35. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 2711 της 31 Οκτ./11 Νοεμ. 1953 Περί τροποποιήσεως των περί Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και περί Δικών του Δημοσίου διατάξεων, Άρθρ.1-3.(Βλ. ήδη άρθρ. 1, 3, 16 και 25 του κατωτέρω Β.Δ. της 7/20 Ιαν. 1957). Άρθρ.10.-Αι μέχρι της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος ασκηθείσαι εκπροθέσμως κατά τας διατάξεις των παρ. 1 και 2 του άρθρ. 2 του Α.Ν. 1530/1950 «περί συμπληρώσεως τροποποιήσεως και καταργήσεως ενίων διατάξεων του Ν.Δ. 1138/ 1949 «περί των εχθρικών περιουσιών», κυρωθέντων δια του Νόμ. 2113/52 αγωγοί, ενώπιον του κατά την παρ. 1 του άρθρ. 3 του Α.Ν. 1530/1950 Δικαστηρίου, θεωρούνται ως εμπροθέσμως κατατεθείσαι, εφ’ όσον είχεν ασκηθή εμπρόθεσμος επί του αυτού αντικειμένου ή κατά τον Α.Ν. 1323/1949 αγωγή ενώπιον του κατά τον νόμον τούτον αρμοδίου Δικαστηρίου. Άρθρ.11.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εν τη Εφημερίδι της Κυβερνήσεως. Άρθρ.4.-Η εν τω άρθρ. 473 του Νόμ. 1943/50 περί κυρώσεως του Κώδικος Ποιν. Δικονομίας προθεσμία προς άσκησιν των ενδίκων μέσων εφέσεως και αναιρέσεως κατά βουλευμάτων και αποφάσεων, προκειμένου περί του Δημοσίου είναι 15θήμερος, αρχομένη από της επιδόσεως του βουλεύματος ή της αποφάσεως και παρεκτεινομένη κατά τας διατάξεις του άρθρ. 166 παρ. 1 του Κωδ. Ποιν. Δικονομίας. Άρθρ.5.-Το Δημόσιον δύναται δια τας εξ οιουδήποτε αδικήματος απορρεούσας αξιώσεις περί αποζημιώσεώς του να παρίσταται ενώπιον του Ποιν. Δικαστηρίου, προβάλλον ταύτας το πρώτον επ’ ακροατηρίω άμα τη εκφωνήσει της υποθέσεως άνευ εγγράφου τινός προδικασίας και δια μόνης της δηλώσεως του νομίμου πληρεξουσίου του, καταχωριζομένης εις το οικείον πρακτικόν, δύναται δε ταυτοχρόνως τη άνω δηλώσει να γνωστοποιή και τα ονοματεπώνυμα των εξεταστέων μαρτύρων του προς απόδειξιν της αξιώσεώς του. Άρθρ.6.-(Αντικαθίσταται το δεύτερον εδάφιον του άρθρ. 10 του Κώδικος περί δικών του Δημοσίου, 10, Δβ.2). Άρθρ.7.-Επί ποινή απαραδέκτου της συζητήσεως πολιτικής υποθέσεως ενώπιον οιουδήποτε Δικαστηρίου, πας αντίδικος του Δημοσίου οφείλει να σημειώνη επί παντός κατά τούτου στρεφομένου δικογράφου, επί των προτάσεων και σημειωμάτων ή να δηλώνη κατά την ενώπιον Ειρηνοδικών, Προέδρων ή εισηγητών συζήτησιν, εγγραφομένης της σχετικής δηλώσεως εν τοις πρακτικοίς ή ταις εκθέσεσιν, την ακριβή διεύθυνσιν της κατοικίας του (οδός και αριθμός). Μεταγενεστέρα αλλαγή κατοικίας δηλωσάντων τοιαύτην δέον να γνωστοποιήται κατά την αμέσως επομένην διαδικαστικήν ενέργειαν ή δι’ εξωδίκου ειδοποιήσεως εις το Δημόσιον, άλλως πάσα επίδοσις δικογράφου εκ μέρους τούτου προς τους αντιδίκους αυτού είναι έγκυρος γενομένη εις την αρχικώς δηλωθείσαν κατοικίαν και διεύθυνσιν. Ο αναφέρων εγγράφως ή προφορικώς ψευδή διευθύνσιν κατοικίας αντίδικος του Δημοσίου, διώκεται και τιμωρείται κατά το άρθρ. 225 παρ. 2 Ποιν. Κώδικος. Αι διατάξεις του άρθρ. 7 εφαρμόζονται αναλόγως και επί του Βασιλέως και των μελών της Βασιλικής Οικογενείας, δυνάμει του άρθρ. 2 Ν.Δ. 3381/1955 (τόμ. 1 σελ. 64). Σελ. 284(δ) Τεύχος 1135-Σελ. 4 Άρθρ.8.-Η παρ. 3 του άρθρ. 18 του Α.Ν. 1539/ 1938 «περί προστασίας των Δημοσίων Κτημάτων» αντικαθίστανται ως εξής: «Κατά των τελεσιδίκων αποφάσεων επιτρέπεται αίτησις αναιρέσεως δια τους εν άρθρ. 807 της Πολ. Δικ. λόγους ως και δια ψευδή ερμηνείαν ή εσφαλμένην εφαρμογήν των άρθρ. 3, 7, 13 της παρ. 2 του άρθρ. 14 της παρ. 1 του άρθρ. 16, της παρ. 1 του άρθρ. 17 και των άρθρ. 20 και 21 του παρόντος νόμου». Άρθρ.9.-Το άρθρ. 3 του Ν.Δ. 1174 του 1942 «περί διαιτητικών τινων αποφάσεων και της τηρητέας διαδικασίας προς διαιτητικήν λύσιν διαφορών του Δημοσίου», καταργείται. Οι μέχρι του παρόντος γενόμενοι κατά παράβασιν του άρθρ. 3 Ν.Δ. 1174 του 1942 διορισμοί διαιτητών εις διαφοράς του Δημοσίου θεωρούνται νομίμως γενόμεναι.