mteb/MIRACLReranking huggingface dataset:
روابط ایران و هند قدمت روابط فرهنگی و زبانی و مهاجرتی ایرانیان و هندی‌ها آنقدر معروف است که نیاز به توضیح ندارد. اهمیت روابط این دو فرهنگ نیز آشکار است برای مردم ایران و تاریخ و ادبیات ایران هیچ سرزمینی معروفتر و شناخته شده تر از هند نیست. هیچ کتاب تاریخی – ادبی و جغرافیایی را در فارسی نمی‌یابید که از هند سخن و مطلب نگفته باشد. بطوریکه مهمترین و قدیمی‌ترین منظومه حماسی ایرانیان یعنی شاهنامه بیشتر از ۱۰۰ بار نام هند- هند و سند و مکران را در اشعار خود آورده‌است. شاید یکی از بهترین توصیفها از نزدیکی فرهنگی دو ملت و علاقه مشترک به یکدیگر را «سوبرامانیان سوآمی» وزیر سابق هند و رئیس حزب جاناتا ارائه کرده‌است. وی پس از دیدار چند سال پیش خود از ایران می‌نویسد: «هند و ایران دارای قرنها رابطه فرهنگی و تمدنی هستند و برخوردار از مشترکات فرهنگی بسیار. ایران در گذشته از طریق زبان فارسی و نیز هنر، معماری و نظایر آن هند را تحت تأثیر خود قرار داده‌است. اما آن وجه مهمی را که در سفر اخیر خود به ایران تجربه کرده‌ام علاقه وافر مردم ایران نسبت به هند است. مردم عادی غالباً نسبت به هند اظهار دوستی می‌کنند که ریشه این احساسات به پیوندهای پاک فرهنگی و تمدنی دو کشور بازمی‌گردد و ارتباطی به سیاست خارجی ایران ندارد» (سوآمی ۱۸۳۱:۱۵). اگر از روابط دیرینه دو ملت بگذریم، روابط رسمی ایران و هند پس از استقلال هند سریعاً برقرار می‌گردد. استعمار هند توسط انگلستان، آسیبهای فراوانی بر پیوندهای فرهنگی ایران و هند بر جای نهاد. اولین جرقه‌های آغاز روابط سیاسی را باید در سال ۱۹۴۷ جستجو کرد. در آن تاریخ هیئت بلندپایه ایرانی در کنفرانس آسیایی که در دهلی نو برگزار شد، شرکت جست و علاقه‌مندی خود را نسبت به کشور تازه استقلال‌یافته هند اعلام کرد. (سوآمی ۱۸۳۱:۲۵). در ۲۴ اسفند۱۳۲۸ قرارداد دوستی و مودت بین دولت ایران و دولت تازه استقلال‌یافته هند انعقاد یافت. این عهدنامه ضمن تأکید بر اصل صلح و دوستی، روشهای صلح‌جویانه را برای رفع اختلالات بین دو کشور پیش‌بینی کرده بود. همچنین دو کشور موافقت کردند که کنسولگریهای چندی را در کشور طرف دیگر تأسیس کنند و قراردادهای لازم را در زمینه‌های بازرگانی، گمرکی، کشتیرانی، هواپیمایی، فرهنگی و استرداد مجرمین و معاضدت قضایی منعقد کنند. (گل بهروزان ۲۸۳۱:۹۰۱). از منابع موجود، چنین برمی‌آید که نام قدیم هند، «آریا وارتا» بوده‌است که به معنی سرزمین آریاست.
ارمنی‌های هند «انجمن دوستی ارمنستان و هند» (انجمن ارمنی‌ها برای دوستی و روابط فرهنگی با کشورهای خارجی) به جمهوری هند و روز استقلال این کشور توجه دارد.
امپراتور هند امپراتوری هند واژه‌ای بود که توسط پادشاهی بریتانیا در زمان راج بریتانیا از ۱۸۷۶ تا ۱۹۴۸ به شبه‌قاره هند گفته می‌شد. پس از جنبش استقلال‌طلبی هند موفق به کسب استقلال هند از بریتانیا شد، در دورهٔ انتقالی نیز پادشاه بریتانیا پادشاه قلمروهای مستقل هند و پاکستان باقی ماند.
روابط ایران و هند ایران و هند تا سال ۱۹۴۸ مرز مشترک طولانی دریایی و حوزه جغرافیایی و تاریخی مشترکی داشتند. در دوران نوین نیز ایران و هند پس از استقلال هند روابط را، برقرار و پیمان دوستی به نام «صلح و دوستی ابدی» را امضا کردند. روابط ایران و هند پس از انقلاب اسلامی با توجه به نقش متغیرهای مختلف تا پایان جنگ سرد، بهبود قابل‌توجهی را به خود ندید، اما با فروپاشی شوروی، بروز بحران افغانستان و اهمیت‌یافتن کشورهای آسیای مرکزی برای هندوستان بسترهایی برای نزدیکی بیشتر ایران و هند فراهم شد. در چند سال گذشته، سفر نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، به ایران در خردادماه ۱۳۹۵ (اولین دیدار نخست‌وزیر هند از ایران در ۱۵ سال گذشته) و امضای تفاهم‌نامه‌ای به ارزش ۵۰۰ میلیون دلار برای توسعه بندر «چابهار» و سرمایه‌گذاری برای احداث خط آهن، توافق سه‌جانبه ایران، هند و افغانستان برای احداث کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی در چابهار به گسترش روابط کمک کرد. در اواخر بهمن ۱۳۹۶ حسن روحانی به هندوستان سفر کرد.
روابط هند و ژاپن هند به دلیل نگرانی از محدودیت‌های اعمال شده بر حاکمیت و استقلال ملی ژاپن، از شرکت در کنفرانس صلح سانفرانسیسکو خودداری کرد. پس از احیای حاکمیت ژاپن، ژاپن و هند با امضای پیمان صلح، روابط رسمی دیپلماتیک را در ۲۸ آوریل ۱۹۵۲ برقرار کردند که در آن هند از کلیه ادعاهای جبران خسارت علیه ژاپن چشم پوشی کرد. این معاهده یکی از اولین معاهداتی بود که ژاپن پس از جنگ جهانی دوم امضا کرد. روابط دیپلماتیک، تجاری، اقتصادی و فنی بین هند و ژاپن کاملاً برقرار بود. سنگ آهن هند به بهبود ژاپن از ویرانی‌های جنگ جهانی دوم کمک کرد و به دنبال سفر نخست‌وزیر ژاپن نوبوسوکه کیشی به هند در سال ۱۹۵۷، ژاپن ارائه وام ین به هند را از سال ۱۹۵۸ آغاز کرد، به عنوان اولین کمک وام ین توسط دولت ژاپن.
روابط خارجی هند حتی قبل از استقلال، دولت هند روابط دیپلماتیک نیمه مستقل را حفظ کرد. این کشور ماموریت‌های کاملی مانند حل و فصل مشکل مستعمره عدن را اجرا کرد و عضو مؤسس جامعه ملل و سازمان ملل بود.
روابط دولت فلسطین و هند از زمان برقراری روابط دیپلماتیک بین هند و اسرائیل، همکاری در عرصه‌های نظامی و اطلاعاتی افزایش یافته‌است. با سقوط اتحاد جماهیر شوروی و ظهور فعالیت‌های تفرقه افکنانه اسلامی در هر دو کشور زمینه را برای یک اتحاد استراتژیک هموار کرد. از آن زمان، حمایت هند از فلسطین متعادل بوده‌است اگرچه هند هنوز مشروعیت آرمان‌های فلسطین را به رسمیت می‌شناسد.
روابط چین و هند چین و هند از تمدنهای کهن و نخستین هستند و هزاران سال روابط فرهنگی و تجاری دارند اما هند پس از استقلال ۳ جنگ با چین داشته‌است؛ و مسابقه تسلیحاتی میان این دو وجود دارد. پیوند آن‌ها بسیار ریشه دار است. حجم مبادلات بازرگانی دو طرف در سال ۲۰۰۷ حدود ۳۷ میلیارد دلار ارزیابی شده‌است. این رقم در دهه ۹۰ میلادی فقط در حدود ۲۵۰ میلیون دلار بود. مناسبات چین و هند با تجارت آغاز شد و نه با بودایئسم، بیش از دو هزار سال پیش عادتهای مصرفی هندی‌ها - به ویژه ثروتمندان هند- از نو آوریهای چین تأثیر پذیرفت». فرهنگ چین نیز، به ویژه در قرن ۶ و ۷ میلادی از ریاضیات و ستاره‌شناسی هند تأثیر پذیرفت، لذا تأثیرات متقابل بوده‌است.
چندپارگی هند این جدایی در قطع‌نامهٔ استقلال هند ۱۹۴۷ ذکر شد و به انحلال امپراطوری هند بریتانیا انجامید. این جدایی باعث آوارگی بیش از ۱۲٫۵ میلیون نفر شد و تخمین کشته‌شده‌ها از ۱۰۰ها هزار نفر تا ۱ میلیون است. طبیعت خشن این جدایی و وقایعی که در حین آن اتفاق افتاد، جوی از نفرت و شک را در روابط میان هند و پاکستان به وجود آورد که هنوز ادامه دارد.
نظام حیدرآباد در اواسط سدهٔ هجدهم حکومت نظام به سرعت نسبت به بازماندگان گورکانی پیشی گرفت و قلمرو گسترده‌ای حدود ۵۱۰٫۰۰۰ کیلومتر مربع را در جنوب هند شامل شد. فرمانروایان نظام حیدرآباد به مدت دو سده تا زمان استقلال هند حکومت کردند و این منطقه تا سپتامبر ۱۹۴۸ م یعنی حدود یک سال پس از استقلال هند از بریتانیا که در اتحادیه هند ادغام شد توسط آنان اداره می‌شد.
نیروی زمینی هند از زمان استقلال هند، ارتش هند در چهار جنگ با پاکستان و یک جنگ با جمهوری خلق چین شرکت داشته‌است.
هندی‌ها در لبنان هندی‌ها در لبنان () گروه کوچکی از مردم هند هستند که در لبنان زندگی می‌کنند. یک جامعه کوچک اما قابل تشخیص هندی ها در لبنان وجود دارد که متشکل از کارگران و مهندسانی است که عمدتا در بخش صنعت کار می کنند. برخی از آنها تجارت خود را باز کرده اند. مهاجران هندی در بخش هایی از اقتصاد لبنان مانند ساخت و ساز ، ساخت و بخش خدمات فعالیت می کنند. در سال ۲۰۰۶ ، به دلیل جنگ اسرائیل و حزب الله ، جمعیت هند در لبنان کاهش یافت. این انتقال توسط کشتی های نیروی دریایی هند از بیروت به لارناکا در قبرس و سپس به هند صورت گرفت.
روابط ایالات متحده آمریکا و هند علی‌رغم فراز و نشیب‌های روابط هند و آمریکا در دوره جنگ سرد روابط فعلی آمریکا با هند بسیار گسترده و در تمام ابعاد فرهنگی، اقتصادی و نظامی است. روابط هند با ایالات متحده آمریکا (و یا روابط هند و آمریکا) اشاره به روابط بین‌المللی است که بین جمهوری هند و ایالات متحده آمریکا وجود دارد. علی‌رغم اینکه هند یکی از پیشگامان و اعضای مؤسس جنبش عدم تعهد در سال ۱۹۶۱، بود اما رابطه نزدیک تر هند با اتحاد جماهیر شوروی در طول جنگ سرد توسعه یافت. در طول آن دوره، همکاری هند و روابط استراتژیک و نظامی با مسکو و همراهی با سیاست‌های سوسیالیستی تأثیر منفی بر روابط آن با ایالات متحده گذاشت. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، هند شروع به بررسی سیاست‌های خارجی خود در جهان تک قطبی و گام برای رسیدن به توسعه روابط نزدیک تر با اتحادیه اروپا و ایالات متحده نمود. امروز، هند و ایالات متحده روابط فرهنگی، استراتژیک، نظامی و اقتصادی گسترده‌ای دارند.
روابط هند و ژاپن دولت ژاپن ارتش ملی هند و لیگ استقلال هند را ساخت، پشتیبانی و کنترل کرد. نیروهای ژاپنی واحدهای INA را در بسیاری از نبردها شرکت کردند، به ویژه در حمله U Go در مانیپور. اوج حمله در نبردهای ایمفال و کوهیما بود که نیروهای ژاپنی به عقب رانده شدند و انسجام INA از دست رفت.
روابط ایران و پاکستان ایرانی (هند) نام گروهی از زرتشتیان هند و پاکستان است که در زمان قاجار از ایران به شبه قاره هند مهاجرت کردند.
پروپاگاندا و هند در جنگ جهانی دوم پروپاگاندا و هند در جنگ جهانی دوم در طول جنگ جهانی دوم، هر دو طرف محور و متحدین از پروپاگاندا برای تحت تأثیر قرار دادن نظرات غیرنظامیان و نیروهای هندی مردم هند استفاده می‌کردند؛ در حالی که در همان زمان ملی‌گرایان هندی در داخل و در خارج از هند برای تبلیغ جنبش استقلال‌طلبی هند فعالیت می‌کردند.
امپراتوری بریتانیا حزب کارگر که طرفدار استعمارزدایی بود، به رهبری کلمنت اتلی در انتخابات ۱۹۴۵ به پیروزی رسید و به سرعت تمرکز خود را معطوف به مهم‌ترین مسئله وقت امپراتوری کرد: جنبش استقلال هند. دو حزب سیاسی مهم هند، یعنی کنگره ملی هند - به رهبری مهاتما گاندی - و اتحادیه مسلمانان - به رهبری محمدعلی جناح - دهه‌ها بود که برای استقلال هند تلاش می‌کردند، با این حال در مورد اینکه پس از استقلال از بریتانیا چه اتفاقی بیوفتد، به توافق نرسیده بودند. کنگره ملی نظرش بر ایجاد یک هند متحدِ سکولار بود، درحالی که اتحادیه مسلمانان با هراس از اینکه هند جدید تحت کنترل هندوها قرار بگیرد، معتقد بود که مناطقی که اکثریت آنان مسلمان هستند، باید به یک کشور مجزا تبدیل شوند. اتلی پس از اتفاقات سال ۱۹۴۶، به هندی‌ها وعده داد که استقلال این کشور تا قبل از ۳۰ ژوئن ۱۹۴۸ به رسمیت شناخته خواهد شد. اما با توجه به اینکه احتمال می‌رفت یک جنگ داخلی درگیرد، فرماندار وقت هند، لرد مونتاتن، این زمان را به اوت ۱۹۴۷ جلو انداخت. مرزهایی که بریتانیا برای دو کشور جدید هند و پاکستان ترسیم کرده بود، منجر به این شد که میلیون‌ها هندو و مسلمان در آنسوی مرزِ اشتباهی بمانند. همین مسئله میلیون‌ها هندو را مجبور به ترک پاکستان کرد، درحالی که اتفاق مشابه برای مسلمانان هند رخ داد. این اتفاق چندان صلح آمیز انجام نپذیرفت و هزاران نفر در جریان آن جان خود را از دست دادند. برمه و سری لانکا نیز در سال ۱۹۴۸ استقلال خود را به دست آوردند. هند، پاکستان و سری لانکا به اتحادیه کشورهای همسود پیوستند، درحالی که برمه این پیشنهاد را رد کرد.
روابط افغانستان و هند روابط افغانستان و هند (؛ )، روابط دو جانبه بین افغانستان و هند می‌باشد که طی دهه‌های گذشته همچنان محکم و دوستانه باقی مانده‌است. هند و افغانستان همسایگان تاریخی بوده‌اند و از طریق بالیوود و کریکت روابط فرهنگی مشترک دارند.
ایالت بمبئی ایالت بمبئی (به انگلیسی: Bombay State) بزرگترین ایالت هند بود که در زمان استقلال هند ایجاد شد و سایر مناطق در سال‌های بعدی به آن اضافه شدند. ایالت بمبئی (تقریباً برابر با ایالت امروزی ماهاراشترا در هند، به استثنای ماهاراشترا جنوبی و ویدارباه) با ایالت‌های بارودا، هند غربی و گجرات (ایالت گجرات امروزی هند) و ایالت دکن ادغام شد. بخش‌هایی از ایالت‌های امروزی هند ماهاراشترا و کارناتاکا را شامل می‌شده‌است.
روابط تاجیکستان و هند روابط دوجانبه هند و تاجیکستان به روابط دو کشور جمهوری هند و جمهوری تاجیکستان گفته می‌شود. روابط این دو کشور به دلیل همکاری هر دو طرف در زمینه مسائل امنیتی و استراتژیک به میزان قابل توجهی توسعه یافته‌است. هند اولین پایگاه نظامی فرخور خود را در تاجیکستان ایجاد کرده‌است. هند همچنین در ساخت بیمارستان «Ayni» کمک کرد.
شورای امور جهانی هند این مؤسسه به عنوان یک سازمان غیردولتی، غیرسیاسی و غیرتجاری تشکیل شده و طبق قانون ثبت انجمن‌ها سال ۱۸۶۰ ثبت گردید. هدف از تشکیل این مؤسسه صرفاً مطالعه روابط بین‌المللی و امور خارجی بود. این مؤسسه از زمان تشکیل خود جهت نیل به هدف خود تلاش‌های گسترده انجام داده است. آقای سر در تاریخ ۸ دسامبر ۱۸۷۵ در علیگر، ایالت اتار پرادش، متولد گردید. وی به یک خانواده هندو براهمن کشمیری تعلق داشته و یک وکیل معروف دادگاه عالی اله آباد بود. آقای ساپرو که یک حقوقدان برجسته بوده یک حزب سیاسی به نام «حزب لیبرال هند» Indian Liberal Party تشکیل داده بود. وی از حامیان مذاکره با دولت انگلیس بوده و خواهان استقلال کشور نبود. آقای ساپرو باتوجه به فعالیت‌های سیاسی خود در مجالس ایالتی و مرکزی هند عضویت داشته‌است. دولت انگلیس در سال ۱۹۲۲ به وی خطاب Sir اعطاء نمود. در واقع ساپرو همیشه سیاست معتدل را دنبال نموده و حتی ماهاتما گاندی را مورد انتقاد قرار داد. وی مخالف جنبش عدم همکاری با انگلیس به رهبری گاندی مخالف بوده اما در برخی موارد بین انگلیس و گاندی میانجیگری کرد. البته حزب لیبرال او نتوانست بین مردم نفوذ پیدا کند و صرفاً بهً یک مرکز مباحثه و تبادل نظر تبدیل شده بود. وی در سال ۱۹۴۳ شورای هندی امور جهانی هند را تشکیل داد. ساپرو اگرچه یک رهبر محترم در هند بعد از استقلال این کشور بوده، اما با توجه به مخالفت وی با حزب کنگره و ماهاتما گاندی میزان محبوبیت او بین مردم درسطح پایین قرار داشت و به همین دلیل بعد از استقلال هند در هیچ سمت رسمی منصوب نشد. آقای ساپرو در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۴۹ در اله آباد فوت کرد. مؤسسه تعدادی از کنفرانس‌های بین‌المللی و تاریخی از جمله «کنفرانس روابط آسیائی» Asian Relations Conference در سال ۱۹۴۷ به رهبری خانم ساروجنی نائیدو، یکی از رهبران معروف جنبش استقلال هند و حزب کنگره، و همچنین کنفرانس «سازمان ملل و نظم نوین جهانی» United Nations and the New World Order در سال ۱۹۹۴ برگزار کرده است. این مؤسسه کنفرانس‌ها، نشست‌ها و برنامه‌های تبادل نظر را به صورت موردی و براساس نیازهای روز برگزار می‌کنند. جواهر لعل نهرو، نخستین نخست وزیر هند، که نخستین وزیر امور خارجه و معمار سیاست خارجه این کشور نیز بوده، کراراً از این مؤسسه جهت تبادل نظر با روشنفکران و کارشناسان رشته امور خارجه بازدید می‌کرد. این مؤسسه در یک ساختمان مجلل به مساحت حدود دو هکتار در خیابان باراخامبا در دهلی نو مستقر می‌باشد. این ساختمان که با کمک مالی دولت مرکزی هند احداث گردیده در ماه مه سال ۱۹۵۵ توسط پندت جواهرلعل نهرو، نخست وزیر هند، افتتاح و براساس نام بنیان‌گذار انجمن یعنی آقای سر تیج بهادر ساپرو به عنوان «ساپرو هائوس» نامیده شد.
اقتصاد هند در زمان استقلال، هند چندین نهاد مانند خدمات کشوریبانک مرکزی خطوط راه‌آهن و غیره را از حاکمان انگلیسی به ارث برد. بمبئی باداشتن بانک مرکزی هند(RBI)، بازار بورس بمبئی[ (BSE) و بورس ملی(NSE) در واقع مرکز تجاری هند است. ادارات مرکزی بسیاری از نهادهای مالی نیز در این شهر واقع هستند.
روابط ایران و هند در عهد باستان مردم ایران و هند در طول تاریخ حتی پیش از ورود اقوام آریایی به فلات ایران و سرزمین هند با یکدیگر ارتباط داشتند و روابط هند و ایران در عهد باستان روابط نزدیکی بوده‌است.
روابط ایران و هند روابط ایران و هند به مجموعهٔ روابط سیاسی، اقتصادی، اجتماعی بین ایران و هند گفته می‌شود.
هند حزب کنگره ملی هند در سال ۱۸۸۵ تأسیس شد و در سال ۱۹۱۴ با ورود مهاتما گاندی به این حزب دوره جدیدی در فعالیت‌های آن آغاز گردید. گاندی با رهبری حزب کنگره پرچمدار نهضت استقلال هند شد و در اثر مبارزات این حزب، سرانجام هند در سال ۱۹۴۷ به استقلال رسید. حکومت هند پس از استقلال، بیش از چهار دهه در دست حزب کنگره قرار داشت.
راجستان از زمان استقلال هند در سال ۱۹۴۷ پادشاهی‌های کوچک راجستان در جمهوری هند ادغام شدند و مهاراجه‌ها دیگر دارای هیچ مقام رسمی نیستند. راجستان در سال ۱۹۴۹ رسماً به عنوان یکی از ایالت‌های هند به رسمیت شناخته شد و شکل امروزی خود را در سال ۱۹۵۶ پیدا کرد.
جنبش استقلال‌طلبی هند جنبش استقلال‌طلبی هند، سلسله‌ای از انقلابات بود که توسط مردم هندوستان و در جنگ با امپراتوری بریتانیا بر سر استقلال سیاسی هند صورت گرفت. جنبش از شورش ۱۸۵۷ میلادی شروع شد و در اواسط دههٔ ۴۰ میلادی با «جنبش خروج از هند» به رهبری مهاتما گاندی و تسخیر هند بریتانیا توسط ارتش ملی هند به رهبری سوبهاش چاندرا بوز اوج گرفت. آزادی نهایی بالاخره در ۱۵ اوت ۱۹۴۷ میلادی ممکن شد.
منیه المرید این کتاب بیانگر روابط بین معلم و شاگرد و در بیان فضیلت دانش‌ورزی است. این کتاب به زبان عربی بوده و بارها در عراق، ایران، هند و لبنان چاپ شده‌است.
کار در هند قوانین کار هند توسط رهبران جنبش استقلال طلبانه هند در سالهای قبل از ۱۹۴۷ نظیر نهرو پایه‌ریزی و توضیح داده شد. این قوانین پس از بحثهای مجلس مؤسسان و قسمتی هم بعد از توافقات با سازمان بین‌المللی کار ILO و پذیرش استانداردهای بین‌المللی تکمیل شد؛ بنابراین قانون کار موجود هند مجموعه‌ای از میراث تاریخ استعماری هند، تجربیات سوسیالیزم، معیارهای حقوق بشری و پیمانها و استانداردهای پذیرفته شده ملل متحد می‌باشد. در قانون کار هند مواردی نظیر ممنوعیت تبعیض و کار کودکان با رویکرد حقوق بشری وجود دارد. ضوابط تأمین اجتماعی، میزان حداقل دستمزد، حق سازماندهی و تشکیل اتحادیه در قانون کار آمده‌است. در قانون کار بیش از ۵۰ مصوبه و قوانین متعدد رابطه کارفرما و کارگر و نیز رابطه کارفرما و اتحادیه کارگری را مشخص کرده‌است. بسیاری از این قوانین از زمان حکومت استعماری بجا مانده و برخی هم پس از استقلال از انگلستان تصویب شده‌اند. قانون کار هند در مقایسه با بسیاری از کشورها خیلی خوب تنظیم و منسجم می‌باشد.
سیاست در هند حزب کنگره ملی هند در سال ۱۸۸۵ تأسیس شد و در سال ۱۹۱۴ با ورود مهاتما گاندی به این حزب دوره جدیدی در فعالیت‌های آن آغاز گردید. گاندی با رهبری حزب کنگره پرچمدار نهضت استقلال هند شد و در اثر مبارزات این حزب، سرانجام هند در سال ۱۹۴۷ به استقلال رسید. حکومت هند پس از استقلال، بیش از چهار دهه در دست حزب کنگره قرار داشت.
روز استقلال (هند) روز استقلال هند تاریخی است که در آن قانون اساسی هند به اجرا درآمد و جایگزین قانون دولت هند در ۱۹۳۵ به عنوان سند حاکم هند در ۲۶ ژانویه سال ۱۹۵۰ شد. بیست و ششم ژانویه به افتخار اعلام استقلال سال ۱۹۳۰ انتخاب شد این یکی از سه روز تعطیل ملی در هند است. در حالی که قبل از رئیس‌جمهور رژه اصلی در پایتخت ملی، در راجپاته دهلی نو، انجام می‌شود، سالگرد با درجات مختلف تشریفات در پایتخت‌های دولت و مراکز دیگر نیز جشن گرفته می‌شود.
روابط هند و ژاپن روابط هند و ژاپن به‌طور سنتی قوی بوده‌است. مردم هند و ژاپن عمدتاً در نتیجه آیین بودایی، که به‌طور غیر مستقیم از هند به ژاپن، و از طریق چین و کره گسترش یافت، درگیر مبادلات فرهنگی شده اند. مردم هند و ژاپن طبق سنت‌های رایج فرهنگی از جمله میراث بودیسم هدایت می‌شوند و با آرمان‌های دموکراسی، مدارا،تعدد گرایی و جوامع آزاد تعهد زیادی دارند. هند و ژاپن، دو کشور از بزرگترین و قدیمی‌ترین دموکراسیهای آسیا که دارای تناسب بالایی از منافع سیاسی، اقتصادی و استراتژیک هستند، یکدیگر را شرکایی می‌دانند که مسئولیت پاسخگویی به چالشهای جهانی و منطقه ای را دارند و قادر به پاسخگویی به آنها هستند. هند بزرگترین دریافت کننده کمکهای ژاپنی است و هر دو کشور از یک کمک توسعه رسمی (ODA) با روابط ویژه برخوردارند.  از سال ۲۰۱۷، تجارت دوجانبه بین هند و ژاپن ۱۷٫۶۳ میلیارد دلار بود. هند و ژاپن هم‌اکنون در ۴ سطح روابط دوستانه و فعالی دارند.
سیاست در هند حکومت هند را بزرگترین دموکراسی جهان می‌نامند. استقلال هند (که در آن هنگام پاکستان، بنگلادش و نپال را هم دربر می‌گرفت) در ۱۵ اوت ۱۹۴۷ اعلام شد. جواهر لعل نهرو که «پاندیت» به معنی «معلم» خوانده می‌شد و یکی از بزرگ‌ترین رهبران جنبش استقلال هند از کنگره ملی هند بود به عنوان اولین نخست‌وزیر هند انتخاب شد.
روابط ایالات متحده آمریکا و هند پس از استقلال هند و تا پایان جنگ سرد، روابط بین ایالات متحده و هند اغلب خوب نبود. سفر دوایت آیزنهاور، در سال ۱۹۵۹، اولین سفر یک رئیس‌جمهور آمریکا به هند بود. در طول دوره کندی به عنوان رئیس‌جمهور، هند به عنوان یک شریک استراتژیک و وزنه تعادل برای چین کمونیست در نظر گرفته شد. دولت کندی همچنین از آنچه «تجاوز آشکار کمونیست چین علیه هند» پس از جنگ چین و هند در یاد کرد و آن را محکوم نمود. در ماه مه ۱۹۶۳ شورای امنیت ملی، ایالات متحده در مورد برنامه‌ریزی احتمالی که می‌تواند در صورت یکی دیگر از حمله‌های چینی در هند اجرا شود رابرت مک نامارا، وزیر دفاع و ژنرال ماکسول تیلور مداخله بنفع هند را طرح کرد. سفیر کندی در هند اقتصاددان کانادایی، آمریکایی جان کنت گالبریت بود. در حالی که در هند، گالبریت به تأسیس یکی از اولین کامپیوتر بخش علوم هند، در مؤسسه فناوری هند در Kanpur، اوتار پرادش همت گماشت. به عنوان یک اقتصاددان، او همچنین بزرگترین برنامه کمک‌های خارجی آمریکا را انجام داد. از سال ۱۹۶۱ تا سال ۱۹۶۳، ایالات متحده قول داد برای کمک به راه اندازی یک کارخانه بزرگ فولاد در Bokaro، اما سپس انصراف داد چون جنگ ۱۹۶۵ و ۱۹۷۱ هند و پاکستان روابط ایالات متحده و هند ضربه زد. در طول جنگ سرد، ایالات متحده از کمک به پاکستان را در مقابل اتحاد جماهیر شوروی تدارک دید. تا خروج شوروی از افغانستان و تا سال ۱۹۹۷ هر گونه تلاش قابل توجهی برای بهبود روابط با ایالات متحده آمریکا وجود نداشت.شرکت وستینگهاوس الکتریک (Westinghouse Electric) آمریکا اعلام کرد که با شرکت نوکلیر پوور (Nuclear Power) هند به توافق اصولی رسیده‌است تا اولین راکتورهای هسته‌ای آمریکا را در هند بسازد. همچنین اعلام شد آمریکا با هند قرارداد فروش گاز منعقد می‌کند. آمریکا می‌خواهد حجم روابط دو کشور در سال ۲۰۱۲ را از مقدار ۷۴ میلیارد فعلی به میزان ۱۰۰ (یکصد میلیارد دلار افزایش دهد) با سرمایه‌گذاری مستقیم ۹ میلیارد دلاری بزرگترین شریک سرمایه‌گذار هند است. این سرمایه‌گذاری مستقیماً در زمینه برق، مخابرات، بنادر، راه‌ها نفت، اکتشاف، و فرایند معادن صورت گرفته‌است. در سال ۲۰۰۷ آمریکا ۲۴/ ۱۷ میلیارد صادرات شامل هواپیما، جنگنده، کود شیمیایی، سخت‌افزار کامپیوتر، ابزار دارویی و ۲۴ میلیارد واردات از هند داشته که خدمات ای تی، ابزارهای ای تی، سنگ و الماس آهن، تولیدات فولاد، نساجی، ماشین آلات، قهوه، چای، مواد خوراکی، بوده‌است. هند کمتر از ۱۰ درصد صادرات خود را به آمریکا ارسال می‌کند و صادرات آمریکا به هند نیز تنها شامل ۲ درصد از کل کالاهای آمریکایی می‌شود. حجم مبادلات آمریکا و هند در سال ۲۰۰۹ میلادی بالغ بر ۶۰ میلیارد دلار بوده‌است. در این میان موازنه تجاری برای آمریکا حدود ۲ / ۷ میلیارد دلار کسری نشان می‌دهد. بدنبال سفر اوباما به هند، آمریکا امیدوار بود که حجم صادرات آمریکا به هند در ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ بالغ بر ۱۰ میلیارد دلار افزایش یابد اما صرف نظر کردن هند از قرارداد ۹ میلیارد دلاری خرید اف ۱۸ و اف ۱۶ این امیدواری را به یاس تبدیل نمود البته در خرداد ماه جاری پارلمان هند خرید ۴ میلیارد دلار تجهیزات نظامی از جمله هواپیماهای نفر بر گلوب را از آمریکا تصویب کرده‌است؛ که این قرارداد می‌تواند به معنای تضمین ۵۰ هزار فرصت شغلی در آمریکا باشد.
روابط هند و ژاپن روابط بین دو ملت از آن زمان تاکنون ادامه داشته‌است، اما تبادلات مستقیم سیاسی فقط در دوره میجی (۱۹۱۲–۱۸۶۸) آغاز شد، زمانی که ژاپن روند مدرنیزاسیون را آغاز کرد. انجمن ژاپن و هند در سال ۱۹۰۳ تأسیس شد. تبادل فرهنگی بیشتر در اواسط اواخر قرن ۲۰ از طریق سینمای آسیا اتفاق افتاد، سینمای هند و سینمای ژاپن هر دو در طی دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ «دوره طلایی» را تجربه کردند. فیلم‌های هندی Satyajit Ray، Guru Dutt در ژاپن تأثیرگذار بودند، در حالی که فیلم‌های ژاپنی Akira Kurosawa، Yasujirō Ozu و Takashi Shimizu نیز به همین ترتیب در هند تأثیرگذار بوده‌اند.
نهرو و اقتصاد هند سیاست‌های اقتصادی سال‌های اولیه پس از استقلال هند محل بحث بوده‌است. جواهر لعل نهرو به عنوان اولین نخست‌وزیر هند پس از استقلال چهره ای تأثیرگذار در روند توسعه هند است.
بسکتبال در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ * لبنان و هند کنار کشیدند، کره شمالی جایگزین هند شد و کویت به گروه الف نقل مکان کرد تا تعداد تیم‌های هر گروه متعادل شود.* لبنان و هند کنار کشیدند، تیم‌های باقیمانده در یک رقابت دورو رابین بازی کردند.تارنمای رسمی
هند کشور هند شامل ۲۸ ایالت و ۷ ناحیه هم‌پیوسته (اتحادیهٔ منطقه‌ای) است.حکومت هند را بزرگترین دموکراسی جهان می‌نامند. استقلال هند (که در آن هنگام پاکستان، بنگلادش و نپال را هم دربر می‌گرفت) در ۱۵ اوت ۱۹۴۷ (برابر ۲۳ مرداد ۱۳۲۶) اعلام شد. جواهر لعل نهرو که «پاندیت» به معنی «معلم» خوانده می‌شد و یکی از بزرگ‌ترین رهبران جنبش استقلال هند از کنگره ملی هند بود به عنوان اولین نخست‌وزیر هند انتخاب شد.
مورارجی دسای مورارجی رانچهولجی دسای (زبان هندی मोरारजी देसाई; (زاده ۲۹ فوریه ۱۸۹۶ – درگذشته ۱۰ آوریل ۱۹۹۵) از فعالین جنبش استقلال هند و چهارمین نخست‌وزیر هند از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ بود. دولت او بخاطر پیروزی حزب جاناتا تشکیل شد. دوران طولانی حیات سیاسی دسای با عهده‌دار شدن مشاغل با اهمیتی همراه بود که می‌توان از سروزیری دولت محلی بمبئی، وزارت کشور، وزارت دارایی و قائم مقام نخست‌وزیر هند نام برد. در سطح بین‌المللی، دسای بخاطر فعالیتهای صلح‌جویانه و تلاش برای صلح بین هند و پاکستان شهرت دارد. پس از اولین آزمایش اتمی هند در سال ۱۹۷۴، دسای در عادی‌سازی روابط پاکستان و چین نقش به‌سزایی داشت و در اجتناب از جنگ بین هند و پاکستان در ۱۹۷۱ تلاش نمود. دسای را مسئول محدود کردن فعالیت شاخه تحقیقات و تحلیل، سازمان جاسوسی هند دانسته‌اند.
جنبش انقلابی استقلال هند در اثنای «جنبش از هندوستان بیرون برو» در سال ۱۹۴۲ فعالیت‌های مختلف دیگری در قسمت‌های مختلف هند وجود داشت. با این حال این فعالیت‌ها رویدادهای گسسته بود و تقریباً هیچ عمل گسترده‌ای که بتواند دولت بریتانیا را بلرزاند صورت نگرفت. هم‌زمان سبهاش چندر بوس ارتش ملی هند را در خارج از این کشور سازماندهی و آن را به داخل خاک هندوستان روانه می‌کرد. در عین حال کنگره ملی هند در حال مذاکره با بریتانیا بود.
هزاره‌های مقیم خارج هزاره‌های هند معروف به عطارواله، یعنی صاحب عطر می‌باشند. عطارواله‌ها گروهی قومی در احمدآباد هند، از بازماندگان سربازان هزاره آگره هستند که در زمان جهانگیر چهارمین پادشاه سلسلهٔ گورکانیان هند در آگرا مستقر شده بودند. طبق اسناد ثبت دربار امپراتوری گورکانیان هند، آنها سپس از طریق گوالیور، رتلام و گودرا به احمدآباد مهاجرت کردند، این مهاجرت برای مشارکت در جنگ استقلال هند در سال ۱۸۵۷ بود. پس از استقرار هزاره‌ها در گجرات، آنها به صنعت عطرسازی مشغول شدند که واژه عطارواله به معنی تولیدکننده عطر است. مهاجرت دوم در سال ۱۹۴۷ پس از تجزیه هند صورت گرفت و برخی از آنها از آگرا به پاکستان مهاجرت کردند، در حالیکه برخی دیگر، به اقوام خود در احمدآباد پیوستند. عطارواله‌ها هند اکنون در احمدآباد و عطارواله‌های پاکستان در کراچی زندگی می‌کنند.
هند هند دومین (یا سومین) جمعیت بزرگ مسلمانان جهان را در خود جای داده‌است. تنها کمتر از ۱۵ درصد جمعیت آن مسلمانند، اما کل جمعیت این کشور آنقدر زیاد است که با همین نسبت اندک هم جمعیت مسلمانان آن از جمعیت مسلمانان همه کشورهایی که اکثریت مردمانشان مسلمان هستند، به جز اندونزی و شاید پاکستان، بیشتر است. شمار مسلمانان هند و پاکستان تقریباً مساوی است. تصور می‌شود که اولین مسلمانان هند بازرگانانی بوده‌اند که در دوران حیات محمد به منطقه کرالا سفر کردند. در زمان استقلال هند میلیون‌ها مسلمان به پاکستان شرقی و غربی (که در سال ۱۹۷۱ بنگلادش نام گرفت) مهاجرت کردند، اما عده بسیار زیادی هم در هند باقی ماندند. امروزه تنها مناطقی در هند که اکثریت جمعیتشان را مسلمانان تشکیل می‌دهند، دره کشمیر و منطقه کوچک لاکشادویپ در اقیانوس هند هستند. مسلمانان هند در سراسر بقیه کشور پراکنده‌اند، هرچند که در مناطق شمال شرقی و ایالت پنجاب تقریباً اثری از آن‌ها نیست.
سیاست در هند هند یک جمهوری فدرال است که از زمان استقلال، دولتی مردم‌سالار داشته‌است. سیاست هند در قبضهٔ میانه-چپ‌روها، کنگره ملی هند (INC)، راستی‌ها، حزب بهاراتیا جاناتا، چپی‌ها، حزب کمونیست هند (CPI)، حزب کمونیست هند (مارکسیست) و تعدادی حزب منطقه‌ای که یا میانه-راست یا میانه-چپ هستند. با وجود طیف سیاسی گسترده و مختلف این احزاب، لزوم تشکیل دولت ائتلافی برای ایجاد حکومت، افزایش افراد طبقهِ اجتماعی متوسط که خواستار لیبرال شدن و کنترل کسری بودجه به‌ویژه در سطوح دولتی هستند. به‌این معنا است که تمامی احزاب سیاسی دیدی متعادل نسبت به اصلاحات اقتصادی دارند.
عطاروالا عطاروالا ادعا می‌کنند که از نسل سربازان گورکانیان هند و هزاره هستند که در ابتدا در آگرا در زمان حکومت جهانگیر امپراتور گورکانیان هند ساکن شدند. بر اساس اسناد ثبت شده آنها سپس از طریق گوالیور، راتلام و گادهارا به احمدآباد در گجرات مهاجرت کردند. این مهاجرت به دنبال مشارکت آنها در جامعه در جنگ استقلال هند در سال ۱۸۵۷ بود. پس از استقرار در گجرات، جامعه به تولید عطرهای معروف به (ittars) مشغول شد. کلمه عطاروالا به معنای سازنده یا صاحب عطر است. مهاجرت دوم در سال ۱۹۴۷ از آگرا، پس از تجزیه هند، صورت گرفت که برخی از آنان به پاکستان مهاجرت کردند، در حالی‌که برخی دیگر دوباره به قومیت‌های خود در احمدآباد، هند پیوستند. عطاروالاها در حال حاضر عمدتاً در احمدآباد، هند و برخی از آنها در کراچی، پاکستان زندگی می‌کنند.
هند هند یک جمهوری فدرال است که از زمان استقلال، دولتی مردم‌سالار داشته‌است. سیاست هند در قبضهٔ میانه-چپ‌روها، کنگره ملی هند (INC)، راستی‌ها، حزب بهاراتیا جاناتا، چپی‌ها، حزب کمونیست هند (CPI)، حزب کمونیست هند (مارکسیست) و تعدادی حزب منطقه‌ای که یا میانه-راست یا میانه-چپ هستند. با وجود طیف سیاسی گسترده و مختلف این احزاب، لزوم تشکیل دولت ائتلافی برای ایجاد حکومت، افزایش افراد طبقهِ اجتماعی متوسط که خواستار لیبرال شدن و کنترل کسری بودجه به‌ویژه در سطوح دولتی هستند. به‌این معنا است که تمامی احزاب سیاسی دیدی متعادل نسبت به اصلاحات اقتصادی دارند.
فرهنگ در هند هند دومین (یا سومین) جمعیت بزرگ مسلمانان جهان را در خود جای داده‌است. تنها کمتر از ۱۵ درصد جمعیت آن مسلمانند، اما کل جمعیت این کشور آنقدر زیاد است که با همین نسبت اندک هم جمعیت مسلمانان آن از جمعیت مسلمانان همه کشورهایی که اکثریت مردمانشان مسلمان هستند، به جز اندونزی و شاید پاکستان، بیشتر است. شمار مسلمانان هند و پاکستان تقریباً مساوی است. تصور می‌شود که اولین مسلمانان هند بازرگانانی بوده‌اند که در دوران حیات محمد به منطقه کرالا سفر کردند. در زمان استقلال هند میلیون‌ها مسلمان به پاکستان شرقی و غربی (که در سال ۱۹۷۱ بنگلادش نام گرفت) مهاجرت کردند، اما عده بسیار زیادی هم در هند باقی ماندند. امروزه تنها مناطقی در هند که اکثریت جمعیتشان را مسلمانان تشکیل می‌دهند، دره کشمیر و منطقه کوچک لاکشادویپ در اقیانوس هند هستند. مسلمانان هند در سراسر بقیه کشور پراکنده‌اند، هرچند که در مناطق شمال شرقی و ایالت پنجاب تقریباً اثری از آن‌ها نیست.
کشمیر ناحیه کشمیر مورد ادعای هند و پاکستان است. هر دو کشور به‌طور جداگانه بخش‌هایی از این منطقه را اداره می‌کنند و این مناطق توسط خط کنترل از هم جدا شده‌اند. این مناطق از زمان استقلال پاکستان، مورد منازعه هند و پاکستان بوده و چند دفعه باعث درگیری بین دو کشور شده است هند این مناطق را جزئی از خود میداند در صورتی که این مناطق مسلمان نشین است و پاکستان خواستار آزادی و یا الحاق به خاک خود شده است گاندی رهبر هند نیز در زمان حیاتش خواستار این بود که خود مردم کشمیر خود تصمیم بگیرند به کدام کشور الحاق میشوند اما اکنون دولت هند برای منافع بسیار زیاد این مناطق از انتخابات سرباز میزند علاوه بر این در این بین بیش از ۱۱ هزار زن مسلمان مورد تجاوز توسط سربازان ارتش هند قرار گرفته اند و در سال ۲۰۱۶ تجاوز مرد هندی به دختر ۸ ساله ای خشم دولت و مردم پاکستان، کشمیر و تمام مردم و کشورهای مسلمان را برانگیخت، احزاب و کشور های مختلف اسلامی بارها خواستار رسیدگی نهاد های حقوق بشری به مسئله کشمیر شده اند اما تاکنون بی نتیجه بوده است
جامو و کشمیر ناحیه کشمیر مورد ادعای هند و پاکستان است. هر دو کشور به‌طور جداگانه بخش‌هایی از این منطقه را اداره می‌کنند و این مناطق توسط خط کنترل از هم جدا شده‌اند. این مناطق از زمان استقلال پاکستان، مورد منازعه بین هند و پاکستان بوده و چند بار باعث درگیری بین دو کشور شده‌ است هند این مناطق را جزئی از خود می‌داند در صورتی که این مناطق مسلمان نشین است و پاکستان خواستار آزادی یا الحاق به خاک خود شده‌است گاندی رهبر هند نیز در زمان حیاتش خواستار این بود که خود مردم کشمیر خود تصمیم بگیرند که به کدام کشور الحاق می‌شوند اما اکنون دولت هند برای منافع بسیار زیاد این مناطق از انتخابات سرباز می‌زند علاوه بر این در این بین بیش از ۱۱ هزار زن مسلمان مورد تجاوز توسط سربازان ارتش هند قرار گرفته‌اند و در سال ۲۰۱۶ تجاوز مرد هندی به دختر ۸ ساله ای خشم دولت و مردم پاکستان، کشمیر و تمام مردم و کشورهای مسلمان را برانگیخت، احزاب و کشورهای مختلف اسلامی بارها خواستار رسیدگی نهادهای حقوق بشری به مسئله کشمیر شده‌اند اما تاکنون بی‌نتیجه بوده‌است
جامو و کشمیر (ایالت) ناحیه کشمیر مورد ادعای هند و پاکستان است. هر دو کشور به‌طور جداگانه بخش‌هایی از این منطقه را اداره می‌کنند و این مناطق توسط خط کنترل از هم جدا شده‌اند. این مناطق از زمان استقلال پاکستان، مورد منازعه هند و پاکستان بوده و چند دفعه باعث درگیری بین دو کشور شده است هند این مناطق را جزئی از خود میداند در صورتی که این مناطق مسلمان نشین است و پاکستان خواستار آزادی و یا الحاق به خاک خود شده است گاندی رهبر هند نیز در زمان حیاتش خواستار این بود که خود مردم کشمیر خود تصمیم بگیرند به کدام کشور الحاق میشوند اما اکنون دولت هند برای منافع بسیار زیاد این مناطق از انتخابات سرباز میزند علاوه بر این در این بین بیش از ۱۱ هزار زن مسلمان مورد تجاوز توسط سربازان ارتش هند قرار گرفته اند و در سال ۲۰۱۶ تجاوز مرد هندی به دختر ۸ ساله ای خشم دولت و مردم پاکستان، کشمیر و تمام مردم و کشورهای مسلمان را برانگیخت، احزاب و کشور های مختلف اسلامی بارها خواستار رسیدگی نهاد های حقوق بشری به مسئله کشمیر شده اند اما تاکنون بی نتیجه بوده است
اقتصاد هند هند که یک جمهوری فدرال است از زمان استقلال دولت مردم‌سالار داشته‌است. سیاست هند تحت قبضهِ میانه-چپ، کنگره ملی هند (INC)، راستی‌ها، حزب (Bharatiya Janata BJP)، چپی‌هاحزب کمونیست هند و تعدادی حزب منطقه‌ای که یا میانه-راست هستد یا میانه-چپ می‌باشند. با وجود طیف سیاسی گسترده و مختلف این احزاب، لزوم تشکیل دولت ائتلافی برای ایجاد حکومت، افزایش افراد طبقهِ اجتماعی متوسط که خواستار لیبرال شدن وکنترل کسری سالانه خصوصاً در سطوح دولتی هستند، به این معنا است که تمامی احزاب سیاسی دیدی متعادل نسبت به اصلاحات اقتصادی دارند.
جنبش استقلال‌طلبی هند کار این جنبش‌های مختلف نهایتاً به تصویب‌نامه استقلال هند در ۱۹۴۷ منتهی شد، که به موجب آن سلطنت‌های مستقل هند و پاکستان شکل گرفت. هندوستان تا ۲۶ ژانویه سال ۱۹۵۰ به صورت یک سلطنت پادشاهی باقی‌ماند، سپس قانون اساسی هند مجبور شد تا جمهوری هند را تأسیس کند؛ پاکستان تا سال ۱۹۵۶ یک سلطنت بود، تا اینکه اولین قانون اساسی جمهوری‌خواه خود را پذیرفت. در سال ۱۹۷۱، پاکستان شرقی استقلال خود را اعلام کرد، همان کاری که جمهوری خلق بنگلادش نیز انجام دادند. جنبش استقلال هند یک جنبش توده‌ای بود که بخش‌های مختلف جامعه را در بر می‌گرفت، و نیز دستخوش یک پروسه تکامل ایدئولوژیک ثابت بود. اگرچه مبنای ایدئولوژی جنبش ضد استعماری بود، ولی به وسیله تفکر توسعه اقتصادی سرمایه‌داری مستقل که با یک ساختار سیاسی سکولار، دموکرات، جمهوری‌خواه، آزادی‌خواه مدنی تلفیق شده بود، حمایت می‌شد. بعد از دهه ۱۹۳۰ میلادی، جنبش به علت تأثیر فزاینده عناصر جناح چپ در INC و نیز به علت رشد حزب کمونیست هند، یک گرایش اجتماعی قدرتمند پیدا کرد. اتحادیه مسلمانان هند در سال ۱۹۰۶ به منظور دفاع از حقوق مسلمانان در برابر INC و رساندن صدای مسلمین به گوش دولت بریتانیا در شبه قاره هند تشکیل شد.
روابط هند و ژاپن سنگ آهن هند به بهبود ژاپن از ویرانی‌های جنگ جهانی دوم کمک کرد و به دنبال سفر نخست‌وزیر ژاپن "نوبوسوکه کیشی " به هند در سال ۱۹۵۷، ژاپن ارائه وام ین به هند را از سال ۱۹۵۸ آغاز کرد، که به عنوان اولین کمک وام توسط دولت ژاپن محسوب می‌شود. روابط تا فروپاشی شوروی فرار و نشیبهایی داشت اما به آرامی پیشرفت کرد. و با فروپاشی شوروی و توجه هند به اقتصاد آزاد، روابط با ژاپن بازنگری و مورد توجه بیشتر قرار گرفت. نخست‌وزیر ژاپن، شینزو آبه میهمان اصلی مراسم رژه روز جمهوری ۲۰۱۴ هند بود و با فاصله کمی، نارندرا مودی نخست‌وزیر هند از ژاپن بازدید کرد و توافق‌نامه‌های اساسی متعددی از جمله ایجاد "مشارکت جهانی استراتژیک ویژه" امضا شد.
روابط روسیه و هند روابط هند و روس به روابط میان هندوستان و روسیه قبل و بعد از فروپاشی شوروی گفته می‌شود.
روابط هند و ژاپن روابط بین دو ملت در سال ۱۹۹۸ و در نتیجه آزمایش Pokhran-II، آزمایش سلاح‌های هسته ای هند در آن سال، به اوج کمی رسید. ژاپن هند را به دنبال این آزمایش تحمیل کرد که شامل تعلیق همه مبادلات سیاسی و قطع کمک اقتصادی بود. این تحریم‌ها سه سال بعد برداشته شد. پس از این دوره روابط دو جانبه به‌طور چشمگیری بهبود یافت، زیرا روابط دو جانبه بین دو ملت بار دیگر بهبود یافت، تا جایی که نخست‌وزیر ژاپن، شینزو آبه میهمان اصلی مراسم رژه روز جمهوری ۲۰۱۴ هند بود.
روابط هند و ژاپن در هند، تحسین زیادی نسبت به بازسازی اقتصادی ژاپن و رشد سریع متعاقب آن وجود داشت. روابط بین دو ملت با سیاست‌های جنگ سرد محدود شد. ژاپن، به عنوان یک نتیجه از بازسازی جنگ جهانی دوم، متحد ایالات متحده بود، در حالی که هند یک سیاست خارجی غیرمتعهد را دنبال می‌کرد، اغلب به اتحاد جماهیر شوروی متمایل بود. از دهه ۱۹۸۰ تلاش برای تقویت روابط دو جانبه صورت گرفت. سیاست «نگاه به شرق» هند ژاپن را به عنوان یک شریک اصلی قلمداد کرد. از سال ۱۹۸۶، ژاپن به بزرگترین اهداکننده کمک هند تبدیل شده‌است و همچنان ادامه دارد.
امپراتوری مائوریا پس از استعفای پدر، بیندوسره وارث سرزمین وسیعی شد. سرزمینی که از یک سو به افغانستان و بلوچستان و از دیگر سو به شرق هند می‌رسید. او قلمرو امپراتوری را به جنوب هند گسترد و به جایی رسید که امروزه شهر کارناتاکا قرار دارد. در واقع او شانزده ایالت را به امپراتوری موریایی ملحق کرد و فاتح بیشتر قسمت‌های شبه قاره هند شد. از این رو به او فاتح اقلیم میان دو آب می‌گویند که اشاره به سرزمین بین خلیج بنگال و دریای پارسی است. در زمان بیندوسره، چاناکیا نخست‌وزیر بود و امور را اداره می‌کرد. مردم شهر تاکسیلا دو بار در زمان او دست به شورش زدند. دلیل نخستین شورش، سوء مدیریت سوسیما، فرزند ارشد او ذکر شده‌است. دلیل شورش دوم نامعلوم است. او نتوانست شورش دوم را در زمان خودش سرکوب کند. دیماکوس سفیر امپراتوری سلوکیان نیز در زمان بیندوسره از دربار هند بازدید کرد. روابط هند با دنیای هلنیستی در زمان بیندوسره همچنان روابطی حسنه بود. او بر خلاف پدرش که به دین جینی درآمده بود، معتقد به مذهب آجیویکَه شده بود که در این مذهب به خدا اعتقادی نداشتند و معتقد به برابری همه ابنای بشر بودند. با مرگ بیندوسره، فرزندش آشوکا به قدرت رسید که امروزه بزرگترین امپراتور هند باستان نامیده می‌شود.
سیاست در پاکستان پاکستان مدت‌های زیادی روابط ناآرامی را با همسایه‌اش هند داشته‌است. اختلاف بلندمدت بر سر کشمیر به جنگ‌های تمام عیاری در جنگ هند – پاکستان در ۱۹۴۷ و جنگ هند و پاکستان در ۱۹۶۵ انجامید. جنگ داخلی در ۱۹۷۱ به جنگ آزادی خواهانه بنگلادش که خودجوش بود و جنگ ۱۹۷۱ هند– پاکستان تبدیل شد. پاکستان برای نشان دادن برابری خود با آزمایش‌های هسته‌ای Pokhran-II هند در سال ۱۹۹۸ آزمایش‌های سلاح‌های هسته‌ای را انجام داد و تنها کشور مسلمان دارای سلاح‌های هسته‌ای به‌طور رسمی گردید. روابط این کشور با هند پس از آغاز مذاکرات صلح در ۲۰۰۲ رو به بهبودی است. پاکستان روابط نزدیک اقتصادی نظامی و سیاسی را با جمهوری خلق چین دارا می‌باشد.
پاکستان پاکستان مدت‌های زیادی روابط ناآرامی را با همسایه‌اش هند داشته‌است. اختلاف بلندمدت بر سر کشمیر به جنگ‌های تمام عیاری در جنگ هند – پاکستان در ۱۹۴۷ و جنگ هند و پاکستان در ۱۹۶۵ انجامید. جنگ داخلی در ۱۹۷۱ به جنگ آزادی خواهانه بنگلادش که خودجوش بود و جنگ ۱۹۷۱ هند– پاکستان تبدیل شد. پاکستان برای نشان دادن برابری خود با آزمایش‌های هسته‌ای Pokhran-II هند در سال ۱۹۹۸ آزمایش‌های سلاح‌های هسته‌ای را انجام داد و تنها کشور مسلمان دارای سلاح‌های هسته‌ای به‌طور رسمی گردید. روابط این کشور با هند پس از آغاز مذاکرات صلح در ۲۰۰۲ رو به بهبودی است. پاکستان روابط نزدیک اقتصادی نظامی و سیاسی را با جمهوری خلق چین دارا می‌باشد.
توسعه اقتصادی در هند توسعه اقتصادی در هند دنباله رو و الهام گرفته از سیاست سوسیالیستی در تاریخ استقلال کشور از جمله مالکیت دولتی در بسیاری از بخش‌ها می‌باشد. درآمد سرانه هند تنها در سه دهه پس از استقلال در حدود ۱٪ افزایش یافته‌است. از اواسط دهه ۱۹۸۰، هند به آرامی بازارهای خود را از طریق آزادسازی اقتصادی باز کرد. پس از اصلاحات بنیادی تر از سال ۱۹۹۱ و تجدید آنها در سال ۲۰۰۰، هند پیشرفت شگرفی در اقتصاد بازار آزاد کرده‌است.
جنبش استقلال‌طلبی هند این عصر شاهد حضور نسل جدیدی از مردم هند در حزب کنگره، شامل جواهر لعل نهرو، والابای پاتل، C.Rajgopalachari، سابهاش چاندرا بوس و دیگران بود که بعدها صدای ماندگار جنبش استقلال هند را سر داند. بعضی از آن‌ها پیرو ارزش‌های تعریف شده گاندی بودند و برخی مانند ارتش ملی هند بوس از آن ارزش‌ها دور شده بودند. طیف‌های سیاسی هند در اواسط دهه ۱۹۲۰ با پیدایش هر دو حزب اعتدال‌گرا و جنگ طلب، نظیر حزب سواراج، ماهاساب‌ها هندو، حزب کمونیست هند، و RashtriyaSwayamsevakSangh، گسترده‌تر شدند.
ادبیات هند ادبیات هند به ادبیات تولید شده در شبه قاره هند تا سال ۱۹۴۷ (استقلال هند) و پس از آن اشاره دارد. هند ۲۲ زبان به رسمیت شناخته شده دارد و آثار بسیاری به این زبان‌ها نوشته شده‌است.
روابط ایران و هند هند به ایران به مثابه قدرت بزرگ منطقه‌ای و تأثیرگذار بر تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی نگاه می‌کند. همچنین، در گذشته بسیاری از احزاب هند از برنامه هسته‌ای ایران حمایت کرده‌اند و افکار عمومی هند نیز دید مثبتی به ایران داشته‌است. به علاوه، دو حزب مهم کنگره و بی جی پی (از احزاب اصلی) نگاه مثبتی به ایران دارند. در واقع، رهبران هندی با وجود چالش‌های یک دهه گذشته، همواره کوشیده‌اند سطحی از روابط با ایران را حفظ کنند و با درک نقش ایران، ضمن حفظ روابط با قدرت‌های بزرگ، حاضر به چشم‌پوشی از روابط خود با تهران نباشند.
روابط افغانستان و هند پسر عموی رئیس‌جمهور وقت حامد کرزی در سال ۲۰۰۷ گفت که هند "عزیزترین شریک افغانستان و پنجمین اهدا کننده بزرگ در جهان با بیش از ۳ میلیارد دلار کمک است. " شیدا محمد ابدالی سفیر افغانستان در هند خاطر نشان می‌سازد که "هند بیش از ۲۰۰ مدرسه دولتی و خصوصی در افغانستان ساخته‌است، سالانه بیش از ۱۰۰۰ بورس تحصیلی را حمایت مالی کرده و بیش از ۱۶۰۰۰ دانش آموز افغان را میزبانی می‌کند." وزارت امور خارجه افغانستان از هند به عنوان «کشور برادر» و روابط بین این دو به عنوان رابطه‌ای صحبت کرد که «هیچ دشمنی نمی‌تواند مانع آن شود». روابط میان افغانستان و هند در سال ۲۰۱۱ با امضای موافقت‌نامه مشارکت استراتژیک، نسبت به سال ۱۹۷۹ افزایش چشمگیری یافت.
راجکومار آمریت کاور راجکومار آمریت کاور (۲ فوریه ۱۸۸۹ – ۶ فوریه ۱۹۶۴) سیاستمدار هندی بود. او که در جنبش استقلال‌طلبی هند فعال بود، بعد از استقلال هند به عنوان نخستین وزیر بهداشت این کشور منصوب شد و از ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۷ این سمت را در اختیار داشت. آمریت کاور در مدت وزارت خود اصلاحاتی گسترده در سیستم بهداشتی هند ایجاد کرد. او همچنین در زمینه حقوق زنان فعالیت می‌کرد. علاوه بر این‌ها، آمریت کاور عضو مجلس قانون اساسی هند بود که نخستین قانون اساسی این کشور بعد از استقلال از بریتانیا را تصویب کرد.
روز استقلال (هند) اگر چه هند استقلال خود را در ۱۵ آگوست سال ۱۹۴۷ به دست آورده، هنوز یک قانون اساسی دائم، به جای قوانین دولت استعماری نداشت. قانون هند در سال ۱۹۳۵ اصلاح شد، و کشور قلمروی جورج ششم به عنوان رئیس دولت و ارل مونتباتن به عنوان استاندار بود. در ۲۸ آگوست سال ۱۹۴۷، کمیته تدوین، پیش‌نویس قانون اساسی دائمی را با ریاست دکتر آمبدکار تصویب کرد. در حالی روز استقلال هند را به خاطر آزادی خود از حاکمیت بریتانیا جشن می‌گیرند، که قانون اساسی در روز جمهوری به اجرا درآمد. مکانیزم اصلاح حتی در زمان معرفی شده توسط آمبدکار در کلمات زیرمورد تحسین قرار گرفته بود: " ما می‌توانیم با خیال راحت بگوییم که فدراسیون هند رنج نخواهد برد از افراط و تفریط در مراعات قانون، از ویژگی‌های برجسته آن، انعطاف‌پذیری است. به مناسبت اهمیت این مناسبت، هر سال رژه بزرگی در پایتخت، دهلی نو، از تپه رایسینا در نزدیکی باهاوان راشتراپاتی (کاخ رئیس‌جمهور) برگزار می‌شود و از دروازهٔ قدیمی هند می‌گذرد. قبل از شروع آن، نخست‌وزیر حلقه‌ها و دسته‌های گل را در آممار جوان جیوتی، یک بنای یادبود برای سرباز گمنام در دروازه هند، آخر راجپاتهی می‌گذارد و به احترام آن، دو دقیقه سکوت اعلام می‌شود.. این یک یادآوری جدی برای ایثار شهدا ست که برای آزادی کشور درگذشتند و در جنگ برای دفاع از حاکمیت کشور خود موفق بودند. بعد، نخست‌وزیر به سکوی مخصوص جلوس اشخاص برجسته در راجپاتهه برای پیوستن به بزرگان دیگر می‌رود، و پس از آن رئیس‌جمهور همراه با مهمان این مناسبت از راه می‌رسد.
خدمت نظامی هند چه در زمان استعمار بریتانیا یا حتی پس از استقلال در سال ۱۹۴۷ تا به حال خدمت وظیفه عمومی نداشته‌است. در جنگ جهانی دوم ارتش هند یکی از بزرگترین ارتش‌های کاملاً داوطلب تاریخ را داشت که تعداد نفرات آن به بیش از ۲/۵ میلیون نفر می‌رسید. از آن زمان تاکنون این کشور توانسته‌است رکورد دومین ارتش بزرگ و اولین ارتش کاملاً داوطلب را حفظ کند.
امپراتوری بریتانیا پس از اینکه لایحه سال ۱۹۱۹ پارلمان انگلستان که بر اساس آن تعداد هندی‌ها در دولت راج بریتانیا را افزایش یافت، نتوانست استقلال‌طلبان هند را راضی کند، چالش مشابه‌ای در هند برای بریتانیا به وجود آمد. همچنین این هراس به وجود آمد که کمونیسم و دخالت خارجی مالکیت بریتانیا بر هند را به خطر بیندازد. همین مسائل تنش زیادی در هند، به خصوص در منطقه پنجاب به وجود آورد که یکی از نتایج آن کشتار جلیان‌والا باغ بود. این رویداد در افکار عمومی انگلستان به دو صورت دیده می‌شد: نخست گروهی که آن را اتفاقی می‌دیدند که هند را از هرج و مرج نجات داد و دومی گروهی که آن را محکوم کردند. بیست و پنج سال آینده که هند تحت کنترل بریتانیا بود، نیز به همین ترتیب سپری شد که در نهایت منجر به استقلال هند گردید.
روابط افغانستان و ایران آغاز روابط ایران و افغانستان را می‌توان قرن نوزدهم دانست؛ یعنی زمانی که افغانستان به تحریک انگلستان از ایران جدا شد و اعلام استقلال کرد. پیش از این واقعه افغانستان و خراسان منطقه‌ای واحد در نظر حاکمان ایران بودند و مشترکات فرهنگی بسیاری داشتند. تلاش انگلیس برای ایجاد یک دولت مستقل هرچند ضعیف در شمال غربی هندوستان که بتواند مانع به خطر افتادن هند از جانب روسیه و ایران باشد، اصلی‌ترین عامل استقلال افغانستان به‌شمار می‌رود.
هند شرقی تا قبل از استقلال اندونزی، مستعمرات هلند در منطقه جنوب شرقی آسیا برای حدود ۳۰۰ سال با عنوان هند شرقی هلند شناخته می‌شدند؛ در حالی که مستعمرات اسپانیا در این منطقه با نام هند شرقی اسپانیا شهرت داشتند تا زمانی که این مناطق توسط آمریکا فتح شدند و فیلیپین استقلال یافت. هند شرقی همچنین ممکن است شامل مستعمرات سابق فرانسه در منطقه با نام هندوچین شود. سرزمین برونئی و سنگاپورو مستعمره سابق پرتغال تیمور شرقی هم جزو هند شرقی است. آن را نمی‌کند، اما هند شرقی شامل مستعمره سابق هلند گینه نو غربی (پاپوآی غربی) نمی‌شود که از لحاظ جغرافیایی بخشی از آسیا و اقیانوسیه در نظر گرفته می‌شود.
روابط خارجی بحرین سیاسیون بحرینی به منظور تقویت این روابط از زمان‌های دور تلاش می‌کرده‌اند. رئیس پارلمان خلیفه الظهرانی در سال ۲۰۰۷ در راس یک هیئت پارلمانی و سرمایه داران با رئیس‌جمهور هند و رهبر اپوزیسیون براتیب‌ها باتیل ملاقات نمودند و با رسانه‌های آنجا مصاحبه داشتند. برای سیاسیون بحرینی تلاش برای آموزش و کسب مشورت از هند به نسبت ایالات متحده یا کشورهای غربی دیگر آسان‌تر است.
جنبش استقلال‌طلبی هند مقالات اصلی: تاریخ جمهوری هند، بخش‌بندی هند در سوم ژوئن سال ۱۹۴۷، وایکانت لوئیس ماونت باتن، آخرین فرماندار کل هند، بخش‌بندی هند بریتانیائی به هند و پاکستان را اعلام کرد. با عبور سریع از پارلمان بریتانیائی قانون استقلال هند، در ساعت ۱۱:۵۷ مورخ ۱۴ اوت ۱۹۴۷، پاکستان به عنوان کشوری جداگانه اعلام شد، و در ساعت ۱۲:۰۲، درست پس از نیمه شب، مورخ ۱۵ اوت ۱۹۴۷ هند نیز کشوری مستقل شد. به دنبال آن برخوردهای خشن بین هندوها، شیخ‌ها و مسلمانان به‌وجود آمد. نخست‌وزیر نرو و معاون نخست‌وزیر سردار والاببائی پاتل، ماونت باتن را دعوت کرد تا همچنان فرماندار کل هند بماند. پاتل مسئولیت آوردن ۵۶۵ ایالت باشکوه را به اتحادیه هند به عهده گرفت، تلاش‌های او با سیاست‌های «مشت آهنین در دستکش مخملی» با استفاده از نیروی نظامی تفهیم شد تا جوناگاه و استان حیدرآباد به هند ملحق شوند (عملکرد چوگان) از سوی دیگر، پاندیت جواهر لعل نهرو مسئله کشمیر را در دست خود نگه داشت.
تجارت خارجی و سرمایه‌گذاری در هند توازن پرداختهای هند بر حساب جاری این کشور از زمان استقلال منفی بوده‌است. از زمان لیبرالیزاسون در دهه نود قرن بیستم (که با وقوع بحرانی در توازن پرداخت رخ داد)، صادرات هند به‌طور ثابت در حال رشد بوده‌است و ۳/۸۰٪ صادرات این کشور در سال ۴-۲۰۰۳ را پوشش داد، در حالی که این میزان در سالهای ۹۱-۱۹۹۰ تنها ۲/۶۶٪ بود. اگرچه هند در حال حاضر یکی از واردکنندگان صرف و خالص محسوب می‌شود، از ۷-۱۹۹۶، توازن پرداخت کلی (یعنی شامل توازن حساب سرمایه آن مثبت بوده‌است که علت این موفقیت نیز عمدتاً افزایش سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی و حسابهای به دست آمده از NRI بوده‌است. تا این زمان، توازن کلی تنها هر از گاهی به خاطر کمک‌های خارجی و وام‌های بازرگانی مثبت بود. در نتیجه، ذخایر حساب ارزی هند به ۱۴۱ بیلیون در سال ۶-۲۰۰۵ رسید.. وابستگس هند به کمکهای خارجی و وامهای بازرگانی از سال ۲-۱۹۹۱ کاهش یافته‌است، و از ۰۳-۲۰۰۲ این کشور به بازپرداخت قروض خود اقدام نموده‌است. نرخ سود کاهش یافته و کم کردن از میزان وامها، نسبت بدهی هند را از ۳۵/۳٪ در سال ۹۱-۱۹۹۰ تا ۱/۱۴٪ در سال ۰۲-۲۰۰۱ کاهش داده بود..
جنبش استقلال‌طلبی هند جنبش رهایی هند (برات کودو آندولان) یا جنبش اوت یک جنبش نافرمانی مدنی در هند بود که در نهم اوت سال ۱۹۴۲ در پاسخ به درخواست گاندی مبنی بر استقلال فوری هند آغاز شد و علیه فرستادن هندی‌ها به جنگ جهانی دوم بود. او از تمام معلمان خواست که مدارس خود و هندی‌های دیگر خواست که شغل‌های خود را ترک کرده و در جنبش شرکت کنند. به علت نفوذ سیاسی گاندی افراد زیادی درخواست او را اجابت کردند.
بوپال هم‌زمان با خاتمه حکومت انگلیس در ۱۳۲۶ش / ۱۹۴۷، جدایی و استقلال پاکستان از هند، بوپال نخست از خودمختار اداره می‌شد. ولی در ۱۳۲۸ش / ۱۹۴۹ به اتحادیهٔ هند ملحق شد. بوپال دارای مجلس منتخب قانونگذاری و وزارتخانه‌ای بود که یک کمیسر عالی ادارهٔ امور آن را بر عهده داشت. نوّاب سابق، که اینک چون دیگر شهروندان بود، بازنشسته شد و وارث او، گوهرتاج عابده سلطان به پاکستان مهاجرت کرد. در تقسیمات کشوری هند در سال ۱۹۵۶ بوپال به عنوان مرکز ایالت مادیا پرادش انتخاب شد.
گروه‌های قومی جنوب آسیا گروه‌های قومی جنوب آسیا () یا گروه‌های قومی جنوب آسیا، ترکیب قومی-زبانی از جمعیت جنوب آسیا است که در کشورهای هند، پاکستان، بنگلادش، نپال، بوتان، مالدیو و سری لانکا به طور گسترده ای پراکنده شده اند و عمده آن‌ها در یکی از دو گروه بزرگ زبانی هندوآریایی و دراویدی قرار می گیرند. جامعه هند به طور سنتی به طبقات یا قبیله‌ها و نه اقوام، تقسیم شده است و این دسته بندی‌ها هیچ جایگاه رسمی از زمان استقلال هند در ۱۹۴۷ ندارد به جز برای برنامه‌ریزی طبقات و قبایل که به منظور اقدام مثبت، ثبت شده و باقی مانده است. در حال حاضر در هند طبق تعاریف ۱۶۵۲ زبان مادری طبقه بندی شده است.
روابط ایالات متحده آمریکا و هند با به رسمیت شناختن هند به عنوان یک شریک استراتژیک، ایالات متحده برای تقویت روابط خود با هند تلاش کرده‌است. در اواخر سپتامبر سال ۲۰۰۱، پرزیدنت بوش تحریم‌های وضع شده - تحت قانون پیشگیری از گسترش سلاح‌های هسته‌ای پس از آزمایش‌های هسته‌ای هند در ماه مه سال ۱۹۹۸ را برداشت در یک دیدار بین پرزیدنت بوش و نخست‌وزیر وجپیی در نوامبر سال ۲۰۰۱، رهبران دو کشور ابراز علاقه در تحکیم روابط دوجانبه ایالات متحده و هند کردند. در سطح بالا جلسات و همکاری‌های مشخص بین دو کشور در طول سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ افزایش یافت. در ژانویه سال ۲۰۰۴، ایالات متحده و هند در راه اندازی «گام‌های بعدی در مشارکت استراتژیک» (NSSP)، که هر دو نقطه عطفی در تحول روابط دوجانبه بود برداشتند. در ژوئیه سال ۲۰۰۵، بوش میزبان نخست‌وزیر مانموهان سینگ در واشینگتن، دی سی، بود. پرزیدنت بوش در سفر دیدار متقابل به هند در ماه مارس ۲۰۰۶ از پیشرفت ابتکارات جدید سخن گفت. در دسامبر سال ۲۰۰۶، کنگره ایالات متحده ه و هند قرار داد صلح‌آمیز قانون همکاری اتمی، که اجازه می‌دهد تا به‌طور مستقیم قراردادهای اتمی صورت گیرد در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۸، وزیر امور خارجه رایس و موکرجی وزیر امور خارجه هند خارجی، توافق حاکم بر تجارت هسته‌ای غیرنظامی بین دو کشور، را امضا کردند
سفارت هند در تهران سفارت هند در تهران ، سفارت رسمی جمهوری هند در کشور ایران است. هم اکنون گدام دارمندرا Gaddam Dharmendra سفیر هند در ایران است. هند مستقل و ایران در ۱۵ مارس ۱۹۵۰ روابط دیپلماتیک برقرار کردند. هند در زاهدان و بندر عباس هم کنسولگری دارد.
روابط خارجی بحرین روابط بین هند و بحرین به چند نسل برمیگردد؛ و شخصیتهای برجسته بحرینی موجب ایجاد روابط تنگاتنگی بین هند و بحرین بوده‌اند. مانند شاعر و قانونگذار ابراهیم العریض در قران ۱۷ که در مومبای تربیت یافت و دو روحانی شیعه صالح الکرزکانی و جعفربن کمال الدین از شخصیت‌های مؤثر در مملکت گولکندا بودند که مذهب شیعه را در شبه قاره هند انتشار می‌دادند.
جزایر مالدیو جزایر مالدیو در سال ۱۸۸۷ به یک مستعمره بریتانیا تبدیل شد. در زمان تقسیم هند در سال ۱۹۴۷، مینیکوی به‌طور خودکار به اتحادیه جدید هند منتقل شد، در حالی که باقی مانده از مالدیو به عنوان یک سلطنت خودگردان تحت حمایت بریتانیا ادامه داشت، در نهایت در سال ۱۹۶۵ به استقلال کامل رسید.
جنبش انقلابی استقلال هند سرانجام هند در ۱۵ اوت ۱۹۴۷ بعد از خونریزی‌های فراوان از طریق مبارزه مسالمت‌آمیز به استقلال دست یافت.
جنبش استقلال‌طلبی هند در سال ۱۹۰۶، محمدعلی جناح به کنگره ملی هند پیوست، که بزرگترین سازمان سیاسی هندوستان به‌شمار می‌آمد. مانند بیشتر کنگره‌های آن زمان، جناح از استقلال طلبی آشکارا و به یکباره حمایت نمی‌کرد، و دلیل آن تأثیرات سودمند بریتانیا بر روی سطح تحصیلات، قوانین، فرهنگ، و صنعت هند ی‌ها بود. جناح تبدیل به عضوی در میان شصت نفر عضو شورای قانون‌گذار شاهنشاهی شد. شورا به واقع هیچگونه قدرت و اختیاری نداشت، و شامل شمار زیادی از وفاداران طرفدار راج غیر منتخب و اروپاییان بود. جناح نقش مهمی در تصویب قانون منع ازدواج کودکان و قانونی کردن وقف (نوعی بخشش مذهبی) برای مسلمانان داشت. او همچنین در انجمن سندهارست، جایی که به تأسیس آموزشکده ارتش هند در دهرادان کمک کرد، به کار مشغول بود. در طول جنگ جهانی اول، جناح برای حمایت از تلاش‌های بریتانیا در جنگ، به دیگران اعتدال گرایان هندی پیوست، به امید اینکه هندی‌ها با آزادی سیاسی پاداش خود را خواهند گرفت…
جنوب هند پس از تجربه نوسانات در دهه پس از استقلال هند، اقتصاد هند جنوبی رشدی بالاتر از میانگین کشوری داشته‌است.
اقتصاد هند از زمان استقلال، حوزه‌هایی همچون بانکداری دولتی می‌شدند ولی اخیراً خصوصی‌سازی این حوزه‌ها آغاز شده‌است.