mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
نقاشی بدن همان موارد احتیاطی که در مورد مواد آرایشی اعمال می‌شود نیز باید رعایت شود. اگر پوست علائم آلرژی را از روی رنگ نشان می‌دهد، باید بلافاصله استفاده از آن قطع شود. علاوه بر این، نباید آن را روی پوست آسیب دیده، ملتهب یا حساس قرار داد. در صورت امکان، باید آزمایش واکنش آلرژیک قبل از استفاده انجام شود. باید توجه ویژه ای به لیست مواد تشکیل دهنده داده شود، زیرا برخی از رنگ‌ها توسط سازمان غذا و دارو ایالات متحده برای استفاده در اطراف منطقه چشم تأیید نمی‌شوند - به‌طور کلی موارد مرتبط با برخی از رنگ‌های قرمز مانند CI 15850 یا CI 15985 - یا روی لب‌ها، به‌طور کلی آبی، بنفش یا برخی از سبزها حاوی CI 77007 است. مقررات سختگیرانه تری در مورد مقدار سرب مجاز افزودنیهای آرایشی به عنوان بخشی از پیشنهاد ۶۵ در کالیفرنیا وضع شده‌است. در اتحادیه اروپا، تمام رنگ دهنده‌های ذکر شده با شماره CI مجاز به استفاده در همه مناطق هستند. هرگونه رنگ یا محصولی که برای استفاده روی بدن فرموله نشده باشد، هرگز نباید برای نقاشی روی بدن یا صورت استفاده شود، زیرا این امر می‌تواند منجر به واکنشهای آلرژیک جدی شود.
نقاشی بدن در فرهنگ معاصر غرب، نقاشی چهره با هنرنمایی هنرمندان که کارهای خود را در جشنواره‌ها و مسابقات و مجلات به نمایش می‌گذارند، به نوعی هنر تبدیل شده‌است. سایر کاربران غربی شامل بازیگران و دلقک‌ها هستند و همچنان به عنوان نوعی استتار در میان شکارچیان و ارتش استفاده می‌شود. این ماده همچنین در سرگرمی‌ها برای کودکان و رویدادهای ورزشی یافت می‌شود.
حمام ترکی (نقاشی) با این حال، در مقابل اوژن دلاکروا (که شخصاً از یک حرمسرا در الجزایر بازدید کرده بود)، هرگز برای مشاهدهٔ چنین موضوعاتی شخصاً به آفریقا یا خاورمیانه مسافرت نکرد و فاحشه‌هایی که او برای ترسیم نقاشی‌هایش از بدن آن‌ها الگو برداشته، ظاهراً بیشتر سفیدپوست اروپایی به نظر می‌رسند، تا اینکه احیاناً از اهالی خاورمیانه یا آفریقایی باشند.
نقاشی بدن در بیشتر پارک‌های تفریحی غرفه‌هایی در اطراف پراکنده شده‌اند که در آن فرد می‌تواند طرحی را روی صورت خود نقاشی کند. فعالیت مشابه، استفاده از «خال کوبی‌های فوری» است، که طرح‌های مبتنی بر رنگ یا جوهر است و به عنوان یک واحد قرار می‌گیرد و با استفاده از آب، الکل، صابون یا یک حلال ملایم دیگر از بین می‌رود. خال کوبی‌های موقت با جزئیات بیشتر ممکن است با استفاده از استنسیل و تجهیزات ایربرش انجام شود.
نقاشی بدن نقاشی روی صورت کاربرد هنری رنگ غیر سمی در صورت فرد است. این عمل مربوط به دوران پارینه سنگی است و برای اهداف آیینی، مانند مراسم بزرگسالی و مراسم تشییع جنازه و همچنین شکار استفاده می‌شده‌است. از موادی مانند رس، گچ یا حنا استفاده شده‌است که به‌طور معمول با رنگدانه‌هایی که از برگ، میوه یا توت استخراج می‌شود و گاهی اوقات با روغن یا چربی مخلوط می‌شود.
فراین در پیش روی آرئوپاژ فراین در پیش‌روی آرئوپاژ (به فرانسوی: Phryne devant l'Areopage) یک نقاشی کشیده‌شده در ۱۸۶۱ میلادی اثر ژان-لئون ژروم است. موضوع اصلی این نقاشی درباره تن‌فروشی افسانه‌ای در روم باستان به نام فراین بود که به بی‌ایمانی متهم شده‌بود و مورد محاکمه قرار گرفت. فراین پس از اینکه مدافعش هایپرایدس لباس او را برداشت و بدن برهنه او را نشان‌داد، تبرئه‌شد.
مراسم جهانی دوچرخه‌سواری لخت رویدادهای پیش و پس از مراسم نیز جذابیت ویژه خود را دارند. در این رویدادها، گروه‌های موسیقی، دی‌جی‌ها، نقاش‌های بدن، سازنده‌های سازه‌های موقتی، سیاسی‌ها و اغذیه‌ای‌ها اقدام به ارائه خدماتشان می‌کنند. گاهی برخی چهره‌های هنری مشهور در زمینه نقاشی بدن در این مراسم هنر خود را ارائه می‌کنند.
مسیح مصلوب (ولاسکس) والاسکس در طول اقامت خود در رم، مطالعات مختلفی در ارتباط با شکل بدن برهنه انجام داد که در نقاشی‌های بعدی او، از آن استفاده نمود. منتقدان هنری ادعا می‌کنند که این اثر برهنه در تلفیق احساس آرامش، وقار و اشراف، استثنایی و استادانه است. این تابلو در اندازه واقعی (هم‌اندازه بدن آدمی) است.
نقاشی بدن برای چندین دهه این یک سرگرمی معمول در نمایشگاه‌های شهرستان، بازارهای بزرگ در فضای باز (به ویژه در اروپا و آمریکا) و مکان‌های دیگر است که کودکان و نوجوانان را به خود جلب می‌کند. چهره پردازی در پارک‌ها، مهمانی‌ها و جشنواره‌های سراسر جهان غربی در میان کودکان بسیار محبوب است. اگرچه بیشتر نقاشی‌های صورت به کودکان اختصاص دارد، بسیاری از نوجوانان و بزرگسالان از نقاشی برای رویدادهای خاص مانند رویدادهای ورزشی (برای حمایت از تیم یا کشور خود) یا جمع‌کنندگان صندوق‌های خیریه لذت می‌برند. نقاشی روی صورت نیز بخشی از تمرین cosplay است و سالانه افرادی که لباس زامبی می‌پوشند و با رویداد سالانه جهانی Thrill the World در روز شنبه قبل از هالووین می‌رقصند، از آن لذت می‌برند.
طلا مدنی طلا مدنی (زاده ۱۳۵۹ در تهران) نقاش و هنرمند ایرانی آمریکایی است که هم‌اکنون در لوس‌آنجلس در کالیفرنیای آمریکا زندگی می‌کند.مَردها، موتیوهایی هستند که به فراوانی در نقاشی‌های او به چشم می‌خورند. نکته‌ای که حضور فراگیر و غالب بدن زنانه را به عنوان موتیو در نقاشی به چالش می‌کشد. او سبک نقاشی رهایی دارد. کارهایش فیگوراتیو و روایی هستند که اغلب دربردارندهٔ جنبه‌های فتیشی، عجیب و نامأنوس هستند. خیلی وقت‌ها مردانی که در کارهای او به چشم می‌خورند، دلقک گونه و به سخره گرفته‌شده به نظر می‌رسند، و خطوط رهای قلم‌های هنرمند، به علاوهٔ فضای بصری صاف و مسطح کارها، کیفیتی کارتون‌گونه به نقاشی‌های او می‌دهند.
مادموازل مورفی انگیزش جنسی و تحریک شهوانی همیشه در بخشی از دستاوردهای هنر نقاشی مورد توجه قرار داشته‌است. گرچه اخلاق گرایان هرگز از این کارکرد نقاشی دل خوشی نداشته‌اند و بارها زبان به ملامت از آن گشوده‌اند، امّا همواره صاحبنظرانی نیز حضور داشته‌اند که کوشیده‌اند تا تمایز و خط فاصلی میان «هنر» و «پورنو گرافی» یا «اروتیکا» و «پورنو گرافی» قائل شوند. این افراد همواره در مواجهه با آثار و پدیده‌های مختلف این سؤال را مطرح می‌کنند که: «آیا در این اثر با تن و بدن انسان به عنوان یک شخص برخورد شده یا بعنوان یک شیء؟»، حال آن که هنر نقاشی به‌طور معمول به چنین تمایزی پایبند نیست. امّا تابلوی مادموازل مورفی، اثر فرانسوا بوشر، به عنوان یک نقاشی اغواگر و تحریک کننده همواره در کانون این قبیل بحث‌ها قرار داشته‌است.
نقاشی بدن Joanne Gair یک هنرمند رنگ آمیزی بدن است که آثارش برای دهمین سال متوالی در نسخه لباس شنای اسپورتس ایلاستریتد ظاهر شد. او با آراسته لباس تولد دمی ونتی فر در اوت ۱۹۹۲ از دمی مور به شهرت رسید. مدل پنهان او بخشی از اپیزودهای Ripley بود.
چهره‌پرداز چهره پردازی شامل نقاشی اعضای بدن هم می‌شود که کار چهره پرداز است و برای نشان دادن زخم و غیره می‌باشد.
معبد کوم امبو در کنار این معبد یک موزه تمساح‌ها وجود دارد که حاوی تمساح‌های مومیایی شده از ایام و زمان فراعنه می‌باشد، کما اینکه در معبد کوم آمبو نقاشی جام‌ها و کاسه‌هایی را می‌توان مشاهده نمود که برای بیرون کشیدن خون از بدن از آن استفاده می‌کرده‌اند و آن چیزی که ما آن را امروزه بنام حجامه می‌شناسیم، فراعنه از این کار برای درمان و علاج استفاده می‌کرده‌اند. آن‌ها خون را از بدن توسط شیشه‌های معدنی که در سرداب‌ها و آثار باقی‌مانده از مصریهای قدیم پیدا شده‌است، بیرون می‌کشیدند. ابتدا یک قسمت از بدن را توسط شیی تیزی که از شاخ گوسفند درست شده بود زخم می‌کردند و بعد توسط یک جام و کاسه شیشه‌ای که با انداختن یک پنبه و روشن کردن آن هوای آن را کشیده بودند خون را از بدن خارج می‌کردند.
نقاشی بدن دست‌ها و صورت‌ها می‌توانند برای مواقعی مانند جشنواره‌ها، با استفاده از یک فرایند نقاشی شبیه به سنگ مرمر کاغذ سنتی، که در آن رنگ روی آب شناور می‌شود و به پوست فرد منتقل می‌شود (کاغذ ابر و باد را ببینید). بر خلاف روش سنتی مبتنی بر روغن برای کاغذ، از رنگهای واکنشی نئون یا ماورا بنفش معمولاً استفاده می‌شود و رنگ آن بر پایه آب و غیر سمی است.
علیرضا شجاعیان شجاعیان در یک خانوادهٔ مسلمان در تهران زاده شد. او از سنین پایین شروع به طراحی کرد و در سن شانزده‌سالگی با دیدن نقاشی "آینه ونوس" اثر دیه‌گو ولاسکس در یک مجلهٔ هنری که از بازار سیاه در ایران خریداری شده‌بود، برای نخستین بار با هنر برهنه آشنا شد. بر خلاف تمام تصاویر و نقاشی‌های برهنه در مجلاتی که در ایران منتشر می‌شوند، در این نقاشی بدن برهنهٔ ونوس برای سانسور با جوهر سیاه پوشانده نشده‌بود. نخستین نقاشی شجاعیان روی بوم، شامل بازتولید این اثر ولاسکس بود. استاد دانشگاه شجاعیان، که دلسوز او بود و او را به پرهیز از خودسانسوری تشویق می‌کرد، در ۲۳ سالگی متوجه همجنسگرا بودن او شد. مداخلهٔ او شجاعیان را قادر ساخت تا هویت جنسی خود را از طریق کارش کشف کند و تجربهٔ اقلیت‌های جنسی در ایران را مستندسازی کند.
نقاشی بدن رنگ‌های صورت و بدن مدرن بر پایه آب طبق دستورالعمل‌های دقیق ساخته می‌شوند، به این معنی که اینها غیر سمی، معمولاً حساسیت زا نیستند و به راحتی قابل شستشو هستند. ممکن است رنگ آمیزی موقتی پس از استفاده ایجاد شود، اما پس از شستشوی طبیعی از بین می‌رود. اینها را یا با دست، قلم مو و اسفنج‌های مصنوعی یا اسفنج دریایی طبیعی استفاده می‌کنید یا اینکه به روش دیگر با برس استفاده می‌کنید.
الکسا مید برای سال ۲۰۱۲ پروژهٔ الکسا/شیلا "شیر: چه چیزی از من می‌سازی؟" مید پس از آن نقاشی خود را بر روی بدن بازیگر آمریکایی-ایرانی شیلا وند کشید شیلا در استخری پر از شیر خوابید و در این حین مید از وی عکس می‌گرفت رنگهای روی بدن او به داخل شیر جاری می‌شدند و به‌طور پیوسته به خلق طرح‌هایی اطراف بدن او می‌شدند. الکسا/شیلا سری پروژه شیر را اولین بار در گالری اوان کم و در زوریخ سوئیس به نمایش گذاشتند. برای اجرای زنده هنرمندان وانی را در وسط گالری قرار داده بوند.
ادوارد مونک مونک اغلب از سایه‌ها و حلقه‌های رنگی در اطراف پیکره‌ها برای جدا کردن هاله‌ای از ترس، عصبیت و شهوت جنسی استفاده می‌کرد. این نقاشی‌ها نشان‌دهندهٔ تأثیرات مشکلات جنسی هنرمند بود. بسیاری از این نقاشی‌ها در مدل‌های مختلف انجام شدند مانند مدونا، دست‌ها و… مونک از طراحی‌های دو نفره متنفر بود زیرا اعتقاد داشت حالات یک بدن، تنها برای نشان دادن جذاب است و روح اثر به تنهایی می‌تواند در کار جای پیدا کند، دو روح در یک کادر نمی‌گنجد.
سرمنشأ جهان در رمانی به نام «من سرمنشاء جهان بودم» ، که سال ۲۰۰۰ میلادی و در فرانسه منتشر شده‌است، نویسندهٔ رمان یعنی کریستین اوربان، جوانا هیفرنان را روایتگر داستانی نموده‌است که طی آن وی (جوانا) شرح می‌دهد که چگونه شیفته و عاشق گوستاو کوربهٔ نقاش شده و چطور بدن خود را به عنوان مدل در اختیار او قرار داده‌است. بدین ترتیب این رمان به شرح مفصلی از نحوهٔ خلق این نقاشی معروف پرداخته‌است. همچنین برنارد تیسدره، در رمان دیگری به نام «رمان اصلی» از منظر دیگری به همین موضوع نگریسته و شخصیت اصلی رمان خود را، نقاشی قرار داده که به جوانا هیفرنان پیشنهاد کرده بود که مدل نقاشی مذکور باشد.
مادموازل مورفی برخی احتمال داده‌اند که: شاید کم سن و سالی ماری لوئیز باعث شده که بوشر، اندام جلوئی (فرج) او را در نقاشی خود نشان ندهد. اما عده‌ای دیگر برآنند که این طرز نمایش بدن ماری لوئیز، ربطی به ملاحظه کاری و پاکیزه نظری بوشر نداشته و برعکس، وی صرفاً برای آن که بیشتر مفعول بودن ماری لوئیز و استفادهٔ بیشتر از پشت او را نشان دهد، وی را بدین شکل ترسیم کرده‌است. به هر حال بدن تصویر شده در این اثر، پیش از آن که بخواهد بینندهٔ خود را به هرگونه شهوت فرابخواند و به وی در این زمینه خوش‌آمدگوئی کند و بیش از آن که یک اثر اغواگرانه و شهوانی و تحریک آمیز باشد، تنها یک بدن آماده و پذیرا را به نمایش گذارده‌است.
فرانسیس لاسکر برودی نقاشی «برهنگی، برگ‌های سبز و مجسمه» اثر پیکاسو، ارزش‌مندترین اثر هنری این مجموعه بود که تخمین می‌شد بیش از ۸۰ میلیون دلار به فروش برسد. این نقاشی با قیمت ۹۵ میلیون دلار به مزایده گذاشته شد و سرانجام بهای آن به ۱۰۶٫۴۸ میلیون دلار رسید. تابلو با رنگ‌های نفیس، آبی، شیرچای و سبز، معشوقهٔ هنرمند، ماری- ترز والتر را درحالی‌که عریان به خواب فرورفته، به تصویر کشیده‌است. بالای بدن او مجسمهٔ سرش روی یک پایه قرار دارد. زوج برودی، نقاشی را از دلالی نیویورکی به‌نام پاول روزنبرگ خریدند. روزنبرگ شخصاً این اثر را در سال ۱۹۳۶ از پیکاسو گرفته بود. پیکاسو در آن سال بوم‌های مختلفی از ماری- ترز والتر نقاشی کرد. یکی از آن‌ها تابلوی «رؤیا» بود که هم‌اکنون متعلق به صاحب کازینو، استیو وین است.
مینوسی‌ها بیشترین تزئینات کاخ‌های کنوسوس نقاشی دیواری با تکنیک فرسکو (ماده رنگی معدنی روی گچ خیس) است. بسیاری از آن‌ها در شرایط بد کشف شدند و نقاشی‌دیواری‌هایی که امروز قابل مشاهده هستند حاصل مرمت و بازسازی نمونه‌های قدیمی هستند که ممکن است زیاد قابل اعتماد نباشند. اکثر موضوع‌هایی که در این نقاشی‌دیواری‌ها دیده می‌شود، معمولاً یک واقعه تاریخی یا یک مراسم آئینی را نشان می‌دهند. برای مثال در یک نقاشی دیواری مربوط به دوره دوم مینوسی جمعی از مردم در حال تماشای یک مراسم آئینی هستند و تعداد زیادی سر بدون بدن در بالا و پایین نقاشی کشیده شده‌است. احتمال می‌رود که این نقاشی یک واقعه را نمایش می‌دهد چراکه ساختمانی که در نقاشی کشیده شده‌بود، بعدها در مرکز کاخ کنوسوس کشف شده‌است. در نقاشی‌های مینوسی برای تفکیک جنسیت زنان و مردان از رنگ استفاده می‌شده. به گونه‌ای که زنان با پوستی روشن و مردان با پوستی تیره به نمایش درمی‌آمدند. علاوه بر موضوعات تاریخی و آئینی بسیاری از نقاشی‌ها دربارهٔ طبیعت هستند که شامل موجودات دریایی می‌شود. علاقه فراوان هنرمندان مینوسی به ترسیم موجودات دریا شاید به دلیل سود فراوانی بوده‌است که توسط دریا به ارمغان می‌بردند و علاوه بر منبع غذایی و اقتصادی، دریا مهم‌ترین راه ارتباطی مینوسی‌ها با دیگر تمدنها بود و می‌توان گفت که دریا یک جنبه مقدس و محترم به‌شمار می‌رفته‌است. در یک نقاشی که به صورت تکه‌تکه و در گودالی کم عمق در کنوسوس پیدا شده، دلفینهای به رنگ آبی و زرد را در برابر پس زمینه‌ای به رنگ آبی روشن و در کنار انواع ماهی نشان می‌دهد که اطراف آن با گیاهان و سنگ‌های دریایی پر شده‌است. این نقاشی به اعتقاد آرتور ایوانز متعلق به اتاق ملکه مگارون بود که بعدها به آنجا انتقال پیدا کرد و بازسازی شد. عناصر ارگانیک و خمیده به این نقاشی دیواری پویایی خاصی بخشیده‌است.
دستگیری عیسی (کاراواجو) روایت این نقاشی در ارتباط با ماجرای دستگیری مسیح می‌باشد. ۷ چهره در این نقاشی وجود دارد که از چپ به راست عبارت هستند از یوحنا، عیسی، یهودا اسخریوطی، ۳ سرباز (یکی از آنها در دورترین قسمت سمت راست به سختی قابل مشاهده است) و مردی که فانوس را در دست گرفته‌است. تنها نیمی از بدن شخصیت‌ها به تصویر کشیده شده‌است. یهودا به تازگی عیسی را بوسیده تا شناسایی او را برای سربازان، ممکن نماید.
مادموازل مورفی "تابلوی مادموازل مورفی" اثر فرانسوا بوشر یکی از تحریک کننده‌ترین نقاشی‌ها در عرصهٔ هنر اروتیک تلقی شده‌است. این نقاشی بدن برهنهٔ ماری لوئیز آمورفی را از پهلو و در حالی که بر روی مبل راحتی دراز کشیده‌است، نشان می‌دهد. "ماری لوئیز آمورفی"، یک روسپی کم سن و سال درباری بود که در زمان کشیده شدن این تابلو، تنها ۱۴ سال سن داشت. وی [چنان‌که گفته شد]، بعدها معشوقه لوئی پانزدهم شد.
نقاشی بدن در برخی از اشکال رقص محلی غربی، مانند Border Morris، چهره رقاصان با رنگدانه ای سیاه و سفید نقاشی شده‌است که به قرون وسطی برمی گردد. در قرن هجدهم نقاشی صورت آرایشی و بهداشتی نزد زنان و مردان اشراف و نوپا محبوب شد، اما پس از سقوط اشراف فرانسه در فرهنگ غربی از بین رفت. در طول قرن ۱۹ آرایش نمایشی blackface هنگامی محبوبیت پیدا کرد که توسط مجریان غیر سیاه‌پوست برای نشان دادن افراد سیاه‌پوست، به‌طور معمول در یک نمایش منسترل مورد استفاده قرار گرفت. استفاده از آن در ایالات متحده با جنبش حقوق مدنی دهه 1960 پایان یافت، تقریباً در همان زمان که نقاشی چهره دوباره به عنوان بخشی از جنبش هیپی در اواخر دهه ۱۹۶۰ وارد فرهنگ عامه شد، زمانی که برای جوانان معمول بود. در تظاهرات ضد جنگ گونه‌های خود را با گل یا نمادهای صلح تزئین کنند.
سحرگاه سپتامبر سحرگاه سپتامبر () یک نقاشیِ جنجالیِ رنگ روغن بر روی بوم کرباس است که در سال ۱۹۱۱ میلادی توسط هنرمند فرانسوی پل امیل شاباس طراحی گردید. این اثر هنری در چندین تابستان نقاشی شده و نشانگر دختر یا زن جوانِ برهنه‌ای است که در جریان آب‌های کم عمق دریاچه ایستاده‌است. آفتاب سحرگاهی به وضوح همه جا را روشن نموده. او در یک موقعیت مبهم و در حالِ نظاره به سمت جلو است در حالی که بسیار ساده و سر راست و به لحاظ محجوبیت و حیا، سرما یا سردی آب، بدن خودش را پوشانده. این حالتِ مدل نقاشی به عنوان یک جنون بی‌رحمانه و «بی‌گناهی خرافی» هم تعبیر گردیده.
جودیت و سر هولوفرنس همین‌طور حذف سِلاحی که بی ارتباط با مَشروعیّت سالومه نیست، همان لحظهٔ قبل از قتل، فتنه انگیزی از طرف ژنرال و سَر کَردهٔ نبوکد نصر که به نظر می‌رسد در راستای یکی شدن با بخش قطعی و اصلی داستان شکل گرفته نقاشی "جودیتِ اول" کلیمت، نشان دهندهٔ یک هماهنگی نمادین و ترکیبی کنجکاوانه با گناه در مقابل نقاشی مُشابه سین ، اثر فرانز استوک می‌باشد، وسوسهٔ نشان داده شده توسط نقاش آلمانی در برابر مدل جودیت کلیمت، زنی افسونگر با انتخاب وضعیتِ برهنه و بدون لباس و جسم ناپایدار به عنوان قطعهٔ کانونی و مرکزی بوم نقاشی می‌شود، مدل نقاشی استوک با اینکه لباس دارد اما به وضوح سینه‌هایش پیدا است و نقاشی کلیمت در کُل، فاقد لباس و کاملاً برهنه است. در قسمت طراحی چهره، نیروی جذبهٔ چهرهٔ جودیت سرچشمه‌ای است از نزدیکی و استحکام و استقرار پایدار، ارائه شده توسط طرح مُتِعامد خطوط که نشانگرِ طراحی خطوط به شکل عمودی از بدن و تَشابُه افقی در حاشیهٔ پائین است.
پرتره‌نگاری هنر بریتانیایی توسط Vorticists بیان شد که نقاشی‌های پرتره برجسته را در سال‌های آغازین قرن بیستم ترسیم کرد. نقاشی دادائیسم dada توسط francesi پرتره ترسیم شد که همانندش پرتره‌های بیشماری را در اسلوب منحصر به فردش ارائه داد. مضافاً اینکه تامارا د لمپیکا همراه با موفقیت پرتره‌هایی را از عصر هنر DECO ترسیم کرد و انحناهای بدن را در آن به نمایش گذاشت که شامل رنگ و زوایای حاده بود.
نقاشی رنگ آمیزی روغن فرایند رنگ آمیزی با رنگدانه‌هایی است که با یک روغن روغن خشک‌کننده مانند روغن بذر کتان که به‌طور گسترده‌ای در اوایل اروپا مدرن مورد استفاده قرار می‌گرفت، گره خورده‌است. غالباً روغن را با رزینی مانند رزین کاج یا حتی کندر می‌جوشانند. این لاک‌ها «لاک» نامیده می‌شدند و برای بدن و براقیت آنها ارزشمند بودند. سرانجام با رواج گسترده مزایای آن، رنگ روغن به ماده اصلی استفاده شده برای خلق آثار هنری تبدیل شد. انتقال با نقاشی اوایل هلند در شمال اروپا آغاز شد و با اوج‌گیری روشهای نقاشی رنگ روغن در دوره رنسانس تقریباً به‌طور کامل جایگزین رنگهای مزاجی در اکثریت اروپا شد.
اسماعیل آذری‌نژاد يونسكو معتقد است: قصه سرای (نقال) داستان ها را به صورت شعر و يا نثر با حركات دست و بدن می سرايند و گاهی با همراهی موسيقی و طومارهای نقاشی شده ارايه می شوند.
آلبر مارکه کنتراست‌های شدیدتر رنگ‌ها، موج‌های دریا را نمایان می‌کنند که با طراحی‌های ساده همراه می‌شوند و رنگ‌هایی که به درستی به منظره حس حرکتی صلح‌آمیز را می‌دهند. فیگورهای انسان‌ها بسیار ساده شده هستند با طراحی‌های خطی با روشی که می‌توان آن را شبیه سبک نقاشی ژاپنی شیجو دانست، ماتیس می‌گوید «وقتی به هوکوسائی نگاه می‌کنم به مارکه می‌اندیشم منظور من تقلید از آثار هوکوسائی نیست بلکه شباهت به آثارش هست...». در طی سفرهایش به آلمان و سوئد، مارکه موضوعاتی را نقاشی کرد که می‌پسندید، رودخانه، مناظر دریا، بنادر، کشتی‌ها و همچنین مناظر شهری، در طول این سال‌ها او بارها به موضوعات تکرار شوندهٔ خود بازگشت با تفاوت‌های کمی که در نورپردازی آثارش داشت، در این دوران پرتره‌های معدودی را نقاشی کرد، در بین سال‌های ۱۹۱۴–۱۹۱۰ مجموعه‌ای از بدن‌های برهنه زنان را کشید ولی نقاشی‌های مناظر او شناخته شده تر هستند. برخلاف آثار ماتیس دوره‌های مشخصی از تغییرات تم‌ها و سبک‌ها را در کارهای آلبر مارکه نمی‌توان جست.
کشتی‌گیران گرچه اتی برای نقاشی‌هایش از زنان شناخته‌شده بود، ولی در میان آثارش نقاشی‌هایی از مردان برهنه یا نیمه برهنه، در حال درگیری و جنگ، دارد که نمونه‌ای از این موارد "بنایا" در سال ۱۸۲۹ بوده‌است. در این عصر هنرمندان بریتانیایی می‌کوشیدند تصاویری از بدن مردان قوی هیکل و موزون را بکشند که نشان‌دهندهٔ شجاعت بریتانیایی‌ها باشد و بتواند با آثار هلنیسم، که در آن زمان به عنوان الگوی کمال مطرح می‌شدند، رقابت کند. تقریباً تمامی هنرمندان، به عنوان بخشی از تمرین‌هایشان می‌بایست از روی پیکره‌های کلاسیک موزهٔ بریتانیا نقاشی می‌کشیدند و بسیاری برای بازدید از پیکره‌های اصل، در مکان واقعی قرار گرفتنشان، به ایتالیا و یونان می‌رفتند. اتی و دیگر هنرمندان معاصرش با تکنیک‌های کشیدن کشتی‌گیران مرد آشنا بودند؛ چنان‌که نقاشی "" از جمله موضوعاتی بود که در مدارس آکادمی سلطنتی از تازه‌کاران خواسته می‌شد. اتی نیز در سال‌های ۱۸۱۶، ۱۸۲۲–۲۴ و ۱۸۳۰ سفرهایی به ایتالیا و فرانسه داشت که حاصل آن طرح‌هایی بود که از روی آثار موجود در آن کشورها کشید. همچنین سال‌های ۱۸۴۰ و ۱۸۴۱ برای مشاهده آثار پیتر پل روبنس به بلژیک رفت و شدیداً آثار روبنس را تحسین کرد. علاوه بر این، با وقوع انقلاب صنعتی و کاهش کارگرانی که شغل‌های یدی و فیزیکی داشتند، این نگرانی وجود داشت که مردان بریتانیایی تن‌پرور شوند و بدن‌هایشان ضعیف شود. تصور عمومی این بود که آثاری با مضامین درگیری و ورزش می‌تواند در مخاطبان انگیزه‌ای برای افزایش توان فیزیکیشان ایجاد کند و نگرانی موجود را رفع کند. کشتی و بوکس دو ورزشی بودند که در نقاشی‌های این دوره، مورد اقبال هنرمندان قرار گرفتند. اتی نیز آثار دیگری با صحنه‌های مبارزه در کارنامهٔ خود دارد. معمولاً از بوکسورها و سربازان به عنوان مدل در کارها استفاده می‌شد؛ زیرا این افراد قوی بودند و می‌توانستند در استودیو خود را به مدت طولانی در حالت ژست گرفته، نگهدارند.
نقاشی بدن بسیاری از مردم در سراسر جهان نقاشی با چهره را در دوران مدرن انجام می‌دهند. این شامل بومیان در مناطقی مانند استرالیا، پاپوآ گینه نو، پلی نزی و ملانیسی است. برخی از قبایل در صحرای آفریقا از این روش در هنگام تشریفات و اعیاد استفاده می‌کنند و بسیاری از مردم بومی سواحل شمال غربی اقیانوس آرام آمریکای شمالی اکنون از آن برای مراسم استفاده می‌کنند، زیرا قبلاً از آن برای شکار و جنگ نیز استفاده می‌کردند. در هند از آن در رقص‌های محلی و جشن‌های معبد، مانند نمایش‌های کاتاکالی، و طرح‌های مهندی در عروسی‌ها استفاده می‌شود. همچنین توسط خوانندگان ژاپنی گیشا و اپرای چینی استفاده می‌شود.
تامارا د لمپیکا تامارا دِ لمپیکا در ۱۶ مه ۱۸۹۶ در ورشو و در خانواده‌ای بسیار ثروتمند یهودی متولد شد. او آموختن نقاشی را در مدرسه شبانه‌روزی در لوزان، سوئیس فراگرفت. در پی انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷، خانواده‌اش از سن پترزبورگ به پاریس نقل مکان کردند. تامارا در پاریس با آندره لوت و موریس دنیس آشنا شد و تحت تأثیر سبک نقاشی کوبیسم، فوویسم و هنر انتزاعی قرار گرفت. وی در سال ۱۹۲۵، نخستین نمایشگاه انفرادی آثارش را در میلان، ایتالیا افتتاح کرد. آثار نمایشگاه بسیار متأثر از سبک آرت دکو بود و شامل پرتره‌های انفرادی و نقاشی بدن‌های برهنه زنانه می‌شد که بسیار با حال و هوای اروتیک حاکم بر محافل هنری آن روزها هماهنگ بود.
مادموازل مورفی در واقع اولویتهای «بوشر» در خلق این تابلو به دو بخش تقسیم شده‌اند: از طرفی «پورنوگرافر» درون او می‌خواهد بدنی را نشان دهد که بی صبرانه، آماده عمل جنسی است، اما در عین حال نقاش درونی او نیز، از کمپوزسیون درخشان و بالقوهٔ تابلو به وجد و هیجان آمده‌است. بدین ترتیب بدن برهنه از هر سو، دچار «شیء شدگی» است اما این دو سو، دوسوی متفاوت و منشعب از یکدیگر می‌باشند و زمانی که به این «شیئ شدگی» می‌رسیم، نقاشی همیشه تبدیل به یک وسیله ارتباطی بی‌ثبات می‌شود.[در ارتباط با شیء و شخص در نقاشی به بخش بحث در همین مقاله توجه شود]، گویی نقاشی می‌خواهد که تمایز میان جان داشتن و جماد بودن را مخدوش سازد، یعنی با موجودات زنده همچون اشیاء برخورد ب‌کند و برعکس در جماد روح زندگی بدمد.
نقاشی بدن در مورد حنانگاری، رنگ‌های حنا قهوه‌ای طبیعی در صورت مخلوط شدن با موادی مانند آب لیمو، بی خطر هستند. گزینه دیگر Jagua، یک رنگ گیاهی تیره نیل است که برای پوست بی خطر است و برای استفاده‌های آرایشی در اتحادیه اروپا تأیید شده‌است.
کارولین وزنیاکی کارولین وزنیاکی در سال ۲۰۱۵ میلادی به دنبال دیگر ستارگان تنیس انفرادی زنان نظیر اشتفی گراف (۱۹۹۷)، سرینا ویلیامز (۲۰۰۴)، ونوس ویلیامز (۲۰۰۵)، ماریا شاراپووا (۲۰۰۶)، آنا ایوانوویچ (۲۰۱۰) و رافائل نادال (۲۰۱۲)، برای شماره ویژه "شماره ویژه لباس شنای Sports Illustrated" با لباس شنای نقاشی شده، مقابل دوربین قرار گرفت. طراحی یک لباس شنا بر بدن وزنیاکی توسط متخصصین گریم و آرایش، نقاشی شد. وی برای عکسبرداری به جزیره‌ای در گرانادا سفر کرد.
جان وسلی اولین نمایشگاه او بیشتر از قطعه‌های بزرگ نقاشی‌های خیالی اکریلیک مهر و موم شده تشکیل شده بود. او تمایل ی بسیاری به نگاه داشتن صافی و محدود کردن حوزهٔ رنگ در کارش داشت. اما تمایل بسیاری به حرکت بدن و کاریکاتورها در تصویر داشت.
لامیا (افسانه) اساطیر، در طول زمان، دستخوش تغییرات بسیاری می شوند و هنگامی که اسطوره ی لامیا وارد اساطیر روم شد، جنبه ی دیگری به شخصیتش افزوده گشت: او بدل به نمونه ای اولیه برای خون آشام امروزی شد. به جای داشتن دم مار، او در ظاهری شبیه زنی زیبا باقی ماند – همانطور که او در نقاشی لامیا (نسخه اول) اثر جان ویلیام واترهاوس در سال ۱۹۰۵ یا نقاشی لامیا اثر هربرت جیمز دراپر در سال ۱۹۰۹ به تصویر کشیده شده است – و گفته می شد که مردان را اغوا می کرد تا خون شان را بنوشد و جان شان را از بدن شان بیرون بکشد.
سلت‌ها جنگجویان سلت ظاهر و صدای ترسناکی داشتند. مردان سلت شلوارهای زبر و خشن می‌پوشیدند. اما به هنگام جنگ به صورت برهنه و فقط با یک طوق (گردنبند)، به میدان می‌رفتند. روی بدن آن‌ها با رنگ آبی که از برگ‌های یک گیاه به نام «نیل»، گرفته می‌شد. طراحی و نقاشی می‌شد.
غاده عامر غاده عامر (؛ زاده ۱۹۶۳) نقاش، و مجسمه‌ساز اهل مصر است. بسیاری از کارهای او به مسائل جنسیتی می پردازد. برجسته ترین آثار وی شامل نقاشی های دوزی شده با لایه های بسیار بالا از بدن زنان است که به تصاویر پورنوگرافی اشاره می کند.
فریدا کالو با سررشته‌ای که فریدا از علم پزشکی داشت، بعضی نقاشی‌هایش با دقت بسیار در کالبدشناسی بدن انسان کشیده شده‌اند. در اغلب آثار فریدا رنج و صدمه متوجهٔ بخش از گردن به پایینِ جسم‌اش است که می‌تواند اشاره به آن تصادف سرنوشت‌ساز جوانی‌اش داشته باشد.
پورنوگرافی ادبیات و نوشته‌های عاشقانه اغلب با دین یا عقاید فراطبیعی دربارهٔ تمایلات جنسی که شامل آثار هنری، صنایع دستی، موسیقی، نقاشی‌های دیواری و شعر بود، درهم تنیده می‌شد. قدمت نقش‌های به جا مانده در غارها از دوران پارینه‌سنگی که بدن‌های برهنه و اندام‌های تناسلی را تصویر کرده به بیش از ۲٫۶ میلیون سال قبل می‌رسد. پاپیروس اروتیک تورین یک نقاشی از دوران رامسس یکم است که حدود دو سومش تصاویر صریح اعمال جنسی است. در نقاشی دیواری‌هایی در شهر پمپئی، افرادی در حال انجام سکس به تصویر کشیده شده‌اند. شاعران لاتین اشعاری سروده‌اند که به‌طور واضح در آن‌ها به توصیف سکس و هوس پرداخته‌اند. کاماسوترا یک متن قدیمی هندی است که حاوی اشعار، نثر، نصایح و تصاویری بوده که به منظور راهنمایی برای چگونگی انجام رفتار جنسی، عشق اروتیک و زندگی مطبوع تألیف شده‌است.
واپسین روز پمپئی واپسین روز پمپئی یک نقاشی تاریخی بزرگ اثر نقاش روسی کارل بریولوف است که در سال ۱۸۳۳–۱۸۳۰ با موضوع فوران کوه وزوویوس در سال ۷۹ میلادی کشیده شده‌است. این اثر به دلیل قرار گرفتن بین نئوکلاسیسم، سبک غالب در آن زمان در روسیه و رومانتیسم در فرانسه که به‌طور فزاینده ای عملی شده، قابل توجه است. این نقاشی تقریباً مورد تحسین جهانی قرار گرفت و باعث شد بریولوف اولین نقاش روسی باشد که اعتبار بین‌المللی کسب می‌کند. این نکته در روسیه به اثبات رسید که هنر روسیه به همان خوبی هنر در بقیه اروپا است. منتقدان فرانسه و روسیه هر دو خاطر نشان کردند که به نظر می‌رسد که بدن‌ها مطابق با مدل کلاسیک از رعب و وحشت ناامید کننده درآمده اند و و مضمون کلی نقاشی که یکی از قدرت‌های والای طبیعت برای از بین بردن خلقت‌های انسان بوده، فلسفه والا است.
فرهنگ در آفریقا رقصهای آفریقایی حالت مهمی از برقراری ارتباط هستند و رقاصان در آن از اداهای ظاهری، نقاب‌ها، لباس‌های مرسوم، نقاشی روی بدن و تعدادی از ابزار دیداری استفاده می‌کنند. با شهرنشینی و نوین سازی، رقص و موسیقی جدید آفریقایی آثاری را از خود عرضه می‌کند که مشابه چندی از فرهنگهای دیگر است.
داروغه داروغه (در اصل داراعه‌چی، مأخوذ از مغولی) سمت انتصابی مسئول انتظام و امنیت شهرها در دوران حکومت ایلخانی‌ها، آق‌قویونلوها، قراقویونلوها و صفوی‌ها بود. در دوران حکومت افشاریه و قاجار نیز این سمت با تغییراتی موجود بود. قدرت و اختیار داروغه‌ها در طول تاریخ و در ایالات و شهرهای مختلف تا حدی متفاوت بوده است. این منصب در سلسه مراتب فئودالی مغلولی مورداستفاده قرار داشت. در ایران منصب داروغه هنگامی افزایش یافت که در دوره تیموری، عنوان داروغه به حاکمان تعیین کننده از سوی حکومت شهرهای یزرگ داده شد. در دوره صفوی کارکرد داروغه متفاوت بود. وظیفه داروغه حفاظت شهر از بی نظمی و هر گونه تهدیدهای امنیتی بود. در این دوره معمولا داروغه تشکیلات انتظامی بازار را تحت حوزه قضایی دیوان بیگی اداره میکرد.داروغه مستقیماً مسئول امنیت بازار در طول شبانه و روز بود.مردانی که از طرف او گشت زنی می کردند،((احداث)) نامیده می شدند. کاسبان اجرتی را به طور منظم به داروغه بابت محافظت می پرداختند.داروغه اختیار جریمه و تنبیه تجار و کاسبان متخلف را بر عهده داشته.
خانه داروغه خانه داروغه مربوط به دوره قاجار است و در مشهد، خیابان نواب صفوی، راسته حوض مسگران، کوچه داروغه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۳۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
ابراهیم داروغه‌زاده داروغه‌زاده مدتی مدیرعامل مؤسسه رسانه‌های تصویری و مدتی نیز مدیرعامل مؤسسهٔ تصویر شهر بود. از دیگر سوابق مدیریتیِ او می‌توان به ریاست پخش شبکه چهار سیما و مدیریت گروه اجتماعی شبکه اول سیما اشاره کرد. داروغه‌زاده از خرداد ۱۳۹۶ تا تیر ۱۳۹۸ معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی بود.
ایران صفوی از زمان شاه صفی به بعد بخش‌های خاصه به تندی گسترش یافتند و یکی از علتهای ناتوانی نیروی نظامی صفویان را همین کار می‌دانند. در برابر گاهی یک بخش دچار تهدید بیگانه می‌شد و شاه برای افزایش توان برابری یک خان قزلباش را برآن بخش می‌گمارد. تا پایان پادشاهی شاه عباس یکم هیچ‌کدام از استان‌های مرزی به گونهٔ خاصه اداره نمی‌شد. در زمان شاه صفی ایالت فارس به گونهٔ خاصه درآمد زیرا تهدیدی نظامی برای آنجا گمان نمی‌شد. بالاترین مقام اجرایی در شهر خان یا سلطان یا وزیر آن بخش شمرده می‌شد (چه در آن شهر جای‌گیر باشد چه نباشد). پس از خان یا سلطان یا وزیر، داروغه شهر جای داشت. اداره‌کننده اصلی شهر، به راستی داروغه بود. داروغه کار نگهداری امنیت و نظم شهر و همچنین کار رسیدگی به دعاوی وابسته به زد و خورد و کشت را به دوش داشت. عسس، کوتوال، کلانتر و محتسب همه زیر فرمان داروغه کار می‌کردند. عسس فرماندهی نگهبانان شب را به دوش داشت. کوتوال مسئول نگاهبانی و نگهداری از استحکامات بود و در شهرهایی که داروغه نداشت، عسس کار داروغه را نیز دارا بود. کلانتر میانجی بین داروغه و مقام‌های بالاتر و مردم عادی بود. در شهرهای بزرگ هر محله برای خود دارای کلانتر بود. کلانتر کار نگاهبانی از حقوق مردم در برابر دولتیان و بخش‌بندی کارهای سخت (گفته‌شده از سوی مقام‌ها) به گونهٔ برابر بین مردم و گرفتن مالیات‌ها از مردم را بر دوش داشت. در روستاها کدخداها کارهای کلانترها را انجام می‌دادند. محتسب بر درستی اندازه‌ها و اوزان در شهر نظارت می‌کرد و نرخ کالاهای اساسی را نیز در شهر تعیین و اعلام می‌کرد.
کامران داروغه ابوالقاسم داروغه کاظم با نام هنری کامران داروغه (زادهٔ ۱۴ فروردین ۱۳۲۱ در تهران درگذشت ۱۴ فروردین ۱۳۸۴ تهران) نوازنده کمانچه بود. او علاوه بر نوازندگی کمانچه به سبک موسیقی کلاسیک ایرانی، فوت و فن‌های موسیقی مطربی قدیم را هم خوب می‌شناخت و گاه به تفنن قطعاتی در آن مایه‌ها می‌نواخت.
موهره داروغه موهره داروغه (به انگلیسی: Mohra Darogha) یک روستا در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است.
ده داروغه ده داروغه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است.
بازار تبریز در مورد نامگذاری این دالان به نام «قانلی دالان» (دالان خونی)، این گونه آمده‌است که در سال ۱۲۶۳ قمری، به «حاج اللهیار» که از لوطیان و پهلوانان محلهٔ ورجی بود، خبر می‌دهند که داروغه یا رئیس شهربانی شهر به نام «حاج رجبعلی خان داروغه» در یک مهمانی گفته است که به عللی تبریزیان بی‌غیرت هستند. حاج اللهیار نیز با شنیدن این سخن با ۲۷ نفر دیگر به بازار رفته و رجبعلی داروغه را در «حجرهٔ کریم نیل‌فروش» به قتل می‌رساند. پس از آن واقعه دالان «حاج سید حسین»، به نام «دالان خونی» یا «قانلی دالان» مشهور می‌شود.
ابراهیم داروغه‌زاده ابراهیم داروغه‌زاده (زادهٔ ۱۳۴۹ در تهران) پزشک و سینماگر ایرانی است. او دبیری سه دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر را از سال ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۸ بر عهده داشته‌است.
تپه داروغه تپه داروغه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای عرب اسد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه داروغه این اثر در اواخر دوره قاجار به دستور یوسف خان هراتی، داروغه مشهد در مساحت حدود یک هزار و ۱۰۰ مترمربع احداث گردید. خانهٔ داروغه مشهد به لحاظ فرم و شکل معماری به شیوه مرسوم خانه‌های تاریخی ایران (سه طرف ساخت) بنا شده‌است و عناصر معماری آن، به ویژه طرح تراس پله‌های دوطرفه و تزئینات، نشان از الگوبرداری از طرح‌های معماری روسی دارد. این بنای تاریخی در سال ۱۳۹۱ توسط شهرداری منطقه و شرکت عمران و مسکن‌سازان ثامن با اعتبار ۳۷ میلیارد ریال خریداری شده و مورد مرمت و بازسازی قرار گرفت؛ و در سال ۱۳۹۴ به بهره‌برداری رسید.
گزمه در عهد صفویه میرشب از طرف دیوان انتخاب می‌شد و از اجزای داروغه بود؛ اما به احتمال زیاد انتخاب این مقام در زمان قاجار باید از طرف داروغه باشد. از اسامی میران شب در عهد ناصری می‌توان نشانه‌هایی از توارث را نیز در انتصاب این افراد دید اما انتخاب گزمه‌ها به عهده داروغه بود. گاه حاکم خود افرادی را برای این منصب انتخاب می‌کرد، حاکم قزوین آقاحسن را به‌عنوان سرگزمه شهر انتخاب کرد. گزمه‌ها و شبگردان زیر نظر او کار می‌کردند؛ ولی مستقیما از او دستور نمی‌گرفتند؛ بلکه گزمه‌ها نیز رئیسی به نام سرگزمه داشتند که به واسطه او از میرشب فرمان می‌بردند و عده‌ای مشعل‌دار و چند نفر اسلحه‌دار از اداره دیوان بیگی جزو ابواب جمعی او بودند و زیرنظر میرشب به اجرای وظایف خود می‌پرداختند. رئیس عسس‌ها را میرشب یا میرعسس می‌گفتند که سرپرستی آنها را برعهده داشت
علی جوادی او از اولین همکاران رادیو انترناسیونال و مجری اصلی طرح تلویزیون برای حککا بود و در دوران فعالیت خود در این حزب مسئولیتهایی همچون عضویت در هیئت تحریریه نشریه انترناسیونال و گاهی مدیر مسئولی این نشریه را به عهده داشته‌است.
احترام احترام قائل شدن با توجه کردن همراه است و این توجه داشتن در بسیاری موارد صرف انرژی یا مسئولیتهایی نیز با خود می‌آورد و بنابر اصل کم‌کوشی، انسان این صرف انرژی را زمانی انجام می‌دهد که آن را برای بقای خود یا هماهنگی بهتر با محیط لازم ببیند.
عیاران و طراران میر ویس کلاه‌برداری است که گاه در لباس بازرگانان و گاه در جامه طراران مردم را می‌فریبد و از آنان پول می‌گیرد. عیاری، به نام نادر که مدام در پی میر ویس است داروغه شهر را از اعمال او باخبر می‌سازد. داروغه حرف‌های نادر را نمی‌پذیرد و نادر تنها چاره را در آن می‌بیند که کیسه پول میر ویس را برباید و میان صاحبان اصلی آن تقسیم کند.
جلال‌الدین خوارزمشاه جورماغون در این سرزمین‌ها، به عنوان داروغه‌چی یا حاکم نظامی باقی ماند و طی ده سال بسیاری از کشورهای کوچک قفقاز در مجاورت قلمرویش را تصرف کرد و در سنه ۶۳۴ راه خویش را به جانب پادشاهی گرجستان گشود. داروغه چی دیگری برای تحکیم سلطه بر آسیای غربی اعزام گشت، که مغولان با تحکیم اقتدار خویش بر این حوالی زمینه را برای یورش به غرب فراهم آورد.
میر علی بیک ورقا در دوران زمامداری میرزا علی بیک درامور مختلف، وضعیت امنیتی و اجتماعی قاینات بسیار سامان گرفت و منطقه مرزی خراسان جنوبی از امن‌ترین نقاط ایران محسوب می‌گردید امنیت شهر بیرجند تا قبل از ایجاد نظمیه بواسطه میر شب‌ها و به ریاست داروغه شهر تأمین می‌شد وهر شب یک کلمه رمز عبور شبانه از طرف داروغه تعیین می‌گردید.
خسرومیرزا گرجی خسرو میرزا باگراتیونی معروف به رستم خان گرجی از حاکمان گرجی ایران در دورهٔ صفویه بود. رستم خان (باگراتیونی) در سال ۱۰۳۵ ق شاه عباس اول، میر عبدالعظیم را از مقام داروغگی اصفهان عزل نمود. او برای انتخاب داروغهٔ جدید با امام قلی خان و گرگین خان مشورت نمود و هر دو خسرو میرزا را فرزند داود خان باگراتیونی از همسر دهقان زاده اش را معرفی کردند. - خسرو میرزا برادر سیمون یکم پادشاه کارتلی و نوهٔ لوارساب یکم بود. برادر وی باگرات خان نیز به حکومت گرجستان شرقی (کاختی و کارتلی) رسید. – شاه عباس در این سال وی را به داروغگی اصفهان منصوب نمود. او اولین گرجی بود که به این مقام منصوب گردید و بعد از آن مقام داروغگی اصفهان همواره با شاهزادگان گرجی بود. وظیفهٔ داروغه محافظت از اصل شهر و خارج شهر و جلوگیری از ارتکاب هر گونه خلاف و ستم و درگیری و امور خلاف شرع همانند فاحشه، میخوارگی و قمار بود. داروغه فرد خاطی را جریمه می‌کرد.
خی دلو خی دلو یک ستاره است که در صورت فلکی دلو قرار دارد. قدر ظاهری این ستاره ۵٫۰۶ است، بنابراین به‌آسانی می‌توان آن را با چشم غیر مسلّح مشاهده کرد.
۸۳ هرکول ۸۳ هرکول یا زانوزده ۸۳ ستاره‌ای در صورت فلکی زانوزده و در کهکشان راه شیری است. این ستاره با چشم غیر مسلح دیده می‌شود و نیازی به مشاهده آن با تلسکوپ نیست.
سگ کوچک ستارهٔ پر نور صورت فلکی سگ کوچک شعرای شامی است. قدر ظاهری آن ۵ر۰ است و به زردی میزند که شاخص آن آست و نیم پیش از شعرای یمانی ستارهٔ پرنور سگ بزرگ طلوع می‌کند.نام یونانی این ستاره procyon از دو کلمه به معنای (پیشاپیش سگ) مشتق شده‌است. شعرای شامی از ما فقط ۱۱٫۴ سال نوری فاصله داشته و چهاردهمین ستاره شناخته شده نزدیک در آسمان و پنجمین ستاره قابل مشاهده با چشم غیر مسلح است نوع ططیف آن F۵ IV.شعرای شامی دارای همدمی از نوع کوتولهٔ سفید است که فقط با تلسکوپ‌های قوی قابل مشاهده‌است.
لاندا کوهمیز لاندا کوهمیز یک ستاره است که در صورت فلکی کوهمیز قرار دارد. قدر بصری ظاهری آن 6.53 است که آن را در حد یا نزدیک ستاره های قابل مشاهده با چشم غیر مسلح قرار می دهد. طبق مقیاس بورتل ، برای دیدن این ستاره نیاز به یک شب تاریک از آسمان روستایی است. گرچه نام لامبدا دارد ، اما در واقع بیست و چهارمین ستاره درخشان در صورت فلکی است و یازدهمین درخشان نیست. بر اساس تغییر منظم سالیانه 6.9873 MAS که از GAIA دیده می شود ، این ستاره تقریباً 467 سال نوری از خورشید قرار دارد.
سگ بزرگ در شرایط خوب ستاره‌شناسی (خارج از شهر و بدور از آلودگی نوری) حتی با چشم غیر مسلح نیز آن را به صورت لکه‌ای مه آلود قابل مشاهده‌است. ارسطو دانشمند معروف یونانی در ۳۲۵ سال قبل از میلاد نیز به آن اشاره کرده‌است.
کاتالوگ ستارگان درخشان کاتالوگ ستارگان درخشان که به دلیل‌های تاریخی به نام‌های گوناگون دیگری هم شناخته می‌شود فهرستی از مجموعهٔ ستارگان بر پایهٔ درخشندگی آن‌هاست. این کاتالوگ حاوی دادگانی در مورد ۹۱۱۰ ستاره‌ای است که همه از قدر ۶٫۵ پرنورتر هستند؛ که تقریباً همهٔ ستارگانی که با چشم غیر مسلح به راحتی از زمین قابل مشاهده هستند را شامل می‌شود. در واقع تنها ۱۰۹۶ قلم از این درخشندگان ستاره هستند. ۱۰ درخشندهٔ دیگر نواختر یا ابرنواختر، و ۴ جرم غیر ستاره‌ای نیز این کاتالوگ را می‌سازند: خوشه ستاره‌ای کروی توکان ۴۷ در صورت فلکی توکان، خوشه ستاره‌ای کروی ان جی سی ۲۲۸۱، و خوشه ستاره‌ای باز در صورت فلکی ارابه‌ران، و مسیه ۶۷ در صورت فلکی خرچنگ.
کپلر-۲۰ کپلر-۲۰ ستارهای است که ۹۵۰ سال نوری با زمین فاصله دارد. این ستاره که در صورت فلکی شلیاق قرار دارد، دارای منظومه‌ای با پنج سیّارهٔ شناخته‌شده است. قدر ظاهری این ستاره ۱۲٫۵۱ است، بنابراین با چشم غیر مسلّح قابل مشاهده نیست. برای رصد آن به تلسکوپی با دهانه‌ای حدّاقل به قطر ۱۵ سانتی‌متر (۶ اینچ) نیاز است. این ستاره با ۹۴٪ شعاع خورشید و حدود ۹۱٪ جرم خورشید اندکی از خورشید کوچکتر است. دمای مؤثّر شیدسپهر این ستاره نیز ۵۴۶۶ کلوین، یعنی اندکی کمتر از دمای مؤثّر خورشید است، که به آن رنگ زرد خاصّ یک ستارهٔ ردهٔ ستاره‌ای جی۸ را می‌دهد. تاکنون معلوم نشده‌است که آیا کپلر-۲۰ یک ستارهٔ رشتهٔ اصلی است یا خیر. فراوانی عناصر غیر از هیدروژن و هلیم یا آن چه که اخترشناسان به آن فلزیگی یک ستاره می‌گویند، در ستارهٔ کپلر-۲۰ بسیار مشابه فلزیگی خورشید است. به احتمال زیاد سن این ستاره از خورشید بیشتر است، هرچند که به علّت بالا بودن درصد خطا فعلاً نمی‌توان با اطمینان در این باره اظهار نظر کرد.
دریاچه بزنگان در شب های این دریاچه آسمان را اگر مشاهده کنید کهکشان راه شیری با چشم غیر مسلح قابل مشاهده‌است.
فراغول ویژگی مشترکی که میان متغیرهای آبی درخشان وجود دارد، کاهش جرم غیر عادّی آن‌هاست؛ بادهایی شدید، قسمت اعظم لایه‌های خارجی این ستاره‌ها را راهی فضا می‌کند. وجود یک سحابی در اطراف اتا کشتی، به‌طور غیر مستقیم، دلیلی برای این کاهش جرم است. هم چنین طیف پی ماکیان که متفاوت با طیف هر ستاره قابل مشاهده با چشم غیر مسلّح است، حکایت از این کاهش جرم دارد. پی ماکیان به جای آن که خطوط تاریک جذبی معمولی داشته باشد، خطوط نشری درخشانی دارد که کمی به سوی بخش آبی طیف، جابه‌جا شده‌اند. اتم‌های موجود در پوسته گازی داغ اطراف ستاره پس از جذب نور با گسیل دوباره آن، خطوط روشنی را پدیدمی‌آورند. قسمتی از پوسته که در راستای دید ما قرار دارد و به طرف ما حرکت می‌کند با جذب نور ستاره، در طیف آن خطوط جذبی به وجود می‌آورد. چون این قسمت از پوسته به سمت ما در حال حرکت است، طول موج نور گسیل شده از اتم‌های این ناحیه بر اثر پدیده دوپلر کمی به سمت آبی طیف جابه‌جا می‌شود. به این ترتیب اخترشناسان بر همین پایه هر گاه خطوطی کاملاً مشابه خطوط پی ماکیان مشاهده می‌کنند، نتیجه می‌گیرند که در سطح ستاره بادهای شدیدی می‌وزد.
دگرهستی‌ها در ژرفای آسمان دگرهستی‌ها در ژرفای آسمان جرم‌های آسمانیِ دیگر بجز ستارگان و سامانه‌های پیرامونشان هستند. این دگرهستی‌ها، هر یافته‌ای سوای خورشید، ماه، سیارهها، دنباله دارها، و غیره را در بر می‌گیرد. در اخترشناسی، این گروه‌بندی به ویژه برای علامت گذاری‌ها و نوشتن تعریف‌ها، بیشتر توسط اخترشناسان آماتوری استفاده می‌شود و در توضیح رصدگری جرم‌های بسیار کم نور مانند خوشه‌های ستاره‌ای، سحابی‌ها و کهکشان‌های مشاهده شده نیز در توضیح به کارگیری کارافزارهای اخترشناسی، یا با چشم غیر مسلح، کاربرد دارد.
فراغول درخشان‌ترین فراغول شناخته شده، در آسمان نیم کره جنوبی و در صورت فلکی کشتی قرار دارد. ستارهٔ اتا شاه‌تخته کاملاً شبیه پی ماکیان به نظر می‌رسد. قدر ظاهری این ستاره در قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ میلادی میان ۲ و ۴ بود. سپس در حدود سال ۱۲۱۹/۱۸۴۰ درخشانتر شد و تا سال ۱۲۲۷/۱۸۴۸ به قدر ۱- رسید. بعد از آن، روشناییش به شدّت افت کرد به‌طوری‌که تا سال ۱۲۵۹/۱۸۸۰ آن چنان کم نور شد که دیگر با چشم غیر مسلّح قابل مشاهده نبود. بر اساس طیفی که در سال ۱۲۷۲/۱۸۹۳ از اتا کشتی گرفته شد، این ستاره در آن زمان ابرغولی از ردهٔ F بوده‌است. سپس قدرش به ۶ رسید و طیف نشری ابرهای گاز و غبار اطراف آن، جایگزین طیف ستاره شد. در حال حاضر فقط تابش فروسرخ ستاره می‌تواند از این گرد و غبارها عبور کند.
سیارک فقط یک سیارک به نام «۴ وستا»، که دارای سطح نسبتاً بازتابی است، معمولاً با چشم غیر مسلح قابل مشاهده است، و این تنها در آسمانهای بسیار تاریک در هنگام قرار گرفتن در موقعیت مناسب امکان‌پذیر است. به ندرت، سیارک‌های کوچک که از نزدیکی زمین عبور می‌کنند، آن هم برای برای مدت کوتاهی، ممکن است با چشم غیر مسلح قابل مشاهده باشند.از فوریه ۲۰۲۰، مرکز Minor Planet داده‌های مربوط به تقریباً ۸۵۸۰۰۰ شیء در منظومه شمسی داخلی و خارجی را در اختیار داشت، از این تعداد حدود ۵۴۲٬۰۰۰ مورد اطلاعات کافی برای تعیین شماره‌های اختصاصی داشتند.
کدان کدان روستایی در دهستان سرباز بخش مرکزی شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
شلیاق در فهرست ستاره‌های شلیاق ستارهٔ کرکس نشسته که سومین ستارهٔ پرنور شب با چشم مسلح در سر تا سر آسمان زمین است درخشان‌ترین ستارهٔ صورت فلکی است و ستاره‌های گاما شلیاق، بتا شلیاق، آر شلیاق به ترتیب از درخشنده‌ترین‌ها در آن فهرست هستند.کتاب صورت‌های فلکی نوشتهٔ دکترگری مکلر
منطقه اچ ۲ اندکی از درخشان‌ترین مناطق اچ ۲ با چشم غیر مسلح قابل مشاهده‌اند، گرچه هیچ‌یک قبل از اختراع تلسکوپ در قرن هفدهم میلادی مورد توجه قرار نگرفته بودند. حتی گالیله هنگامی که برای اولین بار خوشهٔ ستاره‌ای درون سحابی شکارچی را مشاهده کرد، به آن اهمیتی نداد. محققی فرانسوی به نام نیکولاس کلود فابری دی پیرسک در سال ۱۶۱۰ میلادی موفق به کشف سحابی شکارچی شد. پس از آن مشاهدات اولیه، تعداد بسیاری از مناطق اچ دو در کهکشان راه شیری و دیگر کهکشان‌ها کشف گردیدند. در سال ۱۷۷۴ میلادی ویلیام هرشل موفق به مشاهدهٔ سحابی شکارچی شد و همچنین بعدها آن را مه بدون ساختار آتشین و مواد بی نظم خورشید آینده توصیف کرد. تأیید این فرضیه صد سال تمام وقت گرفت تا این که بالاخره ویلیام هوگینز و همسرش مری هوگینز طیف‌سنجشان را به سوی سحابی‌های مختلف بچرخانند. برخی از سحابی‌ها مانند سحابی زن برزنجیر طیف‌هایی بسیار مشابه با ستارگان دارند؛ اما مشخص شد که با داشتن صدها میلیون ستاره، آن‌ها چیزی فراتر از یک سحابی و در واقع کهکشان‌هایی هستند که هرکدامشان به تنهایی از صدها میلیون تک ستاره تشکیل شده‌اند. این سحابی با دیگر سحابی‌ها بسیار متفاوت بود. به جای زنجیرهٔ پیوسته‌ای از خطوط طیف نوری با خطوط جذبی (گسیلی)، سحابی جبار و اجرام مشابه دیگرش، تنها تعداد کمی از این خطوط نشری طیف نوری پیوسته را نشان می‌دادند.
امگا قنطورس امگا قنطورس از معدود خوشه‌های ستاره‌ای است که با چشم غیر مسلح دیده می‌شود و اندازهٔ زاویه‌ای آن به اندازهٔ ماه کامل است. ستارهٔ کاپتین که ۱۳ سال نوری از زمین فاصله دارد. تصور می‌رود که پیش‌تر در این خوشه بوده‌است.
در باب ابرنواختر به محض ظهور «ستاره جدید»، کپلر شروع به ثبت مشاهدات خود کرد، فاصله زاویه ای آن از ستاره‌های شناخته شده مانند σ Sagittarii، η Ophiuchi، α Ophiuchi، ζ Ophiuchi، α Aquilae و α Scorpii را اندازه‌گیری کرد. با یک خطای معمولی کمتر از یک دقیقه قوس، قابل توجه برای مشاهدات انجام شده با چشم غیر مسلح بود، کپلر ثابت کرد که هیچ این ستاره جدید حرکت قابل توجهی ندارد. انحراف کم ابرنواختر نسبت به عرض جغرافیایی که کپلر از (پراگ، حدود ۵۰ درجه شمالی) مشاهده می‌کرد، به احتمال زیاد ناشی از انکسار جو بوده‌است، و بیشتر اشتباهات کپلر را توضیح می‌دهد. با این حال این حدس به دشواری ثابت می‌شود، زیرا کپلر در کتابش هیچ نشانی از زمان یا شرایط جوی مشاهدات خود نداده‌است. کپلر همچنین از اندازه‌گیری‌های انجام شده توسط دیوید فابریسیوس در اوستیل، که با اندازه‌گیری‌های او موافقت کرده‌است، یاد می‌کند. (آنها به قدری دقیق بودند که در سال ۱۹۴۳ به والتر Baade اجازه دادند تا بقایای ابرنواختر، SNR G4.5 + 6.8 را پیدا کند).
ابرنواختر ابرنواخترها به قدری درخشان هستند که حتی یکی از همین ابرنواخترها در گذشته، در چین و در روز با چشم غیر مسلح مشاهده شده‌است.
خوشه پروین خوشۀ پروین با نام عربی آن، ثریا، هم در فارسی نام برده شده‌است. در گذشته به آن هفت خواهر هم می‌گفتند چرا که به‌طور معمول فقط هفت ستاره از بیش از دویست ستاره شناخته شدۀ آن، با چشم غیر مسلح قابل دیدن هستند و هم‌چنین صورت فلکی خرس بزرگ یا «دب اکبر» که در برابر آن قرار می‌گیرد به هفت برادر معروف بوده‌است.
نجوم کروی چشم غیر مسلح بشر می‌تواند ۶۰۰۰ ستاره را ببیند؛ که تقریباً نصفشان، در هر زمانی زیر خط افق قرار دارند.
شلیاق ستاره آلفا یا کرکس نشسته. طیفش A0 V با قدر ۰٫۰۳ و فاصله ۲۶ سال نوری است ستاره بتا تا زمین ۳۰۰ سال نوری فاصله دارد و به عنوان ستاره‌ای از آغازین از گروه متغیرهای گرفتی به‌شمار می‌آید. دو ستارهٔ آن از نوع A۸ و B۷ هستند ستارهٔ بتا دارای قدر متغیر ۳٫۳ تا ۴٫۳ در مدت ۱۲٫۹ ستارهٔ اپسیلون با چشم غیر مسلح با قدر ۴ به نظر می‌رسد. اما با دوربین دوچشمی به صورت دو ستاره تفکیک می‌شود تلسکوپ‌های بهتر هرکدام را به صورت یک جفت جدا از هم تفکیک می‌کند.
مقیاس میکروسکوپیک مقیاس میکروسکوپیک مقیاسی از اشیاء یا اتفاقات است که به راحتی با چشم غیر مسلح دیده نمی‌شوند و برای مشاهده مناسب آن‌ها به لنز یا میکروسکوپ نیاز است.
زن برزنجیر روشن‌ترین ستاره آن سرةالفرس ، یک ستاره دوتایی است که گاهی آن را به عنوان بخشی از صورت فلکی اسب بالدار (فَرَس اعظم) نیز برشمرده‌اند. ستاره دیگر آن عناق‌الارض ، یک ستاره دوتایی رنگی است که هدف محبوبی برای اختر شناسان تازه‌کار به‌شمار می‌رود. جنب‌المسلسله یک غول سرخ است که رنگ آن با چشم برهنه قابل مشاهده است.
مقیاس ماکروسکوپیک ماکروسکپی یا درشت‌بینی عموماً برای توصیف اشیای فیزیکی قابل مشاهده و اندازه‌گیری توسط چشم برهنه یا چشم غیر مسلح به‌کار می‌رود. مقیاس ماکروسکوپیک معمولاً در برابر مقیاس میکروسکوپیک (ریزمقیاس) مطرح می‌شود که به اشیای دارای اندازه‌های هندسی ریز می‌پردازد.
نماد کیمیاگری هفت فلز با هفت سیاره کلاسیک و هفت خدای باستانی مرتبط هستند که همگی به شدت در نمادگرایی کیمیاگری نقش دارند. اگرچه فلزات گاهی یک گلایف خاص از خود دارند، اما بیشتر از نماد این کره خاکی استفاده می‌شود، و حالت نمادین و افسانه ای آنها با طالع بینی غربی سازگار است. نمادگرایی سیاره ای محدود به هفت ستاره سرگردان است که با چشم غیر مسلح قابل مشاهده هستند و از سیارات خارج از زحل اورانوس و نپتون استفاده نمی‌شود. کیمیاگری گاهی اوقات به صورت یک سری عملیات شیمیایی بیان می‌شد. در مواردی که این تعداد دوازده عدد باشد، می‌توان یکی از علائم زودیاک را به عنوان شکلی از رمزنگاری اختصاص داد. مثال زیر را می‌توان در فرهنگ لغت اسطوره ای - هرمتیک پرنتی در ۱۷۵۸ یافت:
فراغول اگر چه همهٔ ستارگان فراغول کهکشان راه شیری بسیار دورند و انگشت‌شمار هم هستند، امّا این ستاره‌ها آن‌چنان درخشانند که حتّی با چشم غیرمسلّح هم می‌توان برخی از آن‌ها را مشاهده کرد. مثلاً اگر با دوربین شکاری، ستارهٔ نارسنگ را نگاه کنید، رنگ سرخ آن به‌راحتی قابل تشخیص است. این ستاره یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های شناخته‌شده‌است، به‌طوری‌که اگر به‌جای خورشید قرار گیرد، لبه‌هایش به مدار کیوان می‌رسد.
سگ بزرگ اگر به دور از نور شهرها رصد کنید. مشاهده این خوشه با چشم غیر مسلح ملاک خوبی برای سنجش شفافیت آسمان و همچنین تیزبینی شماست.
اتا شاه‌تخته اتا شاه‌تخته در گذشته بارها دچار فوران‌های عظیمی شده‌است، که آخرین آن‌ها در سال ۱۸۴۱، در حدود اوج درخشندگی‌اش روی داد. منشأ این فوران‌ها ناشناخته است. بهترین توضیحی که تاکنون برای این‌گونه فوران‌ها داده شده‌است، این است که درخشندگی بسیار زیاد چنین ستارگانی موجب فشار تابشی بسیار شدیدی می‌شود که این فشار تابشی به نوبهٔ خود سبب می‌شود که گرانش نتواند شکل کروی ستاره را حفظ کند، در نتیجه ستاره دچار ناپایداری شده و در صورتی که مقدار این ناپایداری زیاد شود، فوران می‌کند. پس از سال ۱۸۴۳ اتا شاه‌تخته به تدریج بسیار کم‌نور شد، به‌طوری‌که بین سال‌های ۱۹۰۰ و ۱۹۴۰ از قدر ۸ دیده می‌شد و با چشم غیر مسلّح قابل رؤیت نبود. مدّت‌ها اوضاع تقریباً به همین منوال بود تا این که در سال‌های ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ درخشندگی آن به‌طور ناگهانی و غیر منتظره‌ای دو برابر شد. در سال ۲۰۰۷ قدر اتا شاه‌تخته به ۵ رسید و رصد آن با چشم غیر مسلّح امکان‌پذیر شد.
حلقه الماس این پدیده به افتخار فرانسیس بیلی که در سال ۱۸۳۶ به توضیح آن پرداخت دانه‌های تسبیح بیلی هم نامیده شده‌است. مشاهده این پدیده با چشم غیر مسلح ایمنی ندارد.
روتوگراور یک نقص که به گراور گرفته می‌شود، این است که تمام المان‌ها، نوشتار یا تمپلات‌ها همه ترام‌ها به صورت یک سلول در سیلندر حکاکی شده که با چشم غیر مسلح قابل مشاهده است. در واقع باعث رنجه دیده شدن خطوط کناری هر المان می‌شود.
زن برزنجیر آنچه در این قسمت آسمان شایان توجه بسیار است شیئ است که نام علمی آن NGC224 است و در نزدیکی (نو)- زن برزنجیر جای دارد. به چشم غیر مسلح به صورت ستاره ابر مانندی از قدر پنجم می‌آید به سرشت واقعی آن فقط با کمک تلسکوپی نیرومند می‌توان پی برد. M31 کهکشانی است کاملاً شبیه به کهکشان ما این کهکشان از میلیاردها ستاره تشکیل شده و اندکی از کهکشان ما بزرگ‌تر است دورترین شیی است در فضا که با چشم برهنه می‌توان دید. نوری که کهکشان بزرگ زن برزنجیر را ترک کند پس از سفری ۲٬۵۰۰٬۰۰۰ ساله در فضا به ما می‌رسد.
اسب بزرگ هفتمین صورت فلکی بزرگ آسمان اسب بزرگ است. این صورت فلکی به علت داشتن بخش مربعی شکل که ستاره آلفای آن متعلق به آندرومداست، یافتنش در آسمان کار مشکلی نیست و می‌توان آن را در قسمت پائینی آندرومدا با دنبال کردن راس المسلسه که در قسمت شرقی مربع است پیدا کرد. ستاره منکب الفرس یک غول سرخ است که دارای قدر متغیر بین ۳/۲ تا ۷/۲ است. جنب الفرس هم با قدر ۸/۲ در قسمت جنوبی ستاره آلفا قرار گرفته‌است. در فاصله ۳۰٫۰۰۰ سال نوری از ما و کمی بالاتر از ستاره فم الفرس که همان اپسیلون اسب بزرگ است، M15 که یک خوشه کروی است به چشم می‌خورد که باید با چشم مسلح آن را رصد کرد. به علت گسیل پرتو ایکس از این مجموعه احتمال حضور یک حفره سیاه در آن می‌رود.
گلیز ۷۱۰ طبق آخرین بررسی‌ها مشخص شد که این ستاره ۱٫۲۵۱ میلیون سال دیگر از نزدیکی ستارهٔ خورشید می‌گذرد. برآورد می‌شود که این ستاره تا ۱۴٬۰۰۰ واحد نجومی به خورشید نزدیک شود. تحلیل‌ها نشان داده‌است که در اثر گذر این ستاره از کنار خورشید، تعداد بسیار زیادی از اجسام و دنباله‌دارهای موجود در ابر اورت به بخش درونی منظومهٔ خورشیدی هدایت خواهند شد و در روی زمین شاهد ۱۰ دنباله‌دار قابل مشاهده با چشم در هر سال خواهیم بود.
تک‌شاخ (صورت فلکی) ستارهٔ بتا که با چشم غیرمسلح به صورت تکی مشاهده می‌شود، یک ستارهٔ چهارتایی در فاصلهٔ ۷۱۵ سال نوری است. وی۸۳۸ تکشاخ که تلسکوپ هابل تصویرهایی از فوران آن گرفت.کتاب صورت‌های فلکی نوشته دکتر گری مکلر
دم (دنباله‌دار) در اینجا دُم‌های جداگانه‌ای از گرد و غبار و گازها تشکیل می‌شود، که هریک به گونه‌ای و در اثر پدیده‌ای مجزا قابل مشاهده می‌گردند: گرد و غبار نور خورشید را مستقیماً منعکس می‌کند و گازها با یونیزاسیون یا یونیده شدن می‌درخشند. اغلب دنباله‌دارها آنقدر کم‌نورند که بدون استفاده از تلسکوپ قابل مشاهده نیستند، اما در هر دهه چند دنباله‌دارِ به اندازهٔ کافی روشن؛ که بتواند با چشم غیر مسلح قابل مشاهده باشد، در آسمان پدیدار می‌شوند.
دی‌ایکس خرچنگ با قدر ظاهری ۱۴٫۸۱ این ستاره درخشندگی کافی را جهت مشاهده با چشم غیرمسلح ندارد. برای دیدن این ستاره باید از تلسکوپی با حداقل دیافراگم ۴۱ سانتی‌متری استفاده کرد. محیط سطحی (اتموسفر ستاره‌ای) دی‌ایکس خرچنگ دارای درجه حرارت مؤثر ۲۸۴۰ کلوین می‌باشد که در قابل یک ستاره کلاس ام رنگ خنک قرمز متمایل به نارنجی به درخشندگی آن داده می‌دهد. این ستاره یک ستاره شراره‌دار به حساب می‌آید که تغییرات تصادفی و متناوبی در درخشندگی آن ایجاد می‌گردد که می‌تواند میزان آن را تا ۵ برابر اقزایش دهد.
مسیه ۷ خوشهٔ مسیه ۷ به آسانی با چشم غیر مسلح در نزدیکی «نیش» کژدم قابل رؤیت است. این خوشه از روزگاران قدیم شناخته‌شده بود و نخستین بار در سال ۱۳۰ پس از میلاد ستاره‌شناسی به نام بطلمیوس آن را به عنوان یک سحابی توصیف کرد.
مایا (اسطوره) مایا که هرمس را به دنیا آورده بود، چون مِروپه(ثور) قصد کرد که با انسان فانی ازدواج کند. از شرم کوشید نورش را پنهان کند. از این رو او تارترین ستارهٔ خوشهٔ پلیاد هاست. یکی از هفت ستارهٔ خوشهٔ پلیادها، ستارهٔ تائوروس است. یکی از منظره‌های زیبایی آسمان شب، پلیاد یا خوشه هفت خواهر در صورت‌های فلکی تائوروس است. آن‌ها در نیمکرهٔ شمالی آسمان در فراز حدود ساعت ۳ و ۴۵ دقیقه و فرود ۲۴+ درجه قرار دارند. تنها شش ستاره از آنها را می‌توان با چشم غیر مسلح دید و با تلسکوپ کوچک بین ۱۰۰ستاره هستند. ستارگان اتلس و پلیونه هم از این دسته ستارگان به‌شمار می‌روند.
ریزساختار با کمک یک آزمایش ساده می‌توان ساختاری قابل مشاهده با چشم غیر مسلح ایجاد کرد: آلیاژ سرب با قلع (قلع حدود ۳۵٪)را با یک چراغ بونزن در یک ظرف فولادی گرم می‌کنیم تا ذوب شود. علاوه بر کلوفون، اکسید سطحی آزاد می‌شود (سرباره‌های حاصل از آن کنار می‌گذاریم). حالا اجازه دهید که ذوب آهسته خنک شود، کریستالیزاسیون و ریزساختار را می‌توان به‌طور مستقیم مشاهده کرد.