5. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ 2672 της 23/27 Νοεμ. 1940 Περί τροποποιήσεως ενίων των π. εφεδρικών επιδομάτων των στρατευομένων μισθωτών εν γένει κειμένων διατάξεων. Άρθρον 1 1.Τα επί τη βάσει των κειμένων διατάξεων καταβαλλόμενα ποσά παρά των εργοδοτών, ως εφεδρικά επιδόματα, εις τους εφέδρους οπλίτας κατά την διάρκειαν της παραμονής των εις τας τάξεις του στρατεύματος δύνανται να ορίζωνται άλλως δι’ αποφάσεως του υφυπουργού Εργασίας, εάν διαπιστωθή ότι οι υπόχρεοι περιήλθον εις κατάστασιν μη επιτρέπουσαν την καταβολή τούτων εις το ακέραιον. 2.Ομοίως δύναται ο υφυπουργός της Εργασίας, μετά γνώμην των συμφώνως τω Α.Ν. 1435/1938 (τομ. 14) οριζομένων αντιπροσωπευτικών οργανώσεων, ν’ απαλλάσση δι’ αποφάσεώς του εν μέρει ή εν όλω ή και πάσης υποχρεώσεως τους νόμω υποχρέους δια την καταβολήν εφεδρικών επιδομάτων, (εάν διαπιστωθή, ότι ούτοι περιήλθον εξ ανωτέρας βίας, καταστροφής εργοστασίου, στρατεύσεως άνω του ημίσεος του προσωπικού της επιχειρήσεως του κλπ.) εις παντελή αδυναμίαν προς εκπλήρωσιν της υποχρεώσεως ταύτης. 3.Αι οικογένειαι των επί τη βάσει της προηγουμένης παραγράφου αποστερουμένων του εφεδρικού επιδόματος παρά των εργοδοτών των δικαιούνται του υπό του Α.Ν. 2564/1940 (τ. 36) καθοριζομένου επιδόματος και υπό τας προϋποθέσεις του αυτού νόμου. Άρθρον 2 1.Ιδιωτικοί υπάλληλοι κατά τας διατάξεις του κωδικοποιημένου ν. 3514 (ανωτ. αρ. 2) επιστρατευόμενοι ως έφεδροι αξιωματικοί δικαιούνται να λάβωσι παρά των οικείων εργοδοτών των την τυχόν υπάρχουσαν διαφοράν μεταξύ του μισθού των ως αξιωματικών και του ποσού του εφεδρικού επιδόματος, το οποίον θα ελάμβανον κατά τας διατάξεις του ρηθέντος νόμου εάν εστρατεύοντο ως οπλίται. Άρθρον 3 1.Δι’ αποφάσεως του υφυπουργού Εργασίας και του αρμοδίου υπουργού δύναται να παρακρατήται το ήμισυ του καταβαλλομένου ποσού δια την αμοιβήν υπερωριών ως και ολόκληρον το ποσόν της καταβαλλομένης αυξήσεως επί της καταβαλλομένης αμοιβής υπερωριών πάντων των παρεχόντων εργασίας οιασδήποτε φύσεως εις κρατικά εργοστάσια, εφ’ όσον ούτοι δεν εστρατεύθησαν ως επίσης και ολόκληρον το ποσόν το καταβαλλόμενον δι’ υπερωρίας και αι αυξήσεις επί του καταβαλλομένου ποσού υπερωριών των παρεχόντων εργασίαν οιασδήποτε  φύσεως  εις  τα  κρατικά  εργοστάσια, Σελίς 159 Μισθοδοσία Υπαλλήλων σε επιστράτευση 15.Ε.β.4-5 155 οίτινες στρατευθέντες έτυχον αναστολής προσελεύσεως. 2.Δι’ ομοίας αποφάσεως κατανέμονται τα παρακρατούμενα εκ του προσωπικού εκάστου κρατικού εργοστασίου ποσά μεταξύ 1) των στρατευθέντων εφέδρων του εργοστασίου τούτου και εργαζομένων εν αυτώ και 2) των οικογενειών των στρατευθέντων εφέδρων, οίτινες δεν εργάζονται εν τω εργοστασίω. 3.Δι’ ομοίας αποφάσεως καθορίζεται και το ποσοστόν όπερ θα δίδεται εις εκάστην των ανωτέρω κατηγοριών και όπερ είναι ανάλογον προς τας αποδοχάς, ας οι ανωτέρω ελάμβανον κατά την ημέραν της στρατεύσεώς των. Άρθρον 4 Ο υφυπουργός της Εργασίας δύναται δι’ αποφάσεώς του να υποχρεώνη τους ιδιοκτήτας αυτοκινήτων ιδιωτικής χρήσεως επιταχθέντων παρά της στρατιωτικής υπηρεσίας, εις την καταβολήν των χορηγουμένων βάσει των κειμένων διατάξεων εφεδρικών επιδομάτων εις τους μισθωτούς οδηγούς τούτων, εφ’ όσον ούτοι υπηρετούσιν εις τας τάξεις του στρατού. Άρθρον 5 1.Άπασα η σχετική με την εφαρμογήν του ν. 3514, ως επεξετάθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως, διαδικασία διεξάγεται ατελώς μη απαιτουμένης καταβολής οιουδήποτε τέλους ή ενσήμου ή τέλους απογράφου. 2.Δια τας απαιτήσεις των στρατευομένων μισθωτών τας πηγαζούσας εκ του ν. 3514, ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη, δύνανται να παρίστανται ενώπιον των αρμοδίων δικαστηρίων, η σύζυγος του δικαιούχου οπλίτου, ανιόντες ή κατιόντες, ή δευτέρου βαθμού εξ αίματος ή αγχιστείας συγγενείς, θεωρούμενοι ως νόμιμοι πληρεξούσιοι και δυνάμενοι να διορίσωσι και άλλους πληρεξουσίους. 3.Ο αιτών ως και οι ανωτέρω δύνανται εμφανιζόμενοι αυτοπροσώπως ή δια των ως άνω πληρεξουσίων των ενώπιον του ειρηνοδίκου να εκθέσωσι την αξίωσιν αυτών, ο δε ειρηνοδίκης συντάσσει περί της τοιαύτης αξιώσεως έκθεσιν, εφαρμοζομένων ως προς την σύνταξιν αυτής αναλόγως των περί τούτου διατάξεων του άρθρ. 5 του από 1 ης  Αυγ. 1920 π. κωδικοποιήσεως εις εν ενιαίον κείμενον των διατάξεων του ΓπΟΔ’ (τ. 10). Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται από της δημοσιεύσεώς του δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Σελ. 160 323-071