mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
کیم یوشین درست پس از هشت سال بعد از فتح باکجه و سرکوب شورشیان، پادشاه مونمو پس از مرگ پدرش موییل دوباره با تانگ متحد شد وبه گوگوریو حمله کردند اما درست قبل از حمله یونگاسومون فرمانده ارشد گوگوریو به دلیل بیماری از دنیا رفت بوجانگ پادشاه گوگوریو و پسران وی با سربازان گوگوریو که بیش از ۶۰۰۰۰نفر بودند در این حمله شیلا و تانگ شکست خوردند و سرانجام گوگوریو فتح شد و بوجانگ به تانگ تبعید شد و در همان مکان در گذشت.
پادشاه چئومهائه پادشاه چئومهائه (۲۴۷ میلادی تا ۲۶۱ میلادی) دوازدهمین پادشاه شیلا یکی از سه امپراتوری کره بود او جنگ با گوگوریو را متوقف و اعلام آتش بس کرد و به درگیری با باکجه پرداخت و زمانی که دید قسمت‌های مختلف باکجه را گرفته یک حملهٔ ناگهانی به گوگوریو انجام داد، زمانی که گوگوریو در حال بازسازی قوا بود و توانی برای جنگ نداشت.
یوری (پادشاه گوگوریو) اگرچه، خشم پادشاه یوری افزایش پیدا کرد و هیوبو را مجبور به استعفاء نمود، اما این ادعا شاید خنثی شود با اثبات این حقیقت که همه افراد پادشاه جومونگ حذف نشدند. ژنرال "بو بان نو" و "اویی"، در بیشتر دوران حکومت پادشاه یوری به گوگوریو خدمت کردند و نقش‌های فعالی را در امپراتوری ایفاد کردند. گوگوریو در زمان حکومت یوری آن سیاست قاطع و گسترده‌ای که در زمان حکومت جومونگ وجود داشت را نتوانست نشان دهد.
تسو بویو در 21 دسامبر ، پادشاه دیموسین به بویو حمله کرد. در 22 فوریه ، هنگامی که پادشاه دیموسین به قسمت جنوبی بوئیو حمله کرد و در نزدیکی باتلاق گل آلود اردو زد ، پادشاه دائسو بدون اینکه به ارتش گوگوریو فرصتی برای آمادگی بدهد ، حمله ای ناگهانی انجام داد. با این حال ، اسب شاه دائسو در باتلاقی گل آلود افتاد و نمی توانست حرکت کند ، بنابراین توسط گوگوریو گوگوریو سر بریده و کشته شد. حتی پس از کشته شدن دائسو ، ارتش بویو شجاعانه جنگید و ارتش گوگوریو را محاصره کرد و یک پیروزی بزرگ به دست آورد.
یوری (پادشاه گوگوریو) یوری پسر پادشاه جومونگ، مؤسس امپراتوری گوگوریو بود. او همانند پدرش در جایی که او بزرگ شده بود در کنار مادرش بزرگ شد. یوری همراه مادرش، بانو یه سویا، در سال ۱۹ قبل از میلاد، برای دیدن پدرش به گوگوریو رفت.
سه پادشاهی کره موهیول (۴۴–۱۸ میلادی)، سومین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه امپراتوری کره، بود. موهیول، به زودی گوگوریو را به سمت یک دوره توسعه ارضی بزرگ، تسخیر چندین کشور کوچک و امپراتوری قدرتمند دانگ بویو، سوق داد. پرنس "موهیول"، سومین پسر پادشاه یوری و نوهٔ پادشاه جومونگ بود. او در سن ۲۱ سالگی، در سال ۱۴ بعد از میلاد ولیعهد گوگوریو شد و ۴ سال بعد، پس از مرگ پدرش، به سلطنت رسید. او در ""Daesuchonwon"" دفن شده بود. موهیول، حکومت مرکزی گوگوریو را قوی کرد و قلمرو گوگوریو را گسترش داد. او در سال ۲۲ میلادی، دانگ بویو را ضمیمه کشور گوگوریو کرد و پادشاه آن ""Daeso""یا تسو، را کشت. موهیول، در سال ۲۶ میلادی "«Gaema-guk»" و پس از آن "«Guda-guk»" را تصرف کرد. پس از دفع حمله چینی‌ها در سال ۲۸ میلادی، او پسرش، پرنس هدونگ، را جهت حمله به مقر فرماندهی ""Nangnang""، در سال ۳۲ میلادی فرستاد. پادشاه دائموسین، "Nangnang" را در سال ۳۷ میلادی فتح نمود.
پادشاه نولجی پادشاه نولجی ( ۴۱۷ میلادی تا ۴۵۸ میلادی ) ( هانگول : 눌지마립간 ) ( هانجا : 讷只麻立干 ) نوزدهمین پادشاه شیلا یکی از سه امپراتوری کره و پسر پادشاه نائمول بود او به عنوان گروگان به گوگوریو فرستاده شده بود اما گوگوریو و وا با یک دیگر تصمیم قتل دو شاهزادهٔ شیلا را گرفتند برادر کوچکترین برادر نولجی که در شیلا بود برای فرار برادرانش نقشه کشید او نولجی را از گوگوریو فراری داد اما وقتی می خواست برادر دیگرش را نجات دهد توسط نگهبانان سلطنتی قصر وا دستگیر شد و زیر شکنجه به همراه برادرش مرد این کار او به عنوان یک داستان اخلاقی در کره بیان می‌شود زمانی که نولجی به حکومت رسید یک اتحاد نظامی با باکجه برقرار کرد تا از حملهٔ گوگوریو جلوگیری کند.
پادشاه بیریو او با میچئون پادشاه گوگوریو متحد شد و باکجه و گوگوریو موفق شدند بازماندگان امپراطوری هان را از سرزمین «دبانگ» اخراج کنند. پادشاه بیرو به واسطه خیانت همسرش و درباریان و ارباب ویری کشته شد و بعد از او ارباب ویری بویوجون با نام «پادشاه گای» تاجگذاری کرد.
چویری هنگامی که شاهزاده هودونگ، فرزند دائموسین گوگوریو، سومین پادشاه گوگوریو برای شکار به اوکجه رفت، او با چویری که نام چینی چوی و پادشاه امپراطوری ناکرانگ داشت، دیدار کرد (در انجمن علمی چین و ژاپن، پادشاه امپراطوری ناکرانگ به عنوان یک فرد به عنوان فرماندار فرمانداری لیلانگ، تفسیر شده‌است) و آنها تصمیم می‌گیرند که دخترش شاهدخت ناکرانگ (Princess of Nakrang) را به عنوان یک همسر از هودونگ تحسین کند. دائموسین گوگوریو قصد داشت تا به پادشاهی ناکرانگ حمله کند و از هودونگ خواسته بود که درام و اولیپانت را از بین ببرد که به صورت خودکار به مردم اطلاع می‌دهد که دشمن به کشور حمله می‌کند. هودونگ یک پیام رسان را فرستاد و از شاهدخت ناکارانگ پرسید برای نابود کردن درام و اولیپانت. برای هودونگ، شاهزاده ناکارانگ با یک شمشیر، درام و اولیپانت را نابود کرد و پس از آن گوگوریو به پادشاهی ناکرانگ حمله کرد. چویری نمی‌تواند برای این حمله آماده شود، زیرا درام و اولیپانت نابود شده‌اند و نمی‌توانند از حمله گوگوریو مطلع باشند. او فقط می‌دانست که درام‌ها و اولیپانت پس از تجاوز گوگوریو نابود شده‌اند، اما چیزی برای انجام دادن ندارند، اما تسلیم به گوگوریو هستند. در آن زمان، چویری کشته شد به خاطر شاهزاده خانم ناکرانگ که درام و اولیپانت را نابود کرد.
یئونگ نیو او برادر کوچک بیست و ششمین پادشاه گوگوریو یئونگ یانگ و پسر بیست و پنجمین پادشاه گوگوریو پیونگ وون بود.
پادشاه مونمو در سال ۶۶۵ میلادی در چهارمین سال امپراتوری خودش با نیروهای تانگ محل مخفی تدارکات باکجه را در یک غار پیدا کردند و میزان تدارکاتشان بسیار زیاد شد در همین سال شیلا و تانگ دستور حمله به گوگوریو دادند. گوگوریو قدرتی برای مقابله با این نیروها نداشت، پادشاه گوگوریو وقتی دو بار در جنگ شکست خورد به قلعهٔ دائی جویونگ فرار کرد در سال ۶۶۸ میلادی قلعهٔ دائی جویونگ توسط تانگ و شیلا تسخیر شد و گوگوریو برای همیشه از تاریخ محو گردید و گوگوریو مانند باکجه بین تانگ و شیلا تقسیم شد و همهٔ سربازان برای جلوگیری از حملات ژاپنها به شیلا رفتند.
یوری (پادشاه گوگوریو) یوری (۱۹ پیش از میلاد - ۱۸ میلادی) دومین فرمانروای گوگوریو، شمالی‌ترین امپراتوری در میان سه امپراتوری کره و بزرگترین پسر پادشاه جومونگ، مؤسس گوگوریو بود. برخلاف بسیاری از فرمانروایان کهن کره، سرگذشت زندگی او که در کتاب سامگوک ساگی ثبت شده‌است، بسیار مشهور می‌باشد.
یوری (پادشاه گوگوریو) یوری در سال ۱۹ قبل از میلاد به سلطنت رسید. او در سال ۹ قبل از میلاد شیونگ‌نو را فتح کرد. او در سال ۳ میلادی پایتخت گوگوریو را از جولبون به گونگناسئونگ تغییر داد. وی در سال ۱۸ میلادی درگذشت. یوری شش پسر و یک دختر به نام سریو داشت. بزرگترین پسر یوری دوجول نام داشت که در یکی از نبردهای گوگوریو با شورشیان مغول جان خود را از دست داد. پس از ان یوری هیمیانگ را به عنوان جانشین خود پذیرفت. هیمیانگ نیز توسط دائه سو پادشاه دانگ بویو به قتل رسید. در ان زمان که قلمرو گوگوریو کاهش یافته بود دانگ بویو با پیشروی به مرزهای گوگوریو نزدیک تر می‌شد. دائموسین جانشین یوری شد. دائموسین یا موهیول گوگوریو را توسعه داد و شورشیان داخلی جولبون را که توسط بائه گوک(بیگوک) مشاور قبیله بیرو صورت گرفته بود را سرکوب کرد. سرانجام در سال ۲۳ میلادی دائموسین با حمله‌ای عظیم دانگ بویو را ضمیمه خاک خود کرد و تسو و دانگ بویو برای همیشه از صحنه روزگار محو شدند. بعد از مرگ یوری در سن ۶۳ سالگی موهیول یا دائموسین پادشاه گوگوریو شد. سرانجام، شاهزاده موبون، کوچکترین پسر دائموسین و نوه یوری جانشین موهیول گردید.پادشاه یوری در سال ۱۸ میلادی، بعد از ۳۷ سال حکمرانی، درگذشت و موهیول (دائموسین) فرمانروای گوگوریو، گردید.
سه پادشاهی کره نکته قابل تأمل دیگر، این حقیقت می‌باشد که اغلب افراد مورد اعتماد و نزدیک به جومونگ تبعید یا مجبور به استعفاء شدند. به‌طور مثال می‌توان از هیوبو نام برد، که در زمره اولین سه پیرو پادشاه جومونگ، برطبق اولین جلد گوگوریو از تاریخچه سه امپراتوری (سامگوک ساگی)، بود. هیوبو، به‌طور پیوسته با روش پادشاه یوری که پی در پی جهت شکار قصر را ترک می‌کرد، مخالفت می‌ورزید. او با اصرار زیاد از پادشاه درخواست می‌کرد که با دقت بیشتری به مسائل مهم کشوری بپردازد.
اونگجین در سال ۴۷۵ میلادی، جانگسو پادشاه گوگوریو به باکجه حمله کرد. در این حمله پادشاه گائه رو دوم کشته شد و نخستین پایتخت باکجه یعنی شهر وی رِسونگ توسط گوگوریو تصرف و نابود شد. پادشاه مونجو که به تازگی به حکومت رسیده بود پایتخت را به شهر اونگجین منتقل کرد.
گگوگ یانگ گوگوریو در سال ۳۸۶ میلادی به امپراتوری جنوبی کره، باکجه، حمله کرد. در سال‌های ۳۸۹ و ۳۹۰ میلادی گوگوریو مجددا به باکجه حمله کرد. در بهار سال ۳۹۱ میلادی، گوگوریو یک معاهده دوستی با فرمانروای شیلا(یکی دیگر از سه امپراتوری کره)، پادشاه پادشاه نائمول، امضاء کرد و پسر خواهر پادشاه نائمول ٫ پادشاه سیلسئونگ را به عنوان گروگان پذیرفت. شاه گگوک یانگ بارها مورد حمله شیان‌بی که همان کشور هویان که توسط مورونگ هوان تأسیس شده بود مورد حمله قرار گرفت ریشه کینه بین گوگوریو و هویان بر سر برده شدن بقایای جسد شاه میچئون توسط قوم شیان‌بی که کشور هویان را ساخته بودند بود از این رو دومین پسر شاه گگوک یانگ دام دوک/پادشاه گوانگتو اینده/به میدان جنگ رفت و پیروزی بزرگی بدست آورد. در زمان حکومت گگوک یانگ /ایریون/توسط نخست‌وزیر او شورشی به راه افتاد که با کمک ولیعهد دام دوک که بعد از مرگ برادرش دامانگ ولیعهد شده بود و همچنین فرمانده ارشد کومو سرکوب شد.
دانگچئون او نوه هشتمین فرمانروای گوگوریو، پادشاه سیندائه، و پسر دهمین فرمانروای گوگوریو، پادشاه سانسانگ، بود. مادر او ملکه دوم امپراتور سانسانگ بود. او در سال ۲۱۳ میلادی ولیعهد شد، و پس از مرگ سانسانگ به سلطنت رسید.
پادشاه گانگو سو او در سال ۳۶۹ میلادی به دستور پدرش به شمال لشکر کشید و با گوگوریو وارد جنگ شد او قلعهٔ پیونگ یانگ را تسخیر کرد و ۵۰۰۰ اسیر از دشمن گرفت در طی همان نبردها او پادشاه گوگوریو که در آن زمان پادشاه گگوگوون بود را در میدان نبرد با ضربهٔ شمشیری که در شکم او زد کشت و با افتخار به باکجه برگشت.
امپراتوری گوگوریو قلمرو پادشاهی گوگوریو، سرانجام توسعه پیدا کرد و به یک قدرت بزرگ منطقه‌ای تبدیل شد. گوگوریو به مدت ۷۰۵ سال باقی ماند و در این مدت ۲۸ پادشاه از خانوادهٔ سلطنتی گو بر آن حکمرانی کردند. معنی واژه گوگوریو یعنی قدرتمندترین و بزرگترین امپراتوری سرانجام امپراتوری گوگوریو با حمله متحد شیلا و تانگ از بین رفت. گوگوریو مجبور شد تا ۱۶ سال با شیلا و تانگ بجنگد اما سرانجام به دلیل ورشکستگی و خیانت مقامات بسیار ضعیف شد و توسط ارتش متحد تانگ و شیلا از بین رفت. قلمرو گوگوریو برای اتحاد به تانگ داده شد.
گوگوریوی کوچک گوگوریو کوچک (۶۹۹-۸۲۰) یک سلسله کره‌ای بود که بعد از سقوط گوگوریو توسط تانگ و شیلا در سال ۶۹۹ میلادی توسط گو دئوک مو فرزند بوجانگ آخرین پادشاه گوگوریو تاسیس شد.
مینجانگ بر طبق کتاب سامگوک ساگی، تاریخچه سه امپراتوری کره در قرن ۱۲، مینجانگ کوچکترین برادر سومین پادشاه گوگوریو، پادشاه دائموسین و پنجمین و کوچکترین فرزند دومین پادشاه گوگوریو، یوری بود.اما در اصل مینجانگ پسر ششم یوری از همسر سوم آن است. هرچند، در کتاب سامگوک یوسا، از مینجانگ به عنوان برادر بزرگتر موبون نام برده شده است.
جومونگ در سال ۳۴ قبل از میلاد، جولبون سئونگ اولین شهر پایتخت گوگوریو همراه با قصر امپراتوری تکمیل شد. ۴ سال بعد و در سال ۲۸ قبل از میلاد، جومونگ ژنرال بو ویئوم را جهت تسخیر پادشاهی اوکجه فرستاد. در طی همان سال مادر جومونگ، یوها، در قصر دانگ بویو درگذشت و برای او یک مراسم خاکسپاری در حد یک ملکه گرفتند در حالیکه او فقط یک صیغه سلطنتی بود. جومونگ یک فرستاده و هدایای فراوانی جهت قدردانی از سخاوت پادشاه گوموا، برای او ارسال نمود. در سال ۱۹ قبل از میلاد، همسر اول جومونگ، یی سویا همراه پسرش، یوری، دانگ بویو را ترک کردند و وارد گوگوریو شدند. یی سویا، ملکه شد و سوسانو همسر دوم جومونگ به علت فشارهای وارده و همچنین ترس از موقعیت پسرانش در آینده گوگوریو تصمیم به ترک آنجا گرفت. سوسانو، گوگوریو را همراه دو پسرش و تعدادی از مردم ترک کرد و آن‌ها را به سمت جنوب شبه جزیره کره، مکانی که در حال حاضر کره جنوبی در آن قرار دارد، رهبری کرد. جومونگ اولین پسرش یوری را به عنوان ولیعهد معرفی نمود و او را وارث تاج و تخت کرد.
گگوگوون پادشاه گگوگوون (۳۷۱–۳۳۱ میلادی)، شانزدهمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه امپراتوری کره، بود. او پسر پادشاه میچئون و بانو جو بود. گگوگوون در سال ۳۱۴ میلادی ولیعهد شد و پس از مرگ پدرش به سلطنت رسید. گوگوریو توسط مردم مورونگ شیان‌بی که به گوگوریو حمله کردند با ویرانی روبرو شد. هواندو دوباره در سال ۳۴۱ توسط آنها نابود شد. بویو نیز توسط شیان‌بی در ۳۴۶ نابود شد. فرمانروایی گگوگوون به دلیل حملات مداوم خارجی نه تنها از نیروهای چینی از جمله شیان‌بی بلکه از باکجه ، در جنوب غربی شبه جزیره کره ، به شدت آسیب دید. به ویژه ، ایالت شیان‌بی ، یان سابق در سال ۳۴۲ به پایتخت حمله کرد و ملکه جو ، مادر گگوگوون و صیغه های او را به اسارت گرفت و جسد پدرش ، پادشاه میچئون را نیز حفر کرد. او در زمانی به سلطنت رسید که امپراتوری بسیار ضعیف شده بود، و حکومت سستی داشت. او به یکی از ایالتهای شیان‌بی به نام یان سابق باج داد، بعد از اینکه آنها در سال ۳۴۲ میلادی به پایتخت حمله کردند و ملکه وصیغه‌های سلطنتی را به اسارت بردند، و برای اینکه جسد پادشاه میچئون را بازگرداند. از آنجا که پایتخت به طور کامل تخریب شد ، گگوگوون ابتدا گونگناسئونگ را به عنوان یک دژ جایگزین در حوزه شمالی ساخت و موقتاً پایتخت را به پیونگ‌یانگ ، پایتخت کنونی کره شمالی منتقل کرد. در حالی که او می توانست جسد پدرش را پس بگیرد ، حدود ۱۳ سال طول کشید تا مادرش به گوگوریو برگردد. در واکنش به گسترش امپراتوری جنوبی کره، باکجه، گگوگوون یک حمله ناموفق را در سال ۳۶۹ میلادی رهبری کرد. پادشاه باکجه،گان چوگو، در سال ۳۷۱ میلادی به گوگوریو حمله کرد و پسر پادشاه گان چوگو ، پادشاه گانگو سو گگوگوون را در میدان جنگ و در قلعه پیونگ یانگ کشت. او در گگوگوون دفن شده است. بعد از او پسرش سوسوریم به پادشاهی رسید.
تسو بویو پس از مرگ پادشاه یوری دومین پادشاه گوگوریو، موهیول به تخت سلطنت نشست و خود را "دائموسین شاه" خواند. دائموسین در سال ۲۲ بعد از میلاد، به بهانه قتل پدرش توسط تسو با بهره گیری از مشکلات بویو درست هفت سال پس از آخرین حمله دائه‌سو به گوگوریو، ارتش را رهبری و به دانگ بویو حمله کرد که و آخرین پادشاه بویو (تسو) را کشت.
بالهایی پس از فروپاشی گوگوریو در سال ۶۶۸ میلادی، نیروهای بازمانده به صورت پراکنده در سرزمین‌های همسایه شبه جزیره حضور داشتند. دائه جویونگ (تجویونگ) به همراه پدرش و بازمانده‌های گوگوریو حزبی برای احیای گوگوریو تشکیل داد. او بعدها برای مبارزه با امپراطوری تانگ با نیروهای خیتان و همچنین خاقانات گوگ ترک متحد شد. بالهایی توسط دائه جویونگ در سال ۶۹۸ میلادی تأسیس شد. دائه جویونگ توانست با کمک بازماندگان گوگوریو کشور جدید را که جانشین گوگوریو بود، به وجود آورد. این پادشاه بعد از نابودی گوگوریو مردم رو جمع کرده و بال هه را تأسیس نمود.
گونگناسئونگ گونگناسئونگ در زمان پادشاه یوری بعنوان پایتخت گوگوریو انتخاب شده بود. این قصر در طول تاریخ گوگوریو از نظر استراتژیک بهترین پایتخت تاریخ گوگوریو به حساب می‌آمد زیرا برای دستیابی و تصرف این قصر، دشمن حتماً باید ابتدا قلعه یدونسئونگ را تصرف می‌کرد و سپس به سمت گونگناسئونگ حرکت می‌کرد که هیچ‌یک از فرمانروایان دشمن گوگوریو از پس این کار بر نیامد. پس از جولبون این شهر از سال ۳ میلادی تا ۴۲۷ میلادی پایتخت گوگوریو بود و پس از آن پایتخت تا سقوط امپراتوری (۶۶۸ میلادی) به پیونگ‌یانگ منتقل شد.
موبون پادشاه موبون، پسرش "Hae Ik" را به عنوان ولیعهد معرفی کرده بود. اما پس از مرگ او، منازعاتی برای رسیدن به قدرت و تاج و تخت ایجاد شد. بعضی از محققان معتقد هستند که موبون، آخرین نفر از نسل “Hae” بود که توسط دومین امپراتور گوگوریو، یوری بنا نهاده شده بود و ششمین پادشاه، تائجو سلسله "Go" را ایجاد کرد. با عطف به گذشته، دودمان "Go" را با مؤسس گوگوریو، پادشاه جومونگ مرتبط دانسته‌اند.
بانو سوسانو سوسانو یا سوسونو ( ۶۷ پیش از میلاد _ ۶ پیش از میلاد) دومین همسر جومونگ (دانگ میونگ ) و مادر بیریو و پادشاه اونجو از باکجه بود. او در تأسیس گوگوریو و باکجه نقش مهمی داشت. یک شرح سنتی از بخش وقایع سالیانه سلسله باکجه در کتاب سامگوک ساگی تصریح می‌کند که سوسونودختر یونتابال رئیس گیرو که یکی از پنج قبیله جولبون بود) که یک شخصیت ثروتمند و مؤثر در جولبون بود؛ می‌باشد و با وجود اینکه ۹ سال از جومونگ بزرگ‌تر بود با مؤسس سلسله گوگوریو با وی ازدواج کرده بود. با کمک‌های سوسانو و پدرش یونتابال، جومونگ موفق شد مبارزانی برجسته به خدمت بگیرد و حمایت‌های مردم را جلب کند. او گوگوریو را در ۳۷ سال پیش از میلاد تأسیس کرد و سوسانو اولین ملکه این امپراتوری شد.همسر اول سوسونو ووتائه (Wutae) نام داشت.
یئون گائه سمون بعد از به تخت نشستن پادشاه بوجانگ (۶۴۲ تا ۶۶۸)، پسر برادر پادشاه قبلی، خودش را دائه ماگنیجی نامید. بدین ترتیب یئون گائه سمون عملاً کنترل امور دولت گوگوریو را تا حدود مرگش در سال ۶۶۶ بدست گرفت؛ و بعد از آن امپراطوری گوگوریو از بین رفت.
یوری (پادشاه گوگوریو) نظریه رایج این است که یوری به عنوان پسر پادشاه جومونگ و بانو یه سویا جانشین او گردید. یک توضیح متداول برای تفاوت عنوان پدر و پسر در این است که، عنوان اصلی جومونگ، "Hae" بوده، اما او پس از تأسیس امپراتوری گوگوریو آن را به Go" تغییر داده بود. در کتاب‌های سامگوک ساگی و سامگوک یوسا به این تغییر عنوان اشاره شده‌است.
تائجو تائجو (۱۴۶-۵۳ میلادی)، ششمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه امپراتوری کره، بود. در بعضی از مواقع از او با نام پادشاه تائجو بزرگ نام برده شده است. او پس از قتل پادشاه موبون به سلطنت رسید. در دوران حکومت پادشاه تائجو، بر قلمرو گوگوریو افزوده شد و او یک حکومت مرکزی در امپراتوری ایجاد کرد. دوران حکومت ۹۳ ساله او به نظر می‌رسد، دومین حکومت طولانی (از نظر مدت فرمانروایی) در میان پادشاهان جهان است.
پادشاه دانگ سئونگ پادشاه دانگ سئونگ بیست و چهارمین پادشاه باکجه یکی از سه امپراتوری کره بود او بلافاصله بعد از اینکه به تخت رسید جنگ با گوگوریو را متوقف کرد و به گوگوریو پیام تسلیم شدن فرستاد. در سال ۴۹۹ میلادی خشکسالی شدیدی به وجود آمد و مردم گرسنگی می‌کشیدند در حالیکه دانگ سئونگ فقط در حال عیش و نوش بود و توجهی به مردم نداشت همین باعث شد او در سال ۵۰۱ میلادی در حالیکه مشغول شکار بود توسط افراد نامعلوم ترور شد.
گونگ یه گونگ یه (تولد ۸۶۹) (حکومت ۹۰۱–۹۱۸) اولین پادشاه سلسله گوگوریو جدید و پسر گیونگ مون چهل و هشتمین پادشاه شیلا بود. وی در سال ۹۱۸ مرد و حکومت را چون مقطوع‌النسل بود به برادر زنش که به وصیت گونگ یه به نام گونگ یه دوم به پادشاهی رسیده بود سپرد و او پس از دوسال توسط تائجو کشته شد و با مرگش ، تائجو سلسله گوریو را تأسیس کرد.
آن وون آن وون (۵۳۱ م - ۵۴۵ م) بیست و سومین پادشاه گوگوریو شمالی‌ترین امپراتوری از میان سه امپراتوری کره بود. او برادر کوچک آنجانگ بیست و دومین پادشاه گوگوریو بود. او در سال ۵۳۱م پس از مرگ برادرش به قدرت رسید و بعد از ۱۴ سال حکومت در سال ۵۴۵م مرد.بعد از او پسرش یانگ وون به پادشاهی رسید.
مو بالهایی در سال ۷۲۷، پادشاه بالهایی برای جلوگیری از منزوی شدن، شروع به اعزام سفارتخانه‌هایی به ژاپن کرد. پادشاه یک فرمان رسمی به ژاپن ارسال کرد که نشان می‌داد بالهایی قلمروی گوگوریو را بازپس گرفته کرده و در واقع وارث آن حکومت محسوب می‌شود. از آنجایی که ژاپن با کشور شیلا در شرایط جنگی قرار داشت، از سفرا به خوبی پذیرایی کرد و آنها را به عنوان وارث گوگوریو، به رسمیت شناخت.
پادشاه هیوک گئسو او ۱۳ سال پیش نداشت که به عنوان اولین امپراتور شیلا حکومت کرد و در سال ۴۱ قبل از میلاد ازدواج کرد او سعی می‌کرد کم‌کم قلمرو خود را گسترش دهد اما او به دلیل تشکیل دو امپراتوری دیگر (گوگوریو و باکجه) بسیار عصبانی شد اما او قدرت مقابله با هیچ‌یک از این دو امپراتوری را نداشت.
دوره دولت‌های شمالی و جنوبی پس از فروپاشی گوگوریو در سال ۶۶۸ میلادی، نیروهای بازمانده به صورت پراکنده در سرزمین‌های همسایهٔ شبه جزیره حضور داشتند. دائه جویونگ به همراه پدرش و بازمانده‌های گوگوریو حزبی برای احیای گوگوریو تشکیل داد. او بعدها برای مبارزه با امپراتوری تانگ با نیروهای خیتان (ترکان) و همچنین خاقانات گوگ ترک متحد شد. بالهایی توسط دائه جویونگ در سال ۶۹۸ میلادی تأسیس شد. دائه جویونگ توانست با کمک بازماندگان گوگوریو کشور جدید را که جانشین گوگوریو بود، به وجود آورد. این پادشاه بعد از نابودی گوگوریو مردم رو جمع کرده و بالهایی را تأسیس نمود. سرانجام حکومت بالهایی در سال ۹۲۶ میلادی به دست کشور خیتان فرو پاشید.
پادشاه چائک گای پادشاه چائک گای ( ۲۸۶ میلادی تا ۲۹۸ میلادی ) (هانگول:책계왕، هانجا:責稽王) نهمین فرمانروای باکجه یک امپراتوری از میان سه امپراتوری کره و پسر بزرگ هشتمین امپراتور باکجه پادشاه گوی بود وقتی که گوگوریو به Daifang حمله کرد چائک گای برای اینکه گوگوریو به رودخانه هان نزدیک نشود به Daifang مهمات داد اما فایده‌ای نداشت چائک گای در سال ۲۹۸ میلادی مرد و تاج و تخت را به بان سئو داد.
پادشاه گائه رو دوم او کل دوران حکومتش را با جنگ در برابر گوگوریو گذراند و با کمک شیلا بارها به گوگوریو حمله کرد او برای کنترل اشراف زادگان مقامات را از خاندان خود قرار داد.
گوگوریوی کوچک در حدود سال ۸۲۰ میلادی، پس از دو نسل حاکمیت بر شبه‌جزیره لیائودونگ و دیگر مناطق سابق گوگوریو، گوگوریو کوچک جذب بالهایی در زمان پادشاه سون شد.
گو دئوک مو گو دئوک مو (۶۹۹ - ؟) پسر سوم بوجانگ آخرین پادشاه گوگوریو و مؤسس سلسله گوگوریو کوچک در سال ۶۹۹ میلادی بود.
دائه جویونگ (مجموعه تلویزیونی) موضوع این سریال زیبا مربوط به زمان حکومت آخرین پادشاه گوگوریو (بوجانگ) می‌باشد. در این دوره کشورهایی مانند تانگ و شیلا، گوگوریو را سوژهٔ حمله قرار داده و لشکرکشی آن‌ها همیشه از قلعه مرزی به نام آنسی شروع می‌شود که به دلیل کوهستانی بودن آن منطقه و رهبری فرد لایقی به نام یانگ مانچون این قلعه همیشه برای گوگوریو پیروزی می آورد. در اولین حملهٔ تانگ به گوگوریو، در این قلعه پسری به دنیا می آید که به گفتهٔ ستاره شناسان در آینده امپراتور خواهد شد و این شایعه دهن به دهن به پایتخت و به گوش وزیر جنگ می‌رسد. او که برای سرکوب تانگ همراه ارتش به انسی می‌رفت با شنیدن این شایعات خشمگین شد و هنگام رسیدنش به دنبال آن بچه گشت. پدرش که یک ژنرال ساده ارتش است نیز تلاش می‌کند تا وانمود کند فرزندش دختر است اما موفق نمی‌شود و پس از ماجراهایی آن‌ها فرار می‌کنند و پدر بچه که دائه جونگ سانگ (Dae Jung-sang) نام دارد مجبور می‌شود زن و فرزندش را به دریا بیندازد و خود سربازان را عقب نگه دارد که در این بین تعدادی ماهی گیر زن و فرزندش را یافته و وقتی هویت آن دو را می‌فهمند به پایتخت تحویل می‌دهند.
سه پادشاهی کره در سال ۶۶۵ میلادی در چهارمین سال امپراتوری شیلا با نیروهای تانگ، محل مخفی تدارکات باکجه را در یک غار پیدا کردند و میزان تدارکاتشان بسیار زیاد شد. در همین سال شیلا و تانگ دستور حمله به گوگوریو دادند. گوگوریو قدرتی برای مقابله با این نیروها نداشت. پادشاه گوگوریو وقتی دو بار در جنگ شکست خورد، به قلعهٔ دائی جویونگ فرار کرد در سال ۶۶۸ میلادی قلعهٔ دائی جویونگ توسط تانگ و شیلا تسخیر شد و گوگوریو برای همیشه از تاریخ محو گردید و گوگوریو مانند باکجه بین تانگ و شیلا تقسیم شد و همهٔ سربازان برای جلوگیری از حملات و از ژاپن به شیلا رفتند.
یوری (پادشاه گوگوریو) در مطالعات تازه صورت گرفته، بعضی از تاریخ نویسان، یک سری نظرات، در ارتباط با تأسیس گوگوریو ارائه کردند. آن‌ها فکر می‌کنند که این احتمال وجود دارد که یوری، پسر جومونگ نباشد و فقط یک غاصب تاج و تخت باشد.
مونجا میئونگ جانگسو بیستمین پادشاه گوگوریو تک پسرش گوچودائه گاجودا را به عنوان ولیعهد معرفی کرد اما طولی نگذشت که او مرد در حالیکه جانگسو دیگر پسری نداشت در این زمان بود که مونجامیئونگ نوهٔ جانگسو به عنوان ولیعهد انتخاب شد اما مونجامیئونگ فقط ۴ سال داشت که این عنوان را به دست آورد و همین باعث هرج و مرج در قصر گوگوریو می شد که اگر پادشاه جانگسو بمیرد یک بچه امپراتور خواهد شد به همین دلیل پادشاه جانگسو هیچ وقت به مناطق جنگی نمی رفت و از نبرد خودداری می کرد تا این که او در سال ۴۹۱ میلادی مرد و مونجامیئونگ به تخت نشست.
تسو بویو دائسو با گوگوریو دشمنی داشت و با تبادل گروگان در 6 قبل از میلاد آنها را وادار به صلح کرد. پادشاه یوری میونگ ، از ترس قدرت بویئو ، سعی کرد ولیعهد دوجئول را به عنوان گروگان بفرستد ، اما شاهزاده نپذیرفت و مبادله گروگان ها به هم خورد. دائسو با نیروی 50 هزار نفری به گوگوریو حمله کرد ، اما به دلیل تعداد زیاد تلفات بدون موفقیت عقب نشینی کرد. در سال نهم سال میلادی ، از کوگوریو خواسته شد که به گوگوریو بازگردد ، و ولیعهد گوگوریو ، موهیول مذاکره دیپلماتیک کرد و نماینده را مجبور به عقب نشینی کرد. در سال سیزدهم ، گوگوریو دوباره مورد حمله قرار گرفت ، اما مهیول با کمین به هکربانریونگ (鶴 盤 嶺) حمله کرد و بسیار شکست خورد.
یئونگ یانگ یئونگ یانگ (۵۹۰م - ۶۱۸م) بیست و ششمین فرمانروای گوگوریو شمالی‌ترین امپراتوری از سه امپراتوری کره بود یئونگ یانگ پسر بیست و پنجمین پادشاه گوگوریو پیونگ وون بود.
سه پادشاهی کره در سال ۶۶۵ میلادی در چهارمین سال اتحاد امپراتوری شیلا با نیروهای تانگ محل مخفی تدارکات باکجه را در یک غار پیدا کردند و میزان تدارکاتشان بسیار زیاد شد در همین سال شیلا و تانگ دستور حمله به گوگوریو دادند. گوگوریو قدرتی برای مقابله با این نیروها نداشت، پادشاه گوگوریو وقتی دو بار در جنگ شکست خورد به قلعهٔ دائی جویونگ فرار کرد
میچئون او نوه سیزدهمین پادشاه گوگوریو، پادشاه سئوچئو، و پسر "gochuga Go Dol-go" بود، که توسط برادرش چهاردهمین فرمانروا، پادشاه بنگسانگ، کشته شد.
جولبون سوسونو با فرزندانش گوگوریو را ترک کرد و توانست کشور جدیدی به نام باکجه را تأسیس کند. باگجه توسط فرزند سوم پادشاه جومونگ اونجو تأسیس گشت و هشت سال قبل از نابودی گوگوریو نابود گشت.
دائموسین لشکر کشی نظامی پادشاه دائموسین برای گسترش وسعت کشور همچنان ادامه می‌یافت. در حالی که او چندین قبیله کوچک‌تر را تصرف می‌کرد، وی هرگز روستاهای مناطق تصرف شده را غارت نمی‌کرد. به جای غارت، وی آن‌ها را در داخل خاک گوگوریو ضمیمه می‌کرد و ساکنان محلی را به عنوان مردم خود می‌پذیرفت. مناطق همسایه به این نکته پی بردند که گوگوریو یک تصرف‌کنندهٔ وحشی نمی‌باشد بلکه یک کشور قدرتمند می‌باشد که توسعهٔ خود را دنبال می‌کند. بعضی از قبایل داوطلبانه به گوگوریو تسلیم می‌شدند.
پادشاه مونمو امپراتور مونمو با همکاری نیروهای مقاومت گوگوریو توانست نیروهای تانگ را از باکجه و گوگوریو عقب راند و حملات بعدی امپراتوری تانگ را نیز دفع کند و از این طریق دست آخر کره را متّحد سازد.
بویو در دهه 1930 مورخ چینی جین یوفو (金 毓 黻) الگوی خطی تبار را برای مردم منچوری و کره شمالی ، از پادشاهی های بویو ، گوگوریو و باکجه تا ملیت مدرن کره توسعه داد. مورخان بعدی شمال شرقی چین بر این مدل تأثیرگذار بنا نهاده اند. [21] گوگوریو و باکجه ، دو پادشاهی از سه پادشاهی کره بودند که خود را جانشین بویو می دانستند. گفته می شود که پادشاه اونجو ، بنیانگذار باکجه ، فرزند ناتنی پادشاه جومونگ ، بنیانگذار گوگوریو بوده است. باکجه در سال 538 رسماً نام خود را به نام‌بویو یا همان بویوی جنوبی ( کره ای: 남 부여 ؛ Hanja: 南夫 餘) تغییر داد. [22]هیبورو گو موئا__دائه سو
پادشاه مو در اوایل سلطنت خود ، مو چندین بار به سیلا حمله کرد. وی همچنین از دودمان سوئی چین برای حمله به گوگوریو درخواست کمک کرد. به دنبال جنگ گوگوریو - سوئی، در سال ۶١٨ دودمان تانگ در چین جایگزین دودمان سوئی شد.
سه پادشاهی کره اگرچه، خشم یوری افزایش پیدا کرد و هیوبو را مجبور به استعفاء نمود، اما این ادعا شاید خنثی شود با اثبات این حقیقت که همه افراد پادشاه جومونگ حذف نشدند. ژنرال "بو بان نو" و "اویی"، در بیشتر دوران حکومت پادشاه یوری به گوگوریو خدمت کردند و نقش‌های فعالی را در امپراتوری ایفاد کردند. گوگوریو در زمان حکومت یوری آن سیاست قاطع و گسترده‌ای که در زمان حکومت جومونگ وجود داشت را نتوانست نشان دهد.
رؤیای فرمانروای بزرگ کیم چونچو نوه پادشاه جینپیونگ بیست و ششمین پادشاه شیلا است. کیم چونچو به کمک یکی از فرماندهان خود یعنی کیم یوشینوشاهزاده کی آن موفق می‌شود عصر طلایی فرمانروایی شیلا را رقم بزند. کیم چونچو که نوه پادشاه جینپیونگ بوده پس از خلع پدربزرگش از این مقام، به نوعی از قدرت فاصله گرفته‌است. در کودکی با کیم یوشین، پسر یکی از فرماندهان بزرگ شیلا و شاهزاده کی آن که شاهزاده گوگوریو بوده و از گوگوریو به شیلا آمده آشنا می شودکه همین مسئله زمینه‌ساز دوستی این سه می‌شود که در نهایت این دوستی به رقم زدن عصر طلایی شیلا می‌انجامد. شیلا در آن دوره با فرمانروایی باکجه و گوگوریو همسایه و رقیب است و مشکلات فراوانی با این دو فرمانروایی دارد. در طرف دیگر امپراتوری تانگ قرار دارد که به مردم سه قلمرو نگاهی از بالا دارد. کیم چونچو با کمک کیم یوشین و شاهزاده کی آن در این بین با سیاست و روابط دیپلماتیک سعی دارد علاوه بر کنترل اختلافات داخلی کنترل فرمانروایی‌های همسایه را نیز در دست داشته باشد.خانواده کیم چون چو اشراف و سیاستمداران شیلا
بویوی شرقی آخرین فرمانروای دانگ بویو تسو نام داشت در سال ۲۲ میلادی پادشاه گوگوریو یعنی دائموسین (موهیول) با حمله به دانگ بویو و کشتن دائه سو دانگ بویو را مطیع خود ساخت و این کشور بخشی از حکومت گوگوریو شد.
دائموسین او به خاطر خدمات ارزنده اش در نبرد با پادشاهی شمالی یعنی بویو، به عنوان ولیعهد منصوب شد. روابط با این کشور قدرتمند بزرگترین وظیفه وی بعد از پادشاه شدنش در سن ۱۴ سالگی بود. در چهارمین سال سلطنتش، پادشاه شجاعانه حمله‌ای را علیه بویو ترتیب داد. اما این نبرد به مانند نبرد داوود و جالوت بود زیرا پادشاهی نوپای گوگوریو کشور قدرتمند بویو را که در آن زمان قابلیت این را داشت که برای یک نبرد بیشتر از ۵۰ هزار نفر را مسلح کند، به چالش کشیده بود. لشکرکشی رؤیا پردازانهٔ پادشاه با یک شکست خردکننده پایان یافت در حالی که پادشاه خودش به سختی از مرگ فرار کرد. اما پادشاه خاضعانه پذیرفت که این شکست تقصیر وی بوده‌است و حتی شخصاً از سربازان زخمی مراقبت نمود. زیردستان وی به او بیشتر از همه کس احترام می‌گذاشتند و آن‌ها به شدت مصمم بودند تا زیر لوای پادشاه بزرگ متحد باشند. در حالی که پادشاه یک جنگ را باخت، او هرگز در سیاست شکست نخورد. او در تقویت اتحاد درونی توانا بود و هرگز اجازه نداد تا کشورش مجدداً صدمه ببیند. در مقابل، بویو به دلیل کشمکش‌های داخلی بعد از جنگ تقسیم شده بود و سرانجام خاک آن ضمیمه گوگوریو شد.
آنجانگ آنجانگ پسر بزرگ بیست و یکمین امپراتور گوگوریو پادشاه مونجامیونگ بود. او در سال ۵۱۹ میلادی پس از مرگ پدرش به تخت رسید و مراسمی برای او در کوهستان بونگی برگزار کرد و خاکستر او را به محل دفن جومونگ مؤسس امپراتوری گوگوریو برد و خاکستر او را با نام مونجامیونگ اهدا نمود.
دانگچئون درآن هنگام، یک ژنرال گوگوریو، به نام یویو، به اردوگاه حکومت وی (چین) رفت و فرمانده نادان سلسله وی(چین) تصور کرد که گوگوریو تصمیم به تسلیم شدن گرفته‌است.ژنرال یویو از فرصت بدست آمده استفاده کرد و فرمانده را به قتل رساند و سپس خودکشی کرد، که سبب اختلاف و آشفتگی بزرگی در میان ارتش حکومت وی (چین) شد. وقتی که خبر مرگ ژنرال یویو به پادشاه دانگچئون رسید، او دستور داد که یک بنای یادبود برای ژنرال یویو بسازند. سپس او ارتش را رهبری کرد و به نیروهای حکومت وی (چین)، حمله کرد و به آن‌ها فشار آورد تا از خاک گوگوریو خارج شوند.  ژنرال میل یو و یو اوکگو، نیروهای سلسله وی (چین) را مجبور به عقب نشینی کردند. نیروهای گوگوریو در این جنگ پیروز شدند و توانستند تمام سرزمینهایی اشغالی را باز پس بگیرند.
تائجو تائجو، نوه دومین فرمانروای گوگوریو، پادشاه یوری، بود. او پسر گو جائه سا فرزند هفتم و آخرین فرزند امپراتور یوری. تائجو رئیس خاندان “Go” از دودمان سلطنتی گوگوریو ، یکی از ۵ خانواده قدرتمند در دربار سلطنتی، و مادر او اهل بویو بود.
افسانه (درام کره‌ای) افسانه داستان اولین پادشاه چهار خدایان به سبک تاریخی فانتزی با بازی بائه یونگ جون، لی جی آه، مون سو ری و چوی مین سو محصول سال ۲۰۰۷ کرهٔ جنوبی است. این سریال به کارگردانی کیم جونگ هاک و یون سانگ هو و نویسنده سونگ جی نا است. این سریال ۲۴ قسمتی از شبکهٔ MBC از ۱۱ نوامبر تا ۵ دسامبر ۲۰۰۷ چهارشنبه و پنجشنبه‌ها در ساعت ۲۱:۵۵ دقیقه پخش می‌شد. در این سریال عناصر اسطوره‌ای از چهار نمادها به تصویر کشیده شده است و آن‌ها نگهبانان پادشاه گوآنگ گائتو بزرگ نوزدهمین پادشاه گوگوریو هستند.
امپراتوری گوگوریو دانگمیونگ (متولد ۳۷–۱۹ قبل از میلاد) یا به‌طور کامل دانگمیونگ سئونگ وانگ که با نام زمان تولدش جومونگ نیز معروف است، مؤسس امپراتوری گوگوریو می‌باشد. گوگوریو در میان سه امپراتوری کره، شمالی‌ترین آن‌ها محسوب می‌شد. در لوح سنگی گوآنگ گائتو از او با نام چومو وانگ به معنی پادشاه چومو و در ۲ کتاب تاریخی سامگوک ساگی و سامگوک یوسا از او با نام جومونگ و عنوان گو یاد شده‌است. همچنین در کتاب سامگوک ساگی از او با نام چومونگ یا سانگائی نیز نام برده شده‌است. در سایر نوشته‌های به دست آمده او با نام‌های چومونگ، جونگمو یا دومو معرفی شده‌است.
بوجانگ تانگ با مشکلات زیادی از بابت حکومت بر ساکنان سابق گوگوریو و مقاومت شیلا در برابر باقی ماندن حضور نظامی تانگ در شبه جزیره کره مواجه بود. در سال ۶۶۷ م امپراتوری تانگ، بوجانگ را به عنوان پادشاه چوسان معرفی کرد و او را مسئول فرمانداری لیائودونگ و ژنرال محافظ برای آرام کردن شرق نامید. اما بوجانگ به تحریک شورش‌ها علیه تانگ که در جهت احیای گوگوریو بودند پرداخت و در این راه آوارگان گوگوریو را سازمان دهی کرد و با قبایل مالگال متحد شد. سرانجام در سال ۶۶۸ به سیچوان تبعید شد و سال بعد در گذشت.
کیم وون‌سول کیم وُن-سول (؟ -؟؛ 김원술, 金元述) دومین پسر ژنرال ارتش شیلا، کیم یوشین بود و تحت سلطه سی‌اُمین پادشاه شیلا، پادشاه مونمو، به کشور خدمت کرد. کیم وون‌سول پسردایی پادشاه مونمو بود. او همچنین نقش مهمی را در دفاع از کشور شیلا در مقابل مهاجمان دودمان تانگ بعد از فتح دوکشور گوگوریو و باکجه در سال ۶۶۸ ایفا کرد. کیم ون-سول و پدرش در آن جنگ (جنگ شیلا-تانگ) نقش مهمی را ایفا نمودند. کیم وون‌سول دومین پسر ژنرال کیم یوشین، و یک نسل مستقیم از پادشاه سورو، بنیان‌نهای گئومگوان گایا بود. کیم وون‌سول یکی از اعضای طبقه جینگگول بود و به رتبه ژنرال پایین‌مقام پس از سرنگونی دودمان گوگوریو در مقابل نیروهای متفق تانگ-شیلا بود.
پادشاه یوریه پادشاه یوریه (۲۸۴ میلادی تا ۲۹۸ میلادی) (هانگول: 유례 이사금) (هانجا: 儒礼尼师今) چهاردهمین پادشاه شیلا یک امپراتوری از میان سه امپراتوری کره بود او پسر پادشاه جوبان یازدهمین پادشاه شیلا بود در زمان حکومت، او با قبیلهٔ وا در حال جنگ بود و روابط نسبتاً دوستانه‌ای با باکجه و گوگوریو داشت.
جولبون جولبون اولین پایتخت گوگوریو بود که در شمال شبه جزیره کره به وجود آمد. جومونگ در سال ۳۷ قبل از میلاد جولبون را پایتخت گوگوریو قرار داد. تصور می شود جولبون در کوه وونو لیائونینگ مدرن بوده است. یوری در سال ۳ میلادی پایتخت گوگوریو را از جولبون به گونگناسئونگ تغییر داد.
پادشاه پاسا او پادشاهی دلاور بود که در جنگ‌ها به آسانی پیروز می شد او وقتی دید که از خصومت بین شیلا و باکجه تنها گوگوریو سود می برد با پادشاه باکجه که در آن زمان گیرو بود دیدار کرد و دو طرف جنگ را پایان دادند.
پادشاه گان چوگو (مجموعه تلویزیونی) پادشاه گان چوگو (با نام اصلی: پادشاه افسانه) یک درام تاریخی کره‌ای است که در سال ۲۰۱۰ از شبکهٔ کی‌بی‌اس۱ پخش شد. این سریال به موضوع تاسیس سلسله باکجه و حکومت سیزدهمین پادشاه آن، پادشاه گان چوگو فرزند پادشاه بیریو و جنگهایش با شانزدهمین پادشاه گوگوریو، گگوگوون می‌پردازد. این سریال بر اساس منابع تاریخی موجود در کتابهای سامگوک ساگی و سامگوک یوسا ساخته شده است. پس از وی فرزندش پادشاه گانگو سو به پادشاهی رسید.
گوآنگ گائتو فاتح بزرگ گوآنگ گائتو فاتح بزرگ این سریال ۹۲ قسمتی از شبکهٔ KBS پخش می‌شد. این سریال درباره زندگی پادشاه گوآنگ گائتو بزرگ نوزدهمین پادشاه گوگوریو است.
پادشاه جینسا آسین برادر زاده ی جینسا و پسر بزرگ شاه سابق بود که مخالف با سیاست های غلط جینسا بود. جینسا که از قدرت گرفتن آسین واهمه داشت او را از فرمانداری قلعه گوان میسونگ برکنار کرد و در دربار خود یک پست پایین را به او داد. جینسا هرگز تاکتیک های جنگی و دفاعی آسین را قبول نکرد و این سبب شد که قللعه گوان میسونگ در نهایت توسط گوگوریو و پادشاه آن زمان یعنی گوانگائتو بزرگ (دامدئوک) تسخیر شود و به قلمرو گوگوریو اضافه شود. مردم و دربار از سیاست های غلط جینسا معترض بودند و این امر سبب شد که آسین با کمک برادرخود و فرمانده های آن زمان دربار هنگام شکار به جینسا حمله کند که در نهایت علی‌رغم میل باطنی آسین، جینسا از وی خواست که جان او را بگیرد و سپس با آسین درگیر شد و در این درگیری جان خود را از دست داد و بعد از او آسین پادشاه باکجه شد.
موبون بر طبق کتاب سامگوک ساگی، تاریخچه سه امپراتوری کره در قرن ۱۲، موبون دومین پسر سومین پادشاه گوگوریو، پادشاه دائموسین بود. گرچه، موبون در هنگام مرگ دائموسین ولیعهد بود، به علت جوان بودن، برادر کوچکتر دائموسین به سلطنت رسید. موبون بعد از مرگ مینجانگ، پادشاه شد.
یانگ وون او پسر بزرگ بیست و سومین امپراتور گوگوریو پادشاه آن وون بود.
یئون گائه سمون تاریخ سنتی کره از یئون گائه سمون به عنوان یک رهبر خودکامه، که نافرمانی‌ها و سیاستهای بیرحمانه اش به پادشاه منجر به سقوط گوگوریو شده، یاد می‌کند. به هر حال دستاوردهایش در دفاع از گوگوریو در مقابل یورشهای چینی‌ها، با الهام از مورخ کر ه‌ای قرن نوزدهم یعنی شین چائهو، منجر به این شده‌است که به عنوان بزرگترین قهرمان در تاریخ کره شناخته شود.
سیندائه پادشاه سیندائه (۱۷۹-۱۶۵ میلادی)، هشتمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه امپراتوری کره، بود. بر طبق نوشته‌های سامگوک ساگی، سیندائه برادر ناتنی ششمین فرمانروا، پادشاه تائجو، و هفتمین فرمانروا، پادشاه چادائه، بود. سایر نوشته‌ها، او را پسر تائجو یا چادائه معرفی کرده‌اند.
پادشاه جوبان پادشاه جوبان (۲۳۰ میلادی تا ۲۴۷ میلادی) (هانگول: 조분 이사금) (هانجا : 助賁尼師今) یازدهمین پادشاه شیلا یکی از سه امپراتوری کره بود او جنگ پدرش با باکجه را ادامه داد اما گوگوریو در این زمان با حمله به شیلا، شیلا را تحت فشار قرار داد.
پادشاه اویجا در سال ۶۴۲ او نبردی را علیه شیلا ترتیب داد و در حدود ۴۰ دژ را از این کشور تصرف کرد. او همچنین نیروهایی شامل ده هزار سرباز را به منظور تصرف «دژ دیا» از شیلا فرستاد. در کش و قوس این نبرد دختر و داماد کیم چونچو کشته شدند. سال بعد با همراهی گوگوریو؛ بکجه مجدداً به شیلا حمله کرد و سعی نمود تا مسیرهای دیپلماتیک آن را با تانگ قطع کند. زمانی که نیروی‌های شیلا و تانگ در سال ۶۴۵ به گوگوریو حمله نمودند؛ او به شیلا حمله نمود و ۷ قلعه از آن را تصرف نمود. باکجه و گوگوریو در سال ۶۵۵ مرز شمالی شیلا را مورد هجوم قرار دادند.
بوجانگ به دلیل اینکه بوجانگ آخرین پادشاه گوگوریو بود بعد از مرگ نام معبدی به او اعطا نشد.
پادشاه مونمو درام تاریخی دائی جویونگ در سال ۲۰۰۸ در مورد فتح گوگوریو ساخته شد.
پادشاه جابی پادشاه جابی ( 458 میلادی تا 479 میلادی ) ( هانگول : 자비 마립간 ) ( هانجا : 慈悲麻立干 ) او بیستمین پادشاه شیلا یکی از سه امپراتوری کره بود در سال 474 میلادی گوگوریو جنگ علیه باکجه را شروع کرد و با 30000 نفر پایتخت باکجه را تسخیر کرد و پادشاه باکجه را کشت و شیلا برای کمک به باکجه رفت اما دیگر دیر شده بود.
پادشاه گائه رو دوم در سال ۴۷۵ پادشاه یانگسو امپراتور گوگوریو با ۳۰۰۰۰ نفر به باکجه حمله کرد و بعد از این که گائه رو را کشت پایتخت را تسخیر کرد اما شاهزاده‌های باکجه مکان پایتخت را تغییر و جان سالم به در بردند.
پادشاه بئوپ هئونگ در دوران سلطنت او مذهب بودایی توسط گوگوریو وارد شیلا شد درباریان شیلا براین بودند که نباید فرهنگ خارجی وارد شود اما علاقهٔ خود پادشاه به مذهب بودا باعث شد دین بودایی در شیلا رواج پیدا کند.
سانسانگ سانسانگ (۲۲۷-۱۹۷ میلادی)، دهمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه امپراتوری کره، بود. او سومین پسر هشتمین فرمانروا، پادشاه سیندائه، و برادر کوچکتر نهمین فرمانروا، پادشاه گگوکچئون، که بدون وارث فوت کرد، بود.
بوجانگ بوجانگ پسر برادر پادشاه پیشین گوگوریو یئونگ نیو بود. در سال ۶۴۲ ژنرال یئون گائه سمون کودتا کرد و پادشاه یئونگ نیو و بسیاری از حامیان وی را کشت. سپس یئون گائه سمون، بوجانگ را به سلطنت رساند.
تاریخچه نیروی دریایی کره بکجه که یکی از سه پادشاهی کره‌ای به‌شمار می‌آید، برای اولین بار شروع به گسترش نیروی دریایی و تجارت محصولات خود از طریق دریا کرد. باکجه همچنین راه ارتباطی برای گسترش آیین بودایی و فرهنگ کره‌ای و چینی را به ژاپن را ایجاد کرد. با این حال، با افزایش قدرت گوگوریو و گوانگتو بزرگ، نیروی دریایی باکجه به زودی در اواخر قرن چهارم شکست خورد گوگوریو همچنین در طی جنگهای خود با چین تعداد زیادی از نیروهای دریایی چین را دفع کرد. در طی جنگ‌های گوگوریو –سویی، گوگوریو در سال ۵۹۸، در دریای بوهای، ناوگان مهاجم چینی را شکست داد.
گوآنگ گائتو بزرگ در دوران حکومت گوآنگ گائتو بزرگ، گوگوریو بار دیگر قدرت اصلی شرق آسیا شد، و از وضعیتی همانند، وضعیت قرن دوم میلادی برخوردار شد. در هنگام مرگ پادشاه گوآنگ گائتو بزرگ در سن ۳۹ سالگی و در سال ۴۱۳ میلادی، گوگوریو کنترل تمام سرزمینهای بین رودخانه‌های هان و آمور را در دست داشت (دو سوم کره‌ای مدرن، منچوری، قسمت‌هایی از استان ساحلی روسیه و مغولستان داخلی)
لوح سنگی گوآنگ گائتو لوح سنگی گوآنگ گائتو یک سنگ یادبود تاریخی برای مقبره پادشاه گوآنگ گائتو بزرگ از سلسله گوگوریو است که توسط پسرش یانگسو در سال ۴۱۴ میلادی در جی‌آن که در حال حاضر در شمال شرقی چین کنار رودخانه یالو در استان جی‌لین واقع شده و بزرگترین مقبره حکاکی شده در جهان است ساخته شده‌است. ارتفاع آن ۶.۳۹ متر و دور آن ۴ متر است. این لوح از جنس گرانیت ساخته شده و به زبان هانجا نوشته شده است. در این لوح از فضایل پادشاه گوآنگ گائتو نام برده شده‌است. همچنین افسانه تأسیس گوگوریو برگرفته از لوح سنگی گوآنگ گائتو می‌باشد.http://teikoku-denmo.jp/en/history/kohtaioh-hi.html
مینجانگ پادشاه مینجانگ در سال ۴۸ میلادی درگذشت و موبون پسر موهیول فرمانروای گوگوریو گردید.
کنفرانس امنیتی مونیخ کنفرانس مونیخ در در سال ۱۹۶۲ توسط نظامی سرشناس آلمانی بنیان گذاشته شد و در آغاز «کنفرانس امنیتی بین‌المللی» و نیز «کنگرهٔ دفاع‌شناسی» نام داشت.
کنفرانس امنیتی مونیخ کنفرانس امنیتی مونیخ (به آلمانی: "Münchner Sicherheitskonferenz"؛ به انگلیسی: "Munich Security Conference (MSC)") کنفرانسی است در دست بخش خصوصی که در زمینه سیاست‌های امنیت جهانی فعالیت می‌کند. این همایش هرساله در ماه فوریه در هتل "بایریشر هوف" در مونیخ آلمان برگزار می‌شود. در کنفرانس مونیخ تصمیمی گرفته نمی‌شود و صرفاً ویژهٔ اظهار نظر، رایزنی و دیدارهای سیاسی است. در این کنفرانس هر سال به‌طور ویژه به یک موضوع مهم امنیت بین‌المللی پرداخته می‌شود. کنفرانس مونیخ به یکی از مجامع بین‌المللی مهم در عرصه امنیت جهانی تبدیل شده‌است و به دلیل تشابه کمی و کیفی و بازتاب‌های آن با مجمع جهانی اقتصاد، به "داوس امنیتی" نیز شهرت دارد.
جنبش روشنایی همزمان با سفر اشرف غنی به مونیخ و شرکت در کنفرانس امنیتی مونیخ، هزاران تن از هواداران جنبش روشنایی از سراسر اروپا در مونیخ جمع شدند و علیه اقدامات دولت و تبعیض علیه هزارهها دست به تظاهرات زدند. معترضان در این تظاهرات خواهان انتقال مسیر برق از مسیر بامیان شدند و اقدام دولت در خصوص تغییر خط برق از بامیان به مسیر سالنگ را تبعیض سیستماتیک علیه هزاره‌ها عنوان کردند. حضور گسترده مهاجران در حاشیه «کنفرانس امنیتی مونیخ»، با هدف رساندن صدای دادخواهی خود به گوش جامعه جهانی، این حقیقت را روشن کرد که چراغ روشنایی خاموش نمی‌شود.  هیچ راهی فرار از عدالت وجود ندارد، گستردگی عدالت‌خواهی جنبش روشنایی تمامی قلمرو آفتاب را در سراسر جهان گرفته و ما دیگر نمی‌خواهیم که تبعیض پیشه گان از تیررس اعتراضات مدنی و فریاد عدالتخواهی ما به هزاره قرار بگیرند، در لندن، بروکسل، ورشو و اکنون در مونیخ و در آینده در استرالیا به اعتراض‌های خود ادامه می‌دهیم. از کمک‌های شما برای افغانستان مدرن و خون سربازان تان که برای امنیت ما ریخته شده تقدیر و سپاس‌گزاری می‌کند اما می‌خواهیم که از این کمک‌ها به افغانستان نظارت کنید زیرا؛ پول‌های شما برای رهایی کسانی استفاده می‌شود که خون سربازان شما را ریخته‌اند.همزمان با این تظاهرات عده دیگری از هواداران جنبش روشنایی در توئیتر با هشتگ رسمی این کنفرانس «MSC2017» این تظاهرات را پشتیبانی می‌کردند.
کنفرانس امنیتی مونیخ در این گردهمایی، سیاست‌مداران متخصص در امور امنیتی (معمولاً وزیران امور خارجه و دفاع)، نظامیان کارشناس امور بین‌المللی و نیز برخی از صاحبان صنایع تسلیحاتی از کشورهای مختلف جهان به بحث و بررسی در خصوص مسائل امنیت جهانی می‌پردازند. هزینه‌های این کنفرانس توسط وزارت دفاع آلمان و کمک‌های مالی صنایع تسلیحاتی تأمین می‌شود.
جنبش روشنایی همزمان با تظاهرات هواداران جنبش روشنایی در مونیخ که هم‌زمان با برگزاری کنفرانس امنیتی مونیخ برگزار شده بود، هوادارن جنبش روشنایی از سراسر جهان با استفاده از هشتگ رسمی این کنفرانس که از سوی مقامات و خبرنگاران کشورهای مختلف برای اطلاع‌رسانی کنفرانس استفاده می‌شد توییت‌های با مضامین عدالت‌خواهی برای تمام اقوام افغانستان، عدالت برای هزارهها، نفی تبعیض، تأکید بر عبور برق وارداتی ترکمنستان از مسیر بامیان، انتقاد از عملکرد تبعیض‌آمیز سران حکومت افغانستان از جمله اشرف غنی و حنیف اتمر و مخالفت با اخراج اجباری پناهجویان از کشورهای اروپایی در توییتر پست می‌کردند.
داوود ناجی همزمان با سفر اشرف غنی به مونیخ و شرکت در کنفرانس امنیتی مونیخ، هزاران تن از هواداران جنبش روشنایی از سراسر اروپا در مونیخ جمع شدند و علیه اقدامات دولت و تبعیض علیه هزاره‌ها دست به تظاهرات زدند. معترضان در این تظاهرات خواهان انتقال مسیر برق از مسیر بامیان شدند و اقدام دولت در خصوص تغییر خط برق از بامیان به مسیر سالنگ را تبعیض سیستماتیک علیه هزاره‌ها عنوان کردند.
هتل بایریشر هوف هتل بایریشر هوف هرساله در ماه فوریه میزبان کنفرانس امنیتی مونیخ است. این هتل هم‌چنین میزبان مذاکرات هسته‌ای ایران و گروه ۱+۵ بوده‌است.
شورای آتلانتیک در ۲۲ فوریه ۲۰۱۹ ، شورای آتلانتیک اعلامیه اصول خود را در کنفرانس امنیتی مونیخ منتشر کرد. فردریک کمپ ، رئیس و مدیرعامل شورای آتلانتیک ، گفت که این "تلاشی برای تجمع و تقویت مجدد" مردمان آزاد "در سراسر جهان بود. ۴۴
کنفرانس مونیخ (ابهام‌زدایی) کنفرانس مونیخ می‌تواند به هر یک از موارد زیر اشاره داشته باشد.
تالار کنفرانس یک تالار همایش یا تالار کنفرانس یا اتاق همایش یا اتاق کنفرانس ، تالار یا اتاقی است که برای یک رویداد یگانه مانند گردهمایی‌ها یا نشست‌های بازرگانی فراهم شده است. این تالار عموماً در هتل‌های بزرگ و یا مرکز همایش‌ها یافت می‌شود، اگرچه برخی دیگر از موسسات مانند بیمارستان‌ها ، ورزشگاه‌ها و فضاهای کار اشتراکی هم ممکن است دارای چنین تالاری باشند. تالارهای کنفرانس ممکن است برای تدابیر امنیتی بی‌پنجره ساخته شوند، مانند تالار کنفرانس پنتاگون که به نام تانک شناخته می‌شود.
لیبرالیسم عضلانی کامرون این اصول را در سخنرانی خود در زمینه افراط گرایی و علل تروریسم در کنفرانس بین‌المللی سیاست امنیتی اتحادیه اروپا در مونیخ، برای مقابله با تروریسم رو به رشد ارائه کرد تا در برابر نفرت مذهبی انفعال کمتری داشته باشد و از طریق لیبرالیسم عضلانی، علیه فعالان افراطی در حال رشد، مبارزه کند. رئیس‌جمهور پیشین فرانسه، نیکولا سارکوزی گفته‌است که با کامرون موافق است.
اشغال چکسلواکی موسولینی برای حل بحران چکسلواکی پیش‌نهاد کرد کنفرانسی متشکل از قدرت‌های اروپایی بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و آلمان نازی برای رسیدگی به این مسئله تشکیل شود. در ۲۹ و ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۸ این کنفرانس (مشهور به کنفرانس مونیخ) بدون حضور نماینده‌ای از شوروی یا چکسلواکی در مونیخ تشکیل شد و سودت را به آلمان بخشید. نویل چمبرلین پس از امضای توافق‌نامه مونیخ گفت: «امروز "ماصلح را برای زمانه‌مان تحقق بخشیدیم."»
داوید آلابا آلابا کار خود را در تیم نوجوانان بایرن مونیخ آغاز کرد و برای تیم‌های زیر ۱۷ سال و زیر ۱۹ سال بایرن مونیخ بازی کرد. او اولین گل رسمی خود را برای تیم دوم بایرن مونیخ در ۲۹ اوت ۲۰۰۹ به ثمر رساند. سپس نام او در لیست بایرن مونیخ برای لیگ قهرمانان اروپا فصل ۱۰–۲۰۰۹ ثبت شد. بعد از آن اعلام شد که آلابا با تیم اول بایرن مونیخ تمرین می‌کند.
کنفرانس امنیتی مونیخ بنا بر گزارش روزنامه «زوددویچه تسایتونگ» در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۴، دولت آلمان از طریق کانال‌های مختلف از جمله وزارت دفاع و بخش مطبوعاتی دفتر صدراعظم، مبلغی بیش از یک میلیون یورو برای این همایشِ تحت پوششِ بخش خصوصی کمک نقدی هزینه می‌کند. گذشته از این تعدادی سازمان تجاری حامیان مالی این همایش هستند، از جمله چندین شرکت تولیدی صنایع نظامی چون «کراوس مافای»، EADS، لیندِه و غیره. همچنین بزرگترین بانک آلمان «دویچه بانک» و شرکت نفت جمهوری آذربایجان سوکار حامیان مالی این همایش هستند. به گفته روزنامه زوددویچه، قصد این حامیان حضور فعال در برنامه‌ریزی‌های دفاعی کشورها است تا بدینوسیله بتوانند گذشته از کار «لابی» و تأثیرگذاری، روش‌های بازاریابی و فروش خود را با خواسته‌های بازار وفق بدهند.
پپ گواردیولا گواردیولا پس از جدایی از بارسلونا در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۳ با قراردادی ۳ ساله به بایرن مونیخ پیوست. وی از ژوئیه ۲۰۱۳ کار خود در بایرن مونیخ آغاز کرد.
انجمن جدایی مونیخ انجمن جدایی مونیخ () همچنین با نام شناخته شدهٔ "جدایی مونیخ"، یک انجمن متشکل از هنرمندان تجسمی است که به دور از انجمن جریان اصلی هُنرمندان مونیخ در سال ۱۸۹۲ آغاز گردید، این انجمن برای تَرویج و دفاع از هنر بانیان و اعضا آن در برابر آنچه آنها پدرسالاری رسمی و سیاست‌های محافظه کار خود در نظر گرفته بودند تشکیل گردید، اعضا این انجمن به عنوان شِکلی از همکاری ویژه عمل می‌کردند تا بتوانند با استفاده از نفوذ خود برای اطمینان از بَقای اقتصادی و به دست آوردن کمیسیون اقدام نمایند در سال ۱۹۰۱، انجمن مجدداً به بخش‌هایی تقسیم گردید و در آن سال به نام تازهٔ "جدایی مونیخ جدید" تغییر اسم داد، اما این تقسیم پایان کار نبود، در سال ۱۹۱۳ تقسیمات دیگری در این انجمن شکل گرفت.
تیراندازی ۲۰۱۶ مونیخ پس از حادثه تیراندازی مونیخ، اتریش تدابیر امنیتی در مرزهای خود را تشدید کرد و کنسولگری آمریکا از شهروندان خود خواسته در شهر مونیخ در مراکز امن پناه بگیرند.
اردوگاه سالاسپیلس در اکتبر ۱۹۴۱، "اس‌اس-اشتورمبانفورر" رودلف لانگه آغاز به برنامه‌ریزی برای ایجاد اردوگاهی در سالاسپیلس کرد تا کسانی را که در لتونی توسط پلیس دستگیر شده بودند و همچنین یهودیانی را که از آلمان و سایر کشورها به لتونی تبعید شده بودند اسیر کند. لانگه، که در آغاز هماهنگ‌کننده گروه ویژه کاری A (آینزاتس‌گروپ A) بود، در دسامبر ۱۹۴۱ کار جدیدی را به عنوان فرمانده پلیس امنیت (اس دی) در لتونی و همچنین سرویس امنیتی (Sicherheitsdient) آغاز کرد. مکانی که در نزدیکی شهر سالاسپیلس انتخاب شده بود، اتوسط راه‌آهن اصلی به ریگا و دوگوپیلس، دو شهر بزرگ لتونی، متصل می‌شد. در این طرح، ایده بر این بود تا زندانیان برای استخراج پوده به کار گرفته شوند، و به منظور جلوگیری از بچه دار شدنشان، زنان و مردان یهودی را از هم جدا کنند (بخشی از راه حل نهایی). در فوریه ۱۹۴۲، لانگه، احتمالاً به دلیل خدمات خود در لتونی، در کنفرانس وانزه شرکت کرد که در آن نقشه‌های نهایی برای کشتار یهودیان اروپا توسط نازی‌ها مورد بررسی قرار گرفتند.
واقعه المپیک مونیخ شموئل لالکین، سرپرست گروه اسرائیل، از پیش از رسیدن ورزشکاران به مونیخ، نسبت به نبود نگهبانان مسلح و شرایط محل اقامت ورزشکاران اسرائیلی ابراز نگرانی کرده‌بود. تیم اسرائیل در بخش دورافتاده‌ای از دهکدهٔ بازی‌ها، و در طبقهٔ همکف ساختمان کوچکی نزدیک یکی از دروازه‌ها اسکان داده‌شده‌بود. از دید لالکین این وضعیت شرایط را برای حملهٔ تروریستی از بیرون مناسب می‌کرد. به‌نظر می‌رسد مقامات آلمانی به لالکین اطمینان داده‌بودند تدابیر امنیتی بیشتری برای محافظت از گروه اسرائیل به‌کار خواهند بست، اما لالکین در درستی این قول شک داشت.
برنامه باگ باونتی فیس بوک پژوهشگرانی را به این کار گمارد که باگ‌های امنیتی را پیدا کنند، و برای این پژوهشگران کارت‌های اعتباری به نام “White Hat” صادر کرد و هر بار که محققین نقض جدیدی را پیدا می‌کردند به اعتبار این کارت افزوده می‌شد. "محققینی که باگ‌ها را پیدا می‌کنند و امنیت را بهبود می‌بخشند نادر هستند، و ما آن‌ها را ارج می‌نهیم و باید راه‌هایی را برای پاداش دادن به ان‌ها پیدا کنیم". Ryan McGeehan، مدیر سابق تیم امنیتی فیس بوک، در مصاحبه خود با CNET گفت، "داشتن کارت مشکی انحصاری روش دیگری برای شناخت این پژوهشگران است. آن‌ها می‌توانند در کنفرانس کارت خود را نشان دهند و بگویند " من کار خاصی را برای فیس بوک انجام داده ام". . در سال 2014، فیس بوک صدور کارت اعتباری برای محققین را متوقف کرد.
توافقنامه مونیخ موسولینی برای حل بحران چکسلواکی پیش‌نهاد کرد کنفرانسی متشکل از قدرت‌های اروپایی بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و آلمان نازی برای رسیدگی به این مسئله تشکیل شود. در ۲۹ و ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۸ این کنفرانس بدون حضور نماینده‌ای از شوروی یا چکسلواکی در مونیخ تشکیل شد و سودت را به آلمان بخشید. نویل چمبرلین پس از امضای توافق‌نامه مونیخ گفت: «امروز "ما صلح را برای زمانه‌مان را تحقق بخشیدیم."»
انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان (۱۳۹۳) کنفرانس ملی نسوان و انتخابات با حضور ۲۰۰ زن از سراسر افغانستان، سه شنبه ۱۵ دلو ۱۳۹۳ در کابل آغاز به کار کرد. هوسی وردک معاون این مؤسسه گفت که زنان در این کنفرانس مشکلات خود را با مقامات دولتی و نامزدان ریاست جمهوری مطرح خواهند کرد. او گفت مسئولان این نهاد پیش از این نیز کنفرانس‌هایی را در ولایت‌های شمالی و جنوبی افغانستان راه‌اندازی کرده و با زنان در مورد مشکلاتشان صحبت کرده‌اند.
میرچا الیاده الیاده در کنفرانس‌های متعددی شرکت و سخنرانی کرد. برخی از آن‌ها عبارتند از: کنفرانس در کلژ فرانسه دربارهٔ ساختار اسطوره در دنیای مدرن (ژانویه ۱۹۵۰)، کنفرانس در رم دربارهٔ شمنیزم و در انستیتو اورینتال بنا به دعوت توچی راجع به تانتریسم و شمنیزم (مارس ۱۹۵۰) کنفرانس ارانوس در آسکونا، شرکت در کنگره بین‌المللی تاریخ ادیان در آمستردام (سپتامبر ۱۹۵۰)، شرکت در کنگره بین‌المللی شرق‌شناسی مونیخ (۱۹۵۵)، کنفرانس دیدارهای بین‌المللی در ژنو (۱۹۵۳)، شرکت در کنگره تاریخ ادیان در شیکاگو، ایلینوی (آوریل ۱۹۵۵)، شرکت در کنگره تاریخ ادیان در توکیو (۱۹۵۸) و ماربورگ (۱۹۶۰).
سید محمد خاتمی واقعه مهم دیگر کنفرانس برلین بود. در جریان این کنفرانس، نهاد هاینریش بل در آلمان از ۱۷ نفر از اصلاح طلبان، روزنامه‌نگاران و ملی-مذهبی‌ها از جمله اکبر گنجی، عزت‌الله سحابی، مهرانگیز کار، یوسفی اشکوری، علی افشاری و محمود دولت‌آبادی دعوت به عمل آورد. این کنفرانس آغاز ارتباط میان اصلاح طلبان داخل و اپوزیسیون خارج تلقی شد و مورد مخالفت تندروها در داخل و خارج قرار گرفت. در جریان سخنرانی‌ها اعضا حزب کمونیست کارگری ایران به اعتراضات شدید پرداخته و یکی از آنان خود را نیمه عریان کرد، از سویی صدا و سیمای ایران علی‌رغم مصادف بودن با ماه محرم ۲ شب پیاپی گزیده ۳۰ دقیقه‌ای از کنفرانس را پخش کرد و روزنامه‌های مخالف اصلاحات خواستار محاکمه آنان شدند. شرکت کنندگان در کنفرانس پس از بازگشت بازداشت شدند و ۲ هفته بعد توقیف گسترده روزنامه‌های اصلاح‌طلب توسط دادستانی و بازداشت برخی از روزنامه‌نگاران سرشناس آغاز گردید.
اتحادیه جهانی علمای مسلمان دومین کنفرانس اتحادیه جهانی علمای مسلمان روز چهارشنبه یکم نوامبر ۲۰۱۷ با عنوان «فلسطین بین وعده بلفور و وعده الهی» در بیروت پایتخت  لبنان آغاز به کار کرد. در افتتاحیه این کنفرانس دو روزه تعدادی از شخصیت‌های سیاسی و دینی جهان اسلام در هتل رامادا بیروت سخنرانی کردند. این کنفرانس به نقش مقاومت در مقابله با اسرائیل و مبارزه با عادی سازی با این رژیم پرداخت.
نمایی از بالا دونا (گوئینت پالترو) یک دختر فقیر است از یک خانواده پایین اما خواندن کتاب هوانوردی نوشته سالی وستون (کندیس برگن) در زندگی او تأثیر می‌گذارد و او تصمیم می‌گیرد کار خود را از هوانوردی آغاز کند و هدفش کار کردن در یکی از بهترین شرکت‌های هواپیمایی باشد.
روزشمار تاریخ ایالات متحده آمریکا ۱۹۰۵ : آغاز به کار کنفرانس آبشار نیاگارا