mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
مازیار شاهی وی جوان‌ترین نوازنده‌ایست که عضو هر دو گروه معروف موسیقی ایران عارف و شیدا بوده‌است.
شیدای گراشی محمدجعفرخان در بیشتر اشعارش از تخلص «شیدا» استفاده کرده‌است اما در مواردی از تخلص «جعفر» یا هر دو تخلص با هم نیز بهره برده‌است. او در شاعری طبعی روان داشته و در اکثر قالب‌های کلاسیک شعر فارسی همچون غزل، قصیده، قطعه، ترجیع‌بند، ترکیب‌بند، رباعی و تک‌بیت شعر سروده‌است؛ اما به سرودن غزل بیش از دیگر قالب‌ها علاقه داشته‌است. شیدا پیرو سبک عراقی بوده‌است و شیوهٔ بیانش ساده و عاری از عبارات دشوار است. او، کاتبانی داشت که اشعارش را می‌نوشتند. او همچنین اشعارش را برای محمدعلی‌خان سدیدالسلطنه می‌فرستاد و بین آن دو، نامه‌نگاری و مناظرات ادبی برقرار بود. آنچنان که از اشعار مذهبی شیدا برمی‌آید، علاقهٔ او به امامان شیعه و به خصوص علی بن ابی‌طالب و حسین بن علی چشمگیر بوده‌است. همچنین خانه‌اش و خانهٔ دامادش، قهرمان‌خان، محلی برای روضه‌خوانی و اطعام دسته‌های عزاداری بوده‌است. این خصوصیات موجب جذب مردم محلی به شخصیت شیدا و شکل‌گیری چهره‌ای مردمی از او شد. شیدای گراشی علاوه بر سرودن نوحه، مداحی هم می‌کرد. مشهور است که او در روزهای عزاداری با سر و پای برهنه به میان مردم می‌رفت و به سینه‌زنی و خوانش نوحه‌های خود می‌پرداخت؛ چنان‌که مردم گراش با سروده‌های او آشنا بودند. شیدا همچنین با موسیقی آشنا بود و از نوای نی و تار هنرمندی به نام «غلام شکری لاری» لذت می‌برد. هرچند احتمالاً خود، آلات موسیقی نمی‌نواخته‌است. او که همچون پدرش به تصوف گرایش داشت، به سبب ضرورت‌های حکومتی، گاه‌گاهی به شیراز سفر می‌کرد و گویا در این سفرها با درویشان سلسلهٔ ذهبیه و خانقاه احمدی شیراز آشنا شده‌است. پیش از آن و طی مدت اقامت تبعیدی در شیراز، علاقهٔ دوطرفه‌ای بین او و یکی از دختران حبیب‌الله‌خان قوام‌الملک ایجاد شد. در نتیجه، دختر قوام، مخاطب و معشوق شعریِ برخی از اشعار شیدا بوده‌است. با توجه به این که شیدا مدتی در تبعید بود و جمعی از خویشاوندانش نیز در جریان جنبش مشروطه کشته شدند، اما در اشعارش مضمونی مبنی بر مدح یا ذم افراد معاصرش به چشم نمی‌خورد.
حسن کامکار بعدها گروه کامکارها همراه با محمد رضا لطفی، پرویز مشکاتیان و حسین علیزاده، هستهٔ اولیهٔ گروه‌های شیدا و عارف را بنیان گذاردند و اولین کنسرت‌ها را هم در اوایل انقلاب، اجرا کردند.
پشنگ کامکار و همنوازی در آثار متعددی در موسیقی ایرانی به همراه گروه‌های عارف، شیدا، دستان و کامکارها.
محمدرضا لطفی علاوه بر برنامهٔ گلچین هفته که به پخشِ کارهای گروه شیدا می‌پرداخت، این گروه کنسرت‌هایی را نیز در گرگان، طوس و شیراز اجرا کرد. در جشن هنر شیراز که گروه شیدا با خوانندگی محمدرضا شجریان، در دستگاه نوا قطعاتی را اجرا کرد، لطفی برای نخستین بار از ساز دف در موسیقی سنتی ایران استفاده کرد، که نوازندگی آن را بیژن کامکار بر عهده داشت. این ساز، تا پیش از این تنها در کردستان و خانقاه‌ها نواخته می‌شد و برای اکثر ایرانیان ناشناخته بود؛ چرا که معتقد بودند این ساز را نباید برای نامحرم نواخت. دف هم‌اکنون از جایگاه خاصی در موسیقیِ ایرانی برخوردار است، اما پیش از اینکه لطفی آن را وارد موسیقی ایرانی کند، عملاً بیکار بوده‌است. لطفی نیز در طی دوران اقامتش در کردستان با این ساز آشنا شده‌بود. وی می‌گوید از آن‌جایی که نمی‌توانست با خود، دف‌نواز به تهران بیاورد، پس خودش شخصاً نوازندگی با این ساز را آموخت، و تصمیم گرفت تا سلحشوریِ موجود در صدا و ریتم دف را در فرم‌های مختلفِ موسیقی سنتی اعم از پیش‌درآمد، تصنیف و حتی برخی قسمت‌های ردیف وارد کند.
درویش‌رضا منظمی فعالیت حرفه‌ای را در گروه موسیقی شیدا و در کنار محمدرضا لطفی و ناصر فرهنگ‌فر شروع کرد.
سالی ارنا سالواتوره پل «سالی» ارنا (زادهٔ ۷ فوریه ۱۹۶۸ در لاورنس، ماساچوست) آوازخوان، گیتاریست و ترانه‌سرای اصلی گروه موسیقی گادسمک می‌باشد. نام اصلی او سالواتور پل ارنا است. او از سال ۱۹۹۵ کار خود را به عنوان رهبر گروه گادسمک شروع کرد.
سالی بدون باران (ترانه) سالی بدون باران ترانه‌ای از گروه موسیقی آمریکایی سلنا گومز و سین است.این گروه آهنگ را چندین بار به صورت زنده اجرا کردند که شامل اجراهای تلویزیونی در صبح بخیر آمریکا ، شوی الن دی‌جنرس و سی و هفتمین جایزه برگزیده مردم است.
دهستان شیدا دهستان شیدا، به مرکزیت روستای حیدری واقع در بخش شیدا ، شهرستان بن آز توابع استان چهارمحال و بختیاری است. دهستان شیدا در دی ماه سال ۱۳۹۱ با تصویب هیئت وزیران ایجاد گردید.
محمدرضا شجریان محمدرضا شجریان در سال ۱۳۵۷ همانند بسیاری از هنرمندان آن زمان همکاری خود را با سازمان‌های دولتی (مثل رادیو)، به‌دلیل آنچه خود گفته‌است، «آن موقع، آن‌جا با روحیات من نمی‌خواند، سیاست پخش صداها را از رادیو تلویزیون، من حس می‌کردم کاباره‌دار دارد تعیین می‌کند و ابتذال فرهنگی …» ادامه نداد. البته سایر هنرمندان (گروه‌های شیدا و عارف) و رئیس بخش موسیقی رادیو در آن زمان، هوشنگ ابتهاج نیز آن زمان از رادیو پس از واقعهٔ ۱۷ شهریور به نشانهٔ اعتراض خارج شدند. پس از این اتفاق محمدرضا لطفی کانون چاووش را با حمایت هوشنگ ابتهاج بنیان‌گذاری کرد. بیش‌تر اعضای کانون چاووش همان اعضای گروه‌های شیدا و عارف بودند. در آن زمان، محمدرضا شجریان به‌همراه شهرام ناظری در چند آلبوم مشترک از کانون چاووش آواز خواندن را بر عهده گرفتند که بیش‌تر محتوای آن‌ها انقلابی و میهنی بود. از میان آلبوم‌های مشترک شجریان و ناظری می‌توان به چاووش ۲ اشاره کرد که شامل دو سرود بسیار معروف شب‌نورد (برادر نوجوونه، با صدای شجریان) و آزادی (آن زمان که بنهادم، با صدای ناظری) می‌شد. شجریان در مصاحبه با بی‌بی‌سی گفته بود که در آن زمان زیاد انقلابی نبوده (هرچند دولت قبلی را نیز قبول نداشته)، اما چون دوستان او (اعضای کانون چاووش) فعالیت انقلابی داشتند او نیز با آن‌ها همکاری کرده. یکی از سرودهای شناخته شده، "چاووش ۶" (امروزه با نام "سپیده" شناخته می‌شود) است که مربوط به کنسرت گروه شیدا با آواز شجریان و به سرپرستی لطفی است و در آذر ۱۳۵۸ در دانشگاه ملی اجرا شده که یک اجرا با محتوای انقلابی بوده. جمعیت بسیاری در این کنسرت حضور داشتند و تصنیف معروف سپیده (ایران ای سرای امید) که مربوط به شعری از هوشنگ ابتهاج و آهنگی از محمدرضا لطفی است در همان کنسرت اجرا شده‌است. البته در آن زمان گروه به فکر ضبط اجرا نبود و به صورت اتفاقی کیوان ابتهاج (پسر هوشنگ ابتهاج) این اثر را ضبط کرد. او از آن زمان به بعد در خانه به تحقیق و تدوین ردیف‌های آوازی پرداخته و به آموزش شاگردان قدیمی‌اش همت گماشت. برخی از آلبوم‌های "چاووش" امروزه تصحیح شده‌اند و مؤسسه فرهنگی و هنری آوای شیدا با تغییر نام آن را زیر نظر محمدرضا لطفی بازنشر کرده‌اند. از این آثار چاووش‌های "۱ (به یاد عارف)"، "۶ (سپیده)" و "۹ (جان جان)" با حضور شجریان تصحیح شده و با تغییر نام بازنشر شده‌اند.
به یاد عارف به یاد عارف که در گذشته با نام چاووش ۱ شناخته می‌شد، اولین مجموعهٔ موسیقی از مجموعه ۱۲ آلبوم چاووش است که با صدای محمدرضا شجریان و با همکاری گروه شیدا به سرپرستی محمدرضا لطفی در بیات ترک اجرا شد. غزل و تصنیف این اثر از ه. ا. سایه است این اثر توسط "جهان موزیک" در سال ۱۳۵۷ در قالب نوار صوتی با نام چاووش ۱ به بازار آمد و امروزه توسط موسسه فرهنگی و هنری آوای شیدا زیر نظر استاد محمدرضا لطفی در قالب سی دی منتشر شده‌است.
چاووش ۸ چاووش ۸ نام آلبومی است با صدای شهرام ناظری و سیما بینا که با همکاری گروه شیدا با سرپرستی محمدرضا لطفی ساخته شد.
تصنیف در رواج تصنیف، نقش دو تن از آهنگسازان اواخر قاجار انکارناپذیر بود: علی‌اکبر شیدا (۱۲۲۲–۱۲۸۵ ه‍.خ) و عارف قزوینی (۱۲۵۹–۱۳۱۲ ه‍.خ). شیدا را «مبتکر تصنیف‌سازی» نیز نامیده‌اند. وی از برخی مطربان یهودی که برخی‌شان استادان موسیقی زمان خود بودند در ساختن موسیقی تصنیف‌هایش کمک گرفت و از آنجا که خود از پیروان صفی‌علی‌شاه (پیشوای تصوف) بود، تصنیف‌های بسیاری را به او تقدیم کرد و از او با القابی همچون «شاه صفی» در تصنیف نام برد. شیدا خود دلباختهٔ رقاصی یهودی به نام «مرضیه» بود و از همین‌رو تصنیف‌های شیدا مضمون عاشقانه داشتند؛ برخی از تصنیف‌های عارف نیز عاشقانه بودند، اما عارف از تصنیف بیشتر برای بیان مفاهیم سیاسی و میهنی استفاده می‌کرد. عارف و شیدا، هر دو هم ترانه‌سرا و هم آهنگساز تصنیف‌های خود بودند و عارف همچنین آوازه‌خان تصنیف‌های خودش نیز بود. بیشتر تصانیف شیدا باقی نمانده‌اند، و آنچه باقی مانده حدود ۱۰ تصنیف است که توسط مرضیه بازخوانی شده‌اند. همچنین ابراهیم منصوری تصنیف‌های شیدا و عارف را به نت درآورده است.
فرخ مظهری فرخ مظهری متولد ۱۳۲۸ در اصفهان است. او از آموزش‌های علی اکبر خان شهنازی، نورعلی برومند و هوشنگ ظریف بهره برده‌است. او همچنین با ارکستر فارابی به سرپرستی حسین دهلوی همکاری کرده‌است. مظهری مسئول آرشیو موسیقی در کتابخانه پارک لاله بود و همچنین از اعضای گروه‌های چاوش، گروه شیدا و گروه عارف بوده‌است.
شیدا (فیلم) شیدا فاطمی (لیلا حاتمی) و مادرش (زهرا سعیدی) به یک مراسم عروسی می‌روند. شیدا در حال بهت و ناباوری است. در محل برگزاری مراسم، شیدا با شنیدن نام داماد (فرهاد) بی‌اختیار خود را روی صندلی رها می‌کند. دوربین طی چند فلش بک به گذشته ماجرا را روایت می‌کند:
نی‌نوا قطعهٔ «نوروز» در بهار ۱۳۶۲ توسط گروه شیدا و عارف به سرپرستی حسین علیزاده اجرا شده‌است. علیزاده دربارهٔ ساخت قطعه نوروز می‌گوید:
محمدرضا لطفی محمدرضا لطفی پس از بازگشت به ایران گروه بانوان شیدا را راه‌اندازی کرد و کنسرت‌هایی را با این گروه اجرا نمود. برخی از اعضای این گروه عبارت بودند از: نازنین بازرگانی، پویا لقایی، کتایون ملک مطیعی، تینا پیرهادی، المیرا نصیری، آزاده شمس، فریما موفقی، هنگامه مشهدی الاصل، ساناز ستارزاده، سپیده مشکی.
هیکارو شیدا در ۲۱ مارس، شیدا توسط هواداران روبان یخی به عنوان حریف برای دیدار با کشتی‌گیر، سایوری انتخاب شد. شیدا در این مسابقه با "فالکون پیکان" پیروز شد. این مسابقه در نهایت منجر به همکاری دو کشتی‌گیر کانگاوا شد و پس از شکست دادن چی چی تومیا و ماکوتو در تاریخ ۱۶ آوریل، شیدا و سایوری در ۵ مه به مصاف ناموفق ایمی ساکورا و رای برای مسابقات بین‌المللی تیم برچسب روبان رفتند. این مشارکت همچنین به Smash منتقل شد، جایی که شیدا و سایوری در یک تگ تیم در تاریخ ۳ مه در "Smash.1o" یو و میو "شیرای را شکست دادند". در ۹ ژوئن در "Smash.18"، شیدا در اولین دور یک تورنمنت توسط سایوری شکست خورد. در تاریخ ۲۴ سپتامبر، شیدا و فوجیموتو تلاش کردند مجدداً مسابقات بین‌المللی تیمی با برچسب روبان را به دست بیاورند، اما در نیمه نهایی مسابقات برای کسب جای خالی توسط منامی تویوتا و تسکوشی شکست خوردند.
آرش کامور وی در کارنامه هنری خویش فعالیت با هنرمندانی نظیر: پرویز مشکاتیان در گروه عارف، محمدرضا لطفی در گروه شیدا و همکاری با گروه‌هایی چون شهنازی و اقبال را ثبت کرده‌است. در سال ۱۳۸۴ گروه «سروشان» را به سرپرستی خویش تأسیس نمود که حاصل فعالیت این گروه به آهنگ سازی آرش کامور آلبوم‌هایی چون سبوی تشنه به خوانندگی سالار عقیلی با نگاهی به اشعار شاعر معاصر مهدی اخوان ثالث و آلبوم سراسر مه به خوانندگی محمد معتمدی است.
چاووش ۵ چاووش ۵ ، پنجمین مجموعهٔ موسیقی از ۱۲ آلبوم چاووش است. که با صدای هنگامه اخوان و با همکاری گروه شیدا و عارف اجرا شد.
علی‌اکبر شیدا تا پیش از شیدا چیزی از سرایندگان تصنیف‌ها که احتمالاً به صورت بداهه‌خوانی سروده می‌شده‌است نمی‌دانیم و تنها در تصنیف‌های مختلف نشانه‌های سروده‌ای از شاعری را می‌بینیم (نظیر نشانه‌های شعری که صبا در دعوت از لطفعلی خان زند سروده در تصنیف مربوط به او). در میان تصنیف‌های تقریباً همزمان با شیدا یا اندکی قبل از آن می‌توان از تصنیف «ای تیر غمت را دل عشاق نشانه» نام برد که شعر آن از خیالی بخارایی است، همچنین «خسرو خوبان» با شعری از فخرالدین عراقی، «بار فراق دوستان» با شعری از سعدی، «چهره به چهره» با شعری از قرةالعین و «تمنای وصال» با شعری از خیالی بخارایی و شیخ بهایی که از شناخته شده‌ترین نمونه این تصنیف‌ها هستند. چنان‌که در این ترانه‌ها دیده می‌شود، میان این ترانه‌ها که اکثراً در مجالس اهل طریقت خوانده می‌شده با ترانه‌هایی که در کوچه و بازار شنیده می‌شد، تفاوت وجود دارد. همچنین در این ترانه‌ها شاعر تصنیف‌ساز نیست و ساختار شعری آن با شکل تاریخی تصنیف‌های مردم پسند متفاوت است. می‌ماند تصنیف‌های مردم پسندی مانند «تو مگر ماه نکو رویانی» که شاعران شناخته شده‌ای ندارد.
علی‌اکبر شیدا «روح‌الله خالقی» که شاید بتوان او را بنیان‌گذار تدوین تاریخ موسیقی ایران دانست، در مقدمه کتاب خود «سرگذشت موسیقی ایران»، انقلاب مشروطیت را نشان تاریخی آغاز دوره معاصر می‌داند. اما درمطالعه خود عملاً تبارشناسی موسیقی‌دانان و نوازندگان دوره احیا را از دوره فتحعلی شاه قاجار (۱۲۱۲–۱۲۵۰ هجری قمری) دنبال می‌کند. مبنای تبارشناسی خالقی نوازندگان دربارهای تازه شکل گرفته قاجار هستند. او نخستین گروه‌های موسیقی ایران را دو گروه زیر نظر «زهره» و «مینا» می‌داند که گروه‌های رقیب در دربار محمد شاه قاجار هستند. زهره و مینا، بی‌واسطه زیر نظر یک ارمنی اصفهانی و یک یهودی شیرازی موسیقی را فرا می‌گیرند. روشن است که چنین اقدامی در دربار ایران برای پیوستن «عمله طرب» – حتی با چنین نام نکوهیده‌ای– به جمله باشندگان حکومت تنها پس از فروپاشی حکومت روحانی‌مدار صفوی و ثبات نسبی پس از بر روی کار آمدن حکومت قاجار امکان‌پذیر بوده‌است.
فاضل‌خان شیدا فاضل‌خان شیدا با نام اصلی ملافتح‌الله شیدا (۱۷۸۳، تبریز - ۱۸۵۲، تفلیس) شاعر و سیاستمدار ایرانی بود.
یادواره رضاقلی‌میرزا ظلی گروه بازسازی شیدا آهنگسازان: مرتضی نی‌داوود، علی اکبر شهنازی، حبیب سماعی، محمدرضا لطفی بخش دوم:
صدیق تعریف اولین اثر محمد صدیق تعریف "به یاد طاهرزاده" (در گذشته با نام "چاووش ۱۰" شناخته می‌شد) می‌باشد که توسط گروه شیدا و عارف به سرپرستی محمدرضا لطفی اجرا شده‌است.
ارژنگ کامکار او علاوه بر فعالیت‌های آموزشی همراه گروه‌های شیدا و عارف کنسرت‌های متعددی را اجرا نمود. اکنون او در آموزشگاه کامکارها به تدریس تمبک نوازی مشغول است.
چاووش ۳ چاووش ۳ یا انقلاب ۱ نام آلبومی است با آواز شهرام ناظری، تک خوانی بیژن کامکار و به نوازندگی گروه شیدا که سرپرستی گروه را حسین علیزاده عهده دار بوده‌است. آهنگسازی ۵ قطعهٔ آلبوم اثر حسین علیزاده و ۳ قطعهٔ آن اثر محمدرضا لطفی است.
هیکارو شیدا شیدا در تاریخ ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۸ اولین بازی خود را برای Ice Ribbon انجام داد و در مقابل کازومی شیموما باخت. همان‌طور که برای یک تازه‌کار در کشتی حرفه ای ژاپن مرسوم است، تنها با یک پیروزی، بیش در برابر میاکو ماتسوموتو داشت. در مارس ۲۰۰۹، سرانجام شیدا مرتباً با پیروزی‌های بیشتر موفقیت خود را آغاز کرد. در ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۹، شیدا وارد دنیای هنرهای رزمی ترکیبی شد.
چاووش ۷ چاووش ۷ یک آلبوم موسیقی است با صدای محمدرضا شجریان و شهرام ناظری، که توسط کانون چاووش با همکاری گروه شیدا و گروه عارف در سال ۱۳۵۸ برای حمایت از مردم ایران اجرا شد. در ساخت موسیقی این اثر حسین علیزاده، محمدرضا لطفی، پرویز مشکاتیان و هوشنگ کامکار همکاری داشتند.
هادی منتظری وی با خوانندگانی همچون: محمدرضا شجریان در گروه شیدا، شهرام ناظری، صدیق تعریف، هنگامه اخوان، سیما بینا، علیرضا افتخاری، حسین علیشاپور و… همکاری داشته‌است.
زخمه ساز (آلبوم) زخمه ساز نام یک آلبوم موسیقی با آهنگسازی محمدرضا لطفی و با همکاری گروه بانوان شیدا می‌باشد،خواننده این اثر علیرضا فریدون‌پور است.(اجرا در دستگاه نوا)
چاووش ۴ چاووش ۴ نام آلبومی است از شهرام ناظری، با همکاری گروه شیدا و عارف، در این ساخت این اثر، بزرگان موسیقی ایران مانند پرویز مشکاتیان و محمدرضا لطفی با ناظری همکاری کردند.
از خون جوانان وطن لاله دمیده ولی مشهورترین اجرای این اثر، مربوط به سال ۱۳۵۱ و با صدای محمدرضا شجریان و همکاری گروه شیدا به سرپرستی محمدرضا لطفی است. در سال ۱۳۵۸ این اثر با تنظیم متفاوتی از فرامرز پایور و صدای محمدرضا شجریان و اجرای گروه پایور بازخوانی گردید و در آلبوم راز دل منتشر شد.
علی‌اکبر شیدا علی اکبر، پسر مرشدعلی، در سال ۱۲۵۹ قمری برابر با ۱۸۴۴ (میلادی) در یکی از پر حادثه‌ترین دوران پادشاهی محمد شاه قاجار در شیراز به دنیا آمد. یک ساله بود که غائله سید علی محمد باب در شیراز بالا گرفت. پنج ساله بود که محمد شاه درگذشت و ناصرالدین شاه تاجگذاری کرد. نه ساله بود که امیر کبیر به قتل رسید. پنجاه و چهار ساله بود که ناصرالدین شاه به قتل رسید و مظفرالدین شاه به تخت نشست (۱۳۱۳). هنگامی که شورش‌های منجر به جنبش مشروطیت بالا گرفت شصت و چهار ساله بود و در سال ۱۳۲۴ در ۶۵ سالگی و در همان سالی که فرمان مشروطیت امضا شد، درگذشت.
یادواره استاد نورعلی برومند یادواره استاد نورعلی برومند نام یک آلبوم موسیقی اثر محمدرضا لطفی با آواز نصرالله ناصح‌پور و همکاری گروه شیدا می‌باشد. این آلبوم در دستگاه شور اجرا شده‌است.
هیکارو شیدا در دوران کودکی، شیدا هم جودو و کن‌دو را تمرین می‌کرد و در کن دو به مقام سوم رسید. او بعداً به عنوان هنرپیشه حرفهی خود را آغاز کرد، که مهمترین نقش‌های او در مجموعه تلویزیونی "Mususle Venus بود." در سال ۲۰۰۸، شیدا در فیلم "Three Count"، در دنیای کشتی حرفه ای و همچنین بازیگران کشتی‌گیر حرفه ای، ایمی ساکورا، کیوکو اینو و یوشیکو تامورا به عنوان بازیگر نقش اصلی بازی کرد. برای ایفای این نقش، شیدا تمریناتش را زیر نظر ساکورا شروع کرد.
بهروز شیدا از بهروز شیدا تا کنون بیست کتاب منتشر شده‌است. سیزده کتاب از این کتاب‌ها در زمینهٔ نقد و پژوهش ادبی است؛ یک کتاب ویراستاری خاطرات زندان. بهروز شیدا سال‌ها پیش از این چهار کتاب ترجمه کرده و دو مجموعه شعر انتشار داده‌است. به اتفاق عباس صفاری و حسین نوش آذر سردبیر نشریهٔ فرهنگی – ادبی سنگ بوده‌است. بهروز شیدا جلدِ اولِ کتاب‌های زندان، خاطرات، را نیز ویراستاری کرده‌است؛ با نامِ کابوسِ بلندِ تیزدندان. بهروز شیدا ویراستار فرهنگ سوئدی – فارسی لکزین نیز بوده‌است. بهروز شیدا سردبیر مهمان نشریهٔ باران شمارهٔ ۱۶، ویژهٔ تبعید، سردبیر مهمان نشریهٔ باران شمارهٔ ۲۵ – ۲۴، ویژهٔ نقد و پژوهش ادبی، سردبیر مهمان نشریهٔ باران شمارهٔ ۳۹–۳۸، ویژه‌نامهٔ صداها و سکوت‌ها، دبیر مهمان بخشِ داستان‌نویسی و نقد و پژوهش ادبی ی نشریهٔ آرش شمارهٔ ۱۰۰ و مسئول بخش هنر و ادبیات نشریۀ آرشِ ویژۀ نقد و بررسیِ کارنامۀ بیست‌وسه سالۀ آرش نیز بوده‌است. آثار بهروز شیدا در بسیاری از نشریات خارج از کشور منتشر و در تعدادی از نشریات الکترونیکی باز چاپ شده‌است. وی در سال ۱۹۹۴ جایزهٔ ادبی باران را در قلمرو نقد ادبی به اتفاق پرتو نوری علاء به صورت مشترک دریافت کرده‌است. بهروز شیدا بورس‌های یک‌ساله، دوساله، پنج‌سالهٔ بنیاد نویسنده‌گان سوئد و بورس سالانهٔ پرنس ویلهمِ سوئدی را نیز دریافت کرده‌است.
علی‌اکبر شیدا خالقی دربارهٔ آثاری که شیدا آفریده‌است می‌گوید که آهنگ و اشعارش بسیار مطلوب و دلنشین است و ساخته شدن هریک دارای ماجرایی است و از این دست به سه نمونه اشاره می‌کند. یکی ماجرای سرودن تصنیف مرضیه دیگر ماجرای شیفتگی به اسماعیل فرزند داوود شیرازی که به سرودن ترانه «الاساقیا از راه وفا به شیدای خود جفا کم نما … ای که به پیش قامتت سرو چمن خجل شده…»، انجامیده‌است. خالقی همچنین به ماجرای استفاده از شعری از سعدی در وصف رقص زیبای رقاصه معروفی به نام «قمر سالکی» اشاره می‌کند. اوصاف خالقی نشان می‌دهد که زمینه‌های فرهنگی و اجتماعی برای نادیده گرفتن یا مورد انتقاد قراردادن مسلک رندی شیدا وجود داشته‌است و شاید همین دلیلی برای نادیده گرفتن حضور او دراسناد انجمن اخوت در زمان اداره کارهای موسیقی آن توسط درویش خان باشد. انتساب حداقل دو تصنیف که در جلسات انجمن اخوت خوانده می‌شده‌است: یکی تصنیف «مولود نبی» و دیگری «بت چین» به شیدا – و البته به ظهیرالدوله - و همچنین و جود عکس معروفی از او که – به قول روح‌الله خالقی – در ایوان انجمن اخوت از او گرفته شده‌است، نشان می‌دهد که او در انجمن فعال بوده‌است. با توجه به تأسیس انجمن در سال ۱۳۱۷ قمری و با توجه به درگذشت شیدا در ۱۳۲۴ این عکس باید در فاصله ۵۸ تا ۶۵ سالگی شیدا گرفته شده باشد. خالقی امیدوار بوده‌است تا کتاب مستقلی را دربارهٔ تصانیف شیدا همراه با نت‌نویسی آن تألیف کند که ظاهراً هیچگاه به انجام نرسید.
بخش شیدا بخش شیدا، به مرکزیت یان‌چشمه واقع در شهرستان بن در استان چهارمحال و بختیاری است. بخش شیدا در دی ماه سال ۱۳۹۱ با تصویب هیئت وزیران ایجاد گردید.نخستین بخشدار این بخش مهدی کریم‌زاده بود.
شیدا قره‌چه‌داغی شیدا قره‌چه‌داغی اپرای دیگری به نام «سرنوشت یا اتفاق» نیز نوشته که تاکنون اجرای صحنه‌ای نداشته‌است. اثر دیگر شیدا قره‌چه‌داغی در خارج از ایران، آلبوم موسیقی «دیالوگ» برای پیانو و چند ساز دیگر است. وی خود نوازندهٔ پیانو در این آلبوم بوده و این آلبوم چندین اجرای صحنه‌ای از جمله در مونترآل داشته‌است.
شیدا شیدا می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
هانا کامکار هانا کامکار، فرزند بیژن کامکار، خوانندهٔ اصلی گروه کامکارها و نوازندهٔ دف، رباب، تار، تمبک و دهل و شیدا صادقی ست وی در سال ۱۳۵۹ به دنیا آمد. تولد در خانواده‌ای هنری باعث شد که او از کودکی با موسیقی از نزدیک آشنا شده و به نوازندگی علاقه پیدا کند و از سال ۱۳۸۲ با پیوستن به گروه کامکارها، به‌طور جدی به این حرفه بپردازد.
شب‌نورد در بحبوحهٔ انقلاب ۱۳۵۷ ایران، منزل مسکونی محمدرضا لطفی در محلهٔ امیرآباد تهران، در کنار بیمارستان هزار تختخوابی و نزدیک به میدان ۲۴ اسفند (میدان انقلاب)، کانون تظاهرات ضد حکومتی بود. در یکی از شب‌های بهمن ۱۳۵۷ محمدرضا لطفی که با لباس آغشته به خون، خسته و پریشان به خانه بازمی‌گشت، در جستجوی شعری بود تا مناسب حال و هوای آن زمان باشد. او شعر «شب‌نورد» را یافت و همان شب ساز سه‌تار را برداشت و در آواز دشتی، موسیقی این تصنیف را ساخت. او خوانندگی این اثر را به محمدرضا شجریان پیشنهاد داد. پس از چند روز موسیقی این تصنیف، شبانه و به صورت مخفیانه در زیرزمین خانهٔ مسکونی محمدرضا لطفی توسط برخی از نوازندگان گروه شیدا ضبط شد و پس از آن در استودیو بل، به خوانندگی محمدرضا شجریان به اتمام رسید. تا قبل از ۲۲ بهمن، گروه‌های عارف و شیدا زیر نظر کانون فرهنگی و هنری چاووش به تولید مخفیانه آثار موسیقی حماسی ادامه می‌دادند.
یحیی شیدا استاد یحیی شیدا
قتل ناموسی در ایران شیدا زن ۱۶ ساله مریوانی بود که یک کودک ۲ ساله داشت همسر شیدا معتاد بود و در سال ۱۳۸۸ به دست برادرش و با چاقو به قتل رسید. برادر شیدا او را در خیابان در حال حرف زدن با یک مرد دیده بود و با ضربات چاقو به قتل رسانده بود.
وطنم ایران وطنم ایران نام یک آلبوم موسیقی با صدای محمد معتمدی و آهنگ‌سازی استاد محمدرضا لطفی است که در سبک سنتی ایرانی و در مایه دشتی با اجرای گروه همنوازان شیدا تهیه شده و دارای ۱۰ آهنگ است.
اردشیر کامکار اردشیر کامکار، در سال ۱۳۶۰ به تهران آمد و همکاری خود را با گروه‌های عارف و شیدا و با بسیاری از خوانندگان پیشرو ایران آغاز کرد. همچنین مطالب تکمیلی در زمینه ردیف سنتی ایران را نزد محمدرضا لطفی و پشنگ کامکار آموخت.
علی‌اکبر شیدا با وجود اهمیت و شهرت شیدا به جز چند نقل قول از عارف و روح‌الله خالقی که در همه منابع تکرار می‌شوند، هنوز هیچ مطالعه مستقلی دربارهٔ شیدا انجام نگرفته‌است. او هم، اشتهار به شیرازی داشت و هم اصفهانی و در تهران و در سلک دراویش نعمت‌اللهی از دنیا رفت. پیوندش با انجمن اخوت و تصنیفی که با نام "میلاد نبی" در مجالس انجمن خوانده می‌شد و به شیدا منسوب است تنها رد پایی است که از حضورش در عرصه‌های همگانی در دست است. اگر چه تأثیر تصنیف‌هایش بر عارف قزوینی باعث شده تا نشانه‌های سبک او را در تصنیف‌های عارف و دیگر تصانیفی که در دوره مشروطیت سروده شده‌است به عیان ببینیم.
سینما شیدا سینما شیدا یک سینما در شهر سنندج، ایران است.
علی‌اکبر شیدا بنابراین در این دوران تنها کسی را که به عنوان شاعر تصنیف ساز می‌شناسیم شیداست. افزون بر آن تقریباً ۲۲ تصنیف سروده شده از شیدا در اختیار داریم که از نظر مضامین، زبان شعری و نوع آهنگ‌ها دارای مشخصات سبکی خاص شیدا هستند. استادانی نظیر رضوی سروستانی بر ویژگی‌های سبکی این نوع تصنیف‌ها تأکید زیادی داشتند.
به یاد طاهرزاده چاووش ۱۰ یادواره‌ای است از استاد آواز ایران حسین طاهرزاده که با همکاری گروه‌های شیدا و عارف به سرپرستی محمدرضا لطفی و با آواز صدیق تعریف اجرا شد. ردیف آوازی این اثر اصفهان است که در دستگاه سه‌گاه اجرا شد.
علی‌اکبر شیدا از مهم‌ترین تصانیف ساخته شیدا می‌توان به دوش دوش (که آن مه‌لقا)، امشب شب مهتابه (امشب به بر من است آن مایهٔ ناز)، بت چین (ای مه من، ای بت چین، ای صنم)، عشق تو (عشق تو آتش جانا زد بر دل من)، ناوک مژگان (از نوک مژگان می زنی تیرم چند)، کیه کیه در می‌زنه (عقرب زلف کجت با قمر قرینه)، دل شیدا (از غم عشقت دل شیدا شکست)، ماه غلام (ماه غلام رخ زیبای توست) و سرو خجل (ای که به پیش قامتت، سرو چمان خجل شده) اشاره کرد.
سالی نیکولز سالی نیکولز (؛ زادهٔ ) نویسنده بریتانیای است که در زمینهٔ خلق آثار برای گروه مخاطب کودکان، برندهٔ جوایزی در همین زمینه گردیده‌است. مهمترین و مشهورترین اثر وی کتابی است با عنوان «چه جوری تا همیشه زنده باشی» که در سال ۲۰۰۸ میلادی برندهٔ جایزه کتاب کودکان واترستون گردید.
شیدایی خوش‌بینی، شادی یا هیجان زیاد را همه انسان‌ها در زندگی شان تابع عواملی تجربه می‌کنند اما شکل بیمارگونهٔ چنین علایمی «شیدایی» را در ما شکل می‌دهد و در مقابل زمانی‌که احساس بدبینی و درماندگی می‌کنیم، هیجان‌رفتار ما بیانگر «افسردگی» است و نسبت به انتظارهای خود و هرآنچه که پیرامون خود می‌بینیم، بی‌علاقه و غمگین می‌شویم. در افسردگی همانند یک «سرماخوردگی روانی»، انرژی آزاد فروکش کرده‌است. اما در شیدایی، افراد بسیار تلقین‌پذیر می‌شوند، پیشنهادهای دیگران را به‌راحتی می‌پذیرند و با ساده‌دلی رفتار می‌کنند. فردی که در حالت شیدایی است، تصویر درستی از موقعیت واقعی ندارد مثلاً ممکن است درست در زمانی‌که او را از کار برکنار کرده‌اند به خریدهای غیرضروری پرهزینه روی آورد. همچنین قضاوت قاطعانه‌ای دربارهٔ دیگران دارد مثلاً اطرافیان خود را به دو گروه خیلی خوب و خیلی بد تقسیم می‌کند و همه چیز را سیاه و سفید می‌بیند. به عبارتی فردی که صبح خیلی بد بوده‌است، ناگهان عصر همان روز در گروه خیلی خوب قرار می‌گیرد که علت آن برخی اختلالات در زیست شیمیایی مغز و اعصاب است. افراد افسرده نیز اطرافیان خود را به دو گروه سیاه و سفید تقسیم می‌کنند، اما آن‌ها به‌سادگی شناخت خود را دربارهٔ دیگران تغییر نمی‌دهند و همیشه در ذهنشان مردمانی خوب و مردمان دیگر بد می‌مانند. در شیدایی با وجود پُرکاری فرد در انجام کارها، نمی‌توان به آسانی تمرکز کرد و کارها را به انتها رساند و در این معنی، انرژی آزاد هدر می‌رود. اگر چه افراد شیدا به دلیل انرژی آزاد افزایش یافته، دچار «پرش افکار»، افکار مسابقه‌ای و درهم ریختگی تصاویر هیجان رفتاری هستند.
صدیق تعریف اولین اثر صدیق تعریف "به یاد طاهرزاده" (در گذشته با نام "چاووش ۱۰" شناخته می‌شد) می‌باشد که توسط گروه شیدا و عارف به سرپرستی محمدرضا لطفی اجرا شده‌است. خود تعریف در یکی از مصاحبه‌هایش پس از مرگ محمدرضا لطفی گفته بود که: در سال ۱۳۶۳، یعنی حدوداً ۳۰سال پیش لطفی مرا برای همکاری دعوت کرد و «دستم بگرفت و پا به پا برد» و آن کار سنگین و سترگ به یاد طاهرزاده را با دقت و صبوری و عشق به من آموخت. صدیق تعریف در این مصاحبه محمدرضا لطفی را مصداق یک "استاد کامل" نامید. این اثر ابتدا توسط کانون چاووش منتشر شده بود و در فهرست مجموعه ۱۲ آلبوم چاووش قرار داشت و امروزه توسط مؤسسه فرهنگی و هنری آوای شیدا زیر نظر محمدرضا لطفی بازنشر شده‌است.
رقص شیدا «رقص شیدا» آلبومی از استراتوواریوس است که در سال ۲۰۰۵ میلادی منتشر شد.
بهروز شیدا بهروز شیدا، منتقد و پژوهشگر ادبی، ساکن استکهلم، سوئد، است.
مغالطه دادستان سالی کلارک یک وکیل بریتانیایی بود که به اشتباه به قتل دو پسرش محکوم شد. فرزند اول او تنها چند هفته پس از تولد در سال ۱۹۹۶ به طور ناگهانی درگذشت. پس از این‌که فرزند دوم او نیز به همین شکل درگذشت،‌ سالی کلارک در سال ۱۹۹۸ به اتهام قتل دو فرزندش محاکمه شد. یک متخصص اطفال در دادگاه سالی کلارک مدرک آماری اشتباه ارائه کرد. او بیان کرد که احتمال این‌که دو فرزند از یک خانواده‌ی متمول دچار سندروم مرگ ناگهانی نوزاد شوند، یک به روی formula_3میلیون است. او این احتمال را از مربع کسر formula_4به دست آورده بود که براورد او از احتمال مرگ یک نوزاد بر اثر این سندروم در شرایط مشابه بود.
علی‌اکبر شیدا به هر حال به نظر می‌رسد توجه جدی به شیدا و سهم او از زمان آغاز کار رادیو ایران شروع می‌شود که به عنوان یک رسانه با مخاطب گسترده نیازمند موسیقی مورد پسند همه مردم بوده‌است. تصنیف‌هایی که شیدا ساخته بود و سبک کار او خیلی بهتر از سبک کار تصنیف خوانانی مانند «عبدالله دوامی» و «رضا قلی خان تجریشی» که به همراه درویش خان برنامه اجرا می‌کردند، مورد استقبال عامه قرار گرفت و در واقع استقبال مردم ایران بود که شیدا را دوباره به مرکز توجه در موسیقی معاصر برکشید. از این دوره به بعد با همت روح‌الله خالقی، جواد معروفی، بزرگ لشکری و پرویز یاحقی و با صدای مرضیه، پوران، نادر گلچین، عبدالوهاب شهیدی، پروین و بعدها سیما مافیها، سیما بینا، پریسا و محمد رضا شجریان مجموعه‌ای از ترانه‌های ماندگار ایرانی بر اساس کارهای شیدا ساخته شد که یکی از مهم‌ترین گنجینه‌های موسیقی ایرانی محسوب می‌شود.
زاغی (نقاشی مونه) تابلوی زاغیِ مونِه یکی از حدود ۱۴۰ منظره‌نگاری نقاش با سوژهٔ چشم‌اندازِ برف و یخبندان می‌باشد. اولین منظره‌نِگاری برفی نقاش، تابلوی "گاری خرید در جادهٔ برفی هانفلور" می‌باشد که در چند نقاشیِ مجتمع در سال‌های ۱۸۶۵ تا ۱۸۶۷ طرح گردید. پس از طرحِ یک سِری قابل توجه از منظره نِگاری‌های برفی در همان سال که سر آغاز طرحِ دیگر یعنی تابلوی "مسیرِ مزرعهٔ سن سیمئون در زمستان" بود، تابلویِ زاغی که بزرگترین نقاشی از مجموعه نقاشی‌های‌های زمستانیِ مونِه بود در سال ۱۸۶۹ طراحی و تکمیل گردید که دنباله روِ تابلوی شِنل قرمز (۱۸۶۹–۱۸۷۱) نقاشیِ زمستانی و شناخته شدهٔ دیگرِ مونِه با مدل قرار گرفتن کامیل دانسیو می‌باشد.
گالری ۹ یک نقاش جوان به نام «امیر سهرابی»، پس از آنکه تابلوهایش در موزه هنرهای معاصر مورد پذیرش قرار نمی‌گیرد، تصمیم می‌گیرد تا تابلویی نفیس را از نمایشگاه بدزدد و تابلوی خود را که در واقع یک کپی از تابلوی اصلی است، جایگزین آن کند...
حبیب محمدی در روز ۳ مرداد ۱۳۸۱، آتلیهٔ نقاشی پویا توانست در روز افتتاح گالری پویا، نمایشگاهی از آثار حبیب محمدی برگزار کند. سیاوش یحیی‌زاده، نقاش و مدیر گالری پویا، با پیگیری مدام خود سرانجام توانست تابلوهای نقاش همشری خود را از انبار موزهٔ رشت به دیوار نمایشگاه آتلیهٔ خود بکشاند. ۱۳ تابلوی رنگی و ۲۱ تابلوی سیاه‌وسفید به همراه ۵ تابلو از بهمن محصص، شاگرد برجستهٔ حبیب محمدی، در آن روز به نمایش درآمد.
له ژاپونز له ژاپونِز () یک تابلوی نقاشی مربوط به سال ۱۸۷۶ از هنرمند نقاش فرانسوی، کلود مونه است. این اثر هنری در قالب رنگ روغن طرح گردید و مدل نمایش‌داده‌شده اثر، کامیل دونسیو نخستین همسر مونه است. تابلوی له ژاپونِز امروزه در موزه هنرهای زیبا (بوستون) قرار دارد.
سهره طلایی (رمان) شخصیت اصلی داستان، تئودور دکر ۱۳ ساله است که از یک بمب‌گذاری تروریستی در موزه هنری که مادرش در آن کشته می‌شود، جان سالم به در برد و یک تابلوی نقاشی کوچک دوران طلایی هلندی به نام سهره طلایی را از آن جا با خود می‌برد. این تابلوی نقاشی یکی از معدود آثار برجای مانده کارل فابریتیوس، نقاش مشهور هلندی است.
موزه هنرهای معاصر تهران از دیگر همکاری‌های موزه می‌توان به قرض دادن تابلوی "ترینیداد فرناندز" به موزهٔ بویمانس فان بنینگن در رتردام هلند در سال ۲۰۱۰، و قرض دادن تابلوی "نقاش و مدلش" به کونستهاوس زوریخ در اکتبر ۲۰۱۰ که پس از بازدید لیویا لوی آگوستی، سفیر پیشین سوئیس در ایران، و درخواست او از موزه انجام گرفت، اشاره کرد.
سرمنشأ جهان در سال ۱۹۵۵ تابلوی سرمنشأ جهان در جریان یک حراج به قیمت ۱٫۵ میلیون فرانک فروخته شد. مالک جدید آن یک روانکاو به نام "ژاک لاکان" بود. این روانکاو به همراه همسر خود، که یک بازیگر فرانسوی به نام "سیلویا بتایله" بود، تابلوی مذکور را در منزل شخصی خود که در منطقه‌ای از فرانسه به نام گیترانکورت Guitrancourt واقع بود، نصب نمودند. ژاک لاکان همچنین از نابرادری خود که یک نقاش به نام آندره میسون بود، خواست که به منظور حفظ این تابلوی نفیس، برای آن یک قاب دو جداره بسازد و همچنین از وی درخواست نمود که نسخهٔ دیگری از روی این تصویر تهیه نماید. میسون یک نسخهٔ سوررئالیستی که به‌طور تلویحی به تابلو سرمنشأ جهان اشاره داشت، از آن تهیه نمود.
مریم گردن‌بلند مریم گردن‌بلند تابلوی نقاشی اثر نقاش شیوه‌گرای ایتالیای پارمیجانینو است.
پابلو پیکاسو تابلوی "نقاش و مدلش" از کارهای پیکاسو در ابعاد بزرگ است که در موزه هنرهای معاصر تهران نگهداری می‌شود.
ویلیام فردریک ییمز ویلیام فردریک ییمز (; – ) نقاش اهل بریتانیایی بود که بیشتر با تابلوی معمایی "و آخرین بار کی پدرت را دیدی؟" شناخته می‌شود.
یوجین یانسون یوجین فردریک جانسون یا اوژن جانسون (۱۸ مارس ۱۸۶۲، استکهلم - ۱۵ ژوئن ۱۹۱۵، اسکارا) یک نقاش سوئدی که به خاطر تابلوی منظره‌نگاری شبانه خود مشهور بود. وی تا اواخر عمر، از حدود سال ۱۹۰۴، عمدتاً برهنه‌های مذکر را نقاشی کرد. او بعضاً به عنوان «نقاش آبی» بنام "blåmålaren" نامیده می‌شد.
گئورگ بازلیتز "شب بزرگ در زباله‌دان"، "دروازه باز"، "شام دیرهنگام در درسدن" و ۶۰ "تابلوی روسی" که بین سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۵ خلق کرد، از آثار قابل توجه گئورگ بازلیتس هستند.
کودک با فنجان کودک با فنجان () یک تابلوی نقاشی در قالب رنگ روغن از نقاش هنرمند فرانسوی، کلود مونه است که در تاریخ ۱۸۶۸ طرح گردید.
دره نرویا دره نِروِیا () تابلوی نقاشی رنگ روغن مربوط سال ۱۸۸۴ از نقاش فرانسوی، کلود مونه است. این اثر هنری امروزه در موزه متروپولیتن نیویورک.
ژرژ براک این حالت می‌باید به سرعت تغییر کرده باشد، زیرا از آن زمان به بعد نقاشی‌های براک حکایت از یک دانش و درک عمیق از آخرین تابلوهای پیکاسو داشت. همچنین یک رابطه دوستانه نزدیک، به سرعت بین این دو نقاش شکل گرفت. در مراحل اولیه این رابطه، براک موضوعات جدیدی در کارش وارد می‌کرد. او در سال ۱۹۰۸ تابلوی برهنهٔ بزرگ (Grand nu)، یکی از معدود زنان برهنه‌اش را خلق کرد که با ابعاد ۱۴۰*۱۰۰ سانتی‌متری اش —بنابراین از این لحاظ قابل مقایسه با تابلوی بزرگ دوشیزگان آوینیون پیکاسو بود— یکی از تابلوهای عظیم براک به‌شمار می‌رفت.
جیمز مک‌نیل ویسلر جیمز ابوت مک نیل ویسلر (۱۹۰۳–۱۸۳۴) نقاش برجسته و جنجالی آمریکایی و خالق تابلوی مشهور آرایش در سیاه و خاکستری:مادر ویسلر است.
جرج فردریک واتس تابلوی «عشق و زندگی» این هنرمند نقاش از سوی بریتانیا به مردم آمریکا تقدیم شد و تئودور روزولت رئیس جمهور اسبق آمریکا آنرا در یکی از تالارهای کاخ سفید نصب کرد.
احمد اسفندیاری محمود رحمانی مستندساز شناخته شده ایرانی فیلمی با نام ابدیت (برگرفته از تابلوی ابدیت اثر احمداسفندیاری) از زندگی و آثار این نقاش نوگرا را آغاز کرده بود که با مرگ اسفندیاری همچنان نیمه تمام مانده‌است.
دوم ماه مه ۱۸۰۸ دوم ماه مه ۱۸۰۸، یک تابلو نقاشی اثر فرانسیسکو گویا نقاش اسپانیایی است که بین سال‌های ۱۸۱۴ تا ۱۸۱۵ و تنها در وقفه‌ای دو ماهه با تابلوی "سوم ماه مه ۱۸۰۸" خلق شده‌است.
نلسون شنکس نلسون شنکس (؛ – ) یک نقاش اهل ایالات متحده آمریکا بود. شهرت وی بیشتر به خاطر کشیدن تابلوی نقاشی از دایانا، شاهدخت ولز بود. شنکس از اساتید فرهنگستان هنر ممفیس در مؤسسه هنر شیکاگو بود. نقاشیهای وی از افراد مشهور، سیاستمداران و خانواده‌های سلطنتی بر شهرت بین‌المللی وی به عنوان نقاش فیگوراتیو افزوده بود. وی در تاریخ ۲۸ اوت ۲۰۱۵ بر اثر بیماری سرطان پروستات در ۷۷ سالگی در پنسیلوانیا درگذشت.
حمام ترکی (نقاشی) بعدها ادگار دگا، نقاش مشهور دریافتگر که فرانسوی بود، خواستار به نمایش درآمدن تابلوی حمام ترکی در نمایشگاه بین‌المللی شد، امّا این درخواست وی، واکنش‌های متضاد و ضد و نقیضی را بدنبال داشت.
آدولف تیده مان به این ترتیب زمینه آشنایی بیشتر و کار مشترک هنری فراهم آمد. این همکاری دوام آورد و بسیار شکوفا شد. اولین و معروفترین تابلوی هنری این ۲ نقاش، که در سالهای ۱۸۴۷ و ۱۸۴۸ به انجام رسید،
خلسه (فیلم ۲۰۱۳) سیمون (جیمز مک‌آووی) به فرانک (ونسان کسل)، که شریک و دوستش در یک سرقت هنری است، خیانت می‌کند و تابلوی باارزشی را که با هم سرقت کرده‌اند، پنهان می‌کند، اما بر اثر واردآمدن ضربه‌ای به سرش دچار فراموشی می‌شود و نمی‌تواند به خاطر بیاورد که تابلوی گران‌قیمت را که اثری هنری از فرانسیسکو گویا (نقاش بزرگ اسپانیایی) است، کجا پنهان کرده‌است. فرانک اصرار دارد که سیمون باید تحت مشاورهٔ روانیِ الیزابت (رزاریو داوسون)، که با هیپنوتیزم به درمان بیماران می‌پردازد، قرار گیرد. اما این درمان، سیمون را وارد یک بازی خطرناک از خاطرات مدفون‌شدهٔ او از خیانت‌ها و دروغ‌ها می‌کند.
سمفونی سفید، شماره ۳ سمفونی سفید، شماره ۳ () یک نقاشی رنگ روغن بر روی بوم از جیمز مک‌نیل ویسلر نقاش جنجال‌برانگیز آمریکایی است که دو زن را در لباس سفید نمایش می‌دهد، یکی از آنها بر روی مبل قرار دارد و در حال استراحت می‌باشد و دیگری زنی است که بر روی زمین و در کنار مبل نشسته، مدلی که بر روی مبل نشسته معشوقهٔ هنرمند می‌باشد که پیش‌تر در تابلوی سمفونی سفید نقاش نیز حضور داشته، دیدگاه ویسلر در این اثر با تأکید بر فلسفهٔ مربوط به هنر و با الهام از شاعر بزرگ شارل بودلر می‌باشد، حضور یک بادزن دستی در اثر نمایانگر تأثیر ژاپنیسم در این اثر نقاش است که در آن زمان یک جنبش هنری محبوب در هنر اروپا به‌شمار می‌آمد.
نقاش و مادرش تصویر زن روستایی (شوشان، مادر آرشیل) است که باوقار بر روی صندلی نشسته است و پسری نوجوان (خود هنرمند) با حالتی احترام‌آمیز و در حالی که گلی سرخ رنگ بدست دارد در کنارش ایستاده است. گلی که در تابلوی «نقاش و مادرش» بدست پسر نوجوان دیده می‌شود نماد آینده است. آنچه در نگاه اول در این نقاشی موج می‌زند و بیننده را با خود می‌برد، معصومیت آمیخته با حزنی است که بر چهره‌های مادر و پسر حک شده‌است. این اثر از روی تصویر واقعی خلق شده‌است.
پرویز کلانتری کلانتری در مراکز هنری از جمله دانشکدهٔ هنرهای زیبای تهران و کالج هنری کودکان در کالیفرنیا کار کرد و مدتی نیز مدیر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در تهران بود. وی نمایشگاه‌های گروهی و انفرادی بسیاری در داخل و خارج از ایران برگزار کرد. یک اثر از آثار این نقاش برجسته، در فهرست تمبرهای ویژه سازمان ملل به چاپ رسیده‌است. هم چنین تابلوی مشهور شهر ایرانی از نگاه نقاش ایرانی او در مقر سازمان ملل در نایروبی قرار دارد.
پرتره پاپ اینوسنت دهم گفته می‌شود که پاپ اینوسنت دهم، با دیدن "پُرترهٔ خوان دِ پارخا" به قابلیت‌های والای فنی نقاش اعتماد پیدا کرد و حاضر شد تا دیه‌گو ولاسکز تابلوی او را بکشد.
جعفر پتگر و برخی مانند شهریار (محمدحسین بهجت تبریزی) که با استاد، همشهری بوده و مشترکات ذوقی و هنری بیشتری نسبت به دیگران داشتند، مدتی با استاد هم‌خانه بودند. (تابلوی خانه نقاش، همین خانه را تصویر کرده‌است که؛ در تهران، خیابان ری، کوچه آبشار واقع است)
عروس یهودی پُرتره زوجی به نام اسحاق و رُبکا معروف به عروس یهودی تابلوی معروفی از رامبرانت است که در حدود سال ۱۶۶۶ کشیده شد. از این اثر به عنوان یکی از برترین کارهای رامبراند (۱۶۰۶ - ۱۶۶۹ میلادی)، نقاش مشهور هلندی یاد می‌شود.
کاراواجیستی کاراواجیستی () سبک عده‌ای از نقاشان سدهٔ ۱۶ دوران باروک ایتالیا است که خود را پیرو نقاش مشهور کاراواجو می‌دانستند. نفوذ این نقاش بر سبک باروک جدید در نهایت منجر به پیدایش تکلف‌گرایی گردید. کاراواجو، همانند بسیاری از هنرمندان دیگر هیچگاه استودیویی اختصاصی به وجود نیاورد و هیچ مکتبی برای اشاعه و معرفی هر چه بهتر تکنیک‌هایش ابداع ننمود. هنگامی که کاراواجو در قید حیات بود، از شهرت بسزایی برخوردار بود اما بلافاصله پس از مرگش فراموش گردید و بسیاری از نقاشی‌های وی به پیروانش انتساب داده شد همانند تابلوی مشهور دستگیری عیسی مسیح که تا سال ۱۹۹۰ میلادی به نقاش هلندی خرارد فن هونهورست نسبت داده می‌شد.
پرتره خوان د پارخا گفته می‌شود که پاپ اینوسنت دهم، با دیدن این پُرتره به قابلیت‌های والای فنی نقاش اعتماد پیدا کرد و حاضر شد تا دیه‌گو ولاسکز تابلوی مشهور "پُرترهٔ پاپ اینوسنت دهم" را از او بکشد.
جرج فردریک واتس اغلب، مشکلات و شرایط سخت زندگی فقرا و محرومان موضوع آثار فردریک واتس را تشکیل می‌دهد. با وجودی‌که این نقاش پس از مرگ شهرت نسبی خود را از دست داد ولی دو تابلوی وی به نام «امید» و دیگری «عشق و زندگی» از آثار مشهور وی هستند.
خیال برتر خیال برتر یا خیال نخست () یک نقاشی از "ویلیام-آدولف بوگرو" نقاش رئالیسم و آکادمیک فرانسه می‌باشد که در سال ۱۸۸۹ طرح گردید، در انگلیسی از این تابلوی "بوگرو" با عنوان "زمزمه‌های عشق" هم یاد می‌شود. نقاشی پس از تکمیل در نگهداری گردید.
پرچم ایران به نوشتهٔ یحیی ذکاء در تابلوی نبرد غوریان اثر «احمد نقاش» که در سال ۱۲۶۰ ه‍.ق در زمان محمد شاه کشیده شده‌است، پرچم‌هایی سه‌گوش با زمینهٔ سفید و شیر و خورشید در میان آن و لبه‌ای سبزرنگ دیده می‌شود.
ولادیسلاو پودکووینسکی ولادیسلاو پودکووینسکی (؛ ۴ فوریه ۱۸۶۶ – ۵ ژانویه ۱۸۹۵ (aged ۲۸)) نقاش اهل لهستان بود. تابلوی دیوانگی یکی از آثار مشهور وی است که به سال ۱۸۹۳ طرح گردید و به عنوان اولین اثر نمادگرایی در هنر لهستان از آن نام برده می‌شود.
پرتره بانوی جوان (کریستوس) پرتره بانوی جوان () یک تابلوی کوچک رنگ روغن بر روی چوب است که توسط نقاش پیشگام هلندی پتروس کریستوس کشیده شده‌است. این نقاشی در دوره منتهی به مرگ نقاش و بین سال‌های ۱۴۶۵ تا ۱۴۷۰ خلق شده‌است و در گمالده‌گالری برلین نگهداری می‌شود. این نقاشی تأثیر شگرفی در سبک نقاشان پرتره معاصر کریستوس داشته‌است. دختر در محیطی مطبوع، سه‌بعدی و واقع‌بینانه قرار گرفته‌است و با حالتی پیچیده که باهوش و هوشیار به‌نظر می‌آید اما بیان نمی‌شود، به بیننده خیره شده‌است.
آنری ماتیس در ۱۸۹۲ به مدت چند ماه عضو فرهنگستان بوگرو بود و از سال ۱۸۹۲ تا ۱۸۹۷ نزد گوستاو مورو تعلیم گرفت و سخت تحت تأثیر امپرسیونیسم قرار گرفت و تابلوی «میز شام» به تاریخ ۱۸۹۷ بیانگر نزدیکی کارش به سبک بوناردو و وولار است. در سال ۱۹۰۱ همراه درن با ولامینگ آشنا شد. قبلاً او با درن دوست بود حدود سال ۱۸۹۲ به روش تفکیک روی آورد اما در ۱۹۰۳ – ۱۹۰۱ به سزان گرایش یافت و رنگ مایه‌ای تیره در برابر کیفیت مصنوعی رنگ درخشان سیناک را پذیرفت. تأثیر سیناک در سال ۱۹۰۴ بار دیگر تجدید شد و ان هنگامی بود که ماتیس دوباره الهام با او در جنوب فرانسه اقامت داشت و این تماس دوباره الهام بخس او در تابلوی «تجمل، آرامش و شهوت» شد.
بولوار د کاپوسین بولوار د کاپوسین () تابلوی نقاشی رنگ روغن بر روی بوم کرباس از هنرمند نقاش فرانسوی کلود مونه است که در میان سال‌های ۱۸۷۳ تا ۷۴ خلق شد. این اثر هنری امروزه در موزه هنر نلسون اتکینز قرار دارد.
آب‌تنی در گونویه آب‌تنی در گونویه () که در زبان فرانسوی تحت عنوان "بالا گونویه" شناخته می‌شود، تابلوی نقاشی رنگ روغن بر روی بوم کرباس از نقاش فرانسوی، کلود مونه است که در سال ۱۸۶۹ خلق شد. این اثر هنری امروزه در موزه متروپولیتن نیویورک قرار دارد.
ایوان آیوازوفسکی در ۱۴ ژوئن ۲۰۰۷، تابلوی "کشتی آمریکایی در حال بارگیری از جبل‌الطارق" به قیمت ۲٬۷۱۰٬۰۰۰ پوند فروخته شد. این رقم بالاترین رقمی بود که تا آن زمان برای یکی از آثار آیوازوفسکی در حراج پرداخته شده بود. همچنین گفته می‌شود بیش از هر نقاش روسی ارمنی دیگری آثار او جعل می‌شود.
اولیس و سیرن‌ها اولیس و سیرن‌ها یک نقاشی رنگ روغن از نقاش انگلیسی در عصر ویکتوریا، هربرت جیمز دراپر می‌باشد که در سال ۱۹۰۹ طرح گردید، ابعاد این تابلوی دراپر (۶۹/۲۵ × ۸۴) اینچ می‌باشد که امروزه در کینگستن هال انگلستان قرار دارد.
بوسه (مونک) مونک درکشیدن این تابلو از تندیس بوسه، اثر آگوست رودن، پیکره‌تراش و معمار شهیر فرانسوی، الهام گرفته‌است. بعدها گوستاو کلیمت، نقاش اتریشی، نیز تابلویی با نام مشابه کشید، که متأثر از این دو اثر بود. بوسهٔ کلیمت بسیار عاشقانه‌تر و رومانتیک‌تر از تابلوی مونک بود ولی پرشورتر از آن نبود.
بانو گودایوا (نقاشی) بانو گودایوا () یک نقاشی رنگ روغن از نقاش انگلیسی انجمن برادری پیشارافائلی، جان کالیر می‌باشد که در سال ۱۸۹۷ طرح گردید. این اثر هنری، نشانگر ماجرای افسانه‌ای بانو گودایوا در شهر کاونتری انگلستان می‌باشد. نقاشی امروزه در موزهٔ گالری هنر هربرت نگهداری می‌شود. تابلوی هنری بانو گودایوا به توماس هانکوک نان، که یک اصلاحگر اجتماعی بود به ودیعه سپرده شد. هنگامی که شخص موصوف در سال ۱۹۳۷ درگذشت، در اظهارنامهٔ اموالش قید کرده بود که تابلوی نقاشی به بنگاه همپستید سپرده شود و اگر بنگاه مذکور از پذیرش آن سر باز زد، این اثر هنری به شورای شهر کاونتری سپرده شود.
جینو سورینی احساس تکه‌تکه شده اش، در پیکرهٔ تابلوهایی که در فاصلهٔ زمانی سالهای ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۲ به تصویر کشیده شده، در نقاش‌های کوبیستی سورینی پایداری می‌کند. بخصوص با نگاه کردن به تابلوی معروفش "قطار صلیب سرخ" که در سال ۱۹۱۲ با مطالعهٔ متروی پاریس شروع به کشیدنش کرد.
کلیساهای صلح ۲۰۰ تابلوی نقاشی داخل توسط نقاش آلمانی گئورگ فگل در سال ۱۶۷۱–۱۶۷۱ انجام شده‌است. محراب، توسط مارتین اشنایدر، به سال ۱۶۷۲ بر می‌گردد. ارگ اصلی که در سال ۱۶۶۴ توسط هوفریتچر. از لگنیتسا ساخته شده بود در سال ۱۸۵۵–۱۸۵۵ توسط آدولف الکساندر لومرت جایگزین شد.
باغ هنرمند در ژیورنی باغ هنرمند در ژیورنی () یک تابلوی نقاشی رنگ روغن بر روی بوم کرباس از نقاش فرانسوی، کلود مونه است که در سال ۱۹۰۰ خلق شد. این نقاشی یکی از چندین اثر مشابه هنرمند با همین تم و زمینه است که از باغ خودش در ژیورنی و در ۳۰ سال انتهایی زندگی خلق کرد
گرنیکا (نقاشی) گِرنیکا نام اثری است از نقاش معاصر اسپانیایی، پابلو پیکاسو (۱۸۸۱ - ۱۹۷۳) که بمباران دهکده گِرنیکا در شمال این کشور توسط بمب‌افکن‌های آلمان نازی در ۲۶ آوریل ۱۹۳۷ و در خلال جنگ داخلی اسپانیا را به تصویر کشیده‌است. این اثر یکی از معروفترین آثار پیکاسو است و بسیاری از منتقدین آن را یکی از تاثیرگذارترین آثار ضد جنگ در تاریخ می دانند .  تابلو گِرنیکا در موزه رینا سوفیا در مادرید قرار دارد. این اثر در ابعادی عظیم (تقریباً ۳٫۵ در ۷٫۵ متر) ترسیم شده که در همان سال در فرانسه (در دوران تبعید پیکاسو) به نمایش عموم درآمد. مولفه‌های اصلی این اثر (بعد از اغتشاش و سردرگمی چشم‌گیری که در اولین نگاه به بیننده دست می‌دهد) می‌تواند مرگ، خشونت، بی‌رحمی، زجر و درماندگی باشد که با استفاده از قالبی سیاه و سفید و به سبک عکس‌های خبری در جراید کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. در مقام تفسیر کاراکترهای موجود در این اثر، خودِ نقاش گفته‌است: «... اگر شما معانی مشخص به مولفه‌های نقاشی‌های من بدهید، ممکن است کاملاً به حقیقت نزدیک شده باشید، اما به هیچ عنوان به نیت من در جان بخشی به این مولفه‌ها پی نبرده‌اید. هر حدس، گمان و استنتاجی که شما دارید بخشی از حالتی است که من هم تجربه کرده‌ام اما به صورت ناخودآگاه و غیرارادی. من نقاشی می‌کنم برای خودِ نقاشی. من اشیا را برای چیزی که هستند، می‌کشم…» تابلوی گرنیکا اثر پیکاسو یکی از معدود نقاشی‌های ضد جنگ به حساب می‌آید. پیکاسو هنرمندی سیاسی است؛ در واقع او یک مارکسیست دو آتشه بود. تابلوی گرنیکا به سبک کوبیسم است. تمام المان‌هایی که به صورت پراکنده در این اثر وجود دارند قبلاً در کارهای دیگر پیکاسو دیده شده‌اند. غالب کارهای پیکاسو رنگی است اما تابلوی گرنیکای او سیاه و سفید است. پیکاسو این تابلو را در یک شرایط بحرانی جنگ کشیده‌است. پیکاسو این اثر را به نیت سینما کشیده‌است. این تابلو مجموعه‌ای از نماهای پراکنده‌است که باید جز به جز و شات به شات خوانده شود. در واقع او جزئیات را جدا جدا کشیده و بعد آن‌ها را کنار هم گذاشته‌است.
نیما پتگر برخی از آثار وی نزد مجموعه‌داران داخل و خارج کشور است و برخی از آثار که شامل شاعر و نقاش و تابلوی دیگری از مجموعه ریشه‌ها و اثری از مجموعه صورت بزرگ‌ها و اثری دیگر از مجموعه تاریخ متعلق به موزه هنرهای معاصر تهران و تابلویی از مجموعه ریشه‌ها در موزه هنرهای معاصر آبادان نگهداری می‌شود.
دنیله دا وولترا دانیل ریچارِلی (; ۱۵۰۹–۴ آوریل ۱۵۶۶)، معروف به دنیله دا وولترا (, )، نقاش و مجسمه‌ساز ایتالیایی سبک تکلف گرایی بود. او نزدیک‌ترین شخص به میکل آنژ بود. پس از مرگ میکل آنژ مسؤل پوشاندن اندام‌های تناسلی در تابلوی داوری نهایی بود.
زنی در باغ زنی در باغ () تابلوی نقاشی اثر کلود مونه نقاش فرانسوی است که در سال ۱۸۶۶ طرح گردید. این نقاشی مربوط به دوران جوانی هنرمند است و مونه در آن مقطع ۲۶ سال از عمرش می‌گذشت. این نقاشی در فرم و قالب نقاشی فضای باز طرح گردیده است.
شاهکار (رمان) در همان سال ۱۸۸۶ زولا نسخه‌ای از کتاب را به دوست نقاش خودش سزان تقدیم کرد، خط داستانی کتاب مربوط به زندگی هنری پاریس در دورهٔ امپراتوری دوم فرانسه می‌باشد که بخش هائی از زندگی خود زولا را هم به نوعی آشکار می‌سازد. شاهکار به نوعی پایان دهندهٔ دوران دوستی زولا و سزان نقاش هم بود و در مقالات منتصب به کتاب که بعدها ضمیمه گردید مشاهده شد که زولا در این داستان از دل نگرانی‌های سزان پرده بر می‌دارد و بیم او را از ناکامی‌هایش در تلاش برای به تصویر کشیدن آثارش نشان می‌دهد. گفته می‌شود که سزان تابلوی دو مرد ورق باز را در حقیقت در جواب و کنایه‌ای خطاب به این اثر زولا طراحی کرده‌است.
تقدیس شام آخر تقدیس شام آخر () یک نقاشی از سالوادور دالی است که در سال ۱۹۵۵ پس از نه ماه کار به پایان رسید و تا به امروز یکی از محبوب‌ترین آثار این نقاش است. این اثر پس از نمایش در نگارخانه ملی هنر آمریکا در ۱۹۵۵ جای دختری با یک آب‌پاش پیر آگوست رنوآر را به عنوان محبوب‌ترین اثر در این موزه گرفت. این اثر سیزده شخصیت (عیسی و ۱۲ حواریون او) به دور یک میز را به تصویر می‌کشد و دوازده‌وجهی خالی‌ای (که نماد «خدا» است) بر فراز ایشان قرار دارد.
پرتره یک تحصیلدار پرترهٔ یک تحصیلدار ، اثر نقاش شیوه گرای ایتالیایی قرون وسطی جیرولامو فرانچسکو ماریا ماتزولا معروف به پارمیجانینو است. وی این تابلو را در ۱۵۲۴ میلادی خلق نموده‌است. تابلوی مذکور هم‌اکنون در گالری ملی لندن در انگلستان نگهداری می‌گردد. این اثر به با ابعاد ۸۶ در ۹۴ سانتی‌متر و به صورت رنگ روغن کار شده‌است.
کانال بزرگ (نقاشی مونه) کانال بزرگ () تابلوی نقاشی رنگ روغن بر روی بوم کرباس از نقاش برجسته فرانسوی، کلو مونه است که در سال ۱۹۰۸ طراحی شد. این نقاشی نمایشگر منظره‌ای از کانال بزرگ شهر ونیز در ایتالیا است. مونه به‌طور کلی ۶ نقاشی از کانال بزرگ طراحی نمود.
آدولف تیده مان وقتی که در تابستان ۱۸۴۲ میلادی، آدولف تیده مان، به نروژ بازگشت، ابتدا قصد داشت در کریستیانیا، اقامت کرده و به عنوان یک هنرمند تجسمی و نقاش، مشغول فعالیت گردد. نقطه شروع، امیدوار کننده به نظر می‌رسید؛ زیرا قبل از سفر به ایتالیا، به او نقاشی یک تابلوی هنری برای محراب کلیسا سفارش داده شده بود. مأموریتی که می‌توانست وضعیت مالی او را برای مدتی تأمین کند.
وضع بشر (نقاشی) وضع بشر ؛ معمولاً به دو تابلوی نقاشی رنگ روغن مشابه اشاره می‌کند که اثر رنه ماگریت نقاش سورئالیست بلژیکی هستند. یکی در سال ۱۹۳۳ به پایان رسید که در مجموعه گالری ملی هنر در واشینگتن، دی.سی. نگهداری می‌شود. و دومی در سال ۱۹۳۵ تکمیل شد و اکنون بخشی از مجموعه سیمون سپریر در ژنو سوئیس است.
پرتره لورنزو کیبو پرتره لورنزو کیبو ، اثر نقاش شیوه گرای ایتالیایی قرون وسطی جیرولامو فرانچسکو ماریا ماتزولا معروف به پارمیجانینو است. وی این تابلو را در ۱۵۲۴ میلادی خلق نموده‌است. تابلوی مذکور هم‌اکنون در موزه ای در شهر کپنهاگ، پایتخت دانمارک نگهداری می‌گردد. این اثر به با ابعاد ۱۲۶ در ۱۰۴ سانتی‌متر و به صورت رنگ روغن کار شده‌است.
کوپید کمانش را می‌سازد کوپید تاقش را می‌سازد اثر نقاش شیوه گرای ایتالیایی قرون وسطی جیرولامو فرانچسکو ماریا ماتزولا معروف به پارمیجانینو است. وی این تابلو را بین سال‌های ۱۵۳۳ تا ۱۵۳۵ میلادی خلق نموده‌است. تابلوی مذکور هم‌اکنون در موزه‌ای در وین اتریش نگهداری می‌گردد. این اثر به با ابعاد ۱۳۵ در ۶۵٫۳ سانتی‌متر و به صورت رنگ روغن کار شده‌است.
آقا و خانم آیزاک نیوتون فیلیپز استوکز آقا و خانم آیزاک نیوتون فیلیپز استوکز () یک تابلوی نقاشی از نقاش برجسته جان سینجر سارجنت است که امروزه بخشی از مجموعهٔ موزه متروپولیتن نیویورک است. نقاشی نشانگر معمار نیویورکی آیزاک نیوتون فیلیپز استوکز به همراه همسرش است. این دو نفر در تاریخ ۱۸۹۵ ازدواج کردند
ورود قطار نورماندی به ایستگاه گار سو لازار ورود قطار نورماندی به ایستگاه گار سو لازار () که برخی اوقات تحت عنوان ایستگاه راه‌آهن سو لازا پاریس هم شناخته می‌شود، یک تابلوی نقاشی رنگ روغن از نقاش فرانسوی، کلود مونه است که در تاریخ ۱۸۷۷ طرح گردید. این اثر هنری امروزه در مؤسسه هنر شیکاگو به نمایش‌گذاشته شده‌است
هیپ هیپ هورا! عنوانِ این فیلم برگرفته از تابلوی نقاشی هیپ، هیپ، هورا! اثر نقاش دانمارکی پیدر سورین کرویر است و به نقاشان اسکاگن می‌پردازد. این فیلم برندهٔ جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم ونیز، برندهٔ اوسلای طلایی بابت «بهترین فیلم‌برداری» در جشنواره فیلم ونیز و همچنین برندهٔ گلدباگن «بهترین بازیگر زن» شد.
پرتره گالئاتزو سان ویتاله پرتره گالئاتزو سان ویتاله ، اثر نقاش شیوه گرای ایتالیایی قرون وسطی جیرولامو فرانچسکو ماریا ماتزولا معروف به پارمیجانینو است. وی این تابلو را در ۱۵۲۴ میلادی خلق نموده‌است. تابلوی مذکور هم‌اکنون در موزه ای در شهر ناپل، در کشور ایتالیا نگهداری می‌گردد. این اثر به با ابعاد ۱۰۹ در ۸۱ سانتی‌متر و به صورت رنگ روغن کار شده‌است.
آنته‌آ آنته‌آ یا پرتره‌ای از یک زن جوان، اثر نقاش شیوه گرای ایتالیایی قرون وسطی جیرولامو فرانچسکو ماریا ماتزولا معروف به پارمیجانینو است. وی این تابلو را در ۱۵۲۴ میلادی خلق نموده‌است. تابلوی مذکور هم‌اکنون در موزه ملی کاپودیمونته در ناپل ایتالیا نگهداری می‌گردد. این اثر به ابعاد ۸۶ در ۱۳۶ سانتی‌متر و به صورت رنگ روغن کار شده‌است.
کنیز (نقاشی) کنیز () یکی از معروف‌ترین آثار نقاشی شده به سال ۱۸۸۵ از نقاش انقلابی فیلیپین خوان لونا می‌باشد. از این اثر لونا گاهی با وجه تسمیهٔ "پرترهٔ سالن آکادمیک" هم نام برده می‌شود، لونا در آن زمان به دنبال استانداردهای مناسب چشم‌انداز بود، به همراه نمایش واقعی از عزت و جذابیت، تابلوی کنیز لونا با عنوان اثری از یک هنرمند رسمی در سالن پاریس پذیرفته شد
کاخ سلیمانیه علت نامگذاری این ساختمان به پاس تولد سی و چهارمین پسر فتحعلی شاه با نام سلیمان میرزا ذکر شده‌است. در تالار این بنا، دو نقاشی از عبدالله خان نقاش باشی روی دیوارها کشیده شده که یکی تصویر آقا محمدخان و دیگری تصویر فتحعلی شاه و اطرافیانشان است. در تابلوی بارعام فتحعلی شاه، سلیمان میرزا به صورت کودکی در کنار تخت طاووس تصویر شده‌است.
غول (نقاشی) غول (۱۸۱۰ میلادی) نام تابلوی نقاشی‌ای است که تا سال ۲۰۰۸ منسوب به نقاش اسپانیایی فرانسیسکو گویا (۱۷۴۶ - ۱۸۲۸ میلادی) بود اما اکنون رسماً آن را به‌عنوان اثری از آنسنسیو ژولیا از شاگردان وی می‌دادند. این اثر چند سال قبل از آن که کشف شود که اثر این نقاش مشهور نیست، بسیاری از کارشناسان را در مورد رسم این تابلو توسط وی به شک انداخته بود. غول بر خلاف دیگر آثار معروف فراسیسکو گویا، مانند دوم ماه مه ۱۸۰۸ و سوم ماه می ۱۸۰۸ یا ماجای برهنه، مورد توجه قرار نگرفته‌است که همین تفاوت نیز کارشناسان را بر آن داشت تا تحقیقات گسترده ای در رابطه با آن انجام دهند. در هنگام تحقیقات نیز، در گوشه ای از تابلو علامت A.J که در واقع امضای آنسنسیو ژولیا که یکی از شاگردان اوست، کشف شد و این دلیل نیز شک و تردیدها را در مورد عدم رسم تابلو توسط فرانسیسکو گویا به یقین تبدیل کرد.
کشتار بی‌گناهان تاثیر این اثر در شاهکار روبنس، نقاش فلاندری قرن هفدهم میلادی یعنی "«کشتار بی‌گناهان»" (نامی مشابه با این اثر) که در حدود سال ۱۶۱۱ میلادی خلق شد، غیرقابل انکار است. این اثر نیز مشابه نگاره‌های ون هارلم، در دو نسخه تهیه شد که شامل مطالعه اولیه و نسخه نهایی بود. شاهکار روبنس هنوز لقب گرانقیمت‌ترین تابلوی استادان کهنه‌کار را یدک می‌کشد.
زن و طوطی این نقاشی کوربه نمایشگر زنی است که به پشت و به حالت خمیده خوابیده و یک دستش را دراز کرده تا یک طوطی خانگی و دست‌آموز بر روی دستش بنشیند، لباس دور انداخته شدهٔ مدل و موهای ژولیدهٔ وی در هنگام پذیرش توسط آکادمی بسیار بحث‌برانگیز بود، در همان سال، نقاشی برهنه‌نگاری دیگر او به نام "خوابیده‌ها" با همین قیاس و به مدلینگ نیز از نقاش طرح شده بود و این احتمال داده شد که مدل تابلوی زن و طوطی هم همان هیفرنان باشد.
رؤیا (نقاشی) رؤیا نام تابلوی رنگ و روغنی در اندازه‌های ۱۳۰ در ۹۷ سانتی‌متر از پابلو پیکاسو، نقاش اسپانیایی است که آن را در سن ۵۰ سالگی از معشوقهٔ جوان ۲۴ ساله‌اش ماری ترز والتر کشید. گفته می‌شود او این تابلو را در بعدازظهر روز ۲۴ ژانویه ۱۹۳۲ کشیده‌است. طرح کلی نقاشی بسیار ساده و تضاد رنگ‌ها یادآور اوایل سبک فوویسم است.