7. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 1 της 29 Δεκ. 1984/4 Ιαν. 1985 (ΦΕΚ Α' 1)  Προσαρμογή προς τις διατάξεις της οδηγίας 83/416/ΕΟΚ του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σχετικά με τις διαπεριφερειακές αεροπορικές υπηρεσίες και τη μεταφορά επιβατών, ταχυδρομείου και εμπορευμάτων μεταξύ Κρατών–μελών. Έχοντας υπόψη: 1.Το άρθρο 9 του Ν. 5017/31 "περί Πολιτικής Αεροπορίας" σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 6 παρ. 4 του Ν. 1440/1984 (ΦΕΚ 70/Α/21.5.84) "Συμμετοχή της Ελλάδος στο κεφάλαιο, στα αποθεματικά και στις προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, στο κεφάλαιο της Ευρωπαϊκής Κοινότητος Άνθρακος και Χάλυβος και του Οργανισμού Εφοδιασμού ΕΥΡΑΤΟΜ». 2.Τις διατάξεις του άρθρου 1 του Ν. 1338/1983 (ΦΕΚ 34/Α/1983) "Εφαρμογή του Κοινοτικού Δικαίου", όπως τροποποιήθηκε με τις παρ. 1 και 2 του άρθρου 6 του Ν. 1440/64.  3.Τη ΔΚ. 20959/8.8.84 κοινή απόφαση του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας περί αναθέσεως αρμοδιοτήτων, εις τους Υφυπουργούς Εθνικής Οικονομίας. Π. Ρουμελιώτη και Α. Γεωργιάδη (ΦΕΚ 545/τ.Β'/8.8.84). 4.Την 741/1984 γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικρατείας, με πρόταση του Υπουργού Συγκοινωνιών και του Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, αποφασίζουμε: Άρθρο 1. 1.Σκοπός του διατάγματος αυτού είναι η προσαρμογή στις διατάξεις της οδηγίας 83/416/ΕΟΚ του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 25ης Ιουλίου 1983 "σχετικά με την έγκριση τακτικών διαπεριφερειακών αεροπορικών υπηρεσιών για τη μεταφορά επιβατών, ταχυδρομείου και εμπορευμάτων μεταξύ κρατών–μελών" που δημοσιεύθηκε στην ελληνική γλώσσα στην επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ειδική έκδοση της 26.8.1983 αριθ. 1-237, σελίς 19) και η εφαρμογή του στις διαδικασίες έγκρισης των τακτικών διαπεριφερειακών αεροπορικών υπηρεσιών για την ανάπτυξη των ενδοκοινοτικών αεροπορικών συγκοινωνιών και για την μεταφορά επιβατών ή επιβατών και ταχυδρομείου ή και εμπορευμάτων σε διαδρομές που αρχίζουν και καταλήγουν στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών-μελών. 2.Οι πιο πάνω τακτικές διαπεριφερειακές αεροπορικές υπηρεσίες παρέχονται: α)Σε διαδρομές που η κάθε μία τους υπερβαίνει τα τετρακόσια (400) χιλιόμετρα, ή σε διαδρομές μικρότερες από τετρακόσια (400) χιλιόμετρα όταν η αεροπορική μεταφορά, λόγω φυσικών εμποδίων, (όπως η θάλασσα και τα βουνά) επιτρέπει ουσιώδη εξοικονόμηση χρόνου σε σχέση με τις μεταφορές επί της επιφάνειας. β)Με αεροσκάφη που έχουν χωρητικότητα μέχρι και εβδομήντα (70) θέσεων, ή μέγιστο βάρος κατά την απογείωση μέχρι και τριάντα (30) τόννους. γ)Ανάμεσα σε δύο αερολιμένες της Κοινότητας ανοικτούς στις τακτικές διεθνείς συγκοινωνίες κατηγορίας 2 και 2 ή 2 και 3 ή 3 και 3. Η κατάταξη των αερολιμένων περιέχεται στο παράρτημα Α του άρθρ. 2 Π.Δ. 10/30 Δεκ. 1988-3 Ιαν. 1989 (ΦΕΚ Α' 3). Άρθρο 8. Σαν εδάφη των κρατών μελών της ΕΟΚ, στα οποία το Ελληνικό κράτος θα εφαρμόζει τις δια τους παρόντος προβλεπόμενες ρυθμίσεις, είναι τα ευρωπαϊκά εδάφη των κρατών - μελών, στα οποία εφαρμόζεται η συνθήκη της Ρώμης. Άρθρο 9. Το διάταγμα αυτό δεν θίγει τις νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις, που ισχύουν σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος ή των κοινωνικών συνθηκών, ούτε θέματα σχετικά με τη θέση, τη λειτουργία ή την ασφάλεια των αερολιμένων ή των εγκαταστάσεων τους. Ωστόσο, αυτές οι νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις δεν πρέπει να κάνουν διακρίσεις σε βάρος των διαπεριφερειακών αεροπορικών υπηρεσιών. Άρθρο 10. Το διάταγμα αυτό δεν περιορίζει κανένα δικαίωμα συγκοινωνίας το οποίο, κατά την ημερομηνία έκδοσης της δια του παρόντος μετατρεπομένης σε εσωτερικό δίκαιο οδηγίας 83/416/ΕΟΚ της 25.7.1983, έχει παραχωρηθεί από την Ελλάδα σε άλλο κράτοςμέλος της ΕΟΚ και δυνάμει του οποίου έχει χορηγηθεί ή είναι δυνατό να χορηγηθεί σε αεροπορική εταιρεία της Κοινότητας έγκριση παροχής μιας αεροπορικής σύνδεσης. Άρθρ.11.-Η αρμόδια Διεύθυνση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας της Ελλάδας, όταν αρνείται την έγκρισή της, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρ. 3 και 6 του παρόντος, οφείλει, όταν της ζητηθεί, να δηλώνει γραπτά τους λόγους στους οποίους βασίζεται η απόφασή της αυτή". Το άρθρ. 11 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 3 Π.Δ. 10/30 Δεκ. 1988-3 Ιαν. 1989 (ΦΕΚ Α' 3). 38.Κ.β.7 Αεροπορικό Δίκαιο 88 Άρθρ.12.-"1.Οι αερολιμένες των Ελληνικών νησιών και των νησιών του Ατλαντικού που αποτελούν την αυτόνομη περιοχή των Αζορών εξαιρούνται από την εφαρμογή του παρόντος Π.Δ/τος μέχρι την 1η Ιουλ. 1993"· Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ας άνω από την παρ. 1 άρθρ. 2 Π.Δ. 59/1988 (ΦΕΚ Α' 22), (κατωτ. αριθ. 8), Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α' 93/18 Μαΐου 1988. 2.Η εξαίρεση αυτή θα ισχύσει για μια νέα πενταετία, δυνάμενη να παραταθεί για πέντε ακόμη χρόνια, εκτός από αντίθετη απόφαση του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ύστερα από πρόταση της Επιτροπής. "Άρθρ.12α.-1.Κατά παρέκκλιση της ταξινόμησης των αερολιμένων που αναφέρονται στο Παράρτημα Α', ο αερολιμένας του Πόρτο εξαιρείται από την εφαρμογή του παρόντος Π.Δ/ τος έως την 1η Ιαν. 1993". Το άρθρ. 12α προστέθηκε από την παρ. 2 άρθρ. 2 Π.Δ. 59/1988, ΦΕΚ Α' 22 (κατωτ. αριθ. 8), Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α' 93/18 Μαΐου 1988. Άρθρο 13. Προσαρτώνται και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του παρόντος τα παραρτήματα Α και Β που αναφέρονται στα άρθρα 1 και 2 του παρόντος τα οποία είναι και παραρτήματα της οδηγίας 83/416/ΈΟΚ που τα κείμενά τους έχουν ως ακολούθως: ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α' Κατάταξη αερολιμένων ανοικτών σε τακτικές διεθνείς αεροπορικές συγκοινωνίες. Κράτος μέλος Αερολιμένας Κατηγορία Αερολιμένα Βέλγιο Βρυξέλες – ZAVENTEM 1 Δανία Κοπεγχάγη– KASTRUP/POSKILDE 1 Γαλλία Παρίσι–CHARLES DE  GAULLE/ORLY 1 Mασσαλία–MARIGNANE 2 Νίκαια–COTE D' AZUR 2 Λυών–SATOLAS 2 Βασιλεία–MULHOUSE 2 Γερμανία Φρανκφούρτη–REIN/MAIN 1 Ντύσσελντορφ–LOHAUSEN 1 Μόναχο–RIENM 1 Αμβούργο–FUHLSDUTTEL 2 Στουτγάρδη-ECHTERDINGEΝ 2 Κολωνία–BONN 2 Ελλάδα Αθήνα–Ελληνικό 1 Θεσσαλονίκη–Μίκρα 1 Ιρλανδία Δουβλίνο 1 SHANNON 2 Ιταλία Ρώμη-FIUMICINO-CAMPINO 1 Μιλάνο-LINATE-MALPENSA 1 Νεάπολι–CAPODICHINO 2 Βενετία–TESSERA 2 Κατάνη–FONTANAROSSA 2 Λουξεμβούργο Λουξεμβούργο–FINDEL 2 Κάτω Χώρες Άμστερνταμ–SCHIPHOL 1 Πορτογαλία Λισσαβώνα 1 Φάρο 1 Φουνσάλ 2 Πόρτο 2 Ηνωμένο Βασίλειο Λονδίνο-HEATHROWGATWICK-STANSTED 1 Λούτον 1 Μάντσεστερ–RINGWAY 2 Μπίρμπιγκχαμ–ELMDON 2 Γλασκώβη–ADDOTSINCH 2 Το Παράρτημα Α' αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 3 άρθρ. 2 Π.Δ. 59/1988, ΦΕΚ Α' 22 (κατωτ. αριθ. 8), Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α' 93/18 Μαΐου 1988. Όλοι οι άλλοι αερολιμένες που είναι ανοικτοί σε τακτικές διεθνείς αεροπορικές συγκοινωνίες. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β Αεροπορικές Εταιρείες, που αναφέρονται στο άρθρο 2 περιπτ. γ' υποπερίπτωση ββ': Οι ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες ανταποκρίνονται στα κριτήρια, που αναφέρονται στο άρθρο 2 περίπτωση γ' υποπερίπτωση ββ' όσο διάστημα αναγνωρίζονται ως εθνικές εταιρείες από το κράτος μέλος το οποίο τους αναγνωρίζει αυτή την ιδιότητα κατά την ημερομηνία έκδοσης της οδηγίας 83/416/ΕΟΚ. SCΑΝDΙΝΑVIΑΝ ΑΙRLIΝΕS SΥ5ΤΕΜ ΒRIΤΑΝΝΙΑ ΑIRWAΥS ΜΟΝΑRCΗ ΑΙRLIΝΕS Εκ μέρους της κυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έλαβε την ακόλουθη ανακοίνωση: "Κατά την κατάθεση των κυρωτικών εγγράφων των συνθηκών για την ίδρυση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δήλωσε ότι οι συνθήκες αυτές εφαρμόζονται επίσης στο LΑΝD του Βερολίνου. Δήλωσε, ταυτόχρονα, ότι δεν θίγονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ηνωμένων Πολιτειών όσον αφορά το Βερολίνο. Δεδομένου ότι η πολιτική αεροπορία ανήκει σε τομέα, όπου τα κράτη αυτά επεφύλαξαν ρητά τις αρμοδιότητές τους για το Βερολίνο και έπειτα από διαβουλεύσεις με τις κυβερνήσεις τους, η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση καθιστά γνωστό ότι η οδηγία του Συμβουλίου σχετικά με την έγκριση τακτικών διαπεριφερειακών αεροπορικών υπηρεσιών για τη μεταφορά επιβατών, ταχυδρομείου και εμπορευμάτων μεταξύ κρατών μελών δεν αφορά το Land του Βερολίνου". Άρθρο 14. Η ισχύς του διατάγματος αυτού αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης. (Αντί για τη σελ. 533) Σελ. 533(α) Τεύχος 1Β-2-1 Σελ. 105 Αεροπορικό Δίκαιο 38.Κ.β.7 89 άρθρου 13 του παρόντος. Άρθρο 2. Για τους σκοπούς του διατάγματος αυτού νοούνται: α)Ως τακτικές, αεροπορικές υπηρεσίες, μία σειρά πτήσεων που η κάθε μια τους έχει όλα τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: αα)Εκτελούνται κατά την έννοια του άρθρου 1 του παρόντος, έναντι αμοιβής, με τέτοιο τρόπο ώστε κάθε πτήση να είναι προσιτή στο κοινό. ββ)Εκτελούνται για να εξασφαλίζουν τη συγκοινωνία ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα σημεία, που παραμένουν τα ίδια. είτε: ααα)σύμφωνα με δημοσιευμένο χρονοδιάγραμμα δρομολογίων, είτε βββ)με πτήσεις τόσο κανονικές ή συχνές, ώστε να αποτελούν μια αναγνωρισμένη συστηματική σειρά πτώσεων. β)Ως διαπεριφερειακή αεροπορική υπηρεσία: μια τακτική αεροπορική υπηρεσία που μπορεί να εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 1 του παρόντος. γ)Ως αεροπορική εταιρεία: αα)Μια επιχείρηση αεροπορικών μεταφορών που έχει την κεντρική της διοίκηση και τον κύριο τόπο εργασιών της στην Κοινότητα, που η πλειοψηφία των μετοχών της ανήκει σε υπηκόους κρατών μελών ή/ και σε κράτη μέλη και που πραγματικά ελέγχεται από τους υπηκόους αυτούς ή τα κράτη αυτά, ή ββ)Μία επιχείρηση αεροπορικών μεταφορών, που αν και δεν εμπίπτει στον ορισμό της προηγούμενης υποπερίπτωσης κατά την ημερομηνία έκδοσης της οδηγίας: ααα)Είτε έχει την κεντρική της διοίκηση και τον κύριο τόπο εργασιών της στην Κοινότητα και παρείχε τακτικές ή μη τακτικές αεροπορικές υπηρεσίες μέσα στην Κοινότητα κατά τους δώδεκα μήνες πριν από την έκδοση της οδηγίας. βββ)είτε παρείχε τακτικές υπηρεσίες ανάμεσα σε Κράτη μέλη με βάση την τρίτη και την τέταρτη ελευθερία των αιθέρων κατά τους δώδεκα μήνες πριν από την έκδοση της οδηγίας. Οι αεροπορικές Εταιρείες που ικανοποιούν τα παραπάνω κριτήρια αναφέρονται στο παράρτημα Β του Άρθρου 13 του παρόντος.  δ)Ως κράτος καταγωγής: το Κράτος μέλος στο οποίο η αεροπορική εταιρεία είναι εγκατεστημένη ως αεροπορικός μεταφορέας για εμπορικούς σκοπούς. ε)Ως επηρεαζόμενο κράτος: το κράτος μέλος, εκτός από το κράτος καταγωγής, στο οποίο βρίσκονται οι αερολιμένες μιας διαπεριφερειακής, αεροπορικής υπηρεσίας. Άρθρο 3. 1.Εάν το κράτος καταγωγής της ενδιαφερομένης αεροπορικής Εταιρείας δώσει την έγκρισή του, διαβιβάζει την αίτηση για διαπεριφερειακή αεροπορική υπηρεσία στην αρμόδια Διεύθυνση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας της Ελλάδος. 2.Η αρμόδια Διεύθυνση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας δίνει την έγκρισή της στην ενδιαφερόμενη αεροπορική Εταιρεία για τη λειτουργία της διαπεριφερειακής υπηρεσίας, αν η υπηρεσία είναι σύμφωνη με το παρόν διάταγμα. Πάντως, η διάταξη της παραγράφου αυτής δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση, που κατά το χρόνο της αίτησης για την έγκριση:  α)Είτε υπάρχει ήδη μη απευθείας τακτική αεροπορική υπηρεσία μεταξύ των δύο συγκεκριμένων αερολιμένων, ή μεταξύ άλλων αερολιμένων που βρίσκονται καθένας σε ακτίνα πενήντα (50) χιλιομέτρων από τον ένα εκ των δύο και η υπηρεσία αυτή συνεπάγεται: αα)Συνολικό χρόνο διέλευσης μικρότερο από ενενήντα (90) λεπτά μεταξύ τομέων πτήσης, και ββ)Αύξηση του συνολαού χρόνου πτήσης κατά λιγότερο από πενήντα τοις εκατόν (50%) έναντι της προτεινόμενης διαπεριφερειακής αεροπορικής υπηρεσίας.  β)Είτε υπάρχει ήδη τακτική αεροπορική υπηρεσία: αα)Μεταξύ ενός από τους δύο συγκεκριμένους αερολιμένες και άλλου αερολιμένα που βρίσκεται σε ακτίνα πενήντα (50) χιλιομέτρων από τον πρώτο αερολιμένα, ή ββ)Μεταξύ δύο άλλων αερολιμένων που βρίσκονται και ο ένας και ο άλλος, σε ακτίνα μέχρι πενήντα (50) χιλιόμετρα από τον ένα από τους δύο συγκεκριμένους αερολιμένες.  3.Όταν το κράτος καταγωγής διαβιβάζει στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας της Ελλάδος αίτηση για διαπεριφερειακή  αεροπορική υπηρεσία, η παραπάνω  Ελληνική (Αντί για τη σελ. 531) Σελ. 531(α) Τεύχος 1Β-2-1 Σελ. 103 Αεροπορικό Δίκαιο 38.Κ.β.7 87 Υπηρεσία πρέπει, μέσα σε προθεσμία τριών (3) μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης, να λάβει απόφαση η οποία είτε εγκρίνει την αεροπορική υπηρεσία, είτε την απορρίπτει για λόγους που προβλέπονται στο παρόν διάταγμα. Συγχρόνως κοινοποιείται η απόφαση αυτή της ελληνικής υπηρεσίας στο κράτος καταγωγής και στην Επιτροπή. Άρθρο 4. Διαπεριφερειακή αεροπορική υπηρεσία δεν μπορεί να εγκριθεί σύμφωνα με τους όρους της 83/416 οδηγίας της ΕΟΚ, παρά μόνον αν το σημείο αφετηρίας της υπηρεσίας αυτής βρίσκεται στο κράτος καταγωγής της αεροπορικής Εταιρείας. Άρθρο 5. 1.Οι εγκρίσεις οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 3 του παρόντος δίνουν το δικαίωμα στην ενδιαφερόμενη αεροπορική Εταιρεία να διακινεί τις κατηγορίες μεταφερομένων που αναφέρονται στο άρθρο 1 του παρόντος. 2.Οι εγκρίσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού ισχύουν για περίοδο τουλάχιστον τριών (3) ετών, ή για συντομότερη περίοδο εφόσον το επιθυμεί η ενδιαφερομένη αεροπορική εταιρεία, εκτός αν ανακληθούν ή αποσυρθούν επειδή η εν λόγω υπηρεσία δεν εκπληρώνει πλέον τους όρους υπό τους οποίους εγκρίθηκε. 3.Η έγκριση παύει να ισχύει αν η υπηρεσία της ενδιαφερομένης αεροπορικής Εταιρείας δεν αρχίσει να παρέχεται μέσα σε ένα χρόνο από την ημερομηνία έναρξης η οποία αναγράφεται στην έγκριση. 4.Αν μια αεροπορική εταιρεία δεν έχει το δικαίωμα να εκτελεί πτήσεις πάνω από το ελληνικό έδαφος ή να προσγειώνεται σ’ αυτό για μη συγκοινωνιακούς σκοπούς, η αρμόδια Διεύθυνση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας της παρέχει το δικαίωμα για τη λειτουργία κάθε διαπεριφερειακής αεροπορικής υπηρεσίας σύμφωνα με το παρόν διάταγμα. Άρθρο 6 1.Η αρμόδια Διεύθυνση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, με την επιφύλαξη των διατάξεων της επομένης παραγράφου του παρόντος άρθρου και του άρθρου 12 του παρόντος, εγκρίνει μια διαπεριφερειακή αεροπορική υπηρεσία, εκτός εάν ένας ή περισσότεροι από τους ακόλουθους λόγους εμποδίζουν την έγκριση αυτή και υπό τον όρο ότι οι λόγοι αυτοί δεν συνεπάγονται διακρίσεις κατά των διαπεριφερειακών αεροπορικών υπηρεσιών: α)Ο σχετικός αερολιμένας του Ελληνικού κράτους έχει ανεπαρκείς εγκαταστάσεις για να δεχτεί την υπηρεσία. β)Τα μέσα της υποβοήθησης της εναέριας κυκλοφορίας του Ελληνικού κράτους είναι ακατάλληλα για να εξυπηρετήσουν την υπηρεσία. γ)Η συγκοινωνία, την οποία θα κάλυπτε η αιτούμενη αεροπορική υπηρεσία, εξυπηρετείται ήδη ικανοποιητικά, τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά, από υφιστάμενες απευθείας αεροπορικές υπηρεσίες μεταξύ των δύο επηρεαζομένων αερολιμένων. Σελ. 532(α) Τεύχος 1Β-2-1 Σελ. 104 "δ)Στην Περίπτωση που μια αεροπορική εταιρία κράτους-μέλους λάβει την άδεια να παρέχει μια διαπεριφερειακή αεροπορική υπηρεσία, το κράτος καταγωγής αυτής της αεροπορικής εταιρείας δεν θα προβάλλει αντίρρηση στην αίτηση αεροπορικής εταιρείας του Ελληνικού Κράτους για την παροχή διαπεριφερειακής υπηρεσίας στην ίδια διαδρομή". Η περίπτ. δ αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 1 Π.Δ. 10/30 Δεκ. 1988-3 Ιαν. 1989 (ΦΕΚ Α' 3). "Άρθρ.7.-Το κράτος καταγωγής και οι Ελληνικές Αρχές εγκρίνουν τα τιμολόγια μιας αεροπορικής Εταιρείας για μια δεδομένη διαπεριφερειακή αεροπορική υπηρεσία, χωρίς εξωτερική επιδότηση, και με βάση ότι το τιμολόγιο αυτό: α)Σε σχέση με τα έξοδα παροχής της αεροπορικής Εταιρείας θα είναι λογικό για την υπηρεσία αυτή, χωρίς άμεση ή έμμεση κρατική ενίσχυση, επιτρέποντας ταυτόχρονα μια ικανοποιητική απόδοση του κεφαλαίου και β)Δεν έχει χαρακτήρα (ντάμπινγκ) ανταγωνιστικό". Το άρθρ. 7 αντικαταστάθηκε ως άνω από το