافظه‌ها مطرح شده‌است. این مفهوم در شکل ۱ نشان داده شده‌است.
صفحه (رایانه) به کمک تکنیک حافظه مجازی می‌توان صفحه‌ای که هم‌اکنون در حافظه وجود ندارد را آدرس‌دهی و استفاده کرد. اگر برنامه‌ای سعی کند جایی در یک چنین صفحه‌ای را مورد دسترسی قرار دهد، یک استثنا به نام نقص صفحه رخ خواهد داد. سپس سخت‌افزار یا سیستم‌عامل با خبر شده و سعی می‌کند صفحه مورد نظر را به صورت خود کار از حافظه کمکی به حافظه اصلی بارگذاری کند. برنامه‌ای که حافظه را آدرس‌دهی می‌کند، از جریان نقص صفحه و طریقه واکشی آن با خبر نیست. در نتیجه یک برنامه می‌تواند حافظه‌ای بزرگتر از حافظه فیزیکی را آدرس‌دهی کند. حافظه مجازی، تصوری در ذهن کاربران ایجاد می‌کند که انگار آن‌ها در حال کار کردن با یک حافظه بزرگ و پیوسته هستند. (شاید بزرگتر از حافظه واقعی سیستم) در حالی که عملاً اکثر اطلاعات آن‌ها در حافظه کمکی (دیسک سخت) قرار دارد.
منبع سیستم در علوم رایانه، یک منبع یا منبع سیستمی به هر جزء فیزیکی یا مجازی با محدودیت دسترسی در یک سیستم رایانه‌ای اطلاق میگردد. بنابراین هر قطعه متصل به یک رایانه، یک منبع می‌باشد. تمامی قطعات سخت افزاری یک رایانه، منابع آن رایانه هستند. منابع مجازی مهم هر سیستم شامل پرونده ها، فضای حافظه، ارتباطات شبکه‌ای آن رایانه هستند.بکارگیری یک منبع شاخصه‌ای برای آن منبع می‌باشد که نشاندهنده اینست که آن منبع در حال حاضر در دسترس است. بکارگیریهای یک منبع میتوانند مبهم باشند، که در آن حالت اصولاً از اعداد صحیح هستند، یا میتوانند اشاره‌گر ای به اجازه دسترسی بیشتر به اطلاعات باشند. متداول‌ترین بکارگیری منبع، توصیفگر فایل (File Descriptor) و کانال شبکه (Sockets) هستند.
حافظه رایانه همان‌طور که از نام این حافظه پیداست، پردازنده می‌تواند هم در این نوع حافظه بنویسد و هم از آن‌ها بخواند. به‌طور کلی، برنامه‌ها، دستورالعمل‌ها، و داده‌هایی در این حافظه قرار می‌گیرند که پردازشگر بخواهد بر روی آن‌ها کاری انجام دهد. به این نوع حافظه‌ها، "حافظه فَرّار" نیز می‌گویند زیرا با قطع برق، محتویات آن‌ها از بین می‌رود. رَم ها غالباً دو نوع اند: همانگونه که از نام حافظه فقط خواندنی استفاده می‌شود، پردازنده نمی‌تواند به صورت خودکار اطلاعات موجود در این نوع حافظه را تغییر دهد، بلکه فقط می‌تواند آن را بخواند. هنگام خاموش شدن رایانه نیز این اطلاعات از بین نمی‌رود و ثابت می‌ماند. سامانهٔ ورودی/خروجیِ پایه که وظیفه تنظیمات ساختاری سخت‌افزاری رایانه و همچنین آزمایش و راه اندازی قسمت‌های گوناگون رایانه را به هنگام روشن شدن سیستم بر عهده دارد در این نوع حافظه قرار داده می‌شود.