Przygotuj podsumowanie do industry-oriented CV: "Opracowano warunki pomiaru sygnałów elektrokardiograficznych o wysokiej rozdzielczości w trakcie testu wysiłkowego i zoptymalizowano 67 kanałowy system pomiarowy do rejestracji map EKG o wysokiej rozdzielczości podczas prób wysiłkowych w warunkach klinicznych. Opracowany system umożliwia rejestracje sygnałów EKG z częstotliwością próbkowania 4 kHz i 24 bitową rozdzielczością amplitudową. Zastosowanie aktywnych elektrod EKG oraz wykorzystanie cykloergometru leżankowego ograniczającego aktywność mięśni tułowia w czasie badania, pozwoliło na rejestracje sygnałów w warunkach klinicznych z zachowaniem wysokiego stosunku sygnału do szumu (wartość skuteczna szumu rzędu 6 µV). Ustalono zasady kwalifikacji pacjentów do badania oraz opracowano protokół testu wysiłkowego pozwalający na rejestracje naprzemienności załamka T i uwzględniający badania SPECT z podaniem radiofarmaceutyka na szczycie wysiłku. W tym celu wydłużono czas trwania standardowego protokołu w taki sposób, aby uzyskać 2 minutowy zapis EKG z częstością pracy serca ok. 100 bpm. Opracowano oprogramowanie w środowisku MATLAB do przetwarzania i analizy rozkładów przestrzenno-czasowych sygnałów EKG, w którym zaimplementowano procedury redukcji zakłóceń oraz algorytmy detekcji punktów charakterystycznych elektrokardiogramu (początków i końców zespołu QRS i załamków P, T i U, odcinka ST) w wysiłkowych mapach EKG, bazujące na dekompozycji wielo-odprowadzeniowych sygnałów EKG na wartości osobliwe (singular value decomposition). Procedury detekcji punktów czasowych krzywej EKG przeszły pozytywnie testy poprawności detekcji z wykorzystaniem sygnałów testowych o znanych parametrach i przebiegów rzeczywistych z bazy zapisów wysiłkowych EKG. W przygotowywanym pakiecie oprogramowania do analizy wysiłkowych map EKG zaimplementowano procedury obliczania 21 parametrów amplitudowo-czasowych opisujących fazy depolaryzacji i repolaryzacji serca, m.in. możliwość wyznaczania map integralnych i map różnicowych zespołów QRS, QRST, ST-T, załamka T i odcinka ST oraz wektokardiograficznego parametru TCRT. Zaimplementowano także widmową metodę oceny naprzemienności załamka T. Przeprowadzono pilotażowe rejestracje 30 pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i 6 zdrowych ochotników. Na podstawie tych pomiarów zweryfikowano opracowaną metodykę badań w tym procedury skutecznej redukcji zakłóceń w warunkach testu wysiłkowego i przyjęto do dalszego wykorzystania w analizie procedury odszumiania oparte na analizie falkowej i analizie składowych niezależnych (ICA) oraz technikę uśredniania sygnałów EKG z niewielkiej liczby pobudzeń. Wykazano, że ICA umożliwia znacząco zwiększenie stosunku sygnału do szumu i pozwala na eliminację typowych artefaktów, np. wywołanych pedałowaniem. Przeprowadzono pomiary kliniczne map EKG w testach wysiłkowych w grupach chorych z objawami niewydolności serca i w porównywalnej wiekowo grupie osób zdrowych. Chorych poddawano jednocześnie badaniom radioizotopowym SPECT przed wysiłkiem i po wysiłku maksymalnym. Przebadano łącznie 151 chorych i 44 osób zdrowych. Zweryfikowano dane pomiarowe EKG, wyniki badania SPECT i koronarografii oraz epikryzy przebadanych pacjentów i do dalszych badań statystycznych zakwalifikowano 143 chorych i 44 osób zdrowych. Przeprowadzono interpretację uzyskanych wyników z zastosowaniem programu symulacyjnego (ECGsim) do rozwiązywania elektrokardiograficznych problemów prostych, który wykorzystano do ilościowej oceny podobieństwa symulowanych map rozkładów parametrów EKG na powierzchni ciała z mapami wyznaczonymi z rzeczywistych rejestracji elektrokardiograficznych. W programie zaimplementowano procedury wyznaczania parametrów diagnostycznych, a szczegółowej analizie poddano parametry opisujące chorobę niedokrwienną mięśnia sercowego. Zasymulowano mapy zmiany morfologii odcinka ST podobne do tych, które zostały wyznaczone w elektrokardiogramach pacjentów z stwierdzoną w badaniu SPECT chorobą niedokrwienną serca. Potwierdzono, że opracowany pakiet oprogramowania może być pomocny w lokalizacji obszarów niedokrwienych i w ocenie żywotności mięśnia sercowego. Pokazano, że możliwa jest identyfikacja niedokrwienia mięśnia sercowego dla różnych lokalizacji i stopni ukrwienia miokardium odpowiadających określonej niewydolności skurczowo-rozkurczowej serca. Wnioski te zostały potwierdzone badaniami rzeczywistych sygnałów EKG z wielu odprowadzeń oraz lokalizacją obszarów serca o obniżonej perfuzji uzyskanych metodą radioizotopową SPECT. Wyniki badania SPECT, koronarografii oraz standardowej próby wysiłkowej EKG wykorzystywano w statystycznej ocenie opracowanej metody mapingu EKG o wysokiej rozdzielczości w wysiłkowej diagnostyce niedokrwienia mięśnia sercowego. Dokonano wyboru parametrów najbardziej efektywnych w wykrywaniu choroby niedokrwiennej i ocenie żywotności mięśnia sercowego. Rozkłady przestrzenne obszaru pod odcinkiem ST i zmiany amplitudy T wykazywały najlepszą wartość diagnostyczną spośród przeanalizowanych map parametrów EKG, ocenianą w oparciu o metodę scyntygrafii perfuzyjnej mięśnia sercowego. Wykazano wyższą czułość metody mappingu o wysokiej rozdzielczości w porównaniu ze standardową 12-odprowadzeniową próbą wysiłkową. Również badania naprzemienności załamka T pokazały istotne korelacje pomiędzy wynikami TWA i rezultatem badania SPECT w grupie pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, po zawale serca i z niską frakcją wyrzutową lewej komory serca. W grupie chorych po zawale z niską frakcją wyrzutową lewej komory (<35%) stwierdzono zgodność wyników badań naprzemienności załamka T i SPECT równą 70% oraz zgodność wyników badań TWA i elektrokardiograficznego badania wysiłkowego równą 60%.  Wyniki przeprowadzonych badań pokazały, że istotne zmiany parametrów diagnostycznych występują również w lokalizacjach elektrod EKG na powierzchni tułowia poza obszarem przedsercowym, w którym umieszczane są standardowe elektrody EKG, co wskazuje na celowość optymalizacji układu odprowadzeń w badaniach wysiłkowych. Wykorzystując opracowane procedury i oprogramowanie przeanalizowano również zmiany rozkładów obliczonych parametrów EKG w trakcie testu wysiłkowego z uderzenia na uderzenie serca. Wyniki badań pokazują wyższą zmienność wartości parametrów (QRSa, QRSTa, STa, STTa, QRS-STTa, TCRT) pomiędzy sąsiednimi uderzeniami serca u zdrowych ochotników w porównaniu z pacjentami z chorobą niedokrwienną serca. Obniżona zmienność map parametrów EKG w grupie badanej szczególnie widoczna jest na szczycie wysiłku i może świadczyć o zmniejszeniu czułości baroreceptorów. Efektem zaburzenia zdolności adaptacyjnych autonomicznego układu nerwowego może być zwiększone ryzyko wystąpienia epizodów wieńcowych. Przeprowadzono analizę wpływu lokalizacji elektrod EKG na ocenę zmian wartości parametrów diagnostycznych pozwalających na pośrednią ocenę niedokrwienia serca (zmiany odcinka ST, zespołu ST-T-U, zespołu QRS). W ocenie zmian kształtu zespołu QRS i zespołu ST-T-U w wyniku przesunięcia elektrod EKG, wykorzystano metodę funkcji dystrybuanty, współczynnik korelacji Pearsona oraz pierwiastek błędu średniokwadratowego. Przeprowadzone badania wykazały, że najbardziej wrażliwe na przesunięcia są odprowadzenia V2, i V3. Zaobserwowano również wysokie wartości względnej zmienności międzyosobniczej zespołu QRS i ST-T-U w obszarze przedsercowym. Wykazano, że zaproponowana metoda może być wykorzystana do oceny zmienności morfologii sygnału EKG z pobudzenia na pobudzenie serca w warunkach testu wysiłkowego. W ramach projektu wypracowano zalecenia dla personelu medycznego dotyczące optymalnego rozmieszczenia elektrod pomiarowych EKG w próbie wysiłkowej, które opcjonalnie byłyby wykorzystane w specyficznych przypadkach badań diagnostycznych choroby niedokrwiennej serca. 
"