24. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 517 της 26/28 Αυγ. 1968 (ΦΕΚ Α΄ 188) Περί απελευθερώσεως επαγγέλματος φαρμακοποιού και συμπληρώσεως διατάξεων τινών της Φαρμακευτικής Νομοθεσίας. Άρθρ.1.–3.–(Καταργήθηκαν από την παρ. α΄ του άρθρ. 10 του Ν.Δ. 4111/1960, (ανωτ. σελ. 749). ι)Το άρθρ. 1 του Ν.Δ. 3626/1956, δι’ ου αντικατεστάθη το άρθρ. 13 Ν.Δ. 171/1946, (ανωτ. σελ. 747). ια)Το άρθρ. 35 του Ν.Δ. 3895/1958), δι’ ου προσετέθη δεύτερον εδάφιον εις άρθρ. 13 Ν.Δ. 171/1946 (ανωτ. σελ. 747). ιβ)Η παρ. 2 του άρθρ. 25 του Νόμ. 3796/1957 (τόμ. 34Α σελ. 523). ιγ)Πάσα γενική ή ειδική διάταξις αντικειμένη εις τας διατάξεις του παρόντος Νόμου ή άλλως ρυθμίζουσα θέματα διεπόμενα υπ’ αυτού. (Αντί για τη σελ. 750,01(γ) – 750,05 (δ) Σελ.750, 01(δ) Τεύχος 1237 – Σελ. 89 Γενικές Διατάξεις περί φαρμακείων 34.Θ.α.24 Κωδικοποίησις νομοθεσίας περί φαρμακείων Άρθρ.10.–Δια Β.Δ/τος, εκδιδομένου τη προτάσει του Υπουργού Κοινωνικής Προνοίας, δύναται να κωδικοποιηθή εις ενιαίον κείμενον η ισχύουσα φαρμακευτική νομοθεσία περί φαρμάκων, φαρμακαποθηκών, φαρμακεμπορίου, πρατηρίων φαρμάκων, αδείας ασκήσεως επαγγέλματος φαρμακοποιών) επιτρεπομένης της αλλαγής σειράς των άρθρων, της θέσεως υποτίτλου επί έκαστον άρθρον, της διαιρέσεως της ύλης εις τμήματα και κεφάλαια υπό ειδικούς τίτλους και της πραγματοποιήσεως φραστικής βελτιώσεως άνευ μεταβολής της εννοίας του κειμένου. άρθρ. 15 του Νόμ. 1963/1991 (ΦΕΚ Α΄ 138), κατωτ. αριθ. 34). Διευκολύνσεις φαρμακοποιών Επαρχιών Άρθρ.4.–1.Οι μετά την δημοσίευσιν του παρόντος ιδρύοντες φαρμακείον εις περιφέρειαν Κοινότητος ή Δήμου μη αποτελούντος πρωτεύουσαν Νομού ως και Δήμου ή Κοινότητος μη κειμένου εις τον νομόν Αττικής ή εις τους τέως Δήμους Θεσσαλονίκης και Πειραιώς δικαιούνται: α)Κατ’ απόλυτον προτεραιότητα παρά του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων ή του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου στεγαστικού δανείου μέχρι του εκάστοτε χορηγουμένου ποσού εις τους επί βαθμώ 2ω ή αντιστοίχω δημοσίους υπαλλήλους και υπό τους αυτούς εκάστοτε όρους, προς απόκτησιν ιδιοκτήτου στέγης μετά ή άνευ καταστήματος, εις τον τόπον ιδρύσεως του φαρμακείου των. Αι υποβαλλόμεναι αιτήσεις των δικαιούχων της κατηγορίας ταύτης κατανέμονται ανά εξάμηνον κατ’ ισομοιρίαν μεταξύ των δύο ως άνω φορέων δανειοδοτήσεως. β)Δανείου πρώτης εγκαταστάσεως εκ του ΤΣΑΥ εκ 50.000 δραχμών επί επιτοκίω 4%, εξοφλητέου τοκοχρεωλυτικώς εις 60 ίσας μηνιαίας δόσεις. 2.Η υπό του ΤΣΑΥ παρεχομένη ημισεία σύνταξις απονέμεται εφεξής μόνον εις τους φαρμακοποιούς τους διατηρούντας ιδιόκτητον φαρμακείον εν λειτουργία εις περιφερείας περί ων η προηγουμένη παρ. 1 και εφ’ όσον διαρκή η λειτουργία αύτη. Σελ. 750(ε) Τεύχος 1132 – Σελ. 60 3.Εάν ο λαβών δάνειον κατά την παρ. 1 του παρόντος άρθρου φαρμακοποιός εγκαταλείψη τον Δήμον ή την Κοινότητα εις την οποίαν εγκατεστάθη και ένεκα της οποίας εγκαταστάσεως έτυχε δανείου και κλείσει το φαρμακείον προ της παρόδου πενταετίας από της δανειοδοτήσεως αι οφειλόμεναι δόσεις του δανείου καθίστανται απαιτηταί και ληξιπρόθεσμοι, δύναται δε το δάνειον να εισπραχθή ως δημόσιον έσοδον εντολή του ΤΣΑΥ . 34.Θ.α.23-24 Γενικές Διατάξεις περί φαρμακείων Μεταβίβασις φαρμακείων Άρθρ.5.–1.Απαγορεύεται και είναι άκυρος η μεταβίβασις της αδείας ιδρύσεως φαρμακείου. «2.Η σύζυγος που εξακολουθεί να είναι χήρα και τα ανήλικα τέκνα του αποθανόντος φαρμακοποιού, που έχουν σε νόμιμη λειτουργία φαρμακείο και που καλούνται σύμφωνα με τη νόμιμη τάξη των στην κληρονομία αυτού, μπορούν να διατηρήσουν το φαρμακείο αυτό σε λειτουργία με υπεύθυνο επιστήμονα φαρμακοποιόν, η μεν χήρα επί μία πενταετία, τα δε ανήλικα τέκνα μέχρι τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας τους. Εάν παρέλθει η πενταετία στην περίπτωση της χήρας και μετά τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας, στην περίπτωση των ανήλικων τέκνων, χάνεται οριστικά το αντίστοιχο δικαίωμα και κλείεται το φαρμακείο, ληγούσης αυτοδίκαια της ισχύος της σχετικής αδείας». Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 20 Νόμ. 1666/2 –15 Δεκ. 1986 (ΦΕΚ Α΄ 200), ανωτ. σελ. 606,205. 3.Δικαίωμα κληρονόμων αναγνωριζόμενον υπό προϊσχυσάντων Νόμων όπως διατηρήσουν εν λειτουργία κληρονομικόν φαρμακείον επί χρόνον μακρότερον του εν τη προηγουμένη παραγράφω οριζομένου εξακολουθεί να ισχύη εφ’ όσον η κληρονομία επήχθη προ της δημοσιεύσεως του παρόντος και δεν έχει λήξει ο χρόνος δι’ ον προεβλέπετο η διατήρησις του φαρμακείου εν λειτουργία επ’ ονόματι των κληρονόμων. 4.Αι διατάξεις περί υποχρεωτικού διορισμού υπευθύνου φαρμακοποιού δια τας περιπτώσεις της παρ. 2 εξακολουθούν να ισχύουν. 5.Εν περιπτώσει αργίας κληρονομικού φαρμακείου ή κληρονομικής φαρμακαποθήκης πλέον των 6 μηνών άνευ αδείας της αρμοδίας αρχής επιβάλλεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Κοινωνικής Προνοίας, δια την περιφέρειαν της τέως διοικήσεως Πρωτευούσης, ή του οικείου Νομάρχου δια τας λοιπάς περιφερείας, η ποινή της οριστικής ανακλήσεως της αδείας ιδρύσεως αυτών. Φαρμακαποθήκαι Άρθρ.6.–Αι διατάξεις του άρθρ. 1 του παρόντος Νόμου εφαρμόζονται αναλόγως και επί της χορηγήσεως αδειών ιδρύσεως φαρμακαποθηκών. 2.Αι διατάξεις του άρθρ. 5 του παρόντος ισχύουν αναλόγως και επί φαρμακαποθηκών. Διευθυνταί Φαρμακείων κλπ. Άρθρ.7.–Οι αναλαμβάνοντες την υπεύθυνον διεύθυνσιν φαρμακείου, φαρμακαποθήκης, πρατηρίου, εργοστασίου ή εργαστηρίου φαρμακευτικών προϊόντων, ως και υποαντιπροσωπείας φαρμακευτικών οίκων εξωτερικού φαρμακοποιοί, δέον όπως πληρούν τας προϋποθέσεις των παρ. 2 και 3 του άρθρ. 1 του παρόντος. Πρατήρια και υποαντιπροσωπείαι φαρμάκων Άρθρ.8.–1.(Κατηργήθη δια του άρθρ. 1 Ν.Δ. 604/1970, κατωτ. αριθ. 26). 2.Η ιδιότης του φαρμακοποιού ή χημικού διευθυντού πρατηρίου ή υποαντιπροσώπου είναι ασυμβίβαστος προς πάσαν δημοσίαν, δημοτικήν, κοινοτικήν ή αμειβομένην ιδιωτικήν θέσιν, εφαρμοζομένων επ’ αυτών των διατάξεων του άρθρ. 33 του Νόμ. 5607/1932 (ανωτ. σελ. 738). 3.Την πρόσληψιν διευθυντών πρατηρίων και υποαντιπροσωπειών εγκρίνει κατά τα εν άρθρ. 1 παρ. 1 του παρόντος οριζόμενα, ο Υπουργός ή ο Νομάρχης. 4.Οι παραβάται του παρόντος άρθρου τιμωρούνται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Κοινωνικής Προνοίας δια ποινής προστίμου μέχρις 20.000 δραχμών δυναμένης να φθάση μέχρι του πενταπλασίου εν περιπτώσει υποτροπής, των παρανόμως λειτουργούντων πρατηρίων και υποαντιπροσωπειών κλειομένων δι’ αποφάσεως του αυτού Υπουργού ή του οικείου Νόμάρχου κατά περίπτωσιν. Μεταβατικαί διατάξεις Άρθρ.9.–Καταργούνται από της ισχύος του παρόντος: α)Άπασαι αι ισχύουσαι διατάξεις περί χορηγήσεως αδειών ιδρύσεως φαρμακείων και φαρμακαποθηκών βάσει του πληθυσμού του Δήμου ή της Κοινότητος ή της Πόλεως. β)Τα άρθρ. 1 και 6, η παρ. 5 του άρθρ. 18 ως και η παρ. 1 του άρθρ. 19 του Νόμ. 5607/1932, (ανωτ. σελ. 730). γ)Το άρθρ. 2, ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως και το άρθρ. 8 του Α.Ν. 751/1937, (ανωτ. σελ. 741). δ)Το άρθρ. 3, ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως ως και η παρ. 1 του άρθρ. 5 του Ν.Δ. 363/1941 (κατωτ. σελ. 751). ε)Το άρθρ. 9 του Ν.Δ. 171/1946 (ανωτ. σελ. 747). ς)Το άρθρ. 1 παρ. 1 και 2, ως και το άρθρ. 11 του Α.Ν. 972/1946 (ανωτ. σελ. 745). ζ)Η παρ. 2 του άρθρ. 6 του Α.Ν. 381/1946, (ανωτ. σελ. 744). η)Ο Νόμ. 2451/1953 (ανωτ. σελ. 749). θ)Αι παρ. 7 και 8 του άρθρ. 9 ως και η παρ. 7 του