mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
لوئی کان لوئی کان نخستین معمار آمریکایی روسی‌تبار بود که بعد از جنگ جهانی دوم برخاست و نیز اولین کسی بود که از مکتب جهانی " فرم تابع عملکرد است " برید. معماری کان نه در قالب معماری ارگانیک فرانک لوید رایت جای می‌گیرد و نه در قالب دیگر نهضت‌های معماری مدرن، مثل مکتب معماری مدرن لوکوربوزیه و میس وندروهه. کان اغلب از فرم، نور و روشنایی و از فضاهایی که عملکردی بر آنان متربت است، صحبت می‌داشت. دربارهٔ نور و روشنایی نوشته‌است که: " نور و روشنایی حضور همه چیز را باعث می‌شود. اجسام از نور مشتق می‌شوند یا به تعبیری دیگر، هر گاه نور مصرف شود جسم حاصل می‌آید. اجسام همان‌ها هستند که به سبب وجودشان سایه به وجود می‌آید و سایه به نور تعلق دارد. نور به جانب جسم حرکت می‌کند و جسم به جانب نور و این امر محیط و جو سازندگی را به وجود می‌آورد. فرم به خود می‌گوید: من باید چیزی بسازم. در آثار کان همواره احساسی یکسان از قدمت و تازگی موجود بود. پژوهشی شدید برای تمام چیزهایی که در قبال سازندگی آدمی در تمام زمانها، زیبا و منطقی بود. این اندیشه که گذشته در حال حاضر ریشه دارد و پژوهش بدنبال حقیقت در جمله ای موجز و شاعرانه از خود کان مستتر است " آینده همان امروز است. "
گوش درونی گوش داخلی پستانداران متشکل از یک سری مجاری و ساک‌های غشایی (لابیرنت غشایی) است که درون پوششی استخوانی (لابیرنت استخوانی) قرار گرفته‌اند. لابیرنت استخوانی نیز درون استخوان تمپورال قرار دارد. لابیرنت غشایی محتوی اپی‌تلیوم حسی شنوایی و وستیبولار است و درون آن مایع آندولنف قرار دارد. ترکیب یونی مایع آندولنف به مایعات درون سلولی نزدیک است یعنی دارای غلظت بالای پتاسیم (K+) و غظت پایین سدیم (Na+) است.
پیراتنابه گوش درونی دو بخش دارد: پیچال استخوانی و پیچال غشایی. پیچال غشایی توسط پیچال استخوانی احاطه شده است و حاوی شاره ای است که درون تنابه نامیده می شود. میان دیوار بیرونی پیچال غشایی و دیوار پیچال استخوانی فضای پیراتنابه ای است که حاوی پیراتنابه است. پیچال غشایی در پیراتنابه معلق است.
حفره غشایی حفرهٔ غشایی () گوده یا فرورفتگی کوچک در غشای یاخته است که در نتیجهٔ بیگانه‌خواری تشکیل می‌شود و سپس بسته می‌شود. غشای سلولی یاخته‌های درون‌پوش (اندوتلیال) حاوی بخش بزرگی از یک ساختار با نام حفره غشایی است. حفره‌های غشایی، «چربی‌های شناور» هستند و به عنوان یکی از دروازه‌بانان سلول‌ها عمل می‌کنند.
دستگاه غشایی درونی خاستگاه دستگاه غشایی درونی به خاستگاه خود یوکاریوت‌ها و خاستگاه یوکاریوتی‌ها به خاستگاه درون‌هم‌زیستانهٔ میتوکندری مرتبط است. مدل‌های زیادی برای توضیح خاستگاه دستگاه غشایی درونی ارائه شده‌است (بررسی شده در). جدیدترین پیشنهاد نشان می‌دهد که دستگاه غشایی درونی، از وزیکول‌های ترشح‌شده غشای خارجی میتوکندری (OMV)، تکامل یافته‌است. این مدلِ مبتنی بر OMV برای توضیحِ خاستگاه دستگاه غشایی درونی، مدلی است که در حال حاضر پذیرفته شده‌است و نیاز چندانی به تازه‌اندیشی برای یافتن منشأ یوکاریوت‌ها ندارد و بسیاری از پیوندهای میتوکندری را با دیگر بخش‌های یاخته توضیح می‌دهد.
درون‌است درون‌اُست یا اندوست یا اندوستئوم () غشایی است که حفره‌های میانی استخوان را می‌پوشاند.
سیانوباکتر این باکتری‌ها بر خلاف سایر پروکاریوت‌ها دارای دستگاه غشایی درونی هستند. این شبکه از غشاها تشکیل‌دهندهٔ ریزکیسه‌ها یا تیلاکوییدها، به‌عنوان محل انجام فتوسنتز هستند. گیاهان سبز، بر خلاف سیانوباکتری‌ها، فتوسنتز خود را در پلاست‌ها (دیسه‌ها) مانند کلروپلاست، لوکوپلاست یا اتیوپلاست‌ها انجام می‌دهند. اعتقاد بر این است که منشأ تکاملی پلاست‌ها، سیانوباکتری‌هایی بوده‌اند که طی فرایند درون‌هم‌زیستی، وارد سلول‌های گیاهان شده‌اند و برای گیاه فتوسنتز می‌کنند.
گیرنده غشایی استروژن گیرنده‌های غشایی استروژن () یا به اختصار mERs گروهی از گیرنده‌ها هستند که به استروژن اتصال می‌یابند. بر خلاف گیرنده استروژن (ER) که نوعی گیرنده هسته‌ای و بر فرایندهای ژنوم اثر می‌گذارد، گیرنده‌های غشایی استروژن، گیرنده‌های سطح سلول هستند که پیام‌رسانی سلولی را به‌سرعت از طریق تعدیل ترارسانی پیام در درون سلول تغییر می‌دهند. برخی از انواع مشهور این گیرنده‌ها عبارتند از:
دستگاه غشایی درونی غشای پلاسما غشایی ساخته شده از دو لایه فسفولیپید است که درون یاخته را از محیط جدا می‌کند و انتقال مولکول‌ها و سیگنال‌ها را به داخل و خارج یاخته تنظیم می‌کند. پروتئین‌های جاسازی شده در غشا، کارهای غشا را انجام می‌دهند. غشای پلاسما یک ساختار ثابت یا سفت و سخت نیست و مولکول‌های سازندهٔ آن توانایی حرکت جانبی دارند. این حرکت و اجزای متعدد غشا باعث شده‌اند که از آن به عنوان موزاییک سیال یاد می‌شود. مولکول‌های کوچک‌تری مانند کربن دی‌اکسید، آب و اکسیژن می‌توانند با انتشار یا اسمز، آزادانه از غشای پلاسما عبور کنند. مولکول‌های بزرگ‌تر مورد نیاز یاخته توسط پروتئین‌ها از طریق انتقال فعال از غشا عبور می‌کنند.
بیورآکتور غشایی یکی از راهکارهای مناسب برای کاهش گرفتگی غشا در بیورآکتور غشایی استفاده از جاذب‌ها است و از میان جاذب‌های مختلف زئولیت به دلیل کم بودن هزینه، پایداری بالا، ایجاد سطح بالای جذب و… قابلیت استفاده به عنوان جاذب در بیوراکتور غشایی را دارد. همچنین وجود زئولیت باعث حذف آلاینده‌هایی نظیر آمونیوم، فسفات و نیترات می‌شود. که طراحی بسیار ساده ای دارند به گونه ای که ممبران مورد نظر یا درون یک لوله متخلخل قرار می‌گیرد یا بر روی سطح داخلی لوله پوشش داده می‌شود. این لوله مصرفی می‌بایست قادر به تحمل فشارهای مورد نیازدر حین کار باشد. آب از یک طرف لوله وارد شده و همزمان با جریان رو به جلوی آن در درون لوله، بخشی از آن به صورت عرضی نفوذ خواهد نمود. قسمت نفوذ کرده که همان محصول مورد نظر است در پوسته بیرونی لوله جمع‌آوری می‌گردد.
استخوان‌سازی درون‌غشایی مراکز استخوانی شدن متعدد یک استخوان به طور شعاعی رشد کرده و سرانجام به هم متصل می‌شوند و جایگزین بافت همبند اولیه می‌گردند. بخشی از بافت همبند که در روند استخوانی شدن شرکت نمی‌کند، به پریوستئوم و اندوستئوم استخوان داخل غشایی تبدیل می‌شود.
دستگاه غشایی درونی واکوئل‌ها، مانند وزیکول‌ها، کیسه‌های غشایی درون یاخته و بزرگتر از وزیکول‌ها هستند. آن‌ها هم در یاخته‌های گیاهی و هم در جانوران یافت می‌شوند (اگرچه در یاخته‌های گیاهی بسیار بزرگتر هستند) و مسئول حفظ شکل و ساختار یاخته و همچنین ذخیره مواد زائد هستند. کارکرد واکوئل‌ها در گیاهان و جانوران متفاوت است.
ورود ویروس شناخته‌شده‌ترین روش ورود ویروس «آمیزش غشایی» است. در ویروس‌های پوشش‌دار، گیرنده‌های ویروس به گیرنده‌های روی سطح سلول وصل می‌شوند و گیرنده‌های ثانویه ممکن است برای شروع سوراخ کردن غشا یا آمیزش با سلول میزبان وجود داشته باشند. پس از اتصال، پوشش ویروس با غشای سلول میزبان آمیخته و ویروس بدون پوشش را درون سلول خالی می‌کند. در اصل، پوشش ویروس با غشای سلول میزبان «مخلوط» می‌شود و محتویات آن را درون سلول آزاد می‌کند. بدیهی است، این کار فقط با ویروس‌هایی که پوشش دارند می‌تواند انجام شود (HIV , KSHV و ویروس هرپس سیمپلکس از جمله این ویروس‌ها هستند).
بیورآکتور غشایی شکل‌های مختلفی از MBR در حال حاضر وجود دارد. یک نمونه از نسل دوم که باعث بهینه ساختن ممبران و مدول می‌شود، یک مدول اولترافیلتراسیون الیاف توخالی یک سر آزاد است. مدول تولید شده فوق، برای اجتناب از گرفتگی و رسوب گرفتن که مشکل عمده بسیاری از تولیدکنندگان منول MBR است طراحی شده‌است (۲۰۰۵Vossenkaul). این مدول از غشاهای هالوفایبر با اندازه سوراخ حدود ۰/۰۵ میکرون تشکیل شده‌است. قسمت پایین فیبرهای غشایی بر یک لوله یک سر آزاد فیکس شده‌است. این در حالی است که قسمت انتهایی فیبر فیکس نشده و غوطه ور است و برای حرکت عرضی آزاد است. همه جامدات و ذرات در قسمت پپرونی فیبرها باقی می‌مانند و ماده تقودکننده از درون فیبرها با کمک وکیوم کشیده می‌شود، هالو فایبرها یا همان الیاف توخالی، به صورت دسته دسته منظم شده و به صورت عمودی درون لجن فعال غوطه ور می‌باشند. برای حفظ سرعت فیلتراسیون مدول‌های ممبران، شست و شو با هوا در فواصل زمانی مرتبی انجام می‌شود. یک نازل هوا درون مرکز این دستهٔ الیاف قرار دارد تا مصرف انرژی را کاهش دهد کاهش مصرف انرژی به این دلیل است که هوا در مکانی تزریق می‌شود که تشکیل رسوب و لجن در آن قسمت بالاست. طراحی این مدل باعث می‌شود که حتی ترکیبات رشته‌ای و مویی از سیستم حذف شوند، به این ترتیب فقط از یک آشغال‌گیر دهانه درشت قبل از این سیستم می‌توان استفاده نمود و در نتیجه هزینه بهره‌برداری و هزینه سرمایه کاهش می‌یابد
بیورآکتور غشایی در سیستم‌های معمولی تصفیه فاضلاب عمل تصفیه در سه مرحله صورت می‌گیرد که عبارت اند از: رسوب مواد جامد خالص در آب و سپس تخریب هوازی مواد آلی و در نهایت مرحله دوم رسوب گذاری برای حذف زیست توده اما یک بیورآکتور غشایی می‌تواند فرایند جداسازی فیزیکی زیست‌توده را به وسیله غشا انجام دهد که باعث می‌شود کیفیت آب بدست آمده نسبت به آب بدست آمده در سیستم‌های معمولی تصفیه فاضلاب بیشتر باشد و عملیات ضدعفونی کمتری نیز انجام می‌شود. در نتیجه بیورآکتور غشایی مزایا و معایبی نسبت به سیستم‌های معمولی تجزیه دارند که این مزایا و معایب در زیر شرح داده خواهند شد.
بیورآکتور غشایی در این ممبران‌ها یک ورقه مسطح که می‌تواند چندین لایه داشته باشد به دور یک هسته مرکزی پیچیده شده و درون لوله‌ها نصب می‌شود. به گونه ای که محلول ورودی از یک انتها وارد شده، به صورت عرضی در درون ممبران نفوذ کرده و در ادامه به سمت لوله مرکزی هدایت و جمع‌آوری خواهد شد.
استخوان‌سازی درون‌غشایی استخوان‌سازی درون‌غشایی () یعنی مینرالیزاسیون (معدنی شدن) مستقیم ماتریکس مترشحه از استئوبلاست‌ها. این نوع استخوانی شدن منشاً تشکیل بسیاری از استخوانهای پهن است و در ضخامت بافتهای مزانشیمی رخ می‌دهد و نیزاین فرایند در رشد استخوانهای کوتاه و ضخیم شدن استخوانهای بلند نیز نقش دارد. در بافت مزانشیمی، بخشی حالت متراکم می‌یابد و مرکز اولیهٔ استخوانی شدن نامیده می‌شود و سپس گروه‌هایی از سلولهای آن به استئوبلاست تمایز می‌یابد و بعد از تشکیل ماتریکس جدید استخوانی و کلسیفیکاسیون، سلولهای محصور شده به استئوسیت مبدل می‌شوند و این جزایر استخوانی در حال نمو خار یا اسپیکول spicule نامیده می‌شوند که حفره‌های دراز حاوی مویرگها و سلولهای مغز استخوان و سلولهای تمایز نیافته را محصور می‌نمایند.
دستگاه غشایی درونی ساختار پوشش هسته‌ای توسط شبکه‌ای از رشته‌های میانی (رشته‌های پروتئینی) تعیین می‌شود. این شبکه، لایه‌ای سازمان‌یافته و توری‌شکل به نام لامینای هسته است که به کروماتین، پروتئین‌های سراسری غشایی و سایر اجزای هسته‌ای در امتداد سطح درونی هسته متصل می‌شود. به نظر می‌رسد که لامینای هسته‌ای به رسیدن مواد درون هسته به منافذ هسته‌ای و از هم پاشیده شدن پوشش هسته‌ای در هنگام میتوز و ساخت دوبارهٔ آن در پایان میتوز کمک می‌کند.
دستگاه غشایی درونی لیزوزوم‌ها با ترکیب شدن با واکوئل و آزادسازی آنزیم‌های خود در واکوئل، گوارش درون‌یاخته‌ای را طی فرآیندی به نام فاگوسیتوز انجام می‌دهند. قندها، آمینواسیدها و سایر مونومرها از طریق این فرایند به سیتوزول منتقل می‌شوند و به عناصر غذایی یاخته تبدیل می‌شوند. لیزوزوم‌ها همچنین در فرآیندی به نام خودخواری از آنزیم‌های هیدرولیتیک خود برای بازیافت اندام‌های فرسوده یاخته استفاده می‌کنند. لیزوزوم اندامک فرسوده را می‌بلعد و آنزیم‌های آن اندامک را تجزیه می‌کنند. سپس مونومرهای آلی حاصل برای استفاده دوباره به سیتوزول بازگردانده می‌شوند. آخرین عملکرد لیزوزوم گوارش خود یاخته از طریق خودکافت است.
آماسیدگی ورود آب به درون سلول به علت پدیدهٔ گذرندگی (اُسمز) اتفاق می‌افتد: در اثر ناهمسان بودن غلظت دو محلول که توسط غشایی دارای نفوذپذیری انتخابی از هم جدا شده‌اند، آب از محلول رقیق‌تر به محلول غلیظ‌تر انتشار می‌یابد. به این ترتیب، هنگامی که غلظت نمک‌های درون سیتوپلاسم سلول از غلظت آن‌ها در مایع میان‌بافتی بیش‌تر است، آب از طریق دیوارهٔ سلولی (که کاملاً تراوا است) و غشای سلولی (که دارای نفوذپذیری انتخابی است) به درون سلول و واکوئل (کُریچه) آن جریان می‌یابد.
NPC1 NPC1 () یک پروتئین غشایی است که کارش میانجیگری در انتقال کلسترول درون‌سلولی در پستانداران است. در انسان، این پروتئین توسط ژن «"NPC1"» که بر روی بازوی بلند کروموزوم ۸ قرار گرفته، کدگذاری می‌شود.
کیهان‌شناسی غشایی ایده محوری این است که جهان قابل مشاهده ۴ بعدی، محصور به یک غشاء در درون یک فضای با ابعاد بیشتر به نام «تنه"» "(که به آن ابرفضا نیز می‌گویند) است. در مدل تنه‌ای حداقل یکی از ابعاد باید قابل گسترش (احتمالاً نامحدود) باشد و غشاهای دیگر درون این تنه حرکت می‌کنند. برهمکنش با تنه و احتمالاً با غشاهای دیگر بر روی غشای ما تاثیر می‌گذارد و بدین ترتیب آثاری پدید می‌آورد که در بیشتر مدلهای استاندارد کیهان‌شناسی دیده نشده‌اند.
دیپولاریزاسیون بعد از این ایجاد پتانسیل استراحت، سلول می‌تواند دپولاریزاسیون انجام دهد. در طول دیپولاریزاسیون، پتانسیل غشایی به سرعت از منفی به مثبت تغییر می‌کند. برای این که این تغییر در قسمت داخلی سلول سریع انجام شود، باید چندین اتفاق در طول غشای پلاسمایی سلول رخ دهد. در حالی که پمپ سدیم پتاسیم به کار خود ادامه می‌دهد، کانال‌های سدیم وکلسیم وابسته به ولتاژ، در طول زمانی که سلول در حال استراحت ذاتی بود بسته شده بودند، برای پاسخ به تغییر ذاتی ولتاژ باز می‌شوند. به محض این که یونهای سدیم به درون سلول برمیگردند، بار مثبت به فضای داخلی سلول اضافه می‌کنند و پتانسیل غشا را از حالت منفی به مثبت تغییر می‌دهد. هنگامی که فضای داخلی سلول مثبت تر می‌شود، دیپولاریزاسیون سلول کامل است و کانال‌ها مجدداً بسته می‌شوند.
لیپوزوم 3. Targeted liposome: عوامل اختصاصی فعالی بر روی سطح غشا یا سطح لیگاندهای غشایی اتصال یافته است. روش ADEPT))Antibody Directed Enzyme Prodrug Therapy با استفاده از این لیپوزوم‌ها صورت می‌گیرد. با استفاده از این روش آنتی بادی خاص آنتی ژنهای سلول هدف را بر روی لیپوزوم سوار کرده وآنزیم را درون لیپوزوم قرار می‌دهند. لیپوزوم توسط آنتی بادی به سلول هدف متصل شده و آنزیم به درون سلول هدایت می‌شود.
لیپید اتری آنالوگ‌های لیپید اتر مصنوعی دارای ویژگی‌های سیتواستاتیک و سیتوتوکسی هستند که احتمالاً با برهم زدن ساختار غشایی به عنوان بازدارنده آنزیم آنزیم‌های درون مسیرهای انتقال سیگنال، مانند پروتئین کیناز سی و فسفولیپاز سی عمل می‌کنند.
پروتئین ناقل وزیکولی پروتئین ناقل وزیکولی یا پروتئین انتقال‌دهنده وزیکولی یا انتقال‌دهنده وزیکولی، یک پروتئین غشایی است که حرکت مولکول‌های ویژه را در غشای وزیکول تنظیم یا تسهیل می‌کند. بنابراین ناقل‌های وزیکولی غلظت مولکول‌های درون وزیکول را کنترل می‌کنند.
بیورآکتور غشایی در تماس‌دهنده بیولوژیکی دوار (RBC) روند انجام فرایند به گونه‌ای است که در راستای تخلیهٔ مواد کربن دار و نیتروژن دار از فاضلاب‌های شهری یا صنعتی، از رشد چسبیده باکتری به صورت هوازی یا بی هوازی استفاده می‌گردد. در رآکتورهای بیولوژیکی دوار به جای عبور فاضلاب از بستر ساکن، بستر درون حوضچه حاوی فاضلاب می‌چرخد و تصفیه انجام می‌گیرد. یک واحد RBC به‌طور نمونه شامل یک مجموعه از دیسک‌های بزرگ صاف یا شیاردار نزدیک به هم است که بر روی یک میلهٔ افقی مشترک قرارگرفته‌اند و در فاضلاب بخشی یا کاملاً غوطه‌ورند. این میله، پیوسته به وسیلهٔ یک موتور مکانیکی یا یک محرکه هوای فشرده شده، می‌چرخد و یک بیوفیلم بر روی کل سطح محیط‌ها قرارگرفته‌است که مواد آلی موجود در فاضلاب را از طریق متابولیزم دگرگون می‌کند. سرعت دورانی، نرخ بار هیدرولیکی و آلی، زمان ماند هیدرولیکی و مشخصات فاضلاب ورودی برخی از پارامترهای مؤثر بر عملکرد RBC می‌باشند.
نشانگان چین زانو نشانگان چین زانو یا سندروم پلیکا () یک بیماری است که در آن یک پرده به نام چین زانو (پلیکا) در درون زانو که در حالت معمولی مشکلی ایجاد نمی‌کند منشأ بروز درد و التهاب در زانو می‌شود. پلیکا غشایی زلاله‌ای (سینوویال) است که در اغلب زانوها وجود دارد.
دستگاه غشایی درونی واکوئل‌ها در جانوران در فرآیندهای اگزوسیتوز (برون‌رانی) و آندوسیتوز (درون‌بری) خدمت می‌کنند. در آندوسیتوز مواد از فضای میان‌یاخته‌ای وارد یاخته شده و در اگزوسیتوز مواد از یاخته به فضای برون‌یاخته‌ای منتقل می‌شوند. غشای پلاسما موادی که باید جابه‌جا شوند را احاطه و سپس به واکوئل منتقل می‌کند. آندوسیتوز دو نوع است، فاگوسیتوز (بیگانه‌خواری) و پینوسیتوز (قطره‌خواری). در فاگوسیتوز، یاخته‌ها ذرات بزرگی مانند باکتری‌ها را می‌بلعند اما در پینوسیتوز یاخته مواد مایع را به درون می‌آورند.
لابیرنت استخوانی پیچال یا لابیرنت استخوانی گوش حاوی سه بخش است: دهلیز، مجاری نیم دایره‌ای و حلزون. این حفرات در نسج استخوان متراکم قرار دارند. آنها با درون‌اُست (آندوستئوم) مفروش شده‌اند و حاوی یک مایع شفاف موسوم به پیراتنابه (پری‌لنف) هستند که در آن لابیرنت غشایی معلق می‌باشد.
پریپلاسم فضای پریپلاسم یا پریپلاسم (periplasm)، فضای بین اعضای داخلی سیتوپلاسم و اعضای خارجی باکتری گرم منفی است.  باکتریها نه تنها پروتئینهایی که عمل آنها درون سلولی است، بلکه پروتئین‌های غشایی و خارج غشایی را نیز سنتز می‌نمایند. در واقع پوسته یک باکتری گرم منفی مانند کلی باسیل از سه قسمت مختلف که هر کدام دارای پروتئین‌های اختصاصی هستند ساخته شده‌است. برای مثال، غشاء داخلی حاوی پروتئین‌هایی است که مربوط به متابولیسم انرژی و انتقال مواد غذایی می‌باشند، غشاء خارجی واجد پروتئین‌هایی است که سبب تسهیل ورود یونها و مواد غذایی می‌شوند و بعضی از آنها بعنوان پذیرنده باکتریوفاژها عمل می‌کنند. فضای بین دو غشاء فوق که بنام پری‌پلاسم خوانده می‌شود حاوی آنزیمهای هیدرولیز کننده‌ای از قبیل نوکلئازها، پروتئازهاو نیز پروتئین‌هایی است که به مواد غذایی متصل می‌شوند.
بیورآکتور غشایی سیستم بیو راکتور غشایی (MBR) از غشاهای ریز منفذ برای جداسازی مواد جامد یا مایع استفاده می‌کند و شامل یک سیستم رشد چسبیده لجن فعال است. این سیستم به عنوان جانشین ته‌نشینی ثانویه استفاده می‌شود. الگوهای بهره‌برداری از این فرایند به دو صورت مستغرق و جریان عرضی است. روش MBR از لحاظ فرایند به سه دسته، بیورآکتورهای غشایی رایج (MBR)، بیورآکتور غشایی استخراجی (EMBR)، بیورآکتورهای غشایی هوازی (MABR) تقسیم می‌شود.
دستگاه غشایی درونی کارکرد ویژهٔ دیگری از شبکهٔ آندوپلاسمی صاف در یاخته‌های ماهیچه‌ای دیده‌می‌شود. غشا شبکهٔ آندوپلاسمی یون‌های کلسیم را از سیتوزول به فضای حفره‌ای پمپ می‌کند. هنگامی که یک یاخته ماهیچه‌ای تحت فشار عصبی تحریک می‌شود، کلسیم از طریق غشای شبکهٔ آندوپلاسمی به درون سیتوزول بر می‌گردد و انقباض یاخته ماهیچه‌ای را ایجاد می‌کند.
بیورآکتور غشایی این غشاها نمونه ای از غشاهای ریز متخلخل اند که انتخاب پذیری خوب به همراه عبوردهندگی بالایی در جداسازی هیدروژن بروز می‌دهند. غشاهای بی ریخت سیلیسی تا دماهای بالای ۹۰۰ درجهٔ سانتی گراد پایدارند. این غشاها از لحاظ گرمایی و شیمیایی نسبت به سایر غشاها مانند بسپاری از پایداری و استحکام مکانیکی مطلوب برخوردار هستند. جداسازی هیدروژن در واکنش تبدیل با استفاده از رآکتورهای غشایی، غشاهای پالادیمی، غشاهای کامپوزیت پالادیمی و غشاهای سیلیسی به دو روش سل-ژل و CVI انجام می‌شود.
دستگاه غشایی درونی نخستین پیشنهادی که بیان داشت غشای درون یاخته‌ها دستگاهی واحد تشکیل می‌دهند که مواد را بین اجزای آن مبادله می‌کند، توسط موره و مولنهاور در سال ۱۹۷۴ ارائه شد. این پیشنهاد به عنوان روشی برای توضیح چگونگی جمع شدن غشاهای چربی گوناگون در یاخته از راه جریان چربی از مکان‌های ساخت چربی، ارائه شد. ایده جریان چربی از راه یک دستگاه پیوسته از غشاها و وزیکول‌ها، جایگزینی برای غشاهای گوناگون با موجودیت مستقل بود که از جابه‌جایی اجزای چربی آزاد، مانند اسیدهای چرب و استرول‌ها، از طریق سیتوزول تشکیل می‌شوند. انتقال لیپیدها از طریق سیتوزول و جریان لیپیدها از راه یک دستگاه غشایی درونی پیوسته، فرآیندهای متقابل انحصاری نیست و هر دو ممکن است در یاخته‌ها رخ دهند. در تعریفی دقیق‌تر، این دستگاه مجموعه‌ای از غشاهاست که با تشکیل یک واحد کارکردی و تکاملی، یا مستقیماً با هم پیوند دارند یا از طریق وزیکول‌ها با هم ارتباط دارند.
اکسیژناسیون غشایی برون‌پیکری اکسیژناسیون غشایی برون‌پیکری در مراقبتهای ویژه پزشکی، اکسیژناسیون غشایی برون‌پیکری یا حمایت حیاتی برون‌پیکری (extracorporeal life support) تکنیکی است که برای فراهم ساختن حمایت قلبی و تنفسی خارج از بدن با هدف احیای قلبی-تنفسی فردی که سیستم گردش خون و تنفس وی نمی‌تواند اکسیژن کافی برای ادامه حیات را فراهم کند به کار می‌رود. این دستگاه به جای قلب و ریه بیمار در خارج از بدن کار می‌کند. اکمو در بیمارستانهای ایران نیز به کار می‌رود. کاربردهای گوناگون اکمو در افرادی که دچار بیمارهای قلبی هستند شامل مواردی چون اختلال عملکرد قلب بعد از جراحی‌های قلبی یا پیوند قلب، نارسایی قلبی به دنبال میوکاردیت یا سندرم کرونری حاد، شوک کاردیوژنیک و مشکلات شدید ریوی که شرایط همودینامیکی نامناسبی پیدا کرده‌اند می‌باشد. دستگاه اکمو وظایف دو ارگان حیاتی بدن را انجام می‌دهد و برای بیماران تا زمان بهبودی کامل کاربری دارد. روش کار اکمو به این صورت است که خون را از بدن خارج کرده دی‌اکسید کربن آن را جدا ساخته و گلبولهای سرخ خون را اکسیژنه می‌کند و سپس خون به داخل بدن بازمی‌گردد. این کار به دو روش انجام می‌شود، وریدی-شریانی (VA) و ورید-وریدی (VV).انجمن پرفیوژنیستهای ایران
دستگاه غشایی درونی شبکهٔ آندوپلاسمی زبر، افزون بر ساخت پروتئین‌های ترشحی، سبب ایجاد غشایی می‌شود که در اثر افزودن پروتئین‌ها و فسفولیپیدها در محل رشد می‌کنند. از آنجا که پلی‌پپتیدهای در نظر گرفته‌شده به عنوان پروتئین‌های غشایی از ریبوزوم‌ها رشد می‌کنند، آن‌ها در غشای شبکهٔ آندوپلاسمی قرار می‌گیرند و توسط بخش‌های آب‌گریز در آنجا نگهداری می‌شوند. شبکهٔ آندوپلاسمی زبر نیز فسفولیپیدهای غشایی خود را تولید می‌کند. آنزیم‌های ساخته شده در غشای شبکهٔ آندوپلاسمی فسفولیپیدها را می‌سازند. غشای شبکهٔ آندوپلاسمی قابلیت گسترش دارد و می‌تواند توسط وزیکول‌های ناقل به سایر اجزای دستگاه غشایی درونی منتقل شود.
بیورآکتور غشایی مشکل اصلی این نوع غشاها شار کم آن‌ها در مقایسه با غشاهای غیر الی است. همچنین زئولیت‌ها ممکن است دستخوش انبساط منفی دمایی شوند یعنی در دمای بالا چروک شوند ولی محافظی که زئولیت بران سوار شده یا حتی ذرات بلوری درون زئولیت به صورت پیوسته با افزایش دما منبسط می‌شوند که این امر بین زئولیت و مواد دیگر تنش گرمایی ایجاد می‌کند.
بیورآکتور غشایی عملکرد این سامانه از سال ۱۹۹۶ میلادی آغاز شده‌است. امروز بیش از ۹۰۰ بیوراکتور غشایی در مقیاس بزرگ صنعتی در کشورهای توسعه یافته برای تصفیه پساب‌های صنعتی و شهری بکار گرفته شده‌است مانند فرایند MBR. این فرایند تصفیه پیوسته و حجم کمتری در مقایسه با فرایند لجن فعال مورد نیاز است. از دههٔ ۱۹۷۰ به بعد از فرآیندهای غشایی به مقدار وسیعی در بسیاری از زمینه‌ها مانند نمک زدایی از آب‌های شور، تصفیه آب و پساب بهره‌برداری شد. در دودههٔ اخیر با به‌کارگیری فناوری‌های نوین در غشاها، از هزینه‌های مختلف سامانه‌های غشایی به مقدار زیادی کاسته شد و در نتیجه از فرایندهای غشایی در زمینه‌های مختلف، از جمله تولید صنعتی آب شرب با کیفیت بالا استفاده می‌شود. استفاده از فرایند غشایی برای تصفیه فاضلاب‌های نفتی اولین بار در سال ۱۹۷۶ توسط بنسال مطرح شد. در این سامانه از یک غشای اولترافیلتراسیون برای تصفیه فاضلاب‌های نفتی استفاده شده بود.
بیورآکتور غشایی در بیشتر فرایندهای تصفیه بیورآکتور غشایی جریان در طی فیلتراسیون کاهش پیدا می‌کند. این موضوع به‌طور عمده ناشی از ضایعات غشایی است. کنترل غلظت ضایعات مشکل اصلی استفاده از بیورآکتور غشایی است. ضایعات غشایی به‌طور قابل ملاحظه ای تحت تأثیر شرایط هیدرودینامیک، نوع غشا، پیکربندی ماژول و حضور ترکیبات با وزن ملکولی بالا است که ممکن است به وسیله متابولیسم میکروبی تولید شوند یا به فرایند لجن وارد شوند. رسوب کردن زیاد در غشا میتواند باعث یک شتاب نفوذ بحرانی یا میزان هوا زدگی پایین شود. با این حال در صورت افزایش موقت شار بحرانی، می‌توان با افزایش جریان هوا رسوب کردن در غشا را کنترل کرد.
پایروپتوز آغاز روند پایروپتوز در ماکروفاژهای آلوده‌شده، شناسایی پروتئینِ فلاژلینِ باکتری‌هایی نظیر سالمونلا و شیگلا (موجود در تاژک‌شان) و سایر الگوی‌های ملکولی وابسته به پاتوژن (PAMPs) در عفونت‌های دیگر، توسط «گیرنده شبه NOD» است. این گیرنده‌ها، همانند گیرنده‌های الگوشناسی غشاییِ «تی‌ال‌آر» عمل می‌کنند؛ با این تفاوت که وظیفه‌شان شناسایی آنتی‌ژن‌ها در درون سلول است، نه در بیرون آن.
بیورآکتور غشایی بیورآکتور غشایی ترکیبی است از یک فرایند غشایی ریزپالایش یا فراپالایش است که به همراه فرایند تصفیه پساب (معمولا لجن فعال) است. نقش این سیستم‌ها در حال حاضر برای تصفیه فاضلاب شهری و صنعتی است.
آکانتوسیت آکانتوسیت‌ها در اثر تغییر در لیپیدهای غشایی یا پروتئین‌های ساختاری به‌وجود می‌آیند. تغییرات در لیپیدهای غشایی در آبتالیپوپروتئینمی و اختلال عملکرد کبد دیده می‌شود. تغییر در پروتئین‌های ساختار غشایی در نورواکانتوسیتوز و سندرم مک لئود دیده می‌شود.
بیورآکتور غشایی دراین ممبران‌ها از الیافی توخالی و مشابه موی سر استفاده می‌گردد. این الیاف دارای یک پوسته نازک و متراکم هستند که در زیر این پوسته فعال، یک لایه ضخیم ومتراکم به عنوان پایه به کار می‌رود که نقش آن حمایت ۶ لایه فعال است. جریان ورودی به درون الیاف هدایت می‌شود که به این ترتیب بخش نفوذ کرده یا همان محصول، در بیرون الیاف و بخش تغلیظ شده یا همان باطله، در انتهای دیگر الیاف جمع‌آوری می‌گردد.
استخوان‌سازی درون‌غضروفی اولین بافت استخوانی که باید ساخته شود، از طریق استخوانسازی داخل غشایی در داخل پری کندریوم احاطه‌کننده دیافیز به وجود می‌آید و بنابراین یک استوانهٔ استخوانی به نام یقهٔ استخوانی bone collar در قسمتهای عمقی آن تشکیل می‌گردد که از این لحظه به بعد پری‌کندر را پریوستیئوم می‌نامند. درون این یقهٔ استخوانی کندروسیتها شروع به تخریب می‌نمایند چون یقهٔ استخوانی مانع از انتشار مواد غذایی به درون ماتریکس غضروفی می‌شود. کندروسیتها با شروع روند تخریب، توانایی نگهداری ماتریکس را از دست می‌دهند وغضروف کلسیفیه می‌گردد. عروق خونی جوانهٔ استخوان زا از طریق سوراخ‌های ایجاد شده به وسیلهٔ استئوکلاستهای موجود در یقهٔ استخوانی وارد ماتریکس غضروفی کلسیفیه می‌شود. سلولهای اجدادی به اطراف رگهای خونی مهاجرت نموده، تکثیر یافته و مبدل به استئوکلاست‌ها می‌شوند و نیز روی ماتریکس غضروفی کلسیفیه، لایهٔ پیوسته‌ای از استئوبلاستها تشکیل می‌دهند.
پستانداران نخستین مهره‌داران تمام خشکی‌زی، آب‌پرده‌داران بودند. همانند نیاکان چهاراندام دوزیست خود، آن‌ها دارای شش و پا برای حرکت بر زمین بودند. تخم‌های آب‌پرده‌داران اما دارای غشایی درونی بود که به رویان اجازه تنفس می‌داد اما آب را درون تخم نگاه می‌داشت. از این رو، آب‌پرده‌داران می‌توانند بر روی خشکی تخم بگذارند، در حالی که دوزیستان اغلب نیاز دارند تخم‌های خود را در آب بگذارند.
داروهای ضد دیابت آگونیست‌های پپتید شبه گلوکاگون به رسپتور غشایی GLP متصل شده و باعث افزایش ترشح انسولین از سلول‌های بتای لوزالمعده می‌شوند. از آن‌جایی که نیمه‌عمر پپتید شبه گلوکاگون درون‌زاد در حد چند دقیقه است استفاده از آنالوگ آن سودمند به نظر نمی‌رسد.این داروها ممکن است باعث کاهش تحرک معده شوند که احتمالاً علت عارضه حالت تهوع است و شاید با همین مکانیسم باعث کاهش وزن می‌شوند.
تک‌بر تَک‌بَر یا انتقال‌دهنده تکی (Uniporter)، نوعی پروتئین انتقال غشایی است که یک نوع سوبسترا را در جهتی که تنها به وسیلهٔ غلظت آن تعیین می‌شود از خلال غشا عبور می‌دهد. این جهت رو به هر سمتی از غشاء می‌تواند باشد، بنابراین بسته به غلظت ماده ممکن است تک‌بر آن را به درون سلول وارد یا از سلول خارج کند. عمل تک‌برها نوعی انتشار تسهیل‌شده است. ناقل گلوکز GLUT1 که از جمله در گلبول‌های قرمز یافت می‌شود یک تک‌بر است.
دستگاه غشایی درونی به محض تشکیل پروتئین‌های ترشحی، غشای شبکهٔ آندوپلاسمی آن‌ها را از پروتئین‌های باقی‌مانده در سیتوزول جدا می‌کند. پروتئین‌های ترشحی با وزیکول‌های غشایی حباب‌مانند از شبکهٔ آندوپلاسمی انتقالی بیرون می‌آیند. به این وزیکول‌هایِ در حالِ انتقال به بخش‌هایِ دیگری از یاخته، وزیکول‌های ناقل گفته می‌شود. پروتئین‌های انتقال لیپید موجود در محل تماس غشایی، راهکاری جایگزین برای انتقال لیپیدها و پروتئین‌ها به خارج از شبکهٔ آندوپلاسمی هستند. محل تماس غشایی، مکانی است که شبکهٔ آندوپلاسمی با غشای دیگر اندامک‌ها مانند غشای پلاسما، گلژی یا لیزوزوم ارتباط نزدیک و پایداری دارد.
درون‌جانداری درون تنی در زیست‌شناسی و در پژوهش‌های آن، به آزمایش‌هایی که در آن‌ها جاندار زنده بکار برده می‌شود گفته می‌شود، به این آزمایش‌ها در جاندار نیز می‌گویند. در برابر آزمایش‌های در جاندار می‌توان آزمایش‌های برون تنی یا در محیط کشت را یاد کرد که در آن‌ها نیازی به بکار بردن جاندار زنده نیست. درون‌جانداری یک عبارت لاتین و به معنی “داخل بدن موجود زنده" است. این عبارت زمانی بکار می‌رود که اثرات بیولوژی عوامل مختلف به جای آن که بر روی جاندار مرده یا قسمتی از جاندار آزمایش شود، بر روی یک موجود زنده کامل آزمایش می‌شود. این موجود زنده می‌تواند انسان، حیوان یا گیاه باشد. در مقابل عبارت درون‌جانداری (این ویوو)، درون شیشه‌ای قرار دارد که به انجام آزمایش در محیط آزمایشگاهی با استفاده از لوله آزمایش، پتری دیش و مانند آن گفته می‌شود. انجام آزمایش‌هایی که بر روی حیوانات انجام می‌شوند و همچنین آزمایش‌های بالینی که به منظور صحت عملکرد یک دارو بر روی افراد آزمایش می‌شوند، اساس مطالعات درون‌جانداری را در بر می‌گیرند. بررسی‌های درون‌جانداری عموماً پس از انجام بررسی‌های درون شیشه‌ای انجام می‌شود چرا که این به ما کمک می‌کند اثرات کلی آزمایش بر روی موجود زنده تا حدی قابل پیش‌بینی باشد. به‌طور مثال در کشف یک داروی جدید، تأیید اثربخشی درون‌جانداری اهمیت زیادی دارد. چرا که در برخی مواقع بررسی‌های درون شیشه‌ای می‌تواند نتایج گمراه‌کننده‌ای داشته باشد (چرا که مولکولی که کاندیدای دارو است نمی‌تواند به محل طبیعی خود جهت اثربخشی برسد).
ماهیچه نیم‌غشایی ماهیچه نیم‌غشایی () زیر ماهیچه نیم‌وتری است و از برجستگی نشیمنگاهی شروع شده و به موازات ماهیچه نیم‌وتری در سطح خلفی داخلی ران به طرف پایین کشیده شده است. ماهیچه نیم‌غشایی در انتهای تحتانی روی کندیل داخلی استخوان درشت‌نی چسبندگی پیدا می‌کند.
بیورآکتور غشایی علی‌رغم اینکه بیشتر صفحات تخت MBR و برخی ممبران‌های هالوفایبر نمی‌توانند شست و شوی معکوس شوند، ممبران در برابر گرفتگی مقاومت کرده و قابلیت تراوایی را با وارد نمودن قسمت کوچکی از مایع تصفیه شده به درون سوراخ‌های فیبر از داخل به خارج در یک فاصله زمانی مشخص حفظ می‌کند. ممبران‌های مالوفایبر یا همان الیاف توخالی، مساحت به مراتب بیشتری ایجاد می‌کنند و ظرفیت فیلتراسیون بالاتری از نظر اثرات زیست‌محیطی در مقایسه با ممبران‌های صفحه تخت دارند.
بیورآکتور غشایی پدیده گرفتگی غشاء بین فاز جامد و مایع حاوی ارگان‌های مختلف و میکرو ارگانیسم‌ها است؛ بنابراین، افزایش مقاومت فیزیکی درونی سطح غشاء می‌تواند یک روش کنترل ساده و مؤثر باشد. تحقیقات در مورد این موضوع بر اساس دو اصل زیر انجام شده‌است.
دستگاه غشایی درونی دستگاه غشایی درونی از غشاهای گوناگون شناور در سیتوپلاسم یاخته یوکاریوتی تشکیل شده‌است. این غشاها یاخته را به بخش‌های کارکردی و ساختاری یا اندامک‌ها تقسیم می‌کنند. در یوکاریوت‌ها اندامک‌های دستگاه غشایی درونی عبارتند از: پوشش هسته‌ای، شبکهٔ آندوپلاسمی، دستگاه گلژی، لیزوزوم، وزیکول، اندوزوم و غشای پلاسما (یاخته‌ای). این دستگاه در یک تعریف دقیق‌تر، مجموعه‌ای از غشاهاست که یک واحد کارکردی و تکاملی را تشکیل می‌دهند که مستقیماً به هم پیوند دارند یا مواد را از طریق وزیکول‌ها جابه‌جا می‌کنند. نکته مهم این است که غشاهای کلروپلاست یا میتوکندری جزو دستگاه غشایی درونی نیستند؛ گرچه برخی از اجزای این دستگاه از میتوکندری تکامل یافته‌اند.
یاخته مخروطی برخلاف میله ای‌ها، بخش‌های بیرونی مخروطی‌ها در هم گیرکردگی غشاء سلولیشان را دارند که توده دیسک‌های غشایی را ایجاد می‌کنند. Photopigment-ها به عنوان پروتئین‌های ترانس مغناطیسی درون دیسک‌ها وجود دارند که سطح منطقه بیشتری را برای نور فراهم می‌کنند تا روی رنگدانه‌ها تأثیر بگذارند. در مخروطی‌ها، این دیسک‌ها به غشاء بیرونی وصل اند درحالیکه در میله ای‌ها خارج از غشاء و مجزا می‌باشند. نه میله ای‌ها و نه مخروطی‌ها جدا نمی‌شوند، اما دیسک‌های غشاییشان، در انتهای بخش بیرونی فرسوده و سابیده می‌شود تا توسط سلول‌های فاگوسیتیک (phagocytic) مصرف و بازیافت شوند.
گیرنده استروژن گیرنده استروژن () گروهی از پروتئین‌ها هستند که در درون سلول قرار دارند. این پروتئین‌ها، گیرنده‌هایی هستند که توسط هورمون استروژن (۱۷ بتا-استرادیول) فعال می‌شوند. دو گروه از این گیرنده‌ها در بدن انسان موجود است: گیرنده‌های استروژن هسته (ERα و ERβ) که عضوی از خانوادهٔ گیرنده‌های هسته‌ای داخل‌سلولی هستند و همچنین گیرنده غشایی استروژن (ER-X ، GPER و G-mER) که گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی هستند. این مقاله به گروه اول (گیرنده‌های هسته‌ای) می‌پردازد.
اکسیژن‌درمانی این کار توسط یک الکترود عقربه‌ای گرمایشی کوچک انجام می‌گیرد. با گرم تر شدن خون شریانی، خون بیشتری در مویرگ‌ها به جریان درآمده و اکسیژن از طریق غشایی بداخل الکترود روی پوست انتشار می‌یابد. جریان الکتریکی ایجاد شده توسط الکترود اندازه گیری و فشار اکسیژن در نمایشگر به تصویر درمی آید.
لابیرنت غشایی لابیرنت غشایی در داخل لابیرنت استخوانی گوش قرار دارد. در بخش خاره ای استخوان گیجگاهی. با آندولنف پر می‌شود و پری لنف آن را احاطه می‌کند. لابیرنت غشایی مشتمل است بر: اوتریکول و ساکول که در دهلیز استخوانی جای دارند. سه مجرای نیم دایره که در داخل مجاری نیم دایره استخوانی قرار دارند و مجرای حلزون که در داخل حلزون استخوانی قرار دارد. تمام اجزاء فوق آزادانه با هم در ارتباط هستند.
بام اگر عرشه از نظر وسعت بزرگ باشد، سیستم سقف باید دارای اتصالات حرکتی کافی باشد تا از انبساط و انقباض در داخل عرشه و فشار بر غشای سقف جلوگیری شود. در جایی که اتصالات جداسازی ساختمان در سازه ساختمان قرار دارد، این اتصالات باید از درون سیستم غشایی سقف نیز عبور کنند. در مواردی که چنین اتصالاتی ساخته نمی‌شود یا برای برآوردن نیازهای غشاء خیلی از هم فاصله دارند، می‌توان از "تقسیم‌کننده‌های ناحیه‌ای" (area dividers) که بسیار شبیه درزهای جداکننده ساختمان هستند اما زیر سطح عرشه سقف امتداد نمی‌یابند، استفاده کرد.
بیورآکتور غشایی _تدارکات و تشریفات اضافی برا تمیز کردن و تعمیر غشاها در بیورآکتورهای غشایی نسبت به سیستم‌های معمولی تصفیه.
بیورآکتور غشایی _سرمایه زیاد برای تهیه تجهیزات و همچنین هزینه زیاد عملیات تصفیه آب در بیورآکتورهای غشایی نسبت به سیتم‌های معمولی تصفیه.
دستگاه غشایی درونی اندامک‌های دستگاه غشایی درونی یا از راه تماس مستقیم یا با انتقال بخش‌های غشایی به صورت وزیکول، با یکدیگر ارتباط دارند. با وجود این روابط، غشاهای گوناگون از نظر ساختار و کارکرد یکسان نیستند. ضخامت، ترکیب مولکولی و رفتار سوخت وسازی یک غشا ثابت نیستند و ممکن است چندین بار در طول زندگی غشا اصلاح شوند. یکی از ویژگی‌های یکسان غشاها، دو لایه چربی است که پروتئین‌ها به هر دو طرف متصل شده‌اند یا از آن‌ها عبور می‌کنند.
سوخت‌وساز لیپید دو دسته اصلی از لیپیدهای غشایی وجود دارد: گلیسروفسفولیپیدها و اسفنگولیپیدها. اگرچه بسیاری از لیپیدهای غشایی مختلف در بدن ما ساخته می‌شوند، مسیرها الگوی مشابهی دارند. مرحله نخست ساخت بنیان (اسفنگوزین یا گلیسرول)، مرحله دوم افزودن اسیدهای چرب به بنیان برای ساخت اسید فسفاتیدیک است. اسید فسفاتیدیک با اتصال گروه‌های مختلف سر آبدوست به ستون فقرات اصلاح می‌شود. بیوسنتز لیپید غشایی در غشای شبکه آندوپلاسمی رخ می‌دهد.
کیهان‌شناسی غشایی کیهان‌شناسی غشایی به نظریه‌های متعددی در فیزیک ذرات و کیهان‌شناسی، در ارتباط با نظریه ریسمان، نظریه ابرریسمان و نظریه-ام اشاره می‌کند.
فناوری صفحه‌کلید دو نوع کی برد  مبتنی بر غشا وجود دارد. 1- کی برد غشایی هموار، 2 کی برد غشایی تمام حرکت
گیرنده‌های گلوکوکورتیکوئید غشایی گیرنده‌های گلوکوکورتیکوئید غشایی یا (mGRs)، گروهی از گیرنده‌ها هستند که به گلوکوکورتیکوئیدهایی مانند کورتیزول و کورتیکواسترون و همچنین برخی از گلوکوکورتیکوئیدهای برون‌زا مانند دگزامتازون متصل شده و فعال می‌شوند.
پراکسی‌زوم پراکسیتن یا پرکسی‌تن یا پراکسی زوم اندامک‌های تک غشایی موجود در سلول های گیاهی و جانوری هستند. فعالیت اکسیدازی و پراکسیدازی شدیدی دارند. این اندامک‌ها بسیار کوچکتر از میتوکندری‌ها هستند و قطری بین ۱۵/. تا ۲۵/. میکرون دارند. پراکسی زوم‌ها کیسه‌های پر ازآنزیم درون سلولی هستند و در فرایندهای زیستی گوناگونی مانند متابولیسم لیپیدها در کبد جانوران و تنفس نوری در گیاهان دارای نقش هستند.فعالیت آنها به ویژه در شرایط دشوار هوا به گیاه کمک میکند تا co2لازم را تولید کند
بیورآکتور غشایی اگرچه ساخت، نصب و عملکرد این ممبران‌ها ساده است اما دو مشکل عمده بر این کارایی تأثیر می‌گذارد. اول اینکه نسبت سطح به حجم اندک باعث می‌شود تا به فضای زیادی برای انجام کار نیاز باشد و دوم اینکه فرایند تمیز کردن به دلیل مشکل بودن مونتاژ کردن این ممبران پس از پاکسازی پر زحمت و زمان بر است.
بیورآکتور غشایی _کنترل مستقل جامدات و مدت زمان هیدرولیک در سیستم‌های معمولی تصفیه ولی در بایورآکتور غشایی فقط باید اندازه ذرات بزرگتر از اندازه منافذ غشاباشند.
کلوتو (زیست‌شناسی) کلوتو () آنزیمی است که آن را ژن کی.ال در انسان‌ها رمزگذاری میکند. این ژن نوعی پروتئین غشایی را رمز گذاری می‌کند که با بتا گلوکوروندیاز ارتباط دارد. کاهش تولید این پروتئین در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه (CRF)مشاهده شده‌است، که ممکن است یکی از عوامل نهفته در فرایندهای دژنراتیو (به عنوان مثال، آرتریوسکلروز، پوکی استخوان و آترروفی پوست) در نارسایی مزمن کلیه باشد. همچنین، جهش‌های درون این پروتئین با سالمندی، کاهش استخوان و مصرف الکل مرتبط بوده‌اند. موش‌های تراژنتیکی که کلوتو درآنها بیشتر بیان می شود طول عمری بیشتری از موش‌های وحشی زندگی دارند.
بیورآکتور غشایی _تولید لجن در بایورآکتور غشایی کم شده زیرا مواد جامد در مخزن حفظ شده و لجن مازاد دوباره به بیورآکتور برگردانده می‌شود که این مورد در سیستم‌های معمولی تصفیه مشاهده نمی‌گردد.
بیورآکتور غشایی محفظه ای که در آن واکنش بیولوژیکی بین میکروارگانیسم‌های شناور و آلاینده‌های آلی انجام می‌شود. این واکنش بیولوژیکی می‌تواند به صورت هوازی (توسط میکروارگانیسم‌های هوازی) یا به صورت بی هوازی صورت گیرد. در حقیقت بیورآکتور نوعی راکتور است که کاتالیست آن میکرو ارگاسم‌ها یا آنزیم‌های حاصل از متابولیسم بیولوژیکی است. در این واکنش‌های بیولوژیکی به صورت رایج در دما و فشار محیط با انتخاب پذیری و بازدهی بالا صورت می‌گیرد.
بیورآکتور غشایی _عملیات مخلوط بیشتر محلول جامد-مایع (MLSS) در بایورآکتور غشایی که باعث کاهش اندازه رآکتور و افزایش رشد باکتری‌های نیتروژن و در نتیجه مقدار آمونیاککاهش میابد.
سازه غشایی برخی از پروژه‌های سازه‌های غشایی اجرا شده در ایرانسقف پارچه ای ورزشگاه فولاد خوزستان بزرگترین سطح پوشش داده شده در بین ورزشگاه های کشور است. سطح پوشش داده شده 23,000 مترمربعی باعث فراهم شدن محیطی مناسب و مطبوع برای تماشای فوتبال در شهر اهواز شده است. حجم پردازی خاص و فرم چشم نواز این سقف پارچه ای باعث جذابیت دوچندان فولاد آرنا شده است. طراحی، ساخت و نصب سقف چادری زیبای فولاد آرنا توسط شرکت سازه های پارچه ای اطلس سان انجام شده است. پارچه های استفاده شده در سقف ورزشگاه فولاد خوزستان ساخت کارخانه Serge Ferrari فرانسه بوده و دارای وزن 1350 گرم در یک مترمربع هستند، این پارچه ها با کد Serge Ferrari 1302 T2 شناخنه می شوند. این سقف چادری چشم نواز به صورت کامل در ایران و توسط شرکت سازه های پارچه ای اطلس سان مهندسی و ساخته شده است.
دستگاه غشایی درونی در یاخته‌های گیاهی، واکوئل‌ها، ۳۰ تا ۹۰ درصد از کل یاخته را پوشش می‌دهند. بیشتر یاخته‌های گیاهی بالغ دارای یک واکوئل مرکزی بزرگ هستند که توسط غشایی به نام تونوپلاست احاطه شده‌است. واکوئل‌های یاخته‌های گیاهی به عنوان محفظه ذخیره مواد مغذی و مواد زائد یاخته عمل می‌کنند. به محلولی که این مولکول‌ها در آن ذخیره شده‌اند، شیره یاخته گفته می‌شود. رنگدانه‌هایی که یاخته را رنگ می‌کنند، گاهی در شیره یاخته قرار دارند. واکوئل‌ها همچنین می‌توانند اندازه یاخته را افزایش دهند، که با افزودن آب کشیده و بزرگ می‌شوند و آماسیدگی یا تورژسانس (فشار اسمزی که باعث می‌شود دیواره یاخته متلاشی نشود) را کنترل می‌کنند. مانند لیزوزوم یاخته‌های جانوری، واکوئل‌ها دارای pH اسیدی و آنزیم‌های هیدرولیزگر هستند. pH واکوئل‌ها آن‌ها را توانا می‌کند تا مراحل هم‌ایستایی را در یاخته انجام دهند. برای نمونه، هنگامی که pH در محیط یاخته کاهش می‌یابد، یون‌های H که در سیتوزول قرار می‌گیرند می‌توانند به واکوئل منتقل شوند تا pH سیتوزول ثابت بماند.
درون‌کشتگاهی مطالعات درون‌کشتگاهی، به مطالعه بر روی میکرواگانیسم‌ها، سلول‌ها یا مولکول‌های بیولوژی در خارج از چارچوب بیولوژی طبیعی خود گفته می‌شود. این آزمایش‌ها به‌طور معمول با استفاده از ابزارهای آزمایشگاهی مانند لوله آزمایش، فلاسک، پتری دیش و پلیت‌های میکروتیتر انجام می‌گیرد. در مطالعات درون‌کشتگاهی، اجزایی از جاندار از محیط بیولوژی خود (بدن جاندار) جداسازی شده و در شرایط آزمایشگاهی مورد بررسی قرار می‌گیرد. چرا که مطالعه جداگانه این اجزاء در آزمایشگاه، امکان دستیابی به جزئیات بیشتر را فراهم می‌کند. هر چند که نتایجی که در مطالعه درون‌کشتگاهی بدست می‌آید ممکن است به‌طور کامل و دقیق اثرات را بر روی جاندار کامل پیش‌بینی نکند. در مقابل مطالعات درون‌کشتگاهی، مطالعات درون بدنی (In vivo) قرار دارد که در این نوع، بررسی‌ها بر روی جاندار کامل اعم از انسان، حیوان یا گیاه انجام می‌شود. به عنوان مثال میکروارگانیسم‌ها یا سلول‌ها را می‌توان به صورت مصنوعی در محیط کشت مطالعه کرد. همچنین می‌توان پروتئین‌ها را در داخل یک محلول مورد بررسی قرار داد. امروزه طیف گسترده‌ای از تکنیک‌های مورد استفاده در زیست‌شناسی مولکولی از طریق این نوع مطالعه انجام می‌شود. استخراج، کشت و شناساتی سلول‌های موجودات پرسلولی، اجزای درون سلولی (مانند میتوکندری و ریبوزوم‌ها)، عصاره سلول یا درون سلولی (مانند جوانه گندم و رتیکولوسیت)، مولکول‌های خالص شده (مانند پروتئین‌ها، DNA و RNA) و تولید صنعتی آنتی‌بیوتیک‌ها و محصولات دارویی همگی نمونه‌هایی از مطالعات درون‌کشتگاهی هستند.
بیورآکتور غشایی تا کنون سیستم‌های بیورآکتور غشایی برای تصفیه پساب‌های صنعتی و خانگی و گاهی برای خالص سازی و استفاده مجدد از آب مصرف شده، مورد استفاده قرار گرفته‌است. به‌طور کلی کاربرد این سیستم‌ها را می‌توان به گروه‌های زیر تقسیم‌بندی نمود:
دستگاه غشایی درونی وزیکول‌ها واحدهای کوچک غشایی و ناقل هستند که می‌توانند مولکول‌ها را ذخیره و میان بخش‌های گوناگون جابه‌جا کنند. بیشتر وزیکول‌ها غشاهای ساخته شده در شبکه آندوپلاسمی را به دستگاه گلژی و سپس از دستگاه گلژی به مکان‌های مختلف منتقل می‌کنند.
دستگاه غشایی درونی در مخمر، بیشتر لیپیدها در شبکه آندوپلاسمی، ذرات لیپید یا میتوکندری ساخته می‌شوند و ساخت لیپید در غشای پلاسما یا غشای هسته‌ای کم است یا اصلاً وجود ندارد. بیوسنتز اسفنگولیپید در شبکه آندوپلاسمی آغاز و در دستگاه گلژی تکمیل می‌شود. در پستانداران نیز به استثنای چند مرحله نخست بیوسنتز لیپید اتری که در پراکسی‌زوم‌ها رخ می‌دهد، وضعیت مشابه است. لیپیدها با انتقال از این مکان‌های سازنده، غشاهای گوناگونی را می‌سازند که اندامک‌های درون یاخته را محصور می‌کنند. با اینکه روشن است که در پیدایش اندامک‌ها، انتقال لیپید یک فرایند اصلی است، هنوز سازوکارهای انتقال لیپیدها درک نشده‌اند.
دستگاه غشایی درونی لیزوزوم‌ها اندامک‌هایی دارای آنزیم‌های هیدرولاز هستند که برای گوارش درون‌یاخته‌ای استفاده می‌شوند. کارهای اصلی لیزوزوم پردازش مولکول‌های جذب‌شده توسط یاخته و بازیافت قطعه‌های فرسوده یاخته است. آنزیم‌های داخل لیزوزوم‌ها هیدرولاز اسیدها هستند که برای کارکرد بهینه به محیط اسیدی نیاز دارند. لیزوزوم‌های اندامک‌ها با ثابت نگه‌داشتن اندازه pH در ۵٫۰، چنین محیطی را فراهم می‌کنند. اگر یک لیزوزوم پاره شود، آنزیم‌های آزادشده به دلیل pH خنثی سیتوزول برای مدت زیادی فعال نخواهند بود. با این حال، اگر لیزوزوم‌های زیادی پاره شوند، یاخته ممکن است در اثر گوارش خودش از بین برود.
بیورآکتور غشایی _غلظت MLSS در بیورآکتور غشایی ۱۰ تا ۲۰ گرم در لیتر در مقایسه با ۳ تا ۴ گرم در لیتر در سیستم معمولی است، در نتیجه ۳۰ درصد کاهش زمان نگهداری در مقایسه با سیستم‌های معمولی است.
بیورآکتور غشایی در مرحله اول، فاضلاب وارد مخزن تخلیه می‌شود این مخزن قبل از محفظه اصلی بیورآکتور غشایی است. در این مخزن غربال‌هایی وجود دارد که موادی که ممکن است غشا را مسدود یا پاره کنند توسط این غربال‌ها جمع‌آوری می‌گردند. بعد از این مرحله فاضلاب وارد مخزن بدون اکسیژن می‌شود تا محتوای نیترات آن حذف گردد. بعد از این مرحله فاضلاب وارد مخزن‌های هوازی شده و در ماژول غشایی غوطه ور می‌گردند که در آن مواد آلی با استفاده از لجن فعال تخریب می‌شوند. بعد از آن برای حذف فسفر می‌توان از دوزهای انعقادی یا فلوکولاسیونها استفاده کرد بعد از این مراحل فاضلاب به صورت تصفیه شده و لجن‌ها مازاد وجود خواهد داشت که لجن‌های مازاد دوباره به فرایند تصفیه باز خواهند گشت.
غشای سرامیکی از این نوع غشاها در عملیات غشایی برای تصفیه مایع استفاده می شود. سرامیک غشایی را در واقع به عنوان مانعی که قابلیت انتخاب و یا یک الک ریز که توانایی انتخاب گری و جداسازی دارد، می توان تعریف کرد. که این دو ویژگی برجسته این غشاهاست که باعث شده بسیار مورد توجه قرار گیرند. غشا متخلخل سرامیکی را اغلب می توان با ضخامت و سایز حفره و تخلخل های سطحی شان آنها را کنترل کرد که در جدا سازی گازها و فرایند های غشایی نانوفیلتراسیون و میکرو فیلتراسیون استفاده می شوند در حالی که برای غشاهای سرامیکی متخلخل موضوع پیچیده تر می شود و این غشا ها معمولاً برای جداسازی گازها استفاده می شوند مثلاً جداسازی اکسیژن هوا یا جداسازی گاز هیدروژن مورد کاربرد قرار می گیرند.
همسوبر همسوبَر نوعی پروتئین انتقال غشایی است که دو ماده را به‏ طور هم‌زمان و هم‌جهت با یکدیگر از خلال غشا عبور می‌دهد. یکی از این مواد در جهت شیب غلظت‌اش منتقل می‌شود و دیگری در خلاف جهت شیب غلظت خود؛ بدین ترتیب همسوبر جریان ترمودینامیکی نامطلوب یک ماده را با جریان مطلوب ماده دیگر جفت کرده، بدون مصرف ATP انتقال در خلاف جهت شیب غلظت را انجام می‌دهد. به چنین فرایندی انتقال فعال ثانویه گفته می‌شود.
بیورآکتور غشایی در این سامانه از یک غشا برای جداسازی لجن فعال از جریان خروجی بیوراکتور با برگشت دادن میکروارگانیسم به تانک هوادهی استفاده شد. اولین بیوراکتور غوطه ور در مقیاس آزمایشگاهی در سال ۱۹۸۹ میلادی راه اندازی شد. با وجود اینکه ساخت و راه اندازی اولین بیوراکتور غشایی به چند دهه پیش بر می‌گردد تحقیقات گسترده و وسیعی بر روی
سازه غشایی سازه‌های غشایی که سازه چادری یا سازه پارچه‌ای نیز نامیده می‌شود، زیرمجموعه‌ای از سازه‌های فضایی هستند و به دلیل سبکی، شفافیت و انعطاف در خلق فرم‌های زیبا و بدیع، گسترش روزافزونی در ساخت بناهایی با عملکردهای مختلف تجاری، اداری، ورزشی و... یا به شکل سایه بان در فضاهای عمومی وشهری داشته‌اند.
اکسیژناتور ارگان‌ها می‌تواند: قلب، ریه‌ها یا کبد باشند و عروق بزرگ می‌تواند: آئورت، شریان ریوی و وریدهای ریوی باشد. اکسیژناتور در جراحی قلب و در اتصال با ماشین قلبی-ریوی مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین این دستگاه توسط پرستارها جهت اکسیژناسیون خارج غشایی در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان (NICU) مورد استفاده می‌باشد. در اکثر جراحی‌های قلب نظیر پیوند جانبی عروق کرونر، انشعاب قلبی و ریوی توسط ماشین قلبی-ریوی انجام می‌گیرد.
کوره خلأ این عمل توسط پر کردن محفظه با یک گاز خنثی انجام می شود عمده عملیات کونچ از طریق انتقال حرارت جابجایی بین گاز کونچ کننده و اجزاء درون کوره انجام می شود.  نوع گاز بکار رفته در مدت زمان عملیات و هزینه های آن بسیار تأثیر گذار است. گاز کونچ کننده درون یک مبدل حرارتی که توسط آب خنک می شود بگردش در می آید. سه عامل اصلی تأ ثیر گذار در انتفال حرارت درون کوره های خلاء بقرار زبر است:
زمین‌پناه لایه‌های متعددی جهت آب‌بندی در اجرای زمین پناه استفاده شده‌اند. لایه اول می‌بایست هرگونه ترک یا خلل و فرج در مصالح سازه‌ای را آب‌بندی کند و همچنین به عنوان یک لایه چسبنده جهت اجرای غشاء آب‌بند عمل کند. لایه غشایی اغلب یک صفحه ضخیم و منحطف پلی اتیلنی به نام EPDM می‌باشد. این ماده مصالحی است که معمولاً در اجرای پارکهای آبی، حوضچه‌ها و استخرهای شنا به کار می‌رود. این مصالح همچنین از نفوذ ریشه‌ها به درون سیستم آب‌بندی جلوگیری می‌کند. EPDM برای کار کردن مصالح بسیار سنگینی است و گاهی ممکن است توسط حشراتی نظیر مورچه‌های آتشین جویده شود. همچنین این ماده از محصولات پتروشیمی تهیه می‌شود که چندان از نظر محیط زیستی مطلوب نمی‌باشند.
دستگاه غشایی درونی در پروکاریوت‌ها دستگاه غشایی درونی نادر است، اگرچه در بسیاری از باکتری‌های فتوسنتزکننده غشای پلاسما بسیار چین خورده و بیشتر سیتوپلاسم یاخته با لایه‌های غشای جمع‌کننده نور پر شده‌است. این غشاهای جمع‌کننده نور حتی ممکن است در باکتری‌های گوگردی سبز ساختارهای محصور به نام کلروزوم ایجاد کنند.
گوش درونی بین لابیرنت غشایی و استخوانی نیز مایع پری لنف وجود دارد که غلظت سدیم آن بالا و غلظت پتاسیم آن پایین است و از این حیث با مایعات خارج سلولی و مغزی- نخاعی مشابه می‌باشد. برای حفظ این اختلاف یونی بین آندولنف و پری لنف، لابیرنت غشایی توسط یک لایه اپی‌تلیومی دارای چندین نقطه اتصال، احاطه گردیده است.
دستگاه غشایی درونی آنزیم‌های شبکهٔ آندوپلاسمی صاف همچنین می‌توانند به سم‌زدایی داروها و سموم کمک کنند. سم زدایی معمولاً با افزودن یک گروه هیدروکسیل به دارو باعث حل شدن بیشتر دارو و در نتیجه پاک سازی بدن می‌شود. یک واکنش سم زدایی به‌طور گسترده توسط خانوادهٔ آنزیم‌های سیتوکروم پی ۴۵۰ انجام می‌شود که داروها یا متابولیت‌های محلول در آبی را کاتالیز می‌کند تا سطوح سمی در غشای یاخته تجمع نیابند.
غشا میکرو فیلتراسیون(MF): ذرات بزرگتر از ۰/۰۸ الی ۲ میکرومتر را حذف می‌کند و در محدوده (۷–۱۰۰)کیلو پاسکال فعالیت می‌کند میکرو فیلتراسیون به منظور حذف مواد جامد معلق باقی‌مانده‌استفاده می‌شود و حذف باکتری را به منظور ضدعفونی کردن مؤثّر آب و همچنین به عنوان یک روشی برای جلوگیری از اسمز انجام می‌دهد. تحوّلات اخیر در مورد بیو راکتورهای غشایی است که میکرو فیلتراسیون و راکتور را برای درمان بیولوژیکی ادغام کرد.
کیهان‌شناسی غشایی برخی از نسخه‌های کیهان‌شناسی غشایی با تکیه بر ایده بعد اضافی بزرگ، می‌توانند توضیح دهند که دلیل ضعیف بودن گرانش نسبت به سایر نیروهای بنیادی طبیعت چیست و از این طریق مسئله سلسله‌مراتب را حل می‌کنند. در تصویر غشایی از جهان، سه نیروی بنیادی دیگر (الکترومغناطیس، و نیروهای هسته‌ای قوی و ضعیف) تنها به صورت محلی روی غشاء هستند اما گرانش چنین محدودیتی ندارد و در کل فضازمان، یعنی تنه منتشر می‌شود و بیشتر نیروی جاذبه گرانش به تنه نشط می‌کند. در نتیجه گرانش باید در مقیاس‌های کوچک (زیر اتمی یا حداقل زیر-میلی‌متری) باید به مراتب قوی‌تر باشد زیرا نیروی گرانشی کمتری به بیرون غشا نشط می‌کند. آزمایشهای متعددی برای آزمودن این نظریه در راه هستند. به نظر می‌رسد که نسخه‌های گسترش یافته ایده "بعد اضافی بزرگ" با مفهوم ابرتقارنی در تنه، نوید حل شدن مسئلهثابت کیهانی را می‌دهند.
دستگاه غشایی درونی شبکهٔ آندوپلاسمی در مرتب‌سازی پروتئین‌ها بر پایهٔ ترجمه نقش دارد. پلی‌پپتیدی که دارای توالی سیگنالی شبکهٔ آندوپلاسمی است، توسط یک پروتئین تشخیص سیگنال که تولید پروتئین را متوقف می‌کند، شناسایی می‌شود. ذره شناسایی سیگنال (SRP) پلی‌پپتید را به غشای شبکهٔ آندوپلاسمی منتقل می‌کند تا در آنجا، از طریق منفذهای غشایی رها شده و ترجمه از سر گرفته شود.
بیورآکتور غشایی تصفیه بیولوژیکی پساب، یک روش مؤثر برای حذف آلاینده‌های موجود در پساب است. متداولترین فرایند تصفیه بیولوژیکی پساب، فرایند لجن فعال است. از تلفیق چنین فرآیندی با یک فرایند جداسازی به وجود می‌آیند. ترکیب فناوری غشا با تصفیه بیولوژیکی پساب برای نخستین بار MBR غشایی، سیستم‌های در سال ۱۹۶۹ میلادی توسط اسمیت و همکارانش گزارش شد.
افتادگی پستان برخی زنان دارای پتوز تلاش برای انجام جراحی پلاستیکی را دارند که از راه‌های آن می‌تواند عمل ماستوپکسی یا بالاکشیدن پستان، درون‌کاشت پستان (ایمپلنت پستان) و در مواردی هردوی آن‌ها باشد. اگر فقط افتادگی آشکار است و زنان مایل به رفتن زیر عمل جراحی نیستند، درون‌کاشت پستان برای پرکردن پوست و بافت پستان انجام می‌گیرد.
محل تماس غشایی محل‌های تماس غشایی (انگلیسی: Membrane contact site؛ MCS) موقعیت‌های نزدیک میان دو اندامک هستند. بررسی‌های فراساختاری نشان می‌دهند که معمولاً فاصله‌ای میان غشاها به اندازه یک پروتئین ۱۰ نانومتری یا بیشتر، وجود دارد. این مناطق در طول تکامل بسیار از تحول محافظت شده‌اند. تصور می‌شود که این محل‌ها برای آسان‌سازی پیام‌رسانی مهم هستند و باعث عبور مولکول‌های کوچک از جمله یون‌ها، چربی ها و (در کشف‌های بعدی) گونه‌های فعال اکسیژن می‌شوند. محل تماس غشایی در عملکرد شبکه آندوپلاسمی تأثیرگذار است، زیرا شبکه آندوپلاسمی مکان اصلی تولید لیپید در سلول است. شبکه آندوپلاسمی با بسیاری از اندامک‌ها از جمله میتوکندری، دستگاه گلژی، اندوزوم، لیزوزوم، پراکسی‌زوم، کلروپلاست و غشای پلاسما تماس نزدیک برقرار می‌کند. میتوکندری و اندوزوم‌های بازیافتی تحت بازآرایی عمده‌ای قرار می‌گیرند که منجر به شکافت در محل تماس آن‌ها با شبکه آندوپلاسمی می‌شود. محل‌های قرارگیری نزدیک همچنین می‌توانند بیشترین ترکیب‌های جفتی میان بیشتر این اندامک‌ها را ایجاد کنند. نخستین اشاره‌ها به این محل‌های تماس غشایی را می‌توان در مقالاتی که در اواخر دهه ۱۹۵۰ منتشر شده‌اند و عمدتاً با استفاده از تکنیک‌های میکروسکوپ الکترونی (EM) تجسم یافته‌اند، یافت. کوپلند و دالتون آن‌ها را به عنوان «شکل لوله‌ای بسیار تخصصی شبکه آندوپلاسمی در ارتباط با میتوکندری و ظاهراً به نوبه خود با مرز عروقی سلول» توصیف کردند.
دستگاه غشایی درونی انواع گوناگونی از وزیکول‌ها وجود دارند که هر یک پیکربندی پروتئینی متفاوت دارند. بیشتر آن‌ها از مناطق ویژه‌ای از غشا ساخته می‌شوند. هنگامی که وزیکول از غشا جوانه می‌زند، دارای پروتئین‌های ویژه‌ای در سطح سیتوزولی آن است. هر غشایی که وزیکول به سمت آن می‌رود در سطح سیتوزولی خود نشانگری دارد. این نشانگر با پروتئین‌های موجود در وزیکول در حال حرکت به سمت غشا مطابقت دارد. هنگامی که وزیکول غشا را پیدا می‌کند، به آن اضافه می‌شود و سطح آن غشا را افرایش می‌دهد.
بیورآکتور غشایی بیوراکتور غشایی یک فناوری مؤثر برای تصفیه پساب و بازیافت آب است و با توجه به مزایای بسیار دارای کاربردهای روزافزون در تصفیه پساب‌های گوناگون است. این فرایند در طی دهه اخیر مورد توجه بیشتر محققان و سازمان‌های مرتبط قرار گرفته‌است. بطوریکه امروزه استفاده از انواع آن‌ها در مقیاس صنعتی در کشورهای در حال توسعه و پیشرفته از جمله ژاپن، انگلیس، ایرلند، فرانسه، کانادا، آمریکا و … رایج است.
زبان ژاپنی ژاپنی جزئی از خانواده زبان‌های ژاپنی است که شامل زبان‌های ریوکیویی نیز می‌شود که در جزایر ریوکیو صحبت می‌شوند اما تاریخ ابتدایی زبان ژاپنی و رابطه آن با سایز زبان‌ها تقریباً نامشخص است. نظریه‌هایی وجود دارد که می‌گوید زبان‌های ژاپنی و کره‌ای از یک ریشه می‌باشند. نظریه‌های دیگری نیز وجود دارد که این دو زبان جزئی از یک خانواده بزرگتری از زبان‌ها هستند که به آن زبان‌های آلتایی گفته می‌شود که شامل زبان‌های ترکی و زبان‌های مغولی و زبان تونگوزی می‌شود اما خانواده زبان‌های آلتایی و رابطه آن‌ها با زبان‌های ژاپنی و کره ای صرفاً نظریه هستند. این نظریه‌ها بسیار مورد بحث قرار گرفته‌اند و توسط همه پذیرفته نشده‌اند. نظریه‌های دیگری وجود دارد که می‌گوید زبان ژاپنی از زبان اقوم یایویی که ۳۰۰۰ سال پیش از شمال شرقی آسیا به ژاپن مهاجرت کرده بودند و زبان اقوام جومویی که از قبل در آنجا زندگی می‌کردند اما زبانی که این دو قوم صحبت می‌کردند مشخص نیست.
ژاپن زبان مردم ژاپن «ژاپنی» است. این زبان اگرچه بسیاری لغات را از زبان چینی گرفته‌است، ولی با این وجود با زبان چینی هم‌ریشه نبوده و کاملاً متفاوت هستند. زبان ژاپنی، زبانی از شاخهٔ ژاپنیک و است و تنها زبان کره‌ای را می‌توان به آن نزدیک دانست.