45. ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΠΕΡΙΒ/ΝΤΟΣ, ΧΩΡ/ΞΙΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜ. ΕΡΓΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΜ/ΝΙΑΣ, ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝ/ΓΙΑΣ Αριθ. Α. Π. οικ. 47943  της 2/3 Νοεμ. 1988 (ΦΕΚ Β΄ 807) Όροι λειτουργίας εγκαταστάσεων απολίπανσης επιφανειών που λειτουργούν σε καταστήματα επιφανειακής επεξεργασίας μετάλλων στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας. Έχοντας υπόψη: 1.Τις διατάξεις: α)Του άρθρ. 8 παρ. 1 και 2 περίπτ. α΄ του Νόμ. 1650/1986: «Για την προστασία του περιβάλλοντος» (ΦΕΚ 160/Α). β)Της με αριθ. 59388/3363 Κοινής Υπουργικής Απόφασης: «Τρόπος, όργανα και διαδικασία επιβολής και είσπραξης των διοικητικών προστίμων του άρθρ. 30 του Νόμ. 1650/1986 (ΦΕΚ 638/Β/88). γ)Της αριθ. Υ1321/25.9.87 απόφασης του Πρωθυπουργού: «Καθορισμός αρμοδιοτήτων του Αναπληρωτή Υπουργού Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας Κ. Παπαναγιώτου». 2.Την ανάγκη μείωσης των εκπομπών των ατμοσφαιρικών ρύπων στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας, αποφασίζουμε: Άρθρ.3.-Όσοι, κατά τους διενεργούμενους σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρ. 6 παρ. 1, 2 και 3 του Νόμ. 1650/86 ελέγχους και μετά την οριστικοποίηση των αποτελεσμάτων, καταλαμβάνονται παραβάτες των διατάξεων που καθορίζουν τις εκάστοτε νόμιμες, προδιαγραφές των υγρών καυσίμων σε παραμέτρους που επιδρούν δυσμενώς στο περιβάλλον, υπόκεινται στις κυρώσεις των άρθρ. 28, 29 και 30 του Νόμ. 1650/86. Οι προαναφερόμενες κυρώσεις είναι ανεξάρτητες από τις κυρώσεις που προβλέπονται στον ισχύοντα αγορανομικό κώδικα ή σε άλλες διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας. Άρθρ.4.-Η ισχύς της απόφασης αυτής αρχίζει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Αντί για τη σελ. 326,331(α) Σελ. 326,331(β) Τεύχος 1252-Σελ. 67 Χωροταξία και Περιβάλλον 24.Γ.κ.46 Άρθρ.1.-Για τους σκοπούς της απόφασης αυτής: α)ευρύτερη περιοχή της Αθήνας είναι η περιοχή της περιφέρειας Αττικής εκτός από τα Κύθηρα,  β)κατάστημα   επιφανειακής  επεξεργα(Μετά τη σελ. 326,328) Σελ. 326,329 Τεύχος ΙΑ-12-3 Σελ. 139 Χωροταξία και Περιβάλλον 24.Γ.κ.45 σίας μετάλλου θεωρείται κάθε βιομηχανία, βιοτεχνία ή επαγγελματικό εργαστήριο που διατηρεί σε λειτουργία εγκαταστάσεις επεξεργασίας μετάλλων (όπως επιμεταλλώσεις, ηλεκτροκολυτικές οξειδώσεις, φοσφατώσεις, επιφανειακές βαφές κ.λπ). Εγκατάσταση απολίπανσης θεωρείται εξάλλου κάθε σύστημα που χρησιμοποιείται για τον καθαρισμό των μεταλλικών επιφανειών από ελαιώδους υφής ουσίες. Άρθρ.2.-Στις εγκαταστάσεις απολίπανσης που λειτουργούν στα καταστήματα επιφανειακής επεξεργασίας μετάλλων, σύμφωνα με όσα ορίζονται στο προηγούμενο άρθρ. 1, και στις οποίες χρησιμοποιείται οργανικός διαλύτης για τον καθαρισμό των μεταλλικών επιφανειών, καθιερώνονται τα εξής: α)Εφόσον ο χρησιμοποιούμενος διαλύτης είναι τριχλωροαιθυλένιο, απαγορεύεται, από την έναρξη ισχύος της απόφασης αυτής, η χρήση αυτού λόγω της παρουσιαζόμενης φωτοχημικής δραστικότητάς του. Αντ’ αυτού καθιερώνεται η χρήση του τριχλωροαιθανίου 1, 1, 1. Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η χρήση τριχλωροαιθυλενίου, εφόσον οι εκπομπές του από τις δεξαμενές απολίπανσης δεσμεύονται τουλάχιστον κατά 90%, μέσω κατάλληλου συστήματος κατακράτησης των ατμών του. β)Εφόσον χρησιμοποιούνται δεξαμενές απολίπανσης που περιέχουν θερμαινόμενο λουτρό οργανικού διαλύτη, επιβάλλεται να έχουν τον κατάλληλο σχεδιασμό ώστε να μειώνονται, κατά το δυνατόν, οι εκπομπές του διαλύτη προς τον περιβάλλοντα χώρο. Προς τούτο ενδείκνυται να ακολουθούνται οι πιο κάτω γενικές προδιαγραφές σχεδιασμού των δεξαμενών αυτών: β1)Η δεξαμενή να είναι εφοδιασμένη περιμετρικά με σερπαντίνα ή μανδύα νερού ψύξης ή κατάλληλου ψυκτικού υγρού (ζώνη ψύξης). Στην περίπτωση αυτή, η ζώνη ψύξης πρέπει να βρίσκεται πάνω από το χώρο του θερμαινόμενου υγρού διαλύτη (ζώνη υγρού) και πάνω από το χώρο ατμών του διαλύτη (ζώνη ατμών). β2)Η ψυκτική ικανότητα της σερπαντίνας ή του μανδύα ψύξης να είναι τουλάχιστον διπλάσια του ψυκτικού φορτίου που απαιτείται για συμπύκνωση των ατμών του διαλύτη. β3)Η δεξαμενή να είναι εφοδιασμένη με θερμοστάτη ελέγχου της θερμοκρασίας του υγρού διαλύτη, ώστε να διακόπτεται η θέρμανση του διαλύτη όταν η θερμοκρασία του υπερβαίνει κατά 30% το σημείο ζέσης του διαλύτη (υπερθέρμανση του διαλύτη). β4)Η οριζόντια εγκάρσια διατομή της ανοιχτής επιφάνειας της δεξαμενής να είναι τουλάχιστον διπλάσια της οριζόντιας εγκάρσιας διατομής του προς επεξεργασία φορτίου των μεταλλικών αντικειμένων. Σελ. 326,330 Τεύχος ΙΑ-12-3 Σελ. 140 β5)Η κατακόρυφη απόσταση μεταξύ του ανώτερου ορίου της ζώνης ψύξης και των χειλέων της δεξαμενής να είναι τουλάχιστον ίση με το 75% του πλάτους της δεξαμενής. Πάντως η απόσταση αυτή δεν χρειάζεται να είναι μεγαλύτερη των 120 εκατοστών του μέτρου. β6)Το βάθος της δεξαμενής κάτω από το ανώτερο όριο της ζώνης ατμών να είναι αρκετό, ώστε να επιτρέπει την πλήρη εμβάπτιση του προς επεξεργασία φορτίου μεταλλικών αντικειμένων τόσο στη ζώνη ατμών όσο και στη ζώνη υγρού. β7)Η ανοιχτή επιφάνεια της δεξαμενής να κλείνεται με κατάλληλα καλύμματα όταν η δεξαμενή δεν χρησιμοποιείται. β8)Για την αποφυγή διάχυσης ατμών διαλύτη στον εργασιακό χώρο συνιστάται η εφαρμογή στομίων αναρρόφησης του μίγματος αέρα-ατμών διαλύτη κατά μήκος των δύο μεγαλύτερων χειλέων της ανοιχτής επιφάνειας της δεξαμενής, εφ’ όσον η ανοιχτή αυτή επιφάνεια είναι μεγαλύτερη του 1 τ. μέτρου (m 2 ) ή εφ’ όσον είναι μεταξύ 0,5 και 1 τετ. μέτρου (m 2 ) και ο χώρος στον οποίο είναι εγκατεστημένη η δεξαμενή είναι μικρότερος των 300 κυβικών μέτρων (m 3 ). 24.Γ.κ.45 Χωροταξία και Περιβάλλον Τα στόμια αναρρόφησης να συνδέονται, μέσω κοινού απαγωγού, με κατάλληλο ανεμιστήρα για την αναρρόφηση του μίγματος αέρα ατμών. Ο ρυθμός αναρρόφησης του μείγματος αυτού συνίσταται να είναι μεταξύ 15-20 κυβ. μ. ανά λεπτό και τετραγωνικό μέτρο ανοιχτής επιφάνειας της δεξαμενής (m 3 /min/m 2 ). Η ταχύτητα αναρρόφησης στην είσοδο στομίων αναρρόφησης συνιστάται να είναι 150-350 μέτρο ανά λεπτό m/min). Άρθρ.3.-Ο έλεγχος της εφαρμογής των όρων λειτουργίας των εγκαταστάσεων που αφορά η απόφαση αυτή γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρ. 6. παρ. 1, 2 και 3 του Νόμ. 1650/1986. Άρθρ.4.-Οι παραβάτες των διατάξεων της απόφυσης αυτής υπόκεινται στις κυρώσεις των άρθρ. 28, 29 και 30 του Νόμ. 1650/1986. Άρθρ.5.-Κάθε διάταξη που έρχεται σε αντίθεση με τα οριζόμενα στην παρούσα απόφαση ή ανάγεται σε θέματα που ρυθμίζονται από την απόφαση αυτή καταργείται. Η ισχύς της απόφασης αυτής αρχίζει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και ισχύει μόνο για την ευρύτερη περιοχή της Αθήνας. 46. ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΧΩΡΟΤΑΞΙΑΣ  ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ, ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ Αριθ. 11082/17.1.89 της 20 Δεκ. 1988/23 Ιαν. 1989 (ΦΕΚ Β΄ 44) Έλεγχος της ποιότητας των υγρών καυσίμων για την προστασία του περιβάλλοντος. Έχοντας υπόψη: 1.Τις διατάξεις: α)Των άρθρ. 8, 28, 29 και 30 του Νόμ. 1650/1986 «Για την προστασία του περιβάλλοντος» (ΦΕΚ 160/Α). β)Της με αριθ. 59388/3363 Κοινής Υπουργικής Απόφασης: «Τρόπος, όργανα και διαδικασία επιβολής και είσπραξης των διοικητικών προστίμων του άρθρ. 30 του Νόμ. 1650/1986» (ΦΕΚ 638/Β/88). γ)Της με αριθ. 6474/30.6.88 απόφασης του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Οικονομικών: «Ανάθεση αρμοδιοτήτων στον Υφυπουργό Οικονομικών» (ΦΕΚ 451/Β/88). 2.Την ανάγκη προστασίας της ατμόσφαιρας από τη ρύπανση και λήψης κατάλληλων για το σκοπό αυτό μέτρων, αποφασίζουμε: Άρθρ.1.-Σκοπός της απόφασης αυτής είναι, η προστασία του περιβάλλοντος μέσω του ελέγχου της ποιότητας των διαφόρων τύπων υγρών καυσίμων. Ως κριτήρια αξιολόγησης χρησιμοποιούνται οι εκάστοτε ισχύουσες προδιαγραφές αυτών, σύμφωνα με τις οικείες αποφάσεις του Ανώτατου Χημικού Συμβουλίου. Άρθρ.2.-Για την παρακολούθηση της τήρησης των κατά το άρθρ. 1 προδιαγραφών καυσίμων, διενεργούνται έλεγχοι και από τις κατά το άρθρ. 6 παρ. 1, 2 και 3 του Νόμ. 1650/86 αρμόδιες αρχές. Οι παραπάνω έλεγχοι καλύπτουν όλο το φάσμα: διάθεση, διακίνηση, εμπορία και αποθήκευση-χρήση. Τα όργανα ή οι αρχές αυτές που διενεργούν τον έλεγχο έχουν δικαίωμα να εισέρχονται σε κάθε είδους εγκαταστάσεις ή κρίσιμους γενικότερα χώρους οποτεδήποτε, τηρώντας τους όρους ασφάλειας που ισχύουν για κάθε εγκατάσταση και να προβαίνουν στις απαραίτητες δειγματοληψίες, σύμφωνα με τις εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις. Οι ιδιοκτήτες ή οι υπεύθυνοι των ελεγχόμενων εγκαταστάσεων ή χώρων έχουν υποχρέωση να παρέχουν όλα τα αιτούμενα στοιχεία και γενικότερα διευκολύνουν τον έλεγχο. Τα δείγματα που λαμβάνονται θα εξετάζονται στο εργαστήριο καυσίμων του ΥΠΕΧΩΔΕ ή σε άλλο κρατικό εργαστήριο ή θ’ αποστέλλονται για εξέταση στην αρμόδια Υπηρεσία του Γενικού Χημείου του Κράτους, όπου θα διενεργούνται υποχρεωτικά οι κατ’ ένσταση εξετάσεις των μη κανονικών δειγμάτων.