Τροποποίηση διατάξεων της νομοθεσίας του Ταμείου Επικουρικής Ασφαλίσεως Αρτοποιών. Το άρθρο 7 του Π.Δ/τος 312/75 (Α 92), όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τις διατάξεις των Π.Δ/των 591/76 (Α 215), 532/78 (Α 114), 922/79 (Α 258), 956/80 (Α 242), 1111/81 (Α 267), 31 /83 (Α 18), 37/83 (Α 21), 512/83 (Α 195), 185/85 (Α 73), 15/88 (Α 7), 575/89 (Α 245) και 216/91 (Α 81) και τις υπ αριθ. 134/1902/92 (Β 675), 134/824/93 (Β 318), 134/64/94 (Β 411 ) αποφάσεις του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αντικαθίσταται ως εξής: Άρθρον 7 Ποσό σύνταξης λόγω Γήρατος 1 Η σύνταξη λόγω γήρατος κατά μήνα συνίσταται σε τόσα τριακοστά πέμπτα της πλήρους σύνταξης, όσα τα έτη πραγματικής ασφάλιση στο Ταμείο. 2 Η πλήρης σύνταξη λόγω γήρατος των ασφαλισμένων αρτοποιών - σιμιτοποιών στο Ταμείο, κατά μήνα, που αντιστοιχεί σε πραγματική ασφάλιση, κατά την έννοια της παρ. 1 του άρθρου 1 του Π.Δ. 37/83 τριάντα πέντε ετών καθορίζεται με βάση τον μέσο όρο ημερησίας κατεργασίας αλεύρων καλά κλάσεις ως εξής 1 Για τους κατεργαζόμενους από 128-135 χιλιόγραμμα αλεύρων ημερησίως από το γινόμενο το οποίο προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό της κατεργασθείσας ποσότητος αλεύρων επί συντελεστή 183. 2 Για τους εργαζόμενους από 136-250 χιλιόγραμμα αλεύρων ημερησίως, από το άθροισμα των γινομένων, το οποίο προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό της κατεργασθείσας ποσότητας αλεύρων 135 χιλιογράμμων επί συντελεστή 183 και από τον πολλαπλασιασμό της κατεργασθείσας ποσότητας αλεύρων πέραν των 135 χιλιογράμμων επί συντελεστή 124. 3 Για τους κατεργαζόμενους πέραν των 250 χιλιογράμμων αλεύρων ημερησίως από το άθροισμα των γινομένων, τα οποία προκύπτουν από τον πολλαπλασιασμό της κατεργασθείσας ποσότητας αλεύρων 135 χιλιογράμμων επί συντελεστή 183, από τον πολλαπλασιασμό της κατεργασθείσης ποσότητας αλεύρων 115 χιλιογράμμων (250-135) επί συντελεστή 124 και από τον πολλαπλασιασμό της κατεργασθείσας ποσότητας αλεύρων πέραν των 250 χιλιογράμμων επί συντελεστή 52. 3 Για την κατάταξη των ασφαλισμένων σε κλάσεις, σύμφωνα προς την προηγούμενη παράγραφο, και την από απόψεως καταναλώσεως αλεύρων θεμελίωση του δικαιώματος συνταξιοδότησης λαμβάνεται υπόψη ο μέσος όρος της ετήσιας κατεργασθείσας ποσότητας αλεύρων χωριστά για κάθε έτος πραγματικής ασφάλισης από 1.1.1967 και μετά, εκτός εάν ο ασφαλισμένος επιθυμεί τον υπολογισμό της κατεργασθείσας ποσότητας αλεύρων από το έτος 1936 ή από τότε που άρχισε να ασκεί το επάγγελμα του αρτοποιού, μετά το έτος αυτό. 4 Σε όσους έχουν περισσότερα από 35 έτη πραγματικής ασφάλισης χορηγείται πέραν από την πλήρη σύνταξη ένα (1) τριακοστό πέμπτο για κάθε χρόνο πέραν των 35 ετών και μέχρι 40 έτη. 5 Η κατά την παρ. 1 του άρθρου αυτής σύνταξη γήρατος κατά μήνα δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να υπερβεί τα σαράντα τριακοστά πέμπτα της πλήρους σύνταξης ή το ποσό των δρχ. 74.370 το μήνα, ούτε να είναι κατώτερη των 23.000 δρχ. το μήνα για τις συντάξεις λόγω Γήρατος ή ανικανότητος, για δε τις συντάξεις λόγω θανάτου ασφαλισμένου και συνταξιούχου, το ποσό των 18.400 δρχ. μηνιαίως. 6 Στην περίπτωση που η σύνταξη είναι μικρότερη από το ως άνω καθοριζόμενο ελάχιστο όριο, ο ασφαλισμένος υποχρεούται να συμπληρώσει την εισφορά τόσων ετών πραγματικής ασφάλισης επί την ασφαλιστική εισφορά που ισχύει κατά το χρόνο άσκησης του δικαιώματος συνταξιοδότησης, όσων απαιτούνται, ώστε το ποσό της σύνταξης να ανέλθει στο παραπάνω καθοριζόμενο ελάχιστο όριο σύνταξης, σε καμμιά όμως περίπτωση η συμπληρωματική εισφορά δεν μπορεί να υπερβεί τα 25 έτη πραγματικής ασφάλισης . Το άρθρο 8 του Π.Δ. 312/75, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει με τις διατάξεις των άρθρων 2 των Π.Δ. 575/89 και 216/91, αντικαθίσταται ως εξής: Άρθρον 8 Ποσό σύνταξης λόγω ανικανότητος 1 Το ποσό της σύνταξης ανικανότητος ορίζεται σύμφωνα προς τα αναφερόμενα στο άρθρο 7 Π.Δ. 312/75, όπως αντικαθίσταται με το άρθρο 1 του παρόντος, η συμπληρωματική όμως εισφορά για τον καθορισμό του ελάχιστου ορίου σύνταξης δεν μπορεί να υπερβεί τα 15 χρόνια πραγματικής ασφάλισης. 2 Το ποσό της σύνταξης επί αρχικής ή επιγενόμενης ολικής ανικανότητας προσαυξάνεται κατά 25%, μη υπολογιζόμενης της προσαυξήσεως στο εφάπαξ χρηματικό βοήθημα. 3 Ως ολική ανικανότητα λογίζεται 1 Η ολική απώλεια της οράσεως. 2 Η απώλεια αμφοτέρων των χειρών ή ποδών συνεπεία ακρωτηριασμού. 3 Η απώλεια ενός κάτω και ενός άνω μέλους. 4 Ανίατος παραφροσύνη που καθιστά τον ασφαλισμένο ανίκανο για κάθε εργασία ή απασχόληση. 5 Καθολική παράλυση . Η παράγραφος 1 του άρθρου 9 του Π.Δ. 312/75 όπως αντικαταστάθηκε και ισχύει με το άρθρο 3 του Π.Δ/τος 216/91 αντικαθίσταται ως εξής: 1 Το ποσό της μηνιαίας σύνταξης των κατά το άρθρο 4 του Π.Δ. 312/1975 μελών της οικογένειας λόγω θανάτου, ορίζεται σύμφωνα προς τα αναφερόμενα στο άρθρο 7 του Π.Δ. 312/1975, όπως αντικαθίσταται με το άρθρο 1 του παρόντος, η συμπληρωματική όμως εισφορά για τον καθορισμό του ελαχίστου ορίου σύνταξη δεν μπορεί να υπερβεί τα 10 χρόνια πραγματικής ασφάλισης . Οι από το Ταμείο παρεχόμενες συντάξεις των οποίων η έναρξη καταβολής εμπίπτει στο μέχρι του παρόντος χρονικό διάστημα αναπροσαρμόζονται οίκοθεν από τις Υπηρεσίες του Ταμείου, με βάση τους νέους συντελεστές, σύμφωνα προς τις διατάξεις των παρ. 1 και 2 του άρθρου 16 του Π.Δ. 312/75. Η προκύπτουσα διαφορά από την αναπροσαρμογή των συντάξεων καταβάλλεται στους δικαιούχους από της ισχύος του παρόντος Δ/τος. Η ισχύς του παρόντος αρχίζει από την 1 η του επόμενου μήνα της δημοσίευσής του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Στον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος διατάγματος.