19. ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΧΩΡΟΤΑΞΙΑΣ ΚΑΙ  ΔΗΜ. ΕΡΓΩΝ Αριθ. Δ17α/08/32/Φ.Ν.275  της 30 Σεπτ./ 12 Οκτ. 1992 (ΦΕΚ Β' 613) Νέος Ελληνικός Αντισεισμικός Κανονισμός. Τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε στα κεφ. 2, 3, 4 και 5, ως και στα παραρτήματα Α, Β, Γ και Δ από την Δ17α/04/46/ΦΝ275/20-20 Ιουν. 1995 (ΦΕΚ Β' 534), κατωτ. αριθ. 21 απ. ΥΠΕΧΩΔΕ. Με την Δ17α/09/59/ΦΝ 275/15-22 Ιουλ. 1996 (ΦΕΚ Β' 611), ορίστηκε ότι οι διατάξεις της άνω απόφασης δεν έχουν υποχρεωτική εφαρμογή σε κτίρια του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ. και των Ο.Τ.Α., για τα οποία έχει εγκριθεί και έχει υποβληθεί για έγκριση η οριστική μελέτη τους, προ της 1-7-1995. Για τα κτίρια αυτά μπορεί να εφαρμόζονται οι προισχύουσες διατάξεις. Έχοντας υπόψη: 1.Τις διατάξεις του άρθρ. 21 παρ. 1 και 4 του Νόμ. 1418/84 "Δημόσια Έργα και ρυθμίσεις συναφών θεμάτων" (ΦΕΚ 23/Α/29.2.84). 2.Τη διάταξη του άρθρ. 2 παρ. 2 παρ. δ' του Νόμ.1349/83 "Σύσταση Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και προστασίας (ΟΑΣΠ) και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ 52/Α/25.4.83). 3.Την αριθ. 120/4.9.92 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΑΣΠ, αποφασίζουμε: Έγκριση Κανονισμού Άρθρο πρώτο.-Εγκρίνουμε τον Νέο Ελληνικό Αντισεισμικό κανονισμό (ΝΕΑΚ) με τα τέσσερα παραρτήματα (Α, Β, Γ και Δ) τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του Κανονισμού αυτού. "Ο Κανονισμός αυτός εφαρμόζεται παράλληλα με τις διατάξεις του Β.Δ. της 19/26 Φεβρ. 1959 "περί αντισεισμικού κανονισμού οικοδομικών έργων", όπως αυτές τροποποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν με τις διατάξεις της αριθ. ΕΔ2α/01/ 44/Φ.Ν.275/4.4.84 απόφασης του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων μέχρι την 30 Ιουν. 1995". Κατά το χρονικό αυτό διάστημα παρέχεται η δυνατότητα εφαρμογής κατ’ επιλογή είτε των παλαιών διατάξεων που ισχύουν σήμερα είτε των νέων που θεσπίζονται με τον παρόντα Κανονισμό. Το μέσα σε " " δεύτερο εδάφιο αντικαταστάθηκε ως άνω από την Δ16γ/05/663/Γ/10-12 Οκτ. 1994 (ΦΕΚ Β' 774). Μετά τη λήξη της χρονικής αυτής περιόδου εφαρμόζεται μόνο ο νέος κανονισμός και καταργούνται οι διατάξεις του Β.Δ. της 19/26 Φεβρ. 1959, όπως αυτές τροποποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν με τις διατάξεις της αριθ. ΕΔ2α/01/44/Φ.Ν.275/4.4.84 απόφασης του Υπουργού Δημοσίων Έργων. Έναρξη ισχύος Άρθρο δεύτερο.-Η ισχύς της απόφασης αυτής αρχίζει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της κυβερνήσεως. (Αντί για τη σελ. 540,31(α) Σελ. 540,31(β) Τεύχος 1231–Σελ. 49 Αντισεισμικός Κανονισμός 23.Ε.γ.18-19 ΝΕΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΝΤΙΣΕΙΣΜΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ 1.1.ΕΙΣΑΓΩΓΗ 1.1.1.Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής  (1)Ο Κανονισμός αυτός αφορά τον σχεδιασμό των δομημάτων έναντι σεισμού. Ο Κανονισμός δεν καλύπτει τα έργα για τα οποία προβλέπεται μερική ή πλήρης αντισεισμική μόνωση. Πρόσθετες διατάξεις σχετιζόμενες με επιμέρους υλικά περιλαμβάνονται στους αντίστοιχους Κανονισμούς. (2)Τα κριτήρια και οι κανόνες σχεδιασμού που περιλαμβάνονται στον Κανονισμό έχουν εφαρμογή κυρίως σε κτίρια. Για άλλες ειδικές κατηγορίες δομημάτων απαιτούνται συμπληρωματικές διατάξεις. (3)Η διαδικασία αντισεισμικού σχεδιασμού που προτείνεται στον Κανονισμό αυτό αποτελεί ένα σύνολο κανόνων μέγιστης αποδεκτής απλούστευσης, με την εφαρμογή του οποίου θεωρείται ότι ικανοποιούνται οι θεμελιώδεις συνθήκες επάρκειας μιας κατασκευής. Εκτός των αναφερομένων στον Κανονισμό αυτό θα μπορούσε επίσης να γίνει αποδεκτή, μετά και από σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας Δημόσιας Αρχής, η εφαρμογή ακριβεστέρων μεθόδων σχεδιασμού και ανάλυσης ενός δομήματος, σύμφωνα με τις οποίες η επαλήθευση των συνθηκών αυτών θα είναι άμεσα εμφανής. Οι παραπάνω εναλλακτικές μέθοδοι ανάλυσης θα πρέπει να βασίζονται στις θεμελιωμένες και αναγνωρισμένες αρχές της επιστήμης, σε συνδυασμό και με την επίτευξη του αυτού επιπέδου ασφαλείας με το επιδιωκόμενο από τον παρόντα Κανονισμό. 1.1.2.Περιεχόμενο του Κανονισμού (1)Ο Κανονισμός αυτός περιέχει υποχρεωτικές διατάξεις, οι οποίες καθορίζουν: -τις ελάχιστες σεισμικές δράσεις σχεδιασμού και τους αντίστοιχους συνδυασμούς δράσεων, -τις απαιτήσεις συμπεριφοράς για τους παραπάνω συνδυασμούς δράσεων, καθώς και τα κριτήρια ελέγχου της ασφάλειας. -τις μεθόδους υπολογισμού της εντάσεως και παραμορφώσεως των κατασκευών, -τις ειδικότερες κατασκευαστικές διατάξεις των φορέων και των υλικών. (2)Η αρμόδια Δημοσία Αρχή συγχρόνως και κατ’ αντιστοιχία προς τα άρθρα του Κανονισμού αυτού, δημοσιεύει και Σχόλια, τα οποία αναφέρονται σε θέματα ειδικότερης σημασίας, παρατηρήσεις που βοηθούν στην κατανόηση του κειμένου ή εξασφαλίζουν την συσχέτιση των παραγράφων, ή, τέλος μεθόδους περιορισμένης ισχύος που μπορεί να εφαρμόζονται υπό ορισμένες προϋποθέσεις. 1.1.3.Συσχέτιση με άλλους Κανονισμούς–Προϋποθέσεις. (1)Ο Κανονισμός αυτός ισχύει παράλληλα με τους Κανονισμούς σχεδιασμού δομημάτων με συγκεκριμένο υλικό (σκυρόδεμα, τοιχοποιΐα, χάλυβας, ξύλο, κ.λ.π.), οι οποίοι περιλαμβάνουν και τα αντίστοιχα ειδικά κριτήρια, καθώς και λεπτομερέστερους πρακτικούς κανόνες διαστασιολόγησης για σεισμική καταπόνηση. (2)Η αξιοπιστία των διατάξεων του Κανονισμού αυτού επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από την πιστή τήρηση των διατάξεων των ειδικών για κάθε υλικό Κανονισμών για τις μη σεισμικές δράσεις. (3)Δεν επιτρέπονται οι τροποποιήσεις φερόντων ή μη φερόντων στοιχείων, καθώς και η αλλαγή χρήσεως των δομημάτων, χωρίς προηγούμενη μελέτη των συνεπειών από τις παραπάνω αλλαγές. 1.2.ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΣΕΙΣΜΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ (1)Ο σχεδιασμός, η κατασκευή και η χρήση ενός δομήματος θεωρούνται ότι αντιμετωπίζουν επαρκώς τον σεισμικό κίνδυνο, δηλαδή εξασφαλίζουν περιορισμένες και επιδιορθώσιμες βλάβες στα  στοιχεία του φέροντα οργανισμού υπό το σεισμό σχεδιασμού ενώ  ελαχιστοποιούν τις βλάβες για σεισμούς μικρότερης έντασης και  με μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης, όταν κατά την επιβολή των  σεισμικών δράσεων "σχεδιασμού" (βλ. παραγ. 2.) με αποδεκτώς  μικρή πιθανότητα υπερβάσεώς τους κατά την διάρκεια της ζωής  του δομήματος, ικανοποιούνται οι ακόλουθες απαιτήσεις σεισμικής συμπεριφοράς. Σελ. 540,32(β) Τεύχος 1231–Σελ. 50 1.2.1.Απαίτηση αποφυγής καταρρεύσεως (1)Η πιθανότητα καταρρεύσεως του δομήματος (ή τμημάτων του) πρέπει να είναι επαρκώς μικρή, όπως ορίζεται στα επιμέρους κριτήρια που περιέχονται στον παρόντα Κανονισμό και στους επιμέρους Κανονισμούς, και να συνδυάζεται με διατήρηση της ακεραιότητας και επαρκούς εναπομένουσας αντοχής μετά την λήξη της σεισμικής ακολουθίας. 1.2.2.Απαίτηση περιορισμού βλαβών (1)Οι βλάβες σε στοιχεία του φέροντα οργανισμού υπό τον σεισμό σχεδιασμού πρέπει να είναι περιορισμένες και επιδιορθώσιμες, ενώ οι βλάβες για σεισμούς μικρότερης έντασης και με μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης πρέπει να ελαχιστοποιούνται. 1.2.3.Απαίτηση ελάχιστης στάθμης λειτουργιών (1)Πρέπει να διασφαλίζεται μία ελάχιστη στάθμη λειτουργιών του δομήματος, ανάλογα με την χρήση και τη σημασία του όταν το δόμημα υποστεί σεισμό με τα χαρακτηριστικά του σεισμού σχεδιασμού. 1.3.ΓΕΝΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ (1)Οι σεισμικές δράσεις υπολογισμού για τον σχεδιασμό των κατασκευών διακρίνονται: -σε συνολικές δράσεις οι οποίες ασκούνται επάνω στο σύνολο της κατασκευής. -σε τοπικές δράσεις οι οποίες ασκούντα σε ορισμένα μόνο φέροντα ή μη φέροντα στοιχεία ή σε ορισμένες εγκαταστάσεις (προσαρτήματα). (2)Εκτελείται επαρκής ποιοτικός έλεγχος σ’ όλες τις φάσεις παραγωγής και χρήσεως του δομήματος, δηλαδή έλεγχος μελέτης και έλεγχος κατά τη διάρκεια κατασκευής και χρησιμοποιήσεως του δομήματος. (3)Οι απαιτήσεις της παρ. 1.2. θεωρούνται ότι ικανοποιούνται εάν ικανοποιηθούν όλα συγχρόνως τα επόμενα κριτήρια, σε αντιστοιχία με τις σχετικές απαιτήσεις. 1.3.1.Γενικά κριτήρια αποφυγής καταρρεύσεως. Η απαίτηση της παραγ. 1.2.1. θεωρείται ότι ικανοποιείται όταν, υπό την επίδραση του σεισμού σχεδιασμού (βλ. παράγρ. 2). (1)Εξασφαλίζεται με αξιοπιστία η μεταφορά στο έδαφος των δράσεων κάθε εδραζομένου στοιχείου της ανωδομής, χωρίς να προκαλούνται μεγάλες παραμένουσες παραμοφώσεις. (2)Εξασφαλίζεται η απαιτούμενη αντοχή σε όλα τα φέροντα στοιχεία του δομήματος, λαμβανομένων υπόψη και των επιρροών 2ας τάξεως όπου χρειάζεται. (3)Ελέγχεται ικανοποιητικά, ο πλαστικός μηχανισμός απόκρισης του φορέα στο σεισμό σχεδιασμού με τα ακόλουθα ειδικότερα κριτήρια: -Τον ικανοποιητικό σχεδιασμό που στοχεύει στο να εξασφαλισθεί η δημιουργία ενός αξιόπιστου ελαστοπλαστικού μηχανισμού ως προς τον αριθμό και τη θέση των πλαστικών αρθρώσεων και παράλληλα στο να αποφευχθούν ψαθυρές μορφές αστοχίας των μελών καθώς και συγκέντρωση των πλαστικών αρθρώσεων σε λίγα μόνο μέλη του φορέα (π.χ. μαλακός όροφος). -Την εξασφάλιση ικανοποιητικής σχέσης μεταξύ διαθέσιμης και απαιτούμενης τοπικής πλαστιμότητας στις θέσεις των πλαστικών αρθρώσεων. Στον Κανονισμό αυτό υποδεικνύεται ως μέγιστη αποδεκτή απλούστευση, μια διαδικασία σχεδιασμού με την οποία εξασφαλίζεται ικανοποιητικός βαθμός τοπικής πλαστιμότητας, ώστε να θεωρείται ότι ικανοποιείται έμμεσα το κριτήριο αυτό, χωρίς να απαιτείται άμεσος υπολογισμός της απαιτούμενης και της διαθέσιμης τοπικής πλαστιμότητας. (4)Εξασφαλίζεται μία ελάχιστη στάθμη πλαστιμότητας σε κάθε χρήσιμη περιοχή στην οποία υπάρχει έστω και μικρή πιθανότητα σχηματισμού πλαστικής αρθρώσεως. Τέτοιες περιοχές θεωρούνται π.χ. η βάση και η κορυφή όλων των στύλων πλαισίων ανεξάρτητα από την εκτέλεση ή όχι αντιστοίχων ικανοτικών ελέγχων. (5)Η συμπεριφορά του δομήματος είναι σε επαρκή βαθμό συνεπής με τα χρησιμοποιούμενα προσομοιώματα (για ανάλυση και διαστασιολόγηση), επιζητείται δηλαδή η ελαχιστοποίηση των αβεβαιοτήτων οι οποίες συνδέονται μ’ αυτά τα υπολογιστικά μέσα. (6)Πρέπει επίσης να λαμβάνονται μέτρα προστασίας, τόσο του υπό μελέτη κτιρίου όσο και των τυχόν υφισταμένων γειτονικών κτιρίων, από δυσμενείς συνέπειες προσκρούσεων κατά την διάρκεια του σεισμού. 1.3.2.Γενικά κριτήρια περιορισμού βλαβών Η απαίτηση της παραγ. 1.2.2. θεωρείται ότι ικανοποιείται όταν επιπλέον των κριτηρίων της παραγ. 1.3.1 ικανοποιούνται και τα επόμενα τρία πρόσθετα κριτήρια: (1)Οι σχετικές μετακινήσεις των ορόφων πρέπει να είναι μικρότερες από ορισμένες τιμές που θεωρούνται ότι αντιστοιχούν σε ανεκτό βαθμό βλάβης των μη φερόντων στοιχείων και ειδικώτερα του οργανισμού πληρώσεως. (2)Πρέπει να εξασφαλίζεται επαρκής αντοχή των στοιχείων στηρίξεως των κάθε είδους εγκαταστάσεων και προσαρτημάτων του δομήματος που να αντιστοιχεί σε ανεκτό βαθμό βλάβης τους ανάλογα με την λειτουργία και την σπουδαιότητα του δομήματος και των προσαρτημάτων. 23.Β.γ.19 Αντισεισμικός Κανονισμός 23.Ε.γ.19 Αντισεισμικός Κανονισμός ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 ΣΕΙΣΜΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ 2.1.Γενικά (1)Οι σεισμικές δράσεις σχεδιασμού είναι οι ελάχιστες σεισμικές κινήσεις για τις οποίες απαιτείται να γίνεται ο σχεδιασμός των πάσης φύσεως δομημάτων στην Ελλάδα. 2.2.Σεισμικές κινήσεις Σχεδιασμού. 2.2.1.Διεύθυνση και στάθμη εφαρμογής (1)Οι σεισμικές κινήσεις συνίστανται από οριζόντιες συνιστώσες και μία κατακόρυφη. Οι τρεις συνιστώσες θεωρούνται ότι είναι στατιστικά ανεξάρτητες. (2)Οι σεισμικές κινήσεις σχεδιασμού ορίζονται στην ελεύθερη επιφάνεια του εδάφους. (3)Για κτίρια και γενικώς για δομήματα που είναι αντικείμενο του παρόντος κανονισμού οι σεισμικές κινήσεις σχεδιασμού θεωρούνται αμετάβλητες από την επιφάνεια του εδάφους μέχρι και την στάθμη ή τις στάθμες θεμελιώσεως. Ειδικότερα στην περίπτωση κτιρίου με διάφορες στάθμες θεμελιώσεως ή σεισμική κίνηση σχεδιασμού υποτίθεται ενιαία σε όλες τις στάθμες. (4)Για δομήματα με κάτοψη συνήθων διαστάσεων και γενικώς για κτίρια οι σεισμικές μετακινήσεις του εδάφους λαμβάνονται ενιαίες σε ολόκληρη την κάτοψη των θεμελίων. 2.2.2.Καθορισμός Σεισμικών Κινήσεων Σχεδιασμού (1)Οι σεισμικές κινήσεις σχεδιασμού καθορίζονται με φάσματα επιταχύνσεων σχεδιασμού (παραγ. 2.2.2.1. έως και 2.2.2.8). (2)Στις ειδικές περιπτώσεις ελέγχου της σεισμικής απόκρισης με μη γραμμικές μεθόδους υπολογισμού, οι σεισμικές κινήσεις καθορίζονται σύμφωνα με το Παράρτημα Α. Σε κάθε περίπτωση η προκύπτουσα σεισμική απόκριση του δομήματος δεν επιτρέπεται να είναι ευμενέστερη εκείνης που προκύπτει από τους υπολογισμούς με βάση τα φάσματα επιταχύνσεων σχεδιασμού. 2.2.2.1. Οριζόντιες συνιστώσες (1)Οι οριζόντιες συνιστώσες καθορίζονται με φάσμα επιταχύνσεων σχεδιασμού του οποίου οι τεταγμένες R d(T) για κάθε ιδιοπερίοδο Τ σε sec υπολογίζονται από την σχέση:          q T A T d d R ) ( ) ( 1 (2.1) όπου  Α είναι η σεισμική επιτάχυνση εδάφους (παραγ. 2.2.2.2.) Α= a.g όπου α εδαφική επιτάχυνση ανηγμένη στην επιτάχυνση της βαρύτητας γ 1, είναι ο συντελεστής σπουδαιότητας του δομήματος (παραγ. 2.2.2.3) β d(Τ) είναι το τροποποιημένο ελαστικό φάσμα των σεισμικών κινήσεων σχεδιασμού ανηγμένο στην σεισμική επιτάχυνση εδάφους Α (παραγ. 2.2.2.4) η είναι διορθωτικός συντελεστής απόσβεσης (παραγ. 2.2.2.4) q είναι συντελεστής σεισμικής συμπεριφοράς (παραγ. 2.2.2.5) θ είναι συντελεστής θεμελίωσης (παραγ. 2.2.2.7) (2)Σε κάθε περίπτωση απαιτείται     1 ) ( A T R d ≥ 0.20 (3)Επιτρέπεται να λαμβάνεται β d(Τ)=2.5 ανεξαρτήτως κατηγορίας εδάφους και περιόδου του δομήματος. 2.2.2.2. Σεισμική επιτάχυνση εδάφους (1)Για την εφαρμογή του παρόντος Κανονισμού η Χώρα υποδιαιρείται σε τέσσερις Ζώνες Σεισμικής Επικινδυνότητας Ι, II, III και IV , τα όρια των οποίων καθορίζονται στον Χάρτη Σεισμικής Επικινδυνότητας της Ελλάδας (Σχ. 2.1.). (2)Στον Πίνακα 2.1 δίνεται κατάλογος οικισμών του Ελληνικού χώρου και η Ζώνη Σεισμικής Επικινδυνότητας στην οποία ανήκουν. (3)Σε κάθε Ζώνη Σεισμικής Επικινδυνότητας αντιστοιχεί μια τιμή σεισμικής επιτάχυνσης εδάφους Α σύμφωνα με τον Πίνακα 2.2. (4)Οι τιμές των σεισμικών επιταχύνσεων εδάφους του Πίνακα 2.2. εκτιμάται σύμφωνα με τα σεισμολογικά δεδομένα ότι έχουν πιθανότητα υπέρβασης 10% στα 50 χρόνια. 2.2.2.3.Συντελεστής σπουδαιότητας του δομήματος (1)Τα δομήματα κατατάσσονται σε τέσσερις κατηγορίες σπουδαιότητας ανάλογα με τον κίνδυνο που συνεπάγεται για τον άνθρωπο και τις κοινωνικοοικονομικές συνέπειες που μπορεί να έχει ενδεχομένη καταστροφή τους ή διακοπή της λειτουργίας τους. (2)Σε κάθε κατηγορία σπουδαιότητας αντιστοιχεί μία τιμή του συντελεστή σπουδαιότητας γ 1 σύμφωνα με τον πίνακα 2.3. 2.2.2.4.Τροποποιημένο ελαστικό φάσμα σχεδιασμού β d(Τ) (Σχ.2.2) (1)Το τροποποιημένο ελαστικό φάσμα σχεδιασμού β d(Τ) δίνεται για κάθε κατηγορία εδάφους, αναλυτικά από τις σχέσεις                                        για Τ<Τ 2  ) (T d                    3 / 2 2 ) / (     για Τ 2<Τ όπου β 0:συντελεστής ενίσχυσης του φάσματος Τ 2:χαρακτηριστική περίοδος του φάσματος σε sec Τ:ιδιοπερίοδος σε sec (2)οι αριθμητικές τιμές των β 0, και Τ 2, δίνονται στον Πίνακα 2.4 για τις κατηγορίες εδάφους Α, β και Γ (παρ. 2.2.2.6) όπως αυτές ορίζονται στον Πίνακα 2.5. (3)Το τροποποιημένο ελαστικό φάσμα σχεδιασμού αντιστοιχεί σε ποσοστό κρίσιμης απόσβεσης ζ=5%. (4)Σε περίπτωση που το ποσοστό ζ κρίσιμης απόσβεσης έχει διαφορετική τιμή οι φασματικές τεταγμένες πολλαπλασιάζονται με τον διορθωτικό συντελεστή η: η=  / 5 ≥0.70  (2.2) (5)Μέγιστες τιμές του ποσοστού κρίσιμης απόσβεσης ανάλογα με το υλικό του φέροντος συστήματος δίνονται στο Πίνακα 2.6.  2.2.2.5 Συντελεστής σεισμικής συμπεριφοράς q (1)Ο συντελεστής αυτός εισάγει την μείωση των σεισμικών φορτίων που οφείλεται στην μετελαστική συμπεριφορά του πραγματικού συστήματος σε σχέση με εκείνα που προκύπτουν υπολογιστικά σε απεριόριστα ελαστικό σύστημα. (2)Μέγιστες τιμές του q δίνονται στον Πίνακα 2.7 ανάλογα με το υλικό του δομικού συστήματος και το είδος του φορέα.  2.2.2.6Κατάταξη εδαφών (1)Από άποψη σεισμικής επικινδυνότητας τα εδάφη κατατάσσονται σε τέσσερις κατηγορίες Α, Β, Γ , Δ και Χ που περιγράφονται στον Πίνακας 2.5. (2)Δόμηση μονίμων έργων σε εδάφη κατηγορίας Χ μπορεί να γίνει μόνο ύστερα από λεπτομερείς έρευνες και μελέτες και εφόσον ληφθούν κατάλληλα μέτρα βελτιώσεως των ιδιοτήτων του εδάφους και αντιμετωπισθούν ειδικώς τα συγκεκριμένα προβλήματα που υπάρχουν (βλ. Κεφ. 5). (3)Σχηματισμός πάχους μικρότερου των 5 m μπορεί να θεωρείται ότι ανήκει στην αμέσως προηγούμενη κατηγορία εδάφους με εξαίρεση την κατηγορία Χ. 2.2.2.7 Συντελεστής θεμελίωσης θ (1)Ο συντελεστής θεμελίωσης θ εξαρτάται γενικά από το βάθος και την δυσκαμψία της θεμελίωσης. (2)Σε εδάφη Κατηγορίας Α ή Β ο συντελεστής θ λαμβάνει την τιμή 1.00. Σε εδάφη Κατηγορίας Γ ή Δ ο συντελεστής θ επιτρέπεται να λαμβάνει τις τιμές που δίνονται στον Πίνακα 2.8 όταν συντρέχει τουλάχιστον μια από τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον Πίνακα 2.8 και εφόσον η προκύπτουσα φασματική επιτάχυνση σχεδιασμού δεν είναι μικρότερη από εκείνη που θα προέκυπτε για έδαφος Κατηγορίας Β. 2.2.2.8Κατακόρυφη συνιστώσα (1)Η κατακόρυφη συνιστώσα καθορίζεται μι φάσμα επιταχύνσεων του οποίου οι τεταγμένες Ρ d,ν(Τ) για κάθε ιδιοπερίοδο Τ σε sec υπολογίζονται από την σχέση: n q T A T R v d v d    ) ( 70 . 0 ) ( 1 . .                (2.3) Α, γ, β d, (Τ) και η όπως ορίσθηκαν στην παραγ. 2.2.2.1. q ν:είναι συντελεστής σεισμικής συμπεριφοράς ο οποίος δεν επιτρέπεται να λαμβάνεται μεγαλύτερος του 0.5q όπου q οι συντελεστές συμπεριφοράς του Πίνακα 2.7 και οπωσδήποτε όχι μικρότερος της μονάδος. (Μετά τη σελ. 540,32(α) Σελ. 540,33 Τεύχος 1163–Σελ. 89 Αντισεισμικός Κανονισμός 23.Ε.γ.19 Σελ. 540,34 Τεύχος 1163-Σελ. 90 23.Β.γ.19 Αντισεισμικός Κανονισμός 23.Ε.γ.19 Αντισεισμικός Κανονισμός Πίνακας 2.1. Οικισμοί του Ελληνικού χώρου, οι οποίοι δίνονται στο Χάρτη Ζωνών Σεισμικής Επικινδυνότητας. Η πρώτη στήλη δίνει το όνομα του οικισμού, η δεύτερη τον αύξοντα αριθμό στον Χάρτη και η τρίτη την Ζώνη Σεισμικής Επικινδυνότητας. ONOMA OIKΙΣΜΟΥ Α/Α Κατηγορία ΑΓΙΑ 49           ΙΙ ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 132           ΙΙΙ ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΗΚΟΣ 114           ΙΙ ΑΓΡΙΝΙΟ 66           ΙΙ ΑΘΗΝΑ 74           ΙΙ ΑΙΓΙΝΑ 79           ΙΙ ΑΙΓΙΟΝ 84           ΙΙΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ  1           Ι ΑΛΜΥΡΟΣ 55           ΙΙΙ ΑΜΑΡΙΟΝ 129           ΙΙΙ ΑΜΟΡΓΟΣ 118           ΙΙ ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ 68           ΙΙ ΑΜΦΙΣΣΑ 70           ΙΙΙ ΑΝΑΒΡΙΔΑ 86           ΙΙΙ ΑΝΔΡΙΤΣΕΝΑ 88           ΙΙ ΑΝΔΡΟΣ 120           Ι ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ 104           ΙV ΑΡΕΟΠΟΛΙΣ 96           ΙΙ ΑΡΙΔΑΙΑ 25           Ι ΑΡΝΑΙΑ 21          ΙΙΙ ΑΡΤΑ 45          ΙΙ ΑΤΑΛΑΝΤΗ 72          ΙΙΙ ΒΑΜΟΣ 127          ΙΙΙ ΒΕΡΟΙΑ 28          Ι ΒΟΛΟΣ 54          ΙΙΙ ΒΟΝΙΤΣΑ 67          ΙΙΙ Γ ΑΙΟΣ          ΙΙΙ ΓΙΑΝΤΙΣΑ 27          Ι ΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ 26          ΙΙ ΓΡΕΒΕΝΑ 35        «ΙΙ» Η Ζώνη Σεισμικής Επικινδυνότητας Οικ. Γρεβενών αντικαταστάθηκε από την Δ/17α/111 2/Φ.Ν. 275/4-11 Οκτ. 1995 (Φεκ Β' 850) απ. Υπ. ΥΕ.ΧΩ.ΔΕ  ΓΎΘΕΙΟ 95           II ΔΕΛΒΙΝΑΚΙΟ 38           II ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ 91           II ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ 3           I ΔΟΜΟΚΟΣ 63           III ΔΡΑΜΑ 12           II ΕΔΕΣΣΑ 24           I ΕΛΑΣΣΩΝ 47           II ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΟΛΗ 9           IΙ ΕΡΜΟΥΠΟΛΗ 115           I ΖΑΚΥΝΘΟΣ 116           IV ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ 42           III ΗΡΑΚΛΕΙΟ 131           III ΘΑΣΟΣ 11           I ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 19           II ΘΗΒΑ 71           III ΘΗΡΑ 117           II ΙΘΑΚΗ 103           IV ΙΣΤΙΑΙΑ 60           III ΙΩΑΝΝΙΝΑ 37           II ΚΑΒΑΛΑ 8           II ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ 85           III ΚΑΛΑΜΑΤΑ 98           III ΚΑΛΑΜΟΣ 76           II ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ 52           II ΚΑΛ ΥΜΝΟΣ 136           II ΚΑΝΤΑΝΟΣ 126           III ΚΑΡΔΙΤΣΑ 53           III ΚΑΡΠΑΘΟΣ 123           III ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ 64           II ΚΑΡΥΣΤΟΣ 61           I ΚΑΣΤΕΛΙΟΝ 133           III ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ 135           III ΚΑΣΤΟΡΙΑ 31           I ΚΑΤΕΡΙΝΗ 36           I ΚΕΡΚΥΡΑ 101           III ΚΙΛΚΙΣ 17           III ΚΙΣΣΑΜΟΣ 125           III ΚΟΖΑΝΗ 32         «ΙΙ» Η Ζώνη Σεισμικής Επικινδυνότητας Οικ. Κοζάνης αντικαταστάθηκε από την Δ17α/111/2/Φ.Ν.275/4-11 Οκτ. 1995 (ΦΕΚ Β' 850). Υπ. ΠΕΧΩΔΕ. ΚΟΜΟΤΗΝΗ 6              ΙΙ ΚΟΝΙΤΣΑ 39              ΙΙ ΚΟΡΙΝΘΟΣ 80              ΙΙΙ ΚΥΘΗΡΑ 107              ΙΙΙ ΚΥΜΗ 59              Ι ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ 89              ΙΙΙ ΚΩΣ 121              ΙΙΙ ΛΑΓΚΑΔΑΣ 18              ΙΙΙ ΛΑΜΙΑ 62              ΙΙΙ ΛΑΡΙΣΑ 46              ΙΙΙ ΛΑ ΥΡΙΟ 77              Ι ΛΕΒΑΔΕ1Α 73              ΙΙΙ ΛΕΥΚΑΔΑ 102              ΙV ΛΕΧΑΙΝΑ              III ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ 93              II ΜΕΓ ΑΛΟΠΟΛΗ 92              II ΜΕΓ ΑΡΑ 75              II ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ 65              II ΜΕΤΣΟΒΟ 40              II ΜΗΘΥΜΝΑ 111              III ΜΗΛΟΣ 116              I ΜΟΙΡΑΙ 130              III ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑ 97              II ΜΥΡΙΝΑ 109              III ΜΥΤΙΛΗΝΗ 110              III ΝΑΟΥΣΑ 29              I ΝΑ ΥΠΑΚΤΟΣ 69              III ΝΑ ΥΠΛΙΟ 81              II ΝΕΑ ΖΙΧΝΗ 15              II ΝΙΓΡΙΤΑ 16              II Ν. ΔΩΔΩΝΗ 41              II ΞΑΝΘΗ 7              II ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ 2              I ΠΑΛΙΟΥΡΙ 22              I ΠΑΡΟΣ 119              I ΠΑΤΡΑ 83              III ΠΟΛ ΥΓΥΡΟΣ 20              II ΠΟΡΤΟΧΕΛΙ 82              II ΠΡΕΒΕΖΑ 44              III ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΑ 33              I ΠΥ ΛΟΣ 100              III ΠΥΡΓΟΣ 87              III ΡΕΘΥΜΝΟ 128              III ΡΟΔΟΣ 122              III ΣΑΛΑΜΙΝΑ 78              II ΣΑΜΗ 105              IV ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ 108              II ΣΑΜΟΣ 113              III ΣΑΠΠΑΙ 5              I ΣΑΡΤΗ 23              II ΣΕΡΡΕΣ 13              I ΣΗΤΕΙΑ 134              III ΣΙΑΤΙΣΤΑ 34              I ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ 14              I ΣΚΙΑΘΟΣ 56              II ΣΚΥΡΟΣ 57              II ΣΟΥΦΛΙ 4              I ΣΠΑΡΤΗ 94              II ΤΡΙΚΑΛΑ 51              II ΤΥ ΛΟΣ              III ΤΥΡΝΑΒΟΣ 48              II ΦΑΡΣΑΛΑ 50              III ΦΙΛΙΑΤΡΑ 99              III ΦΙΛΙΑΤΤΑΙ 43              III ΦΛΩΡΙΝΑ 30              I ΧΑΛΚΙΔΑ 58              III ΧΑΝΙΑ 124              III ΧΙΟΣ 112              III ΧΡΥΣΟΥΠΟΛΗ 10              II (Αντί για τη σελ. 540,35) Σελ. 540,35(α) Τεύχος 1231–Σελ. 51 Αντισεισμικός Κανονισμός 23.Ε.γ.19 Πίνακας 2.2.Σεισμική επιτάχυνση εδάφους: Α = a.g. (g: επιτάχυνση βαρύτητας) Ζώνη Σεισμικής Επικινδυνότητας      Ι    ΙΙ    ΙΙΙ    IV α 0.12 0.16 0,24 0,36 Πίνακας 2.3. Συντελεστές Σπουδαιότητας ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑΣ γ1 Σ 1: -Κτίρια μικρής σπουδαιότητας ως προς την ασφάλεια του κοινού, π.χ. αγροτικά οικήματα, (υπόστεγα, στάβλοι) κλπ. 0.85 Σ 2: -Συνήθη κτίρια κατοικιών και γραφείων βιομηχανικά κτίρια, ξενοδοχεία κλπ. 1.00 Σ 3: -Εκπαιδευτικά κτίρια, κτίρια δημοσίων συναθροίσεων αίθουσες αεροδρομίων και γενικώς κτίρια στα οποία ευρίσκονται πολλοί άνθρωποι κατά μεγάλο μέρος του 24ώρου. 1.15 -Κτίρια τα οποία στεγάζουν εγκαταστάσεις πολύ μεγάλης οικονομικής αξίας (π.χ. κτίρια που στεγάζουν υπολογιστικά κέντρα, ειδικές βιομηχανίες κλπ. Σ 4: Κτίρια των οποίων η λειτουργία τόσο κατά την διάρκεια του σεισμού όσο και μετά τους σεισμούς είναι ζωτικής σημασίας όπως κτίρια τηλεπικοινωνίας, παραγωγής ενέργειας, νοσοκομεία, πυροσβεστικοί σταθμοί, κτίρια δημοσίων επιτελικών υπηρεσιών. 1.30 -Κτίρια που στεγάζουν έργα μοναδικής καλλιτεχνικής αξίας (π.χ. μουσεία κλπ.). Πίνακας 2.4 Τιμές β 0 και Τ 2 Κατηγορία εδάφους Α Β Γ Δ β 0 2.5 2.5 2.5 2.5 T 2sec 0.4 0.6 0.8 1.2 Σχ.2.2.Τροποποιημένο ελαστικό φάσμα σχεδιασμού β d (T) Σελ. 540,36(α) Τεύχος 1231–Σελ. 52 Πίνακας 2.5. Κατηγορίες εδάφους ΚΑΤ/ΡΙΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ Α - Βραχώδεις ή ημιβραχώδεις σχηματισμοί εκτεινόμενοι σε αρκετή έκταση και βάθος, με την προϋπόθεση ότι δεν παρουσιάζουν έντονη αποσάθρωση. - Στρώσεις πυκνού κοκκώδους υλικού με μικρό ποσοστό ιλυοαργιλικών προσμίξεων πάχους μικρότερου των 70 μ. - Στρώσεις πολύ σκληρής προσυμπιεσμένης αργίλου, πάχους μικρότερου των 70 μ. Β - Εντόνως αποσαθρωμένα βραχώδη ή εδάφη που από μηχανική άποψη μπορούν να εξομοιωθούν με κοκκώδη. - Στρώσεις κοκκώδους υλικού μέσης πυκνότητας πάχους μεγαλυτέρου των 5 μ. ή μεγάλης πυκνότητας πάχους μεγαλυτέρου των 70 μ. - Στρώσεις σκληρής προσυμπιεσμένης αργίλου πάχους μεγαλυτέρου των 70 μ.. Γ - Στρώσεις κοκκώδους υλικού μικρής σχετικής πυκνότητας πάχους μεγαλύτερου των 5μ., ή μέσης πυκνότητας πάχους μεγαλυτέρου των 70 μ. -  Ιλυοαργιλικά εδάφη μικρής αντοχής, σε πάχος μεγαλύτερο των 5 μ. Δ -  Έδαφος με μαλακές αργίλους υψηλού δείκτη πλασιμότητας (1 Ρ>50) συνολικού πάχους μεγαλυτέρου των 10 μ. Χ Χ1 Κατολισθαίνοντα εδάφη. Χ2 Εδαφικοί ή βραχώδεις σχηματισμοί στους οποίους υπάρχουν ή είναι πιθανόν να σχηματισθούν σπήλαια. Χ3 Χαλαρά λεπτόκοκκα αμμοιλυώδη εδάφη υπό τον υδάτινο ορίζοντα, που ενδέχεται να ρευστοποιηθούν (εκτός αν ειδική μελέτη αποκλείσει τέτοιον κίνδυνο, ή γίνει βελτίωση των μηχανικών τους ιδιοτήτων). Χ4 Εδάφη που βρίσκονται δίπλα σε εμφανή τεκτονικά ρήγματα. Χ5 Απότομες κλιτείς καλυπτόμενες με προϊόντα χαλαρών πλευρικών κορημάτων. Χ6 Χαλαρά κοκκώδη ή μαλακά ιλυοαργιλικά εδάφη, εφόσον έχει αποδειχθεί ότι είναι επικίνδυνα από άποψη δυναμικής συμπυκνώσεως ή απώλειας αντοχής. Χ7 Πρόσφατες χαλαρές επιχωματώσεις (μπάζα). Οργανικά εδάφη. Χ8 Εδάφη κατηγορίας Γ με επικίνδυνως μεγάλη κλίση. Πίνακας 2.6. Μέγιστες τιμές ποσοστού κρίσιμης απόσβεσης ζ(%) Είδος Κατασκευής ζ Μεταλλική   : με συγκολλήσεις 2 με κοχλιώσεις 4 Σκυρόδεμα   : Οπλισμένο 5 Προεντεταμένο 3 Τοιχοποιία    : Οπλισμένη 6 Διαζωματική 6 Ξύλινα          : Πετάσματα 9 Πλαίσια 7 Παρατηρήσεις: 1.Οι τιμές του πίνακα αναφέρονται σε "γυμνή" κατασκευή στην ελαστική περιοχή συμπεριφοράς. 2.Στην ανελαστική περιοχή συμπεριφοράς ανεξάρτητα από την τιμή του ζ, η τιμή του συντελεστή ή της σχέσης 2.2 επιτρέπεται να λαμβάνεται ίση με την μονάδα επειδή η επίδραση της απόσβεσης θεωρείται ότι συμπεριλαμβάνεται στον δείκτη συμπεριφοράς q. Πίνακας 2.7 Μέγιστες τιμές συντελεστών σεισμικής συμπεριφοράς q