3. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 376 της 14/18 Δεκ. 1936 (ΦΕΚ Α΄ 546) Περί μέτρων ασφαλείας οχυρών θέσεων. Με την παρ. ΙΙ άρθρ. 5 Νόμ. 1734/16-26  Οκτ. 1987 (ΦΕΚ Α΄ 189) (Τόμ.17 2 , σελ.  372) ορίστηκε ότι σε εδαφικές εκτάσεις  που το καθεστώς τους ρυθμίζεται από τις διατάξεις του άνω νόμου η βόσκηση  επιτρέπεται μόνο ύστερα από άδεια της  αρμόδιας στρατιωτικής αρχής. Με την Φ. 614.6/36/586234/Σ.1888/3-4  Οκτ. 1989 (ΦΕΚ Β΄ 743) (τόμ. 17Α σελ.  514,10 )απόφ. των Υπουργών Εθνικής  Άμυνας και Γεωργίας, η εκμετάλλευση  των Δασών Απαγορευμένων Ζωνών  (Α.Ζ.) των Αμυντικών Περιοχών,  ανατέθηκε στις Δασικές Υπηρεσίες του  Υπουργείου Γεωργίας. Με την παρ. 5 του άρθρ. 3 Π. Δ. 310/1117 Σεπτ. 1998 (ΦΕΚ Α΄215), τόμ. 4, σελ. 16,84, ορίστηκε ότι: Όπου στην τοπική αρμοδιότητα των  Τμημάτων Συνοριακής Φύλαξης  περιλαμβάνονται και ελεγχόμενες από τις ένοπλες δυνάμεις ζώνες, σύμφωνα με τις  διατάξεις του α.ν. 376/1936 (Α΄546), η  εντός αυτών άσκηση των αρμοδιοτήτων  των ως άνω Τμημάτων, γίνεται ύστερα  από προηγούμενη συνεννόηση με τους  επικεφαλής των οικείων στρατιωτικών  μονάδων. Ασφάλεια οχυρών θέσεων 36.Η.β.1-3 Άρθρ.1.-Αι περιοχαί, εις ας υπάρχουσι ή πρόκειται να εκτελεσθώσιν έργα οχυρώσεως, αρμοδιότητος Υπουργείου Στρατιωτικών χαρακτηρίζονται ως «Αμυντικαί περιοχαί» (Α.Π.) αι δε αρμοδιότητος Υπουργείου Ναυτικών ως «Ναυτικά οχυρά». Τα όρια των Αμυντικών περιοχών και των Ναυτικών οχυρών καθορίζονται δια Β.Δ/τος, προκαλουμένου υπό του Υπουργού των Στρατιωτικών ή του Υπουργού των Ναυτικών. «Εις εξαιρετικάς περιστάσεις και εφ’ όσον αι ανάγκαι ασφαλείας του Κράτους επιβάλλουσι τούτο, δύνανται να χαρακτηρίζωνται ως «Αμυντικαί Περιοχαί» (Α.Π.) ή «Ναυτικά Οχυρά» (Ν.Ο.) και έτεραι περιοχαί, τα όρια των οποίων καθορίζονται, μετά πρότασιν του οικείου Γενικού Επιτελείου δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Στρατιωτικών ή του Υπουργού των Ναυτικών, δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Αι αποφάσεις αύται καταργούνται δια νεωτέρων τοιούτων κατά την αυτήν διαδικασίαν, όταν αι έκτακτοι περιστάσεις εκλείψουν». Τα εντός «» προσετέθησαν δια του Ν.Δ.  397/1947. Άρθρ.7.-Η παράβασις της διατάξεως των άρθρ. 4, 5 παρ. 2 και 4 και 5 ως και η παράβασις των διατάξεων των κατά το αυτό άρθρ. 5 παρ. 1 Διαταγών του Υπουργού των Στρατιωτικών ή Ναυτικών και Οδηγιών της Στρατιωτικής ή Ναυτικής Αρχής, τιμωρείται δια φυλακίσεως ή δια χρηματικής ποινής μέχρι δραχμών πέντε χιλιάδων, ή δι’ αμφοτέρων των ποινών εφ’ όσον δεν προβλέπεται και τιμωρείται βαρύτερον υπ’ άλλης των Νόμων διατάξεως. Αρμόδια δε Δικαστήρια είναι τα Στρατοδικεία ή τα Ναυτοδικεία, οιοσδήποτε και αν η ο παραβάτης. Άρθρ.8.-«Εις την έδραν εκάστου Νομού Μ. Μονάδος εν τη περιφερεία των οποίων κείται Αμυντική περιοχή, λειτουργεί Επιτροπή Στρατιωτικής Ασφαλείας, αποτελουμένη εκ: 1.Του Νομάρχου ή Επάρχου. 2.Του Επιτελάρχου της οικείας Μεραρχίας ή του Διοικητού του Συνοριακού Τομέως. 3.Του εν τη έδρα του Νομού ή της Μ. Μονάδος Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών. 4.Του εν τη έδρα του Νομού ή της Μ. Μονάδος Διοικητού Χωροφυλακής και 5.Εξ ενός ανωτέρου Αξιωματικού οριζομένου υπό της κατά το άρθρ. 3 του τροποποιουμένου Νόμου Στρατιωτικής Αρχής, αναπληρουμένων απάντων εν κωλύματι ή εν απουσία υπό των κατά Νόμον αναπληρωτών αυτών». «Της ως άνω Επιτροπής εν μεν τη έδρα του Νομού προεδρεύει ο Νομάρχης ή ο νόμιμος αυτού αναπληρωτής, εν δε τη έδρα Μ. Μονάδος ένθα εδρεύει ο Έπαρχος, προεδρεύει ούτος ή τούτου κωλυομένου ο Εισαγγελεύς Πλημμελειοδικών και εν περιπτώσει κωλύματος ή μη υπάρξεως τούτου ο κατά βαθμόν ανώτερος Αξιωματικός». Τα εντός « » ετροποποιήθησαν ως άνω  δια των Α.Ν. 1405/1938 και 1921/1939. Χρέη Εισηγητού παρ’ αυτή, άνευ ψήφου, εκτελεί Αξιωματικός της αυτής Μεραρχίας, οριζόμενος υπό του Μεράρχου ή Αξιωματικού της Διοικήσεως Φρουρίου οριζόμενος παρ’ αυτής. Η Επιτροπή αύτη αποφασίζει περί εκτοπίσεως μέχρι πέντε ετών εκ της Επιτηρουμένης Ζώνης υπόπτων δια την ασφάλειαν αυτής προσώπων μόνων ή μετά των οικογενειών των (εξαιρουμένων των εν αυτή υπηρετούντων δημοσίων υπαλλήλων) της αποφάσεως δε την εκτέλεσιν διατάσσει ο αρμόδιος Γενικός Διοικητής ή, τοιούτου μη υπάρχοντος, ο Νομάρχης. Προκειμένου περί Ναυτικών Οχυρών λειτουργεί αντίστοιχος Επιτροπή Ναυτικής Ασφαλείας εις ην αντί του Επιτελάρχου της Μεραρχίας μετέχει ο Διοικητής της Ναυτικής Αμυντικής Περιοχής (πλην, προκειμένου περί του Β. Ναυστάθμου, οπότε αντί τούτου μετέχει ο Αρχιεπιστολεύς Ναυστάθμου) και αντί του ανωτέρου Αξιωματικού του οριζομένου υπό της Στρατιωτικής Αρχής, Αξιωματικός οριζόμενος υπό της κατά το άρθρ. 3 Ναυτικής Αρχής (πλην, προκειμένου περί Ναυστάθμου οπότε αντί τούτου μετέχει Αξιωματικός οριζόμενος παρά του Γενικού Διοικητού Β. Ναυστάθμου). «Εις τους Υπουργούς Εθνικής Αμύνης και Εσωτερικών παρέχεται από κοινού το δικαίωμα, προκειμένου μόνον περί αποφάσεων εκτοπισμού των κατά το άρθρον τούτο Επιτροπών Στρατιωτικής και Ναυτικής Ασφαλείας, όπως, είτε αυτεπαγγέλτως είτε κατ’ αίτησιν των ενδιαφερομένων μεταβάλλουν εν όλω ή εν μέρει ταύτας, διακόπτουν οποτεδήποτε αρξάμενον εκτοπισμόν, αναστέλλουν την έναρξιν ή το υπόλοιπον αυτού επ’ αόριστον μετριάζουν την διάρκειάν του και τέλος μεταβάλλουν τον τόπον του εκτοπισμού. Το αυτό δικαίωμα παρέχεται εις τους Υπουργούς Εθνικής Αμύνης και Εσωτερικών όπως από κοινού μεταρρυθμίζουν κατά τ’ ανωτέρω και τας μέχρι τούδε εκδοθείσας αποφάσεις των ανωτέρω Επιτροπών». Αι δύο τελευταίαι εντός « » παράγραφοι  προσετέθησαν δια του άρθρ. 1 Νόμ.  2433/1953. Άρθρ.9.-1.Πάντες οι εν τη Επιτηρουμένη Ζώνη Δημόσιοι ή Κοινοτικοί υπάλληλοι υποχρεούνται εις στενήν συνεργασίαν μετά των αρμοδίων δια την ασφάλειαν Στρατιωτικών ή Ναυτικών Αρχών. Η αμέλεια ή απροθυμία τούτων θέλει θεωρείσθαι ως πειθαρχικόν παράπτωμα τιμωρούμενον δια πειθαρχικών ποινών, φθανουσών μέχρις οριστικής απολύσεως, επιβαλλομένων παρά των προϊσταμένων εκάστου Αρχών κατόπιν προτάσεως της κατά το άρθρ. 3 Στρατιωτικής ή Ναυτικής Αρχής. 2.Τας αυτάς υποχρεώσεις υπέχουσι και οι εκκλησιαστικοί υπάλληλοι. Άρθρ.10.-Αι δια των Επιτηρουμένων Ζωνών, διερχόμεναι συγκοινωνίαι πάσης φύσεως δύνανται ν’ απαγορευθώσι εις την κυκλοφορίαν εν όλω ή εν μέρει και δι’ απεριόριστον χρονικόν διάστημα παρά της κατά το άρθρ. 3 αρμοδίας Στρατιωτικής ή Ναυτικής Αρχής. Ειδικώς αι πλησίον Ναυτικών οχυρών θαλάσσιαι συγκοινωνίαι δύνανται ν’ απαγορευθούν εν όλω ή εν μέρει, μόνον δια Διαταγής του Υπουργού των Ναυτικών (Γ.Ε.Ν.). Η απαγόρευσις των εναερίων, συγκοινωνιών άνωθι των Επιτηρουμένων Ζωνών, υπάγεται εις την αρμοδιότητα του Υπουργού της Αεροπορίας, ούτινος αι σχετικαί Διαταγαί προκαλούνται κατόπιν αιτήσεως του Υπουργού Στρατιωτικών ή Ναυτικών δια την ειδικήν ταύτην περίπτωσιν. Η Επιτηρουμένη Ζώνη δύναται να είναι ευρυτέρα της εν άρθρ. 2 οριζομένης. Ασφάλεια οχυρών θέσεων 36.Η.β.3 Η παραβίασις των απαγορεύσεων τούτων τιμωρείται με τας εν άρθρ. 7, του παρόντος ποινάς επιβαλλομένας υπό των Στρατοδικείων ή του ναυτοδικείου οιοσδήποτε και αν η ο ένοχος. Άρθρ.11.-«1.Αι εντός Απαγορευμένης Ζώνης (ΑΖ) εδαφικαί εκτάσεις (περιλαμβανομένων και των δασικών τοιούτων) μετά των, επ’ αυτών πάσης φύσεως κτισμάτων ή εγκαταστάσεων, ει μεν ανήκουσιν εις το δημόσιον, περιέρχονται εις την αποκλειστικήν χρήσιν της Στρατιωτικής ή Ναυτικής Υπηρεσίας ευθύς άμα τη ενάρξει της ισχύος του παρόντος Νόμου, ει δε ανήκουσιν εις άλλα πρόσωπα, είτε απαλλοτριούνται αναγκαστικώς, είτε επιτάσσονται κατά τας διατάξεις του Νόμ. 4442/29 «περί Στρατιωτικών και Ναυτικών εισφορών και ναυλώσεων» ή και εξακολουθούσι παραμένουσαι υπό την κυριότητα και νομήν των νομίμων κατόχων, υπό περιορισμούς τιθεμένους δια διαταγών της αρμοδίας Στρατιωτικής ή Ναυτικής Αρχής. Εις απάσας τας ανωτέρω περιπτώσεις, αι ενδιαφερόμεναι τυχόν άλλαι Δημόσιαι Υπηρεσίαι ή οι ιδιώται δικαιούχοι δύνανται, εντός προθεσμιών τασσομένων υπό της κατά το άρθρ. 3 Στρατιωτικής ή Ναυτικής Αρχής, να αποσύρωσι υλικά, μηχανήματα, έπιπλα και παντός είδους κινητά πράγματα». Η παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του  άρθρ. 2 Νόμ. 2433/1953. Κατά το άρθρ. 36 Α.Ν. 2078/1939 περί  ιδρύσεως Οργανισμού Αλιείας κλπ. (τόμ. 13 σελ. 256), δι’ αποφάσεως του Υπ.  Βιομηχανίας δύνανται να διαλύωνται  μονομερώς υπό του Δημοσίου  ενοικιάσεις ιχθυοτροφείων και  ιχθυοτρόφων υδάτων, εφόσον  απεφασίσθη η εκτέλεσις εις την περιοχήν των έργων αφορώντων εις την άμυναν  της χώρας. 2.Αι εντός της Επιτηρουμένης Ζώνης δασικαί εκτάσεις περιέρχονται ωσαύτως, υπό τους εν τω προηγουμένω εδαφίω όρους εις την κυριότητα του Δημοσίου και την χρήσιν της Στρατιωτικής ή Ναυτικής Υπηρεσίας. Αι εντός της αυτής Ζώνης ιδιοκτησίαι πάσης φύσεως, υπάρχουσαι ή γεννηθησόμεναι, δύνανται εφ’ όσον δεν ανήκουσιν εις το Δημόσιον, είτε ν’ απαλλοτριωθώσιν αναγκαστικώς υπέρ της Στρατιωτικής ή Ναυτικής Υπηρεσίας, είτε να υποβληθώσιν εις «Στρατιωτικήν δουλείαν» ης το περιεχόμενον καθορίζεται υπό του Υπουργού των Στρατιωτικών ή Ναυτικών, η δε εφαρμογή ταύτης ανατίθεται εις τας υπό του άρθρ. 3 προβλεπομένας Στρατιωτικάς ή Ναυτικάς Αρχάς. Σελ. 651 Άρθρ.12.-Εν επιστρατεύσει ή εν περιπτώσει επειγούσης και σοβαράς Εθνικής ανάγκης καθοριζομένης δια Β.Δ/τος, οι Διοικηταί Φρουρίων, ή Μεγάλων Μονάδων ως και οι Διοικηταί Ναυτικών Αμ. Περιοχών δημοσιεύσουσιν ή γνωστοποιούσι δια των τοπικών Αρχών τον τρόπον καθ’ ον θα εκτελεσθώσιν αι προπαρασκευαί δια την κατάρριψιν και καταστροφήν των πάσης φύσεως κατασκευών ή εγκαταστάσεων των κειμένων εντός της ακτίνος αμύνης οχυρών, ή οχυρωμένων τοποθεσιών και ων η παρουσία κρίνεται επιβλαβής παρά των Στρατιωτικών ή Ναυτικών Αρχών, την κοπήν και απομάκρυνσιν των δένδρων, την κατάρριψιν τοίχων, κλπ., ως και την διακοπήν των αγροτικών ή Βιομηχανικών εργασιών καθώς και το χρονικόν διάστημα εντός του οποίου δέον να πραγματοποιηθώσιν αύται. Εάν οι ιδιοκτήται των ακινήτων των ευρισκομένων εντός των Ζωνών τούτων δεν συμμορφωθώσι εις τ’ ανωτέρω εντός των ορισθέντων παρά των Στρατιωτικών και Ναυτικών Αρχών χρονικών ορίων,αύται εκτελούσι ταύτας δια των ιδίων των μέσων. Δια τας καταστραφείσας και καταρριφθείσας εγκαταστάσεις και κτίσματα κατόπιν Διαταγής των Στρατιωτικών και Ναυτικών Αρχών, οι ιδιοκτήται αυτών αποζημιούνται είτε βάσει της καθορισθείσης παρά των Στρατιωτικών ή Ναυτικών Αρχών εκ των προτέρων αξίας αυτών, είτε βάσει των κατά το προηγούμενον έτος της επιστρατεύσεως καθορισθέντων φόρων των ακινήτων τούτων επιφυλασσομένου εις τούτους του δικαιώματος της προσφυγής εις τα αρμόδια Δικαστήρια εντός μηνός από της κοινοποιήσεως της αποφάσεως παρά της αρμοδίας Στρατιωτικής ή Ναυτικής Αρχής, εφ’ όσον δεν ευρίσκουσι συμφέρουσαν την καθορισθείσαν ως άνω αποζημίωσιν. Αι Στρατιωτικαί και Ναυτικαί Αρχαί εφοδιάζουσι τους ιδιοκτήτας τούτους δια σχετικής εκθέσεως, βάσει της οποίας ούτοι αποζημιούνται παρά του Κράτους εντός 3 ετών το βραδύτερον. Αι αρμόδιαι Στρατιωτικαί ή Ναυτικαί Αρχαί εν συνεργασία μετά του Οικονομικού Εφόρου της Περιοχής προβαίνουσιν από του καιρού της ειρήνης εις απάσας τας προπαρασκευαστικάς ενεργείας και εργασίας προς καθορισμόν των ακινήτων τούτων, της αξίας αυτών και της εξακριβώσεως των τίτλων ιδιοκτησίας αυτών, τηρούνται προς τούτο σχετικά βιβλία, καταστάσεις και σχέδια. Σελ.652 Αι διάφοραι Αρχαί, Κοινότητες και ιδιοκτήται ακινήτων κειμένων εντός των Ζωνών τούτων, υποχρεούνται να παρουσιάσωσι εις τας Στρατιωτικάς ή Ναυτικάς Αρχάς παν στοιχείον όπερ ήθελε ζητηθή παρ’ αυτών. Βλ. και κατωτ. αρθ. 46 Α.Ν. 1731/1939  περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων. Άρθρ.13.-Οι Διοικηταί των Φρουρίων ή Μεγάλων Μονάδων και ο Ανώτερος Διοικητής Τοπικής Αμύνης προσδιορίζουσι τα όρια των Απηγορευμένων Ζωνών άτινα, υλοποιούνται επί του εδάφους είτε δια συρματοπλέκτου, φράκτου, είτε δι’ άλλων οροσήμων. «Τα όρια ταύτα δύνανται να τροποποιούνται υπό των οικείων Γενικών Επιτελείων». Το εντός «» εδάφιον προσετέθη δια του  άρθρ. 3 Νόμ. 2433/1953. Από του προσδιορισμού τόσον των Ζωνών τούτων όσον και των Επιτηρουμένων τοιούτων άρχηται η ισχύουσα δουλεία των πάσης φύσεως ακινήτων και εγκαταστάσεων των ευρισκομένων εντός αυτών, βάσει ειδικού Πρωτοκόλλου συντασσομένου παρά της αρμοδίας Στρατιωτικής ή Ναυτικής Αρχής και των Προέδρων και Κοινοτήτων και Δήμων, υποχρεουμένων των τελευταίων εις την ευρείαν κοινοποίησιν εις τους κατοίκους του περιεχομένου τούτου. Αι απαγορεύσεις αι διατυπούμεναι δια των άρθρων του Νόμου τούτου όσον αφορά τας οδούς και τον πληθυσμόν άρχονται από της κοινοποιήσεως εις τας ενδιαφερομένας Κοινότητας και Δήμους, των σχετικών Διαταγών παρά των Στρατιωτικών Αρχών. 36.Η.β.3 Ασφάλεια οχυρών θέσεων «Άρθρ.14.-1.Δια την ασφάλειαν έργων οχυρώσεως κειμένων εκτός των υπό του παρόντος Νόμου προβλεπομένων Αμυντικών Περιοχών και Ναυτικών οχυρών, η Στρατιωτική ή η Ναυτική Αρχή δύναται να λάβη μεμονωμένα μέτρα ασφαλείας, η γενική γραμμή των οποίων καθορίζεται δια διαταγών του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης, αι κατά μέρος δε λεπτομέρειαι υπό των αντιστοίχων Γενικών Επιτελείων. 2.Τα μέτρα ταύτα ουδέποτε δύνανται να είναι μείζονα των υπό του παρόντος Νόμου, δια την ασφάλειαν των Αμυντικών Περιοχών προβλεπομένων δύνανται όμως, αναλόγως των περιστάσεων, να είναι ίσα προς ταύτα ή ελάσσονα. 3.Αι εδαφικαί εκτάσεις εις ας εξετελέσθησαν ή πρόκειται να εκτελεσθώσι έργα, περί ων το παρόν Άρθρ.2.-Πάσα Αμυντική περιοχή ή Ναυτικόν οχυρόν περιλαμβάνει: α)Μίαν πρώτην (εσωτερικήν) εν εγγύτητι περί τα έργα αμύνης περιμετρικήν ζώνην, περικλείουσαν ταύτα και καλουμένην «Απηγορευμένην Ζώνην» (Α.Ζ.). Β)Μίαν δευτέραν (εξωτερικήν) ζώνην, καλουμένην «Επιτηρουμένην Ζώνην» (Ε.Ζ.) ης τα εξωτερικά όρια ταυτίζονται με τα όρια της Αμυντικής περιοχής ή του Ναυτικού οχυρού. Αμφοτέρων σκοπός είναι η απόκρυψις και διασφάλισις των έργων αμύνης. άρθρον μετά των επ’ αυτών πάσης φύσεως κτισμάτων ή εγκαταστάσεων, ει μεν ανήκουσιν εις το Δημόσιον περιέρχονται εις την αποκλειστικήν χρήσιν της Στρατιωτικής ή της Ναυτικής Υπηρεσίας, ευθύς άμα τη ενάρξει της ισχύος του παρόντος Νόμου, ει δε ανήκουσιν εις άλλα πρόσωπα είτε απαλλοτριούνται αναγκαστικώς, είτε επιτάσσονται κατά τας διατάξεις του Νόμ. 4442/29 «περί Στρατιωτικών και Ναυτικών εισφορών και ναυλώσεων» ή και εξακολουθούσι παραμένουσαι υπό την κυριότητα και νομήν των νομίμων κατόχων, υπό περιορισμούς τιθεμένους δια διαταγών της αρμοδίας Στρατιωτικής ή Ναυτικής Αρχής. Εις απάσας τας ανωτέρω περιπτώσεις, αι ενδιαφερόμεναι τυχόν άλλαι δημόσιαι Υπηρεσίαι ή οι ιδιώται δικαιούχοι δύνανται εντός προθεσμιών τασσομένων υπό της κατά το άρθρ. 3 Στρατιωτικής ή Ναυτικής Αρχής, ν’ αποσύρωσι υλικά, μηχανήματα, έπιπλα και παντός είδους κινητά πράγματα. Τα όρια των εδαφικών τούτων εκτάσεων καθορίζονται υπό των Διοικητών των Μ.Μ. εις ας υπάγονται τα έργα οχυρώσεως, δύνανται δε να τροποποιώνται ταύτα υπό των οικείων Γενικών Επιτελείων. 4.Πάσα παράβασις των συμφώνως προς τας ανωτέρω παρ. 1, 2 και 3 εκδιδομένων διαταγών, τιμωρείται δια φυλακίσεως ή δια χρηματικής ποινής, ή και δι’ αμφοτέρων των ποινών, εφ’ όσον κατ’ άλλην διάταξιν Νόμου δεν τιμωρείται βαρύτερον. Αρμόδια δε δικαστήρια είναι τα Στρατοδικεία, ή Ναυτοδικεία οιοσδήποτε και αν είναι ο παραβάτης. Αι διαταγαί αύται περί ων τα εδαφ. 1 και 2 του παρόντος άρθρου υπόκεινται εις ευρείαν κοινοποίησιν». «Άρθρ.15.-Αι διατάξεις του Νόμου τούτου έχουσι εφαρμογήν και δια την ασφάλειαν οχυρών θέσεων αρμοδιότητος της Βασιλικής Αεροπορίας. Όπου εν αυταίς αναφέρεται Στρατιωτική ή Ναυτική Αρχή Στρατοδικεία ή Ναυτοδικεία νοούνται δια την περίπτωσιν ταύτην και αι αεροπορικαί Αρχαί, ως και το Στρατοδικείον Αεροπορίας». Τα άρθρ. 14 και 15 προσετέθησαν δια του άρθρ. 3 Νόμ. 2433/1953. Βλ. και Νόμ. ΔΡΜΑ΄/1913 περί διάπλου και διαμονής των εμπορικών πλοίων παρά τας Ελληνικάς ακτάς και περί αστυνομίας των λιμένων και όρμων εν καιρώ πολέμου (τόμ. 19 σελ. 133) ως και Ν.Δ. 3596/1956 περί αρμοδιοτήτων Υπ. Εθν. Αμύνης (Γ.Ε.Ν.) επί θεμάτων αφορώντων την συμβολήν του Λιμενικού Σώματος εις την Εθνικήν Άμυναν και ασφάλειαν της χώρας (τόμ. 36 σελ. 23 και 183 και τόμ. 20 σελ. 159). Άρθρ.16.-Πάσα διάταξις αντικειμένη εις τον παρόντα Νόμον καταργείται από της δημοσιεύσεως τούτου. Άρθρ.3.-Αι αμυντικαί περιοχαί και τα Ναυτικά οχυρά τελούσιν από απόψεως μέτρων ασφαλείας όσον αφορά τον εις το εν τω άρθρ. 2 καθοριζόμενον σκοπόν υπό την αποκλειστικήν δικαιοδοσίαν Στρατιωτικών ή Ναυτικών αρχών, καθοριζομένων υπό των Υπουργών των Στρατιωτικών ή των Ναυτικών. Άρθρ.4.-Η εις την Απηγορευμένην Ζώνην είσοδος προσώπων μη στρατιωτικών ή και προσώπων στρατιωτικών μεν αλλά μη εχόντων υπηρεσίαν εν αυτή απαγορεύεται απολύτως. (Αντί για τη σελ. 649(β)  Σελ.649(γ) Τεύχος 1387 Σελ. 51 Άρθρ.5.-1.Η εις την Επιτηρουμένην Ζώνην είσοδος και κυκλοφορία προσώπων (περιλαμβανομένων και των μονίμως εν αυτή οικούντων) ή οχημάτων, ως και η διέλευσις δι’ οδών διερχομένων δια της Επιτηρουμένης Ζώνης γίνεται υπό όρους, διατυπώσεις (δι’ ας ουδέν τέλος χαρτοσήμου καταβάλλεται) και περιορισμούς, καθοριζομένους εκάστοτε, κατά μεν τας γενικάς γραμμάς υπό του Υπουργού των Στρατιωτικών ή Ναυτικών, κατά δε τας λεπτομερείας δι’ οδηγιών εκδιδομένων υπό της κατά το άρθρ. 3 Στρατιωτικής ή Ναυτικής αρχής. Εις ωρισμένας κατηγορίας προσώπων δύναται  ν’ απαγορευθή  απολύτως η είσοδος, ή να ταχθώσι μείζονες περιορισμοί δια την είσοδον ή την κυκλοφορίαν. Εις εκτάκτους, κατά την κρίσιν της Στρατιωτικής Αρχής, περιστάσεις δύναται ν’ απαγορευθή υπ’ αυτής η κατά την νύκτα κυκλοφορία των κατοίκων καθ’ ομάδας ή και μεμονωμένως. 2.Ουδεις των εκτός της Επιτηρουμένης Ζώνης δύναται ν’ ασκή επάγγελμα οιονδήποτε εν αυτή, αν μη η εφωδιασμένος δι’ ειδικής αδείας της κατά το άρθρ. 3 Στρατιωτικής ή Ναυτικής Αρχής. 3.Εγκατάστασις εν τη αυτή ζώνη απαγορεύεται απολύτως εις πάντα αλλοδαπόν ή μη Έλληνα την Εθνικότητα. Η απαγόρευσις δε αυτή δύναται δια Β.Δ/τος να εκταθή και επί των ήδη εγκατεστημένων τοιούτων αλλοδαπών ή αλλογενών. 4.Δια την εξ άλλου τόπου εγκατάστασιν ημεδαπών εν τη Επιτηρουμένη Ζώνη, ως και δια την μεταβολήν κατοικίας εντός αυτής από χωρίου εις έτερον, απαιτείται άδεια του αρμοδίου Νομάρχου εκδιδομένη μετά την γνώμην της κατά το άρθρ. 3 Στρατιωτικής ή Ναυτικής Αρχής. 5.Πας αντιλαμβανόμενος πρόσωπον, εισελθόν ή κυκλοφορούν εν τη Αμυντική περιοχή ή τω Ναυτικώ οχυρώ παρά τας ανωτέρω διατάξεις και οδηγίας οφείλει πάραυτα ν’αναφέρη εις την εγγυτέραν Αστυνομικήν ή Κοινοτικήν Αρχήν, υποχρεουμένην και ταύτην ν’ αναφέρη αμέσως εις την Στρατιωτικήν ή Ναυτικήν τοιαύτην απαγορευομένης και αυτής της παροχής στέγης, τροφής και περιθάλψεως αν προηγουμένως ο παρέχων ταύτην δεν ειδοποίησεν σχετικώς. «6.Ως εγκατάστασις εν τη επιτηρουμένη ζώνη κατά τας διατάξεις του εδαφ. 3 του παρόντος άρθρου, θεωρείται η πέραν του μηνός διαμονή εν τη Ε. Ζώνη, ως και η απόκτησις οιουδήποτε εμπραγμάτου δικαιώματος ή δικαιώματος εκμεταλλεύσεως παρά των εν τω αυτώ εδαφ. 3 αναφερομένων  προσώπων εντός της Ε. Ζώνης δια δικαιοπραξίας εν ζωή, απαγορευομένη επί ποινή απολύτου ακυρότητος». Η παρ. 6 προσετέθη δια του Α.Ν.  1237/1938. Περί απηγορευμένων και ανωμάλων  δικαιοπραξιών εις Παραμεθορίους  περιοχάς βλ. τόμ. 17 σελ. 297-314. Σελ.650(γ) Τεύχος 1387 Σελ. 52 36.Η.β.3 Ασφάλεια οχυρών θέσεων Άρθρ.6.-Η εντός της Αμυντικής περιοχής ή του Οχυρού κυκλοφορία του εργατικού προσωπικού, κατά την περίοδον εκτελέσεως ή συμπληρώσεως των έργων, γίνεται υπό την άμεσον επίβλεψιν και τον έλεγχον της Διοικήσεως του Φρουρίου ή της αρμοδίας Ν. Διοικήσεως.