4. ΝΟΜΟΣ 6424 της 26 Νοεμ./1 Δεκ. 1934 Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως διατάξεών τινων των ν. 5511 και 5598 περί καταγγελίας συμβάσεως εργασίας υπαλλήλων, εργατών κ.λπ.  Άρθρον 1 Επί έργων απολογιστικώς δια λογαριασμόν του δημοσίου ή άλλου νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου εκτελουμένων, απαγορεύεται η εκ μέρους του δημοσίου ανάληψις έναντι του αναδόχου των έργων της υποχρεώσεως προς αποζημίωσιν των κατά τας διατάξεις του νόμου 5511 δικαιουμένων προσώπων λόγω ατυχήματος εκ βιαίου συμβάντος εν τη εργασία ή εξ αφορμής αυτής, ωσαύτως δε και η εκ μέρους του δημοσίου ανάληψις υποχρεώσεως προς καταβολήν των σχετικών ασφαλίστρων, πάσα δε αντίθετος συμφωνία είναι άκυρος και θεωρείται μη γενομένη. «Εξαιρετικώς δι’ έργα εκτελούμενα απολογιστικώς δια λογαριασμόν του Δημοσίου ή Νομικώς Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, βάσει συμβάσεων συνομολογηθεισών μετά την 1ης Ιουνίου 1941 και εφεξής συνομολογηθησομένων και εφ’ όσον εν αυταίς περιλαμβάνεται όρος, καθ’ ον η αποζημίωσις του εις τα εκτελούμενα έργα απασχολουμένου προσωπικού λόγω εργατικού ατυχήματος καταβάλλεται υπό του Δημοσίου ή του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, επιτρέπεται η εκ μέρους του Δημοσίου ανάληψις, έναντι του αναδόχου των έργων της υποχρεώσεως προς αποζημίωσιν των κατά τας διατάξεις του άρθρου 1 του από 24 Ιουλ. 1929 Β. Διατάγματος δικαιουμένων προσώπων». Η εντός « » παράγραφος προσετέθη δια του Ν.Δ. 2137/1943 (κατωτ. αρ. 9). (Αντί της σελ. 327) Σελ. 327(α) 139-17 Ατυχήματα σε δημόσια έργα 15.Μ.β.3-4 Άρθρον 2 Επί των απολογιστικώς δια λογαριασμόν του δημοσίου αναληφθέντων προ της ισχύος του παρόντος έργων εφ’ ων δια συμφωνίας ανέλαβον παρά του εργολήπτου την υποχρέωσιν της παροχής αποζημιώσεως λόγω ατυχημάτων εκ βιαίου συμβάντος εκ της εργασίας ή εξ αφορμής αυτής, ισχύουσιν αι κάτωθι διατάξεις. 1)Πάσα σχετική υποχρέωσις προς αποζημίωσιν εκ τοιούτου ατυχήματος και αν τούτο έλαβε χώραν προ της ισχύος του παρόντος βαρύνει εφεξής το δημόσιον, υποχρεούμενον απ’ ευθείας έναντι του δικαιούχου, εκπροσωπουμένου εκτός της πρωτευούσης εν μεν ταις περιφερείαις γενικής διοικήσεως υπό του νομικού συμβούλου αυτής, αλλαχού δε υπό του οικονομικού εφόρου. («Αι εκ της άνω δε αιτίας εγειρόμεναι αγωγαί των δικαιούχων απευθύνονται ενώπιον των δικαστηρίων της περιφερείας ένθα έλαβε χώραν το ατύχημα»). Το εντός ( ) εδάφιον προστεθέν δια του άρθρ. 9 του Ν.Δ. 199/1941 δεν ισχύει νυν κατόπιν της ακυρώσεως του Ν.Δ/τος τούτου δια της Πρ. Υπ. Συμβουλίου 383 της 31 Ιουλ./2 Αυγ. 1945. 2.Αι κατά την προηγουμένην παράγραφον αγωγαί παραγράφονται μετά τρίμηνον από της απομακρύνσεως του εργάτου εκ της εργασίας, προκειμένου περί μικροατυχημάτων, εκτός εάν ο αμέσως προϊστάμενος αυτού έλαβεν οπωσδήποτε γνώσιν του ατυχήματος ή ανηγγέλθη τούτο παρά του παθόντος εις αντιπρόσωπον της επιχειρήσεως ή και του δημοσίου, της αναγγελίας δυναμένης να γίνη δι’ εγγράφου κοινοποιουμένου ατελώς δια δικαστικού κλητήρος. Ως μικροατυχήματα ορίζονται τα επιφέροντα προσωρινήν ανικανότητα ή μερικήν διαρκή τοιαύτην μη υπερβαίνουσαν τα 25% της όλης ικανότητος του παθόντος. Επί των προ της ισχύος του παρόντος λαβόντων χώραν ατυχημάτων το κατά την προηγουμένην διάταξιν τρίμηνον άρχεται από της ισχύος του παρόντος νόμου, εφ’ όσον ο παθών δεν υπηρετεί πλέον εν τη επιχειρήσει, άλλως από της απομακρύνσεως αυτού εκ της εργασίας. 3.Από της ισχύος του παρόντος νόμου αι διαφοραί αι αντικείμενον έχουσαι αξιώσεις λόγω ατυχήματος εκ βαιαίου συμβάντος επελθόντος εις εργάτην ή υπάλληλον εκ των οπωσδήποτε απασχολουμένων εις το απολογιστικώς δια λογαριασμόν του  Σελ. 328(α) δημοσίου εκτελούμενα έργα και υπερβαίνοντος το ποσόν (των 5.000 δραχμών) υπάγονται εις την αρμοδιότητα του Πρωτοδικείου. 4.Διαφοραί εξ ατυχημάτων εκκρεμούσαι κατά την ισχύν του παρόντος ενώπιον του ειρηνοδίκου και μη συζητηθείσαι τουλάχιστον εις πρώτην συζήτησιν εκδικάζονται υπό του Πρωτοδικείου προσδιοριζομένης δικασίμου επιμελεία των διαδίκων. Επί εκκρεμουσών διαφορών συζητηθεισών τουλάχιστον εις πρώτην συζήτησιν ή και επί ασκήσεως ενδίκων μέσων επί αποφάσεων εκδεδομένων επ’ αυτών ισχύουσι τα ήδη νομοθετημένα. Άρθρον 3 1.Πάσα εκ των ν. 2112 και 4558 ή εκ του Β.Δ της 16ης Ιουλ. 1920 περί επεκτάσεως του νόμου 2112 περί καταγγελίας συμβάσεως εργασίας των ιδιωτικών υπαλλήλων και επί τεχνικών, εργατών και υπηρετών (15. Ζα. 1-3) αγωγή περί αποζημιώσεως λόγω απολύσεως προσώπων εργαζομένων εις τα απολογιστικώς δια λογαριασμόν του δημοσίου εκτελούμενα έργα παραγράφεται μετά έξ μήνας από της πραγματοποιήσεως της απολύσεως. 2.Όσον αφορά τας ανατιθεμένας υπό του αναδόχου τμηματικάς εκτελέσεις έργων εις διαφόρους υπεργολάβους ισχύει το άρθρον 8 του ν. 5511 (ανωτ. αρ. 1). Άρθρον 4 (Κατηργήθη υπό του άρθρ. 3 του Α.Ν. 2032/1939 τόμ. 10 σελ. 128). Άρθρον 5 (Τροποποιείται το άρθρ. 7 του ν. 5511, ανωτ. αρ. 1).