cześć, jesteś studentem ekonomii przygotowującym się do obrony licencjackiej. dostałeś notatki, aczkolwiek czasu jest za mało, aby opanować aż tak obszerne notatki, wiec musisz skrócić tekst do zagadnień, które Ci będę wysyłać. Zależy mi na tym, aby tekst nie gubił najważniejszych wątków! . Bilans i rachunek przepływu środków finansowych w przedsiębiorstwie.  
Składniki aktywów posiadane przez jednostkę i źródła ich finansowania sa odzwierciedlone w podstawowym sprawozdaniu finansowym, nazywanym bilansem. Istotą sporządzania bilansu jest przedstawienie rzeczywistości gospodarczej podmiotu z punktu widzenia struktury majątkowo - kapitałowej. 
Bilans to statyczne, wartościowe zestawienie aktywów i pasywów, sporządzone na określony dzień i w ściśle określonej formie. 
Aktywa to kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które w przyszłości spowodują wpływ korzyści ekonomicznych do jednostki. 
Pasywa stanowią równowartość środków finansowych zaangażowanych w przedsiębiorstwie przez jego właścicieli i otoczenie na dłuższy lub krótszy okres. Pasywa wyrażają prawa majątkowe właścicieli przedsiębiorstwa i osób trzecich do aktywów znajdujących się w jego posiadaniu.  
Aktywa i pasywa są prezentowane w bilansie zgodnie z ustalonymi regułami. Formę i zasady sporządzania bilansu precyzuje Ustawa o rachunkowości. Bilans jednostki gospodarczej powinien być sporządzony według jednego ze wzorów zamieszczonych w załącznikach do ustawy. Inny wzór bilansu jest stworzony dla banków i zakładów ubezpieczeniowych, a inny dla podmiotów prowadzących działalność przemysłową czy handlową. Od 5 września 2014 roku istnieje trzeci wzór bilansu (uproszczona forma sprawozdania), który może być stosowany jedynie przez podmioty spełniające wymagania definicji jednostki mikro. Bilans może mieć postać dwustronnej tabeli lub dwuczęściowego zestawienia. Jeżeli bilans jest sporządzony w postaci tabeli, to zwyczajowo aktywa ujmuje się z lewej strony, a pasywa z prawej strony. Jeśli natomiast bilans jest sporządzony w postaci zestawienia, to aktywa wymienia się w pierwszej kolejności, następnie pasywa.  
Prawidłowo sporządzony bilans każdej jednostki powinien zawierać następujące elementy: 
─ 	Nazwę i adres jednostki sporządzającej bilans, 
─ 	Datę sporządzenia bilansu (tzw. dzień bilansowy), 
─ 	Miejsce sporządzenia, 
─ 	Podział na aktywa i pasywa, 
─ 	wyszczególnienie nazw i wartości grup rodzajowych aktywów oraz pasywów, 
─ 	sumę bilansową po stronie aktywów i po stronie pasywów z zachowaniem równowagi 
bilansowej, 
─ 	podpisy osób upoważnionych i odpowiedzialnych za rzetelność i prawidłowość bilansu. 
Bilans opiera się na złotej zasadzie bilansowania, oznaczającej, że cały majątek musi mieć pokrycie w źródłach jego finansowania. Innymi słowy, suma aktywów musi być równa sumie pasywów. Zasadę tę określa również mianem zasady równowagi bilansowej:  
AKTYWA = PASYWA    
lub 
AKTYWA= KAPITAŁ WŁASNY + ZOBOWIĄZANIA I REZERWY NA ZOBOWIĄZANIA 
Bilans odzwierciedla statyczne składniki aktywów i pasywów. W związku z tym niezbędne jest rozpatrywanie dwóch bilansów: bilansu otwarcia (na dzień rozpoczynający okres sprawozdawczy) oraz bilansu zamknięcia (na dzień kończący dany okres).  
Grupowanie składników aktywów i pasywów w bilansie odbywa się zgodnie z określonymi zasadami. Wszystkie składniki aktywów i pasywów są uporządkowane w jednolite grupy i podgrupy. Aktywa sa klasyfikowane na podstawie zasady wzrastającej płynności. W pierwszej kolejności są wymieniane aktywa najmniej płynne, (które są według założeń najdłużej związane z jednostką), a w następnej – bardziej płynne, aż na końcu są wymienione środki pieniężne w kasie i na rachunku bankowych. Natomiast pasywa są grupowane według zasady wzrastającej wymagalności, a więc od kapitałów własnych do kredytów i zobowiązań krótkoterminowych.   
Rachunek przepływów pieniężnych jest to jeden z kilku elementów sprawozdania finansowego, które zobowiązane są sporządzać niektóre jednostki.  
Cały dokument należy wypełniać odpowiednio za rok, za który sporządzany jest rachunek przepływów pieniężnych oraz za rok poprzedni.  
Rachunek przepływów pieniężnych - kto musi go sporządzać? Rachunek przepływów pieniężnych muszą sporządzać jednostki, które z mocy ustawy podlegają corocznemu badaniu sprawozdań finansowych. Jednostki do tego zobligowane określa art. 64 ustawy o rachunkowości. 
Wszystkie wyżej wymienione jednostki podlegają obowiązkowemu, corocznemu badaniu biegłych - w badaniu tym sprawdzana jest poprawność sporządzonego przez te jednostki sprawozdania finansowego, w skład którego wchodzi między innymi właśnie rachunek przepływów pieniężnych.  
Rachunek przepływów pieniężnych, a ściślej mówiąc jego poprawne sporządzenie, pomaga określić płynność finansową przedsiębiorstwa oraz pokazuje, jak kształtuje się ona w porównaniu do roku poprzedniego. Dzięki temu, że w tym dokumencie uwzględniane są nie tylko wpływy stanowiące przychody oraz wydatki stanowiące koszty, pozwala to na ukazanie prawdziwej kondycji finansowej jednostki. Przede wszystkim rachunek przepływów pieniężnych powinien zostać opatrzony datą oraz miejscowością sporządzenia. 
2. Instrumenty oceny efektywności inwestycji.  
Badanie skutków podjętych decyzji to nieodłączny element prawidłowego procesu inwestycyjnego. Najdokładniejszym narzędziem oceny opłacalności przedsięwzięcia inwestycyjnego są dyskontowe metody rachunku ekonomicznego. Uwzględniają one, w przeciwieństwie do prostych metod oceny, rozłożenie w czasie przewidywanych wpływów i wydatków związanych z badaną inwestycją. Służy temu wykorzystanie techniki dyskonta, która pozwala sprowadzić do porównywalności nakłady i efekty realizowane w równych okresach czasu. Określenie ich wartości teraźniejszej, to jest zaktualizowanej na moment przeprowadzenia oceny, stanowi podstawę dalszego wnioskowania.