1. ΝΟΜΟΣ 4311 της 6/14 Αυγ. 1929 (ΦΕΚ Α' 278) Περί καταστολής της κυκλοφορίας και του εμπορίου των ασέμνων δημοσιευμάτων κλπ. Άρθρ.1.-Κυρούται η εν τη Γενεύη την 12 Σεπτ. 1923 καταρτιθείσα και υπό των Ελλήνων αντιπροσώπων, δεόντως εξουσιοδοτημένων, υπογραφείσα σύμβασις δια την καταστολήν της κυκλοφορίας και του εμπορίου των ασέμνων δημοσιευμάτων, ης το κείμενον επισυνάπτεται εν Γαλλικώ πρωτοτύπω και εν Ελληνική μεταφράσει. Άρθρ.7.-Η παρούσα σύμβασις, της οποίας θέλουσι θεωρείσθαι ισχύοντα το τε Αγγλικόν και Γαλλικόν κείμενον, θέλει φέρει την σημερινήν ημερομηνίαν, θέλει δε είσθαι μέχρι της 31ης Μαρτ. 1924 ανοικτή προς υπογραφήν υπό παντός μέλους εν τη Συνδιασκέψει αντιπροσωπευομένου κράτους, υπό παντός μέλους της Κοινωνίας των Εθνών και υπό παντός Κράτους, εις όπερ το Συμβούλιον της Κοινωνίας των Εθνών θέλει ανακοινώσει προς τον σκοπόν τούτον έν αντίτυπον της παρούσης συμβάσεως. Άρθρ.8.-«Η παρούσα Σύμβασις υπόκειται εις επικύρωσιν. Τα όργανα επικυρώσεως θα διαβιβάζωνται εις τον Γενικόν Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών όστις θέλει κοινοποιεί την κατάθεσιν εις τα Κράτη Μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και εις τα μη μέλη Κράτη εις τα οποία ούτος θα έχη ανακοινώσει αντίγραφον της Συμβάσεως. Ο Γενικός Γραμματεύς του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών θα ανακοινοί αμέσως εις την Κυβέρνησιν της Γαλλικής Δημοκρατίας, κεκυρωμένον αντίγραφον παντός οργάνου σχετιζομένου προς την παρούσαν Σύμβασιν». Το άρθρ. 8 διετυπώθη ως άνω δια τροποποιητικού πρωτοκόλλου της 12 Νοεμ. 1947 κυρωθέντος δια του Νόμ. 2306/1953. Άρθρ.9.-«Τα κράτη Μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών θα δύνανται να προσχωρήσουν εις την παρούσαν Σύμβασιν. Τουταυτό ισχύει και δια τα μη μέλη Κράτη προς τα οποία το Οικονομικόν και Κοινωνικόν Συμβούλιον του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, θα ηδύνατο να αποφασίση να ανακοινώση επισήμως την παρούσαν Σύμβασιν. Η προσχώρησις αύτη θα γίνη δι’ οργάνου ανακοινουμένου εις τον Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών επί τω σκοπώ καταθέσεως αυτού εις τα αρχεία της Γραμματείας. Ο Γενικός Γραμματεύς θέλει κοινοποιεί αμέσως την κατάθεσιν ταύτην  εις τα Κράτη Μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, ως και εις τα μέλη Κράτη εις τα οποία θα είχεν ανακοινώσει αντίγραφον της Συμβάσεως». Το άρθρ. 9 διετυπώθη ως άνω δια τροποποιητικού πρωτοκόλλου της 12 Νοεμ. 1947 κυρωθέντος δια του Νόμ. 2306/1953. Άρθρ.10.-Η κύρωσις της παρούσης Συμβάσεως, ως και η εις ταύτην προσχώρησις, θέλουσι συνεπάγεσθαι αυτοδικαίως και άνευ ειδικής ανακοινώσεως την πλήρη και συναφή προσχώρησιν εις την συμφωνίαν της 4ης Μαΐου 1910, ήτις θέλει τίθεσθαι εν ισχύϊ την αυτήν ημέραν καθ’ ην και η παρούσα Σύμβασις εις το σύνολον του εδάφους του κυρούντος ή προσχωρούντος κράτους μέλους του Ο.Η.Ε. Ούχ ήττον δια της ανωτέρω διατάξεως δεν παραβαίνεται το 4ον άρθρον της ρηθείσης Συμφωνίας της 4ης Μαΐου 1910, ήτις παραμένει εφαρμόσιμος εν η περιπτώσει έν κράτος ήθελε προτιμήσει να προσχωρήση μόνον εις την Σύμβασιν ταύτην. Άρθρ.11.-Η παρούσα Σύμβασις θέλει τίθεσθαι εν ισχύϊ την 30ήν ημέραν μετά την παραλαβήν δύο κυρώσεων υπό του Γενικού Γραμματέως της Κοινωνίας των Εθνών. Άρθρ.12.-Η παρούσα Σύμβασις δύναται να καταγγελθή δι’ εγγράφου ανακοινώσεως απευθυνομένης προς τον Γενικόν Γραμματέα του Ο.Η.Ε. Η καταγγελία θέλει έχει τας συνεπείας αυτής έν έτος μετά την ημερομηνίαν της λήψεως αυτής υπό του Γενικού Γραμματέως, θέλει δε ισχύει μόνον δι’ ότι αφορά το καταγγέλον κράτος μέλος του Ο.Η.Ε. «Ο Γενικός Γραμματεύς του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών θα φέρη εις γνώσιν εκάστου Κράτους Μέλους του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και των μη μελών Κρατών εις τα οποία θα έχη ανακοινώσει αντίγραφον της Συμβάσεως πάσαν καταγγελίαν λαμβανομένην υπ’ αυτού». Η παρ. β΄ διετυπώθη ως άνω δια τροποποιητικού πρωτοκόλλου της 12 Νοεμ. 1947 κυρωθέντος δια του Νόμ. 2306/1953. Η καταγγελία της παρούσης Συμβάσεως δεν θέλει συνεπάγεσθαι αυτοδικαίως και συναφώς προς ταύτην την καταγγελίαν της Συμφωνίας της 4ης Μαΐου 1910, εκτός αν ήθελε γίνει ρητή περί τούτου μνεία εν τω εγγράφω της ανακοινώσεως. Άρθρ.13.-(Διεγράφη δια του πρωτοκόλλου του κυρωθέντος δια του Νόμ. 2306/1953). Άρθρ.14.-«Ο Γενικός Γραμματεύς του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών θα διατηρή ειδικόν κατάλογον όλων των υπογραψάντων, κυρωσάντων ή καταγγειλάντων την παρούσαν Σύμβασιν, ή προσχωρησάντων εις αυτήν μερών. Τον κατάλογον τούτον θα     δύναται   ανά   πάσαν   στιγμήν Σελ. 349 Συμβάσεις περί ασέμνων Δημοσιευμάτων 40.Γ.δ.1 41 να συμβουλευθή, παν Κράτος Μέλος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, ή παν μη μέλος Κράτος, εις το οποίον ο Γενικός Γραμματεύς θα έχη ανακοινώσει αντίγραφον της Συμβάσεως. Ούτος θα δημοσιεύεται όσον το δυνατόν συχνώτερον». Το άρθρ. 14 διετυπώθη ως άνω δια τροποποιητικού πρωτοκόλλου της 12 Νοεμ. 1947 κυρωθέντος δια του Νόμ. 2306/1953. Άρθρ.15.-Άπασαι αι μεταξύ των συμβαλλομένων μερών περί της ερμηνείας ή της εφαρμογής της παρούσης Συμβάσεως αναφυησόμεναι διαφοραί, αν δεν δύνανται να διακανονισθώσι δι’ απ’ ευθείας διαπραγματεύσεων, θέλουσι παραπέμπεσθαι προς έκδοσιν αποφάσεως εις το Διαρκές Δικαστήριον. Αν τα μέρη, μεταξύ των οποίων αναφύεται διαφορά τις, ή αν το έν εξ αυτών, δεν ήθελον έχει υπογράψει ή δεχθή το Καταστατικόν του Διαρκούς Δικαστηρίου, η διαφορά αυτών θέλει υποβάλλεσθαι κατ’ αρεσκείαν των ενδιαφερομένων μερών είτε εις το Διαρκές Δικαστήριον είτε εις διαιτησίαν. Άρθρ.16.-Εάν πέντε των υπογραψάντων ή προσχωρησάντων μερών ζητήσωσι την αναθεώρησιν της παρούσης Συμβάσεως, το Οικονομικόν και Κοινωνικόν Συμβούλιον του Ο.Η.Ε. οφείλει να συγκαλέση την Διάσκεψιν προς τον σκοπόν τούτον. Εν πάση περιπτώσει το Συμβούλιον θέλει εξετάζει εις το τέλος εκάστης πενταετούς περιόδου το πρόσφορον της συγκλήσεως ταύτης. Εις περίπτωσιν τούτου οι ρηθέντες πληρεξούσιοι υπέγραψαν την παρούσαν Σύμβασιν. Εγένετο εν Γενεύη, τη δωδεκάτη Σεπτεμβρίου χίλια εννεακόσια είκοσι τρία εις δύο πρωτότυπα αντίτυπα, ων το έν θέλει μείνει κατατεθειμένον εις τα αρχεία της Κοινωνίας των Εθνών, το δε έτερον θέλει μείνει κατατεθειμένον εις τα αρχεία της Κυβερνήσεως της Γαλλικής Δημοκρατίας. Άρθρ.2-4.(Κατηργήθησαν δια του άρθρ. 70 του Νόμ. 5060/1931 περί τύπου κλπ., τόμ. 18 σελ. 341). Άρθρ.5.-Καταργείται από της δημοσιεύσεως του παρόντος πάσα ετέρα διάταξις Νόμου αναφερομένη εις τα δια του παρόντος ρυθμιζόμενα θέματα. ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΜΒΑΣΙΣ Δια την καταστολήν της κυκλοφορίας και του εμπορίου των ασέμνων δημοσιευμάτων. Η Αλβανία, η Γερμανία, η Αυστρία, το Βέλγιον, η Βραζιλία, η Βρεττανική Αυτοκρατορία (μετά της Νοτιοαφρικανικής Ενώσεως της Νέας Ζηλανδίας, των Ινδιών και του Ελευθέρου Κράτους της Ιρλανδίας), η Βουλγαρία, η Κίνα, η Κολομβία, η ΚόσταΡίκα, η Κούβα, η Δανία, η Ισπανία, η Φινλανδία, η Γαλλία, η Ελλάς, η Αϊτή, η Ονδούρας, η Ουγγαρία, η Ιταλία, η Ιαπωνία, η Λεττωνία, η Λιθουανία, το Λουξεμβούργον, το Μονακό, ο Παναμάς, η Ολλανδία, η Περσία, η Πολωνία (μετά της Ελευθέρας πόλεως του Δάντσιγ), η Πορτογαλλία, η Ρουμανία, το Σαλβαδώρ, το Βασίλειον των Σερβών, Κροατών και Σλοβένων, το Σιάμ, η Ελβετία, η Τσεχοσλοβακία, η Τουρκία και η Ουραγουάη. Επιθυμούσαι να δώσωσιν όσον το δυνατόν περισσοτέραν αποτελεσματικότητα εις την καταστολήν της κυκλοφορίας και του εμπορίου των ασέμνων δημοσιευμάτων, δεχθείσαι την πρόσκλησιν της Κυβερνήσεως της Γαλλικής   Δημοκρατίας, όπως συμμετάσχωσι Συνδιασκέψεως συγκληθείσηςς τη 31η Αυγ. 1923 εν Γενεύη υπό την προστασίαν της Κοινωνίας των Εθνών προς εξέτασιν του εν έτει 1910 εκπονηθέντος σχεδίου Συμβάσεως και των παρατηρήσεων, αίτινες διατυπώθησαν υπό των διαφόρων κρατών, ως και προς εκπόνησιν και υπογραφήν του οριστικού κειμένου της Συμβάσεως, διώρισαν προς τούτο ως πληρεξουσίους ……………………………………………………… οίτινες, ανακοινώσαντες τα πληρεξούσια αυτών, ευρεθέντα εν πλήρει τάξει, και λαβόντες γνώσιν της τελικής πράξεως της Συνδιασκέψεως και της Συμφωνίας της 4ης Μαΐου 1910, συνεφώνησαν τα εξής: Άρθρ.1.-Τα Υψηλά συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούσιν, όπως λαμβάνωσι παν μέτρον προς ανακάλυψιν, καταδίωξιν και τιμωρίαν παντός ατόμου, όπερ θέλει γίγνεσθαι ένοχον μιας των κατωτέρω απαριθμουμένων πράξεων και κατά συνέπειαν αποφασίζουν ότι θέλει είσθαι πράξις κολάσιμος: 1)Το παρασκευάζειν ή κατέχειν άσεμνα συγγράμματα, σχέδια, εικόνας, έντυπα, ζωγραφίας, τοιχοκολλήσεις, εμβλήματα, φωτογραφίας, κινηματογραφικάς ταινίας ή άλλα αντικείμενα προς τον σκοπόν του εμπορεύεσθαι, διανέμειν δημοσία ή εκθέτειν ταύτα. 2)Το εισάγειν, μεταφέρειν, εξάγειν, διενεργείν δι’ άλλου την εισαγωγήν, μεταφοράν ή εξαγωγήν χάριν των άνω σκοπών τα ρηθέντα συγγράμματα, σχέδια, εικόνας, έντυπα, ζωγραφίας, κινηματογραφικάς ταινίας ή άλλα αντικείμενα ή το καθ’ οιανδήποτε τρόπον θέτειν ταύτα εις κυκλοφορίαν. 3)Το εμπορεύεσθαι ταύτα, έστω και μη δημοσία, το ενεργείν πάσαν πράξιν αφορώσαν αυτά καθ’ ένα οιονδήποτε τρόπον, το διανέμειν, εκθέτειν δημοσία ή ενοικιάζειν ταύτα επαγγελματικώς. 4)Το αναγγέλειν ή γνωστοποιείν δι’ ενός οιουδήποτε μέσου προς διευκόλυνσιν της περισταλτέας κυκλοφορίας ή του περισταλτέου εμπορίου,   ότι πρόσωπόν     τι     ασχολείται      εις  Σελ. 347 Συμβάσεις περί ασέμνων Δημοσιευμάτων 40.Γ.δ.1 39 μίαν οιανδήποτε εκ των ανωτέρω απαριθμουμένων κολασίμων πράξεων, το αναγγέλειν ή γνωστοποιείν πως και από τίνος είναι δυνατόν να αγορασθώσιν είτε αμέσως είτε εμμέσως τα ρηθέντα συγγράμματα, σχέδια, εικόνες, ζωγραφίαι, έντυπα, φωτογραφίαι, κινηματογραφικαί ταινίαι και άλλα αντικείμενα. Άρθρ.2.-Τα άτομα, άτινα ήθελον διαπράξει μίαν των εν τω 1ω άρθρω προβλεπομένων παραβάσεων, θέλουσιν υπάγεσθαι εις την δικαιοδοσίαν των δικαστηρίων της συμβαλλομένης χώρας, εν τη οποία ήθελε διαπραχθή είτε το αδίκημα, είτε τα απαρτίζοντα τούτο στοιχεία. Θέλουσιν ωσαύτως, όταν η νομοθεσία της οικείας χώρας επιτρέπη τούτο, υπάγεσθαι εις την δικαιοδοσίαν των δικαστηρίων της συμβαλλομένης χώρας, ης είναι υπήκοοι, αν ευρίσκωνται εν ταύτη, και εν η ακόμη περιπτώσει τα το αδίκημα απαρτίζονται στοιχεία διεπράχθησαν έξω του εδάφους της χώρας ταύτης. Απόκειται ουχ ήττον εις έκαστον των συμβαλλομένων κρατών να εφαρμόζωσι την αρχήν του «ουχί δις εν τω αυτώ» κατά τους υπό της νομοθεσίας αυτού παραδεδεγμένους κανόνας. Άρθρ.3.-Η μεταβίβασις ανακριτικών εντολών σχετικών προς τας εν τη παρούση Συμβάσει προβλεπομένας παραβάσεις θέλει γίγνεσθαι: 1)Είτε δι’ εντολής απ’ ευθείας μεταξύ των δικαστικών αρχών. 2)Είτε δια του διπλωματικού ή προξενικού Πράκτορος της αιτούσης χώρας εν τη προς ην η αίτησις. Ο Πράκτωρ ούτος θέλει αποστέλει την ανακριτικήν εντολήν απ’ ευθείας εις την αρμοδίαν δικαστικήν αρχήν ή εις την υπό της προς ην η αίτησις χώρας υποδειχθησομένην τοιαύτην, θέλει δε λαμβάνει απ’ ευθείας παρά της αρχής ταύτης τα έγγραφα τα διαπιστούντα την εκτέλεσιν της ανακριτικής εντολής. Εις αμφοτέρας τας περιπτώσεις αντίγραφον της ανακριτικής εντολής θέλει απευθύνεσθαι πάντοτε συγχρόνως εις την ανωτέραν αρχήν της προς ην η αίτησις χώρας. 3)Είτε δια της διπλωματικής οδού. Έκαστον των συμβαλλομένων μερών θέλει γνωστοποιήσει δι’ ανακοινώσεως απευθυνομένης εις έκαστον των άλλων συμβαλλομένων μερών τον τρόπον ή τους τρόπους μεταβιβάσεως, ους αποδέχεται δια τας ανακριτικάς εντολάς του οικείου συμβαλλομένου. Σελ. 348      Όλαι αι δυσχέρειαι, αίτινες ήθελον αναφυή εξ αφορμής των εις τας υπ’ αριθ. 1 και 2 περιπτώσεις του παρόντος άρθρου διαβιβάσεων θέλουσι κανονίζεσθαι δια της διπλωματικής οδού. Η ανακριτική εντολή, εξαιρέσει της περιπτώσεως καθ’ ην ήθελεν υπάρχει αντίθετος συμφωνία, δέον να είναι συντεταγμένη είτε εις την γλώσσαν της εις ην απευθύνεται αρχής, είτε εις την μεταξύ των δύο ενδιαφερομένων χωρών συμφωνηθείσαν γλώσσαν, ή δέον να συνοδεύηται υπό μεταφράσεως εις μίαν των δύο τούτων γλωσσών, ης το γνήσιον δέον να είναι πιστοποιημένον υφ’ ενός διπλωματικού ή προξενικού πράκτορος της αιτούσης ή υπό ενόρκου μεταφραστού της προς ην η αίτησις χώρας. Η εκτέλεσις των ανακριτικών εντολών δεν δύναται να δίδη δικαίωμα εις απόδοσιν των οιασδήποτε φύσεως τελών ή εξόδων. Ουδέν εν τω παρόντι άρθρω θα δύναται να ερμηνευθή ως αποτελούν εκ μέρους των συμβαλλομένων μερών υποχρέωσιν να αποδεχθή προς αναίρεσιν των ιδίων αυτού Νόμων όσον αφορά το σύστημα αποδείξεων σχετικώς προς κατασταλτέας πράξεις. Άρθρ.4.-Τα συμβαλλόμενα μέρη ων η νομοθεσία δεν ήθελεν είσθαι από τούδε επαρκής προς εκτέλεσιν της παρούσης συμβάσεως, αναλαμβάνουσι την υποχρέωσιν, όπως λάβωσιν ή προτείνωσιν εις τα οικεία νομοθετικά σώματα τα προς τούτο αναγκαία μέτρα. Άρθρ.5.-Τα συμβαλλόμενα μέρη, ων η νομοθεσία δεν ήθελεν είσθαι από τούδε επαρκής, συμφωνούσιν, όπως ληφθή εν τη νομοθεσία αυτών πρόνοια περί ερευνών εις μέρη, όπου υπάρχουσι λόγοι να πιστεύηται, ότι παρασκευάζονται ή ευρίσκονται χάριν ενός των εν τω 1ω άρθρω ειδικώς καθοριζομένων σκοπών ή κατά παράβασιν του άρθρου τούτου συγγράμματα σχέδια, εικόνες, ζωγραφίαι, έντυπα, τοιχοκολλήσεις, εμβλήματα, φωτογραφίαι, κινηματογραφικαί ταινίαι ή άλλα αντικείμενα άσεμνα, ωσαύτως δε προβλέψωσι την κατάσχεσιν, δήμευσιν και καταστροφήν αυτών. 40.Γ.δ.1 Συμβάσεις περί ασέμνων Δημοσιευμάτων 40 Άρθρ.6.-Τα συμβαλλόμενα μέρη, συμφωνούσιν, όπως εν περιπτώσει παραβάσεως των διατάξεων του 1ου άρθρου, διαπραχθείσης επί του εδάφους ενός εξ αυτών, και όταν υπάρχη λόγος να πιστεύηται, ότι τα αντικείμενα της παραβάσεως παρασκευάσθησαν επί του εδάφους ή εισήχθησαν εξ εδάφους ετέρου των συμβαλλομένων μερών, η δυνάμει της συμφωνίας της 4ης Μαΐου 1910 υποδεικνυομένη αρχή θέλει αναφέρει αμέσως τα γεγονότα εις την αρχήν του άλλου τούτου μέρους παρέχουσα συνάμα τη τελευταία ταύτη πλήρεις πληροφορίας όπως καταστήση εις ταύτην δυνατόν να λάβη τα αναγκαία μέτρα.