22. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 885 της 20/27 Μαΐου 1971 (ΦΕΚ Α΄ 105) Περί τροποποιήσεως των περί των Ιατροδικαστικών Υπηρεσιών Υπουργείου Δικαιοσύνης διατάξεων και αυξήσεως του προσωπικού τούτων. Άρθρ.1.-3.(Βλ. ήδη άρθρ. 43-46 Π.Δ. 602/1976, τόμ. 6 σελ. 22,01). Για το όριο ηλικίας διορισμού σε κενή οργανική θέση ιατροδικαστή, βλέπε παρ. 1 άρθρ. 31 Νόμ. 2915/28 - 29 Μαΐου 2001 (ΦΕΚ Α΄109) κατωτ. αριθ. 25. Άρθρ.4.-1.Ο βασικός μηνιαίος μισθός των Ιατροδικαστών καθορίζεται ως ακολούθως: Ιατροδικαστού    Α΄        τάξεως      δραχ.       12.565        » Β΄ » » 11.790        » Γ΄ » » 9.900        » Δ΄ » » 7.910 2.Εις τους ανωτέρω καταβάλλονται και τα εν άρθρ. 6 του Α.Ν. 274/1968 καθοριζόμενα γενικά επιδόματα, ως και το εν άρθρ. 8 Κεφάλ. Β΄ παρ. γ΄ του αυτού Νόμου ειδικόν επίδομα λόγω επικινδύνου εργασίας, όπερ καθορίζεται εις 30% επί του βασικού αυτών μισθού. Άρθρ.5.-«1.Με π.δ/τα, που εκδίδονται ύστερα από πρόταση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης, Δικαιοσύνης, Οικονομικών, Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, μπορούν να συσταθούν ιατροδικαστικές υπηρεσίες στις έδρες των πρωτοδικείων του κράτους. (Αντί για τη σελ. 306,01(δ) Σελ. 306,01(ε) Τεύχος 1362 Σελ. 47 Ιατροδικαστές 6.Γ .β.20-22 2.Με τα ίδια π.δ/τα καθορίζονται, ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ιατροδικαστικής υπηρεσίας, ο αριθμός των θέσεων των ιατροδικαστών και του λοιπού επιστημονικού, διοικητικού και βοηθητικού προσωπικού, ο τρόπος πλήρωσης των θέσεων αυτών, τα ειδικά τυπικά προσόντα πρόσληψης των ιατροδικαστών, μεταξύ των οποίων απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ειδικότητα της ιατροδικαστικής, τα ειδικά τυπικά προσόντα πρόσληψης του λοιπού προσωπικού, καθώς και κάθε λεπτομέρεια που αφορά τη σύσταση, οργάνωση και λειτουργία των υπηρεσιών αυτών. Για τέσσερα χρόνια από τη δημοσίευση του παρόντος στις θέσεις που προβλέπονται στα πιο πάνω δ/τα μπορεί να διορίζονται γιατροί χωρίς την ειδικότητα της ιατροδικαστικής, αλλά την πιο συναφή, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στα δ/τα αυτά. 3.Οι θέσεις των ιατροδικαστών και του λοιπού προσωπικού, που συνιστώνται κατά την παρ. 2 του άρθρου αυτού, μπορούν να πληρούνται και με απόσπαση ή μετάθεση από άλλες ιατροδικαστικές υπηρεσίες ή από άλλες υγειονομικές υπηρεσίες και νοσηλευτικά ιδρύματα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, αναλόγως με τις υπηρεσιακές ανάγκες. «4.α)Η διενέργεια ιατροδικαστικών πράξεων μπορεί με παραγγελία του αρμόδιου δικαστηρίου, εισαγγελέα, ανακριτή ή ανακριτικού υπαλλήλου να ανατίθεται και στα εργαστήρια ιατροδικαστικής των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων (Α.Ε.Ι.), όπου υπάρχουν, ή των νοσηλευτικών ιδρυμάτων πανεπιστημιακών (Α.Ε.Ι.) ή του Εθνικού συστήματος Υγείας, που εδρεύουν στην περιφέρεια ή σε περιφέρεια με την οποία συνδέονται με τον πιο εύκολο συγκοινωνιακό τρόπο. Τις ιατροδικαστικές πράξεις στα Α.Ε.Ι. ενεργούν μέλη του Δ.Ε.Π. που έχουν την ειδικότητα, του ιατροδικαστή και ορίζονται από τον αρμόδιο διευθυντή του εργαστηρίου, εκτός αν η σχετική παραγγελία του εισαγγελέα ή των άλλων αρμοδίων απευθύνεται σε συγκεκριμένο μέλος του Δ.Ε.Π., οπότε εκτελείται από αυτό. β)Με προεδρικά δ/τα, που εκδίδονται ύστερα από πρόταση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης, Οικονομικών, Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Δικαιοσύνης και Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, μπορεί να συσταθούν θέσεις ιατροδικαστών και στα νοσηλευτικά ιδρύματα νομαρχιακά, περιφερειακά και πανεπιστημιακά. Απαραίτητη προϋπόθεση, σε κάθε πρόσληψη, είναι η ειδικότητα της ιατροδικαστικής, κατ’ εξαίρεση δε και για χρονικό διάστημα τριών μόνο ετών από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου, μπορεί να διορίζονται και να εκτελούν ιατροδικαστικές πράξεις και ιατροί με την ειδικότητα της Παθ. Ανατομικής. Σελ. 306,02(ε) Τεύχος 1362 Σελ. 48 γ)Αν συντρέχει εξαιρετικός λόγος κατά την κρίση του αρμόδιου για την ανάκριση υπαλλήλου ή δικαστηρίου, μπορεί να ανατεθεί η διενέργεια ιατροδικαστικής πραγματογνωμοσύνης και σε ιατρό άλλης ειδικότητας, εφόσον η ειδικότητα αυτή προσιδιάζει απολύτως με το ειδικό αντικείμενο της πραγματογνωμοσύνης». Οι παρ. 4, 5 και 6 συγχωνεύθηκαν σε παρ. 4 και αντικαταστάθηκαν ως άνω από το άρθρ. 123 του Νόμ. 2071/4-15 Ιουλ. 1992 (ΦΕΚ Α΄ 123) τόμ. 34, σελ. 96,653. Το άρθρ. 5 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 5 Νόμ. 1649/29 Σεπτ.-3 Οκτ. 1986 (ΦΕΚ Α΄ 149), τόμ. 6Α, σελ. 390,322. Άρθρ.6.-1.Εις τους Ιατροδικαστάς, δύναται να απονέμωνται δι’ εξαιρετικάς πράξεις εν τη εκτελέσει της υπηρεσίας των ή δι’ εξαίρετον επίδοσιν, πέραν της εκ των καθηκόντων των επιβαλλομένης, αι υπό των άρθρ. 126-129 του Κώδικος περί Δημοσίων Διοικητικών υπαλλήλων προβλεπόμεναι ηθικαί αμοιβαί. 2.Ομοίως, εις Ιατροδικαστάς, έχοντας τριακονταπενταετή πραγματικήν δημοσίαν υπηρεσίαν, αποχωρούντας της υπηρεσίας, δύναται να απονεμηθή δια Β.Δ/τος επί τιμή ισοβίως, ο βαθμός ον έφερον κατά τον χρόνον της αποχωρήσεώς των. Άρθρ.7.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτού δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 6.Γ .β.22 Ιατροδικαστές