2. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ.8820 της 24 Μαρτ./6 Απρ. 1943 (ΦΕΚ Β΄ 43) Περί τροποποιήσεως του Καταστατικού του Ταμείου Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων. Έχοντες υπ’ όψιν: 1) το άρθρ. 14 του υπ’ αριθ. 394/36 Α.Ν. «περί χαρακτηρισμού και όρων εργασίας Προσωπικού των Ξενοδοχείων» ως ετροποποιήθη δια του άρθρ. 10 του Α.Ν. 844/1937, 2)το άρθρ. 4 εδ. 4 του υπ’ αριθ. 1828/1942 Ν.Δ/τος, 3)την υπ’ αριθ. 106 από 15/2/43 αναφοράν του Δ.Σ. του Ταμείου Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων μετά σχεδίου Καταστατικού του Ταμείου τούτου, αποφασίζομεν: Τα ανωτέρω Νομοθετήματα βλ. εν τόμ. 18 σελ. 216-228. Εγκρίνομεν το υποβληθέν ημίν ως άνω πρώτον καταστατικόν του Ταμείου Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων ως τροποποιείται δια της παρούσης έχον ως έπεται (κείμενον καταστατικού ως ετροποποιήθη). Ταμείον Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΝ ΜΕΡΟΣ 1 Καταστατικαί Διατάξεις Έδρα Άρθρ.1.-Το Ταμείον Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων, καλούμενον εφεξής εν τω παρόντι Τ.Α.Ξ.Υ., αποτελεί Νομικόν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου, εδρεύει εν Αθήναις και τελεί υπό την εποπτείαν και τον έλεγχον του Υφ/γείου Εργασίας. Σκοπός Άρθρ.8.-Αι μισθώσεις ακινήτων διενεργούνται δια διαγωνισμού ενώπιον του Δ.Σ. ή Επιτροπής. Δύναται το Δ.Σ. ν’ αποφασίση την δι’ ιδιαιτέρας συμφωνίας μίσθωσιν, λόγω επείγοντος τοποθεσίας ή αποκλειστικότητος του ακινήτου, ασυμφόρου προσφερθεισών τιμών ή προς επέκτασιν υπαρχούσης μισθώσεως. Διάθεσις Κεφαλαίων Άρθρ.9.-1.«Τα διαθέσιμα κεφάλαια του Ταμείου δύναται να επενδύωνται και να τοποθετώνται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. εγκρινομένης υπό του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών, τηρουμένων των εκάστοτε ισχυουσών διατάξεων γενικών ή ειδικών νόμων, περί τοποθετήσεως των κεφαλαίων των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. α.Εις χρεώγραφα του Δημοσίου, εις ομολογίας Εθνικών Δανείων και εν γένει εις αξίας, ηγγυημένας παρά του Κράτους και εις μετοχάς μεγάλων Τραπεζών ή εταιρειών κοινής ωφελείας, εφ’ όσον αύται γίνωνται δεκταί υπό του κράτους δια κάλυψιν εγγυήσεως. β.Εις πάσης φύσεως ακίνητα προς εγκατάστασιν των Διοικητικών και Υγειονομικών Υπηρεσιών του Ταμείου ή δι’ ιδιόχρησιν ή εκμετάλλευσιν εν γένει. Αι επενδύσεις εις ακίνητα περιλαμβάνουν: αα)Την αγοράν ετοίμων κτιρίων ή τμημάτων αυτών. ββ)Την αγοράν οικοπέδων ή γηπέδων ή εκτάσεων ή κτισμάτων οικοπεδικής αξίας. (Αντί για τη σελ. 1595(ζ) Σελ. 1595(η) Τεύχος Η51-Σελ. 113 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 288 γγ)Την ανοικοδόμησιν επί ιδιοκτήτων ακινήτων του Ταμείου ή την επέκτασιν υφισταμένων κτιρίων». Η παρ. 1 τροποποιηθείσα δια της υπ’ αριθ. 40488/Σ.301 της 19/25 Ιουλ. 1967 (ΦΕΚ Β΄ 475) αποφ. Υπ. Εργασίας, αντικατεστάθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 64/1/202/1504 της 4/12 Απρ. 1973 (ΦΕΚ Β΄ 425) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. «2.Για την αγορά ακινήτου απαιτείται προηγουμένως εκτίμησή του από τριμελή Επιτροπή που υποχρεούται να συντάξει λεπτομερές πρακτικό εκτίμησης του ακινήτου και που συγκροτείται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου από τους εξής: α)Τον Οικονομικό Έφορο ή το νόμιμο αναπληρωτή του στην Περιφέρεια της αρμοδιότητας του οποίου βρίσκεται το ακίνητο που πρόκειται να αγορασθεί. β)Από δύο μηχανικούς ή υπομηχανικούς του Δημόσιου Τομέα ή τους νόμιμους αναπληρωτές τους». Η παρ. 2 τροποποιήθηκε ως άνω από την Β/202/168/5-21 Φεβρ. 1985 (ΦΕΚ Β΄ 94) απόφ. Υπ. Κοιν. Ασφαλίσεων. 3.«Η περί αγοράς ωρισμένου ακινήτου ως και η περί ανοικοδομήσεως επί γηπέδων προσφερομένων επί αντιπαροχή απόφασις του Δ. Συμβουλίου, υποβάλλεται μεθ’ ολοκλήρου του φακέλλου αυτής, αντιγράφων των σχετικών πρακτικών του Δ.Σ., εκθέσεως της Εκτιμητικής Επιτροπής κ.λπ. εις τον Υπουργόν Εργασίας, δια την κατά την παρ. 1 του παρόντος άρθρου έγκρισιν». Η παρ. 3 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 40488/Σ.301 της 19/25 Ιουλ. 1967 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 475). 4.Αι δαπάναι των εκτιμήσεων βαρύνουσι το Ταμείον. 5.Τα Τεχνικά μέλη της Εκτιμητικής Επιτροπής δικαιούνται αποζημιώσεως οριζομένης δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. και εγκρινομένης υπό του Υπ. Εργασίας. 6.«Προκειμένου περί ανοικοδομήσεως επί ιδιοκτήτων γηπέδων, ή επί γηπέδων προσφερομένων επί αντιπαροχή ή σοβαρών διαρρυθμίσεων και ανακαινίσεως κτισμάτων, το Δ. Συμβούλιον επί τη βάσει οικοδομικού προγράμματος καταρτιζομένου υφ’ ενός ή πλειόνων αρχιτεκτόνων, οριζομένων δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας, μετά γνώμην του Δ. Συμβουλίου, προκαλεί είτε αναθέτον απ’ ευθείας εις ένα ή πλείονας αρχιτέκτονας διπλωματούχους ανωτάτων ανεγνωρισμένων σχολών, οριζομένους υπό του Υπουργού Εργασίας, μετά γνώμην του Δ. Συμβουλίου είτε κατόπιν διαγωνισμού δια  Σελ. 1596(η) Τεύχος Η51-Σελ. 114 βραβείων, την εκπόνησιν πλήρους αρχιτεκτονικής μελέτης, περιλαμβανούσης προσχέδιον, γενικόν σχέδιον, μελέτην υδραυλικών έργων, κεντρικής θερμάνσεως, ηλεκτρικής εγκαταστάσεως και αναβατήρων, σχέδια εκτελέσεως, προσμέτρησιν και προϋπολογισμόν, επί τη βάσει αγοραίων τιμών, ως και τα τεύχη δημοπρατήσεως (ανάλυσις τιμών, τιμολόγιον, συγγραφή υποχρεώσεων κ.λπ.)». Το εντός « » πρώτον εδάφιον ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 40488/Σ.301 της 19/25 Ιουλ. 1967 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 475). Η στατική μελέτη ανατίθεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας μετά πρότασιν του Δ.Σ. εις ένα ή πλείονας πολιτικούς μηχανικούς διπλωματούχους ανωτάτης ανεγνωρισμένης σχολής. Πάντα ταύτα καταρτιζόμενα υποβαλλονται εις τριπλούν εις το Δ.Σ., όπερ μεριμνά δια την υποβολήν τούτων προς έγκρισιν υπό της αρμοδίας Αρχής κατά τας κειμένας διατάξεις. Μετά την έγκρισιν της μελέτης και την χορήγησιν της αδείας παρά της αρμοδίας Αρχής, το έργον δημοπρατείται επί τη βάσει των γενικών διατάξεων περί εκτελέσεων δημοσίων έργων, της δημοπρασίας εκτελουμένης είτε δι’ ορίου, είτε δια συμπληρώσεως τιμολογίου ορισθήσεται δια της εγκριτικής αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας μετά γνώμην του Δ.Σ. του Ταμείου. Τα έργα ανοικοδομήσεως κ.λπ. ανατίθενται δια δημοπρασίας εις τον ανακηρυχθησόμενον εκ ταύτης μειοδότην. Το Δ.Σ. του Ταμείου δύναται δι’ επαρκώς ητιολογημένων αποφάσεών του ν’ αποκλείη προ της διενεργείας της δημοπρασίας τους εκ των δηλωσάντων συμμετοχήν εις ταύτην μη παρέχοντας κατά την κρίσιν του επαρκή εχέγγυα καλής και εγκαίρου εκτελέσεως των έργων, χωρίς όμως πάντως δύναται να περιορίση τους δικαιουμένους εις συμμετοχήν εις αριθμόν κατώτερον των 2/3 των δηλωσάντων συμμετοχήν. 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 289 Η επίβλεψις της εκτελέσεως των έργων μέχρις αποπερατώσεως αυτών γίνεται υπό του Δ.Σ. μέσω του επιβλέποντος μηχανικού ή αρχιτέκτονος υπευθύνου έναντι αυτού ως τοιούτου οριζομένου υπό του Υπουργού Εργασίας μετά γνώμην του Δ.Σ. του Ταμείου είτε του εκπονήσαντος την σχετικήν μελέτην είτε ετέρου τοιούτου. Αι αμοιβαί των αρχιτεκτόνων και μηχανικών, μη δυνάμεναι να είναι ανώτεραι των υπό του από 13 Ιουν. 1941 Δ/τος, ως ετροποποιήθη μεταγενεστέρως, προβλεπομένων κατωτάτων ορίων αμοιβών, ορίζονται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας μετά γνώμην του Δ.Σ. του Ταμείου». Η παρ. 6 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. Φ.56398/1/54 της -/19 Ιουλ. 1954 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 148). 7.Τα εκάστοτε κεφάλαια του Ταμείου κατατίθενται εις μίαν ή πλείονας των Τραπεζών Εθνικής, Ελλάδος, Αγροτικής, Ιονικής, Αθηνών, Εμπορικής και Λαϊκής, κατα την περί τούτου απόφασιν του Δ.Σ.». Το άρθρ. 9 αντικατεστάθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 38863/Σ.898 της 2/8 Σεπτ. 1949 αποφ. Υπ Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 152). Ως προς τας καταθέσεις και επενδύσεις των κεφαλαίων των Ν.Π.Δ.Δ. και Ασφαλιστικών Ταμείων, βλ. και Α.Ν. 1611/1950, εν συνδυασμώ προς το Ν.Δ. 3856/1958 (τόμ. 39 σελ. 12 και επ.), ως και άρθρ. 12 Ν.Δ. 3083/1954 (τόμ. 15Β σελ. 70,25). «8.Το Διοικητικόν Συμβούλιον εν τη διαχειρίσει της περιουσίας του Ταμείου εις όλως εξαιρετικάς περιπτώσεις και οσάκις είναι προφανές το όφελος του Ταμείου και υφίσταται αποδεδειγμένως κίνδυνος βλάβης των συμφερόντων αυτού εκ τυχόν καθυστερήσεως, δύναται, μετά ένα σχετικόν πλειοδοτικόν διαγωνισμόν και εφ’ όσον ήθελε κριθή ούτος ασύμφορος, να προβή εις δι’ απ’ ευθείας συμφωνίας, παραχώρησιν ακινήτων αυτού προς ανοικοδόμησιν επί αντιπαροχή οριζοντίως ιδιοκτησιών κατόπιν ομοφώνου γνώμης της κατά την παρ. 2 του παρόντος άρθρου Εκτιμητικής Επιτροπής, περί του συμφέροντος των όρων της παραχωρήσεως και ομοφώνου αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου, εγκρινομένης υπό του Υπουργού Εργασίας». Η παρ. 8 προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 108520/Ε.1888 της 23 Νοεμ./17 Δεκ. 1964 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β  641). «8.Εις ειδικάς περιπτώσεις και οσάκις είναι προφανές το όφελος του Ταμείου, το Δ.Σ. αυτού, δύναται εν τη διαχειρίσει της περιουσίας του Ταμείου, να προβαίνη μετ’ έγκρισιν του Υπουργού Εργασίας δι’ απ’ ευθείας συμφωνίας άνευ διαγωνισμού εις την αγοράν ακινήτου, συνορεύοντος προς ακίνητον του Ταμείου, εφ’ όσον: α) Εκ της προσκτήσεως του νέου ακινήτου καθίσταται πλέον εκμεταλλεύσιμον το ακίνητον του Ταμείου και προσδοκάται ουσιώδης επαύξησις της αξίας αυτού, β) υφίσταται έκθεσις εκτιμήσεως της υπό της παρ. 2 του παρόντος προβλεπομένης εκτιμητικής Επιτροπής και ομόφωνος γνώμη αυτής περί των όρων και του εκδήλως συμφόρου της αγοράς, γ) η απόφασις του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου ελήφθη ομοφώνως και δ) ετηρήθησαν κατά τα λοιπά αι κείμεναι διατάξεις». Η παρ. 8 προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 4312/Σ.18 της 28 Φεβρ./19 Μαρτ. 1966 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 164), καίτοι υπήρχε και άλλη παρ. 8. (Αντί της σελ. 1596,01) Σελ. 1596,01(α) 317-111 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 290 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 291 Έλεγχος διαχειρίσεως Άρθρ.10.-Μετά την λήξιν εκάστου λογιστικού έτους, διενεργείται έλεγχος της διαχειρίσεως του Ταμείου υπό δύο ελεγκτών της Υπηρεσίας Ελέγχου Ασφαλιστικών Οργανισμών και τριών ησφαλισμένων, υποδεικνυομένων υπό της οικείας επαγγελματικής οργανώσεως, οριζομένων δια πράξεως του Υφυπουργού Εργασίας. Οι Ελεγκταί ενεργούν έλεγχον εντός των Γραφείων του Ταμείου και υποβάλλουν την σχετικήν έκθεσιν προς το Υφυπουργείον Εργασίας και προς το Δ.Σ. του Ταμείου. Εις τους ελεγκτάς καταβάλλεται αποζημίωσις οριζομένη υπό του Δ.Σ. Το λογιστικόν έτος του Ταμείου άρχεται την 1ην Ιανουαρίου και λήγει την 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους. «Ο προληπτικός και επιγενόμενος έλεγχος οιασδήποτε διαχειρίσεως του Ταμείου, ασκείται υπό ειδικού υπαλλήλου του Ταμείου οριζομένου μετά γνώμην του Δ. Συμβουλίου αυτού υπό του Υπουργού Εργασίας, ανήκει δε καθ’ αρμοδιότητα εις το Λογιστήριον. Ο υπάλληλος ούτος παρακολουθεί την πορείαν της εκτελέσεως του προϋπολογισμού των εσόδων και εξόδων υποχρεούμενος να υποβάλη ανά τρίμηνον σχετικήν έκθεσιν δια του Δ/ντού εις το Δ. Συμβούλιον. Ελέγχει πάσαν υπό εκτέλεσιν διαχειριστικήν πράξιν δαπάνης (πληρωμή ή συμψηφισμός). Ο τοιούτος έλεγχος συνίσταται εις την νομιμότητα της πράξεως και την πληρότητα των δικαιολογητικών. Πάσαν οικονομικήν πράξιν ην ήθελε θεωρήσει ως αντιβαίνουσαν προς τους Νόμους ή το Καταστατικόν ή τας νομίμους αποφάσεις του Δ. Συμβουλίου ή δια την οποίαν ήθελε διαπιστώσει ότι δεν συντρέχουν αι αναγκαίαι προϋποθέσεις, δέον να μην αναγνωρίζη, προκαλεί δε την συμπλήρωσιν των ελλειπόντων στοιχείων. Παν ένταλμα δέον να συνοδεύηται υπό των απαραιτήτων δικαιολογητικών εξ ων να προκύπτη η ύπαρξις της υποχρεώσεως, το ποσόν αυτής και ο δικαιούχος. Δια πάσαν δαπάνην προηγείται απόφασις του Δ. Συμβουλίου. Τα εντάλματα πληρωμών και τα δελτία συμψηφισμών δεν δύναται να εκτελεσθώσιν ή αναγραφώσιν εις τα λογιστικά βιβλία εάν δεν φέρωσι την υπογραφήν του ασκούντος τον προληπτικόν έλεγχον υπαλλήλου. Εις περίπτωσιν διαφωνίας του ασκούντος τον προληπτικόν έλεγχον υπαλλήλου ως προς την νομιμότητα της πράξεως και την πληρότητα των δικαιολογητικών, το Δ. Συμβούλιον δι’ ειδικής αυτού αποφάσεως επιλαμβάνεται και αποφασίζει περί της εκτελέσεως ή μη της εν προκειμένω δαπάνης. Αι πληρωμαί μισθοδοσίας προσωπικού και μικροδαπανών δύνανται να ενεργώνται και δι’ υπαλλήλων του Ταμείου οίτινες κατόπιν εγκρίσεως του Δ. Συμβουλίου αναλαμβάνοντες το προϋπολογιζόμενον ποσόν δι’ εντάλματος καθιστάμενοι υπόλογοι διαχειρισταί μέχρι τακτοποιήσεως του λογαριασμού των δια της υποβολής των σχετικών δικαιολογητικών εντός της τασσομένης υπό του Δ. Συμβουλίου προθεσμίας. Καθυστέρησις αποδόσεως λογαριασμού δια καταθέσεως των σχετικών δικαιολογητικών πέραν των 48 ωρών από της λήξεως της ταχθείσης προθεσμίας αποτελεί λόγον πειθαρχικής διώξεως των υπολόγων ασχέτως προς την υφισταμένην ποινικήν τοιαύτην». Η ανωτέρω εντός « » διάταξις προσετέθη δια της υπ’ αριθ. Φ.3645/Σ.81 της 21 Ιαν./3 Φεβρ. 1955 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 17). Έλεγχος αναλωσίμου υλικού Άρθρ.11.-Προς διενέργειαν ελέγχου του αναλωσίμου υλικού της τε Διοικητκής Υπηρεσίας (γραφική ύλη κ.α.) και της Υγειονομικής Υπηρεσίας (φάρμακα, επιδεσμικά είδη κ.α.) ορίζεται επιτροπή εξ ενός μέλους του Δ.Σ., του Διευθυντού, του Λογιστου και ενός Ιατρού, ήτις και αυτεπαγγέλτως δύναται να ενεργή τον έλεγχον τούτον, υποβάλλουσα εκάστοτε σχετικήν έκθεσιν προς το Δ.Σ. Τοπικά Παραρτήματα Άρθρ.12.-«Ι.Δια την πλήρωσιν των σκοπών του Ταμείου εις τας εκτός της έδρας αυτού πόλεις, εις ας ασκείται ήδη η ασφάλισις, συνιστώνται παραρτήματα εις τας πόλεις Αιδηψόν, Βόλον, Ηράκλειον Κρήτης, Θεσσαλονίκην, Ιωάννινα, Καβάλαν, Καλάμας, Κέρκυραν, Λάρισαν, Λουτράκιον, Πάτρας, Τρίπολιν, Χαλκίδα. Δύνανται επίσης, εφ’ όσον αι ανάγκαι της υπηρεσίας το επιβάλουν να συσταθούν τοιαύτα παραρτήματα και εις ετέρας πόλεις εις ας ασκείται ήδη η ασφάλισις, δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. εγκρινομένης υπό του Υπουργού Εργασίας. ΙΙ.Η εξυπηρέτησις της ασφαλίσεως των απασχολουμένων προσώπων εις ξενοδοχεία των κατωτέρω θερινών διαμονών, τουριστικών τόπων και λουτροπόλεων Σπετσών, Πόρου, Μεθάνων, Λουτρών Καϊάφα, Λουτρών Ελευθερών και η υπαγωγή τούτων εις την Κεντρικήν Υπηρεσίαν ή εις παραρτήματα ορίζεται δι’ αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου. ΙΙΙ.Η επέκτασις της ασφαλίσεως του Ταμείου  εις πόλεις ή τοπικάς περιοχάς, εις ας κρίνεται  αύτη αναγκαία, ως εκ του αριθμού των εν  αυτοίς        απασχολουμένων      προσώπων       των (Αντί της σελ. 1597) Σελ. 1597(α) Τεύχος 478-Σελ. 123 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 292 δυναμένων να υπαχθώσιν εις την ασφάλισιν και δυνατή ως εκ των υφισταμένων μέσων προς πραγματοποίησιν της ασφαλίσεως, γίνεται δια της συστάσεως παραρτημάτων, αποφάσει του Δ.Σ. εγκρινομένη υπό του Υπουργού Εργασίας και δημοσιευομένη δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. IV.Η ασφαλιστική περιοχή της έδρας του Ταμείου ορίζεται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. «V.Η ασφαλιστική περιοχή των Παραρτημάτων δυναμένη να περιλαμβάνη εκτός της έδρας του Παραρτήματος και ετέρας πόλεις, κωμοπόλεις, οικισμούς ή τοπικάς περιοχάς, ορίζεται, τροποποιείται και επεκτείνεται, δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. εκδιδομένης μετά γνώμην του οικείου Τοπ. Παρ/τος, εγκρινομένης υπό του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών και δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως». Η παρ. V αντικατεστάθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 422/3/4714 της 18 Δεκ. 1972/8 Ιαν. 1973 (ΦΕΚ Β΄ 8) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. VI.Παρ’ εκάστω τοπικώ παραρτήματι συνιστάται τριμελής Τοπική Διοικητική Επιτροπή απαρτιζομένη: α)Εξ ενός υπαλλήλου του Υπουργείου Εργασίας και εν ελλείψει τοιούτου εξ ενός ετέρου δημοσίου υπαλλήλου ως Προέδρου. β)Εξ ενός εκπροσώπου των εργοδοτών. γ)Εξ ενός εκπροσώπου των ησφαλισμένων. Άπαντα τα μέλη εκάστης Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής και ο Πρόεδρος αυτών διορίζονται επί τριετεί θητεία μετ’ ισαρίθμων αναπληρωτών εχόντων τας ιδιότητας των αναπληρουμένων δι’ αποφάσεως του οικείου Νομάρχου δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Τα εξ ησφαλισμένων και εργοδοτών μέλη και οι αναπληρωταί αυτών, διορίζονται κατά τ’ ανωτέρω, μετά πρότασιν των οικείων Τοπικών επαγγελματικών συλλόγων περί των διοριστέων προσώπων. Προς τούτο αι οικείαι επαγγελματικαί οργανώσεις υποχρεούνται να υποβάλωσιν εις τον Νομάρχην εντός 15θημέρου από της προσκλήσεώς των κατάλογον εκ τεσσάρων μελών των, προς επιλογήν δια τον διορισμόν του τακτικού και αναπληρωματικού μέλους. Παρερχομένης της ως άνω προθεσμίας, ο Νομάρχης δύναται αυτεπαγγέλτως να προέλθη εις την συγκρότησιν της τοπικής Διοικητικής Επιτροπής. Χρέη Γραμματέως της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής εκτελεί ο υπάλληλος του Ταμείου ή του Υπουργείου Εργασίας, ελλείψει δε τοιούτου δημόσιος υπάλληλος ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου οριζόμενος μετά του αναπληρωτού του, όστις δέον να έχη μίαν των ανωτέρω ιδιοτήτων, υπό του οικείου Νομάρχου. Σελ. 1598(α) Τεύχος 478-Σελ. 124 Εις τον Πρόεδρον και τον Γραμματέα των Τοπικών Διοικητικών Επιτροπών καταβάλλονται έξοδα κινήσεως, εις δε τον εκπρόσωπον των ησφαλισμένων και των εργοδοτών αποζημίωσις, οριζομένων των εξόδων κινησεως και της αοζημιώσεως κατά συνεδρίασιν ίσων προς τα εκάστοτε υπό των οικείων Υπουργικών αποφάσεων οριζομένων δια τα μέλη και τον γραμματέα του Δ.Σ. Ο αριθμός των αμειβομένων συνεδριάσεων εκάστης Τοπικής Επιτροπής ορίζεται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ., μη δυνάμενος πάντως να ορίζηται ανώτερος των 4 μηνιαίως. Εις τον Πρόεδρον και τον γραμματέα της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής δύνανται να καταβάλλωνται δια τας εκτάκτους εκτός των συνεδριάσεων προσελεύσεώς των, έξοδα κινήσεως, ίσα προς τα κατά τα ανωτέρω καθοριζόμενα κατά συνεδρίασιν, του αριθμού των αμειβομένων ούτω προσελεύσεων οριζομένου δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. και μη δυναμένου πάντως να υπερβαίνη τας 4 μηνιαίως. VII.Η τοπική Δοικητική Επιτροπή είναι αρμοδία ν’ αποφασίζη εφ’ όσον πληρούνται αι υπό του Καταστατικού οριζόμεναι προϋποθέσεις, επί των υποθέσεων, αίτινες έχουσιν ως αντικείμενον: α)Γενικώς επί της ασφαλιστικής σχέσεως: 1.Την υπαγωγήν εις την ασφάλισιν ή τον απ’ αυτής αποκλεισμόν προσώπων εξ οιασδήποτε αιτίας. 2.Την εις πρώτον βαθμόν εκδίκασιν των ενστάσεων κατά του περιεχομένου των ατομικών λογαριασμών και του υπολογισμού των εκ των ατομικών λογαριασμών εμφαινομένων εισφορών. 3.Τον καθορισμόν του υποχρέου εις καταβολήν εισφορών εργοδότου, έτι δε και τον καταλογισμόν ελλιπώς καταβληθεισών εισφορών. 4.Την επιβολήν των υπό των κειμένων διατάξεων προβλεπομένων εκάστοτε επιβαρύνσεων επί μη εμπροθέσμου καταβολής εισφορών επί τη βάσει πάντοτε των γενικών οδηγιών του Δ.Σ. και της διεπούσης το Ταμείον νομοθεσίας. β)Επί της ασφαλίσεως κατά της ασθενείας: 1.Την αναγνώρισιν της ικανότητος, ως αμέσου εμμέσου ησφαλισμένου κατά της ασθενείας. 2.Την παροχήν της φαρμακευτικής, οδοντιατρικής και ιατρικής περιθάλψεως, πλην οδοντοπροσθετικών εργασιών, αίτινες εγκρίνονται υπό του Δ.Σ. 3.Την παροχήν επιδόματος ασθενείας. 4.Την παροχήν νοσοκομειακής περιθάλψεως, πλην σανατοριακής τοιαύτης, δι’ ην αποφασίζει το Δ.Σ. Αι ανωτέρω υπ’ αριθ. 3 και 4 παροχαί εφ’ όσον είναι διαρκείας μακροτέρας των δύο μηνών εγκρίνονται υπό του Δ.Σ. του Ταμείου. 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 293 5.Την παροχήν εξόδων κηδείας. 6.Την μετακίνησιν ασθενούς. 7.Την παροχην επιδόματος κυοφορίας, τοκετού, λοχείας και θηλάσεως. 8.Την εν αποχρώντως ητιολογημέναις περιπτώσεσι προσωρινήν διακοπήν των παροχών εις τας υπό του Καταστατικού επιτρεπομένας περιπτώσεις, μέχρις ότου οριστικώς περί αυτής αποφασίση το Δ.Σ. του Ταμείου. 9.Την παροχήν ομματοϋαλίων, κηλεπιδέσμων, πελμάτων πλατυποδίας και ελαστικών περικνημίδων. Δια την παροχήν των λοιπών θεραπευτικών μέσων και του επιδόματος λουτροθεραπείας αποφασίζει το Δ.Σ. VIII.Η χορήγησις των παροχών ενεργείται κατά τον υπό του Δ.Σ. οριζόμενον τρόπον, εν τω πλαισίω πάντοτε της διεπούσης το Ταμείον Νομοθεσίας. ΙΧ.Παρ’ εκάστω τοπικώ παραρτήματι τηρείται ίδιον βιβλίον πρωτοκόλλου αιτήσεων, όπου καταχωρίζονται αι αιτήσεις και αι επ’ αυτών ενέργειαι και το αποτέλεσμα. Χ.Εκάστη Τοπική Διοικητική Επιτροπή του Ταμείου είναι αρμοδία ν’ αποφασίζη επί των αναφερομένων ανωτέρω παροχών του Κλάδου Ασθενείας δια πρόσωπα τα οποία έχουν ή είχον, ότε εκτήθη το δικαίωμα της αιτουμένης παροχής, την κατοικίαν ή απασχόλησίν των εις την περιοχήν ταύτης. Κατ’ εξαίρεσιν το Δ.Σ. δύναται να αποφασίζη δια παροχάς του κλάδου Ασθενείας δια πάσαν περίπτωσιν ησφαλισμένου. ΧΙ.Η βεβαίωσις και είσπραξις των δικαιωμάτων του Ταμείου εν τη περιοχή των τοπικών παραρτημάτων πλην του παραρτήματος της Θεσσαλονίκης, παρά τω οποίω εργάζονται μόνιμοι υπάλληλοι του Ταμείου, ανατίθεται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. λαμβανομένης μετά πρότασιν οικείας Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής εις εισπράκτορας ή ελεγκτάς κατά προτίμησιν υπηρετούντας εις άλλους ασφαλιστικούς οργανισμούς ή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου εν γένει, επί ποσοστοίς μέχρις 8%. ΧΙΙ.Παρ’ εκάστω παραρτήματι του Ταμείου και μετά πρότασιν της Τοπικής Δοικητικής Επιτροπής ανατίθεται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. εις ένα ή περισσοτέρους των εν τη ασφαλιστική περιοχή της επιτροπής ιατρών, επί αποζημιώσει κατ’ επίσκεψιν ή παγία τοιαύτη καθοριζομένη δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. και εντός των ορίων από 27/12/57-1/2/58 Β.Δ/τος «περί αμοιβής ιατρών» καθοριζομένων ποσών, η παροχή της ιατρικής περιθάλψεως εις τους ησφαλισμένους της οικείας περιοχής είτε εν τοις ιατρείοις είτε κατ’ οίκον. Οι ιατροί ούτοι δεν θεωρούνται υπάλληλοι του Ταμείου. Παρά τω Τοπικώ Παραρτήματι της Θεσσαλονίκης δύναται να λειτουργή, ίδιον μόνιμον ιατρείον, ένθα να παρέχηται ιατροφαρμακευτική περίθαλψις εις τους ησφαλισμένους. ΧΙΙΙ.Εν περιπτώσει αμφισβητήσεων γεννωμένων εξ αποφάσεων των Τοπικών Διοικητικών Επιτροπών, επιλαμβάνεται του ελέγχου της ορθότητος της αμφισβητουμένης αποφάσεως του Δ.Σ., το οποίον επανεξετάζον την απόφασιν  αποφαίνεται οριστικώς εφ’ όσον ήθελεν υποβληθή αίτησις θεραπείας από μέρους παντός, έχοντος συμφέρον. 2.Η αίτησις θεραπείας υποβάλλεται εγγράφως προς την εκδώσασαν την αμφισβητουμένην απόφασιν Τοπικήν Διοικητικήν επιτροπήν και εντός τριμήνου ανατρεπτικής προθεσμίας από της κοινοποιήσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως. Άμα τη υποβολή αιτήσεως θεραπείας συντάσσεται παρά της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής του παραρτήματος πρακτικόν επί της υποθέσεως, όπερ υποβάλλεται μετά του σχετικού φακέλλου προς το Δ.Σ. του Ταμείου. 3.Η αίτησις θεραπείας δεν έχει ανασταλτικήν δύναμιν, η δε επ’ αυτής εκδιδομένη απόφασις, έχει αναδρομικήν δύναμιν, εφ’ όσον είναι ευνοϊκωτέρα δια τον αιτούντα. XIV.Εις το τέλος εκάστου έτους ο Πρόεδρος εκάστης Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής υποβάλλει αναλυτικόν ισοζύγιον της χρήσεως ως και λεπτομερή έκθεσιν των πεπραγμένων». Το άρθρ. 12 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 1 αποφάσεως 70330/Ε.857 της 7/19 Δεκ. 1960 Υπουργού Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 505). Νομικαί και Δικαστικαί υποθέσεις Άρθρ.13.-Αι τυχόν νομικής και δικαστικής φύσεως εν γένει υποθέσεις του Ταμείου ανατίθενται, δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. εις δικηγόρον, επ’ αμοιβή καθοριζομένη εκάστοτε δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. αναλόγως της υποθέσεως. Βλ. και άρθρ. 5 παρ. 4 του Α.Ν. 1022/1946 (τόμ. 15 σελ. 46). ΜΕΡΟΣ ΙΙ Κανονισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας Άρθρ.14-26.(Διατάξεις Εσωτερικού Κανονισμού, Υγειονομικής Υπηρεσίας και λοιπαί συναφείς). Το άρθρ. 16 αντικαταστάθηκε από την Φ.202/1912/19 Μαΐου-8 Ιουν. 1973 (ΦΕΚ Β΄653) απόφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών. ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Κανονισμός παροχών Ιατρική περίθαλψις Άρθρ.27.-Η ιατρική περίθαλψις των ησφαλισμένων διενεργείται δια των εις το Ταμείον ανηκόντων ιατρών, είτε εν τοις ιατρείοις αυτού, είτε και κατ’ οίκον ή ανατίθεται εις κλινικάς ή ιδιώτας  ιατρούς δι’ ωρισμένας ειδικότητας και εφ’ όσον  το Ταμείον δεν έχει διωρισμένους ιατρούς της ειδι(Αντί για τη σελ. 1599(β) Σελ. 1599(γ) Τεύχος Η51-Σελ. 115 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 294 κότητος ταύτης ή τοιούτους υπηρετούντας εις ετέρους Ασφαλιστικούς Οργανισμούς. Εν Αθήναις λειτουργεί Πολυϊατρείον του Ταμείου υπό την επιστημονικήν Διεύθυνσιν του Αρχιάτρου και περιλαμβάνει τα εξής τμήματα: 1)Παθολογικόν, 2) Χειρουργικόν - Γυναικολογικόν, 3)Δερματολογικόν, Οδοντιατρικόν. Το Δ.Σ. δύναται, τη εισηγήσει του Αρχιάτρου και εφ’ όσον επιβάλει τούτο η εξυπηρέτησις των ησφαλισμένων, να ιδρύση και νέα τμήματα. Οι ησφαλισμένοι ως και τα μέλη των οικογενειών αυτών της περιφερείας Αθηνών-Πειραιώς, επί τη επιδείξει του ασφαλιστικού αυτών βιβλιαρίου, προσέρχονται, προς ιατρικήν εξέτασιν εις άπαντα τα τμήματα του Πολυϊατρείου και τυγχάνουν της επιβαλλομένης ιατρικής περιθάλψεως, άνευ οιασδήποτε πληρωμής. Ησφαλισμένοι επαρχιών δικαιούνται να προσέρχωνται προς εξέτασιν εις το Πολυϊατρείον Αθηνών, μη δικαιούμενοι οδοιπορικών εξόδων ή τοιούτων παραμονής, επί τη απλή προσαγωγή του ασφαλιστικού αυτών βιβλιαρίου. Ο ασθενής οφείλει να συμμορφούται απολύτως προς τας συμβουλάς και οδηγίας του ιατρού του Ταμείου, το οποίον εν εναντία περιπτώσει, δύναται, μετά σχετικήν έκθεσιν του θεράποντος ιατρού και τη εγκρίσει του Δ.Σ. να διακόψη την περίθαλψιν του ησφαλισμένου από ενός μέχρι τριών μηνών. Δαπάναι ιατρικής και Φαρμακευτικής περιθάλψεως, γενόμεναι παρά τας διατάξεις του παρόντος κανονισμού, παρ’ ιδιωτικών ιατρών και φαρμακοποιών, βαρύνουν τον ησφαλισμένον εκτός εάν το Δ.Σ. εις εξαιρετικάς περιπτώσεις, δικαιολογούσας, κατά την κρίσιν του και μετ’ έκθεσιν του θεράποντος ιατρού και γνώμην του Αρχιάτρου, προσφυγήν εις ιδιώτην ιατρόν ότε μέρος ή το σύνολον των δαπανών αναλαμβάνεται υπό του Ταμείου. Λόγοι δικαιολογούντες την λήψιν τοιαύτης αποφάσεως αναφέρονται εν τω άρθρ. 28, τω σχετικώ με την κατ’ οίκον περίθαλψιν. «Συνιστάται Υγειονομική Επιτροπή αποτελουμένη εκ του Προϊσταμένου της Υγειονομικής Υπηρεσίας ως Προέδρου και δύο ιατρών παθολόγων εκ των υπηρετούντων παρά τω Ταμείω οριζομένων εκάστοτε μετ’ ισαρίθμων αναπληρωτών των δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. Χρέη Γραμματέως της Υγειονομικής Επιτροπής εκτελεί εις εκ των παρά τω Ταμείω υπηρετούντων υπαλλήλων οριζόμενος μετά του αναπληρωτού του, δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. «9.Η Υγειονομική Επιτροπή γνωματεύει: α)Για την εισαγωγή και τον χρόνο παραμονής σε ιδιωτικές κλινικές (και γενικά σε νοσηλευτικές μονάδες, που δεν τελούν υπό Κρατική εποπτεία) εκείνων, που δικαιούνται περίθαλψη, που διατηρούν όμως το δικαίωμα της ελεύθερης εκλογής θεραπευτηρίου από αυτά που συνεργάζονται με το Ταμείο. Σελ. 1600(γ) Τεύχος Η51-Σελ. 116 β)Για την χορήγηση λουτροθεραπείας και ειδικών θεραπειών. γ)Για τους λογαριασμούς των γιατρών, που συνεργάζονται με το Ταμείο. δ)Για τους λογαριασμούς ιδιωτικών κλινικών και γενικά Νοσηλευτικών Μονάδων, που δεν τελούν υπό Κρατική εποπτεία. ε)Για την χορήγηση των πάσης φύσεως θεραπευτικών μέσων. στ)Για την απόδοση δαπάνης επισκέψεων γιατρών, αγοράς φαρμάκων, θεραπευτικών μέσων κ.λ.π. από ένα ποσό και πέρα, που θα καθορίζεται με απόφαση του Δ.Σ. και ζ)Για κάθε άλλο θέμα, που προβλέπεται από τις σχετικές καταστατικές διατάξεις του Ταμείου που ορίζει το Δ.Σ. ή που κρίνεται αναγκαίο από τα αρμόδια όργανα του Ταμείου, καθώς και στις περιπτώσεις προσφυγών ασφαλισμένων. η)Προκειμένου περί Τοπικών Παρ/των, δύναται το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου, με ειδικές αιτιολογημένες αποφάσεις του, ν’ αναθέτει σε άλλα Υγειονομικά όργανα του Ταμείου, αρμοδιότητες της Υγειονομικής Επιτροπής». Η παρ. 9 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 της 422/1530/31 Οκτ.-27 Νοεμ. 1985 (ΦΕΚ Β΄ 718) απόφ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. Αι συνεδριάσεις της Υγειον. Επιτροπής λαμβάνουσαι χώραν εκτός ωρών εργασίας, ορίζονται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου, του αριθμού των αμειβομένων τοιούτων μη δυναμένου να υπερβή τους 6 κατά μήνα. Εις τα μέλη της Υγειον. Επιτροπής και τον Γραμματέα αυτής καταβάλλονται έξοδα κινήσεως κατά συνεδρίασιν, ων το ποσόν καθοριζόμενον δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. δεν δύναται να υπερβαίνη τα υπό των εκάστοτε ισχυουσών διατάξεων Νόμων και Υπουργικών αποφάσεων προβλεπόμενα έξοδα κινήσεως κατά συνεδρίασιν δια τα μέλη του Δ.Σ. του Ταμείου». Η ανωτέρω εντός « » διάταξις προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 50197/Σ.1178 της 12/23 Αυγ. 1955 αποφ. υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 155). «Οσάκις ενώπιον της Υγειονομικής Επιτροπής άγονται θέματα ειδικής φύσεως (Χειρουργικά, γυναικολογικά, δερματολογικά, οδοντιατρικά κ.λ.π.) εκτός των παθολόγων ιατρών του Ταμείου μετέχει και ο παρά τω Ταμείω υπηρετών ιατρός ειδικότητος, οριζόμενος δι’ αποφάσεως του Δ.Σ.». Η εντός « » τελευταία παράγραφος, προστεθείσα δια της υπ’ αριθ. 57736/2784 της 3/18 Αυγ. 1965 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 531) ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 26899/128 της 7/13 Απρ. 1967 ομοίας (ΦΕΚ Β΄ 243). 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 295 Κατ’ οίκον περίθαλψις Άρθρ.28.-Η κατ οίκον ιατρική περίθαλψις παρέχεται υπό του Ταμείου εις ησφαλισμένον, και τα μέλη της οικογενείας αυτού, όταν, λόγω σοβαρότητος της περιπτώσεως αυτού, η προσέλευσίς του εις το Πολυϊατρείον είναι δυσχερής. Η κατ’ οίκον ιατρική περίθαλψις εκτελείται υπό των ιατρών-θεραπευτών του Ταμείου, των εκτελούντων κατά κύριον λόγον τας εξωτερικάς επισκέψεις. Αύτη δύναται να ανατεθή εις ιδιώτας ιατρούς υπό τους κάτωθι όρους: 1)Εις περίπτωσιν επειγούσης ιατρικής βοηθείας. 2)Εις περίπτωσιν καθ’ ην ο ασφαλισμένος κατοικεί μακράν του συγκοινωνιακού δικτύου και η μεταβίβασις του ιατρού του Ταμείου, καίτοι ειδοποιηθέντος, καθίσταται αδύνατος ή ασύμφορος δια το Ταμείον. «Και στις δύο αυτές περιπτώσεις ο ασφαλισμένος υποχρεούται ν’ αναφέρει στο Ταμείο την πρόσκληση ιδιώτη γιατρού και να προσκομίσει την γνωμάτευση βεβαίωσή του, το βραδύτερο μέσα σε 10 εργάσιμες ημέρες». Η πιο πάνω περίοδος τρίτου εδαφίου τροποποιήθηκε ως άνω από την παρ. 2 της 422/751/18-25 Ιουν. 1984 (ΦΕΚ Β΄ 418) (Διόρθ. Σφαλμ. Στο ΦΕΚ Β΄ 501/24 Ιουλ. 1984), απόφ. Υπ. Κοιν. Ασφαλίσεων. «Άλλως το Ταμείον ουδεμίαν υποχρέωσιν δια τας υπό του ησφαλισμένου γενομένας δαπάνας νοσηλείας». Το ανωτέρω τρίτον εδάφιον αντικατεστάθη ως άνω δια της αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρ. Αριθ. 422/142 της 1/15 Μαρτ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 226). Εις εξαιρετικάς περιπτώσεις, μετά γνώμην του Αρχιάτρου, δύναται να γίνη παραπομπή προς εξέτασιν του ασθενούς εις ειδικόν ιατρόν. Περί της ανάγκης της εν συνεχεία θεραπείας του ασθενούς παρά του ειδικού ιατρού, αποφαίνεται το Δ.Σ. μετά γνώμην του Αρχιάτρου. «Ακτινολογικαί και Μικροβιολογικαί εργασίαι: Εν τη εννοία της ιατρικής περιθάλψεως περιλαμβάνονται και αι πάσης φύσεως ακτινολογικαί και μικροβιολογικαί εργασίαι παρεχόμεναι κατόπιν γνωματεύσεως του θεράποντος ιατρού. Το Ταμείον δικαιούται να συμβληθή μεθ’ ενός ή πλειόνων ιατρών, των ως άνω ειδικοτήτων αμειβομένων ή κατά περίπτωσιν ή δια παγίας μηνιαίας αμοιβής». Τα ανωτέρω εντός « » εδάφια αντικατεστάθησαν ως άνω δια της υπ’ αριθ. 422/1854 της 7/14 Αυγ. 1972 (ΦΕΚ Β΄ 584) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. Νοσοκομειακή περίθαλψις Άρθρ.29.-«1.Η νοσοκομειακή περίθαλψις παρέχεται υπό του Ταμείου οσάκις ο ασθενής λόγω της φύσεως της ασθενείας ή της ελλείψεως μέσων δια την επαρκή κατ’ οίκον περίθαλψιν έχει ανάγκην εισαγωγής εις θεραπευτήριον. 2.Η νοσοκομειακή περίθαλψις παρέχεται εις τους αμέσως ησφαλισμένους ως και εις τα περί ων το Άρθρ.2.-Σκοπός του Ταμείου είναι: 1)Η ασφάλισις εν γένει κατά της ασθενείας. 2)Ο σχηματισμός Κεφαλαίου Προνοίας υπέρ των εργαζομένων εις τα Ξενοδοχεία ύπνου. Δια του εδαφ. 4 της παρ. 4 του άρθρ. 4 του Ν.Δ. 1828/1942 (τόμ. 18 σελ. 224 και 227) ωρίσθη ότι το Ταμείον τηρεί ίδιον λογαριασμόν υπό τον τίτλον «Κεφάλαιον Προνοίας Ξενοδοχοϋπαλλήλων». Το Τ.Α.Ξ.Υ., εν τη εκπληρώσει του σκοπού αυτού, παρέχει εις τους ησφαλισμένους ιατρικήν, νοσοκομειακήν και φαρμακευτικήν περίθαλψιν, διάφορα θεραπευτικά μέσα, χορηγεί επιδόματα ασθενείας, παροχάς μητρότητος, επιδόματα κηδείας και εφ’ άπαξ χρηματικά βοηθήματα κατά την έξοδον αυτών εκ του επαγγέλματος, λόγω γήρατος, ανικανότητος, αναπηρίας ή και προς τα μέλη της οικογενείας των εν περιπτώσει θανάτου. (Αντί για τη σελ. 1589(δ) Σελ. 1589(ε) Τεύχος 1206-Σελ. 43 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.1-2 276 Πόροι - Υποχρεώσεις  εργοδοτών και ησφαλισμένων άρθρ. 6 του καταστατικού μέλη οικογενείας, καθ’ ην έκτασιν και διαδικασίαν ορίζουν αι διατάξεις του παρόντος άρθρου. 3.Εις την νοσοκομειακήν περίθαλψιν περιλαμβάνονται πλην της ενδιαιτήσεως του ασθενούς και αι αναγκαίαι ιατρικαί φροντίδες παρακλινικαί εξετάσεις, φάρμακα, κ.λπ. Άνευ οιασδήποτε συμμετοχής τούτου εις τας σχετικάς δαπάνας. Εις την νοσοκομειακήν περίθαλψιν περιλαμβάνεται επίσης και η δαπάνη μεταφοράς του ασθενούς εντός της αυτής πόλεως εκ της κατοικίας του εις το νοσοκομείον ή τανάπαλιν, οσάκις ούτος λόγω της καταστάσεώς του δεν δύναται κατά βεβαίωσιν της Υγειονομικής Επιτροπής να βαδίση. 4.Η νοσοκομειακή περίθαλψις παρέχεται εξ ολοκλήρου δαπάναις του Ταμείου, εις Δημόσια Δημοτικά θεραπευτήρια ή σανατόρια ή εις θεραπευτήρια και σανατόρια κοινωφελών ιδρυμάτων ή εις ιδιωτικά θεραπευτήρια και σανατόρια μεθ’ ων το Ταμείον συνήψε σχετικάς συμβάσεις. Το Ταμείον καταβάλλει την δαπάνην νοσηλείων γ΄ θέσεως. Ο ασθενής δύναται να νοσηλευθή κατόπιν αιτήσεώς του εις ανωτέραν θέσιν, εν τοιαύτη όμως περιπτώσει το Ταμείον καταβάλλει την δαπάνην ην θα κατέβαλεν εάν ο ασθενής ενοσηλεύετο εις την Γ΄ θέσιν της επί πλέον διαφοράς βαρυνούσης τον ασθενή, άνευ ουδεμιάς ευθύνης του Ταμείου έναντι του θεραπευτηρίου. Ο ασθενής δύναται να εκλέξη μεταξύ των συμβεβλημένων θεραπευτηρίων, άτινα διαθέτουν κενήν κλίνην εκείνο εις ο επιθυμεί να νοσηλευθή. Το Ταμείον υποχρεούται να παρέχη εις τον ασθενή πάσαν αναγκαίαν πληροφορίαν και να μεριμνά δια την εισαγωγήν αυτού εις θεραπευτήριον. Περί των εκάστοτε μετά του Ταμείου συμβεβλημένων θεραπευτηρίων, δύνανται οι ησφαλισμένοι να λαμβάνουν γνώσιν παρά του Ταμείου εκ πίνακος ανηρτημένου εις εμφανές σημείον των ιατρείων ή προκειμένου περί υποκαταστήματος, εις τα γραφεία του υποκαταστήματος ή το ιατρείον του παθολόγου ιατρού. Δύναται να παρασχεθή η έγκρισις εισαγωγής του ασθενούς και εις μη συμβεβλημένον μετά του Ταμείου θεραπευτήριον προς νοσηλείαν του. Εν τοιαύτη όμως περιπτώσει το Ταμείον δεν δύναται να επιβαρυνθή με δαπάνην ανωτέραν της τοιαύτης ην θα κατέβαλεν εις ομοειδές συμβεβλημένον θεραπευτήριον, (Αντί για τη σελ. 1601(β) Σελ. 1601(γ) Τεύχος Ζ31-Σελ. 113 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 296 μη ευθυνόμενο δια την τυχόν επί πλέον δαπάνην ήτις καταβάλλεται υπό του ασθενούς. Κατ’ εξαίρεσιν, εάν ο ησφαλισμένος πάσχη εξ ιδιαζόντως σοβαράς παθήσεως, δι’ ην ενδείκνυται επικίνδυνος χειρουργική επέμβασις μη δυναμένη να ενεργηθή ει μη παρ’ ωρισμένων εξειδικευμένων προς τούτου ιατρών, δύναται κατόπιν αποφάσεως του Δ.Σ. ή της Τ.Υ. εκδιδομένης κατόπιν γνωμοδοτήσεως της Υγειονομικής Επιτροπής ή του παρά τω Υποκαταστήματι παθολόγου ιατρού να νοσηλευθή εις μη συμβεβλημένον θεραπευτήριον τη επιμελεία του ειδικού ως άνω μη συμβεβλημένου ιατρού. Εν τοιαύτη περιπτώσει το Ταμείον πλην των απαιτηθησομένων νοσηλειών συμφώνως προς το τιμολόγιον του θεραπευτηρίου τρίτης θέσεως δύναται να αναλάβη και τη δαπάνην της αμοιβής του ειδικού χειρουργού ιατρού, υπό την προϋπόθεσιν της προ της ενάρξεως νοσηλείας ειδικής μετ’ αυτού συμφωνίας, εγκρινομένης υπό του Δ.Σ. του Ταμείου ή της Τ. Υποεπιτροπής. Προκειμένου περί ιδιαιτέρως σοβαρών παθήσεων, δύναται ο ασθενής να νοσηλευθή εις θεραπευτήριον της ιδίας αυτού εκλογής εν τη αλλοδαπή, κατόπιν αποφάσεως του Δ.Σ. μετά γνωμάτευσιν της Υγειονομικής Επιτροπής. Εν τοιαύτη περιπτώσει, αποδίδεται εις τον ησφαλισμένον η δαπάνη μέχρι των εγκεκριμένων εν τη περιοχή της έδρας του Ταμείου μεγαλυτέρων νοσηλειών Γ΄ θέσεως ηυξημένων κατά 20%. 5.Δια την εισαγωγήν ασθενούς εις θεραπευτήριον της περιοχής της έδρας του Ταμείου απαιτείται, έγκρισις του Δ.Σ. χορηγουμένη μετά γνωμάτευσιν της Υγειονομικής Επιτροπής, περί της ανάγκης της νοσοκομειακής περιθάλψεως καθορίζουσαν την φύσιν της ασθενείας, το είδος της θεραπείας, τον χρόνον της νοσηλείας, επί δε εξαιρετικών και όλως ειδικής φύσεως περιπτώσεων και το θεραπευτήριον ή τα θεραπευτήρια, άτινα προσιδιάζουν εις την φύσιν της ασθενείας και το είδος της θεραπείας. Δια την εισαγωγήν ασθενούς εις θεραπευτήριον της περιοχής των Υποκαταστημάτων του Ταμείου, απαιτείται έγκρισις της αρμοδίας Υποεπιτροπής χορηγουμένη μετά γνώμην του παρά της Υποεπιτροπής Παθολόγου ιατρού περί της ανάγκης της νοσοκομειακής περιθάλψεως. Η εν νοσοκομείω περίθαλψις διαρκεί κατ’ αρχήν, δι’ όσον χρόνον παρεσχέθη η έγκρισις παρά του Δ.Σ. ή της αρμοδίας Υποεπιτροπής. Ο χρόνος ούτος δύναται να παραταθή εφ’ όσον η κατάστασις της υγείας τους ασθενούς επιβάλλει την συνέχισιν της εν θεραπευτηρίω νοσηλείας του. Δια την ανωτέρω παράτασιν προκειμένου περί ασθενούς νοσηλευομένου εις θεραπευτήριον της περιοχής της έδρας του Ταμείου απαιτείται έγκρισις του Δ.Σ. χορηγουμένη μετά γνωμάτευσιν της Υγειονομικής Επιτροπής. Σελ. 1602(γ) Τεύχος Ζ31-Σελ. 114 Προκειμένου Δε περί ασθενούς νοσηλευομένου εις θεραπευτήριον της περιοχής των Υποκαταστημάτων απαιτείται έγκρισις της αρμοδίας Υποεπιτροπής χορηγουμένη μετά γνώμην του παρά τη Υποεπιτροπή Παθολόγου ιατρού. 6.Δια την εισαγωγήν του ασθενούς εις θεραπευτήριον εκδίδεται εισιτήριον εις ο αναγράφεται το θεραπευτήριον το οποίον θα δεχθή τον ασθενή και ο χρόνος διαρκείας της νοσηλείας. «Εισιτήριο που δεν χρησιμοποιήθηκε μέσα σε 15 ημέρες από την έκδοσή του, είναι άκυρο». Το δεύτερο πιο πάνω εδάφίο τροποποιήθηκε ως άνω από την παρ. 3 της 422/751/18-25 Ιουν. 1984 (ΦΕΚ Β΄ 418), (Διόρθ. Σφαλμ. Στο ΦΕΚ Β΄ 501/24 Ιουλ. 1984) απόφ. Υπ. Κοιν. Ασφαλίσεων. 7.Η έγκρισις δια την εισαγωγήν εις θεραπευτήριον ζητείται εκ των προτέρων, εξαιρετικώς δε εκ τω υστέρων μόνον εφ’ όσον πρόκειται περί επειγουσών περιπτώσεων, καθ’ ας η άμεσος παροχή ιατρικής περιθάλψεως εν θεραπευτηρίω θεωρείται επιβεβλημένη εκ της καταστάσεως του ασθενούς, εκ δε της αναβολής επίκειται κίνδυνος. «Στην περίπτωση αυτή ο ασθενής υποχρεούται ν’ αναγγείλει στο Ταμείο την εισαγωγή του, μέσα σε 7 εργάσιμες ημέρες». Το δεύτερο μέσα στα « » εδάφιο τροποποιήθηκε ως άνω από την παρ. 4 της 422/7451/18-25 Ιουν. 1984 (ΦΕΚ Β΄ 418), (Διόρθ. Σφαλμ. Στο ΦΕΚ Β΄ 501/24 Ιουλ. 1984) απόφ. Υπ. Κοιν. Ασφαλίσεων. Παρερχομένης απράκτου της προθεσμίας ταύτης ο από της εισόδου μέχρι της εκπροθέσμου αναγγελίας χρόνος ουδόλως αναγνωρίζεται, δύναται δε μόνον να εγκριθή η από της αναγγελίας και εντεύθεν νοσηλεία εφ’ όσον εκ της εξετάσεως του ασθενούς είναι δυνατόν να διαπιστωθή το επείγον της περιπτώσεως, ως και η ανάγκης της νοσηλείας. 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 297 8.Η έξοδος του ασθενούς εκ του θεραπευτηρίου δέον να λάβη χώραν άμα τη λήξει του ορισθέντος χρόνου νοσοκομειακής περιθάλψεως. Δύναται να διαταχθή και αυτεπαγγέλτως υπό του θεράποντος ιατρού η εκ του θεραπευτηρίου έξοδος και προ της λήξεως του ορισθέντος χρόνου νοσοκομειακής περιθάλψεως, εάν κριθή ότι εξέλιπον οι λόγοι της νοσοκομειακής περιθάλψεως. «Κατά της αποφάσεως του θεράποντος γιατρού του Ταμείου, επιτρέπεται μέσα σε 3 εργάσιμες ημέρες προσφυγή, την οποία κρίνει ο Διευθυντής του Ταμείου, μετά από γνώμη του Προϊσταμένου της Υγειονομικής Υπηρεσίας μέσα σε 2 εργάσιμες ημέρες από την υποβολή της». Τα μέσα στα « » πιο πάνω εδάφια τροποποιήθηκαν ως άνω από την παρ. 5 της 422/751/1825 Ιουν. 1984 (ΦΕΚ Β΄ 418), (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 501/24 Ιουλ. 1984) απόφ. Υπ. Κοιν. Ασφαλίσεων. Προκειμένου περί τοπικών Υποεπιτροπών του Ταμείου, την αρμοδιότητα του Διευθυντού εκτελεί ο Πρόεδρος της Τοπικής Επιτροπής, όστις κρίνει μετ’ απόφασιν της Υποεπιτροπής. Η προσφυγή έχει ανασταλτικήν δύναμιν. 9.Ο νοσηλευόμενος εν θεραπευτηρίω ησφαλισμένος υποχρεούται, όπως συμμορφούται προς τους κανονισμούς αυτού, εκπληροί την υπό των ιατρών του θεραπευτηρίου και του Ταμείου διατασσομένην θεραπείαν και αποφεύγει πάσαν ενέργειαν ήτις είναι ασυμβίβαστος προς την κατάστασίν του, ή παρεμποδίζει την ταχείαν θεραπείαν και ανάρρωσιν αυτού. Ειδικώτερον απαγορεύεται εις αυτόν η διαρκούσης της νοσηλείας του έξοδος εκ του θεραπευτηρίου άνευ εντολής ή αδείας του αρμοδίου θεράποντος ιατρού του Ταμείου. Εν περιπτώσει μη συμμορφώσεως του ασθενούς προς τ’ ανωτέρω, δύναται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. να επιβληθή αυτώ στέρησις των εις χρήμα παροχών του κλάδου ασθενείας επί χρόνον ουχί μακρότερον των τριών μηνών. 10.Οι όροι και γενικώς τα της παροχής της νοσοκομειακής περιθάλψεως υπό των εν τη παρ. 4 αναφερομένων θεραπευτηρίων, μεθ’ ων συμβάλλεται το Ταμείον, καθορίζονται δια συμβάσεως συναπτομένης μεταξύ του Ταμείου και των θεραπευτηρίων. Η μετά των θεραπευτηρίων των λειτουργούντων εκτός του τόπου της έδρας του Ταμείου σύμβασις, συνάπτεται κατόπιν προτάσεως της οικείας τοπικής Επιτροπής. Οι όροι του παρόντος άρθρου ισχύουν και ως όροι των μετά των θεραπευτηρίων συναπτομένων συμβάσεων». Το άρθρ. 29 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 70330/Ε.857 της 7/19 Δεκ. 1960 αποφ. Υπουργού Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 505). «11.-α)Το Ταμείο παρέχει νοσοκομειακή περίθαλψη στους ασφαλισμένους του στη Βα΄ θέση των θεραπευτηρίων. β)Νοσοκομειακή περίθαλψη στην Α΄ θέση παρέχεται στους αμέσως ασφαλισμένους και τα μέλη της οικογένειάς τους και επί ένα το πολύ εξάμηνο, εφόσον συμπλήρωσαν στην ασφάλιση του Κλάδου Ασθενείας του Ταμείου, εντός των 2 ημερολογιακών ετών των αμέσως προηγούμενων του έτους νοσηλείας, 400 τουλάχιστον ημέρες εργασίας στις ισχύουσες κατά το χρόνο πραγματοποίησής τους, 2 ανώτερες ασφαλιστικές κλάσεις του ΙΚΑ που επιπλέον έχουν συνολικά στην ασφάλιση του Ταμείου 6.000 τουλάχιστον ημέρες εργασίας. γ)Το Ταμείο καταβάλλει τη σχετική δαπάνη των νοσηλείων για όσες ημέρες νοσηλεύεται ο ασφαλισμένος αναλόγως της θέσεως και βάσει των Τιμολογίων, που καθορίζονται από τα σχετικά Δ/τα. δ)Ειδικώς στις δαπάνες νοσοκομειακής περίθαλψης στην Α΄ θέση, ορίζεται συμμετοχή του ασφαλισμένου κατά ποσοστό 10% επί της διαφοράς των εν γένει δαπανών νοσηλείας της θέσης αυτής και της Βα΄ θέσης. ε)Ασφαλισμένος, που δικαιούται νοσηλείας σε Βα θέση, μπορεί, εάν επιθυμεί να νοσηλευθεί στην Α΄ θέση, οπότε όμως, το Ταμείο θα καταβάλλει τη δαπάνη της Βα΄ θέσης, η δε επιπλέον διαφορά θα βαρύνει αυτόν χωρίς καμία ευθύνη του Ταμείου έναντι του Θεραπευτηρίου». «12.Για τη νοσοκομειακή περίθαλψη των τακτικών υπαλλήλων του Ταμείου, εφαρμόζονται ανάλογα οι σχετικές διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά για τους τακτικούς υπαλλήλους του ΙΚΑ, εφόσον αυτές δεν είναι δυσμενέστερες εκείνων που ισχύουν κάθε φορά για τους λοιπούς ασφαλισμένους του Ταμείου». Οι παρ. 11 και 12 αντικαταστάθηκαν ως άνω από την 422/240/27 Φεβρ.-5 Μαρτ. 1985 (ΦΕΚ Β΄ 115) απόφ. Υπ. Κοιν. Ασφαλίσεων. (Αντί για τη σελ. 1603(ε) Σελ. 1603(ζ) Τεύχος Η51-Σελ. 117 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 298 Νοσοκομειακή περίθαλψις εις  επαρχιακάς πόλεις Άρθρ.30.-Ο τρόπος και η διαδικασία της χορηγήσεως των πάσης φύσεως παροχών του Κλάδου ασθενείας προς τους εκτός της περιοχής της Έδρας του Ταμείου ησφαλισμένους, οσάκις δεν προβλέπεται ρητώς υπό των διατάξεων του παρόντος Κανονισμού, ρυθμίζεται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. Κατ’ εξαίρεσιν ησφαλισμένος τυχών περιθάλψεως εκτός ασφαλιστικής περιοχής δικαιούται όπως ζητήση παρά του Ταμείου, απόδοσιν της σχετικής δαπάνης μέχρι του ποσού όπερ κατέβαλε το Ταμείον συμφώνως προς τα ισχύοντα τιμολόγια, εφ’ όσον η περίπτωσις δι’ ην έτυχε περιθάλψεως ήτο εξαιρετικώς επείγουσα και δεν ήτο δυνατή ή δεν επετρέπετο η μετακίνησις τούτου εις την έδραν του Ταμείου ή εις πόλιν ένθα λειτουργεί Υπ/πή του Ταμείου. Η περίθαλψις δέον να έλαβε χώραν εις Κρατικόν ή Δημοτικόν Νοσοκομείον ή Ιατρείον ή εις τοιούτον Κοινωφελούς Ιδρύματος, ελλείψει δε τούτου εις Ιδιωτικήν Κλινικήν ή Ιατρείον κατ’ οίκον παρ’ ιδιώτου ιατρού εφ’ όσον εις τας τελευταίας ταύτας περιπτώσεις πιστοποιείται η τοιαύτη νοσηλεία παρ’ ιατρών κατά προτίμησιν δε των τυχόν υπαρχόντων ιατρών τω παρεχόντων τας υπηρεσίας των προς το Δημόσιον, τους Δήμους ή τας Κοινότητας ή έτερα Ν.Π.Δ.Δ. Περί της υπάρξεως των ανωτέρω προϋποθέσεων γνωματεύει η Υγειονομική Επιτροπή του Ταμείου, βάσει των σχετικών βεβαιώσεων των παρασχόντων την περίθαλψιν νοσοκομείων ή Ιατρείων ή Ιατρών, θεωρουμένων των βεβαιώσεων προκειμένου περί των τελευταίων παρά του οικείου Αστυνομικού Τμήματος. «Το Ταμείο θα καταβάλλει την δαπάνη μόνο, όταν ο ασφαλισμένος του αναγγείλει την εκτός Κέντρου ιατρική ή νοσοκομειακή περίθαλψή του μέσα σε 15 ημέρες». Το μέσα στα « » τελευταίο εδάφιο αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 6 της 422/751/1825 Ιουν. 1984 (ΦΕΚ Β΄ 418) (Διόρθ. Σφαλμ. Στο ΦΕΚ Β΄ 501/24 Ιουλ. 1984) απόφ. Υπ. Κοιν. Ασφαλίσεων. Το άρθρ. 30 τροποποιηθέν δια της υπ’ αριθ. 70330/Ε.857 της 7/19 Δεκ. 1960 απόφ. Υπ. Εργασίας, ετροποποιήθη εκ νέου ως άνω δια της υπ’ αριθ. 78016/Σ.670 της 30 Νοεμ./5 Δεκ. 1961 ομοίας (ΦΕΚ Β΄ 431). Σελ. 1604(ζ) Τεύχος Η91-Σελ. 118 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 299 Άρθρ.31.-«1.Οδοντιατρική περίθαλψις. Επί των περιπτώσεων του στόματος και των οδόντων, το Ταμείον παρέχει προς τους αμέσως ησφαλισμένους και τα μέλη της οικογενείας αυτών, δια του Οδοντιατρικού Τμήματος την κάτωθι περίθαλψιν: 1)Την εξαγωγήν οδόντων. 2)Την θεραπείαν και σφάγισιν οδόντων. 3)Την διάνοιξιν και θεραπείαν αποστημάτων. 4)Την θεραπείαν παθήσεων των ουλών και του στόματος. 5)Τον καθαρισμόν των οδόντων. 6)Την εξαίρεσιν όγκων και κύστεων του στόματος, την εκτομήν ακρορριζίων κ.λπ. 7)Την ανάταξιν καταγμάτων των γνάθων ή επανόρθωσιν οδοντικών και γναθικών ανωμαλιών εις ας περιπτώσεις αύται επιδρούν επιβλαβώς επί της αναπνοής, της θρέψεως και της ομιλίας. «8)Εις την οδοντιατρικήν περίθαλψιν περιλαμβάνονται τα αναγκαία αναισθητικά φάρμακα, ως και αι απαραίτητοι ακτινογραφίαι. Η κατά το εδάφιον (7) της παρούσης παραγράφου περίθαλψις (ανάταξις καταγμάτων γνάθων, ορθοδοντική θεραπεία) δύναται, αποφάσει του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου, να παρέχεται υπό συνεργαζομένων ειδικών Οδοντιάτρων, βάσει τιμολογίου καθοριζομένου υπ’ αυτού, (εις ας περιπτώσεις δεν καθορίζεται αντίστοιχος αμοιβή εις το ισχύον εκάστοτε κρατικόν τιμολόγιον) ή να παρέχεται δι’ ελευθέρας εκλογής του ειδικού Οδοντιάτρου. Εν τη δευτέρα ταύτη περιπτώσει, η επιβάρυνσις του Ταμείου δεν δύναται να υπερβαίνη το ισχύον εκάστοτε κρατικόν τιμολόγιον ή το καθοριζόμενον τοιούτον υπό του Διοικητικού Συμβουλίου, κατά τ’ ανωτέρω. Δια γενικών αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου, καθορίζονται, αι δια την εφαρμογήν του παρόντος άρθρου, λεπτομέρειαι και αι αναγκαίαι προσαρμογαί προς τας εκάστοτε πραγματικάς καταστάσεις και ανάγκας, δια την εξυπηρέτησιν των ησφαλισμένων του Ταμείου». Το εδάφ. 8) αντικατεστάθη ως άνω δια της αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρ. Αριθ. 422/142 της 1/15 Μαρτ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 226). 11.Οδοντοροσθετικαί εργασίαι. «1)Τεχνητοί οδόντες και οδοντικαί εν γένει προθέσεις παρέχονται υπό του Ταμείου εις τους αμέσως ησφαλισμένους και τα μέλη των οικογενειών αυτών, περί ων το άρθρ. 6 του Καταστατικού κατά τας διατάξεις του παρόντος άρθρου εφ’ όσον είναι απαραίτητα προς ανάκτησιν ή διατήρησιν της υγείας αυτών». Το εδάφ. 1 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 58029/406 της 10 Ιουλ./8 Αυγ. 1967 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 493, Διόρθ. Ημαρτ. ΦΕΚ Β΄ 528 της 24 Αυγ. 1967). «2)Προσθετική εργασία πραγματοποιείται μόνον εφ’ όσον εκ της αυτής γνάθου ελλείπουν τουλάχιστον 5 οδόντες, μη περιλαμβανομένων των σωφρονιστήρων, πάντοτε δε κατόπιν γνωματεύσεως της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου και εγκρίσε ως υπό του Διοικητικού Συμβουλίου αυτού». Το εδαφ. 2)αντικατεστάθη ως άνω δια της αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρ. αριθ. 422/142 της 1/15 Μαρτ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 226). 3)Πάσα προσθετική οδοντική εργασία εκτελείται πάντοτε εις σχήμα κινητόν (ολικαί και μερικαί οδοντοστοιχίαι) και δια συνήθων υλικών (ακρυλικού). 4)Εις το Πολυϊατρείον Αθηνών και εις α Τοπικά Παραρτήματα του Τ.Α.Ξ.Υ. λειτουργούσιν οδοντιατρεία αυτού, δύναται το Διοικ. Συμβούλιον να επιτρέπη την εκτέλεσιν προσθετικής οδοντικής εργασίας εις σχήμα ακίνητον (στεφάναι εκ χρυσού ή εξ ακρυλικού, γέφυραι εκ χρυσού ή 3/4, οδόντες DAVIS ή RICHMOND, μηχανήματα εκ TICONTIUM ή VITALIUM κ.λπ.) οσάκις ειδικαί περιπτώσεις επιβάλλουν τούτο και επί τη διαθέσει παρά του ησφαλισμένου της απαιτουμένης ποσότητος ή της αξίας του πολυτίμου μετάλλου. 5)Οι αμέσως ησφαλισμένοι μετέχουν εις τας δαπάνας των ως άνω οδοντοπροσθετικών εργασιών κατά ποσοστόν οριζόμενον εκάστοτε δι’ αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου και πάντως ουχί ανώτερον του 25%. 6)Το Ταμείον υποχρεούται εις απλάς επιδιορθώσεις των οδοντικών προσθέσεων (συγκόλησις, επικόλλησις, οδοντοστοιχιών, οδόντων κ.λπ.) οποτεδήποτε. 7)Το Ταμείον υποχρεούται εις συμπλήρωσιν της βάσεως της οδοντοστοιχίας, εφ’ όσον απαιτείται τούτο, ουχί όμως προ της παρελεύσεως εξαμήνου τουλάχιστον από της παραδόσεως ταύτης. 8)Εφ’ όσον συντρέχουν ειδικοί προς τούτο λόγοι (αισθητή συρρίκνωσις των ούλων, αφαίρεσις υπολοίπων οδόντων κ.λπ.), το Ταμείον υποχρεούται εις αλλαγήν της βάσεως μετά προσθήκης οδόντων ή επανάληψιν της οδοντοστοιχίας, δια των αυτών οδόντων, ουχί, όμως προ της παρελεύσεως 18μήνου από της παραδόσεως ταύτης. 9)Αντικατάστασις φθαρείσης ή απωλεσθείσης οδοντοστοιχίας είναι δυνατή μόνον μετά πάροδον τριετίας από της παραδόσεώς της, εκτός εάν επήλθε μεταβολή εις την κατασκευήν της στοματικής κοιλότητος, συνεπεία χειρουργικής επεμβάσεως λόγω κατάγματος, αφαιρέσεως κύστεως ή εγκλείστου οδόντος κ.λπ. 10)Περιπτώσεις θεραπείας του στόματος και των οδόντων μη προβλεπόμεναι εκ των διατάξεων του παρόντος άρθρου, παρεχόμεναι όμως παρά του Ι.Κ.Α., παρέχονται και παρά του Τ.Α.Ξ.Υ. 11)Άπασαι αι ανωτέρω οδοντοπροσθετικαί εργασίαι εκτελούνται προτάσει του οδοντιάτρου, μετά γνώμην της Υγειονομικής Επιτροπής, εγκρινομένης υπό του Δ.Σ. 12)Αι αυταί ως άνω οδοντοπροσθετικαί εργασίαι των παρ. 2 και 3, προκειμένου περί ησφαλισμένων αρμοδιότητος των περιοχών των Τοπικών Παραρτημάτων, εκτελούνται παρά του μετά του Ταμείου συνεργαζομένου οδοντιάτρου, μετ’ έγκρισιν της αρμοδίας Δ.Ε. 13)Εις ας περιοχάς δεν είναι ευχερής η παροχή οδοντικής      περιθάλψεως     παρά       του        Πο(Αντί για τη σελ. 1604,01(α) Σελ. 1604,01(β) Τεύχος Ζ31-Σελ. 117 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 300 λυϊατρείου Αθηνών εις του ησφαλισμένους της περιοχής της τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης δύναται το Δ.Σ. να αναθέτη την οδοντικήν περίθαλψιν των ησφαλισμένων εις οδοντιάτρους είτε επί μηνιαία αποζημιώσει, είτε κατά περίπτωσιν δυνάμει του παρά της Πολιτείας καθοριζομένου εκάστοτε τιμολογίου». Το άρθρ. 31 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 51734/Σ.423 της 28 Ιουν./30 Ιουλ. 1965 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 467). Άρθρ.32.-«1.Προκειμένου περί ασθενούς αμέσως ησφαλισμένου, έχοντος απόλυτον ανάγκην ειδικής θεραπείας (ακτινοθεραπεία, ηλεκτροθεραπεία, λουτροθεραπεία, μηχανοθεραπεία κ.α.), το Ταμείον αναλαμβάνει τας σχετικάς δαπάνας. Εκάστη περίπτωσις ειδικής θεραπείας αποφασίζεται υπό του Δ.Σ. μετά πρότασιν του θεραπευτού ιατρού, και έγκρισιν του αρχιάτρου του Ταμείου κατόπιν εξετάσεως και παρ’ αυτού του ασθενούς. 2.Τα μέλη οικογενείας του ησφαλισμένου δεν δικαιούνται των ανωτέρω ειδικών θεραπειών. 3.Η λουτροθεραπεία περιλαμβάνει την χρησιμοποίησιν αυτοφυών λουτρών εις περιπτώσεις παθήσεων, οριζομένης δια γενικής αποφάσεως του Δ.Σ. μετά γνωμάτευσιν της Υγειονομικής Επιτροπής. 4.Επί χρησιμοποιήσεως αυτοφυών λουτρών κειμένων εκτός του τόπου της διαμονής του ησφαλισμένου παρέχεται διπλούν επίδομα ασθενείας δι’ όσας ημέρας θέλει διαρκέση η λουτροθεραπεία κατά την πρότασιν του θεραπευτού ιατρού και έγκρισιν του αρχιάτρου του Ταμείου. Το ήμισυ του επιδόματος τούτου ως και το αντίτιμον των εισιτηρίων των λουτρών, προκαταβάλλεται αυτώ άμα τη αναχωρήσει δια τον τόπον της λουτροθεραπείας, το δε έτερον ήμισυ του επιδόματος ασθενείας αποστέλλεται εις αυτόν δια ταχυδρομικής επιταγής εις τον τόπον των λουτρών και άμα τω πέρατι τούτων. Επίσης παρέχονται εις τον ησφαλισμένον τα έξοδα μεταβάσεως εις τα λουτρά και επιστροφής δια της συντομωτέρας οδού και ευθηνοτέρου μέσου (εισιτήριον γ΄ θέσεως). Επί λουτροθεραπείας εις λουτρά κείμενα πλησίον του τόπου διαμονής του ησφαλισμένου καταβάλλονται τα αναγκαιούντα δι’ εκάστην μετάβασιν και επιστροφήν οδοιπορικά έξοδα, εισιτήρια λουτρών και το ως άνω διπλούν επίδομα ασθενείας εφ’ όσον απέχει της εργασίας του. 5.«Ως λουτρική περίοδος εκάστου έτους ορίζεται το χρονικόν διάστημα από 15 Μαΐου μέχρι 15 Οκτωβρίου». Η παρ. 5 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 55505/Σ.610 της 22 Σεπτ./25 Οκτ. 1956 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 220). Σελ. 1604,02(β) Τεύχος Ζ31-Σελ. 118 6.Εις εκάστην γνωμάτευσιν του Αρχιάτρου του Ταμείου περί λουτροθεραπείας δέον όπως στηρίζηται και ο τόπος και ο αριθμός των λουτρών. Η μετάβασις του ησφαλισμένου εις τα υποδεικνυόμενα υπό του Ταμείου αυτοφυή λουτρά είναι υποχρεωτική μη δικαιουμένου εν εναντία περιπτώσει ουδεμιάς παροχής λουτροθεραπείας. 7.Ησφαλισμένος δικαιωθείς των ως άνω παροχών, εφ’ όσον ήθελε διαπιστωθή ότι δεν υπεβλήθη πράγματι εις λουτροθεραπείαν, υποχρεούται όπως επιστρέψη εις το Ταμείον πάσαν σχετικήν δαπάνην εις ην υπεβλήθη τούτο εκ της αιτίας ταύτης. Επί πλέον, εφ’ όσον η αποχή αυτού εκ της λουτροθεραπείας είναι αδικαιολόγητος, στερείται ούτος εις το μέλλον, αποφάσει του Δ.Σ., του δικαιώματος λουτροθεραπείας». Το άρθρ. 32 ετροποποιήθη και διεμορφώθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 51582/Σ.1322 της 19/25 Νοεμ. 1949 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 202). Διορθ. Ημαρτ. ΦΕΚ Β΄ 22/1/2/50. 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 301 Φαρμακευτική περίθαλψις Άρθρ.33.-Το Ταμείον παρέχει εις τους παρ’ αυτώ ησφαλισμένους και τα μέλη των οικογενειών αυτών φαρμακευτικήν περίθαλψιν. «2.Η προμήθεια των φαρμάκων γίνεται παρά φαρμακείων, άτινα εκτελούν τας συνταγάς του Ταμείου και βάσει των όρων αυτού και μόνον επί τη προσαγωγή εντύπων συνταγών του Ταμείου εκδιδομένων παρά των ιατρών αυτού. Συνταγή μη εκτελουμένη εντός 3 ημερών από της εκδόσεώς της, καθίσταται άκυρος. Το Δ.Σ. δι’ αποφάσεώς του δύναται να λαμβάνη οιονδήποτε μέτρον δι’ ου θα εξασφαλίζεται η υπό των δικαιούχων ησφαλισμένων χρησιμοποίησις των παρεχομένων αυτοίς φαρμάκων». Η ανωτέρω εντός « » παράγραφος ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 5 της υπ’ αριθ. 422/1854 της 7/14 Αυγ. 1972 (ΦΕΚ Β΄ 584) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. «Ο ησφαλισμένος συμμετέχει εις τας δαπάνας των φαρμάκων καθ’ ο ποσοστόν θέλει ορίζει δι’ ειδικής αποφάσεώς του το Δ.Σ. του Τ.Α.Ξ.Υ., και όπερ ποσοστόν δεν δύναται να υπερβαίνη το 25% της αξίας αυτών». Η παρ. 3 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 31631/Σ.725 της 18 Μαΐου/8 Ιουν. 1955 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 100). Τα ιδιοσκευάσματα (σπεσιαλιτέ) χορηγούνται οσάκις ταύτα δεν δύνανται να αντικατασταθούν δι’ άλλων φαρμάκων. «Οι Φαρμακοποιοί υποβάλλουν τους λογαριασμούς των ομού μετά των εκτελεσθεισών συνταγών, εφ’ ων αναγράφουν αναλυτικήν τιμολόγησιν των φαρμάκων και της φαρμακευτικής των εργασίας κατά μήνα και μέχρι της 20ης του επομένου μηνός. Οι λογαριασμοί ελεγχόμενοι προ της τιμής αυτών εξοφλούνται το βραδύτερον την 30ήν του επομένου μηνός. Ο έλεγχος των συνταγών, των παρά των Φαρμακείων υποβαλλομένων λογαριασμών, ανατίθεται εις φαρμακοποιόν ή πεπειραμένον αδειούχον βοηθόν φαρμακοποιού οριζόμενον δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. εγκρινομένης υπό του Υπουργού Εργασίας επί τη καταβολή μηνιαίας αποζημιώσεως, οριζομένης δια της αυτής αποφάσεως». Η πέμπτη παράγραφος συνεπληρώθη ως άνω δια της παρ. 2 της υπ’ αριθ. 58029/406 της 10 Ιουλ./8 Αυγ. 1967 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 493). Οι φαρμακοποιοί οφείλουν να εισπράττωσι παρά του προσκομίζοντος την συνταγήν, το κεκανονισμένον ποσοστόν συμμετοχής δια τους εμμέσως ησφαλισμένους εις την δαπάνην της φαρμακευτικής περιθάλψεως, αναγράφοντες τούτο επί της συνταγής και μειούντες αναλόγως το ποσό του υποβαλλομένου προς εξόφλησιν λογ/σμού. Θεραπευτικά Μέσα Άρθρ.34.-1«Το Ταμείον παρέχει εις τους αμέσως ησφαλισμένους και εις τα μέλη οικογενειών αυτών, περί ων το άρθρ. 6 του Καταστατικού, τα απαραίτητα βοηθητικά μέσα και προθέσεις, ήτοι: διόπτρας, κηλεπιδέσμους, πέλματα πλατυποδίας, ελαστικάς περικνημίδας, ακουστικά βαρυκοΐας και λοιπά συνήθη και αναγκαία θεραπευτικά μέσα». Η παρ. 1 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 3 της υπ’ αριθ. 58029/406 της 10 Ιουλ./8 Αυγ. 1967 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 493). 2.Τα θεραπευτικά μέσα παρέχονται εις τον ησφαλισμένον ως και τα μέλη της οικογενείας του, εφ’ όσον η πάθησις έλαβε χώραν κατά την διάρκειαν ασφαλιστικής ικανότητος. 3.Τα θεραπευτικά μέσα χορηγούνται προκειμένου μεν περί των ησφαλισμένων της περιοχής της έδρας του Ταμείου, δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. κατόπιν προηγουμένης γνωματεύσεως της Υγειονομικής Επιτροπής, προκειμένου δε περί των εις τας λοιπάς περιοχάς ησφαλισμένων δι’ αποφάσεως της οικείας Τοπικής Επιτροπής του Ταμείου και κατόπιν προηγουμένης γνωματεύσεως του παρ. Τη Υπ/πή παθολόγου ιατρού του Ταμείου. 4.Θεραπευτικά μέσα υποκείμενα εις φθοράν επιδιορθούνται ή αντικαθίστανται, μόνον εν περιπτώσει φθοράς συνεπεία κανονικής χρησιμοποιήσεως των κατά τον προσήκοντα δια γενικών αποφάσεων του Δ.Σ. καθοριζόμενον χρόνον. 5.Ο ησφαλισμένος και τα μέλη οικογενείας αυτού μετέχουν εις την δαπάνην των θεραπευτικών μέσων, κατά ποσοστόν οριζόμενον δια γενικής αποφάσεως του Δ.Σ., αναλόγως του είδους του θεραπευτικού μέσου, μη δυνάμενον πάντως να υπερβή το 25% ταύτης. 6.Εν περιπτώσει εργατικού ατυχήματος ο ησφαλισμένος εις ουδεμίαν υποχρεούται συμμετοχήν εις την δαπάνην τω χορηγουμένων θεραπευτικών μέσων. 7.Η προμήθεια των θεραπευτικών μέσων ενεργείται μόνον εκ των ειδικών καταστημάτων μεθ’ ων το Ταμείον έχει συμβληθή. Εν περιπτώσει προμηθείας θεραπευτικών μέσων εκ Καταστήματος μεθ’ ου το Ταμείον δεν έχει συμβληθή, εφ’ όσον συντρέχουν αι προϋποθέσεις της παρ. 3 καταβάλλει μόνον την δαπάνην ην θα κατέβαλεν εάν η προμήθεια εγένετο παρά Καταστήματος συμβεβλημένου μετ’ αυτού». Το άρθρ. 34 ετροποποιήθη και συνεπληρώθη ως άνω δια της παρ. 4 της 70330/Ε.857 της 7/19 Δεκ. 1960 αποφ. Υπουργού Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 505). (Αντί για τη σελ. 1605(γ) Σελ. 1605(δ) Τεύχος Η51-Σελ. 119 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 302 Επιδόματα ασθενείας Άρθρ.35.-«1.Ο ησφαλισμένος δικαιούται επιδόματος ασθενείας εφ’ όσον: α)Δεν λαμβάνει επίδομα ασθενείας ή ανεργίας, εξ ετέρου ασφαλιστικού Οργανισμού. β)Επραγματοποίησεν 100 τουλάχιστον ημέρας εργασίας κατά το ημερολογιακόν έτος, το αμέσως προηγούμενον της αναγγελίας της ασθενείας, ή κατά το προηγούμενον της τοιαύτης αναγγελίας 15μηνον, μη συνυπολογιζομένων, εν τη τελευταία ταύτη περιπτώσει, εις τας ως άνω 100 ημέρας εργασίας, των πραγματοποιηθεισών κατά το τελευταίον ημερολογιακόν τρίμηνον του 15μήνου. Προκειμένου περί εποχιακώς εργαζομένων, ο κατά τα ανωτέρω χρόνος εργασίας, δια την χορήγησιν του επιδόματος ασθενείας, δύναται να μειώται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. εις 75 ημέρας εργασίας. γ)Συνεπεία ασθενείας, μη οφειλομένης εις πταίσμα αυτού, απέχει της εργασίας του. δ)Η αποχή λόγω ασθενείας εκ της εργασίας διήρκεσε πλέον των τριών τουλάχιστον ημερών, από της αναγγελίας της εις το Ταμείον. 2)Το ποσόν του επιδόματος ασθενείας ισούται προκειμένου μεν περί των επί μηνιαίω μισθώ αμειβομένων προς τας 50% του 1/25 του μέσου όρου των μηνιαίων αποδοχών του τελευταίου προ της ασθενείας τριμήνου εργασίας, προκειμένου δε περί των επί ημερομισθίω αμειβομένων προς τα 50% του μέσου ημερομισθίου του προ της ασθενείας τριμήνου, βάσει των οποίων υπελογίσθησαν αι προς το Ταμείον εισφοραί. Το κατά την προηγουμένην παράγραφον επίδομα ασθενείας προσαυξάνεται κατά 10% δι’ έκαστον προστατευόμενον παρά του επιδοματούχου μέλος οικογενείας του, εκ τω εν άρθρ. 6 αναφερομένων. Πάντως εν ουδεμιά περιπτώσει το ποσόν του ημερησίου επιδόματος μετά των προσαυξήσεων λόγω οικογενειακών βαρών, δύναται να είναι ανώτερον του 70% του ημερησίου μέσου όρου των αποδοχών, εφ’ ων υπελογίσθη το επίδομα. «3.Η βεβαίωση της ανικανότητας για εργασία γίνεται από θεράποντα-γιατρό του Ταμείου, ή από γιατρούς που ορίζονται με αποφάσεις του Δ.Σ. του Ταμείου. Για την καταβολή επιδόματος ασθενείας, ως πρώτη ημέρα ανικανότητας, λογίζεται εκείνη που αναγγέλθηκε και διαπιστώθηκε η ασθένεια με έγγραφη γνωμάτευση του πιο πάνω γιατρού, που καθορίζει και την διάρκειά της. Αν ο γιατρός διαπιστώσει ότι η ασθένεια εκδηλώθηκε σε ημέρα αργίας, ως χρόνος έναρξης, λογίζεται η ημέρα αυτή, ακόμη και στην περίπτωση που η αναγγελία της έγινε την πρώτη, μετά από αυτή, εργάσιμη ημέρα. Αν η αναγγελία της ασθένειας γίνει κανονικά στον πιο πάνω γιατρό και η διαπίστωση καθυστερήσει χωρίς υπαιτιότητα του ησφαλισμένου, τότε ημέρα ενάρξεως λογίζεται η ημέρα αναγγελίας εφαρμοζομένης και της διατάξεως της τελευταίας περιόδου του προηγουμένου εδαφίου. Σελ. 1606(δ) Τεύχος Η51-Σελ. 120 Για ασφαλισμένο που εισήλθε σε Κρατικά (Δημόσια, Δημοτικά κ.λ.π.) Νοσοκομεία, αν δεν υπάρχει η πιο πάνω γνωμάτευση, ως πρώτη ημέρα ανικανότητας για εργασία, λογίζεται η ημέρα της εισαγωγής του. Το ίδιο ισχύει και για τις ιδιωτικές Κλινικές με την απαραίτητη προϋπόθεση ότι θα ειδοποιηθεί το Ταμείο το αργότερο μέσα σε 3 εργάσιμες ημέρες από την εισαγωγή του, αλλοιώς ως πρώτη ημέρα λογίζεται η ημέρα της αναγγελίας, εφαρμοζομένων αναλόγως του πρώτου και δεύτερου εδαφίου της παραγράφου αυτής. Η λήξη της ανικανότητας για εργασία προκειμένου για νοσηλεία στο σπίτι ή σε ιδιωτική κλινική ορίζεται απαραίτητα στη βεβαίωση του γιατρού του Ταμείου. Σε νοσηλεία σε Κρατικό Νοσοκομείο, αν δεν ορίζεται στην βεβαίωση, λογίζεται η ημέρα εξόδου, όπως και όταν στη βεβαίωση ορίζεται χρόνος λήξεως προγενέστερος της εξόδου. Η ανικανότητα για εργασία διακόπτεται πριν την λήξη της αν ο ασφαλισμένος αναλάβει εργασία. Ο γιατρός που εκδίδει τη βεβαίωση ανικανότητας, παραδίδει στον ασφαλισμένο το πρωτότυπο της μαζί ένα αντίγραφο που ο ασφαλισμένος μπορεί να παραδώσει στον εργοδότη του, ως δικαιολογητικό της αποχής του από την εργασία. Επίσης δύναται να βεβαιώσει και τη δυνατότητα αναλήψεως εργασίας από τον ασφαλισμένο, αν το ζητήσει ο τελευταίος». 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 303 «4.Επίδομα ασθενείας δεν καταβάλλεται για περισσότερες από 182 ημέρες για την ίδια ασθένεια, ούτε για περισσότερες από 182 ημέρες μέσα στο ίδιο ημερολογιακό έτος. Εάν η ανικανότητα οφείλεται σε φυματίωση το επίδομα δεν καταβάλλεται για περισσότερες από 360 ημέρες. Σε συνεχιζόμενη ανικανότητα από ασθένεια μετά τη λήξη του ημερολογιακού έτους μέσα στο οποίο ο ασφαλισμένος άρχισε να επιδοτείται, χωρίς αυτός να έχει συμπληρώσει τον χρόνο επιδοτήσεως των 1982 ή 360 ημερών, ο ασφαλισμένος εξακολουθεί να έχει δικαίωμα για επίδομα, μέχρι συμπληρώσεως αυτών των ημερών και αν δεν έχει τις χρονικές προϋποθέσεις που απαιτούνται». «5.Το επίδομα ασθενείας καταβάλλεται στον δικαιούχο ή στον νομικό του εκπρόσωπο, κατά την διάρκεια ή μετά την λήξη του χρόνου ανικανότητας για όλες τις ημέρες, συμπεριλαμβανομένων και των μη εργασίμων, για τις οποίες εκδόθηκε βεβαίωση του γιατρού του Ταμείου για αποχή του ασφαλισμένου από την εργασία του και κατά την διαδικασία, που καθορίζεται με γενικές αποφάσεις του Δ.Σ., με τις οποίες ορίζεται και η ανώτερη χρονική διάρκεια της αποχής που μπορεί να χορηγηθεί με τη γνωμάτευση αυτή, καθώς και η διάρκεια της αποχής μετά την οποία απαιτείται έγκριση του Αρχιάτρου, της Υγειονομικής Επιτροπής, ή άλλου οργάνου του Ταμείου. Η πληρωμή του επιδόματος ασθενείας αναστέλλεται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου, εφόσον διαπιστωθεί ότι ο δικαιούχος επιδείνωσε την κατάστασή του με υπαιτιότητά του ή ότι δεν ετήρησε τις υποχρεώσεις του ως ασθενής, ή ότι δεν συμμορφώθηκε με τα μέτρα που του υποδείχθηκαν για την βελτίωση της καταστάσεώς του. Σε περίπτωση που αυτός που επιδοτείται ως ασθενής αναλάβει εργασία, κατά την διάρκεια της ανικανότητάς του, χωρίς να το δηλώσει εγγράφως στο Ταμείο, το Δ.Σ. του Ταμείου δύναται με απόφασή του, να του επιβάλλει στέρηση των παροχών σε χρήμα του Κλάδου ασθενείας, για χρονικό διάστημα μέχρι τριών μηνών. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί το Δ.Σ. με απόφασή του να εγκρίνει την χορήγηση επιδόματος ασθενείας σε ασφαλισμένους, που νοσηλεύονται σε θεραπευτήρια, ή στο σπίτι τους, χωρίς να έχουν τηρήσει τη νόμιμη διαδικασία. Στην περίπτωση αυτή η γνωμάτευση του θεράποντα-γιατρού συμπληρώνεται με γνώμη ενός μέλους της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου και το επίδομα καταβάλλεται για χρονικό διάστημα μέχρι 30 ημερών σε περίπτωση νοσηλείας στο σπίτι και σε ιδιωτική Κλινική και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε περίπτωση νοσηλείας σε Κρατικό Νοσοκομείο». Οι παρ. 3, 4 και 5 αντικαταστάθηκαν ως άνω από την παρ. 2 της 422/1530/31 Οκτ.-27 Νοεμ. 1985 (ΦΕΚ Β΄ 718) απόφ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. 6)Δια την χορήγησιν επιδόματος ασθενείας δεν απαιτείται η συμπλήρωσις των εν τη παρ. 1 του παρόντος άρθρου καθοριζομένων 100 ημερών εργασίας, εάν το γεγονός το θεμελιούν το δικαίωμα οφείλεται εις βίαιον συμβάν επέλθον κατά την εκτέλεσιν της εργασίας ή εξ αφορμής αυτής. Δια τον υπολογισμόν του ποσού του επιδόματος ασθενείας, λαμβάνεται υπ’ όψιν το ημερομίσθιον, το οποίον ελάμβανεν ο ησφαλισμένος κατά την ημέραν του ατυχήματος. Προκειμένου περί ανικανότητος οφειλομένης εις εργατικόν ατύχημα, το επίδομα καταβάλλεται από της ημέρας της αναγγελίας του ατυχήματος εις το Ταμείον». Το άρθρ. 35 τροποποιηθέν δια της υπ’ αριθ. 70330/Ε.857 της 7/19 Δεκ. 1960 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 505) ετροποποιήθη εκ νέου ως άνω δια της υπ’ αριθ. 73129/Σ.611 της 18 Νοεμ./9 Δεκ. 1965 ομοίας (ΦΕΚ Β΄ 818). Άρθρ.36.-Επιδόματος μέχρι των αποδοχών ενός μηνός, μετά ητιολογημένην απόφασιν του Δ.Σ. και μετ’ έκθεσιν της Υγειονομικής υπηρεσίας δικαιούται ο ησφαλισμένος δια κάλυψιν δαπανών ασθενείας ησφαλισμένου μέλους της οικογενείας του και εφ’ όσον δεν τω παρεσχέθη ιατροφαρμακευτική και νοσηλευτική περίθαλψις της οικογενείας του υπό του Ταμείου. «2.Επ’ ονόματι των μέχρι ηλικίας 10 ετών απόρων κορασίδων των ασφαλισμένων των εχόντων συμπληρώσει 10ετή παρά τω Ταμείω ασφάλισιν και μέχρις 20 κατ’ αριθμόν ετησίως κατατίθεται εις τον παρά τη Εθνική Τραπέζη της Ελλάδος λογαριασμόν υπό τον τίτλον «Λογαριασμός: αναπαλλοτρίωτοι καταθέσεις επί προθεσμία λόγω προικός» του Ιδρύματος Αλληλεγγύης της Ελληνικής Οικογενείας ποσόν δραχ. 2.000. Η εν λόγω κατάθεσις τελούσα υπό την προϋπόθεσιν ότι η οικονομική κατάστασις του Ταμείου επιτρέπει τούτο και ότι οι γονείς της προικοδοτουμένης δεν κέκτηνται ακίνητον περιουσίαν, διέπεται υπό των άρθρ. 4-12 του Ν.Δ. 17/1923, του Νόμ. 569/1943, του Β.Δ. της 1/6 Αυγ. 1956 «περί συστάσεως Ερανικής Επιτροπής προς προικοδότησιν απόρων κορασίδων», του Νόμ. 3773/1957, του Νόμ. 3901/1958 και του Β.Δ. της 14/25 Απρ. 1959 «περί κωδικοποιήσεως, τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των περί αποκαταστάσεως απόρων κορασίδων διατάξεων». Εφ’ εκάστης περιπτώσεως αποφασίζει το Διοικητικόν Συμβούλιον τη αιτήσει του γονέως επί τη προσκομίσει σχετικής ληξιαρχικής πράξεως γεννήσεως. Εάν αι υποβαλλόμεναι αιτήσεις είναι πλείονες των 20 καθ’ έκαστον έτος διενεργείται κλήρωσις. Δια γενικής αποφάσεως του Δ.Σ. καθορίζονται  αι    σχετικαί    με      την     κατάθεσιν     αναγκαίαι (Αντί για τη σελ. 1606,01(β) Σελ. 1606,01(γ) Τεύχος Η51-Σελ. 121 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 304 λεπτομέρειαι». Η παρ. 2 προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 73128/Σ.615 της 2/14 Οκτ. 1965 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 674). «3.Παροχές σε χρήμα προς τους ασφαλισμένους για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, επιστροφή δαπανών για επιδόματα ασθενείας, μέχρι ποσού που θα καθορίζεται περιοδικά, με απόφαση του Δ.Σ. του Ταμείου και θα εγκρίνεται από τον Υπουργό Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με την οποία θα καθορίζεται και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια καθώς και επιδόματα μητρότητας, τοκετού και κηδείας, καταβάλλονται στους ασφαλισμένους με την παρακάτω διαδικασία: Μετά την γνωμάτευση ενός γιατρού του Ταμείου, τον έλεγχον της πληρότητας και νομιμότητας των δικαιολογητικών και τη διαπίστωση των προϋποθέσεων χορηγήσεως από τους οριζόμενους από το Διοικητικό Συμβούλιο υπαλλήλους, με τη φροντίδα και την ευθύνη των υπαλλήλων αυτών, γίνεται ο υπολογισμός και εκδίδεται ένταλμα, το οποίο αφού ελεγχθεί αρμοδίως, εξοφλείται από άλλο υπάλληλο υπόλογο και αυτόν οριζόμενο από το Δ.Σ. με βάση καταστάσεις που θα συντάσσει. Κάθε ημέρα ο υπάλληλος αυτός τις καταστάσεις πληρωμών, στις οποίες επισυνάπτει τα σχετικά εντάλματα πληρωμής και τα δικαιολογητικά, τις θέτει υπόψη του αρμοδίου για την έγκρισή τους Οργάνου του Ταμείου. Το ποσό που θα καταβάλλεται με την παραπάνω διαδικασία δεν θα υπερβαίνει το 50πλάσιον του τεκμαρτού ημερομισθίου της 22ας κλάσεως του Ι.Κ.Α.». Η παρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 2 Π.Δ. 59/24 Φεβρ.-1 Μαρτ. 1983 (ΦΕΚ Α΄ 28). Σελ. 1606,02(γ) Τεύχος Η51-Σελ. 122 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 305 Άρθρ.3.-«1.Πόροι του Ταμείου είναι: Α.Κλάδος Ασθενείας: α)Για εκείνους οι οποίοι έχουν υπαχθεί στην κύρια ασφάλιση μέχρι την 31.12.92: αα)Μηνιαία εισφορά των ασφαλισμένων ίση προς 4% επί των καταβαλλομένων σ’ αυτούς πάσης φύσεως τακτικών μηνιαίων αποδοχών. ββ)Μηνιαία εισφορά των εργοδοτών, η οποία καθορίζεται από 1.1.1993 σε ποσοστό 4,40%, από 1.1.1994 σε ποσοστό 4,80% και από 1.1.1995 σε ποσοστό 5,10% επί των πιο πάνω αποδοχών. β)Για εκείνους οι οποίοι υπάγονται στην κύρια ασφάλιση από 1.1.93 και μετά: αα)Μηνιαία εισφορά των ασφαλισμένων ίση προς 4% επί των καταβαλλομένων σ’ αυτούς πάσης φύσεως τακτικών μηνιαίων αποδοχών. ββ)Μηνιαία εισφορά των εργοδοτών, η οποία καθορίζεται σε ποσοστό 5,10% επί των πιο πάνω αποδοχών. γγ)Συμμετοχή σε βάρος του κράτους κατά 3,80% επί των αυτών αποδοχών. Β.Κλάδος Πρόνοιας. α)Μηνιαία εισφορά ασφαλισμένου ίση προς 2% επί των πάσης φύσεως καταβαλλομένων σ’ αυτούς τακτικών μηνιαίων αποδοχών τους. β)Μηνιαία εισφορά εργοδότη ίση προς 2% επί των παραπάνω αποδοχών των ασφ/νων. γ)Για τους ασφαλισμένους εκείνους οι οποίοι υπάγονται στην υποχρεωτική ασφάλιση οποιουδήποτε φορέα κύριας ασφάλισης από 1.1.1993 συνολική μηνιαία εισφορά, η οποία βαρύνει αποκλειστικά τους ίδιους, ίση με 4% επί των πάσης φύσεως αποδοχών τους, σύμφωνα με την παρ. β της παρ. 2 του Άρθρ.37.-«1.Η ησφαλισμένη δικαιούται παρά του Ταμείου επί 42 ημέρας προ της πιθανής ημέρας τοκετού και επί ίσον χρόνον μετ’ αυτόν επιδόματος κυοφορίας και λοχείας ίσου προς το βασικόν επίδομα ασθενείας μετά των τυχόν προσαυξήσεων λόγω οικογενειακών βαρών εφ’ όσον απέχει της εργασίας της. Το ως άνω επίδομα καταβάλλεται και δια τας μη εργασίμους ημέρας. 2.Δια τα επιδόματα κυοφορίας και λοχείας δεν ισχύουν οι εν άρθρ. 35 προβλεπόμενοι περιορισμοί, όσον αφορά το ανώτατον όριον κατά ποσόν του επιδόματος ασθενείας. Δια την παροχήν των ανωτέρω επιδομάτων κυοφορίας και λοχείας δέον η ησφαλισμένη να έχη πραγματοποιήση 200 τουλάχιστον ημέρας εργασίας κατά τα τελευταία έτη τα προηγούμενα της πιθανής ημέρας τοκετού. Εν περιπτώσει θανάτου της τεκούσης τ’ ανωτέρω επιδόματα καταβάλλονται εις τον συντηρούντα το βρέφος κατά την κρίσιν του Δ.Σ. 3.«Σε περίπτωση τοκετού άμεσα ασφαλισμένης ή έμμεσα ασφαλισμένης, που είναι σύζυγος άμεσα ασφαλισμένου, χορηγείται βοήθημα τοκετού, ίσο με το μισό τω αποδοχών της ανωτάτης ασφαλιστικής κλάσης του ΙΚΑ, όπως αυτή ισχύει κάθε φορά». Το πρώτο εδάφιο ετροποποιήθηκε ως άνω από την 202751/6 Ιουλ.-10 Αυγ. 1987 (ΦΕΚ Β΄ 406) απόφ. Υφ/γού Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν.Ασφαλίσεων. Δια την παροχήν του ανωτέρω βοηθήματος τοκετού δέον όπως ο ησφαλισμένος ή η ησφαλισμένη επραγματοποίησεν 50 τουλάχιστον ήμερας εργασίας είτε κατά το προηγούμενον της πιθανής ημέρας τοκετού, ημερολογιακόν έτος, είτε κατά το τελευταίον προ της τοιαύτης 15μηνον, μη συνυπολογιζομένων πάντως εις τας άνω 50 ημέρες εργασίας των κατά το τελευταίον ημερολογιακόν του 15μήνου πραγματοποιηθεισών ημερών εργασίας. Τ’ ανωτέρω επιδόματα καταβάλλονται κατόπιν υποβολής προς τα Ταμείον ληξιαρχικής πράξεως γεννήσεως. 4.Των απαραιτήτων φαρμάκων και αντισηπτικών μέσων δικαιούνται αι τε αμέσως ησφαλισμέναι και αι σύζυγοι ησφαλισμένων κατόπιν βεβαιώσεως της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Ταμείου». Το άρθρ. 37 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 6 αποφάσεως 70330/Ε.857 της 7/19 Δεκ. 1960 (ΦΕΚ Β΄ 505) Υπουργού Εργασίας. Επιδόματα κηδείας Άρθρ.38.-«1.Εις περίπτωσιν θανάτου ησφαλισμένου πληρούντος τας κατά το άρθρ. 35 παρ. 6 χρονικάς προϋποθέσεις, καταβάλλεται εφ’ άπαξ βοήθημα δι’ έξοδα κηδείας οριζόμενον δι’ αποφάσεως του Δ.Συμβουλίου και μη δυνάμενον να είναι μικρότερον μεν του ενός μηνιαίου μισθού δια τους αμέσως ησφαλισμένους και ημίσεως δια τους εμμέσως τοιούτους ανώτερον δε των δύο μισθών προκειμένου περί των αμέσως ησφαλισμένων, του ενός δε μισθού προκειμένου περί των εμμέσως ησφαλισμένων. Το βοήθημα τούτο καταβάλλεται και όταν ο θάνατος του ησφαλισμένου επήλθε μετά την έκλειψιν των ανωτέρω προϋποθέσεων, διαρκούντος όμως του χρόνου ασφαλίσεώς του παρά τω Ταμείω, συμφώνως τω άρθρ. 39 παρ. 3. 2.Τα έξοδα κηδείας καταβάλλονται εις τον επιζώντα σύζυγον ή εις οιονδήποτε πρόσωπον επιμεληθέν αποδεδειγμένως τα της κηδείας και κατόπιν υποβολής αντιγράφου ληξιαρχικής πράξεως θανάτου ή εν αδυναμία προσαγωγής ταύτης, κατά την κρίσιν του Δ.Σ. βεβαιώσεως ανεγνωρισμένου Νοσοκομείου ή κλινικής». Αι παρ. 1 και 2 ετροποποιήθησαν ως άνω δια της υπ’ αριθ. 31631/Σ. 725 της 18 Μαΐου/8 Ιουν. 1955 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 100). Διόρθ. ημαρτ. εν ΦΕΚ 154/1955. Κατασκηνώσεις. Άρθρ.38α.-«Δύναται δι’ αποφάσεως του Δ.Συμβουλίου του Ταμείου, εγκρινομένης υπό του Υπουργείου Εργασίας, να διατίθηται κατ’ έτος εκ του πλεονάσματος του Κλάδου Ασθενείας χρηματικόν ποσόν μη δυνάμενον να είναι ανώτερον των 25% των πλεονασμάτων της ληξάσης χρήσεως ή του 10% των πλεονασμάτων των παρελθουσών χρήσεων, δια την οργάνωσιν ιδίων εξοχικών κατασκηνώσεων προς αποστολήν εις αυτάς κατά την θερινήν περίοδον, τέκνων ησφαλισμένων του Ταμείου ηλικίας 614 ετών προς βελτίωσιν της υγιεινής των καταστάσεως. Αι ως άνω κατασκηνώσεις θα λειτουργούν επί τη βάσει των κανονισμών του Υπουργείου Κοινωνικής Προνοίας, θα ελέγχωνται δε από πάσης πλευράς δια την καλήν και ομαλήν λειτουργίαν των υπό των αρμοδίων οργάνων του Υπουργείου Εργασίας. Εάν η οργάνωσις ιδίων κατασκηνώσεων δεν είναι κατά την κρίσιν του Δ.Σ. εφικτή ή συμφέρουσα, δύναται το Ταμείον να συμβάλληται με κατασκηνώσεις οργανουμένας υπό του Δημοσίου ή Οργανισμού Δημοσίου Δικαίου, διατεθειμένων να δεχθούν τέκνα ησφαλισμένων ή συνταξιούχων, εφ’ όσον κατά την κρίσιν του Δ.Σ. παρέχονται ικαναί εγγυήσεις καλής ενδιαιτήσεως. Το Ταμείον δύναται κατ’ εξαίρεσιν να συμβάλληται με ιδιωτικές κατασκηνώσεις, εφ’ όσον ητιολογημένως δεν είναι εφικτή η πραγματοποίησις των ανωτέρω. Εις την περίπτωσιν ταύτην απαιτείται δημοσίευσις προσκλήσεως προς ενδιαφερομένας προς υποβολήν σχετικών προσφορών επί των οποίων αποφαίνεται το Δ.Σ. λαμβάνον υπ’ όψιν την προσφερομένην τιμήν εν συνδυασμώ προς τας παρεχομένας εγγυήσεις καλής ενδιαιτήσεως τω παραθεριστών. (Αντί για τη σελ. 1607(α) Σελ. 1607(β) Τεύχος 1-21 Σελ. 127 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 306 Αι ως άνω αποφάσεις του Δ. Συμβουλίου υπόκεινται εις την έγκρισιν του Υπουργού Εργασίας. Αι λεπτομέρειαι της καλής λειτουργίας των κατασκηνώσεων ως και ο επ’ αυτών έλεγχος του Ταμείου από πάσης πλευράς, ρυθμίζονται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. εντός των ορίων της παρούσης. Την ομαλήν και απρόσκοπτον λειτουργίαν τω μετά του Ταμείου συμβεβλημένων κατασκηνώσεων ως και τον έλεγχον επ’ αυτών θα διενεργή δια των αρμοδίων οργάνων του το Υπουργείον Εργασίας δια συνεχούς και ενδελεχούς παρακολουθήσεως». Το άρθρ. 38α προστεθέν δια της υπ’α ριθ. 37096/Σ.861 της 23 Αυγ./9 Σεπτ. 1949 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 154) ετροποποιήθη και συνεπληρώθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 47823/Σ.521 της 9/11 Αυγ. 1956 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 156). Α΄.Ιατρική περίθαλψις Άρθρ.39.-«1.Εις τους ησφαλισμένους και τα μέλη οικογενείας αυτών τ’ αναφερόμενα εις το άρθρ. 6, παρέχεται ιατρική περίθαλψις, εφ’ όσον ο ησφαλισμένος έχει πραγματοποιήσει 50 τουλάχιστον ημέρας εργασίας είτε κατά το προηγούμενον της ημέρας εργασίας είτε κατά το προηγούμενον της ημέρας της αναγγελίας της ασθενείας ή της πιθανής ημέρας τοκετού, ημερολογιακόν έτος, είτε κατά το τελευταίον προ της τοιαύτης αναγγελίας 15μηνον, μη συνυπολογιζομένων πάντως εις τας ως άνω 50 ημέρας εργασίας της κατά το τελευταίον ημερολογιακόν τρίμηνον του 15μήνου πραγματοποιηθεισών ημερών εργασίας. 2.Οι εις τα θερινά κέντρα και λουτροπόλεις απασχολούμενοι και διαμένοντες ησφαλισμένοι, δικαιούνται πλήρους νοσοκομειακής περιθάλψεως και των λοιπών παροχών πλην της σανατοριακής περιθάλψεως, εφ’ όσον εντός τριετίας από της ασφαλίσεώς των συνεπλήρωσαν τουλάχιστον 6 μηνών ασφαλιστικάς εισφοράς και κατ’ έτος ουχί ολιγωτέρας των δύο μηνών. Ημέραι καθ’ ας ο ησφαλισμένος ελάμβανεν επίδομα ανεργίας ή ασθενείας θεωρούνται ως ημέραι εργασίας εν τη εννοία του παρόντος άρθρου ως προς την ιατρικήν περίθαλψιν. 3.Ιατρική περίθαλψις παρέχεται εφ’ όσον διαρκεί η ασθενεία έστω και αν τω μεταξύ έπαυσε πληρούν το ησφαλισμένον πρόσωπον τας προϋποθέσεις της παρ. 1. Περίθαλψις όμως δια νέαν περίπτωσιν ασθενείας παρέχεται μόνον εφ’ όσον πληρούνται αι προϋποθέσεις της παρ. 1. Σελ. 1608(β) Τεύχος 1-21–Σελ. 128 4.Η ιατρική περίθαλψις περιλαμβάνει ιατρικάς φροντίδας, παρακλινικά εξετάσεις πάσης φύσεως, ειδικάς θεραπείας, φάρμακα συνήθη και ειδικά θεραπευτικά μέσα και προθέσεις, λουτροθεραπείαν καθώς και περίθαλψιν εις πάσης φύσεως θεραπευτήρια, ως τοιούτων νοουμένων των ασύλων και των σανατορίων, εφ’ όσον παρίσταται ανάγκη, και εφ’ ην έκτασιν επιβάλλει η κατάστασις του ασθενούς. Αι ιατρικαί φροντίδες παρέχονται δωρεάν, ως προς τας λοιπάς παροχάς. Το Τ.Α.Ξ.Υ. δύναται να καθορίζη δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. αυτού ποσοστόν συμμετοχής του ησφαλισμένου ή των εν άρθρ. 6 αναφερομένων μελών οικογενείας τούτων εκ τω σχετικών δαπανών, μη δυναμένης να υπερβή το 1/4 ταύτης. 5.Εάν ελλείψει κλινικής ή άλλων θεραπευτικών εγκαταστάσεων δεν είναι δυνατή η νοσηλεία ασθενούς φυματικού εις Σανατόριον, είτε γενικώς είτε δι’ όλον τον απαιτούμενον χρόνον συμφώνως προς τα δεδομένα της ιατρικής επιστήμης, δύναται ν’ αναλαμβάνηται υπό του Τ.Α.Ξ.Υ. η κατ’ οίκον νοσηλεία αυτού μέχρις ότου διαπιστωθή ιατρικώς ότι δεν χρήζει σανατοριακής περιθάλψεως ή μέχρις ότου εξευρεθούν τα μέσα προς παροχήν τοιαύτης. Κατά το διάστημα τούτο ο ασθενής, εκτός της πλήρους ιατρικής περιθάλψεως η οποία παρέχεται προς αυτόν κατ’ οίκον λαμβάνει επί πλέον βασικά είδη διαιτολογίου φυματικού ή το αντίτιμον αυτών εις χρήμα συμφώνως προς τα δι’ ειδικής αποφάσεως του Δ.Σ. καθορισθησόμενα. Η παροχή των τροφίμων ή του αντιτίμου τούτων εξακολουθεί και επί έξ μήνας μετά την έξοδον του ασθενούς εκ του σανατορίου ή την διαπίστωσιν της ελλείψεως της ανάγκης σανατοριακής περιθάλψεως προκειμένου περί νοσηλευομένου κατά τ’ ανωτέρω κατ’ οίκον ασχέτως προς το προβλεπόμενον υπό του άρθρ. 35 χρηματικόν επίδομα ασθενείας. 6.Εάν εν τω τόπω διαμονής του ασθενούς δεν είναι δυνατή η νοσηλεία εν θερεπευτηρίω ή η παροχή των δεουσών ειδικών ιατρικών φροντίδων και γενκώς της δεούσης ιατρικής περιθάλψεως ην απαιτεί η ασθένειά του, το Τ.Α.Ξ.Υ. συμμετέχει και εις τας δαπάνας προς μετάβασιν και επιστροφήν του ασθενούς εν αποδεδειγμένη δε ανάγκη και ενός συνοδού αυτού εκ του τόπου της διαμονής του εις το πλησιέστερον κέντρον ένθα είναι δυνατόν να παρασχεθή εις αυτόν η δέουσα ιατρική περίθαλψις. 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 307 7.Ειδικώς δια την παροχήν σανατοριακής περιθάλψεως ή των αντί ταύτης αναφερομένων εν παρ. 5 του παρόντος άρθρου απαιτείται εκτός τω εν παρ. 1 οριζομένων προϋποθέσεων και η πραγματοποίησις εκ μέρους του ησφαλισμένου 350 τουλάχιστον ημερών εργασίας κατά τα τέσσαρα προηγούμενα της ημέρας της αναγγελίας ημερολογιακά έτη». Αι παρ. 1-7 ετροποποιήθησαν ως άνω δια της υπ’ αριθ. 31631/Σ.725 της 18 Μαΐου/8 Ιουν. 1955 αποφ. Υπ. Εργασία (ΦΕΚ Β΄ 100). Μεταβατική διάταξις «Δύναται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. να επιστραφή το ποσόν όπερ κατεβλήθη παρ’ ενός εκάστου ησφαλισμένου των Υπ/των του Ταμείου, δια ιατρικήν εξέτασιν πέραν του υπό της υπ’ αριθ. 15667/Υ.169/24.2.58 κοινής αποφάσεως Υπουργών Οικονομικών, Κοινωνικής Προνοίας και Εργασίας προβλεπομένου ημίσεος της μικροτέρας τιμής του κατωτέρου ορίου της αναγραφομένης εν τω σχετικώ πίνακι του επί τη βάσει του άρθρου του Α.Ν. 1565/39 «περί κώδικος ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος» εκδοθέντος από 23.12.1957-1.2. 1958 Β.Δ/τος «περί κανονισμού αμοιβής Ιατρικών επισκέψεων και πράξεων και ιατροδικαστικών υπηρεσιών» και μέχρι του ποσού του υπό του ανωτέρω πίνακος προβλεπομένου κατωτάτου ορίου αμοιβής. Η καταβολή των ως άνω ποσών ενεργείται βάσει των κατά Νόμον υποβαλλομένων παραστατικών στοιχείων και εφ’ όσον η δαπάνη ανάγεται εις την χρονικήν περίοδον αό 31.3.1958 μέχρι 30.9.1958». Η ανωτέρω εντός « » μεταβατική διάταξις προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 58517/Σ.709 της 2/9 Ιουλ. 1960 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 317). Άρθρ.40.-«Ησφαλισμένοι αναλαμβάνοντες αντιπροσωπευτικόν αξίωμα εις επαγγελματικάς οργανώσεις ή οργανισμούς δημοσίου δικαίου ή δημόσιον λειτούργημα και κωλυόμενοι ως εκ τούτου εις την άσκησιν του επαγγέλματος αυτών, διατηρούν άνευ χρονικού περιορισμού τα δικαιώματα παροχών και ασφαλίσεως εν γένει, καταβάλλοντες εισφοράν ίσην προς την εισφοράν του τελευταίου μηνός της ενεργού ασφαλιστικής υπηρεσίας των παρά Ξενοδοχείω ή οικοτροφείω». Το άρθρ. 40 αντικατεστάθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 38863/Σ.898 της 2/8 Σεπτ. 1949 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 152). «ΚΛΑΔΟΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ «Άρθρ.41.-1.Δικαιούχοι α)Ασφαλισμένος του Ταμείου που συνταξιοδοτείται λόγω γήρατος, ή αναπηρίας από το φορέα κύριας ασφάλισης, δικαιούται εφάπαξ βοηθήματος εάν έχει συμπληρώσει μέχρι την έκδοση της πρώτης συνταξιοδοτικής του απόφασης και όχι της τυχόν μεταγενέστερης απόφασης αναθεώρησης ή αναπροσαρμογής της σύνταξης και εφόσον στη σύνταξη εξέρχεται από το επάγγελμα του ξενοδοχοϋπαλλήλου, 60 τουλάχιστον πλήρεις μηνιαίες καταβολές, στον κλάδο του Κεφαλαίου Πρόνοιας του Ταμείου, εάν όμως εξέρχεται σε σύνταξη από άλλο επάγγελμα, 120 τουλάχιστον από τις οποίες οι 36-και στις δύο περιπτώσεις- θα πρέπει να είναι μέσα σε μια πενταετία πριν από την τελευταία ημέρα ασφαλιζόμενης εργασίας στο Ταμείο, ή πριν από οποιαδήποτε προγενέστερη ημερομηνία ασφαλιζόμενης εργασίας που θα επιλέγει ο ασφαλισμένος, στην τελευταία όμως περίπτωση και οι 60 ή οι 120 καταβολές θα πρέπει να συμπληρώνονται μέχρι και την ημερομηνία αυτή. Ημέρες εργασίας που ασφαλίζονται στο Ταμείο κατ’ εφαρμογή του άρθρ. 6 του καταστατικού, όταν τυχόν πραγματοποιούνται μετά την έκδοση της συνταξιοδοτικής απόφασης ή και γενικά από συνταξιούχους, δεν υπολογίζονται ούτε για την συμπλήρωση των 60 καταβολών ούτε για τον υπολογισμό του μισθού αλλά ούτε και σε καμία άλλη περίπτωση. Η ισχύς του τελευταίου αυτού εδαφίου αρχίζει την πρώτη του μήνα εκείνου που αρχίζει μετά πάροδο έξι (6) μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας απόφασης και κατισχύει κάθε άλλης διάταξης του άρθρου αυτού. Ασφαλισμένος που απασχολείται εποχιακά, δηλαδή αποκλειστικά και μόνο μέσα στο διάστημα από 1 Απριλίου μέχρι 31 Οκτωβρίου, αντί των 36 πλήρων μηνιαίων καταβολών του πρώτου εδαφίου, αρκούν 10, εάν όμως απασχολείται λιγότερο από 9 μήνες κατά ημερολογιακό έτος (μειωμένη απασχόληση) ανεξαρτήτως της εποχής της απασχόλησής του, αντί των 36 πλήρων μηνιαίων καταβολών του πρώτου εδαφίου αρκούν 15. Εάν ασφαλισμένος έχει εργαστεί ορισμένα έτη εποχιακά και άλλα μειωμένη απασχόληση και άλλα συνεχώς, θα πρέπει να συμπληρώσει πλήρεις καταβολές, κατά την τελευταία πενταετία πριν από την ημερομηνία που ορίζεται με το πρώτο εδάφιο, κατά τον λόγο των ετών αυτών, δηλ. για κάθε χρόνο συνεχούς απασχόλησης το ένα πέμπτο των 36 καταβολών, για κάθε χρόνο εποχιακής και μόνο απασχόλησης το ένα πέμπτο των 10 καταβολών και για κάθε χρόνο μειωμένης απασχόλησης το ένα πέμπτο των 15 καταβολών. (Αντί για τη σελ. 1609(γ) Σελ. 1609(δ) Τεύχος 1206-Σελ. 47 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 308 Πλήρεις μηνιαίες καταβολές για την εφαρμογή του άρθρου αυτού νοούνται αυτές που περιλαμβάνουν εισφορές και συνεισφορές 25 ημερών πενθήμερης εβδομαδιαίας απασχόλησης με πλήρες ωράριο για κάθε μήνα, τυχόν δε μη πλήρεις καταβολές, συμπληρώνονται με προηγούμενες. Περισσότερες των 25 ή 22 ημερών απασχόλησης με πλήρες ωράριο κατά τον αυτό ημερολογιακό μήνα, προσμετράται για την συμπλήρωση τυχόν μη πλήρων καταβολών άλλων μηνών του ίδιου ημερολογιακού έτους, εφόσον για αυτές έχουν υπολογισθεί εισφορές και συνεισφορές και στον κύριο συνταξιοδοτικό φορέα, σε καμιά όμως περίπτωση δεν θα υπολογισθούν περισσότερες από δώδεκα πλήρεις μηνιαίες καταβολές για το ίδιο ημερολογιακό έτος. Οι εισφορές και συνεισφορές δεν απαιτείται να έχουν εισπραχθεί, αρκεί να έχουν βεβαιωθεί νόμιμα. β)Ασφαλισμένος του Ταμείου που εξέρχεται οπωσδήποτε από το επάγγελμα του ξενοδοχοϋπαλλήλου, δικαιούται αυτός ή τα μέλη της οικογενείας του σε περίπτωση θανάτου του, εφάπαξ χρηματικό βοήθημα από το Κεφάλαιο Πρόνοιας, εφόσον έχει συμπληρώσει κατά το χρόνο της τοιαύτης εξόδου του, εικοσαετή (20) άσκηση του επαγγέλματος του ξενοδοχοϋπαλλήλου και 180 τουλάχιστον μηνιαίες καταβολές στον Κλάδο, εκ των οποίων οι 36 μέσα στην τελευταία πενταετία πριν από την έξοδό του από το επάγγελμα ή πριν από οποιαδήποτε ημερομηνία, ασφαλιζόμενης εργασίας στο Ταμείο που επιλέγει ο ασφαλισμένος και στην οποία συμπληρώνονται οι 180 καταβολές. γ)Εάν ασφαλισμένος που έχει τις προϋποθέσεις μιας εκ των προηγουμένων υποπαραγράφων, αποβιώσει πριν υποβάλλει αίτηση για να λάβει το εφάπαξ βοήθημα ή στην περίπτωση της υποπαρ. 1α και πριν ακόμα συνταξιοδοτηθεί, δικαιούται το βοήθημα εξ ιδίου και όχι εκ παραγωγού δικαιώματος εκείνα και μόνο τα μέλη της οικογενείας του που τυχόν θα λάβουν εξ αιτίας του θανάτου του σύνταξη από τον κύριο συνταξιοδοτικό φορέα, στα οποία κατανέμεται το ποσό του βοηθήματος κατά τον λόγο της συμμετοχής τους στη σύνταξη. 2.Ποσό εφάπαξ βοηθήματος. α)το ποσό του εφάπαξ βοηθήματος ισούται με το γινόμενο του από την παράγραφο αυτή οριζομένου «μισθού» του ασφαλισμένου επί τον αριθμό των ετών ασφάλισής του στον Κλάδο Πρόνοιας, για το τμήμα αυτού μέχρι 105.000 δραχμ., προσαυξημένο κατά το γινόμενο του 50% του επί πλέον μισθού για τον οποίο καταβλήθηκαν νόμιμα ασφαλιστικές εισφορές, επί τον αριθμό των ετών ασφάλισης. β)Προκειμένου περί ασφαλισμένων που συμπληρώνουν 360 πλήρεις μηνιαίες καταβολές στον Κλάδο Πρόνοιας του Ταμείου, το πιο πάνω βοήθημα προσαυξάνεται κατά 5 μισθούς, οι οποίοι υπολογίζονται με ανάλογη εφαρμογή αυτής της παραγράφου. Σελ. 1610(δ) Τεύχος 1206-Σελ. 48 γ)Για την εξεύρεση των ετών ασφάλισης, κάθε έτος ασφάλισης πρέπει να περιλαμβάνει 12 μήνες των 25 ημερών εργασίας με πλήρες ωράριο και για τις οποίες καταβλήθηκαν και οι νόμιμες εισφορές. Αν κατά το άθροισμα του χρόνου ασφάλισης και μετά τον υπολογισμό των πλήρων ετών, απομένει διάστημα έξι (6) και πάνω μηνών, λογίζεται ως πλήρες έτος, ενώ διάστημα κάτω των έξι (6) μηνών, δεν λαμβάνεται υπόψη. δ)Για την εξεύρεση του κατά την παράγραφο αυτή «μισθού», σε κάθε περίπτωση παροχής εφάπαξ ή επιστροφής εισφορών, λαμβάνεται ως αφετηρία η τελευταία ημέρα ασφάλισης του δικαιούχου στο Ταμείο, ή η τυχόν προηγούμενη ημερομηνία που επέλεξε ο ασφαλισμένος, σύμφωνα με τα ανωτέρω, μέχρι να συμπληρωθούν αποδοχές για τις οποίες υπολογίσθηκαν ασφαλιστικές εισφορές στο ταμείο 600 ημερών εργασίας με πλήρες ωράριο (για εξαήμερη απασχόληση) ή 528 ημερών εργασίας με πλήρες ωράριο (για πενθήμερη απασχόληση), προσαυξημένες με δώρα εορτών και επίδομα αδείας δύο ετών. Το άθροισμα δε αυτών διαιρείται με το 24. ε)Μέσα στην τελευταία πενταετία (περιλαμβανομένης και της πιο πάνω κρίσιμης διετίας), οι αποδοχές σύμφωνα με τα ανωτέρω, που υπολογίζονται για την εξεύρεση του «μισθού», δεν επιτρέπεται να ξεπερνούν ετησίως πέραν της υπέρβασης που δικαιολογείται από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, Διαιτητικές Αποφάσεις, Υπουργικές Αποφάσεις, διατάξεις νόμων ή άλλες γενικής και υποχρεωτικής εφαρμογής διατάξεις. στ)Κατά τον υπολογισμό των πιο πάνω 600 ή 528 ημερών εργασίας, δεν υπολογίζονται όσες τυχόν ημέρες εργασίας πραγματοποιούνται μετά την ημερομηνία που επέλεξε ο ασφαλισμένος ως τελευταία ημέρα της πενταετίας, κατά τα πιο πάνω οριζόμενα. ζ)Το ποσό που προκύπτει μετά τον υπολογισμό του εφάπαξ βοηθήματος ή επιστροφής εισφορών, στρογγυλοποιείται στην προηγούμενη εκατοντάδα. 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 309 3.Επιστροφή Εισφορών. α)Ασφαλισμένος που εξέρχεται από το επάγγελμα του ξενοδοχοϋπαλλήλου και δεν δικαιούται ποσού εφάπαξ βοηθήματος, λόγω μη συμπληρώσεως των απαιτουμένων από το καταστατικό προϋποθέσεων, δικαιούται επιστροφής των ατομικών του μόνο εισφορών που αναλογούν στον κλάδο Πρόνοιας, εφόσον κατά την έξοδό του από το επάγγελμα του ξενοδοχοϋπαλλήλου έχει συμπληρώσει 60 τουλάχιστον πλήρεις μηνιαίες καταβολές στον κλάδο, επιφυλασσομένων των διατάξεων της παρ. 1α και της παρ. 8. β)Σε περίπτωση θανάτου του ασφαλισμένου, το ίδιο δικαίωμα με τις πιο πάνω προϋποθέσεις, έχουν τα μέλη οικογενείας του, όπως αυτά ορίζονται στην παρ. 1γ αυτού. 4.Άσκηση δικαιώματος. Για τη λήψη εφάπαξ βοηθήματος, οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να υποβάλλουν σχετική αίτηση και τα παρακάτω δικαιολογητικά: α)Συνταξιοδοτική απόφαση, όταν η συνταξιοδότηση αποτελεί προϋπόθεση καταβολής του εφάπαξ βοηθήματος. β)Βεβαίωση του τελευταίου ή των τελευταίων εργοδοτών, που να καλύπτει τα 5 τελευταία χρόνια της απασχόλησης του ασφαλισμένου ως ξενοδοχοϋπαλλήλου, από την οποία να προκύπτουν ο χρόνος της απασχόλησής του, οι τακτικές μηνιαίες αποδοχές του και η ειδικότητα της εργασίας του. γ)Υπεύθυνη δήλωση του Νόμ. 1599/1985, ότι απεχώρησε οριστικά από το επάγγελμα του ξενοδοχοϋπαλλήλου. δ)Τα βιβλιάρια ασθενείας, για να σημειωθεί η υποβολή της αίτησης. Ο συνταξιούχος και ο αποχωρών από το επάγγελμα ξενοδοχοϋπάλληλος, για να λάβει το εφάπαξ βοήθημα, υποχρεούται να παραδώσει τα βιβλιάρια ασθενείας για ακύρωση. 5.Λήψη αποφάσεων και άσκηση αναθεώρησης. α)Το αρμόδιο όργανο του Ταμείου εκδίδει την απόφαση για την χορήγηση του εφάπαξ βοηθήματος ή για την επιστροφή των εισφορών, όπου αυτή προβλέπεται, ο δε δικαιούχος μπορεί να ζητήσει την αναθεώρησή της για μία μόνο φορά μέσα σε τρεις μήνες από την γνωστοποίησή της σε αυτόν. β)Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου, μπορεί και με δική του πρωτοβουλία να προβαίνει στην αναθεώρηση των παραπάνω αποφάσεων. γ)Ποσόν το οποίο, μετά από αναθεώρηση θα πρέπει να επιστραφεί στο Ταμείο, εισπράττεται άτοκα σε μία ή περισσότερες δόσεις που τυχόν ορίζει η απόφαση του Δ.Σ. κατά τις διατάξεις του ΚΕΔΕ. Επίσης άτοκα καταβάλλεται στον δικαιούχο το ποσό που τυχόν θα δικαιωθεί από την απόφαση του Δ.Σ. μετά την πιο πάνω αναθεώρηση. 6.Απαράγραπτο του δικαιώματος. Το δικαίωμα για τη λήψη εφάπαξ βοηθήματος και επιστροφής εισφορών, όπου αυτή προβλέπεται, είναι απαράγραπτο. 7.Εκχώρηση-Κατάσχεση-Συμψηφισμός. Απαγορεύεται η εκχώρηση ή η κατάσχεση του εφάπαξ βοηθήματος που χορηγεί το Ταμείο. Προκειμένου περί διατροφής συζύγου, κατιόντων ή ανιόντων, επιτρέπεται η κατάσχεση του 1/3 του ποσού, μετά από απόφαση του αρμοδίου δικαστηρίου. Συμψηφισμός με τα χορηγούμενα από το Ταμείο βοηθήματα επιτρέπεται μόνο προς απόσβεση οφειλών των δικαιούχων ή του ασφαλισμένου από το οποίο κατέστησαν δικαιούχοι, προς το Ταμείο. 8.Επάνοδος στο επάγγελμα. α)Ασφαλισμένος που έλαβε εφάπαξ βοήθημα από τον Κλάδο Πρόνοιας, σε περίπτωση επανόδου του σε ασφαλιζόμενη εργασία, όταν εξέλθει και πάλι από το επάγγελμα, δεν δικαιούται δεύτερο εφάπαξ βοήθημα, αλλά μόνο επιστροφής των ατομικών του εισφορών, εφόσον από την εκ νέου υπαγωγή του στην ασφάλιση του Ταμείου, συμπλήρωσε 120 τουλάχιστον πλήρεις μηνιαίες καταβολές, από τις οποίες οι 36 τουλάχιστον μέσα στην τελευταία, πριν από την έξοδό του, πενταετία. β)Ασφαλισμένος που δικαιώθηκε επιστροφή εισφορών από τον κλάδο του Κεφαλαίου Πρόνοιας, σε περίπτωση επανόδου του σε ασφαλιζόμενη στο Ταμείο εργασία, όταν εξέλθει και πάλι από το επάγγελμα, θεωρείται ότι υπήχθη για πρώτη φορά στην ασφάλιση του Ταμείου και δικαιούται να πάρει εφάπαξ βοήθημα ή επιστροφή εισφορών, εφόσον πληρούνται οι αντίστοιχες προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, σε καμιά όμως περίπτωση δεν υπολογίζεται ο προηγούμενος χρόνος της ασφάλισής του, για τον οποίο του επιστράφηκαν οι εισφορές. 9.Τήρηση Μητρώου. α)Στο Ταμείο τηρείται: αα)χωριστό αρχείο των δικαιολογητικών, βάσει των οποίων αναγνωρίσθηκε σε κάθε περίπτωση, το δικαίωμα παροχών αυτού του άρθρου. Για το σκοπό αυτό καταρτίζεται, ιδιαίτερα για κάθε βοηθηματούχο, φάκελλος που περιέχει όλα τα σχετικά δικαιολογητικά από την αίτηση μέχρι την είσπραξη. Το αρχείο περιλαμβάνει και τους φακέλλους των αιτήσεων που απορρίφθηκαν λόγω ελλείψεως των αναγκαίων προϋποθέσεων. ββ)Μητρώο στο οποίο εμφανίζονται αλφαβητικά τα ονόματα όλων όσων υπέβαλαν αίτηση για τις παροχές αυτού του άρθρου. Ειδικότερα το Μητρώο εμφανίζει το ονοματεπώνυμο, το πατρώνυμο, τον αριθμό μητρώου του ασφαλισμένου που υπέβαλε την αίτηση, τον αριθμό και την ημερομηνία της απόφασης για τη χορήγηση, του βοηθήματος, το ποσό του βοηθήματος, τον αριθμό και την ημερομηνία εντάλματος και την ημερομηνία εξόφλησης του εντάλματος για την χορήγηση του βοηθήματος. β)Στο μητρώο περιέχεται στήλη παρατηρήσεων για την αναγραφή κάθε άλλου χρήσιμου στοιχείου. (Αντί για τη σελ. 1611(θ) Σελ. 1611(ι) Τεύχος 1206-Σελ. 49 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 310 γ)για όσους δεν δικαιώθηκαν βοηθήματος αναγράφεται ο αριθμός και η ημερομηνία της απορριπτικής απόφασης του αρμοδίου οργάνου και στη στήλη των παρατηρήσεων σημειώνεται ότι απορρίφθηκε η αίτηση. 10.Προαιρετική ασφάλιση. α)Ασφαλισμένος που έχει πραγματοποιήσει 50 τουλάχιστον πλήρεις μηνιαίες καταβολές στην ασφάλιση του Κλάδου Πρόνοιας του Ταμείου, δικαιούται να ασφαλιστεί προαιρετικά στον Κλάδο εάν απασχοληθεί σε ασφαλιστέο στο Ταμείο εργασία, αλλά σε περιοχή που δεν έχει επεκταθεί η ασφάλισή του. β)Ασφαλισμένος του Ταμείου που απολύεται κατόπιν καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του και καταβολής αποζημίωσης από τον εργοδότη, όταν έχει συμπληρώσει τουλάχιστον 156 ή περισσότερες, αλλά όχι 180 πλήρεις μηνιαίες καταβολές στον Κλάδο του Κεφαλαίου Πρόνοιας του Ταμείου, από τις οποίες οι 36 να είναι μέσα σε μία πενταετία πριν από την τελευταία ημέρα ασφαλιζόμενης εργασίας στο Ταμείο, ή πριν από οποιαδήποτε προγενέστερη ημερομηνία ασφαλιζόμενης εργασίας στο Ταμείο, που θα επιλέγει ο ασφαλισμένος, στην τελευταία όμως περίπτωση και οι 156 καταβολές θα πρέπει να συμπληρώνονται μέχρι και την ημερομηνία αυτή, δικαιούται να ασφαλιστεί προαιρετικά στον Κλάδο Πρόνοιας του Ταμείου, μέχρι την συμπλήρωση 180 πλήρων μηνιαίων καταβολών. γ)Η προαιρετική ασφάλιση δεν μπορεί να ξεπεράσει σε καμιά περίπτωση συνολικά τις 24 πλήρεις μηνιαίες καταβολές και ο προαιρετικά ασφαλισμένος υποχρεούται να καταβάλει, κάθε μήνα, ολόκληρο το ποσό της εισφοράς ασφαλισμένου και εργοδότη που αναλογεί, στην πρώτη από τις πιο πάνω περιπτώσεις στις αποδοχές τις οριζόμενες αντίστοιχα από το νόμο ή τις συλλογικές συμβάσεις, ως ελάχιστο όριο για την ειδικότητα και τη θέση που κατέχει, στη δεύτερη δε από τις πιο πάνω περιπτώσεις στο 26πλάσιο των βασικών αποδοχών ανειδίκευτου εργάτη ή στις αποδοχές που ορίζονται για την πρώτη περίπτωση κατ' επιλογή του ασφαλισμένου. Καθυστέρηση καταβολής της μηνιαίας εισφοράς πέραν των τριών μηνών αφότου έγινε απαιτητή, συνεπάγεται απώλεια του δικαιώματος για το μετέπειτα διάστημα. δ)Οι καταβολές που γίνονται σύμφωνα με αυτή τη διάταξη, υπολογίζονται και για την συμπλήρωση των απαιτουμένων κατά την τελευταία πενταετία ελαχίστων καταβολών και για τον υπολογισμό του ποσού του εφάπαξ, εάν εμπίπτουν στην τελευταία διετία. Σελ. 1612(ι) Τεύχος 1206-Σελ. 50 ε)Αιτήσεις για την υπαγωγή στην προαιρετική ασφάλιση δεν γίνονται δεκτές αν δεν υποβληθούν το αργότερο μέσα σε δύο μήνες από την έναρξη εργασίας στην πρώτη από τις πιο πάνω περιπτώσεις και σε τρεις μήνες από την καταγγελία της σύμβασης εργασίας στην δεύτερη από αυτές που ανατρέχουν, αντίστοιχα, στον χρόνο ενάρξεως της εργασίας ή στον χρόνο της καταγγελίας. στ)Αιτήσεις για προαιρετική ασφάλιση που υποβλήθηκαν μέχρι τη δημοσίευση της παρούσης απόφασης, εξετάζονται σύμφωνα με το προϊσχύον καθεστώς. 11.Προσωπικό του Ταμείου. α)Όπου στο καταστατικό του Ταμείου απαιτείται υπηρεσία «ξενοδοχοϋπαλλήλου» ως προϋποθεση για την απόκτηση δικαιώματος λήψης εφάπαξ βοηθημάτων, όταν πρόκειται για το προσωπικό του Ταμείου, θεωρείται η υπηρεσία του στο Ταμείο. β)Προσωπικό που μετατάσσεται από άλλο Οργανισμό έχει δικαίωμα να αναγνωρίσει για την ασφάλισή του στον Κλάδο Πρόνοιας του Ταμείου την προϋπηρεσία του στον οργανισμό από τον οποίο προέρχεται, με αίτηση που υποβάλλεται μέσα σε ανατρεπτική προθεσμία έξ (6) μηνών από την μετάταξή του και με την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών, όπως ορίζεται στην παρ. 12 του παρόντος και εφαρμόζεται αναλόγως. γ)Οι διατάξεις της προηγούμενης περίπτ. (β), δεν εφαρμόζονται όταν ο μετατασσόμενος υπάλληλος δικαιούται ή δικαιώθηκε για το χρόνο αυτό εφάπαξ βοήθημα από τον Οργανισμό από τον οποίο προέρχεται. 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 311 12.Εξαγορά προϋπηρεσίας. α)Η εξαγορά της τυχόν αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας όπου προβλέπεται παρόμοια αναγνώριση, γίνεται με την καταβολή της καθορισμένης εισφοράς ασφαλισμένου και εργοδότη για τον κλάδο πρόνοιας του Ταμείου στις αποδοχές του μήνα κατά τον οποίο υποβάλλεται η αίτηση για αναγνώριση της προϋπηρεσίας του και το πιο πάνω γινόμενο πολλαπλασιάζεται με τον αριθμό των μηνών της προϋπηρεσίας που θα αναγνωρισθεί. β)Το ποσό της οφειλής εξοφλείται, κατ’ επιλογή του οφειλέτη, είτε «εφάπαξ» είτε σε μηνιαίες δόσεις, ο αριθμός των οποίων καθορίζεται από το Δ.Σ. του Ταμείου και δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερος από τον αριθμόν των αναγνωριζομένων μηνών. γ)Η πρώτη απ τις δόσεις πρέπει να καταβληθεί μέσα στον επόμενο μήνα από εκείνον που κοινοποιείται η σχετική απόφαση στον ασφαλισμένο. δ)Οι παραπάνω δόσεις παρακρατούνται κάθε μήνα υποχρεωτικά από τις αποδοχές του ασφαλισμένου, από τον εργοδότη του και αποδίδονται στο Ταμείο μαζί με τις ασφαλιστικές εισφορές του προσωπικού του, ενώ την ευθύνη για την ανελλιπή καταβολή των δόσεων φέρει και ο οφειλέτης ασφαλισμένος. Εάν ο ασφαλισμένος αποχωρήσει από την υπηρεσία, μπορεί να συνεχίσει να καταβάλλει κάθε μήνα τις δόσεις στο Ταμείο ή στην Τράπεζα που έχει ορισθεί από το Ταμείο. ε)Όταν δεν εξοφλείται κάποια δόση μέσα στον μήνα που αντιστοιχεί αυτή, το ποσό της δόσης που δεν καταβλήθηκε εμπρόθεσμα, επιβαρύνεται με τα νόμιμα πρόσθετα τέλη καθυστέρησης καταβολής ασφαλιστικών εισφορών και σε περίπτωση καθυστέρησης καταβολής κάποιας δόσης, πέρα από έξι (6) μήνες, χάνεται το δικαίωμα αναγνώρισης του υπολοίπου χρόνου δηλαδή δεν αναγνωρίζεται ο χρόνος στον οποίο αναλογούν οι δόσεις που δεν καταβλήθηκαν ενώ επιστρέφονται άτοκα δόσεις που τυχόν καταβλήθηκαν, αφότου χάθηκε το δικαίωμα». Το άρθρ. 41, όπως ίσχυε μετά από τις αλλεπάλληλες τροποποιήσεις του, αντικαταστάθηκε και πάλι ως άνω από το άρθρο πρώτο της Φ.202/403/8-15 Ιουλ. 1992 (ΦΕΚ Β΄ 463) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων, κατωτ. αριθ. 29. «Ασφαλισμένοι του Ταμείου οι οποίοι συμπληρώνουν τις προϋποθέσεις της περίπτωσης β, της παρ. 1 του άρθρου αυτού μέχρι 31.12.1997 και οι οποίοι έχουν, μέχρι την ίδια ημερομηνία, ηλικία 50 ετών εφόσον ασφαλίζονται για κύρια σύνταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα και 53 ετών οι λοιποί, μπορούν να λάβουν εφάπαξ βοήθημα, χωρίς να αποχωρήσουν από το επάγγελμα του ξενοδοχοϋπαλλήλου με την συμπλήρωση του 53ου έτους της ηλικίας τους η πρώτη κατηγορία και του 56ου έτους η δεύτερη κατηγορία. Η διάταξη αυτή δεν καταλαμβάνει στους ασφαλισμένους υπαλλήλους του Ταμείου». Η μέσα σε « » μεταβατική διάταξη προστέθηκε από την με αριθμ. Φ 202/1698/11-17 Νοεμ. 1997, (ΦΕΚ Β΄ 1049), απόφ. Υπ. Εργασίας και Κοιν. Ασφαλίσεων. Άρθρ.42.-Η ισχύς του παρόντος Καταστατικού άρχεται από 1ης Απρ. 1943. Δια του άρθρ. 5 παρ. 1 Α.Ν. 1846/1951 (τόμ. 15Β σελ. 22,01 και επ.) εθεσπίσθησαν κατώτατα όρια χορηγήσεων των ειδικών Ταμείων κυρίας ασφαλίσεως των ασκούντων ασφάλισιν ασθενείας και συντάξεων. (Αντί για τη σελ. 1613(ε) Σελ. 1613(ζ) Τεύχος 1327 Σελ. 47 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 312 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 313 άρθρ. 22 του Νόμ. 2084/92. Γ.Άλλοι πόροι του Ταμείου είναι: α)Η προσωπική εισφορά - συνδρομή των ασφαλισμένων η οποία προβλέπεται από την Υπουργική Απόφαση 422/142/1978 (Β 226), αναπροσαρμόζεται σε 100 δραχμ. μηνιαίως. β)Κάθε έσοδο που πραγματοποιείται από πρόσθετα τέλη, πρόστιμα, τόκους υπερημερίας κ.λ.π. γ)Κάθε έσοδο που πραγματοποιείται από δωρεές, κληρονομιές, κληροδοσίας ή άλλες αιτίες. δ)Κάθε έσοδο που πραγματοποιείται από τυχόν διάθεση εντύπων ή άλλων εκδόσεων χρησίμων για τη λειτουργία της ασφάλισης και ε)Οι πάσης φύσεως πρόσοδοι από την περιουσία του Ταμείου». Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 της Φ.202/390/9-21 Ιουν. 1994 (ΦΕΚ Β΄ 467) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. Σελ. 1590(ε) Τεύχος 1206-Σελ. 44 2.Δια τον υπολογισμόν των, κατά την παράγραφον 1 του παρόντος άρθρου εισφορών των ησφαλισμένων και συνεισφορών των εργοδοτών, ως τακτικαί μηνιαίαι αποδοχαί θεωρούνται, επιφυλασσομένης της εφαρμογής της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου: α)Ο βασικός μισθός. β)Τα επιδόματα και αι προσαυξήσεις λόγω πολυετούς υπηρεσίας, οικογενειακών βαρών, στολής, τουριστικής εκπαιδεύσεως, απασχολήσεως κατά τας Κυριακάς και Νόμω εξαιρετέας εορτάς, ως και τας νυκτερινάς ώρας κ.λ.π. γ)Η αποζημίωσις δια υπερωριακήν απασχόλησιν, εφ’ όσον αύτη καταβάλλεται τακτικώς. δ)Πάσα εν γένει νόμιμος ή εκ συμβατικής υποχρεώσεως, τακτικώς καταβαλλομένη, χρηματική παροχή. 3.Παροχαί μη αποτελούσαι τακτικόν μισθόν, αλλά χορηγούμεναι, υφ’ οιανδήποτε μορφήν, προς αύξησιν των αποδοχών ησφαλισμένου, δεν θεωρούνται τακτικαί αποδοχαί, εκτός εάν χορηγούνται εις το σύνολον του προσωπικού της επιχειρήσεως ή εις τον Κλάδο μισθωτών αυτής. 4.Από της πρώτης του επομένου μηνός εκείνου της δημοσιεύσεως της παρούσης, ως ανώτατον όριον αποδοχών, εφ’ ων θα εισπράττωνται η μηνιαία εισφορά των ησφαλισμένων και η τοιαύτη συνεισφορά των εργοδοτών ορίζεται το εκάστοτε ισχύον ανώτατον όριον αποδοχών, επί των οποίων το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ) εισπράττει τας ασφαλιστικάς εισφοράς του, αίτινες αντιστοιχούν εις την ανωτάτην ασφαλιστικήν κλάσιν αυτού. «5.Οι πόροι του Κλάδου Ασθένειας του Ταμείου που προέρχονται από εισφορές των ασφαλισμένων και των εργοδοτών και από τη συμμετοχή του Κράτους κατανέμονται κατά τα 3/4 αυτών για τις παροχές σε είδος και κατά τα 1/4 αυτών για τις παροχές σε χρήμα». Η παρ. 5 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 της Φ.202/390/9-21 Ιουν. 1994 (ΦΕΚ Β΄ 467) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 277 «6.Κατά την πληρωμή των μισθών, ο εργοδότης υποχρεούται να παρακρατεί τις ασφαλιστικές εισφορές και μηνιαίες συνδρομές, που βαρύνουν τους απασχολουμένους στην επιχείρησή του και να τις αποδίδει στο Ταμείο, μαζί με τις συνεισφορές που βαρύνουν τον ίδιο, το αργότερο μέσα στον αμέσως επόμενο μήνα. Σε όσες περιπτώσεις, εργοδότης είναι το Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ. και ΟΤΑ, ως προθεσμία καταβολής, ορίζεται το τέλος του μεθεπόμενου μήνα. Εάν ο εργοδότης, δεν εκπληρώσει την υποχρέωσή του αυτή, μέσα στις παραπάνω, κατά περίπτωση, προθεσμίες, η καταβολή των εισφορών και του εργαζόμενου και του εργοδότη, βαρύνουν αποκλειστικά τον ίδιο. Σε περίπτωση περισσοτέρων του ενός εργοδοτών που εκμεταλλεύονται την ίδια επιχείρηση, καθένας απ’ αυτούς ευθύνεται έναντι του Ταμείου, αλληλέγγυα, αδιαίρετα και εξ ολοκλήρου». Η παρ. 6 αντικαταστάθηκε ως άνω από την Φ.202/1604/7-27 Ιαν. 1992 (ΦΕΚ Β΄ 39) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. 7.Μετά την παρέλευσιν της, κατά την παράγραφον 6 του παρόντος άρθρου, προθεσμίας, άνευ ετέρας οιασδήποτε οχλήσεως, αι μη καταβληθείσαι ασφαλιστικαί εισφοραί καθίστανται απαιτηταί, θεωρούνται ως καθυστερούμεναι, επιβαρύνονται δια των κατά Νόμον προσθέτων τελών και προσαυξήσεων και εισπράττονται κατά την νόμιμον διαδικασίαν. 8.Οι εργοδόται υποχρεούνται να παρέχουν εις το Ταμείον ή εις τα προς τούτο εντεταλμένα όργανα αυτού, ακριβείς και πλήρεις πληροφορίας και διασαφήσεις, περί των στοιχείων της επιχειρήσεώς των, περί του μισθού των υπ’ αυτών ασχολουμένων μισθωτών, περί του χρόνου προσλήψεως και απομακρύνσεως αυτών. Οι εργοδόται υποχρεούνται ωσαύτως να επιδεικνύουν εις τα όργανα του Ταμείου τα παρ’ αυτών τηρούμενα βιβλία μισθολογίων, ως και τας παρ’ αυτών κατεχομένας αποδείξεις καταβολής των εισφορών. Αι αυταί ως άνω υποχρεώσεις ισχύουν και προκειμένου περί παροχής πληροφοριών ή στοιχείων δια μισθωτούς, οίτινες διέκοψαν την απασχόλησίν των παρά τινι εργοδότη. Οι επί του ελέγχου υπάλληλοι του Ταμείου δικαιούνται να ενεργούν τον κατά τα ανωτέρω έλεγχον εν τοις γραφείοις των εργοδοτών, οίτινες και υποχρεούνται να διευκολύνουν τα όργανα ταύτα και να παρέχουν πάντα τα ζητούμενα, προς διεξαγωγήν του ελέγχου μέσα, εφαρμοζομένων αναλόγως των σχετικών διατάξεων του Νόμου 1846/1951 «περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων». Εν αρνήσει προς παροχήν των ανωτέρω πληροφοριών, ο επί του ελέγχου υπάλληλος προβαίνει αυτεπαγγέλτως εις την συλλογήν παντός στοιχείου χρησίμου δια τον καθορισμόν των βαρυνουσών τον εργοδότην εισφορών εν γένει. Εάν ο εργοδότης, εκ προθέσεως ή βαρείας αμελείας, δεν τηρεί βιβλία και σχετικά δικαιολογητικά ή δεν τηρή προσηκόντως ταύτα ή αρνείται να συμμορφωθή προς τας οδηγίας και τους ορισμούς του Ταμείου, εκ τούτου δε δυσχεραίνεται η εξακρίβωσις των υπαγομένων εις την ασφάλισιν προσώπων ή των καταβλητέων εισφορών, αύται καθορίζονται κατά την ανεξέλεγκτον κρίσιν του Ταμείου, πλην εάν ο υπόχρεος εργοδότης αποδείξη το ακριβές μέγεθος των υποχρεώσεών του. Τα επί του ελέγχου όργανα του Ταμείου, υποχρεούνται να τηρούν απόλυτον εχεμύθειαν δια παν ό,τι κατά την ενάσκησιν των καθηκόντων των, υποπίπτει εις την αντίληψιν αυτών και δεν αφορά την εφαρμογήν του παρόντος και την λειτουργίαν της ασφαλίσεως. (Μετά τη σελ. 1590(ε) Σελ. 1590,001 Τεύχος 1206-Σελ. 45 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 278 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 279 9.Ο ησφαλισμένος δύναται να λάβη γνώσιν οποτεδήποτε των στοιχείων των αφορώντων την ασφαλιστικήν του σχέσιν. Ούτος δικαιούται εντός εξαμήνου ανατρεπτικής προθεσμίας από της ανακοινώσεως αυτώ των στοιχείων των συνιστώντων την ασφαλιστικήν σχέσιν (χρόνος ασφαλίσεως, αποδοχαί κ.λ.π.), να υποβάλη εγγράφως αντιρρήσεις κατ’ αυτών. Παρελθούσης απράκτου της προθεσμίας ταύτης, η εκ των στοιχείων του Ταμείου προκύπτουσα ασφαλιστική σχέσις, λογίζεται ακριβής υπό πάσαν έποψιν. Δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου, καθορίζονται αι λεπτομέρειαι εφαρμογής της παρούσης παραγράφου. 10.Ημέραι εργασίας πραγματοποιηθείσαι παρ’ ησφαλισμένου εις περίοδον προγενεστέραν της πενταετίας από της παρ’ αυτού υποβολής της περί αναγνωρίσεως τούτων, σχετικής αιτήσεως, εν ουδεμιά περιπτώσει αναγνωρίζονται υπό του Ταμείου. Δια την αναγνώρισιν υπό του Ταμείου ημερών εργασίας πραγματοποιηθεισών μέχρι της δημοσιεύσεως της παρούσης, δέον όπως υποβληθή σχετική αίτησις παρά του ενδιαφερομένου, εντός ανατρεπτικής προθεσμίας ενός έτους από της δημοσιεύσεως της παρούσης. Ο καθ’ οιονδήποτε τρόπον αποχωρών ή απολυόμενος εκ της εργασίας του ησφαλισμένος, υποχρεούται όπως εντός εξαμήνου από της αποχωρήσεως ή απολύσεως, δηλώση δι’ αιτήσεως εις το Ταμείον, τας τυχόν παρ’ αυτού πραγματοποιηθείσας ημέρας εργασίας παρά τω τελευταίω εργοδότη δια τας οποίας δεν κατεβλήθησαν εις το Ταμείον ασφαλιστικαί εισφοραί. Απολυθέντες ή αποχωρήσαντες προ της δημοσιεύσεως της παρούσης δέον όπως υποβάλλουν την κατά τ’ ανωτέρω αίτησιν εντός έτους από της δημοσιεύσεως της παρούσης. Επί παραλείψεως δηλώσεως των ως άνω ημερών εργασίας εις το Ταμείον, εντός της άνω προθεσμίας, αύται δεν αναγνωρίζονται. «11.α)Καθυστερούμενες εισφορές προς το Ταμείο με τα πρόσθετα τέλη και τις άλλες επιβαρύνσεις τους, εισπράττονται κατά τον Κώδικα είσπραξης Δημοσίων Εσόδων. Σαν τίτλοι για την αναγκαστική είσπραξη χρησιμεύουν βεβαιώσεις των οργάνων του Ταμείου, που εξουσιοδοτούνται για το σκοπό αυτό από το Διοικητικό Συμβούλιο και που εκδίδονται με βάση μισθολογικές καταστάσεις των εργοδοτών ή συγκεντρωτικές βεβαιωτικές καταστάσεις και πράξεις καταλογισμού των ιδίων αυτών Οργάνων. Οι βεβαιώσεις αυτές, χωριστές σε κάθε οφειλέτη, καθορίζουν το οφειλόμενο ποσό, τις πρόσθετες επιβαρύνσεις, την αιτία της οφειλής και τη χρονική περίοδο στην οποία ανάγεται. β)Αντίγραφο της πιο πάνω βεβαίωσης με πρόσκληση για την πληρωμή κοινοποιείται στον οφειλέτη, ο οποίος αν την αμφισβητεί, μπορεί σε προθεσμία 15 ημερών από την κοινοποίηση, να ζητήσει την αναθεώρησή της από το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου, για την συζήτηση της οποίας πρέπει να ειδοποιηθεί τουλάχιστον πριν 5 ημέρες και δικαιούται να παραστεί αυτοπροσώπως ή δια πληρεξουσίου. Η άσκηση ενώπιον του Δ.Σ. του Ταμείου της αιτήσεως αναθεωρήσεως κατά των βεβαιώσεων των οργάνων του Ταμείου, που κατά τη διάταξη αυτή, αποτελούν νόμιμους τίτλους για την αναγκαστική είσπραξη εισφορών κ.λ.π. καθώς και η προβλεπόμενη για την άσκηση της αιτήσεως αυτής προθεσμία, αναστέλλουν την εκτέλεση των εν λόγω τίτλων. γ)Για τις επιδόσεις και την εκτέλεση χρησιμοποιούνται αρμόδιοι κατά τόπο Δικαστικοί Επιμελητές, που ορίζονται από το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου». Η παρ. 11 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 1 Π.Δ. 59/24 Φεβρ.-1 Μαρτ. 1983 (ΦΕΚ Α΄ 28). Το άρθρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια της αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρ. αριθ. 422/142 της 1/15 Μαρτ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 226). Δυνάμει του άρθρ. 6 εν συνδυασμώ προς το άρθρ. 12 του Νόμ. 3213/1955 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων περί μέτρων προστασίας της Επαρχιακής Βιομηχανίας» (τόμ. 13 σελ. 86,01 και επ.) αι εισφοραί εργοδοτών και ησφαλισμένων των εφωδιασμένων δια της κατά Νόμον αδείας λειτουργίας του Ε.Ο.Τ. Επαρχιακών Ξενοδοχειακών Επιχειρήσεων μειούνται α) κατά 10% επί των εις την ηπειρωτικήν επαρχιακήν περιοχήν της χώρας περιλαμβανομένης και της Ευβοίας και β) κατά 20% επί των εις τας νήσους τοιούτων. Δυνάμει του άρθρ. 10 παρ. 3 του Α.Ν. 844/1939, δια την είσπραξιν των πόρων του Ταμείου έχουσιν εφαρμογήν άπασαι αι διατάξεις περί εισπράξεως Δημοσίων εσόδων, δια δε του τελευταίου εδαφίου της παρ. 4 του άρθρ. 4 του Ν.Δ. 1828/1942 ωρίσθη ότι δια την είσπραξιν των πόρων του Ταμείου έχουσιν εφαρμογήν κατ’ αναλογίαν πάσαι αι εν ισχύϊ διατάξεις, δύναται δε να καθιερωθή και ειδικόν ένσημον εισπράξεως. Τας ανωτέρω διατάξεις βλ. εν τόμ. 18 σελ. 224. Βλ. ήδη και τας διατάξεις του άρθρ. 1 παρ. 1 και 3 του Νόμ. 2097/1952 «περί ρυθμίσεως ειδικών τινων περιπτώσεων εφαρμογής του Νόμου περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων και άλλων τινών διατάξεων» (τόμ. 25 σελ. 197,198). (Αντί για τη σελ. 1590,01(α) Σελ. 1590,01(β) Τεύχος Ε122-Σελ. 61 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 280 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 281    «Άρθρ.3β.-Δύναται, δι’ ητιολογημένων αποφάσεων του Δ.Σ., εγκρινομένων υπό του Υπουργού Εργασίας, να παρέχηται η ευχέρεια της δια μηνιαίων δόσεων εξοφλήσεως οφειλών προς το Ταμείον εκ καθυστερουμένων εισφορών, προσθέτων τελών και τόκων υπερημερίας. Αι κατά τα άνω αποφάσεις του Δ.Σ. δέον να εκδίδωνται ειδικώς δι’ εκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν, μετά προηγουμένην διαπίστωσιν υπό τούτου, ότι η καθυστέρησις υπήρξεν απολύτως δικαιολογημένη, οφειλομένη εις οικονομικήν αδυναμίαν του υποχρέου, ή και γενικώς, ρυθμίζουσαι τας καθυστερουμένας οφειλάς, την κεφαλαιοποίησιν τούτων, την κατά δόσεις εξόφλησιν, ως και τα του τόκου αυτών». Το άρθρ. 3β προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 26670/Ε.1119 της 28 Απρ./13 Μαΐου 1953 Αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 111). Περί της επιβαρύνσεως των καθυστερουμένων εισφορών προς άπαντας τους Οργανισμούς Κοινων. Ασφαλίσεως βλ. Π.Υ.Σ. 92/1956 κυρωθείσαν δια του Ν.Δ. 3762/1957 (τόμ. 15Β σελ. 144,07), και άρθρ. 3 του αυτού Ν.Δ/τος (σελ. 144,12). Όσον αφορά την ρύθμισιν τρόπου εξοφλήσεως καθυστερουμένων εισφορών βλ. 1) τας ανωτέρω διατάξεις, 2) Π.Υ.Σ. 162/1959 κυρωθείσαν δια του νόμ. 4052/1960 (τόμ. 15Β σελ. 124,49 και επ.), και 3)άρθρ.10 Νόμ. 4321/1963 (τόμ. 39 σελ. 12,04) εν συνδυασμώ προς την υπ’ αριθ. 51909/1963 αποφ. Υπ. Εργασίας (τόμ. 15Β σελ. 124,02). Με το άρθρο μόνο Π.Δ. 440/24-26 Νοεμ. 1987 (ΦΕΚ Α΄ 210) ορίστηκε ότι: «Προκειμένου περί αποφάσεων του Δ.Σ. του Ταμείου Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων, λαμβανομένων σύμφωνα με το άρθρ. 3β του Καταστατικού αυτού, με τις οποίες ρυθμίζεται η εξόφληση των οφειλών σε μέχρι 12 το πολύ δόσεις, δεν απαιτείται έγκριση του εποπτεύοντος Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων». Άρθρ.4.-«Α΄.Το Ταμείον διοικείται υπό εννεαμελούς Διοικητικού Συμβουλίου αποτελουμένου: α)Εκ του Προέδρου. β)Εκ 2 δημοσίων υπαλλήλων εξ ων ο 1 τουλάχιστον του Υπουργείου Εργασίας. γ)Εκ 2 αντιπροσώπων των εργοδοτών. δ)Εκ 3 εκπροσώπων των ησφαλισμένων. ε)Εξ 1 προσώπου έχοντος πείραν εις τα θέματα της Κοινωνικής Πολιτικής. Αβ)Ο Πρόεδρος μετά του αναπληρωτού του ως μέλους, ορίζεται εκ προσώπων εχόντων ειδίκευσιν εις τα θέματα της Κοινωνικής Πολιτικής ή γενικωτέραν δράσιν εις τον τομέαν τούτον. Αποκλείεται ο διορισμός ως Προέδρου του Δ.Σ. προσώπου έχοντος την ιδιότητα του Προέδρου του Δ.Σ. ετέρου Οργανισμού Κοινωνικής Πολιτικής, υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. υπαγομένων υπό τον έλεγχον και την εποπτείαν του Υπουργείου Εργασίας και δημοσίων υπαλλήλων εν γένει. Αγ)Άπαντα τα μέλη του Συμβουλίου και ο Πρόεδρος αυτού διορίζονται μετ’ ισαρίθμων αναπληρωτών αυτών εχόντων τας ιδιότητας των αναπληρουμένων δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως επί τριετεί θητεία. Τα εξ ησφαλισμένων μέλη και οι αναπληρωταί τούτων λαμβάνονται εκ πίνακος περιλαμβάνοντος διπλάσιον αριθμόν υποψηφίων (τακτικών και αναπληρωματικών) υποβαλλομένων είτε παρά της Γ.Σ.Ε.Ε. είτε υπό των οικείων Εργατικών Κέντρων, είτε υπό των οικείων Εργατοϋπαλληλικών ή άλλων εκπροσωπευτικών κατά Κλάδον Οργανώσεων των παρά τω Ταμείω ησφαλισμένων εντός 10 ημερών αφ’ ης ζητηθή παρά του Υπουργού Εργασίας. Τα εξ εργοδοτών μέλη και οι αναπληρωταί τούτων, λαμβάνονται εκ πίνακος υποβαλλομένου εντός της άνω προθεσμίας υπό των οικείων Επιμελητηρίων ή των οικείων εργοδοτικών επαγγελματικών ή άλλων συναφών κατά Κλάδον εκπροσωπευτικών Οργανώσεων και περιλαμβάνοντος διπλάσιον αριθμόν διοριστέων μελών (τακτικών και αναπληρωματικών). Η επιλογή των εργατικών και εργοδοτικών Οργανώσεων αίτινες θα υποδείξουν κατά τ’ ανωτέρω τους εκπροσώπους των, απόκειται εις την ελευθέραν κρίσιν του Υπουργού της Εργασίας, δυναμένου ν’ απευθυνθή εις μίαν ή πλείονας εξ αυτών. Εν περιπτώσει μη εγκαίρου υποβολής των ανωτέρω πινάκων ο Υπουργός Εργασίας προβαίνει εις τον διορισμόν των αντιπροσώπων των ησφαλισμένων και εργοδοτών κατά την κρίσιν του. Αδ)Το Συμβούλιον του Ταμείου εκλέγει εις την πρώτην αυτού συνεδρίασιν καθ’ εκάστην, νέαν συγκρότησίν του μεταξύ των υπό στοιχ. γ΄ και δ΄ της παρ. 1 μελών του 2 Αντιπροέδρους δια μυστικής ψηφοφορίας των παρόντων μελών αυτού, ένα εξ εκάστης κατηγορίας, εξ ων ο εκ των ησφαλισμένων έχει το προβάδισμα. Οι Αντιπρόεδροι διατηρούν το αξίωμα αυτών εφ’ όσον διατηρούν την ιδιότητα του μέλους. Εν περιπτώσει εκπτώσεως, θανάτου ή οπωσδήποτε αποχωρήσεως εκ του Συμβουλίου του Αντιπροέδρου αυτού, ενεργείται νέα εκλογή δια τον υπόλοιπον χρόνον της θητείας του εκπεσόντος αποβιώσαντος ή αποχωρήσαντος Αντιπροέδρου». Αι παρ. Α-Αδ αντικατεστάθησαν ως άνω δια της υπ’ αριθ. 71036 της 8/17 Αυγ. 1964 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 327). Β΄.Εις τας συνεδριάσεις του Δ.Σ. του Ταμείου και των παρ’ αυτώ λειτουργουσών επιτροπών παρίσταται άνευ ψήφου Κυβερνητικός Επίτροπος. (Αντί για τη σελ. 1591) Σελ. 1591(α) Τεύχος 1-21 Σελ. 125 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 282 Ο Κυβερνητικός Επίτροπος δικαιούται να λαμβάνη τον λόγον επι παντός θέματος, να υποβάλη προτάσεις και να ζητή εντός 48 ωρών από της λήψεώς της, την αναστολήν εκτελέσεως πάσης αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου ή των ανωτέρω Επιτροπών, ην ήθελεν κρίνει ως αντικειμένην προς τας διατάξεις κειμένων Νόμων, Δ/των και Υπουργικών αποφάσεων των διεπουσών την λειτουργίαν του Ταμείου. Επί διαφωνίας του Κ. Επιτρόπου προς απόφασιν Επιτροπής αποφαίνεται κατά πρώτον βαθμόν το Δ.Σ. του Ταμείου, του Επιτρόπου δυναμένου να επιμείνη επί της διαφωνίας του, εφ’ όσον το Δ.Σ. ήθελε συμφωνήσει προς την απόφασιν της Επιτροπής. Αι αποφάσεις του Δ.Σ. ων εζητήθη η αναστολή εκτελέσεως παρά του Κ. Επιτρόπου δεν εκτελούνται μέχρις ου επί τη αιτήσει του Δ.Σ. υποβαλλομένη υπό του Προέδρου τούτου ή του Κυβ. Επιτρόπου, άρη την διαφωνίαν απόφασις του Υπουργού Εργασίας, ήτις είναι υποχρεωτική δια το Ταμείον. Εις περίπτωσιν καθ’ ην ο Υπουργός Εργασίας δεν ήθελεν κοινοποιήσει εις το Ταμείον την επί της διαφωνίας απόφασίν του εντός 15 ημερών από της λήψεως της σχετικής αιτήσεως του Κυβερνητικού Επιτρόπου ή του Δ.Σ. τούτο δύναται να αποφασίση την εκτέλεσιν της εφ’ ης η διαφωνία, αποφάσεως. Ο Κυβερνητικός Επίτροπος δύναται να αναστέλλη εφ’ άπαξ μέχρι της επομένης συνεδριάσεως και την εκτέλεσιν οιασδήποτε αποφάσεως του Δ.Σ. δι’ ην ήθελε διατυπώσει ητιολογημένας επιφυλάξεις αναφερομένας εις ουσιώδη συμφέροντα του Ταμείου ή εις γενικώτερα κρατικά συμφέροντα. Εν τη περιπτώσει ταύτη το Δ.Σ. του Ταμείου δύναται εις επομένην αυτού Συνεδρίασιν δια της πλειοψηφίας των δύο τρίτων τουλάχιστον του συνόλου των μελών του να διατάξη την εκτέλεσιν της ανασταλείσης αποφάσεως και διαφωνούντος του Κυβερνητικού Επιτρόπου. Ο Κυβερνητικός Επίτροπος δύναται να αναστέλλη δια τους αυτούς λόγους και αποφάσεις των Επιτροπών, της διαφωνίας επιλυομένης εν τη περιπτώσει ταύτη υπό του Δ.Σ. του Ταμείου όπερ δύναται δια της πλειοψηφίας των δύο τρίτων τουλάχιστον του συνόλου των μελών του να διατάξη την εκτέλεσιν της αποφάσεως και διαφωνούντος του Κυβερνητικού Επιτρόπου. Ο Κυβερνητικός Επίτροπος και ο αναπληρωτής αυτού διορίζονται δια πράξεως του Υπουργού Εργασίας εκ των παρά τω Υπουργείω Εργασίας υπηρετούντων επί βαθμώ Τμηματάρχου και άνω υπαλλήλων αυτού, καλείται δε πάντοτε επί ποινή ακυρότητος της συνεδριάσεως εις πάσας τας συνεδριάσεις του Δ.Σ. και των παρά τω Ταμείω λειτουργουσών Επιτροπών. Η θητεία του ούτω διοριζομένου Κυβερνητικού Επιτρόπου και του αναπληρωτού του είναι η αυτή με την των μελών του Δ.Σ. Σελ. 1592(α) Τεύχος 1-21 Σελ. 126 Γ΄.«Το Δ.Σ. ευρίσκεται εν απαρτία παρόντων τουλάχιστον 7 μελών εν οις ο Πρόεδρος ή ο αναπληρών τούτον Αντιπρόεδρος και λαμβάνει αποφάσεις δια της πλειοψηφίας των παρόντων εν ισοψηφία νικώσης της ψήφου του Προέδρου». Εν περιπτώσει θανάτου ή εκπτώσεως μέλους τινός λόγω απωλείας της ιδιότητος υφ’ ην διωρίσθη, το Διοικητικόν Συμβούλιον θεωρείται εν νομίμω συνθέσει μέχρι του διορισμού του αντικαταστάτου του και δια χρονικόν διάστημα ουχί πλέον του διμήνου, εφ’ όσον δια των λοιπών μελών αυτού τακτικών και αναπληρωματικών δύναται να επιτευχθή απαρτία. Εντός της υπό της παρ. 3 του άρθρ. 8 του Νόμ. 4346/64 οριζομένης προθεσμίας θέλουν διορισθή δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας ο Πρόεδρος, ο Κυβερνητικός Επίτροπος, τα λοιπά μέλη του Δ.Σ. ως και ο Γραμματεύς μετά των αναπληρωτών των, συμφώνως προς τας διατάξεις της παρούσης και επί τη υπό ταύτης προβλεπομένη θητεία. Μέχρι του διορισμού του νέου Δ.Σ. το ήδη υφιστάμενον νομίμως συνέρχεται και συνεδριάζει». Η παρ. Γ΄ αντικατεστάθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 71036 της 8/17 Αυγ. 1964 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 327). Δ΄.Χρέη Γραμματέως του Δ.Σ. του Ταμείου εκτελεί εις των υπαλλήλων του Υπουργείου Εργασίας ή του Ταμείου οριζόμενος μετά του αναπληρωτού του δια πράξεως του Υπουργού Εργασίας. Εν περιπτώσει απουσίας ή κωλύματος του γραμματέως και του αναπληρωτού του, χρέη γραμματέως εκτελεί εις των υπαλλήλων του Ταμείου οριζόμενος υπό του Προέδρου του Δ.Σ. Ε΄.(Μεταβατική διάταξις). Αι παρ. Β, Δ και Ε ετροποποιήθησαν ως άνω δια της υπ’ αριθ. 2663/Σ.85 της 31 Ιαν./18 Φεβρ. 1953 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 38). 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 283 Άρθρ.5.-Το Δ.Σ.διοικεί το Ταμείον και διαχειρίζεται την περιουσίαν αυτού, εγκρίνει τον ετήσιον προϋπολογισμόν και Απολογισμόν του Ταμείου, αποφασίζει περί απονομής των παροχών και βοηθημάτων και περί τοποθετήσεως των κεφαλαίων, της εκποιήσεως, υποθηκεύσεως και ενεχυριάσεως των περιουσιακών στοιχείων του Ταμείου, συμβιβάζεται ή παραιτείται από δικαστικού αγώνος, εγκρίνει την σύναψιν πάσης φύσεως συμβάσεως, εγκρίνει πάσα δαπάνην, αποφασίζει περί διορισμού, προαγωγής και απολύσεως του προσωπικού κατά τας διατάξεις του Κανονισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας και εν γένει ενεργεί πάσαν πράξιν διοικήσεως και διαχειρίσεως του Ταμείου και λαμβάνει και υποδεικνύει τα προς βελτίωσιν και αρτιωτέραν πλήρωσιν των σκοπών αυτού μέτρα. Όσον αφορά τους διορισμούς, προαγωγάς, απολύσεις και λοιπά σχετικά με το προσωπικόν του Ταμείου. Βλ. ήδη και τας διατάξεις του Β.Δ. της 23/24 Δεκ. 1955 «περί εφαρμογής του Υπαλληλικού Κώδικος επί των υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. (τόμ. 2Α σελ. 345). «1α.Ειδικώτερον εγκρίνει την χορήγησιν δανείων τόσον εις το τακτικόν όσον και εις το επί σχέσει εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου προσωπικόν του Ταμείου μέχρι ποσού ίσου προς 3 μηνιαίους βασικούς μισθούς, μετά των προσαυξήσεων πολυετίας και ευδοκίμου παραμονής εις τον αυτόν βαθμόν και λοιπών επιδομάτων. Το δάνειον παρέχεται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. εντός του υπό της Νομισματικής Επιτροπής διατεθέντος ποσού, εις εξαιρετικάς περιπτώσεις δικαιολογουμένας εξ εκτάκτων και σοβαρών αναγκών του αιτούντος. Τα ως άνω δάνεια χορηγούνται επί επιτοκίω καθοριζομένω υπό του Δ.Σ. και το οποίον δεν θα δύναται να είναι ανώτερον του 5% ετησίως αλλ’ ουδέ κατώτερον του επιτοκίου του καταβαλλομένου υπό της Τραπέζης της Ελλάδος εις τας παρ’ αυτή καταθέσεις των διαθεσίμων κεφαλαίων του Ταμείου. Ο καθορισμός των δόσεων προς εξόφλησιν των ως άνω δανείων περιλαμβάνεται εις την απόφασιν και δεν δύναται να είναι κατώτερος των 12 και ανώτερος των 36 μηνιαίων δόσεων. Υπάλληλος του Ταμείου τυχών δανείου υπό του Ταμείου δεν δύναται να τύχη νέου δανείου προ της πλήρους εξοφλήσεως του χορηγηθέντος κατά το παρελθόν τοιούτου. Εις λίαν εξαιρετικάς περιπτώσεις και εφ’ όσον προκύπτει νέα επείγουσα οικονομική ανάγκη του δανειοδοτηθέντος μη δυναμένη ν’ αντιμετωπισθή άλλως και κατόπιν διαπιστώσεως ταύτης υπό του Δ.Σ. του Ταμείου επιτρέπεται η χορήγησις συμπληρωματικού δανείου μέχρι του ημίσεος του δανειοδοτουμένου ποσού, πέραν των υπ’ αυτού οφειλομένων εκ προηγουμένων δανείων του, εξοφλητέου εις μηνιαίας δόσεις ουχί κατωτέρας των 12 ουδέ ανωτέρας των 36». Η ανωτέρω εντός « » διάταξις προσετέθη δια της υπ’ αριθ. Ε4/3996 της 23 Ιουλ./24 Αυγ. 1971 αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών (ΦΕΚ Β΄ 691). «1β΄.α)Δια την αποτελεσματικωτέραν εκπλήρωσιν των σκοπών του Ταμείου και την ταχυτέραν εξυπηρέτησιν των ησφαλισμένων αυτού, το Διοικητικόν Συμβούλιον του Ταμείου δύναται, δι’ ειδικών αποφάσεων αυτού, να εκχωρή εις τους Προϊσταμένους των Τοπικών Παραρτημάτων αρμοδιότητας αυτού, ως προς την χορήγησιν των πάσης φύσεως παροχών του Κλάδου Ασθενείας. β)Αι προϋποθέσεις, οι όροι, η διαδικασία χορηγήσεως των εν λόγω παροχών, ο τύπος των ενταλμάτων πληρωμής, ο τρόπος αποδόσεως λογαριασμού υπό των Τοπικών Παραρτημάτων, ως και πάσα ετέρα αναγκαία λεπτομέρεια δια την εφαρμογήν της παρούσης παραγράφου καθορίζονται δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου. γ)Αι κατ’ εφαρμογήν της παρούσης παραγράφου πληρωμαί θα εκτελούνται, δι’ ειδικών ενταλμάτων πληρωμής, υπογραφομένων υπό του Προϊσταμένου του Τοπικού Παραρτήματος, εις βάρος ειδικού λογαριασμού ανοιγησομένου, αποφάσει του Διοικητικού Συμβουλίου, παρά Τραπέζη της έδρας του Τοπικού Παραρτήματος». Η ανωτέρω παρ. 1β΄, προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 422/3148 της 4/8 Σεπτ. 1975 (ΦΕΚ Β΄ 935, Διόρθ. Ημαρτ. εν ΦΕΚ Β΄ 1197 της 20 Οκτ. 1975) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. διευθύνει τας συνεδριάσεις αυτού και εποπτεύει επί της εκτελέσεως των αποφάσεων αυτού, εκπροσωπεί το Ταμείον εξωδίκως και δικαστικώς, υπογράφει την συνήθη αλληλογραφίαν και λοιπά έγγραφα, ασκεί την εποπτείαν και ανωτέραν διεύθυνσιν επί του διοικητικού Προσωπικού και του Υγειονομικού Προσωπικού του Ταμείου και εν γένει λαμβάνει παν μέτρον, εντός των ορίων του παρόντος και των αποφάσεων του Δ.Σ., τείνον εις πραγμάτωσιν των σκοπών του Ταμείου. Το Δ.Σ. συνέρχεται εις τακτικήν συνεδρίασιν άπαξ καθ’ εβδομάδα, εκτάκτως δε οσάκις ήθελε κληθή υπό του Προέδρου ή τη εγγράφω αιτήσει δύο τουλάχιστον μελών. Ευρίσκεται εν απαρτία παρόντων του ημίσεος πλέον ενός εκ των μελών, εν οις απαραιτήτως ο Πρόεδρος ή Αντιπρόεδρος και λαμβάνει αποφάσεις δια της πλειοψηφίας των παρόντων μελών. Εν ισοψηφία, επί φανεράς μεν ψηφοφορίας, υπερνικά η ψηφος του Προέδρου, επί δε μυστικής η πρότασις θεωρείται απορριφθείσα. (Αντί της σελ. 1593(β) Σελ. 1593(γ) Τεύχος 591-Σελ. 113 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 284 Τον Πρόεδρον του Δ.Σ. απόντα ή κωλυόμενον αναπληροί εν παντί ο Αντιπρόεδρος. «Το Δ.Σ., τη εισηγήσει του Προέδρου αυτού δύναται δι’ ειδικής αποφάσεώς του να εξουσιοδοτή τον νομικόν Σύμβουλον του Ταμείου  ή οιονδήποτε των υπαλλήλων δια την επί ωρισμένον χρόνον υποβολήν μηνύσεων του Ταμείου κατά παντός οφειλέτου καθυστερούντος τας υπό του άρθρ. 3 του Καταστατικού αυτού καθοριζομένας εισφοράς». Το εδάφ. β΄ προστεθέν δια της υπ’ αριθ. 56159/1/53 της 2/12 Δεκ. 1953 (ΦΕΚ Β΄ 270) ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 74930/Σ.878 της 28 Μαΐου/2 Ιουν. 1960 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 240). Περί των συζητήσεων του Δ.Σ. και των λαμβανομένων αποφάσεων τηρούνται πρακτικά άτινα υπογράφονται υπό του Προέδρου, των παρόντων μελών, του Διευθυντού του Ταμείου και του Γραμματέως του Δ.Σ. Ο Διευθυντής του Ταμείου εκτελεί και καθήκοντα εισηγητού άνευ ψήφου εις το Συμβούλιον. Το Δ.Σ. συγκροτεί εις ας περιπτώσεις ενδείκνυται τούτο και είναι δυσχερής η απασχόλησις ολοκλήρου του Δ.Σ. εκ μελών αυτού Επιτροπάς, δι’ αποφάσεως αυτού καθοριζούσης το έργον και την αρμοδιότητα αυτού. Αι συνεδριάσεις του Δ.Σ. δεν είναι δημόσιοι. Αντίγραφα τμηματος ή ολοκλήρου των Πρακτικών δύνανται να χορηγηθώσι μετ’ απόφασιν του Δ.Σ. Εν αρχή εκάστου μηνός ανακοινούνται εις το Δ.Σ. η κίνησις των παρά Τράπεζαις λογ/σμών καταθέσεων και εν γένει η οικονομική κατάστασις του Ταμείου και τα πραγματοποιηθέντα κατά τον λήξαντα μήνα έσοδα και έξοδα. «Εις τα μέλη του Δ.Σ. και των Επιτροπών ως και εις τον Εισηγητήν και τους Γραμματείς του Δ.Σ. και των Επιτροπών χορηγείται η κατά τας κειμένας διατάξεις, κατά συνεδρίασιν αμοιβή». Η παρ. 9 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 37098/Σ.864 της 23 Αυγ./9 Σεπτ. 1949 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄154). Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. δικαιούται προσθέτου επιδόματος (δραχ. 3.000) κατά μήνα, (ο δε Αντιπρόεδρος δραχ. 1.500). Εις τον Γραμματέα παρέχεται επίδομα δραχμών 1.500 μηνιαίως. Τα επιδόματα ταύτα προσαυξάνονται κατά τας από 1ης Ιουλ. 1941 και εντεύθεν σχετικάς αποφάσεις του Υφυπουργού Εργασίας). «Αι διατάξεις του παρόντος Καταστατικού περί καταβολής παγίας κατα μήνα ή κατά συνεδρίασιν αμοιβής ή αποζημιώσεως δια συμμετοχήν υφ’ οιανδήποτε ιδιότητα εις πάσης φύσεως Συμβούλια ή Επιτροπάς του Ταμείου, δεν έχουσιν εφαρμογήν από 1ης Ιαν. 1958 δια τους κεκτημένους την ιδιότητα του Δημοσίου υπαλλήλου ή του υπαλλήλου  Σελ.1594(γ) Τεύχος 591-Σελ. 114 Ν.Π.Δ.Δ. εφ’ όσον ούτοι δικαιούνται των υπό των οικείων Υπουργικών αποφάσεων καθωρισμένων εκάστοτε εξόδων κινήσεως δια την αυτήν υπηρεσιακήν απασχόλησιν». Η ανωτέρω εντός « » δεκάτη τετάρτη παράγραφος προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 51694/Ε.1532 της 30 Αυγ./15 Σεπτ. 1958 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 250). Τα έξοδα κινήσεως των ανωτέρω ως και αι αποζημιώσεις κ.λπ. των ιδιωτών, Προέδρου και μελών Δ.Σ. και Επιτροπών, καθορίζονται ήδη δι’ Υπουργικών αποφάσεων. 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 285 Ησφαλισμένοι Άρθρ.6.-1.«Εις την ασφάλισιν του ΤΑΞΥ υπάγονται υποχρεωτικώς και αυτοδικαίως: «α)Τα πρόσωπα τα παρέχοντα κατά κύριον επάγγελμα εξηρτημένην επ’ αμοιβή εργασίαν εις Ξενοδοχεία ύπνου και τα εστιατόρια ή κυλικεία αυτών, περιλαμβανομένων και των του τύπου MOTELS, BUNGALOWS και εν γένει ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, ως και των οικοτροφείων και ενοικιαζομένων δωματίων, ων η συνολική δύναμις ανέρχεται τουλάχιστον εις 10 κλίνας. β)Το πάσης φύσεως προσωπικόν του Τ.Α.Ξ.Υ. ως και ο παρ’ αυτώ Νομικός Σύμβουλος μετά συμπλήρωσιν 5ετούς υπηρεσίας παρά τω Ταμείω. Οι βάσει των διατάξεων του παρόντος εδαφίου υπαγόμενοι εις την ασφάλισιν του Ταμείου δύνανται δι’ αιτήσεώς των υποβαλλομένης εντός ανατρεπτικής προθεσμίας εξ μηνών από της ισχύος της παρούσης ν’ αναγνωρίσουν, ως χρόνον ασφαλίσεώς των εις τον Κλάδον Προνοίας και την προϋπηρεσίαν των παρά τω Τ.Α.Ξ.Υ. από της αρχικής προσλήψεώς των και εντεύθεν. Η αναγνώρισις αύτη τελειούται δια της καταβολής υπό του ησφαλισμένου εισφοράς ισοπόσου προς το άθροισμα εισφοράς ησφαλισμένου και εργοδότου, καταβλητέας εις τόσας δόσεις όσοι και οι αναγνωριζόμενοι μήνες. Το ποσόν της εισφοράς ταύτης, ήτις είναι ισόποσος προς την τακτικήν εισφοράν, παρακρατείται υποχρεωτικώς καθ’ έκαστον μήνα εκ των αποδοχών του ησφαλισμένου. Η παρακράτησις άρχεται από του μεθεπομένου της κοινοποιήσεως της περί αναγνωρίσεως αποφάσεως μηνός. Εν περιπτώσει επελεύσεως της ασφαλιστικής περιπτώσεως προ της ολοσχερούς εξοφλήσεως της οφειλής, το υπόλοιπον ταύτης παρακρατείται εκ του καταβλητέου εφ’ άπαξ βοηθήματος». Τα ανωτέρω εντός « » εδάφια τροποποιηθέντα δια της υπ’ αριθ. 45080/Σ.496 της 11/25 Ιαν 1961 αποφ. Υπ. Εργασίας και της υπ’ αριθ. 107080/Σ.869 της 13/31 Δεκ. 1965 (ΦΕΚ Β΄ 866) ομοίας, αντικατεστάθησαν ως άνω δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 422/1854 της 7/14 Αυγ. 1972 (ΦΕΚ Β΄ 584) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. Τ’ ανωτέρω πρόσωπα συνεχίζουν την υπαγωγήν των εις την ασφάλισιν του Ταμειου και διαρκούντος του χρόνου καθ’ ον δικαιωματικώς ή και εκ λόγων ανεξαρτήτων της θελήσεώς των, δεν προσφέρουν εξηρτημένην εργασίαν, πλην όμως τυγχάνουν εν όλω ή εν μέρει των αποδοχών των (άδειαι, στράτευσις κ.λπ.). Εν περιπτώσει αμφισβητήσεως ως προς την υπαγωγήν ή μη προσώπου τινός εις την ασφάλισιν του Ταμείου, η αμφισβήτησις επιλύεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας μετά γνώμην του Συμβουλίου Κοινωνικής Ασφαλίσεως. «γ)Εργοδότης απασχολών ξενοδοχοϋπάλληλον υποχρεούται να δηλώση τούτο εις το Τ.Α.Ξ.Υ. Παραλείπων την υποχρέωσιν ταύτην μέχρι της επαληθεύσεως της ασφαλιστικής περιπτώσεως, υποχρεούται εις αποκατάστασιν πάσης δαπάνης, εις  ην ήθελε υποβληθή το Ταμείον, εκ της χορηγήσεως παροχών εις παρ’ αυτού απασχολούμενον πρόσωπον». Το εδάφ. γ΄ προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 70690/Σ.1651 της 24 Νοεμ./14 Δεκ. 1955 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 222). «γ.Τα πρόσωπα, που παρέχουν την προσωπική τους εργασία με σύμβαση μίσθωσης έργου, εφόσον πρόκειται για απασχόληση, η οποία παρέχεται κατά κύριο επάγγελμα και, όσον αφορά τον χρόνο και τον τόπο απασχολήσεως, με συνθήκες απαντώμενες επί μισθώσεων εργασίας. Απασχολήσεις της ανωτέρω μορφής στον ίδιο εργοδότη, οι οποίες αντιστοιχούν με λιγώτερες των 5 ημερών εργασίας κατά μήνα, δεν καταλαμβάνονται από τη διάταξη αυτή». Η νέα περίπτ. γ΄ προστέθηκε από την παρ. 1 της 422/751/18-25 Ιουν. 1984 (ΦΕΚ Β΄ 418), (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 501/24 Ιουλ. 1984) απόφ. Υπ. Κοιν. Ασφαλίσεων. «2.Η ιατρική περίθαλψη παρέχεται και στα μέλη της οικογένειας των αμέσως ασφαλισμένων. Σαν μέλη θεωρούνται οι εξής: α)Η σύζυγος ή ο σύζυγος β)Τα άγαμα τέκνα (νόμιμα, νομιμοποιηθέντα), αναγνωρισθέντα, υιοθετηθέντα, προγονοί και σε γυναίκα ασφαλισμένη και τα φυσικά τέκνα μέχρι συμπληρώσεως του 18ου έτους της ηλικίας τους και όταν συνεχίζουν τις σπουδές τους μέχρι συμπληρώσεως του 24ου έτους της ηλικίας τους. γ)Η μητέρα και ο πατέρας και οι θετοί γονείς με τις ίδιες με τους φυσικούς γονείς προϋποθέσεις. δ)Οι ορφανοί από πατέρα και μητέρα εγγονοί και αδελφοί όπως και οι ορφανοί μόνο από πατέρα ή μητέρα αδελφοί ή εγγονοί, εάν όμως ο γονέας που ζει λογίζεται σαν μέλος της οικογένειας του ασφαλισμένου, μέχρι συμπληρώσεως του 18ου έτους της ηλικίας τους, και εφ’ όσον είναι άγαμοι». Η παρ. 2 τροποποιήθηκε ως άνω από την 422/1836/3 Δεκ. 1982-4 Φεβρ. 1983 (ΦΕΚ Β΄ 48) απόφ. Υπ. Κοιν. Ασφαλίσεων. 3.Τα πρόσωπα τ’ αναφερόμενα εν τη προηγουμένη παραγράφω, θεωρούνται ως μέλη οικογενείας του ησφαλισμένου, εφ’ όσον συμβιούσι μετ’ αυτού και η συντήρησίς των, προκειμένου περί των υπό στοιχ. β΄, γ΄ και δ΄ κατηγοριών, βαρύνει κυρίως αυτόν. Θεωρείται ότι υπάρχει συμβίωσις και εάν δια σοβαρούς λόγους, ορισθησομένους δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. ο σύζυγος, η σύζυγος ή τα τέκνα δεν διαμένουσι προσωρινώς υπό την αυτήν στέγην. (Αντί για τη σελ. 1594,01(γ) Σελ. 1594,01(δ) Τεύχος 231-Σελ. 111 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 286 4.Δύναται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. η ιατρική περίθαλψις να παρέχεται εν όλω ή εν μέρει εις τα τέκνα και μετά την συμπλήρωσιν του κατά την παρ. 2 ορίου ηλικίας, εφ’ όσον είναι ανίκανα προς πάσαν εργασίαν. 5.Μέλη οικογενείας ησφαλισμένα κατά της ασθενείας παρ’ οιωδήποτε ασφαλιστικώ οργανισμώ ασφαλίζοντα την ασθένειαν δεν δύνανται ν’ ασφαλισθώσι παρά τω Τ.Α.Ξ.Υ. 6.Το Ταμείον δύναται να ζητήση οιαδήποτε πιστοποιητικά και πληροφορίας δια την απόδειξιν της ιδιότητος μέλους οικογενείας ησφαλισμένου και πληρώσεως των ανωτέρω προϋποθέσεων. Σελ. 1594,02(δ) Τεύχος Ζ31-Σελ. 112 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 287 7.Εν περιπτώσει θανάτου του ησφαλισμένου η περίθαλψις των μελών της οικογενείας λήγει μετά εξάμηνον από του θανάτου δια τους έχοντας ασφάλισιν μέχρι πέντε ετών μετά εν έτος δια τους έχοντας ασφάλισιν μέχρι 10 ετών και μετά εν και ήμισυ έτος δια τους έχοντας ασφάλισιν πλέον των δέκα ετών. Η ως άνω περίθαλψις παρέχεται εφ’ όσον δεν τυγχάνουν ούτοι ησφαλισμένοι εις το Ι.Κ.Α. ή εις έτερον ασφαλιστικόν οργανισμόν. 8.Άπαν το προσωπικόν του Ταμείου δικαιούται των εις τους ησφαλισμένους χορηγουμένων παροχών εν γένει υποκείμενον εις τας αυτάς εισφοράς επί των εν γένει αποδοχών αυτού, μετ’ έγκρισιν εκ μέρους του Δ.Σ. Οι το πρώτον διοριζόμενοι δικαιούνται να υποβάλωσι σχετικήν αίτησιν, μετά παρέλευσιν τριμήνου από της προσλήψεως αυτών». Το άρθρ. 6 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 31631/Σ.725 της 18 Μαΐου/8 Ιουν. 1955 αποφ. Υπ. Εργασίας. (ΦΕΚ Β΄ 100-διορθ. ημαρτ. ΦΕΚ Β΄ 154/1955). «9.Ο ησφαλισμένος υποχρεούται να ανακοινοί αμελλητί εις το Ταμείον, πάσαν μεταβολήν επερχομένην εις την προσωπικήν ή υπηρεσιακήν αυτού κατάστασιν, ως και πάσαν μεταβολήν αφορώσαν ησφαλισμένα μέλη της οικογενείας του, ειδικώς δε ως προς αυτά, τυχόν επελθούσαν μεταβολήν ως προς την έλλειψιν των προϋποθέσεων των παραγράφων 2, 3, 4 και 5 του παρόντος άρθρου». Η παρ. 9 προσετέθη δια της αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρ. αριθ. 422/142 της 1/15 Μαρτ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 226). «Άρθρον 7. Διαγωνισμοί και εξαιρέσεις. 1.Πάσης συμβάσεως του Ταμείου αφορώσης εις προμηθείας, εκτέλεσιν εργασιών, μισθώσεις εν γένει, αγοράς ή εκποιήσεις ακινήτων, ως και εκποιήσεις κινητών πραγμάτων ή αγαθών εν γένει, συνεπαγομένης έσοδον ή δαπάνην του Προϋπολογισμού του Ταμείου, προηγείται η ενέργεια δημοσίου πλειοδοτικού ή μειοδοτικού διαγωνισμού, διενεργουμένου ενώπιον του Δ.Σ. Ταμείου, κατά την διαδικασίαν την προβλεπομένην υπό των οικείων δια το Δημόσιον διατάξεων αναλόγως εφαρμοζομένων. 2.Επιτρέπεται η απ’ ευθείας, άνευ δημοσίου διαγωνισμού, κατάρτισις συμβάσεων, συνεπαγομένων έσοδον, εφ’ όσον τούτο εκτιμάται υπό του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου εις ποσόν μη υπερβαίνον τας δραχμάς 20.000. 3.Ομοίως επιτρέπεται η απ’ ευθείας, άνευ δημοσίου διαγωνισμού, κατάρτισις συμβάσεων δια προμηθείας, εκτέλεσιν εργασιών, μισθώσεις εν γένει κ.λ.π. οσάκις: α)Η ολική δαπάνη δεν υπερβαίνει τας δραχμάς 20.000. Εάν η ολική δαπάνη υπερβαίνη τας δραχμάς 20.000 ουχί όμως και τας δραχμάς 75.000, αντί δημοσίου διαγωνισμού ενεργείται πρόχειρος διαγωνισμός ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου. β)Πρόκειται περί προμηθείας αντικειμένων, δια τα οποία υπάρχει αποκλειστικότης διαθέσεως, λόγω αποκλειστικότητος εκμεταλλεύσεως ή εισαγωγής. γ)Πρόκειται περί εργασιών, η εκτέλεσις των οποίων απαιτεί ειδικάς ικανότητας κατεχομένας υπό ενός μόνον φυσικού ή νομικού προσώπου. δ)Πρόκειται περί εργασιών γενομένων δοκιμαστικώς. ε)Ο δημόσιος διαγωνισμός απέτυχεν ή εκρίθη ασύμφορον το αποτέλεσμα αυτού. Εις τας περιπτώσεις όμως ταύτας δεν επιτρέπεται οι όροι της απ’ ευθείας καταρτιζομένης συμβάσεως να απομακρυνθούν των όρων του προκηρυχθέντος διαγωνισμού, εκτός εάν είναι ευνοϊκότεροι δια το Ταμείον. στ)Πρόκειται, περί προφανώς κατεπειγουσών περιπτώσεων, επαρκώς ητιολογημένων. 4.Ως προς το ανώτατον όριον, των εν παραγράφοις 2 και 3 (εδάφ. α) του παρόντος άρθρου χρηματικών ποσών, εφαρμόζονται αναλόγως αι ισχύουσαι εκάστοτε δια το Δημόσιον σχετικαί διατάξεις». Το άρθρ. 7 αντικατεστάθη ως άνω δια της αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρ. αριθ. 422/142 της 1/15 Μαρτ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 226). Μισθώσεις